Ημέρα: 18 Ιουλίου 2011

Συνέντευξη στην ιστοσελίδα “Εν Γαρδικίω” – “Απαιτούνται συνολικές, ολοκληρωμένες και συνεκτικές πρωτοβουλίες ώστε να τονωθεί η βιώσιμη ανάπτυξη και να ενισχυθεί η απασχόληση στα ορεινά χωριά”

1. Κύριε Σταϊκούρα, σας ευχαριστούμε που δεχτήκατε να απαντήσετε στις ερωτήσεις μας. Και πρώτα απ’ όλα θα θέλαμε να μας πείτε για τη σχέση σας με τη Φθιώτιδα.

Εγώ σας ευχαριστώ θερμά για την ευγενική πρόσκλησή σας.

Η Φθιώτιδα είναι ο τόπος καταγωγής μου, τον οποίω τιμώ διαχρονικά και αγαπώ υπερβολικά.

Μεγάλο μέρος των παιδικών μου χρόνων το πέρασα στο Γοργοπόταμο, χωριό του πατέρα μου, και στον Άγιο Κωνσταντίνο, όπου και έχει «ρίζες» η μητέρα μου.

Παιδικά χρόνια για τα οποία διατηρώ τις καλύτερες αναμνήσεις τόσο από τα μέρη όσο και από τους ανθρώπους, τους συμπατριώτες μας.

Η ενασχόληση όμως με την πολιτική ήταν καταλυτική.

Μου έδωσε την ευκαιρία και τη δυνατότητα να είμαι ακόμη πιο κοντά στον τόπο μου, να απολαμβάνω κάθε γωνιά της Φθιώτιδας, και να γνωρίσω υπέροχους ανθρώπους.

2. Μηχανολόγος Μηχανικός από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων και Διδακτορικό στην Χρηματοοικονομική και Τραπεζική από Βρετανικά Πανεπιστήμια. Τι σας οδήγησε από Μηχανολόγο σε ειδικό περί τα χρηματοοικονομικά;

Πράγματι, στο χώρο των σπουδών μου, σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, εντός και εκτός Ελλάδας, συνδύασα δύο διαφορετικά γνωστικά αντικείμενα.

Επέλεξα την κατεύθυνση του Μηχανικού Παραγωγής στο Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του ΕΜΠ, με διπλωματική εργασία στο χώρο της επιχειρησιακής έρευνας.

Οι μεταπτυχιακές μου σπουδές στο Imperial College ήταν στην κατεύθυνση της διοίκησης επιχειρήσεων (ΜΒΑ), με διπλωματική εργασία στον τραπεζικό τομέα.

Και η διδακτορική μου διατριβή στο City University ήταν στη χρηματοοικονομική και τραπεζική.

Όπως βλέπετε η μετάβαση δεν ήταν απότομη.

Και σε κάθε περίπτωση ο συνδυασμός δεν είναι και πρωτόγνωρος.

Πολλοί, Έλληνες και μη, επιστήμονες συνδυάζουν αυτά τα δύο γνωστικά αντικείμενα, με συνδετικό κρίκο τη γνώση των μαθηματικών.

3. Καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο και ξαφνικά Βουλευτής Φθιώτιδας. Μια σίγουρη ακαδημαϊκή καριέρα πως την μεταβάλατε σε μια επισφαλή πορεία στη πολιτική;

Για δύο λόγους.

Πρώτον, διότι δεν υπάρχει μεταβολή του κινήτρου.

Κίνητρο το οποίο, είτε αφορά την ανάμειξη στην πολιτική είτε τη σταδιοδρομία στον πανεπιστημιακό χώρο, παραμένει η πρόθεσή μου να είμαι δημιουργικός και χρήσιμος στους συνανθρώπους μου, την κοινωνία, την πατρίδα.

Και δεύτερον διότι από τα πρώτα μου βήματα έχω και συνεχίζω να πατώ το ένα πόδι μου στη γνώση και το άλλο στην πολιτική.

Πολιτική με την οποία δραστηριοποιούμαι τα τελευταία 20 χρόνια μέσω της ενεργούς συμμετοχής μου στα όργανα του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας και άλλων κοινωνικών και επιστημονικών οργανώσεων.

Το ενδιαφέρον μου, συνεπώς, για τις δημόσιες υποθέσεις δεν είναι ούτε όψιμο, ούτε ευκαιριακό, και σαφώς δεν είναι παροδικό.

Από εκεί και πέρα οι πολίτες της Φθιώτιδας κρίνουν και θα κρίνουν την πορεία μου στην πολιτική…

4. Δύσκολοι και απαιτητικοί οι ψηφοφόροι της Φθιώτιδας;

Οι ψηφοφόροι δικαιούνται να είναι απαιτητικοί από τον πολιτικό που έχουν στηρίξει.

Διότι προσδοκούν από αυτόν να είναι κοντά τους, στα συλλογικά και ατομικά προβλήματα που καθημερινά, με όλο και μεγαλύτερη ένταση και σε όλο και μεγαλύτερη έκταση, αντιμετωπίζουν.

Με αυτό το σκεπτικό θεωρώ οι συμπατριώτες μου με τίμησαν με την ψήφο τους σε δύο μέχρι σήμερα εκλογικές αναμετρήσεις.

Και σε αυτή τη βάση θεωρώ ότι έχει αναπτυχθεί μεταξύ μας μία σχέση εμπιστοσύνης, ειλικρίνειας και αμοιβαίας κατανόησης.

Αυτή τη σχέση θα προσπαθήσω να διαφυλάξω.

Με την άμεση, προσωπική επαφή.

5. Έχετε επισκεφτεί το Γαρδίκι και ποια είναι η εντύπωσή σας γι’ αυτό;

Είναι δύσκολο για έναν πολιτικό να μην έχει επισκεφτεί, κυρίως στο πλαίσιο προγραμματισμένων περιοδειών του, τα μέρη του Νομού του.

Στην περίπτωσή σας όμως, το Γαρδίκι το έχω επισκεφτεί όχι μόνο στο πλαίσιο περιοδειών, αλλά και ιδιωτικά.

Και αυτό διότι διαθέτω πολλούς και καλούς φίλους από τα μέρη σας, που δραστηριοποιούνται επαγγελματικά και στην Αθήνα.

Σε κάθε περίπτωση το Γαρδίκι ξεχωρίζει αναμφισβήτητα για το υπέροχο και επιβλητικό φυσικό του κάλλος.

Για τα πλούσια δάση βελανιδιάς, ελάτης, καστανιάς και οξυάς που διαμορφώνουν ένα υπέροχο τοπίο και καθιστούν το Γαρδίκι ένα από τα ομορφότερα ορεινά χωριά του Νομού μας.

6. Σ’ ένα ορεινό χωριό σαν το Γαρδίκι, τι θα προτείνατε για την ανάπτυξη και την απασχόληση;

Απαιτούνται συνολικές, ολοκληρωμένες και συνεκτικές πρωτοβουλίες από πάνω προς τα κάτω, από την Κυβέρνηση προς την Περιφέρεια και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ώστε να τονωθεί η βιώσιμη ανάπτυξη και να ενισχυθεί η απασχόληση στα ορεινά χωριά. Αυτές όμως οι πολιτικές, μέχρι σήμερα, απουσιάζουν. Και θα πρέπει να αναζητηθούν και να υλοποιηθούν.

Θα μπορούσαν όμως να αναληφθούν και ειδικές δράσεις για μεμονωμένες περιοχές, όπως είναι το Γαρδίκι.

Για παράδειγμα, ο αγροτουρισμός θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο ανάπτυξης του ορεινού όγκου, διατηρώντας το χαρακτήρα της υπαίθρου και αναδεικνύοντας τη μοναδικότητα της περιοχής.

Στην ίδια κατεύθυνση θα μπορούσε να συμβάλλει και η αξιοποίηση σύνθετων τουριστικών καταλυμάτων, εναρμονισμένη με τις κατευθύνσεις του εκάστοτε χωροταξικού σχεδιασμού.

Τα οφέλη μπορούν να είναι πολλά και πολλαπλασιαστικά για την τοπική και εθνική οικονομία, καθώς και για την απασχόληση.

Βεβαίως, είναι χρήσιμο να προσδιορισθούν τα επενδυτικά έργα που αφορούν στην αξιοποίηση της περιοχής και να διερευνηθεί η δυνατότητα ένταξής τους στα κατάλληλα αναπτυξιακά προγράμματα.

7. Ποια προβλήματα εντοπίσατε στους αγρότες και κτηνοτρόφους της ορεινής περιοχής μας και τι λύσεις δώσατε ή μπορούν να δοθούν;

Οι λύσεις στα πολλά, μεγάλα, ανοικτά και διευρυνόμενα προβλήματα που αναδύονται στον πρωτογενή τομέα δεν μπορεί να είναι αποσπασματικές και κατά τόπους επιδοματικές, αλλά συνολικές, στοχευμένες και αναπτυξιακές.

Αυτό αφορά και τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους της περιοχής σας.

Στην κατεύθυνση αυτή, και στο πλαίσιο διαμόρφωσης του «καλαθιού αγροτικών προϊόντων» του Νομού, θα πρέπει να εντάξουμε τις δυνατότητες καλλιέργειας αμπελώνων, οσπρίων, καρυδιών και καστανιών στην ορεινή περιοχή σας.

Το ίδιο ισχύει και για τους κτηνοτρόφους σας, λίγοι στον αριθμό αλλά με ικανό αριθμό αιγοπροβάτων.

8. Έχουμε ένα μεγάλο δάσος οξυάς και ένα κοινοτικό δάσος ελάτης και παλιά υπήρχε συνεταιρισμός υλοτόμων. Ποιες είναι οι σκέψεις σας για την εκμετάλλευση των δασών μας;

Η ορθολογική αξιοποίηση και εκμετάλλευση των δασών θα συντελέσει στην πολλαπλή ανάπτυξη όχι μόνο του χωριού αλλά και της ευρύτερης περιοχής.

Τούτο μπορεί να επιτευχθεί με διάφορους τρόπους.

Ενδεικτικά και μόνο μπορώ να αναφερθώ στη παραγωγή του βιομηχανικού ξύλου αλλά και στη δημιουργία τόσο αθλητικών εγκαταστάσεων προετοιμασίας όσο και τουριστικών εγκαταστάσεων, και μάλιστα υψηλού επιπέδου.

Με την προσέλκυση επισκεπτών υψηλότερης αγοραστικής ικανότητας, που με τη σειρά τους απαιτούν προϊόντα, υπηρεσίες και υποδομές υψηλών προδιαγραφών.

9. Στη κορυφογραμμή Σαράνταινας-Οξυάς έχει αποφασιστεί η δημιουργία Αιολικού Πάρκου, παρά την αντίθετη άποψη των κατοίκων των γύρω χωριών. Ποια είναι η άποψή σας;

Καμία επένδυση δεν μπορεί να μακροημερεύσει εάν δεν είναι επιστημονικά τεκμηριωμένη, φιλική προς το περιβάλλον και συμβατή με τις επιλογές της τοπικής κοινωνίας.

Αυτά όλα απαιτούν προγραμματισμό, σύνεση, υπευθυνότητα και διορατικότητα.

Αυτό αφορά και το χώρο της ενέργειας και του μείγματός της.

Ιδιαίτερα σε μία χώρα, όπως είναι η Ελλάδα, προικισμένη με ενεργειακό δυναμικό, τον ήλιο και τον αέρα, των οποίων η αξιοποίηση μας δίνει τη δυνατότητα κάλυψης μέρους των ενεργειακών μας αναγκών.

10. Το χωριό μας αντιμετωπίζει πρόβλημα με τη καθυστέρηση της ολοκλήρωσης διαπλάτυνσης του οδικού άξονα Σπερχειάδας-Γαρδικίου καθώς επίσης κα με την ασφαλτόστρωση του εναπομείναντος κομματιού στο δρόμο Γαρδίκι-Αρτοτίνα. Τι ενέργειες θα μας συμβουλεύατε να κάνουμε;

Να απευθυνθείτε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση η οποία, σε συνεργασία με την Περιφέρεια, θα πρέπει να αντιμετωπίσουν το ζήτημα της εύρεσης και απόδοσης των πόρων στο συγκεκριμένο έργο.

Σε κάθε περίπτωση μπορείτε να θεωρείτε δεδομένη και τη δική μου συνδρομή, στο βαθμό που υφιστάμενοι πόροι παραμένουν ανεκμετάλλευτοι ή σπαταλώνται μη δημιουργικά.

Πράγματι πάντως, ο οδικός άξονας από τη Σπερχειάδα μέχρι την περιοχή σας, μέσα από τη Λευκάδα και τη Φτελιά, είναι ένα σημαντικό έργο.

Απομένει η διαπλάτυνση τμήματος του δρόμου μέχρι το Γαρδίκι και η ασφαλτόστρωση σημαντικού μέρους, μήκους περίπου 17 χιλιομέτρων, από το Γαρδίκι μέχρι τη Γραμμένη Οξυά.

Έργο για το οποίο αρκετοί συμπατριώτες και από τους 2 όμορους νoμούς και εγώ καταβάλλαμε σημαντική προσπάθεια κατά το παρελθόν, με ορατό, αν και όχι πλήρες, σήμερα αποτέλεσμα.

11. Πως βλέπετε να εξελίσσεται το Πρόγραμμα Καλλικράτης στην Ελλάδα, και ειδικά στην περιοχή μας;

Το Πρόγραμμα ξεκίνησε χωρίς προϋποθέσεις και ολοκληρωμένες μελέτες.

Δεν εμπεριείχε καθορισμένους, απαραίτητους, πόρους για τη λειτουργία του.

Δεν επιτυγχάνει να συρρικνώσει τη γραφειοκρατία, αλλά αντιθέτως, η πλειάδα συλλογικών οργάνων στο πλαίσιο και των δύο βαθμίδων Αυτοδιοίκησης καθιέρωσε ένα πολύπλοκο και εξαιρετικά γραφειοκρατικό σύστημα.

Επιπρόσθετα, σε αρκετές περιπτώσεις, η οργάνωση των νέων Δήμων δεν είναι χωροταξικά ορθολογική.

Όλα αυτά είναι σήμερα ορατά από τους πολίτες.

Ωστόσο, εύχομαι η Τοπική Αυτοδιοίκηση να βρει το βηματισμό της και στο πλαίσιο της ισόρροπης ανάπτυξης του τομέα ευθύνης της να πετύχει το βέλτιστο δυνατό αποτέλεσμα.

12. Με τις θέσεις εργασίας να μειώνονται παντού, τι θα συμβουλεύατε τους νέους;

Καταρχήν θα συμβούλευα την Κυβέρνηση να αλλάξει την πολιτική της.

Να στραφεί στην επανεκίννηση της Οικονομίας, στην αξιοποίηση των λιμναζουσών αναπτυξιακών δυνατοτήτων της χώρας, στην επένδυση στις νέες πηγές ανάπτυξης, δηλαδή στη γνώση, στην έρευνα, στην καινοτομία, στην επιχειρηματικότητα.

Διότι με την ακολουθούμενη μέχρι σήμερα πολιτική η ύφεση βαθαίνει, τα λουκέτα πολλαπλασιάζονται, η ανεργία διογκώνεται.

Ανεργία που υπερβαίνει το 42% στους νέους.

Από την πλευρά τους οι νέοι θα πρέπει να συνεχίσουν την προσπάθεια.

Να εμπλουτίζουν το βιογραφικό τους, να εντείνουν την προσπάθεια ανεύρεσης εργασίας στον ιδιωτικό κυρίως τομέα, να αναλάβουν οι ίδιοι επιχειρηματικές πρωτοβουλίες.

Και να γνωρίζουν ότι η όποια αποτυχία δεν είναι καταστροφή.

13. Πως βλέπετε την οικονομική κατάσταση στη χώρα;

Η κατάσταση είναι εξαιρετικά κρίσιμη και δύσκολη.

Τα αποτελέσματα της ακολουθούμενης πολιτικής, ποιτικά και πρωτίστως ποσοστικά, είναι σήμερα ορατά και αδιαμφισβήτητα.

Η οικονομία πορεύεται σε «μακρά έρημο», η ύφεση είναι βαθιά και παρατεταμένη, το «εσωτερικό χρέος» δημιουργεί ασφυξία, κοινοτικοί πόροι λιμνάζουν, τα «λουκέτα» στην αγορά έχουν πολλαπλασιαστεί, η ανεργία έχει αυξηθεί δραματικά, η φτώχεια διευρύνεται, ο κοινωνικός ιστός αποδιοργανώνεται, η ψυχολογία και οι προσδοκίες επενδυτών και καταναλωτών έχουν καταρρεύσει, το πρόβλημα της ρευστότητας οξύνεται, τα τα κεφάλαια, επιχειρηματικά και ανθρώπινα, «πετούν» στο εξωτερικό, οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται.

Είναι σαφές ότι η προτεινόμενη συνταγή, πρώτα δημοσιονομική προσαρμογή, και μάλιστα με αύξηση των φόρων και μείωση μισθών και συντάξεων, και μετά ανάκαμψη είναι εντελώς λανθασμένη, ειδικά σε συνθήκες ύφεσης.

Απαιτείται ανάκαμψη της οικονομίας σε συνδυασμό με την αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή και πειθαρχία.

Και αυτή είναι η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας.

Πρόταση που εδράζεται σε τρεις πυλώνες:

Ο πρώτος αφορά την Επανεκκίνηση της οικονομίας, ο δεύτερος στοχεύει στη μείωση του ελλείμματος προς την κατεύθυνση του ισοσκελισμένου προϋπολογισμού και ο τρίτος περιλαμβάνει τις πολιτικές απομείωσης του δημοσίου χρέους μέσω της αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου.

14. Ζήσατε αρκετά χρόνια εκτός Ελλάδας. Ποιες είναι οι διαφορές που εσείς βλέπετε ανάμεσα στον Έλληνα και τον Βορειοευρωπαίο.

Ο Βορειοευρωπαίος είναι πιο οργανωτικός, πιο μεθοδικός, πιο πειθαρχημένος από τον Έλληνα.

Ο Έλληνας όμως έχει μεγαλύτερο φιλότιμο, περισσότερο πείσμα και καλύτερες επιστημονικές βάσεις.

Γι’ αυτό και διαπρέπει στο εξωτερικό.

15. Ένα κομμάτι της ενημέρωσης – που με το χρόνο μεγαλώνει με γεωμετρική πρόοδο – γίνεται από τα social media. Πως βλέπεται σήμερα αυτό το είδος την ενημέρωση;

Πράγματι, η ηλεκτρονική ενημέρωση και δικτύωση αποτελεί ένα σύγχρονο τρόπο έκφρασης και διάδοσης ειδήσεων, απόψεων και θέσεων.

Είναι μία νέα μορφή επικοινωνίας, πολλές φορές άμεση και διαδραστική, την οποία προτιμούν, κυρίως, οι νέοι άνθρωποι.

Σαφώς τα πλεονεκτήματα είναι αρκετά, επιβάλλεται όμως η ενημέρωση και η επικοινωνία μέσω των ηλεκτρονικών μέσων δικτύωσης να βασίζεται στη λελογισμένη χρήση και να διαμορφώνεται στο πλαίσιο του αλληλοσεβασμού και της ευπρέπειας.

Ειδικά όταν κινείται στο χώρο της ανωνυμίας.

16. Πόσο άλλαξε η ζωή σας μετά την εκλογή σας ως Βουλευτής το 2007;

Πολύ…

Ειδικά από τότε που ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Σαμαράς μου ανέθεσε τον κρίσιμο Τομέα της Οικονομίας στην δυσκολότερη και κρισιμότερη συγκυρία για τον τόπο.

Οι υποχρώσεις είναι πολλές και οι προκλήσεις καθημερινές.

Και η αλλαγή της ζωής μου αναμενόμενη.

Όμως, αυτό που με προβληματίζει είναι ότι έχει αλλάξει και η ζωή των πολύ κοντινών μου ανθρώπων, της γυναίκας μου και της κόρης μας.

Θα ήθελα, ειλικρινά, να περνώ περισσότερο χρόνο μαζί τους.

Όπως οφείλει να κάνει κάθε σύζυγος και πατέρας.

17. Που πηγαίνετε βόλτα με την κόρη σας όταν βρίσκεστε στη Λαμία;

Τις λίγες ώρες που είμαι μαζί της παντού και πουθενά.

Παντού γιατί η Λαμία, και γενικότερα η Φθιώτιδα, διαθέτουν όμορφες γωνιές για τα παιδιά.

Και πουθενά γιατί θέλω να την απολαμβάνω στο σπίτι παίζοντας μαζί της.

Κ. Σταϊκούρα σας ευχαριστούμε πάρα πολύ. Θα ήμασταν ευτυχείς αν κάποια μέρα το καλοκαίρι περπατούσαμε μαζί στο δάσος με τις οξυές του χωριού μας.

Εγώ σας ευχαριστώ.

Όσο για την πρόσκληση, η αποδοχή της μέσα από τις σελίδες της έκδοσής σας αποτελεί δέσμευσή μου!

http://gardikiomilaion.wordpress.com/

Άρθρο στην εφημερίδα “Χρηματιστήριο” – “Απαιτείται πειστική λύση για την Ευρώπη και τη χώρα μας”

Η συζήτηση σήμερα για τη διασφάλιση της χρηματοοικονομικής σταθερότητας στην Ευρώπη, επιβεβαιώνει την έλλειψη συνοχής και ολοκληρωμένου σχεδίου στους κόλπους της και αναδεικνύει τις αποκλίνουσες επιδιώξεις κρατών, διεθνών οργανισμών και ιδιωτικών οντοτήτων.

Βέβαια η Ευρώπη, αν και καθυστερημένα, φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι βρίσκεται αντιμέτωπη με μία «συστημική» κρίση χρέους και δανεισμού.

Μία κρίση στην οποία η Ελλάδα, λόγω των χρόνιων «νοσημάτων» της Οικονομίας της αλλά και της ακολουθούμενης σήμερα «θεραπευτικής αγωγής», καθίσταται ο αδύναμος κρίκος.

Το ήδη υψηλό χρέος, παρά τις αιματηρές θυσίες των πολιτών, διαρκώς διογκώνεται.

Το κόστος δανεισμού διατηρείται σε απαγορευτικά επίπεδα.

Και η έξοδος στις αγορές μετατίθεται για το απώτερο μέλλον.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, είναι σαφές ότι απαιτείται μια πειστική λύση για την Ευρώπη και τη χώρα μας.

Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, είναι αναγκαία η διατύπωση μιας ξεκάθαρης, συνολικής και συνεκτικής λύσης στο πρόβλημα της διαχείρισης του χρέους ώστε αυτό να καταστεί βιώσιμο.

Λύση που πρέπει να περιλαμβάνει εργαλεία, κάποια από τα οποία καταγράφονται και στην τελευταία απόφαση του Eurogroup, όπως είναι η δυνατότητα επαναγοράς κρατικών ομολόγων είτε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είτε από τη δευτερογενή αγορά με χρηματοδότηση από έναν πιο ευέλικτο Προσωρινό Μηχανισμό Στήριξης, η επιμήκυνση του συνολικού χρέους και η μείωση του επιτοκίου δανεισμού.

Λύση που πρέπει να περιλαμβάνει και την έκδοση ευρωομολόγου ώστε να αυξηθεί το βάθος της ευρωπαϊκής αγοράς ομολόγων και να μειωθεί το κόστος δανεισμού σε κράτη με δημοσιονομικά προβλήματα.

Λύση που πρέπει όμως να αποτρέπει κάθε μορφή χρεοκοπίας, σε όποια παραλλαγή της.

Ειδικά όταν ακόμη και στην ηπιότερη εκδοχή της, αυτή της λεγόμενης επιλεκτικής χρεοκοπίας, και η οποία δεν έχει γίνει ποτέ σε χώρα-μέλος της ευρωζώνης, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει προειδοποιήσει για τις αρνητικές συνέπειες που αυτή μπορεί να έχει στην παροχή ρευστότητας προς το τραπεζικό σύστημα της χώρας.

Αλλά και σε εθνικό επίπεδο, χρειάζονται πειστικές πολιτικές για την αντιμετώπιση του χρέους, του ελλείμματος και της ύφεσης.

Και το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής, στο οποίο γίνεται αναφορά στις αποφάσεις του Eurogroup, με τις πολιτικές που προβλέπει, δεν θα μπορέσει να επιτύχει τους στόχους της δημοσιονομικής εξυγίανσης και της βιώσιμης ανάπτυξης.

Και αυτό γιατί η προτεινόμενη «συνταγή», η οποία ήδη ακολουθείται, και μάλιστα σε μεγαλύτερη δοσολογία, είναι λανθασμένη, ειδικά σε συνθήκες ύφεσης.

Και η πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού το επιβεβαιώνει.

Τα έσοδα καταρρέουν, οι πρωτογενείς δαπάνες διογκώνονται, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων βουλιάζει, το έλλειμμα εκτοξεύεται.

Έλλειμμα το οποίο είναι αυξημένο κατά 28% το πρώτο εξάμηνο του 2011, έναντι ετήσιας πρόβλεψης για μείωση κατά 4%.

Το ζητούμενο συνεπώς σήμερα για τη χώρα μας είναι, μακριά από μυωπικές προσεγγίσεις και ανεδαφικές δεσμεύσεις, με διορατικότητα, επιμονή και αποφασιστικότητα, σε συνεργασία με τους εταίρους μας, να αναζητήσουμε το βέλτιστο οδικό χάρτη εξόδου από την κρίση.

Εμείς, εγχώριες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, προσανατολισμένοι στην άμεση επανεκκίνηση της Οικονομίας, να εντείνουμε τις προσπάθειες για δημοσιονομική εξυγίανση, υιοθέτηση αναπτυξιακών πρωτοβουλιών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, και ορθολογική διαχείριση και διαφανή αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Και οι εταίροι μας να εφαρμόσουν πρακτικές κοινοτικής αλληλεγγύης, χωρίς δισταγμούς και καθυστερήσεις.

Μόνον έτσι το παίγνιο θα καταστεί θετικού αθροίσματος.

Άρθρο στην εφημερίδα “Σέντρα” Λαμίας – “Διαχείριση Απορριμάτων: ένα αδιέξοδο και μια προοπτική…”

Ζώντας κανείς σε αυτή την υπέροχη χώρα που λέγεται Ελλάδα, καταλαβαίνει ότι ο καθένας μας έχει «ειδική» άποψη για τα πάντα.

Είναι, φαίνεται, ένα από τα γνωρίσματα της φυλής μας.

Και προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, είναι ένα χρήσιμο γνώρισμα και, σε αρκετές περιπτώσεις, εργαλείο εξέλιξης.

Άλλωστε, πώς θα μπορούσε να λειτουργήσει μία δημοκρατία, εάν ο καθένας δεν εξέφραζε την άποψη του πάνω στα ζητήματα που τον αφορούν και κυρίως τον επηρεάζουν;

Ωστόσο, τα προβλήματα ξεκινούν όταν η άποψη μας βασίζεται σε λάθος δεδομένα, σε έλλειψη ενδελεχούς έρευνας και μελέτης και σε άρνηση ανάληψης του οποιουδήποτε κόστους, πολιτικού και μη.

Ένα από τα ζητήματα αυτά αφορά τη διαχείριση των απορριμμάτων και την εγκατάσταση των περίφημων ΧΥΤΑ.

Με αφορμή λοιπόν τη διαμάχη των κατοίκων της Μακρακώμης με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και την άρνηση αυτοδιοίκησης και πολιτών της περιοχής της Λοκρίδας για δημιουργία αντίστοιχου χώρου στην περιοχή, θα ήθελα να καταθέσω κάποιες σκέψεις προς αξιολόγηση και πιθανόν αξιοποίηση από τις τοπικές κοινωνίες.

Καταρχήν, είναι σίγουρο ότι πρέπει να διαχειριστούμε εμείς τα απορρίμματα της περιοχής μας. Η ποσότητα των σκουπιδιών μεγαλώνει, ο ΧΑΔΑ της Λαμίας δεν επαρκεί και ο ΧΥΤΑ του Δομοκού δεν μπορεί να εξυπηρετήσει την κυρίως Φθιώτιδα. Ενώ, όπως είναι φυσικό, οι κάτοικοι του Τριλόφου και περιοχών της Λοκρίδας δεν θέλουν ένα νέο «σκουπιδότοπο» κοντά τους.

Γιατί όμως να θεωρούμε ως μόνη επιλογή το άνοιγμα ενός νέου ΧΥΤΑ και να μην εξερευνήσουμε και τις επιλογές που μας δίνει η τεχνολογία; Είναι τόσο απαραίτητη η δέσμευση μιας μεγάλης έκτασης γης για διάθεση σκουπιδιών; Γνώμη μου είναι πως όχι, γιατί υπάρχουν τρόποι να το αποφύγουμε δεσμεύοντας λιγότερη γη.

Χωρίς τη «δαμόκλειο σπάθη» των προστίμων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Αρκεί να υπάρξει, έγκαιρα, προγραμματισμός και συντονισμός.

Άλλωστε, βασική επιλογή για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι πλέον η δημιουργία ΧΥΤΥ, δηλαδή χώρων ταφής υπολειμμάτων, τα οποία είναι αδύνατον να ανακυκλωθούν με κάποια υπάρχουσα τεχνολογία.

Ωστόσο, στην Ελλάδα, είμαστε γενικώς επιρρεπείς σε «αποκλεισμούς» ή «προτιμήσεις».

Για παράδειγμα, γιατί να αποκλείουμε την επιστημονική καύση των απορριμμάτων; Με την εφαρμογή της συγκεκριμένης μεθόδου, μέσα σε ένα ορθολογικό σύστημα διαχείρισης των αστικών στερεών απορριμμάτων, μπορούμε να επιτύχουμε μείωση του όγκου των απορριμμάτων έως και 90%, δεσμεύοντας μία έκταση πολύ μικρότερη από εκείνη ενός ΧΥΤΑ και αποκτώντας μια νέα πηγή ενέργειας, η οποία κάλλιστα θα μπορούσε να αντικαταστήσει άλλες πιο ρυπογόνες, όπως είναι ο λιγνίτης.

Είναι αλήθεια πως η συγκεκριμένη πρακτική για χρόνια στιγματιζόταν ως βλαβερή για την ατμόσφαιρα, λόγω των καυσαερίων, όμως με το συνεχή πειραματισμό και την έρευνα, αντίστοιχες μονάδες σε χώρες της Ευρώπης έχουν περιορίσει την εκπομπή βλαβερών αερίων στο 1/5 των επιτρεπόμενων ρύπων για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, ένα σύγχρονο εργοστάσιο καύσης ενός εκατομμυρίου τόνων απορριμμάτων παράγει συνολικά0, 5 γραμμάρια διοξίνες ανά έτος, τη στιγμή που (σύμφωνα με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης) η πυρκαγιά στην χωματερή των Ταγαράδων στη Θεσσαλονίκη το 2006 απελευθέρωνε 3 γραμμάρια διοξινών ημερησίως!

Σήμερα στην Ευρώπη λειτουργούν πάνω από 400 εργοστάσια επιστημονικής καύσης. Χάρη στα πλεονεκτήματα της μεθόδου, χώρες όπως η Δανία, η Γερμανία, η Σουηδία, η Ολλανδία, η Γαλλία κ.α. αποτεφρώνουν τουλάχιστον το 30% έως και το 50% του συνόλου των σκουπιδιών και τροφοδοτούν με ενέργεια και θερμότητα τις πόλεις τους. Πολλές από τις μονάδες αυτές βρίσκονται στην καρδιά των πόλεών τους (για παράδειγμα το εργοστάσιο του Isseanne, 3 χιλιόμετρα από τον Πύργο του Άιφελ, μέσα στο Παρίσι). Άλλες αποτελούν και τουριστικά αξιοθέατα, όπως η μονάδα Spitellau στη Βιέννη, 3 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης.

Αυτό ακριβώς το γεγονός φανερώνει την προσέγγιση των Ευρωπαίων στο θέμα «σκουπίδια».

Μία άλλη, επίσης δημοφιλής στο εξωτερικό μέθοδος, που οφείλει να προηγείται της καύσης, είναι η «λιπασματοποίηση» (composting) των προεπιλεγμένων στην πηγή οργανικών απορριμμάτων, κυρίως κηπευτικών, αγροτικών υπολειμμάτων κ.α. Μέσω αυτής της διαδικασίας το οργανικό κλάσμα μετατρέπεται σε οργανικό λίπασμα, το οποίο αργότερα καταλήγει στις καλλιέργειες. Σε χώρες όπως η Αυστρία, η Ολλανδία, η Ιταλία και η Γερμανία υπάρχει μεγάλος αριθμός τέτοιων εγκαταστάσεων που διαχειρίζονται από το 20% έως και το 40% του όγκου των απορριμμάτων, βοηθώντας σημαντικά στην μείωση των «χωματερών» της χώρας, ενώ σημαντικό ρόλο παίζει και η πρωτοβουλία των ιδιωτών οι οποίοι χρησιμοποιούν προσωπικούς «κομποστοποιητές» προκειμένου να συμβάλουν στην ανακούφιση του περιβάλλοντος από τα απορρίμματα.

Χάρη σε αυτές τις δύο μεθόδους, χωρίς καμία βέβαια από μόνη της να αποτελεί πανάκεια και χωρίς να αποκλείονται άλλοι τρόποι, και την προσωπική προσπάθεια των πολιτών τους, οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαχειρίζονται έως και το 80% των απορριμμάτων τους, αφήνοντας -πολλές από αυτές – για υγειονομική ταφή μόνο το 5% – 20% του συνόλου!

Αναλογίζεται κανείς πόσο πιο εύκολη θα μπορούσε να ήταν η ζωή μας εάν εισάγαμε στη χώρα δοκιμασμένες συνταγές και δεσμεύαμε μόνο ένα μικρό ποσοστό της έκτασης των σημερινών χωματερών;

Θα ήταν θεωρώ χρήσιμο να σκεφτούμε, πολίτες και φορείς της Φθιώτιδας, τα οφέλη από την εφαρμογή τέτοιων καινοτομιών, τη στιγμή που σήμερα κανείς δεν θέλει, και ούτε πρόκειται να θελήσει, έναν Χώρο Διάθεσης Απορριμμάτων μερικά χιλιόμετρα από το σπίτι του.

Αντί λοιπόν να λογομαχούμε σχετικά με το «πού» θα συγκεντρώσουμε τα σκουπίδια, ας σκεφτούμε κυρίως (ή και, λόγω της πίεσης χρόνου για την αποφυγή επιβολής προστίμων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή) το «πώς» θα τα διαχειριστούμε.

Πιστεύω πως, προκειμένου να ξεπεραστούν οι χρόνιες διαφωνίες μεταξύ Πολιτείας, Αυτοδιοίκησης, φορέων και τοπικών κοινωνιών, πρέπει, και στο Νομό Φθιώτιδας να λειτουργήσουμε δημιουργικά, συνθετικά, συνεκτικά και διορατικά.

Ώστε το παίγνιο να είναι θετικού αθροίσματος: για τη χώρα και τις τοπικές κοινωνίες.

InstagramYoutube