Μήνας: Νοέμβριος 2015

Άρθρο στην ιστοσελίδα “News247.gr” – “Προϋπολογισμός 2016: Η χώρα, με βαριά βήματα «σημειωτόν», βουλιάζει στο τέλμα”

Ο πρώτος Προϋπολογισμός Κυβέρνησης της Αριστεράς στην Ελλάδα επιβεβαιώνει την κατάρρευση των μύθων που η αυτοαποκαλούμενη ριζοσπαστική Αριστερά, επί χρόνια, καλλιεργούσε, αναδεικνύει την καλπάζουσα αναξιοπιστία της, επιβεβαιώνει την επιστροφή της χώρας στην ύφεση, στα πρωτογενή δημοσιονομικά ελλείμματα και στην αύξηση του δημοσίου χρέους, αποκαλύπτει πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα, καταδεικνύει ότι η χώρα, με βαριά βήματα «σημειωτόν», βουλιάζει στο τέλμα.

Συγκεκριμένα:

  • Η Ελληνική οικονομία, ήδη από το 3ο τρίμηνο του 2015, έχει επιστρέψει στην ύφεση, ενώ το 2016 προβλέπεται να είναι χειρότερη, μακροοικονομικά, χρονιά.
  • Η δημόσια οικονομία επέστρεψε σε πρωτογενές έλλειμμα το 2015, μετά από 2 συνεχόμενα έτη, το 2013 και το 2014, επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων.
  • Ο Κοινωνικός Προϋπολογισμός «βουλιάζει» στα ελλείμματα. Στους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης εκτιμάται και προβλέπεται επιδείνωση στις ασφαλιστικές εισφορές, στη συνταξιοδοτική δαπάνη, στις απλήρωτες υποχρεώσεις.
  • Οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα διογκώνονται. Ενώ, αναλαμβάνονται ασαφείς, «αριστερής κοπής» δεσμεύσεις για την μελλοντική, σταδιακή αποπληρωμή τους.
  • Το ύψος των πρόσθετων μέτρων εκτιμάται, αρχικά, στα 5,7 δισ. ευρώ για την περίοδο 2015-2016. Μέτρα που αποτυπώνουν την ιδεοληπτική, αριστερή εμμονή στην αύξηση υφιστάμενων ή στην επιβολή νέων φόρων. Μέτρα όπως είναι η αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ, η αύξηση των συντελεστών του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων, η αύξηση των συντελεστών της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, η αύξηση των συντελεστών του φόρου ασφαλίστρων, η αύξηση των συντελεστών φορολόγησης του εισοδήματος από ενοίκια, η κατάργηση της έκπτωσης εφάπαξ πληρωμής φόρου εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων, η κατάργηση απαλλαγών υποχρέωσης πληρωμής του ΕΝΦΙΑ, η αύξηση της προκαταβολής φόρου εισοδήματος στα νομικά πρόσωπα, στους ελεύθερους επαγγελματίες και στους αγρότες, η σταδιακή κατάργηση της επιστροφής του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο για αγροτική χρήση, η αύξηση των συντελεστών του φόρου εισοδήματος στους αγρότες, κ.α. Και ο λογαριασμός συνεχώς διογκώνεται.
  • Οι δαπάνες κοινωνικού χαρακτήρα περικόπτονται, όπως είναι, ενδεικτικά, η μείωση των κύριων και επικουρικών συντάξεων, η μείωση των εφάπαξ, η αύξηση των εισφορών των ασφαλισμένων στον ΟΓΑ, η μείωση των δικαιούχων παροχής ΕΚΑΣ με την αύξηση των εισοδηματικών κριτηρίων, η μείωση κατά 50% του επιδόματος θέρμανσης.
  • Μια νέα ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών προέκυψε. Με κεφαλαιακές ανάγκες που οφείλονται, όπως έδειξε και η Έκθεση της ΕΚΤ, στα δεδομένα που διαμορφώθηκαν στην οικονομία το 2015. Ανακεφαλαιοποίηση η οποία προσθέτει κόστος στους φορολογούμενους, συρρικνώνει δραματικά την ιδιωτική και δημόσια Ελληνική συμμετοχή, απαξιώνει τις προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, εκμηδενίζει την αξία του χαρτοφυλακίου του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, τροποποιεί τα ήδη εγκεκριμένα σχέδια αναδιάρθρωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων, με αποτέλεσμα την απώλεια αξιόλογων περιουσιακών στοιχείων, όπως είναι στην περίπτωση της Εθνικής Τράπεζας η πώληση του συνόλου της συμμετοχής της στην Finansbank.
  • Τα αποτελέσματα στο πεδίο των αποκρατικοποιήσεων είναι πενιχρά. Η Κυβέρνηση είναι «εγκλωβισμένη» ανάμεσα στις ιδεοληψίες της και στην επιδείνωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος που η ίδια προκάλεσε.
  • Το δημόσιο χρέος, και πάλι, διογκώνεται. Η βιωσιμότητά του επιδεινώθηκε ραγδαία το 2015. Καθίσταται, συνεπώς, αναπόφευκτη η λήψη πρόσθετων παραμετρικών μέτρων για την ενίσχυση της βιωσιμότητάς του. Ο κ. Τσίπρας αφού, επί χρόνια, καλλιεργούσε ψευδαισθήσεις με «τζάμπα παλληκαριές» για τη λύση του προβλήματος του δημόσιου χρέους, τώρα, προσγειώθηκε στην πραγματικότητα και θεωρεί ως επιτυχία την εφαρμογή ρυθμίσεων που συζητούνται από τα τέλη του 2012.

 

Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση της Αριστεράς, πέραν των ευθυνών που φέρει γιατί επί δεκαετίες «πετροβόλησε» κάθε προσπάθεια νοικοκυρέματος που έκαναν προηγούμενες Κυβερνήσεις, ευθύνεται γιατί η ίδια, ως Κυβέρνηση, οδηγούμενη από αριστερές ιδεολοψίες, εμμονές και δογματισμούς, περιέφερε, ασκόπως, τη χώρα σε περιβάλλον «δημιουργικής ασάφειας», οδηγώντας την σε πλήρες αδιέξοδο.

Το κόστος από τη διακυβέρνηση της Αριστεράς για τη χώρα και την οικονομία της, τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, είναι μεγάλο. Ένα μέρος αυτού του κόστους αποτυπώνει ο Προϋπολογισμός του 2016. Ένας αντιαναπτυξιακός, οικονομικά αναποτελεσματικός και κοινωνικά άδικος Προϋπολογισμός, που οδηγεί την Ελληνική οικονομία σε ένα «καθοδικό σπιράλ».

 

Ομιλία στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων επί του Κρατικού Προϋπολογισμού 2016

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ο πρώτος Προϋπολογισμός Κυβέρνησης της Αριστεράς στην Ελλάδα αποτελεί ιστορικό γεγονός.

Τα μεγέθη του:

  • Επιβεβαιώνουν την κατάρρευση των μύθων που η αυτοαποκαλούμενη ριζοσπαστική Αριστερά, επί χρόνια, καλλιεργούσε.
  • Δείχνουν ότι η δήθεν αριστερή πολιτική ρητορική και αριστερή κοινωνική ευαισθησία είναι απολύτως κενές περιεχομένου.
  • Αναδεικνύουν την καλπάζουσα αναξιοπιστία της ριζοσπαστικής Αριστεράς, που δείχνει πλεόνασμα πολιτικού θράσους και έλλειμμα αρχών, σεβασμού στη νοημοσύνη των άλλων και στρατηγικού σχεδίου για τη χώρα.
  • Επιβεβαιώνουν την αδυναμία της Κυβέρνησης να σχεδιάσει ρεαλιστικά και να εκτελέσει αποτελεσματικά.
  • Καταδεικνύουν ότι η χώρα, με βαριά βήματα «σημειωτόν», βουλιάζει στο τέλμα.
  • Επιβεβαιώνουν την επιστροφή της χώρας στην ύφεση, στα πρωτογενή δημοσιονομικά ελλείμματα και στην αύξηση του δημοσίου χρέους.
  • Αποκαλύπτουν πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα, με την επιβολή νέων φόρων, οι οποίοι «στραγγαλίζουν» την πραγματική οικονομία, και με περικοπές στις συντάξεις και στα επιδόματα.
  • Καταδεικνύουν ότι το 2016 θα είναι χειρότερο, κυρίως μακροοικονομικά, έτος από το 2015, το οποίο, με τη σειρά του, είναι πολύ χειρότερο από το 2014.

Η Νέα Δημοκρατία, το μεγαλύτερο μεταπολιτευτικά, με όρους αθροιστικής εμπιστοσύνης των πολιτών, κόμμα της χώρας, αξιολογεί τον Προϋπολογισμό με κριτήριο το συμφέρον της Πατρίδας, υπό την οπτική του ιστορικά δικαιωμένου ιδεολογικού και πολιτικού της πυρήνα.

Αυτόν του ριζοσπαστικού, του κοινωνικού φιλελευθερισμού και της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς.

Πυρήνας που μας οδηγεί στην διαρκή αναζήτηση αρμονικής ισορροπίας μεταξύ της οικονομικής αποτελεσματικότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, με στόχο την αποτελεσματική προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης, της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.

 

Η Νέα Δημοκρατία, με αυτά τα κριτήρια, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για έναν αντιαναπτυξιακό, οικονομικά αναποτελεσματικό και κοινωνικά άδικο Προϋπολογισμό, που οδηγεί την Ελληνική οικονομία σε ένα «καθοδικό σπιράλ».

Έναν Προϋπολογισμό «πασπαλισμένο» με την γνωστή «αριστερή χρυσόσκονη» της απόκρυψης της αλήθειας και της παραπλάνησης.

Ας «φυσήξουμε», όμως, τη χρυσόσκονη και ας περάσουμε στην ουσία των πραγμάτων:

1ον. Η Ελληνική οικονομία, ήδη από το 3ο τρίμηνο του 2015, έχει επιστρέψει στην ύφεση.

Την ίδια περίοδο που η Ευρωζώνη «επιταχύνει προς τα εμπρός», η Ελλάδα «κάνει όπισθεν».

Μάλιστα, η προοπτική για το 2016 είναι χειρότερη από το 2015.

Η Κυβέρνηση εκφράζει την ικανοποίησή της γιατί η οικονομία εφέτος θα παρουσιάσει καλύτερο του προβλεπόμενου ρυθμό μεταβολής του ΑΕΠ.

Ξεχνά όμως, ως συνήθως σκοπίμως, ότι ο ρυθμός μεταβολής του ΑΕΠ θα είναι καλύτερος σε σχέση με τις προβλέψεις που η ίδια έκανε στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, πριν έναν μήνα.

Όπως επίσης ξεχνά σκοπίμως ότι, το 2014 επιτεύχθηκε θετικός ρυθμός μεταβολής, ότι παρέλαβε οικονομία σε δυναμική μεγέθυνσης και ότι η πρόβλεψη τότε, για το 2015, ήταν για αρκετά υψηλό ρυθμό μεγέθυνσης, άνω του 2,5%.

Συνεπώς, την ευθύνη για την επιστροφή της χώρας στην ύφεση φέρει αποκλειστικά, η Κυβέρνηση της Αριστεράς.

 

2ον. Το οικονομικό κλίμα επιδεινώθηκε.

Κυμαίνεται στις 89,1 μονάδες για τους πρώτους 10 μήνες του 2015, έναντι μέσου όρου 99,2 μονάδων το αντίστοιχο διάστημα του 2014.

Όπως αναφέρει, μάλιστα, και ο Προϋπολογισμός, «οι ενδείξεις που προκύπτουν από την παρατήρηση της πτώσης του δείκτη οικονομικού κλίματος λαμβάνουν μεγαλύτερη βαρύτητα αν εξεταστούν στο πλαίσιο του βελτιωμένου οικονομικού κλίματος στην Ευρωζώνη, όπου το 2015 έχουν σημειωθεί αυξήσεις του δείκτη αρκετά πάνω από το κατώφλι των 100 μονάδων βάσης».

Δηλαδή, επιβεβαιώνεται και με αυτό τον δείκτη ότι, την ίδια περίοδο που η Ευρωζώνη «επιταχύνει προς τα εμπρός», η Ελλάδα «κάνει όπισθεν».

3ον. Η δημόσια οικονομία επέστρεψε σε πρωτογενές έλλειμμα το 2015.

Η επιστροφή μάλιστα στα πρωτογενή ελλείμματα γίνεται παρά τη λήψη νέων, πρόσθετων, επώδυνων μέτρων λιτότητας, ύψους άνω του 1,5 δισ. ευρώ μόνο για το 2015.

Και ο λογαριασμός όλο και «ανεβαίνει», όλο και διογκώνεται.

Και αυτό έγινε μετά από 2 χρόνια, το 2013 και το 2014, επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων.

Αυτό είναι το δημοσιονομικό «αποτύπωμα» της «αριστερής» διακυβέρνησης.

4ον. Ο Κοινωνικός Προϋπολογισμός «βουλιάζει» στα ελλείμματα.

Συγκεκριμένα, σε ταμειακή βάση, παρουσιάζει αυξημένο έλλειμμα το 2015, το οποίο προβλέπεται να διευρυνθεί και να «σκαρφαλώσει» στα 2,1 δισ. ευρώ το 2016.

Στους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης παρατηρείται, εκτιμάται και προβλέπεται επιδείνωση στις ασφαλιστικές εισφορές, στη συνταξιοδοτική δαπάνη, στις απλήρωτες υποχρεώσεις.

Ενώ στον Προϋπολογισμό δεν περιλαμβάνεται κανένα ενθαρρυντικό στοιχείο για ουσιαστικές, χρηματοδοτικά καλυμμένες, παρεμβάσεις στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής.

5ον. Οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα διογκώνονται.

Σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης, αυτές διαμορφώθηκαν περίπου στα 6 δισ. ευρώ το εννεάμηνο του 2015, αυξημένες κατά 58% σε σχέση με το τέλος του 2014.

Υπενθυμίζεται ότι αυτές οι υποχρεώσεις είχαν μειωθεί κατά 60% την περίοδο 2012-2014.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει και ο Προϋπολογισμός της σημερινής Κυβέρνησης, «η προσπάθεια ξεκίνησε το έτος 2012 με την ενεργοποίηση ενός προγράμματος χρηματοδότησης για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων προς τρίτους, με την τήρηση συγκεκριμένων προϋποθέσεων, το οποίο υλοποιήθηκε ως το τέλος του 2014».

Σήμερα, δεν υφίσταται κανένα χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής τους, αφού, σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό, «οι εκταμιεύσεις θα προσαρμόζονται ανάλογα με τις δυνατότητές του, τις ταμειακές κάθε φορά συνθήκες και την πορεία της χρηματοδότησης από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας».

Δηλαδή, αναλαμβάνονται ασαφείς, «αριστερής κοπής» δεσμεύσεις, με απλή παραπομπή σε σχετική υπουργική απόφαση, για ένα μείζον ζήτημα που απασχολεί τον ιδιωτικό τομέα.

 

6ον. Το ύψος των πρόσθετων μέτρων της Κυβέρνησης της Αριστεράς, για την περίοδο 2015-2016, εκτιμάται, αρχικά, στα 5,7 δισ. ευρώ.

Μέτρα που αποτυπώνουν την ιδεοληπτική, αριστερή εμμονή στην αύξηση υφιστάμενων ή στην επιβολή νέων φόρων.

Μέτρα, όπως είναι:

  • Η αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ.
  • Η αύξηση των συντελεστών του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων.
  • Η αύξηση των συντελεστών της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης.
  • Η αύξηση των συντελεστών του φόρου ασφαλίστρων.
  • Η αύξηση των συντελεστών φορολόγησης του εισοδήματος από ενοίκια, που η Κυβέρνηση δήθεν «είχε αποσύρει».
  • Η κατάργηση της έκπτωσης εφάπαξ πληρωμής φόρου εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων.
  • Η κατάργηση απαλλαγών υποχρέωσης πληρωμής του ΕΝΦΙΑ.
  • Η αύξηση της προκαταβολής φόρου εισοδήματος στα νομικά πρόσωπα, στους ελεύθερους επαγγελματίες και στους αγρότες.
  • Η σταδιακή κατάργηση της επιστροφής του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο για αγροτική χρήση.
  • Η αύξηση των συντελεστών του φόρου εισοδήματος στους αγρότες.

Μέτρα που «στραγγαλίζουν» την πραγματική οικονομία και διαλύουν τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.

7ον. Ο «λογαριασμός» των μέτρων θα είναι πολύ υψηλότερος.

Κι αυτό γιατί:

α) Υπάρχει μια σειρά από νέα μέτρα, τα οποία ακόμα είναι αδιευκρίνιστα ή δεν έχουν ποσοτικοποιηθεί. Μεταξύ αυτών είναι η μείωση όλων των ορίων για τις κατασχέσεις, η κατάργηση φοροαπαλλαγών φυσικών και νομικών προσώπων κ.α.

β) Υπάρχουν μέτρα, κυρίως στο σκέλος των δαπανών, τα οποία δεν έχουν καταγραφεί. Για παράδειγμα, οι καταγεγραμμένες στον Προϋπολογισμό παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό σύστημα και στο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας είναι «λειψές». Υπολείπονται αυτών που η Κυβέρνηση έχει δεσμευθεί έναντι των εταίρων, και οι οποίες ανέρχονται στο 1,5% του ΑΕΠ για το 2016. Άρα υπάρχουν πρόσθετα, «κρυφά» μέτρα.

γ) Υπάρχουν, σύμφωνα με το 3ο Μνημόνιο, και πρόσθετα μέτρα για την περίοδο 20172018 αξιόπιστα διαρθρωτικά μέτρα που θα αποφέρουν τουλάχιστον ¾% του ΑΕΠ το 2017 και ¼% του ΑΕΠ το 2018»).

Αυτή είναι η δημοσιονομική προοπτική της χώρας και της οικονομίας της, με τις υπογραφές της Κυβέρνησης της Αριστεράς.

8ον. Οι συντάξεις περικόπτονται, μειώνοντας το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών.

Ωστόσο, κάνει ιδιαίτερη εντύπωση η αναφορά του Προϋπολογισμού ότι «οι περικοπές δαπανών θα αφορούν σε τομείς που δεν επηρεάζουν ευθέως τα εισοδήματα των πολιτών».

Και αυτό γιατί το 77% της περιστολής στις δαπάνες αφορά περικοπές σε συντάξεις, παροχές κοινωνικής ασφάλισης και κοινωνικά επιδόματα.

Περικοπές που έχουν ήδη γίνει και κυρίως θα ακολουθήσουν, ύψους άνω των 2 δισ. ευρώ.

Όπως είναι, ενδεικτικά, η μείωση των κύριων και επικουρικών συντάξεων, η μείωση των εφάπαξ, η αύξηση των εισφορών των ασφαλισμένων στον ΟΓΑ, η μείωση των δικαιούχων παροχής ΕΚΑΣ με την αύξηση των εισοδηματικών κριτηρίων, η μείωση κατά 50% του επιδόματος θέρμανσης.

Πρόκειται για πολιτικές που πλήττουν άμεσα και ευθέως τα εισοδήματα των πολιτών.

Η Κυβέρνηση, για ακόμη μία φορά, προσπαθεί να παραπλανήσει, «βαπτίζοντας» το «κρέας», «ψάρι».

Οι πολίτες, όμως, έχουν αρχίσει να υφίστανται το κόστος των πολιτικών της, ακόμη και αυτοί που εμπιστεύθηκαν τον ΣΥΡΙΖΑ δυσφορούν, και έχουν αρχίσει να οργίζονται.

 

Ακόμη και η διάθεση των 200 εκατ. ευρώ, το 2015, για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, δεν κατέστη εφικτή.

Κι αυτό, παρά τις πομπώδεις διατυπώσεις του Προϋπολογισμού ότι «η Κυβέρνηση κατάφερε να προσφέρει την απαραίτητη στήριξη σε εκείνες τις κοινωνικές ομάδες που έχουν πληγεί περισσότερο από την κρίση».

Σύμφωνα με απάντηση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών σε σχετική Κοινοβουλετική Ερώτηση, αποδεικνύεται ότι εφέτος θα δαπανηθούν μόλις 108 εκατ. ευρώ!

Και του χρόνου θα είναι ακόμη λιγότερα

Υπενθυμίζεται ότι για το ίδιο λόγο, το 2014, είχε διανεμηθεί, ως «κοινωνικό μέρισμα», για τη στήριξη πολιτών και οικογενειών με χαμηλό συνολικό ετήσιο εισόδημα και ακίνητη περιουσία μικρής αξίας, ποσό ύψους 455 εκατ. ευρώ.

Ο μύθος της δήθεν κοινωνικής ευαισθησίας της Αριστεράς καταρρέει, και σε αυτό το πεδίο.

Όπως κατέρρευσε και στο πεδίο των συντάξεων, όπου αντί της χορήγησης 13ης σύνταξης, προχώρησαν σε  περικοπή των συντάξεων.

Όπως κατέρρευσε και με την άρση της προστασίας της πρώτης κατοικίας, όπου αντί της περιβόητης «σεισάχθειας» και του «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», έχουμε τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών.

9ον. Το 2015, τα φορολογικά έσοδα είναι τα χαμηλότερα της τελευταίας δεκαετίας.

Παρά τους πρόσθετους φόρους που επέβαλλε εφέτος η Κυβέρνηση της Αριστεράς.

Αυτό οφείλεται, κυρίως, στην επιδείνωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος.

Με αποτέλεσμα, οι ληξιπρόθεσμες φορολογικές οφειλές των πολιτών προς το Κράτος να συνεχίζουν να αυξάνουν, μήνα με τον μήνα, και να διαμορφώνονται στα 82 δισ. ευρώ, υψηλότερες κατά 10 δισ. ευρώ από το τέλος του 2014.

 

Το 2016,  τα φορολογικά έσοδα προβλέπονται αυξημένα κατά 2 δισ. ευρώ έναντι του 2015.

Και αυτό, ενώ η οικονομία θα βρίσκεται σε ύφεση.

Συνεπώς, η πρόβλεψη για αυξημένα έσοδα δεν μπορεί παρά να εδράζεται, αποκλειστικά, στα νέα φορολογικά μέτρα της Κυβέρνησης της Αριστεράς, ύψους 2,2 δισ. ευρώ για το 2016.

10ον. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων αναμένεται να «κλείσει» στο ύψος του Προϋπολογισμού, αν και μέχρι σήμερα παραμένει καθηλωμένο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το δεκάμηνο του 2015, δηλαδή στα 5/6 της χρονιάς, οι δαπάνες του Προγράμματος ανήλθαν μόλις στα 2,8 δισ. ευρώ.

Έτσι, μέχρι το τέλος του έτους, μέσα σε 2 μήνες, θα πρέπει να δαπανηθεί ποσό σχεδόν 1,5 φορά μεγαλύτερο από αυτό που έχει δαπανηθεί στο δεκάμηνο, προκειμένου να επιτευχθεί ο ετήσιος στόχος.

Παράλληλα, το ποσοστό απορρόφησης των πόρων του ΕΣΠΑ 20072013 παραμένει περίπου στο επίπεδο που είχε επιτευχθεί στο τέλος του 2014.

Ενώ, για την περίοδο 20142020, σύμφωνα και με τον Προϋπολογισμό, η Ελλάδα είχε ήδη, από το παρελθόν, εξασφαλίσει πόρους ύψους 19,9 δισ. ευρώ.

Τους οποίους οφείλει να αξιοποιήσει το ταχύτερο δυνατόν, με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο.

11ον. Οι μειωμένοι δημοσιονομικοί στόχοι δεν εξασφαλίζουν σημαντικό δημοσιονομικό χώρο.

Η Κυβέρνηση εσφαλμένα θριαμβολογεί.

Η αλήθεια είναι ότι εκείνο που μετρά, είναι η συνεκτίμηση του ύψους των δημοσιονομικών στόχων σε σχέση με το ύψος των παρεμβάσεων που απαιτούνται για να υλοποιηθούν.

Οι  δημοσιονομικοί στόχοι εξαρτώνται από την κατάσταση και τη δυναμική της οικονομίας.

Υπενθυμίζω ότι οι «Θεσμοί», για το 2015, προέβλεπαν πρωτογενές πλεόνασμα κοντά στο 2% του ΑΕΠ, χωρίς τη λήψη οποιουδήποτε πρόσθετου μέτρου.

Η Κυβέρνηση, αφού οδήγησε την οικονομία και πάλι στο «καθοδικό σπιράλ», παρουσιάζει ως επιτυχία την εκτίμηση ότι το 2015, χωρίς τη λήψη οποιουδήποτε πρόσθετου μέτρου, θα έκλεινε με πρωτογενές έλλειμμα 1,5% του ΑΕΠ, ενώ η επίτευξη στόχου για πρωτογενές έλλειμμα 0,2% του ΑΕΠ απαιτεί πρόσθετα μέτρα λιτότητας, ύψους άνω του 1,5 δισ. ευρώ.

Δηλαδή, η χώρα, υπό τη διακυβέρνηση της Αριστεράς, παρουσιάζει πρωτογενές έλλειμμα, με πρόσθετα μέτρα λιτότητας και συνακόλουθα ισόποση επιβάρυνση των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών του Κράτους, δηλαδή του δανεισμού της.

 

12ον. Προέκυψε ανάγκη μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

Με κεφαλαιακές ανάγκες που οφείλονται, όπως έδειξε και η Έκθεση της ΕΚΤ, στα δεδομένα που διαμορφώθηκαν στην οικονομία το 2015.

Και πιο συγκεκριμένα, στη χειροτέρευση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος για εφέτος και τα επόμενα χρόνια, στα νέα, πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα της Κυβέρνησης, στους κεφαλαιακούς περιορισμούς, στη μείωση της αξίας των εξασφαλίσεων, στην αναμενόμενη αυξημένη ροή νέων επισφαλών δανείων.

Συνεπώς, η νέα ανακεφαλαιοποίηση φέρει την υπογραφή της Κυβέρνησης της Αριστεράς.

Μια ανακεφαλαιοποίηση:

  • που προσθέτει κόστος στους φορολογούμενους,
  • που συρρικνώνει δραματικά την Ελληνική ιδιωτική και δημόσια συμμετοχή,
  • που απαξιώνει τις προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου,
  • που εκμηδενίζει την αξία του χαρτοφυλακίου του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, λόγω της δραστικής μείωσης των ποσοστών συμμετοχής του στο μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών,
  • που τροποποιεί, επί το δυσμενέστερο, τα ήδη εγκεκριμένα σχέδια αναδιάρθρωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων, με αποτέλεσμα την απώλεια αξιόλογων περιουσιακών στοιχείων, όπως είναι στην περίπτωση της Εθνικής Τράπεζας η πώληση του συνόλου της συμμετοχής της στην Finansbank.

Θυμίζουμε ότι η επένδυση αυτή έγινε το 2006, επί Κυβέρνησης της ΝΔ, σε κλίμα «λυσσαλέας» αντίδρασης των κομμάτων της τότε Αντιπολίτευσης.

Επένδυση που αφορούσε την 5η μεγαλύτερη ιδιωτική τράπεζα στην Τουρκία, η οποία κάλυπτε το μεγαλύτερο ποσοστό των εργασιών του Ομίλου στο εξωτερικό, συμμετείχε σημαντικά στα μεγέθη του και συνέβαλε, καθοριστικά, στην κερδοφορία του.

Καλούμε συνεπώς, για ακόμη μία φορά, την Κυβέρνηση να απαντήσει συγκεκριμένα, έστω εκ των υστέρων, στο κεντρικό ερώτημα:

H μεγάλη και υψηλού συμβολισμού επένδυση του 2006, υπήρξε για την εθνική μας οικονομία και τη χώρα, συμφέρουσα, ασύμφορη ή ουδέτερη;

Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να παίρνουν συγκεκριμένες απαντήσεις σε συγκεκριμένα ερωτήματα.

Αρκετή ζημιά υπέστη η χώρα από τις, επί δεκαετίες, ασάφειες και τις γκρίζες ζώνες που καλλιέργησε η ριζοσπαστική, αριστερή, και όχι μόνο, εκδοχή στη δημόσια ζωή.

 

13ον. Τα πεπραγμένα της Κυβέρνησης στο πεδίο των αποκρατικοποιήσεων είναι πενιχρά.

Κι αυτό, παρά τις διατυπώσεις του Προϋπολογισμού, σε αντίθεση με ότι επί χρόνια η Αριστερά υποστήριζε, για «τα πολλαπλά οφέλη» τους στην Ελληνική οικονομία.

Και μάλιστα με πρώτο στην καταγραφή, «την άμεση μείωση του δημοσίου χρέους».

Όταν μέχρι και τον εφετινό Ιούνιο υποστηρίζατε ότι τα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις δεν πρέπει να «κατευθύνονται» για την εξυπηρέτηση του χρέους.

Η Κυβέρνηση, και στο πεδίο αυτό, είναι «εγκλωβισμένη» ανάμεσα στις ιδεοληψίες της και στην επιδείνωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος, που η ίδια προκάλεσε.

14ον. Το δημόσιο χρέος και πάλι διογκώνεται.

Το χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ, διαμορφώνεται περίπου στο 188% το 2016, αυξημένο κατά 9 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ μέσα σε 2 χρόνια.

Και επειδή πολλές φορές η Κυβέρνηση θριαμβολογεί ότι δήθεν «κατάφερε επιτέλους να ανοίξει το θέμα του χρέους», η αλήθεια είναι η εξής:

Το ύψος και το «προφίλ» του χρέους, μετά το 2012, βελτιώθηκαν αισθητά.

Αποδείξεις;

α) Το δημόσιο χρέος μειώθηκε κατά περίπου 40 δισ. ευρώ την περίοδο 2011-2014.

Αυτό επιβεβαιώνεται και στον Προϋπολογισμό της Κυβέρνησης της Αριστεράς.

β) Το 2014, η μέση σταθμική υπολειπόμενη φυσική διάρκεια του δημοσίου χρέους ήταν τα 16,2 έτη. Το 2011, η διάρκεια ήταν 6,3 έτη.

Αυτό επιβεβαιώνεται και στον Προϋπολογισμό της Κυβέρνησης της Αριστεράς.

γ) Το 2014, οι τόκοι ανέρχονταν στα 5,5 δισ. ευρώ. Το 2011, ήταν στα 16,1 δισ. ευρώ.

Αυτό επιβεβαιώνεται και στον Προϋπολογισμό της Κυβέρνησης της Αριστεράς.

Όλα αυτά τα έχει προσυπογράψει ο κ. Τσίπρας, στην απόφαση της 12ης Ιουλίου, σύμφωνα με την οποία: «Η Σύνοδος Κορυφής για το Ευρώ υπενθυμίζει ότι τα κράτημέλη της Ευρωζώνης έχουν θεσπίσει κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών μία αξιοσημείωτη δέσμη μέτρων προς υποστήριξη της βιωσιμότητας του χρέους της Ελλάδας, η οποία εξομάλυνε την πορεία εξυπηρέτησης του χρέους της Ελλάδας και μείωσε το κόστος σημαντικά».

Συνεπώς, πως η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι «ανοίγει για πρώτη φορά το θέμα του χρέους», όταν η ίδια υποστηρίζει ότι έχει ενισχυθεί σημαντικά η βιωσιμότητα του χρέους κατά το παρελθόν;

Οι ανακρίβειες και τα ψεύδη αποτελούν δομικό στοιχείο της Αριστερής κυβέρνησης.

Ωστόσο, είναι γεγονός ότι η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους επιδεινώθηκε ραγδαία κατά το 2015.

Όπως καταγράφει και η Έκθεση του ΔΝΤ, της 25ης Ιουνίου 2015, που η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ κατέθεσε στη Βουλή, «οι βασικοί παράγοντες που οδήγησαν τους τελευταίους μήνες στην επιδείνωση της Ανάλυσης Βιωσιμότητας Χρέους είναι η μείωση της οικονομικής ανάπτυξης, η αναθεωρημένη πορεία του πρωτογενούς ισοζυγίου, τα χαμηλότερα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις και πιθανές επιπρόσθετες οικονομικές ανάγκες του τραπεζικού συστήματος».

Το αποτέλεσμα είναι το δημόσιο χρέος κατά το 2015 να αυξάνεται, ως απόλυτος αριθμός, εξαιτίας της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, και ως ποσοστό του ΑΕΠ, λόγω της μείωσης του ΑΕΠ.

Οι προβλέψεις του ΔΝΤ για την εξέλιξη του δημοσίου χρέους αποκαλύπτουν την εφιαλτική δυναμική του, που πυροδότησαν οι ανερμάτιστοι χειρισμοί της Κυβέρνησης.

Άρα, καθίσταται αναπόφευκτη η λήψη πρόσθετων παραμετρικών μέτρων για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους. Η απόφαση κατά τη Σύνοδο Κορυφής, της 12ης Ιουλίου 2015, επιβεβαιώνει την απόφαση του Νοεμβρίου του 2012.

Συγκεκριμένααναφέρει ότι «σύμφωνα με το πνεύμα της δήλωσης της Ευρωομάδας του Νοεμβρίου του 2012, η Ευρωομάδα παραμένει έτοιμη να εξετάσει, εάν χρειαστεί, πιθανά πρόσθετα μέτρα (πιθανή παράταση των περιόδων χάριτος και αποπληρωμής), για να εξασφαλιστεί ότι οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες παραμένουν σε βιώσιμο επίπεδο».

Και προσθέτει: «Η Σύνοδος Κορυφής για το Ευρώ τονίζει ότι δεν μπορούν να αναληφθούν απομειώσεις της ονομαστικής αξίας του χρέους».

Ο κ. Τσίπρας, επί χρόνια, καλλιεργούσε ψευδαισθήσεις με «τζάμπα παλληκαριές» για τη λύση του προβλήματος του δημόσιου χρέους.

Τώρα, προσγειώθηκε στην πραγματικότητα και θεωρεί ως επιτυχία την εφαρμογή ρυθμίσεων που συζητούνται από τα τέλη του 2012.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση της Αριστεράς, πέραν των ευθυνών που φέρει γιατί επί δεκαετίες «πετροβόλησε» κάθε προσπάθεια νοικοκυρέματος που έκαναν προηγούμενες Κυβερνήσεις, ευθύνεται γιατί η ίδια, ως Κυβέρνηση, οδηγούμενη από αριστερές ιδεολοψίες, εμμονές και δογματισμούς, περιέφερε, ασκόπως, τη χώρα σε περιβάλλον «δημιουργικής ασάφειας», οδηγώντας την σε πλήρες αδιέξοδο.

Αγνοώντας τους κανόνες διαπραγμάτευσης «ροκάνισε» πολύτιμο χρόνο.

Χωρίς στρατηγικό σχέδιο για τη χώρα διεξήγαγε ένα  προσχηματικό δημοψήφισμα.

Και τελικά οδηγήθηκε, σπασμωδικά και φοβικά, στη σύναψη του 3ου Μνημονίου.

Το κόστος από τη διακυβέρνηση της Αριστεράς για τη χώρα και την οικονομία της, τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, είναι μεγάλο.

Ένα μέρος αυτού του κόστους αποτυπώνει ο Προϋπολογισμός του 2016.

Οι πολίτες, το αισθάνονται, δυσφορούν, αισθάνονται εξαπατημένοι και έχουν αρχίσει να οργίζονται.

Και όπως είχε υποστηρίξει ο κ. Τσίπρας, πριν ένα χρόνο (7.12.2014), κατά την αντίστοιχη συζήτηση του Προϋπολογισμού:

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο λαός μας το έχει εμπεδώσει πια και νομίζω ότι πρέπει να το εμπεδώσετε και εσείς: Το μνημόνιο δεν είναι κάτι από το οποίο μπορεί κανείς να μπαινοβγαίνει. Όποιος το υπηρετήσει δεν βρίσκει εύκολα την πόρτα της εξόδου».

Η «αριστερή χρυσόσκονη» δεν επαρκεί για να κρύψει αυτή τη δυσάρεστη πραγματικότητα.

Ομιλία στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου για την Κύρωση 12 Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Κυρώνουμε σήμερα, σε ένα Σχέδιο Νόμου, 12 διαφορετικούς νόμους, 12 Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου.

Πράξεις που αποτελούν, μαζί με τη συζήτηση νομοσχεδίων με τη μορφή του κατεπείγοντος, τον κανόνα νομοθέτησης της Κυβέρνησης της Αριστεράς.

Δεν θα επικαλεσθώ αποσπάσματα της διαχρονικής, πομπώδους ρητορικής του κ. Τσίπρα, του κ. Τσακαλώτου και άλλων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, για την εν λόγω πρακτική.

Αποσπάσματα που αποδεικνύονται τελείως «κάλπικα», παρά το «πασπάλισμα» με τη γνωστή «αριστερή χρυσόσκονη».

Θα σημειώσω όμως ότι οι Συνάδελφοί μας, οι ριζοσπάστες αριστεροί, αποδεικνύονται  ασυναγώνιστοι και είναι μακράν πρώτοι στην αναξιοπιστία.

Αυτή η καλπάζουσα αναξιοπιστία της αυτοαποκαλούμενης ριζοσπαστικής αριστεράς, δείχνει πλεόνασμα πολιτικού θράσους και έλλειμμα αρχών, σεβασμού στη νοημοσύνη των άλλων και στρατηγικού σχεδίου για τη χώρα.

Φαντάζομαι ότι οι άλλοι φίλοι μας που, επί δεκαετίες, ήταν πρωταθλητές στο «άθλημα», βλέποντας να καταρρίπτεται συνεχώς από τους ριζοσπάστες αριστερούς το ένα ρεκόρ μετά το άλλο στην αναντιστοιχία προεκλογικών λόγων και μετεκλογικών πρακτικών, τρίβουν τα μάτια τους από έκπληξη.

Το ελπιδοφόρο βέβαια σημείο σ’ αυτή την εξέλιξη είναι ότι, έστω και με αργό ρυθμό, στη συνείδηση όλο και περισσότερων πολιτών εντοπίζονται και αξιολογούνται οι τρέχουσες και ιστορικές ευθύνες.

Σε ότι αφορά όλους εμάς που υπηρετούμε το πολιτικό σύστημα της χώρας, πιστεύω ότι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, έστω και τώρα, ότι το μέγεθος της αναξιοπιστίας στο πεδίο της πολιτικής αποτελεί τη βασική και ευθεία αιτία της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος, καθώς και του γενικευμένου και επικίνδυνου «αλαλούμ» που τείνει να κυριαρχήσει στη χώρα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το μεγαλύτερο μέρος του υπό συζήτηση Σχεδίου Νόμου, καλύπτεται από τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, με τις οποίες αποφασίστηκε από την Κυβέρνηση της Αριστεράς, η τραπεζική αργία και επιβλήθηκαν κεφαλαιακοί περιορισμοί, που υφίστανται μέχρι και σήμερα.

Είναι απολύτως καθαρό, αφού είναι λογικά αποδείξιμο, ότι η επιβολή των κεφαλαιακών περιορισμών οφείλεται, αποκλειστικά, σε εσφαλμένες πολιτικές επιλογές της Κυβέρνησης κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015.

Η Κυβέρνηση αυτό το εξάμηνο:

1ον. Στηρίχθηκε σε εσφαλμένες θεμελιώδεις υποθέσεις, τις οποίες απέρριψε η ίδια η πραγματικότητα.

2ον. Αγνόησε τους Ευρωπαϊκούς κανόνες διαπραγμάτευσης, με αποτέλεσμα να θεωρεί, εσφαλμένα, ότι όσο περνάει ο χρόνος οι εταίροι θα υποχωρούν.

3ον. Παρασύρθηκε από μαξιμαλιστική ρητορική, δογματισμούς και ιδεοληψίες.

4ον. Συζητούσε ακατάπαυστα, μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης, καλλιεργώντας περιβάλλον «δημιουργικής ασάφειας».

5ον. Κατανάλωσε σημαντικό διαπραγματευτικό κεφάλαιο και χρόνο σε θέματα διαδικαστικά και επουσιώδη, δίνοντας έμφαση στην επικοινωνία και όχι στην ουσία.

6ον. Κινήθηκε στη λογική της εσκεμμένης «πολιτικής διαπραγμάτευσης», για να αποφύγει την αλήθεια των αριθμών, η οποία, με το πέρασμα των μηνών, γίνονταν όλο και πιο ζοφερή.

7ον. Συγκρότησε οικονομικό επιτελείο χωρίς συνοχή και σταθερή στρατηγική, με συχνές αλλαγές της διαπραγματευτικής ομάδας, σε όλα τα επίπεδα.

8ον. Προχώρησε στη διεξαγωγή ενός ασαφούς δημοψηφίσματος.

Επιλογή εσφαλμένη τόσο ως προς το περιεχόμενο όσο και ως προς το χρόνο πραγματοποίησής της.

Απόδειξη; Το αποτέλεσμα δεν ελήφθη υπόψη.

Το αποτέλεσμα αυτών των πράξεων και παραλείψεων της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, το 1ο εξάμηνο του 2015, ήταν και είναι τεράστιο για την οικονομία και οδυνηρό για την κοινωνία.

Η χώρα προχώρησε στην υπογραφή ενός νέου, 3ου Μνημονίου, που πριν από λίγους μήνες δεν ήταν αναπόφευκτο, και το οποίο συνοδεύεται από πολύ περισσότερα και πιο επώδυνα δημοσιονομικά μέτρα από αυτά που προβλέπονταν στις αρχές του έτους, ακόμη όμως και από αυτά που είχαν αποφασισθεί πριν από το δημοψήφισμα.

Παράλληλα, η χώρα, επί μήνες, βρίσκεται σε καθεστώς «εσωτερικής στάσης πληρωμών».

Οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων συρρικνώθηκαν σημαντικά.

Ενώ, με τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου που σήμερα κυρώνουμε, αποφασίστηκε, από την Κυβέρνηση, η τραπεζική αργία και επιβλήθηκαν κεφαλαιακοί περιορισμοί.

Έτσι, σήμερα:

  • Η δημόσια οικονομία, παρά τα νέα, πρόσθετα μέτρα λιτότητας, έχει επιστρέψει στα πρωτογενή ελλείμματα.
  • Η πραγματική οικονομία έχει καταρρεύσει.
  • Οι επιχειρηματικές προσδοκίες έχουν ραγδαία επιδεινωθεί.
  • Η καταναλωτική εμπιστοσύνη έχει σημαντικά υποχωρήσει.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα έχουν επιστρέψει στα προ-2013 επίπεδα.
  • Η οικονομία έχει επιστρέψει στην ύφεση.
  • Οι τράπεζες έχουν ανάγκη μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης.

Μια ανακεφαλαιοποίηση, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη, και η οποία:

  • επιφέρει πρόσθετο κόστος στους φορολογούμενους,
  • συρρικνώνει δραματικά την Ελληνική ιδιωτική και δημόσια συμμετοχή,
  • απαξιώνει τις προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου,
  • εκμηδενίζει την αξία του χαρτοφυλακίου του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας,
  • τροποποιεί, επί το δυσμενέστερο, τα ήδη εγκεκριμένα σχέδια αναδιάρθρωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων, με αποτέλεσμα την απώλεια σοβαρών περιουσιακών τους στοιχείων, όπως είναι στην περίπτωση της Εθνικής Τράπεζας η πώληση του συνόλου της συμμετοχής της στην Finansbank.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση της Αριστεράς, παγιδευμένη σε ιδεοληψίες, μύθους, ψευδαισθήσεις και ενδογενείς αντιφάσεις, χωρίς πολιτική κατεύθυνση, σχέδιο και βούληση, έχει οδηγήσει την Ελληνική οικονομία σε «καθοδικό σπιράλ».

Σ’ αυτή την δυσμενή εξέλιξη συνέβαλλαν, σημαντικά, τα μέτρα ελέγχου στην κίνηση κεφαλαίων.

Μέτρα για τα οποία φέρει αποκλειστική ευθύνη η Κυβέρνηση.

Μέτρα τα οποία και καταψηφίζουμε.

 

Δήλωση για την Επέτειο Ανατίναξης της Γέφυρας του Γοργοποτάμου

Με την Επέτειο της Ανατίναξης της Γέφυρας του Γοργοποτάμου τιμούμε μία ένδοξη περίοδο της Ελληνικής ιστορίας.

Αποτίουμε φόρο τιμής στους Αγωνιστές του Γοργοποτάμου, στους Αγωνιστές της Ενωμένης Εθνικής Αντίστασης, σε όλους όσους αγωνίστηκαν κατά των ναζιστικών και φασιστικών δυνάμεων.

Τιμούμε την αυτοθυσία τους, το παράδειγμά τους και εκφράζουμε σε όλες και σε όλους, Αγωνίστριες και Αγωνιστές, την αναγνώριση, το σεβασμό και την ευγνωμοσύνη μας.

Η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου έχει αναγνωριστεί ως μία από τις σημαντικότερες αντιστασιακές επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου.

Είναι γεγονός ότι ο αγώνας των Ελλήνων, με τις μεγάλες απώλειες σε ανθρώπους και υλικούς πόρους, επηρέασε σημαντικά και θετικά την εξέλιξη του πολέμου.

Αυτή τη μεγάλη συμβολή της χώρας μας υπέρ της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας, οφείλει διαρκώς να θυμάται η Ευρωπαϊκή και η παγκόσμια κοινότητα.

Όπως πρέπει να θυμούνται και τις οφειλές, από τις προσδιορισμένες, πλέον, γερμανικές αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο.

Είναι γεγονός ότι η χώρα μας, όπως θα έκανε κάθε χώρα με σεβασμό στην ιστορία της, για πρώτη φορά, κατά τα έτη 2013 και 2014, ολοκλήρωσε τη συλλογή, την κωδικοποίηση και την καταγραφή του ιστορικού αρχειακού υλικού, προχώρησε στον ποσοτικό προσδιορισμό των αξιώσεων του Ελληνικού Δημοσίου, τεκμηριώνοντας έτσι τις εθνικές της διεκδικήσεις.

Στις σημερινές δύσκολες συνθήκες, έχουμε χρέος να αποδειχθούμε αντάξιοι του μηνύματος της ηρωικής πράξης της 25ης Νοεμβρίου του 1942.

Με σχέδιο, εθνική ενότητα και κοινωνική συνοχή, να πετύχουμε την ισχυροποίηση και ανοδική πορεία της χώρας στο σύγχρονο ανταγωνιστικό κόσμο.

Δελτίο Τύπου σχετικά με την κατάθεση του Κρατικού Προϋπολογισμού 2016

Ο Βουλευτής Φθιώτιδας και Συντονιστής Οικονομικών Υποθέσεων της Νέας Δημοκρατίας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση μετά την κατάθεση, από το Υπουργείο Οικονομικών, του Κρατικού Προϋπολογισμού 2016:

 

Ο 1ος Κρατικός Προϋπολογισμός από Κυβέρνηση της Αριστεράς είναι γεγονός.

Τα μεγέθη του:

  • Επιβεβαιώνουν την επιστροφή της χώρας στην ύφεση, στα πρωτογενή δημοσιονομικά ελλείμματα και στην αύξηση του δημοσίου χρέους, σε περιβάλλον έντονης αβεβαιότητας και συνεχών περικοπών στα διαθέσιμα εισοδήματα των πολιτών, αλλά αναδεικνύουν και την αγωνιώδη προσπάθεια της Κυβέρνησης να ωραιοποιήσει την κατάσταση.
  • Αποκαλύπτουν πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα, με την επιβολή κυρίως νέων ή πρόσθετων φόρων, τα οποία στραγγαλίζουν την πραγματική οικονομία.
  • Δείχνουν ότι το κόστος της διακυβέρνησης υπό τον κ. Τσίπρα είναι μεγάλο για την Ελληνική οικονομία και οδυνηρό για τους πολίτες, ακόμη περισσότερο το 2016 σε σχέση με το 2015.

Πρόκειται, συνεπώς, για έναν αντιαναπτυξιακό, οικονομικά αναποτελεσματικό και κοινωνικά άδικο Προϋπολογισμό, «πασπαλισμένο» με νότες μη ρεαλιστικής «αριστερής» αισιοδοξίας.

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό “Αθήνα 9,84”

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ.

Τη στήριξή του στην υποψηφιότητα του Βαγγέλη Μεϊμαράκη εξέφρασε μιλώντας στον ΑΘΗΝΑ 9.84 και τη Νόνη Καραγιάννη, ο βουλευτής της ΝΔ Χρήστος Σταϊκούρας. Αναφερόμενος στις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου για τα κόκκινα δάνεια, είπε ότι καταρρέει ο μύθος της δήθεν κοινωνικής ευαισθησίας της αριστεράς. Αναλυτικά είπε:

* Για κόκκινα δάνεια και πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας:

«Θα αναφέρω κάποια σημεία από το ίδιο το νομοσχέδιο. Πρώτα από όλα, φεύγει η προστασία από τον νομοθέτη, όπως προβλεπόταν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Δηλαδή, με τους νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων, καθορίζονταν εξωδικαστικά όρια και διαδικασίες αναστολής πλειστηριασμών της κύριας κατοικίας των οφειλετών. Με αυτή τη ρύθμιση, η όποια προστασία παρέχεται μόνο στο πλαίσιο της διαδικασίας στα ειρηνοδικεία και σαφώς υπό πολύ πιο αυστηρούς όρους σε σχέση με την προηγούμενη μορφή του νόμου…
Μειώνεται το ύψος της αντικειμενικής αξίας της κύριας κατοικίας, που μπορεί να προστατευτεί. Ένα ακόμα στοιχείο είναι ότι το ύψος αυτό είναι ακόμα μικρότερο, σε περίπτωση πραγματικής αδυναμίας πληρωμών των μηνιαίων καταβολών, που προκύπτει από το σχέδιο της ρύθμισης. Υπάρχουν ακόμα δύο στοιχεία που δεν έχουν αναδειχτεί με την ένταση που θα έπρεπε. Θα πρέπει ο δανειολήπτης να έχει υπάρξει συνεργάσιμος κατά το χρόνο της αρχικής καθυστέρησης του δανείου. Η έννοια “συνεργάσιμος” είναι αυτή όπως καθορίζεται στον κώδικα δεοντολογίας, που ψήφισε η προηγούμενη κυβέρνηση και η σημερινή κυβέρνηση έλεγε ότι αλώνεται η ιδιωτική περιουσία με αυτή. Τώρα, όχι μόνο το υποστηρίζει, αλλά υπερθεματίζει για τον κώδικα αυτόν. Από εκεί και πέρα, η όποια προστασία ενυπόθηκου στεγαστικού δανείου υφίσταται με βάση την αντικειμενική αξία, ενώ η τιμή, σε περίπτωση αναγκαστικής εκτέλεσης, γίνεται από ειδικό εμπειρογνώμονα. Αυτό σημαίνει ότι σε αυτή την περίπτωση, η τιμή μπορεί να είναι διαφορετική και πιθανόν χαμηλότερη της αξίας».

Δημοσιογράφος: Το ενδεχόμενο αυτό που θα ψηφίσετε τελικά να αποτελεί μια λελογισμένη λύση, με δεδομένο ότι υπήρχε τεράστια απόσταση ανάμεσα στους δανειστές και την ελληνική κυβέρνηση, πώς το σχολιάζετε;

Χρ. Σταϊκούρας: «Τα πάντα κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Έτσι κριθήκαμε και εμείς στις αντίστοιχες ρυθμίσεις που έγιναν στο παρελθόν. Κατά αντίστοιχο τρόπο θα κριθεί και η σημερινή κυβέρνηση. Εμείς αξιολογούμε ότι με αυτόν τον τρόπο και με τις ρυθμίσεις που ενσωματώνει το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, καταρρέει ο μύθος της δήθεν κοινωνικής ευαισθησίας της αριστεράς. Από εκεί και πέρα, αναγνωρίζω ότι πιθανόν να υπήρχε μεγάλη απόσταση μεταξύ των θέσεων της ελληνικής κυβέρνησης και των θέσεων των δανειστών, αλλά είναι προφανές ότι αυτό ισχύει διότι η ελληνική κυβέρνηση δεν είχε σχέδιο, ούτε στρατηγική για το συγκεκριμένο θέμα. Όταν ξεκινάει τη θέση της από το ότι αρνούμαι τον κώδικα δεοντολογίας, ο οποίος είναι η βάση στην οποία στηρίζονται οι έννοιες του συνεργάσιμου δανειολήπτη και των εύλογων δαπανών διαβίωσης, προφανώς η ελληνική πλευρά είχε να καλύψει μεγάλη απόσταση, έτσι ώστε να προσεγγίσει τις θέσεις των δανειστών. Προσωπικά, θεωρώ ότι είναι ακόμα μια επώδυνη συμφωνία, προφανώς ετεροβαρής, πολύ χειρότερη από αυτή που υπήρξε στο παρελθόν, η οποία παίρνει τα θετικά στοιχεία του παρελθόντος, αλλά σε ό,τι αφορά τους Έλληνες πολίτες, ουσιαστικά μιλάμε πλέον για άρση της προστασίας της πρώτης κατοικίας».

* Για την εκλογή προέδρου στη Νέα Δημοκρατία:

«Πράγματι υπήρξαν αρρυθμίες στη διαδικασία και -κατά την άποψή μου- αυτό οφείλεται στο ότι δεν ακολουθήθηκε, όπως έχω υποστηρίξει δημόσια, η λογική ροή των βημάτων. Θα έπρεπε να προηγηθεί μια συντεταγμένη συζήτηση και μια θεσμική και δομική συμπλήρωση μέσα από μια συνεδριακή διαδικασία, η οποία θα κατέληγε σε εκλογή ηγεσίας και από την οποία θα προέκυπτε και αλλαγή στον τρόπο εκλογής του προέδρου. Ο πρόεδρος θα έπρεπε να εκλέγεται σε τακτά χρονικά διαστήματα από τα μέλη του κόμματος. Μέλη τα οποία θα μπορούν να εγγράφονται σε καταλόγους για μεγάλο χρονικό διάστημα, κατάλογοι που θα πρέπει να επικαιροποιούνται και να κλειδώνουν ένα εύλογο χρονικό διάστημα πριν την εκλογή. Επελέγη ένας άλλος τρόπος. Αυτό δεν είναι στοιχείο αξιολόγησης αυτή τη στιγμή. Θα το δούμε στο συνέδριο…
Έχω τοποθετηθεί δημόσια για το ποιον θα ψηφίσω. Τιμώ και εκτιμώ και τους τέσσερις υποψηφίους. Έχω πάρει δημόσια ξεκάθαρη θέση, σταθμίζοντας τις ανάγκες της χώρας και του κόμματος, τους αντικειμενικούς περιορισμούς και τα πολιτικά χαρακτηριστικά των υποψηφίων. Εγώ προσωπικά προκρίνω την υποψηφιότητα του κ. Μεϊμαράκη».

Πηγή: Αθήνα 9,84

Άρθρο στην εφημερίδα “Ελεύθερος Τύπος” – “Κατέρρευσε ο μύθος της δήθεν κοινωνικής ευαισθησίας της Αριστεράς”

Η Κυβέρνηση κατέθεσε ένα ακόμη Πολυνομοσχέδιο, με διαδικασία συζήτησης, και πάλι, αυτή του κατεπείγοντος. Διαδικασία η οποία, μαζί με τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, αποτελούν τον κανόνα της Κυβερνητικής νομοθέτησης και συνιστούν δείγματα κυβερνητικής ανακολουθίας και ερασιτεχνισμού, έλλειψης σχεδίου και στρατηγικής, ευτελισμού της κοινοβουλευτικής διαδικασίας.

Επί του περιεχόμενου του Νομοσχεδίου:

1ον. Το Νομοσχέδιο οδηγεί, ουσιαστικά, σε άρση της προστασίας της πρώτης κατοικίας.

Πλέον, φεύγει η προστασία από το νομοθέτη, τίθενται αυστηρότεροι όροι και προϋποθέσεις εξαίρεσης από την εκποίηση, ζητείται ο δανειολήπτης να υπήρξε συνεργάσιμος κατά το χρόνο της αρχικής καθυστέρησης του δανείου, και, ενώ η όποια προστασία ενυπόθηκου στεγαστικού δανείου υφίσταται με βάση και την αντικειμενική αξία του ακινήτου, η τιμή του σε περίπτωση αναγκαστικής εκτέλεσης γίνεται από ειδικό εμπειρογνώμονα σε διαφορετική, πιθανότατα χαμηλότερη αξία.

Συνεπώς, ο μύθος της δήθεν κοινωνικής ευαισθησίας της Αριστεράς κατέρρευσε.

Ενώ ενισχύεται και ο Κώδικας Δεοντολογίας, με τις σχετικές έννοιες του «συνεργάσιμου δανειολήπτη» και των «εύλογων δαπανών διαβίωσης». Κώδικας Δεοντολογίας ο οποίος, αφού αρχικά επικρίθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ, με αναφορές ότι «εξαθλιώνονται οι πολίτες» και «αλώνεται η ιδιωτική περιουσία», σήμερα, όχι μόνο υιοθετείται πλήρως, αλλά και ενισχύεται, ενώ αποτελεί και αντικείμενο θριαμβολογίας από πλευράς της Κυβέρνησης!

2ον. Το Νομοσχέδιο επιβάλλει νέους φόρους.

Πότε από προχειρότητα, πότε από ανικανότητα, και σίγουρα πάντοτε από αριστερή ιδεοληπτική εμμονή, η Κυβέρνηση, σε κάθε της Νομοσχέδιο, αυξάνει τη φορολογική επιβάρυνση νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Επιβεβαιώνεται έτσι, και με το υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου, ότι η Κυβέρνηση της Αριστεράς έχει την «ιδιοκτησία» του Προγράμματος, επιλέγει και υλοποιεί τα μέτρα και τις πολιτικές.

Είναι προφανές ότι η ΝΔ δεν μπορεί να στηρίξει πολιτικές που «στραγγαλίζουν» την πραγματική οικονομία. Και οι φορολογικές διατάξεις του Σχεδίου Νόμου εκτιμάται ότι θα περιορίσουν τον τζίρο των νόμιμων επιχειρήσεων, θα βάλουν λουκέτα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις των κλάδων, θα αυξήσουν την ανεργία και θα συρρικνώσουν τα έσοδα του Δημοσίου.  

3ον. Το Νομοσχέδιο τροποποιεί, για ακόμη μία φορά το τελευταίο διάστημα, και πάλι επί το δυσμενέστερο, τις ρυθμίσεις για τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις.

Το «πουλόβερ», είχε αρχίσει και συνεχίζει να ξηλώνεται, έχοντας εγκλωβίσει χιλιάδες συμπολίτες μας σε «καθεστώς ρυθμίσεων» που σήμερα δεν υφίσταται.

4ον. Το Νομοσχέδιο τροποποιεί, σε διάστημα περίπου 2 εβδομάδων, διατάξεις για τη δομή και λειτουργία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Νομοθετικό δείγμα προχειρότητας και ερασιτεχνισμού.

Συμπερασματικά, το υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου αναδεικνύει την αριστερή ανακολουθία, την αριστερή προχειρότητα, την αριστερή ανευθυνότητα, την αριστερή αναλγησία.

Δήλωση σχετικά με τα αθλητικά έργα στη Λαμία σε συνέχεια ανακοίνωσης του Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Βέττα

Τη δήλωσή μου, της 15ης Νοεμβρίου, σχετικά με την απώλεια δημόσιων πόρων, που είχαν εξασφαλισθεί το 2014, για κατασκευή υποδομών στον τομέα του αθλητισμού στη Λαμία, σχολίασε με δήλωσή του ο Βουλευτής Φθιώτιδας του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Δημήτριος Βέττας.

Θα σταθώ σε τρία σημεία:

Πρώτον: Το έργο «Κατασκευή Στεγάστρου ΔΑΚ Λαμίας» απεντάχθηκε από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ εντός του 2015.

Χάθηκε έτσι για τη Λαμία επένδυση 170.000 ευρώ, που η δημόσια χρηματοδότησή της είχε εξασφαλισθεί το 2014.

Για τον κ. Βέττα έχει σημασία αν η εξασφάλιση του ποσού για το εν λόγω έργο έγινε τον Δεκέμβριο του 2014;

Αλήθεια, από πότε ο χρόνος εξασφάλισης του ποσού αποτελεί δικαιολογία ματαίωσης ενός έργου;

Αλήθεια, γιατί δεν συμβάλλει ώστε η χρηματοδότηση αυτού του έργου να μεταφερθεί στο 2016, ώστε να μη χαθούν οι πόροι για το έργο αυτό, που είχαν εξασφαλισθεί το 2014;

Να θυμίσω στον κ. Βέττα, ότι το συγκεκριμένο ποσό χρηματοδότησης είχε εξασφαλισθεί για άλλο έργο στη Λαμία και παρέμεινε στη Λαμία.

Σήμερα, επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, το ποσό αυτό χάνεται από τη Λαμία.

Και, επίσης, να θυμίσω στον κ. Βέττα ότι, παρουσία του ιδίου αλλά και άλλων συναδέλφων του ΣΥΡΙΖΑ από τη Φθιώτιδα, έθιξα το συγκεκριμένο ζήτημα σε συνάντησή μας με τον Γενικό Γραμματέα Αθλητισμού, στις 20 Οκτωβρίου, ζητώντας να μη χαθούν οι συγκεκριμένοι πόροι.

Τότε δεν άκουσα τίποτα σχετικό από τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεύτερον: Το έργο «Ανέγερση Νέου Σταδίου Λαμίας στη θέση Καμαρίτσα», κατά το 2015, λιμνάζει.

Μπαίνουμε στο 3ο δεκαήμερο του Νοεμβρίου και, προφανώς, δεν αρκούν οι δηλώσεις του κ. Βέττα για να μας καθησυχάσουν.

Να προσθέσω, μάλιστα, ότι, σύμφωνα με απάντηση του αρμόδιου Υπουργείου, στις 17 Ιουλίου, το έργο δεν είχε ενταχθεί στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων του 2015, ενώ ήταν ενταγμένο στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων του 2014.

Με αποτέλεσμα να χαθεί σχεδόν όλο το 2015, χωρίς να έχει καταβληθεί ούτε 1 ευρώ για το έργο.

Να θυμίσω, επίσης, στον κ. Βέττα, ότι ο Προϋπολογισμός του συγκεκριμένου έργου ενισχύθηκε το 2014, από τα 827.000 στα 934.890 ευρώ.

Και εκταμιεύθηκαν 333.744 ευρώ την διετία 2013-2014.

Σε τελική ανάλυση, ο κ. Βέττας θεωρεί ότι η απορρόφηση, αθροιστικά, ποσού περίπου 470.000 ευρώ για υποδομές αθλητισμού, εντός του 2015, ήταν αμελητέα για την οικονομία της περιοχής μας;

Τρίτον: Ο κ. Βέττας βρίσκει «ενδιαφέρουσα» την πρότασή μου για δημόσιο διάλογο επί θεμάτων της περιοχής και της χώρας, μεταξύ όσων από την περιοχή μας υπηρετούμε αυτή την περίοδο σε δημόσιους ρόλους.

Χαίρω γι’ αυτό.

Αναμένω.

Ως προς τις άλλες διάσπαρτες αναφορές στη δήλωση του κ. Βέττα (δημοσιονομικά της χώρας, κατανομή ευθυνών για τα 40 χρόνια κ.α.), θα σημειώσω ότι πρέπει να συγκεκριμενοποιήσει τις θέσεις του για να συζητήσουμε επί της ουσίας.

Διαφορετικά οι αναφορές του, μάλλον, απαντώνται από τη ρήση του Ξενοφώντα: «ώσπερ λίθοι τε και πλίνθοι, και ξύλα και κέραμος ατάκτως μεν ερριμμένα ουδέν χρήσιμα εστίν».

Από την πλευρά μου, επιμένω σταθερά ότι ο δημόσιος διάλογος, για θέματα της περιοχής και της χώρας, πρέπει να γίνεται επί του συγκεκριμένου.

Αυτή την εφαρμοσμένη πολιτική υπηρετώ.

Αρκετή εθνική ενέργεια χάσαμε σε γενικόλογες και ανούσιες πολιτικές αοριστολογίες.

Αυτή την πολιτική πρακτική επί δεκαετίες υπηρέτησε, με εξαιρετικές επιδόσεις, η «αριστερά» του κ. Βέττα.

InstagramYoutube