Εισήγηση στην Ολομέλεια επί του Νομοσχεδίου για το Cabotage

Εισήγηση στην Ολομέλεια επί του Νομοσχεδίου για το Cabotage

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η έναρξη των εργασιών του 2ου Θερινού Τμήματος της Βουλής συμπίπτει με τη δημοσιοποίηση μίας σειράς σημαντικών Εκθέσεων και στοιχείων για την πορεία της Ελληνικής Οικονομίας.

Τα βασικά συμπεράσματα αυτών επιβεβαιώνουν τις συνεχείς διαπιστώσεις της Νέας Δημοκρατίας για τις αρνητικές επιδράσεις στην πορεία της Ελληνικής Οικονομίας από την εφαρμογή του «Μνημονίου».

Ειδικότερα:

1ον. Εντοπίζονται αστοχίες στις προβλέψεις και αποκλίσεις από τους ποσοτικούς στόχους που έχουν τεθεί (ΑΕΠ, πληθωρισμό, ανεργία, πορεία εσόδων κ.α.).

Γεγονός που καταδεικνύει την προχειρότητα του σχεδιασμού και την έλλειψη γνώσης για τις ιδιαιτερότητες της Ελληνικής Οικονομίας.

2ον. Η Κυβέρνηση προσφεύγει σε λογιστικές ακροβασίες, σε συνεχείς μεταβολές των εκτιμήσεων και σε πολιτικές πρακτικές επιζήμιες για την Οικονομία.

3ον. Η εικόνα στην Πραγματική Οικονομία είναι απογοητευτική.

Η ύφεση βαθαίνει και η αγορά «στραγγίζει».

Οι επιχειρήσεις ασφυκτιούν και η έλλειψη ρευστότητας μέρα με τη μέρα διογκώνεται.

Τα λουκέτα πολλαπλασιάζονται.

Η ανεργία αυξάνεται.

Ο πληθωρισμός εκτινάσσεται στα ύψη.

Το βιοτικό επίπεδο των πολιτών συρρικνώνεται δραματικά.

Οι θυσίες των πολιτών δεν πιάνουν τόπο.

4ον. Η εφαρμογή νέων μέτρων βρίσκεται προ των πυλών.

Μέτρα που πλήττουν τα νοικοκυριά και «σκοτώνουν» τις επιχειρήσεις.

5ον. Οι προκλήσεις και οι κίνδυνοι για τη μη πιστή υλοποίηση του Προγράμματος διευρύνονται και αυξάνονται.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ένας από τους αρκετούς κινδύνους υλοποίησης που καταγράφονται στην τελευταία Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αφορά τη διασφάλιση της χρηματοοικονομικής σταθερότητας και της επαρκούς ρευστότητας στον τραπεζικό τομέα.

Ρευστότητα που είναι ζωτικής σημασίας για την τόνωση της αγοράς και την ώθηση της πραγματικής οικονομίας.

Η Νέα Δημοκρατία, ως Κυβέρνηση, το 2008, έγκαιρα κινήθηκε προς την κατεύθυνση αυτή με το πακέτο των 28 δισ. ευρώ.

Η πολιτική αυτή, τότε, αντιμετώπισε τη σφοδρή επίθεση και την τακτική απαξίωσης από το ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Τότε το ΠΑ.ΣΟ.Κ., ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, συγκεκριμένα, έλεγε:

Ο κ. Γ.  Παπαδρέου (Βουλή, 31.10.2008): «…[Η Κυβέρνηση] διαθέτει 28 δις ευρώ χωρίς διαφάνεια, χωρίς κανόνες, χωρίς κανείς να ξέρει το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος της κάθε τράπεζας, χωρίς καμία εγγύηση ότι αυτοί οι πόροι θα φτάσουν στο φορολογούμενο, στον εργαζόμενο, στο δανειολήπτη, στον παραγωγό, στο μικρομεσαίο επιχειρηματία…λευκή επιταγή στις τράπεζες. Αποτελεί τεράστια κοινωνική πρόκληση, έγκλημα σε βάρος του κοινωνικού συνόλου…».

[Κατάθεση Εγγράφου]

Η κ. Λ. Κατσέλη (Ραδιοφωνική Συνέντευξη Flash Radio, 04.11.2008): «…Εγώ δεν θα περίμενα ποτέ από κανένα τραπεζίτη να εγγυηθεί ότι η δράση και η συμπεριφορά του θα στηρίξει ουσιαστικά την πραγματική οικονομία…».

[Κατάθεση Εγγράφου]

Ο κ. Μ. Χρυσοχοΐδης (Συνέντευξη Τύπου, 29.10.2008): «…[Η Κυβέρνηση] παρέχει δημόσιο  χρήμα στις τράπεζες, χωρίς να εξασφαλίζει το ανάλογο και επιθυμητό σ’ αυτή τη φάση έλεγχο και εποπτεία του Δημοσίου πάνω στο τραπεζικό σύστημα…το δημόσιο χρήμα δίνεται άνευ ελέγχου, δίνεται άνευ όρων…γίνεται κατάχρηση της κρατικής ενίσχυσης…»

[Κατάθεση Εγγράφου]

Σήμερα, το ΠΑΣΟΚ, ως Κυβέρνηση, αποφάσισε, αρχικά, την ενίσχυση της ρευστότητας του τραπεζικού συστήματος με 15 δισ. ευρώ και σήμερα, με την υπό συζήτηση τροπολογία, με άλλα 25 δις. ευρώ.

Αλήθεια, τώρα για το ΠΑΣΟΚ δεν προκύπτουν ζητήματα «λευκής επιταγής», «εγκλήματος σε βάρος του κοινωνικού συνόλου», «άνευ ελέγχου και όρων παροχής δημοσίου χρήματος», και «κατάχρησης της κρατικής ενίσχυσης»;

Ευτυχώς, έστω και αργά αναγνωρίζει την αστοχία της περυσινής του δημαγωγίας.

Σήμερα το ΠΑ.ΣΟ.Κ. υιοθετεί πλήρως την πολιτική της Κυβέρνησης της Ν.Δ. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη ούτε θα είναι και η τελευταία φορά που το πράττει αυτό.

Όμως η Ν.Δ. δεν είναι ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Η Ν.Δ. πιστεύει διαχρονικά και σταθερά στην αναγκαιότητα της ευρωστίας του τραπεζικού συστήματος, τόσο σε όρους κεφαλαιακής επάρκειας όσο και σε όρους ρευστότητας, ώστε να διαδραματίζει επιτυχώς τον οικονομικό και κοινωνικό του ρόλο.

Το ζητούμενο, συνεπώς, είναι, πλέον, μέρος της ρευστότητας να διοχετευθεί στην πραγματική Οικονομία, στην ενίσχυση νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Να τονωθεί η παραγωγική και επιχειρηματική δραστηριότητα, συμβάλλοντας στην ανάταξη της Οικονομίας.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η ανάταξη και ανάπτυξη της Οικονομίας προϋποθέτει, επίσης, και την προώθηση βασικών πολιτικών μεταρρυθμίσεων και δομικών αλλαγών.

Αλλαγών όπως η ουσιαστική άρση του cabotage την οποία από τις αρχές του έτους έχει προτείνει η Ν.Δ. στην Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο πλαίσιο των 23 μέτρων για την τόνωση της αγοράς.

Άρση που δύναται να λειτουργήσει αντισταθμιστικά και να «εξουδετερώσει» μέρος από το υφεσιακό αποτέλεσμα της δημοσιονομικής προσαρμογής.

Ωστόσο, σήμερα, έξι μήνες μετά την πρόταση της Ν.Δ. έρχεται στην Ολομέλεια της Βουλής το εν λόγω νομοσχέδιο.

Έρχεται στο τέλος του καλοκαιριού, ενώ ο κ. Πρωθυπουργός στην ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΣΕΤΕ είχε υποστηρίξει πως «…μέχρι το τέλος Μαΐου, θα κάνουμε διάλογο με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, ώστε άμεσα να προχωρήσουμε στην άρση του καμποτάζ για την κρουαζιέρα…για να μη χάσουμε και αυτή την κρίσιμη για την Ελλάδα σεζόν…» (21.04.2010).

Και, όμως, η σεζόν χάθηκε.

Μετά, λοιπόν, από χαρακτηριστική καθυστέρηση σε βάρος της τουριστικής δραστηριότητας, σε μία κρίσιμη περίοδο για τη χώρα, συζητάμε σήμερα το εν λόγω Νομοσχέδιο.

Νομοσχέδιο, όμως, που:

  • Δεν προωθεί την άρση του cabotage αλλά μια απλή μορφή αδειοδότησης της κρουαζιέρας.
  • Δεν περιλαμβάνει ρεαλιστικές και ξεκάθαρες διατάξεις, οι οποίες θα ευνοήσουν το θαλάσσιο τουρισμό και θα στείλουν στο εξωτερικό το κατάλληλο μήνυμα προσδίδοντας επενδυτική ελκυστικότητα στην Ελλάδα.
  • Δεν εναρμονίζεται με την πλήρη και ουσιαστική απελευθέρωση, όπως ισχύει σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
  • Δεν άρει, παρά τις παρατηρήσεις όλων των εμπλεκόμενων φορέων, βασικές αρχές και ρυθμίσεις που δεν συνάδουν με την έννοια της πλήρους απελευθέρωσης και αποτελούν τα βασικά εγγενή μειονεκτήματά του.
  • Δεν αντιμετωπίζει σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα τη διατήρηση της απασχόλησης, την εξέλιξη και την ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού του ναυτεργατικού κλάδου μέσω εκπαίδευσης και επιμόρφωσης στο πλαίσιο μιας γενικότερης ανάπτυξης της κρουαζιέρας. 

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Οι επιπτώσεις από την εφαρμογή του «Μνημονίου» και τις συνοδευτικές πολιτικές και πρακτικές της Κυβέρνησης, όπως η υπό συζήτηση άτολμη και ατελής άρση του cabotage, ωθούν τη χώρα σε ένα παρατεταμένο φαύλο κύκλο.

Φαύλο κύκλο ύφεσης, καθώς το ακολουθούμενο μείγμα οικονομικής πολιτικής δεν είναι το κατάλληλο για την ανάταξη της Οικονομίας.

Η Κυβέρνηση προσεγγίζει ελλειμματικά την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Οι επιθυμίες, οι συνεχείς διακηρύξεις προθέσεων της ηγεσίας της και οι επικοινωνιακοί χειρισμοί δεν επαρκούν.

Δεν είναι ικανοί για να επιβληθεί στην Οικονομία «υπακοή».

Το Οικονομικό Επιτελείο της Κυβέρνησης αντί να συγκεράσει πολιτικές μείωσης του δημοσιονομικού ελλείμματος και ενίσχυσης της ανάπτυξης, επιλέγει μονομερώς τη λογιστική μείωση του ελλείμματος, θέτοντας την οικονομία σε διαδικασία καθοδικού σπιράλ.

Εμείς, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση και ο Πρόεδρός μας κ. Αντώνης Σαμαράς, το είχαμε έγκαιρα επισημάνει.

Έχουμε έγκαιρα καταθέσει την πρότασή μας για την ανάταξη της Οικονομίας.

Έχουμε καταθέσει το Στρατηγικό Σχέδιο για την Έξοδο από την Κρίση.

Και προς την κατεύθυνση αυτή θα συνεχίσουμε να ασκούμε εντατική, εποικοδομητική, αλλά και σκληρή κριτική στην Κυβερνητική πολιτική με θεμελιώδη άξονα το συμφέρον του τόπου και την ευημερία όλων των πολιτών.

Ερώτηση για τις καταστροφές καλλιεργειών από αγριόχοιρους στο Δήμο Πελασγίας

Ερώτηση για τις καταστροφές καλλιεργειών από αγριόχοιρους στο Δήμο Πελασγίας

Σύμφωνα με το υπ. αριθ. πρωτ. 4219/12-7-2010 έγγραφο του Δήμου Πελασγίας Ν. Φθιώτιδας, μας διαβιβάστηκε ενημερωτικό δελτίο κατοίκων αγροτών του Δήμου Πελασγίας με το οποίο μας γνωστοποιείται η δραματική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει κάτοικοι-αγρότες του εν λόγω Δήμου εξαιτίας μεγάλων καταστροφών που υφίστανται οι καλλιέργειές τους από τα αγριογούρουνα.

Συγκεκριμένα, τα τελευταία χρόνια ο πληθυσμός των αγριογούρουνων αυξήθηκε σημαντικά εντός και εκτός των δύο υπαρχόντων καταφυγίων στην περιοχή, παρόλο που θηρεύονται εποχιακά εκτός των καταφυγίων αυτών.

Οι ζημιές που προκαλούνται από τα αγριογούρουνα, όπως αναφέρουν οι κάτοικοι-αγρότες είναι ανυπολόγιστες και αφορούν:

α) στη σημαντική μείωση έως και μηδενισμό της παραγωγής των καλλιεργειών τους,

β) στην καταστροφή των συστημάτων άρδευσης,

γ) στα προβλήματα που δημιουργούνται στους κτηνοτρόφους λόγω εκφοβισμού και ανταγωνισμού στα λιβάδια με τα παραγωγικά ζώα, και

δ) στη μεταφορά πλήθους εδαφογενών μυκητολογικών ασθενειών προς υγιή φυτά και δένδρα.

 

Κατόπιν τούτων,

 

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

η κ. Υπουργός:

 

1. Τι μέτρα προτίθεται να λάβει το Υπουργείο για την αντιμετώπιση του προβλήματος και την προστασία των καλλιεργειών;

2. Θα υπάρξει αποζημίωση των κατοίκων-αγροτών της περιοχής για την καταστροφή των καλλιεργειών τους;

Ερώτηση για τη διαδικασία προκήρυξης για την πλήρωση θέσης δημοσιογράφου στο Ινστιτούτο Διαρκούς Εκπαίδευσης Ενηλίκων

Ερώτηση για τη διαδικασία προκήρυξης για την πλήρωση θέσης δημοσιογράφου στο Ινστιτούτο Διαρκούς Εκπαίδευσης Ενηλίκων

Σύμφωνα με την υπ’ αριθ. πρωτ. 8273/08-06-2010 Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος για θέση δημοσιογράφου, το Ι.Δ.ΕΚ.Ε. «…με βάση την υπ’ αριθ. πρωτ. 2/05-05-2010 Πράξη του Διοικητικού Συμβουλίου του, προκηρύσσει μία (1) θέση δημοσιογράφου, με σύμβαση μίσθωσης έργου, όπως καθορίζεται από τις διατάξεις του άρθρου 14 παρ. 2 του ν. 3369/2005, για την προβολή των συγχρηματοδοτούμενων και αυτοχρηματοδοτούμενων εκπαιδευτικών προγραμμάτων και δραστηριοτήτων του». Η εν λόγω προκήρυξη καθορίζει ως αρμοδιότητες της θέσης του δημοσιογράφου την προβολή και δημοσιότητα των πάσης φύσεως προγραμμάτων και δραστηριοτήτων του Ι.Δ.ΕΚ.Ε., καθώς και την επιμέλεια της επικοινωνιακής πολιτικής και λειτουργίας του, με σκοπό την καλύτερη προώθηση του επιστημονικού και ερευνητικού του έργου, παρέχοντας τις συμβουλευτικές του υπηρεσίες για το σκοπό αυτό προς τη Διοίκησή του. 

Όμως από το κείμενο της προκήρυξης διαπιστώνονται παρατυπίες και προκύπτουν ερωτήματα καθώς:

  • Δεν προκύπτει με ποιο τρόπο και με βάση ποια κλίμακα θα γίνει η μοριοδότηση των υποψηφίων,
  • προβλέπεται η διαδικασία συνέντευξης ενώ η Κυβέρνηση έχει κατ’ επανάληψη διακηρύξει τη διακοπή των συνεντεύξεων ως μεθόδου επιλογής προσωπικού,
  • η λίστα των υποψηφίων προς συνέντευξη δεν έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Ι.Δ.ΕΚ.Ε., παρά τα προς τούτο σαφώς οριζόμενα στην προκήρυξη,
  • όλα τα έργα του Ι.Δ.ΕΚ.Ε. περιλαμβάνουν υποέργα δημοσιότητας και υπευθύνους δημοσιότητας πράξεων, γεγονός που καθιστά την πρόσληψη δημοσιογράφου τουλάχιστον περιττή.

 

Κατόπιν τούτων,

 

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

η κ. Υπουργός:

 

  1. Για ποιο λόγο η προκήρυξη δεν κάνει καμία αναφορά στον τρόπο μοριοδότησης των υποψηφίων και στην κλίμακα που θα χρησιμοποιηθεί;
  2.  Βάσει ποιας νομοθετικής πρόβλεψης και για ποιο λόγο εξακολουθεί να χρησιμοποιείται η συνέντευξη ως μέθοδος επιλογής προσωπικού με σύμβαση έργου, παρά τις περί του αντιθέτου διακηρύξεις της Κυβέρνησης;
  3. Για ποιο λόγο δεν έχει αναρτηθεί η λίστα υποψηφίων προς συνέντευξη στην ιστοσελίδα του Ι.Δ.ΕΚ.Ε., παρά τα όσα ορίζει η προκήρυξη;
  4. Για ποιο λόγο κρίνεται απαραίτητη, τη δεδομένη κρίσιμη για τη χώρα οικονομική συγκυρία, η πρόσληψη δημοσιογράφου στο Ι.Δ.ΕΚ.Ε. όταν υπάρχουν υπεύθυνοι δημοσιότητας για όλα τα έργα του;
Ερώτηση για τη διαδικασία προκήρυξης για την πλήρωση θέσεων Διευθυντών στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας

Ερώτηση για τη διαδικασία προκήρυξης για την πλήρωση θέσεων Διευθυντών στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας

Σύμφωνα με την υπ’ αριθ. πρωτ. 2368/30-06-2010 Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος για θέση Διευθυντή στα Σ.Δ.Ε., η Γ.Γ.Δ.Β.Μ. προσκαλεί εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης με οκταετή τουλάχιστον προϋπηρεσία από το διορισμό τους και βαθμό Α΄, που υπηρετούν στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας & Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης όλης της χώρας να εκδηλώσουν ενδιαφέρον για την κάλυψη των θέσεων των Διευθυντών για το σχολικό έτος 2010-2011, στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας που λειτουργούν υπό την ευθύνη της.

Η εν λόγω προκήρυξη καθορίζει ότι η επιλογή θα γίνει σύμφωνα με το άρθρο 7 του Κανονισμού Λειτουργίας των Σ.Δ.Ε. (Υπουργική Απόφαση 260/16-01-2008 – ΦΕΚ 34/Β/16-1-2008) και, μεταξύ άλλων, καθορίζει τα κριτήρια και τον τρόπο μοριοδότησης των υποψηφίων, σύμφωνα με την απόφαση 2066/03-06-2010 του Γενικού Γραμματέα της Γ.Γ.Δ.Β.Μ. Στον πίνακα μοριοδότησης της εν λόγω προκήρυξης (σελ. 5) αναφέρεται ότι από τη διαδικασία της προσωπικής συνέντευξης ο υποψήφιος μπορεί να αποκομίσει, κατ’ ανώτατο όριο, 20 μονάδες.

Όμως, στον πρόσφατα ψηφισθέντα Νόμο 3848/2010 (ΦΕΚ 71/Α/19-05-2010) με το άρθρο 14, καθορίζεται η «…αποτίμηση των κριτηρίων επιλογής διευθυντών εκπαίδευσης, προϊσταμένων γραφείων, προϊσταμένων ΚΕ.Δ.Δ.Υ. και διευθυντών σχολικών μονάδων και Σ.Ε.Κ…». Το εν λόγω άρθρο προβλέπει ότι η προσωπικότητα και η γενικότερη συγκρότηση του υποψηφίου αξιολογούνται με προσωπική συνέντευξη στην οποία ο υποψήφιος μπορεί να αποκομίσει, κατ’ ανώτατο όριο 15 μονάδες.

Είναι προφανές ότι, με βάση το κείμενο της προκήρυξης, διαπιστώνονται παρατυπίες και προκύπτουν ερωτήματα καθώς η διαδικασία επιλογής Διευθυντών για τα Σ.Δ.Ε. (τα οποία αποτελούν σχολικές μονάδες) της Γ.Γ.Δ.Β.Μ. αντιβαίνει τα προς τούτο οριζόμενα από τις διατάξεις του Ν. 3848/2010.

Κατόπιν όλων των ανωτέρω,

 

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

η κ. Υπουργός:

 

  1. Για ποιο λόγο η προκήρυξη προβλέπει αυξημένη μοριοδότηση στη διαδικασία της προσωπικής συνέντευξης, σε αντίθεση με τα όσα ορίζει ο Ν. 3848/2010;
  2. Γιατί η απόφαση (2066/03-06-2010) του Γενικού Γραμματέα της Γ.Γ.Δ.Β.Μ. που καθορίζει τα κριτήρια και τον τρόπο μοριοδότησης των υποψηφίων, αν και έχει εκδοθεί μεταγενέστερα, αγνοεί επιδεικτικά και δεν λαμβάνει υπόψη της το Ν. 3848/2010; 
Ερώτηση για προαγωγές και τοποθετήσεις υπαλλήλων του Υπουργείου Οικονομικών μέσω αδιαφανών και αναξιοκρατικών διαδικασιών

Ερώτηση για προαγωγές και τοποθετήσεις υπαλλήλων του Υπουργείου Οικονομικών μέσω αδιαφανών και αναξιοκρατικών διαδικασιών

Η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., από την ημερομηνία ανάληψης των καθηκόντων της μέχρι και σήμερα, καλλιέργησε μεγάλες προσδοκίες περί αξιοκρατίας και διαφάνειας στις διαδικασίες στελέχωσης του κρατικού μηχανισμού, αρχικά μέσω «ανοικτών» διαδικασιών (τύπου opengov) και στη συνέχεια  μέσω σχετικής νομοθετικής πρωτοβουλίας (βλ. Ν. 3839/2010), για την σκοπιμότητα και την αποτελεσματικότητα της οποίας η Νέα Δημοκρατία διατύπωσε, έγκαιρα, έντονες επιφυλάξεις και ανησυχίες. Ωστόσο, οι προσδοκίες αυτές καταρρίπτονται από τις ακολουθούμενες πρακτικές της Κυβέρνησης και παραμένουν ανεκπλήρωτες, καθώς περίπου τρεις μήνες αργότερα έρχονται στο φως της δημοσιότητας παρατυπίες στις διαδικασίες προαγωγών και τοποθετήσεων υπαλλήλων του ΥΠ.ΟΙΚ. – στενών συνεργατών του κ. Υπουργού – σε νευραλγικές θέσεις του.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εφημερίδας «Ελεύθερος Τύπος» της 19ης και 20ης Ιουλίου 2010, δύο στενοί συνεργάτες του κ. Υπουργού φέρεται να χρίστηκαν διευθυντές σε εφορίες της περιφέρειας για λιγότερο από 48 ώρες, προκειμένου να τοποθετηθούν ξανά, με απόφαση του κ. Υπουργού, στις καίριες θέσεις που κατέλαβαν μετά τις εκλογές του 2009.

Πιο συγκεκριμένα:

  • Οι δύο υπάλληλοι του ΥΠ.ΟΙΚ. μετά τις εκλογές του 2009 και με βάση τις διατάξεις του ισχύοντος τότε δημοσιοϋπαλληλικού κώδικα κατέλαβαν νευραλγικές θέσεις του. Ο ένας εξ αυτών, μάλιστα, πήρε αριστίνδην τη θέση του επικεφαλής στο Διαπεριφερειακό Ελεγκτικό Κέντρο (Δ.Ε.Κ.) από υπάλληλος της υπηρεσίας αυτής, ενώ ο άλλος από υποδιευθυντής σε τοπική εφορία τοποθετήθηκε διευθυντής προσωπικού όλων των Δ.Ο.Υ.
  • Με δεδομένη την ψήφιση του Ν. 3839/2010 και επειδή η παραμονή στις θέσεις τους ετίθετο εν αμφίβολω, καθώς έπρεπε να κριθούν εκ νέου από το αρμόδιο υπηρεσιακό συμβούλιο, διαμορφώθηκαν, και μάλιστα με διαδικασία για την οποία δεν υπάρχει νομική πρόβλεψη, οι συνθήκες προκειμένου να διατηρήσουν τις θέσεις τους.
  • Στις νέες κρίσεις για τις 11 από τις 14 περιφέρειες της χώρας, ζητήθηκε από το ΥΠ.ΟΙΚ. η συμπλήρωση «αίτησης προτίμησης» των ενδιαφερομένων για τις περιοχές που θα ήθελαν να τοποθετηθούν. Έτσι, έχοντας σαφή εικόνα της «κατάστασης» όπως είχε διαμορφωθεί μετά και από τις αιτήσεις των άλλων ενδιαφερομένων, οι δύο υπάλληλοι εκδήλωσαν ενδιαφέρον για συγκεκριμένες περιοχές εκτός Αθηνών, προσβλέποντας σε βαθμολογική εύνοια στη διαδικασία επιλογής.
  • Παρά όλες τις μεθοδεύσεις, κατετάγησαν τελικά σε χαμηλότερη σειρά έναντι των άλλων υποψηφίων. Με τη χρήση, όμως, διατάξεων σχετικού Προεδρικού Διατάγματος το ΥΠ.ΟΙΚ. τους απένειμε τις θέσεις των επικεφαλής στις εφορίες της περιφέρειας για τις οποίες είχαν αιτηθεί, καταστρατηγώντας κάθε έννοια αξιοκρατίας.
  • Όμως, όχι μόνο δεν άσκησαν τα καθήκοντά τους στις νέες τους θέσεις, αλλά κατόπιν ελαχίστου χρονικού διαστήματος (1-2 μέρες), με κατεπείγουσα απόφαση του κ. Υπουργού, επανήλθαν στις αρχικές, καίριες θέσεις στις οποίες είχαν τοποθετηθεί μετά τις εκλογές του 2009.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, επετεύχθη τεχνηέντως η διατήρηση των θέσεών τους.

Σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα της εφημερίδας, είναι τέτοια η αναστάτωση που έχει προκληθεί από τις μεθοδεύσεις αυτές, που οδήγησε στην παραίτηση μέλους του υπηρεσιακού συμβουλίου του ΥΠ.ΟΙΚ., το οποίο ασχολήθηκε με τις εν λόγω κρίσεις.

Κατόπιν όλων των ανωτέρω,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κος Υπουργός:

1. Ποια είναι η απάντηση στα εν λόγω δημοσιεύματα της εφημερίδας «Ελεύθερος Τύπος»;

2. Εφαρμόστηκαν στη συγκεκριμένη περίπτωση οι διατάξεις του πρόσφατα ψηφισθέντος Ν. 3839/2010 για τις τοποθετήσεις προϊσταμένων στις δημόσιες υπηρεσίες;

3. Συνάδουν οι πρακτικές που ακολουθήθηκαν στην συγκεκριμένη περίπτωση με τις πολλάκις διατυπωμένες θέσεις, τόσο του κ. Πρωθυπουργού όσο και  στελεχών της Κυβέρνησης, αλλά και του ιδίου του Υπουργού Οικονομικών, περί αξιοκρατίας στη δημόσια διοίκηση;

Εισήγηση στην Ολομέλεια «Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας»

Εισήγηση στην Ολομέλεια «Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας»

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η επιδείνωση των επιδόσεων της ελληνικής οικονομίας, εξαιτίας των επιπτώσεων της διεθνούς κρίσης, καθώς και δυσμενών εγχώριων παραγόντων, τόσο συγκυριακών όσο και διαρθρωτικών, βρήκε τα θεμελιώδη μεγέθη του ελληνικού τραπεζικού τομέα, κατά βάση, υγιή.

Ωστόσο, μια σειρά από παράγοντες δημιουργούν ανησυχίες, προκαλούν συνθήκες πιστωτικής ασφυξίας και εγκυμονούν κινδύνους για το τραπεζικό σύστημα, όπως είναι:

  • Οι αβεβαιότητες του διεθνούς περιβάλλοντος.
  • Η σημαντική επιβράδυνση του εγχώριου ρυθμού οικονομικής ανάπτυξης.
  • Η συρρίκνωση των ρυθμών πιστωτικής επέκτασης.
  • Η χειροτέρευση της ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου των τραπεζών.
  • Η αισθητή μείωση του ποσοστού κάλυψης των δανείων σε καθυστέρηση από τις συσσωρευμένες προβλέψεις.
  • Τα χρηματοδοτικά ανοίγματα των ελληνικών τραπεζών στο εξωτερικό.
  • Η φυγή καταθέσεων προς το εξωτερικό και η μείωση της αποταμίευσης των ελληνικών νοικοκυριών.

 

Η κατάσταση αυτή επιτάσσει την ανάγκη συνετής διαχείρισης της κατάστασης από την Ελληνική Πολιτεία και τα πιστωτικά ιδρύματα, με στόχο τη διατήρηση της σταθερότητας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος μέσω της ενίσχυσης της κεφαλαιακής επάρκειας και της ρευστότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων της χώρας.

Προς αυτή την κατεύθυνση θετικά συνέβαλλε ο Ν. 3723/2008 της προηγούμενης Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για τη στήριξη της πιστωτικής και οικονομικής δραστηριότητας.

Νόμος που αντιμετώπισε, τότε, τη σφοδρότατη κριτική της Αντιπολίτευσης, η οποία έφτασε σε ακραίους χαρακτηρισμούς περί «χαρίσματος 28 δισ. ευρώ στους τραπεζίτες», και οι οποίες βέβαια διαψεύσθηκαν από τις μεταγενέστερες εξελίξεις.

Μάλιστα πρόσφατα, η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., που επέκρινε τότε το σχέδιο ρευστότητας της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, αποφάσισε να προτείνει την ενεργοποίηση και επέκτασή του κατά επιπλέον 15 εκατ.  ευρώ.

Και έπραξε σωστά καθώς υπό τις συνθήκες υψηλού κόστους δανεισμού και στενότητας άντλησης κεφαλαίων, η επέκταση του Προγράμματος αποτελούσε αναγκαιότητα.

Η ορθότητα της επιλογής της τότε Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας αναγνωρίζεται από τη σημερινή Κυβέρνηση, αφού στην Αιτιολογική Έκθεση αναφέρεται πως η ρευστότητα θα εξακολουθήσει να παρέχεται σύμφωνα με τους «υφιστάμενους μηχανισμούς».

Αυτό το ενισχυμένο, πλέον, οικονομικό «πακέτο» στήριξης της ρευστότητας του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος θα συνοδευτεί από τη σύσταση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Παρά τις βελτιώσεις της Κυβέρνησης, στις διατάξεις του Σχεδίου Νόμου υπάρχουν σημεία που δημιουργούν προβληματισμούς και χρήζουν και εξειδικεύσεων.

 

Ειδικότερα:

1ον. Η αναφορά στην Αιτιολογική Έκθεση ότι το Ταμείο «θα διευκολύνει να δρομολογηθούν στρατηγικές επιλογές ανασύνταξης του ελληνικού τραπεζικού συστήματος» δημιουργεί ερωτηματικά ως προς τις προθέσεις, τις επιλογές και το ρόλο του Ταμείου, αλλά και της Κυβέρνησης, σε τέτοιες πρωτοβουλίες.

 2ον. Οι διατάξεις του Σχεδίου Νόμου δεν διευκρινίζουν πώς η Τράπεζα της Ελλάδος θα εντείνει την εποπτεία του χρηματοπιστωτικού συστήματος αυξάνοντας τη συχνότητα και την ταχύτητα υποβολής στοιχείων και την περαιτέρω ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου πλαισίου για συχνούς ελέγχους ακραίων συνθηκών (stress-tests).

Ενισχύονται έτσι οι προβληματισμοί για τους όρους και τις παραμέτρους που θα τίθενται σε αυτούς του ελέγχους, ιδιαίτερα αν τους συνδυάσει και με τη «συντηρητικότητα» των παραδοχών της ΤτΕ.

 

3ον. Το Άρθρο 10 παρέχει ιδιαίτερα αυξημένες εξουσίες στο Ταμείο αναφορικά με τα πιστωτικά ιδρύματα που εντάσσονται σ’ αυτό τόσο σχετικά με τον καθορισμό του επιχειρησιακού σχεδίου, όσο και σχετικά με τον ορισμό των «νέων υπεύθυνων προσώπων» που θα εισέλθουν στα πιστωτικά ιδρύματα, καθώς και με τις ευρύτατες δικαιοδοσίες του εκπροσώπου του Ταμείου ως μέλους του ΔΣ του πιστωτικού ιδρύματος.

 

4ον. Με τα προβλεπόμενα δικαιώματα αρνησικυρίας στη λήψη αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου και της Γενικής Συνέλευσης παρέχονται ιδιαίτερα ευρείες εξουσίες στον εκπρόσωπο του Ταμείου (αντίθετα στο Ν. 3723/2008 οι εξουσίες του εκπροσώπου του Ελληνικού Δημοσίου είναι πιο περιορισμένες).

Οι εξουσίες μάλιστα αυτές δεν είναι απολύτως καθορισμένες αφού η αναφορά στο «κτλ» αφήνει πολλές ερμηνείες ανοικτές.

Τουλάχιστον, σύμφωνα και με την Έκθεση του Τμήματος Νομοτεχνικής Επεξεργασίας της Βουλής η απαρίθμηση των περιπτώσεων κατά τις οποίες παρέχεται το ως άνω δικαίωμα αρνησικυρίας θα πρέπει, προς αποφυγή ερμηνευτικών αμφισβητήσεων, να είναι αποκλειστική και όχι ενδεικτική.  

 

5ον. Στο άρθρο 4 παρ. 2 του Σχεδίου Νόμου αναφέρεται, και το θέτει και η Έκθεση του Τμήματος Νομοτεχνικής Επεξεργασίας της Βουλής, ότι ο Πρόεδρος, οι Αντιπρόεδροι και τα δύο (2) μη εκτελεστικά μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου επιλέγονται από το Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος.

Με την Περ. β’ της προτεινόμενης παραγράφου προβλέπεται περαιτέρω ότι «ο διορισμός και των 7 μελών του ΔΣ γίνεται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών κατόπιν εισηγήσεως του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος…».

Παρατηρείται ότι το Μνημόνιο ορίζει ότι «το Ταμείο θα διοικείται από ένα ΔΣ, αποτελούμενο από έναν επικεφαλής, έναν εκτελεστικό διευθυντή και 3 διευθυντές που θα ορίζονται από τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος…».

Κατόπιν τούτου, θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι είναι δεσμευτική η εισήγηση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος προς τον Υπουργό Οικονομικών όσον αφορά το διορισμό των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου και ειδικότερα ότι δεν πρόκειται περί εισήγησης αλλά περί επιλογής από τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος.

Κάτι αντίστοιχο όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, συμφώνως με την Περ. α’ της προτεινόμενης παραγράφου.

 

Με την προσδοκία, αλλά και πεποίθηση, ότι η Κυβέρνηση θα ξεκαθαρίσει τους παραπάνω προβληματισμούς, εμείς, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση τοποθετούμαστε θετικά, και επί των Άρθρων, στο υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου.

Ερώτηση για την παροχή διευκρινίσεων επί της εναλλακτικής πρότασης χρηματοδότησης του Ελληνικού Δημοσίου από το Επενδυτικό Χαρτοφυλάκιο Hayman Private Equity LLC

Ερώτηση για την παροχή διευκρινίσεων επί της εναλλακτικής πρότασης χρηματοδότησης του Ελληνικού Δημοσίου από το Επενδυτικό Χαρτοφυλάκιο Hayman Private Equity LLC

Σε συνέχεια της υπ’ αριθ. πρωτ. 10903/01-06-2010 Ερώτησής μου προς το Υπουργείο Οικονομικών, καθώς και κατόπιν της υπ’ αριθ. πρωτ. 2/37705/0023Α/23-06-2010 Απάντησης του Υφυπουργού Οικονομικών, επανέρχομαι στο ως ανωτέρω θέμα καθώς εγείρονται σοβαροί προβληματισμοί. Πιο συγκεκριμένα:

  • Το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο φαίνεται να υπέγραψε, στις 08.02.2010, από κοινού με το Επενδυτικό Χαρτοφυλάκιο Hayman Private Equity LLC, Μνημόνιο Κατανόησης (MoU) προκειμένου να διαπραγματευτούν τους όρους της συνεργασίας για έκδοση χρέους.
  • Όπως προκύπτει από την επίσημη ιστοσελίδα του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ) (www.pdma.gr), σήμερα στην αγορά Ελληνικών Ομολόγων δραστηριοποιούνται 22 Βασικοί Διαπραγματευτές Αγοράς (ΒΔΑ), στους οποίους δεν συμπεριλαμβάνεται το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο.

Όμως, ο κ. Υφυπουργός στην Απάντησή του αναφέρει ότι:

  • αποτελεί πάγια τακτική του ΟΔΔΗΧ να δέχεται επενδυτικές προτάσεις για Ελληνικά Ομόλογα μόνο μέσω ΒΔΑ, ότι
  • γνωστοποιήθηκε στο Επενδυτικό Χαρτοφυλάκιο ότι η υποβολή οποιασδήποτε επενδυτικής πρότασης θα πρέπει να γίνει από κοινού με έναν από τους ΒΔΑ της επιλογής του, και ότι
  • «…το Μάρτιο του 2010 εκπρόσωπος της εταιρίας παρουσίασε στον ΟΔΔΗΧ επενδυτική πρόταση για δανεισμό του Ελληνικού Δημοσίου…». Ενώ, το Μνημόνιο Κατανόησης υπεγράφη στις 08.02.2010.

Συνεπώς,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κος Υπουργός

1. Εφόσον, σύμφωνα με το Υπουργείο Οικονομικών, μέχρι σήμερα δεν έχει υποβληθεί επενδυτική πρόταση της Hayman από κοινού με κάποιον ΒΔΑ για δανεισμό του Ελληνικού Δημοσίου, και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο δεν συμπεριλαμβάνεται στους ΒΔΑ, πως και γιατί υπεγράφη Μνημόνιο Κατανόησης ανάμεσα στη Hayman και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, και μάλιστα πριν την παρουσίαση του Επενδυτικού Χαρτοφυλακίου στον ΟΔΔΗΧ;

Ερώτηση για τις δαπάνες για προβολή, δημόσιες σχέσεις και διαχείριση της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας

Ερώτηση για τις δαπάνες για προβολή, δημόσιες σχέσεις και διαχείριση της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τοπικού τύπου (εφημερίδες «Σέντρα», «Ημέρα») που παρουσιάστηκαν και στον αθηναϊκό τύπο (εφημερίδα «Τύπος της Κυριακής», 11-7-2010), η Γενική Γραμματέας Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας φέρεται:

α) να «έσπασε» υπογεγραμμένες, από την προηγούμενη διοίκηση, συμβάσεις με αναδόχους αποζημιώνοντάς τους,

β) να αυξάνει σημαντικά τα έξοδα δημοσίων σχέσεων, ταξιδιών και προβολής μέσα από το Περιφερειακό Ταμείο και την Τεχνική Βοήθεια του ΕΣΠΑ,

γ) να διαθέτει σημαντικό οικονομικό ποσό για τη δημιουργία περιπτέρου στην Πλατεία Συντάγματος για προβολή της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας και του ΕΣΠΑ,

δ) να δέχεται αιτιάσεις για υπερβάσεις νομιμότητας της υφιστάμενης νομοθεσίας για την διακοπή αλλά και την επανακατάρτιση των συμβάσεων Τεχνικής Βοήθειας, για υπέρβαση της νομιμότητας στη διαχείριση των πόρων του Περιφερειακού Ταμείου, για κατάργηση της διαγωνιστικής διαδικασίας στη διαχείριση πόρων της Τεχνικής Βοήθειας του ΕΣΠΑ, όπως, επίσης, και για άλλα θέματα διαχείρισης.

Κατόπιν τούτων,

 

ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ

οι κ. κ. Υπουργοί:

 

1. Αληθεύουν τα παραπάνω δημοσιεύματα;

2. Πόσα ήταν τα χρήματα που διατέθηκαν για την προβολή της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας στην εκδήλωση της Πλατείας Συντάγματος;

 Παρακαλώ για την κατάθεση των σχετικών εγγράφων και συγκεκριμένα των πρακτικών των συνεδριάσεων του Περιφερειακού Ταμείου Στερεάς Ελλάδας από 1-1-2010 μέχρι σήμερα, αναλυτικό καθολικό του Περιφερειακού Ταμείου Στερεάς Ελλάδας από 1-1-2009, αντίγραφα των συμβάσεων που έχουν καταρτιστεί από 1-1-2009 μέχρι σήμερα και όλα τα εντάλματα πληρωμής από 1-10-2009 μέχρι σήμερα.

Επίσης, από τον άξονα 11 της τεχνικής υποστήριξης του ΕΣΠΑ:

  1. Όλες τις συμβάσεις που ήταν εν ισχύ την 31-12-2009.
  2. Όλες τις αποφάσεις τροποποίησης των συμβάσεων που ήταν εν ισχύ την 31-12-2009 και «καταγγέλθηκαν» στη συνέχεια και στα οποία να εμφανίζεται ο λόγος της διακοπής τους, όπως, επίσης, και οι τελικά διαμορφωμένες οικονομικές σχέσεις.
  3. Τις αποφάσεις της Γ.Γ. Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας για προκήρυξη μέτρων του άξονα 11 με κωδικό θέματος προτεραιότητας 85 από 1-1-2010 μέχρι σήμερα.
  4. Τις αποφάσεις συγκρότησης επιτροπών αξιολόγησης προσφορών του άξονα 11 με κωδικό θέματος προτεραιότητας 85 από 1-1-2010 μέχρι σήμερα.
  5. Τα πρακτικά των επιτροπών αξιολόγησης των προσφορών που υπεβλήθησαν σε έργα του άξονα 11 με κωδικό θέματος προτεραιότητας 85 από 1-1-2010 μέχρι σήμερα.
  6. Τις συμβάσεις που έχουν καταρτιστεί για τα έργα του άξονα 11 με κωδικό θέματος προτεραιότητας 85 από 1-1-2010 μέχρι σήμερα.
  7. Τις αποφάσεις συγκρότησης επιτροπών παραλαβής έργου για τα έργα του άξονα 11 με κωδικό θέματος προτεραιότητας 85 από 1-1-2010 μέχρι σήμερα.
  8. Τα πρακτικά των συνεδριάσεων των επιτροπών παραλαβής έργου για τα έργα του άξονα 11 με κωδικό θέματος προτεραιότητας 85 από 1-1-2010 μέχρι σήμερα.
  9. Αναλυτικό καθολικό και σε περίπτωση που δεν τηρείται κατάσταση στην οποία να εμφανίζεται ο δικαιούχος, η ημερομηνία υπογραφής, ο αριθμός και το αντικείμενο της σύμβασης, το ποσό που πληρώθηκε και ο αριθμός επιταγής που εξεδόθη.
  10. Όλα τα εντάλματα πληρωμής που έχουν εκδοθεί για την διαχείριση των χρημάτων του άξονα 11 με κωδικό θέματος προτεραιότητας 85 του ΕΣΠΑ μέχρι σήμερα.

Παρακαλώ να κατατεθούν ακόμη:

Οι αποφάσεις πρόσληψης ειδικών συμβούλων και ειδικών συνεργατών στην Περιφέρεια Στερεάς από 1-1-2009 μέχρι σήμερα.

Εισήγηση στην Επιτροπή για το «Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας»

Εισήγηση στην Επιτροπή για το «Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας»

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες σημειώθηκαν ραγδαίες αλλαγές στην παγκόσμια οικονομία προς την κατεύθυνση του εκσυγχρονισμού και της διεθνοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος, πυρήνας του οποίου είναι ο τραπεζικός τομέας.

Τόσο η θεωρία όσο και οι εμπειρικές μελέτες συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι η εύρυθμη λειτουργία του τραπεζικού τομέα, ιδιαίτερα σε τραπεζοκεντρικές χώρες (bank-based countries) όπως είναι η Ελλάδα, αποτελεί προϋπόθεση για την υγιή ανάπτυξη της οικονομίας και την αποτελεσματική κατανομή των οικονομικών πόρων.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 καταβλήθηκαν συστηματικές προσπάθειες για τον εκσυγχρονισμό του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, το οποίο χαρακτηρίζονταν, μέχρι τότε, από έντονες στρεβλώσεις και εγγενείς αδυναμίες.

Αυτές οι εξελίξεις βελτίωσαν το επίπεδο του ανταγωνισμού στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, ενίσχυσαν το ύψος και διεύρυναν τις πηγές κερδοφορίας των πιστωτικών ιδρυμάτων, και τόνωσαν τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα η οποία συμβάλλει στην οικονομική και κοινωνική ευημερία.

Έτσι, η επιδείνωση των επιδόσεων της ελληνικής οικονομίας, εξαιτίας των επιπτώσεων της διεθνούς κρίσης, καθώς και δυσμενών εγχώριων παραγόντων, τόσο συγκυριακών όσο και διαρθρωτικών, βρήκε τα θεμελιώδη μεγέθη του ελληνικού τραπεζικού τομέα, κατά βάση, υγιή.

Ωστόσο, μια σειρά από παράγοντες δημιουργούν ανησυχίες, προκαλούν συνθήκες πιστωτικής ασφυξίας και εγκυμονούν κινδύνους για το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα, όπως είναι:

  • Οι αβεβαιότητες του διεθνούς περιβάλλοντος.
  • Η σημαντική επιβράδυνση του εγχώριου ρυθμού οικονομικής ανάπτυξης (η ύφεση εκτιμάται στο -4%).
  • Η συρρίκνωση των ρυθμών πιστωτικής επέκτασης (+2,8% προς τον ιδιωτικό τομέα [επιχειρήσεις και νοικοκυριά] τον Μάϊο του 2010, από 4,2% το Δεκέμβριο του 2009).
  • Η χειροτέρευση της ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου των τραπεζών (ο λόγος των δανείων σε καθυστέρηση προς το σύνολο των δανείων ανήλθε στο 7,7% το Δεκέμβριο του 2009 έναντι 5,0% το Δεκέμβριο του 2008).
  • Η αισθητή μείωση του ποσοστού κάλυψης των δανείων σε καθυστέρηση από τις συσσωρευμένες προβλέψεις (41,5% το Δεκέμβριο του 2009 έναντι 48,9% το Δεκέμβριο του 2008).
  • Τα χρηματοδοτικά ανοίγματα των ελληνικών τραπεζών στο εξωτερικό.
  • Η φυγή καταθέσεων προς το εξωτερικό και η μείωση της αποταμίευσης των ελληνικών νοικοκυριών, εξαιτίας και εσφαλμένης τακτικής της κυβέρνησης.

 Η κατάσταση αυτή επιτάσσει την ανάγκη συνετής διαχείρισης της κατάστασης από την Ελληνική Πολιτεία και τα πιστωτικά ιδρύματα με στόχο τη διατήρηση της σταθερότητας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος μέσω της ενίσχυσης της κεφαλαιακής επάρκειας και της ρευστότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων της χώρας.

Προς αυτή την κατεύθυνση θετικά συνέβαλλε ο Ν. 3723/2008 της προηγούμενης Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για τη στήριξη της πιστωτικής και οικονομικής δραστηριότητας.

Νόμος που αντιμετώπισε, τότε, τη σφοδρότατη κριτική της Αντιπολίτευσης, η οποία έφτασε σε ακραίους χαρακτηρισμούς περί «χαρίσματος 28 δισ. ευρώ στους τραπεζίτες», και οι οποίες βέβαια διαψεύσθηκαν από τον όγκο των αδιάθετων – πριν από την κρίση δανεισμού στην οποία οδήγησε τη χώρα η παρούσα Κυβέρνηση – πόρων του πακέτου ρευστότητας (περίπου 17 δισ. ευρώ).

Μάλιστα πρόσφατα, η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., που επέκρινε τότε το σχέδιο ρευστότητας της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, αποφάσισε να προτείνει την ενεργοποίηση και επέκτασή του κατά επιπλέον 15 εκατ.  ευρώ.

Και έπραξε σωστά καθώς υπό τις συνθήκες υψηλού κόστους δανεισμού και στενότητας άντλησης κεφαλαίων, εξαιτίας και των Κυβερνητικών αστοχιών, η επέκταση του Προγράμματος αποτελούσε αναγκαιότητα.

Η ορθότητα της επιλογής της τότε Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας αναγνωρίζεται από τη σημερινή Κυβέρνηση, αφού στην Αιτιολογική Έκθεση αναφέρεται πως η ρευστότητα θα εξακολουθήσει να παρέχεται σύμφωνα με τους «υφιστάμενους μηχανισμούς».

Αυτό το ενισχυμένο, πλέον, οικονομικό «πακέτο» στήριξης της ρευστότητας του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος θα συνοδευτεί από τη σύσταση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Ταμείο).

Σύσταση που περιλαμβάνεται στο Μνημόνιο που συνοδεύει την προσφυγή της χώρας στο Μηχανισμό Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας.

Σκοπός του Ταμείου θα είναι η διατήρηση της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος, ειδικότερα της φερεγγυότητάς του, και όχι η στήριξη των αναγκών ρευστότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Στις βασικές ρυθμίσεις του Σχεδίου Νόμου αναφέρθηκε η Εισηγήτρια της Πλειοψηφίας, οπότε δεν θα τις επαναλάβω.

Ωστόσο, στις διατάξεις του Σχεδίου Νόμου υπάρχουν σημεία που δημιουργούν προβληματισμούς και χρήζουν περαιτέρω διευκρινήσεων και εξειδικεύσεων.

Ειδικότερα:

1ον. Η αναφορά στην Αιτιολογική Έκθεση ότι το Ταμείο «θα διευκολύνει να δρομολογηθούν στρατηγικές επιλογές ανασύνταξης του ελληνικού τραπεζικού συστήματος» δημιουργεί ερωτηματικά ως προς τις προθέσεις, τις επιλογές και το ρόλο του Ταμείου, αλλά και της Κυβέρνησης, σε τέτοιες πρωτοβουλίες.

 

2ον. Υπάρχει ασάφεια ως προς τις προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για να υποβάλλει ένα πιστωτικό ίδρυμα αίτημα στο Ταμείο μετά από υπόδειξη της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ) ή με δική του πρωτοβουλία.

Γίνεται αναφορά σε «συντηρητικές παραδοχές της ΤτΕ», χωρίς αυτές να προσδιορίζονται.

Δημιουργείται έτσι ένας προβληματισμός για το εύρος, την επάρκεια και την αποτελεσματικότητα αυτών.

 

3ον. Οι διατάξεις του Σχεδίου Νόμου δεν διευκρινίζουν πως «η Τράπεζα της Ελλάδος θα εντείνει την εποπτεία του χρηματοπιστωτικού συστήματος αυξάνοντας τη συχνότητα και την ταχύτητα υποβολής στοιχείων και την περαιτέρω ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου πλαισίου για συχνούς ελέγχους ακραίων συνθηκών (stress-tests)».

Ενισχύονται έτσι οι προβληματισμοί για τους όρους και τις παραμέτρους που θα τίθενται σε αυτούς του ελέγχους, ιδιαίτερα αν τους συνδυάσει και με τη «συντηρητικότητα» των παραδοχών της ΤτΕ.

 

4ον. Παρέχει, εκτιμώ, ιδιαίτερα αυξημένες εξουσίες στο Ταμείο αναφορικά με τα πιστωτικά ιδρύματα που εντάσσονται σ’ αυτό τόσο σχετικά με τον καθορισμό του επιχειρησιακού σχεδίου, όσο και σχετικά με τον ορισμό των «νέων υπεύθυνων προσώπων» που θα εισέλθουν στα πιστωτικά ιδρύματα, καθώς και με τις ευρύτατες δικαιοδοσίες του εκπροσώπου του Ταμείου ως μέλους του ΔΣ του πιστωτικού ιδρύματος.

 

5ον. Η μετατροπή των προνομιούχων μετοχών σε κοινές είναι η πιο σημαντική πρόβλεψη του σχεδίου νόμου καθώς επιφέρει μία μη αναστρέψιμη μεταβολή στην μετοχική σύνθεση του πιστωτικού ιδρύματος.

Για το λόγο αυτό, είναι εύλογο η μετατροπή να απαιτεί προϋποθέσεις κατά το δυνατόν αντικειμενικές, κατ’ αναλογία της πρόβλεψης της παραγράφου 6.2.(β) όταν το πιστωτικό ίδρυμα καλείται να εκδώσει κοινές μετοχές μόνο όταν τα κεφάλαιά του υπολείπονται των ελάχιστων εποπτικών κεφαλαίων.

Επίσης, αν το πιστωτικό ίδρυμα δεν επιτύχει κάποιους στόχους του σχεδίου αναδιάρθρωσης αλλά, παρά ταύτα, διατηρεί υψηλή κεφαλαιακή επάρκεια δεν υπάρχει λόγος μετατροπής των προνομιούχων μετοχών σε κοινές.

6ον. Δεδομένου ότι η απόδοση των προνομιούχων μετοχών καθορίζεται σε εύλογο επίπεδο με βάση τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, γεννώνται ερωτηματικά γιατί απαιτείται αποτίμηση της τιμής διάθεσης από ελεγκτικές εταιρείες, καθώς και γιατί η τιμή διάθεσης θα πρέπει να συμπίπτει με την ονομαστική αξία των μετοχών.

Εφόσον το Ταμείο λαμβάνει εύλογη απόδοση κατά την διάρκεια της συμμετοχής του, η οποία μάλιστα προσαυξάνεται μετά την πάροδο της πενταετίας, δεν γίνεται κατανοητό γιατί η εξαγορά θα πρέπει να γίνεται σε τιμή ανώτερη από την τιμή διάθεσης. Η τιμή εξαγοράς πρέπει να ισούται με την τιμή διάθεσης.

Θα πρέπει να υπάρχει ανώτατο όριο υπεραξίας που μπορεί να λάβει το Ταμείο κατά την αποπληρωμή των προνομιούχων μετοχών.

Εναλλακτικά, το σύνολο της απόδοσης που έχει καταβληθεί από το πιστωτικό ίδρυμα θα μπορούσε να αφαιρείται από την υπεραξία που προκύπτει κατά την αποτίμηση.

 

7ον. Χρειάζεται διευκρίνηση γιατί οι προνομιούχες μετοχές θα πρέπει να εκδίδονται χωρίς δικαίωμα ψήφου.

Πρέπει δηλαδή να διευκρινιστεί στο Σχέδιο Νόμου ότι το «δικαίωμα ψήφου στην Γενική Συνέλευση» αφορά την ιδιαίτερη Συνέλευση των προνομιούχων μετόχων μόνο, σύμφωνα με τα αντιστοίχως προβλεπόμενα στο άρθρο1 § 1 του ν. 3723/2008 για την ενίσχυση της ρευστότητας.

 

8ον. Με τα προβλεπόμενα δικαιώματα αρνησικυρίας στη λήψη αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου και της Γενικής Συνέλευσης παρέχονται ιδιαίτερα ευρείες εξουσίες στον εκπρόσωπο του Ταμείου (αντίθετα στο Ν. 3723/2008 οι εξουσίες του εκπροσώπου του Ελληνικού Δημοσίου είναι πιο περιορισμένες).

Οι εξουσίες μάλιστα αυτές δεν είναι απολύτως καθορισμένες αφού η αναφορά στο «κτλ» αφήνει πολλές ερμηνείες ανοικτές.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης επί των άρθρων, θα προσθέσω και κάποια επιχειρηματικά και νομικά θέματα. Μόνο ένα νομικό θέμα θα ήθελα να θίξω τώρα. Στο άρθρο 4 παρ. 2β, αναφέρεται σύμφωνα και με τα προβλεπόμενα στο Μνημόνιο Οικονομικής Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής ότι ο πρόεδρος, οι αντιπρόεδροι και τα δύο μη εκτελεστικά μέλη του Δ.Σ. επιλέγονται από τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ενώ τα υπόλοιπα δύο μη εκτελεστικά μέλη ορίζονται ex oficio. Κατόπιν τούτων, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι είναι δεσμευτική η εισήγηση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος προς τον Υπουργό Οικονομικών, όσον αφορά τον διορισμό των μελών του Δ.Σ. του ταμείου και ειδικότερα ότι δεν πρόκειται περί εισήγησης, αλλά περί επιλογής από τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος.

Με αυτές τις σκέψεις και κάποιες ακόμα που θα προσθέσω αύριο και με την προσδοκία, αλλά και την πεποίθηση ότι η Κυβέρνηση θα ξεκαθαρίσει τους παραπάνω προβληματισμούς, εμείς, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση τοποθετούμαστε θετικά επί της αρχής στο υπό συζήτηση σχέδιο νόμου.

Εισήγηση στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων για την «Εποπτεία Ιδιωτικής Ασφάλισης»

Εισήγηση στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων για την «Εποπτεία Ιδιωτικής Ασφάλισης»

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Με το Σχέδιο Νόμου επιδιώκεται, μεταξύ άλλων, η υπαγωγή της εποπτείας του ασφαλιστικού κλάδου στην Τράπεζα της Ελλάδος, η αντιμετώπιση του ζητήματος των εταιρειών του Ομίλου ΑΣΠΙΣ, και η σύσταση εγγυητικού κεφαλαίου ασφάλισης ζωής.

 

Ως προς την πρώτη επιδίωξη, με τις προτεινόμενες διατάξεις η Κυβέρνηση επιλέγει την κατάργηση της ΕΠΕΙΑ και την υπαγωγή της εποπτείας του ασφαλιστικού κλάδου στην Τράπεζα της Ελλάδος.

Έτσι, το εγχώριο εποπτικό πλαίσιο των τριών πυλώνων – μία εποπτική αρχή ανά χρηματοπιστωτική αγορά – αναμένεται να μετατραπεί σ’ ένα πλαίσιο δύο εποπτικών φορέων (ΤτΕ και Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς).

Επιλέγοντας η Κυβέρνηση, όπως αναφέρει και η Αιτιολογική Έκθεση του Σχεδίου Νόμου «την προφανώς δόκιμη και συνάδουσα με την τάση της διεθνούς πρακτικής λύση.»

Είναι όμως αυτή η διεθνής πρακτική;

Σήμερα, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, ενοποιημένη εποπτική αρχή για τον τραπεζικό και ασφαλιστικό κλάδο, υπό την Κεντρική Τράπεζα, συναντάμε μόνο στη Γαλλία, και μάλιστα αυτό θεσμοθετήθηκε πολύ πρόσφατα, στις αρχές του 2010.

Σε καμία άλλη Ευρωπαϊκή χώρα. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατη μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, τέτοια αρχή υπάρχει μόνο στον Καναδά, στην Κολομβία, στο Εκουαδόρ, στο Ελ Σαλβαδόρ, στη Γουατεμάλα, στη Μαλαισία, στο Περού και στη Βενεζουέλα.

Αυτό που συναντάται στις περισσότερες χώρες είναι η ενοποιημένη εποπτεία για όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα, ή το παραδοσιακό μοντέλο θεσμικής εποπτείας ανά αγορά, όπως ισχύει σήμερα και στη χώρα μας.

Η λογική όμως της ενοποιημένης εποπτείας παρουσιάζει έντονα σημάδια κριτικής, και αποδόμησης σε ορισμένες περιπτώσεις, μετά και τις εξελίξεις στο Βρεττανικό κανονιστικό πλαίσιο.

Πλαίσιο το οποίο κατακρίθηκε για υπερσυγκεντρωτισμό, αδυναμία αντιμετώπισης της κρίσης με αποτελεσματικότητα, αδυναμία επίτευξης των προσδοκόμενων οικονομιών κλίμακος και φάσματος για τις οποίες είχε δημιουργηθεί.

Έτσι, το κανονιστικό πλαίσιο του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο αποτέλεσε ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα ενοποιημένου εποπτικού καθεστώτος και μεταρρυθμιστικό σημείο αναφοράς για πολλά άλλα καθεστώτα, διασπάται από το 2012, – μετά και την πρόσφατη απόφαση των εκεί αρχών – στο Financial Policy Committee της Τράπεζας της Αγγλίας που επωμίζεται τη μακροπροληπτική εποπτεία, στην Prudential Regulation Authority υπό το Διοικητή της Τράπεζας της Αγγλίας που εστιάζει στη μικροπροληπτική εποπτεία, και της Consumer Protection and Markets Authority που επικεντρώνεται, μεταξύ άλλων, στους κανόνες επιχειρηματικής συμπεριφοράς (conduct-of-business).

Έτσι ενισχύεται η ιδέα ενός εποπτικού πλαισίου που δομείται σύμφωνα με τους στόχους, και όχι σύμφωνα με τις επιμέρους αγορές.

Ένος εποπτικού πλαισίου με χαρακτηριστικότερη διάσταση αυτού το μοντέλων των «δίδυμων κορυφών» [twin (Ολλανδία), three or four (Αυστραλία) peaks], το οποίο εδράζεται στην διάκριση ανάμεσα στην προληπτική εποπτεία και την εποπτεία των κανόνων συμπεριφοράς οριζόντια για όλους τους χρηματοοικονομικούς κλάδους.

Σύμφωνα με το μοντέλο αυτό, δημιουργούνται δύο εποπτικές αρχές, μια για την προληπτική εποπτεία όλων των χρηματοοικονομικών επιχειρήσεων (όπου εμπλέκεται και η Κεντρική Τράπεζα) και μία για την εποπτεία των κανόνων συμπεριφοράς.

Ως εποπτεία των κανόνων συμπεριφοράς νοείται πλέγμα ρυθμίσεων κανόνων δημοσίου δικαίου, οι οποίοι αποσκοπούν στην προστασία του λήπτη χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, καταναλωτή ή επαγγελματία.

Ωστόσο, και πέρα από τα ανωτέρω, αυτό που καταδεικνύει η ευρύτερη ανάλυση της διαμόρφωσης της χρηματοπιστωτικής εποπτείας είναι πως δεν υπάρχει ενδεδειγμένη πρακτική.

Μάλιστα μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (Abrams και Taylor, 2000) καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η διάρθρωση του κανονιστικού συστήματος πρέπει να αντανακλά τη διάρθρωση των αγορών που διέπονται από αυτό.

Συνεπώς, θα μπορούσαν να προκύψουν 2 εναλλακτικές λύσεις για την ελληνική περίπτωση:

1η. Η καθοριστική ενδυνάμωση της Αρχής που διέπει την αγορά ιδιωτικής ασφάλισης με την ενίσχυση της κανονιστικής και εποπτικής αξιοπιστίας και τη δημιουργία των προϋποθέσεων για την ανάπτυξη της εν λόγω αγοράς, η οποία αναμένεται να αποκτήσει ιδιαίτερη δυναμική μετά και τις εξελίξεις στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας.

Άλλωστε το ρυθμιστικό και εποπτικό έργο της Επιτροπής, που δημιουργήθηκε από την προηγούμενη Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ την οποία η σημερινή καταργεί, κρίνεται θετικό, αν και αυτό ξεκίνησε με καθυστέρηση.

2η. Η μεταφορά ενός μοντέλου των «δίδυμων» κορυφών στην ελληνική πραγματικότητα, που θα σήμαινε τη μεταφορά του συνόλου της χρηματοοικονομικής εποπτείας (εταιρείες της κεφαλαιαγοράς, της αγοράς ιδιωτικής ασφάλισης, και της τραπεζικής αγοράς) στην ΤτΕ και την μετατροπή της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, ή τη δημιουργία μιας άλλης Επιτροπής, σε Επιτροπής Εποπτείας των Κανόνων Συμπεριφοράς για όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα, δηλαδή την ανάθεση σε αυτήν της εποπτείας των κανόνων αυτών, και για τον τραπεζικό και ασφαλιστικό κλάδο.

Πέραν της σκοπιμότητας για κατάργηση ή μη της ΕΠΕΙΑ, εκείνο το οποίο οφείλουμε να επισημάνουμε, και το αναφέρει και η ΟΚΕ στη γνώμη της, είναι ότι θα πρέπει να διασφαλισθεί ο αδιάλειπτος χαρακτήρας του εποπτικού ελέγχου της εγχώριας αγοράς ιδιωτικής ασφάλισης.

Η δεύτερη επιδίωξη της Κυβέρνησης είναι η αντιμετώπιση του ζητήματος των εταιρειών του Ομίλου ΑΣΠΙΣ η οποία έχει χρονίσει στα χέρια της Κυβέρνησης, παρότι υπήρχε νομοθετικό πλαίσιο επαρκές και εξουσιοδοτήσεις ικανές να επιλύσουν το θέμα.

Η πραγματικότητα είναι ότι χρησιμοποιήθηκε από την Κυβέρνηση μία εικασία, ότι δηλαδή το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο ίσως να ήταν αντικοινοτικό εάν εφαρμοζόταν.

Βέβαια από τις απαντήσεις των αρμοδίων οργάνων δεν απορρέει κάτι τέτοιο.

Ίσα ίσα, ο Επίτροπος κ. Μπαρνιέ, σε Ερώτηση του κ. Χουντή, ανέφερε ότι σύμφωνα με τα στοιχεία που διαβιβάστηκαν στις ελληνικές αρχές το ελληνικό δημόσιο δύναται να χορηγήσει υπό προϋποθέσεις εγγύηση υπέρ του αναδόχου του ασφαλιστικού χαρτοφυλακίου ζωής ή σε περίπτωση απουσίας τέτοιου αναδόχου εγγύηση απευθείας υπέρ των ασφαλιζομένων.

Και χρησιμοποιήθηκε αυτή η εικασία ακριβώς για να συγκαλυφθεί η αδράνεια και η απραξία, η οποία οδήγησε τα χαρτοφυλάκια ζωής των εταιρειών αυτών σε πλήρη απαξίωση και τους ασφαλισμένους τους σε τέλεια απόγνωση.

Η Κυβέρνηση ανέλαβε τα καθήκοντά της τον Οκτώβριο του 2009, μόλις ένα μήνα μετά την ανάκληση της άδειας λειτουργίας της ΑΣΠΙΣ ΑΕΓΑ.

Βρήκε έτοιμο το υποτιθέμενο αντικοινοτικό πλαίσιο και εξέδωσε και κανονιστική απόφαση επ’ αυτού, την οποία, όμως, στην πραγματικότητα, δεν εφάρμοσε.

Και δεν την εφάρμοσε γιατί, όπως φαίνεται και από το παρόν Σχέδιο Νόμου, απαιτούνται άλλοι έξι μήνες (αρθρ. 2 παρ. 2) για την επιμέτρηση του ανοίγματος του χαρτοφυλακίου ζωής της ΑΣΠΙΣ ΑΕΓΑ, όταν έχουν περάσει ήδη 8 μήνες από τον διορισμό του τελευταίου, και ήδη σήμερα αρμόδιου, Επόπτη.

Διαπίστωσε δε η Κυβέρνηση, κατά τις δηλώσεις της, οι οποίες έγιναν διά στόματος του Υφυπουργού, ήδη τον Νοέμβριο του 2009, ότι το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο, ίσως, πιθανόν, χωρίς να επιβεβαιώνεται αλλά αντιθέτως να διαψεύδεται από τα αρμόδια κοινοτικά στελέχη, να είναι αντικοινοτικό.

Και τι έπραξε για να το διορθώσει; Τίποτα.

Δεν έσπευσε καν να διορθώσει το δήθεν αντικοινοτικό νομοθετικό πλαίσιο και να θεσπίσει άλλο, που, τέλος πάντων, να επιλύει το θέμα.

Δικαίως λοιπόν φοβάται σήμερα για την αστική ευθύνη του Δημοσίου, που θεμελιώνουν οι δικές της ενέργειες.

Παράλογα βέβαια,  εντελώς επικίνδυνα για τα συμφέροντα του Δημοσίου αλλά και παρανόμως, προβαίνει σε δήλωση αποδοχής της ευθύνης της στο αρθρ. 2 παρ. 3(θ) του Σχεδίου Νόμου ενώ μάλιστα επιδιώκει, με αυτήν την μεθόδευση, να απαλλαγεί από την ευθύνη αυτή, προφανώς ατελέσφορα μετά τις διαδοχικές και διαρκείς παραλείψεις της.

Ας δούμε όμως την πρόταση, όπως καταγράφεται στο αρθρ. 2 του Σχεδίου Νόμου: 

Στον Επόπτη Χαρτοφυλακίου, ο οποίος έχει δαπανήσει ήδη 8 μήνες για την μία εταιρεία (ΑΣΠΙΣ ΑΕΓΑ) και 4 μήνες για την άλλη εταιρεία (Commercial Value) παρέχεται περαιτέρω, χωρίς καμία ειδικότερη αιτιολογία, διάστημα έξι μηνών.

Να κάνει τι; Προφανώς να συνεχίσει την αργή διαδικασία επιμέτρησης του ανοίγματος των εταιρειών αυτών, με τα έξοδα εκκαθάρισης να πολλαπλασιάζονται.

Πώς θα λειτουργήσουν τα χαρτοφυλάκια στο διάστημα αυτό;

Πώς θα εξυπηρετηθούν οι ασφαλισμένοι; Δεν θα εξυπηρετηθούν.

Για τους μεν ασφαλισμένους ζωής, αναστέλλεται κάθε εξαγορά ή καταβολή ασφαλίσματος, για τους δε ασφαλισμένους υγείας, που είναι εκείνοι που είναι τόσο γέροι ή ανήμποροι που δεν μπορούν να ασφαλιστούν αλλού και έχουν μείνει δέσμιοι στο χαρτοφυλάκιο των εταιρειών αυτών, εάν δεν έχουν κοινωνική ασφάλιση (πράγμα απίθανο, αφού η κοινωνική ασφάλιση είναι υποχρεωτική στην χώρα), θα νοσηλευθούν δωρεάν στα δημόσια νοσοκομεία. Δηλαδή για έξι μήνες, μηδέν εις το πηλίκον και η απραξία συνεχίζεται.

Και ερωτάται η Κυβέρνηση: γιατί ο Επόπτης δεν έχει ολοκληρώσει την επιμέτρηση και τακτοποίηση των χαρτοφυλακίων, όπως άλλωστε προέβλεπε και η Υπουργική Απόφαση, που εσείς εκδώσατε;

Εάν ο Επόπτης βρει ανάδοχο στο διάστημα αυτό του εξαμήνου, δεν ισχύουν τα κριτήρια επιλογής και οι, δήθεν διασφαλιστικές για τους ασφαλισμένους, διαδικασίες των παραγράφων 3 και 4 του άρθρου 2 του Σχεδίου Νόμου; Γιατί;

Μετά το πέρας λοιπόν του εξαμήνου και αφού έχει απαξιωθεί απολύτως και το χαρτοφυλάκιο και της δεύτερης ανακληθείσας εταιρείας, δηλαδή της Commercial Value (το χαρτοφυλάκιο της ΑΣΠΙΣ ΑΕΓΑ έχει ήδη σήμερα απαξιωθεί απολύτως) και αφού έχει καταργηθεί κάθε έννοια ασφαλιστικών μαθηματικών που να καθιστά τα χαρτοφυλάκια μεταβιβάσιμα, το Σχέδιο Νόμου προβλέπει μία τόσο πολύπλοκη διαδικασία, που πραγματικά σου δίνει την εντύπωση ότι η λύση επετεύχθη. Αρκεί να μην την διαβάσεις.

 Γιατί εάν την διαβάσεις, παρατηρείς ότι η προτεινόμενη λύση είναι η εξής: Γίνεται νέα, τρίτη προσπάθεια πώλησης των χαρτοφυλακίων. Αυτή την φορά υπό την αιγίδα της Τράπεζας της Ελλάδος. Μπαίνουν κριτήρια, διαδικασίες, δεδομένα, αιρέσεις, εγκρίσεις κ.λ.π. αλλά τελικά ο παρανομαστής παραμένει ίδιος. Εάν η μεταβίβαση δεν επιτευχθεί (που εάν ήταν να επιτευχθεί θα είχε επιτευχθεί ήδη ή, τέλος πάντως, θα επιτευχθεί εντός εξαμήνου από τον επόπτη, εκτός και εάν υποθέσει κανείς ότι ο επόπτης παραβαίνει τα καθήκοντά του και δεν επιμελείται της εξεύρεσης αναδόχου όλους αυτούς τους μήνες τώρα, οπότε τι συζητάμε για αστική ευθύνη του κράτους), εάν, τέλος πάντων, η μεταβίβαση δεν επιτευχθεί, τότε το χαρτοφυλάκιο εκκαθαρίζεται. Δηλαδή καταλήγουμε στα ίδια μετά από αρκετούς μήνες και με πολλές επίσημες διαδικασίες.

Ενδιαφέρον είναι και τι προβλέπει το Σχέδιο Νόμου, εάν τελικά επιτευχθεί η πολυπόθητη μεταβίβαση: Ο ανάδοχος θα παραλάβει ένα χαρτοφυλάκιο, που πιθανότατα τον καθιστά αφερέγγυο αμέσως μετά την παραλαβή του αλλά οι ασφαλισμένοι μπορούν να αντιταχθούν. Ενδιαφέρον και πολύ δίκαιο.

Και εάν αντιταχθούν, τι γίνεται;

Βελτιώνονται οι συνθήκες αναδοχής; Όχι.

Απλώς οι απαιτήσεις τους πάνε, πάλι, στην εκκαθάριση.

Αλλά ας πούμε ότι όλα πήγανε καλά και ο ανάδοχος ευρέθη. Τότε, η Τράπεζα της Ελλάδος, που γενικώς κινεί την διαδικασία, μπορεί να μην εγκρίνει την μεταβίβαση, για αγνώστους λόγους.

Έχει ένα έτος να το αποφασίσει σύμφωνα με την παρ. 5 του εν λόγω άρθρου 2 του Σχεδίου Νόμου.

Εάν τελικώς δεν εγκρίνει, πάλι η εκκαθάριση είναι η λύση.

Εάν όμως πάνε τελικά ΟΛΑ καλά, δηλαδή εάν βρεθεί ο ανάδοχος, δεν καταστεί αφερέγγυος από την ανάληψη του χαρτοφυλακίου, συναινέσουν οι ασφαλισμένοι και εγκρίνει και η Τράπεζα της Ελλάδος, τότε, θα έχει, τουλάχιστον τυπικά, διευθετηθεί το θέμα.

Άλλο λεφτά δεν θα μπορούν οι ασφαλισμένοι να εισπράξουν για μία διετία τουλάχιστον. Δεν θα μπορούν να διαμαρτυρηθούν κατά του Δημοσίου. Αφού υπέγραψαν!

Εάν όμως, κ Υπουργέ, είχατε σήμερα ανάδοχο, σας εμποδίζει κάτι, να πιέσετε τον επόπτη να επιμετρήσει το χαρτοφυλάκιο στα όρια που ο νόμος προβλέπει και να του το μεταβιβάσετε;

Δεν προβλέπεται σήμερα στην Υπουργική Απόφαση η αναμόρφωση των απαιτήσεων των ασφαλισμένων, που συνιστά και στο Σχέδιο Νόμου το όριο της ανάληψης ευθύνης του αναδόχου;

Και εάν τελικά δεν υπάρχει ανάδοχος, όλα γίνονται για να παραπεμφθούν τα πολύπαθα αυτά χαρτοφυλάκια στην εκκαθάρισή τους, χρειάζεται να ξοδέψουμε επιπλέον από 6 έως 18 μήνες εκκαθάρισης και εξόδων, για να μην μείνει τελικά τίποτα για τους ασφαλισμένους;

Και τέλος, κύριε υπουργέ, πότε θα μας πείτε για την ταμπακέρα; Γιατί με το Σχέδιο Νόμου δεν μας λέτε τίποτα; Έστω ότι οι τυμπανοκρουσίες αποτύχουν ( το πιθανότερο) και ευλογίες για δήθεν απαλλαγή σας από την αστική ευθύνη δεν δοθούν από τους ασφαλισμένους (επίσης το πιθανότερο), ποιος θα πληρώσει τους ασφαλισμένους στην εκκαθάριση; Τι θα πάρουν εν τέλει αυτοί οι άνθρωποι, πότε και από ποιον;

Ως προς την τρίτη επιδίωξη, όσον αφορά τώρα τη θέσπιση Εγγυητικού Κεφαλαίου Ζωής είναι γνωστό ότι μέχρι σήμερα, ο ασφαλιστικός κλάδος στερείται παντελώς εγγυητικού κεφαλαίου για την κάλυψη των δραστηριοτήτων ασφάλισης ζωής.

Όμως οι πρόσφατες εξελίξεις στην ασφαλιστική αγορά, ανέδειξαν την ανάγκη δημιουργίας εγγυητικού κεφαλαίου ζωής, για την κάλυψη του συγκεκριμένου κενού.

Συνεπώς συμφωνούμε απολύτως με την δημιουργία εγγυητικού κεφαλαίου ζωής, το οποίο θα παρέχει κάλυψη στις περιπτώσεις που η ασφαλιστική επιχείρηση κηρύσσεται σε κατάσταση πτώχευσης, ή ανακαλείται η άδεια λειτουργίας της για παράβαση του νόμου.

Τέλος, η αναδρομική επιβάρυνση του υπό σύσταση Εγγυητικού Κεφαλαίου με ελλείμματα από ανακλήσεις αδειών που προηγούνται της σύστασής του προσκρούει και σε νομικά εμπόδια, καθ΄ότι παραβιάζει θεμελιώδεις αρχές προστατευόμενες από το Σύνταγμα, όπως η αρχή της ισότητας και της ιδιοκτησίας.

Αναφορικά με την κάλυψη που περιέχει το Ε.Κ.Ζ. δηλαδή ίση με το 100% κάθε ασφαλιστικής αποζημίωσης και μέχρι του ύψους των 25.000€ ανά ασφαλισμένο, άποψη της ΟΚΕ είναι να αυξηθεί το ανώτατο ποσό της κάλυψης στα 30.000€, όπως ισχύει και στο Συνεγγυητικό Κεφαλαίο Εξασφάλισης Επενδυτικών Υπηρεσιών.

Η επιβολή εισφοράς σε ποσοστό 1,5% κρίνεται υπερβολική και αυθαίρετα υψηλή ακόμη και συγκρινόμενη με τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές επιβαρύνσεις, καθιστώντας το ασφαλιστικό προϊόν μη ανταγωνιστικό. Βάσει έρευνας που διεξήχθη από την εταιρία Oxera για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τα σχετικά ποσοστά ανέρχονται σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα.

Και κάτι ακόμη: ο καθορισμός του ποσοστού που θα εισφέρουν οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις μήπως προσκρούει σε δεδομένα του Κοινοτικού Δικαίου σύμφωνα με τα οποία δεν μπορεί η εισφορά από ασφαλιστικές επιχχειρήσεις σε Επικουρικό Κεφάλαιο να υπερβαίνει το 0,20% των ασφαλίσεων ζωής; 

TwitterInstagramYoutube