- Χρήστος Κων. Σταϊκούρας - https://cstaikouras.gr -

Δήλωση για τη δημοσιοποίηση της 2ης Έκθεσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο πλαίσιο της αξιολόγησης του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας έκανε την ακόλουθη δήλωση, σχετικά με τη χθεσινή δημοσιοποίηση της 2ης Έκθεσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο πλαίσιο της αξιολόγησης του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής («Μνημόνιο») της Ελλάδας:

 

«Οι θριαμβολογίες της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. για τα εύσημα που, δήθεν, έλαβε απεδείχθησαν έωλες.

Η Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του «Μνημονίου» αποτυπώνει τα αδιέξοδα της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής, αναδεικνύει τις αστοχίες του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής («Μνημόνιο»), και επιβεβαιώνει τις ανησυχίες και ενστάσεις της Νέας Δημοκρατίας.

 

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την Έκθεση:

 Η Κυβέρνηση, για να ανακτήσει το χαμένο έδαφος, δεσμεύτηκε να εφαρμόσει νέα μέτρα, εκτός «Μνημονίου», ύψους 6,1 δισ. ευρώ (2,5% του ΑΕΠ) για το 2011.

Εκτοξεύει, έτσι, το συνολικό ύψος των μέτρων της δημοσιονομικής προσαρμογής στα 14,3 δισ. ευρώ για το 2011.

Παράλληλα, υποχρεούται, το Μάρτιο του 2011, να εξειδικεύσει νέα, πρόσθετα, μέτρα ύψους τουλάχιστον 13 δισ. ευρώ (πάνω από το 5% του ΑΕΠ) για την επίτευξη του στόχου για το έλλειμμα την περίοδο 2012-2014.

Μέτρα υψηλότερα από αυτά που καταγράφει το «Μνημόνιο», λόγω μεγαλύτερης ύφεσης, χαμηλότερων εσόδων και λήψης μη-μόνιμων μέτρων το 2011.

Αποδεικνύεται, έτσι, για ακόμη μία φορά η αναποτελεσματικότητα του μείγματος οικονομικής πολιτικής.

Πολιτική, η οποία δεν επιτρέπει στην προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής να πιάσει τόπο, αφού, όλο και περισσότερο, απορροφάται από τη διευρυνόμενη ύφεση.

Συνεπώς, απαιτείται αλλαγή του μείγματος οικονομικής πολιτικής με συγκερασμό της απαραίτητης δημοσιονομικής προσαρμογής και μέτρων τόνωσης της οικονομίας.

Η Κυβέρνηση οφείλει να κάνει, επιτέλους, τις κατάλληλες αλλαγές, απαλλασσόμενη από το σύνδρομο κατοχής της μοναδικής αλήθειας, για τη θεραπεία των μακροχρόνιων παθογενειών της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, για τις οποίες, άλλωστε, φέρει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης.»

Share