Αξιοποίηση Ακίνητης Περιουσίας

Δευτερολογία στην Ολομέλεια επί της Επίκαιρης Επερώτησης για την Αξιοποίηση της Ακίνητης Περιουσίας του Δημοσίου

Κύριε Υπουργέ, άκουσα την τοποθέτησή σας με ιδιαίτερη προσοχή. Θα μου επιτρέψετε να κάνω κάποια πολύ σύντομα σχόλια.
Πρώτα απ’ όλα καλό θα ήταν να είναι περιορισμένες οι θριαμβολογίες σας για τις όποιες ευρωπαϊκές εξελίξεις.

Το πρόσφατο παρελθόν είναι καλός σύμβουλος για εσάς. Σας θυμίζω ότι στις αρχές του προηγούμενου έτους θριαμβολογούσατε για τη δημιουργία ενός μηχανισμού στήριξης για την Ελλάδα και λέγατε ότι δεν θα προσφύγουμε και τελικά προσφύγαμε. Σας θυμίζω ότι όταν προσφύγαμε λέγατε ότι δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα και τελικά χρειάστηκαν νέα μέτρα, επιπλέον 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ, μόνο για το 2010. Συνεπώς, καλό θα ήταν να αποτιμούμε τις όποιες ευρωπαϊκές αποφάσεις με νηφαλιότητα, σοβαρότητα, υπευθυνότητα.
Δεύτερη παρατήρηση. Πράγματι, χρειάζονται ολοκληρωμένες, συνολικές αναγκαίες ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες, όπως είναι η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανειακών υποχρεώσεων, ο δημοσιονομικός συντονισμός, η καλύτερη οικονομική διακυβέρνηση, η έκδοση ευρωομολόγου, η διεύρυνση λειτουργίας του Ταμείου Στήριξης, αρκεί αυτές οι ορθές επιλογές να μην συνοδευτούν από επιπλέον δυσμενείς όρους και προϋποθέσεις για την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Και φυσικά στο εξωτερικό μας χρειάζεται αλλαγή της οικονομικής πολιτικής και επίτευξη ισοσκελισμένου προϋπολογισμού.
Τρίτη παρατήρηση. Ο κύριος Υπουργός υπερασπίστηκε το έργο της Κυβέρνησής του χωρίς ίχνος αυτοκριτικής. Τα όσα γράφει, όμως, για την Ελλάδα ο σοσιαλιστής τέως Πρωθυπουργός της Βρετανίας κ. Γκόρντον Μπράουν στο νέο βιβλίο του, αποτελούν έναν ακόμη κόλαφο για την πολιτική της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Εάν ο Πρωθυπουργός -λέει ο κ. Μπράουν- είχε κινηθεί νωρίτερα, το κόστος για την Ελλάδα δεν θα έφθανε από τα 30 στα 120 δισεκατομμύρια ευρώ. Αφήνει μάλιστα σοβαρές αιχμές για τις συμβουλές που έπαιρνε. Ο Πρωθυπουργός –λέει- ήταν αιχμάλωτος στο σύνθημα «λεφτά υπάρχουν» με αποτέλεσμα να αδρανεί και να παραπαίει σε λάθος κατεύθυνση.
Η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. όχι μόνο δεν πήρε έγκαιρα τα απαιτούμενα μέτρα, αλλά δημιούργησε και πρόσθετα, πολύ σοβαρότερα προβλήματα, φουσκώνοντας στην αρχή το έλλειμμα, διασύροντας τη χώρα ως διεφθαρμένη και παρομοιάζοντας την οικονομία της με τον Τιτανικό. Αυτά δεν τα λέμε εμείς, αλλά ο κ. Μπράουν.
Τέταρτη παρατήρηση. Ο κύριος Υπουργός είπε –και συμφωνώ απόλυτα- ότι χρειάζονται ξεκάθαροι στόχοι και ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης σε όλες τις πολιτικές πρωτοβουλίες. Αλήθεια, αυτές εννοεί όταν στις αρχές του 2010 έλεγε ότι θα έχουμε αποκρατικοποιήσεις 2,5 δισεκατομμύρια το 2010 και τελικά είχαμε μηδέν ευρώ; Αυτό το ολοκληρωμένο σχέδιο εννοεί ο κύριος Υπουργός, όταν άλλα υποστήριζε για τις αποκρατικοποιήσεις τον Ιανουάριο, άλλα κατέθεσε τον Ιούνιο και άλλα παρουσίασε η Κυβέρνηση το Δεκέμβριο με νέες επιπλέον αποκρατικοποιήσεις;
Όταν μιλάμε για ολοκληρωμένο σχέδιο, η Κυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ., τον περσινό Ιανουάριο του 2010, κύρωσε την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για την παροχή δυνατότητας τμηματικής καταβολής του Φ.Π.Α.. Η ίδια Κυβέρνηση, τρεις μήνες αργότερα, τον περασμένο Ιούλιο προχώρησε στην κατάργηση αυτής της ρύθμισης και η Κυβέρνηση –αν είναι δυνατόν- σήμερα εξετάζει την επαναφορά αυτής της ρύθμισης. Αυτές οι απίστευτες παλινωδίες, με κόστος για την ελληνική κοινωνία και οικονομία, δεν έχουν τέλος.
Πέμπτη παρατήρηση. Κλειστά επαγγέλματα. Η Νέα Δημοκρατία συμφωνεί με το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και την άρση περιορισμών στην παροχή προϊόντων και υπηρεσιών ως δυνητικό παράγοντα ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, τόνωσης του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης και δημιουργίας νέων θέσεων απασχόλησης. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ήταν αυτό που επί δεκαετίες, πελαγοδρομώντας άλλοτε στον τρίτο και άλλοτε στον τέταρτο δρόμο προς το σοσιαλισμό, έλεγε έμπρακτα όχι και σε αυτήν την μεταρρύθμιση. Σήμερα την προωθεί, χωρίς να την πιστεύει, υπό το βάρος των συμβατικών υποχρεώσεών του. Δεν θα πρέπει, όμως, να προχωρήσει με συνοπτικές διαδικασίες, χωρίς διάλογο με τους εμπλεκόμενους φορείς, σε οριζόντιες ρυθμίσεις, χωρίς να οριστούν τα πραγματικά κλειστά επαγγέλματα, χωρίς να θεσπιστούν εποπτικοί μηχανισμοί για να καλυφθούν οι περιπτώσεις συγκέντρωσης ή και μείωσης του ανταγωνισμού, χωρίς να παρουσιαστούν μελέτες με ασφαλή συμπεράσματα και αποτελέσματα.
Τελευταία παρατήρηση. Προϋπολογισμός του 2010. Κύριε Υπουργέ, αποτύχατε σε όλους τους στόχους. Τα καθαρά έσοδα λέγατε ότι θα είναι 13,7 και είναι 5,5. Οι δαπάνες του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων 12 λέγατε και είναι 4. Η ύφεση στο τρίτο τρίμηνο είναι στο 4,6. Ο πληθωρισμός το Δεκέμβριο στο 5,2 και λέγατε 1,9. Η ανεργία τον Οκτώβριο ήταν στο 13,5 και λέγατε 11,8. Τα αποτελέσματα αυτών των αστοχιών στις προβλέψεις και των αποκλίσεων στους στόχους ήταν από τις συνεχείς αναθεωρήσεις –δύο αναθεωρήσεις- των μεγεθών του Μνημονίου, τα πρόσθετα μέτρα εκτός του προγράμματος της οικονομικής πολιτικής, εκτός του Μνημονίου, όπως είναι η περαίωση και η δημιουργία ενός μεγάλου εσωτερικού χρέους προς τις επιχειρήσεις, αφού ουσιαστικά έχετε κηρύξει στάση πληρωμών προς το εσωτερικό, με αποτέλεσμα να φαίνεται ότι επιτυγχάνετε τους συνολικούς δημοσιονομικούς στόχους.

Πρωτολογία στην Ολομέλεια επί της Επίκαιρης Επερώτησης για την Αξιοποίηση της Ακίνητης Περιουσίας του Δημοσίου

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση, συχνά, διακηρύσσει ότι βλέπει «φως στο τούνελ».

Η πραγματικότητα όμως διαψεύδει τις προσδοκίες της.

Η πραγματική Οικονομία δεν «υπακούει» στις επιθυμίες της.

Τα όποια Κυβερνητικά πολιτικά φληναφήματα που περικλείουν αβάσιμες νότες αισιοδοξίας, δεν μπορούν να «κρύψουν» την πραγματικότητα.

Πραγματικότητα, όπως αυτή αποτυπώνεται στη δραματική συρρίκνωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών και στα «λουκέτα» των επιχειρήσεων.

Άλλωστε μπορεί κανείς να μιλήσει για «φως στο τούνελ», όταν ακόμη και με τις εκτιμήσεις της Κυβέρνησης, η ύφεση αναμένεται να διαμορφωθεί στο 3%, η ανεργία στο 14,6%, και το δημόσιο χρέος στο 159% του ΑΕΠ στο τέλος του 2011;  

Μπορεί κανείς να μιλήσει για «φως στο τούνελ» όταν, σύμφωνα με την Έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η δανειακή επιβάρυνση της χώρας, παρά τις τεράστιες θυσίες του Ελληνικού λαού, αυξάνεται κατά 30% του ΑΕΠ την περίοδο 2009-2013, ενώ αναμένεται το 2020 να είμαστε ακόμα πιο υπερχρεωμένοι από το 2009;

Και σε όλα αυτά, θα πρέπει να προσθέσει κανείς και τους νέους κανόνες οικονομικής διακυβέρνησης στην Ευρώπη, σύμφωνα με τους οποίους, η χώρα μας, θα πρέπει από το 2013 και μετά να μειώνει το χρέος της, ετησίως, περίπου κατά 4% με 5% του ΑΕΠ για μία εικοσαετία προκειμένου να επιτευχθεί δημοσιονομική προσαρμογή.

Καθίσταται συνεπώς σαφές, για να δανεισθώ έκφραση Συναδέλφου της Κυβερνητικής παράταξης κατά τη διάρκεια της συζήτησης του Προϋπολογισμού, ότι «ο λογαριασμός δεν βγαίνει».

Εμείς, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, πιστεύουμε, και το έχουμε διατυπώσει από τον Ιούλιο, ότι απαιτείται αλλαγή της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής και επίτευξη ισοσκελισμένου προϋπολογισμού.

Υποστηρίζουμε ότι χρειάζεται η εφαρμογή νέου μείγματος πολιτικής το οποίο θα περιλαμβάνει τα παραδοσιακά συσταλτικά δημοσιονομικά «εργαλεία» προκειμένου να συρρικνωθεί το «διαρθρωτικό» έλλειμμα, αντισταθμιστικά μέτρα τόνωσης της οικονομίας ώστε να αντιμετωπισθεί η ύφεση, και μέτρα αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου ώστε να αντιμετωπισθεί το υψηλό και με δυναμική δημόσιο χρέος.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Υποστηρίζουμε ότι μια ορθολογική διαχείριση και μια δυναμική, στοχευμένη και άμεση αξιοποίηση και ανάπτυξη της δημόσιας ακίνητης περιουσίας μπορεί να εξασφαλίσει σημαντικά, σταθερά και σε μακροχρόνια βάση έσοδα για το Ελληνικό Δημόσιο, να μειώσει το ύψος του χρέους, και να δημιουργήσει πρόσθετα αναπτυξιακά οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες και οικονομίες.

Βέβαια, είναι γεγονός, ότι πολλά από τα προβλήματα που υπάρχουν στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας δεν είναι σημερινά, αλλά διαχρονικά.

1ον. Το Ελληνικό Δημόσιο δεν γνωρίζει το μέγεθος της ακίνητης περιουσίας του, κυρίως λόγω της ανυπαρξίας πλήρους και ακριβούς Κτηματολογίου.

2ον. Με την καταγραφή, προστασία, διαχείριση και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας ασχολείται μεγάλος αριθμός φορέων με διαφορετικές, επικαλυπτόμενες ή αντικρουόμενες αρμοδιότητες που καθιστούν ιδιαίτερα δύσκολη τη συνολική αποτίμηση και αξιοποίησή της.

3ον. Μεγάλο μέρος των δημόσιων ακινήτων έχουν πολλαπλές δεσμεύσεις και περιορισμούς ως προς την αξιοποίησή τους.

4ον. Η μη κτηματογράφηση της δημόσιας περιουσίας έχει δώσει έδαφος σε συνεχείς καταπατήσεις και χρόνιες δικαστικές διενέξεις, με σημαντικά νομικά προβλήματα διεκδικήσεων που παρεμποδίζουν την αξιοποίηση σημαντικού τμήματός της.

 

Βέβαια, τα προβλήματα και οι περιορισμοί που προαναφέρθηκαν δεν σημαίνουν ότι δεν υπάρχουν αξιόλογες δυνατότητες αξιοποίησης της δημόσιας ακίνητης περιουσίας και επομένως ουσιαστικής συμβολής στην εξυγίανση και ενίσχυση των δημόσιων οικονομικών.

Δυστυχώς, όμως, η Κυβέρνηση, τουλάχιστον τους πρώτους 15 μήνες διακυβέρνησης της χώρας, καθυστερεί χαρακτηριστικά και αδυνατεί να αξιοποιήσει αυτές τις δυνατότητες.

Ανακάλυψε την αξία της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου στην Αμερική.

Απουσιάζει η βούληση να σχεδιάσει και να προχωρήσει, μεθοδικά, αποτελεσματικά και με διαφάνεια, στην αξιοποίηση της περιουσίας.

Έχει αφήσει για πολλούς μήνες «ακέφαλη» την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου.

Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο της ΚΕΔ συγκροτήθηκε σε σώμα το πρώτο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου του 2010.

Ένα χρόνο μετά τις βουλευτικές εκλογές.

Και στις 12 Οκτωβρίου, ένα μήνα μετά, παραιτήθηκε ο νέος Πρόεδρος.

Γιατί παραιτήθηκε;

Ποιο είναι το περιεχόμενο των επιστολών του παραιτηθέντος Προέδρου της ΚΕΔ προς τον κ. Υπουργό;

Και αλήθεια, κ. Υπουργέ, μπορείτε να μας πείτε ποιο είναι το αποτέλεσμα των αποφάσεων της ΚΕΔ το 2010;

Υπεγράφη κάποια σύμβαση;

Έγινε κάποια μίσθωση ή παραχώρηση;

Ανέλαβε η ΚΕΔ κάποιο έργο ΣΔΙΤ;

Η απάντηση είναι απλή.

Καμία απολύτως διαχειριστική πράξη, καμία σύμβαση, καμία μίσθωση και παραχώρηση δεν έγινε, κανένα έργο ΣΔΙΤ δεν ανελήφθη.

Αντιθέτως, σταμάτησε τα 7 έργα ΣΔΙΤ που είχαν ξεκινήσει από την προηγούμενη διοίκηση της ΚΕΔ.

Η ΚΕΔ δεν έχει έσοδα, μόνο έξοδα.

Ενώ δεν έχει γίνει και κάποια κίνηση αξιοποίησης.

Ενδεικτικά και μόνο θα αναφερθώ σε μια χαρακτηριστική περίπτωση αναξιοποίητου περιουσιακού στοιχείου του Δημοσίου:

Το παλαιό – οκταόροφο – κτίριο της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας στις Βρυξέλλες, οι διαδικασίες πώλησης του οποίου έχουν παγώσει, προκαλώντας αντί αυξημένων δυνητικών εσόδων, ζημίες από τα έξοδα συντήρησης.

15 μήνες δεν έχετε κάνει κάτι.

Τι σκοπεύετε, λοιπόν, να κάνετε με ένα τέτοιο «φιλέτο» – περιουσιακό στοιχείο;

Την απάντηση την έχει δώσει η ίδια η Κυβέρνηση, μέσα από τον εφετινό Προϋπολογισμό:

Αφιέρωσε ένα ολόκληρο χρόνο «στο σχεδιασμό και στην οργάνωση της πολιτικής για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας για το 2011 και μέχρι το 2013».

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Νέα Δημοκρατία, έγκαιρα και με συνέπεια, έχει καταθέσει ένα συνεκτικό και ολοκληρωμένο σχέδιο αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου, με έμφαση στη διαφάνεια, τον έλεγχο και την αποδοτικότητα.

Έχει προτείνει συγκεκριμένες πολιτικές αξιοποίησης, και όχι εκποίησης, της περιουσίας του Δημοσίου.

Πολιτικές που θα μετατρέψουν ένα μέρος του δυνητικού, ανενεργού, πλούτου σε «ενεργητικό».

Με μεθόδους που θα διασφαλίζουν τον έλεγχο και την τήρηση των κανόνων, ώστε να αποφύγουμε στρεβλές μορφές οικιστικής ανάπτυξης, όπως συνέβη σε άλλες χώρες (Ισπανία).

Με σύγχρονα εργαλεία διαχείρισης χαρτοφυλακίων ακινήτων που αξιοποιούν την εμπειρία του ιδιωτικού τομέα, όπως είναι οι συμβάσεις παραχώρησης, οι τιτλοποιήσεις ιδιοχρησιμοποιούμενων ακινήτων, οι μακροχρόνιες μισθώσεις, οι ΣΔΙΤ, οι τεχνικές πώλησης και επαναμίσθωσης.         

Με την εμπορική αξιοποίηση ενός άλλου μέρους της περιουσίας που μπορεί να αποφέρει άμεσα τη ρευστότητα που χρειαζόμαστε για να μειώσουμε το χρέος.

Με ανάπτυξη τουριστικής κατοικίας για αγοραστές υψηλής εισοδηματικής στάθμης, εστιάζοντας σε κατασκευές με υψηλές προδιαγραφές που έχουν μεγάλη ζήτηση και που δεν αποτελούν ανταγωνιστική δραστηριότητα για τις ξενοδοχειακές μονάδες (ΙΟΒΕ).

Με αξιοποίηση λιμανιών, αεροδρομίων και μαρίνων, συντελώντας πέρα από τη συγκέντρωση δημοσίων εσόδων και στην τόνωση της περιφερειακής ανάπτυξης.

Με την άρση των πολλαπλών περιορισμών και γραφειοκρατικών ή οργανωτικών δυσλειτουργιών που σήμερα υπάρχουν χρησιμοποιώντας διαδικασίες αντίστοιχες με εκείνες που ακολουθήθηκαν για τις απαλλοτριώσεις εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων.

Με τη χρήση σύγχρονων μορφών ενυπόθηκης προχρηματοδότησης, από τράπεζες του εσωτερικού ή του εξωτερικού, σε ποσοστό της αξίας των ακινήτων, το λεγόμενο bridge financing.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ελπίζουμε η Κυβέρνηση να αντιληφθεί την αναγκαιότητα κατάρτισης και υλοποίησης σχεδίου για τη διαχείριση και αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Εμείς με συνέπεια και υπευθυνότητα θα συμβάλλουμε προς αυτή την κατεύθυνση.

Έτσι ώστε οι πολίτες να δουν «φως στο τούνελ» και να πιάσουν τόπο οι μεγάλες και διευρυνόμενες θυσίες τους.

Ομιλία στην 11η Prodexpo με θέμα “Χρηματοπιστωτική Κρίση και Αγορά Ακινήτων”

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους διοργανωτές του 11ου Συνεδρίου της PRODEXPO για την πρόσκληση που μου απεύθυναν να παραστώ και να καταθέσω ορισμένες σκέψεις για την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, την εγχώρια, κυρίως, δημοσιονομική κρίση και τις επιπτώσεις τους στην αγορά ακινήτων.

Χρηματοπιστωτική κρίση που οφείλεται σε μια σειρά από παράγοντες, όπως είναι:

  • Η σταδιακή κατάρρευση της αγοράς των στεγαστικών δανείων, κυρίως στις ΗΠΑ.
  • Τα προβλήματα στην αγορά των ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων υψηλού ρίσκου (subprime markets).
  • Η τιτλοποίηση των στεγαστικών δανείων και η χρήση πιστωτικών παραγώγων που οδήγησε σε μόλυνση των ισολογισμών των χρηματοπιστωτικών οργανισμών με «τοξικά» χαρτοφυλάκια.
  • Η αλόγιστη απληστία (τα «οικονομικά της απληστίας» κατά τον Πολ Κρούγκμαν).
  • Το έλλειμμα εταιρικής διακυβέρνησης σε συνδυασμό με την ανεπαρκή αξιολόγηση κινδύνων.
  • Η παρατεταμένη ρυθμιστική αδράνεια και η ελλειπής εποπτεία εθνικών αρχών και φορέων, κυρίως στις μη εποπτευόμενες περιοχές των αγορών κεφαλαίου [βλέπε hedge funds και private equity funds].
  • Η μόχλευση των κεφαλαίων με δανειακά κεφάλαια.

 

Αυτή η χρηματοπιστωτική κρίση επεκτάθηκε γρήγορα και στην πραγματική οικονομία των ανεπτυγμένων κρατών και, κυρίως, των ευρωπαϊκών χωρών, οι οποίες δεν κατάφεραν από την πρώτη στιγμή να αναπτύξουν μία συντονισμένη, προληπτική και κατασταλτική, «γραμμή άμυνας» κατά τη μετάδοση της οικονομικής κρίσης.

Αντίδραση που ούτε σήμερα είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένη με αφορμή τη συζήτηση που διεξάγεται για την οικονομική διακυβέρνηση σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, παρά την παρατηρούμενη σύγκλιση ως προς το ζήτημα της δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Σύγκλιση που κινείται προς την κατεύθυνση της ενισχυμένης διαδικασίας επιτήρησης και της δημιουργίας νέων μηχανισμών επιβολής ημι-αυτόματων κυρώσεων για τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που παραβιάζουν τις δεσμεύσεις τους.

 

Απόρροια αυτής της κρίσης, ήταν οι Ευρωπαϊκές Οικονομίες να οδηγηθούν σε διόγκωση χρεών και ελλειμμάτων, προσπαθώντας είτε να διασώσουν τα ευάλωτα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα είτε να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις της χρηματοπιστωτικής κρίσης στην πραγματική Οικονομία.

Έτσι, το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά μέσο όρο και πριν την τελευταία αναθεώρηση, αυξήθηκε, κατά 6% του ΑΕΠ και κατά 15% του ΑΕΠ αντιστοίχως την περίοδο 2007 – 2009.

Ορισμένες Οικονομίες όμως, με χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα, όπως κυρίως αυτές του Νότου, επηρεάστηκαν και επηρεάζονται περισσότερο από τις άλλες.

Χώρες, όπως, η Ελλάδα στις οποίες, αν και το τραπεζικό τους σύστημα φάνηκε σχετικά ανθεκτικό στην κρίση, η πραγματική τους Οικονομία δεν μπόρεσε να αντέξει στις πιέσεις.

Και έτσι διογκώθηκαν τα προβλήματα ελλείμματος και χρέους σε αυτές τις οικονομίες.

Μόνο όμως στην Ελλάδα, αυτό το πρόβλημα μετατράπηκε σε κρίση δανεισμού.

Κρίση δανεισμού που οδήγησε στην προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης και σε δημοσιονομικές επιλογές δυσμενείς για κλάδους με καθοριστική σημασία για την εγχώρια οικονομική δραστηριότητα, όπως είναι αυτός των ακινήτων.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Η αγορά ακινήτων αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κλάδους της οικονομίας στην Ελλάδα, καθώς τα ακίνητα αποτελούν το βασικότερο περιουσιακό στοιχείο των Ελληνικών νοικοκυριών.

Σύμφωνα με σχετικά πρόσφατα στοιχεία, στη χώρα μας παρατηρείται το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση (80%) που μετατρέπεται σε 97% στις αγροτικές περιοχές.

Το ακίνητο αποτελούσε, για πολλές δεκαετίες, τη μόνη σταθερή και αποδοτική επένδυση, αλλά και τη μόνη επιλογή που παρείχε μακροπρόθεσμη προστασία στους πολίτες έναντι του πληθωρισμού.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι «[…] μία επένδυση 100 ευρώ σε ακίνητα στις 31/12/1995 μετατρέπεται στις 31/12/2008 σε 304 ευρώ […]» (Καθηγητής κ. Χαρδούβελης).

Βέβαια, οι επενδύσεις σε ακίνητα χαρακτηρίζονται:

α) από πολύ μικρότερο βαθμό ρευστότητας (που σημαίνει ότι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο έλλειψης ρευστότητας),

β) από υψηλό βαθμό μόχλευσης (που σημαίνει υψηλό ποσοστό δανειακών κεφαλαίων σε σχέση με τα ίδια κεφάλαια), ενώ

γ) από μικρότερη διακύμανση (μεταβολή) των τιμών και των αποδόσεων.

Έτσι, στα τέλη του 2008, σύμφωνα με στοιχεία της EFG Eurobank Research, το 81,8% των περιουσιακών στοιχείων των Ελλήνων ήταν τοποθετημένα σε ακίνητα, το 17% σε καταθέσεις και το 1,2% σε μετοχές.

Η προτίμηση αυτή μεταφράζεται, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σε επενδύσεις σε κατοικίες στο 5,4% του ΑΕΠ και σε κατασκευές στο 10,7% το 2008.

Οι επιλογές αυτές συνδυάστηκαν και με την είσοδο της Ελληνικής Οικονομίας στη ζώνη του ευρώ και με την απότομη πτώση των επιτοκίων.

Αυτή η περίοδος μπορεί να χαρακτηριστεί, σύμφωνα και με μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδος, ως περίοδος των «παχέων αγελάδων», καθώς κατά την δεκαετία 1998 – 2007 οι τιμές των ακινήτων αυξήθηκαν κατά 100%.

Έτσι, «ενώ το 1994 χρειαζόταν 2,6 βασικοί μισθοί για να αγοράσει κάποιος ένα τετραγωνικό μέτρο κατοικίας σε μία μεσαία αστική περιοχή, το 2006 χρειάζονταν 4,8 μισθούς. Το 2008, παρά την πτώση των τιμών των ακινήτων κατά 10%, ο δείκτης παρέμεινε πάνω από το 4» (Καθηγητής κ. Μουρμούρας).

Αυτή η ζήτηση για ακίνητα αποτέλεσε την κινητήριο δύναμη για την άνοδο του κλάδου των κατασκευών και την άνθηση της οικοδομικής δραστηριότητας.

Δραστηριότητα που παράγει θέσεις απασχόλησης (17% της συνολικής απασχόλησης), εισοδήματα (15% του ΑΕΠ), τζίρους, φορολογικά έσοδα, και με την οποία σχετίζονται και 150 επαγγέλματα.

Ωστόσο, μετά την εκδήλωση της κρίσης, αλλά και εξαιτίας συγκεκριμένων, άστοχων, Κυβερνητικών επιλογών, η αγορά αυτή παρουσιάζει απότομη καθίζηση.

Η ζήτηση είναι περιορισμένη, ο δανεισμός ακριβός και με αυστηρότατα κριτήρια, η δε έλλειψη ρευστότητας στην αγορά πλέον είναι εμφανέστατη.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Οι βασικοί λόγοι που οδήγησαν σε αυτή την καθίζηση είναι τέσσερις.

 

Ο πρώτος έχει να κάνει με τη χρηματοπιστωτική κρίση.

Λόγω της μείωσης της διαθέσιμης ρευστότητας και της αύξησης των κεφαλαιακών απαιτήσεων παρατηρήθηκε έντονη απο-μόχλευση, δηλαδή μείωση της «εύκολης» παροχής δανείων και συρρίκνωση της οικοδομικής δραστηριότητας.

 

Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με την ύφεση.

Λόγω της μείωσης του ΑΕΠ και του διαθέσιμου εισοδήματος παρατηρείται πτώση της ζήτησης για ακίνητα και σταδιακή μείωση των τιμών. Η σχέση της αγοράς ακινήτων με τον οικονομικό κύκλο είναι αμφίδρομη, αφού η πτώση των τιμών συνεπάγεται μείωση των επενδύσεων και της απασχόλησης και ούτω καθεξής…

 

Ο τρίτος λόγος έχει να κάνει με τον πληθωρισμό.

Λόγω αυτού επέρχεται μείωση της ζήτησης για στεγαστικά δάνεια και αυξημένο κόστος παραγωγής νέων κατοικιών.

 

Και ο τέταρτος λόγος έχει να κάνει με συγκεκριμένες Κυβερνητικές επιλογές.

Επιλογές που ωθούν την Οικονομία σε έναν ανατροφοδοτούμενο φαύλο κύκλο ύφεσης.

Πολιτικές που οδηγούν σε μείωση των συναλλαγών, αποθάρρυνση της επένδυσης στα ακίνητα, μείωση της κατασκευαστικής δραστηριότητας.

Μέτρα φοροεπιδρομής στη μεσαία και τη μικρομεσαία ιδιοκτησία.

Μέτρα, όπως είναι:

  • Η επαναφορά καταργημένων φόρων, όπως των δωρεών, γονικών παροχών και κληρονομιών.
  • Η επιβολή τεκμαρτού φόρου ιδιοκατοίκησης,
  • Η κατάργηση της απαλλαγής από το «πόθεν έσχες» για την πρώτη κατοικία (πλέον η Κυβέρνηση σκέφτεται να επαναφέρει την απαλλαγή…[Βήμα της Κυριακής, 24.10.2010]).
  • Η επικείμενη αύξηση των αντικειμενικών αξιών (πλέον η Κυβέρνηση σκέφτεται να παρατείνει την αύξηση για το 2ο εξάμηνο του 2011…[Βήμα της Κυριακής. 24.10.2010]).

Διαπιστώσεις που επισημαίνει και η ΠΟΜΙΔΑ, σύμφωνα με την οποία:

«[…] Η κτηματαγορά, η οικοδομή και η ιδιαίτερα η αγορά των μισθώσεων ακινήτων βρίσκονται σε κατάσταση πραγματικής κατάρρευσης, εξ αιτίας όχι τόσο της σοβούσας οικονομικής κρίσης, όσο κυρίως:

α) των πρόσφατων φορολογικών μέτρων,

β) της μειώσεως του αριθμού των εκμισθωμένων ακινήτων λόγω της διακοπής λειτουργίας πολλών επιχειρήσεων,

γ) της μειώσεως των ενοικίων, και

δ) της φημολογίας για μεγάλες αυξήσεις των αντικειμενικών αξιών από το 2011[…]» [9 Σεπτεμβρίου].

 

Έτσι σήμερα η αγορά ακινήτων έχει παγώσει.

Η οικοδομική δραστηριότητα έχει καθηλωθεί.

Σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, στο οκτάμηνο Ιανουαρίου – Αυγούστου έχουν καταγραφεί μόλις 12.000 συναλλαγές μέσω των τραπεζών, όταν προ κρίσης μέσα σε έναν χρόνο καταγράφονταν πάνω από 70.000.

Τον Ιούλιο του 2010 οι εκδοθείσες οικοδομικές άδειες περιορίστηκαν στις 5.156, από 6.519 τον ίδιο μήνα του 2009, από 7.846 τον ίδιο μήνα του 2008, από 8.652 τον ίδιο μήνα του 2007.

Δηλαδή, η μείωση είναι 40% από το 2007.

Αντίστοιχη είναι και η συρρίκνωση του όγκου της οικοδομικής δραστηριότητας.

Έτσι, περίπου 800 επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον κλάδο της οικοδομής έχουν κλείσει από τις αρχές του χρόνου.

Αυτή η συρρίκνωση μεταφράζεται, σύμφωνα με το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος, σε απώλεια τουλάχιστον 40.000 θέσεων εργασίας στον ευρύτερο κατασκευαστικό και οικοδομικό κλάδο.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Η ελληνική αγορά ακινήτων, έχει ανάγκη, πιο έντονα από ποτέ, για βαθιές τομές, σχεδιασμό με στόχους, σταθερούς κανόνες και φορολογικό καθεστώς, προσέλκυση (με χαρακτήρα επείγοντος…) ξένων επενδύσεων και βέβαια επιτάχυνση των δεκάδων μεγάλων ιδιωτικών επενδύσεων (χωρίς τη συμμετοχή του Δημοσίου) που είναι κολλημένες στη γραφειοκρατία.  

Σ’ αυτή την κατάσταση επιβάλλεται η παρέμβαση της Πολιτείας.

Με πολιτικές στήριξης του κλάδου των ακινήτων, με επιλογές τόνωσης της κατασκευαστικής και οικοδομικής δραστηριότητας.

Με πρωτοβουλίες, όπως είναι:

  • Η ενίσχυση της οικιστικής δραστηριότητας.

Για παράδειγμα, σημαντική επιχορήγηση του επιτοκίου στεγαστικών δανείων για μια 10ετία (εφόσον οι σχετικές συμβάσεις υπογραφούν μέχρι 31/12/2011 και επέκταση των φορολογικών κινήτρων που έληξαν την 31/12/2009 μέχρι 31/12/2011).

  • Η εξόφληση κατασκευαστικών οφειλών.

Με την εξέταση νέων τρόπων εξόφλησης των υποχρεώσεων του κράτους προς τον ιδιωτικό τομέα, όπως είναι η δυνατότητα νέου διακανονισμού, η μερική εξόφληση και ο διακανονισμός και η μερική ή ολική εξόφληση με ομόλογα.

  • Η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου μέσα από συγκεκριμένες πρωτοβουλίες αξιοποίησης – και όχι εκποίησης – αυτής.

Με πολιτικές που θα μετατρέψουν ένα μέρος του δυνητικού, ανενεργού, πλούτου σε «ενεργητικό».

Με πολιτικές που θα κινητοποιήσουν την περιουσία που παραμένει κατακερματισμένη σε διάφορους φορείς, η αξία της οποίας μόνο στην ΚΕΔ – η οποία μετά από 3 μήνες είναι πάλι χωρίς Πρόεδρο – εκτιμάται στα 272 δισ. ευρώ!

Με σύγχρονες μεθόδους του real estate development που διασφαλίζουν τον έλεγχο και την τήρηση των κανόνων, ώστε να αποφύγουμε στρεβλές μορφές οικιστικής ανάπτυξης – όπως συνέβη σε άλλες χώρες (Ισπανία).

Με μακροχρόνιες μισθώσεις, leasing ή ΣΔΙΤ, ενός μέρους των ακινήτων, που αποτελούν μορφές επικερδούς αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας χωρίς να χάνεται η κυριότητα.

Με την εμπορική αξιοποίηση ενός άλλου μέρους της ακίνητης περιουσίας που μπορεί να αποφέρει άμεσα τη ρευστότητα που χρειαζόμαστε για να μειώσουμε το χρέος.

Με ανάπτυξη τουριστικής κατοικίας για αγοραστές υψηλής εισοδηματικής στάθμης, εστιάζοντας σε κατασκευές με υψηλές προδιαγραφές που έχουν μεγάλη ζήτηση και που δεν αποτελούν ανταγωνιστική δραστηριότητα για τις ξενοδοχειακές μονάδες (ΙΟΒΕ).

Με αξιοποίηση λιμανιών, αεροδρομίων, μαρίνων κλπ., συντελώντας πέρα από τη συγκέντρωση δημοσίων εσόδων και στην τόνωση της περιφερειακής ανάπτυξης.

Συμπερασματικά, με πολιτικές που επιτυγχάνουν το συγκερασμό της δημοσιονομικής προσαρμογής και της ανάταξης, αρχικά, και της ανάπτυξης, μεταγενέστερα, της οικονομίας.

Πολιτικές βιώσιμης δημοσιονομικής προσαρμογής και θαρραλέων διαρθρωτικών αλλαγών.

Πολιτικές ελπίδας και προοπτικής που συστηματικά, αναλυτικά, και ποσοτικοποιημένα προτείνουμε, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, στην Ελληνική Κυβέρνηση.

 

Σας ευχαριστώ.

Δήλωση μετά τη δήλωση παραίτησης του Προέδρου της ΚΕΔ

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση μετά τη δήλωση παραίτησης του Προέδρου της ΚΕΔ:

 

«Η δήλωση παραίτησης του Προέδρου της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου, μετά από θητεία μόλις τριών μηνών, δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά.

Ερωτηματικά για τους πραγματικούς λόγους της παραίτησης και για τον τρόπο λειτουργίας της Εταιρείας.

Αλλά και προβληματισμό για τη βούληση της Κυβέρνησης να σχεδιάσει και να προχωρήσει, έγκαιρα, μεθοδικά και με διαφάνεια, στην αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Περιουσία, την αξία της οποίας, παρά τις συνεχείς παρεμβάσεις του Προέδρου της Ν.Δ. κ. Α. Σαμαρά, ανακάλυψε, πολύ πρόσφατα, ο κ. Πρωθυπουργός από την Αμερική».

Δήλωση για την Αξιοποίησης της Ακίνητης Περιουσίας

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

 

«Η Νέα Δημοκρατία έγκαιρα τοποθετήθηκε για την ανάγκη αξιοποίησης ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου. Πρότεινε, μάλιστα, και τρόπους αξιοποίησης, όχι εκποίησης.

 Ο Πρωθυπουργός, με καθυστέρηση, ανακάλυψε, στην Αμερική, την αξία αυτής της περιουσίας. Ελπίζουμε να μην πάρει τόσο καιρό στην κυβέρνηση, προκειμένου να προχωρήσει στην αξιοποίησή της».

InstagramYoutube