Επιχειρηματικότητα

Δελτίο Τύπου σχετικά με συνάντηση εργασίας με τον Πρόεδρο και τη Διοίκηση του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, συναντήθηκε σήμερα με τον Πρόεδρο, κ. Σαββάκη, και τη Διοίκηση του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ), στα γραφεία του Συνδέσμου στη Θεσσαλονίκη.

Έγινε εκτενής ανάλυση της τρέχουσας κατάστασης και των προοπτικών της Ελληνικής οικονομίας, δίνοντας έμφαση σε θέματα που σχετίζονται με την ανάπτυξη υγιούς επιχειρηματικότητας, τη στήριξη της βιομηχανίας και της περιφερειακής ανάπτυξης.

Στη συζήτηση διαπιστώθηκε κοινή βούληση για επεξεργασία πολιτικών, οι οποίες θα εστιάζουν:

1ον. Στον περιορισμό και τον εξορθολογισμό της φορολογικής και ασφαλιστικής επιβάρυνσης της επιχειρηματικής δραστηριότητας, στη στήριξη της ανταγωνιστικής, εξωστρεφούς και καινοτόμου παραγωγικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας, στη διασύνδεσή τους με την έρευνα, την τεχνολογική πρόοδο και την εκπαίδευση.

2ον. Στη βελτίωση των συνθηκών χρηματοδότησης της βιώσιμης επιχειρηματικής δραστηριότητας, κυρίως για τις παραγωγικές επιχειρήσεις της περιφέρειας.

3ον. Στη δημιουργία ενός νέου παραγωγικού μοντέλου που θα στηριχθεί και θα στηρίζει την εξωστρέφεια της οικονομίας και τις εξαγωγικές της δυνατότητες και την περιφερειακή ανάπτυξη. Στο πλαίσιο αυτό, ο ρόλος της βιομηχανίας της Βορείου Ελλάδος και εν γένει της βιομηχανικών επιχειρήσεων είναι καθοριστικός.

Ακόμη συζητήθηκαν θέματα που αφορούν την περαιτέρω βελτίωση του αδειοδοτικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος για το επιχειρείν, θέματα αποκέντρωσης και η ριζική βελτίωση του χωροταξικού πλαισίου.

Συμφωνήθηκε ότι απαιτείται μια διαφορετική οικονομική πολιτική, με βασικούς άξονες την πραγματοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και  ιδιωτικοποιήσεων, την αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής δίνοντας έμφαση στη μείωση των φόρων για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία και την υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της παραγωγικότητας της ελληνικής οικονομίας.

Μία οικονομική πολιτική που θα οδηγεί σε υψηλή και διατηρήσιμη ανάπτυξη, στη δημιουργία νέων και ποιοτικών θέσεων εργασίας και την ενίσχυση της περιφέρειας και της κοινωνικής συνοχής.

Χαιρετισμός στην εκδήλωση απονομής βραβείων επιχειρηματικής αριστείας «DIAMONDS OF THE GREEK ECONOMY»

Θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές της σημερινής εκδήλωσης για την ευκαιρία που μου δίνουν να απευθύνω σύντομο χαιρετισμό.

Εκδήλωση που διοργανώνεται με στόχο την προβολή και τη βράβευση των επιχειρήσεων που ξεχώρισαν για τις επιδόσεις τους και τις προοπτικές τους.

Για τα «διαμάντια της Ελληνικής οικονομίας» που, σε πείσμα της οικονομικής κρίσης και των προβλημάτων που απορρέουν από αυτή, επενδύουν, καινοτομούν, παράγουν, διεθνοποιούνται κατακτώντας αγορές του εξωτερικού, διατηρούν και δημιουργούν θέσεις εργασίας, προσφέρουν έμπρακτα στη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής.

Αυτή την επιχειρηματικότητα βραβεύουμε σήμερα.

Την επιχειρηματικότητα που άντεξε στην κρίση.

Που παρουσίασε θετικά αποτελέσματα.

Που επέδειξε αποτελεσματικότητα.

Που τα κατάφερε, παρά την υψηλή, αυξανόμενη και συσσωρευμένη φορολογική επιβάρυνση, τη σημαντική μείωση της κατανάλωσης, την διερυνόμενη έλλειψη ρευστότητας, τη συνεχιζόμενη πιστωτική συρρίκνωση.

Που διακρίθηκε σε μία δύσκολη περίοδο.

Περίοδο, από τις αρχές του 2015, κατά την οποία η χώρα «παλινδρομεί» βυθιζόμενη.

Περίοδο κατά την οποία:

  • Η οικονομία επέστρεψε και παραμένει σε ύφεση.
  • Η πραγματική οικονομία, λόγω και των κεφαλαιακών περιορισμών εδώ και ένα χρόνο, επιβαρύνθηκε.
  • Οι επιχειρηματικές προσδοκίες και η καταναλωτική εμπιστοσύνη επιδεινώθηκαν.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, αλλά και του ιδιωτικού τομέα προς το Δημόσιο, διογκώθηκαν.

Το αποτέλεσμα; Ένα νέο δάνειο 86 δισ. ευρώ, απώλεια δυνητικού πλούτου 21 δισ. ευρώ τη διετία 2015-2016 και νέα μέτρα λιτότητας, κυρίως μέσω αύξησης της φορολογίας, 9 δισ. ευρώ.

Αυτό είναι το οδυνηρό αποτύπωμα της σημερινής διακυβέρνησης.

Το ερώτημα όμως που τίθεται είναι «τι πρέπει να γίνει από εδώ και μπρος» για να σταθεροποιηθεί και πάλι η κατάσταση, να επανέλθει η οικονομία αρχικά εκεί που ήταν στο τέλος του 2014, και τελικά η χώρα να εξέλθει από την κρίση και να μπει σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης;

Ειδικά σ’ ένα περιβάλλον με μεγάλες και αυξημένες προκλήσεις, σε εθνικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο, όπως κατέδειξε και το πρόσφατο δημοψήφισμα στη Μεγάλη Βρετανία.

Κατά την άποψή μου βασικές προτεραιότητες πρέπει να είναι:

1η. Η αποκατάσταση της σταθερότητας και η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης. Σταθερότητα και εμπιστοσύνη που προϋποθέτουν, βέβαια, Κυβερνητική αξιοπιστία και σοβαρότητα.

2η. Η τάχιστη αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου.

Δυστυχώς, η συνολική τους αποπληρωμή μετατίθεται, στην καλύτερη περίπτωση, για το 2017.

3η. Η αλλαγή του μίγματος της δημοσιονομικής προσαρμογής, στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Αυτό μπορεί να γίνει όταν υπάρχει κυβερνητική αξιοπιστία και επιτυγχάνονται οι δημοσιονομικοί στόχοι, όπως απεδείχθη το 2014.

Μπορεί όμως να γίνει και με τη χρήση δημοσιονομικών ισοδυνάμων, από την πλευρά των δαπανών. Υπάρχουν περιθώρια περιστολής, δεν είναι μεγάλα, είναι όμως εντοπισμένα.

Και φυσικά μπορεί να γίνει με τη συνεχή θεσμική, διοικητική και τεχνολογική ενδυνάμωση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού.

4η. Η πραγματοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών, η υλοποίηση ιδιωτικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.

5η. Η ενίσχυση της μακροχρόνιας βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Βιωσιμότητα που επιβαρύνθηκε από τους ανερμάτιστους κυβερνητικούς χειρισμούς των τελευταίων μηνών.

Οι εταίροι θα πρέπει να αναλάβουν πιο «επιθετικές» πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση, βελτιώνοντας – ταυτόχρονα – τους δείκτες  χρέος / ΑΕΠ και ετήσιες χρηματοδοτικές ανάγκες / ΑΕΠ.

6η. Η σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Προϋπόθεση, μεταξύ άλλων, στο σκέλος του ενεργητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων, αποτελεί η αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη-εξυπηρετούμενων δανείων και, στο σκέλος του παθητικού, η επιστροφή μέρους των καταθέσεων και η βελτίωση των όρων και των προϋποθέσεων χρηματοδότησης του τραπεζικού συστήματος.

7η. Η ταχύτερη και εμπροσθοβαρής υλοποίηση επενδυτικών σχεδίων μέσω της ορθολογικής αξιοποίησης των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων και των νέων χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.

Αλλά και η προώθηση επενδυτικών σχεδίων που θα αξιοποιούν αποτελεσματικά το Ευρωπαϊκό Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων, όπου δυστυχώς η Ελλάδα καταγράφεται ως η μεγάλη απούσα περίπου 18 μήνες μετά τη δρομολόγησή του.

8η. Η ενίσχυση των πολιτικής απασχόλησης και η δομική βελτίωση των παρεχόμενων κοινωνικών δαπανών, με την εφαρμογή σύγχρονων πολιτικών πρόνοιας και κοινωνικής αλληλεγγύης, όπως είναι ο θεσμός, σε εθνική κλίμακα, του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος.

9η. Η υιοθέτηση ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας.

Σχέδιο που θα στοχεύει σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, προσανατολισμένη στις επενδύσεις και τις εξαγωγές, με την ανάδειξη της σημασίας της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας.

Προς αυτή την κατεύθυνση απαιτείται η διαμόρφωση ενός σταθερού φορολογικού συστήματος, η εναρμόνιση των ρυθμών λειτουργίας της δικαιοσύνης με τις ανάγκες της παραγωγικής, επιχειρηματικής και επενδυτικής δραστηριότητας, η βελτίωση της «ποιότητας» των δημόσιων οικονομικών, με την ανάδειξη παραγόντων όπως είναι η εκπαίδευση, η έρευνα και η καινοτομία.

Κυρίες και Κύριοι,

Αυτές όμως οι προϋποθέσεις απαιτούν στιβαρή και αποφασιστική πολιτική ηγεσία, η οποία να διαθέτει σχέδιο και βούληση, σοβαρότητα και αξιοπιστία.

Και η παρούσα Κυβέρνηση αυτά δεν τα διαθέτει και δεν δείχνει ικανή να τα διαμορφώσει.

Αντιθέτως, τα διαθέτουν οι επιχειρήσεις που σήμερα βραβεύουμε.

Επιχειρήσεις που έθεσαν υψηλούς στόχους και τους επέτυχαν.

Που επέδειξαν εξαιρετικές οικονομικές επιδόσεις.

Που έχουν μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης.

Που απέδειξαν ότι υπάρχουν «διαμάντια στην Ελληνική οικονομία», τα οποία και θα πρέπει με κάθε τρόπο να αναδεικνύονται και να επιβραβεύονται.

Αυτές τις επιχειρήσεις θέλω να συγχαρώ.

Σας ευχαριστώ.

Ομιλία στην 3η Ετήσια Οικονομική Διάσκεψη της Ελληνικής Ένωσης Νέων Επιχειρηματιών «Προκλήσεις για την Ανάκαμψη»

Ευχαριστώ τους διοργανωτές της Οικονομικής Διάσκεψης για την πρόσκληση που μου απηύθυναν να συμμετάσχω στις εργασίες της.

Τους συγχαίρω για τη δημιουργική πρωτοβουλία που ανέλαβαν, η οποία όμως, δυστυχώς, πραγματοποιείται σε ένα περιβάλλον γενικευμένης αμηχανίας, ανασφάλειας και αβεβαιότητας.

Κυρίες και Κύριοι,

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός, το οποίο υποστηρίζεται πλέον και από ποσοτικούς δείκτες, ότι η χώρα, μετά τα δείγματα σταθεροποίησης το 2014, «λιμνάζει» βυθιζόμενη από τις αρχές του 2015, αναλώνοντας χρόνο και πόρους, σε έναν ευρύτερο περίγυρο υψηλών κινδύνων.

Οι ιδεοληψίες, η αβελτηρία και οι παλινωδίες επέφεραν τεράστιο κόστος στη χώρα και στην οικονομία.

  • Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση, όπου και παραμένει.
  • Η τάση αποκλιμάκωσης της ανεργίας συρρικνώθηκε.
  • Το οικονομικό κλίμα κατέρρευσε, οι επιχειρηματικές προσδοκίες επιδεινώθηκαν, η καταναλωτική εμπιστοσύνη υποχώρησε.
  • Οι ληξιπρόθεσμες φορολογικές οφειλές των ιδιωτών προς το Κράτος διογκώθηκαν.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Κράτους προς τον ιδιωτικό τομέα «εκτοξεύθηκαν». Συγκεκριμένα, αυτές αυξήθηκαν κατά 76% από τις αρχές του 2015!!!
  • Ο ακαθάριστος σχηματισμός κεφαλαίου, οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών, ο δείκτης κύκλου εργασιών στη βιομηχανία, στις κατασκευές, στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο, στις υπηρεσίες, συρρικνώθηκαν περαιτέρω.
  • Τα «λουκέτα» στην αγορά πολλαπλασιάστηκαν. Συγκεκριμένα, οι διαγραφές επιχειρήσεων αυξήθηκαν κατά 70% το 1ο τρίμηνο του 2016 σε σχέση με το αντίστοιχο του 2015.
  • Οι τραπεζικές καταθέσεις παρουσίασαν τη μεγαλύτερη εκροή από την αρχή της κρίσης.
  • Η ποιότητα χαρτοφυλακίου των τραπεζών επιδεινώθηκε, αφού τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια διογκώθηκαν.
  • Η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίστηκε.
  • Οι διαρθρωτικές αλλαγές «κόλλησαν» ενώ κάποιες, λίγες αποκρατικοποιήσεις, μετά από πολλά εμπόδια και «πόνο ψυχής», τελικά πραγματοποιήθηκαν.

Έτσι, σήμερα, η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σημείο, σε ένα σημείο καμπής.

Σημείο κατά το οποίο προσπαθεί να βρει ένα νέο επίπεδο ισορροπίας, δυστυχώς πολύ χαμηλότερο από αυτό στο οποίο βρισκόταν στο τέλος του 2014.

Το ερώτημα συνεπώς, που τίθεται, είναι: τι πρέπει να γίνει από εδώ και μπρος για να σταθεροποιηθεί και πάλι η κατάσταση και να μπει η χώρα σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης;

Τι πρέπει να γίνει ώστε να προσελκύσουμε ιδιωτικές επενδύσεις και να ενισχύσουμε την υγιή επιχειρηματικότητα;

Τι πρέπει να γίνει ώστε η χώρα να αναπτυχθεί με δικαιοσύνη και συνοχή και να πορευθεί με εθνική αξιοπρέπεια και δυναμισμό στο ανταγωνιστικό ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον;

Τι πρέπει να γίνει ώστε να πάμε κόντρα στη «δικτατορία των μετριοτήτων», στο «συμβιβασμό με το τέλμα» και στη «λογική της μικρής Ελλάδας», που κυρίως σήμερα οι κυβερνήτες καλλιεργούν;

Κατά τη γνώμη μου απαιτείται στιβαρή και αποφασιστική πολιτική ηγεσία, η οποία να διαθέτει σχέδιο και βούληση, να είναι διατεθειμένη να δουλέψει σκληρά και η οποία να κινηθεί γρήγορα, συνεκτικά, συμπληρωματικά και αποτελεσματικά, σε παράλληλους άξονες, με βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο χρονικά ορίζοντα.

Αυτοί οι άξονες είναι:

1ος. Η αποκατάσταση της σταθερότητας και η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης.

Σταθερότητα και εμπιστοσύνη που προϋποθέτουν, βέβαια, Κυβερνητική αξιοπιστία και σοβαρότητα.

Οι οποίες, δυστυχώς σήμερα, αποτελούν «αγαθό σε ανεπάρκεια».

2ος. Η ταχεία ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης του Προγράμματος.

Θυμίζω, αξιολόγηση που θα έπρεπε να είχε ήδη «κλείσει» από τον περυσινό Νοέμβριο.

Σημαντικό μέρος της εκταμίευσης πόρων, που θα συνοδεύσει την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, θα πρέπει να κατευθυνθεί στην αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, ώστε να ενισχυθεί η ρευστότητα στην πραγματική οικονομία.

3ος. Η αξιολόγηση, αν και με μεγαλύτερο κόστος εξαιτίας της Κυβερνητικής αβελτηρίας, θα πρέπει τουλάχιστον να «κλείσει» με τον καλύτερο για τα ελληνικά συμφέροντα τρόπο.

Η αριστερή ιδεοληπτική εμμονή στην αύξηση της φορολογίας έχει αποδειχθεί οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

Αντίθετα, θα πρέπει να περάσουμε στη σταδιακή μείωση της φορολογίας.

Με την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, όπως έγινε με τις πρώτες φορολογικές ελαφρύνσεις του 2014.

Με την μεγαλύτερη περιστολή των δημοσίων δαπανών. Υπάρχουν περιθώρια, δεν είναι πολύ μεγάλα.

Με τη συνεχή θεσμική, διοικητική και τεχνολογική ενδυνάμωση του φορολογικού συστήματος, με στόχο την ένταξη του «αφανούς» τμήματος της οικονομίας στο «εμφανές» πεδίο της.

4ος. Η πραγματοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών.

Μεταρρυθμίσεις που θα βοηθήσουν στη διατήρηση ή/και στη δημιουργία νέων εξωστρεφών και ανταγωνιστικών εγχώριων επιχειρήσεων και στην προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων.

5ος. Η υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.

Ιδιωτικοποιήσεις οι οποίες μπορούν να συμβάλουν στον εκσυγχρονισμό και στην αύξηση της αποτελεσματικότητας των επιχειρήσεων, στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και στην ενίσχυση της εξωστρέφειας της οικονομίας, αλλά και στον περιορισμό των δανειακών αναγκών του Ελληνικού Δημοσίου.

6ος. Η ενίσχυση της μακροχρόνιας βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Βιωσιμότητα που επιβαρύνθηκε από τους ανερμάτιστους χειρισμούς των τελευταίων μηνών.

Αυτό που χρειάζεται πλέον είναι η Κυβέρνηση να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις που θα συντελέσουν στην έναρξη της συζήτησης για τη νέα αναδιάρθρωση του χρέους, μετά την διπλή αναδιάρθρωση που έγινε το 2012.

Και οι δανειστές, από τη μεριά τους, να τηρήσουν τις μακροχρόνιες δεσμεύσεις τους.

7ος. Η σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Προϋπόθεση, μεταξύ άλλων, στο σκέλος του ενεργητικού, αποτελεί η αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη-εξυπηρετούμενων δανείων.

Προς την κατεύθυνση αυτή απαιτείται καλύτερος συντονισμός των εμπλεκόμενων φορέων σε επίπεδο στρατηγικής και τεχνικής υλοποίησης των αποφάσεων, προώθηση της αποσυμφόρησης των δικαστηρίων, επίσπευση των διαδικασιών.

8ος. Η ταχύτερη υλοποίηση επενδυτικών σχεδίων μέσω της ορθολογικής αξιοποίησης των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων και των νέων χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Με ταχεία αξιοποίηση των πόρων του νέου ΕΣΠΑ (Εταιρικό Σύμφωνο για το Πλαίσιο Ανάπτυξης) για το 2014-2020 και επιτάχυνση ολοκλήρωσης των σχετικών δράσεων ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας, που αναιτίως και αδίκως, για τις επιχειρήσεις και τους άνεργους νέους, καθυστέρησαν περισσότερο από 14 μήνες να προκηρυχθούν.

Καθώς και η προώθηση επενδυτικών σχεδίων που θα αξιοποιούν αποτελεσματικά το Ευρωπαϊκό Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων, το «Πρόγραμμα Γιούνκερ». Αλλά και η ψήφιση του νέου Αναπτυξιακού Νόμου για την ενίσχυση νέων επενδύσεων.

9ος. Η δομική βελτίωση των παρεχόμενων κοινωνικών δαπανών, με την εφαρμογή σύγχρονων πολιτικών πρόνοιας και κοινωνικής αλληλεγγύης, όπως είναι ο θεσμός του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, που θα επιτρέψουν τη μείωση της φτώχειας και της ανισότητας, μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις.

10ος. Η υιοθέτηση ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας.

Σχέδιο που θα έπρεπε, με βάση και τις δεσμεύσεις του Μνημονίου, να ολοκληρωθεί από την Ελληνική Κυβέρνηση το Μάρτιο του 2016.

Και το οποίο σήμερα, προφανώς, δεν υφίσταται.

Ούτε καν γίνεται συζήτηση γι’ αυτό.

Σχέδιο που θα πρέπει να στοχεύει στη σταδιακή αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας, από μια οικονομία βασισμένη στην κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, προσανατολισμένη στις επενδύσεις, τις εξαγωγές, την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε κλάδου και την ανάδειξη της σημασίας της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας.

Προς αυτή την κατεύθυνση απαιτείται η διαμόρφωση ενός σταθερού φορολογικού συστήματος, η εναρμόνιση των ρυθμών λειτουργίας της δικαιοσύνης με τις ανάγκες της παραγωγικής, επιχειρηματικής και επενδυτικής δραστηριότητας, η βελτίωση της «ποιότητας» των δημόσιων οικονομικών, με την ανάδειξη παραγόντων όπως είναι η εκπαίδευση, η έρευνα και η καινοτομία.

Κατά την εκτίμησή μου, αυτές οι προτεραιότητες θα απελευθερώσουν μη παραγωγικά δεσμευμένους ή αδρανείς πόρους της οικονομίας μας και θα βελτιώσουν το κλίμα, με πολλαπλασιαστικές θετικές επιδράσεις σε νέες επιχειρηματικές πρωτοβουλίες και στην προσέλκυση νέων εγχώριων και ξένων επενδύσεων.

Αυτές όμως οι προϋποθέσεις απαιτούν σχέδιο και βούληση, σοβαρότητα και αξιοπιστία.

Και η παρούσα Κυβέρνηση αυτά δεν τα διαθέτει και δεν δείχνει ικανή να τα διαμορφώσει.

Ομιλία στο “Athens Investment Forum 2015”

MARKETING LETTER_GR_Page_1Κυρίες και Κύριοι,

Θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές του σημερινού Συνεδρίου για την τιμητική πρόσκληση να παραστώ στην έναρξή του και να καταθέσω σκέψεις και απόψεις για την αναπτυξιακή προοπτική της Ελληνικής οικονομίας.

Υπάρχει όμως αναπτυξιακή προοπτική;

Που ήμασταν; Που βρισκόμαστε; Τι πρέπει να κάνουμε;

Κυρίες και Κύριοι,

Όπως γνωρίζετε, οι Ευρωπαϊκές οικονομίες, από το 2008, «χτυπήθηκαν» έντονα από την παγκόσμια κρίση.

Η Ελλάδα επλήγη άμεσα και περισσότερο.

Αφού εμφάνιζε και τις μεγαλύτερες, διαχρονικά, ενδογενείς αδυναμίες.

Με αποτέλεσμα, η οικονομία της να λειτουργεί, περισσότερο ή λιγότερο ανά περίοδο, σε συνθήκες ασταθούς ισορροπίας.

Και με ένα αναπτυξιακό υπόδειγμα που χαρακτηρίζονταν από εμφανείς αλλά και υποβόσκουσες, μακροχρόνιες παθογένειες στο αξιακό, στο θεσμικό, στο πολιτικό, στο κοινωνικό και στο οικονομικό πεδίο.

Η μεταγενέστερη εξέλιξη των γεγονότων στη χώρα είναι γνωστή.

Η κρίση δανεισμού, η προσφυγή της χώρας στο Μηχανισμό Στήριξης ως αποτέλεσμα και μιας σειράς λανθασμένων πολιτικών επιλογών της τότε περιόδου, η εφαρμογή ενός Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής, του ίδιου Προγράμματος από το 2010 μέχρι και σήμερα.

Πρόγραμμα ασφυκτικό και ανελαστικό.

Πρόγραμμα το οποίο απαιτεί βίαιη και εμπροσθοβαρή δημοσιονομική προσαρμογή και πλήθος δύσκολων, αλλά σε πολλές περιπτώσεις αναγκαίων διαρθρωτικών παρεμβάσεων.

Πρόγραμμα το οποίο, παρά τα λάθη στο περιεχόμενό του στο μίγμα της δημοσιονομικής πολιτικής και την αβελτηρία στην εφαρμογή του στο σκέλος των διαρθρωτικών αλλαγών, κατέγραψε, στο τέλος του 2014, θετικά και μετρήσιμα αποτελέσματα.

  • Σταθεροποιήθηκαν τα δημόσια οικονομικά.
  • Αντιμετωπίστηκαν χρόνιες εσωτερικές και εξωτερικές ανισορροπίες.
  • Ενισχύθηκε η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.
  • Δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για τη λήξη της παρατεταμένης ύφεσης.

Πράγματι, η χώρα, το 2014, μετά από 6 συναπτά έτη βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης, επέστρεψε σε θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης, υψηλότερο και από τις εκτιμήσεις, στο +0,8%.

Και η προοπτική ήταν η οικονομία της να μεγεθυνθεί σε ποσοστό άνω του 2,5% το 2015.

Σε αυτό συνέκλιναν όλες οι προβλέψεις των εταίρων, των διεθνών οίκων, της Τράπεζας της Ελλάδος, της Ελληνικής Κυβέρνησης.

Είναι όμως εφικτή η επίτευξη αυτού του στόχου σήμερα;

Δυστυχώς όχι.

Η παρατεταμένη αβεβαιότητα, η αστάθεια και η «δημιουργική ασάφεια» έχουν οδηγήσει την οικονομία σε μια νέα φάση επιδείνωσης.

  • Η οικονομική δραστηριότητα έχει παγώσει.
  • Ιδιώτες εγκαταλείπουν επενδυτικές πρωτοβουλίες.
  • Το Κράτος έχει κηρύξει, και πάλι, μερική εσωτερική στάση πληρωμών.
  • Δεν υπάρχει προσφορά πιστώσεων από το τραπεζικό σύστημα αφού παρατηρείται, και πάλι, σημαντική εκροή καταθέσεων, ενώ τα «κόκκινα δάνεια», και πάλι, διογκώνονται.
  • Παράλληλα, το κόστος δανεισμού των πιστωτικών ιδρυμάτων έχει επιβαρυνθεί, οι τράπεζες πρέπει να ενισχύουν με «ενέσεις ρευστότητας» το Δημόσιο, ενώ το Κράτος έχει «σκουπίσει» όλα τα διαθέσιμα στις εμπορικές τράπεζες φορέων της Γενικής Κυβέρνησης.
  • Η απόσταση από την επιστροφή στις αγορές μεγαλώνει και η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας υποβαθμίζεται και πάλι.
  • Ενώ η χώρα δεν μπορεί, με τα σημερινά δεδομένα, να συμμετάσχει στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Συμπερασματικά, η ανάκαμψη της οικονομίας κινδυνεύει.

Σ’ αυτό συγκλίνουν οι πάντες, εντός και εκτός χώρας.

Ενδεικτικά, ο Οίκος Fitch, που πρόσφατα υποβάθμισε την Ελλάδα, προχώρησε σε μείωση των εκτιμήσεων για το 2015: 2,5% έλεγε το Δεκέμβριο, 1,5% τον Ιανουάριο και 0,5% λέει τώρα. Με ρίσκο να μειωθεί και άλλο.

Συνεπώς, στην παρούσα φάση, δυστυχώς, οι αναπτυξιακές προοπτικές της οικονομίας δεν είναι ευοίωνες.

Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση έχει αναλώσει πολύτιμο χρόνο και διαπραγματευτικό κεφάλαιο σε ασκήσεις επικοινωνιακής, και μόνο, πολιτικής και σε παίγνια με σύμβολα, συμβολισμούς και λέξεις.

Προκειμένου να δικαιολογήσει τις παλινωδίες, τις ασυνέπειες, την αβελτηρία, την απουσία σχεδίου.

Καλούμε συνεπώς την Κυβέρνηση να επιδείξει υπευθυνότητα και ρεαλισμό.

Και να προχωρήσει, άμεσα, όπως και η ίδια έχει δεσμευθεί, στην υλοποίηση των Ευρωπαϊκών αποφάσεων της 20ης Φεβρουαρίου.

Ώστε να σταθεροποιηθεί, το συντομότερο δυνατόν, η κατάσταση.

Και αυτή η σταθεροποίηση να μετατραπεί, μέσα από μια ολοκληρωμένη στρατηγική που είχε ήδη ξεκινήσει, σε δυναμική και βιώσιμη ανάπτυξη, με κοινωνική συνοχή, εντός της Ευρωζώνης.

Βασικοί άξονες αυτής της στρατηγικής πρέπει να είναι:

1ος. Η πραγματοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, κυρίως με την ενδυνάμωση του ανταγωνισμού στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών και με την άρση των εμποδίων στη λειτουργία της οικονομίας.

Μεταρρυθμίσεις, που θα βοηθήσουν τη διατήρηση ή/και δημιουργία νέων εξωστρεφών και ανταγωνιστικών εγχώριων επιχειρήσεων και την προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων.

2ος. Η βελτίωση της «ποιότητας» των δημόσιων οικονομικών.

Και αυτό θα επιτευχθεί με την αύξηση της αποτελεσματικότητας των πόρων και με την ενίσχυση, σταδιακά, των δαπανών που έχουν υψηλό πολλαπλασιαστή και απόδοση, προάγουν την οικονομική ανάπτυξη και δημιουργούν υψηλή κοινωνική ανταποδοτικότητα.

Αυτός ο προσανατολισμός των δημόσιων δαπανών συνάδει και με τη θεωρία της ενδογενούς ανάπτυξης, σύμφωνα με την οποία παράγοντες όπως η εκπαίδευση, η έρευνα και η καινοτομία δημιουργούν τις προϋποθέσεις για μια ισχυρή αναπτυξιακή δυναμική.

3οςΗ ταχύτερη και εμπροσθοβαρής υλοποίηση επενδυτικών σχεδίων από πόρους του ΕΣΠΑ και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.

Καθώς και η ορθολογική αξιοποίηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

4ος. Η εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Είναι γεγονός ότι η εύρυθμη λειτουργία του τραπεζικού τομέα, ιδιαίτερα σε τραπεζοκεντρικές χώρες όπως είναι η Ελλάδα, αποτελεί προϋπόθεση για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την αποτελεσματική κατανομή των οικονομικών πόρων.

Το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα, τα τελευταία χρόνια, βρέθηκε αντιμέτωπο με πολλές, μεγάλες και διευρυνόμενες προκλήσεις.

Αυτές είχαν ορατές και δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα, στην αποδοτικότητα, στην αποτελεσματικότητα και στην ποιότητα του χαρτοφυλακίου των Ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων.

Για το λόγο αυτό, στόχος της προηγούμενης Κυβέρνησης ήταν να τεθούν οι βάσεις για τη δημιουργία ενός ισχυρού, αποτελεσματικού, βιώσιμου και σταθερού τραπεζικού συστήματος, ώστε να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη καταθετών και επενδυτών και να αποφευχθεί ευρεία συστημική αποσταθεροποίηση.

Σ’ αυτό το πλαίσιο:

  • εξασφαλίστηκαν επαρκείς πόροι για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος,
  • καλύφθηκαν οι βραχυχρόνιες ανάγκες ρευστότητας μέσω της παροχής έκτακτης χρηματοδότησης,
  • διαμορφώθηκε ένα πλαίσιο εξυγίανσης πιστωτικών ιδρυμάτων ικανό να στηρίξει την ανασύνταξη του τραπεζικού τομέα και
  • μπήκαν οι βάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Οι στόχοι που είχαν τεθεί επιτεύχθησαν.

Το τραπεζικό σύστημα ανακεφαλαιοποιήθηκε και αναδιατάχθηκε επιτυχώς και η εμπιστοσύνη σε αυτό ενισχύθηκε.

Δυστυχώς όμως, σήμερα, το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται αντιμέτωπο, και πάλι, με νέες προκλήσεις.

Και αυτό είναι φυσικό, γιατί επηρεάζεται και επηρεάζει την πραγματική οικονομία.

5ος. Η εντατικότερη υλοποίηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου.

Η αξιοποίηση αυτή είναι επωφελής για τη χώρα, καθώς βραχυπρόθεσμα αυξάνονται τα έσοδα του Δημοσίου, ενώ μεσο-μακροπρόθεσμα δημιουργείται πλούτος στην Ελληνική οικονομία, μέσω της αύξησης των επενδύσεων και της δημιουργίας νέων θέσεων απασχόλησης.

6ος. Η δημιουργία ενός δίκαιου, αποτελεσματικού και σύγχρονου κράτους.

Αφού επιτεύχθησαν οι αναγκαίοι στόχοι για τη μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων και της μισθολογικής τους δαπάνης, οφείλουμε να περάσουμε στην εκπλήρωση των κρίσιμων ποιοτικών μεταρρυθμίσεων, με προτεραιότητα στην πάταξη της γραφειοκρατίας και στην αξιολόγηση.

7ος. Η μεγιστοποίηση των διαθέσιμων χρηματοδοτικών πόρων και η άντληση κεφαλαίων από εναλλακτικές, πλην τραπεζικού δανεισμού, πηγές χρηματοδότησης.

Σε αυτή την κατεύθυνση, η προηγούμενη Κυβέρνηση, στην προσπάθεια της να ενισχύσει τον ρόλο που διαδραματίζει η Ελληνική Κεφαλαιαγορά, προχώρησε στις αναγκαίες παρεμβάσεις για τη διαμόρφωση του κατάλληλου θεσμικού πλαισίου για την προσέλκυση επενδύσεων, μέσω των νέων επενδυτικών εργαλείων και της ενσωμάτωσης, στο Εθνικό Δίκαιο, των Οδηγιών για τις συλλογικές επενδύσεις.

8ος. Η σταδιακή μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης.

Αυτό θα επιτευχθεί με τη διασφάλιση περιβάλλοντος δημοσιονομικής σταθερότητας και με την ένταξη του «αφανούς» τμήματος της οικονομίας στο «εμφανές» πεδίο της, επιτυγχάνοντας τη φορολόγησή του.

9ος. Η περαιτέρω ενίσχυση της μακροχρόνιας βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Η αλήθεια είναι ότι το δημόσιο χρέος, εδώ και δεκαετίες, είχε πολύ ισχυρή αυξητική δυναμική.

Αλήθεια, επίσης, είναι ότι ο ρυθμός αύξησής του αρχίζει να περιορίζεται, η μέση υπολειπόμενη φυσική διάρκειά του έχει χρονικά επεκταθεί και οι δαπάνες εξυπηρέτησής του έχουν αισθητά μειωθεί.

Είναι όμως επίσης αλήθεια ότι η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων της χώρας υποχρεώνει τους εταίρους και δανειστές μας να αναλάβουν, σύντομα, συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για την περαιτέρω ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Ρεαλιστικές λύσεις, εφικτές τεχνικές, ισοδύναμοι τρόποι υπάρχουν.

Και σε αυτό συμφωνεί πλέον και η σημερινή Κυβέρνηση.

Κυρίες και Κύριοι,

Κατά την εκτίμησή μου, αυτός είναι ο ορθός δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουμε.

Για το λόγο αυτό είναι εθνική ανάγκη να διαφυλαχθούν όλα όσα έχουν επιτευχθεί, με τόσο μεγάλο κόπο και κόστος.

Εμείς, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, στην περίπτωση αναζήτησης καλών λύσεων για τη χώρα και τους πολίτες, θα είμαστε δημιουργικά σαφείς.

Θα στηρίζουμε κάθε προσπάθεια που στοχεύει στη ρεαλιστική, σταθερή, ομαλή και ανοδική πορεία της χώρας, εντός της Ευρωζώνης.

Άλλωστε, όπως σταθερά υποστηρίζω, η προσπάθεια με στόχο τη συγκρότηση μιας ισχυρής Ελλάδας, η οποία θα λειτουργεί με αξιοπρέπεια στην Ευρωπαϊκή και την παγκόσμια σκηνή, πρέπει να είναι συνεχής και συλλογική.

Χαιρετισμός Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην εκδήλωση απονομής βραβείων «Ελληνική Αξία Βορείου Ελλάδος» του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ)

53613F6FE750919FE3041A5BB458E63EΚυρίες και Κύριοι,

Θέλω να ευχαριστήσω το Σύνδεσμο Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος για την πρόσκληση που μου απηύθυνε να χαιρετίσω τη σημερινή εκδήλωση απονομής των βραβείων «Ελληνική Αξία Βορείου Ελλάδος».

Εκδήλωση, που διοργανώνεται σε αναγνώριση του σημαντικού έργου που επιτελεί ο επιχειρηματικός κόσμος της Βορείου Ελλάδος, με στόχο τη βράβευση και την προβολή των επιχειρήσεων που ξεχώρισαν για τις επιδόσεις τους τη χρονιά που πέρασε.

Πρόκειται για πρωτοβουλία του Συνδέσμου, η οποία αναδεικνύει την υγιή επιχειρηματικότητα της περιφέρειας, που σε πείσμα της οικονομικής κρίσης, επενδύει, καινοτομεί, παράγει, διεθνοποιείται, κατακτώντας αγορές του εξωτερικού, διατηρεί και δημιουργεί θέσεις εργασίας, προσφέρει έμπρακτα στη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής.

Αυτή την επιχειρηματικότητα βραβεύουμε σήμερα.

Την επιχειρηματικότητα που άντεξε στην κρίση.

Που παρουσίασε θετικά αποτελέσματα.

Που επέδειξε αποτελεσματικότητα.

Που τα κατάφερε, παρά την υψηλή, αυξανόμενη και συσσωρευμένη φορολογική επιβάρυνση, τη σημαντική μείωση της κατανάλωσης, την έλλειψη ρευστότητας, την πιστωτική συρρίκνωση.

Που διακρίθηκε, σε μία δύσκολη περίοδο, λίγο πριν την έξοδο της Ελληνικής οικονομίας από τη βαθιά και παρατεταμένη ύφεση στην οποία βρέθηκε.

Έξοδος, η οποία είναι ορατή και επιβεβαιώνεται, σήμερα, από τα επίσημα στοιχεία.

Κυρίες και Κύριοι,

Σήμερα, μετά από μία σειρά από δύσκολα χρόνια, η χώρα έχει σταθεροποιήσει τα δημόσια οικονομικά της, επιστρέφει σε θετικούς ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης, έχει αποκαταστήσει τη διεθνή θέση της και σχεδιάζει, με αισιοδοξία, αξιοπρέπεια και αυτοπεποίθηση, την επόμενη μέρα της Ελληνικής οικονομίας.

  • Η χώρα θα παρουσιάσει, μετά από 6 συνεχή έτη ύφεσης, θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης. Ήδη, αυτό συνέβει για 2 συνεχόμενα τρίμηνα εφέτος, καθιστώντας το στόχο για το 2014, αν όχι συντηρητικό, σίγουρα πολύ ρεαλιστικό.
  • Οι δημοσιονομικοί στόχοι, για 3η συνεχόμενη χρονιά, επιτυγχάνονται.
  • Υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα παράγονται.
  • Η ανεργία, αν και οριακά, αποκλιμακώνεται.
  • Διαρθρωτικές αλλαγές υλοποιούνται.
  • Χρόνιες εσωτερικές και εξωτερικές ανισορροπίες αντιμετωπίζονται.
  • Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ενισχύεται.

Δημιουργούνται, έτσι, οι προϋποθέσεις για μακροχρόνια βιώσιμη ανάπτυξη της Ελληνικής οικονομίας.

Συνεπώς, Κυρίες και Κύριοι, η κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας, με πρώτα τη δημόσια οικονομία, έχει σταθεροποιηθεί.

Τα δυόμιση τελευταία χρόνια προωθήθηκε, με συνέπεια, η αναγκαία δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία.

Η χώρα αντιμετώπισε, με επώδυνες πράγματι διαδικασίες, τα υψηλά, διαχρονικά, δίδυμα ελλείμματά της.

Δεν αρκεί όμως αυτό.

Άλλωστε, η διατηρήσιμη δημοσιονομική προσαρμογή και πειθαρχία, αν και αναγκαία, δεν αποτελεί από μόνη της ικανή συνθήκη για τη μεγέθυνση της οικονομίας και την κοινωνική ευημερία.

Είναι αλήθεια ότι απαιτείται, σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, επανεκτίμηση πολιτικών και προτεραιοτήτων.

Ενώ και εμείς, ως χώρα, οφείλουμε να σχεδιάσουμε την επόμενη μέρα της Ελληνικής οικονομίας και να μετατρέψουμε την παρούσα σταθεροποίηση σε δυναμική και βιώσιμη ανάπτυξη, με κοινωνική συνοχή.

Πλησιάζοντας στο τέλος του υφιστάμενου Προγράμματος, εργαζόμαστε ώστε, άμεσα, να ολοκληρωθεί, από την Τρόικα, η τελευταία αξιολόγηση της υλοποίησής του, και να συναποφασισθεί, με τους εταίρους, το πλαίσιο συνεργασίας για την επόμενη ημέρα.

Πλαίσιο, το οποίο θα εδράζεται σε ένα εθνικό σχέδιο με πυρήνα τη διατήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας και την προώθηση της ανταγωνιστικότητας, της βιώσιμης ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής.

Σχέδιο, που θα επιδιώκει την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων, που θα στοχεύει σε μια ανταγωνιστική παραγωγική βάση, που θα έχει εξωστρεφή προσανατολισμό.

Σχέδιο, που θα περιέχει όλες τις διασφαλίσεις των υφιστάμενων ευρωπαϊκών μηχανισμών, οι οποίοι θα λειτουργούν ως «δίκτυ ασφαλείας» σε ένα ιδιαίτερα ασταθές παγκόσμιο περιβάλλον.

Είμαι ρεαλιστικά αισιόδοξος ότι η διαπραγμάτευση, διαπραγμάτευση η οποία εμπεριέχει λεπτές πτυχές και είναι σκληρή, θα ολοκληρωθεί με επιτυχία.

Και θα καταλήξουμε στο καλύτερο, από τα δυνατά, πλαίσιο συνεργασίας για την πατρίδα μας.

Από την Κυβέρνηση απαιτείται σοβαρότητα, υπευθυνότητα, διορατικότητα, μετρημένες και ζυγισμένες κουβέντες και από τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις συναίνεση, μακριά από την καλλιέργεια ψευδαισθήσεων και υπερβολικών προσδοκιών.

Κυρίες και Κύριοι,

Δεν είναι ακόμη η στιγμή εφησυχασμού και «πανηγυρισμών».

Το κόστος που κατέβαλαν νοικοκυριά και επιχειρήσεις για να επιτευχθεί η σταθεροποίηση της κατάστασης, αναμφίβολα, ήταν και είναι υψηλό.

Για τους λόγους αυτούς είναι εθνική ανάγκη να διαφυλαχθούν όλα όσα έχουν επιτευχθεί, με μεγάλο κόπο και κοινωνικό κόστος.

Σήμερα, με τη σταθεροποίηση της δημόσιας οικονομίας, έχουμε εισέλθει στην τελευταία δύσκολη στροφή για την έξοδο από την κρίση.

Έχουμε χρέος να κρατήσουμε γερά το πηδάλιο και να κάνουμε τις ενδεδειγμένες ενέργειες.

Με πίστη και αποφασιστικότητα πρέπει και μπορεί, όπως έχει αποδειχθεί, να πετυχαίνουμε τους στόχους και ταυτόχρονα να διεκδικούμε καλύτερους όρους συνεργασίας με τους εταίρους και δανειστές μας.

Πίστη και αποφασιστικότητα, που έχουν επιδείξει και οι επιχειρήσεις που βραβεύουμε σήμερα.

Επιχειρήσεις, που έθεσαν υψηλούς στόχους και τους επέτυχαν.

Που επέδειξαν εξαιρετικές οικονομικές επιδόσεις, διευρύνοντας μερίδια αγοράς.

Που διεθνοποίησαν τις δραστηριότητές τους.

Που επένδυσαν στην καινοτομία.

Που επέδειξαν διαρκή μέριμνα για το περιβάλλον.

Που επέδειξαν προσήλωση στις αρχές της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης.

Όλα αυτά είναι που δείχνουν ότι υπάρχει «Ελληνική Αξία», η οποία πρέπει με κάθε τρόπο να αναδεικνύεται και να επιβραβεύεται.

Θέλω να τις συγχαρώ.

Και μαζί με αυτές να συγχαρώ το Σύνδεσμο Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος για την εξαιρετική πρωτοβουλία.

Πρωτοβουλία, που τείνει να γίνει θεσμός στο πεδίο της επιχειρηματικότητας, αφού πραγματοποιείται για 3η συνεχόμενη χρονιά.

Εύχομαι, συνεπώς, καλή συνέχεια στο θεσμό και συνεχείς επιτυχίες, εντός και εκτός χώρας, στην ελληνική επιχειρηματική δραστηριότητα.

Σας ευχαριστώ.

Χαιρετισμός Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στο 7ο CEO Summit της Ελληνικής Εταιρείας Διοίκησης Επιχειρήσεων

Κυρίες και Κύριοι,

Ευχαριστώ θερμά την Ελληνική Εταιρεία Διοίκησης Επιχειρήσεων για την πρόσκλησή της να παραστώ στο 7ο CEO Summit και να καταθέσω, κωδικοποιημένα, σκέψεις για την «Ελλάδα της Ανάκαμψης».

Θα προσέθετα και την «Ελλάδα της Βιώσιμης Ανάπτυξης».

Κυρίες και Κύριοι,

Η χώρα, μετά την προσφυγή της, το 2010, στο Μηχανισμό Στήριξης, έχει βρεθεί σε μια επώδυνη δοκιμασία βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης και πρωτοφανούς ανεργίας.

Οι πολίτες, την τελευταία τριετία, κατέβαλαν τεράστιες θυσίες, τόσο σε όρους δημοσιονομικού εγχειρήματος όσο και σε όρους βιοτικού επιπέδου.

Σήμερα, μετά την τροποποίηση πριν από ένα χρόνο, στο μέτρο του εφικτού, του μίγματος της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής, το οποίο αποδεδειγμένα και αποδεκτά από τους εταίρους περιείχε εσφαλμένες προσεγγίσεις στον αρχικό σχεδιασμό, υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι οι θυσίες αρχίζουν να πιάνουν τόπο.

  • Η ύφεση επιβραδύνεται.
  • Η αυξητική δυναμική της ανεργίας ανακόπτεται.
  • Το οικονομικό κλίμα βελτιώνεται.
  • Το κόστος δανεισμού μειώνεται.
  • Διαρθρωτικές αλλαγές υλοποιούνται.
  • Αποκρατικοποιήσεις ξεκίνησαν να πραγματοποιούνται.
  • Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ενισχύεται.
  • Οι στόχοι της δημοσιονομικής πολιτικής επιτυγχάνονται.

Η χώρα, μετά από πολλά χρόνια, επιτυγχάνει πρωτογενές πλεόνασμα.

Πλεόνασμα το οποίο, σε διαρθρωτικούς όρους, είναι το υψηλότερο στην Ευρώπη.

Αυτές, οι θετικές ενδείξεις, συνιστούν εφαλτήριο για τη συνέχιση του εγχειρήματος, και όχι αφορμή για εφησυχασμό.

Εφαλτήριο για τον περαιτέρω εμπλουτισμό της δημοσιονομικής προσπάθειας με αναπτυξιακές δράσεις και πολιτικές.

Πολιτικές που είναι απαραίτητες ώστε να αντιμετωπισθεί, παράλληλα με τη διαρθρωτική, και η κυκλική διάσταση του δημοσιονομικού εγχειρήματος.

Πολιτικές που θα εξασφαλίσουν ότι η Ελλάδα, το 2014, μετά από 6 έτη, θα εξέλθει από την παρατεταμένη ύφεση και το δημοσιονομικό έλλειμμα θα διαμορφωθεί κάτω από το 3% του ΑΕΠ.

Πολιτικές στο πλαίσιο μιας ευρύτερης στρατηγικής που θα έχει ως στόχο την επίτευξη διατηρήσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων, την τόνωση της ανταγωνιστικότητας, την ενίσχυση της απασχόλησης, τη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής, την ανάκαμψη αλλά και βιώσιμη ανάπτυξη.

«Η Ελλάδα της Ανάκαμψης», το 2014, θα στηριχθεί στην υλοποίηση των επενδυτικών σχεδίων από πόρους του ΕΣΠΑ και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, στην ολοκλήρωση της προγραμματισμένης διαδικασίας αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, στην υλοποίηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου, στις διαρθρωτικές αλλαγές, κυρίως με την ενδυνάμωση του ανταγωνισμού στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, στην ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης και αναδιάρθρωσης του τραπεζικού συστήματος.

«Η Ελλάδα της Βιώσιμης Ανάπτυξης», από το 2014, θα στηριχθεί στην αύξηση των επενδύσεων και στην ενίσχυση των εξαγωγών, καθώς και στη διατήρηση της κατανάλωσης σε υψηλά επίπεδα, έχοντας, όμως, σημαντικά μικρότερο συντελεστή βαρύτητας στη διαμόρφωση του ΑΕΠ.

Όμως, «Η Ελλάδα της Βιώσιμης Ανάπτυξης» πρέπει να στηριχθεί, σύμφωνα και με τη θεωρία της ενδογενούς ανάπτυξης, σε παράγοντες όπως η εκπαίδευση, η έρευνα και καινοτομία, το σύγχρονο, ανταγωνιστικό και κοινωνικό κράτος, η επιχειρηματικότητα.

Και αυτό γιατί η παραγωγή, η συσσώρευση, η διάχυση και η αξιοποίηση της γνώσης, η βελτίωση της ποιότητας των θεσμών, η ενίσχυση του κοινωνικού κεφαλαίου και η ανθρώπινη ικανότητα συνδυασμού των άλλων συντελεστών παραγωγής για την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών, δηλαδή η επιχειρηματικότητα, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην παραγωγή και τη διανομή του πλούτου.

Κυρίες και Κύριοι,

Πιστεύω ότι, σήμερα, η ορθή εθνική επιλογή είναι να προχωρήσουμε αταλάντευτα μπροστά, ώστε να βγούμε από την κρίση μια ώρα αρχύτερα.

Δεν πρέπει να αναλώσουμε εθνική ενέργεια σε ομφαλοσκόπηση και πισωγυρίσματα.

Άλλωστε η πολιτική, κυρίως σε δύσκολες περιόδους, δεν ασκείται με ευσεβείς πόθους.

Δεν ασκείται όμως και με μυωπικές οπτικές, ιδεοληψίες, δογματισμούς, πρακτικές επιβολής.

Η ιστορική, κοινωνική, πολιτική και οικονομική κρισιμότητα των στιγμών επιβάλλει συγκλίσεις και δημιουργικές συνθέσεις.

Κυρίες και Κύριοι,

Σ’ αυτό το πλαίσιο, έχει ιδιαίτερη σημασία ο επανακαθορισμός του ρόλου και της ευθύνης όλων μας.

Πολιτών, κοινωνίας, κράτους, πολιτικής και αγοράς.

Όλοι μας πρέπει να λειτουργήσουμε με πατριωτική συνείδηση, διορατικότητα, συναίνεση, υπευθυνότητα, σύνεση και ρεαλισμό.

Όλοι μας πρέπει να γίνουμε «από παθητικοί θεατές ενεργοί συμμετέχοντες».

Όπως είναι και η Ελληνική Εταιρεία Διοίκησης Επιχειρήσεων.

Διαχρονικά. Σταθερά. Υπεύθυνα. 

Χαιρετισμός στην Ημερίδα του Περιοδικού “Franchise” με θέμα: «Μικρομεσαία Επιχείρηση: Μοχλός Ανάπτυξης για τη Β. Ελλάδα»

Κυρίες και κύριοι,

Χαιρετίζω, ως Εκπρόσωπος του Κόμματος της Ν.Δ. και του Προέδρου της κ. Αντώνη Σαμαρά, τις εργασίες της ενδιαφέρουσας και επίκαιρης ημερίδας του Περιοδικού “Franchise”.

Είμαι βέβαιος ότι κατά τη διάρκεια της ημερίδας θα κατατεθούν ρεαλιστικοί προβληματισμοί.

Γόνιμες σκέψεις.

Ενδιαφέρουσες προτάσεις.

Θα εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα για την κατάσταση και τις προοπτικές της πραγματικής οικονομίας.

Κυρίες και κύριοι,

Η κατάσταση της πραγματικής οικονομίας είναι απογοητευτική.

Η εικόνα της αγοράς είναι αποκαρδιωτική.

Η ηγεσία της Κυβέρνησης είναι πλέον αντιμέτωπη με τα πεπραγμένα της.

Τα αποτελέσματα του ακολουθούμενου μείγματος οικονομικής πολιτικής τα βιώνουν όλο και πιο σκληρά τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις.

Και, κυρίως, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Η ύφεση κατά το δεύτερο τρίμηνο του έτους ανήλθε στο 3,7%, που είναι το υψηλότερο επίπεδο ύφεσης των τελευταίων 35 ετών.

Ο πληθωρισμός τον Αύγουστο διαμορφώθηκε στο 5,6%.

Ο κύκλος εργασιών στο λιανικό εμπόριο συρρικνώθηκε τον Ιούλιο κατά 2,7%.

Κοντά στο «κλείσιμο» ως το τέλος του 2011 βρίσκονται 176.700 επιχειρήσεις (ΓΣΕΒΕΕ).

Κάτι τέτοιο, σύμφωνα με τις έρευνες των παραγωγικών φορεών, θα μεταφραστεί σε απώλεια 305.000 θέσεων εργασίας.

Η ανεργία τον Ιούνιο έφτασε το 11,6% από 8,6% που ήταν τον Ιούνιο του 2009, χτυπώντας περισσότερο τη νεολαία, με ποσοστό ανεργίας που φτάνει το 29,8% (15-24 έτη).

Η κατάσταση, συνεπώς, καταδεικνύει πως η ακολουθούμενη «θεραπευτική αγωγή» είναι αναποτελεσματική.

Επιτάσσει την άμεση αλλαγή της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής.

Αναγκαία αλλαγή που επισημαίνουν και οι παράγοντες της αγοράς και οι παραγωγικοί φορείς.

Ωστόσο, συνεχίζεται μία οικονομική πολιτική στην οποία κυριαρχεί η λογική της λογιστικής μείωσης του ελλείμματος σε βάρος την οικονομικής δραστηριότητας.

Απουσιάζει κάθε αναπτυξιακός προσανατολισμός.

Κάτι που αποτυπώνεται και από την εγκατάλειψη των αναπτυξιακών εργαλείων της οικονομίας.

Το ΕΣΠΑ έχει βαλτώσει με αποτέλεσμα η χώρα από την 5η θέση σε απορροφήσεις κοινοτικών πόρων που ήταν τον περασμένο Σεπτέμβριο να βρίσκεται σήμερα στην 23η θέση.

Το ΤΕΜΠΜΕ αγγίζει τα όρια της αδράνειας, αφού το τρίμηνο Ιούνιος – Αύγουστος δανειοδοτήθηκαν 100 φορές λιγότερες μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2009.

Οι πρωτοβουλίες για ΣΔΙΤ και οι συμβάσεις παραχώρησης παραμένουν λεκτικό σχήμα.

Το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας παραμένουν ακόμα στις προθέσεις της Κυβέρνησης.

Αναπτυξιακός Νόμος ακόμα δεν υπάρχει.

Κυρίες και κύριοι,

Εμείς, ως Ν.Δ., έγκαιρα, υπογραμμίσαμε την ανάγκη αλλαγής του ακολουθούμενου μείγματος οικονομικής πολιτικής.

Τονίσαμε με κάθε τρόπο την επιτακτική ανάγκη της στήριξης και ενίσχυσης της επιχειρηματικής δραστηριότητας για να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις ανάταξης της οικονομίας.

Και αυτό διότι, η επιχειρηματικότητα είναι σημαντική πηγή ανάπτυξης, καθώς συμβάλλει

  • στη δημιουργία θέσεων εργασίας,
  • στην ενθάρρυνση της οικονομικής δραστηριότητας,
  • στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας.

Παράλληλα, η επιχειρηματική δραστηριότητα αποτελεί καθοριστικό πεδίο καταξίωσης του πιο σημαντικού κεφαλαίου της πατρίδας μας, της νέας γενιάς.

Η νεολαία μπορεί και πρέπει να αξιοποιήσει το «επιχειρηματικό δαιμόνιο» που χαρακτηρίζει τη χώρα μας, σύμφωνα με παλαιότερες μελέτες του ΙΟΒΕ και του Παγκόσμιου Παρατηρητηρίου για την Επιχειρηματικότητα.

Για να το επιτύχει αυτό είναι καθοριστικής σημασίας η αρωγή από την Πολιτεία, ώστε να μπορέσει η νέα γενιά να προωθήσει την επιχειρηματική νοοτροπία μέσα από τη δημιουργία και λειτουργία μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε χώρες όπως η Ελλάδα, και δη σε περιοχές όπως η Βόρεια Ελλάδα, απαρτίζουν τη ραχοκοκαλιά της οικονομικής μεγέθυνσης και το συνδετικό ιστό της κοινωνικής συνοχής.

Συμβάλλουν στη μείωση της ανεργίας. Ενδεικτικά να αναφέρω οτι η απασχόληση σ’ αυτές αυξήθηκε την περίοδο 2002-08 κατά 15%.

Αποτελούν εγγύηση για την ισόρροπη ανάπτυξη και την ευμάρεια του τόπου.

Συνιστούν προϋπόθεση για την έξοδο της χώρας από το φαύλο κύκλο της ύφεσης.

Κυρίες και κύριοι,

Για να βγει, όμως, η χώρα από την ύφεση θα πρέπει να ακολουθήσει ένα εναλλακτικό μείγμα οικονομικής πολιτικής.

Εναλλακτικό μείγμα που θα στοχεύει στον ισορροπημένο συγκερασμό της αναγκαίας δημοσιονομικής προσαρμογής και της ανάταξης, αρχικά, και ανάπτυξης, μεταγενέστερα, της οικονομίας.

Εναλλακτικό μείγμα που αποτελεί τον πυρήνα του Σχεδίου Εξόδου από την Κρίση που κατέθεσε ο Πρόεδρος της Ν.Δ. κ. Αντώνης Σαμαράς στις 7 Ιουλίου, και θα επαναλάβει αύριο από αυτό το χώρο.

Σχέδιο συμβατό με την ελληνική πραγματικότητα.

Σχέδιο ελπίδας για τους πολίτες και προοπτικής για την οικονομία και τη χώρα.

Σας ευχαριστώ πολύ και καλή επιτυχία.

InstagramYoutube