Eurogroup

Άρθρο στην ιστοσελίδα “Liberal.gr” – “Απόφαση κατώτερη των προσδοκιών και των κεκτημένων” | 25.6.2018

Οι πολίτες της χώρας έχουν πληρώσει πολύ ακριβά τις θριαμβολογίες της Κυβέρνησης, οι οποίες τελικά, πολύ γρήγορα, αποδεικνύονται αυταπάτες, ψευδαισθήσεις και λάθος υπολογισμοί.

Αυτό θα επιβεβαιωθεί και με την τελευταία απόφαση του Eurogroup, που αφορά τη μετα-προγραμματική περίοδο της χώρας και τη ρύθμιση του δημοσίου χρέους.

Και αυτό γιατί:

1ον. Η Ελλάδα, μόνη μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών-μελών που «βγήκαν» από προγράμματα προσαρμογής, «μπαίνει» σε καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας (Κανονισμός 472/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου).

Καθεστώς που εμπεριέχεται και στην προληπτική γραμμή πίστωσης (Άρθρο 5, “Enhanced surveillance”, Guideline on Precautionary Financial Assistance).

Η μετα-προγραμματική παρακολούθηση θα είναι ασφυκτική, ίδια με την μνημονιακή παρακολούθηση.

Οι θεσμοί, με τη συμμετοχή του ΔΝΤ, θα συντάσσουν 4 εκθέσεις το έτος, ενώ η χώρα αναλαμβάνει αυστηρές πολυετείς δεσμεύσεις, μέσα σε συγκεκριμένα ασφυκτικά πλαίσια και χρονοδιαγράμματα.

2ον. Οι μετα-προγραμματικές δεσμεύσεις συνιστούν, επί της ουσίας, ένα 4ο Μνημόνιο.

Με νέα μέτρα λιτότητας για το 2019 και το 2020, όπως είναι η περικοπή των συντάξεων, η μείωση του αφορολόγητου και οι αυξήσεις των ασφαλιστικών εισφορών των ελεύθερων επαγγελματιών, διαμορφώνοντας τον συνολικό – ιδιαίτερα επώδυνο για τους πολίτες – λογαριασμό της διακυβέρνησης του κ. Τσίπρα στα 14,5 δισ. ευρώ.

Και με ιδιαίτερα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, τα οποία επεκτείνονται μέχρι το 2060.

Με την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ λύσαμε το γρίφο που απασχολεί τη διεθνή κοινότητα των οικονομολόγων: πως δηλαδή, από το «λεφτά χωρίς Μνημόνιο» μπορείς να καταλήξεις σε «ένα ακόμη Μνημόνιο, χωρίς λεφτά».

3ον. Οι αποφάσεις για τη ρύθμιση του χρέους έρχονται να καλύψουν μέρος της επιβάρυνσης της βιωσιμότητάς του την τελευταία τριετία.

Συγκεκριμένα, στην ανάλυση βιωσιμότητας χρέους, τον Ιούνιο του 2015, το ΔΝΤ υποστήριζε ότι το χρέος είχε μπει σε «μονοπάτι βιωσιμότητας» από τον Μάιο του 2014. Εκτιμούσε ότι αυτό θα διαμορφωνόταν κοντά στο 60% του ΑΕΠ το 2060, ενώ οι χρηματοδοτικές ανάγκες κοντά στο 13% του ΑΕΠ.
Στην τελευταία ανάλυση βιωσιμότητας χρέους, τον Ιούλιο του 2017, το ΔΝΤ εκτιμά ότι το δημόσιο χρέος θα εκτοξευθεί στο 195% του ΑΕΠ το 2060, ενώ οι χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας στο 45% του ΑΕΠ! Και χαρακτηρίζει το χρέος ως «εξαιρετικά μη βιώσιμο».
Είναι προφανές ότι η βιωσιμότητά του επιβαρύνθηκε την τελευταία τριετία, ιδιαίτερα με την «υπερήφανη διαπραγμάτευση» και τη «δημιουργική ασάφεια» του 1ου εξαμήνου του 2015. Διεθνείς παράγοντες και φορείς εκτιμούν το κόστος εκείνης της περιόδου κατ’ ελάχιστον στα 86 δισ. ευρώ.

4ον. Οι αποφάσεις για τη ρύθμιση του χρέους απέχουν από τις δεσμεύσεις που είχε εξασφαλίσει η Ελλάδα ήδη από το 2012, και οι οποίες δυστυχώς – με ευθύνη των εταίρων – μέχρι σήμερα δεν υλοποιήθηκαν.

Συγκεκριμένα:

α) Η απόφαση του 2012 προέβλεπε η επιστροφή των κερδών από τη διακράτηση των ελληνικών ομολόγων από τις ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες να γίνει χωρίς όρους και προϋποθέσεις, αντιθέτως απ’ ότι προβλέπεται σήμερα.

β) Η απόφαση του 2012 προέβλεπε τη μετάθεση της πληρωμής τόκων για τα δάνεια του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης (EFSF) κατά 10 χρόνια, δηλαδή ίση παράταση της περιόδου χάριτος με αυτή που προβλέπεται σήμερα, και την επιμήκυνση των ωριμάνσεων των δανείων για 15 χρόνια, δηλαδή περισσότερα απ’ ότι προβλέπεται σήμερα.

γ) Η απόφαση του 2012 προέβλεπε μείωση του λόγου χρέος/ΑΕΠ, στο 124% το 2020 και «αισθητά πιο κάτω» από το 110% το 2022. Σχετικές προβλέψεις δεν υπάρχουν στην τελευταία απόφαση. Υπενθυμίζεται ότι η Κυβέρνηση, στο τελευταίο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής, εκτιμά τον σχετικό λόγο στο 150% το 2022.

5ον. Οι αποφάσεις για τη ρύθμιση του χρέους υπολείπονται ακόμη και των προβλέψεων των αποφάσεων του Eurogroup του 2017.

Συγκεκριμένα, με την τελευταία απόφαση:

α) Προβλέπεται η επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων ύψους 2,2% του ΑΕΠ από το 2023 μέχρι το 2060. Στην απόφαση του 2017, η σχετική πρόβλεψη ήταν για πρωτογενή πλεονάσματα «ίσα ή υψηλότερα αλλά κοντά στο 2% του ΑΕΠ» για την ίδια περίοδο. Αυτή η φαινομενικά μικρή διαφορά του 0,2% του ΑΕΠ, η οποία θα έπρεπε να διεκδικηθεί από την Κυβέρνηση, ισοδυναμεί, σε σημερινούς όρους ΑΕΠ, με περίπου 360 εκατ. ευρώ. Όσο η περικοπή του εισπραχθέντα ΕΝΦΙΑ κατά περίπου 15%.

β) Η 10ετής παράταση της περιόδου χάριτος και η 10ετής επιμήκυνση των ωριμάνσεων συνιστούν θετικές παρεμβάσεις, αλλά δεν είναι οι βέλτιστες που θα μπορούσαν να επιτευχθούν. Στην απόφαση του 2017, η σχετική πρόβλεψη ήταν μέχρι και 15 έτη.

γ) Η επιστροφή των κερδών από τη διακράτηση των ελληνικών ομολόγων από τις ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες θα υλοποιηθεί σε εξαμηνιαίες δόσεις μέχρι τον Ιούνιο του 2022, και θα συνδυάζεται με την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων. Στην απόφαση του 2017, η επιστροφή προβλέπονταν να μην είναι τμηματική και να είναι και αυτόματη.

δ) Η γαλλική πρόταση για αυτόματη σύνδεση των παρεμβάσεων για το χρέος με το ρυθμό ανάπτυξης, όπως προβλέπονταν στην απόφαση του 2017, για την οποία η Αξιωματική Αντιπολίτευση είχε εκφράσει προβληματισμούς και η Κυβέρνηση θριαμβολογούσε, εξαφανίστηκε.

ε) Υπάρχει η δέσμευση να επανεξεταστεί η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους το 2032, κάτι που δεν προβλέπονταν στην απόφαση του 2017.

6ον. Από την τελευταία δόση του δανείου, ύψους 15 δισ. ευρώ, ούτε 1 ευρώ δεν θα «πέσει» στην πραγματική οικονομία.

Ένα σημαντικό μέρος αυτής, ύψους 9,5 δισ. ευρώ, θα κατευθυνθεί για το «χτίσιμο» ταμειακού αποθέματος. Απόθεμα που μέχρι σήμερα δημιουργούσε η Κυβέρνηση «στραγγαλίζοντας» την οικονομία, υπερφορολογώντας τους πολίτες, κηρύσσοντας εσωτερική στάση πληρωμών και καταφεύγοντας σε υπέρμετρο και σχετικά ακριβό εσωτερικό δανεισμό, μετατρέποντας το εργαλείο των πράξεων διαχείρισης ταμειακής ρευστότητας σε πράξη αναγκαστικού εσωτερικού δανεισμού.

7ον. Ενώ σημαντικό μέρος των προβλεπόμενων πόρων του δανείου, ύψους 24 δισ. ευρώ, θα παραμείνει αχρησιμοποίητο, στερώντας ρευστότητα από την οικονομία.

Η Κυβέρνηση θα έπρεπε να διασφαλίσει αυτούς τους πόρους, όταν μάλιστα ότι έχει πάρει δημοσιονομικά μέτρα που εκτείνονται και για μετά τη λήξη του προγράμματος, ενώ – μέσω του Υπερταμείου – έχει δεσμεύσει τη δημόσια περιουσία της χώρας για χρονικό διάστημα ενός αιώνα.

Με δεδομένη συνεπώς την τελευταία απόφαση του Eurogroup, η οποία είναι κατώτερη των προσδοκιών και των κεκτημένων της χώρας τα προηγούμενα χρόνια, το ερώτημα που τίθεται είναι τι πρέπει να γίνει ώστε η χώρα να βγει οριστικά και βιώσιμα από το «τούνελ» της κρίσης, να επιτύχει την επιθυμητή και πραγματική «καθαρή έξοδο» από τα μνημόνια και να διασφαλίσει τη χρηματοδότησή της από τις διεθνείς αγορές, με χαμηλό κόστος δανεισμού.

Για να γίνουν αυτά, πρέπει να κινηθούμε γρήγορα, αποτελεσματικά και ασυμβίβαστα απέναντι στην παραίτηση, στο τέλμα και στη μετριότητα. Να υπηρετήσουμε δυναμικά την αρμονική ισορροπία μεταξύ οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης, με πολιτική βούληση, αξιοπιστία και σχέδιο.

Σχέδιο επίτευξης υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, δημιουργίας ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής, που θα οδηγεί σε αύξηση της παραγωγικότητας παραδοσιακών και νέων συντελεστών παραγωγής, ώστε να επιστρέψει ένα ποσοστό τουλάχιστον από την αυξημένη «διαρροή εγκεφάλων» και να ανταποκριθεί η χώρα στον δομικό μετασχηματισμό της εργασίας εξαιτίας της τεχνολογικής αλλαγής. Σχέδιο που θα αυξάνει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση του πλούτου της χώρας, χωρίς πρόσθετη εσωτερική υποτίμηση, με ενίσχυση των εξαγωγών και των εταιρικών επενδύσεων.

Αυτά, μόνο η επόμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας μπορεί να τα διασφαλίσει.

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στο ραδιοφωνικό σταθμό “Real FM 97,8” | 24.6.2018

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ:

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό “ΘΕΜΑ Radio 104,6” | 22.6.2018

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντεξη εδώ:

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στο “Πρακτορείο 104,9″ του ΑΠΕ-ΜΠΕ | 22.6.2018

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ:

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Real News” – “Αυτή η Κυβέρνηση δεν μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση”

Κ. Σταϊκούρα, η Κυβέρνηση τελικά στο Eurogroup πέρασε κάτω από τον πήχη όπως υποστηρίζει το κόμμα σας;

Η απόφαση αυτό δείχνει.

Το ύψος της δόσης είναι πολύ χαμηλότερο των αναγκών της οικονομίας και των προβλέψεων της συμφωνίας. Αυτή χορηγείται με το σταγονόμετρο, ενώ μόλις 1,6 δισ. ευρώ, και μάλιστα σε υποδόσεις, θα μείνουν εντός χώρας για την κάλυψη εσωτερικών αναγκών.

Επίσης, παρά το γεγονός ότι η Κυβέρνηση ψήφισε ένα επώδυνο 4ο Μνημόνιο, με πρόσθετα μέτρα λιτότητας και υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2022, δεν πήρε κάποια ουσιαστική ρύθμιση του χρέους. Όλα παραπέμπονται στο μέλλον, υπό αυστηρές προϋποθέσεις, ασαφείς μηχανισμούς και στο βαθμό που αυτό καταστεί αναγκαίο. Η διατύπωση μάλιστα των όποιων δυνητικών μεσοπρόθεσμων παρεμβάσεων παραμένει η ίδια με την απόφαση του Eurogroup του Μαϊου του 2016. Κάτι που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ στους επόμενους μήνες.

Συνεπώς, η δέσμευση της Κυβέρνησης ότι όλα (δηλαδή αξιολόγηση, ρύθμιση χρέους και ποσοτική χαλάρωση) θα έκλειναν ταυτόχρονα, δεν επετεύχθη.

Συνολική συμφωνία δεν υπήρξε.

Πήρε πολλές υποσχέσεις, αλλά καθαρή λύση για το χρέος, όπως όλοι επιθυμούσαμε, δεν προέκυψε.

Σε ότι αφορά τη ρήτρα ανάπτυξης, αντί το μέρισμα αυτής να κατευθυνθεί στην ελληνική κοινωνία, θα πηγαίνει για την αποπληρωμή του χρέους.

Η θριαμοβολογία δε της Κυβέρνησης, ότι υπήρξε για «πρώτη φορά» σαφής δέσμευση πως θα υποστηριχθεί η έξοδος της Ελλάδας στις αγορές, είναι έωλη, αφού αντίστοιχη αναφορά υπήρξε, ενδεικτικά, και το Νοέμβριο του 2012.

Ο κ. Τσίπρας μίλησε για εθνικό στόχο εξόδου της χώρας από την κρίση. Πόσο κοντά βρίσκεται στην επίτευξή του;

Αλήθεια, ποιόν εθνικό στόχο έχει καταφέρει, μέχρι σήμερα, αυτή η Κυβέρνηση να πετύχει;

Προσπαθεί να επαναφέρει την οικονομία σε διαδικασία μεγέθυνσης, κατάσταση στην οποία την παρέλαβε, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να άρει τους κεφαλαιακούς περιορισμούς, τους οποίους η ίδια προκάλεσε, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να πετύχει κάτι ουσιαστικό για το χρέος, στηριζόμενη στις αποφάσεις του 2012, αφού πρώτα επιβάρυνε τη βιωσιμότητά του, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να εντάξει τη χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, στο οποίο θα έπρεπε να βρίσκεται από το Μάρτιο του 2015, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να βγάλει τη χώρα στις διεθνείς αγορές, κάτι που είχε γίνει το 2014, και δεν τα έχει καταφέρει.

Αυτή η Κυβέρνηση, εκ του αποτελέσματος, δεν μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση.

Τι διαφορετικό θα είχε καταφέρει μια Κυβέρνηση ΝΔ;

Κατ’ αρχάς, δεν θα είχε φέρει τη χώρα στη σημερινή κατάσταση, με τα δύο αχρείαστα μνημόνια και τα νέα μέτρα λιτότητας, συνολικού ύψους 14,5 δισ. ευρώ.

Με δεδομένη όμως την κατάσταση που δημιούργησε η Κυβέρνηση, η ΝΔ θα είχε προχωρήσει ταχύτερα τις διαρθρωτικές αλλαγές, θα είχε αποπληρώσει ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου για να ενισχύσει τη ρευστότητα στην οικονομία, θα είχε ακολουθήσει ένα διαφορετικό μίγμα πολιτικής με σταδιακή μείωση φορολογικών συντελεστών και θα είχε δρομολογήσει μία συμφωνία με τους δανειστές σε πιο ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους.

Η Κυβέρνηση όμως, όπως υποστηρίζει, διαπραγματεύεται τουλάχιστον «για πρώτη φορά» τη ρύθμιση του χρέους.

Κατ’ αρχάς, η ίδια η Κυβέρνηση, στο 4ο Μνημόνιο, ομολογεί ότι, μετά το 2012, «η σύνθεση και η δομή του χρέους βελτιώθηκαν, η μέση υπολειπόμενη φυσική διάρκειά του έχει χρονικά επεκταθεί και έχουν μειωθεί αισθητά οι δαπάνες εξυπηρέτησής του». Συνεπώς, οι όποιες αναφορές περί ρύθμισης του χρέους «για πρώτη φορά» αποδεικνύονται σήμερα απλώς μύθοι και ψέματα.

Επίσης, είναι αλήθεια ότι η βιωσιμότητα του χρέους επιβαρύνθηκε τα τελευταία χρόνια, μετά τους ανερμάτιστους χειρισμούς της σημερινής Κυβέρνησης.

Όπως είναι αλήθεια ότι οι δανειστές δεν έχουν υλοποιήσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν, το Νοέμβριο του 2012.

Συνεπώς, σήμερα, οι δανειστές θα έπρεπε να δρομολογήσουν ουσιαστικές και συγκεκριμένες παρεμβάσεις για την ρύθμιση του χρέους, στην κατεύθυνση των προτάσεων που καταθέσαμε ως ΝΔ, από τον Μάιο του 2016.

Αυτό, δυστυχώς, δεν έγινε.

Όπως φάνηκε στην τελευταία απόφαση του Eurogroup, η χώρα είναι εγκλωβισμένη στην περυσινή απόφαση, που προσυπέγραψε η Κυβέρνηση, σύμφωνα με την οποία τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος θα ληφθούν μετά τη λήξη του προγράμματος, υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα υλοποιεί πλήρως τις δεσμεύσεις της και, το σημαντικότερο, στο βαθμό που αυτό κριθεί τότε αναγκαίο από τους θεσμούς, μέσα από μία νέα έκθεση βιωσιμότητας του χρέους.

Τελικά οι γερμανικές κάλπες αποτελούν το μεγάλο αγκάθι των διαπραγματεύσεων για την ελληνική πλευρά;

Οι γερμανικές εκλογές επηρεάζουν, ως ένα βαθμό, σήμερα, τις διαπραγματεύσεις.

Οι διαπραγματεύσεις όμως, θα έπρεπε να είχαν ολοκληρωθεί εδώ και ένα χρόνο, όταν αυτός ο παράγοντας δεν ήταν σημαντικός, κάτι όμως που με ευθύνη της Κυβέρνησης δεν έγινε.

Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, με τις συνεχείς παλινδρομήσεις της μεταξύ ιδεοληψίας και κυνισμού και με το ανερυθρίαστο ρεσιτάλ ψεμάτων και αυτοδιαψεύσεών της, έχασε χρόνο.

Πολύτιμο χρόνο για δήθεν «ηρωικές διαπραγματεύσεις», και επί της ουσίας, για κομματικές διευθετήσεις και «φαντεζί γαρνιτούρες» στο «σερβίρισμα» των μέτρων στους πολίτες.

Καθυστερήσεις, που κατέστησαν επαχθέστερο το λογαριασμό για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Πότε θα παρουσιάσετε το οικονομικό σας πρόγραμμα; Η Κυβέρνηση σας κατηγορεί οτι δεν έχετε πρόγραμμα.

Ποιος το λέει αυτό; Η σημερινή Κυβέρνηση, η οποία χωρίς σχέδιο και στρατηγική, κινούμενη στη λογική του «βλέποντας και κάνοντας», υποχωρεί σε όλα, υπογράφει τα πάντα, και έχει αποδειχθεί «η μνημονιακότερη διακυβέρνηση» της χώρας;

Η αλήθεια είναι ότι η ΝΔ, από την ΔΕΘ, άρχισε να ξεδιπλώνει πτυχές του οικονομικού της προγράμματος, ξεκινώντας από τη δημοσιονομική πολιτική, με τις προτάσεις της για τη μείωση συγκεκριμένων φορολογικών συντελεστών. Ακολούθησαν οι θέσεις μας για τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, τη ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους κ.α.

Το προσεχές διάστημα, θα συνεχίσουμε να ξετυλίγουμε το ρεαλιστικό πρόγραμμά της.

Σταδιακά, μεθοδικά και τεκμηριωμένα, σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας

Τοποθέτηση στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων – Ενημέρωση από τον Υπουργό Οικονομικών για το Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου 2017

Κύριε Υπουργέ,

Οι Βουλευτές της ΝΔ, ασκώντας το κοινοβουλευτικό μας δικαίωμα, ζητήσαμε να ενημερωθούμε για τα αποτελέσματα του τελευταίου Eurogroup.

Συνεδρίαση από την οποία δεν προέκυψε, όπως συνηθίζεται, γραπτή δήλωση των αποτελεσμάτων της.

Συνεδρίαση μετά την οποία δεν υπήρξε δήλωσή σας, όπως το συνηθίζετε.

Προφανώς γιατί οι δεσμεύσεις που αναλάβατε είναι επώδυνες και τα νέα μέτρα σκληρά.

Αναμενόμενο βέβαια, αν ανατρέξει κανείς στην ταπεινωτική επιστολή σας προς τους θεσμούς, στα τέλη Δεκεμβρίου, όταν υπόσχεστε, σύμφωνα με την μετάφραση του ίδιου του Υπουργείου Οικονομικών, «διαρκή αφοσίωση στις δεσμεύσεις του Μνημονίου».

Να το επαναλάβω λίγο: «διαρκή αφοσίωση στις δεσμεύσεις του Μνημονίου».

Αντιλαμβάνεστε συνεπώς κανείς γιατί αυτή η Κυβέρνηση είναι «η Κυβέρνηση των προθύμων».

Συνεπώς, για αυτούς τους λόγους ζητήσαμε από εσάς σήμερα, κε. Υπουργέ, να ενημερωθούμε, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, μακριά από εξυπνακισμούς.

Γιατί οι προβληματισμοί και τα ερωτήματα που εγείρονται είναι πολλά.

Και δεν έχουν απαντηθεί, ούτε σήμερα, από εσάς.

Και ξέρετε, η «δημιουργική ασάφεια» αυτής της Κυβέρνησης έχει κοστίσει πολύ ακριβά στη χώρα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, και το έχουμε υποστηρίξει πολλές φορές, θα θέλαμε η σημερινή συζήτηση να είναι διαφορετική.

Να έχει κλείσει η αξιολόγηση, να έχουν ληφθεί τα μέτρα για το χρέος, να έχει μπει η χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, εκκρεμότητα που υπάρχει από το Μάρτιο του 2015.

Δυστυχώς όμως, άλλο ένα Eurogroup πέρασε χωρίς συμφωνία επί της αξιολόγησης.

Χωρίς χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής της.

Με πλήρη υποχώρηση της Κυβέρνησης στις απαιτήσεις των δανειστών, προκειμένου οι θεσμοί να επιστρέψουν από σήμερα.

Χωρίς τις αναγκαίες και ουσιαστικές αποφάσεις για το δημόσιο χρέος.

Και με την ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης να μετατίθεται για το μέλλον.

Συνεπώς, η εκκρεμότητα παραμένει.

Το «σύρσιμο» όμως της αξιολόγησης είναι καταστροφικό για τη χώρα.

Και εδώ αρχίζουν τα συγκεκριμένα ερωτήματα.

1ο Ερώτημα: Κε. Υπουργέ, μπορείτε να δεσμευτείτε για το πότε θα κλείσει η αξιολόγηση;

Θα θέλαμε συγκεκριμένη ημερομηνία.

2ο Ερώτημα: Ισχύει η δήλωση του Πρωθυπουργού, στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, στις 6 Νοεμβρίου, ότι «εντός του 1ου τριμήνου του 2017 εντάσσονται και τα ελληνικά ομόλογα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ»;

Θα γίνει αυτό το Μάρτιο; Δεσμεύεστε; Ή χάθηκε, όπως το συνηθίζετε άλλωστε, και αυτή η ημερομηνία;

3ο Ερώτημα: Κε. Υπουργέ, πότε θα έπρεπε να είχε κλείσει η αξιολόγηση;

Πότε προέβλεπε ο Προϋπολογισμός του 2017 εκταμίευση της δόσης; Μήπως από το Δεκέμβριο του 2016;

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, με βάση το 3ο Μνημόνιο, η 2η αξιολόγηση θα έπρεπε να είχε κλείσει πριν από ένα χρόνο, το Φεβρουάριο του 2016.

Με βάση την επικαιροποίηση του Μνημονίου, τον Οκτώβριο.

Και με βάση τις διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού στις αρχές Δεκεμβρίου.

Τίποτα απ’ αυτά δεν έγινε.

Και δεν είναι μόνο δικές μας διαπιστώσεις.

Ο κ. Φίλης υποστήριξε, πρόσφατα, ότι «είχαμε πει στις 5 Δεκεμβρίου κλείσιμο της αξιολόγησης και θα φύγει το ΔΝΤ. Δεν επιβεβαιώθηκε καμία εκτίμησή μας.»

Και σήμερα, η Κυβέρνηση πανηγυρίζει απλώς για την επιστροφή των θεσμών στην Ελλάδα.

Και ενώ η πραγματική οικονομία βουλιάζει.

4ο Ερώτημα: Υπήρξε τελικά πολιτική συμφωνία στο Eurogroup;

Το non-paper της Κυβέρνησης το είδατε;

Συμφωνείτε με το περιεχόμενό του;

Υποστηρίζει ότι «υπήρξε πολιτική συμφωνία».

Όμως, ο επικεφαλής του Eurogroup ανέφερε ότι «δεν υπάρχει πολιτική συμφωνία».

Όλα παραπέμπονται στη συνέχεια της διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς, που θα πρέπει να καταλήξει σε μία τεχνική συμφωνία (staff level agreement), ώστε στη συνέχεια, σε επόμενο Eurogroup, να υπάρξει πολιτική συμφωνία.

Κε. Υπουργέ, ποιος λέει ψέματα; Το Μαξίμου ή ο Επικεφαλής του Eurogroup;

5ο Ερώτημα: Κε. Υπουργέ, για εσάς, η καθυστέρηση ολοκλήρωσης της αξιολόγησης έχει κόστος;

Γιατί για κάποιους υπουργούς της Κυβέρνησής σας, έχει όφελος.

Τελικά, λόγω της πολύμηνης καθυστέρησης, όπως έχετε υποστηρίξει «καήκαμε» ή «καιγόμαστε»;

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, για τη ΝΔ, η καθυστέρηση έχει τεράστιο κόστος για τη χώρα και τους πολίτες.

Σ’ αυτή την εκτίμηση συμφωνούν η Τράπεζα της Ελλάδος, το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, το Δημοσιονομικό Συμβούλιο, ερευνητικοί και μη φορείς.

Δεν είναι όμως μόνο εκτίμηση. Είναι και διαπίστωση.

Και αυτό γιατί οι καθυστερήσεις των 2 τελευταίων ετών, εξαιτίας της αναποτελεσματικότητας, της αναξιοπιστίας και των ιδεοληψιών της Κυβέρνησης, έχουν καταλήξει:

  • Σε ένα 3ο, αχρείαστο, Μνημόνιο.
  • Στους κεφαλαιακούς περιορισμούς, που ακόμη υφίστανται.
  • Στο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων, διάρκειας ενός αιώνα.
  • Στον οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη».
  • Σε πρόσθετα μέτρα λιτότητας ύψους, μέχρι σήμερα, 9 δισ. ευρώ.

Και ακολουθούν και άλλα, με την επικείμενη νομοθέτηση νέων, επώδυνων μέτρων λιτότητας και για μετά τη λήξη του Προγράμματος, δηλαδή για μετά το 2018.

Το πόσα θα είναι αυτά τα νέα μέτρα, θα το δούμε το επόμενο διάστημα.

Δυστυχώς όμως, θα τα βιώσουν, με οδυνηρό τρόπο, οι πολίτες.

6ο Ερώτημα: Μην μας επαναλάβετε τη γνωστή αναφορά για παράλογες απαιτήσεις του ΔΝΤ.

Διότι και εμείς έχουμε αναφερθεί σε αυτές, όπως και στο μερίδιο ευθύνης που οι δανειστές έχουν για το αδιέξοδο.

Αλήθεια όμως, εσείς έχετε ολοκληρώσει όλες τις μεταρρυθμίσεις τις οποίες έχετε υπογράψει και υπάρχουν στο Πρόγραμμα;

Η απάντηση είναι όχι. Και το έχετε υποστηρίξει και εσείς αυτό.

Συνεπώς, ακόμη και αν δεν υπήρχαν οι παράλογες απαιτήσεις, εσείς δεν είστε συνεπής στις μεταρρυθμιστικές δεσμεύσεις σας.

Διότι, από ιδεοληψία, δεν τις πιστεύετε.

7ο Ερώτημα: Και μιας και ο λόγος για τις παράλογες απαιτήσεις, μήπως τελικά τις έχετε αποδεχθεί;

Πως αξιολογείτε τη δήλωση του Εκπροσώπου του ΔΝΤ ότι «καλωσορίζουμε την πρόοδο των ελληνικών αρχών στην εκπλήρωση των απαιτήσεων των θεσμών σε τομείς-κλειδιά. Στη βάση αυτή, συμφωνήσαμε να στείλουμε πίσω την αποστολή.»

Κε. Υπουργέ, είναι ανακριβής η δήλωση; Λέει ψέματα το ΔΝΤ;

Είναι σαφές, με την αποδοχή των απαιτήσεων των εταίρων και δανειστών, ότι όχι μόνο δεν «έχουμε το τέλος της λιτότητας», αλλά έχουμε τη διεύρυνση και την επέκταση της λιτότητας.

Με την υπογραφή του κ. Τσίπρα και τη δική σας.

Και κάτι ακόμη: με δεδομένες τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Κυβέρνηση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και πρόσθετα μέτρα λιτότητας μετά τη λήξη του Προγράμματος, δηλαδή μετά το 2018, το επόμενο Μεσοπρόθεσμο που θα καλύπτει την περίοδο 2018-2021 θα αποτελέσει, ουσιαστικά, το «4ο Μνημόνιο».

Και πάμε τώρα στις δεσμεύσεις σας.

8ο Ερώτημα: Συμφωνήσατε σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστηρίζατε ότι αυτά δεν «βγαίνουν».

Ο Πρωθυπουργός όμως δεν υποστήριζε, στο Economist, στις 23 Ιουνίου 2016, ότι «είναι απολύτως αδύνατον, πρωτογενή πλεονάσματα του ύψους του 3,5% του ΑΕΠ, μετά το 2018, να διατηρηθούν και, μάλιστα, για αρκετά χρόνια. Εκτός και αν θέλουμε να πνίξουμε την ελληνική οικονομία και να έχουμε διαρκώς συνθήκες μακροχρόνιας στασιμότητας»;

Πάει και αυτή η «κόκκινη γραμμή»;

9ο Ερώτημα: Συμφωνήσατε στην άμεση νομοθέτηση μέτρων για τα χρόνια μετά την ολοκλήρωση του 3ου Μνημονίου, δηλαδή για μετά το 2018.

Μα εσείς δεν υποστηρίζατε, σε Συνέντευξή σας, στις 22 Ιανουαρίου, ότι «η Κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να νομοθετήσει τώρα μέτρα για το 2019 και μετά»;

Εσείς δεν υποστηρίζατε, με Δελτίο Τύπου της 26ης Ιανουαρίου, «ότι η νομοθέτηση εκ των προτέρων τι θα γίνει το 2019 εκφεύγει κατά πολύ του δημοκρατικού ευρωπαϊκού πλαισίου και των ηθικών αξιών»;

Πάει και αυτή η «κόκκινη γραμμή»;

10ο Ερώτημα: Συμφωνήσατε στη μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου.

Μα το Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης δεν υποστήριζε, σε Δελτίο Τύπου, στις 22 Ιανουαρίου 2017, ότι «δεν είναι στις προθέσεις της Κυβέρνησης η μείωση του αφορολόγητου»;

Πάει και αυτή η «κόκκινη γραμμή»;

Και αλήθεια, κε. Υπουργέ, εσείς προσωπικά το αποδέχεστε;

Διότι είχατε απειλήσει, στις 12 Απριλίου 2016, με παραίτηση αν μειωνόταν πέρυσι το αφορολόγητο.

Τελικά μειώθηκε, αλλά δεν παραιτηθήκατε.

Σήμερα που θα μειωθεί και άλλο, τι θα κάνετε;

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Όλα αυτά τα μέτρα λιτότητας θα εφαρμοστούν προκειμένου να επιτευχθούν υψηλοί δημοσιονομικοί στόχοι.

Ενώ, τα όποια επεκτατικά μέτρα θα εφαρμοστούν υπό την προϋπόθεση ότι θα επιτυγχάνονται αυτοί οι στόχοι.

Απόδειξη;

Η αναφορά του Επικεφαλής του Eurogroup, ότι «αν όλα πάνε καλά, και οι δημοσιονομικοί στόχοι εκπληρώνονται, τότε μπορεί να υπάρξει δημοσιονομικός χώρος».

Αλήθεια όμως, εσείς δεν υποστηρίζατε ότι αυτοί οι στόχοι δεν πιάνονται;

Εσείς δεν λέγατε ότι αυτοί απαιτούν νέα μέτρα λιτότητας;

Σήμερα υποστηρίζετε ότι θα υπάρξει και δημοσιονομικό περιθώριο για ελαφρύνσεις;

Η αλήθεια είναι ότι αντί η Κυβέρνηση να συζητά, όπως η Αξιωματική Αντιπολίτευση έχει προτείνει, για χαμηλότερους, ρεαλιστικούς στόχους που θα δημιουργήσουν χώρο για φορολογικές ελαφρύνσεις, έχει ήδη δεσμευθεί σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, η επίτευξη των οποίων απαιτεί πρόσθετα μέτρα λιτότητας.

Πρόσθετα μέτρα λιτότητας για να επιτευχθεί υπερκάλυψη του στόχου, ώστε να υπάρξει δημοσιονομικός χώρος προκειμένου να ενεργοποιηθούν τα αντισταθμιστικά μέτρα.

Τα οποία βέβαια αντισταθμιστικά μέτρα, τόσο στο 2ο όσο και στο 3ο Μνημόνιο, προβλέπονται.

Να σας θυμίσω ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση επέτυχε, το 2014, τη μείωση σειράς φορολογικών συντελεστών, όπως είναι ενδεικτικά ο ΦΠΑ στην εστίαση, κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες, από το 23% στο 13%.

Και σήμερα η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι μετά το 2018, και υπό την προϋπόθεση ότι επιτυγχάνονται τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, θα μειώσει το ΦΠΑ στην εστίαση από το 24% που τον πήγε στο 13% που τον βρήκε.

Τρανή απόδειξη της αποτυχίας σας.

Συμπερασματικά, υποχωρήσεις συνεχώς και παντού, διαπραγματευτικές ήττες και ψέματα είναι το τρίπτυχο της Κυβερνητικής αποτυχίας.

Ας μην προσπαθεί συνεπώς άλλο η Κυβέρνηση να «μασκαρέψει» την αλήθεια.

Οι Απόκριες πέρασαν!

Συνέντευξη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ – «Νέα δημοσιονομικά μέτρα ή δήθεν διαρθρωτικές αλλαγές δεν ψηφίζουμε»

Κύριε Σταϊκούρα, τελικά στο Eurogroup της Δευτέρας βγήκε «λευκός καπνός». Οι εκπρόσωποι των θεσμών επιστρέφουν την προσεχή εβδομάδα. Η εξέλιξη αυτή δεν είναι θετική για τη χώρα;

Κα. Αδηλίνη, άλλο ένα Eurogroup πέρασε χωρίς συμφωνία επί της αξιολόγησης, χωρίς χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής της, με πλήρη υποχώρηση της Κυβέρνησης στις απαιτήσεις των δανειστών προκειμένου οι θεσμοί να επιστρέψουν, χωρίς τις αναγκαίες και ουσιαστικές αποφάσεις για το δημόσιο χρέος, και με την ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης να μετατίθεται για το μέλλον.

Συνεπώς, η εκκρεμότητα παραμένει.

Προφανώς η έλευση των θεσμών σε σύγκριση με το πλήρες αδιέξοδο αποτελεί θετική εξέλιξη.

Αλλά το «σύρσιμο» της αξιολόγησης είναι καταστροφικό για τη χώρα.

Εσείς όμως δεν ζητούσατε να κλείσει άρον-άρον η αξιολόγηση;

Η ΝΔ ζήτησε, εγκαίρως, να κλείσει το συντομότερο η αξιολόγηση και με τον καλύτερο δυνατό για τα ελληνικά συμφέροντα τρόπο.

Εδώ που φτάσαμε, η συμφωνία πρέπει να κλείσει, γιατί σε κάθε άλλη περίπτωση οδηγούμαστε σε χρεωκοπία.

Την αποκλειστική όμως ευθύνη για την τύχη της αξιολόγησης, το σύνολο των μέτρων και τις συνέπειές τους, φέρει η Κυβέρνηση.

Αυτή καθ’ αυτή η συμφωνία δεν βάζει τέρμα σε ένα «4ο Μνημόνιο»;

Είδατε κάποια συμφωνία;

Αποφασίστηκε απλώς η παράταση της διαπραγμάτευσης, σπρώχνοντας, όπως ανέφερα στη δήλωσή μου μετά το Eurogroup, το «τενεκεδάκι λίγο παρακάτω».

Και κάτι ακόμη: με δεδομένες τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Κυβέρνηση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και πρόσθετα μέτρα λιτότητας μετά τη λήξη του Προγράμματος, δηλαδή μετά το 2018, το επόμενο Μεσοπρόθεσμο που θα καλύπτει την περίοδο 2018-2021 θα αποτελέσει, ουσιαστικά, το «4ο Μνημόνιο».

Η Κυβέρνηση έκανε λόγο για πολιτική συμφωνία και τη χαρακτήρισε πολύ θετική εξέλιξη. Μάλιστα, σύμφωνα με την Κυβέρνηση, η συμφωνία αφήνει περιθώρια και «για ιδιαίτερα θετικές εξελίξεις». Εσείς, αντίθετα, ως ΝΔ απαντήσατε λέγοντας ότι «η κυβέρνηση επιχειρεί, άλλη μία φορά, να κοροϊδέψει τον ελληνικό λαό». Δεν βρήκατε τίποτα θετικό στη συμφωνία;

Επαναλαμβάνω ότι συμφωνία δεν υπήρξε.

Ούτε καν πολιτική συμφωνία υπήρξε, όπως ψευδώς υποστήριξε η Κυβέρνηση.

Σας θυμίζω ότι ο επικεφαλής του Eurogroup, στη συνέντευξη τύπου, ανέφερε ότι «δεν υπάρχει πολιτική συμφωνία σε αυτό το σημείο».

Όλα παραπέμπονται στη συνέχεια της διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς, που θα πρέπει να καταλήξει σε μία τεχνική συμφωνία (staff level agreement), ώστε στη συνέχεια, σε επόμενο Eurogroup, να υπάρξει πολιτική συμφωνία.

Ας μην προσπαθεί συνεπώς άλλο η Κυβέρνηση να μασκαρέψει την απόλυτη υποχώρησή της.

Σε απλά ελληνικά θα ήθελα να σας ρωτήσω, τι κέρδισε και τι έχασε η Κυβέρνηση;

Κέρδισε την επιστροφή των θεσμών.

Για να το πετύχει αυτό, η «Κυβέρνηση των προθύμων» έδωσε τα πάντα, υπερβαίνοντας τα χρονικά όρια της εντολής που έχει λάβει.

Συμφώνησε σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστήριζε ότι αυτά δεν «βγαίνουν».

Συμφώνησε στην άμεση νομοθέτηση μέτρων για τα επόμενα χρόνια, μετά και τη λήξη του Προγράμματος, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστήριζε ότι αυτή είναι αντισυνταγματική πράξη.

Συμφώνησε στις απαιτήσεις του ΔΝΤ, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστήριζε ότι αυτές είναι ακραίες.

Υποχωρήσεις συνεχώς και παντού, διαπραγματευτικές ήττες και ψέματα είναι το τρίπτυχο της Κυβερνητικής αποτυχίας.

Δεν ήταν ωστόσο νίκη για τη χώρα η δημόσια τοποθέτηση, για πρώτη φορά, του κ. Ντάισελμπλουμ για «τέλος της λιτότητας»;

Καταρχάς, εγώ άκουσα τον επικεφαλής του Eurogroup να υποστηρίζει ότι «μην ζητάτε από έναν Υπουργό Οικονομικών να υποσχεθεί το τέλος της λιτότητας».

Επίσης, τα μέτρα που φαίνεται να αποδέχθηκε η Κυβέρνηση, όπως η μείωση του αφορολόγητου και των συντάξεων, ακόμη και για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, μόνο το «τέλος της λιτότητας» δεν υποδηλώνουν.

Αντιθέτως, μιλάμε για την διεύρυνση και επέκτασή της.

Και ας μην «βαπτίζουν» κάποιοι αυτά τα επώδυνα δημοσιονομικά μέτρα, δήθεν «διαρθρωτικές αλλαγές».

Γιατί τότε οι πραγματικές διαρθρωτικές αλλαγές, με «αναπτυξιακό πρόσημο», χάνουν το νόημά τους και ταυτίζονται, στα μάτια των πολιτών, με τα μέτρα λιτότητας.

Δυσκολεύοντας την αναγκαία πολιτική και κοινωνική συνεννόηση για την υλοποίησή τους.

Αν τελικά ισχύσει η πληροφορία που θέλει το ΔΝΤ να κάνει πίσω στην απαίτησή του για τα 3,6 δισ. ευρώ μέτρα (2% του ΑΕΠ), που είχε απαιτήσει, δεν είναι μία μεγάλη νίκη;

Κα. Αδηλίνη, όπου «ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι».

Οι δήθεν, μέχρι σήμερα, μεγάλες νίκες της Κυβέρνησης έχουν καταλήξει σε ένα 3ο αχρείαστο Μνημόνιο, στους κεφαλαιακούς περιορισμούς, στο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων διάρκειας ενός αιώνα, στον οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη», σε πρόσθετα μέτρα λιτότητας ύψους 9 δισ. ευρώ μέχρι σήμερα.

Και ακολουθούν και άλλα μέτρα.

Το πόσα, θα το δούμε το επόμενο διάστημα.

Δυστυχώς όμως, θα τα βιώσουν, με οδυνηρό τρόπο, οι πολίτες.

Ωστόσο, κύριε Σταϊκούρα, η κυβέρνηση απαίτησε και πέτυχε την «αποδοχή από τους δανειστές της λήψης των αντισταθμιστικών μέτρων». Η επίτευξη αυτού του στόχου δεν ανοίγει το δρόμο, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, για μείωση φόρων; Π.χ του ΕΝΦΙΑ ή του ΦΠΑ;

Καταρχάς, βασική προϋπόθεση είναι η επίτευξη υψηλών δημοσιονομικών στόχων για μακρά περίοδο. Η Κυβέρνηση όμως δεν υποστήριζε μέχρι πρόσφατα ότι αυτοί οι στόχοι δεν επιτυγχάνονται χωρίς πρόσθετα μέτρα λιτότητας; Τώρα θα τους πετύχει και θα έχει και δημοσιονομικό περιθώριο;

Ας σταματήσει συνεπώς να «πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες».

Η αλήθεια είναι ότι αντί σήμερα η Κυβέρνηση να συζητά, όπως η Αξιωματική Αντιπολίτευση έχει προτείνει, για χαμηλότερους, ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους που θα δημιουργήσουν χώρο για φορολογικές ελαφρύνσεις, έχει ήδη δεσμευθεί σε υψηλά και για μακρά περίοδο πρωτογενή πλεονάσματα, η επίτευξη των οποίων απαιτεί, όπως το ΔΝΤ υποστηρίζει και η Κυβέρνηση αποδέχθηκε, πρόσθετα μέτρα λιτότητας.

Πρόσθετα μέτρα λιτότητας για να επιτευχθεί υπερκάλυψη του στόχου, ώστε να υπάρξει δημοσιονομικός χώρος προκειμένου να ενεργοποιηθούν τα αντισταθμιστικά μέτρα.

Τα οποία αντισταθμιστικά μέτρα, βέβαια, τόσο στο 2ο όσο και στο 3ο Μνημόνιο, προβλέπονται.

Να σας θυμίσω ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση επέτυχε, το 2014, τη μείωση σειράς φορολογικών συντελεστών, όπως είναι ενδεικτικά ο ΦΠΑ στην εστίαση, κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες, από το 23% στο 13%.

Και σήμερα η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι μετά το 2018, και υπό την προϋπόθεση ότι επιτυγχάνονται τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, θα μειώσει το ΦΠΑ στην εστίαση από το 24% που τον πήγε στο 13% που τον βρήκε.

Τρανή απόδειξη της αποτυχίας της.

Είπατε όχι σε μέτρα, ναι σε διαρθρωτικές αλλαγές. Ποιες διαρθρωτικές αλλαγές, αν έρχονταν, είχατε πρόθεση να ψηφίσετε;

Πράγματι, νέα δημοσιονομικά μέτρα δεν θα ψηφίσουμε.

Ούτε αυτά που βαπτίζονται δήθεν «διαρθρωτικές αλλαγές».

Πραγματικές διαρθρωτικές αλλαγές όμως, με «αναπτυξιακό πρόσημο», που βελτιώνουν τη διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, ενισχύουν την επιχειρηματικότητα και δημιουργούν θέσεις απασχόλησης, και τις οποίες η Κυβέρνηση μέχρι σήμερα από αβελτηρία ή αλλεργία δεν προωθεί, θα στηρίξουμε.

Όπως άλλωστε μέχρι σήμερα, στις όποιες λίγες κυβερνητικές πρωτοβουλίες, πράτταμε.

Αν ανατρέξει κανείς στην ομιλία του Προέδρου της ΝΔ κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ και παρακολουθήσει τη στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στη Βουλή, θα αντιληφθεί ποιες είναι αυτές.

Να τις δούμε συνεπώς πρώτα, καθώς και τον τρόπο που θα έρθουν, και μετά θα τοποθετηθούμε.

Είναι πλέον ορατό ότι ο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών απομακρύνεται. Συνεπώς, η ΝΔ εκτιμάτε ότι πρέπει να αλλάξει στρατηγική σε αυτό το κομμάτι;

Τα προβλήματα της χώρας δεν τελειώνουν με την πιθανή ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Το αίτημα της ΝΔ για εκλογές, το οποίο έχει κατατεθεί εδώ και πολλούς μήνες, συμπυκνώνει την μέχρι σήμερα αποτυχία και την απουσία πολιτικής βούλησης, σχεδίου και στρατηγικής της Κυβέρνησης, στα πεδία, ενδεικτικά, της οικονομίας, της διαχείρισης του μεταναστευτικού/προσφυγικού, της παιδείας, της δημόσιας ασφάλειας, της ποιότητας της δημοκρατίας.

Είναι σαφές ότι η χώρα χρειάζεται άμεσα επανεκκίνηση, με μία πολιτική αλλαγή μέσω εκλογών.

Συμμετοχή στο Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων του ANT1

Μπορείτε να δείτε το σχετικό βίντεο εδώ.

«Θα θέλαμε η συζήτηση στο Eurogroup και η κατάληξή της να ήταν διαφορετική. Ως ΝΔ θέλαμε να έχει κλείσει η αξιολόγηση, να έχουν αποφασιστεί τα ουσιαστικά μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος, ώστε στις αρχές Μαρτίου να ενταχθούμε στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης», τόνισε ο Χρήστος Σταϊκούρας, μιλώντας στο δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 με τον Νίκο Χατζηνικολάου.

Όπως σημείωσε ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, «χθες δεν είχαμε συμφωνία σε τεχνικό επίπεδο, το λεγόμενο «staff level agreement». Δεν είχαμε ούτε πολιτική συμφωνία, όπως λέει η Κυβέρνηση. Ο Γερούν Ντάισελμπλουμ ήταν σαφής ότι δεν υπάρχει πολιτική συμφωνία. Δεν υπάρχει χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης της αξιολόγησης», προσθέτοντας «είναι πολλά, ως φαίνεται τα ανοιχτά μέτωπα και όλα δείχνουν ότι οι συζητήσεις θα κρατήσουν επί μακρόν»

«Η Κυβέρνηση υποχώρησε σε όλα όπως την λήψη μέτρων από τώρα, την υποχώρηση έναντι του ΔΝΤ και δεν πήραμε τίποτα, όπως πχ η ποσοτική χαλάρωση, την οποία εμείς ευχόμαστε», υπογράμμισε ο κ. Σταϊκούρας.

Όπως σημείωσε, «οι καθυστερήσεις στις αξιολογήσεις επί των δικών μας ημερών δεν έφερναν επιπλέον μέτρα, το δείχνουν οι τέσσερις αξιολογήσεις που κλείσαμε. Ξέρει η ελληνική κοινωνία τι συμφωνήσαμε, είδαν ότι μειώθηκαν φόροι όπως ο ΦΠΑ στην εστίαση», συμπληρώνοντας ότι δεν έχει εμπιστοσύνη στην αίσθηση που μεταδίδει κάθε φορά η Κυβέρνηση για το στάδιο στο οποίο βρίσκονται οι συζητήσεις με τους δανειστές.

«Τρία πράγματα θέλαμε κι εξακολουθούμε να θέλουμε: να κλείσει η αξιολόγηση γιατί κάθε καθυστέρηση έχει κόστος, να ληφθούν τώρα τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος και να γίνουν όλα αυτά για να ενταχθούμε στην ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ» επεσήμανε ο Τομεάρχης Οικονομικών της ΝΔ.

Όπως εμφατικά είπε ο κ. Σταϊκούρας στο δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1, «ζητάμε από την Κυβέρνηση να τρέξει γρήγορα τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και τις αποκρατικοποιήσεις, να  ενισχύσει την ρευστότητα στην πραγματική οικονομία, να αλλάξει το μείγμα δημοσιονομικής πολιτικής και να πάρει τώρα τα μέτρα για την βιωσιμότητα του χρέους», αναφέροντας μάλιστα ότι η ΝΔ θα μπορούσε να συμβάλλει για την κατάρτιση ενός «εθνικού σχεδίου για την χώρα».

Πηγή: Αnt1news

Δήλωση σχετικά με τα αποτελέσματα του χθεσινού Eurogroup – “Η Κυβέρνηση επιχειρεί να μασκαρέψει την απόλυτη υποχώρησή της”

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Θα θέλαμε, σήμερα, η κατάσταση να είναι διαφορετική, αλλά δυστυχώς, οι εξελίξεις είναι, για ακόμα μία φορά, δυσάρεστες. Η Κυβέρνηση επιχειρεί να μασκαρέψει την απόλυτη υποχώρησή της.

Συμφωνία χθες δεν υπήρξε. Για να επιστρέψουν απλώς οι θεσμοί στην Ελλάδα, η Κυβέρνηση έδωσε τα πάντα. Ούτε καν πολιτική συμφωνία δεν υπήρξε, όπως ψευδώς υποστηρίζει η Κυβέρνηση. Όλα παραπέμπονται για το μέλλον, την ώρα που η πραγματική οικονομία βουλιάζει.

Το βέβαιο είναι ότι η Κυβέρνηση θα επιβάλει περισσότερους φόρους μέσα από τη μείωση του αφορολόγητου. Και θα μειώσει περαιτέρω τις συντάξεις. Η Κυβέρνηση αποδέχτηκε όλα όσα μέχρι χθες κατήγγειλε.

Χαρακτήριζε αντισυνταγματική την προνομοθέτηση μέτρων. Σήμερα την αποδέχεται.

Έλεγε ότι δεν θα υποχωρήσει στις απαιτήσεις του Δ.Ν.Τ. Σήμερα αποδέχεται τις θέσεις του.

Έλεγε ότι δεν θα λάβει μέτρα πέραν του 2018. Σήμερα εγκλωβίζει τη χώρα σε πολιτική λιτότητας για πολλά ακόμα χρόνια.

Έλεγε ότι δεν συμφωνεί σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, γιατί αυτά δεν “βγαίνουν”. Σήμερα υποστηρίζει ότι όχι μόνο θα τα επιτύχει, αλλά θα λάβει και αντισταθμιστικά μέτρα.

Και όλα αυτά, χωρίς καμία αναφορά σε μέτρα ελάφρυνσης του χρέους. Και χωρίς ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Κυβέρνηση και εταίροι πετάνε “το τενεκεδάκι παρακάτω”, την ώρα που η εκκρεμότητα παρατείνεται, η χώρα σέρνεται και η αβεβαιότητα παραμένει».

InstagramYoutube