Θεσσαλία

Συνέντευξη στην Εφημερίδα Θεσσαλία – “Άμεσα υλοποιήσιμο το Σχέδιο της ΝΔ για έξοδο από την κρίση”

1. Η πρόταση Σάλλα για εξαγορά της Αγροτικής Τράπεζας και του Ταχυδρομικού Ταμιευτήριου από την Τράπεζα Πειραιώς είναι δυνατόν να επιφέρει καθοριστικές αλλαγές ως προς την βιωσιμότητα του εγχώριου τραπεζικού συστήματος;

 

κ. Λέτσιο, γενικά και ιδιαίτερα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, η βιωσιμότητα του τραπεζικού συστήματος επηρεάζεται πρωτίστως από τους παράγοντες της ρευστότητας και της κεφαλαιακής επάρκειας.

Μια τραπεζοκεντρική οικονομία  όπως η  Ελληνική  έχει ανάγκη από μεγάλα, ισχυρά και βιώσιμα πιστωτικά ιδρύματα.

Οι εξαγορές και συγχωνεύσεις στο τραπεζικό σύστημα δύνανται να συμβάλλουν προς αυτή την κατεύθυνση. Σε μία τέτοια προοπτική η ΝΔ έχει τοποθετηθεί θετικά. Έχει τοποθετηθεί επίσης θετικά, στη δημιουργία ενός ισχυρού κρατικού πυλώνα στο πιστωτικό μας σύστημα.

Θεωρούμε πως, με τα ανωτέρω, περιορίζεται ο κίνδυνος μείωσης της φερεγγυότητας και «αφελληνισμού» κάποιου πιστωτικού ιδρύματος, ενώ, συνάμα, ενισχύεται η σταθερότητα του συστήματος.

Όμως, η πρόταση της Τράπεζας Πειραιώς έχει την ιδιαιτερότητα πως απευθύνεται στην Κυβέρνηση και αφορά δύο υπό κρατικό έλεγχο τραπεζικά ιδρύματα.

Σημειώνω ότι στην πρόσφατη παρουσίαση του Προγράμματος Αποκρατικοποιήσεων από την Κυβέρνηση δεν γίνεται καμία αναφορά σε αποκρατικοποίηση τραπεζικών ιδρυμάτων.

Συνεπώς, η Κυβέρνηση, τουλάχιστον σε όσα θέματα που χειρίζεται αυτοδύναμα, οφείλει να μην παλινωδεί διαρκώς.

Οφείλει να ξεκαθαρίσει τις προθέσεις της.

Σε κάθε περίπτωση, εάν αποφασίσει να προχωρήσει οφείλει με ευλάβεια να διασφαλίσει το δημόσιο συμφέρον.

Ιδιαίτερα θα πρέπει να αξιολογηθεί η περίπτωση της ΑΤΕ που για δεκαετίες αποτελεί παραδοσιακή πηγή ρευστότητας για τον Έλληνα αγρότη και μοχλό στήριξης των επιχειρηματικών του σχεδίων.

 

2. Η θέσπιση από την κυβέρνηση του ταμείου ενίσχυσης και στήριξης των τραπεζών είναι μια κίνηση, που μακροπρόθεσμα μπορεί να έχει πρακτικά οφέλη;

 

Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας συστάθηκε στο πλαίσιο του Μηχανισμού Στήριξης. Σκοπός αυτού είναι η διατήρηση της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος, ειδικότερα της φερεγγυότητάς του, και όχι η στήριξη των αναγκών ρευστότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων. Βέβαια, πρόκειται για Ταμείο που τα κεφάλαιά του προέρχονται από το εξωτερικό, η δε προσφυγή σε αυτό συνοδεύεται από τη συμμετοχή στο ΔΣ μέλους του Ταμείου με αυξημένα δικαιώματατα αρνησικυρίας, με ότι κινδύνους αυτό συνεπάγεται.

Το εν λόγω Ταμείο συνοδεύει το οικονομικό «πακέτο» στήριξης της ρευστότητας του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Θα θυμάστε, πως η Κυβέρνηση της ΝΔ, το 2008, ήταν από τις πρώτες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που κινήθηκε προς την κατεύθυνση ενίσχυσης της σταθερότητας  με το πακέτο ρευστότητας.

Το πακέτο αυτό αντιμετώπισε, τότε, τη σφοδρότατη κριτική της Αντιπολίτευσης. Το ΠΑΣΟΚ έφτασε σε ακραίους χαρακτηρισμούς περί «χαρίσματος 28 δισ. ευρώ στους τραπεζίτες». Όλα αυτά βέβαια διαψεύσθηκαν από τις μεταγενέστερες εξελίξεις.

Μάλιστα πριν από λίγο καιρό, η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., κάνοντας στροφή 180 μοιρών σε σχέση με τις προεκλογικές της θέσεις, εφάρμοσε την πολιτική της ΝΔ, επεκτείνοντάς την κατά επιπλέον 15 δισ.  ευρώ.

 

3. Επικρίνει η αξιωματική αντιπολίτευση την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης. Πιστεύετε ότι υπάρχει εκείνη η αξιόπιστη πρόταση, που θα επέτρεπε στην Ελλάδα να αποφύγει το Μνημόνιο και τα όσα αυτό περιλαμβάνει;

 

Είναι γεγονός οτι με ευθύνη και πρωτοβουλία της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. προσέφυγε η χώρα στο Μηχανισμό Στήριξης.

Προσφυγή, η οποία θα μπορούσε και θα έπρεπε να είχε αποφευχθεί.

Όμως, κάτω από τα σημερινά δεδομένα, θα πρέπει να εφαρμόσουμε ταχύτατα, συνεκτικά και αξιόπιστα εκείνες τις πολιτικές που θα μας επιτρέψουν να βγούμε το ταχύτερο δυνατό από το Μηχανισμό Στήριξης.

Γνωρίζετε, ότι πρόσφατα η ΝΔ ανέλαβε μια κορυφαία, πρωτόγνωρη για Αξιωματική Αντιπολίτευση, πολιτική πρωτοβουλία.

Να περιγράψει το δικό της Σχέδιο για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση.

Να παρουσιάσει τον δικό της εναλλακτικό δρόμο που οδηγεί σε «ενάρετο κύκλο» ανάπτυξης, σε αντίθεση με το «φαύλο κύκλο» της ύφεσης που είμαστε σήμερα.

Ένα δρόμο που βέβαια δεν είναι χωρίς θυσίες.

Δρόμο όμως με λιγότερες θυσίες  και καλύτερες προοπτικές.

Η φιλοσοφία του Σχεδίου εδράζεται στη διάκριση του ελλείμματος σε «διαρθρωτικό», το οποίο αφορά διαρθρωτικές αγκυλώσεις της Οικονομίας, και σε «κυκλικό» που οφείλεται στον οικονομικό κύκλο.

Αν συνεχίσουμε επί μακρόν το δρόμο του «Μνημονίου» λαμβάνοντας μόνο περιοριστικά μέτρα, μειώνουμε το διαρθρωτικό, όμως αυξάνουμε το κυκλικό έλλειμμα με την ύφεση που προκαλούμε.

Για να μειωθεί συνεπώς το συνολικό έλλειμμα πρέπει να συνδυάσουμε περιοριστικά μέτρα (όχι πρόσθετα, όπως προβλέπει το Μνημόνιο, ούτε τέτοιας έντασης και σύνθεσης), με μέτρα καταπολέμησης της ύφεσης.

Γι’ αυτό εμείς προτείνουμε διαφορετικό μείγμα Οικονομικής Πολιτικής με:

1ον. Αντισταθμιστικά μέτρα συγκράτησης της ύφεσης, ύψους 7,2% του ΑΕΠ, μηδενικού ή ελάχιστου δημοσιονομικού κόστους. Δηλαδή μέτρα Ανάκαμψης που «εξουδετερώνουν» ή αντισταθμίζουν το υφεσιακό αποτέλεσμα της δημοσιονομικής προσαρμογής.

2ον. Πρωτοβουλίες αξιοποίησης – και όχι εκποίησης – της ανενεργής ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, ώστε να μειωθεί απευθείας, το χρέος. Με μακροχρόνιες μισθώσεις, leasing ή ΣΔΙΤ, ενός μέρους των ακινήτων και με την εμπορική αξιοποίηση ενός άλλου μέρους, με ανάπτυξη τουριστικής κατοικίας για αγοραστές υψηλής εισοδηματικής στάθμης, με αξιοποίηση λιμανιών, αεροδρομίων, μαρίνων κλπ.

3ον. Αναπτυξιακά μέτρα άμεσα, που απελευθερώνουν τη δυναμική της Οικονομίας και βελτιώνουν το οικονομικό κλίμα. Όπως για παράδειγμα η εξόφληση των οφειλών του Δημοσίου προς τις επιχειρήσεις, η επένδυση στις «ενδογενείς» πηγές ανάπτυξης.

4ον. Και Αναπτυξιακά μέτρα ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας, μετά την αποδέσμευση από το Μνημόνιο, με μείωση των φόρων και κλαδικές αναπτυξιακές πολιτικές, όπου η Ελλάδα έχει στρατηγικά πλεονεκτήματα.

Πρόκειται, συνεπώς, για ένα ολοκληρωμένο, συνεκτικό και διαφορετικό μίγμα μέτρων για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Πρόκειται για ένα κοστολογημένο, ρεαλιστικό και άμεσα υλοποιήσιμο Σχέδιο.

Ένα Σχέδιο προοπτικής και ελπίδας.

 

4. Αμφισβητείτε, λοιπόν, την επιτυχία της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής. Την ίδια στιγμή, όμως, η Κυβέρνηση ανακοινώνει πως το δημοσιονομικό έλλειμμα μειώθηκε κατά 45% το 1ο εξάμηνο, ξεπερνώντας το στόχο του Προγράμματος.

 

Κε Λέτσιο, ανέφερα, στις πρόσφατες δηλώσεις μου για το θέμα, ότι η όποια λογιστική βελτίωση των μεγεθών του Προϋπολογισμού στηρίζεται σε «πήλινα πόδια».

Επαναλαμβάνω.

Η υστέρηση εσόδων έναντι των στόχων, παρά τις απανωτές αυξήσεις της φορολογίας, είναι σημαντική.

Τα καθαρά έσοδα το 1ο εξάμηνο του 2010 αυξήθηκαν κατά 7,2% σε σχέση με το αντίστοιχο εξάμηνο του 2009, έναντι, στόχου για αύξηση κατά 13,7%.

Οι δαπάνες πράγματι εμφανίζονται αισθητά μειωμένες.

Αυτή, όμως, η μείωση είναι «κατασκευασμένη», αφού:

  • Η μείωση των πρωτογενών δαπανών οφείλεται κυρίως στον περιορισμό των δαπανών για μισθούς και συντάξεις, για ασφάλιση και περίθαλψη, και όχι στον περιορισμό της σπατάλης.
  • Πολλά Ασφαλιστικά Ταμεία έχουν χρησιμοποιήσει μεγάλο μέρος των επιχορηγήσεών τους. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι αυτό του ΟΑΕΕ. Ήδη, το Ταμείο, στο 1ο εξάμηνο, απορρόφησε μεγαλύτερο ποσό από αυτό που η Κυβέρνηση είχε προϋπολογίσει για όλο το έτος.
  • Οι δαπάνες του ΠΔΕ εμφανίζονται μειωμένες κατά, περίπου, 2,5 δισ. ευρώ.

 

5. Ωστόσο, πολλοί είναι οι ειδικοί από το εξωτερικό και τις διεθνείς αγορές που αναγνωρίζουν πως γίνεται μία προσπάθεια προς τη σωστή κατεύθυνση. Άλλωστε, πρόσφατα είχαμε δυο επιτυχημένες εκδόσεις κρατικών τίτλων, έτσι δεν είναι;

 

Όντως, τις προηγούμενες εβδομάδες πραγματοποιήθηκαν 2 εκδόσεις εντόκων γραμματίων μετά την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης.

Ωστόσο, δε θα συμφωνούσα στο χαρακτηρισμό τους ως «επιτυχημένες» μόνο και μόνο επειδή καταφέραμε να δανειστούμε.

Δυστυχώς, φαίνεται πως η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. λησμονεί ή μάλλον αποσιωπά πως:

1ον. Τα επιτόκια των εντόκων γραμματίων 26 και 13 εβδομάδων διαμορφώθηκαν στο 4,65% και 4,05% αντίστοιχα, όταν στις τελευταίες δημοπρασίες τέτοιας διάρκειας, πριν την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης, τα επιτόκια ήταν 4,55% και 3,65% αντίστοιχα.

2ον. Ο συντελεστής κάλυψης για τα έντοκα γραμμάτια 26 και 13 εβδομάδων διαμορφώθηκε στο 3,64 και 3,85 αντίστοιχα, σε σχέση με υπερκάλυψη, πριν την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης, 7,67 και 4,61 αντίστοιχα.

Από τα προαναφερθέντα, συνεπώς, συνάγεται ότι, παρά την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης, το κόστος δανεισμού παραμένει εξαιρετικά υψηλό.

Παραμένει υψηλότερο απ’ ότι πριν την προσφυγή σε αυτόν.

Υψηλό κόστος δανεισμού που δεν καταδεικνύει την αναγνώριση, αλλά την δυσπιστία των αγορών στο μείγμα οικονομικής πολιτικής που υλοποιεί η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Καλό θα ήταν, λοιπόν, η Κυβέρνηση να σταματήσει τους επικοινωνιακούς τακτικισμούς και τις αστήρικτες θριαμβολογίες.

Χρήσιμο για τον τόπο θα ήταν να μελετήσει και να εφαρμόσει μέτρα πολιτικής από το Στρατηγικό Σχέδιο της Ν.Δ. και του Προέδρου της κ. Αντώνη Σαμαρά.

Ένα σχέδιο που μπορεί να εξασφαλίσει την έξοδο της χώρας στις αγορές νωρίτερα, και με χαμηλότερο κόστος.

Συνέντευξη στην Εφημερίδα Θεσσαλία

Βρισκόμαστε τελικά πολύ κοντά στην χρεοκοπία και στην έξοδό μας από την ευρωζώνη ή οι εκτιμήσεις των διεθνών χρηματοπιστωτικών οίκων δεν είναι αντικειμενικές;

Βρισκόμαστε σε μία ιδιαίτερα δύσκολη παγκόσμια οικονομική συγκυρία, η οποία καθίσταται δυσμενέστερη για τη χώρα μας λόγω των χρόνιων μακροοικονομικών ανισορροπιών και διαρθρωτικών στρεβλώσεων που την χαρακτηρίζουν. Το αποτέλεσμα αυτών των αδυναμιών είναι η εμφάνιση υψηλών δίδυμων ελλειμμάτων και χρεών. Αυτά τα αντικειμενικά, εγχώρια, προβλήματα, σε συνδυασμό με την αναβλητικότητα, τις υπαναχωρήσεις, τις παλινωδίες και τους ερασιτεχνισμούς της Κυβέρνησης, ενισχύουν τις διεθνείς κερδοσκοπικές πιέσεις και δυσχεραίνουν το κόστος δανεισμού της ελληνικής οικονομίας. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι η χώρα μας είναι κοντά στη χρεοκοπία ή στην έξοδο από την ευρωζώνη. Η πρόσφατη έκδοση πενταετούς ομολόγου, ευτυχώς για τη χώρα, έδωσε μια ανάσα στο ελληνικό Δημόσιο. Φαίνεται ότι η χώρα θα μπορέσει να δανειστεί από τις διεθνείς αγορές, αλλά, πλέον, με ένα υψηλότατο τίμημα. Τίμημα το οποίο θα επιβαρύνει το κόστος άντλησης ρευστότητας για το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα, γεγονός που θα οδηγήσει στη μετακύλιση του κόστους στα επιτόκια χορηγήσεων σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά, και θα υποθυκεύσει κάθε προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης, αφού επιβαρύνονται οι δαπάνες εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους και η δυναμική του χρέους. Για το λόγο αυτό απαιτείται η λήψη και υλοποίηση, άμεσα, μέτρων με στόχο τη δημοσιονομική εξυγίανση και τη διατηρήσιμη οικονομική ανάπτυξη.

Για το ότι περνάμε μέσα από την δίνη μιας τόσο έντονης οικονομικής κρίσης πιστεύετε ότι δεν αναλογούν ευθύνες για την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τη Ν.Δ; Πολλοί θεωρούν ότι όλα άρχισαν με αφορμή την επιχείρηση απογραφή το 2004…

Πριν από 2 χρόνια, πολλές εθνικές οικονομίες εισήλθαν στον κύκλο της στασιμότητας ή της ύφεσης. Η κρίση, έστω και με χρονική υστέρηση, έπληξε και την Ελληνική οικονομία. Έτσι, η ουσιαστική επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας στη χώρα μας ξεκίνησε στο 3ο τρίμηνο του 2008. Η χρονική εκδήλωση συνεπώς της κρίσης δεν έχει καμία σχέση με την απογραφή του 2004. Απογραφή που στόχο είχε τότε την ορθή αποτύπωση των δημοσιονομικών στοιχείων της χώρας. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν αναλογούν ευθύνες και στις κυβερνήσεις της Ν.Δ. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης της χώρας από τη Ν.Δ. έγιναν και λάθη, υπήρξαν και παραλήψεις, παρατηρήθηκαν και καθυστερήσεις, υιοθετήθηκαν και αποκλίνουσες και παρεκλίνουσες συμπεριφορές. Όμως έγινε και ουσιαστικό έργο το οποίο δεν θα πρέπει να λησμονείται (πρώτη φάση της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης, νέο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των ΔΕΚΟ, λύση του προβλήματος της Ολυμπιακής, στρατηγικές οικονομικές συμμαχίες, Γενικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού, ενεργειακές συμφωνίες, προώθηση ενός εκτεταμένου προγράμματος κατασκευής υποδομών, κ.α.). Και αυτό το έργο θα το υπερασπιστούμε.

Μπορεί να υπάρξει συνεννόηση ανάμεσα σε Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ για ορισμένα κρίσιμα ζητήματα που αφορούν την πορεία της ελληνικής οικονομίας;

Κύριε Λέτσιο, η Ν.Δ., όπως ήδη έχει ξεκαθαρίσει και ο Πρόεδρός της κ. Σαμαράς, θα ασκεί συνεπή, συνετή και δυναμική αντιπολίτευση. Θα συναινεί και θα στηρίζει ορθές κυβερνητικές πρωτοβουλίες, αλλά θα εναντιώνεται σε κάθε λανθασμένη κίνηση της Κυβέρνησης. Αυτό όμως δεν σημαίνει συνυπευθυνότητα για τη διακυβέρνηση του τόπου. Ήδη απτά δείγματα γραφής αυτής της αντιπολιτευτικής τακτικής έχουν ξεδιπλωθεί στον τομέα της οικονομίας. Η Ν.Δ. είναι αντίθετη στην ανεξέλεγκτη φορο-επιδρομή κατά της ακίνητης περιουσίας, η οποία πλήττει, κυρίως, τη μεσαία τάξη και τη μικρομεσαία ιδιοκτησία. Θεωρεί ότι μέτρα αυξήσεων της φορολογίας της ακίνητης περιουσίας, του φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων, του κόστους των γονικών παροχών και των αντικειμενικών αξιών, και μάλιστα σε περιόδους οικονομικής ύφεσης, θα οδηγήσουν σε μείωση των συναλλαγών, μείωση των εσόδων, αποθάρρυνση της επένδυσης στα ακίνητα, μείωση της κατασκευαστικής δραστηριότητας. Για το λόγο αυτό και καταψήφισε τη νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης για την αύξηση της φορολόγησης στις γονικές παροχές, τις δωρεές και τις κληρονομιές. Από την άλλη πλευρά, υπερψήφισε την αναπροσαρμογή της φορολόγησης στα ποτά και στα τσιγάρα, για να ενισχυθούν τα τακτικά έσοδα, ως έκτακτο μέτρο σε έκτακτες περιστάσεις. Να θυμίσω απλώς ότι η τακτική και νοοτροπία του ΠΑΣΟΚ, όταν ήταν αξιωματική αντιπολίτευση, ήταν ακριβώς η αντίθετη. Καταψήφιζε κάθε πρωτοβουλία ή κάθε ενέργεια της τότε Κυβέρνησης. Ακόμη και σε αλλαγές που τις είχε στηρίξει δημόσια προηγουμένως. Και όταν έρχονταν για ψήφιση στη Βουλή αποχωρούσε.

Οι Εξεταστικές Επιτροπές θα οδηγήσουν στην διαλεύκανση εκείνων των υποθέσεων που θεωρήθηκαν ως σκάνδαλα στο παρελθόν;

Είναι ευθύνη του πολιτικού συστήματος να μετατρέψει την θεσμική κρίση σε ένα άλμα εξυγίανσης της πολιτικής. Η σύσταση των Εξεταστικών Επιτροπών θα μπορούσε να συμβάλλει σ’ αυτή την κατεύθυνση, χωρίς όμως συμψηφισμούς, μετάθεση ευθυνών, επικοινωνιακά παιχνίδια και σκόπιμη σύγχυση. Με αυτό το σκεπτικό η Ν.Δ. τοποθετείται θετικά στη σύσταση Εξεταστικών Επιτροπών. Πάντως είναι προφανής η προσπάθεια της Κυβέρνησης, με την κατάθεση των σχετικών προτάσεων, να αλλάξει την ημερήσια διάταξη. Να αποπροσανατολίσει τον Ελληνικό λαό από τα τεράστια προβλήματα της Οικονομίας. Η θέση πάντως της Ν.Δ. σε θέματα διαφάνειας είναι ξεκάθαρη και αταλάντευτη. Μάλιστα ο Πρόεδρός της κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις (π.χ. πρόταση για συγκρότηση Ειδικής Επιτροπής της Βουλής για τη δημιουργία νομοθετικών ρυθμίσεων μέχρι τον Ιούνιο του 2010) και ζήτησε την προ Ημερήσιας Διάταξης συζήτηση, σε επίπεδο Αρχηγών στη Βουλή, για την καταπολέμηση της διαφθοράς.  

Στα προβλήματα των αγροτών ποιες λύσεις θα πρέπει να δοθούν, οι οποίες όμως να μην ξεφεύγουν από τα όρια που θέτει η Ε.Ε.;

Ο αγροτικός τομέας, παρά τη φθίνουσα συμμετοχή του στο εθνικό προϊόν (3,6% του ΑΕΠ το 2007), συμβάλλει καθοριστικά στην αειφόρο ανάπτυξη και στην τόνωση της απασχόλησης της χώρας μας, ιδιαίτερα της ελληνικής περιφέρειας. Είναι γεγονός, ωστόσο, πως ο εν λόγω τομέας αντιμετωπίζει πολλά, μεγάλα και ανοικτά, διαχρονικά και διακομματικά, λειτουργικά, δομικά και θεσμικά προβλήματα. Προβλήματα που σε συνδυασμό με χρόνιες υστερήσεις της ασκούμενης αγροτικής πολιτικής, υπό το πρίσμα της τρέχουσας αρνητικής οικονομικής συγκυρίας, έχουν επηρεάσει δυσμενώς το καθαρό αγροτικό εισόδημα. Αυτή η πραγματικότητα έχει δημιουργήσει μια επιδοματική γεωργία με χρονικό ορίζοντα την εκάστοτε τρέχουσα καλλιεργητική περίοδο. Η επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο αγροτικός τομέας απαιτεί τη λήψη βραχυπρόθεσμων μέτρων για τη στήριξη του κλάδου υπό τους κοινοτικούς κανονισμούς, αλλά και την προώθηση συγκροτημένων μακροπρόθεσμων πρωτοβουλιών. Πρωτοβουλιών που δύναται να αναληφθούν μέσα από ένα γόνιμο, ειλικρινή, ανοικτό και εκτεταμένο εθνικό διάλογο, χωρίς παρωπίδες και εκβιασμούς από τη μία πλευρά, και μαξιμαλιστικές απαιτήσεις απαιτήσεις από την άλλη. Ένα διάλογο χωρίς μικροπολιτικές αγκυλώσεις και αιφνιδιασμούς, μακριά από πολιτικές σκοπιμότητες και επικοινωνιακές μεθοδεύσεις. Για τη δρομολόγηση αναπτυξιακών πολιτικών και όχι πολιτικών επιδοτήσεων.

Το ότι η κ. Μπακογιάννη δείχνει να αποστασιοποιείται από τις αποφάσεις που λαμβάνονται σε κεντρικό επίπεδο δεν συνιστά πρόβλημα για την ενότητα της Ν.Δ;

Κύριε Λέτσιο, ο καλύτερος εγγυητής της ενότητας της Ν.Δ. είναι τα ίδια τα μέλη της, τα οποία συμμετείχαν αυθόρμητα και μαζικά στη διαδικασία ανάδειξης του νέου Προέδρου της Ν.Δ. Αυτά τα μέλη απαιτούν ένα Κόμμα πιο ανοικτό στην κοινωνία, πιο δημοκρατικό στην εσωτερική λειτουργία των οργάνων του, και όχι έναν εύθραυστο συνασπισμό προσωπικών στρατηγικών. Απαιτούν υπεύθυνη στάση από όλους μας, τη διατύπωση πειστικού και συγκροτημένου πολιτικού λόγου, ενιαία φωνή και δράση. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί ή δεν πρέπει να διατυπώνονται διαφορετικές απόψεις ή να ακούγονται χρήσιμες σκέψεις και προτάσεις στα όργανα του Κόμματος. Αυτό είναι όχι μόνο ανεκτό, αλλά και επιθυμητό. Και η τελευταία Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος είχε τέτοια χαρακτηριστικά.

InstagramYoutube