Βουλή

Ερώτηση προς το Υπουργείο Οικονομικών σχετικά με το ύψος και τη διαμόρφωση του ταμειακού αποθέματος ασφαλείας

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, κατέθεσε την υπ’ αριθ. πρωτ. 3968/01.03.2018 Ερώτηση προς το Υπουργείο Οικονομικών σχετικά με το ύψος και τη διαμόρφωση του ταμειακού αποθέματος ασφαλείας.

Ακολουθεί το κείμενο της Ερώτησης:

Ερώτηση

προς το Υπουργείο Οικονομικών

 Θέμα: Ύψος και διαμόρφωση ταμειακού αποθέματος ασφαλείας.

Στις 23.08.2017, με Υπουργική Απόφαση (ΦΕΚ Β’ 2910), εγκρίθηκε το άνοιγμα λογαριασμού στην Τράπεζα της Ελλάδος με Νο 23/201250 και τίτλο «ΕΔ – Λογαριασμός Δημιουργίας Αποθεματικού Προσόδων από τις αγορές Κεφαλαίου».

Με την ίδια Απόφαση, καθορίστηκε η πιστωτική και χρεωστική κίνησή του από τη Διεύθυνση Προϋπολογισμού Γενικής Κυβέρνησης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Ειδικότερα, οι πιστώσεις θα γίνονται από τη μεταφορά:

  • Του καθαρού εσόδου, κατόπιν υποδείξεως του ΟΔΔΗΧ, που προκύπτει από την προσφυγή του Ελληνικού Δημοσίου στην αγορά κεφαλαίων μέσω της έκδοσης κρατικών χρεογράφων μέχρι τη λήξη του τρίτου προγράμματος στήριξης την 21.08.2018.
  • Ποσών, κατόπιν υποδείξεως του ΟΔΔΗΧ, που προέρχονται από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (ESM) με σκοπό τη δημιουργία ταμειακού αποθέματος για την ασφαλή πρόσβαση της χώρας στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων.
  • Ποσών από τα ταμειακά διαθέσιμα του Ελληνικού Δημοσίου.

Σημειώνεται ότι, με βάση την πρόσφατη Έκθεση Συμμόρφωσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την επικείμενη ολοκλήρωση της 3ης αξιολόγησης, η Έκθεση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος για το 2017 αναφέρει ότι «Η άντληση κεφαλαίων από τις διεθνείς αγορές συμβάλλει στη δημιουργία ταμειακού αποθέματος ασφαλείας. (…) προβλέπεται, μέσω και των μελλοντικών εκταμιεύσεων βάσει του προγράμματος, η δημιουργία ταμειακού αποθέματος ύψους 10,2 δισ. ευρώ που θα διευκολύνει την πρόσβαση της Ελλάδος στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων μετά το τέλος του προγράμματος τον Αύγουστο του 2018».

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά, στην Έκθεση Συμμόρφωσης, ότι το ανωτέρω ποσό καλύπτει τις ανάγκες της Ελλάδας μόνο για τους επόμενους 10 μήνες, ενώ θα πρέπει να ανέλθει στα 17 δισ. ευρώ για να καλύψει 1 έτος και τα 30 δισ. ευρώ για να καλύψει τις χρηματοδοτικές ανάγκες μέχρι το 2020.

Σημειώνεται επίσης ότι:

  • Τον Ιούλιο του 2017 πραγματοποιήθηκε έξοδος στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων, μετά από 3 χρόνια αποκλεισμού, με πενταετές ομόλογο με την οποία αντλήθηκε καθαρό ποσό 1,5 δισ. ευρώ (το υπόλοιπο 1,5 δισ. ευρώ αφορούσε ανταλλαγή ομολόγων του 2014).
  • Στις 15.02.2018 δημοσιεύθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών το Δελτίο Δημοσίου Χρέους για το 4ο τρίμηνο του 2017, σύμφωνα με το οποίο τα ταμειακά διαθέσιμα του Ελληνικού Δημοσίου στις 31.12.2017 ανέρχονταν μόλις σε 934 εκατ. ευρώ, παρά την επίτευξη υπερ-πλεονάσματος το 2017 με υπερ-φορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων και την εσωτερική στάση πληρωμών σε κοινωνικές και επενδυτικές δαπάνες.
  • Το Φεβρουάριο του 2018 πραγματοποιήθηκε νέα έξοδος στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων με επταετές ομόλογο με την οποία αντλήθηκαν 3 δισ. ευρώ.
  • Εκκρεμεί ακόμη η εκταμίευση της πρώτης υποδόσης της 3ης αξιολόγησης, η οποία θα περιλαμβάνει και 1,9 δισ. ευρώ για δημιουργία ταμειακού αποθέματος ασφαλείας.

Κατόπιν των ανωτέρω,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

1ον. Ποιες είναι οι πιστώσεις ποσών στο λογαριασμό Νο 23/201250 με τίτλο «ΕΔ – Λογαριασμός Δημιουργίας Αποθεματικού Προσόδων από τις αγορές Κεφαλαίου», από την ημερομηνία ανοίγματός του έως το τέλος του 2017 ανά κατηγορία προέλευσης της πίστωσης (έξοδος στις αγορές, ESM, ταμειακά διαθέσιμα ΕΔ), και ποιο το υπόλοιπο του λογαριασμού τότε;

2ον. Ποιες είναι οι πιστώσεις ποσών στο λογαριασμό Νο 23/201250 με τίτλο «ΕΔ – Λογαριασμός Δημιουργίας Αποθεματικού Προσόδων από τις αγορές Κεφαλαίου», εντός του 2018 έως σήμερα ανά κατηγορία προέλευσης της πίστωσης (έξοδος στις αγορές, ESM, ταμειακά διαθέσιμα ΕΔ), και ποιο το υπόλοιπο του λογαριασμού;

3ον. Ποιο το ύψος των ταμειακών διαθεσίμων του Ελληνικού Δημοσίου σήμερα;

4ον. Ποιος ο σχεδιασμός και σε ποιο ύψος εκτιμά το Υπουργείο Οικονομικών ότι θα ανέλθει το υπόλοιπο του λογαριασμού Νο 23/201250 με τίτλο «ΕΔ – Λογαριασμός Δημιουργίας Αποθεματικού Προσόδων από τις αγορές Κεφαλαίου», στη λήξη του προγράμματος ανά κατηγορία προέλευσης της πίστωσης (έξοδος στις αγορές, ESM, ταμειακά διαθέσιμα ΕΔ);

5ον. Έως πότε εκτιμά το Υπουργείο Οικονομικών ότι θα επαρκεί το υπόλοιπο του λογαριασμού Νο 23/201250 με τίτλο «ΕΔ – Λογαριασμός Δημιουργίας Αποθεματικού Προσόδων από τις αγορές Κεφαλαίου», όπως θα διαμορφωθεί στη λήξη του προγράμματος, για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Χρήστος Σταϊκούρας

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση των Τροπολογιών της Κυβέρνησης για τη 2η αξιολόγηση

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η σημερινή συζήτηση αποτελεί το αποκορύφωμα του αυτο-εξευτελισμού της Κυβέρνησης.

Κυβέρνηση η οποία έφερε στη Βουλή, στην Ολομέλεια μάλιστα και ούτε καν στην Επιτροπή, πλήθος προαπαιτούμενων για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, με μορφή υπουργικών τροπολογιών, όλες εκπρόθεσμες, σε άσχετο νομοσχέδιο για την κύρωση σύμβασης για την αλιεία στη Μεσόγειο.

«Το ψάρι, όμως, βρωμάει από το κεφάλι».

Πρόκειται για τον απόλυτο ευτελισμό της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, προκειμένου να μην συζητηθούν, επί της ουσίας, οι τροπολογίες και να μην ενημερωθούν, σε βάθος, οι πολίτες.

Απόδειξη πλεονάσματος πολιτικού θράσους και ελλείμματος αρχών.

Απόδειξη όμως και του ότι η αξιολόγηση, μέχρι σήμερα, δεν έχει ολοκληρωθεί, με ευθύνη, αποκλειστικά, της Κυβέρνησης.

Αφού μέχρι σήμερα, δεν είχε ολοκληρώσει τα προαπαιτούμενα στα οποία η ίδια δεσμεύθηκε.

Παρά τις συνεχείς διαβεβαιώσεις των Κυβερνητικών στελεχών ότι η χώρα τήρησε, στο ακέραιο, τις δεσμεύσεις της.

Ψέματα, διαπραγματευτικές ήττες και αυτοδιαψεύσεις συνιστούν το τρίπτυχο της Κυβερνητικής αποτυχίας.

Έχει μάλιστα υποστεί τόσες διαψεύσεις, που καμία διάψευση δεν είναι ικανή να την κλονίσει.

Η Κυβέρνηση θέτει, διαρκώς, τον «πήχη ψηλά» και μονίμως, περνάει από κάτω.

Βάζει δήθεν «κόκκινες γραμμές», τις οποίες, πολύ γρήγορα, καταπατά.

Συνεχίζει να ανεβάζει θεατρικές παραστάσεις περί δήθεν σκληρής διαπραγμάτευσης στο εξωτερικό, τελικά όμως αποδεικνύεται ότι διαπραγματεύεται μόνο στο εσωτερικό, μόνο με τους Βουλευτές της, προκειμένου να τους «σερβίρει», εύπεπτα, τις συνεχείς υποχωρήσεις.

Αναφέρεται σε θεαματικές επιτυχίες, και τελικά καταλήγει σε επώδυνους συμβιβασμούς.

Μιλάει για αντίσταση στους ξένους, και αποδέχεται, κυνικά, ότι τα νομοσχέδια «γράφονται» στο εξωτερικό.

Υποσχέθηκε διαγραφή του χρέους, πέρασε στην διευθέτησή του, μετακινήθηκε στην καθαρή λύση, για να της αρκεί σήμερα, απλώς, μια «καλή λεκτική διατύπωση».

Λέει ότι δεν θα εφαρμόσει τα μέτρα χωρίς λύση στο χρέος, και φέρνει πρόσθετα μέτρα χωρίς να έχει εξασφαλίσει κάτι για το χρέος.

Χωρίς στρατηγική, κινείται διαρκώς με τη λογική του «βλέποντας και κάνοντας».

Συνεχώς υποχωρεί και είναι εγκλωβισμένη στις υπογραφές της.

Αποδέχθηκε νέα μέτρα λιτότητας, ακόμη και για μετά τη λήξη του 3ου Μνημονίου, συνυπογράφοντας το 4ο Μνημόνιο.

Αποδέχθηκε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, ύψους 3,5% του ΑΕΠ για 5 χρόνια, εγκλωβίζοντας τη χώρα σε πολυετή λιτότητα.

Και παραμένει εγκλωβισμένη στην απόφαση του Eurogroup, του Μαΐου του 2016, την οποία έχει συνυπογράψει, σύμφωνα με την οποία τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος θα ληφθούν μετά τη λήξη του προγράμματος, υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα υλοποιεί πλήρως τις δεσμεύσεις της και, το σημαντικότερο, αν αυτό τότε κριθεί αναγκαίο από τους θεσμούς.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Με τις Κυβερνητικές τροπολογίες, η λιτότητα επεκτείνεται και τα μέτρα «αυγατίζουν».

Υπάρχουν μέτρα μέχρι και το 2022, ανεβάζοντας πλέον τον συνολικό λογαριασμό της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ στα 14,5 δισ. ευρώ.

Ο πιο βαρύς, κοινωνικά άδικος και αχρείαστος μνημονιακός λογαριασμός.

Λογαριασμός που ξεκίνησε από τα 9 δισ., ανέβηκε στα 12, σκαρφάλωσε στα 14, και διαμορφώνεται πλέον στα 14,5 δισ. ευρώ.

Πρόκειται για τον απόλυτο εθισμό στην ψήφιση μέτρων λιτότητας.

Σε σημείο που οι Κυβερνητικοί βουλευτές να μην προλαβαίνουν να τα ψηφίζουν.

Είπαμε όμως: Όλα για την εξουσία, με κάθε κόστος, με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ποιο είναι πλέον το ζητούμενο;

Μια ολοκληρωμένη στρατηγική, ένα συνεκτικό σχέδιο με βασικούς άξονες:

1ον. Η ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Ήδη, εξαιτίας της πολύμηνης καθυστέρησης, η οικονομία έχει στερηθεί πόρους ύψους 13,3 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα η Κυβέρνηση να έχει προβεί σε εκτεταμένο εσωτερικό δανεισμό και στάση πληρωμών προς τον ιδιωτικό τομέα, «στεγνώνοντας» την οικονομία από ρευστότητα, «σέρνοντας» τη χώρα στην ύφεση και θέτοντας σε κίνδυνο την επίτευξη ακόμη και του αναθεωρημένου προς τα κάτω εφετινού στόχου για την ανάπτυξη.

 

2ον. Η υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, που θα πείσουν ότι επανέρχεται η αναπτυξιακή δυναμική που διαφαίνονταν το 2014.

  • Με την υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας, που θα στοχεύει στη μετάβαση σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία.
  • Με τον εκσυγχρονισμό της δομής και λειτουργίας του Κράτους.
  • Με την βελτίωση της ποιότητας και της αποδοτικότητας, τον περιορισμό του κρατικού εναγκαλισμού και την προώθηση της διεθνοποίησης της εκπαίδευσης, της κατάρτισης, της δια βίου μάθησης, της έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης, της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας.

Αντίθετα απ’ ότι πράττει η σημερινή Κυβέρνηση με το σχέδιο νόμου που προωθεί για την ανώτατη εκπαίδευση.

3ον. Η δρομολόγηση μιας συμφωνίας σε πιο ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους.

Η Κυβέρνηση, δυστυχώς, αποδέχθηκε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, για μακρά περίοδο.

Η επίτευξή τους όμως δεν είναι εφικτή χωρίς διαρκή λιτότητα, οπότε καθίσταται και αντιαναπτυξιακή.

 

4ον. Η υλοποίηση, από τους δανειστές, το συντομότερο δυνατόν, ουσιαστικών παρεμβάσεων για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους.

Δέσμευση που εκκρεμεί από το 2012 και δεν έχει, κυρίως με ευθύνη τους, ακόμη υλοποιηθεί.

Η Νέα Δημοκρατία, από το Μάιο του 2016, είχε καταθέσει τις προτάσεις της.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ο συνδυασμός αυτών των πρωτοβουλιών μπορεί να οδηγήσει τη χώρα, σταδιακά, στην έξοδο από την κρίση.

Η επίτευξή τους όμως απαιτεί μία μεταρρυθμιστική, σοβαρή, συνεκτική και αξιόπιστη Κυβέρνηση, η οποία θα πραγματοποιήσει διαρθρωτικές αλλαγές και θα διαπραγματευτεί μια άλλη δημοσιονομική πολιτική, με πιο ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους.

Αυτά, η σημερινή Κυβέρνηση ούτε μπορεί, ούτε ξέρει, ούτε θέλει να τα υλοποιήσει.

 

Ερώτηση σχετικά με την καθυστέρηση στην προμήθεια μηχανήματος Μέτρησης Οστικής Πυκνότητας στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας.

Ερώτηση

προς τον Υπουργό Υγείας

Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Θέμα: Καθυστέρηση στην προμήθεια μηχανήματος Μέτρησης Οστικής Πυκνότητας στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας.

Το Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας, την περίοδο 2013-2014, επιχορηγήθηκε με επιπλέον πιστώσεις 615.000 ευρώ, από το Αποθεματικό του Τακτικού Προϋπολογισμού (299.000 ευρώ στις 20 Δεκεμβρίου 2013 και 315.000 ευρώ στις 23 Σεπτεμβρίου 2014).

Από τις 315.000 ευρώ, τα 250.000 ευρώ αφορούσαν την προμήθεια αξονικού τομογράφου και τα υπόλοιπα 65.000 ευρώ την προμήθεια μηχανήματος Μέτρησης Οστικής Πυκνότητας.

Δυστυχώς ο χρόνος πέρασε, χωρίς το Νοσοκομείο να έχει προμηθευτεί το συγκεκριμένο μηχάνημα.

Σύμφωνα με έγγραφο του Διοικητή α.α. κ. Γεώργιου Παπανάγνου, της 9ης Δεκεμβρίου 2015 (βλέπετε συνημμένο 1), παρά τα αλλεπάλληλα έγγραφα που οι υπηρεσίες του Νοσοκομείου απέστειλαν για τη συγκεκριμένη προμήθεια, «δεν υπάρχει καμία ενημέρωση για την εξέλιξη του θέματος».

Τα ίδια επανέλαβε και σε επιστολή του ο κ. Παπανάγνου, προς την 5η ΥΠΕ Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, στις 14 Ιανουαρίου 2016 (βλέπετε συνημμένο 2).

Ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας απάντησε επί του θέματος, σε σχετική Κοινοβουλευτική μου Ερώτηση, στις 12 Σεπτεμβρίου 2016 (βλέπετε συνημμένο 3).

Αφού έδωσε τις δικές του εξηγήσεις για την μέχρι τότε καθυστέρηση, τόνισε:

«Και τα δύο μηχανήματα (αξονικός τομογράφος και μηχάνημα μέτρησης οστικής πυκνότητας) είναι αναγκαία για το Νοσοκομείο. Θα προκηρυχθούν οι διαγωνισμοί. Έχουμε συνεννοηθεί και με την τεχνική υπηρεσία να βγάλει την έγκριση σκοπιμότητας, που απαιτείται τώρα. Έχει παραταθεί το πρόγραμμα προμηθειών υγείας του 2014 για χρήση ακόμα και τώρα όποιων υπολοίπων υπάρχουν. Μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν. Άρα, μπορεί να γίνει ο διαγωνισμός για να αγοραστεί το μηχάνημα οστικής πυκνότητας».

Και συμπληρώνει: «Τέλος πάντων, μην ανησυχείτε! Δεν πρόκειται να χαθεί ούτε ένα ευρώ από αυτά τα οποία στείλατε τότε ως Υπουργός στο Νοσοκομείο Λαμίας».

Από τότε έχουν περάσει 9 μήνες και το μηχάνημα Μέτρησης Οστικής Πυκνότητας ακόμη δεν υφίσταται στο ΓΝΛ.

Κατόπιν αυτών,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

Ποια είναι η εξέλιξη της προμήθειας μηχανήματος Μέτρησης Οστικής Πυκνότητας για το Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας, δεδομένης της δέσμευσης της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας πως δεν θα χαθεί ούτε ένα ευρώ από τα χρήματα που έχει εξασφαλίσει η προηγούμενη Κυβέρνηση για την συγκεκριμένη πρωτοβουλία;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Χρήστος Σταϊκούρας

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής για το Πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, τα τελευταία 2,5 χρόνια, κινήθηκε σε ένα ομιχλώδες τοπίο.

Τοπίο που διαμόρφωσε η ίδια, με τις συνεχείς παλινδρομήσεις μεταξύ ιδεοληψίας και κυνισμού και τα ανερυθρίαστα ρεσιτάλ ψεμάτων και αυτοδιαψεύσεων.

Το αποτέλεσμα; Έχασε χρόνο.

Πολύτιμο χρόνο για δήθεν «ηρωικές διαπραγματεύσεις», και επί της ουσίας, για κομματικές διευθετήσεις και «φαντεζί γαρνιτούρες» στο «σερβίρισμα» των μέτρων στους πολίτες.

Καθυστερήσεις, που κατέστησαν επαχθέστερο το λογαριασμό για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Η Κυβέρνηση, αντί όταν ανέλαβε, αρχές του 2015, να αξιοποιήσει το «άνοιγμα της πόρτας» εξόδου από την κρίση που είχε συντελεστεί, αρκέστηκε να «παίζει», αυτάρεσκα, με την «περιστρεφόμενη πόρτα», χρησιμοποιώντας δύο γλώσσες: εσωτερικού και εξωτερικού.

Έτσι, βούλιαξε τη χώρα, η οποία, έκτοτε, σέρνεται στο τέλμα.

Η οικονομία, επέστρεψε και παραμένει στην ύφεση.

Πλούτος, εξανεμίσθηκε.

Νέα μέτρα, επιβλήθηκαν.

Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, επιδεινώθηκε.

Το διαθέσιμο εισόδημα όλων των πολιτών, συρρικνώθηκε.

Η καθημερινότητά τους, επιβαρύνθηκε.

Όπως υποστήριξα και στην Επιτροπή, η Κυβέρνηση παρέλαβε την οικονομία στον «1ο όροφο», την έριξε στο «υπόγειο», και σήμερα αγκομαχά, μετά από 2,5 χρόνια, να την ανεβάσει στο «ισόγειο».

Προσπαθεί να επαναφέρει την οικονομία σε διαδικασία μεγέθυνσης, κατάσταση στην οποία την παρέλαβε, και όπως έδειξαν τα προχθεσινά στοιχεία για την ύφεση, δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να πετύχει κάτι ουσιαστικό για το χρέος, στηριζόμενη στις αποφάσεις του 2012, αφού πρώτα επιβάρυνε τη βιωσιμότητά του, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να εντάξει τη χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, στο οποίο θα έπρεπε να βρίσκεται από το Μάρτιο του 2015, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να βγάλει τη χώρα στις διεθνείς αγορές, κάτι που είχε γίνει το 2014, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να άρει τους κεφαλαιακούς περιορισμούς, τους οποίους η ίδια προκάλεσε, και δεν τα έχει καταφέρει.

2,5 χαμένα χρόνια, στα οποία η χώρα χρεώθηκε δύο αχρείαστα μνημόνια, οι πολίτες φτωχοποιήθηκαν και η οικονομία γονάτισε.

Αυτό είναι το κόστος της αναξιοπιστίας, του καιροσκοπισμού και των ιδεοληψιών της Κυβέρνησης.

Κόστος που αποτυπώνεται και στο υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το Νομοσχέδιο αποτελεί το 4ο Μνημόνιο.

Περιλαμβάνει μέτρα, για μετά τη λήξη του 3ου Μνημονίου.

Μέτρα, που δεν υπήρχαν στο 3ο Μνημόνιο.

Έτσι, από το «σκίσιμο του Μνημονίου», περάσαμε στο 2ο Μνημόνιο μέσα στα 2,5 χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Και από τα «12 δισ. ευρώ παροχές» του κ. Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, περάσαμε στα 14,2 δισ. ευρώ μέτρα λιτότητας.

Ο πιο βαρύς και κοινωνικά άδικος μνημονιακός λογαριασμός.

Ένας αχρείαστος λογαριασμός που φέρει, αποκλειστικά, τη σφραγίδα της Κυβέρνησης του κ. Τσίπρα.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ας δούμε αναλυτικά τα βασικά χαρακτηριστικά του 4ου Μνημονίου:

1ον. Πριν 1 χρόνο, ο κ. Τσίπρας, μετά την ολοκλήρωση της 1ης αξιολόγησης, δήλωνε ότι «εκείνες οι θυσίες ήταν οι τελευταίες».

[Συνημμένο 1]

Πρόσφατα, ο ίδιος και Υπουργοί του, σε διθυραμβικούς τόνους, μιλούσαν για το «τέλος της λιτότητας».

Και σήμερα, αντί για το τέλος της λιτότητας, έχουμε ακόμη περισσότερη λιτότητα.

Έχουμε νέα μέτρα για το 2018.

Μέτρα, όπως είναι η ακόμη μεγαλύτερη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών για τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους αγρότες.

Μέτρα, όπως είναι η μείωση της έκπτωσης του φόρου εισοδήματος για ιατρικές υπηρεσίες, η μείωση του επιδόματος θέρμανσης, η μείωση των κοινωνικών επιδομάτων.

Μέτρα που επιβαρύνουν τους πιο φτωχούς, τους πιο αδύναμους.

Όμως, η «αριστερή μετρολαγνεία» δεν σταματά το 2018.

Έχουμε νέα μέτρα, ύψους 4,9 δισ. ευρώ, μέχρι το 2021.

Μέτρα, όπως είναι η μείωση του αφορολόγητου και η περικοπή των συντάξεων.

Μέτρα που αποκαλύπτουν την μεγαλύτερη πολιτική εξαπάτηση που γνώρισε ποτέ η Πατρίδα μας.

2ον. Το 4ο Μνημόνιο φτωχοποιεί όλη την κοινωνία.

Εξοντώνει, όπως επιβεβαίωσαν χθες και οι 42 φορείς, ελεύθερους επαγγελματίες, ειδικά μισθολόγια, χαμηλοσυνταξιούχους, εργαζόμενους και αγρότες.

Καταστρέφει τη μεσαία τάξη.

Μεταφέρει βάρη στους πιο αδύναμους.

Απελευθερώνει τις ομαδικές απολύσεις.

Ισοπεδώνει την κοινωνία.

Οι περικοπές κύριων και επικουρικών συντάξεων και η μείωση του αφορολόγητου, μεταφράζονται σε τουλάχιστον δύο χαμένες συντάξεις για τους συνταξιούχους και σε έναν χαμένο μισθό για τους μισθωτούς.

3ον. Ο κ. Τσίπρας, τον Ιανουάριο, δεσμευόταν ότι «δεν θα νομοθετήσει μέτρα ύψους 3,6 δισ. ευρώ και μάλιστα εκ των προτέρων για το 2019, δεν θα νομοθετήσει μείωση του αφορολόγητου, δεν θα νομοθετήσει νέες περικοπές στις συντάξεων».

[Συνημμένο 2]

Σήμερα, 4 μήνες αργότερα, όλα αυτά, και ακόμη χειρότερα, τα νομοθετεί.

Δεν κράτησε ούτε μία «κόκκινη γραμμή»!

Έδωσε τα πάντα και δεν κέρδισε τίποτα.

Από το «ούτε 1 ευρώ νέα μέτρα», περάσαμε στο ότι θα ψηφίσουμε «5 δισ. ευρώ νέα μέτρα, και με τα δύο χέρια, χωρίς πόνο ψυχής».

Ο απόλυτος εθισμός!

Όλα για την εξουσία, με κάθε κόστος, με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο.

Ο κ. Τσακαλώτος, πέρυσι, πριν την προηγούμενη μείωση του αφορολόγητου που και πάλι ο ίδιος έκανε, δεσμευόταν ότι δεν είναι διατεθειμένος, ως Υπουργός, να καταθέσει στη Βουλή άλλο νομοσχέδιο με ακόμη χαμηλότερο αφορολόγητο.

[Συνημμένο 3]

Και σήμερα, το αφορολόγητο, με εισήγηση του ίδιου Υπουργού, «γκρεμίζεται» στα 5.681 ευρώ, περικόπτεται δηλαδή κατά 35%.

Και ο ίδιος παραμένει στη θέση του.

Κε. Υπουργέ, αφού το μετανιώσατε για την «καρέκλα», τουλάχιστον μην δεσμευτείτε ξανά για το ύψος του αφορολόγητου.

Κάθε φορά που δεσμεύεστε, το μειώνεται…

Την επομένη, είστε ικανός να το μηδενίσετε!

4ον. Η Κυβέρνηση, με δική της ευθύνη, καθυστέρησε την ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Συνέχισε να δίνει θεατρικές παραστάσεις περί δήθεν «σκληρής διαπραγμάτευσης», που ποτέ όμως δεν έκανε, όπως ομολόγησε πρόσφατα πρώην Υπουργός της.

Προχώρησε στη συρρίκνωση της συμμετοχής του Δημοσίου στις τράπεζες, με τεράστιο, μόνιμο κόστος για τους φορολογούμενους.

Προχώρησε στη σύσταση του αιώνιου υπερταμείου, ενός φορέα χωρίς ουσιαστικό εθνικό έλεγχο και δημοκρατική λογοδοσία, εκχωρώντας του, διαρκώς, δημόσια περιουσία.

Δεν προχωράει διαρθρωτικές αλλαγές, γιατί ούτε μπορεί, ούτε ξέρει, ούτε θέλει να τις υλοποιήσει.

Χωρίς στρατηγικό σχέδιο, προχωράει με την τακτική του «βλέποντας και κάνοντας».

Στο μεταξύ όμως, σωρεύει τεράστιο κόστος στη χώρα.

Πλούτος 29 δισ. ευρώ εξανεμίστηκε.

Κάθε νοικοκυριό έγινε κατά 7.000 ευρώ φτωχότερο.

Και ταυτόχρονα, «φορτώθηκε» 3.400 ευρώ από τα αχρείαστα μέτρα που του επέβαλε η σημερινή Κυβέρνηση.

Η απόλυτη αποτυχία!

5ον. Η Κυβέρνηση προσπαθεί, και πάλι, να εξαπατήσει τους πολίτες.

Το «νέο έργο» που «ανεβάζει» τιτλοφορείται «αντίμετρα».

Αντίμετρα τα οποία αποτελούν μία επικοινωνιακή απάτη και συνιστούν τον «φερετζέ» του πολύ σκληρού πακέτου μέτρων. Γιατί;

Αν η Κυβέρνηση πιστεύει, για παράδειγμα, ότι το ζήτημα της παιδικής φτώχειας είναι σημαντικό, όπως το πιστεύουμε και εμείς, να αναλάβει, σήμερα, όχι στο μέλλον και υπό δημοσιονομικές προϋποθέσεις, σχετικές πρωτοβουλίες.

Έχει άλλωστε, όπως γράφει και το Μνημόνιο, την ιδιοκτησία του προγράμματος.

Επίσης, μέτρα και αντίμετρα δεν είναι ισοδύναμα για τον κάθε πολίτη.

Για παράδειγμα, οι πολίτες με ετήσιο εισόδημα μέχρι 22.000 ευρώ, ακόμη και αν υλοποιούνταν όλα τα αντίμετρα, θα πληρώσουν νέους φόρους.

Το ίδιο ισχύει και για τους χαμηλοσυνταξιούχους.

Τα πιο αδύναμα οικονομικά στρώματα, σε κάθε περίπτωση, θα ζημιωθούν.

Επιπλέον, σύμφωνα και με το Άρθρο 15, τα αντίμετρα προϋποθέτουν την ψήφιση και πλήρη υλοποίηση των μέτρων, την μόνιμη επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων και την αξιολόγηση των θεσμών.

Αρχίζουν να υλοποιούνται από το στιγμή που η χώρα, μετά τη λήψη των μέτρων, υπερβαίνει το 3,5% του ΑΕΠ πρωτογενές πλεόνασμα, για διάστημα τουλάχιστον 3 ετών.

Κάτι το οποίο και εσείς υποστηρίζατε ότι είναι ανέφικτο.

Για παράδειγμα, αν οι θεσμοί, μετά τη μείωση του αφορολόγητου και την περικοπή των συντάξεων, κρίνουν ότι η χώρα επιτυγχάνει πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2021, η Κυβέρνηση θα λάβει 0 αντίμετρα!

Θα πρέπει το πρωτογενές πλεόνασμα να φτάσει το 5,5% του ΑΕΠ για να υλοποιηθούν όλα τα αντίμετρα.

Συνεπώς, τα μέτρα είναι σίγουρα.

Αποτελούν τη σίγουρη «φάκα».

Τα «αντίμετρα» θα υλοποιηθούν υπό προϋποθέσεις, πολύ δύσκολα επιτεύξιμες.

Αποτελούν το «τυρί», με στόχο την απόσπαση της προσοχής των πολιτών από τη «φάκα».

Όπως φάνηκε όμως και από τη χθεσινή ακρόαση φορέων, η κοινωνία δεν «τσιμπάει».

Αντιθέτως, η πρόταση του Προέδρου της ΝΔ κ. Μητσοτάκη, για τη άμεση λήψη «αντιμέτρων», λόγω της υπέρβασης του περυσινού δημοσιονομικού στόχου, όπως εξήγησα και στην Επιτροπή, είναι ειλικρινής, λελογισμένη, ρεαλιστική και τεκμηριωμένη.

Ο τρόπος, ο χρόνος και η στόχευση της πρότασης είναι εντός του υφιστάμενου πλαισίου.

Την πρόταση αυτή, την καταθέσαμε με τη μορφή τροπολογίας.

Καλούμε την Κυβέρνηση να την κάνει δεκτή.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, το 4ο Μνημόνιο αποτελεί την επιτομή της πολιτικής υποκρισίας, της κοινωνικής αναλγησίας, της αναξιοπιστίας, της ανικανότητας και της πολιτικής εξαπάτησης της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Η ΝΔ, με αίσθημα ευθύνης, το καταψηφίζει.

Τους Έλληνες πολίτες όμως τους απασχολεί ένα ακόμη ερώτημα: Υπάρχει άλλος δρόμος πέραν αυτού των διαδοχικών Μνημονίων;

Η απάντησή μου, αφού υπενθυμίσω ότι το 2011, από αυτό το Βήμα, είχα σημειώσει ότι δεν υπάρχει «βασιλική οδός» για την κοινωνική ευημερία, είναι πως ΝΑΙ.

ΝΑΙ υπάρχει, και αυτόν τον εθνικό οδικό χάρτη πρέπει, στρατηγικά, να σχεδιάσουμε και να βαδίσουμε, με συνέπεια και αποτελεσματικότητα.

Βήματα αυτής της πορείας πρέπει να είναι:

  • Η εμπροσθοβαρής υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και αποκρατικοποιήσεων.
  • Η διατηρήσιμη δημοσιονομική ισορροπία, με μείωση φόρων και δαπανών, με την ένταξη «αφανούς» τμήματος της οικονομίας στο «εμφανές» πεδίο της, και με ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους.
  • Η ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία, με την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων, με την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, με την σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.
  • Η υλοποίηση ενεργών πολιτικών αντιμετώπισης της ανεργίας, δημιουργώντας ένα ισχυρό δίχτυ επανένταξης σε μια σύγχρονη αγορά εργασίας.
  • Η υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας, που θα στοχεύει στη μετάβαση σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία.
  • Ο εκσυγχρονισμός της δομής και λειτουργίας του Κράτους, με την επέκταση και αξιόπιστη εφαρμογή της αξιολόγησης, σε όλο το εύρος του.
  • Η προστασία των θεσμών, ώστε να μην λιγοστέψει η Δημοκρατία.
  • Η βελτίωση της ποιότητας και της αποδοτικότητας, ο περιορισμός του κρατικού εναγκαλισμού και η προώθηση της διεθνοποίησης της εκπαίδευσης, της κατάρτισης, της δια βίου μάθησης, της έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης, της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι ανάγκη να σπάσουμε το καταστροφικό «καθοδικό σπιράλ» που οδηγεί, όλο και βαθύτερα, στο οικονομικό τέλμα, την κοινωνική μιζέρια και την εθνική παρακμή.

Είναι ανάγκη να μπούμε σε «ανοδικό σπιράλ», που οδηγεί στην ολόπλευρη ισχυροποίηση της χώρας.

Η σημερινή Κυβέρνηση, επί 2,5  χρόνια, αποδεικνύει ότι δεν μπορεί να το πετύχει.

Είναι πλέον μάταιο να το προσπαθεί με τερτίπια.

Η ΝΔ, δεσμευμένη από τις αρχές και την ιστορική της διαδρομή, συμμετέχει καθαρά στον πολιτικό «στίβο».

Και λέει ξεκάθαρα:

Κυρίες και Κύριοι της Κυβέρνησης, η παρουσία σας δεν ωφελεί τη χώρα.

Την βλάπτει.

Πρέπει οι πολίτες να πάρουν κυρίαρχα τις αποφάσεις τους.

 

Ομιλία στην κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών της Βουλής για το Πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η χώρα, τα τελευταία 2,5 χρόνια, σέρνεται.

Αντί να επιταχύνει, στηριζόμενη στις ευνοϊκές συνθήκες και προοπτικές που είχαν δημιουργηθεί το 2014, οπισθοχώρησε.

Αργά και σταθερά, βούλιαξε και παραμένει στο τέλμα και την παρακμή.

Σε όλα τα επίπεδα και σε όλα τα πεδία άσκησης πολιτικής.

Στην οικονομία, η χώρα επέστρεψε και παραμένει στην ύφεση.

Πλούτος, 29 δισ. ευρώ, εξανεμίσθηκε.

Νέα μέτρα, 14 δισ. ευρώ, επιβλήθηκαν.

Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, επιδεινώθηκε.

Το διαθέσιμο εισόδημα όλων των πολιτών, συρρικνώθηκε.

Η καθημερινότητά τους, επιβαρύνθηκε.

Η απαισιοδοξία, εμπεδώθηκε.

Η Κυβέρνηση παρέλαβε την οικονομία στον «1ο όροφο», την έριξε στο «υπόγειο», και σήμερα προσπαθεί να την ανεβάσει στο «ισόγειο».

Με ασθενέστερη δυναμική και από χαμηλότερο σημείο αφετηρίας.

Προσπαθεί να επαναφέρει την οικονομία στην ανάπτυξη, κατάσταση στην οποία την παρέλαβε στις αρχές του 2015, και την οποία, στη συνέχεια, επιδείνωσε.

Προσπαθεί να κερδίσει κάτι ουσιαστικό για το χρέος, στηριζόμενη στις αποφάσεις του 2012, αφού πρώτα επιβάρυνε τη βιωσιμότητά του.

Προσπαθεί να εντάξει τη χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, πρόγραμμα στο οποίο θα έπρεπε να βρίσκεται από το Μάρτιο του 2015.

Προσπαθεί να βγάλει τη χώρα στις διεθνείς αγορές, κάτι που είχε γίνει, με επιτυχία, το 2014.

Προσπαθεί να άρει τους κεφαλαιακούς περιορισμούς, τους οποίους η ίδια, με τους χειρισμούς της, επέβαλλε.

Τα προσπαθεί όλα αυτά, επί 2,5 χρόνια, και ακόμη δεν τα έχει καταφέρει.

2,5 χαμένα χρόνια, στα οποία η χώρα χρεώθηκε δύο αχρείαστα μνημόνια, οι πολίτες φτωχοποιήθηκαν και η οικονομία γονάτισε.

Αυτό είναι το κόστος της ανικανότητας, της ανευθυνότητας, της αναξιοπιστίας, του καιροσκοπισμού και των ιδεοληψιών της σημερινής Κυβέρνησης.

Κόστος που αποτυπώνεται, με τον πλέον επώδυνο για τους πολίτες τρόπο, στο υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το Νομοσχέδιο αποτελεί το 4ο Μνημόνιο, χωρίς επιπλέον χρηματοδότηση.

Περικλείει δημοσιονομικούς στόχους, πέραν της λήξης του 3ου Μνημονίου.

Περιλαμβάνει μέτρα, για μετά τη λήξη του 3ου Μνημονίου.

Μέτρα, που δεν υπήρχαν στο 3ο Μνημόνιο.

Έτσι, από το «σκίσιμο του Μνημονίου», περάσαμε στο 2ο Μνημόνιο σε 2 χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Και από τα «12 δισ. ευρώ παροχές» του κ. Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, περάσαμε στα 14,2 δισ. ευρώ μέτρα λιτότητας.

Το επαναλαμβάνω: 14,2 δισ. ευρώ είναι ο συνολικός λογαριασμός ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Ο πιο βαρύς και κοινωνικά άδικος μνημονιακός λογαριασμός.

Ένας αχρείαστος λογαριασμός που φέρει, αποκλειστικά, τη σφραγίδα της Κυβέρνησης του κ. Τσίπρα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ας δούμε πιο αναλυτικά τα βασικά χαρακτηριστικά του 4ου Μνημονίου.

1ον. Το 4ο Μνημόνιο αποτελεί την επιτομή της πολιτικής υποκρισίας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Πριν από 1 χρόνο, ο κ. Τσίπρας, από αυτό το Βήμα, μετά την ολοκλήρωση της 1ης αξιολόγησης, δήλωνε ότι «εκείνες οι θυσίες ήταν οι τελευταίες».

Πρόσφατα, ο ίδιος και Υπουργοί του, σε διθυραμβικούς τόνους, μιλούσαν για το «τέλος της λιτότητας».

Και σήμερα, αντί για το τέλος της λιτότητας, έχουμε ακόμη περισσότερη λιτότητα.

Έχουμε νέα μέτρα και για το 2017 και για το 2018.

Μέτρα, όπως είναι η μείωση των ειδικών μισθολογίων, ιδιαίτερα των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας.

Μέτρα, όπως είναι η ακόμη μεγαλύτερη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών για τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους αγρότες.

Μέτρα, όπως είναι η μείωση της έκπτωσης του φόρου εισοδήματος για ιατρικές υπηρεσίες, η μείωση του επιδόματος θέρμανσης, η μείωση των κοινωνικών επιδομάτων.

Μέτρα που επιβαρύνουν τους πιο φτωχούς, τους πιο αδύναμους.

Όμως, η «αριστερή μετρολαγνεία» δεν σταματά το 2018.

Έχουμε νέα μέτρα μέχρι το 2021.

Μέτρα, ύψους 5 δισ. ευρώ.

Μέτρα, όπως είναι η τεράστια μείωση του αφορολόγητου και η μεγάλη περικοπή των κύριων και επικουρικών συντάξεων.

Μέτρα που αποκαλύπτουν, σε όλους τους πολίτες, την μεγαλύτερη πολιτική εξαπάτηση που γνώρισε ποτέ η Πατρίδα μας.

2ον. Το 4ο Μνημόνιο αποτελεί την επιτομή της κοινωνικής αναλγησίας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Εξοντώνει ελεύθερους επαγγελματίες, χαμηλοσυνταξιούχους, εργαζόμενους και αγρότες.

Καταστρέφει τη μεσαία τάξη.

Μεταφέρει βάρη στους πιο αδύναμους.

Ισοπεδώνει την κοινωνία.

  • 1,3 εκατ. πολίτες, χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, θα πληρώσουν, για πρώτη φορά, φόρο.
  • 1,4 εκατ. ελεύθεροι επαγγελματίες και αγρότες, θα δουν νέες, δραματικές αυξήσεις στις ήδη εξοντωτικές ασφαλιστικές εισφορές τους.
  • Οι οριζόντιες περικοπές κύριων και επικουρικών συντάξεων και η μείωση του αφορολόγητου, μεταφράζονται σε μέχρι τρεις χαμένες συντάξεις για τους συνταξιούχους και σε έναν χαμένο μισθό για τους μισθωτούς.

Με λίγα λόγια, το 4ο Μνημόνιο φτωχοποιεί όλη την κοινωνία.

3ον. Το 4ο Μνημόνιο αποτελεί την επιτομή της αναξιοπιστίας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Ο κ. Τσίπρας, τον Ιανουάριο, δεσμευόταν ότι «δεν θα νομοθετήσει μέτρα ύψους 3,6 δισ. ευρώ και μάλιστα εκ των προτέρων για το 2019, δεν θα νομοθετήσει μείωση του αφορολόγητου, δεν θα νομοθετήσει νέες περικοπές στις συντάξεων».

Και σήμερα, 4 μήνες αργότερα, όλα αυτά, και ακόμη χειρότερα, τα νομοθετεί.

Ο κ. Τσακαλώτος, πέρυσι, πριν την προηγούμενη μείωση του αφορολόγητου, δεσμευόταν ότι δεν είναι διατεθειμένος, ως Υπουργός, να καταθέσει στη Βουλή ένα νομοσχέδιο με αφορολόγητο μικρότερο από αυτό που επέβαλε τότε.

Και σήμερα, 1 χρόνο αργότερα, το αφορολόγητο, με εισήγηση του Υπουργού, «γκρεμίζεται» στα 5.681 ευρώ, περικόπτεται δηλαδή κατά 35%.

Αναμένουμε να δούμε τι θα πράξει ο κ. Υπουργός…

Σε κάθε περίπτωση, η Κυβέρνηση δεν κράτησε ούτε μία «κόκκινη γραμμή».

Έδωσε τα πάντα και δεν κέρδισε τίποτα.

Από το «ούτε 1 ευρώ νέα μέτρα», περάσαμε στο ότι θα ψηφίσουμε «5 δισ. ευρώ νέα μέτρα, και με τα δύο χέρια, χωρίς πόνο ψυχής».

Χωρίς ηθικές αναστολές.

Χωρίς ιδεολογικές συντεταγμένες.

Ο απόλυτος εθισμός!

Όλα για την εξουσία, με κάθε κόστος, με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο.

4ον. Το 4ο Μνημόνιο αποτελεί την επιτομή της ανικανότητας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Η Κυβέρνηση, με δική της ευθύνη, καθυστέρησε την ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Συνέχισε να δίνει θεατρικές παραστάσεις περί δήθεν «σκληρής διαπραγμάτευσης», που ποτέ όμως δεν έκανε, όπως ομολόγησε πρόσφατα πρώην Υπουργός της.

Προχώρησε στη συρρίκνωση της συμμετοχής του Δημοσίου στις τράπεζες, με τεράστιο, μόνιμο, μη αναστρέψιμο κόστος για τους Έλληνες φορολογούμενους.

Προχώρησε στη σύσταση του υπερταμείου αποκρατικοποιήσεων, ενός φορέα διάρκειας ενός αιώνα, χωρίς ουσιαστικό εθνικό και δημοκρατικό έλεγχο και λογοδοσία, συνεχίζοντας διαρκώς να του εκχωρεί δημόσια περιουσία.

Προχώρησε, από ιδεοληπτική εμμονή, σε μεγάλη αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης όλων των πολιτών.

Δεν προχωράει διαρθρωτικές αλλαγές, γιατί ούτε μπορεί, ούτε ξέρει, ούτε θέλει να τις υλοποιήσει.

Χωρίς στρατηγικό σχέδιο, προχωράει με την τακτική του «βλέποντας και κάνοντας».

Στο μεταξύ όμως, σωρεύει τεράστιο κόστος στη χώρα.

Πλούτος 29 δισ. ευρώ εξανεμίστηκε.

Κάθε ελληνικό νοικοκυριό έγινε κατά 7.000 ευρώ φτωχότερο!

Και ταυτόχρονα, το κάθε μέσο νοικοκυριό «φορτώθηκε» 3.400 ευρώ από τα αχρείαστα μέτρα λιτότητας που του επέβαλε η σημερινή Κυβέρνηση!

Η απόλυτη αποτυχία!

5ον. Το 4ο Μνημόνιο αποτελεί την επιτομή της πολιτικής εξαπάτησης της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Κυβέρνηση η οποία προσπαθεί, και πάλι, να πασπαλίσει, με «αριστερή χρυσόσκονη», την εξαιρετικά δυσάρεστη για τους πολίτες πραγματικότητα.

Η καινούργια συνταγή τιτλοφορείται: «αντίμετρα».

«Αντίμετρα», τα οποία αποτελούν επικοινωνιακή απάτη και συνιστούν τον «φερετζέ» του πολύ σκληρού πακέτου μέτρων.

Και αυτό γιατί τα αντίμετρα προϋποθέτουν την ψήφιση και πλήρη υλοποίηση των μέτρων, προϋποθέτουν την μόνιμη επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων και προϋποθέτουν την αξιολόγηση των θεσμών για την δημοσιονομική πορεία της χώρας.

Αρχίζουν δε να υλοποιούνται, από το στιγμή που η χώρα, μετά τη λήψη των μέτρων, υπερβαίνει το 3,5% του ΑΕΠ πρωτογενές πλεόνασμα, και μάλιστα κατά μόνιμο τρόπο, για διάστημα τουλάχιστον 3 ετών.

Για παράδειγμα, αν το ΔΝΤ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μετά την μείωση του αφορολόγητου και την περικοπή των συντάξεων, κρίνουν ότι η χώρα επιτυγχάνει πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2021, πόσα αντίμετρα θα εφαρμοστούν;

Κανένα! Μηδέν!

Η πλήρης δε υλοποίησή τους απαιτεί γιγαντιαία και άπιαστα πρωτογενή πλεονάσματα της τάξεως του 5,5% του ΑΕΠ.

Η πλήρης και αφοπλιστική επιβεβαίωση όλων αυτών αποτυπώνεται στο Άρθρο 15 του Σχεδίου Νόμου.

Και φυσικά, μέτρα και αντίμετρα δεν είναι ισοδύναμα για τον κάθε πολίτη.

Για παράδειγμα, οι πολίτες με ετήσιο εισόδημα μέχρι 22.000 ευρώ, ακόμη και αν υλοποιηθούν πλήρως όλα τα αντίμετρα, θα πληρώσουν νέους φόρους.

Το ίδιο ισχύει και για τους χαμηλοσυνταξιούχους.

Άρα, τα πιο αδύναμα οικονομικά στρώματα, σίγουρα θα ζημιωθούν.

Και μάλιστα πολύ…

Συνεπώς, ενώ τα μέτρα είναι σίγουρα, τα αντίμετρα τελούν υπό αίρεση και ανέφικτες στην υλοποίησή τους προϋποθέσεις.

Αντιθέτως, η πρόταση του Προέδρου της ΝΔ κ. Μητσοτάκη, για τη διανομή «μερίσματος» στην κοινωνία, μέσω της άμεσης λήψης «αντιμέτρων», λόγω της μεγάλης υπέρβασης του δημοσιονομικού στόχου το 2016, είναι λελογισμένη, ρεαλιστική και τεκμηριωμένη.

  • Είναι λελογισμένη, γιατί έχει συνολικό κόστος 0,5% του ΑΕΠ, όταν η υπέρβαση του δημοσιονομικού στόχου για το πρωτογενές πλεόνασμα ξεπερνά τις 3,5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ για το 2016.
  • Είναι ρεαλιστική, γιατί η διάθεση της υπέρβασης του πρωτογενούς πλεονάσματος προβλέπεται, με συγκεκριμένο τρόπο, στο 3ο Μνημόνιο.

Χορηγείται δε όταν δημοσιοποιούνται τα στοιχεία από τη Eurostat. Και αυτό έγινε, στις 24 Απριλίου.

  • Τέλος, είναι και τεκμηριωμένη, αφού ο τρόπος, ο χρόνος και η στόχευση της πρότασης είναι εντός του υφιστάμενου πλαισίου.

Άλλωστε, κάτι αντίστοιχο είχαμε πράξει και το 2014, με τη διανομή κοινωνικού μερίσματος.

Βέβαια τότε, με εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, λαμβάνοντας υπόψιν και τους μακροχρόνια άνεργους.

Κάτι που δεν έκανε η σημερινή Κυβέρνηση.

Αναγκάζοντας τον Υπουργό Οικονομικών να αποστείλει ταπεινωτική επιστολή στους δανειστές, με την οποία αναγνώριζε ότι ήταν εσφαλμένη η διαδικασία που ακολουθήθηκε, υποσχέθηκε ότι αυτό θα γίνεται πλέον σε συνεννόηση με τους εταίρους, ενώ δεσμεύθηκε και για «διαρκή αφοσίωση στο Μνημόνιο».

Προφανώς και γνωρίζουμε ότι η διάθεση ποσού εφέτος από την υπέρβαση του στόχου του πρωτογενούς πλεονάσματος πέρυσι, επιβαρύνει την εκτέλεση του τρέχοντος Προϋπολογισμού.

Η Κυβέρνηση όμως, όπως καταγράφει και το Σχέδιο Νόμου, προβλέπει πρωτογενές πλεόνασμα λίγο πάνω από το στόχο του 1,75% του ΑΕΠ για το 2017.

Συνεπώς, έχει το δημοσιονομικό περιθώριο να διανείμει κάποιο «μέρισμα».

Εκτός και αν αμφιβάλλει πλέον για την επίτευξη του εφετινού στόχου, εξαιτίας της σημαντικής, προς τα κάτω αναθεώρησης των εκτιμήσεών της για τον εφετινό ρυθμό ανάπτυξης.

Αν όμως αμφιβάλλει για την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος 1,75% εφέτος προκειμένου να υλοποιήσει άμεσα κάποια «αντίμετρα», πόσο εφικτή είναι η συνεχής υπέρβαση του 3,5% του ΑΕΠ, προκειμένου να αρχίσει να υλοποιεί κάποια από τα «αντίμετρα» στο μέλλον;

Και αλήθεια, αφού θα πιάνετε 3,5% του ΑΕΠ, προς τι τα νέα μέτρα το 2018; Προς τι οι επιπλέον αυξήσεις των ασφαλιστικών εισφορών;

Επειδή όμως «τα ψέματα έχουν κοντά ποδάρια», καλούμε την Κυβέρνηση, για ακόμη μία φορά, να αποδεχθεί την πρόταση της ΝΔ.

6ον. Το 4ο Μνημόνιο αποτελεί την επιτομή της ανευθυνότητας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Πριν τις εκλογές τι έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ: «τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα της προηγούμενης Κυβέρνησης δεν βγαίνουν», «σκοτώνουν την κοινωνία» και «πνίγουν την οικονομία».

Ακόμη και αν αυτά θα προέκυπταν από τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Μετά τις εκλογές τι έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ: «μειώσαμε τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα της προηγούμενης Κυβέρνησης και γλιτώσαμε 20 δισ. ευρώ μέτρα».

Σήμερα τι μας λέει;

Ότι τελικά ήταν απολύτως εφικτά τα πρωτογενή πλεονάσματα της Κυβέρνησης του κ. Σαμαρά, μάλιστα μπορούν να επιτευχθούν ακόμη υψηλότερα, ακόμη και 5,5% του ΑΕΠ, με χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης.

Και μάλιστα ότι αυτό είναι και καλό, γιατί θα δοθούν και επιπλέον «αντίμετρα».

Με λίγα λόγια, από ορκισμένοι πολέμιοι των ανέφικτων πρωτογενών πλεονασμάτων, σήμερα καταντήσατε υπερασπιστές, λάτρεις και οπαδοί τους.

Η απόλυτη πολιτική υποκρισία.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, όπως ήδη κατέδειξα, το 4ο Μνημόνιο αποτελεί την επιτομή της πολιτικής υποκρισίας, της κοινωνικής αναλγησίας, της αναξιοπιστίας, της ανικανότητας, της πολιτικής εξαπάτησης και της ανευθυνότητας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Η ΝΔ, με αίσθημα ευθύνης απέναντι στη χώρα και τους πολίτες, καταψηφίζει το 4ο Μνημόνιο της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Ερώτηση για τα προβλήματα χρηματοδότησης και λειτουργίας του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Παρνασσού

Ερώτηση

προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Αθήνα, 06.04.2017

Θέμα: Προβλήματα χρηματοδότησης και λειτουργίας του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Παρνασσού.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα αλλά και με την ανακοίνωση των εργαζομένων του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Παρνασσού, το Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (Κ.Ε.Α.Ο.) προέβη σε κατάσχεση των τραπεζικών λογαριασμών του ΦΔΕΔ Παρνασσού, αφού έχουν βεβαιωθεί εις βάρος του Φορέα ληξιπρόθεσμες οφειλές  προς τον ΕΦΚΑ συνολικού ποσού 8.693,31 ευρώ.

Να σημειωθεί ότι η ανακοίνωση αναφέρει ότι η χρηματοδότηση του Φορέα γίνεται από το Πράσινο Ταμείο ΥΠΕΝ.

Επίσης, οι πληρωμές μισθοδοσίας και ασφαλιστικών εισφορών των υπαλλήλων του Φορέα, σύμφωνα με έγγραφο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους αρ.πρωτ. ΕΑΠ 2000078ΕΞ2014, γίνονται μέσω της Ενιαίας Αρχής Πληρωμών στην οποία εντάχθηκαν στις 22/04/2016 και οι 28 Φορείς Προστατευόμενων Περιοχών σε όλη την Ελλάδα.

Η έγκριση της χρηματοδότησης των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών υπεγράφη μόλις στις 07.03.2017 (ΑΔΑ: ΩΤΘ446Ψ844-ΠΨ0), ενώ η  σχετική Υ.Α. (ΦΕΚ 1133/31.03.2017) με θέμα «Έγκριση των προϋπολογισμών οικονομικού έτους 2017 των 28 λειτουργούντων Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών εκδόθηκε την 31.03.2017.

Παρ’όλα τα παραπάνω όμως, τα προβλήματα χρηματοδότησης από το Πράσινο Ταμείο είναι τεράστια αν και το πρόγραμμα «τρέχει» για 2η συνεχόμενη χρονιά.

Συγκεκριμένα και σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι εργαζόμενοι παραμένουν 5 μήνες απλήρωτοι ενώ απλήρωτες παραμένουν και οι ασφαλιστικές και φορολογικές υποχρεώσεις του Φορέα.

Επιπλέον τα τέλη κυκλοφορίας και οι ασφάλειες των οχημάτων δεν έχουν πληρωθεί καθώς ζητήθηκε από το Πράσινο Ταμείο να πληρωθούν απολογιστικά, δηλαδή να τα πληρώσει πρώτα ο Φορέας από άλλους πόρους, να αποσταλούν τα αντίστοιχα παραστατικά εξόφλησης και μετά να πληρωθούν από το Πράσινο Ταμείο.

Κατόπιν των ανωτέρω,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

Ο κ. Υπουργός:

Σε ποιες συγκεκριμένες ενέργειες  προτίθεται να προβεί το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας προκειμένου να επιλυθούν τα προβλήματα χρηματοδότησης και λειτουργίας του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Παρνασσού ώστε να διασφαλιστεί ο σκοπός ίδρυσής του;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Χρήστος Σταϊκούρας

Επίκαιρη Ερώτηση σχετικά με τη χρηματοδότηση δράσεων από προϊόντα εγκληματικών ενεργειών κατά του Ελληνικού Δημοσίου και διάθεση ποσού για κοινωνικούς σκοπούς

Επίκαιρη Ερώτηση

προς το Υπουργείο Οικονομικών

Αθήνα, 06 Απριλίου 2017

Θέμα: Χρηματοδότηση δράσεων από προϊόντα εγκληματικών ενεργειών κατά του Ελληνικού Δημοσίου και διάθεση ποσού για κοινωνικούς σκοπούς.

Με την παρούσα Επίκαιρη Ερώτηση, επανέρχομαι στο ανωτέρω θέμα, και αυτό διότι παρά την κατάθεση Ερώτησης (υπ’ αριθ. πρωτ. 671/25.10.2016) και την επανακατάθεσή της (υπ’ αριθ. πρωτ. 3477/15.02.2017), απάντηση από την πλευρά της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Οικονομικών δεν έχει δοθεί.

Ειδικότερα, το Υπουργείο Οικονομικών/Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, το Δεκέμβριο του 2013, προέβη στο άνοιγμα ειδικού λογαριασμού στην Τράπεζα της Ελλάδος, όπου κατατίθενται χρηματικά ποσά, τα οποία προέρχονται από εγκληματικές δραστηριότητες κατά του Ελληνικού Δημοσίου.

Από τη σύσταση του λογαριασμού αυτού έως το τέλος Σεπτεμβρίου του 2014, κατατέθηκαν ποσά ύψους 34,3 εκατ. ευρώ.

Επιπρόσθετα, με το Άρθρο 180 του Ν. 4270/2014 υπό τον τίτλο «Αρχές δημοσιονομικής διαχείρισης και εποπτείας (ενσωμάτωση Οδηγίας 2011/85) – Δημόσιο Λογιστικό» (ΦΕΚ Α’ 143, 28.06.2014), θεσμοθετήθηκε πλέον ότι τα ανωτέρω ποσά αποτελούν έσοδα του Προϋπολογισμού στο έτος που κατατίθενται, ενώ παράλληλα, αντίστοιχου ύψους πιστώσεις μπορούν να εγγράφονται στον Τακτικό Προϋπολογισμό για την ενίσχυση προγραμμάτων ή την χρηματοδότηση δράσεων που αφορούν, ιδίως, την εκπαίδευση, την έρευνα, την υγεία ή την κοινωνική αλληλεγγύη.

Έτσι, με την υπ’ αριθ. οικ. 2/72673/ΔΠΓΚ/18.09.2014 (ΦΕΚ Β’ 2564) απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, διατέθηκε ποσό ύψους 26,8 εκατ. ευρώ για το έτος 2014.

Αντίστοιχα, για το έτος 2015, σύμφωνα με απάντηση του Υπουργείου Οικονομικών στην υπ’ αριθ. πρωτ. 3162/15.02.2016 Ερώτηση επί του θέματος, το ποσό που κατατέθηκε στο λογαριασμό που τηρείται στην Τράπεζα της Ελλάδος ανήλθε στα 4.003.914,93 ευρώ.

Ενώ, σύμφωνα με τη Διεύθυνση Προϋπολογισμού Γενικής Κυβέρνησης, με την υπ’ αριθ. 2/74055/ΔΠΓΚ/11.11.2015 (ΑΔΑ 6ΩΕΙΗ-ΚΝ9) απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, διατέθηκε ποσό ύψους 3.470.000 ευρώ.

 

Κατόπιν των ανωτέρω,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

1ον. Ποιο είναι το ακριβές ποσό, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, που έχει περιέλθει στο Ελληνικό Δημόσιο από την ανωτέρω πηγή για το έτος 2016 μέχρι και σήμερα;

2ον. Πως αυτό έχει αξιοποιηθεί για κοινωνικούς σκοπούς, προκειμένου η Κυβέρνηση να δείξει έμπρακτα, πέραν των συνεχών εξαγγελιών της, τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ορθολογισμό στην κατανομή των διαθέσιμων πόρων και την κοινωνική ευαισθησία;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Χρήστος Σταϊκούρας

Ομιλία στο Συνέδριο του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή «Κρίση – Μεταρρυθμίσεις – Ανάπτυξη»

Τοποθέτηση:

 

Παρέμβαση:

Κυρίες και Κύριοι,

Όπως είναι γνωστό, οι Ευρωπαϊκές οικονομίες, το 2008, «χτυπήθηκαν» έντονα από την παγκόσμια κρίση.

Κρίση δημοσιονομική και χρηματοπιστωτική.

Κρίση μεταδοτική.

Κρίση που βρήκε το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα «ανοχύρωτο», χωρίς μηχανισμούς αντίδρασης και αντιμετώπισής της.

Και την Ελλάδα με ένα αναπτυξιακό υπόδειγμα που χαρακτηρίζονταν από εμφανείς, αλλά και υποβόσκουσες, μακροχρόνιες παθογένειες στο αξιακό, στο θεσμικό, στο πολιτικό, στο κοινωνικό και στο οικονομικό πεδίο.

Η μεταγενέστερη εξέλιξη των γεγονότων στη χώρα μας είναι, σε όλους, γνωστή.

Η κρίση δανεισμού την άνοιξη του 2010.

Η προσφυγή της χώρας στο Μηχανισμό Στήριξης ως αποτέλεσμα και μιας σειράς λανθασμένων πολιτικών επιλογών και χειρισμών εκείνης της περιόδου.

Η εφαρμογή ασφυκτικών προγραμμάτων οικονομικής πολιτικής μέχρι και σήμερα.

Και απ’ ότι φαίνεται να έχει αποδεχθεί η Κυβέρνηση, παρά τις μέχρι πριν δύο μήνες δεσμεύσεις της, ασφυκτικές δεσμεύσεις και για μετά το 2018.

Ποια είναι τα συμπεράσματα που μπορούμε να εξάγουμε από την εφαρμογή αυτών μέχρι σήμερα των προγραμμάτων στη χώρα μας;

Γενικό συμπέρασμα: Οικονομικό πρόγραμμα «πανάκεια» για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης δεν υπάρχει.

Το ανά περίπτωση κατάλληλο πρόγραμμα εξαρτάται από σειρά ενδογενών και εξωγενών, οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών και πολιτισμικών παραγόντων και παραμέτρων, ελεγχόμενων και μη από τη χώρα που έχει το πρόβλημα.

Η επιτυχής ανάλυση αυτών, η συγκρότηση της κατάλληλης στρατηγικής και η αποτελεσματική εφαρμογή των πολιτικών της προσδιορίζει και τον βαθμό συμβολής του προγράμματος στην υπέρβαση της κρίσης.

Ειδικότερα συμπεράσματα;

  • Η δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία είναι βασικός πυλώνας για τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών και προϋπόθεση για τη διατηρήσιμη ανάπτυξη.
  • Η δημοσιονομική πειθαρχία θα πρέπει να συμβαδίζει με την υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Οι μεταρρυθμίσεις όμως, για να είναι οικονομικά αποτελεσματικές και κοινωνικά αποδεκτές, θα πρέπει να διακρίνονται από συνοχή, προτεραιότητες και να έχουν αλληλουχία.
  • Οι σωστοί πολλαπλασιαστές και το κατάλληλο μείγμα πολιτικής είναι σημαντικές παράμετροι για την επίτευξη δημοσιονομικής ισορροπίας.
  • Το μείγμα της δημοσιονομικής προσαρμογής που στηρίζεται, κυρίως, στο σκέλος των δαπανών, είναι καθοριστικό για τη διατηρησιμότητά της.
  • Η θεσμοθέτηση πλαισίου εξασφάλισης της σταθερότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων, ειδικά σε τραπεζοκεντρικά συστήματα, είναι αναγκαία.
  • Για την επιτυχία των προγραμμάτων είναι απαραίτητη η εξασφάλιση της κοινωνικής συνοχής, η οποία απειλείται από την αύξηση της φτώχειας και την ανισοκατανομή του εισοδήματος.
  • Κανένα πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής δεν είναι άκαμπτο και ανελαστικό. Όλα τα προγράμματα εμπεριέχουν δυνητικούς βαθμούς ευελιξίας, το πόσοι όμως αυτοί είναι και το πώς θα χρησιμοποιηθούν εξαρτάται από την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα της εκάστοτε Κυβέρνησης.

Κυρίες και Κύριοι,

Τελικά, ως χώρα, αξιοποιήσαμε αυτά τα «μαθήματα»;

Σήμερα, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι στο 2ο Πρόγραμμα, το 2012, διορθώθηκαν πολλά από τα λάθη του 1ου Μνημονίου.

Επιμηκύνθηκε η περίοδος προσαρμογής, τροποποιήθηκε το μείγμα της δημοσιονομικής πολιτικής, μειώθηκε το ύψος και βελτιώθηκε το «προφίλ» του δημοσίου χρέους, αποπληρώθηκε το μεγαλύτερο μέρος των οφειλών του Δημοσίου, πραγματοποιήθηκαν σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές, υλοποιήθηκαν οι πρώτες, και μοναδικές μέχρι σήμερα, μειώσεις φορολογικών συντελεστών.

Ενδεικτικά και μόνο να αναφέρω ότι, σύμφωνα με την Έκθεση του ΟΟΣΑ, η Ελλάδα ήταν πρωταθλήτρια στις διαρθρωτικές αλλαγές την περίοδο 2012-2014.

Ενώ, ταυτόχρονα, μειώθηκε κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες ο ΦΠΑ στην εστίαση, κατά 30% ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης, κατά 30% η έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης και κατά 5% οι ασφαλιστικές εισφορές.

Για να αυξηθούν όλα αυτά μεταγενέστερα.

Το αποτέλεσμα τελικά ήταν η κατάσταση, το 2014, να έχει σταθεροποιηθεί.

Και η χώρα να παρουσιάζει, μετά από 6 συνεχή έτη ύφεσης, θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης.

Ενώ, για πρώτη φορά μετά την έναρξη της κρίσης, το διαθέσιμο εισόδημα άρχισε να ενισχύεται και η ανεργία, αν και οριακά, να υποχωρεί.

Αυτά όλα τα καταγράφουν σήμερα όλες οι εκθέσεις εγχώριων και ξένων οργανισμών.

Και φυσικά και οι Εκθέσεις του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή.

Κυρίες και Κύριοι,

Είναι βέβαια αλήθεια ότι η κατάσταση της οικονομίας εξακολουθούσε να είναι εύθραυστη.

Και αυτό επιβεβαιώθηκε το 1ο εξάμηνο του 2015, όταν η Κυβέρνηση:

  • Αγνόησε και αδιαφόρησε για τους Ευρωπαϊκούς κανόνες διαπραγμάτευσης.
  • Παρασύρθηκε από δογματισμούς, εμμονές και μαξιμαλιστική ρητορική.
  • Καλλιέργησε περιβάλλον «δημιουργικής ασάφειας».
  • Χρησιμοποίησε τη χώρα ως case study για την εμπειρική επαλήθευση επιστημονικής θεωρίας.
  • Κατανάλωσε σημαντικό διαπραγματευτικό κεφάλαιο και χρόνο σε θέματα διαδικαστικά και επουσιώδη, δίνοντας έμφαση στην επικοινωνία και όχι στην ουσία.

Το αποτέλεσμα είναι η χώρα να οδηγηθεί στο 3ο Μνημόνιο και στους κεφαλαιακούς περιορισμούς, που υφίστανται μέχρι και σήμερα.

Και δεν έφτανε μόνο αυτό.

Από το καλοκαίρι του 2015, η ιδεοληπτική εμμονή σε ένα εσφαλμένο μίγμα δημοσιονομικής πολιτικής, η αβελτηρία ή αλλεργία στην υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και η καθυστέρηση ολοκλήρωσης της 1ης αξιολόγησης, έφεραν τον οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη», το αιώνιο Υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων και 9 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας.

Και σήμερα, δυστυχώς, βρισκόμαστε στο «ίδιο έργο θεατές».

Η καθυστέρηση ολοκλήρωσης της 2ης αξιολόγησης, με ευθύνη και των δανειστών εξαιτίας κάποιων παράλογων απαιτήσεων, έχει προσθέσει δημοσιονομικά μέτρα, όπως είναι η περικοπή του αφορολόγητου και των συντάξεων, ακόμη και για μετά τη λήξη του προγράμματος, δηλαδή για μετά το 2018.

Με τη διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων.

Συνιστώντας, ουσιαστικά, το 4ο Μνημόνιο.

Ενώ η καθυστέρηση έχει προσθέσει, τους τελευταίους μήνες, κόστος και στην πραγματική οικονομία.

Το οικονομικό κλίμα επιδεινώθηκε, τα φορολογικά έσοδα συρρικνώθηκαν, η καταναλωτική εμπιστοσύνη υποχώρησε, οι επενδύσεις μειώθηκαν, τα «λουκέτα» πολλαπλασιάστηκαν, καταθέσεις αποσύρθηκαν, τα «κόκκινα δάνεια» αυξήθηκαν, το κόστος δανεισμού των τραπεζών ενισχύθηκε, η χώρα «βούλιαξε» στην ύφεση.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η χώρα επέστρεψε το 2015 και παρέμεινε το 2016 σε ύφεση.

Ήμασταν η μοναδική Ευρωπαϊκή χώρα σε ύφεση τα δύο τελευταία χρόνια!

Όλα αυτά είναι στοιχεία που καθιστούν τον εφετινό αναπτυξιακό στόχο από υπερφιλόδοξο, πλέον μη ρεαλιστικό.

Κυρίες και Κύριοι,

Τι πρέπει συνεπώς να γίνει ώστε η χώρα να αναπτυχθεί και όχι απλώς να μεγεθυνθεί, με βιώσιμο και διατηρήσιμο τρόπο, με δικαιοσύνη και συνοχή, με εθνική αξιοπρέπεια και δυναμισμό;

1ον. Να υλοποιηθούν, εμπροσθοβαρώς, διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, πολλές από τις οποίες περιλαμβάνονται στο Μνημόνιο, και τις οποίες η Κυβέρνηση δεν προωθεί.

Ενδεικτικά αναφέρω ότι τα πρόσφατα στοιχεία του ΟΟΣΑ αναφέρουν μία υποχώρηση του δείκτη υλοποίησης μεταρρυθμίσεων κατά 30 ποσοστιαίες μονάδες την περίοδο 2015-2016 σε σχέση με την περίοδο 2013-2014.

Προσοχή όμως: Ας μην «βαπτίζουν» κάποιοι, εντός και εκτός χώρας, τα επώδυνα δημοσιονομικά μέτρα που έχει συμφωνήσει η Κυβέρνηση, δήθεν «διαρθρωτικές αλλαγές».

Γιατί τότε οι πραγματικές διαρθρωτικές αλλαγές, αυτές με «αναπτυξιακό πρόσημο», που βελτιώνουν τη διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, ενισχύουν την επιχειρηματικότητα και δημιουργούν νέες θέσεις απασχόλησης, χάνουν το νόημά τους και ταυτίζονται, στα μάτια των πολιτών, με τα μέτρα λιτότητας.

Δυσκολεύοντας την αναγκαία κοινωνική συνεννόηση για την υλοποίησή τους.

2ον. Να υλοποιηθεί το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, το οποίο η Κυβέρνηση διαρκώς υπονομεύει.

Αυτές οι αποκρατικοποιήσεις, μαζί με την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, μπορούν να συμβάλουν στην υλοποίηση των αναγκαίων επενδύσεων, στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των φορέων, στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης, στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, στον περιορισμό των δανειακών αναγκών της χώρας.

3ον. Να αξιοποιηθεί, πλήρως και ταχύτερα, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

Ενδεικτικά αναφέρω ότι, το 2016, η Κυβέρνηση, από ανικανότητα ή από επιλογή, στέρησε από την οικονομία δαπάνες του Προγράμματος, ύψους 500 εκατ. ευρώ.

Δαπάνες, που φέρουν τον υψηλότερο αναπτυξιακό πολλαπλασιαστή.

 

4ον. Να προχωρήσει η αναμόρφωση του ρόλου και η βελτίωση της λειτουργίας του Κράτους.

Με την καθολική καθιέρωση ψηφιακών διαδικασιών, τη συρρίκνωση της γραφειοκρατίας, την εναρμόνιση των δομών του Κράτους με τις σύγχρονες ανάγκες της οικονομίας και της κοινωνίας, την επέκταση της αξιολόγησης σε όλο το εύρος του δημόσιου τομέα.

5ον. Να διαμορφωθεί ένα σταθερό, δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα, που θα εδράζεται σε χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί, μεταξύ άλλων, με την ενίσχυση και διασφάλιση της εφαρμογής των κανόνων χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης και πειθαρχίας σε όλο το εύρος της Γενικής Κυβέρνησης, με την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των δαπανών (spending reviews) κ.α.

Και, προφανώς, με την ένταξη «αφανούς» τμήματος της οικονομίας στο «εμφανές» πεδίο της.

6ον. Να ενισχυθεί η ρευστότητα στην οικονομία.

Με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων, την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, την σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Αυτό που χρειάζεται είναι η δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα, και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων.

7ον. Να υλοποιηθούν ενεργές πολιτικές αντιμετώπισης της ανεργίας και στήριξης της απασχόλησης, δημιουργώντας ένα ισχυρό δίχτυ ασφαλείας και επανένταξης σε μια σύγχρονη αγορά εργασίας.

8ον. Να ενισχυθεί η μακροχρόνια βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους.

Οι εταίροι θα πρέπει να προσδιορίσουν άμεσα, και όχι μετά το 2018, τις αναγκαίες, ουσιαστικές παραμετρικές παρεμβάσεις για το χρέος στον μεσοπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα.

Και να τις υλοποιήσουν αυτές, όχι όπως έπραξαν με τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν το 2012.

Ρεαλιστικές λύσεις και ισοδύναμες πρακτικές υπάρχουν.

Τα βραχυχρόνια μέτρα που αποφασίστηκαν, αν και κινούνται σε θετική κατεύθυνση, είναι λίγα, καλύπτουν ένα πολύ μικρό ποσοστό του κόστους που σωρεύθηκε τα τελευταία δύο χρόνια, δεν εδράζονται σε ρεαλιστικές παραδοχές για τους δημοσιονομικούς στόχους, και δεν διασφαλίζουν την παραμονή των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών σε διατηρήσιμα επίπεδα μακροπρόθεσμα.

9ον. Θα πρέπει να υπάρξει συμφωνία με τους δανειστές σε ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους.

Στόχοι οι οποίοι θα ενισχύουν τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, χωρίς «να καταστρέψουν» την οικονομία, παρέχοντας τον αναγκαίο δημοσιονομικό χώρο.

Σήμερα, με τις αποφάσεις που έχουν δρομολογηθεί, όχι μόνο δεν έχουμε το «τέλος της λιτότητας», αλλά έχουμε την επέκταση και την διεύρυνσή της.

10ον. Να υιοθετηθεί μια ολοκληρωμένη στρατηγική για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας.

Στόχος αυτής πρέπει να είναι η μετάβαση από μια οικονομία βασισμένη στην κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων, σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, προσανατολισμένη στις επενδύσεις, τις εξαγωγές και την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε κλάδου.

Βασικός πυλώνας πρέπει να είναι η επένδυση στις ενδογενείς πηγές ανάπτυξης, δίνοντας έμφαση στη διαμόρφωση ενός ποιοτικού, ανοικτού και διεθνοποιημένου συστήματος εκπαίδευσης, κατάρτισης και δια βίου μάθησης και ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας.

Κατά την εκτίμησή μου, η υλοποίηση πολιτικών πάνω σε αυτούς τους 10 άξονες, θα απελευθερώσει μη παραγωγικά δεσμευμένους ή αδρανείς πόρους της οικονομίας και θα οδηγήσει στη διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Αυτό όμως προϋποθέτει πολιτική αλλαγή, ώστε να σπάσει το καταστροφικό «καθοδικό σπιράλ» που οδηγεί όλο και βαθύτερα στο οικονομικό τέλμα, την κοινωνική μιζέρια και την παρακμή.

 

Τοποθέτηση στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων – Ενημέρωση από τον Υπουργό Οικονομικών για το Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου 2017

Κύριε Υπουργέ,

Οι Βουλευτές της ΝΔ, ασκώντας το κοινοβουλευτικό μας δικαίωμα, ζητήσαμε να ενημερωθούμε για τα αποτελέσματα του τελευταίου Eurogroup.

Συνεδρίαση από την οποία δεν προέκυψε, όπως συνηθίζεται, γραπτή δήλωση των αποτελεσμάτων της.

Συνεδρίαση μετά την οποία δεν υπήρξε δήλωσή σας, όπως το συνηθίζετε.

Προφανώς γιατί οι δεσμεύσεις που αναλάβατε είναι επώδυνες και τα νέα μέτρα σκληρά.

Αναμενόμενο βέβαια, αν ανατρέξει κανείς στην ταπεινωτική επιστολή σας προς τους θεσμούς, στα τέλη Δεκεμβρίου, όταν υπόσχεστε, σύμφωνα με την μετάφραση του ίδιου του Υπουργείου Οικονομικών, «διαρκή αφοσίωση στις δεσμεύσεις του Μνημονίου».

Να το επαναλάβω λίγο: «διαρκή αφοσίωση στις δεσμεύσεις του Μνημονίου».

Αντιλαμβάνεστε συνεπώς κανείς γιατί αυτή η Κυβέρνηση είναι «η Κυβέρνηση των προθύμων».

Συνεπώς, για αυτούς τους λόγους ζητήσαμε από εσάς σήμερα, κε. Υπουργέ, να ενημερωθούμε, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, μακριά από εξυπνακισμούς.

Γιατί οι προβληματισμοί και τα ερωτήματα που εγείρονται είναι πολλά.

Και δεν έχουν απαντηθεί, ούτε σήμερα, από εσάς.

Και ξέρετε, η «δημιουργική ασάφεια» αυτής της Κυβέρνησης έχει κοστίσει πολύ ακριβά στη χώρα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, και το έχουμε υποστηρίξει πολλές φορές, θα θέλαμε η σημερινή συζήτηση να είναι διαφορετική.

Να έχει κλείσει η αξιολόγηση, να έχουν ληφθεί τα μέτρα για το χρέος, να έχει μπει η χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, εκκρεμότητα που υπάρχει από το Μάρτιο του 2015.

Δυστυχώς όμως, άλλο ένα Eurogroup πέρασε χωρίς συμφωνία επί της αξιολόγησης.

Χωρίς χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής της.

Με πλήρη υποχώρηση της Κυβέρνησης στις απαιτήσεις των δανειστών, προκειμένου οι θεσμοί να επιστρέψουν από σήμερα.

Χωρίς τις αναγκαίες και ουσιαστικές αποφάσεις για το δημόσιο χρέος.

Και με την ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης να μετατίθεται για το μέλλον.

Συνεπώς, η εκκρεμότητα παραμένει.

Το «σύρσιμο» όμως της αξιολόγησης είναι καταστροφικό για τη χώρα.

Και εδώ αρχίζουν τα συγκεκριμένα ερωτήματα.

1ο Ερώτημα: Κε. Υπουργέ, μπορείτε να δεσμευτείτε για το πότε θα κλείσει η αξιολόγηση;

Θα θέλαμε συγκεκριμένη ημερομηνία.

2ο Ερώτημα: Ισχύει η δήλωση του Πρωθυπουργού, στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, στις 6 Νοεμβρίου, ότι «εντός του 1ου τριμήνου του 2017 εντάσσονται και τα ελληνικά ομόλογα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ»;

Θα γίνει αυτό το Μάρτιο; Δεσμεύεστε; Ή χάθηκε, όπως το συνηθίζετε άλλωστε, και αυτή η ημερομηνία;

3ο Ερώτημα: Κε. Υπουργέ, πότε θα έπρεπε να είχε κλείσει η αξιολόγηση;

Πότε προέβλεπε ο Προϋπολογισμός του 2017 εκταμίευση της δόσης; Μήπως από το Δεκέμβριο του 2016;

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, με βάση το 3ο Μνημόνιο, η 2η αξιολόγηση θα έπρεπε να είχε κλείσει πριν από ένα χρόνο, το Φεβρουάριο του 2016.

Με βάση την επικαιροποίηση του Μνημονίου, τον Οκτώβριο.

Και με βάση τις διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού στις αρχές Δεκεμβρίου.

Τίποτα απ’ αυτά δεν έγινε.

Και δεν είναι μόνο δικές μας διαπιστώσεις.

Ο κ. Φίλης υποστήριξε, πρόσφατα, ότι «είχαμε πει στις 5 Δεκεμβρίου κλείσιμο της αξιολόγησης και θα φύγει το ΔΝΤ. Δεν επιβεβαιώθηκε καμία εκτίμησή μας.»

Και σήμερα, η Κυβέρνηση πανηγυρίζει απλώς για την επιστροφή των θεσμών στην Ελλάδα.

Και ενώ η πραγματική οικονομία βουλιάζει.

4ο Ερώτημα: Υπήρξε τελικά πολιτική συμφωνία στο Eurogroup;

Το non-paper της Κυβέρνησης το είδατε;

Συμφωνείτε με το περιεχόμενό του;

Υποστηρίζει ότι «υπήρξε πολιτική συμφωνία».

Όμως, ο επικεφαλής του Eurogroup ανέφερε ότι «δεν υπάρχει πολιτική συμφωνία».

Όλα παραπέμπονται στη συνέχεια της διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς, που θα πρέπει να καταλήξει σε μία τεχνική συμφωνία (staff level agreement), ώστε στη συνέχεια, σε επόμενο Eurogroup, να υπάρξει πολιτική συμφωνία.

Κε. Υπουργέ, ποιος λέει ψέματα; Το Μαξίμου ή ο Επικεφαλής του Eurogroup;

5ο Ερώτημα: Κε. Υπουργέ, για εσάς, η καθυστέρηση ολοκλήρωσης της αξιολόγησης έχει κόστος;

Γιατί για κάποιους υπουργούς της Κυβέρνησής σας, έχει όφελος.

Τελικά, λόγω της πολύμηνης καθυστέρησης, όπως έχετε υποστηρίξει «καήκαμε» ή «καιγόμαστε»;

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, για τη ΝΔ, η καθυστέρηση έχει τεράστιο κόστος για τη χώρα και τους πολίτες.

Σ’ αυτή την εκτίμηση συμφωνούν η Τράπεζα της Ελλάδος, το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, το Δημοσιονομικό Συμβούλιο, ερευνητικοί και μη φορείς.

Δεν είναι όμως μόνο εκτίμηση. Είναι και διαπίστωση.

Και αυτό γιατί οι καθυστερήσεις των 2 τελευταίων ετών, εξαιτίας της αναποτελεσματικότητας, της αναξιοπιστίας και των ιδεοληψιών της Κυβέρνησης, έχουν καταλήξει:

  • Σε ένα 3ο, αχρείαστο, Μνημόνιο.
  • Στους κεφαλαιακούς περιορισμούς, που ακόμη υφίστανται.
  • Στο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων, διάρκειας ενός αιώνα.
  • Στον οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη».
  • Σε πρόσθετα μέτρα λιτότητας ύψους, μέχρι σήμερα, 9 δισ. ευρώ.

Και ακολουθούν και άλλα, με την επικείμενη νομοθέτηση νέων, επώδυνων μέτρων λιτότητας και για μετά τη λήξη του Προγράμματος, δηλαδή για μετά το 2018.

Το πόσα θα είναι αυτά τα νέα μέτρα, θα το δούμε το επόμενο διάστημα.

Δυστυχώς όμως, θα τα βιώσουν, με οδυνηρό τρόπο, οι πολίτες.

6ο Ερώτημα: Μην μας επαναλάβετε τη γνωστή αναφορά για παράλογες απαιτήσεις του ΔΝΤ.

Διότι και εμείς έχουμε αναφερθεί σε αυτές, όπως και στο μερίδιο ευθύνης που οι δανειστές έχουν για το αδιέξοδο.

Αλήθεια όμως, εσείς έχετε ολοκληρώσει όλες τις μεταρρυθμίσεις τις οποίες έχετε υπογράψει και υπάρχουν στο Πρόγραμμα;

Η απάντηση είναι όχι. Και το έχετε υποστηρίξει και εσείς αυτό.

Συνεπώς, ακόμη και αν δεν υπήρχαν οι παράλογες απαιτήσεις, εσείς δεν είστε συνεπής στις μεταρρυθμιστικές δεσμεύσεις σας.

Διότι, από ιδεοληψία, δεν τις πιστεύετε.

7ο Ερώτημα: Και μιας και ο λόγος για τις παράλογες απαιτήσεις, μήπως τελικά τις έχετε αποδεχθεί;

Πως αξιολογείτε τη δήλωση του Εκπροσώπου του ΔΝΤ ότι «καλωσορίζουμε την πρόοδο των ελληνικών αρχών στην εκπλήρωση των απαιτήσεων των θεσμών σε τομείς-κλειδιά. Στη βάση αυτή, συμφωνήσαμε να στείλουμε πίσω την αποστολή.»

Κε. Υπουργέ, είναι ανακριβής η δήλωση; Λέει ψέματα το ΔΝΤ;

Είναι σαφές, με την αποδοχή των απαιτήσεων των εταίρων και δανειστών, ότι όχι μόνο δεν «έχουμε το τέλος της λιτότητας», αλλά έχουμε τη διεύρυνση και την επέκταση της λιτότητας.

Με την υπογραφή του κ. Τσίπρα και τη δική σας.

Και κάτι ακόμη: με δεδομένες τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Κυβέρνηση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και πρόσθετα μέτρα λιτότητας μετά τη λήξη του Προγράμματος, δηλαδή μετά το 2018, το επόμενο Μεσοπρόθεσμο που θα καλύπτει την περίοδο 2018-2021 θα αποτελέσει, ουσιαστικά, το «4ο Μνημόνιο».

Και πάμε τώρα στις δεσμεύσεις σας.

8ο Ερώτημα: Συμφωνήσατε σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστηρίζατε ότι αυτά δεν «βγαίνουν».

Ο Πρωθυπουργός όμως δεν υποστήριζε, στο Economist, στις 23 Ιουνίου 2016, ότι «είναι απολύτως αδύνατον, πρωτογενή πλεονάσματα του ύψους του 3,5% του ΑΕΠ, μετά το 2018, να διατηρηθούν και, μάλιστα, για αρκετά χρόνια. Εκτός και αν θέλουμε να πνίξουμε την ελληνική οικονομία και να έχουμε διαρκώς συνθήκες μακροχρόνιας στασιμότητας»;

Πάει και αυτή η «κόκκινη γραμμή»;

9ο Ερώτημα: Συμφωνήσατε στην άμεση νομοθέτηση μέτρων για τα χρόνια μετά την ολοκλήρωση του 3ου Μνημονίου, δηλαδή για μετά το 2018.

Μα εσείς δεν υποστηρίζατε, σε Συνέντευξή σας, στις 22 Ιανουαρίου, ότι «η Κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να νομοθετήσει τώρα μέτρα για το 2019 και μετά»;

Εσείς δεν υποστηρίζατε, με Δελτίο Τύπου της 26ης Ιανουαρίου, «ότι η νομοθέτηση εκ των προτέρων τι θα γίνει το 2019 εκφεύγει κατά πολύ του δημοκρατικού ευρωπαϊκού πλαισίου και των ηθικών αξιών»;

Πάει και αυτή η «κόκκινη γραμμή»;

10ο Ερώτημα: Συμφωνήσατε στη μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου.

Μα το Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης δεν υποστήριζε, σε Δελτίο Τύπου, στις 22 Ιανουαρίου 2017, ότι «δεν είναι στις προθέσεις της Κυβέρνησης η μείωση του αφορολόγητου»;

Πάει και αυτή η «κόκκινη γραμμή»;

Και αλήθεια, κε. Υπουργέ, εσείς προσωπικά το αποδέχεστε;

Διότι είχατε απειλήσει, στις 12 Απριλίου 2016, με παραίτηση αν μειωνόταν πέρυσι το αφορολόγητο.

Τελικά μειώθηκε, αλλά δεν παραιτηθήκατε.

Σήμερα που θα μειωθεί και άλλο, τι θα κάνετε;

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Όλα αυτά τα μέτρα λιτότητας θα εφαρμοστούν προκειμένου να επιτευχθούν υψηλοί δημοσιονομικοί στόχοι.

Ενώ, τα όποια επεκτατικά μέτρα θα εφαρμοστούν υπό την προϋπόθεση ότι θα επιτυγχάνονται αυτοί οι στόχοι.

Απόδειξη;

Η αναφορά του Επικεφαλής του Eurogroup, ότι «αν όλα πάνε καλά, και οι δημοσιονομικοί στόχοι εκπληρώνονται, τότε μπορεί να υπάρξει δημοσιονομικός χώρος».

Αλήθεια όμως, εσείς δεν υποστηρίζατε ότι αυτοί οι στόχοι δεν πιάνονται;

Εσείς δεν λέγατε ότι αυτοί απαιτούν νέα μέτρα λιτότητας;

Σήμερα υποστηρίζετε ότι θα υπάρξει και δημοσιονομικό περιθώριο για ελαφρύνσεις;

Η αλήθεια είναι ότι αντί η Κυβέρνηση να συζητά, όπως η Αξιωματική Αντιπολίτευση έχει προτείνει, για χαμηλότερους, ρεαλιστικούς στόχους που θα δημιουργήσουν χώρο για φορολογικές ελαφρύνσεις, έχει ήδη δεσμευθεί σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, η επίτευξη των οποίων απαιτεί πρόσθετα μέτρα λιτότητας.

Πρόσθετα μέτρα λιτότητας για να επιτευχθεί υπερκάλυψη του στόχου, ώστε να υπάρξει δημοσιονομικός χώρος προκειμένου να ενεργοποιηθούν τα αντισταθμιστικά μέτρα.

Τα οποία βέβαια αντισταθμιστικά μέτρα, τόσο στο 2ο όσο και στο 3ο Μνημόνιο, προβλέπονται.

Να σας θυμίσω ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση επέτυχε, το 2014, τη μείωση σειράς φορολογικών συντελεστών, όπως είναι ενδεικτικά ο ΦΠΑ στην εστίαση, κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες, από το 23% στο 13%.

Και σήμερα η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι μετά το 2018, και υπό την προϋπόθεση ότι επιτυγχάνονται τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, θα μειώσει το ΦΠΑ στην εστίαση από το 24% που τον πήγε στο 13% που τον βρήκε.

Τρανή απόδειξη της αποτυχίας σας.

Συμπερασματικά, υποχωρήσεις συνεχώς και παντού, διαπραγματευτικές ήττες και ψέματα είναι το τρίπτυχο της Κυβερνητικής αποτυχίας.

Ας μην προσπαθεί συνεπώς άλλο η Κυβέρνηση να «μασκαρέψει» την αλήθεια.

Οι Απόκριες πέρασαν!

Ερώτηση σχετικά με τη διοικητική αστάθεια στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ)

Από το καλοκαίρι του 2016, το ΤΧΣ βρίσκεται εν μέσω συνεχιζόμενης διοικητικής αστάθειας.

Στο τέλος του 2016, μετά την παραίτηση του Διευθύνοντος Συμβούλου, κατόπιν θητείας διάρκειας μόλις 1 μήνα, εκδόθηκε πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τη θέση.

Η διαδικασία αυτή απέβη άκαρπη.

Εκδόθηκε νέα πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος, στις 14.02.2017, με προθεσμία στις 10.03.2017.

Επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο για τη λειτουργία του ΤΧΣ, επίκειται άμεσα η συμπλήρωση του ανώτατου χρονικού ορίου (90 ημέρες) για την πλήρωση της θέσης του Διευθύνοντος Συμβούλου.

Μετά την παρέλευση του ορίου αυτού, το ΤΧΣ οδηγείται σε «διοικητική παράλυση», καθώς διαλύεται η Εκτελεστική Επιτροπή και το Ταμείο δεν μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις.

Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι στην τελευταία πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την πλήρωση της θέσης του Διευθύνοντος Συμβούλου, το ΤΧΣ, κατόπιν έγκρισης του Υπουργείου Οικονομικών, προέβη στην αύξηση του ανωτάτου ορίου αποδοχών κατά 50.000 ευρώ προκειμένου να προσελκύσει ενδιαφερόμενους (πλέον το ανώτατο όριο διαμορφώνεται στις 270.000 ευρώ).

Υπενθυμίζεται ότι οι αποδοχές του Διευθύνοντος Συμβούλου ήταν στο ύψος των 214.000 ευρώ στο τέλος του 2014, μειώθηκαν «ως απαράδεκτα υψηλές» στις 129.000 ευρώ το Μάιο του 2015, και επανήλθαν με την υπογραφή του 3ου Μνημονίου, τον Αύγουστο του 2015, στο ύψος των 220.000 ευρώ.

Κατόπιν των ανωτέρω,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

1ον. Τι προτίθεται να πράξει το Υπουργείο Οικονομικών προκειμένου να αντιμετωπιστεί η συνεχιζόμενη διοικητική αστάθεια που απορρέει από την αδυναμία πλήρωσης της θέσης του Διευθύνοντος Συμβούλου;

2ον. Ποια είναι η θέση του Υπουργείου Οικονομικών για το ύψος των αποδοχών για τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου; Ισχύουν σήμερα οι θέσεις του κ. Πρωθυπουργού, ως Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης το 2012, για υπέρογκες αμοιβές στο ΤΧΣ «όταν η χώρα και ο μέσος Έλληνας στενάζει»;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Χρήστος Σταϊκούρας

InstagramYoutube