Δημόσιο Χρέος

Δελτίο Τύπου σχετικά με το Debate της ΟΝΝΕΔ “Δημόσιο χρέος: Διαγραφή ή διαχείριση;” (24.11.2011)

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε το δεύτερο από τη σειρά θεματικών debates της ΟΝΝΕΔ, που πραγματοποιήθηκε στη Βιβλιοθήκη του OpenPlace (Μεσογείων 15) στις 24.11.2011.

Το θέμα του debate ήταν «Δημόσιο Χρέος: Διαγραφή ή Διαχείριση;» και ο στόχος ήταν να συζητηθεί το κρίσιμο αυτό θέμα της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής επικαιρότητας και να παρουσιαστούν οι διαφορετικές προσεγγίσεις ως προς το πρόβλημα. Προσκεκλημένοι ομιλητές ήταν ο κ. Χρήστος Σταϊκούρας, Βουλευτής και Αναπληρωτής Τομεάρχης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, και ο κ. Λεωνίδας Βατικιώτης, επιστημονικός υπεύθυνος του ντοκιμαντέρ Debtocracy (debtocracy.gr).

Ο κ. Σταϊκούρας, κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής του, υποστήριξε:

Η Συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου κατέστη αναπόφευκτη αφού η Έκθεση των εταίρων καταδεικνύει ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι πλέον βιώσιμο.

Για το λόγο αυτό κρίνεται αναγκαία τόσο η αναδιάρθρωση όσο και η διαχείριση του χρέους. Αναδιάρθρωση μέσα από την υλοποίηση των ευρωπαϊκών αποφάσεων. Και διαχείριση με την επίτευξη υψηλών και διατηρήσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων και ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης“.

Οι  παρευρισκόμενοι στην εκδήλωση είχαν τη δυνατότητα να συμμετέχουν με ερωτήσεις στο διάλογο που ακολούθησε τις τοποθετήσεις των δύο ομιλητών και να εκφράσουν την άποψη τους σχετικά με το βασικό ερώτημα της εκδήλωσης, με την ανάταση σχετικών καρτών (υπέρ ή κατά).

Δήλωση σχετικά με τη διαχρονική πορεία του δημόσιου χρέους

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, σχετικά με τη διαχρονική πορεία του δημοσίου χρέους, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η Νέα Δημοκρατία, εντός και εκτός Βουλής, έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι για τα πεντέμισι χρόνια διακυβέρνησής της ευθύνεται μόνο για τα 7 δισ. ευρώ πρόσθετου χρέους.

Το υπόλοιπο χρέος “πήγε” να καλύψει τόκους προηγουμένων ετών, πληρωμές εξοπλιστικών προγραμμάτων, πληρωμές κοινωνικής ασφάλισης και χρέη νοσοκομείων, για τα οποία αποκλειστική ευθύνη φέρουν οι Κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ.

Ακόμη, όμως, και με τη λογική ΠΑΣΟΚ -σύμφωνα με την οποία η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας φέρει την αποκλειστική ευθύνη για τη διόγκωση του χρέους- οι αριθμοί είναι αμείλικτοι:

Η μέση ετήσια αύξηση του δημοσίου χρέους, επί κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, για την περίοδο 2004-2009, ήταν 21,7 δισ. ευρώ ή 4,9% επί του ΑΕΠ, ενώ επί Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, για την περίοδο 2010- 2011, σύμφωνα με τα δικά της στοιχεία, είναι 25,2 δισ. ευρώ ή 14,7% επί του ΑΕΠ. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Πραγματικότητα που δεν αφήνει κανένα περιθώριο για παρερμηνείες ή διαστρεβλώσεις».

Άρθρο στη “Δημοκρατία” – “Αναγκαία η μείωση του δημοσίου χρέους”

Τα επιτόκια δανεισμού στην αγορά εντόκων γραμματίων, τα spreads και τα ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) παραμένουν σε απαγορευτικά επίπεδα για τη Ελλάδα αφού οι αγορές εκτιμούν, μεταξύ άλλων, ότι η χώρα μας δεν θα καταφέρει, παρά τις θυσίες του Ελληνικού λαού, να εξυπηρετήσει τα χρέη της.

Και αυτό εξαιτίας:

  • Του ύψους του δημόσιου χρέους, το οποίο αναμένεται να διαμορφωθεί στα 362 δισ. ευρώ (ή στο 159% του ΑΕΠ) το 2011.
  • Του υψηλού κόστους εξυπηρέτησής του, αφού οι δαπάνες για τόκους προβλέπεται να ανέλθουν στο 7% του ΑΕΠ το 2011 (από 5,2% του ΑΕΠ το 2009). Σύμφωνα μάλιστα με τον οίκο αξιολόγησης Fitch, η χώρα θα χρειαστεί κεφάλαια ύψους 25% του ΑΕΠ το 2011 για να καλύψει τις δανειακές της υποχρεώσεις, το υψηλότερο ποσοστό σε ολόκληρη την Ευρώπη. 
  • Της δυναμικής του, αφού, σύμφωνα και με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το χρέος αναμένεται να διευρυνθεί κατά 30 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ την περίοδο 2009-2013, ενώ εκτιμάται, ότι, το 2020 θα είναι υψηλότερο από το αντίστοιχο του 2009.
  • Της δυσχέρειας στην εξυπηρέτησή του μετά το τέλος της περιόδου που καλύπτεται από το Μηχανισμό Στήριξης. Η Ελλάδα καλείται να καλύψει δανειακές ανάγκες ύψους 200 δισ. ευρώ την περίοδο 2013-2015.
  • Της δυσκολίας περιορισμού του, αφού με την υιοθέτηση των νέων κανόνων της οικονομικής διακυβέρνησης στην Ευρώπη, μετά το 2013, θα απαιτείται δημοσιονομικό πλεόνασμα τουλάχιστον 1% του ΑΕΠ κάθε χρόνο για τα επόμενα 20 χρόνια.

 

Συνεπώς, κύριος δημοσιονομικός στόχος πρέπει να είναι η αντιμετώπιση του χρέους και της δυναμικής του, ώστε αυτό το οικονομικό μέγεθος να καταστεί βιώσιμο.

Με τη συγκρότηση ενός συνολικού και συνεκτικού σχεδίου, σε ευρωπαϊκό και σε εγχώριο επίπεδο, και όχι με ημίμετρα, όπως γίνεται μέχρι σήμερα.

Προς την κατεύθυνση αυτή, απαιτείται:

1ον. Η επίτευξη, όχι απλώς πρωτογενών πλεονασμάτων, αλλά τουλάχιστον ισοσκελισμένων προϋπολογισμών.

2ον. Η προώθηση, παράλληλα με τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης, όχι βέβαια αυτής της έντασης και έκτασης, αναπτυξιακών δράσεων, με έμφαση στις νέες πηγές ανάπτυξης (παιδεία, έρευνα και καινοτομία, επιχειρηματικότητα, λειτουργία θεσμών και κράτους).

3ον. Η καταγραφή, ορθολογική διαχείριση και διαφανής αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

4ον. Η προώθηση ενός τολμηρού, αλλά ρεαλιστικού, προγράμματος αποκρατικοποιήσεων.

5ον. Η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του χρέους, χωρίς όμως αυτή να συνοδευτεί από νέους, δυσμενείς, όρους και προϋποθέσεις.

6ον. Η μείωση του κόστους αποπληρωμής του δανείου (δηλαδή του επιτοκίου δανεισμού).

7ον. Η θεσμοθέτηση και έκδοση ευρωομολόγου που θα αυξήσει το βάθος της ευρωπαϊκής αγοράς ομολόγων και θα μειώσει το κόστος δανεισμού σε κράτη με δημοσιονομικά προβλήματα.

 

Αυτές οι επιλογές είναι αναγκαίες, προκειμένου η χώρα να αντιμετωπίσει με επάρκεια τα μεγάλα και διαχρονικά δημοσιονομικά της προβλήματα και να πιάσουν τόπο οι μεγάλες και διευρυνόμενες θυσίες των Ελλήνων πολιτών.

Άρθρο στον Ελεύθερο Τύπο – “Δημόσιο Χρέος: Μύθος και Αλήθειες”

Το δημόσιο χρέος αποτελεί μείζον πρόβλημα της χώρας κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Έχει εκτραπεί και ως απόλυτο μέγεθος και ως ποσοστό του ΑΕΠ. Αποτελεί μεγάλο βαρίδι για την προοπτική της οικονομίας και της χώρας. Το σύστημα ΠΑΣΟΚ, μέσω ενορχηστρωμένης επικοινωνιακής καταιγίδας, επιχείρησε να πείσει τους Έλληνες πολίτες ότι η ευθύνη για το μεγάλο αυτό πρόβλημα βαρύνει τη ΝΔ. Ξέχασε όμως ότι οι επιστημονικά αστήρικτες αξιολογήσεις μεσο-μακροχρόνια αποκαλύπτονται. Η εσκεμμένα αυθαίρετη ερμηνεία των διαχρονικών εξελίξεων έχει αρχίσει να καταρρέει. Είναι αλήθεια ότι: 1ον: Το δημόσιο χρέος ήταν 22% του ΑΕΠ το 1980 και διαμορφώθηκε στο 71% του ΑΕΠ το 1990. Αν, δε, προστεθούν και οι μεταγενέστερες καταπτώσεις εγγυήσεων του Δημοσίου για δάνεια σε ιδιωτικές και δημόσιες επιχειρήσεις και Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης που είχαν δοθεί εκείνη τη δεκαετία, τότε το δημόσιο χρέος, στα τέλη της δεκαετίας του ‘80 κάλυπτε το 100% του ΑΕΠ. Αλήθεια, οι ηγετικοί κύκλοι του ΠΑΣΟΚ εκείνης της περιόδου δεν έχουν κατανοήσει ούτε σήμερα τις καταστροφικές επιπτώσεις εκείνης της δεκαετίας, ή ενσυνείδητα επιχειρούν να παραπλανούν τους Έλληνες πολίτες; 2ον: Από το 1990 έως το 2007, οι κυβερνήσεις, άλλοτε με μικρότερη και άλλοτε με σχετικά μεγαλύτερη επιτυχία, προσπάθησαν να ελέγξουν τη δυναμική του δημοσίου χρέους που είχε προκληθεί τη δεκαετία του ‘80. Είναι γεγονός όμως ότι ουσιαστική μείωση δεν επήλθε. Το χρέος, με μικρές διακυμάνσεις, ήταν στο 105% του ΑΕΠ το 2007. 3ον: Τα έτη 2008 και 2009, εν μέσω της πιο βαθιάς παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, υπήρξε διεύρυνση του χρέους. Το 2009, μετά και τις επαναταξινομήσεις λογιστικών στοιχείων και την ενσωμάτωση των swaps της περιόδου 2000-2001, συνολικού ύψους 10% του ΑΕΠ, αυτό διαμορφώθηκε στο 127% του ΑΕΠ. Tο μέσο δημόσιο χρέος, στις 17 χώρες-μέλη της ευρωζώνης, αυξήθηκε από το 66% του ΑΕΠ το 2007 στο 79% του ΑΕΠ το 2009. 4ον: Τα έτη 2004-2009, υπήρξε μία αύξηση του χρέους κατά 116 δισ. ευρώ. Εξ αυτών το 70% οφείλεται στην αποπληρωμή υποχρεώσεων των προηγούμενων Κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, το 5% σε δαπάνες στο πλαίσιο προγραμμάτων ενίσχυσης της πραγματικής οικονομίας, και το υπόλοιπο στα ελλείμματα, για τη διαμόρφωση των οποίων, λόγω «λογιστικών ακροβασιών», ευθύνη φέρει και η σημερινή Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. 5ον: Ακόμη και αν θεωρήσουμε ότι τα 116 δισ. ευρώ βαρύνουν αποκλειστικά τη ΝΔ, η προβλεπόμενη μέση ετήσια αύξηση του δημοσίου χρέους τη διετία 2010-2011 θα είναι πολύ μεγαλύτερη, τόσο σε απόλυτα μεγέθη όσο και ως ποσοστό του ΑΕΠ, από εκείνη της εξαετίας 2004-2009. Η ΝΔ, με ευθύνη, επιμένει στη συγκρότηση ελληνικού στρατηγικού σχεδίου, σε συνεργασία με τους ευρωπαίους εταίρους μας. Στον πυρήνα αυτής της στρατηγικής πρέπει να εμπεριέχονται: 1ον. Η επίτευξη τουλάχιστον ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, και όχι απλώς πρωτογενών πλεονασμάτων. 2ον. Η προώθηση, παράλληλα με τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης και προσαρμογής, αναπτυξιακών δράσεων, με έμφαση στις νέες πηγές ανάπτυξης. 3ον. Η άμεση καταγραφή, ορθολογική διαχείριση και διαφανής αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου. 4ον. Η προώθηση ενός τολμηρού, αλλά ρεαλιστικού, προγράμματος αποκρατικοποιήσεων. 5ον. Η επιδίωξη επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής και η μείωση του επιτοκίου του χρέους, χωρίς όμως να συνοδευτούν από νέους, δυσμενείς, όρους. 6ον. Η επιδίωξη της θεσμοθέτησης και έκδοσης ευρωομολόγου που θα αυξήσει το βάθος της ευρωπαϊκής αγοράς ομολόγων και θα μειώσει το κόστος δανεισμού σε κράτη-μέλη με δημοσιονομικά προβλήματα.

InstagramYoutube