Η Καθημερινή

Άρθρο στην Εφημερίδα “Η Καθημερινή” – “Δημοσιονομική Προσαρμογή και Ανάταξη της Οικονομίας”

Η πιο βαθιά και παρατεταμένη μεταπολεμική παγκόσμια οικονομική κρίση είχε επιπτώσεις, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο, και στην ελληνική Οικονομία. Έφερε στην επιφάνεια όλα τα υποκείμενα νοσήματά της. Προβλήματα όπως το υψηλό δημόσιο έλλειμμα και χρέος, η χαμηλή ανταγωνιστικότητα και βεβαίως, το αξιακό σύστημα του πολιτικού συστήματος και ευρύτερα της  κοινωνίας.

Μια αντικειμενική ανάλυση της διαχρονικής εξέλιξης δείχνει ότι οι ρίζες τους εντοπίζονται στη δεκαετία του 1980.

Ασφαλώς τα προβλήματα αυτά δεν αντιμετωπίσθηκαν επαρκώς κατά τις επόμενες δεκαετίες.

Η Κυβέρνηση της ΝΔ (Μάρτιος 2004 – Σεπτέμβριος 2009), κινήθηκε προς την κατεύθυνση αντιμετώπισής τους. Στην προσπάθειά της είχε επιτυχίες. Είχε καθυστερήσεις και παραλείψεις. Όμως, η κατάσταση της οικονομίας που παρέδωσε στο ΠΑΣΟΚ, πολύ απέχει από την εικόνα που αυτό «κατασκεύασε».

Ο κ. Παπανδρέου, δεν είχε σχέδιο αντιμετώπισης του προβλήματος του δημοσίου ελλείμματος. Διαχειρίστηκε επικοινωνιακά την κατάσταση. Οδήγησε την Ελλάδα σε κρίση δανεισμού και εντέλει στο Μηχανισμό Στήριξης. 

Η Κυβέρνηση εφαρμόζοντας το «Μνημόνιο» συνεχίζει την τακτική της επικοινωνιακής διαχείρισης.

Επιδιώκει ουσιαστικά την επικάλυψη της αναποτελεσματικότητας με δηλώσεις προθέσεων και «κατασκευές εικόνων».

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η οικονομία κινείται σε καθοδικό σπιράλ. Ενδεικτικά:

α) Η ύφεση κατά το δεύτερο τρίμηνο ανήλθε στο 3,5%. Είναι η μεγαλύτερη από το 1975. Η εκτίμηση της Κυβέρνησης μεταβλήθηκε από 0,3% τον Ιανουάριο σε 4% στο πλαίσιο του «Μνημονίου».

β) Ο πληθωρισμός τον Ιούλιο έφτασε το 5,5%. Είναι ο υψηλότερος των τελευταίων 13 ετών. Η πρόβλεψη για τον πληθωρισμό του έτους από 1,9% αναθεωρήθηκε στο 4,75%. Σημειώνουμε ότι το Σεπτέμβριο του 2009 ήταν 0,7%.

γ) Τα δημόσια έσοδα, παρά τον καταιγισμό των οριζόντιων εισπρακτικών μέτρων, παρουσιάζουν αύξηση 4% στο πρώτο επτάμηνο, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση 13,7%. 

δ) Οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων παρουσιάζουν μείωση το πρώτο επτάμηνο κατά 36% σε σχέση με το αντίστοιχο του 2009. Ο ετήσιος στόχος ήταν για μείωση 4%.

ε) Η ανεργία το Μάιο του 2010 έφτασε το 12%, μία από τις υψηλότερες ετήσιες αυξήσεις (43%) που έχουν καταγραφεί τα τελευταία χρόνια. Το Μάιο του 2009 ήταν 8,5%.

στ) Η βιομηχανική παραγωγή το πρώτο εξάμηνο μειώθηκε κατά 5,8%,  η μεταποίηση κατά 4,7% και τα έσοδα από ταξιδιωτικές υπηρεσίες κατά 12%, σε σχέση με πέρυσι.

ζ) Ο όγκος της οικοδομικής δραστηριότητας τον Μάιο μειώθηκε κατά 22% και ο τζίρος στο λιανεμπόριο κατά 5,1%, σε σχέση με πέρυσι.

η) Το 15% των επιχειρήσεων στην Αττική έχουν κλείσει (ΕΣΕΕ), ενώ 176.700 επιχειρήσεις είναι κοντά στο «κλείσιμο» ως το τέλος του 2011 (απώλεια 305.000 θέσεων εργασίας – ΓΣΕΒΕΕ).

θ) Οι όροι δανεισμού παραμένουν απαγορευτικοί. Τα spread των δεκαετών ομολόγων υπερβαίνουν τις 950 μ.β. Το Σεπτέμβριο του 2009 ήταν στις 130 μ.β.

ι) Το δημόσιο χρέος έχει ήδη διογκωθεί κατά 18 δισ. ευρώ το 1ο εξάμηνο και αναμένεται να υπερβεί το 145% του ΑΕΠ το 2013 (πρόβλεψη του επικαιροποιημένου «Μνημονίου»).

Συνεπώς, οι εξελίξεις δεν είναι καλές. Δεν ωφελεί όμως να «κρύβονται». Άλλωστε, τις βιώνουν καθημερινά τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις. Η αναντιστοιχία πραγματικότητας και «εικόνας» απλώς μεγαλώνει την απογοήτευση και το θυμό των πολιτών.

Η ΝΔ επίμονα επισημαίνει ότι είναι ελλειμματική πολιτική η διαδοχική «οριζόντια» περικοπή των εισοδημάτων αντί της ενδεδειγμένης «κάθετης» περιστολής της σπατάλης, και η χωρίς αξιολόγηση περικοπή των δημοσίων επενδύσεων για να επιτευχθεί η λογιστική μείωση του ελλείμματος.

Είναι λανθασμένη πολιτική, αφού σε συνδυασμό με την εκτόξευση της έμμεσης και άμεσης φορολόγησης, συρρικνώνει τις προοπτικές ανάταξης της Οικονομίας.

Δυστυχώς, η ηγεσία της Κυβέρνησης αντί για συγκερασμό πολιτικών μείωσης του δημοσιονομικού ελλείμματος και ενίσχυσης της ανάπτυξης, επιλέγει μονομερώς τη λογιστική μείωση του ελλείμματος, «στραγγαλίζοντας» τις χαμηλές και μεσαίες εισοδηματικά τάξεις. 

Η ΝΔ έχει αναδείξει τις αδυναμίες του ακολουθούμενου μείγματος οικονομικής πολιτικής. Έχει καταθέσει συγκεκριμένο Σχέδιο για την έξοδο από την κρίση και την ταχύτερη αποδέσμευση από το «Μνημόνιο». Έχει προτείνει, πολιτικές συγκερασμού της δημοσιονομικής προσαρμογής και στήριξης της ανάταξης της πραγματικής Οικονομίας.

Άρθρο στην Εφημερίδα Καθημερινή – “6 μήνες Διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ 12 λάθη στην Οικονομία”

Αυτούς τους 6 πρώτους μήνες η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει δημιουργήσει το δικό της «απόθεμα» λαθών στη διαχείριση της οικονομικής κρίσης.

1ον. «Φούσκωσε» το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας για το 2009 με χρήση «δημιουργικής λογιστικής», ακυρώνοντας αποφάσεις της προηγούμενης Κυβέρνησης (π.χ. ρύθμιση ημιυπαίθριων χώρων) και προχωρώντας σε λογιστικές ακροβασίες.

2ον. Καθυστέρησε στη επάνδρωση του κρατικού μηχανισμού με δυσμενείς συνέπειες για την Οικονομία. Η υστέρηση των εσόδων το τελευταίο τρίμηνο του 2009 κάλυψε τα 2/3 της συνολικής υστέρησης του έτους.

3ον. Προχώρησε στην υποβολή και ψήφιση Προϋπολογισμού που ήταν κατώτερος των περιστάσεων.

4ον. Κατέθεσε Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης (Π.Σ.Α.), το όποιο ενσωμάτωνε, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων με τα «πακέτα» μέτρων, μη υλοποιήσιμους στόχους. Έτσι αναγκάστηκε να λάβει επιπρόσθετα μέτρα της τάξεως, τουλάχιστον, του 2,5% του Α.Ε.Π., προκειμένου να επιτευχθεί, εάν επιτευχθεί, ο στόχος για μείωση του ελλείμματος κατά 4% του Α.Ε.Π. το 2010.

5ον. Στέλνει λανθασμένα μηνύματα στις αγορές. Αυτές άρχισαν να μας τιμωρούν όταν διαπίστωσαν ότι η Κυβέρνηση επιδίδεται σε διακηρύξεις και διαβούλευση χωρίς να προωθεί μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης. Συνεχίζουν να μας τιμωρούν όταν διαπιστώνουν αδυναμία συνεννόησης, πολυφωνία, αντιφατικές και ανεύθυνες δηλώσεις ή διαρροές κυβερνητικών στελεχών, καμμιά φορά και ανώνυμες…

6ον. Υπέπεσε σε σωρεία παλινωδιών δείγμα ελλείμματος πολιτικής αξιοπιστίας (π.χ. ρυθμίσεις για τέλη κυκλοφορίας, φορολόγηση ακίνητης περιουσίας κ.α.).

7ον. Άργησε να πάρει μέτρα. Αν τα μέτρα είχαν ληφθεί νωρίτερα, θα ήταν πολύ ηπιότερα και ισοδυνάμου οικονομικού αποτελέσματος. Σήμερα, το 1/3 των περικοπών δεν αποδίδει στο έλλειμμα λόγω της βαθύτερης ύφεσης και του αυξημένου κόστους δανεισμού της χώρας.

8ον. Καθυστέρησε, και κατέθεσε χωρίς ουσιαστική διαβούλευση, κρίσιμα νομοσχέδια, όπως είναι το φορολογικό. Το αποτέλεσμα είναι τα καθαρά έσοδα το 1ο δίμηνο του 2010, προ έκτακτης εισφοράς επιχειρήσεων και επιστροφής φόρων, να μειωθούν κατά 0,2% έναντι πρόβλεψης για αύξηση κατά 10,1%.

9ον. Τα μέτρα που έλαβε είναι σκληρά και άδικα. Ενδεικτικά, με τις δύο διαδοχικές αυξήσεις του Ε.Φ.Κ. στην αμόλυβδη βενζίνη, και χωρίς να συνυπολογίζονται τα φαινόμενα κερδοσκοπίας, η Ελλάδα κατέστη η 3η ακριβότερη χώρα στην Ευρώπη από 20η τον προηγούμενο Οκτώβριο.

10ον. Το μίγμα των μέτρων είναι οικονομικά αναποτελεσματικό. Ο συνδυασμός της αύξησης της φορολογίας με την περιοριστική εισοδηματική πολιτική «ροκανίζει» τα εισοδήματα, οδηγεί σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση (αυτή εκτιμάται πλέον ότι θα υπερβεί σημαντικά το 2% από 0,3% στο Π.Σ.Α.), «στεγνώνει» την αγορά, παραλύει την ψυχολογία της κοινωνίας (για 6ο συνεχόμενο μήνα ο Δείκτης Οικονομικού Κλίματος κινείται πτωτικά σε αντίθεση με την ευρωζώνη) και ενισχύει τις πληθωριστικές πιέσεις (ο Δ.Τ.Κ. εκτινάχθηκε στο 2,8% τον Φεβρουάριο, ο υψηλότερο στην ευρωζώνη, έναντι εκτίμησης για 1,4% στο Π.Σ.Α.).

11ον. Το μίγμα των μέτρων είναι ελλειπές. Απουσιάζουν οι «αναπτυξιακές ανάσες», τα μέτρα τόνωσης της αγοράς. Τα μέτρα της Κυβέρνησης αφαιρούν 16 δισ. ευρώ από την τελική ζήτηση της οικονομίας (περίπου 6,5% του Α.Ε.Π.) χωρίς να αντισταθμίζεται η αρνητική τους επίπτωση με το «ψαλιδισμένο» Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

12ον. Θριαμβολογεί, αδικαιολόγητα, όταν οι Ευρωπαϊκές αποφάσεις θα πρέπει να αποτιμώνται με νηφαλιότητα, περισυλλογή και περίσκεψη. Και επειδή «τα δύσκολα [δεν] πέρασαν» αλλά είναι μπροστά μας, καλό θα ήταν τα κυβερνητικά στελέχη να ακολουθήσουν τις προτροπές του διεθνούς και εγχώριου Τύπου ότι «η σιωπή είναι χρυσός».

Άρθρο στην Εφημερίδα Καθημερινή – “Ένα αντιαναπτυξιακό φορολογικό νομοσχέδιο”

Μετά από μεγάλη καθυστέρηση, που αποτέλεσε αντικείμενο κριτικής και εντός της Κυβερνητικής παράταξης, παλινωδίες, αναδιπλώσεις και αντιφατικές διαρροές σε πτυχές της φορολογικής πολιτικής με δυσμενείς για τη χώρα συνέπειες (π.χ. φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό), η Κυβέρνηση έδωσε, επιτέλους, σε δημόσια διαβούλευση το Φορολογικό Νομοσχέδιο.

Νομοσχέδιο οι ρυθμίσεις του οποίου, αν συγκριθούν με τις αρχές που παρουσιάσθηκαν ως βασικές φορολογικές ρυθμίσεις από την Κυβέρνηση στο πρόσφατο παρελθόν (9 Φεβρουαρίου και 15 Μαρτίου), διαφέρουν σημαντικά (ακόμη και στις φορολογικές κλίμακες), ένα ακόμη δείγμα της προχειρότητας, των γονατογραφημάτων, της εισπρακτικής λογικής που χαρακτηρίζει τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης.

Νομοσχέδιο η αξιολόγηση του οποίου θα πρέπει να γίνει σε συνδυασμό με τα πρόσφατα μέτρα αύξησης της έμμεσης φορολογίας (στα ποτά, στα τσιγάρα και στα καύσιμα) και συρρίκωσης των εισοδημάτων.

Μέτρα κοινωνικά άδικα και οικονομικά αναποτελεσματικά αφού οδηγούν σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση.

Έτσι, η όποια μείωση προκύπτει από τις νέες φορολογικές κλίμακες για κατηγορίες εισοδημάτων δεν αντισταθμίζει τη φορολογική «αφαίμαξη» και εισοδηματική «συρρίκνωση» που προκύπτει από τα επώδυνα «πακέτα» μέτρων της Κυβέρνησης.

Σε ότι αφορά συγκεκριμένες ρυθμίσεις του Νομοσχεδίου:

  • Κάποιες εισάγουν αδικίες σε βάρος μικρών και μεσαίων εισοδημάτων. Στην πράξη, καταργείται το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ, δεδομένου ότι συνδέεται με αποδείξεις, ακόμα και για πολύ μικρά, κάτω του ορίου αυτού, εισοδήματα, ενώ μειώνεται σημαντικά το αφορολόγητο όριο για την απόκτηση πρώτης κατοικίας.
  • Κάποιες είναι αναποτελεσματικές, αφού είναι γραφειοκρατικές και ανεφάρμοστες (πολύπλοκο σύστημα καταγραφής αποδείξεων, τήρηση επαγγελματικών λογαριασμών, εκτέλεση συναλλαγών μεταξύ ιδιωτών και επιχειρήσεων κ.α.).
  • Κάποιες επιφέρουν φορολογική επιδρομή στη μεσαία και τη μικρομεσαία ιδιοκτησία, οι οποίες μαζί με την πρόσφατη επιβάρυνση στις μεταβιβάσεις ακινήτων, οδηγούν σε μείωση των συναλλαγών, αποθάρρυνση της επένδυσης στα ακίνητα, μείωση της κατασκευαστικής δραστηριότητας. Δραστηριότητας που έχει ήδη συρρικνωθεί σημαντικά (-22,6% το Δεκέμβριο του 2009) και η οποία παράγει θέσεις απασχόλησης, εισοδήματα, τζίρους και φορολογικά έσοδα.
  • Ελάχιστες, και σε περιορισμένο βαθμό, έχουν αναπτυξιακό προσανατολισμό, βασικό ζητούμενο κάθε φορολογικού νομοσχεδίου, ειδικά όμως στις σημερινές συνθήκες. Η φορολόγηση δε των εταιρειών και των μερισμάτων δεν γίνεται κατά τρόπο που να βοηθάει την ανάπτυξη.

Σε αυτούς τους άξονες, η Νέα Δημοκρατία θα καταθέσει τις επιφυλάξεις, ενστάσεις και αντιρρήσεις της.

InstagramYoutube