Το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού επιβεβαιώνει ότι η χώρα, επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, έχασε 2 χρόνια.

• Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση, όπου και παραμένει. Έτσι, ενώ η Ευρώπη επιτάχυνε, η Ελλάδα οπισθοχώρησε.
• Η κατανάλωση και οι εξαγωγές υποχώρησαν.
• Το οικονομικό κλίμα κατέρρευσε.
• Τα «λουκέτα» στην αγορά πολλαπλασιάστηκαν.
• Το βιοτικό επίπεδο των πολιτών συρρικνώθηκε.
• Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές – ιδιωτών και Δημοσίου – διογκώθηκαν.
• Η μείωση της ανεργίας επιβραδύνθηκε.
• Το δημόσιο χρέος αυξήθηκε.
• Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια διογκώθηκαν.
• Οι καταθέσεις παρουσίασαν πρωτοφανή από την αρχή της κρίσης συρρίκνωση.
• Η χώρα ήταν και είναι απούσα από το πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης».
• Ταπεινωτικές δεσμεύσεις – όπως το υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων και ο «κόφτης» – αναλήφθηκαν.
• Νέα μέτρα – ένα «τσουνάμι» φόρων και περικοπές στις κύριες και επικουρικές συντάξεις, στα εφάπαξ και στην κοινωνική προστασία, ύψους 9 δισ. ευρώ – επιβλήθηκαν.

Και ενώ η χώρα σέρνεται στο τέλμα, οι προβλέψεις της Κυβέρνησης για το 2017 είναι μη ρεαλιστικές. Όπως μάλιστα προϊδεάζει και το ίδιο το Προσχέδιο, τα μεγέθη «ενδέχεται να αναθεωρηθούν με τη δημοσιοποίηση περισσότερων στοιχείων για το 2016».

Αξίζουν όμως ορισμένες επισημάνσεις:

1^η. Η πρόβλεψη της Κυβέρνησης για ανάπτυξη 2,7% το 2017 είναι εξαιρετικά αισιόδοξη, αφού, μεταξύ άλλων, εδράζεται σε μη ρεαλιστικούς στόχους σημαντικής αύξησης της ιδιωτικής κατανάλωσης σε ένα περιβάλλον μεγάλης και πρόσθετης φορολογικής επιβάρυνσης και περαιτέρω μείωσης του διαθέσιμου εισοδήματος.

Είναι προφανές ότι η σχετική, ίδιου ύψους πρόβλεψη της προηγούμενης Κυβέρνησης για το 2015 ήταν πιο ρεαλιστική, γιατί η χώρα είχε ήδη πετύχει ρυθμό ανάπτυξης +0,7% το 2014. Δυστυχώς όμως η χώρα επέστρεψε το 2015 και παραμένει το 2016 σε ύφεση, οπότε η απόσταση από τον στόχο είναι πολύ μεγαλύτερη και το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών πολύ λιγότερο.

Ακόμη όμως και αν αποδεχθούμε τις αισιόδοξες εκτιμήσεις της Κυβέρνησης, η απώλεια πλούτου σε σχέση με τις αρχικές προβλέψεις είναι 24 δισ. ευρώ μόνο για το 2017. Αυτό είναι το οδυνηρό αποτύπωμα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

2^η. Τα καθαρά έσοδα του Τακτικού Προϋπολογισμού αναμένεται να διαμορφωθούν στα επίπεδα του 2016, ενώ η προβλεπόμενη αύξηση των άμεσων και έμμεσων φόρων οφείλεται αποκλειστικά στην επιβολή νέων φόρων ύψους 2,5 δισ. ευρώ το 2017.

3^η. Οι δαπάνες για μισθούς, συντάξεις, ασφάλιση, περίθαλψη και κοινωνική προστασία παραμένουν σταθερές το 2017, περίπου στα 32,5 δισ. ευρώ, παρά την «κυβερνητική διαφήμιση» για την πλήρη εφαρμογή του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης.

Με λίγα λόγια, η Κυβέρνηση «τα παίρνει από τη μία τσέπη», με την περικοπή των συντάξεων και του ΕΚΑΣ και την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, για να «τα δώσει από την άλλη».

4^η. Παρά την αύξηση του εθνικού σκέλους του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, οι συνολικές δαπάνες του Προγράμματος παραμένουν, το 2017, σταθερές.

5^η. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου έχουν αυξηθεί κατά 80% από τις αρχές του 2015, και ανέρχονται στα 6,8 δισ. ευρώ.

Το 2016, στην καλύτερη περίπτωση, θα αποπληρωθούν οι μισές από αυτές, μεταθέτοντας την πλήρη αποπληρωμή τους για αργότερα.

Και αυτό υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα δημιουργηθούν νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές, κάτι που ήδη γίνεται.

6^η. Το δημόσιο χρέος θα επιστρέψει στα επίπεδα του 2014.

Ενώ η όποια ρύθμιση για το χρέος παραμένει ασαφής και είναι αβέβαιη, τελεί υπό προϋποθέσεις και είναι μελλοντική.

Συμπερασματικά, εκτιμάται ότι η χώρα μπορεί, υπό προϋποθέσεις, το 2017 να επιστρέψει εκεί που ήταν το 2014.

Δυστυχώς η σημερινή Κυβέρνηση απέδειξε ότι όχι μόνο δεν μπορεί να οδηγήσει τη χώρα μπροστά, αλλά αδυνατεί να δημιουργήσει αυτές τις προϋποθέσεις.

Είναι σαφές ότι η χώρα χρειάζεται μια άλλη Κυβέρνηση, μία Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αποτελεσματική και αξιόπιστη.