Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του Κρατικού Προϋπολογισμού 2013 – 09.11.2012

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε σήμερα στην Ολομέλεια τον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2013.

Η συζήτηση γίνεται σε μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα και η Ευρώπη αναζητούν συνθήκες νέας ισορροπίας.

Και αυτό το επιχειρούν σε ένα κόσμο που διαρκώς αλλάζει.

Οι εξελίξεις εμπεριέχουν υψηλό βαθμό αβεβαιότητας.

Είναι αλήθεια ότι η χώρα μας, εδώ και χρόνια, αντιμετωπίζει πολλά, μεγάλα και σύνθετα προβλήματα.

Αυτά εντοπίζονται σε όλα τα πεδία: το αξιακό, το θεσμικό, το οικονομικό, το κοινωνικό, το πολιτικό.

Τα αίτιά τους είναι ενδογενή και εξωγενή και οι ρίζες τους ανιχνεύονται δεκαετίες πίσω.

Η επίλυσή τους έχει καταστεί περίπλοκη και πολυσύνθετη.

Λύσεις προφανείς, λύσεις εύκολες δεν υπάρχουν.

Πιστεύω ότι οι διαπιστώσεις αυτές δεν πρέπει να μας οδηγήσουν σε συμπεριφορές εγκατάλειψης ή παραλυσίας.

Απεναντίας, θα πρέπει να εντείνουμε την προσπάθεια και να τα καταφέρουμε.

Και θα τα καταφέρουμε αν σε όλες τις πλευρές, σε όλους μας, επικρατήσει η πίστη ότι είναι πλέον καιρός να βάλουμε στην άκρη τα μικρά, τα κομματικά, τα προσωπικά και να υπηρετήσουμε το μεγάλο και μακροχρόνιο συμφέρον της Πατρίδας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η πολυδιάστατη αστάθεια στην οποία βρίσκεται η χώρα, εδώ και τρία χρόνια, είχε ανάγκη σταθεροποίησης.

Θεωρώ ότι ο σχηματισμός και η τετράμηνη δράση της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης συνέβαλε και συνεχίζει να συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση.

Σήμερα έχουν διαμορφωθεί συνθήκες σταθεροποίησης, δηλαδή έχουν διαμορφωθεί οι αναγκαίες συνθήκες για σχεδιασμό και δράση σε όλα τα πεδία.

Όλα όμως, και από όλους, πρέπει να γίνουν γρήγορα για να μπορέσει η χώρα να είναι συνδημιουργός και συμμέτοχος στις εξελίξεις.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Στη φάση που βρισκόμαστε, όσον αφορά το σχεδιασμό και την άσκηση της δημοσιονομικής και ευρύτερα της οικονομικής πολιτικής, τέσσερις είναι οι περιορισμοί που μας ταλανίζουν και δημιουργούν το ασφυκτικό πλαίσιο.

1ος Περιορισμός: Η διαχρονική αδυναμία βιώσιμης διαχείρισης των δημοσίων οικονομικών.

Πρόκειται για μια χρόνια παθογένεια που εντοπίζεται εδώ και δεκαετίες, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό κατά περιόδους.

Οι ρίζες της, όπως είναι γενικότερα αποδεκτό, εντοπίζονται στη δεκαετία του ’80.

Από τότε ο κανόνας «δανείζομαι στην ύφεση και εξοφλώ στην ανάπτυξη» παραβιαζόταν συστηματικά.

Δανειζόμασταν σε κάθε φάση του οικονομικού κύκλου, κατά κανόνα για κατανάλωση και όχι για επενδύσεις.

Ακολουθήσαμε πρακτικές στρεβλής δόμησης και λειτουργίας του δημοσίου τομέα, με επακόλουθο τις έντονες δημοσιονομικές ανισορροπίες.

Παράλληλες βέβαια πρακτικές και με πολλές άλλες χώρες.

Αποτέλεσμα ήταν η εκρηκτική διόγκωση του δημοσίου χρέους.

Οι ήπιες θεραπευτικές αγωγές που κατά διαστήματα εφαρμόσθηκαν, δεν οδήγησαν σε ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος.

2ος Περιορισμός: Η εκτεταμένη φοροδιαφυγή και η περιορισμένη φορολογική βάση.

Πρόκειται για μία πραγματικότητα δυσάρεστη που αποδυναμώνει κάθε εγχείρημα δημοσιονομικής προσαρμογής, πλήττει τον ανταγωνισμό και δυναμιτίζει την κοινωνική συνοχή.

Είναι γνωστό ότι καμία χώρα δεν έχει καταφέρει να αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή με πλήρη επιτυχία.

Όμως, στην Ελλάδα, το φαινόμενο παρουσιάζεται σε μεγάλη έκταση και χαρακτηρίζεται από κοινωνική ανθεκτικότητα και έλλειψη ισχυρής πολιτικής βούλησης.

3ος Περιορισμός: Η αδυναμία εξορθολογισμού των δημοσίων δαπανών.

Τις τελευταίες δεκαετίες ακολουθήθηκε μια παρατεταμένη επεκτατική δημοσιονομική πολιτική, η οποία, σε μεγάλο βαθμό, δεν χαρακτηρίστηκε από αναπτυξιακή στόχευση.

Δεν επικεντρώθηκε στην πλευρά της προσφοράς, αλλά στόχευε, είτε άμεσα είτε έμμεσα, στην τόνωση της ζήτησης.

Παράλληλα, βέβαια, στερούσε κρίσιμους πόρους και πεδίο δράσης από τον ιδιωτικό τομέα.

4ος Περιορισμός: Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, με βαρύτατο κοινωνικό και δημοσιονομικό κόστος.

Το διαχρονικά παρατεταμένο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών βεβαιώνει του λόγου το αληθές.

Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας συνετέλεσε στην αποβιομηχάνιση της οικονομίας, στην αναγκαστική εσωστρέφεια των επιχειρήσεων και στην απώλεια θέσεων εργασίας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Με αυτά τα χαρακτηριστικά καθίσταται σαφές ότι η οικονομία λειτουργούσε, για μεγάλο χρονικό διάστημα, σε συνθήκες αυξομειούμενης ασταθούς ισορροπίας.

Μίας ισορροπίας με συσσωρευμένες, και ανθεκτικές, αδυναμίες.

Αδυναμίες που πυροδοτήθηκαν και διογκώθηκαν με το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και τη διάχυσή της στην Ευρώπη.

Η κρίση δανεισμού και η προσφυγή της χώρας στο Μηχανισμό Στήριξης δημιούργησε μια νέα οικονομική, κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα.

Είναι γεγονός ότι από εκείνη τη στιγμή διαμορφώθηκε ένα ασφυκτικό πλαίσιο.

Μπήκαμε σε «καλαπόδι».

Έκτοτε υπάρχουν περιορισμένοι και συγκεκριμένοι βαθμοί ελευθερίας στο σχεδιασμό και την άσκηση οικονομικής, και όχι μόνο, πολιτικής.

Επίσης, σημειώνονται ως δεδομένα:

  • Η ξεκάθαρη τάση περιοριστικής δημοσιονομικής πολιτικής σε πολλά κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.
  • Οι μεγάλες αποκλίσεις των προβλέψεων, ως τώρα, των Προγραμμάτων Οικονομικής Πολιτικής.
  • Το σημαντικό έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας.
  • Η οριακή κατάσταση των ταμειακών διαθεσίμων, με δεδομένο ότι η Κυβέρνηση δεν έχει πάρει ακόμα τις προγραμματισμένες δόσεις από το Μηχανισμό Στήριξης.

Εάν σε αυτά προσθέσουμε και τη σταδιακή αλλαγή του κλίματος στην Ευρώπη, όσον αφορά τη συνειδητοποίηση των συστημικών αδυναμιών της και την ανάγκη προώθησης μιας ολοκληρωμένης Ευρωπαϊκής απάντησης στην κρίση, τότε καθίσταται σαφές ότι εμείς πρέπει να επιταχύνουμε τη δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία ως προαπαιτούμενο για να μην χάσουμε τις ευκαιρίες που πιθανότατα θα προκύψουν σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, και οι εταίροι μας να συμβάλλουν επί της ουσίας ώστε να δοθεί μια βιώσιμη λύση στο πρόβλημα του χρέους.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σ’ αυτό το πιεστικό περιβάλλον και τη χρονική στενότητα καταρτίστηκε ο Προϋπολογισμός του 2013.

Ένας ειλικρινής Προϋπολογισμός που εμπεριέχει την ισχυρή βούληση της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης για να περάσει η χώρα από το σημείο καμπής της δύσκολης τροχιάς των τελευταίων ετών.

Ένας Προϋπολογισμός που βασίζεται σε ρεαλιστικές εκτιμήσεις για την εξέλιξη των οικονομικών μεταβλητών.

Ένας Προϋπολογισμός που δεν εξωραΐζει την πολύ δύσκολη πραγματικότητα, αλλά αντιθέτως την ενσωματώνει στον σχεδιασμό της οικονομικής πολιτικής.

Και αυτό διότι στόχος μας δεν είναι η δημιουργία πρόσκαιρων εντυπώσεων.

Στόχος είναι η άσκηση υπεύθυνης δημοσιονομικής πολιτικής.

Θεμελιώδης εθνική επιδίωξη είναι η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος.

Το 2013 θα καταγραφεί ως σημείο καμπής στη δημοσιονομική τροχιά της χώρας.

Θα επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα.

Η Ελλάδα θα πάρει μια βαθιά αναπνοή.

Στη συνέχεια η χώρα θα εισέλθει σε μια μακρά περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων.

Θα αποκτήσει ζωτικούς βαθμούς ελευθερίας.

Θα τονωθεί η εθνική μας αυτοπεποίθηση.

Θα αποκατασταθεί η αξιοπιστία της χώρας διεθνώς.

Θα ενισχυθεί η διαπραγματευτική μας ικανότητα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Τόσο ο Προϋπολογισμός, όσο και το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα εμπεριέχονται στη Στρατηγική της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης.

Βασικός άξονάς της είναι η σύζευξη της δημοσιονομικής προσαρμογής και της επανεκκίνησης της πραγματικής οικονομίας.

Επιτυγχάνεται έτσι, αφενός η αμφίπλευρη και βιώσιμη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, και αφετέρου το τέλος του καθοδικού κύκλου της οικονομίας.

Και μέσο-μακροπρόθεσμα, η χώρα να ξεφύγει από το φαύλο κύκλο των ελλειμμάτων και της ύφεσης.

Η Στρατηγική αυτή έχει δύο πυλώνες.

Ο πρώτος πυλώνας είναι η εδραίωση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας.

Βασική επιδίωξη είναι ο προσανατολισμός της δημοσιονομικής πολιτικής στον εξορθολογισμό της δημόσιας δαπάνης και των δημόσιων εσόδων.

Προς την κατεύθυνση αυτή, οι δράσεις και τα μέτρα επικεντρώνονται, από τη μία πλευρά στον περιορισμό του εύρους και της παρεμβατικότητας του δημοσίου τομέα και, από την άλλη πλευρά, στη βελτίωση της αποτελεσματικής λειτουργίας του, ώστε να αυξηθεί η αποδοτικότητα των σχετικών δαπανών και τα δημόσια έσοδα.

Έτσι, επιτυγχάνεται η συρρίκνωση της μίας συνιστώσας του δημοσιονομικού ελλείμματος, του διαρθρωτικού ελλείμματος.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, η δημοσιονομική πολιτική της Κυβέρνησης, που αποτυπώνεται στον Προϋπολογισμού του 2013, βασίζεται:

  • στη μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης,
  • στην αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης,
  • στον εξορθολογισμό της μισθολογικής και συνταξιοδοτικής δαπάνης του πολιτικού προσωπικού,
  • στον εξορθολογισμό των αμυντικών δαπανών, χωρίς να πλήττονται οι αμυντικές δυνατότητες της χώρας,
  • στον εξορθολογισμό της φαρμακευτικής δαπάνης και των υπηρεσιών υγείας,
  • στην αναδιάρθρωση και τη μείωση του μεγέθους των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης,
  • στην καλύτερη στόχευση των κοινωνικών δαπανών, διατηρώντας όμως το ουσιαστικό επίπεδο κοινωνικής προστασίας.

Ειδικότερα, προβλέπεται να γίνουν παρεμβάσεις δημοσιονομικής προσαρμογής συνολικής εκτιμώμενης καθαρής επίδρασης περίπου 9,4 δισ. ευρώ το 2013, δημιουργώντας έτσι και ένα δημοσιονομικό απόθεμα ασφαλείας.

Χωρίς καμία αμφιβολία, πρόκειται για σκληρές, επώδυνες και δυσβάστακτες παρεμβάσεις.

Παρεμβάσεις που ανατρέπουν ισορροπίες και σχεδιασμούς.

Αλλά και κατεστημένες ισορροπίες και συμφέροντα.

Παρεμβάσεις όμως αναγκαίες.

Άλλωστε το ζήτημα, όπως ορθώς έχει τεθεί στο δημόσιο διάλογο, δεν είναι «περικοπές ή μη περικοπές».

Αλλά «περικοπές ή χρεοκοπία».

Η δεύτερη εκδοχή σημαίνει ακόμη μεγαλύτερες περικοπές και βιαιότερη ανατροπή της ζωής των πολιτών.

Παρεμβάσεις αναπόφευκτες, εάν αναλογιστούμε ότι οι δαπάνες για συντάξεις, μισθούς και κοινωνικά επιδόματα υπερβαίνουν το 75% των πρωτογενών δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης, αν και αυτές οι πηγές αντιπροσωπεύουν το 65% των δημοσιονομικών παρεμβάσεων.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Έτσι επιτυγχάνεται η συνέχιση του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής και, κατ’ επέκταση, ο απεγκλωβισμός της οικονομίας και της χώρας από τη χρηματοδοτική «ασφυξία».

Και έτσι θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την αποτελεσματική εφαρμογή του δεύτερου πυλώνα της Κυβερνητικής πολιτικής.

Του πυλώνα που αφορά την προώθηση και υλοποίηση ενός μεγάλου εύρους πολιτικών και μέτρων για την ανάσχεση των έντονων υφεσιακών πιέσεων και την τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Βασική επιδίωξη είναι η αντιμετώπιση της δεύτερης συνιστώσας του δημοσιονομικής ελλείμματος, του κυκλικού ελλείμματος.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι βασικές προτεραιότητες της Κυβέρνησης είναι δύο:

1η. Ο εμπλουτισμός της οικονομικής πολιτικής με μέτρα που στοχεύουν στην άμεση επανεκκίνηση της οικονομίας, όπως είναι, μεταξύ άλλων:

  • Η επιτάχυνση της απορρόφησης των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ.
  • Η αξιοποίηση όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
  • Το καθολικό «ξεπάγωμα» των μεγάλων δημόσιων έργων και, ειδικότερα, των οδικών έργων.
  • Η ανάπτυξη μιας Εθνικής Στρατηγικής για τις εξαγωγές.

2η. Η επιτάχυνση της υλοποίησης μιας σειράς διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, που τα τελευταία χρόνια είτε δεν βρίσκονταν σε άμεση προτεραιότητα είτε προωθήθηκαν με ατέλειες, όπως είναι, μεταξύ άλλων:

  • Το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων.
  • Η αναπτυξιακή και διαφανής αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου.
  • Η ενδυνάμωση του ανταγωνισμού στις αγορές υπηρεσιών και προϊόντων.
  • Η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας με τη διαμόρφωση απλών και σταθερών κανόνων, τη βελτίωση του ρυθμιστικού πλαισίου των αγορών, τη μείωση του μη-μισθολογικού και γραφειοκρατικού κόστους.
  • Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, με την τόνωση της εξωστρέφειας και την ανάδειξη των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας.
  • Η επένδυση στις νέες, ενδογενείς, πηγές ανάπτυξης.

Αποτελεί βασική πεποίθηση μου, και θέση της Κυβέρνησης, ότι η δημοσιονομική προσαρμογή, αν και αναγκαία συνθήκη, δεν είναι από μόνη της ικανή για να επιτύχει η οικονομία και η χώρα την έξοδο από την κρίση.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Έχω υποστηρίξει από το βήμα του Κοινοβουλίου, το επαναλαμβάνω και σήμερα, ότι δεν υπάρχει «βασιλική οδός» για την εθνική αξιοπρέπεια και την ευημερία μας στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο και ανταγωνιστικό περιβάλλον.

Υπάρχει μόνο μια οδός.

Η οδός που προσδιορίζεται από:

  • Την επαναδιατύπωση και την εμπέδωση ενός σύγχρονου αξιακού κώδικα.
  • Την καλλιέργεια κουλτούρας κοινωνικής και πολιτικής συνεννόησης.
  • Τη διαχρονική και αταλάντευτη εφαρμογή ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου.
  • Την υλοποίηση σύγχρονων πολιτικών, που είναι συμβατές με το εθνικό, αλλά και το Ευρωπαϊκό, σχέδιο.
  • Την εμπέδωση και προώθηση της κοινωνικής συνοχής.
  • Την έντιμη, σκληρή, αποτελεσματική και ποιοτική εργασία από όλους μας.

Αυτή είναι η ορθή οδός.

Αυτή πρέπει να βαδίσουμε.

Αυτή μας επιβάλλει η μακραίωνη διακριτή ιστορία μας.

Και οφείλουμε να τη βαδίσουμε ανεξάρτητα από τι μας λένε και τι πράττουν οι άλλοι.

Σήμερα, με την προωθούμενη σταθεροποίηση της δημόσιας οικονομίας έχουμε εισέλθει στην τελευταία δύσκολη στροφή για να μπούμε σ’ αυτό το δρόμο.

Έχουμε χρέος να κρατήσουμε γερά το πηδάλιο και να κάνουμε τις ενδεδειγμένες ενέργειες.

Ανώδυνες λύσεις δεν υπάρχουν.

Δεν ωφελεί να σπαταλούμε εθνική ενέργεια ομφαλοσκοπώντας.

Δεν ωφελεί να φλερτάρουμε με πισωγυρίσματα.

Δεν ωφελεί να ρισκάρουμε με δοκιμές.

Δεν ωφελεί να επιδοθούμε σε ανώριμες, θορυβώδεις τακτικές.

Η αναγκαία, βέβαια, προσπάθεια είναι μεγάλη και επώδυνη.

Με πίστη, εθνικό σχέδιο και αποφασιστικότητα πρέπει και μπορεί να πετυχαίνουμε τους στόχους και ταυτόχρονα να διεκδικούμε καλύτερους όρους συνεργασίας από τους εταίρους και δανειστές μας.

Η επιτυχής εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2012, η κατάρτιση του Προϋπολογισμού του 2013 και η πιστή εκτέλεσή του αποτελούν εχέγγυα για το ασφαλές πέρασμα της κρίσιμης στροφής.

Ταυτόχρονα, μας δίνουν αντικειμενικά ερείσματα για να επιδιώξουμε άμεσα τη ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος της βιωσιμότητας του χρέους και της ενίσχυσης της ρευστότητας της οικονομίας.

Αντιμετώπιση που απαιτεί την πιο ενεργή συμμετοχή και συμβολή των εταίρων μας.

Μακριά από μαξιμαλιστικές, μη ρεαλιστικές απαιτήσεις.

Οι εταίροι μας άλλωστε δεν είναι άμοιροι ευθυνών για τις εξελίξεις.

Οι αμφίσημες παρεμβάσεις τους την κρίσιμη αυτή περίοδο δεν οφελούν.

Απεναντίας μας δυσκολεύουν.

Εμείς αναγνωρίσαμε και αναλάβαμε τις ευθύνες μας.

Οι μεγάλες και επώδυνες θυσίες των πολιτών και η προοπτική της Πατρίδας μας επιβάλλουν να προχωρήσουμε με ενότητα, σχέδιο, αισιοδοξία και σκληρή δουλειά.

Το πράττουμε.

Έχουμε συνείδηση ότι η επιλογή είναι μία.

Να πετύχουμε.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σας καλώ να στηρίξετε το Προϋπολογισμό του 2013.

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στο συνέδριο του Economist “Credit Risk Management for Banking and Business – Finding Liquidity” – 09.11.2012

Κυρίες και Κύριοι της Οργανωτικής Επιτροπής,

Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση που μου απευθύνατε να συμμετάσχω στο συνέδριο του Economist.

Κυρίες και Κύριοι,

Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια η κατάσταση στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης, είναι ιδιαίτερα προβληματική.

Το παγκόσμιο περιβάλλον είναι περίπλοκο και ρευστό.

Η δυναμική των εξελίξεων εμπεριέχει υψηλό βαθμό αβεβαιότητας.

Το θεσμικό έλλειμμα της Ευρωζώνης για την αντιμετώπιση κρίσεων αυτού του εύρους και βάθους επιτείνει την αβεβαιότητα.

Είναι αλήθεια ότι η χώρα μας, λόγω ενδογενών χρόνιων παθογενειών, έχει μεγάλα και σύνθετα προβλήματα.

Την Ελληνική οικονομία ταλανίζουν τέσσερα κυρίως προβλήματα.

1ο Πρόβλημα: Η αδυναμία βιώσιμης διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό κατά περιόδους.

Οι ρίζες των παθογενειών, όπως είναι ευρύτερα αποδεκτό, εντοπίζονται στη δεκαετία του ’80.

Από τότε η Ελλάδα, για δεκαετίες, διέγραψε μια πορεία στρεβλής λειτουργίας του δημοσίου τομέα.

Μία πορεία με έντονες δημοσιονομικές ανισορροπίες.

Αποτέλεσμα αυτής, της εκτός οικονομικής λογικής πορείας, ήταν η εκρηκτική διόγκωση του δημοσίου χρέους.

Οι Κυβερνήσεις που ακολούθησαν, δεν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν ριζικά το πρόβλημα και να αξιοποιήσουν το ευνοϊκό, για τη δημοσιονομική εξυγίανση, περιβάλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2ο Πρόβλημα: Η εκτεταμένη φοροδιαφυγή και η περιορισμένη φορολογική βάση.

Πρόκειται για μια πραγματικότητα που διαρκώς υπονομεύει κάθε προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής, δημιουργεί συνθήκες μη υγιούς ανταγωνισμού στην οικονομία, υποσκάπτει το ρόλο του κοινωνικού κράτους, «ροκανίζει» την κοινωνική συνοχή.

Είναι ένα φαινόμενο βέβαια που καμία χώρα δεν έχει κατορθώσει να αντιμετωπίσει με απόλυτη επιτυχία.

Στην Ελλάδα, όμως, παρουσιάζεται σε μεγάλη έκταση.

Χαρακτηρίζεται στην αντιμετώπισή του από πολιτική αβουλία και κοινωνική ανθεκτικότητα.

3ο Πρόβλημα: Η αδυναμία εξορθολογισμού των δημοσίων δαπανών.

Παρόλο που ο δημόσιος τομέας αδυνατούσε να συγκεντρώσει έσοδα, διεύρυνε συνεχώς τις ανελαστικές, αλλά και τις ελαστικές, δαπάνες του.

Ακολουθήθηκε, σε μια επικρατούσα Ευρωπαϊκή πρακτική, μια παρατεταμένη επεκτατική δημοσιονομική πολιτική, η οποία, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, δεν χαρακτηρίστηκε από αναπτυξιακή προσέγγιση.

Αντιθέτως, στόχευε, είτε έμμεσα είτε άμεσα, στην τόνωση της ζήτησης και όχι της προσφοράς.

4ο Πρόβλημα: Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.

Το πρόβλημα αυτό αποτυπώνεται στο διαχρονικά παρατεταμένο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών.

Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας οφείλεται, μεταξύ άλλων, στην έντονη κρατική παρέμβαση, στη γραφειοκρατία, στη στρεβλή ρύθμιση ευρείας κλίμακας αγορών, υπηρεσιών και αγαθών, στη διαφθορά, στην απουσία συνθηκών ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας και της εξωστρέφειας, και φυσικά στην έλλειψη συγκλίνουσας στρατηγικής προς αυτό το στόχο όλων των υποσυστημάτων, όπως είναι, για παράδειγμα, η εκπαίδευση.

Κυρίες και Κύριοι,

Συνεπώς, είναι γεγονός, ότι η Ελληνική οικονομία λειτουργούσε, επί μακρόν, περισσότερο ή λιγότερο ανά περίοδο, σε συνθήκες ασταθούς ισορροπίας.

Το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και η διάχυσή της στην Ευρώπη «πυροδότησε» και στη χώρα μας τα υπαρκτά και ήδη υψηλά «δίδυμα» ελλείμματα και χρέη.

Στη συνέχεια, όπως γνωρίζουμε, ακολούθησε η κρίση δανεισμού και η προσφυγή της Ελλάδας στο Μηχανισμό Στήριξης.

Από τη στιγμή εκείνη η άσκηση οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής πραγματοποιείται σε ένα ασφυκτικό περιβάλλον.

Και αυτό για τέσσερις λόγους:

1ος. Η προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης εδώ και 2,5 χρόνια περιορίζει εκ των πραγμάτων τους βαθμούς ελευθερίας.

2ος. Οι συνεχείς και μεγάλες αποκλίσεις από τις εκτιμήσεις των Προγραμμάτων οδηγούν στην αλλαγή των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών σεναρίων.

3ος. Το έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας λόγω τεράστιων αποκλίσεων μεταξύ προθέσεων, σχεδιασμού και υλοποίησης, κυρίως δε αποτελέσματος, δεν άφησε περιθώρια για «άμεση» αλλαγή του Προγράμματος.

4ος. Η κατάσταση των ταμειακών διαθεσίμων τους Κράτους είναι οριακή. Το γεγονός αυτό δημιουργεί συνθήκες «ασφυξίας» στην οικονομία.

Αυτές οι εγχώριες πιεστικές συνθήκες ενδυναμώνονται από την ξεκάθαρη τάση περιοριστικής – συσταλτικής δημοσιονομικής πολιτικής σε πολλά κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, τα οποία και δεν αντιμετωπίζουν δημοσιονομικά προβλήματα στον ίδιο βαθμό με τα δικά μας.

Να επισημανθεί βεβαίως ότι η τάση αυτή συνοδεύεται από τη σταδιακή ενίσχυση της συνειδητοποίησης των συστημικών αδυναμιών της Ευρωζώνης, της αλληλεξάρτησης των προβλημάτων και της ανάγκης διαμόρφωσης ολοκληρωμένων, συνολικών και συνεκτικών Ευρωπαϊκών απαντήσεων.

Στη διαμόρφωση των απαντήσεων είναι αυτονόητο ότι λαμβάνουμε και εμείς μέρος ως εταίροι.

Κυρίες και Κύριοι,

Υπό αυτές τις συνθήκες η Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης αναπτύσσει τη Στρατηγική της για την αντιμετώπιση των διαχρονικών προβλημάτων της Ελληνικής οικονομίας και τον απεγκλωβισμό από τα αδιέξοδα.

Μία Στρατηγική με άξονα τη σύζευξη της δημοσιονομικής προσαρμογής και της επανεκκίνησης της πραγματικής οικονομίας, ώστε να επιτευχθεί αφενός η αμφίπλευρη και βιώσιμη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος και αφετέρου το τέλος του καθοδικού κύκλου της οικονομίας.

Μία Στρατηγική που εδράζεται σε δύο πυλώνες.

Ο πρώτος πυλώνας είναι η εδραίωση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας.

Με μέτρα και δράσεις που επικεντρώνονται, από τη μία πλευρά στον περιορισμό του εύρους και της παρεμβατικότητας του δημοσίου τομέα και, από την άλλη πλευρά, στη βελτίωση της αποτελεσματικής λειτουργίας του, ώστε να αυξηθεί η αποδοτικότητα των σχετικών δαπανών, αλλά και τα δημόσια έσοδα.

Η ευρύτερη επιδίωξη είναι να επιτύχουμε τη συρρίκνωση του ενός συστατικού του ελλείμματος των δημοσίων οικονομικών, του διαρθρωτικού ελλείμματος.

Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσονται τόσο ο Προϋπολογισμός για το 2013 που συζητείται αυτές τις ημέρες στο Κοινοβούλιο, όσο και το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής για την περίοδο 2013 – 2016 που πρόσφατα ψηφίστηκε.

Αμφότερα συνιστούν τα δύο πρώτα σημαντικά βήματα για να εισέλθει η χώρα σε μία μακρά περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων, ώστε να μπορεί να πορεύεται με βαθμιαία μειούμενες δανειακές ανάγκες.

Άμεσος στόχος, επισημαίνω εθνικός στόχος, είναι η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος από του χρόνου και η μετάθεση της επίτευξης υψηλού πρωτογενούς πλεονάσματος, ύψους 4,5% του ΑΕΠ, από το 2016.

Βέβαια, η επίτευξη αυτού του στόχου απαιτεί τη λήψη μέτρων δημοσιονομικής πολιτικής.

Πολλά από τα οποία αποτελούν συμβατικές υποχρεώσεις που έχουμε ήδη αναλάβει.

Μέτρα που περιλαμβάνουν:

  • τη μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης,
  • την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης,
  • τον εξορθολογισμό της μισθολογικής και συνταξιοδοτικής δαπάνης με τη μείωση των αποδοχών του πολιτικού προσωπικού και την επέκταση του ενιαίου μισθολογίου,
  • τον εξορθολογισμό των αμυντικών δαπανών, χωρίς να πλήττονται οι αμυντικές δυνατότητες της χώρας,
  • τον εξορθολογισμό της φαρμακευτικής δαπάνης και των υπηρεσιών υγείας,
  • την αναδιάρθρωση και τη μείωση του μεγέθους των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης,
  • την καλύτερη στόχευση των κοινωνικών δαπανών, διατηρώντας, όμως, το ουσιαστικό επίπεδο κοινωνικής προστασίας.

Για το 2013, ειδικότερα, προβλέπεται να ληφθούν μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής συνολικής εκτιμώμενης καθαρής επίδρασης περίπου 9,4 δισ. ευρώ, δημιουργώντας και ένα δημοσιονομικό απόθεμα ασφαλείας.

Χωρίς καμία αμφιβολία, πρόκειται για μέτρα σκληρά, επώδυνα και δυσβάστακτα.

Μέτρα όμως αναγκαία.

Μέτρα αναπόφευκτα, εάν αναλογιστούμε ότι οι δαπάνες για συντάξεις, μισθούς και κοινωνικά επιδόματα ξεπερνούν πλέον το 75% των πρωτογενών δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης.

Έτσι επιτυγχάνεται η συνέχιση του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής και, κατ’ επέκταση, ο απεγκλωβισμός της οικονομίας και της χώρας από τη χρηματοδοτική «ασφυξία».

Θα τονωθούν τα ταμειακά διαθέσιμα του κράτους, θα προωθηθεί η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και θα ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος.

Καθίσταται σαφές ότι η διασφάλιση της σταθερότητας του εγχώριου τραπεζικού συστήματος, και κατ’ επέκταση της πραγματικής οικονομίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την επιτυχή συνέχιση του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.

Κυρίες και Κύριοι,

Είναι γεγονός ότι η εύρυθμη λειτουργία του τραπεζικού τομέα, ιδιαίτερα σε τραπεζοκεντρικές χώρες όπως είναι η Ελλάδα, αποτελεί προϋπόθεση για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την αποτελεσματική κατανομή των οικονομικών πόρων.

Σήμερα, όμως, το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται αντιμέτωπο με πολλές, μεγάλες και διευρυνόμενες προκλήσεις.

Προκλήσεις που απορρέουν:

  • Από την επιβράδυνση του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης.
  • Από τον αποκλεισμό των πιστωτικών ιδρυμάτων από τις διεθνείς αγορές άντλησης κεφαλαίων.
  • Από τη συρρίκνωση του ρυθμού πιστωτικής επέκτασης, με τον περιορισμό τόσο της ζήτησης όσο και της προσφοράς τραπεζικών πιστώσεων.
  • Από τη χειροτέρευση της ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου των πιστωτικών ιδρυμάτων εξαιτίας της βίαιης, απότομης και μεγάλης επιδείνωσης της χρηματοοικονομικής κατάστασης επιχειρήσεων και νοικοκυριών.
  • Από το χαμηλό ποσοστό κάλυψης των δανείων σε καθυστέρηση από τις συσσωρευμένες προβλέψεις.
  • Από τις επιπτώσεις της αναδιάρθρωσης του Ελληνικού χρέους που άσκησε και συνεχίζει να ασκεί πιέσεις στα μεγέθη των Ελληνικών τραπεζών.
  • Από την έντονη και συνεχή για μεγάλο χρονικό διάστημα εκροή των καταθέσεων, λόγω της οικονομικής αβεβαιότητας. Τάση, βέβαια, που αναστράφηκε μερικώς μετά τη δημιουργία της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης.

Όλες αυτές οι προκλήσεις έχουν ορατές και δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα, στην αποδοτικότητα, στην αποτελεσματικότητα και στην ποιότητα του χαρτοφυλακίου των Ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων.

Αυτή η εικόνα επιτάσσει την ανάγκη συνετής και διορατικής διαχείρισης της κατάστασης, τόσο από τα πιστωτικά ιδρύματα όσο και από την Πολιτεία, με στόχο τη διατήρηση της σταθερότητας του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Πιστωτικά ιδρύματα τα οποία οφείλουν να διαχειρισθούν αποτελεσματικά τη φύση και το ύψος των κινδύνων που αναλαμβάνουν, να ενισχύσουν, ποιοτικά και ποσοτικά, την κεφαλαιακή τους επάρκεια, να συγκρατήσουν τα λειτουργικά τους έξοδα και να συνεχίσουν τη στήριξη, όσο είναι δυνατόν, των διεθνών δραστηριοτήτων τους.

Και Πολιτεία η οποία οφείλει να λαμβάνει πρωτοβουλίες για τη διατήρηση της σταθερότητας του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος και για την αυστηρότερη μακρο- και μικρο-προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Σε αυτό το πλαίσιο διασφαλίστηκαν, μέσω του Προγράμματος Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας, επαρκείς, με τα τότε δεδομένα, πόροι για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος, καλύφθηκαν οι βραχυχρόνιες ανάγκες ρευστότητας μέσω της παροχής έκτακτης χρηματοδότησης και διαμορφώθηκε, σε συνεργασία με την Πολιτεία, ένα πλαίσιο εξυγίανσης πιστωτικών ιδρυμάτων ικανό να στηρίξει την ανασύνταξη του τραπεζικού τομέα.

Προς την κατεύθυνση αυτή, βασική προτεραιότητα της Κυβέρνησης αποτελεί η ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζικών ιδρυμάτων.

Στόχοι:

  • Η βιωσιμότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων.
  • Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των καταθετών.
  • Η διατήρηση της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος.
  • Η διαμόρφωση των συνθηκών για την αποτελεσματική εφαρμογή του δεύτερου πυλώνα της Κυβερνητικής πολιτικής.

Κυρίες και Κύριοι,

Ο δεύτερος πυλώνας της Στρατηγικής αφορά την προώθηση και υλοποίηση ενός μεγάλου εύρους πολιτικών και μέτρων για την ανάσχεση των έντονων υφεσιακών πιέσεων και την τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Βασική επιδίωξη, είναι η αντιμετώπιση της δεύτερης συνιστώσας του δημοσιονομικού ελλείμματος, του κυκλικού ελλείμματος.

Για την επίτευξη αυτής της επιδίωξης οι βασικές προτεραιότητες είναι δύο:

1η. Ο εμπλουτισμός της οικονομικής πολιτικής με μέτρα που στοχεύουν στην άμεση επανεκκίνηση της οικονομίας, όπως είναι, μεταξύ άλλων:

  • Η επιτάχυνση της απορρόφησης των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ.
  • Η αξιοποίηση όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
  • Το καθολικό «ξεπάγωμα» των μεγάλων δημόσιων έργων και, ειδικότερα, των οδικών έργων.
  • Η ανάπτυξη μιας Εθνικής Στρατηγικής για τις εξαγωγές.

2η. Η επιτάχυνση της υλοποίησης μιας σειράς διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, που τα τελευταία χρόνια είτε δεν βρίσκονταν σε άμεση προτεραιότητα είτε προωθήθηκαν με ατέλειες.

Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ορισμένες από τις οποίες συμπεριλήφθηκαν και στο Πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε την Τετάρτη.

Διαρθρωτικές αλλαγές που έπρεπε από καιρό να είχαν εφαρμοστεί.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία, μεταξύ άλλων:

  • Εισάγονται πιο αυστηροί και αυτόματοι μηχανισμοί ελέγχου των δαπανών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης.
  • Διαμορφώνονται οι συνθήκες για την αποφυγή δημιουργίας νέων ληξιπρόθεσμων οφειλών.
  • Καταργείται ο Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων, αίτημα και ζητούμενο ετών, και δημιουργείται απλός, αξιόπιστος, συνεκτικός Κώδικας Φορολογικής Απεικόνισης Συναλλαγών.
  • Συστήνεται θέση μόνιμου Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων.
  • Αίρονται υφιστάμενες στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό, που θα οδηγήσουν στην αποκλιμάκωση αμοιβών και τιμών σε παρεχόμενες υπηρεσίες.
  • Απλοποιείται η διαδικασία της σύστασης των εταιρειών, μέσω των Υπηρεσιών Μιας Στάσης.
  • Εισάγεται στη μεγαλύτερη δυνατή έκτασή του ο θεσμός της υποχρεωτικής μετάταξης ή μεταφοράς προσωπικού.
  • Επιταχύνονται οι αποκρατικοποιήσεις, με ενίσχυση της διαφάνειας και της λογοδοσίας.

Κυρίες και Κύριοι,

Αυτές οι δημοσιονομικές, διαρθρωτικές και θεσμικές πρωτοβουλίες αποτελούν τα πρώτα βήματα που κάνει η χώρα ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για να επιτευχθεί και να διασφαλιστεί η σταθερότητα στα δημόσια οικονομικά και στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Σταθερότητα, που αποτελεί αναγκαία συνθήκη για να ξεκινήσει και να συνεχιστεί η μεγάλη προσπάθεια για την επανεκκίνηση της πραγματικής οικονομίας και τη δρομολόγησή της σε τροχιά ανάπτυξης και ευημερίας για όλους τους πολίτες.

Κυρίες και Κύριοι,

Η Ελλάδα περνά από τη σφαίρα των λόγων και των προθέσεων στο πεδίο των δύσκολων, αλλά αναγκαίων, αποφάσεων και πράξεων.

Ήδη διαφαίνονται ορισμένες αχνές, πλην όμως θετικές, ενδείξεις για την αποτελεσματικότητα των ενεργειών και της πολιτικής που εφαρμόζεται τους τελευταίους μήνες.

Εμείς θα συνεχίσουμε ακόμα πιο εντατικά, ώστε να βγούμε το ταχύτερο δυνατό από την κρίση.

Και θα το πετύχουμε με ενότητα, σχέδιο, αισιοδοξία και σκληρή δουλειά.

Οι εταίροι μας, από την πλευρά τους, έχουν το λόγο.

Μακριά από μαξιμαλιστικές, μη ρεαλιστικές απαιτήσεις.

Σας ευχαριστώ.

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του Πολυνομοσχεδίου του Υπουργείου Οικονομικών – 07.11.2012

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε σήμερα, με τη μορφή του κατεπείγοντος, το Nομοσχέδιο που περιλαμβάνει όλες τις προαπαιτούμενες δράσεις που κρίνονται απαραίτητες για τη συνέχιση και επικαιροποίηση του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.

Το κατεπείγον της εν λόγω νομοθετικής πρωτοβουλίας καθορίζεται κυρίως από το ασφυκτικό και πιεστικό περιβάλλον στο οποίο καταρτίστηκε και κατατέθηκε.

Περιβάλλον στο οποίο:

1ον: Διαμορφώνεται μια ξεκάθαρη τάση περιοριστικής – συσταλτικής δημοσιονομικής πολιτικής σε πολλά κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, τα οποία και δεν αντιμετωπίζουν δημοσιονομικά προβλήματα στον ίδιο βαθμό με τα δικά μας.

Τάση, όμως, που συνοδεύεται από τη σταδιακή ενίσχυση της συνειδητοποίησης των συστημικών αδυναμιών της Ευρωζώνης, της αλληλεξάρτησης των προβλημάτων και της ανάγκης διαμόρφωσης ολοκληρωμένων, συνολικών και συνεκτικών Ευρωπαϊκών απαντήσεων.

Απαντήσεις στη διαμόρφωση των οποίων θα πρέπει να λάβουμε και εμείς μέρος ως ισότιμοι εταίροι.

2ον: Η κατάσταση των ταμειακών διαθεσίμων τους Κράτους είναι οριακή. Το γεγονός αυτό δημιουργεί συνθήκες «ασφυξίας» στην οικονομία.

3ον: Υπάρχουν αυστηροί περιορισμοί στην άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής.

Η αλήθεια είναι ότι η χώρα λειτουργεί σε ένα δύσκολο και σχεδόν άκαμπτο πλαίσιο.

Και αυτό για τρεις λόγους:

1ος. Η χώρα, εδώ και 2,5 χρόνια, έχει προσφύγει στο Μηχανισμό Στήριξης, γεγονός που περιορίζει τους βαθμούς ελευθερίας.

2ος. Οι μεγάλες και συνεχείς αποκλίσεις από τις προβλέψεις του Προγράμματος οδηγούν στην αλλαγή των δεδομένων και των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών σεναρίων του για το μέλλον, άρα στο ύψος και στην κατανομή των μέτρων.

3ος. Το σημαντικό έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας, λόγω τεράστιων αποκλίσεων μεταξύ προθέσεων, σχεδιασμού και υλοποίησης, κυρίως δε αποτελέσματος, δεν άφησε περιθώρια για «άμεση» αλλαγή του Προγράμματος.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σ’ αυτό το περιβάλλον συντάχθηκε και κατατέθηκε το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής.

Πλαίσιο το οποίο περιγράφει τις βασικές πολιτικές προτεραιότητες και κατευθύνσεις.

Και το οποίο, σε σχέση με το παρελθόν, αποτυπώνει με περισσότερη ακρίβεια τις πραγματικές επιδόσεις της λειτουργίας του Κράτους και ενσωματώνει πληρέστερες πραγματικές προβολές των αναγκών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης.

Βασική επιδίωξη του Πλαισίου είναι να εισέλθει η χώρα σε μία μακρά περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων, ώστε να μπορεί να πορεύεται με βαθμιαία μειούμενες δανειακές ανάγκες.

Άμεσος στόχος, επισημαίνω εθνικός στόχος, είναι η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος από του χρόνου και η μετάθεση της επίτευξης υψηλού πρωτογενούς πλεονάσματος, ύψους 4,5% του ΑΕΠ, από το 2016.

Με την επίτευξη του στόχου η Ελλάδα θα αποκτήσει ζωτικούς βαθμούς ελευθερίας.

Θα τονωθεί η εθνική μας αυτοπεποίθηση.

Θα ενισχυθεί η διαπραγματευτική μας ικανότητα.

Μόνο έτσι η Ελληνική οικονομία θα καταφέρει να εισέλθει, το συντομότερο δυνατόν, στον ενάρετο κύκλο της δημοσιονομικής σταθερότητας, της ανάπτυξης και θα είναι σε θέση μεσο-μακροπρόθεσμα να διαμορφώσει όρους αξιοπρέπειας και ευημερίας για όλους τους Έλληνες πολίτες.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η επίτευξη αυτού του στόχου απαιτεί τη λήψη μέτρων δημοσιονομικής πολιτικής.

Πολλά από τα οποία αποτελούν συμβατικές υποχρεώσεις που έχουμε αναλάβει.

Μέτρα που περιλαμβάνουν:

  • τη μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης,
  • την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης,
  • τη μείωση των καταβαλλόμενων συντάξεων σε Βουλευτές και αιρετούς,
  • τον εξορθολογισμό της μισθολογικής δαπάνης με τη μείωση των αποδοχών του πολιτικού προσωπικού και την επέκταση του ενιαίου μισθολογίου,
  • τον εξορθολογισμό των αμυντικών δαπανών, χωρίς να πλήττονται οι αμυντικές δυνατότητες της χώρας,
  • τον εξορθολογισμό της φαρμακευτικής δαπάνης και των υπηρεσιών υγείας,
  • την αναδιάρθρωση και τη μείωση του μεγέθους των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης,
  • την καλύτερη στόχευση των κοινωνικών δαπανών, διατηρώντας, όμως, το ουσιαστικό επίπεδο κοινωνικής προστασίας.

Και μιας και μιλάμε για κοινωνικές δαπάνες, να αναφέρω ότι αυτές είναι οι υψηλότερες στην Ευρώπη (21,3% του ΑΕΠ το 2012), χωρίς όμως να επιτυγχάνεται, δυστυχώς, αντίστοιχη με την Ευρώπη μείωση του επιπέδου της φτώχειας.

Είναι αλήθεια ότι πολλά από αυτά είναι σκληρά, δυσβάστακτα, επώδυνα μέτρα, για τα οποία έγινε προσπάθεια να κατανεμηθούν όσο γίνεται δικαιότερα στο σύνολο της κοινωνίας.

Κάποιοι μπορεί να πουν ότι υπάρχουν αδικίες και ορισμένες αμφιβόλου αποτελεσματικότητας ρυθμίσεις.

Η διάρθρωση, όμως, του πακέτου των μέτρων είναι δυστυχώς αναπόφευκτη, εάν αναλογιστούμε ότι οι δαπάνες για συντάξεις, μισθούς και κοινωνικά επιδόματα ξεπερνούν το 70% των πρωτογενών δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Υπάρχει όμως στο παρόν Σχέδιο Νόμου και μια σειρά από διαρθρωτικές αλλαγές που για καιρό βρισκόντουσαν σε λανθάνουσα κατάσταση, εκτός  ημερήσιας διάταξης.

Διαρθρωτικές αλλαγές που λιμνάζουν και θα έπρεπε από καιρό να είχαν εφαρμοστεί. Χωρίς να μας τα επιβάλλει κάποιος δανειστής…

Διαρθρωτικές αλλαγές αναγκαίες ώστε να ανασχεθούν οι έντονες υφεσιακές πιέσεις και να τονωθεί η ρευστότητα στην πραγματική οικονομία.

Μεταξύ άλλων:

  • Εισάγονται πιο αυστηροί και αυτόματοι μηχανισμοί ελέγχου των δαπανών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, με δημοσιονομικές και διαρθρωτικές παρεμβάσεις, προκειμένου να διασφαλίζεται η χρηστή οικονομική διαχείριση. Παράδειγμα αποτελεί το «Παρατηρητήριο Οικονομικής Αυτοτέλειας των ΟΤΑ».
  • Διαμορφώνονται οι συνθήκες για την αποφυγή δημιουργίας νέων ληξιπρόθεσμων οφειλών.
  • Καταργείται ο Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων, αίτημα και ζητούμενο ετών, και δημιουργείται απλός, αξιόπιστος, συνεκτικός Κώδικας Φορολογικής Απεικόνισης Συναλλαγών με κύρια κατεύθυνση τον περιορισμό των υποχρεώσεων των επιχειρήσεων, τη μείωση του λειτουργικού κόστους εφαρμογής και τον εξορθολογισμό του κανονιστικού πλαισίου στα φορολογικά των εταιρειών.
  • Συστήνεται θέση μόνιμου Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων.
  • Ρυθμίζονται θέματα σχετικά με την αποπληρωμή των δανείων που έχουν λάβει οι Δήμοι και οι Περιφέρειες της χώρας από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.
  • Ρυθμίζεται ο τρόπος αποπληρωμής της απόδοσης του 10% από τις τράπεζες προς το Ελληνικό Δημόσιο για τις προνομιούχες μετοχές που κατέχουν με βάση το Νόμο του 2008.
  • Αίρονται υφιστάμενες στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό, που θα οδηγήσουν στην αποκλιμάκωση αμοιβών και τιμών σε παρεχόμενες υπηρεσίες.
  • Απλοποιείται η διαδικασία της σύστασης των εταιρειών, μέσω των Υπηρεσιών Μιας Στάσης.
  • Εισάγεται στη μεγαλύτερη δυνατή έκτασή του ο θεσμός της υποχρεωτικής μετάταξης ή μεταφοράς προσωπικού και προβλέπεται άμεση απομάκρυνση όσων διώκονται ή τιμωρούνται για σοβαρά ποινικά αδικήματα και πειθαρχικά παραπτώματα.
  • Επιταχύνονται οι αποκρατικοποιήσεις, με ενίσχυση της διαφάνειας και της λογοδοσίας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι αλήθεια ότι η κατάσταση τόσο στην Ελλάδα, όσο και σε πολλές άλλες χώρες, αλλά και στην Ευρωζώνη συνολικά, είναι ιδιαίτερα προβληματική.

Το παγκόσμιο περιβάλλον είναι περίπλοκο και ρευστό.

Η χώρα πρέπει να σταθεροποιηθεί.

Στην κατάσταση που βρίσκεται, το υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου συνιστά ένα αναγκαίο βήμα στη μακρά και δύσκολη πορεία της.

Δεν είναι όμως ικανό για τη βιώσιμη λύση του προβλήματος.

Δεν έχουμε αυταπάτες για τις επιδράσεις του.

Με τις ρυθμίσεις του ανατρέπονται ισορροπίες, σχεδιασμοί αλλά και κατεστημένες νοοτροπίες και συμφέροντα.

Δυσκολεύει περαιτέρω η διαβίωση έντιμων και δημιουργικών Ελλήνων, κυρίως των οικονομικά ασθενέστερων.

Προκαλούνται δικαιολογημένες δυσαρέσκειες.

Όμως, εδώ που είμαστε, δεν υπάρχει άλλο πλαίσιο αναζήτησης της λύσης του προβλήματος.

Με αυτό ως δεδομένο και γνώμονα το μακροχρόνιο συμφέρον της χώρας, πιστεύω ότι πρέπει να βαδίσουμε γρήγορα με αλήθεια, τόλμη, ρεαλισμό, αποτελεσματικότητα και ευαισθησία, επιδιώκοντας με νέα «όπλα» διαπραγμάτευσης και αξιοπιστία βελτιώσεις εν πορεία.

Σας ευχαριστώ.

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Σε μια κρίσιμη φάση για την Πατρίδα, συνεδριάζουμε ως Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ.
Του Κόμματος της μεγάλης κεντροδεξιάς παράταξης.
Του κόμματος που με ηγέτες, τον Εθνάρχη Κωνσταντίνο Καραμανλή,  τον Γεώργιο Ράλλη, τον Ευάγγελο Αβέρωφ, τον Κώστα Μητσοτάκη, τον Μιλτιάδη Έβερτ, τον Κώστα Καραμανλή, έχει πάρει τις μεγάλες αποφάσεις και έχει χαράξει, έγκαιρα, τις μεγάλες στρατηγικές για την πατρίδα.
Του Κόμματος που έχει πει τις μεγάλες αλήθειες, στην ώρα τους.
Του Κόμματος που όταν κλήθηκε, είπε τα μεγάλα «ΝΑΙ» και τα μεγάλα «ΟΧΙ».
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Τώρα το Κόμμα μας, η ΝΔ, με ηγέτη τον Αντώνη Σαμαρά, κρατά και πάλι το πηδάλιο σε μια κρίσιμη περίοδο για τη χώρα.
Και το κρατά με τόλμη, με ρεαλισμό, με υπευθυνότητα, με ευαισθησία στο πλαίσιο του εφικτού.
Επιδεικνύει ισχυρή βούληση για να περάσει η χώρα από το σημείο καμπής της δύσκολης τροχιάς των τελευταίων ετών.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Είναι αλήθεια ότι από τη στιγμή που κάποιοι οδήγησαν τη χώρα στο Μηχανισμό Στήριξης, η άσκηση οικονομικής πολιτικής πραγματοποιείται σε ένα ασφυκτικό περιβάλλον.
Περιβάλλον που έχει τα εξής χαρακτηριστικά:
1ον: Τάση αυστηρής συσταλτικής δημοσιονομικής πολιτικής στα περισσότερα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.
Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα σε Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ιταλία, Κύπρο.
2ον: Ένα πρωτόγνωρο εγχείρημα δημοσιονομικής προσαρμογής από κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Είναι γεγονός ότι οι πολίτες έχουν υποβληθεί, τα τελευταία χρόνια, σε τεράστιες θυσίες.
Θυσίες που προσεγγίζουν τα 50 δισ. ευρώ την τελευταία τριετία.
Και μαζί με τις παρεμβάσεις για την περίοδο 2013-2014 διαμορφώνονται στο 30% του ΑΕΠ σε μία πενταετία.
Δυστυχώς, όμως, το μέχρι σήμερα δημοσιονομικό αποτέλεσμα δεν ήταν αντάξιο της «ηράκλειας» συνεισφοράς τους.
3ον: Συνεχείς και μεγάλες αποκλίσεις των εκτιμήσεων του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.
Ενδεικτικά, η ύφεση είναι πρωτοφανής σε έκταση και ένταση.
Αντίστοιχες είναι και οι αστοχίες στις προβλέψεις για την ανεργία.
Πρόκειται για αποκλίσεις που αποτυπώνουν τόσο τις αστοχίες του Προγράμματος, όσο και τη μεγάλη επιδείνωση της κατάστασης στην πραγματική οικονομία.
Και που οδηγούν στην αλλαγή των δεδομένων και των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών σεναρίων του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.
Η αλλαγή αυτή επηρέασε, όπως ήταν αναμενόμενο, την κατανομή και το ύψος των μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής.
4ον: Αυστηροί περιορισμοί στην άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής.
Τα περιθώρια άμεσης αλλαγής της «συνταγής» που εφαρμόζεται από την αρχή του Προγράμματος αποδεικνύονται ασφυκτικά.
5ον: Έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας.
Είναι γεγονός ότι τα τελευταία τρία περίπου χρόνια διαμορφώθηκε ένα έλλειμμα αξιοπιστίας το οποίο είναι δύσκολα διαχειρίσιμο.
Οι τεράστιες αποκλίσεις μεταξύ προθέσεων, σχεδιασμού και υλοποίησης, κυρίως δε αποτελέσματος, αποτελούν μεγάλο βάρος στην πορεία της χώρας.
Σίγουρα, βέβαια, μέρος της αύξησης του ελλείμματος αξιοπιστίας αποδίδεται και στις αστοχίες στις προβλέψεις και στις εκτιμήσεις του Προγράμματος.
Γι’ αυτό και η επικαιροποίησή του επιδιώκει να πείσει για την αποτελεσματικότητά του, αλλά και η Κυβέρνηση για την αποφασιστικότητά της να εφαρμόσει ένα αξιόπιστο Πρόγραμμα.
Γιατί μόνο μια χώρα αξιόπιστη μπορεί να σταθεί απέναντι στους εταίρους της και να αξιώσει καλύτερη μεταχείριση.
6ον: Οριακή κατάσταση στα ταμειακά διαθέσιμα του κράτους.
Το «πάγωμα» των προγραμματισμένων χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης από τον Ιούνιο έχει συμβάλλει στη διαμόρφωση συνθηκών «ασφυξίας» στα δημόσια οικονομικά και στη ρευστότητα της πραγματικής οικονομίας.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Υπό αυτές τις συνθήκες, τους περιορισμούς, τη χρονική στενότητα και την πίεση καταρτίστηκε ο Προϋπολογισμός και το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα.
Θεμελιώδης επιδίωξη είναι η χώρα να εισέλθει, από του χρόνου, σε μία μακρά περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων, ώστε να μπορεί να πορεύεται με βαθμιαία μειούμενες δανειακές ανάγκες και αυξανόμενους βαθμούς ελευθερίας.
Γι’ αυτό και το 2013 θα καταγραφεί ως σημείο καμπής στη δημοσιονομική τροχιά της χώρας.
Την πεποίθησή μας αυτή εγγυάται η εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2012, χωρίς αποκλίσεις, κυρίως κατά το 2ο εξάμηνο του τρέχοντος έτους.
Στρατηγική της Κυβέρνησης είναι η σύζευξη της δημοσιονομικής προσαρμογής και της επανεκκίνησης της πραγματικής οικονομίας, ώστε η Οικονομία να επιστρέψει στον ενάρετο κύκλο της ευημερίας για όλους, εντός της Ευρωζώνης.
Η Στρατηγική αυτή έχει δύο πυλώνες.
Ο πρώτος είναι η εδραίωση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας.
Και ο δεύτερος η προώθηση και υλοποίηση ενός μεγάλου εύρους πολιτικών και μέτρων για την ανάσχεση των έντονων υφεσιακών πιέσεων και την τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Υπάρχουν ήδη ορισμένα θετικά δείγματα γραφής που δίνουν μια εικόνα ανατροπής της αίσθησης του αδιεξόδου που είχε δημιουργηθεί.
Δείγματα που επιτρέπουν εφεξής τη διαμόρφωση θετικών προσδοκιών για την Οικονομία.
Ενδεικτικά:

  • Η ποσοτική και ποιοτική βελτίωση του «κεφαλαίου αξιοπιστίας» της χώρας, ως αποτέλεσμα συγκροτημένων, μεθοδικών και αποτελεσματικών κινήσεων της Κυβέρνησης.
  • Η ικανοποιητική εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2012, παρά τη βαθύτερη από τις προβλέψεις ύφεση.
    • Σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης, παρουσιάζεται πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 1,2 δισ. ευρώ το πρώτο 9μηνο του έτους έναντι πρωτογενούς ελλείμματος ύψους 4,1 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περυσινή περίοδο.
  • Η μείωση του κόστους εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους.
    • Κατά την πρόσφατη έκδοση εξάμηνων εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου το επιτόκιο (4,46%) ήταν το χαμηλότερο από τις αρχές του 2010.
  • Η αποκλιμάκωση του πληθωρισμού, με τον εναρμονισμένου δείκτη τιμών καταναλωτή να διαμορφώνεται στο χαμηλότερο επίπεδο από τον Οκτώβριο του 2009, παρά τις υπαρκτές στρεβλώσεις των αγορών.
  • Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.
    • Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών βελτιώθηκε, και ήταν πλεονασματικό τον Αύγουστο.
    • Το επιχειρηματικό περιβάλλον ενδυναμώθηκε και η σχετική κατάταξη της χώρας βελτιώθηκε.

Οι εξελίξεις αυτές αποτελούν ορισμένες αχνές, πλην όμως θετικές, ενδείξεις αναστροφής του κλίματος.
Σε καμία περίπτωση όμως δεν επιτρέπουν τον εφησυχασμό.
Ούτε επικοινωνιακούς λεονταρισμούς.
Που άλλωστε δεν αποτελούν και μεθοδολογία της δικής μας Παράταξης.
Βρισκόμαστε στο σημείο καμπής, κάνοντας βήματα σταθεροποίησης των δημόσιων οικονομικών.
Όμως, η αναγκαία προσπάθεια είναι μεγάλη.
Οφείλουμε όλοι να αντιληφθούμε ότι χρειάζεται υπομονή και επιμονή.
Ο αγώνας είναι αντοχής και όχι ταχύτητας.
Με άλλα λόγια, μπορούμε να πούμε ότι βρισκόμαστε μέσα σε ένα ανηφορικό τούνελ.
Κατά την πεποίθησή μας, η ορθή Εθνική επιλογή είναι να προχωρήσουμε αταλάντευτα μπροστά, επιταχύνοντας, ώστε να βγούμε το ταχύτερο δυνατόν από αυτό.
Δεν ωφελεί ούτε να αναλώνουμε εθνική ενέργεια ομφαλοσκοπώντας, ούτε να φλερτάρουμε με πισωγυρίσματα.
Το χρέος απέναντι στην Πατρίδα και στις θυσίες των πολιτών επιβάλλει να προχωρήσουμε με συλλογικότητα, ενότητα, έλλογη συμπεριφορά, σχέδιο, αισιοδοξία, διορατικότητα και σκληρή δουλειά.
Η ΝΔ έχει αποδείξει διαχρονικά, και θα το πράξει και τώρα, ότι σε στιγμές κρίσιμες για την πατρίδα και τους πολίτες, εστιάζει στο σημαντικό και υπηρετεί το πρωτεύον.
Σήμερα, στο κάλεσμα των δύσκολων καιρών, η Παράταξη συνιστά εγγύηση και δύναμη σταθερότητας για το παρόν και το μέλλον της πατρίδας.
Η επιλογή είναι μία. Να πετύχουμε. Και αυτό θα γίνει.
Σας ευχαριστώ.

Σημεία ομιλίας Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα κατά τη συζήτηση για τον Κρατικό Προϋπολογισμό 2013 στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων

O Προϋπολογισμός του 2013, παρά τις ιδιαίτερες συνθήκες, τους περιορισμούς και τη χρονική στενότητα μέσα στην οποία καταρτίστηκε, εμπεριέχει αλήθεια, τόλμη, ρεαλισμό και ευαισθησία, στο πλαίσιο του εφικτού.

Πρωτίστως όμως εμπεριέχει την ισχυρή βούληση της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης για να περάσει η χώρα από το σημείο καμπής της δύσκολης τροχιάς των τελευταίων ετών.

Τόσο ο Προϋπολογισμός, όσο και το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής, αναδεικνύουν τη Στρατηγική της Κυβέρνησης. Βασικός άξονάς της είναι η σύζευξη της δημοσιονομικής προσαρμογής και της επανεκκίνησης της πραγματικής οικονομίας, ώστε η χώρα να ξεφύγει από τον φαύλο κύκλο των ελλειμμάτων και της ύφεσης.

Θεμελιώδης επιδίωξη είναι η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος από το 2013. Την πεποίθηση αυτή εγγυάται η εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2012, χωρίς αποκλίσεις, κυρίως κατά το 2ο εξάμηνο του τρέχοντος έτους.

Υπάρχουν ήδη ορισμένες αχνές, πλην όμως θετικές, ενδείξεις αναστροφής του κλίματος και ανατροπής της αίσθησης του αδιεξόδου που είχε δημιουργηθεί. Δείγματα που επιτρέπουν εφεξής τη διαμόρφωση θετικών προσδοκιών για την Οικονομία.

Όμως, σε καμία περίπτωση, δεν επιτρέπουν τον εφησυχασμό. Βρισκόμαστε στο σημείο καμπής, κάνοντας βήματα σταθεροποίησης της δημόσιας οικονομίας. Όμως, η αναγκαία προσπάθεια είναι μεγάλη. Οφείλουμε όλοι να αντιληφθούμε ότι χρειάζεται υπομονή και επιμονή. Ο αγώνας είναι αντοχής και όχι ταχύτητας.

Με άλλα λόγια, μπορούμε να πούμε ότι βρισκόμαστε μέσα σε ένα ανηφορικό τούνελ. Κατά την πεποίθησή μας, η ορθή Εθνική επιλογή είναι να προχωρήσουμε αταλάντευτα μπροστά επιταχύνοντας, ώστε να βγούμε το ταχύτερο δυνατόν από αυτό. Δεν ωφελεί να αναλώνουμε εθνική ενέργεια ομφαλοσκοπώντας ούτε να φλερτάρουμε με πισωγυρίσματα. Το χρέος απέναντι στην Πατρίδα και στις θυσίες των πολιτών, επιβάλλει να προχωρήσουμε με ενότητα, σχέδιο, αισιοδοξία και σκληρή δουλειά.

Κατάθεση στην Βουλή των Ελλήνων του Κρατικού Προϋπολογισμού 2013 και του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016


 
 
 
 
 

  • Δείτε την Εισηγητική Έκθεση του Κρατικού Προϋπολογισμού 2013 εδώ.
  • Δείτε την Εισηγητική Έκθεση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016 εδώ.
  • Δείτε τη σχετική παρουσίαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών κ. Χρήστου Σταϊκούρα εδώ.

 

Δελτίο Τύπου σχετικά με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου για τη ρύθμιση ζητημάτων παρακολούθησης και εκτέλεσης των προϋπολογισμών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης

Από το Γραφείο του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, κ. Χρήστου Σταϊκούρα, ανακοινώνεται το εξής:

«Η δημοσιονομική πολιτική και η εφαρμογή της αποτελεί ουσιαστικό πυλώνα για την αύξηση του εθνικού προϊόντος και τη δίκαιη διανομή του.

Η δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία, μέσα και από την κάλυψη του ελλείμματος σύγχρονων δημοσιονομικών κανόνων και μηχανισμών, αποτελεί προτεραιότητα για την Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης.

Κυβέρνηση, η οποία, μεταξύ άλλων, παρεμβαίνει με σχετική Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου για την αλλαγή του πλαισίου αναφορικά με τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες όλων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης που διαχειρίζονται δημόσιους πόρους.

Με την εν λόγω Πράξη ρυθμίζονται ζητήματα σχετικά με την παρακολούθηση και εκτέλεση των προϋπολογισμών όλων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, εντός των ορίων και των στόχων που αποφασίζονται και εγκρίνονται από τη Βουλή των Ελλήνων. Ειδικότερα, προβλέπονται:

  • Η έγκαιρη έγκριση των προϋπολογισμών όλων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης μέχρι την 31η Ιανουαρίου κάθε έτους.
  • Η κατάρτιση προγραμμάτων μηνιαίας εκτέλεσης των προϋπολογισμών, καθώς και η θέσπιση τριμηνιαίων στόχων των Υπουργείων και των εποπτευόμενων από αυτά φορέων.
  • Η στενή παρακολούθηση των τριμηνιαίων στόχων και η έγκαιρη λήψη διορθωτικών μέτρων, σε περίπτωση που διαπιστώνεται ότι οι αποκλίσεις από τους στόχους θέτουν σε κίνδυνο την εκτέλεση του προϋπολογισμού.
  • Η σύναψη προγραμματικών συμφωνιών μεταξύ του Υπουργείου Οικονομικών και των λοιπών Υπουργείων. Με αυτές τα μέρη θα δεσμεύονται για την υλοποίηση των δράσεων, οι οποίες θα διασφαλίζουν την πιστή εκτέλεση του προϋπολογισμού.

Τέλος, προβλέπεται η επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, και συγκεκριμένα:

  • Η περικοπή των προϋπολογισμών όταν οι αποκλίσεις υπερβαίνουν το 10% των συμφωνηθέντων στόχων και δεν λαμβάνονται μέτρα διόρθωσης.
  • Ο ορισμός Επόπτη των οικονομικών υπηρεσιών στους φορείς και στα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου της Γενικής Κυβέρνησης, όπου διαπιστώνονται σοβαρές αποκλίσεις ή μη συμμόρφωση με τα προαναφερθέντα ως προς την εκτέλεση του προϋπολογισμού.

Με την εφαρμογή των ανωτέρω προσδοκάται η τόσο αναγκαία για την μακροχρόνια επιτυχή πορεία της χώρας προώθηση και εδραίωση σε υψηλό επίπεδο της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας».

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στο Συνέδριο “Greece: Investment Forum – Moving Forward”

Κυρίες και Κύριοι της Οργανωτικής Επιτροπής,

Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση που μου απευθύνατε για να συμμετάσχω στη σημερινή εκδήλωση.

Κυρίες και Κύριοι,

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια, η παγκόσμια και η ευρωπαϊκή οικονομία, διανύουν μια περίοδο τουλάχιστον προβληματική.

Σε αυτό το περιβάλλον η πορεία της Ελληνικής οικονομίας στο καθοδικό σπιράλ δεν έχει ακόμη τερματιστεί.

Η κοινωνία βρίσκεται σε κατάσταση περιδίνησης, ασφυκτιά και δυσφορεί έντονα.

Η πλειονότητα των πολιτών αγκομαχά.

Το πολιτικό σύστημα αναζητά προσανατολισμό.

Οι ηγετικές ελίτ όλων των υποσυστημάτων της χώρας παρακολουθούν μάλλον αμήχανα την πορεία της, μη αναλαμβάνοντας δημιουργικές πρωτοβουλίες.

Οι χειριστές του ελληνικού προβλήματος εμφανίζουν αντιθέσεις στις εκτιμήσεις τους.

Σε αυτό το σύνθετο, ρευστό και αβέβαιο περιβάλλον ανέλαβε την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας η Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης.

Κυρίες και Κύριοι,

Είναι ανάγκη, έστω και σήμερα, μακριά από ομφαλοσκοπήσεις, να συμφωνήσουμε σε μια σειρά από διαπιστώσεις, αν και θα ήταν χρήσιμο να το είχαμε κάνει από παλαιά.

Και αυτό γιατί μόνο μετά από αντικειμενική διάγνωση των πτυχών ενός  προβλήματος έχουμε ελπίδες να το επιλύσουμε.

1η Διαπίστωση: Υφίσταται διαχρονική αδυναμία βιώσιμης διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών.

Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα, επί μακρόν, πορεύτηκε σε μια πορεία ελλειμματικής και στρεβλής λειτουργίας, με έντονο δημόσιο και ιδιωτικό καταναλωτισμό.

Μία πορεία έντονων δημοσιονομικών ανισορροπιών.

Πορεία που έχει τις ρίζες της στον εκτροχιασμό που συντελέστηκε στη δεκαετία του ’80, με αποτέλεσμα την εκρηκτική διόγκωση του δημοσίου χρέους.

Δυστυχώς, οι Κυβερνήσεις των επόμενων δεκαετιών δεν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν ριζικά το πρόβλημα.

2η Διαπίστωση: Υφίσταται εκτεταμένη φοροδιαφυγή.

Πρόκειται για ένα φαινόμενο που υπονομεύει κάθε προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης, δημιουργεί συνθήκες μη υγιούς ανταγωνισμού στην οικονομία, υποσκάπτει το ρόλο του κοινωνικού κράτους, «ροκανίζει» την κοινωνική συνοχή.

Φαινόμενο βέβαια που καμία χώρα δεν έχει κατορθώσει να αντιμετωπίσει με απόλυτη αποτελεσματικότητα, αλλά στην Ελλάδα παρουσιάζεται σε έκταση και χαρακτηρίζεται από αξιοπερίεργη ανθεκτικότητα.

3η Διαπίστωση: Υφίσταται χρόνιο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας που αποτυπώνεται στο διαχρονικά παρατεταμένο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών.

Φαινόμενο που, μεταξύ άλλων, οφείλεται στην έντονη κρατική παρέμβαση, στη γραφειοκρατία, στη στρεβλή ρύθμιση ευρείας κλίμακας αγορών, υπηρεσιών και αγαθών, στη διαφθορά, στην απουσία συνθηκών ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας και της εξωστρέφειας.

4η Διαπίστωση: Υφίσταται τάση αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής σε αρκετά κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.

Η προσήλωση στη δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία καθίσταται αναγκαία και διευρύνεται, την τελευταία περίοδο, στην Ευρώπη.

Στην Ισπανία, η κυβέρνηση ενέκρινε τον προϋπολογισμό, ο οποίος προβλέπει σκληρά μέτρα λιτότητας, με έμφαση στις κοινωνικές δαπάνες.

Στη Γαλλία, η κυβέρνηση ανακοίνωσε τον προϋπολογισμό, τον σκληρότερο της 30ετίας, σε συνθήκες μηδενικής ανάπτυξης.

Στην Πορτογαλία, ανακοινώθηκαν νέα μέτρα σκληρής λιτότητας από την κυβέρνηση, με απολύσεις και αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης.

Αντίστοιχο είναι το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, όπως επικαιροποιήθηκε και ενισχύθηκε πρόσφατα, και στην Ιταλία, ενώ η κατάσταση είναι ιδιαίτερα ανησυχητική και στην Σλοβενία και στην Κύπρο, με την τελευταία να βρίσκεται σε συζητήσεις για το δικό της πρόγραμμα στήριξης.

5η Διαπίστωση: Είναι σε εξέλιξη, στη χώρα μας, μεγάλου μεγέθους δημοσιονομική προσαρμογή.

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι Έλληνες πολίτες έχουν υποβληθεί σε τεράστιες θυσίες τα τελευταία χρόνια.

Θυσίες που για την περίοδο 2010 – 2012 έχουν φτάσει, στο σύνολό τους, τα 49 δισ. ευρώ ή το 22,5% του ΑΕΠ.

Πρόκειται για πρωτόγνωρο εγχείρημα δημοσιονομικής προσαρμογής από κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ωστόσο, το δημοσιονομικό αποτέλεσμα δεν ήταν αντάξιο της «ηράκλειας» συνεισφοράς των πολιτών, αφού το πρωτογενές έλλειμμα αναμένεται να μειωθεί κατά 21 δισ. ευρώ ή 9% του ΑΕΠ.

Και αυτό γιατί η επίδραση της ύφεσης, λόγω των συσταλτικών δημοσιονομικών μέτρων ήταν πολύ μεγαλύτερη από τις αρχικές εκτιμήσεις.

Γεγονός που αναγνωρίζει πλέον και το ΔΝΤ, το οποίο υποστηρίζει ότι οι δημοσιονομικοί πολλαπλασιαστές, μετά το 2009, είναι περίπου στο 1, και όχι στο 0,5 που ήταν οι μέχρι λανθασμένες σήμερα εκτιμήσεις.

6η Διαπίστωση: Οι αποκλίσεις από τις εκτιμήσεις του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής είναι συνεχείς και μεγάλες.

Η ύφεση είναι πρωτοφανής σε έκταση και ένταση.

Αντίστοιχες είναι και οι αστοχίες στις προβλέψεις για την ανεργία.

Δεν χρειάζεται να επεκταθώ με την παράθεση στοιχείων.

Όλοι αναγνωρίζουν πλέον τις αστοχίες στις εκτιμήσεις του Προγράμματος.

7η Διαπίστωση: Υφίστανται αυστηροί περιορισμοί στην άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής.

Τα περιθώρια άμεσης αλλαγής της «συνταγής» που εφαρμόζεται από την αρχή του Προγράμματος είναι σχεδόν ανύπαρκτα.

Και αυτό διότι από τη στιγμή που η χώρα προσέφυγε στο Μηχανισμό Στήριξης, και λαμβανομένων υπόψη των εσωτερικών χρόνιων αδυναμιών της, ο χώρος σχεδιασμού πολιτικών είναι αυστηρά περιορισμένος και εξαρτημένος από το πλαίσιο συνεργασίας με τους εταίρους και δανειστές της.

8η Διαπίστωση: Υφίσταται έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας.

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία τρία περίπου χρόνια διαμορφώθηκε ένα έλλειμμα αξιοπιστίας το οποίο είναι δύσκολα διαχειρίσιμο.

Οι τεράστιες αποκλίσεις μεταξύ προθέσεων, σχεδιασμού και υλοποίησης, κυρίως δε αποτελέσματος, αποτελούν μεγάλο βάρος στην πορεία της χώρας.

Ενδεικτικά να σας αναφέρω ότι η υλοποίηση των απαραίτητων για την οικονομία και συμφωνηθέντων με τους εταίρους μας διαρθρωτικών αλλαγών είχε παγώσει, με αποτέλεσμα 89 διαρθρωτικά μέτρα που έπρεπε να είχαν προωθηθεί από το Μάρτιο να συνιστούν τώρα αναγκαίες δράσεις για την αποδέσμευση της δόσης του Προγράμματος.

Μέρος, βέβαια, της κλιμάκωσης της κρίσης αξιοπιστίας οφείλεται και στις αστοχίες στις προγνώσεις και στις εκτιμήσεις (π.χ. για την ύφεση).

Γι’ αυτό και το νέο Πρόγραμμα θα πρέπει να πείθει για την αποτελεσματικότητά του και η Κυβέρνηση για την αποφασιστικότητά της να το εφαρμόσει.

9η Διαπίστωση: Υφίσταται οριακή κατάσταση στα ταμειακά διαθέσιμα του Κράτους.

Το «πάγωμα» των χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης από τον περασμένο Ιούνιο έχει διαμορφώσει συνθήκες «ασφυξίας», τόσο στα δημόσια οικονομικά, όσο, όμως, και στη ρευστότητα της πραγματικής οικονομίας.

Να θυμίσω και να τονίσω ότι, υπό προϋποθέσεις βέβαια, θα έπρεπε να αποδεσμευθεί δόση ύψους 31,2 δισ. ευρώ από το 2ο τρίμηνο και 5 δισ. ευρώ από το 3ο τρίμηνο, ενώ εκκρεμεί ακόμη μία δόση ύψους 7,2 δισ. ευρώ για το 4ο τρίμηνο του έτους. Δόσεις των οποίων την καταβολή έχει άμεσα ανάγκη η ελληνική οικονομία.

Κυρίες και κύριοι,

Ανέφερα αυτές τις διαπιστώσεις για να καταστήσω σαφές το εύρος του προβλήματος, αλλά και την αφετηρία από την οποία ξεκίνησε η προσπάθεια της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης.

Μια σημαντική προσπάθεια τόσο για την σταθεροποίηση της κατάστασης όσο και για τη δημιουργία των προϋποθέσεων για την επανεκκίνηση της οικονομίας και την έξοδό της από το φαύλο κύκλο ελλειμμάτων και ύφεσης.

Προς την κατεύθυνση αυτή, τα τρία βασικά βήματα είναι:

(α) Ο απεγκλωβισμός της οικονομίας από την τρέχουσα φάση χρηματοδοτικής «ασφυξίας».

«Ασφυξία» που αφορά και επιχειρήσεις με συνετή διαχείριση.

(β) Η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος το 2013.

(γ) Η υλοποίηση μιας στρατηγικής σύζευξης δημοσιονομικής προσαρμογής και οικονομικής ανάπτυξης, με ανάκαμψη των ιδιωτικών και δημόσιων επενδύσεων και επιτάχυνση της οικονομικής εξωστρέφειας, καθώς, όπως επιβεβαιώθηκε και από τα αποτελέσματα των τελευταίων δύο ετών, η δημοσιονομική προσαρμογή, αν και αναγκαία συνθήκη, δεν είναι από μόνη της ικανή να επιτύχει την έξοδο από την κρίση.

Ώστε να αντιμετωπιστούν και οι δύο διαστάσεις του ελλείμματος, τόσο η διαρθρωτική όσο και η κυκλική.

Και να ενισχυθεί η βιωσιμότητα του χρέους.

Κομβικής σημασίας είναι η πλήρης αξιοποίηση των υπαρχουσών κοινοτικών πόρων για την προγραμματική περίοδο 2007-2013, στους οποίους παρατηρείται σημαντική ενίσχυση της απορρόφησης (στο 45%, με μέσο κοινοτικό όρο στο 40,7%), όσο και η μεγιστοποίηση των μελλοντικών για την προγραμματική περίοδο 2014-2020, με την προσαρμογή των ετών αναφοράς ώστε η χώρα να μη χάσει σημαντικούς πόρους (της τάξεως του 40%).

Κυρίες και κύριοι,

Υπάρχουν ήδη κάποια θετικά δείγματα γραφής της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης που συμβάλλουν στη σταθεροποίηση της κατάστασης και στην επίτευξη αυτών των στόχων.

Δείγματα γραφής που είναι συγκεκριμένα και αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας, δίνοντας μια εικόνα ανατροπής της αίσθησης νομοτελειακού αδιεξόδου που είχε δημιουργηθεί.

Σ’ αυτά περιλαμβάνονται:

  • Η ποσοτική και ποιοτική βελτίωση του «κεφαλαίου αξιοπιστίας» της χώρας ως αποτέλεσμα συγκροτημένων, μεθοδικών και αποτελεσματικών κινήσεων της Κυβέρνησης.
  • Η πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού του τρέχοντος έτους που κρίνεται ικανοποιητική, παρά τη βαθύτερη ύφεση. Το πρωτογενές έλλειμμα της Κεντρικής Κυβέρνησης διαμορφώθηκε στα 2 δισ. ευρώ το 1ο εννεάμηνο του έτους, έναντι 6,1 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περυσινή περίοδο.
  • Η βελτίωση στο κυκλικά διορθωμένο πρωτογενές ισοζύγιο, το οποίο, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΝΤ, θα εμφανίζει πλεόνασμα 0,9% του ΑΕΠ το 2012, τη στιγμή που χώρες όπως είναι η Γαλλία, η Δανία, η Ιρλανδία, η Ισπανία και η Ολλανδία εμφανίζονται με αρνητικό πρόσημο.
  • Η βελτίωση στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και η άνοδος των εξαγωγών. Η χώρα έχει ανακτήσει, μέσω της εσωτερικής υποτίμησης, το 70% της απολεσθείσας ανταγωνιστικότητάς της μετά την ένταξη στην Ευρωζώνη.
  • Η αποκλιμάκωση του εναρμονισμένου δείκτη τιμών καταναλωτή (0,3% το Σεπτέμβριο), και η διαμόρφωση του δομικού πληθωρισμού σε αρνητικό επίπεδο (-0,3% το Σεπτέμβριο) που είναι στο χαμηλότερο επίπεδο από τον Οκτώβριο του 2009, παρά τις υπαρκτές στρεβλώσεις των αγορών.
  • Η προώθηση μιας σειράς αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της περιουσίας της Δημοσίου.
  • Η αξιοσημείωτη μείωση στα spreads των Ελληνικών ομολόγων. Η πρόσφατη έκδοση εξάμηνων εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου με 4,46% αποτελεί το χαμηλότερο επιτόκιο από τις αρχές του 2010.
  • Η σταδιακή επιστροφή καταθέσεων, αν και μέρος αυτών διοχετεύεται στην κάλυψη φορολογικών υποχρεώσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων, καθώς αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη στην Ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας.
  • Η δημιουργία νέων ισχυρών τραπεζικών ομίλων με μεγέθη ικανά να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις όχι μόνο του εθνικού αλλά και του διεθνούς οικονομικού περιβάλλοντος.

Καθίσταται, λοιπόν, σαφές ότι η Κυβέρνηση δίνει δείγματα ότι η χώρα περνά από τη σφαίρα των λόγων και των προθέσεων στο πεδίο των δύσκολων, αλλά αναγκαίων, αποφάσεων και πράξεων.

Κυρίες και κύριοι,

Βρισκόμαστε σε μία πολύ δύσκολη καμπή.

Σε μία προσπάθεια αλλαγών στο κράτος και στην οικονομία.

Ο δρόμος για την οικονομική και δημοσιονομική σταθερότητα είναι επίπονος, δύσκολος και, θα προσέθετα, μακρύς.

Έχει καταστεί σαφές ότι η Ελλάδα, έχοντας καταδείξει πλέον έμπρακτα την προσήλωσή της στις δεσμεύσεις της και τον σταθερό Ευρωπαϊκό προσανατολισμό της, για να καταφέρει να αξιοποιήσει πολιτικές επανεκκίνησης της οικονομίας και να υλοποιήσει διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις χρειάζεται χρόνο και «ανάσες».

Πρόκειται για μια πραγματικότητα που πρέπει όλοι, εντός και εκτός χώρας, να συνειδητοποιήσουμε, να αποδεχτούμε και να ενσωματώσουμε στις προσπάθειες που καταβάλλονται για την έξοδο της Ελλάδας, αλλά και της Ευρώπης, από την κρίση.

Στην Ευρωπαϊκή οικογένεια δεν υπάρχει χώρος για λογικές και πρακτικές οικονομικού εθνικισμού.

Ούτε για μοιραίους πειραματισμούς.

Εμείς, όπως οφείλουμε, θα αντιμετωπίσουμε τις ανοιχτές προκλήσεις με αποφασιστικότητα και ακλόνητη προσήλωση στο στόχο της χώρας.

Σας ευχαριστώ.

Δελτίο Τύπου σχετικά με την έκδοση οδηγίας από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους για την τήρηση της σειράς προτεραιότητας στη διαδικασία χορήγησης των συντάξεων

Ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας έδωσε εντολή για έκδοση οδηγίας από τον αρμόδιο Γενικό Διευθυντή του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, η οποία αφορά την τήρηση της σειράς προτεραιότητας στη διαδικασία χορήγησης των συντάξεων.

Η οδηγία έχει ως εξής:

«Ο νόμος και η ηθική επιβάλλουν την διεκπεραίωση των φακέλων των υποψηφίων προς συνταξιοδότηση πολιτών, εκ μέρους της αρμόδιας υπηρεσίας του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, με τήρηση της σειράς προτεραιότητας.

Η θέση του Αναπληρωτή Υπουργού επί του θέματος αυτού είναι απόλυτη.

Υπενθυμίζεται ότι η αδικαιολόγητη προώθηση νεότερων υποθέσεων εις βάρος παλαιοτέρων συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα, για το οποίο θα ελέγχεται ο υπάλληλος, σύμφωνα με το άρθρο 107 παρ. 1 περίπτ. ιδ’ του ισχύοντος Υπαλληλικού Κώδικα (Ν.3528/2007).

Υπεύθυνοι για την τήρηση των ανωτέρων θα είναι και οι Διευθυντές των Διευθύνσεων της Γενικής Διεύθυνσης Συντάξεων.

Εξαίρεση θα υπάρχει μόνο για περιπτώσεις για τις οποίες συντρέχουν σοβαροί λόγοι υγείας (ανικανότητα 67% για τον/την υποψήφιο/α προς συνταξιοδότηση, για τον/την σύζυγο ή για παιδί).

Οι περιπτώσεις αυτές θα βεβαιώνονται από τον αρμόδιο Γενικό Διευθυντή.

Ψευδής ή καταχρηστική χρήση πιστοποιητικών θα επισύρει τις από το νόμο προβλεπόμενες κυρώσεις για όλους τους εμπλεκόμενους.

Ο Γενικός Διευθυντής θα ενημερώνει εγγράφως (ανά μήνα) τον Αναπληρωτή Υπουργό για τις περιπτώσεις αυτές.

Η συμβολή όλων στην εμπέδωση της αξιοπιστίας μεταξύ πολιτών και κράτους αναμένεται να είναι απόλυτη.

Καλούνται οι Προϊστάμενοι όλων των οργανικών μονάδων της Γενικής Διεύθυνσης να μεριμνήσουν ώστε οι υπάλληλοι να λάβουν ενυπόγραφα γνώση του παρόντος εγγράφου».

Με την πιστή εφαρμογή της οδηγίας αντιμετωπίζεται χρόνια παθογένεια στη σχέση πολιτών και κράτους.

Εισήγηση Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων κατά τη συζήτηση για το Προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού 2013

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σήμερα, στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, συζητούμε το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού του 2013, το οποίο κατατέθηκε την προηγούμενη Δευτέρα, 1η Οκτωβρίου, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα.

Για να καταστεί εφικτή η έγκαιρη κατάθεσή του, εξαιτίας των συνεχών και συνεχιζόμενων συζητήσεων με την Τρόικα, απαιτήθηκε μεγάλη προσπάθεια από στελέχη του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Για το λόγο αυτό τα ευχαριστώ.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα βρίσκεται στη δίνη μιας πολυδιάστατης Ευρωπαϊκής, και όχι μόνο, κρίσης που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ το 2007/2008.

Οι δυναμικές εξελίξεις που ακολούθησαν τη διαταραχή της διεθνούς χρηματοπιστωτικής ευστάθειας προκάλεσαν, σε παγκόσμιο και Ευρωπαϊκό επίπεδο, υψηλή αβεβαιότητα και διαμόρφωσαν συνθήκες βαθιάς και παρατεταμένης κρίσης.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον διαταραχής η Ελλάδα, με στρεβλό παραγωγικό και αναπτυξιακό πρότυπο  και υποβόσκουσες χρόνιες παθογένειες όλων των συστημάτων της, ήταν αναμενόμενο να κλυδωνιστεί.

Βασική πτυχή ο δημοσιονομικός, και όχι μόνο, εκτροχιασμός που είχε ριζώσει από τη δεκαετία του ‘80.

Η προβληματική εξέλιξη αποτυπώνεται στα υψηλά «δίδυμα» ελλείμματα και χρέη, τα οποία, επί πολλά χρόνια, δεν καταφέραμε να αντιμετωπίσουμε  δραστικά.

Όπως ήταν αναμενόμενο, τα ανωτέρω είχαν, εκ των πραγμάτων, θέσει τη χώρα μας στην ομάδα των περισσότερων ευάλωτων οικονομιών της Ευρωζώνης.

Με το ξέσπασμα της κρίσης, λόγω των μακροχρόνιων ενδογενών παθογενειών και της απουσίας αποτελεσματικού μηχανισμού διαχείρισης κρίσεων σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, σε συνδυασμό με τις διαχειριστικές πράξεις, αστοχίες και παραλείψεις από την πλευρά της Ελλάδας, προκλήθηκε κρίση δανεισμού που οδήγησε τη χώρα στο Μηχανισμό Στήριξης.

Από τη στιγμή εκείνη η οικονομία, η κοινωνία, η πολιτική και ευρύτερα η χώρα έχουν εισέλθει σε μια επώδυνη δοκιμασία.

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι Έλληνες πολίτες έχουν υποβληθεί σε τεράστιες θυσίες τα τελευταία χρόνια.

Θυσίες που έχουν φτάσει, για την περίοδο 2010 – 2012, τα 49 δισ. ευρώ ή το 22,5% του ΑΕΠ.

Ωστόσο το δημοσιονομικό αποτέλεσμα δεν ήταν αντάξιο της «ηράκλειας» συνεισφοράς των πολιτών.

Παράλληλα, η πραγματική οικονομία ακολούθησε μια έντονα πτωτική πορεία.

Βυθίστηκε σε μια πρωτοφανή ύφεση που σωρευτικά τα τελευταία χρόνια ξεπέρασε το 22%, ενώ η ανεργία εκτοξεύθηκε στο πρωτόγνωρο 24,5%.

Τα αποτελέσματα αυτά αποδίδονται στο ότι δεν δόθηκε η δέουσα προσοχή σε μέτρα για την ανάκαμψη της οικονομίας και την τόνωση της παραγωγικής διαδικασίας.

Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι και όσα θετικά μέτρα επιχειρήθηκαν να εφαρμοστούν παρέμειναν ημιτελή και επομένως δεν απέδωσαν, δυστυχώς, ως τώρα τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Αναφέρω αυτά τα δεδομένα για να καταστήσω σαφή την αφετηρία από την οποία ξεκίνησε η Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης.

Η νέα προσπάθεια έχει άξονα τη σύζευξη δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας με την επανεκκίνηση της οικονομίας.

Στόχος να ξεφύγουμε από το φαύλο κύκλο των ελλειμμάτων και της ύφεσης.

Στη λογική αυτή, όσον αφορά το σκέλος της δημοσιονομικής προσαρμογής, εντάσσεται και το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού του 2013.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Θα ήθελα να σας ξεκαθαρίσω εξ’ αρχής το περιβάλλον στο οποίο συντάχθηκε το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού και τις ιδιαιτερότητές του σε σχέση με τα αντίστοιχα των προηγούμενων ετών.

Πρόκειται για ένα ρευστό περιβάλλον στο μέσον μιας σημαντικής διαπραγματευτικής διαδικασίας, η οποία, μέχρι να ολοκληρωθεί, εκ των πραγμάτων, συντελεί στην αύξηση του βαθμού αβεβαιότητας ως προς τη διάρθρωση του Προσχεδίου.

Συνοπτικά, τα βασικά δομικά συστατικά στοιχεία του εν λόγω περιβάλλοντος είναι:

1ον. Οι επικρατούσες τάσεις δημοσιονομικής πολιτικής σε πολλές οικονομίες της Ευρωζώνης.

2ον. Οι αυστηροί περιορισμοί στην άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής.

3ον. Το σημερινό μακροοικονομικό, και όχι μόνο, περιβάλλον.

4ον. Η οριακή κατάσταση των ταμειακών διαθεσίμων του Κράτους.

Πιο συγκεκριμένα και ενδεικτικά για κάθε ένα από αυτά:

Όσον αφορά το 1ο, τις τάσεις δημοσιονομικής πολιτικής στην Ευρωζώνη, σημειώνω ότι στην Ισπανία, η κυβέρνηση ενέκρινε τον προϋπολογισμό του 2013, ο οποίος προβλέπει σκληρά μέτρα λιτότητας, με έμφαση στις κοινωνικές δαπάνες.

Το προσχέδιο του προϋπολογισμού προβλέπει περικοπές ύψους 40 δισ. ευρώ.

Να σημειωθεί ότι η Κυβέρνηση ήδη έχει περικόψει 27 δισ. ευρώ από τον προϋπολογισμό του 2012.

Στη Γαλλία, η Κυβέρνηση ανακοίνωσε τον προϋπολογισμό του 2013, τον σκληρότερο της 30ετίας, σε συνθήκες μηδενικής ανάπτυξης.

Σύμφωνα με το σχέδιο του προϋπολογισμού προβλέπονται μέτρα ύψους 37 δισ. ευρώ που θα προέλθουν από την αύξηση φόρων και την περικοπή δαπανών το επόμενο έτος.

Στην Πορτογαλία ανακοινώθηκαν νέα μέτρα σκληρής λιτότητας.

Μεταξύ άλλων, αύξηση της μέσης φορολογίας στο εισόδημα των πολιτών, ειδική έκτακτη εισφορά, αύξηση των φόρων για τα έσοδα από ίδια κεφάλαια, την ακίνητη περιουσία, κ.α.

Αντίστοιχο είναι το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής και στην Ιταλία, ενώ η κατάσταση είναι ιδιαίτερα ανησυχητική στην Σλοβενία και στην Κύπρο, με την τελευταία να βρίσκεται σε συζητήσεις με τους εταίρους ώστε να συμφωνηθεί εγκαίρως το δικό της πρόγραμμα στήριξης.

Διαπιστώνουμε, συνεπώς, ότι πολλά κράτη-μέλη της Ευρωζώνης καλούνται να κάνουν δρακόντειες περικοπές στο κοινωνικό τους κράτος και να μειώσουν δραστικά το βιοτικό τους επίπεδο.

Όσον αφορά το 2ο, τους περιορισμούς στην άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής, σημειώνω ότι τα περιθώρια άμεσης αλλαγής της «συνταγής» που εφαρμόζεται από την αρχή του Προγράμματος είναι σχεδόν ανύπαρκτα.

Και αυτό διότι η αλήθεια είναι ότι από τη στιγμή που η Ελλάδα προσέφυγε στο Μηχανισμό Στήριξης, και λαμβανομένων υπόψη των εσωτερικών χρόνιων αδυναμιών μας, ο χώρος σχεδιασμού πολιτικών είναι αυστηρά περιορισμένος και εξαρτημένος από το πλαίσιο συνεργασίας με τους εταίρους και δανειστές μας.

Σύμφωνα, λοιπόν, με το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής, το οποίο έχει ψηφιστεί το Μάρτιο από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, προβλέπονταν η λήψη μέτρων ύψους 11,7 δισ. ευρώ για την περίοδο 2013-2014 ώστε να επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι που είχαν τεθεί.

Και πιο συγκεκριμένα η λήψη μέτρων ύψους 7,8 δισ. ευρώ για το 2013.

Πρόκειται, σαφώς, για ένα πακέτο εξαιρετικά επώδυνο για τους πολίτες και ιδιαίτερα δύσκολο για την Κυβέρνηση και τις πολιτικές δυνάμεις που την απαρτίζουν, το οποίο όμως αποτελεί δέσμευση της χώρας, και το οποίο θα έπρεπε ήδη να έχει εξειδικευθεί από τον περασμένο Ιούνιο.

Και είναι εξαιρετικά επώδυνο εάν αναλογιστούμε ότι περίπου το 78% των πρωτογενών δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης αφορά μισθούς, συντάξεις και κοινωνικά επιδόματα.

Όσον αφορά το 3ο, το μακροοικονομικό περιβάλλον, σημειώνω ότι οι αποκλίσεις από τις εκτιμήσεις του Μαρτίου, και οι οποίες επηρεάζουν και το προηγούμενο σημείο, είναι μεγάλες.

  • Η ύφεση είναι πρωτοφανής σε βάθος, έκταση και ένταση. Ειδικότερα, το 2011 διαμορφώθηκε στο 7,1%. Το 2012 εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 6,5%, ίσως και περισσότερο μετά την μεταγενέστερη της κατάθεσης του Προσχεδίου αναθεώρηση των στοιχείων από την ΕΛΣΤΑΤ, από 4,8% που ήταν η πρόβλεψη του Προγράμματος το Μάρτιο. Ενώ εκτιμάται ότι θα φτάσει το 3,8% το 2013, από πρόβλεψη του Προγράμματος για εξάλειψη των υφεσιακών πιέσεων (0%). Το εύρος της απόκλισης καθίσταται ακόμα μεγαλύτερο εάν λάβουμε υπόψη την πρόβλεψη της Τρόικα για ύφεση κοντά στο 5% την επόμενη χρονιά.
  • Αντίστοιχες είναι και οι αστοχίες στις προβλέψεις για την ανεργία. Ειδικότερα, το 2012 το ποσοστό ανεργίας εκτιμάται να ανέλθει στο 23,5% από 19,4% που ήταν η πρόβλεψη του Προγράμματος το Μάρτιο, ενώ αναμένεται να διατηρηθεί η τάση, χωρίς τη λήψη μέτρων για ανάταξη της Οικονομίας, και το 2013, όπως υποστηρίζει στην πρόσφατη Έκθεσή του και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
  • Επίσης, τον Ιούνιο, η εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού ήταν εκτός στόχων.
  • Ενώ, η υλοποίηση των απαραίτητων για την οικονομία και συμφωνηθέντων με τους εταίρους μας διαρθρωτικών αλλαγών είχε παγώσει, με αποτέλεσμα 89 διαρθρωτικά μέτρα που έπρεπε να είχαν προωθηθεί από το Μάρτιο να συνιστούν τώρα αναγκαίες δράσεις για την αποδέσμευση της δόσης του Προγράμματος.
  • Τέλος, το έλλειμμα αξιοπιστίας που διαμορφώθηκε τα τελευταία τρία περίπου χρόνια λόγω τεράστιων αποκλίσεων μεταξύ προθέσεων, σχεδιασμού, υλοποίησης και κυρίως αποτελέσματος ήταν μεγάλο και δύσκολα διαχειρίσιμο.

Όσον αφορά το 4ο, την οριακή κατάσταση των ταμειακών διαθεσίμων, σημειώνω ότι το «πάγωμα» των χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης από τον περασμένο Ιούνιο έχει διαμορφώσει συνθήκες «ασφυξίας» τόσο στα δημόσια οικονομικά, όσο, όμως, και στη ρευστότητα της πραγματικής οικονομίας.

Από τη στιγμή που η χώρα δεν έχει λάβει, ως τώρα, τις προγραμματισμένες δόσεις της χρηματοδοτικής στήριξης έχει δημιουργηθεί πρωτοφανής πίεση στην ταμειακή της κατάσταση.

Πίεση που θα υπάρχει και θα εντείνεται μέχρι τη λήψη της επόμενης δόσης.

Να θυμίσω και να τονίσω ότι, υπό προϋποθέσεις βέβαια, θα έπρεπε να αποδεσμευθεί δόση ύψους 31,2 δισ. ευρώ από το 2ο τρίμηνο και 5 δισ. ευρώ από το 3ο τρίμηνο, ενώ εκκρεμεί ακόμη μία δόση ύψους 7,2 δισ. ευρώ για το 4ο τρίμηνο του έτους. Δόσεις των οποίων την καταβολή έχει άμεσα ανάγκη η ελληνική οικονομία.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σ’ αυτό το περιβάλλον το περιεχόμενο του Προσχεδίου του Προϋπολογισμού σηματοδοτεί την προσπάθεια που ξεκίνησε με τον σχηματισμό της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης για:

  • τη σταθεροποίηση των δημόσιων οικονομικών,
  • το τέλος της αμφισβήτησης της προοπτικής της Ελληνικής οικονομίας,
  • τη δημιουργία των προϋποθέσεων για την επανεκκίνηση της παραγωγικής διαδικασίας,
  • τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Καταδεικνύει ότι η βούληση της Κυβέρνησης είναι η χώρα, εντός της Ευρωζώνης, να βγει το ταχύτερο από το τέλμα.

Άμεση επιδίωξη είναι ο περιορισμός των δανειακών αναγκών της χώρας, επιτυγχάνοντας πρωτογενές πλεόνασμα από το 2013.

Δηλαδή στόχος είναι τα έσοδα του Κράτους να υπερτερούν των πρωτογενών δαπανών του, ώστε οι βασικές του λειτουργίες να πραγματοποιούνται χωρίς την ανάγκη χρηματοδοτικής στήριξης.

Η επιτυχία αυτού του εθνικού στόχου σημαίνει ότι θα έχει σταματήσει η δημιουργία πρόσθετου δημόσιου χρέους μέσω πρωτογενών ελλειμμάτων και ακόμη ότι η χώρα θα αποκτά βαθμούς ελευθερίας.

Προς την κατεύθυνση αυτή, μπορούμε να πούμε ότι έχουμε κάποιες πρώτες, μικρές αλλά πάντως θετικές ενδείξεις.

Ενδείξεις που εντοπίζονται και καταγράφονται στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού.

Σύμφωνα με τις προβλέψεις του:

  • Το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης, παρά τη βαθύτερη από τις εκτιμήσεις ύφεση, και πριν την αναθεώρηση των μεγεθών για την ύφεση που έγινε προχθές από την ΕΛΣΤΑΤ, θα διαμορφωθεί στα 13,3 δισ. ευρώ ή στο 6,6% του ΑΕΠ το 2012, από 19,4 δισ. ευρώ ή 9,0% του ΑΕΠ το 2011.
  • Το πρωτογενές έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης το 2012, χωρίς νέα – εκτός Προϋπολογισμού – μέτρα, θα διαμορφωθεί στα 2,8 δισ. ευρώ ή στο 1,4% του ΑΕΠ, έναντι 4,5 δισ. ευρώ ή 2,1% του ΑΕΠ το 2011.
  • Οι συνολικές δαπάνες του Τακτικού Προϋπολογισμού το 2012 θα είναι μειωμένες κατά 12% σε σχέση με το 2011.
  • Το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης το 2013 με τις απαιτούμενες, υπό διαπραγμάτευση, παρεμβάσεις δημοσιονομικής προσαρμογής συνολικού ύψους, επί του παρόντος, ίσου με ότι προβλέπεται στο Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής, προβλέπεται να περιορισθεί ακόμη περισσότερο, στα 8 δισ. ευρώ ή στο 4,2% του ΑΕΠ.
  • Επίσης το 2013 η χώρα, παρά την παρατεταμένη ύφεση της οικονομίας, αναμένεται να έχει πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 2,2 δισ. ευρώ ή 1,1% του ΑΕΠ.
  • Οι συνολικές δαπάνες του Τακτικού Προϋπολογισμού προβλέπεται να διαμορφωθούν σε 56,6 δισ. ευρώ, παρουσιάζοντας μείωση 8,5% σε σχέση με τις αντίστοιχες εκτιμήσεις για το 2012.
  • Ενώ οι ληξιπρόθεσμες οφειλές αναμένεται να αποπληρωθούν στο σύνολό τους την περίοδο 2012-2013, μέσα από τις δόσεις του δανείου, όπως προβλέπεται και στο Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Υπάρχουν ήδη κάποια θετικά δείγματα γραφής της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης που συμβάλλουν στη σταθεροποίηση της κατάστασης και στην επίτευξη των στόχων.

Δείγματα γραφής που είναι συγκεκριμένα και αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας.

Ειδικότερα, σ’ αυτά περιλαμβάνονται:

  • Η ποσοτική και ποιοτική βελτίωση του «κεφαλαίου αξιοπιστίας» της χώρας ως αποτέλεσμα συγκροτημένων, μεθοδικών και αποτελεσματικών κινήσεων της Κυβέρνησης. Βελτίωση της αξιοπιστίας που καθίσταται σαφής τόσο από τις δηλώσεις των εταίρων μας, όσο και από την πρόσφατη επίσκεψη της Γερμανίδας Καγκελαρίου στη χώρα μας.
  • Η πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού του τρέχοντος έτους που κρίνεται ικανοποιητική, παρά την ύφεση.
  • Η αξιοσημείωτη μείωση στα spreads των Ελληνικών ομολόγων.
  • Η αποκλιμάκωση του γενικού δείκτη τιμών καταναλωτή στο 0,9% το Σεπτέμβριο (ο εναρμονισμένος ΔΤΚ στο 0,3%), που είναι το χαμηλότερο επίπεδο πληθωρισμού από τον Οκτώβριο του 2009.
  • Η αλλαγή του επενδυτικού κλίματος στο Χρηματιστήριο Αθηνών.
  • Η χθεσινή έκδοση εξάμηνων εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου με επιτόκιο στο 4,46%, το οποίο είναι το χαμηλότερο από τις αρχές του 2010.
  • Η βελτίωση στο εξωτερικό ισοζύγιο και η άνοδος των εξαγωγών.
  • Η σταδιακή επιστροφή καταθέσεων, αν και μέρος αυτών διοχετεύεται στην κάλυψη φορολογικών υποχρεώσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων, αλλά και επενδυτών, καθώς αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη στην Ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας.
  • Η προώθηση μιας σειράς αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της περιουσίας της Δημοσίου (π.χ. διαγωνισμός για IBC κ.α.).
  • Η δημιουργία νέων ισχυρών τραπεζικών ομίλων με μεγέθη ικανά να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις όχι μόνο του εθνικού αλλά και του διεθνούς οικονομικού περιβάλλοντος.

Καθίσταται, λοιπόν, σαφές ότι η Κυβέρνηση δίνει δείγματα ότι η χώρα περνά από τη σφαίρα των λόγων και των προθέσεων στο πεδίο των δύσκολων, αλλά αναγκαίων, αποφάσεων και πράξεων.

Δείχνει ότι υπάρχει η βούληση για να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις και να τεθούν οι στέρεες βάσεις για να βγει η οικονομία από την ανατροφοδοτούμενη κρίση.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Χρησιμοποιώ τον όρο «ανατροφοδοτούμενη», διότι αποτελεί βασική μου πεποίθηση, όπως και θεμελιώδη θέση της Κυβέρνησης, ότι η δημοσιονομική προσαρμογή, αν και αναγκαία, δεν είναι από μόνη της ικανή συνθήκη για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Η αποτελεσματικότητα, συνεπώς, της προσπάθειας δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας θα καθοριστεί τόσο από τη σύζευξή της με πολιτικές για την ανάσχεση της ύφεσης, όσο και από την υλοποίηση γενναίων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.

Παράλληλα δηλαδή με τη συρρίκνωση της διαρθρωτικής διάστασης του δημοσιονομικού ελλείμματος πρέπει να αντιμετωπίσουμε και την κυκλική διάσταση, ώστε να καταστεί αποτελεσματική η προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής και να πιάσουν τόπο οι θυσίες των πολιτών.

Προς την κατεύθυνση αυτή, βασική επιδίωξη της Κυβέρνησης, λαμβανομένου υπόψη του ασφυκτικού πλαισίου κατά την τρέχουσα συγκυρία, είναι η θετική έκθεση αξιολόγησης από τους εταίρους μας που θα αποδεσμεύσει τις επόμενες δόσεις του δανείου.

Δόσεις οι οποίες θα επιτρέψουν στο Δημόσιο να αποπληρώσει μέρος των ληξιπρόθεσμων οφειλών του προς τον ιδιωτικό τομέα, να τονώσει τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία, να συμβάλλει στην ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και να ενισχύσει τα ταμειακά διαθέσιμα.

Μετέπειτα, αφού αποκατασταθούν οι ζωτικής σημασίας στην παρούσα φάση χρηματοδοτικές ροές του προγράμματος στήριξης, η οικονομική πολιτική θα είναι σε θέση να αξιοποιήσει αποτελεσματικά συγκεκριμένα μέτρα και πολιτικές τόσο για την ανάσχεση των έντονων υφεσιακών πιέσεων, όσο και για την τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Σ’ αυτό το πλαίσιο οι βασικές προτεραιότητες της Κυβέρνησης είναι δύο:

  • Ο εμπλουτισμός της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής με μέτρα και δράσεις που στοχεύουν στην άμεση επανεκκίνηση της οικονομίας. Πρόσθετων πολιτικών με στόχο την ανάσχεση της ύφεσης, την ανάκαμψη της οικονομίας και την αντιστροφή της ανοδικής πορείας της ανεργίας.
  • Και η επιτάχυνση της υλοποίησης και η προώθηση μιας σειράς λιμναζουσών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και αποκρατικοποιήσεων που τα τελευταία χρόνια δεν βρίσκονταν στην ημερήσια διάταξη, αλλά τις έχει μεγάλη ανάγκη η Ελλάδα.

Διότι, Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ αναγκαίες οι τολμηρές διαρθρωτικές αλλαγές και η άρση των στρεβλώσεων στη λειτουργία της πραγματικής οικονομίας.

Όπως είναι εξίσου αναγκαίες η προσέλκυση επενδύσεων και η ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης της Ελλάδας.

Άλλωστε, οι μόνιμες διαρθρωτικές βελτιώσεις σε συνδυασμό με ένα φιλικότερο επενδυτικό περιβάλλον θα συμβάλλουν και στην καλύτερη επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων μας, μέσω της ανάκαμψης τόσο των δημοσίων εσόδων, όσο και αυτών των ασφαλιστικών ταμείων.

Μπορούν, επίσης, να επιφέρουν άμεσο κοινωνικό όφελος μέσω νέων θέσεων εργασίας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το προαναφερθέντα δεδομένα, οι εκτιμήσεις και οι πολιτικές που εμπεριέχονται στο υπό συζήτηση Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, μας επιβάλλουν να κρατήσουμε γερά, χωρίς ταλάντευση, το τιμόνι του σκάφους για να πάρουμε τη δύσκολη στροφή.

Να αντιμετωπίσουμε αυτή την πολύ δύσκολη καμπή με αποφασιστικότητα και ακλόνητη προσήλωση στην εθνική προσπάθεια.

Η εθνική προσπάθεια κατ’ ανάγκην θα ενσωματώνει όρους των εταίρων, αλλά θα εμπεριέχει και τη σταθερή βούλησή μας η χώρα να αξιοποιεί τα δικά της αποτελέσματα αλλά και τις ευκαιρίες που φαίνεται να δημιουργούνται στο Ευρωπαϊκό περιβάλλον.

Να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες ώστε, εν πορεία, να τροποποιήσει, σε συνεργασία με τους εταίρους, όρους του Προγράμματος προς την κατεύθυνση της ελάφρυνσης των πιέσεων.
Μόνο έτσι η Ελληνική οικονομία θα καταφέρει να εισέλθει το συντομότερο δυνατόν στον ενάρετο κύκλο της δημοσιονομικής σταθερότητας και της ανάπτυξης και θα είναι σε θέση μεσο-μακροπρόθεσμα να διαμορφώσει όρους αξιοπρέπειας και ευημερίας για όλους τους Έλληνες πολίτες.

Για να καταφέρει η Ελλάδα να αξιοποιήσει τις πολιτικές επανεκκίνησης της οικονομίας και να υλοποιήσει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις χρειάζεται «ανάσες» και χρόνο, έχοντας καταδείξει πλέον έμπρακτα την προσήλωσή της στις δεσμεύσεις της και τον διαχρονικό Ευρωπαϊκό της προσανατολισμό.

Πρόκειται για μια πραγματικότητα που πρέπει όλοι, εντός και εκτός χώρας, να συνειδητοποιήσουμε, να αποδεχτούμε και να ενσωματώσουμε στις προσπάθειες που καταβάλλονται για την έξοδο της Ελλάδας, αλλά και της Ευρώπης, από την κρίση.

InstagramYoutube