Συνέντευξη

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Hellenic Mail” – “Ναι στη δημοσιονομική προσαρμογή, αλλά με άλλο μείγμα πολιτικής”

Γίνεται λόγος για αυτοεκπληρούμενες προφητείες. Δηλαδή, να πάνε τα πράγματα άσχημα, επειδή όλοι συζητούν ότι θα πάνε άσχημα. Μήπως σε αυτό το κλίμα εντάσσεται και η ρητορική της Νέας Δημοκρατίας;

Δεν ισχύει αυτό που αναφέρετε γιατί η Νέα Δημοκρατία, με το λόγο και με τις πράξεις της, έχει αποδείξει ότι καλλιεργεί και επιδιώκει την ελπίδα.

Άλλοι επενδύουν στο φόβο, θέλοντας να θέσουν εκβιαστικά διλήμματα και να επιβάλλουν δήθεν μονοδρομήσεις.

Και εξαιτίας αυτών τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο.

Και αυτό επιβεβαιώνεται από τις αποκλίσεις και τις υστερήσεις στους στόχους, τόσο για μεγέθη του Προϋπολογισμού όσο και για δείκτες της πραγματικής οικονομίας.

Από την υστέρηση των εσόδων, από την υπέρβαση των δαπανών, από τη βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, από την υψηλή και διογκούμενη ανεργία, από τον υψηλό πληθωρισμό.

Διαβάζουμε τα δημοσιεύματα του ξένου τύπου, «η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει», «το ΔΝΤ πιέζει για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους». Η Νέα Δημοκρατία αισθάνεται δικαιωμένη, όταν διαβάζει αυτά τα κείμενα; Μήπως, πολιτικά, επενδύει στο ενδεχόμενο χρεοκοπίας της χώρας;

Η Νέα Δημοκρατία ούτε στη χρεοκοπία επενδύει, ούτε θεωρεί ότι η αναδιάρθρωση χρέους είναι επιλογή για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Τελεία και παύλα.

Θεωρούμε όμως ότι με την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική δεν αντιμετωπίζεται με βιώσιμο τρόπο το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας, ενώ το δημόσιο χρέος μεγαλώνει και διατηρεί τη δυναμική του.

Και σε αυτή την εκτίμηση η Νέα Δημοκρατία επιβεβαιώνεται.

Και για αυτό έχει ασκήσει σκληρή κριτική στην Κυβέρνηση.

Ανταποκρίνεται όμως με υπευθυνότητα στο θεσμικό της ρόλο.

Έχει στηρίξει πλήθος νομοθετικών παρεμβάσεων εντός της χώρας και πρωτοβουλιών εκτός αυτής, με στόχο τη δημοσιονομική εξυγίανση και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.

Έχει δε καταθέσει και μια εναλλακτική, συμβατή με την ελληνική πραγματικότητα, πρόταση εξόδου από την κρίση.

Πρόταση η οποία για μεγάλο χρονικό διάστημα αγνοήθηκε, στη συνέχεια διαστρεβλώθηκε, και σήμερα, με αφορμή την αναγκαιότητα αξιοποίησης, και όχι εκποίησης, της ακίνητης δημόσιας περιουσίας δικαιώνεται.

Η Κυβέρνηση όμως ισχυρίζεται ότι επέτυχε την μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή που έγινε ποτέ, μείωσε δηλαδή το έλλειμμα κατά 6 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ το 2010.

Καταρχήν, από τα στοιχεία που έχουν διαρρεύσει, γιατί επίσημη ανακοίνωση ακόμη δεν έχουμε, το έλλειμμα θα διαμορφωθεί σε επίπεδα άνω του 10% του ΑΕΠ, περίπου στο 10,6% του ΑΕΠ.

Να θυμίσουμε ότι το «Μνημόνιο» προέβλεπε έλλειμμα 8,1% του ΑΕΠ για το 2010 και ο εφετινός Προϋπολογισμός, λίγους μήνες αργότερα, το αναθεωρούσε στο 9,4% του ΑΕΠ.

Ακόμη και αυτή όμως, η μικρότερη από τα προσδοκώμενα δημοσιονομική προσαρμογή, βασίστηκε αποκλειστικά και μόνο στις οριζόντιες φορολογικές και εισοδηματικές επιβαρύνσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων, στην περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και στη δημιουργία ενός τεράστιου «εσωτερικού χρέους», ύψους 5,4 δισ. ευρώ μόνο για το 2010.

Η τελευταία διαπίστωση οδήγησε τον πρώην Υπουργό κ. Αλ. Παπαδόπουλο να δηλώσει ότι το πραγματικό έλλειμμα για το 2010 εκτιμάται σε επίπεδα άνω του 13% του ΑΕΠ.

Συνεπώς, η πραγματική δημοσιονομική προσαρμογή είναι ελάχιστη μπροστά στις πολλές και διευρυνόμενες θυσίες των Ελλήνων πολιτών.

Οφείλει συνεπώς η Κυβέρνηση να απαλλαγεί από το σύνδρομο κατοχής της μοναδικής αλήθειας και να αντιληφθεί ότι επιβάλλεται η αλλαγή της οικονομικής πολιτικής.

Μου θυμίζετε τον προεκλογικό διάλογο, όταν η Νέα Δημοκρατία έλεγε ότι το έλλειμμα είναι 6% και αποδεικνύεται, στο τέλος, ότι ήταν 15%.

Πράγματι, η Νέα Δημοκρατία είχε εκτιμήσει έλλειμμα για το 2009 πολύ χαμηλότερο από το τελικό του ύψος.

Ορισμένες όμως χρήσιμες παρατηρήσεις:

1η παρατήρηση, το έλλειμμα αυξήθηκε σημαντικά σε όλη την Ευρώπη, ποσοστιαία, κατά μέσο όρο, περίπου το ίδιο στις χώρες-μέλη της. Η κρίση ελλείμματος και χρέους έπληξε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες.

2η παρατήρηση, αναθεωρήσεις, επί το δυσμενέστερο, δημοσιονομικών στοιχείων, μέσα στο 2009, έγιναν και από τη Eurostat, για το σύνολο της Ευρώπης, επτά τον αριθμό.

3η παρατήρηση, το έλλειμμα περιλαμβάνει για πρώτη φορά, κάτι που δεν γίνεται στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, δείγμα και αυτό διαπραγματευτικής ανεπάρκειας της παρούσας Κυβέρνησης, τα στοιχεία 17 ΔΕΚΟ, με αποτέλεσμα τη διόγκωση του ελλείμματος.

Και καμία αυτοκριτική;

Νομίζω στην αρχή της τελευταίας απάντησης υπάρχει η αυτοκριτική. Και φυσικά η Νέα Δημοκρατία έχει μερίδιο ευθύνης για το δημοσιονομικό εκτροχιασμό.

Ας μην λησμονούμε όμως ότι και το ΠΑΣΟΚ κυβέρνησε το ¼ του έτους 2009.

Και φέρει μερίδιο ευθύνης.

Ενδεικτικά και μόνο να αναφέρω ότι το τελευταίο τρίμηνο του έτους, διάστημα διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, η υστέρηση εσόδων ήταν 2 δισ. ευρώ, όταν το 1ο εννεάμηνο του έτους, περίοδος διακυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, η υστέρηση ήταν 1 δισ. ευρώ.

Τα συμπεράσματα νομίζω προφανή.

Πέρα από τις δυσκολίες, οι εξαγωγές πηγαίνουν καλά. Ο τουρισμός αναμένεται να πάει καλύτερα. Υπάρχουν φωνές, όπως αυτή του Προέδρου Ομπάμα και της κυρίας Μέρκελ, ότι η Ελλάδα κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Όλα αυτά λέτε ότι δεν είναι αρκετά;

Μα αν ήταν αρκετά γιατί υπάρχουν οι προηγούμενες δηλώσεις για χρεοκοπία και αναδιάρθρωση;

Εάν το «Μνημόνιο» έβγαινε γιατί να συζητάμε για επιμήκυνση αποπληρωμής, χαμηλότερα επιτόκια και οικειοθελή επαναγορά ομολόγων με έκπτωση;

Είναι προφανές ότι «ο λογαριασμός δεν βγαίνει».

Και καλό θα ήταν η Κυβέρνηση, όπως ισχυρίζεται και Υπουργός της, να πει όλη την αλήθεια στους Έλληνες πολίτες…

Αν το μνημόνιο δεν βγαίνει, όπως λέει, χαρακτηριστικά, ο κύριος Σαμαράς, και η δημοσιονομική κατάσταση θεωρείται μη αναστρέψιμη, τότε το ερώτημα είναι ξεκάθαρο. Υπάρχει συνταγή εξόδου από την κρίση;

Πρώτα από όλα, το ότι «ο λογαριασμός δεν βγαίνει» δεν εκφέρεται μόνο από τον κ. Σαμαρά.

Υποστηρίζεται και από πολλά μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου και Κυβερνητικούς βουλευτές.

Ο κ. Σαμαράς δεν υποστηρίζει ότι δεν χρειάζεται δημοσιονομική προσαρμογή. Το αντίθετο μάλιστα. Εκτιμά όμως ότι αυτή θα είναι πιο αποτελεσματική με ένα άλλο μείγμα πολιτικής.

Μείγμα πολιτικής που θα στοχεύει σε ισοσκελισμένους και πλεονασματικούς προϋπολογισμούς μέσα από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και της σπατάλης. Φοροδιαφυγή η οποία, σύμφωνα με μελέτη Ελληνικού πιστωτικού ιδρύματος, έχει αυξηθεί περίπου κατά 2 δισ. ευρώ το 2010.

Και από εκεί και πέρα θα πρέπει να αξιοποιηθούν όλα τα επενδυτικά εργαλεία για την ανάταξη και την ανάπτυξη της οικονομίας.

Αυτό έλεγε προεκλογικά και ο Κώστας Καραμανλής το 2004.

Σε αρκετά από αυτά η Νέα Δημοκρατία τήρησε τις υποσχέσεις της. Και επέδειξε καλές επιδόσεις.

Βεβαίως όμως, ενδεικτικά, στους τομείς της μείωσης της φοροδιαφυγής και της σπατάλης τα αποτελέσματα δεν ήταν τα προσδοκώμενα.

Το ζητούμενο όμως δεν είναι να γυρίζουμε στο παρελθόν, αλλά να διδασκόμαστε από αυτά.

Η παρούσα Αξιωματική Αντιπολίτευση για την ατολμία που επέδειξε στην προώθηση ορισμένων μεταρρυθμίσεων.

Αλλά και η παρούσα Κυβέρνηση για τη στάση που κράτησε ως Αξιωματική Αντιπολίτευση σε θετικές πρωτοβουλίες της τότε Κυβέρνησης.

Σε επενδύσεις στο λιμάνι του Πειραιά με την Κινεζική εταιρεία COSCO, στις ενεργειακές συμφωνίες, στην πρώτη φάση της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης με τη μείωση των ασφαλιστικών ταμείων, στην ενίσχυση της ρευστότητας της οικονομίας μέσω της διοχέτευσης ρευστότητας στα πιστωτικά ιδρύματα.

Καλό θα ήταν και αυτά να μην λησμονούνται…

Και αυτή την ανάταξη και την ανάπτυξη πως την φαντάζεστε; Και αυτό γιατί η ανάπτυξη είναι προφανές ότι δεν διατάσσεται.

Με ένα μείγμα μέτρων που θα αξιοποιεί τα διαθέσιμα, ανενεργά αναπτυξιακά εργαλεία, τα οποία και μπορούν να ενισχύσουν τη ρευστότητα της Οικονομίας, όπως είναι το ΕΣΠΑ, το ΤΕΜΠΜΕ, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, τα «πακέτα» ρευστότητας προς το τραπεζικό σύστημα υπό την προϋπόθεση ότι μέρος τους θα διοχετευτεί στην πραγματική οικονομία.

Μείγμα που θα περιλαμβάνει όμως και μέτρα τόνωσης της αγοράς, μηδενικού ή ελαχίστου δημοσιονομικού κόστους, τα οποία δημιουργούν ανάκαμψη της οικονομίας, δίνουν ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα και επιτρέπουν να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους. Μέτρα αντισταθμιστικά στην ύφεση, όπως η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων, η επιτάχυνση έργων παραχώρησης και ΣΔΙΤ, η αναβάθμιση του θερμοδυναμικού αποθέματος κατοικιών, η ενοποίηση των εισπρακτικών μηχανισμών του Κράτους, ο συμψηφισμός οφειλών, η επιδότηση στεγαστικού δανείου κ.α.

Μείγμα που θα στηρίζεται σε μια ορθολογική διαχείριση και μια δυναμική και στοχευμένη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας η οποία μπορεί να εξασφαλίσει σημαντικά, σταθερά και σε μακροχρόνια βάση έσοδα για το Δημόσιο, να μειώσει το ύψος του χρέους, και να δημιουργήσει πρόσθετα αναπτυξιακά οφέλη.

Μείγμα όμως που θα διαμορφώνει και τις προοπτικές ανάπτυξης για την χώρα. Με την επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών ώστε να αξιοποιηθούν λιμνάζουσες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας, με την επένδυση στη γνώση, στην έρευνα και στην καινοτομία, με την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας μέσω της διαμόρφωσης απλών και σταθερών κανόνων, της βελτίωσης του ρυθμιστικού πλαισίου των αγορών, της σταδιακής μείωσης των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών, της τόνωσης της εξωστρέφειας και της ανάδειξης των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας.

Αυτές οι προτάσεις, οι οποίες και συνεχώς εμπλουτίζονται, αποτελούν την εναλλακτική πρόταση για την έξοδο από την κρίση.

Να σας το θέσω αλλιώς. Μπορεί η χώρα μας να αντέξει το τρέχον δανειακό βάρος χωρίς να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση; Παραμένει εφικτός ο στόχος σας για μηδενισμό του ελλείμματος σε διάστημα 18 ή 24 μηνών;

Ναι, η χώρα μπορεί να αντέξει το δανειακό της βάρος αρκεί να αλλάξει το μείγμα της οικονομικής της πολιτικής η Κυβέρνηση.

Ώστε να αντιμετωπισθούν ταυτόχρονα έλλειμμα, χρέος και ύφεση.

Η παρούσα δημοσιονομική προσαρμογή είναι οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

Ενδεικτικά μόνο να αναφέρω ότι η διόγκωση της ανεργίας έχει στερήσει από τα κρατικά ταμεία περίπου 6 δισ. ευρώ μόνο το 2010.

Περίπου 3,5 δισ. ευρώ από τις απώλειες εσόδων στα ασφαλιστικά ταμεία και 2,5 δισ. ευρώ από τα επιδόματα ανεργίας.

Με λίγα λόγια, η μονοδιάστατη συσταλτική δημοσιονομική πολιτική προσπαθεί να μειώσει το διαρθρωτικό έλλειμμα, διογκώνοντας όμως την κυκλική του συνιστώσα.

Αυτή η διάκριση αποτέλεσε τον πυρήνα της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας τον περασμένο Ιούλιο.

Πρόταση η οποία συνδύαζε συσταλτικά μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής και μέτρα ανάταξης της Οικονομίας ώστε η δημοσιονομική προσαρμογή να είναι ταχύτερη και βιώσιμη.

Πρόταση η οποία εδράζονταν στα δεδομένα της οικονομίας τότε, που ήταν καλύτερα από τα σημερινά.

Ενδεικτικά και μόνο να αναφέρω ότι η ύφεση εκτιμάτο τότε στο 3%, και σήμερα διαμορφώνεται στο 4,5%.

Η Νέα Δημοκρατία όμως επικαιροποιεί και εμπλουτίζει την πρότασή της και πολύ σύντομα θα την υποβάλλει στο ελληνικό λαό.

Το γεγονός, όμως, ότι πρέπει να στοχεύουμε σε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, επιβάλλεται όχι μόνο από την αναγκαιότητα να αντιμετωπίσουμε το ύψος και τη δυναμική του χρέους, αλλά και από τις ευρωπαϊκές αποφάσεις, όπως αυτές διαμορφώνονται στο πλαίσιο της οικονομικής διακυβέρνησης, που επιβάλλουν, πλέον, σε κάθε χώρα να μειώνει τμηματικά και σταθερά το χρέος της, τα επόμενα 20 χρόνια, μέχρι αυτό να διαμορφωθεί στο 60% του ΑΕΠ.

Όλα αυτά συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι η χώρα θα πρέπει να στοχεύσει σε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και όχι απλώς σε πρωτογενή πλεονάσματα, όπως κάνει το «Μνημόνιο». Και η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας στόχευε ακριβώς σε αυτό.

Αν ο λαός δώσει εντολή συγκυβέρνησης, η Νέα Δημοκρατία θα αρνηθεί αυτή την εντολή; Αναφέρομαι σε ένα ενδεχόμενο εκλογών. Βλέπουμε δημοσκοπικά ότι, αυτή τη στιγμή, το ποσοστό των δύο μεγάλων κομμάτων μόλις που ξεπερνάει το 40%-45%.

Ο Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας πρόσφατα, με ευθύτητα και σαφήνεια, απάντησε στο ερώτημά σας.

Στόχος είναι η αυτοδυναμία.

Από εκεί και πέρα, η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει ότι υπηρετεί με υπευθυνότητα των εκάστοτε θεσμικό της ρόλο.

Ο κύριος Σαμαράς μίλησε όμως για θεόσταλτες εξωθεσμικές λύσεις με στόχο να μην τον αφήσουν να κυβερνήσει, με στόχο να μην τον αφήσουν να αποκτήσει την πολυπόθητη αυτοδυναμία. Ποιοι είναι αυτοί οι θεόσταλτοι εξωθεσμικοί παράγοντες που θέλουν να διαμορφώσουν αποτέλεσμα;

Νομίζω ότι ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, τόσο σε ομιλίες του όσο και σε συνεντεύξεις του, έδωσε τις σχετικές ερμηνείες. Αυτές αρκούν…

Ο κύριος Παπανδρέου, σύμφωνα με πληροφορίες, εμφανίζεται προβληματισμένος από το γεγονός ότι η κυβέρνηση δέχεται ισχυρότατες πιέσεις τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό για να παρεκκλίνει των προσπαθειών που καταβάλλει για τη διάσωση της χώρας και επαναλαμβάνει ότι δεχόμαστε επίθεση από παντού και ότι είμαστε σε πόλεμο. Το υιοθετείτε; Δέχεται επίθεση από παντού η χώρα μας;

Η Κυβέρνηση βρίσκεται πια αντιμέτωπη με τα αδιέξοδα της πολιτικής της, με τις παρατεταμένες αδυναμίες στη λειτουργία της και με ένα διευρυμένο έλλειμμα ειλικρίνειας και αξιοπιστίας.

Κάθε μέρα που περνά, τα παραπάνω αναδεικνύονται με μεγαλύτερη ένταση και σε μεγαλύτερη έκταση.

Είναι προφανές ότι για να καλύψει αυτές τις αδυναμίες, ο κ. Πρωθυπουργός «φαντάζεται» παντού εχθρούς…

Για τον κ. Πρωθυπουργό άλλωστε πάντα φταίνε οι άλλοι.

Η Νέα Δημοκρατία για τα προβλήματα ελλείμματος και χρέους, η Ευρώπη για τα αργά ανακλαστικά της, οι οίκοι αξιολόγησης για τις εκτιμήσεις τους, οι αγορές για την κερδοσκοπική τους διάθεση…

Αλήθεια, αυτή η Κυβέρνηση, στον 1½ χρόνο θητείας της, δεν φταίει για τίποτα;

Εκτιμάτε ότι είμαστε κοντά στο ενδεχόμενο εκλογών;

Οι εκλογές είναι πάντα διέξοδος στα αδιέξοδα.

Και τα κυβερνητικά αδιέξοδα είναι πολλά και διευρυνόμενα.

Η επιλογή, βεβαίως, είναι του κυρίου Πρωθυπουργού.

Πάντως η εκλογολογία είναι ζημιογόνος για τη χώρα, την κοινωνία και την οικονομία της.

Αυτό απεδείχθη πρόσφατα όταν ο κ. Παπανδρέου άνοιξε ζήτημα πρόωρων εκλογών με αφορμή τις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Και είδαμε όλοι μας πού πήγαν τα spreads τις επόμενες μέρες.

Η Νέα Δημοκρατία συνεπώς, η οποία με υπευθυνότητα επιτελεί το θεσμικό της ρόλο, δεν θα μπει ποτέ σε ρητορική εκλογολογίας, ειδικά όταν δεν μπορεί να επιβάλει εκλογές.

Μιλήσατε για υπευθυνότητα και θυμήθηκα τη συνέντευξη που έδωσε στο προηγούμενο φύλλο της Hellenic Mail η αρχηγός της Δημοκρατικής Συμμαχίας, η κυρία Μπακογιάννη, και στο σχετικό ερώτημα για τη Νέα Δημοκρατία είπε ότι η Νέα Δημοκρατία είναι ένα λαϊκίστικο, αριστερίστικο κόμμα, λέγοντας, χαρακτηριστικά, ότι Συνασπισμός, ΚΚΕ και Νέα Δημοκρατία δεν έχουν διαφορές. Τι απαντάτε σε αυτή την προσέγγιση;

Οι λέξεις «υπευθυνότητα» και «συνέπεια» θα πρέπει να εκφέρονται με ιδιαίτερη σύνεση και προσοχή.

Αν πάντως είναι λαϊκισμός η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για συμψηφισμό οφειλών και για χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές, τότε μάλλον λαϊκίζει και η Δημοκρατική Συμμαχία…

Συνέντευξη στην εφημερίδα METRO – “Χρειάζεται επαρκές ρυθμιστικό πλαίσιο για τους οίκους αξιολόγησης”

Η Οικονομία πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο και όλα δείχνουν ότι στη Σύνοδο Κορυφής δεν πρόκειται να δρομολογηθούν θετικές εξελίξεις. Ποια είναι η δική σας εκτίμηση;

Η κακή πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού κυρίως λόγω της συνεχούς και διευρυνόμενης υστέρησης των εσόδων, η διεύρυνση του δημοσίου χρέους και η διατήρηση της δυναμικής του, και η διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος ολοένα και βαθύτερης ύφεσης και υψηλότερης ανεργίας επιβεβαιώνουν τη διαπίστωσή σας.

Καταδεικνύουν ότι το «θεραπευτικό σχήμα» που έχει τεθεί σε εφαρμογή στη χώρα μας δεν είναι κατάλληλο.

Άλλωστε, οι εναλλακτικές επιλογές που συζητούνται σήμερα, σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, για τη χώρα μας, όπως η επιμήκυνση αποπληρωμής, η μείωση του επιτοκίου δανεισμού και η επαναγορά ομολόγων αποτελούν ομολογία αποτυχίας της οικονομικής πολιτικής.

Ας ευχηθούμε τελικά, αυτές οι επιλογές, χωρίς να συνοδεύονται από πρόσθετα μέτρα, να υιοθετηθούν στη Σύνοδο Κορυφής.

Πάντως, σε κάθε περίπτωση, ακόμη και η βέλτιστη Ευρωπαϊκή λύση θα «ανακουφίσει» τη χώρα, χωρίς όμως να λύνει το πρόβλημα.

Και αυτό γιατί η αντιμετώπιση του χρέους απαιτεί τη δημιουργία πλεονασματικών προϋπολογισμών, την υιοθέτηση αναπτυξιακών πρωτοβουλιών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, και την ορθολογική διαχείριση και διαφανή αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Πρωτοβουλίες που απουσιάζουν από την Κυβερνητική ατζέντα.

Η άσκηση του βέτο είναι επωφελής κίνηση ή θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα σε βάρος της χώρας;

Η χρήση τέτοιων «εργαλείων» πρέπει να γίνεται με σύνεση και διορατικότητα, την κατάλληλη στιγμή, και αφού πρώτα έχουν εξαντληθεί όλα τα περιθώρια διαπραγμάτευσης.

Η εκ προοιμίου αναφορά στη χρήση τέτοιων «όπλων», από μία Κυβέρνηση που δεν μας έχει συνηθίσει να διαπραγματεύεται, μόνο ζημιογόνα μπορεί να είναι για τη χώρα μας.

Και ας μην λησμονούμε ότι πέρυσι, τέτοια εποχή, τα «γεμάτα πιστόλια στο τραπέζι» του κ. Πρωθυπουργού στράφηκαν εναντίον μας με τα γνωστά αποτελέσματα.

Ας υποθέσουμε ότι θα αλλάξει Κυβέρνηση η χώρα και έρθει στην εξουσία η Ν.Δ. Τι παραπάνω θα κάνετε από την στιγμή που το κουμάντο και το γενικό πρόσταγμα το έχει η τρόικα;

Θα προσπαθήσουμε να αλλάξουμε όρους του Μνημονίου.

Και αυτό γιατί ενώ συμφωνούμε με την αναγκαιότητα δημοσιονομικής προσαρμογής, θεωρούμε ότι αυτή είναι αποτελεσματική και βιώσιμη όταν συνδυάζεται με αναπτυξιακές πρωτοβουλίες.

Ανάπτυξη για την οποία δεν έχει κάνει τίποτα η Κυβέρνηση και η οποία, για να επιτευχθεί, χρειάζεται άλλο μείγμα πολιτικής.

Συμμερίζεστε την εκτίμηση ότι ο Γιώργος Παπανδρέου θα προσφύγει σε πρόωρες εκλογές;

Η Κυβέρνηση, σήμερα, βρίσκεται αντιμέτωπη με τα αδιέξοδα της πολιτικής της και τις αδυναμίες στη λειτουργία της.

Κάθε μέρα που περνά αυτά αναδεικνύονται με μεγαλύτερη ένταση και σε μεγαλύτερη έκταση.

Σε αυτή την περίπτωση οι εκλογές είναι μία διέξοδος.

Πάντως, όταν ανοίγει η εκλογολογία στη χώρα μας, και αυτό έγινε με ευθύνη του κ. Πρωθυπουργού, πολύ δύσκολα κλείνει.

Και πάντως αποδεικνύεται επιζήμια για τη χώρα και την Οικονομία της.

Είστε υπέρ της κατάθεσης μηνύσεων εναντίον των οίκων αξιολόγησης;

Το περιεχόμενο των αξιολογήσεων επιβεβαιώνει ότι η χώρα κινείται σε λάθος κατεύθυνση.

Η χρονική όμως συγκυρία δημοσιοποίησης των αξιολογήσεων εγείρει σοβαρά ερωτηματικά.

Και αυτό γιατί η λειτουργία των οίκων χαρακτηρίζεται από έλλειψη ανταγωνισμού, απουσία μεθοδολογικών κανόνων, σύγκρουση συμφερόντων.

Στοιχεία που επιβάλλουν την προώθηση ενός επαρκούς ρυθμιστικού πλαισίου για τη λειτουργία τους και καθιστούν χρήσιμη τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού φορέα πιστοληπτικής αξιολόγησης.

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Παρατηρητής της Φθιώτιδας” – “Η ανάπτυξη είναι το βασικό ζητούμενο σήμερα, για την οποία δεν έχει κάνει τίποτα η Κυβέρνηση”

Τελικά κε. Σταϊκούρα υπάρχει άλλος τρόπος να πληρωθεί το χρέος που ξεπερνά τα 300 δισ. ευρώ, εκτός αυτού που επέλεξε η Κυβέρνηση με το Μνημόνιο;

Μα το Μνημόνιο δεν αντιμετωπίζει το χρέος και τη δυναμική του.

Σήμερα μάλιστα αυτό, με μεγάλη βέβαια χρονική καθυστέρηση, γίνεται πλέον αντιληπτό τόσο από την Κυβέρνηση όσο και από τους εταίρους μας.

Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι το χρέος ανήλθε στα 340 δισ. ευρώ το 2010, αυξημένο κατά 42 δισ. ευρώ έναντι του 2009.

Ενώ αναμένεται, σύμφωνα με το ίδιο το Μνημόνιο, να διευρυνθεί κατά 30 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ μέχρι το 2013.

Συνεπώς, το «θεραπευτικό σχήμα» που έχει τεθεί σε εφαρμογή στη χώρα μας δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα του χρέους.

Άλλωστε, οι εναλλακτικές επιλογές που συζητούνται σήμερα, όπως η επιμήκυνση αποπληρωμής και η μείωση του επιτοκίου της δανειακής σύμβασης, καθώς και η μείωση του χρέους μέσω εθελοντικής επαναγοράς ομολόγων με έκπτωση, δεν αποτελούν παρά ομολογία αποτυχίας του Μνημονίου.

Η αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτεί, εκτός από τη διατύπωση μιας συνολικής, συνεκτικής και πειστικής λύσης σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, τη δημιουργία πλεονασματικών προϋπολογισμών, την υιοθέτηση αναπτυξιακών πρωτοβουλιών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, και την ορθολογική διαχείριση και διαφανή αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Πρωτοβουλίες που απουσιάζουν από την Κυβερνητική ατζέντα.

Απ’ όλους ακούγεται η λέξη «ανάπτυξη». Πως μπορεί αυτή να έρθει με την δεδομένη έλλειψη ρευστότητας και επενδύσεων;

Πρώτα απ’ όλα να συμφωνήσουμε ότι η ανάπτυξη είναι το βασικό ζητούμενο σήμερα.

Το υποστηρίζει άλλωστε και η Τράπεζα της Ελλάδας στην τελευταία Έκθεση Νομισματικής Πολιτικής.

Ανάπτυξη για την οποία δεν έχει κάνει τίποτα η Κυβέρνηση.

Και για να επιτευχθεί απαιτεί ένα άλλο μείγμα πολιτικής.

Μείγμα που θα αξιοποιεί τα διαθέσιμα, ανενεργά αναπτυξιακά εργαλεία, τα οποία και μπορούν να ενισχύσουν τη ρευστότητα, όπως είναι το ΕΣΠΑ, το ΤΕΜΠΜΕ, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, τα «πακέτα» ρευστότητας προς το τραπεζικό σύστημα υπό την προϋπόθεση ότι μέρος τους θα διοχετευτεί στην πραγματική οικονομία.

Μείγμα που θα περιλαμβάνει όμως και μέτρα τόνωσης της αγοράς, μηδενικού ή ελαχίστου δημοσιονομικού κόστους, τα οποία δημιουργούν ανάκαμψη της οικονομίας, δίνουν ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα και επιτρέπουν να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους. Μέτρα αντισταθμιστικά στην ύφεση, όπως η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων, η επιτάχυνση έργων παραχώρησης και ΣΔΙΤ, η αναβάθμιση του θερμοδυναμικού αποθέματος κατοικιών, η ενοποίηση των εισπρακτικών μηχανισμών του Κράτους, ο συμψηφισμός οφειλών, η επιδότηση στεγαστικού δανείου κ.α.

Μείγμα που θα στηρίζεται σε μια ορθολογική διαχείριση και μια δυναμική και στοχευμένη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας η οποία μπορεί να εξασφαλίσει σημαντικά, σταθερά και σε μακροχρόνια βάση έσοδα για το Δημόσιο, να μειώσει το ύψος του χρέους, και να δημιουργήσει πρόσθετα αναπτυξιακά οφέλη.

Μείγμα όμως που θα διαμορφώνει και τις προοπτικές ανάπτυξης για την χώρα. Με την επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών ώστε να αξιοποιηθούν λιμνάζουσες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας, με την επένδυση στη γνώση, στην έρευνα και στην καινοτομία, με την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας μέσω της διαμόρφωσης απλών και σταθερών κανόνων, της βελτίωσης του ρυθμιστικού πλαισίου των αγορών, της σταδιακής μείωσης των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών, της τόνωσης της εξωστρέφειας και της ανάδειξης των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας.

Συνεπώς η αληθινή διέξοδος από την κρίση, φυσικά μαζί με την αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή, είναι μέσω της ανάκαμψης και της ανάπτυξης.

Παρουσιάζεται από όλα σχεδόν τα στελέχη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης η άποψη ότι για όλα τα σημερινά δεινά της Ελλάδας φταίνε οι τελευταίοι 15 μήνες διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. 1) Αν η Νέα Δημοκρατία το 2004 έπαιρνε πιο ήπια μέτρα σε βάθος πενταετίας, θεωρείτε ότι θα ήμασταν στη σημερινή κατάσταση; 2) Πως είναι δυνατόν χωρίς αυτοκριτική, χωρίς να έχει δει τα λάθη της, να φτιάξει κάτι καινούριο η Νέα Δημοκρατία για να την επιλέξει ο λαός ως επόμενη κυβέρνηση;

Στα ερωτήματά σας, τα «υποκείμενα νοσήματα» της Οικονομίας δεν δημιουργήθηκαν ούτε το 2004 ούτε το 2009.

Ρίζωσαν, και αρκετά εξακολουθούν να σέρνονται ακόμη, από τις αρχές της δεκαετίας του 1980.

Η αλήθεια είναι ότι το δημόσιο χρέος ήταν 22% του ΑΕΠ το 1980 και διαμορφώθηκε περίπου στο 100% του ΑΕΠ το 1990.

Η αλήθεια είναι επίσης ότι από το 1990 έως το 2007, οι κυβερνήσεις, άλλοτε με μικρότερη και άλλοτε με σχετικά μεγαλύτερη επιτυχία, προσπάθησαν να ελέγξουν τη δυναμική του δημοσίου χρέους που είχε προκληθεί τη δεκαετία του ‘80. Είναι γεγονός όμως ότι ουσιαστική μείωση δεν επήλθε.

Η Νέα Δημοκρατία επιδεικνύοντας, διαχρονικά, πολιτικό θάρρος αναγνωρίζει ότι κατά την περίοδο που είχε την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας, μαζί με τις πολλές, συγκεκριμένες, επιτυχίες, καθυστέρησε στη λήψη μέτρων «θεραπείας» της Οικονομίας.

Αντίθετα, το ΠΑΣΟΚ δεν βρίσκει το πολιτικό θάρρος ούτε τις δικές του βαρύτατες διαχρονικά ευθύνες να αναλάβει, ούτε να αναγνωρίσει τις όποιες διαχρονικά θετικές προσπάθειες της Νέας Δημοκρατίας.

Σε ότι αφορά το σχόλιό σας, αυτό που παρουσιάζεται από τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας είναι η εκτίμηση ότι η παρούσα Κυβέρνηση ευθύνεται αποκλειστικά για τη μετατροπή ενός προβλήματος ελλείμματος και χρέους, κοινό στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, σε κρίση δανεισμού.

Και αυτό γιατί, μεταξύ άλλων:

1ον. Ματαίωσε «ώριμες» δημόσιες εισπράξεις του 2009, μετέφερε εισπράξεις του 2009 στο 2010 και μετέθεσε πληρωμές του 2010 στο 2009.

2ον. Έστελνε λανθασμένα μηνύματα στις αγορές.

3ον. Αναφέρονταν απαξιωτικά για τη χώρα με χαρακτηριστικές, ενδεικτικές, αναφορές αυτές περί «Τιτανικού», «εντατικής», «απώλειας εθνικής ανεξαρτησίας», «εκτεταμένης διαφθοράς» κ.ά.

4ον. Άργησε να πάρει μέτρα.

Κριτική που την ομολογούν όλο και περισσότεροι μέσα στην Κυβερνητική παράταξη και την υιοθετούν οι εταίροι μας.

Πολλά απ’ αυτά τα ζητήματα που καταγγέλλετε σαν κόμμα σήμερα, όπως την ακρίβεια, την ανεργία, τον πληθωρισμό, την είσπραξη εσόδων και τον έλεγχο των δαπανών, είχατε τη δυνατότητα να τα μειώσετε όντας στην κυβέρνηση και μάλιστα μακροπρόθεσμα. Γιατί δεν το κάνατε; Αυτά δεν δημιουργήθηκαν σήμερα. Επίσης η ΝΔ λέει ότι θα μπορούσε το ΠΑΣΟΚ να δανειστεί στις αρχές του 2010. Γιατί δεν το πράξατε εσείς αυτό πρωτύτερα για να μην φτάσουμε σ’ αυτή την κατάσταση; Σας θυμίζω ότι ημερολογιακά έπρεπε να είστε ακόμη κυβέρνηση και ο λαός έχει την εντύπωση ότι εγκαταλείψατε την εξουσία στα δύσκολα.

Θα μου επιτρέψετε να σας θυμίσω και να συγκρίνουμε κάποια μεγέθη της Ελληνικής οικονομίας τότε, τον Σεπτέμβριο του 2009, και σήμερα:

  • Η ύφεση ήταν 2,1% στο 3ο τρίμηνο του 2009 και 6,6% στο 4ο τρίμηνο του 2010.
  • Η ανεργία ήταν 9,1% το Σεπτέμβριο του 2009 και 13,9% το Νοέμβριο του 2010.
  • Ο πληθωρισμός ήταν 0,7% το Σεπτέμβριο του 2009, και είναι 5,2% τον Ιανουάριο του 2011.
  • Σε ότι αφορά τα έσοδα και τις δαπάνες, πράγματι υπήρξαν αποκλίσεις από τους στόχους. Όπως και σήμερα, παρά τις απανωτές φορολογικές αυξήσεις και τις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων.

Νομίζω συνεπώς ότι η παράθεση αυτών των στοιχείων διαψεύδει τις εκτιμήσεις σας.

Το ίδιο ισχύει και για το ζήτημα του δανεισμού.

Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, έγκαιρα και μεθοδικά, κάλυψε όλες τις δανειακές ανάγκες του έτους μέχρι το Σεπτέμβριο του 2009.

Το ΠΑΣΟΚ δεν χρειάστηκε να δανειστεί ούτε 1 ευρώ τους υπόλοιπους μήνες του 2009.

Την επόμενη χρονιά, το 2010, η Κυβέρνηση θα μπορούσε να καλύψει τις υπόλοιπες δανειακές ανάγκες όλου του έτους εάν απορροφούσε από τις αγορές τα διαθέσιμα κεφάλαια που υπερκάλυπταν τις εκδόσεις ομολόγων μέχρι τις αρχές Απριλίου.

Για την ακρίβεια δανείστηκε μόλις 20 δισ. ευρώ από τα 53 δισ. ευρώ που της προσφέρονταν μέχρι τότε.

Όμως, η Κυβέρνηση επέλεξε, αντί να προσεγγίσει την κάλυψη των δανειακών αναγκών της χώρας με άλλο μίγμα λόγων και πολιτικών χειρισμών, να οδηγήσει τη χώρα στο Μηχανισμό Στήριξης και στο «Μνημόνιο».

Δική της αποκλειστικά η επιλογή, όπως αποδεικνύεται σήμερα και από τις δηλώσεις του κ. Στρος-Καν, δική της αποκλειστικά και η ευθύνη.

Και ένα τελευταίο σχόλιο: Μπορεί ημερολογιακά να έληγε φέτος η θητεία της Κυβέρνησης Καραμανλή, γνωρίζετε όμως πολύ καλά, ότι το ΠΑΣΟΚ, ανεύθυνα και με αφορμή την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας θα προκαλούσε εκλογές 1 χρόνο πριν.

Περί ανευθυνότητας συνεπώς αλλού τα βέλη…

Ο Α. Σαμαράς κατηγορήθηκε για διγλωσσία, ότι άλλα λέει εντός και άλλα εκτός της χώρας, με βάση αρχικά την πεποίθησή του ότι μπορεί να μηδενίσει το έλλειμμα σε 1,5 χρόνο. Αφού πρακτικά αυτό δεν μπορεί να συμβεί, μήπως πρόκειται για λαϊκισμό από πλευράς του κόμματός σας;

Οι μεγαλοστομίες παραδοσιακά δεν χαρακτηρίζουν τη Νέα Δημοκρατία.

Η Νέα Δημοκρατία, τον Ιούλιο, με τα τότε δεδομένα της Οικονομίας, λαμβάνοντας υπόψη και τις λογιστικές ακροβασίες της Κυβέρνησης, κατέθεσε μία ρεαλιστική πρόταση για την ταχύτερη έξοδο της χώρας από την κρίση.

Πρόταση συμβατή με την ελληνική πραγματικότητα, που εδράζονταν τόσο στην οικονομική επιστήμη όσο και την ιστορική εμπειρία.

Πρόταση που οδηγούσε στην ταυτόχρονη αντιμετώπιση του διαρθρωτικού ελλείμματος, με περιοριστική δημοσιονομική πολιτική, όχι, όμως, αυτής της έντασης και έκτασης, και του κυκλικού ελλείμματος με αντισταθμιστικά μέτρα τόνωσης της αγοράς, μηδενικού ή ελαχίστου δημοσιονομικού κόστους.

Σε κάθε περίπτωση πάντως δεν δικαιούνται να ομιλούν για λαϊκισμό όσοι πολιτεύτηκαν με το σύνθημα «λεφτά υπάρχουν», όσοι ανεύθυνα διαδήλωναν στο λιμάνι του Πειραιά για επενδύσεις που σήμερα προωθούν, όσοι υποστήριζαν ότι η Νέα Δημοκρατία «χαρίζει χρήματα στους τραπεζίτες» με αφορμή τα 28 δισ. ευρώ προς το πιστωτικό σύστημα και σήμερα έχουν δώσει άλλα 70 δισ. ευρώ.

Ας είναι συνεπώς πιο προσεκτικοί όσοι μας εγκαλούν για δήθεν «μαγικές συνταγές».

Γιατί «μαγικό» είναι να προβλέπεις πληθωρισμό 1,9% το Μάιο, και τελικά να είναι 3 φορές υψηλότερος σε 8 μήνες.

«Μαγικό» είναι να προβλέπεις ύφεση 0,3% τον Ιανουάριο, και τελικά να είναι 15 φορές βαθύτερη σε 12 μήνες.

Και σε κάθε περίπτωση, εάν η πρότασή μας «πρακτικά δεν μπορεί να συμβεί» γιατί τότε σήμερα υιοθετείται από τους εταίρους μας και την Κυβέρνηση ο ποσοτικός στόχος των 50 δισ. ευρώ από την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου που είχαμε θέσει τότε;

Πως ένα φιλελεύθερο κόμμα, όπως η Νέα Δημοκρατία, μπορεί να είναι αντίθετο με τα φιλελεύθερα μέτρα που παίρνει το ΠΑΣΟΚ;

Γιατί τα μέτρα δεν είναι φιλελεύθερα, είναι νεοφιλελεύθερα.

Η ιδεολογία της Νέας Δημοκρατίας δεν στηρίζεται στην απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, στις αυξήσεις των φόρων και στις μειώσεις μισθών και συντάξεων.

Εδράζεται στη φιλοσοφία του κοινωνικού φιλελευθερισμού, της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς, όπου και συγκλίνουν τα αιτήματα της σύγχρονης και ελεύθερης κοινωνίας για οικονομική αποτελεσματικότητα και κοινωνική δικαιοσύνη.

Με ένα μείγμα αγοράς και κράτους που μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τις περιστάσεις, τις ανάγκες και τις προτιμήσεις της κοινωνίας, αλλά ορίζεται στον ενδιάμεσο χώρο ανάμεσα στις απόψεις περί ελάχιστου και μέγιστου κράτους.

Προσωπικά τι προβλέπετε ότι θα συμβεί τελικά στη χώρα;

Αν δεν αλλάξει το μίγμα οικονομικής πολιτικής και δεν δοθεί μια συνολική, πειστική λύση στην Ευρώπη η Ελλάδα θα βρεθεί σε μια περίοδο βαθιάς και παρατεταμένης λιτότητας, πολύ μεγαλύτερης από αυτή που δικαιολογείται με βάση τις πολλές και διευρυνόμενες θυσίες των Ελλήνων πολιτών.

Η χώρα όμως δεν θα χρεοκοπήσει, αν και εξαιτίας της Κυβερνητικής πολιτικής, κινείται συνέχεια στο όριο της.

Όλο και περισσότερες δημοσκοπήσεις δείχνουν την αποστροφή των πολιτών στο πολιτικό σύστημα. Αυτό άλλωστε φάνηκε και από τη μεγάλη αποχή από τις κάλπες των πρόσφατων αυτοδιοικητικών εκλογών. Παρ’ όλα αυτά τα δύο κόμματα εξουσίας δεν δείχνουν διάθεση συνεργασίας ακόμη και στα πολύ μεγάλα θέματα, όπως π.χ. η παιδεία ή η υγεία. Τι είναι τελικά αυτό που χωρίζει τους Έλληνες πολιτικούς, ποιο είναι το χάσμα, η έλλειψη αυτή επαφής;

Θα συμφωνήσω απόλυτα με την τοποθέτησή σας σχετικά με τη στάση μεγάλου μέρους της κοινωνίας απέναντι στο πολιτικό σύστημα.

Και για αυτό, το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης το έχουν τα πολιτικά κόμματα και οι εκφραστές τους.

Η αποχή είναι συνειδητή πολιτική στάση των ψηφοφόρων που καταδεικνύει την εξάντληση των αποθεμάτων ανοχής των πολιτών.

Είναι κριτική επιλογή που υποδηλώνει πολιτική δυσαρέσκεια για λάθη και παραλείψεις των κυβερνήσεων, κυρίως στον τρόπο λειτουργίας του κρατικού μηχανισμού.

Οι πολίτες απαιτούν από όλους μας συνέπεια λόγων και έργων, ουσιαστική συζήτηση και όχι επικοινωνιακή διαχείριση με προσχηματικούς διαλόγους.

Επιζητούν τη συνεννόηση, τη συναίνεση, τη σύνθεση.

Εμείς έχουμε αποδείξει έμπρακτα και διαχρονικά ότι ασκούμε με ευθύνη τον εκάστοτε θεσμικό μας ρόλο.

Στηρίξαμε σειρά διαρθρωτικών και χρηματοπιστωτικών μέτρων για τη βιώσιμη διόρθωση των δημοσίων οικονομικών και για την απελευθέρωση δυνάμεων και πόρων στην Οικονομία.

Άλλοι αποχωρούσαν από τη Βουλή όταν συζητούσαμε, ενδεικτικά, για τη Συνταγματική Αναθεώρηση και την αλλαγή του Άρθρου 16 για την Παιδεία.

Μεταρρύθμιση που τουλάχιστον λεκτικά την υποστήριζαν, αλλά στην πράξη φοβήθηκαν το πολιτικό κόστος.

Το πέπλο της ατιμωρησίας έχει πλέον απλωθεί για τα καλά πάνω απ’ το πολιτικό και επιχειρηματικό γίγνεσθαι. Το ΠΑΣΟΚ θέσπισε την ατιμωρησία το 2003 με το νόμο περί ευθύνης υπουργών, αλλά η Νέα Δημοκρατία το 2008 δεν αναθεώρησε το επίμαχο άρθρο του Συντάγματος. Θεωρείτε ότι τα δύο αυτά κόμματα εμπαίζουν το λαό με τη σύσταση επιτροπών διερεύνησης των σκανδάλων τους, με δεδομένη την παραγραφή;

Καταρχήν να σας θυμίσω ότι το ΠΑΣΟΚ αποχώρησε από την Αναθεώρηση του Συντάγματος. Από την κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία.

Θεωρώ ότι πρέπει να αλλάξει ο Νόμος περί ευθύνης υπουργών, ώστε ο χρόνος παραγραφής που ισχύει για κάθε πολίτη να ισχύει και για τους υπουργούς.

Να υπάρξει δημοσιοποίηση του κόστους των μεγάλων έργων και των Προμηθειών του Δημοσίου καθώς και της Έκθεσης Σκοπιμότητας και Αναγκαιότητας για την εκτέλεση μεγάλων έργων και προμηθειών.

Και φυσικά διαφάνεια, αληθινή διαφάνεια, στη χρηματοδότηση των κομμάτων.

Αυτά, και κάποια ακόμα, ζητήσαμε να τα νομοθετήσουμε μαζί με την κυβέρνηση, εντός πέντε μηνών, ως τον περασμένο Ιούνιο.

Και μέχρι σήμερα δε έχει γίνει κάτι ουσιαστικό.

Μόνο ορισμένα περιορισμένα τμήματα τέτοιων μέτρων προωθούνται ως κυβερνητικές νομοθετικές πρωτοβουλίες, άτολμα, αποσπασματικά και απελπιστικά αργά.

Γιατί δεν επιμένετε στο αναδρομικό «πόθεν έσχες» όλων των πολιτικών για να δούμε τελικά που πήγαν τα λεφτά;

Η Νέα Δημοκρατία, δια του Πρόεδρου της κ. Σαμαρά, έχει ζητήσει να διερευνηθεί από ειδικό σώμα δικαστικών το «πόθεν έσχες» όσων διετέλεσαν Υπουργοί και Υφυπουργοί από το 1974.

Με σημεία αναφοράς την αρχή της πολιτικής τους σταδιοδρομίας και το τέλος, ή μέχρι σήμερα, αν είναι εν ενεργεία.

Να δούμε ποιοι πλούτισαν υπερβολικά και «περίεργα».

Επισήμως η κυβέρνηση δεν έχει απαντήσει. Αναμένουμε…

Πάντως πριν από μερικές εβδομάδες ακούσαμε τον κ. Μπεγλίτη, για παράδειγμα, να λέει δημόσια ότι «από τα εξοπλιστικά προγράμματα, διαχρονικά, φτιάχτηκαν προσωπικές σταδιοδρομίες και προσωπικές περιουσίες»!

Αυτή η φοβερή καταγγελία όμως έχει «εξατμισθεί».

Πως κρίνετε τις πρώτες βδομάδες εφαρμογής του Καλλικράτη;

Από την συζήτηση του σχετικού Νομοσχεδίου είχαμε τονίσει ότι μια τέτοια μεταρρύθμιση πρέπει να εξυπηρετεί ορισμένες αρχές και προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων είναι η ριζική αναδιάρθρωση του Δημόσιου Τομέα, η ανακατανομή πόρων, αρμοδιοτήτων και εξουσιών, η δημοσιονομική αποκέντρωση, η εξάλειψη των γραφειοκρατικών μηχανισμών, η χωροταξική οργάνωση με αντικειμενικά, κοινωνικά και οικονομικά, κριτήρια.

Αυτές οι προϋποθέσεις απουσιάζουν από την πρωτοβουλία της Κυβέρνησης.

Αυτές οι εκτιμήσεις επιβεβαιώνονται σήμερα από την εφαρμογή του Καλλικράτη.

Ας ευχηθούμε σύντομα να διορθωθούν τα λάθη και να καλυφθούν οι παραλείψεις.

ΠΑΣΟΚ-ΝΔ ψήφισαν τις συμβάσεις παραχώρησης των εθνικών μας δρόμων στους εργολάβους, οι οποίοι δεν συμμετέχουν στα έργα με πάνω από 10%. Ο λαός καλείται να πληρώσει την κατασκευή των αυτοκινητοδρόμων μέσω διοδίων, τη στιγμή που πληρώνει μάλιστα ευρωπαϊκά τα ακριβότερα τέλη κυκλοφορίας. Εκτός της πολιτικής ανυπακοής, η μη πληρωμή των διοδίων γίνεται και βιοποριστικά, κυρίως από επαγγελματίες. Η Φθιώτιδα γεμίζει διόδια, όπως προέβλεπαν οι συμβάσεις που υπέγραψε ο πρώην υπουργός Γ. Σουφλιάς, και ο μόνος που αντιστέκεται είναι ο λαός της. Θεωρείτε δικαιολογημένη την άποψη των πολιτών ότι οι πολιτικοί αποτελούν το πολιτικό προσωπικό των εταιρειών και πως μπορεί να λυθεί το θέμα;

Σύμφωνα με τη σχετική Σύμβαση, οι σταθμοί διοδίων, μετωπικοί ή πλευρικοί, θα τίθενται σε λειτουργία και εκμετάλλευση μόνο εφ’ όσον ολόκληρο το αντίστοιχο υποτμήμα έχει ολοκληρωθεί και παραδοθεί προς χρήση.

Αυτά όμως τα έργα, κύρια και συνοδευτικά, δεν έχουν ολοκληρωθεί με αποκλειστική ευθύνη της παρούσας Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Κυβέρνηση η οποία έχει ουσιαστικά σταματήσει κάθε δημόσια επένδυση στο Νομό Φθιώτιδας.

Κυβέρνηση η οποία δεν έχει προχωρήσει και στην ολοκλήρωση του αντίστοιχου παράδρομου, η κατασκευή του οποίου είναι ευθύνη του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.

Σε κάθε περίπτωση, και έχω τοποθετηθεί έγκαιρα και δημόσια, και στην εφημερίδα σας, ο πολλαπλασιασμός των διοδίων και μάλιστα εκεί που δεν πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις, δεδομένης και της δυσμενούς τρέχουσας οικονομικής και κοινωνικής συγκυρίας, αποτελεί ένα ακόμη φορτίο για τον Έλληνα πολίτη.

Φορτίο που γίνεται επαχθέστερο με την προσθήκη νέων διοδίων στο Νομό Φθιώτιδας, χωρίς να έχουν προηγουμένως ολοκληρωθεί τα προβλεπόμενα εκ των συμβάσεων έργα.

Από την άλλη πλευρά όμως, σε μία Πολιτεία Δικαίου δεν υπάρχουν περιθώρια για ακραίες αντιδράσεις. Και βεβαίως όταν επιχειρηθούν είναι καταδικαστέες. Εν προκειμένω μία διεύρυνση του «φαινομένου της ανυπακοής» τείνει να διαμορφώσει ατμόσφαιρα γενικευμένης ασυδοσίας, απειθαρχίας και ανομίας, λειτουργεί διαλυτικά για την ήδη διαταραγμένη κοινωνική συνοχή και δημιουργεί αρνητικά πρότυπα.

Η επιδημία όμως του «δεν πληρώνω» έχει προσβάλει και το Ελληνικό Δημόσιο. Δημόσιο το οποίο αθετεί ανειλημμένες υποχρεώσεις του, δημιουργώντας ένα εσωτερικό χρέος που εκτιμάται, σήμερα, στα 10 δισ. ευρώ.

Αποτελεί, συνεπώς, πρωτίστως ευθύνη της Κυβέρνησης η εμπέδωση κλίματος δικαίου και νομιμότητας.

Συνέντευξη στο περιοδικό “Επίκαιρα” – “Σήμερα γίνεται αντιληπτό, ότι το υπάρχον Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα του δημοσίου χρέους”

Πρόσφατα φέρατε στη Βουλή το θέμα του «αναγκαστικού» κατοχικού δανείου της Γερμανίας. Τι προσδοκάτε μ’ αυτή σας την πρωτοβουλία;

Όπως έχει παρουσιασθεί σε σειρά άρθρων του Περιοδικού σας, το ζήτημα των οφειλών της Γερμανίας λόγω του «αναγκαστικού» κατοχικού δανείου, είναι διαχρονικά ξεκάθαρο, ανοικτό και διεκδικούμενο από την ελληνική πλευρά.

Το ερώτημα που εγείρεται είναι με ποιόν τρόπο σκέφτεται η παρούσα Κυβέρνηση να θέσει υπό δικαιοδοτική κρίση αυτό το ζήτημα και αν υπάρχουν περιορισμοί στις απαιτήσεις λόγω της σύναψης του «Μνημονίου».

Είναι γνωστό ότι το «Μνημόνιο» επιβάλλει οι πληρωμές της χώρας μας να καταβάλλονται στο ακέραιο, χωρίς μείωση λόγω συμψηφισμού ή ύπαρξης ανταπαίτησης.

Μιας και ο λόγος περί Γερμανίας, γιατί η Ν.Δ. είναι αντίθετη με την πρόταση για τη συνταγματική κατοχύρωση κανόνων ελλείμματος και χρέους;

Η Ν.Δ. συμφωνεί με την αναγκαιότητα ύπαρξης δημοσιονομικού πλαισίου και κανόνων οι οποίοι συμβάλλουν στην ενίσχυση της δημοσιονομικής προσαρμογής και στην επίτευξη μόνιμης πειθαρχίας στα δημόσια οικονομικά.

Τέτοιοι κανόνες άλλωστε ήδη υπάρχουν, σε διάφορες εκδοχές, όπως είναι του προϋπολογισμού, των ορίων στις δημόσιες δαπάνες, του «χρυσού κανόνα».

Χαρακτηριστικό μάλιστα παράδειγμα κανόνα προϋπολογισμού είναι το ίδιο το  «Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης», το οποίο θέτει όρια στο έλλειμμα και στο χρέος, ενώ ορίζει, ως μεσοπρόθεσμο στόχο για τα κράτη-μέλη, την υποχρέωση τήρησης σχεδόν ισοσκελισμένου ή πλεονασματικού προϋπολογισμού.

Το ζητούμενο συνεπώς είναι η εφαρμογή αυτών των κανόνων, με την υποχρέωση λογοδοσίας από τις δημοσιονομικές αρχές, τη διαμόρφωση ενός ορθολογικού πλαισίου κυρώσεων και την πρόβλεψη ρήτρας παρέκκλισης σε εξαιρετικές περιπτώσεις.

Η συνταγματική κατοχύρωση των κανόνων προσδίδει συστημική ακαμψία, εισάγοντας περιορισμούς στη αναγκαία, σε ορισμένες φάσεις του οικονομικού κύκλου, λελογισμένη δημοσιονομική ευελιξία.

Επιμένετε όμως στην αναγκαιότητα πλεονασματικών προϋπολογισμών;

Κε. Κοτταρίδη, σήμερα γίνεται αντιληπτό τόσο από την Κυβέρνηση όσο και από την «Τρόικα», με μεγάλη βέβαια χρονική καθυστέρηση, ότι το υπάρχον Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα του δημοσίου χρέους, της δυναμικής και της βιωσιμότητάς του.

Χρέος το οποίο αναμένεται να διευρυνθεί κατά 30 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ την περίοδο 2009-2013.

Χρέος το οποίο, για να μειωθεί στο 60% του ΑΕΠ, σύμφωνα με πρόσφατη Έκθεση του Ινστιτούτου Bruegel, επιβάλλει ετήσια πρωτογενή πλεονάσματα από 8,4% έως 14,5% του ΑΕΠ για τα επόμενα 20 χρόνια, κάτι που καμία χώρα δεν έχει επιτύχει μέχρι σήμερα.

Συνεπώς, η αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτεί, εκτός από τη διαμόρφωση μιας συνολικής λύσης σε Ευρωπαϊκό επίπεδο (μεταξύ άλλων με την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής και τη μείωση του επιτοκίου της δανειακής σύμβασης), τη δημιουργία, όπως σωστά με ρωτήσατε, πλεονασματικών προϋπολογισμών, την υιοθέτηση αναπτυξιακών πρωτοβουλιών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, και την ορθολογική διαχείριση και διαφανή αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Επιλογές που, μέχρι σήμερα, απουσιάζουν από την εφαρμοζόμενη κυβερνητική πολιτική.

Εάν συμφωνείτε με την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου γιατί αντιδράσατε τόσο έντονα στις ανακοινώσεις της Κυβέρνησης;

Κε. Κοτταρίδη, πως να παρακολουθήσεις τις συνεχείς παλινωδίες της Κυβέρνησης;

Πώς να συμφωνήσεις όταν στο Μνημόνιο και σε όλες τις επικαιροποιημένες εκδοχές του δεσμεύεται να προχωρήσει στην «πώληση περιουσιακών στοιχείων», όπως επαναλαμβάνουν και τα μέλη της «Τρόικας», και σήμερα προαναγγέλλει ειδικό νόμο για την απαγόρευση πώλησης γης;

Πως να συμφωνήσεις όταν τον Ιούνιο του 2010, από την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, προσδοκούσε να εισπράξει 3 δισ. ευρώ την τριετία 2011-2013, τον Δεκέμβριο 7 δισ. ευρώ για την ίδια περίοδο, και σήμερα 15 δισ. ευρώ για τη διετία 2011-2012;

Πως να συμφωνήσεις όταν προσδοκούσε να αντλήσει 2,5 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις μέσα στο 2010, και τελικά δεν πραγματοποίησε καμία;

Η Ν.Δ. δεν μπορεί να συμφωνήσει με μια Κυβέρνηση που παλινωδεί και που δεν διαθέτει ολοκληρωμένο και συνεκτικό σχέδιο αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου.

Σε κάθε περίπτωση η ΝΔ, έγκαιρα, αναλυτικά και με συνέπεια παρουσίασε την πρότασή της.

Συνεπώς τι πρέπει να αξιοποιηθεί και πως;

Καταρχήν «αξιοποιώ» σημαίνει δίνω αξία σε κάποιο περιουσιακό στοιχείο που έως τώρα παραμένει ανενεργό ή απαξιώνεται.

Μετατρέπω δηλαδή αδρανείς πόρους σε τμήμα του εθνικού ενεργητικού.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να αξιοποιηθούν αυτοί οι πόροι, εμπορικά και επενδυτικά, χωρίς το δημόσιο να χάσει την κυριότητά τους, διασφαλίζοντας τη διαφάνεια, την τήρηση των κανόνων και την αποδοτικότητα.

Με ενοικίαση, με leasing, με μακροχρόνιες μισθώσεις, με ΣΔΙΤ, με συμβάσεις παραχώρησης, με χρήση σύγχρονων και πιο σύνθετων εργαλείων διαχείρισης χαρτοφυλακίου ακινήτων (τιτλοποιήσεις ιδιοχρησιμοποιούμενων ακινήτων, δημιουργία εταιρειών συμμετοχών κ.α.).

Ενώ μπορούν να υλοποιηθούν και «ώριμες» αποκρατικοποιήσεις που είχαν σχεδιαστεί, δρομολογηθεί και ωριμάσει επί διακυβέρνησης Ν.Δ.

Και με τις οποίες το ΠΑΣΟΚ ως Αξιωματική Αντιπολίτευση σφόδρα αντιδρούσε και «ανέβαινε στα κεραμίδια».

Βέβαια  στη συνέχεια, ως Κυβέρνηση, αρχικώς τις «πάγωσε» και σήμερα τις περιλαμβάνει στο Πρόγραμμα Αποκρατικοποιήσεών της.

Και πως θα βρεθούν τα κεφάλαια σήμερα χωρίς την πώληση περιουσιακών στοιχείων;

Μεταξύ άλλων με την μέθοδο της προχρηματοδότησης. Αυτή επιτρέπει να διαχωριστεί ο χρόνος είσπραξης κεφαλαίων, με προείσπραξη εσόδων και υπεραξιών, από το μεταγενέστερο χρόνο αξιοποίησης της περιουσίας.

Για παράδειγμα, στην πιο απλή μορφή, «προεισπράττει» έσοδα το Κράτος από την ενοικίαση ενός ακινήτου του μέσω τραπεζικού δανεισμού, και τα μελλοντικά έσοδα από το ακίνητο αποπληρώνουν το πιστωτικό ίδρυμα.

Σε πιο σύνθετη μορφή, «προεισπράττει» έσοδα το Κράτος μέσω δημιουργίας Αμοιβαίων Κεφαλαίων και σύστασης εταιριών συμμετοχών έναντι μελλοντικών εσόδων από εκμετάλλευση και υπεραξίες.

Και όταν το Κράτος πουλήσει μερίδια ή μετοχές εκχωρεί δικαιώματα εκμετάλλευσης και μελλοντικών υπεραξιών, όχι όμως και την κυριότητα των ακινήτων.

Βέβαια, για να βελτιωθούν οι αξίες και οι υπεραξίες στα ακίνητα, πρέπει να αρθούν, με νομοθετικές παρεμβάσεις, οι πολλαπλοί περιορισμοί σε τίτλους, χρήσεις γης και όρους δόμησης.

Και γιατί δεν συζητάτε με την Κυβέρνηση αυτές τις προτάσεις σας;

Καταρχάς να θυμίσω ότι η Ν.Δ. ως Κυβέρνηση καλούσε την τότε Αντιπολίτευση σε συνεννόηση για την αντιμετώπιση της κρίσης η οποία είχε προσβάλλει και την Ελλάδα. Τότε ο κ. Παπανδρέου αρνήθηκε κάθε συνεννόηση με το επιχείρημα ότι δεν υφίσταται παγκόσμια κρίση.

Η Ν.Δ ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, αντιθέτως, κατέθεσε εγκαίρως προτάσεις για την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου. Η Κυβέρνηση, αρχικώς τις αγνόησε και στη συνέχεια τις διαστρέβλωσε.

Έρχεται λοιπόν σήμερα η Κυβέρνηση, και λόγω των αδιεξόδων στην πολιτική της (βαθιά ύφεση, υψηλός πληθωρισμός, διόγκωση της ανεργίας) και στη λειτουργία της (διαχειριστική ανεπάρκεια, προχειρότητα, παλινωδίες, αργά ανακλαστικά, εσωτερικές τριβές) αναζητά «συνενόχους».

Νομίζει ότι με διαδοχικά εκβιαστικά διλήμματα θα επιβάλλει συνεχώς  «μονοδρομήσεις».

Όπως αυτόν της προσφυγής στο ΔΝΤ, που όπως αποδεικνύεται σήμερα, ήταν εξαρχής συνειδητή επιλογή της ηγεσίας της Κυβέρνησης.

Όμως τα ψέματα έχουν «κοντά ποδάρια»…

Τέλος, ποιά είναι η εκτίμησή σας για τις τελευταίες εξελίξεις στον τραπεζικό τομέα και για την αντίδραση της Κυβέρνησης;

Κε. Κοτταρίδη, είναι γεγονός ότι ο τραπεζικός τομέας, σε συνθήκες βαθιάς και παρατεταμένης κρίσης, δέχεται ισχυρές πιέσεις τόσο στο παθητικό του (εκροή καταθέσεων, αδυναμία πρόσβασης στη διατραπεζική αγορά, σταδιακή απεξάρτηση από το Ευρωσύστημα) όσο και στο ενεργητικό του (επιδείνωση της ποιότητας του χαρτοφυλακίου δανείων).

Αυτές τις δυσχέρειες καλείται σήμερα να αντιμετωπίσει μέσα από πρωτοβουλίες αναπροσαρμογής της επιχειρησιακής στρατηγικής (όπως είναι και η πραγματοποίηση εξαγορών και συγχωνεύσεων), αναδιάρθρωσης του ενεργητικού και περιορισμού του λειτουργικού κόστους.

Από την πλευρά της η Κυβέρνηση, σε πλήρη αναντιστοιχία με τη θέση της ως Αντιπολίτευση, έχει προχωρήσει, ορθώς, στην παράταση και επέκταση του προγράμματος ενίσχυσης της ρευστότητάς τους.

Ζητούμενο βέβαια παραμένει να διασφαλιστεί από την Κυβέρνηση ότι μέρος αυτής της ρευστότητας θα διοχετευτεί στην πραγματική οικονομία, κάτι που δυστυχώς δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα.

Πρέπει όμως να επισημανθεί ότι ο Υπουργός Οικονομικών, για μια ακόμη φορά, βιάστηκε να θριαμβολογήσει, αντί να αξιολογεί συνεχώς τις εξελίξεις με νηφαλιότητα, υπευθυνότητα και σταθερό κριτήριο το δημόσιο συμφέρον.

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Κεφάλαιο” – “Αξιοποιώ σημαίνει δίνω αξία σε κάποιο περιουσιακό στοιχείο που έως τώρα παραμένει ανενεργό ή απαξιώνεται”

Τι πρέπει να αποκρατικοποιηθεί;

Η Ν.Δ. πιστεύει στην υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου προγράμματος αποκρατικοποιήσεων, μέσω πώλησης, συμβάσεων παραχώρησης, εισόδου στρατηγικού επενδυτή, μετοχοποίησης και δημιουργίας εταιρειών συμμετοχών.

Εκτιμά ότι μπορούν να υλοποιηθούν «ώριμες» αποκρατικοποιήσεις που είχαν σχεδιαστεί και δρομολογηθεί επί της διακυβέρνησής της.

Και με τις οποίες η τότε Αξιωματική Αντιπολίτευση διαφωνούσε και αντιδρούσε, και τις οποίες, στη συνέχεια, ως Κυβέρνηση, αρχικώς «πάγωσε» και σήμερα τις περιλαμβάνει στο Πρόγραμμα Αποκρατικοποιήσεών της (π.χ. αξιοποίηση συμμετοχής σε ΔΕΠΑ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ και Ελληνικές Αλυκές, είσοδος στρατηγικών επενδυτών στα περιφερειακά αεροδρόμια της χώρας μέσω συμβάσεων παραχώρησης, αξιοποίηση της συμμετοχής του δημοσίου στο Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών κ.ά.).

Απομένει η Κυβέρνηση να περάσει από τη θεωρία στην πράξη.

Και σε αυτό το σημείο, πέραν της απουσίας ενός ολοκληρωμένου και συνεκτικού σχεδίου, εστιάζουμε την κριτική μας.

Ας μην λησμονούμε άλλωστε το γεγονός ότι ενώ η Κυβέρνηση, στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, εκτιμούσε ότι θα αντλήσει 2,5 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις μέσα στο 2010, τελικά δεν πραγματοποίησε καμία.

Και τι να αξιοποιηθεί;

«Αξιοποιώ» σημαίνει δίνω αξία σε κάποιο περιουσιακό στοιχείο που έως τώρα παραμένει ανενεργό ή απαξιώνεται.

Μετατρέπω δηλαδή αδρανείς πόρους σε τμήμα του εθνικού ενεργητικού.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να αξιοποιήσει η Κυβέρνηση αυτούς τους πόρους, χωρίς να χάσει την κυριότητά τους, διασφαλίζοντας τη διαφάνεια, την τήρηση των κανόνων και την αποδοτικότητα.

Με μακροχρόνιες μισθώσεις, με leasing, με ΣΔΙΤ, με συμβάσεις παραχώρησης, με χρήση σύγχρονων εργαλείων διαχείρισης χαρτοφυλακίων ακινήτων (τιτλοποιήσεις ιδιοχρησιμοποιούμενων ακινήτων, δημιουργία ανώνυμης εταιρείας επενδύσεων σε ακίνητη περιουσία, δημιουργία εταιρειών συμμετοχών, τεχνικές μίσθωσης και επαναμίσθωσης κ.ά.).

Μιλήσατε για μορφές προ-χρηματοδότησης, το bridge financing, που θα οδηγήσουν στα ρευστά κεφάλαια των 50 δισ. ευρώ. Παράδειγμα;

Το bridge financing επιτρέπει να διαχωριστεί ο χρόνος είσπραξης ρευστού (με προείσπραξη εσόδων και υπεραξιών) από το μεταγενέστερο χρόνο αξιοποίησης της περιουσίας (ακόμη και εμπορικής, χωρίς όμως την πώλησή της).

Για παράδειγμα, στην πιο απλή μορφή, «προεισπράττει» έσοδα το Κράτος από την ενοικίαση ενός ακινήτου του μέσω τραπεζικού δανεισμού, και τα μελλοντικά έσοδα από το ακίνητο αποπληρώνουν το πιστωτικό ίδρυμα.

Σε πιο σύνθετη μορφή, «προεισπράττει» έσοδα το Κράτος μέσω δημιουργίας Αμοιβαίων Κεφαλαίων και σύστασης εταιριών συμμετοχών έναντι μελλοντικών εσόδων από εκμετάλλευση και υπεραξίες.

Και όταν το Κράτος πουλήσει μερίδια ή μετοχές εκχωρεί δικαιώματα εκμετάλλευσης και μελλοντικών υπεραξιών, όχι όμως και την κυριότητα των ακινήτων.

Βέβαια, για να γίνουν με αποδοτικό τρόπο αυτές οι ενέργειες, πρέπει να αρθούν, με νομοθετικές παρεμβάσεις, οι πολλαπλοί περιορισμοί σε τίτλους, χρήσεις και όρους δόμησης.

Επιμείνατε στην αξιοποίηση μαρίνων και λιμανιών.
Αναφερθήκαμε στη σύναψη συμβάσεων παραχώρησης για τα λιμάνια και τους περιφερειακούς λιμένες (μαρίνες).

Πρωτοβουλίες που μπορούν να δώσουν πνοή στο νησιωτικό τουρισμό και ώθηση στην περιφερειακή ανάπτυξη.

Πρωτοβουλίες που μπορούν να συμπληρωθούν με τη δημιουργία νέων μαρίνων, ώστε μέσα από τις αναμενόμενες συνέργειες (προσβασιμότητας, κόστους και απόστασης), να αναπτυχθούν πολλαπλοί ελκυστικοί προορισμοί και να καλλιεργηθεί ο «αρχιπελαγικός τουρισμός».

Ο ορυκτός πλούτος πωλείται ή αξιοποιείται;

Δεν πωλείται και δεν είναι προς συνεκμετάλλευση.

Σίγουρα όμως αξιοποιείται.

Με επωφελείς δράσεις τόσο, και κυρίως, για το δημόσιο συμφέρον όσο και για τους δυνητικούς επενδυτές.

Στον χώρο της ενέργειας;

Η διασφάλιση της ενεργειακής επάρκειας, ασφάλειας και ισορροπίας της χώρας μας επιβάλλεται να αντιμετωπισθεί με υπευθυνότητα, έγκαιρο προγραμματισμό, αποτελεσματικό σχεδιασμό, συνεργασία των εμπλεκομένων φορέων, δημόσιων και ιδιωτικών.

Προς αυτή την κατεύθυνση, η Ν.Δ. έχει προτείνει τη διάθεση των νέων λιγνιτικών πεδίων, με δημόσιο διαγωνισμό, σε ιδιώτες επενδυτές, ενώ ανέλαβε πρωτοβουλίες για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και δράσεις για να καταστήσει τη χώρα ενεργειακό κόμβο.

Σε όλα αυτά, η παρούσα Κυβέρνηση αντιδρά αμήχανα και σπασμωδικά, παλινωδεί και υπονομεύει διεθνείς ενεργειακές συμφωνίες, ματαιώνει επενδυτικά έργα, μοιράζει έωλες υποσχέσεις, όπως οι τελευταίες προς τους αγρότες για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών.

Στο Ελληνικό τι πρέπει να γίνει;

Πρώτα απ’ όλα είναι να ξεκαθαρίσουμε το ιδιοκτησιακό καθεστώς της έκτασης, και να προσδιορίσουμε χρήσεις γης και όρους εκμετάλλευσης.

Ασφαλώς θα πρέπει να προχωρήσουμε στη δημιουργία ενός μεγάλου μητροπολιτικού πάρκου, του οποίου το κόστος κατασκευής, συντήρησης και ασφάλειας θα καλύπτεται από την εμπορική αξιοποίηση μικρού μέρους της συνολικής έκτασης.

Συνέντευξη στην Εφημερίδα “Αποκαλύψεις” – “Η Κυβέρνηση δεν συζητά υπεύθυνα με τις πολιτικές δυνάμεις, προσπαθεί να τις καταστήσει συνυπεύθυνες”

1η. Σε τι υπολείπεται το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής της Κυβέρνησης, ώστε να είναι πιθανή η λήψη επιπλέον μέτρων, όπως προειδοποίησε ο επικεφαλής του Εurogroup κ. Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ;

Το Πρόγραμμα δεν αντιμετωπίζει με βιώσιμο τρόπο το πρόβλημα ελλείμματος και χρέους της ελληνικής οικονομίας. Σε ότι αφορά το δημοσιονομικό έλλειμμα, η όποια μείωσή του οφείλεται στις απανωτές φορολογικές επιβαρύνσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων, στις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων, στις διαδοχικές μειώσεις του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, και στη «στάση πληρωμών» του κράτους απέναντι στους πιστωτές του. Ακόμη όμως και με αυτές τις Κυβερνητικές επιλογές, το έλλειμμα θα διαμορφωθεί σε υψηλότερο επίπεδο σε σχέση με τις εκτιμήσεις του Προγράμματος – κατά 1,5% περίπου του ΑΕΠ το 2010, λόγω, κυρίως, της υστέρησης των εσόδων. Σε ότι αφορά το δημόσιο χρέος, το ύψος του μεγαλώνει, το κόστος εξυπηρέτησής του διευρύνεται και η δυναμική του διατηρείται (το χρέος αναμένεται να αυξηθεί κατά 30% του ΑΕΠ την περίοδο 2009-2013). Αυτή η εξέλιξη των δημοσιονομικών μεγεθών έχει ήδη επιφέρει και θα επιβάλλει νέα μέτρα. Μέτρα που οδηγούν σε ένα μακροχρόνιο «παγετώνα» την Ελληνική οικονομία.

2η. Για αυτά τα νέα μέτρα η Κυβέρνηση διαρκώς επαναλαμβάνει ότι θα καλέσει τα κόμματα της Αντιπολίτευσης να τοποθετηθούν. Τι θα κάνετε;

Η συστηματική συζήτηση για τα μείζονα θέματα της χώρας, μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων, είναι πολύ σοβαρή υπόθεση.Το ΠΑΣΟΚ, διαχρονικά, ως Κυβέρνηση την αγνοούσε και ως Αντιπολίτευση πάντα την τορπίλιζε. Τώρα, ως Κυβέρνηση, παρά τα αδιέξοδα των επιλογών της, δεν προσπαθεί να συζητήσει υπεύθυνα με τις πολιτικές δυνάμεις. Επιχειρεί μόνο να τις καταστήσει  συνυπεύθυνες. Έτσι, η Κυβέρνηση αναζητά συμμετοχή από τις πολιτικές δυνάμεις για την επιβολή ενός «νέου Μνημονίου» για την περίοδο 2012-2015, με επιπλέον μέτρα «ασφυξίας» ύψους τουλάχιστον 15 δισ. ευρώ. Λησμονεί, όμως, ότι έχει ήδη λάβει μέτρα 38 δισ. ευρώ για τα έτη 2010 και 2011, πολύ περισσότερα απ’ όσα αναγράφει στο ίδιο το «Μνημόνιο». Μεταξύ δε των προτεινόμενων, από το ΔΝΤ, νέων μέτρων είναι η αύξηση του ΦΠΑ, η μείωση των επιδομάτων, η αύξηση των τιμολογίων των ΔΕΚΟ. Σ’ αυτή την αδιέξοδη πολιτική η Κυβέρνηση ας μην αναζητά «συνενόχους».

3η. Περιθώρια για μέτρα κοινωνικού χαρακτήρα υπάρχουν;

Είναι αλήθεια ότι, στην παρούσα φάση, τα δημοσιονομικά περιθώρια για τη λήψη τέτοιων μέτρων είναι στενά. Και καθίστανται πιο περιορισμένα λόγω της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής. Υπάρχει όμως η δυνατότητα άρσης κάποιων αδικιών, όπως αυτή με τις περικοπές στις συντάξεις, ειδικά τις χαμηλές. Η όποια όμως αποκατάσταση αυτών θα πρέπει να συνοδεύεται από αντίστοιχη περιστολή σε σπατάλες που ενσωματώνονται σε συγκεκριμένους κωδικούς του Προϋπολογισμού. Και τέτοιους, η Ν.Δ., με πολύ συγκεκριμένο τρόπο, έχει παρουσιάσει από τον περασμένο Ιούλιο.

4η. Με βάση και τις Ευρωπαϊκές εξελίξεις, ποια είναι η δική σας πρόταση;

Οι τελευταίες εξελίξεις επιβεβαιώνουν βασικές, σταθερές, διαπιστώσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης:

1η. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα χρέους, κοινό στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.

2η. Το «θεραπευτικό σχήμα» που έχει τεθεί σε εφαρμογή στη χώρα μας δεν είναι κατάλληλο. Οι εναλλακτικές επιλογές που συζητούνται σήμερα αποτελούν ομολογία αποτυχίας του «Μνημονίου».

Απαιτείται συνεπώς μια συνολική, συνεκτική και πειστική λύση για την Ευρώπη και τη χώρα μας. Χρειάζονται, σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, συντονισμένες και ολοκληρωμένες λύσεις για την αντιμετώπιση του χρέους και σε εθνικό επίπεδο, πειστικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του χρέους, του ελλείμματος και της ύφεσης.

Πιο συγκεκριμένα, απαιτούνται:

  • Η επίτευξη τουλάχιστον ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, και όχι απλώς πρωτογενών πλεονασμάτων (με μέτρα μείωσης της φοροδιαφυγής, περιστολής της σπατάλης και βελτίωσης της αποτελεσματικότητας των πόρων).
  • Η προώθηση, παράλληλα με τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης και προσαρμογής, αναπτυξιακών δράσεων (με την ταυτόχρονη σταδιακή μείωση των φόρων).
  • Η άμεση καταγραφή, ορθολογική διαχείριση και διαφανής αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.
  • Η προώθηση ενός τολμηρού, αλλά ρεαλιστικού, προγράμματος αποκρατικοποιήσεων (η Κυβέρνηση δεν έχει κάνει ούτε μία αποκρατικοποίηση μέχρι σήμερα, ενώ προσδοκούσε να αντλήσει 2,5 δισ. ευρώ το 2010).
  • Η επιδίωξη επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής και η μείωση του επιτοκίου του χρέους των 110 δισ. ευρώ.
  • Η επιδίωξη της θεσμοθέτησης και έκδοσης ευρωομολόγου.

5η. Μετά τη συνάντηση του κ. Σαμαρά τόσο με τον κ. Προβόπουλο όσο με τον κ. Τρισέ, εκτιμάτε ότι μπορεί κάποια στιγμή να αντιμετωπίσει κάποιους είδους πρόβλημα το ελληνικό τραπεζικό σύστημα;

Στην Ελλάδα, σε αντιδιαστολή με άλλες χώρες, η δημοσιονομική κρίση είχε επιπτώσεις και στον τραπεζικό τομέα. Επιπτώσεις κυρίως στη ρευστότητά τους, λόγω της πιστοληπτικής υποβάθμισής τους, της μείωσης των καταθέσεων, της αδυναμίας πρόσβασης στη διατραπεζική αγορά, των αυξημένων επισφαλειών. Αυτές τις προκλήσεις καλείται σήμερα να αντιμετωπίσει το τραπεζικό σύστημα μέσα από πρωτοβουλίες αναδιάρθρωσης, κυρίως, του ενεργητικού τους. Είναι όμως αναγκαία και η συνέχιση της παροχής χρηματοδότησης προς τα πιστωτικά ιδρύματα από την ΕΚΤ. Ενώ και η Κυβέρνηση οφείλει να τα ενισχύσει με «πακέτα ρευστότητας». Ζητούμενο βέβαια παραμένει να διασφαλιστεί από την Κυβέρνηση ότι η παροχή αυτής της ρευστότητας θα διοχετευτεί στην πραγματική οικονομία, κάτι που δυστυχώς δεν γίνεται μέχρι σήμερα.

6η. Συμφωνείτε με το κίνημα του «δεν πληρώνω»;

Σε μία Πολιτεία Δικαίου δεν υπάρχουν περιθώρια για τέτοιες αντιδράσεις. Και βεβαίως όταν επιχειρηθούν είναι καταδικαστέες. Εν προκειμένω μία διεύρυνση του «φαινομένου της ανυπακοής» τείνει να διαμορφώσει ατμόσφαιρα γενικευμένης ασυδοσίας, απειθαρχίας και ανομίας, λειτουργεί διαλυτικά για την ήδη διαταραγμένη κοινωνική συνοχή και δημιουργεί αρνητικά πρότυπα. Η επιδημία όμως του «δεν πληρώνω» έχει προσβάλει και το Ελληνικό Δημόσιο. Δημόσιο το οποίο αθετεί ανειλημμένες υποχρεώσεις του, δημιουργώντας ένα εσωτερικό χρέος που εκτιμάται, σήμερα, στα 10 δισ. ευρώ. Αποτελεί, συνεπώς, πρωτίστως ευθύνη της Κυβέρνησης η εμπέδωση κλίματος δικαίου και νομιμότητας.

7η. Πως εξηγείτε τη στασιμότητα των δημοσκοπικών ποσοστών που εμφανίζει η Ν.Δ.;

Οι δημοσκοπήσεις δεν συνιστούν παρά μία «φωτογραφία της στιγμής». Η εγκυρότερη δημοσκόπηση είναι οι κάλπες. Και, στις πρόσφατες εκλογές η Ν.Δ. έδειξε ότι ανακάμπτει. Βέβαια, οι αυτοδιοικητικές εκλογές έχουν πάντοτε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Όμως, έχω την αίσθηση ότι η διαρκώς αποσαφηνιζόμενη στρατηγική της, καθώς και οι προτάσεις της επί όλων των πεδίων για ταχύτερη και με λιγότερο οικονομικό και κοινωνικό κόστος έξοδο από την κρίση, αγγίζουν όλο και περισσότερους πολίτες, δημιουργούν κλίμα πολιτικής ανάκαμψης και διαμορφώνουν προοπτική δημιουργίας μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας με στόχο μια νέα πορεία για τον τόπο.

8η. Το ενδεχόμενο εκλογών στο προσεχές διάστημα, είναι υπαρκτό κατά την άποψή σας; Και, επιπρόσθετα, πέραν της εκλογικής ετοιμότητας, στην οποία οφείλει να βρίσκεται η Ν.Δ., νομίζετε ότι είστε έτοιμοι να κυβερνήσετε;

Η εκλογολογία είναι επιζήμια για τη χώρα και την Οικονομία. Επιπλέον, όταν ανοίγει πολύ δύσκολα κλείνει. Σε κάθε περίπτωση, η Ν.Δ. είναι σε ετοιμότητα για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών. Εκλογών που, ούτως ή άλλως, η ίδια δεν μπορεί να προκαλέσει. Οφείλει, βέβαια, συνεχώς να βελτιώνεται, και να εμπλουτίζει τις πολιτικές της. Να καταβάλλει ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια προκειμένου να ισχυροποιήσει τους δεσμούς της με ευρύτερα κοινωνικά στρώματα για να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των πολιτών και στις προκλήσεις των καιρών.

Συνέντευξη στην Εφημερίδα “Μακεδονία” – “Ναι υπό όρους σε κλειστά επαγγέλματα και ΔΕΚΟ”

1η. Από την Κυβέρνηση σημειώνουν πως το «φως στο τούνελ» θα φανεί στο τέλος του 2011. Ενστερνίζεστε αυτή την εκτίμηση;

Κύριε Πλάκα, μέχρι σήμερα, οι εκτιμήσεις της Κυβέρνησης σπανίως επιβεβαιώνονται.

Σας θυμίζω, για το 2010, τις αστοχίες στις προβλέψεις για βασικά μεγέθη της Οικονομίας, όπως είναι η ύφεση, ο πληθωρισμός και η ανεργία, καθώς και τις αποκλίσεις από στόχους όπως είναι τα δημόσια έσοδα και οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

Αυτές οι αστοχίες και αποκλίσεις έχουν οδηγήσει σε συνεχείς αναθεωρήσεις των στόχων και στη λήψη νέων, επώδυνων, μέτρων για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Το ίδιο αναμένεται να συμβεί και το 2011.

Και αυτό διότι ο Προϋπολογισμός, και όχι μόνο, εδράζονται σε έωλες παραδοχές και ενσωματώνουν μη ρεαλιστικές προβλέψεις.

Συνεπώς, εκτιμάται βασίμως ότι ο Προϋπολογισμός θα είναι προσωρινός και γρήγορα, θα αναθεωρηθεί, όπως άλλωστε έγινε και με το Προσχέδιό του.

Όμως, μπορεί κανείς να μιλήσει για «φως στο τούνελ», ακόμη και με τις εκτιμήσεις της Κυβέρνησης, όταν η ύφεση αναμένεται στο 3%, η ανεργία στο 14,6% και το δημόσιο χρέος στο 159% του ΑΕΠ στο τέλος του 2011;   

Μπορεί κανείς να μιλήσει για «φως στο τούνελ» όταν σήμερα τα spreads ξεπερνούν τις 900 μονάδες βάσης, τον Οκτώβριο του 2009 ήταν στις 130 και σύμφωνα με την τελευταία Έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου αναμένεται να μειωθούν στις 300 στα μέσα του 2013;

Και τέλος, μπορεί κανείς να μιλήσει για «φως στο τούνελ» όταν, σύμφωνα με την ίδια Έκθεση, η δανειακή επιβάρυνση της χώρας, παρά τις τεράστιες θυσίες του Ελληνικού λαού, αυξάνεται κατά 30% του ΑΕΠ την περίοδο 2009-2013, ενώ αναμένεται το 2020 να είμαστε ακόμα πιο υπερχρεωμένοι από το 2009;

 

2η. “Ναι” ή “όχι” στην παράταση αποπληρωμής του δανείου;

Σαφέστατα «ναι», και για το σύνολο του δανείου από το Μηχανισμό Στήριξης, αρκεί αυτή η προσδοκόμενη επιμήκυνση της αποπληρωμής του να μην συνοδευθεί από νέους, δυσμενείς, όρους και προϋποθέσεις.

Θα μου επιτρέψετε όμως να κάνω ορισμένες, συναφείς, επισημάνσεις.

Όλοι γνώριζαν, και λόγω του «Μνημονίου», ότι η χώρα μας, προκειμένου να καλύψει τις δανειακές της ανάγκες, θα χρειάζονταν 200 δισ. ευρώ την περίοδο 2013-2015.

Εμείς το είχαμε επισημάνει. Το είχαμε αναδείξει.

Ουδείς όμως από τους εμπλεκόμενους έκανε κάτι γι’ αυτό.

Και ήρθε η Ιρλανδία, με την προσφυγή της στο Μηχανισμό Στήριξης, να ανοίξει το δρόμο για την επιμήκυνση. Είναι και αυτό ένα δείγμα της απουσίας διαπραγμάτευσης από τη χώρα μας κατά την υπογραφή του «Μνημονίου».

 

3η. Από τα πρώτα θέματα στην κυβερνητική ατζέντα για το 2011 είναι το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Συμφωνεί η Ν.Δ.;

Η Ν.Δ. συμφωνεί με το «άνοιγμα» των κλειστών επαγγελμάτων και την άρση περιορισμών στην παροχή προϊόντων και υπηρεσιών ως δυνητικό παράγοντα ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, τόνωσης του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης και δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας.

Το ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που επί δεκαετίες, πελαγοδρομώντας άλλοτε στον τρίτο και άλλοτε στον τέταρτο δρόμο προς το σοσιαλισμό, έλεγε έμπρακτα «όχι» και σε αυτή τη μεταρρύθμιση.

Σήμερα την προωθεί, χωρίς να την πιστεύει, υπό το βάρος των συμβατικών υποχρεώσεων της χώρας.

Θα πρέπει όμως να μην προχωρήσει με συνοπτικές διαδικασίες, χωρίς διάλογο με τους εμπλεκόμενους φορείς, σε οριζόντιες ρυθμίσεις χωρίς να ορισθούν τα πραγματικά «κλειστά» επαγγέλματα, χωρίς να θεσπιστούν εποπτικοί μηχανισμοί για να καλυφθούν οι περιπτώσεις “συγκέντρωσης” ή και μείωσης του ανταγωνισμού, χωρίς να παρουσιασθούν μελέτες με ασφαλή συμπεράσματα.

 

4η. Στο πλαίσιο της εξυγίανσης των ΔΕΚΟ θα συμφωνούσατε με μειώσεις μισθών και απολύσεις; Ποια μέτρα σας βρίσκουν σύμφωνους και θα στηρίξει το κόμμα σας;

Η Ν.Δ. υποστηρίζει τον εξορθολογισμό και την εξυγίανση των δημόσιων οργανισμών, με την αναμόρφωση του πλαισίου εποπτείας και εσωτερικού ελέγχου, την άμεση και ανταποδοτική εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας, την ορθολογικότερη οργάνωση και την αποτελεσματικότερη διαχείριση των επιχειρήσεων, το λειτουργικό και μισθολογικό εκσυγχρονισμό τους.

Με τη μείωση του μέσου μισθολογικού κόστους, όπου υπάρχουν υπερβολές και ανά ΔΕΚΟ, με περικοπές στις προκλητικές αμοιβές και με προστασία στις χαμηλές, χωρίς απολύσεις προσωπικού.

Προς αυτή την κατεύθυνση κινηθήκαμε ως Κυβέρνηση, με το σύστημα ΠΑΣΟΚ δογματικά απέναντι. Αυτήν την πολιτική συνεχίζουμε να υπηρετούμε.

 

5η. Ποια είναι η πρότασή σας για την οικονομία και πως μπορεί να επιτευχθεί ο μηδενισμός του ελλείμματος σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, όπως ισχυρίζεστε;

Εμείς πιστεύουμε, και το είχαμε υποστηρίξει από τον Ιούλιο, ότι απαιτείται η αλλαγή της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής και η επίτευξη ισοσκελισμένου προϋπολογισμού.

Υποστηρίζουμε ότι χρειάζεται η εφαρμογή νέου μείγματος πολιτικής το οποίο θα περιλαμβάνει, από τη μία πλευρά, τα παραδοσιακά συσταλτικά δημοσιονομικά «εργαλεία» προκειμένου να συρρικνωθεί το «διαρθρωτικό» έλλειμμα και, από την άλλη, αντισταθμιστικά μέτρα τόνωσης της οικονομίας ώστε να αντιμετωπισθεί η ύφεση.

Επιπροσθέτως, πιστεύουμε ότι για να αντιμετωπίσει η χώρα το δημόσιο χρέος χρειάζονται δημοσιονομικά πλεονάσματα. Και αυτό διότι σε χώρες όπως είναι η Ελλάδα, με την υιοθέτηση των νέων κανόνων της οικονομικής διακυβέρνησης στην Ευρώπη, τα πρωτογενή πλεονάσματα δεν αρκούν. Μετά το 2013, θα απαιτείται δημοσιονομικό πλεόνασμα τουλάχιστον 1% κάθε χρόνο για τα επόμενα 20 χρόνια. Για να μπορέσουμε, όμως, από το 2014 και μετά να έχουμε δημοσιονομικά πλεονάσματα, πρέπει το ταχύτερο δυνατό να ισοσκελίσουμε τον Προϋπολογισμό μας.

 

6η. Περιμένετε λόγω της οικονομίας πρόωρες εκλογές με λίστα;

Η απόφαση για τυχόν διεξαγωγή πρόωρων εκλογών είναι αποκλειστικό προνόμιο και ευθύνη του Πρωθυπουργού. Δεν μπορώ να γνωρίζω τις προθέσεις του.

Άλλωστε, ο κ. Παπανδρέου, τόσο ως αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης όσο και ως Πρωθυπουργός, έχει αποδείξει ότι χρησιμοποιεί το «χαρτί» των εκλογών με γνώμονα τις προσωπικές του επιδιώξεις.

Εκείνο που πιστεύω είναι ότι η εκλογολογία βλάπτει σοβαρά την οικονομία.

Και η εκλογολογία από τη στιγμή που ανοίγει, δύσκολα κλείνει…

 

7η. Συζητείται “ανασχηματισμός” στη Ν.Δ. Προς ποια κατεύθυνση χρειάζεται αλλαγές και ενίσχυση η Ν.Δ. ώστε να πείσει την κοινωνία;

Η Ν.Δ. συγκροτεί, μέρα με τη μέρα, τις προϋποθέσεις για τη διαμόρφωση μιας υπεύθυνης εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης. Προχωρά συντεταγμένα και δυναμικά. Κερδίζει, όλο και περισσότερο, την εμπιστοσύνη των πολιτών. Χρέος μας είναι να βελτιωνόμαστε συνεχώς. Προς αυτή την κατεύθυνση είμαι βέβαιος ότι ο Πρόεδρος κ. Σαμαράς θα κάνει τις κινήσεις που κρίνει αναγκαίες.

Συνέντευξη στην Εφημερίδα Χώρα – “Με δύο Μνημόνια το 2011”

Μπορείτε, με δύο λόγια, να μας πείτε πως φτάσαμε σ’ αυτό το οικονομικό αδιέξοδο;

Δεν μπορούμε να κρύψουμε ότι τα τελευταία 30 χρόνια δεν πετύχαμε συνθήκες ευσταθούς ισορροπίας στα δημόσια οικονομικά. Έτσι, χρόνιες δημοσιονομικές στρεβλώσεις και διαρθρωτικές αδυναμίες, η βαθιά διεθνής κρίση, πράξεις και παραλείψεις της παρούσας Κυβέρνησης, αλλά και κερδοσκοπικές πιέσεις, οδήγησαν την Ελλάδα σε κρίση δανεισμού και στο «Μηχανισμό Στήριξης». Σε αυτή τη δύσκολη φάση η Ν.Δ., με διαχρονικά σταθερό και αταλάντευτο προσανατολισμό, στήριξε την, από κοινού με τους εταίρους, αναζήτηση του βέλτιστου οδικού χάρτη εξόδου από την κρίση.

Η Ν.Δ. δεν ψήφισε το Μνημόνιο αυτό, με το συγκεκριμένο περιεχόμενο και μεταγενέστερα γεγονότα δικαιώνουν πλήρως αυτή τη στάση της. Βεβαίως, ως υπεύθυνη πολιτική δύναμη, δεσμεύτηκε ότι θα τηρήσει τις δανειακές υποχρεώσεις προς τους πιστωτές της.

 

Και γιατί δεν ψηφίσατε το Μνημόνιο;

Δεν το ψηφίσαμε γιατί:

1ον. Το μέγεθος της δημοσιονομικής προσαρμογής είναι πρωτόγνωρο σε ένταση και έκταση. Και προστίθενται συνεχώς, κυρίως λόγω αστοχιών στις εκτιμήσεις, νέα, επώδυνα, μέτρα, εκτός Προγράμματος, ύψους, ενδεικτικά, 6 δισ. ευρώ μόνο για το 2011. Δημοσιονομική προσαρμογή που δημιουργεί φαύλο κύκλο ανατροφοδοτούμενης ύφεσης. Που εδράζεται σε οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων, σε συνεχείς αυξήσεις φορολογίας για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Που οδηγεί σε πολλαπλασιασμό των «λουκέτων», σε διόγκωση της ανεργίας, σε κατάρρευση της ψυχολογίας της κοινωνίας.

2ον. Το μείγμα της δημοσιονομικής προσαρμογής είναι οικονομικά αναποτελεσματικό. Αυτό αποδεικνύεται, κατά το πρώτο εξάμηνο υλοποίησης του Προγράμματος, από τις συνεχείς και διευρυνόμενες αστοχίες σε προβλέψεις και αποκλίσεις από στόχους. Αστοχίες σε προβλέψεις για βασικά μεγέθη της Οικονομίας, όπως είναι η ύφεση, ο πληθωρισμός και η ανεργία. Αποκλίσεις από στόχους για βασικά μεγέθη του Προϋπολογισμού, όπως είναι τα δημόσια έσοδα και οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Υστερήσεις που αναγνωρίζονται, πλέον, από το σύνολο των κοινωνικών και παραγωγικών φορέων της πατρίδας μας. Από την ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία, στις φθινοπωρινές εκτιμήσεις που παρουσίασε την προηγούμενη εβδομάδα, αναφέρει ότι το έλλειμμα του 2012 θα είναι υψηλότερο όχι μόνο από το στόχο του Προγράμματος αλλά και από το έλλειμμα που προβλέπεται για το 2011.

3ον. Το Πρόγραμμα δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα του δημοσίου χρέους, το ύψος και τη δυναμική του. Η δυσχέρεια αποπληρωμής του την περίοδο 2013-2015 ήταν, από τότε, γνωστή. Συνεπώς, σήμερα, το ενδεχόμενο επιμήκυνσης της αποπληρωμής του θα την ευνοήσει, αρκεί να μην συνοδευτεί από νέους όρους.

 

Ναι, αλλά η περίφημη επιμήκυνση;

Η πιθανή επιμήκυνση της αποπληρωμής θα καλύπτει όλο το δάνειο από το Μηχανισμό Στήριξης ή το υπόλοιπο του δανείου; Αυτό είναι ένα ερώτημα, στο οποίο ακόμη κανείς δεν δείνει απάντηση. Όπως επίσης και στο ερώτημα αν η επιμήκυνση θα συνοδευτεί από νέες δεσμεύσεις, από πρόσθετα περιοριστικά μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής. Και, κυρίως, εξετάζετε την περίπτωση χορήγησης προς τη χώρα μας ενός νέου δανείου από το ΔΝΤ, οπότε όλα βρίσκονται στον αέρα!

 

Με τον υπό συζήτηση Προϋπολογισμό του 2011 τι γίνεται;

Η αποτυχία του μείγματος της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής μεταφέρεται, αναπόφευκτα, και επιβαρύνει τη δημοσιονομική κατάσταση και του επόμενου έτους. Έτσι, τα βασικά χαρακτηριστικά του 2011, όπως καταγράφονται στον Προϋπολογισμό του, είναι:

1ον. Η ύφεση παραμένει βαθιά και είναι παρατεταμένη. Εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 3% το 2011, η 2η μεγαλύτερη από το 1975. Μάλιστα, το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν, σε σταθερές τιμές, το 3ο τρίμηνο του 2010 διαμορφώθηκε στα 42,7 δισ. ευρώ, όσο περίπου ήταν στο 1ο τρίμηνο του 2006.

2ον. Η δημοσιονομική προσαρμογή είναι οικονομικά αναποτελεσματική. Λαμβάνονται μέτρα συνολικού ύψους 14,3 δισ. ευρώ προκειμένου να μειωθεί το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης κατά 5 δισ. ευρώ (και του Κρατικού Προϋπολογισμού κατά περίπου 2 δισ. ευρώ). Αυτή η διαφορά μεταξύ προσπάθειας και πραγματικής προσαρμογής οφείλεται στις πολλαπλασιαστικές, δυσμενείς, επιπτώσεις των περιοριστικών μέτρων (μείωση εισφορών, αύξηση κοινωνικών δαπανών κ.α.) και στην ύφεση. Με λίγα λόγια οφείλεται σε αυτό που ορίζεται ως «κυκλικό έλλειμμα». Και το οποίο, πλέον, η Κυβέρνηση, αν και δείχνει να το αποδέχεται (Παρουσίαση Προϋπολογισμού), συνεχίζει με τις πολιτικές της να το αγνοεί.

3ον. Η δημοσιονομική προσαρμογή είναι εξαιρετικά φιλόδοξη. Εάν δεν συμπεριλάβει κανείς την επίπτωση των μέτρων του 2010 στο 2011 (2,6 δισ. ευρώ), τα μέτρα που θα λαμβάνονταν με βάση το «Μνημόνιο» θα ήταν ύψους 5,5 δισ. ευρώ. Σε αυτά προστίθενται πλέον νέα μέτρα ύψους 6,1 δισ. ευρώ, δηλαδή περισσότερα και από τα αρχικά προβλεπόμενα.

 

Δηλαδή, τι θέλετε να πείτε;

Ότι πρόκειται ουσιαστικά για «2 Μνημόνια του 2011» σε έναν Προϋπολογισμό. Η προσπάθεια, μάλιστα, που πρέπει να καταβληθεί το 2011 για να επιτευχθούν οι στόχοι είναι πιο μεγάλη και από αυτή του 2010, αφού η απόδοση του συνολικού «πακέτου» μέτρων είναι η μισή εκείνης των μέτρων που ελήφθησαν για το 2010. Συγκεκριμένα, ενώ ελήφθησαν μέτρα ύψους άνω των 20 δισ. ευρώ το 2010 για να μειωθεί το έλλειμμα κατά 14 δισ. ευρώ, λαμβάνονται μέτρα ύψους άνω των 14 δισ. ευρώ το 2011 για να μειωθεί το έλλειμμα κατά 5 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι στο προσεχές έτος χρειάζεται διπλή προσπάθεια, σε σχέση με το τρέχον, για να υπάρξει το ίδιο αποτέλεσμα. Αυτό συμβαίνει γιατί από τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν, μόνο το 1/3 από αυτά κατευθύνονται στη μείωση του ελλείμματος.

 

Μ’ άλλα λόγια, το 2011 τι μας περιμένει;

Συμπερασματικά, ο Προϋπολογισμός του 2011 εδράζεται σε έωλες παραδοχές. Περιλαμβάνει πρόσθετους φόρους και νέες περικοπές, εντός και εκτός «Μνημονίου». Περικλείει νέες, ακόμη μεγαλύτερες και από εκείνες του 2011, θυσίες για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Ενσωματώνει μη ρεαλιστικές προβλέψεις. Τέτοιες που να μπορεί να χαρακτηρισθεί ως Προϋπολογισμός «εικονικής πραγματικότητας». Ως ο πρώτος «προσωρινός» Κρατικός Προϋπολογισμός για το 2011. Που πολύ γρήγορα θα αναθεωρηθεί, όπως, άλλωστε έγινε και με το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, γεγονός που αποτελεί για την Κυβέρνηση ξεκάθαρη παραδοχή αποτυχίας του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής. Που αποτελεί άλλη μία ισχυρή ένδειξη της αναγκαιότητας αλλαγής του μίγματος οικονομικής πολιτικής. Αναγκαία αλλαγή για να πιάσουν τόπο οι μεγάλες και διευρυνόμενες θυσίες των Ελλήνων πολιτών.

 

Και εσείς, τελικά, τι προτείνετε;

Η ΝΔ, με ευθύνη και συνέπεια απέναντι στο θεσμικό της ρόλο, έχει καταθέσει την πρότασή της για την έξοδο από την κρίση. Πρόταση η οποία λαμβάνει υπόψη της την ελληνική πραγματικότητα. Πρόταση με μείγμα πολιτικών που στοχεύει στο συγκερασμό της απαραίτητης δημοσιονομικής προσαρμογής και της ανάκαμψης και ανάπτυξης της οικονομίας. Γιατί χωρίς ανάπτυξη, όπως και εσείς δηλώσατε σήμερα, δεν θα υπάρξει λύση στο πρόβλημα της χώρας.

 

Ναι, αλλά δεν θα στηρίξετε τίποτα;

 

Η Ν.Δ. θα υποστηρίξει μέτρα που περιλαμβάνονται στον υπό συζήτηση Προϋπολογισμό, όπως είναι:

1ον. Η μείωση του ΦΠΑ για τα φάρμακα και τα ξενοδοχεία, αν και το μέτρο αυτό πρέπει να συνοδευτεί από πρόσθετες αναπτυξιακές παρεμβάσεις.

2ον. Η μείωση του συντελεστή φορολογίας των αδιανέμητων κερδών, αν και θα πρέπει να μειωθεί και η «ψαλίδα» με τη φορολογία των διανεμόμενων κερδών.

3ον. Η αναστολή της εφαρμογής του «πόθεν έσχες» στην αγορά πρώτης κατοικίας, αν και το μέτρο αυτό θα μπορούσε να συνοδευτεί με την προτεινόμενη από την Αξιωματική Αντιπολίτευση επιδότηση του επιτοκίου για στεγαστικά δάνεια πρώτης κατοικίας.

4ον. Ο εξορθολογισμός και η εξυγίανση των δημόσιων φορέων, με την αναμόρφωση του πλαισίου εποπτείας και εσωτερικού ελέγχου, την άμεση και ανταποδοτική εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας, την ορθολογικότερη οργάνωση και την αποτελεσματικότερη διαχείριση. Όχι όμως με απολύσεις προσωπικού.

 

Τέλος, η Ν.Δ. πως είναι σήμερα;

Σήμερα, η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ευτυχώς σε σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά δυστυχώς στις περισσότερες, δεν είναι το ΠΑΣΟΚ της Αντιπολίτευσης. Η Ν.Δ. όμως σίγουρα δεν είναι ούτε προεκλογικό ούτε μετεκλογικό ΠΑΣΟΚ.

Συνέντευξη στο “Newscode.gr” – “Ο Προϋπολογισμός του 2011 περικλείει μη ρεαλιστικές προβλέψεις”

1. Η Ν.Δ. θεωρεί τον Προϋπολογισμό της Κυβέρνησης ρεαλιστικό;

 

Ο Προϋπολογισμός του 2011, σκληρότερος από τον Προσχέδιό του, εδράζεται σε αβάσιμες παραδοχές και περικλείει μη ρεαλιστικές προβλέψεις.

Περιλαμβάνει πρόσθετα, εντός και εκτός «Μνημονίου», περιοριστικά δημοσιονομικά μέτρα.

Περιέχει, σε περιβάλλον βαθύτερης και παρατεταμένης, πρόσθετους φόρους και περαιτέρω περικοπές.

Νέες, ακόμη μεγαλύτερες και από εκείνες του 2010, θυσίες.

Θυσίες που γίνονται πιο οδυνηρές λόγω του διαφαινόμενου εκτροχιασμού του Προϋπολογισμού για το τρέχον έτος, όπως αποτυπώνεται και στις αποκλίσεις των προβλέψεων για βασικά μεγέθη της Ελληνικής Οικονομίας.

Θυσίες που, όμως,δεν εξασφαλίζεται πως θα πιάσουν τόπο, καθώς:

  • οι αβεβαιότητες για την εκπλήρωση των στόχων του Οικονομικού Προγράμματος για το 2010 και το 2011 διατηρούνται.
  • η δημοσιονομική προσαρμογή είναι εξαιρετικά φιλόδοξη και οικονομικά αναποτελεσματική, αφού λαμβάνονται μέτρα συνολικού ύψους 14 δισ. ευρώ προκειμένου το έλλειμμα να μειωθεί κατά 5 δισ. ευρώ.
  • η αναγκαιότητα αντιμετώπισης του δημοσίου χρέους αγνοείται.

 

2. Ποιο είναι το σχόλιο σας για το μείγμα αναπτυξιακών και δημοσιονομικών μέτρων του εν λόγω προυπολογισμού;

 

Το μείγμα των μέτρων που περιλαμβάνει ο Προϋπολογισμός του 2011 δεν έχει αναπτυξιακή διάσταση, καθώς, μεταξύ άλλων, οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων είναι μειωμένες, όπως και του 2010, στα χαμηλότερα επίπεδα – τουλάχιστον – των τελευταίων δώδεκα ετών.

Πρόκειται, λοιπόν, για έναν Προϋπολογισμό που δεν αποτρέπει την περαιτέρω βύθιση της οικονομίας και τη δραματική διόγκωση της ανεργίας, υπονομεύοντας, την προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής.

Συνεπώς, πολύ γρήγορα, και ο δεύτερος Προϋπολογισμός της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ., όπως και ο πρώτος, θα αναθεωρηθεί επί το δυσμενέστερο.

Όπως, άλλωστε, έγινε και με το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, η ριζική αναθεώρηση του οποίου αποτελεί για την Κυβέρνηση ξεκάθαρη παραδοχή αποτυχίας του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.

Αποτελεί άλλη μία ισχυρή ένδειξη της αναγκαιότητας αλλαγής του μείγματος οικονομικής πολιτικής.

Αναγκαία αλλαγή για να πιάσουν τόπο οι μεγάλες και διευρυνόμενες θυσίες των Ελλήνων πολιτών.

 

3. Πως σχολιάζει η Ν.Δ. την περίπτωση αναδιάρθρωσης του χρέους;

 

Από την πρώτη στιγμή έχουμε καταστήσει με σαφήνεια τη θέση μας, ότι η αναδιάρθρωση του χρέους δεν αποτελεί επιλογή για τη χώρα μας.

Συνέντευξη στην Εφημερίδα Ημερησία – “Κίνα και ΔΝΤ ρίχνουν τα spreads…”

Οι αγορές επιβραβεύουν την προσπάθεια της χώρας και τα spread των δεκαετών ομολόγων αποκλιμακώνονται ραγδαία. Μήπως τελικά εκτιμήσατε λάθος τα πρώτα δείγματα της συμπεριφοράς τους;

Κα. Σπυράκη, μην ξεχνούμε ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ παρέλαβε τα spreads στις 130 μ.β., τα έφθασε στις 1000 μ.β. και τώρα πανηγυρίζει που έπεσαν λίγο κάτω από τις 700 μ.β. Οι πανηγυρισμοί δικαιολογούνται μόνο με τη λογική ΠΑΣΟΚ. Η αλήθεια είναι ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα υπήρξαν μόνο αρνητικές εξελίξεις στην οικονομία. Θετική είναι μόνο η λογιστική μείωση του ελλείμματος που επιτυγχάνεται με βίαιες, αντιαναπτυξιακές, προσαρμογές.

Κατά την εκτίμησή μου στην θετική εξέλιξη της αποκλιμάκωσης των spreads επέδρασαν η πρόθεση της Κίνας να προβεί, μελλοντικά, σε αγορά  κρατικών ομολόγων και η «θεωρητική συζήτηση» που ξεκίνησε από το ΔΝΤ για επιμήκυνση αποπληρωμής του χρέους.

Θυμίζω ότι και στους δύο παράγοντες υπάρχει θετική συμβολή της ΝΔ.

Στον πρώτο, ο κ. Καραμανλής, διορατικά, έκανε το στρατηγικό άνοιγμα προς την Κίνα ενώ η ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ εναντιώνονταν φωνασκώντας.

Στον δεύτερο, ο κ. Σαμαράς, υπεύθυνα, από την υπογραφή του «Μνημονίου», ανέδειξε τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει η χώρα στη διαχείριση του χρέους αφού λόγω της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής αυτό αναμένεται να εκτιναχθεί στο 145% του ΑΕΠ το 2014.

 

Θεωρείτε πως ήταν σκόπιμο η Νέα Δημοκρατία να παρουσιάσει την πρότασή της για την οικονομία χρησιμοποιώντας αριθμούς στις προβλέψεις της, όπως ο περίφημος μηδενισμός του ελλείμματος σε 18 μήνες, ή τώρα που το βλέπετε από απόσταση θα μπορούσατε να είχατε αποφύγει τις εφαρμογές των οικονομικών μοντέλων με τόση ακρίβεια…

Οι μεγαλοστομίες παραδοσιακά δεν χαρακτηρίζουν τη ΝΔ. Ο κ. Σαμαράς  τοποθετήθηκε με ευθύνη απέναντι στη χώρα εν μέσω της οικονομικής κρίσης. Μιλήσαμε συγκεκριμένα. Θα μιλάμε, όταν είναι δυνατόν, ποσοτικά. Καταθέσαμε στρατηγικό σχέδιο και πολιτικές τις οποίες διαρκώς συμπληρώνουμε και συγκεκριμενοποιούμε. Η Κυβέρνηση επί 3 μήνες αγνόησε και στη συνέχεια διαστρέβλωσε την πρόταση. Όμως αν δεν θέλει να μελετήσει την πρόταση της ΝΔ ας διαβάσει σχετικές μελέτες αρμόδιων επιστημονικών φορέων, όπως π.χ. του ΚΕΠΕ και του ΙΟΒΕ. Ας είναι πιο προσεκτικοί όταν μας εγκαλούν για δήθεν «μαγικές συνταγές», αφού  έχουν αποτύχει σχεδόν σε όλες τις προβλέψεις τους. Παραδείγματα; Ο πληθωρισμός. Παρέλαβαν 0,7%, τον Μάιο προέβλεψαν 1,9 %, τώρα είναι στο επίπεδο του 5,6%.

Η ύφεση. Τον Ιανουάριο προέβλεψαν 0,3% για το 2010, το Μάρτιο την ανέβασαν στο 2% και το Μάιο στο 4%.

 

Γιατί το έλλειμμα του 2009 αναμένετε να ξεπεράσει το 15%; Μην μου απαντήσετε ότι η ανακοίνωση θα εκδοθεί στις 22 Οκτωβρίου. Το θέμα είναι πολιτικό και η ευθύνη που αποδίδει η κυβέρνηση Παπανδρέου στην κυβέρνηση Καραμανλή πολύ συγκεκριμένη…

Η κυβέρνηση δεν πρέπει να ξεχνά ότι «αυτοί που μένουν σε γυάλινα σπίτια δεν πετάνε πέτρες». Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Στατιστική Αρχή, οι προηγούμενες Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, σε 11 περιπτώσεις, έδιναν προβληματικές αναφορές για το έλλειμμα και το χρέος. Ως προς το ερώτημά σας και την πιθανότητα νέας, 4ης μέσα σε ένα έτος, αναθεώρησης του ελλείμματος υπογραμμίζω τα εξής:

Η Έκθεση του Ιανουαρίου της Επιτροπής για την Αξιοπιστία των Δημοσιονομικών Στοιχείων, η οποία συγκροτήθηκε από τον Υπουργό Οικονομικών, αναφέρει ότι αν υπάρξουν αποκλίσεις στο έλλειμμα από το 12,7% του ΑΕΠ αυτές θα είναι πολύ μικρές. Οι εκτιμήσεις τους ήταν σωστές ή λανθασμένες;

Επίσης το χρέος δεν περιλαμβάνει, σύμφωνα με την ισχύουσα Ευρωπαϊκή πρακτική, το δανεισμό φορέων, εκτός Γενικής Κυβέρνησης, ο οποίος έχει πραγματοποιηθεί με την εγγύηση του Δημοσίου. Οι Ευρωπαϊκές πρακτικές δεν ισχύουν για την Ελλάδα του 2009;

 

Σύμφωνα με το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού για το 2011 οι πιθανές μεταβολές θα οφείλονται σε επαναταξινομήσεις σημαντικού αριθμού ΔΕΚΟ και σε λογιστικές προσαρμογές. Από που συνεπώς προκύπτουν ευθύνες της ΝΔ;

Οι ηγετικοί κύκλοι της Κυβέρνησης, αφού συμμετείχαν στη διακυβέρνηση της χώρας επί 20 χρόνια καμώνονται άγνοια των συστημικών αδυναμιών στη μέτρηση των οικονομικών, και όχι μόνο, μεγεθών της χώρας. Συκοφαντούν πολιτικά τις κυβερνήσεις της ΝΔ, και τον κ. Καραμανλή. Ελπίζω ότι με την τελευταία μεγάλη γκάφα τους θα κατανοήσουν ότι το «παραμύθι» τους τελείωσε.

 

Η επιλογή του Βασίλη Κικίλια στην Αττική αποδίδεται ευθέως στον Αντώνη Σαμαρά. Ποιες πιστεύεται ότι μπορεί να είναι οι επιπτώσεις από τις διαφαινόμενες χαμηλές επιδόσεις του στις εκλογές; Τελικά οι περιφερειακές εκλογές είναι κατά τη γνώμη σας crash test για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας ή πρώτη μεγάλη μάχη του κ. Σαμαρά είναι οι εθνικές εκλογές;

Οι αυτοδιοικητικές εκλογές δεν αναδεικνύουν κυβέρνηση της χώρας. Έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Σίγουρα όμως θα εκπέμψουν και πολιτικά μηνύματα. Πιστεύω ότι οι πολίτες θα εκφράσουν την ενόχληση και το θυμό τους για την αντι-διαμετρική διάσταση μεταξύ προεκλογικών λόγων και μετεκλογικών πρακτικών του ΠΑΣΟΚ και την ανησυχία τους για την πορεία της χώρας. Εκτιμώ ότι τα μηνύματα θα είναι ιδιαίτερα ηχηρά για την Κυβέρνηση. Θα στραφούν και πάλι προς τις επιλογές της ΝΔ. Συνεπώς είμαι αισιόδοξος για τα αποτελέσματα αυτής της εκλογικής αναμέτρησης.

 

Ο Κώστας Καραμανλής είναι «ιστορικό πρόσωπο» για τη Νέα Δημοκρατία; Συμφωνείτε ή όχι με αυτό το χαρακτηρισμό;

Η ΝΔ υπό την ηγεσία του κ. Σαμαρά ανασυγκροτείται και προχωρεί. Ο κ. Καραμανλής ήταν και είναι πολιτικό κεφάλαιο για τη χώρα και την παράταξη, με ιστορική διαδρομή. Συμβάλλει στη νέα νικηφόρα πορεία.

 

Η φράση «καλή σας νύχτα κ. Μητσοτάκη» ενόχλησε αρκετούς συναδέλφους σας. Θεωρείτε πως ήταν απαραίτητη για να διακόψει η Νέα Δημοκρατία τη σχέση της με τον πρώην πρωθυπουργό που έχει περάσει τα ενενήντα;

Το Κόμμα τοποθετήθηκε. Δεν επιθυμώ να κάνω οποιονδήποτε περαιτέρω σχολιασμό.

InstagramYoutube