Στην κρισιμότερη συγκυρία των τελευταίων δεκαετιών, αντί να επιδιώκουμε με κάθε τρόπο την ανάπτυξη, η χώρα μας, δυστυχώς, βλέπει ήδη το ΑΕΠ της να συρρικνώνεται με ρυθμούς της τάξεως του 7%. Το τελευταίο διάστημα, δυστυχώς, η μία εκτίμηση για το πού, τελικά, θα σταματήσει η ύφεση αναιρεί την άλλη προς το χειρότερο. Η κατάσταση είναι απογοητευτική, τόσο στις δημόσιες, όσο και στις ιδιωτικές επενδύσεις.

Η χώρα έμεινε για 6 μήνες χωρίς Γενικό Γραμματέα Επενδύσεων. Ακόμη περισσότερο, έμεινε για 15 μήνες χωρίς επενδυτικό νόμο, καθώς καταργήθηκε ο προηγούμενος χωρίς να αντικατασταθεί όλο αυτό το διάστημα με νέο νόμο.

Στον τομέα των ιδιωτικών επενδύσεων, οι έκτακτες εισφορές και η συνολική φορολογική πολιτική της κυβέρνησης επιδεινώνουν την ανταγωνιστικότητα της χώρας και δημιουργούν αρνητικό επενδυτικό περιβάλλον. Η κυβέρνηση πρόσφατα πανηγύρισε για τη στήριξη ιδιωτικών επενδυτικών σχεδίων από προηγούμενο επενδυτικό νόμο, προσπαθώντας να αναστήσει τη νεκρή εμπιστοσύνη της αγοράς με περίσσευμα επικοινωνίας και έλλειμμα ουσίας. Δυστυχώς, όμως, η ουσία ούτε αλλάζει, ούτε κρύβεται. Η εμπιστοσύνη των αγορών και των επενδυτών σκοτώθηκε, με αποτέλεσμα να μην εκδηλώνεται παρά μηδαμινό ενδιαφέρον, προκειμένου να γίνει αξιοποίηση των κινήτρων του νέου επενδυτικού νόμου. Χαρακτηριστικό είναι ότι το πρώτο εξάμηνο ισχύος του νέου επενδυτικού νόμου υποβλήθηκαν, σε όλη την Ελλάδα, μόνο 142 επενδυτικά σχέδια, που αντιστοιχούν σε ενισχύσεις της τάξεως των 94 εκατομμυρίων ευρώ για φοροαπαλλαγές και 97 εκατομμυρίων για επιχορηγήσεις. Με δεδομένο ότι το συνολικά διαθέσιμο ποσό ήταν 2,5 δις ευρώ, έστω και σε βάθος χρόνου, ακόμα κι αν εγκριθούν όλες οι αιτήσεις, οι συνολικές ενισχύσεις θα είναι 12 φορές μικρότερες σε σχέση με τις προβλεπόμενες.

Στις Ξένες Άμεσες Επενδύσεις, σύμφωνα με την Έκθεση για τις Διεθνείς Επενδύσεις του ΟΗΕ για το 2010, η Ελλάδα σημείωσε μείωση στις εισροές ξένων άμεσων επενδύσεων κατά 50% σε σχέση με το 2008, υποχωρώντας σημαντικά στη σχετική κατάταξη. Πολυδιαφημισμένες προθέσεις για ορισμένες τέτοιες, μεγάλες ξένες επενδύσεις  παραμένουν προθέσεις, χωρίς επαρκή πρόοδο.  Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο χειρισμός της κυβέρνησης στην πολυδιαφημισμένη επένδυση του Αστακού που κατέληξε σε φιάσκο.

Ακόμη περισσότερο : στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας οι διακηρύξεις του αρμόδιου υπουργού για δημιουργία 200.000 θέσεων εργασίας υπενθυμίζουν τη μεγάλη απόσταση λόγων και έργων. Η θέση προς διαβούλευση ενός νομοσχεδίου για επενδυτικά κίνητρα στην Αλεξάνδρεια Ζώνη Καινοτομίας -το οποίο είναι σχεδόν πιστή αντιγραφή ενός αντίστοιχου νομοσχεδίου που διαπραγματευόταν με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας- υπογραμμίζει τόσο την καθυστέρηση όσο και την έλλειψη συγκεκριμένης στρατηγικής για το θέμα καθώς η χρηματοδότηση στη Ζώνη Καινοτομίας περιορίστηκε δραματικά και ουσιαστικά θέματα όπως η χωροθέτηση δεν έχουν αντιμετωπιστεί.

Παράλληλα, το ΕΣΠΑ, ένα από τα λίγα εργαλεία που έχει στη διάθεσή του το κράτος, δεν αξιοποιείται. Η Ελλάδα είναι 20ή στις απορροφήσεις μεταξύ των 27 χωρών της ΕΕ, ενώ το Σεπτέμβριο του 2009 ήταν 5η με προφανείς αρνητικές επιπτώσεις, τόσο για την ελληνική περιφέρεια όσο και για την αγορά. Η κυβέρνηση χρειάστηκε δεκαοκτώ ολόκληρους μήνες για να δεχθεί αυτό που πρότεινε η Νέα Δημοκρατία, ως προς την διαπραγμάτευση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για μείωση της εθνικής συμμετοχής. Τα έργα ΣΔΙΤ καρκινοβατούν και οι συμβάσεις παραχώρησης των αυτοκινητοδρόμων κινδυνεύουν με καθυστερήσεις ή και με ματαίωση.

Επιμέρους κινήσεις όπως ο νόμος για το fast track ή η διευκόλυνση των αδειοδοτήσεων, που η Νέα Δημοκρατία στήριξε, είναι προφανές εκ του αποτελέσματος ότι δεν αρκούν. Η Ελλάδα πρέπει επειγόντως να γίνει μια χώρα φιλική στην υγιή επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις. Χρειάζεται ένα πραγματικό αναπτυξιακό σοκ, που, όμως, δεν μπορεί να επιτευχθεί με αποσπασματικά μέτρα. Χρειάζεται συνολικό πλέγμα μέτρων, που θα αφορά στους φορολογικούς συντελεστές, στην ταχύτερη εκδίκαση υποθέσεων που σχετίζονται με φορολογικά σχέδια, σε ρυθμίσεις που θα ενισχύουν την διαφάνεια. Η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να διδαχθεί από το παράδειγμα άλλων ανταγωνιστριών χωρών ή χωρών που αντιμετωπίζουν παρόμοια με εμάς προβλήματα.  Η Ιρλανδία, για παράδειγμα, είναι ήδη σε ελαφρά θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, η Πορτογαλία αξιολογείται θετικά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Τέτοιο ανεξέλεγκτο πρόβλημα ύφεσης μόνο εδώ υπάρχει.

Κατόπιν τούτων, επερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

1.    Πώς ερμηνεύει το γεγονός αυτό, ότι, δηλαδή, η Ιρλανδία είναι ήδη σε ελαφρά θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και η Πορτογαλία αξιολογείται θετικά από την κομισιόν, ενώ στην Ελλάδα υπάρχει κυριολεκτικά επενδυτική άπνοια;
2.    Εξετάζεται το ενδεχόμενο καθιέρωσης χαμηλότερων φορολογικών συντελεστών, ώστε η Οικονομία να αναπνεύσει και να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά της;
3.    Υπάρχουν σκέψεις για καθιέρωση νέων, ειδικών ρυθμίσεων για ταχεία απονομή της δικαιοσύνης και ενίσχυση της διαφάνειας σε περιπτώσεις νέων επενδύσεων;
4.    Υπάρχει εξέλιξη στην εξέταση των επενδυτικών φακέλων που διαχειρίζεται το Invest in Greece και αν ναι, ποιες;
5.    Έχει ολοκληρωμένο σχεδιασμό για επενδύσεις στον τομέα της καινοτομίας;
6.    Δέχεται τελικώς η κυβέρνηση ότι ενώ το ΕΣΠΑ ήταν βασικό εργαλείο για την τόνωση της αγοράς, έχουν σημειωθεί καθυστερήσεις στην προώθησή του, ή πιστεύει ότι όλα σχεδιάστηκαν και εφαρμόστηκαν με άψογο και υποδειγματικό τρόπο, όπως επιχειρούν οι εκπρόσωποί της να πείσουν τους Έλληνες πολίτες;
7.    Ποιος είναι ο λόγος για την υποχώρηση της Ελλάδας από την 5η θέση στις απορροφήσεις στην ΕΕ το Σεπτέμβριο του 2009 στην 20η θέση;
8.    Έστω και τώρα, υπάρχει κάποιο εναλλακτικό σχέδιο αξιοποίησης όλων των εργαλείων που διαθέτει το Κράτος, ώστε να ξεκινήσουν νέες επενδύσεις;

Οι επερωτώντες Βουλευτές:

1. Κωστής Χατζηδάκης
2. Κωστής Μουσουρούλης
3. Νίκος Λέγκας
4. Θανάσης Μπούρας
5. Σταύρος Καλογιάννης
6. Χρήστος Σταϊκούρας
7. Σταύρος Καλαφάτης
8. Κυριάκος Μητσοτάκης
9. Όλγα Κεφαλογιάννη
10. Γιάννης Ανδριανός
11. Σπύρος Γαληνός
12. Μιχάλης Παπαδόπουλος
13. Γιάννης Πλακιωτάκης
14. Κώστας Τασούλας
15. Κώστας Μαρκόπουλος