ΑΡΘΡΟ

Άρθρο Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Τύπος της Κυριακής” – “Κεφαλαιοποίηση των θυσιών και ανάταξη της οικονομίας”

Από τη Δευτέρα ξεκινά στη Βουλή η συζήτηση επί του Σχεδίου Κρατικού Προϋπολογισμού του 2014.

Ενός Σχεδίου που, μεταξύ άλλων, λαμβάνει υπόψη του τις πρώτες θετικές ενδείξεις που καταγράφονται το 2013: η ύφεση επιβραδύνεται και αναθεωρούνται, επί τα βελτίω, οι αρχικές εκτιμήσεις, η αυξητική δυναμική της ανεργίας ανακόπτεται, ο πληθωρισμός συνεχίζει την καθοδική του πορεία, το οικονομικό κλίμα βελτιώνεται, το κόστος δανεισμού μειώνεται, διαρθρωτικές αλλαγές υλοποιούνται, μεγάλο μέρος των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου έχει αποπληρωθεί, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ενισχύεται, οι στόχοι της δημοσιονομικής πολιτικής επιτυγχάνονται.

Εκτιμάται ότι θα καταγραφεί πρωτογενές πλεόνασμα, σε όρους Προγράμματος, ύψους 812 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για πρωτογενές αποτέλεσμα που είναι υπερδιπλάσιο από την εκτίμηση που είχε αποτυπωθεί στο Προσχέδιο, ενώ ο στόχος του Προγράμματος είναι για μηδενικό πρωτογενές πλεόνασμα εφέτος.

Σε κάθε περίπτωση, αυτές οι θετικές ενδείξεις συνιστούν εφαλτήριο για συνέχιση του εγχειρήματος και όχι αφορμή για εφησυχασμό. Απαιτείται η συνέχιση της υλοποίησης διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, η περαιτέρω προώθηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων και η επιτάχυνση των δομικών αλλαγών για τη βελτίωση του επιχειρηματικού και επενδυτικού περιβάλλοντος. Δηλαδή, ο περαιτέρω εμπλουτισμός του δημοσιονομικού εγχειρήματος με αναπτυξιακές πολιτικές που θα συμβάλλουν καθοριστικά στην επαναφορά της πραγματικής οικονομικής δραστηριότητας σε τροχιά διατηρήσιμης ανάπτυξης.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, το οποίο ενσωματώνει τις προβλέψεις και τα στοιχεία της ευρύτερης εθνικής προσπάθειας για τη σταθεροποίηση των δημόσιων οικονομικών και την ανάταξη της πραγματικής οικονομίας, διαμορφώθηκε ο Κρατικός Προϋπολογισμός για το 2014. Ένας Προϋπολογισμός, ο οποίος κεφαλαιοποιεί την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος στο τρέχον έτος και βασίζεται στη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση, στον εκσυγχρονισμό των διοικητικών δομών του Δημοσίου, στην περαιτέρω προώθηση των βέλτιστων διαδικασιών υλοποίησης των αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, και στις αλλαγές, σε όρους οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης, του φορολογικού συστήματος.

Ειδικότερα για την επόμενη χρονιά:

  • Η Ελληνική οικονομία προβλέπεται να εξέλθει από την παρατεταμένη ύφεση και το ΑΕΠ θα σημειώσει θετικό ρυθμό μεταβολής.
  • Το ποσοστό ανεργίας, αντιδρώντας με κάποιο βαθμό υστέρησης στην πορεία της οικονομικής δραστηριότητας, προβλέπεται να αρχίσει, σταδιακά, να μειώνεται.
  • Το πρωτογενές πλεόνασμα της Γενικής Κυβέρνησης, σύμφωνα με τους όρους του Προγράμματος, εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στα 3 δισ. ευρώ ή στο 1,6% του ΑΕΠ, έναντι στόχου για 1,5% του ΑΕΠ.
  • Το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης προβλέπεται να διαμορφωθεί κάτω από το 3% του ΑΕΠ, από τα χαμηλότερα σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η επίτευξη αυτών των δημοσιονομικών στόχων εδράζεται (α) στην καλύτερη εκτέλεση του εφετινού Προϋπολογισμού, (β) στις εκτιμήσεις για σταδιακή αύξηση της φορολογικής συμμόρφωσης από το επόμενο έτος, (γ) στην υλοποίηση ήδη ψηφισμένων πρωτοβουλιών, (δ) στην υλοποίηση ενός πλέγματος δράσεων με στόχο τη βελτίωση των ισοζυγίων όλων των τομέων της Γενικής Κυβέρνησης, (ε) στη συνεχή δημοσιονομική προσπάθεια για συγκράτηση και έλεγχο των δαπανών στον τομέα της υγείας, και (ζ) στην εφαρμογή ενός προγράμματος διαρθρωτικών δράσεων με στόχο την ενίσχυση των εσόδων από ασφαλιστικές εισφορές και την καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής.

Πρόκειται, ουσιαστικά, για έναν Προϋπολογισμό που ανταποκρίνεται στις προτεραιότητες της οικονομικής πολιτικής για τη διαμόρφωση των συνθηκών εξόδου της χώρας από την κρίση. Προτεραιότητες που, πλέον, είναι η επίτευξη διατηρήσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων, η ανάταξη της οικονομίας το 2014 και η επίτευξη βιώσιμης ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια, η περαιτέρω ενίσχυση της μακροχρόνιας βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους, και η διαμόρφωση των συνθηκών για την έξοδο της χώρας στις αγορές. Και σ’ αυτό το πλαίσιο, η Κυβέρνηση συνεχίζει την προσπάθειά της ανταποκρινόμενη στις μεγάλες θυσίες που κατέβαλλαν και καταβάλλουν οι Έλληνες πολίτες.

Άρθρο Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Τύπος της Κυριακής” – “Η αλήθεια για την εκτέλεση του Προϋπολογισμού”

Η δημοσιοποίηση των στοιχείων της εκτέλεσης, κατά το πρώτο οκτάμηνο, του εφετινού Προϋπολογισμού, αποτυπώνουν την ικανοποιητική πορεία εφαρμογής  του. Αυτή η τακτική, ανά μήνα, δημοσιοποίηση αντί να προκαλέσει δημιουργικές συζητήσεις  πυροδότησε, ως συνήθως, μίζερες προσεγγίσεις και σκιαμαχίες. Στο συνοπτικό αυτό σημείωμα δίνουμε διευκρινίσεις πάνω σε σχόλια των επικριτών:

1ον. Λένε: «Το πλεόνασμα είναι λογιστικό γιατί περιλαμβάνει τα κέρδη από τα ομόλογα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.»

Είναι αλήθεια, όπως άλλωστε έχει παρουσιάσει από τον Ιούλιο το Υπουργείο Οικονομικών, ότι τα έσοδα από τη μεταφορά των αποδόσεων των Ελληνικών ομολόγων από τις κεντρικές τράπεζες του Ευρωσυστήματος (Securities Market Programme – SMPs), ύψους 1,5 δισ. ευρώ, δεν είχαν υπολογιστεί στον εκτελούμενο Κρατικό Προϋπολογισμό, καθώς απορρέουν από την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 26ης-27ης Νοεμβρίου 2012, μεταγενέστερα δηλαδή από την ψήφιση του Κρατικού Προϋπολογισμού από τη Βουλή των Ελλήνων. Τα έσοδα των SMPs καταγράφονται στον Προϋπολογισμό και θα ανέλθουν στα 10 δισ. ευρώ περίπου συνολικά μέχρι το 2025. Δεδομένου ότι χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού, κατατίθενται απευθείας στον ειδικό λογαριασμό εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους (segregated account) και δεν υπολογίζονται στους στόχους του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής για το δημοσιονομικό έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης. Αν εξαιρέσουμε συνεπώς αυτά τα έσοδα, το πρωτογενές πλεόνασμα διαμορφώθηκε στο 1,5 δισ. ευρώ ή στο 0,8% του ΑΕΠ κατά το πρώτο οκτάμηνο του έτους. Όταν το οκτάμηνο του 2012 υπήρξε πρωτογενές έλλειμμα 1,4 δισ. ευρώ ή 0,7% του ΑΕΠ. Και όταν ο στόχος του Προϋπολογισμού, σύμφωνα με το επικαιροποιημένο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής, ήταν για πρωτογενές έλλειμμα 2,5 δισ. ευρώ. Συνεπώς η βελτίωση των δημόσιων οικονομικών είναι εμφανής.

2ον. Λένε: «Η Κυβέρνηση χρησιμοποιεί το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) για να εμφανίσει πρωτογενές πλεόνασμα.»

Η αλήθεια είναι, όπως ανέφερε και η ανακοίνωση του Υπουργείου Οικονομικών, ότι οι δαπάνες του ΠΔΕ διαμορφώθηκαν στα 2,5 δισ. ευρώ, χαμηλότερες οριακά έναντι της περυσινής περιόδου και σημαντικά έναντι του στόχου. Είναι όμως επίσης αλήθεια ότι, τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο, οι δαπάνες είναι αυξημένες κατά 40% και 28% έναντι των αντίστοιχων μηνών του 2012, αποτυπώνοντας τη σταδιακή ενίσχυση της τάσης απορρόφησης των επενδυτικών πόρων. Η επιτάχυνση του πληρωμών είναι αναγκαία προκειμένου, πέραν των γνωστών πολλαπλασιαστικών ωφελειών στην οικονομία, να εισρεύσει το συντομότερο δυνατό η κοινοτική συμμετοχή από τα ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν αφαιρέσουμε τα έσοδα και τις δαπάνες του ΠΔΕ, το πρωτογενές πλεόνασμα μόνο του Τακτικού Προϋπολογισμού είναι 1,5 δισ. ευρώ το πρώτο οκτάμηνο του έτους, όταν ο αντίστοιχος στόχος ήταν για πρωτογενές έλλειμμα 1,8 δισ. ευρώ. Και παραμένει πλεονασματικός ακόμη και αν αφαιρέσουμε και τα έσοδα από τα SMPs. Συνεπώς, η βελτίωση των δημόσιων οικονομικών είναι εμφανής.

3ον. Λένε: «Η εικόνα του Προϋπολογισμού είναι μαγική γιατί τα φορολογικά έσοδα καταρρέουν.»

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει υστέρηση 713 εκατ. ευρώ στα φορολογικά έσοδα κατά το πρώτο οκτάμηνο του έτους. Όμως:

α) Η υστέρηση μειώνεται. Ενώ στο πρώτο επτάμηνο ήταν 1.060 εκατ. ευρώ, στο οκτάμηνο μειώθηκε, με τάση περαιτέρω συρρίκνωσης και προσέγγισης του ετήσιου στόχου, καθώς θα εξομαλύνονται και οι εισπράξεις από τους φόρους εισοδήματος λόγω των παρατάσεων που είχαν δοθεί για την υποβολή δηλώσεων τόσο για τα φυσικά όσο και για τα νομικά πρόσωπα.

β) Tα έσοδα από έμμεσους φόρους υπερβαίνουν το στόχο, και μάλιστα η βελτίωση έχει αυξητική τάση. Έτσι, για όλο το οκτάμηνο του έτους οι έμμεσοι φόροι είναι υψηλότεροι κατά 328 εκατ. ευρώ έναντι των στόχων, όταν το επτάμηνο υστερούσαν κατά 165 εκατ. ευρώ και στο εξάμηνο κατά 416 εκατ. ευρώ.

Ειδικότερα για το μήνα Αύγουστο, τα έσοδα, και μάλιστα προ επιστροφών, του Τακτικού Προϋπολογισμού ήταν αυξημένα κατά 400 εκατ. ευρώ ή κατά 10,2% έναντι του μηνιαίου στόχου. Επιβεβαιώνονται έτσι οι αρχικές εκτιμήσεις, σύμφωνα με τις οποίες οι υστερήσεις που παρατηρήθηκαν κατά το 1ο εξάμηνο του έτους θα ήταν αντιμετωπίσιμες τους επόμενους μήνες.

4ον. Λένε: «Το πρωτογενές έλλειμμα είναι 3,2 δισ. ευρώ όπως το παρουσιάζει η Τράπεζα της Ελλάδος.»

Η αλήθεια είναι ότι τα στοιχεία που παρουσίασε το Υπουργείο Οικονομικών και η Τράπεζα της Ελλάδος είναι ουσιαστικά τα ίδια. Και αυτό γιατί, όπως επισημαίνει άλλωστε στις υποσημειώσεις της (Νο. 4) και η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδος, οι δαπάνες που περιλαμβάνονται στο Δελτίο της είναι αυξημένες γιατί περιλαμβάνουν και την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών. Όπως κάνει η Τράπεζα κάθε μήνα από τις αρχές της χρονιάς. Οι δαπάνες όμως αυτές εξισορροπούνται από την ισόποση μείωση των ανεξόφλητων υποχρεώσεων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης. Αυτό αποδεικνύεται από τα στοιχεία της Γενικής Κυβέρνησης, και όχι μόνο της Κεντρικής Διοίκησης, που δημοσιεύει το Υπουργείο Οικονομικών κάθε μήνα. Αφού πληρωμές και μείωση υποχρεώσεων εξισορροπούνται.

5ον. Λένε: «Το πλεόνασμα είναι αποτέλεσμα της στάσης πληρωμών που κάνει το κράτος.»

Η αλήθεια είναι ότι, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, τα σωρευτικά επίπεδα των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων και των εκκρεμών επιστροφών φόρων μειώνονται, καταδεικνύοντας τα θετικά αποτελέσματα της διαδικασίας αποπληρωμής ληξιπρόθεσμων οφειλών που ξεκίνησε στα τέλη του Δεκεμβρίου του 2012. Συνεπώς οι συνολικές ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις μειώνονται, και δεν αυξάνονται. Βέβαια σε ορισμένους φορείς δημιουργούνται νέες ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, και αυτό θα πρέπει να αντιμετωπισθεί άμεσα και ριζικά. Επίσης είναι αλήθεια ότι έχει ελεγχθεί η διαχείριση και έχει προωθηθεί η πειθαρχία στο σκέλος των δημοσίων δαπανών, με αποτέλεσμα η απόδοση των παρεμβάσεων δημοσιονομικής πολιτικής να ανταποκρίνεται στις αρχικές εκτιμήσεις.

Συμπερασματικά, η πραγματικότητα είναι ότι με τη συμπλήρωση του πρώτου οκταμήνου, η πορεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού, που αφορά στην Κεντρική Κυβέρνηση, επιβεβαιώνει την τάση βελτίωσης των δημόσιων οικονομικών της χώρας. Καθιστώντας όλο και πιο εφικτό τον εθνικό στόχο της επίτευξης πρωτογενούς πλεονάσματος, στη Γενική Κυβέρνηση, στο τέλος του έτους. Πλεόνασμα μάλιστα, το οποίο, εάν εξαιρέσουμε την επίδραση της ύφεσης και άλλων συγκυριακών παραγόντων, εκτιμάται ότι θα είναι το υψηλότερο μεταξύ όλων των χωρών της Ευρωζώνης. Καθώς, σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το διαρθρωτικό ισοζύγιο της χώρας εκτιμάται ότι θα είναι πλεονασματικό, της τάξεως του 2% του ΑΕΠ, έναντι ελλείμματος 1,4% στην ευρωζώνη (σε όρους κυκλικά διορθωμένου πρωτογενούς πλεονάσματος τα αντίστοιχα μεγέθη είναι 6,3% και 1,7%). Τα αποτελέσματα δείχνουν τη μεγάλη προσπάθεια της Ελληνικής κοινωνίας στην επίτευξη του στόχου. Αυτή η εξέλιξη, όταν ολοκληρωθεί θετικά στο τέλος του χρόνου, θα δώσει διαπραγματευτική δύναμη στη χώρα. Θα ενεργοποιήσει τις κοινοτικές δεσμεύσεις για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Θα προσδώσει βαθμούς ελευθερίας για εμπλουτισμό του μίγματος οικονομικής πολιτικής και συντεταγμένη έξοδο από την αυστηρή λιτότητα, διανέμοντας, προοπτικά, κοινωνικό μέρισμα. Βέβαια η προσπάθεια πρέπει να συνεχιστεί, ακόμη πιο μεθοδικά και εντατικά, αντιμετωπίζοντας ή μειώνοντας τους κινδύνους που υπάρχουν στην εκτέλεση του Προϋπολογισμού, ώστε, τελικώς, οι τεράστιες θυσίες της ελληνικής κοινωνίας να πιάσουν τόπο.

Άρθρο Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Καρφίτσα” – “Με σταθερά βήματα για την έξοδο από την κρίση”

Σε ένα μη ευσταθές διεθνές, οικονομικό και γεωπολιτικό, περιβάλλον η Ελλάδα βιώνει τις οδυνηρές συνέπειες μιας βαθιάς και παρατ
εταμένης κρίσης. Κρίση η οποία οφείλεται αφενός στις διαχρονικά υποβόσκουσες παθογένειες του συστήματος, οι οποίες πυροδοτήθηκαν από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, και αφετέρου σε ελλειμματικούς πολιτικούς χειρισμούς που έγιναν τους τελευταίους μήνες του 2009 και μεταγενέστερα. Είναι γνωστό ότι στα μέσα του 2012 ήταν εμφανής η αδυναμία εφαρμογής ακόμη και των συμφωνιών που η χώρα είχε υπογράψει με τους εταίρους και δανειστές και ως εκ τούτου ήταν αβέβαιη ακόμη και η παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη.

Υπό αυτές τις ασφυκτικές συνθήκες και τις αβεβαιότητες, η Κυβέρνηση που προέκυψε τον Ιούνιο του 2012 επέλεξε την ώθηση για έξοδο από το τέλμα. Αναβάθμισε την αξιοπιστία και τη θέση της χώρας στο ευρωπαϊκό και το παγκόσμιο στερέωμα. Προώθησε την δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία και οργάνωσε τις προϋποθέσεις για την επανεκκίνηση της οικονομίας. Προώθησε την απορρόφηση των κοινοτικών πόρων και τις διαδικασίες αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του κράτους προς τον ιδιωτικό τομέα.

Την τελευταία περίοδο καταγράφονται ενθαρρυντικά σημεία που δείχνουν ότι οι τεράστιες θυσίες των πολιτών παράγουν, σταδιακά, απτά αποτελέσματα. Ειδικά στο πεδίο της δημοσιονομικής προσαρμογής η χώρα προσεγγίζει τους στόχους της. Με αποτέλεσμα να καθίσταται όλο και πιο εφικτή η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος στη Γενική Κυβέρνηση στο τέλος του έτους. Σύμφωνα με τις εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το διαρθρωτικό ισοζύγιο της χώρας το 2013, εξαιρουμένης δηλαδή της ύφεσης και άλλων συγκυριακών παραγόντων, εκτιμάται ότι θα είναι πλεονασματικό, της τάξεως του 2% του ΑΕΠ, έναντι ελλείμματος 1,4% στην Ευρωζώνη. Δηλαδή η χώρα θα έχει την καλύτερη δημοσιονομική επίδοση μεταξύ όλων των χωρών της Ευρωζώνης.

Προτεραιότητα, πλέον, αποτελεί η παγίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας ώστε να διασφαλιστεί το αποτέλεσμα του πρωτοφανούς, για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, δημοσιονομικού εγχειρήματος. Και αυτή η διάσταση έχει ενισχυθεί θεσμικά με την επικαιροποίηση και βελτίωση του συστήματος δημοσιονομικών ελέγχων, την ενίσχυση του πλαισίου δημοσιονομικών κανόνων και πρακτικών με την παράλληλη ενεργοποίηση μηχανισμών παρακολούθησης των ΔΕΚΟ, των ΝΠΙΔ και των ΟΤΑ, την τήρηση Μητρώου Δεσμεύσεων απ’ όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, και τη θέσπιση αυστηρών διαδικασιών παρακολούθησης της πορείας εκτέλεσης των δημόσιων προϋπολογισμών.

Σημειώνεται, βεβαίως, ότι η δημοσιονομική προσαρμογή, αν και αναγκαία συνθήκη, δεν είναι από μόνη της ικανή για να επιτύχει η οικονομία και η χώρα την έξοδο από την κρίση. Η Κυβέρνηση επικεντρώνεται και στους άλλους παράγοντες. Την αναδιοργάνωση του δημοσίου τομέα, τη συγκρότηση ενός άλλου κράτους με στόχο τη βελτίωση των προσφερόμενων υπηρεσιών προς τους πολίτες, τη δημιουργία, μέσω μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής, ενός σταθερού, βιώσιμου και επαρκώς κεφαλαιοποιημένου τραπεζικού συστήματος, την περαιτέρω ενίσχυση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, την υλοποίηση, με επιταχυνόμενους ρυθμούς, του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων, την προσέλκυση ξένων κεφαλαίων και επενδύσεων, αφού η χώρα δεν είναι σε θέση να παράγει αρκετά ενδογενή πλεονάσματα, την ενίσχυση της εξωστρέφειας της ελληνικής οικονομίας, και την υιοθέτηση πολιτικών προώθησης της απασχόλησης.

Η προσπάθεια, λοιπόν, συνεχίζεται με σταθερά βήματα ώστε, τελικώς, οι τεράστιες θυσίες της Ελληνικής κοινωνίας να πιάσουν τόπο και μέσω του συνεχούς εμπλουτισμού του δημοσιονομικού εγχειρήματος με πολιτικές για την ανάταξη της πραγματικής οικονομίας η χώρα να εξέλθει από την βαθιά και παρατεταμένη κρίση και να ενισχύσει καθοριστικά την απασχόληση, διαμορφώνοντας παράλληλα τις συνθήκες για την αντιμετώπιση του ζητήματος του μεγάλου δημοσίου χρέους.

Άρθρο Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Πρώτο Θέμα” – “Περί μείωσης του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης”

Σε συνεργασία με τους Στυλιανό Πέτσα και Αλέξανδρο Ταβουτσόγλου, στελέχη Υπουργείου Οικονομικών-ΓΛΚ

Το Υπουργείο Οικονομικών, στο πλαίσιο της διαρκούς παρακολούθησης της πορείας εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού, ιδίως δε των εσόδων από έμμεσους φόρους, που δείχνουν να υστερούν έναντι των στόχων του α’ τριμήνου 2013, αξιολογεί την απόδοση μέτρων που είχαν ληφθεί στο παρελθόν. Στόχος η αναζήτηση της βέλτιστης λύσης, με οικονομικά και κοινωνικά κριτήρια, δεδομένων των περιορισμών. Ένα από τα μέτρα αυτά είναι και η εξίσωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης η οποία αποτελούσε από το Νοέμβριο του 2011 «μνημονιακή» υποχρέωση της χώρας και είχε συμπεριληφθεί στον Προϋπολογισμό του 2012. Μάλιστα με νομοθετική παρέμβαση της παρούσας Κυβέρνησης η εξίσωση επήλθε στο 80% του έως τότε ισχύοντος συντελεστή ΕΦΚ πετρελαίου κίνησης, χωρίς το πετρέλαιο κίνησης να μείνει στο αρχικό επίπεδο όπως προέβλεπε η αρχική συμφωνία με την Τρόικα. Είναι κατανοητό ότι εάν δεν λαμβάνονταν η συγκεκριμένη παρέμβαση θα έπρεπε να καλυφθεί το προκαλούμενο δημοσιονομικό κενό με ισοδύναμα μέτρα. Επίσης, προς αντιστάθμιση της επιβάρυνσης στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα του πληθυσμού, προβλέφθηκε η χορήγηση επιδόματος θέρμανσης, ύψους 80 εκατ. € το 2012 και 270 εκατ. € το 2013, σε όσους, κατά τεκμήριο, το έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Πρόκειται για επίδομα που ήταν εκτός αρχικού Προϋπολογισμού του 2012 και το οποίο η Κυβέρνηση, με την κατάλληλη διαπραγμάτευση, το ενέταξε για να στηρίξει τους ασθενέστερους οικονομικά πολίτες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών, όσον αφορά το πετρέλαιο θέρμανσης, το εξάμηνο, Οκτώβριος 2012 – Μάρτιος 2013, η ποσότητα κατανάλωσης μειώθηκε κατά περίπου 68% έναντι του αντίστοιχου εξαμήνου 2011-2012. Παρ’ όλα αυτά, τα έσοδα από τον ΕΦΚ αυξήθηκαν κατά 75% ή κατά 120 εκατ. € περίπου. Αντίθετα, στο πετρέλαιο κίνησης, παρά τη μείωση του ΕΦΚ κατά 20%, οι ποσότητες εμφάνισαν οριακή αύξηση (0,8%) και, συνεπώς, τα έσοδα συρρικνώθηκαν κατά 17,4%. Επιπλέον, θα πρέπει να συνυπολογιστεί η επίπτωση της μειωμένης κατανάλωσης στα έσοδα από το Φ.Π.Α. πετρελαιοειδών. Τονίζουμε εκ προοιμίου ότι η μεταβολή των εσόδων ΦΠΑ δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά στην αύξηση (ή μείωση) του ΕΦΚ, καθώς ο ΦΠΑ επιβάλλεται στη λιανική τιμή πώλησης των εν λόγω αγαθών, η οποία επηρεάζεται σημαντικά από τις διεθνείς τιμές πετρελαίου και το εκτιμώμενο περιθώριο κέρδους των εταιρειών εμπορίας και των πρατηριούχων. Κρατώντας πάντα αυτή την επιφύλαξη, φαίνεται ότι τα έσοδα ΦΠΑ από το πετρέλαιο κίνησης μειώθηκαν οριακά κατά 2,7% μετά την εναρμόνιση του ΕΦΚ, αλλά, αντίθετα, τα έσοδα από Φ.Π.Α. πετρελαίου θέρμανσης συρρικνωθήκαν κατά 63% ή κατά 249 εκατ. € περίπου. Τέλος, σημαντικό στοιχείο που πρέπει να συνεκτιμηθεί είναι η απορρόφηση του επιδόματος θέρμανσης που προβλέφθηκε στον Κρατικό Π/Υ και η οποία για το 2013 περιορίζεται μέχρι στιγμής στα 53 εκατ. € περίπου, έναντι 270 εκατ. € που έχουν προβλεφθεί στον Κρατικό Π/Υ 2013.

Κατόπιν αυτών, αν και αναμένουμε τα οριστικά στοιχεία της κατανάλωσης και των εσόδων του Απριλίου 2013, τα σημαντικότερα συμπεράσματα από τα αποτελέσματα της εναρμόνισης του ΕΦΚ πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης φαίνεται να είναι ότι:

        i.            Αύξησε σημαντικά τα έσοδα ΕΦΚ πετρελαίου θέρμανσης, αποτρέποντας την εμφάνιση δημοσιονομικού κενού από αυτή την πηγή.

      ii.            Μείωσε την κατανάλωση πετρελαίου θέρμανσης, εν μέρει λόγω και της αποθεματοποίησης στην οποία προέβησαν τα νοικοκυριά, προκαλώντας μεγάλη μείωση εσόδων από Φ.Π.Α. Η εν λόγω υστέρηση δεν αντισταθμίστηκε, όπως αναμενόταν – με βάση την ιστορικά εκτιμώμενη ελαστικότητα ως προς την τιμή – από την αύξηση της κατανάλωσης στο πετρέλαιο κίνησης δεδομένης της μείωσης του ΕΦΚ κατά 20%.

    iii.            «Ξεφούσκωσε» τις ποσότητες θέρμανσης, γεγονός που αποδίδεται εν μέρει στην εξάλειψη του κινήτρου για νόθευση του πετρελαίου κίνησης με το πετρέλαιο θέρμανσης, στοιχείο που δείχνει ότι περιορίστηκε το λαθρεμπόριο.

     iv.            Επιβάρυνε τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα, επιβάρυνση που είχε προβλεφθεί ότι θα αντισταθμιζόταν πλήρως από τη χορήγηση του επιδόματος θέρμανσης, αλλά οι πολίτες δεν έκαναν χρήση του επιδόματος αυτού στην έκταση που αναμενόταν.

       v.            Επιβάρυνε το περιβάλλον, κυρίως στα αστικά κέντρα, λόγω της χρήσης εναλλακτικών πηγών ενέργειας, ιδίως καυσόξυλων.

Στο πλαίσιο αυτό το Υπουργείο Οικονομικών, σε συνεργασία με τους κυβερνητικούς εταίρους, επανεξετάζει τον ΕΦΚ στο πετρέλαιο, ώστε να επιτύχει μια καλύτερη λύση του προβλήματος.

Η επιδίωξη είναι:

  • Να ελαφρυνθούν τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα.
  • Να αυξηθεί η κατανάλωση πετρελαίου θέρμανσης, η οποία θα οδηγήσει σε αύξηση εισπράξεων από ΦΠΑ.
  • Να μη δημιουργηθεί εκ νέου κίνητρο για νόθευση μεταξύ πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης.
  • Να μη δημιουργηθεί δημοσιονομικό κενό για την κάλυψη του οποίου να απαιτηθεί η λήψη ισοδύναμων μέτρων.
  • Να αξιολογηθεί το μέτρο της χορήγησης του επιδόματος θέρμανσης.

Τη λύση σε αυτή τη δύσκολη εξίσωση φαίνεται να δίνει η λελογισμένη μείωση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ΕΦΚ στο πετρέλαιο κίνησης βρίσκεται στο χαμηλότερο επιτρεπτό επίπεδο βάσει κοινοτικής οδηγίας (2003/96/ΕΚ) και ως εκ τούτο θα πρέπει να αποτραπεί η διαμόρφωση ισχυρού κινήτρου φοροδιαφυγής και λαθρεμπορίου. Σε διάφορα σενάρια που επεξεργαστήκαμε φαίνεται, των άλλων τηρουμένων σταθερών (ceteris paribus), να υπάρχει ένα σημείο ισορροπίας στο οποίο η μείωση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης και τα μειωμένα έσοδα που αυτή θα προκαλέσει, αντισταθμίζεται πλήρως από την αύξηση της κατανάλωσης και τα αυξημένα έσοδα από ΦΠΑ επί αυτής της κατανάλωσης. Τα σενάρια αυτά και τη σχετική μεθοδολογία, με πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού, συζητούμε με την Τρόικα με σκοπό να οριστικοποιήσουμε τον ερχόμενο Ιούνιο μια καλύτερη πολιτική για τον προϋπολογισμό και τους πολίτες.

Κλείνουμε τονίζοντας ότι, η επίτευξη του εθνικού στόχου για πρωτογενή πλεονάσματα το τρέχον έτος, θα μας προσδώσει επιπλέον βαθμούς ελευθερίας στην άσκηση της οικονομικής πολιτικής και θα καταστήσει απτό στόχο την ελάφρυνση των συνεπών φορολογουμένων από την υπερφορολόγηση που επέβαλλαν οι αστοχίες του παρελθόντος.

 

Έσοδα και Ποσότητες Πετρελαίου Κίνησης και Θέρμανσης, μετά την εναρμόνιση του ΕΦΚ

ΕΞΑΜΗΝΟ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2012-ΜΑΡΤΙΟΥ 2013

ΕΤΟΣ 2011-2012

ΕΤΟΣ 2012-2013

% ΜΕΤΑΒΟΛΗ

ΜΕΤΑΒΟΛΗ

Κίνησης

Θέρμανσης

Κίνησης

Θέρμανσης

2012-13/2011-12

2012-13/2011-12

                             1  

                             2  

                            3  

                             4  

 5 (3/1)

 6 (4/2)

 7 (3-1)

 8 (4-2)

ΕΣΟΔΑ ΕΦΚ

544.840.386

159.736.013

450.248.724

279.551.341

-17,4%

75,0%

-94.591.662

119.815.328

ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ

1.324.210

2.662.588

1.334.482

846.303

0,8%

-68,2%

10.272

-1.816.286

ΕΣΟΔΑ ΦΠΑ

256.903.096

396.186.922

250.092.641

147.484.703

-2,7%

-62,8%

-6.810.456

-248.702.218

Πηγή: ΥΠΟΙΚ – Δ/νση ΕΦΚ & ΓΛΚ.

Άρθρο Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Καθημερινή της Κυριακής” – “Γιατί πρέπει να μειωθεί ο ΦΠΑ στην εστίαση”

* Σε συνεργασία με τον Στ. Πέτσα, στέλεχος του Υπουργείου Οικονομικών, Γενικό Λογιστήριο του Κράτους

Όπως μαρτυρούν τα στοιχεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού, η χώρα επιτυγχάνει τους δημοσιονομικούς της στόχους. Το πρωτογενές πλεόνασμα των 508 εκατ. € του Κρατικού Προϋπολογισμού που καταγράφηκε στο πρώτο τρίμηνο του 2013, επιτρέπει αισιοδοξία, αλλά όχι εφησυχασμό. Και τούτο διότι υπάρχουν κατηγορίες εσόδων οι οποίες εξακολουθούν να υστερούν. Ιδίως στους εμμέσους φόρους, η υστέρηση έναντι των στόχων φαίνεται να παγιώνεται. Το πρώτο τρίμηνο του 2013 τα έσοδα από έμμεσους φόρους είναι χαμηλότερα κατά 516 εκατ. € έναντι των στόχων, εκ των οποίων στο ΦΠΑ η υστέρηση ανέρχεται στα 260 εκατ. € ή 7,3%.

Στο πλαίσιο αυτό, για την κυβέρνηση εθνικής ευθύνης αποτελεί προτεραιότητα η συνεχής παρακολούθηση της πορείας των εσόδων, η αξιολόγηση και η τροποποίηση πολιτικών που δεν αποδίδουν.  Άλλωστε, όταν ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας, έθεσε στους εταίρους (Τρόϊκα) την ανάγκη επαναξιολόγησης μέτρων που είχαν ληφθεί στο παρελθόν αλλά δεν αποδίδουν τα έσοδα που είχαν αρχικά εκτιμηθεί. Ένα τέτοιο μέτρο, ήταν και η αύξηση του ΦΠΑ στην εστίαση που ισχύει από 01.09.2011. Συγκεκριμένα, στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015 (Ιούλιος 2011), προβλεπόταν ότι η μετάταξη του Φ.Π.Α. στην εστίαση από το χαμηλό (13%), στον υψηλό συντελεστή (23%), θα απέφερε επιπλέον έσοδα 1.000 εκατ. € σε ετήσια βάση. Εν συνεχεία, στο Συμπληρωματικό Π/Υ 2012 (Φεβρουάριος 2012), η απόδοση του μέτρου περιορίστηκε στα 800 εκατ. €.

Επειδή τα στοιχεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού δείχνουν ότι δεν προέκυψε αύξηση εσόδων, το Υπουργείο Οικονομικών ανέλαβε να αποτιμήσει την απόδοση του μέτρου αυτού. Σύμφωνα με τα στοιχεία των συναρμόδιων Υπηρεσιών του Υπουργείου Οικονομικών (14η Δ/νση Φ.Π.Α., ΓΓΠΣ), σε ετήσια βάση, συγκρίνοντας τα στοιχεία 01.09.2010-31.08.2011, με τα αντίστοιχα της περιόδου 01.09.2011-31.08.2012, από τις επιχειρήσεις με κύρια δραστηριότητα την εστίαση, εισπράχτηκαν παραπάνω 160 εκατ. € περίπου, λόγω της αύξησης του συντελεστή Φ.Π.Α. στο 23%. Από τη σύγκριση αυτή, προκύπτει ότι τα ετήσια έσοδα που απεκόμισε το Ελληνικό Δημόσιο, ήταν υποπολλαπλάσια από τα αρχικά προϋπολογισθέντα (βλέπε Διάγραμμα).

Παράλληλα, πολλές επιχειρήσεις του κλάδου, μεταξύ των οποίων και ορισμένες σημαντικές πολυεθνικές επιχειρήσεις, είτε έκλεισαν αριθμό καταστημάτων τους, είτε ανέστειλαν τη λειτουργία τους. Ταυτόχρονα, η φοροδιαφυγή φαίνεται να ενισχύθηκε, όπως δείχνει η σημαντική συρρίκνωση της βάσης ΦΠΑ, η οποία είναι μεγαλύτερη από ότι δικαιολογεί η μείωση της ιδιωτικής κατανάλωσης.

Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι το μέτρο αύξησης του ΦΠΑ στην εστίαση δεν οδήγησε στην αύξηση εσόδων που είχε αρχικά εκτιμηθεί, ενώ ταυτόχρονα απομάκρυνε σημαντικές επιχειρήσεις από την Ελλάδα και αύξησε τη φοροδιαφυγή. Έτσι, με πρωτοβουλία του ίδιου του Πρωθυπουργού τέθηκε το ζήτημα της μείωσης του ΦΠΑ στην εστίαση στο 13% κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με την Τρόϊκα. Δεδομένου ότι η Τρόϊκα ζήτησε χρόνο για να αξιολογήσει το μέτρο, ζητήθηκε από τους επικεφαλής της να συνεργαστούν με τις υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών, ώστε να υιοθετηθεί κοινή μεθοδολογία και στην επόμενη αξιολόγηση (Ιούνιος 2013) του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής, να αποφασιστεί η δέουσα πολιτική.

Βέβαια, η επιλογή μείωσης του συντελεστή ΦΠΑ στην εστίαση στο 13% αναμένεται να οδηγήσει βραχυπρόθεσμα σε απώλεια εσόδων. Όμως, αφενός το ύψος της απώλειας εσόδων θα εξαρτηθεί από το σε ποιά περίοδο του έτους θα εφαρμοστεί η μείωση του ΦΠΑ στο 13% και αφετέρου η βραχυπρόθεσμη επίπτωση απώλειας εσόδων, θα πρέπει να εξεταστεί και έναντι της αλλαγής συμπεριφοράς που θα προκαλέσει στους καταναλωτές. Εάν η μείωση του φορολογικού συντελεστή επηρεάσει θετικά την ψυχολογία των συμμετεχόντων στην αγορά και βελτιωθούν οι καταναλωτικές και επιχειρηματικές προσδοκίες, ενδέχεται να αυξηθεί η κατανάλωση, και τελικά να αυξηθούν και όχι να μειωθούν τα έσοδα από Φ.Π.Α. Δεδομένης της αβεβαιότητας, η μείωση του συντελεστή στο 13% θα μπορούσε να εφαρμοστεί πιλοτικά. Εάν δεν αποδώσει τα αναμενόμενα οφέλη (δηλαδή συγκράτηση της απασχόλησης, μείωση λιανικών τιμών, αύξηση της κατανάλωσης, μείωση της φοροδιαφυγής), τότε θα μπορούσε να επανέλθει ο ισχύον συντελεστής του 23%.

Στόχος της κυβέρνησης είναι πολιτικές που δεν αποδίδουν, να τροποποιούνται προς όφελος της οικονομίας, των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών.

Εμμονή στις αυξήσεις φόρων για τους φόρους, σε μια οικονομία που διανύει μακρά περίοδο ύφεσης, δεν δικαιολογείται.

Κλείνουμε με την επισήμανση ότι η διάχυση της πεποίθησης ότι η χώρα αρχίζει να ξεπερνά τις δυσκολίες και ανακτά βαθμούς ελευθερίας στην άσκηση της οικονομικής πολιτικής είναι πολυδιάστατης και όχι μόνο συμβολικής σημασίας στην εθνική προσπάθεια για ταχύτερη και οριστική έξοδο από την κρίση.

Άρθρο Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Τύπος της Κυριακής” – “Νομοθετικές πρωτοβουλίες για βελτίωση της καθημερινότητας”

Σε ένα έντονα μεταβαλλόμενο ευρωπαϊκό, αλλά και παγκόσμιο περιβάλλον, η Ελλάδα προσπαθεί να βγει από τη βαθιά και παρατεταμένη κρίση.

Και για να πετύχει σε αυτή την εθνική προσπάθεια επιχειρείται να προωθηθούν και να εδραιωθούν στη χώρα μας η δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία.

Η θεμελιώδης αναγκαία συνθήκη για τη σταθεροποίηση και ανάκαμψη της οικονομίας.

Προς την κατεύθυνση αυτή, το Υπουργείο Οικονομικών, και ειδικά το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, λαμβάνει πρωτοβουλίες που κινούνται πέραν των όσων επιβάλλουν οι συμφωνίες με τους εταίρους μας, στο πλαίσιο του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής, και αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου.

Μία τέτοια πρωτοβουλία είναι και η πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία για την τροποποίηση και τον εμπλουτισμό των διατάξεων που αφορούν τη συνταξιοδοτική νομοθεσία του Δημοσίου, τον εκσυγχρονισμό του πλαισίου διαχείρισης των αδρανών καταθετικών λογαριασμών και την ενίσχυση της διαφάνειας στη δημοσιονομική διαχείριση.

Επί της ουσίας, πρόκειται για μια πρωτοβουλία μέσω της οποίας επιτυγχάνεται η αντιμετώπιση χρόνιων δυσλειτουργιών της δημόσιας μηχανής, διευκολύνονται οι πολίτες σε συνθήκες πλήρους τάξης και διαφάνειας, βελτιώνονται οι σχέσεις του Υπουργείου Οικονομικών με τους πολίτες, προσαυξάνεται το θεσμικό μας κεφάλαιο και καθίστανται διαφανείς χρηματοροές προς το δημόσιο ταμείο.

Συγκεκριμένα και κωδικοποιημένα, μεταξύ άλλων:

  • Καθιερώνεται για πρώτη φορά ο θεσμός της προκαταβολής της σύνταξης από το Δημόσιο, ώστε να απαλειφθεί το μισθοδοτικό κενό που παρατηρείται σήμερα, και το οποίο αφορά το χρονικό διάστημα από τη λύση της υπαλληλικής σχέσης μέχρι την έναρξη καταβολής της κανονιζόμενης σύνταξης. Συγκεκριμένα, το εν λόγω ποσοστό προκαταβολής ανέρχεται στο 50% του βασικού μισθού του μισθολογικού κλιμακίου ή του βαθμού που έφερε ο υπάλληλος κατά το χρόνο της αποχώρησής του από την Υπηρεσία. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται σε 60% σε περιπτώσεις υπαλλήλου που είναι γονέας τριών τέκνων και άνω ή γονέας τέκνου με αναπηρία ή προστάτης μέλους της οικογενείας με αναπηρία.
  • Καθορίζεται, σε αυστηρό πλαίσιο, το χρονοδιάγραμμα των υπηρεσιακών διαδικασιών που απαιτούνται για την έκδοση της σύνταξης του Δημοσίου, ώστε να απαλειφθούν φαινόμενα καθυστέρησης και κωλυσιεργίας που παρατηρήθηκαν σε ορισμένες περιπτώσεις στο παρελθόν, επιβαρύνοντας την καθημερινότητα των πολιτών.
  • Θεσμοθετείται η ολική απογραφή των συνταξιούχων του Δημοσίου, ανά πενταετία, η οποία θα εκμηδενίσει τη δυνατότητα είσπραξης για μακρό χρονικό διάστημα από τρίτους ποσών που πιστώθηκαν στον τραπεζικό λογαριασμό θανόντων συνταξιούχων του Δημοσίου.
  • Εξαιρούνται των πρόσφατων μειώσεων οι ανάπηροι πολέμου αξιωματικούς πολεμικής διαθεσιμότητας.
  • Εναρμονίζεται το Δημόσιο με τους άλλους ασφαλιστικούς φορείς ως προς την περικοπή της σύνταξης για όσους συνταξιούχους του αυτοαπασχολούνται, ώστε σ’ αυτές τις περιπτώσεις να αναστέλλεται το ποσοστό της σύνταξης του δημοσίου υπαλλήλου που υπερβαίνει τα 60 ημερομίσθια του ανειδίκευτου εργάτη (1.980 ευρώ) αντί της περικοπής του 70% του ποσού της σύνταξης που υπερβαίνει τα 30 ημερομίσθια (990 ευρώ), όπως ισχύει σήμερα.
  • Μειώνεται το όριο ηλικίας που αφορά την αναστολή καταβολής της σύνταξης των αυτοαπασχολούμενων στρατιωτικών συνταξιούχων κατά 6 έτη και ανέρχεται στο 47ο έτος της ηλικίας τους αντί του ισχύοντος 53ου, ενώ για τους πολιτικούς συνταξιούχους το αντίστοιχο όριο είναι τα 55 έτη.
  • Επικαιροποιείται, ουσιαστικά καταρτίζεται για πρώτη φορά, το παρωχημένο νομοθετικό πλαίσιο για τους αδρανείς καταθετικούς λογαριασμούς, επιτρέποντας τη χρήση των κεφαλαίων από αδρανείς καταθέσεις για την κάλυψη αναγκών του Δημοσίου, με απώτερο σκοπό την στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.
  • Θεσμοθετείται η ενδυνάμωση, τόσο στελεχιακά όσο και οργανωτικά, των υπηρεσιών του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους που ασκούν Δημοσιονομικούς Ελέγχους, ενισχύοντας σημαντικά την προσπάθεια εδραίωσης της δημοσιονομικής εξυγίανσης και πειθαρχίας, καθώς οι απαιτήσεις για δημοσιονομικούς ελέγχους έχουν αυξηθεί την τελευταία περίοδο σημαντικά.
  • Ορίζεται πλαίσιο θητείας για τους υπαλλήλους που ασκούν δημοσιονομικούς ελέγχους, αφενός λόγω της ανάγκης ενίσχυσης της διαφάνειας και αφετέρου προκειμένου, κατά τη διενέργεια των δημοσιονομικών ελέγχων, να μην εναλλάσσονται συνεχώς τα ίδια πρόσωπα, για την ενίσχυση της θωράκισης του ελεγκτικού έργου.

Πρόκειται, συνεπώς, για μια νομοθετική πρωτοβουλία, σε μία δύσκολη συγκυρία για τη χώρα και την κοινωνία, που επιδιώκει τον εκσυγχρονισμό πτυχών του θεσμικού πλαισίου του δημοσιονομικού συστήματος και τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών.

Άρθρο Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “REAL NEWS” – “ΕΦΚ στα καύσιμα: Μια εκ των υστέρων αξιολόγηση του μέτρου”

Στο πλαίσιο της προσπάθειας δημοσιονομικής προσαρμογής, αλλά και για τη συρρίκνωση των περιθωρίων λαθρεμπορίου στο πετρέλαιο εξισώθηκε ο ειδικός φόρος κατανάλωσης (ΕΦΚ) πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης. Μάλιστα, με νομοθετική παρέμβαση της Κυβέρνησης η εξίσωση επήλθε στο 80% του ΕΦΚ πετρελαίου κίνησης, χωρίς το πετρέλαιο κίνησης να μείνει στο αρχικό επίπεδο όπως προέβλεπε η αρχική συμφωνία με την Τρόικα.

Την τελευταία περίοδο, και λόγω εποχής, έχει αναπτυχθεί μια δημόσια συζήτηση σχετικά με την αποτελεσματικότητα του συγκεκριμένου μέτρου. Αναπτύσσονται διάφορες προσεγγίσεις που αποκλίνουν, δυστυχώς, από την πραγματικότητα.

Είναι αναγκαία, συνεπώς, η τεκμηριωμένη προσέγγιση του ζητήματος.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών, όσον αφορά το πετρέλαιο θέρμανσης, το τρίμηνο Οκτωβρίου-Δεκεμβρίου 2012, η ποσότητα μειώθηκε κατά περίπου 70% έναντι του αντίστοιχου τριμήνου του 2011. Παρ’ όλα αυτά, τα έσοδα αυξήθηκαν κατά 65%. Αντίθετα, στο πετρέλαιο κίνησης, παρά τη μείωση του ΕΦΚ κατά 20%, οι ποσότητες εμφάνισαν οριακή μείωση και, συνεπώς, τα έσοδα συρρικνώθηκαν κατά 17,5%. Όμως, για την ασφαλέστερη εξαγωγή συμπερασμάτων για την αποτελεσματικότητα του μέτρου θα πρέπει η συγκριτική ανάλυση να αφορά την εξέλιξη της κατανάλωσης κατά την διάρκεια μιας ολόκληρης περιόδου (Οκτώβριος-Απρίλιος), δεδομένου ότι τους πρώτους μήνες της τρέχουσας περιόδου οι ήπιες καιρικές συνθήκες ευνόησαν την αναστολή της προμήθειας πετρελαίου θέρμανσης, μετά και την αποθεματοποίηση που είχε σημειωθεί τον περυσινό Απρίλιο ενόψει της αύξησης της φορολογικής επιβάρυνσης. Αυτό, άλλωστε, αποτυπώνεται και στην περιορισμένη απορρόφηση του επιδόματος θέρμανσης, αφού χρησιμοποιήθηκαν μόνο τα 6,4 εκατ. ευρώ από τα προϋπολογισθέντα 80 εκατ. ευρώ για το 2012.

Από τα προαναφερθέντα δεδομένα δύναται να εξαχθούν κάποια πρώτα συμπεράσματα:

1ον. Η εξίσωση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης, αύξησε τα έσοδα πετρελαίου θέρμανσης και τελικά συγκράτησε τα συνολικά δημόσια έσοδα το 2012, διαφορετικά θα προέκυπτε μια δημοσιονομική «τρύπα» που θα προκαλούσε την ανάγκη λήψης πρόσθετων μέτρων για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων.

2ον. Το «ξεφούσκωμα» των ποσοτήτων θέρμανσης μετά την εξίσωση του ΕΦΚ, μπορεί εν μέρει να αποδοθεί στην εξάλειψη του κινήτρου για νόθευση του πετρελαίου κίνησης με το πετρέλαιο θέρμανσης, στοιχείο που δείχνει ότι περιορίστηκε το λαθρεμπόριο.

3ον. Η μείωση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο κίνησης κατά 20% δεν αύξησε την κατανάλωση, όπως θα ανέμενε κανείς με βάση την υπόθεση ότι η ελαστικότητα ως προς την τιμή θα οδηγούσε σε θετική μεταβολή. Από τη διαπίστωση αυτή συνάγεται ότι μια ανάλογη  μείωση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης δεν είναι βέβαιο ότι θα προκαλούσε αύξηση των ποσοτήτων θέρμανσης έναντι του 2011.

4ον. Η μείωση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο κίνησης επιφέρει θετικές επιπτώσεις στην παραγωγική δραστηριότητα, όπως, μεταξύ άλλων, στη συγκράτηση του μεταφορικού κόστους των επιχειρήσεων και του παραγωγικού κόστους του αγροτικού τομέα.

5ον. Η αύξηση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης που επιφέρει επιβάρυνση στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα του πληθυσμού αντισταθμίζεται σε σημαντικό βαθμό από το επίδομα θέρμανσης, το οποίο με βάση εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια χορηγείται σε όσους κατά τεκμήριο το έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Πρόκειται για επίδομα που ήταν εκτός του Προϋπολογισμού, αλλά και της αρχικής συμφωνίας με την Τρόικα, και το οποίο η Κυβέρνηση, με την κατάλληλη διαπραγμάτευση, το ενέταξε για να στηρίξει τους ασθενέστερους πολίτες.

Είναι αυτονόητο ότι προοπτικά με τη σταθεροποίηση των δημοσίων οικονομικών θα επιδιωχθεί η περαιτέρω στήριξη των εισοδηματικά αδυνάτων. Με την επίτευξη πρωτογενούς δημοσιονομικού πλεονάσματος κατά το 2013, που αποτελεί εθνικό στόχο, θα κερδίσουμε βαθμούς ελευθερίας και θα διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις για την αντιστροφή του κλίματος και την ανάκαμψη της οικονομίας. Ταυτόχρονα με τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης προσδοκάται ότι τα έσοδα θα βελτιωθούν οπότε και θα καταστούν δυνατές σταδιακές βελτιωτικές παρεμβάσεις, μέσω της προοδευτικής ελάφρυνσης της φορολογικής επιβάρυνσης των συνεπών φορολογουμένων, αλλά και της διάθεσης των επιπλέον πόρων που θα εξοικονομηθούν σε μέτρα για την τόνωση της ανάπτυξης και σε πολιτικές για την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Πίνακας: Εξίσωση ΕΦΚ Πετρελαίου Κίνησης και Θέρμανσης

Έσοδα

(ευρώ)

Περίοδος

2011

2012

% Μεταβολή

Κίνησης

Θέρμανσης

Κίνησης

Θέρμανσης

2012/2011

( 1)

(2)

(3)

(4)

(5)=(3)/(1)

(6)=(4)/(2)

Οκτώβριος

105.148.399

18.433.595

97.148.194

11.967.515

-7,6%

-35,1%

Νοέμβριος

99.760.906

24.343.202

81.234.375

31.729.726

-18,6%

30,3%

Δεκέμβριος

96.797.981

30.125.384

70.481.699

76.858.948

-27,2%

155,1%

Τρίμηνο Οκτ-Δεκ

301.707.286

72.902.181

248.864.268

120.556.189

-17,5%

65,4%

 

Ποσότητες

(χιλ. λίτρα)

Περίοδος

2011

2012

% Μεταβολή

Κίνησης

Θέρμανσης

Κίνησης

Θέρμανσης

2012/2011

( 1)

(2)

(3)

(4)

(5)=(3)/(1)

(6)=(4)/(2)

Οκτώβριος

256.569

307.218

266.050

36.265

3,7%

-88,2%

Νοέμβριος

242.512

406.048

246.242

95.152

1,5%

-76,6%

Δεκέμβριος

234.966

502.090

211.801

232.908

-9,9%

-53,6%

Τρίμηνο Οκτ-Δεκ

734.047

1.215.356

724.093

364.325

-1,4%

-70,0%

Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών | Διεύθυνση Τελών και Ειδικών Φορολογιών | Γενικό Λογιστήριο του Κράτους

Άρθρο Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής” – “Με σχέδιο η έξοδος από την κρίση”

Στο κλείσιμο του 2012 η Ελληνική οικονομία βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο  καμπής. Αξιολογώντας με νηφαλιότητα και ρεαλισμό τα δεδομένα, μπορούμε να ισχυρισθούμε ότι αυτό αποτελεί και δυνητικό σημείο αφετηρίας μιας αξιόπιστης και αξιοπρεπούς πορείας της χώρας στην Ευρωπαϊκή και την παγκόσμια σκηνή. Το προωθούμενο νοικοκύρεμα του κράτους και των οικονομικών του, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της αναγκαίας ανασυγκρότησης της χώρας και όλων των συστημάτων της. Η Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης μετά από επίπονες διαβουλεύσεις, αλλά και συμβιβασμούς με τους εταίρους και δανειστές, σε ένα προϋπάρχον ασφυκτικό πλαίσιο, κατάφερε να συνδιαμορφώσει έναν οδικό χάρτη αποκόλλησης από το τέλμα των τελευταίων τριών ετών. Ήδη, οι τρέχουσες δημοσιονομικές επιδόσεις επιτρέπουν τη διαμόρφωση θετικών προσδοκιών για τη χώρα και συγκρατημένη αισιοδοξία. Ειδικότερα, η εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2012 αξιολογείται ως ικανοποιητική και μάλιστα καλύτερη από τις προβλέψεις. Και τούτο, παρά τη βαθύτερη από τις προβλέψεις ύφεση και χωρίς τη λήψη νέων μέτρων.

Σήμερα είναι σαφές, ότι εφεξής απαιτείται συνεπής και αποτελεσματική εφαρμογή όσων θεσμοθετήθηκαν, σε συνδυασμό βεβαίως με νέες πολιτικές και μέτρα που επισπεύδουν την ανάκαμψη. Δηλαδή, απαιτείται η εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου και συνεκτικού εθνικού σχεδίου για την ταχύτατη και δυναμική έξοδο από την κρίση. Σχέδιο που εδράζεται στη σύζευξη της αναγκαίας δημοσιονομικής προσαρμογής και της επανεκκίνησης της οικονομίας. Με την εφαρμογή του θα επιτευχθεί τόσο η αμφίπλευρη και βιώσιμη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, όσο και ο τερματισμός της καθοδικής πορείας της οικονομίας. Το σχέδιο θα δομηθεί σε δύο πυλώνες.

Ο πρώτος πυλώνας είναι η εδραίωση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας, επιδιώκοντας τον προσανατολισμό της δημοσιονομικής πολιτικής στον εξορθολογισμό των δημοσίων δαπανών και στην ενίσχυση των εσόδων ώστε να συρρικνωθεί η μία συνιστώσα του δημοσιονομικού ελλείμματος, αυτή του διαρθρωτικού ελλείμματος. Προς την κατεύθυνση αυτή έχουν προωθηθεί ήδη μια σειρά από σημαντικές, θεσμικές, δημοσιονομικές πρωτοβουλίες όπως, μεταξύ άλλων, είναι:

  • Η επικαιροποίηση και βελτίωση του συστήματος δημοσιονομικών ελέγχων.
  • Η ενίσχυση του πλαισίου δημοσιονομικών κανόνων και πρακτικών με την παράλληλη ενεργοποίηση μηχανισμών παρακολούθησης των προϋπολογισμών των ΔΕΚΟ, των ΝΠΙΔ και των ΟΤΑ.
  • Η εκπόνηση, για πρώτη φορά, σχεδίου για την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Ο δεύτερος πυλώνας αφορά την προώθηση και υλοποίηση ενός μεγάλου εύρους πολιτικών και μέτρων, για την ανάσχεση των έντονων υφεσιακών πιέσεων και την τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, επιδιώκοντας την αντιμετώπιση της δεύτερης συνιστώσας του δημοσιονομικού ελλείμματος, αυτή του κυκλικού ελλείμματος. Και αυτό επιτυγχάνεται, μεταξύ άλλων, με:

  • Την επιτάχυνση της απορρόφησης των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ και την αποτελεσματική αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων, καθώς, λόγω των σοβαρών δημοσιονομικών δυσχερειών, έχουν περιοριστεί οι διαθέσιμοι εθνικοί πόροι.
  • Την αξιοποίηση όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
  • Την επανέναρξη των μεγάλων δημοσίων έργων, κυρίως της κατασκευής των οδικών αξόνων.
  • Την αποκατάσταση ομαλών συνθηκών ρευστότητας μέσω της ολοκλήρωσης της ανακεφαλαιοποίησης και της αναδιάρθρωσης του τραπεζικού συστήματος.
  • Την προώθηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων και της αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου.
  • Την ενδυνάμωση του ανταγωνισμού στις αγορές υπηρεσιών και προϊόντων.
  • Την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και της ανταγωνιστικότητας.
  • Την επένδυση στις νέες, ενδογενείς, πηγές ανάπτυξης (π.χ. έρευνα, καινοτομία κλπ).

Το χρέος απέναντι στην Πατρίδα και ο σεβασμός στις θυσίες των πολιτών επιβάλλει να προχωρήσουμε με διορατικότητα, συλλογικότητα, αποφασιστικότητα και σκληρή δουλειά στην πλήρη εφαρμογή του σχεδίου, ώστε να οδηγηθούμε το ταχύτερο δυνατό στην έξοδο από το «τούνελ» που βρέθηκε η χώρα. Και να επιτύχουμε, εντός της Ευρωζώνης, τη σταδιακή αποκατάσταση της αξιοπρέπειας, αλλά και της ευημερίας όλων των Ελλήνων πολιτών.

Άρθρο Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην ειδική έκδοση “Capital+Vision” της εφημερίδας “Κεφάλαιο” – “Σύζευξη δημοσιονομικής προσαρμογής και ανάπτυξης για την έξοδο από την κρίση”

Η οικονομία, σε παγκόσμια κλίμακα, μετά το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2007-2008, διέρχεται μια κρίσιμη καμπή. Μια καμπή που χαρακτηρίζεται από υψηλή αστάθεια. Η οικονομία της Ευρωζώνης παρουσιάζει προβλήματα και έντονη αβεβαιότητα.

Σ’ αυτό το ρευστό περιβάλλον ήταν αναμενόμενο η Ελλάδα, χώρα με μακροχρόνιες, υποβόσκουσες παθογένειες στο αξιακό, στο θεσμικό, στο πολιτικό και στο οικονομικό πεδίο, να κλυδωνιστεί. Η κρίση κατέστησε ξεκάθαρο όσο ποτέ το πρόβλημα του εγχώριου αναπτυξιακού προτύπου, το οποίο έχει τις ρίζες του στον δημοσιονομικό εκτροχιασμό της δεκαετίας του ’80. Ο εκτροχιασμός έκτοτε αποτυπώνεται στα υψηλά «δίδυμα» ελλείμματα και χρέη.

Ελλείμματα και χρέη που οι Κυβερνήσεις των επόμενων δεκαετιών δεν κατάφεραν επαρκώς να αντιμετωπίσουν δραστικά εγκαθιστώντας συνθήκες ευσταθούς ισορροπίας. Αυτή η κατάσταση, σε συνδυασμό με την απουσία αποτελεσματικού Ευρωπαϊκού μηχανισμού διαχείρισης κρίσεων και με τις μεγάλες παραλείψεις και συγκεκριμένες ενέργειες της Κυβέρνησης που εκλέχθηκε τον Οκτώβριο του 2009, διαμόρφωσε κρίση δανεισμού που οδήγησε στο Μηχανισμό Στήριξης (ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ).

Στη διετία που ακολούθησε, η χώρα, υπό την καθοδήγηση-πίεση της Τρόικα, έκανε μια προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής. Ειδικότερα, την περίοδο 2010–2012 οι τεράστιες θυσίες των Ελλήνων πολιτών λόγω των μεγάλων οριζόντιων περικοπών σε μισθούς και συντάξεις αλλά και των αυξήσεων στη φορολογία ανήλθαν αθροιστικά στα 49 δισ. ευρώ ή στο 22,6% του ΑΕΠ. Ωστόσο, το δημοσιονομικό αποτέλεσμα δεν ήταν αντάξιο της «ηράκλειας» προσπάθειας που κατέβαλαν οι πολίτες.

Δυσμενής ήταν και η πορεία της πραγματικής οικονομίας, που βυθίστηκε σε μια πρωτοφανή ύφεση η οποία σωρευτικά τα τελευταία χρόνια ξεπερνά το 20%, ενώ η ανεργία ανήλθε στο πρωτόγνωρο 24,4%, με την αντίστοιχη για τους νέους να ανέρχεται στο 55% (Ιούνιος 2012).

Αυτά συνέβησαν τόσο γιατί η «συνταγή» της οικονομικής πολιτικής που ακολουθήθηκε ήταν μονομερώς επικεντρωμένη σε πολιτικές λιτότητας, κρατώντας μέτρα για την ανάκαμψη της οικονομίας και την τόνωση της παραγωγικής διαδικασίας εκτός ημερήσιας διάταξης, όσο και γιατί όσα θετικά επιχειρήθηκαν να εφαρμοστούν παρέμειναν ημιτελή.

Με το σχηματισμό της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης ξεκίνησε μια σημαντική προσπάθεια τόσο για την σταθεροποίηση της κατάστασης όσο και για τη δημιουργία των προϋποθέσεων για την επανεκκίνηση της οικονομίας και την έξοδό της από το φαύλο κύκλο ελλειμμάτων και ύφεσης.

Προς την κατεύθυνση αυτή, τα δύο βασικά βήματα είναι:

(α) ο απεγκλωβισμός της οικονομίας από την τρέχουσα φάση χρηματοδοτικής «ασφυξίας» και,

(β) η υλοποίηση μιας στρατηγικής σύζευξης δημοσιονομικής προσαρμογής και οικονομικής ανάπτυξης, καθώς, όπως επιβεβαιώθηκε και από τα αποτελέσματα των τελευταίων δύο ετών, η δημοσιονομική προσαρμογή αν και αναγκαία συνθήκη δεν είναι από μόνη της ικανή να επιτύχει την έξοδο από την κρίση.

Από μία πλευρά, λοιπόν, η πολιτική διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών είναι σταθερά προσανατολισμένη στην εξάλειψη πρακτικών σπατάλης και στον εξορθολογισμό της δημόσιας δαπάνης, προωθώντας τη δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία σε κάθε πεδίο του ευρύτερου δημοσίου τομέα ώστε να επιτευχθεί η διατηρήσιμη εναρμόνισή του με τις πραγματικές ανάγκες της οικονομίας.

Βασική επιδίωξη είναι να επιτευχθεί τόσο ο περιορισμός του εύρους και της παρεμβατικότητας του δημοσίου τομέα, όσο και η βελτίωση της αποτελεσματικής λειτουργίας του που θα αυξήσει την αποδοτικότητα των σχετικών δαπανών. Έτσι, θα επιτευχθεί η διατηρήσιμη συρρίκνωση της μιας διάστασης του δημοσιονομικού ελλείμματος, του διαρθρωτικού ελλείμματος.

Προς αυτή την κατεύθυνση, κατά το πρώτο τρίμηνο της θητείας της νέας Κυβέρνησης, έχουν ήδη προωθηθεί και εφαρμοστεί μια σειρά από συγκεκριμένα μέτρα.

Παράλληλα, εξειδικεύεται το πακέτο μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής για τα επόμενα χρόνια, τόσο στο σκέλος των δαπανών όσο και των εσόδων. Πρόκειται για ένα πακέτο εξαιρετικά επώδυνο για τους πολίτες και ιδιαίτερα δύσκολο για την Κυβέρνηση και τις πολιτικές δυνάμεις που την απαρτίζουν, το οποίο όμως αποτελεί δέσμευση της χώρας στο πλαίσιο της χρηματοδοτικής στήριξης που λαμβάνει.

Βασική επιδίωξη της Κυβέρνησης, λαμβάνοντας υπόψη τις ασφυκτικές ιδιαιτερότητες της τρέχουσας συγκυρίας, είναι η θετική έκθεση αξιολόγησης από τους εταίρους μας που θα αποδεσμεύσει την επόμενη δόση του δανείου. Αυτό θα επιτρέψει στο Δημόσιο να αποπληρώσει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές τους προς τον ιδιωτικό τομέα, θα τονώσει τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία, θα συμβάλλει στην ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και θα ενισχύσει τα ταμειακά διαθέσιμα.

Αφού αποκατασταθούν οι ζωτικής σημασίας, στην παρούσα φάση, χρηματοδοτικές ροές του προγράμματος στήριξης, η οικονομική πολιτική θα είναι σε θέση να αξιοποιήσει αποτελεσματικά συγκεκριμένα μέτρα και πολιτικές τόσο για την ανάσχεση των έντονων υφεσιακών πιέσεων, όσο και για την τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία. Από τη στιγμή που θα διαμορφωθεί μια δυναμική ανάκαμψης της οικονομίας θα περιοριστούν οι επιπτώσεις της ύφεσης στο δημοσιονομικό έλλειμμα, και θα αντιμετωπιστεί η δεύτερη διάστασή του, το κυκλικό έλλειμμα.

Σ’ αυτό το πλαίσιο οι βασικές προτεραιότητες της Κυβέρνησης είναι δύο:

(α) ο εμπλουτισμός της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής με μέτρα και δράσεις που στοχεύουν στην άμεση επανεκκίνηση της οικονομίας, όπως, μεταξύ άλλων, η επιτάχυνση της απορρόφησης των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ, η αξιοποίηση των χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, το καθολικό «ξεπάγωμα» των μεγάλων δημοσίων έργων και,

(β) η επιτάχυνση της υλοποίησης μιας σειράς διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, που τα τελευταία χρόνια δεν βρίσκονταν στην ημερήσια διάταξη, όπως είναι, μεταξύ άλλων, το γενναίο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, η μείωση των εμποδίων στην προσέλκυση επενδύσεων, η ενδυνάμωση του ανταγωνισμού στις αγορές υπηρεσιών και προϊόντων, η εισαγωγή ενός νέου, απλοποιημένου και αποδοτικού φορολογικού νόμου.

Τα προαναφερθέντα πρώτα βήματα συνιστούν, στην παρούσα φάση, τα προαπαιτούμενα συστατικά της προσπάθειας ώστε να καταφέρει η Ελλάδα να πορευτεί αποτελεσματικά σε έναν εθνικό οδικό χάρτη ανασυγκρότησης, σε όλα τα πεδία.

Έναν οδικό χάρτη που θα ενσωματώνει όρους των εταίρων μας, αλλά και τη σταθερή βούλησή μας η χώρα να αξιοποιεί τα δικά της αποτελέσματα αλλά και τις ευκαιρίες που φαίνεται να δημιουργούνται στο ευρωπαϊκό περιβάλλον, ώστε εν πορεία να τροποποιηθούν όροι προς την κατεύθυνση της ελάφρυνσης των πιέσεων.

Έναν οδικό χάρτη ο οποίος θα έχει ως βραχυπρόθεσμο στόχο τον τερματισμό του καθοδικού κύκλου της οικονομίας, ενώ μακροπρόθεσμα θα αποσκοπεί στην επιστροφή της οικονομίας και της κοινωνίας στον ενάρετο κύκλο της ευημερίας για όλους.

Άρθρο Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στο περιοδικό “The Banker Magazine” – “Why Greece must balance growth and austerity policies” (στα αγγλικά)

Since the onset of the global financial turmoil in 2007-08, we have seen a gradual aggravation of the crisis mainly due to the strong linkages between the banking systems, the economy and the governments’ fiscal position. This deteriorating economic environment has resulted in the widening of economic imbalances, social unrest and political instability. The EMU has been severely hit by the crisis and still faces difficulties to carry on and find its way “out of the woods”. Without doubt, one of the major reasons of the EMU’s vulnerability is that it is an incomplete project, as the “economic” dimension of the union has remained mainly a national matter. As a result, the Euro Area has not been able to cope with the severe asymmetric shocks, while the structural imbalances remained. A clear image of these imbalances was depicted by the differences of the current accounts between the European North and South.

Of course, in the case of the country, no one can argue that this result is solely attributed to the participation in the EMU or in the EU, as during the last 38 years and right after the Restoration of Democracy these two targets constituted our stable and clear strategic orientation. Since then, the process of Greece’s convergence to the western European economies and the economic policies followed were marked by some successes but also by major mistakes. Among the aforementioned mistakes, lies the fact that over the last 30 yearsGreecewas not successful in achieving conditions of stable equilibrium in its public finances. These diachronic fiscal distortions, paired with structural weaknesses of the real economy and the inefficient domestic productive process exacerbated the competitiveness of the Greek economy. A situation clearly reflected in the “twin” high deficits and debts. Unfortunately, the persistent problems and distortions ofGreece’s economic model were not mitigated in the EMU environment. On the contrary, the access of both public and private sector to the lower financing cost of the single European currency has resulted in strong domestic demand that has fuelled economic growth during the past decade but has also increased indebtedness to unsustainable levels. Consequently, the aforementioned situation paired with the absence of an effective crisis management mechanism at the EU level that would enable to cope timely, effectively and as a whole with the spill-over effects of the global financial crisis, alongside with specific acts or major omissions of the Greek Government elected in 2009, resulted to the Greek debt crisis and ultimately to the EC/ECB/IMF Support Mechanism (May 2010).

During the two years of fiscal adjustment effort that followed the country’s pledge for support, Greeks have made huge sacrifices considering particularly large across-the-board cuts in wages and pensions as well as enormous tax increases. It is an undisputable fact that the fiscal adjustment effort was the largest in the EU. At the same time, the unit labor cost has been significantly reduced in an effort to restore competitiveness of the economy and according to recent forecasts the average annual increase in unit labor cost will be even lower than the Euro area average for the period 1999-2013. However, the result of this herculean effort to reduce the fiscal deficit was not the expected one. The “prescription” of the adjustment program was mainly focused on austerity whereas significant growth-enhancing measures were largely missing from the agenda, while those few in place were poorly implemented.

After the recent elections and the formation of the Government, Prime Minister Antonis Samaras and the new Ministerial Cabinet have started a significant effort, firstly to stabilize the situation and secondly to create the prerequisites to return in the growth route. The first step of this effort is to put back on track, in cooperation with our international partners, the adjustment program.Greece’s diachronic inability to tackle deficits and to reduce debt to sustainable levels makes fiscal consolidation and discipline an imperative task. However, and taking into consideration the poor results of the few last years, we can clearly underline that although fiscal consolidation is necessary, it is not a sufficient condition in order to achieve sustainable results, especially in a period of a deteriorating domestic and global environment.

What is mostly needed, and is being promoted by the new Government, is the pairing of fiscal adjustment with economic growth in order to enable the economy to escape from the vicious circle of deficits and recession. To that extent, the implementation of specific measures and policies that focus on reversing the recession and increasing the liquidity of the economy aims at facing the cyclical dimension of the deficit. In this framework, the two major priorities of the Government are: (a) the enrichment of the pursued economic policy with measures and actions aiming at the, what we call, “restart of the economy” (acceleration in the absorbance of EU co-funded programs, banks’ recapitalization, EIB projects, etc), and (b) the acceleration in the implementation of structural changes that have delayed (privatizations, reduction of barriers to investment, enhancement of competition in products and services markets, introduction of a new, simplified and efficient tax Law).

On the other hand the orientation of the fiscal policy towards the rationalization of public spending aims at sustainably coping with the other dimension of fiscal deficit, the structural deficit. In this framework, the Ministry of Finance strategy is focused to promote fiscal consolidation and discipline in order to achieve the sustainable retrenchment of the public sector according to the real needs of the Greek economy. In this regard, the underlying philosophy is to achieve the reduction of the public sector intervention at the economy and the radical improvement of its effective function in order to increase the efficiency of public spending.

To this direction –and during the first two months in office– the Ministry has already promoted and implemented specific measures as, among others, are the reduction of the number of the public entities, the abolishment of intermediate governance structures, the establishment of a tighter recruitment rule in the public sector, the reduction of the State buildings rents, the reduction of the salary of all State high officials and employees, etc. Also, a new Law was recently tabled concerning the establishment of a new type of financial controls in all entities within General Government. Particularly, there are going to be corrective changes in the organization of the financial control and auditing system.

Similarly, the Ministry has started the specialization process of the already agreed measures, amounting to EUR 11.5 billion. The potential measures are evaluated by the use of cost-benefit and cost-effectiveness methodologies in order to make the adjustment effort more economically efficient and socially fair.

The aforementioned initiatives are basic elements of the strategic plan of the Government aiming at (a) the fiscal adjustment and the strengthening of the structural competitiveness by rapidly shrinking the “twin” deficits, (b) the reduction of public debt so that it will become sustainable, and (c) the return of the economy into positive and sustainable rates of economic growth. It is a plan that incorporates the agreements with our partners which should be reflected in a comprehensive economic policy program.

The Greek Government has already made clear its determination for accomplishing the fiscal targets of the adjustment program. However, the real economy faces a very difficult situation, with a remarkably deep recession (the cumulative GDP drop since 2008 will exceed 20%, 6.2% for Q2-2012) and historically high unemployment rate (May-2012: 23.1%, 54.9% for the youth). This is because, as previously said, the much-needed structural reforms were not implemented and the economic policy was not accompanied by growth-oriented policies that could trigger the developmental process. These elements are taken into account in the current effort to put back on track the program and to create the prerequisites for the exit from the crisis. Nonetheless, this demand for growth-oriented policies and instruments comes not only from Greece but also from other European countries. If this policy swift finally occurs, Greece will get a “breathing space” and will be able more easily to implement the needed reforms and benefit from its competitive advantages. Until then, we have a lot of work to do in order to be ready to take advantage of the new opportunities that may come up in the European environment. We are strongly committed to this effort and we are more than sure that, with the support of our partners, we will succeed.

Σχετικό link:

http://www.thebanker.com/Comment/Viewpoint/Why-Greece-must-balance-growth-and-austerity-policies (απαιτείται εγγραφή)

TwitterInstagramYoutube