Τα αδιέξοδα της ασκούμενης πολιτικής τα οποία συσσώρευσε η προηγούμενη Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κατέστησαν αναπόφευκτη την απόφαση της 26^ης – 27^ης Οκτωβρίου 2011 και αναγκαία την άμεση υλοποίησή της.

Αναγκαία, διότι, σύμφωνα με τις εκθέσεις βιωσιμότητας του χρέους, η ύφεση είναι βαθιά και χρονικά μακρά, οι διαρθρωτικές αλλαγές στο κράτος και στη λειτουργία των αγορών δεν υλοποιήθηκαν, αποκρατικοποιήσεις δεν πραγματοποιήθηκαν, οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται.

Με την ολοκλήρωση της αναδιάρθρωσης του χρέους δίνεται η δυνατότητα, υπό προϋποθέσεις, αυτό να καταστεί βιώσιμο.

Αλλά δεν διασφαλίζεται η μακροχρόνια βιωσιμότητά του.

Η χώρα απλά κερδίζει χρόνο, για να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων ώστε να βγει από την κρίση και να εισέλθει στον «ενάρετο» κύκλο της αειφόρου ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής.

Βέβαια για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται έμπνευση, ενότητα, αλληλεγγύη και εθνικό στρατηγικό σχέδιο.

Απαιτούνται τα εξής:

1^ον. Η επίτευξη υψηλών και διατηρήσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων μέσα από την αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή και πειθαρχία. Οι πολιτικές πρέπει διαρκώς να επαναξιολογούνται με μεθοδολογίες κόστους – οφέλους ή κόστους – αποτελεσματικότητας. Όσες εξ αυτών αποδεικνύονται οικονομικά αναποτελεσματικές ή κοινωνικά άδικες θα πρέπει να τροποποιούνται.

2^ον. Η εφαρμογή ενός Εθνικού Σχεδίου Ανάπτυξης που θα συμπληρώνει τις ασκούμενες πολιτικές με μέτρα για την ανάσχεση της ύφεσης, την αναθέρμανση της πραγματικής οικονομίας και τον περιορισμό της ανεργίας. Είναι πλέον κοινή πεποίθηση, και όχι μόνο της Νέας Δημοκρατίας, ότι χωρίς ανάκαμψη και ανάπτυξη της οικονομίας ούτε οι άμεσοι δημοσιονομικοί στόχοι θα επιτευχθούν, ούτε το χρέος θα καταστεί μακροχρόνια βιώσιμο.

Άξονες αυτού του Σχεδίου, μεταξύ άλλων, πρέπει να είναι:

1^ος. Η μείωση του διαρθρωτικού ελλείμματος, κυρίως μέσω της περιστολής των πρωτογενών δαπανών και του εξορθολογισμού του μεγέθους και της λειτουργίας του δημοσίου τομέα.

2^ος. Η ενίσχυση των φορολογικών εσόδων. Με την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και του συντονισμού σε όλα τα επίπεδα του φορολογικού, ελεγκτικού και εισπρακτικού μηχανισμού και με τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης.

3^ος. Η ανάληψη των αναγκαίων μέτρων τόνωσης της οικονομίας (με την εμπροσθοβαρή αξιοποίηση του ΕΣΠΑ, την προώθηση ΣΔΙΤ, το «ξεπάγωμα» των οδικών «Αξόνων Ανάπτυξης» κ.α.).

4^ος. Η πληρωμή των ανεξόφλητων υποχρεώσεων του κράτους προς τον ιδιωτικό τομέα ώστε να ενισχυθεί η ρευστότητα της οικονομίας.

5^ος. Η πραγματοποίηση αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, εξασφαλίζοντας σημαντικά, σταθερά και σε μακροχρόνια βάση έσοδα για το Δημόσιο ώστε να μειώσει το ύψος του χρέους και να δημιουργήσει πρόσθετα αναπτυξιακά οφέλη.

6^ος. Η επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων ώστε να αξιοποιηθούν λιμνάζουσες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας.

7^ος. Η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας. Με τη διαμόρφωση απλών και σταθερών κανόνων, τη βελτίωση του ρυθμιστικού και ανταγωνιστικού πλαισίου των αγορών και τη μείωση των φόρων και του μη μισθολογικού κόστους εργασίας.

8^ος. Η δημιουργία ενός σύγχρονου κοινωνικού κράτους, με τη βελτίωση της ποιότητας των θεσμών, τον περιορισμό της γραφειοκρατίας, τη μείωση της διαφθοράς.

9^ος. Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας με την ανάδειξη των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας και την ενθάρρυνση της  εξωστρέφειας.

10^ος. Η επένδυση στους πυλώνες του τουρισμού και της ναυτιλίας.

11^ος. Η αναδιάρθρωση του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος προκειμένου να είναι σε θέση ξανά να επιτελέσει το σημαντικό διαμεσολαβητικό του, καιόχι μόνο, ρόλο, παρέχοντας ρευστότητα στην πραγματική οικονομία.

Ο δρόμος που έχουμε μπροστά μας είναι μακρύς, δύσκολος και ανηφορικός. Είναι, όμως, ανοικτός.

Γίνεται να τον περπατήσουμε με επιτυχία.

O Προϋπολογισμός του 2012 που θα κληθεί να υλοποιήσει η παρούσα Κυβέρνηση και, κυρίως, η Κυβέρνηση που θα προκύψει από τις προσεχείς εκλογές, αναδεικνύει τις αποκλίσεις στην επίτευξη των στόχων του εφετινού Προϋπολογισμού, περικλείει αισιόδοξες μακροοικονομικές προβλέψεις για την επόμενη χρονιά και εδράζεται στην υλοποίηση της Συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου.

Συγκεκριμένα, το 2011 ήταν ένα έτος κατά το οποίο δεν προχώρησε η αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή, παρά τις τεράστιες θυσίες των πολιτών.

Ενδεικτικά:

1^ον. Η ύφεση εκτιμάται, πλέον, κοντά στο 6%, από προηγούμενη εκτίμηση για 3% στον περυσινό Προϋπολογισμό και 3,5% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο.

2^ον. Η ανεργία εκτιμάται στο 15,4%, από προηγούμενη εκτίμηση για 14,6% στον περυσινό Προϋπολογισμό και 14,5% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο. Ήδη αυτή έχει «σκαρφαλώσει» στο 18,4% το μήνα Αύγουστο.

3^ον. Τα έσοδα εκτιμάται ότι θα αυξηθούν μόλις κατά 0,9%, από εκτίμηση για αύξηση κατά 8,5% στον περυσινό Προϋπολογισμό και 5,6% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο.

4^ον. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στα 6,9 δισ. ευρώ, από πρόβλεψη για 8,5 δισ. ευρώ στον περυσινό Προϋπολογισμό και για 7,6 δισ. ευρώ στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο.

5^ον. Το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης αναμένεται να διαμορφωθεί στα 19,7 δισ. ευρώ, από πρόβλεψη για 16,8 δισ. ευρώ στον περυσινό Προϋπολογισμό, 16,4 δισ. ευρώ στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο και 18,7 δισ. ευρώ στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού.

Μάλιστα το έλλειμμα του Τακτικού Προϋπολογισμού, δηλαδή του Κρατικού Προϋπολογισμού εξαιρουμένου του ΠΔΕ, διαμορφώνεται στο 8,9% του ΑΕΠ το 2011, από 7% του ΑΕΠ το 2010. Είναι αυξημένο δηλαδή κατά 2 περίπου ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ σε σχέση με πέρυσι.

Όλες αυτές οι αποκλίσεις οδήγησαν την προηγούμενη Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στη λήψη νέων μέτρων, ανεβάζοντας το συνολικό ύψος τους περίπου στο 10% του ΑΕΠ για το 2011.

«Ίδιου μεγέθους και έντασης με το 2010», όπως αναφέρει ακόμη και ο Προϋπολογισμός. Και αυτό γιατί, σύμφωνα και πάλι με τον Προϋπολογισμό «η επιδείνωση της ύφεσης εμποδίζει την πλήρη αποτελεσματικότητα των ληφθέντων μέτρων».

Το αποτέλεσμα είναι το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης να εκτιμάται ότι θα μειωθεί μόλις κατά 1,5 ποσοστιαία μονάδα του ΑΕΠ το 2011. Αν και ο στόχος, και μάλιστα χωρίς τα πρόσθετα «δημοσιονομικά πακέτα» του Ιουλίου και του Οκτωβρίου, ήταν για μείωση του ελλείμματος κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ.

Και από αυτό προκύπτει, σαφώς, ένα έλλειμμα αποτελεσματικότητας της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής.

Έλλειμμα αποτελεσματικότητας που θέτει σε κίνδυνο και την επίτευξη των προβλέψεων του Προϋπολογισμού για το 2012. Προβλέψεις που βασίζονται και στην εφαρμογή ενός σχήματος συμμετοχής των ιδιωτών στο «κούρεμα» του χρέους, του λεγόμενου PSI, οι «λεπτομέρειες» του οποίου θα καθοριστούν μέχρι τις αρχές του έτους.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, και παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες και αβεβαιότητες που υπάρχουν, μπορούμε να κάνουμε ορισμένες παρατηρήσεις για βασικά μεγέθη του Προϋπολογισμού για το 2012:

1^η. Η ύφεση θα παραμείνει βαθιά και εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 2,8%. Να θυμίσουμε ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, πέρυσι, τέτοια εποχή, προέβλεπε αντίστοιχη ύφεση, 3% για εφέτος, και τελικά αυτή διαμορφώνεται σε διπλάσια επίπεδα. Και να σημειωθεί ότι η χώρα θα βρίσκεται για 5η συνεχόμενη χρονιά σε ύφεση, κάτι που δεν συμβαίνει σε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα και δεν έχει συμβεί ποτέ στη χώρα μας.

2^η. Η ανεργία διογκώνεται δραματικά. Αναμένεται να διαμορφωθεί στο 17,1%, από εκτίμηση για 15% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο και 16,4% στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού.

3^η. Οι δαπάνες του ΠΔΕ, «φιλική προς την ανάπτυξη» επένδυση, θα παραμείνουν σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα, στα 7,7 δισ. ευρώ το 2012. Χαμηλότερα από τις εκτιμήσεις του Μεσοπρόθεσμου και χαμηλότερα από τις προβλέψεις της προηγούμενης Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για το 2011.

4^η. Οι στόχοι του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων αναθεωρούνται επί το δυσμενέστερο. Αναμένονται έσοδα ύψους 9,3 δισ. ευρώ το 2012, χαμηλότερα κατά 1,7 δισ. ευρώ από τον αρχικό στόχο. Και αυτό το ποσό εξαρτάται από το εάν θα έχουμε αγορά, εάν θα έχουμε επενδυτικό ενδιαφέρον. Να υπενθυμίσουμε ότι, για το 2011, ο στόχος ήταν για έσοδα 5 δισ. ευρώ, μεταβλήθηκε στα 4 δισ. ευρώ και τελικά δεν θα προκύψουν ούτε τα μισά.

5^η. Οι δημοσιονομικοί στόχοι είναι φιλόδοξοι. Αυτοί θα μπορέσουν να επιτευχθούν μόνο αν ξεπεραστεί η ύφεση και υπάρξει ανάκαμψη.

Για το λόγο αυτό η Νέα Δημοκρατία, αν και δεν αμφισβητεί τον Προϋπολογισμό – στηρίζοντας ουσιαστικά και ειλικρινά τη μεταβατική Κυβέρνηση – υποστηρίζει σταθερά τη θέση ότι απαιτείται τροποποίηση των πολιτικών που έχουν αποδειχθεί λανθασμένες και βεβαίως τη συμπλήρωσή τους με πολιτικές που θα πυροδοτήσουν την επανεκκίνηση της Οικονομίας και την αναπτυξιακή διαδικασία.

Πολιτικές δηλαδή που θα ενισχύσουν τη δυνατότητα της Οικονομίας να μεγεθύνεται, θα βελτιώσουν τις προσδοκίες, θα αποτρέψουν τη διολίσθηση της Οικονομίας σε πιο βαθιά ύφεση και, κυρίως, θα οδηγήσουν στην επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων.

Και φυσικά, με τη χώρα εντός της ζώνης του ευρώ.

Σήμερα η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα οικονομικής και κοινωνικής κατάρρευσης παρά τα απανωτά «σχέδια σωτηρίας» της.

Η εξέλιξη αυτή οφείλεται σε εσφαλμένες επιλογές και πρακτικές της ηγεσίας της Κυβέρνησης, στη λανθασμένη «θεραπευτική αγωγή» για την αντιμετώπιση των υπαρκτών «νοσημάτων» της Οικονομίας, και στην εκτέλεση αυτής.

Τα αποτελέσματα είναι ορατά και μετρήσιμα.

Και όπως έχει σημειώσει ο Kelvin: «Όταν κάτι μπορείς να το μετρήσεις και να το εκφράσεις με αριθμούς, τότε κάτι ξέρεις για αυτό. Αν δεν μπορείς να το μετρήσεις και να το εκφράσεις με αριθμούς, τότε η γνώση σου είναι ισχνή και ελάχιστα αποτελεσματική».

Δυστυχώς, όπως προκύπτει από την εξέταση και εξέλιξη των μεγεθών της Οικονομίας, ο έλεγχός της έχει χαθεί:

• Η ύφεση είναι μεγάλη, πολύ βαθύτερη από τις αρχικές και πρόσφατες εκτιμήσεις.
• Η ανεργία έχει διαμορφωθεί σε πρωτόγνωρα επίπεδα.
• Η ψυχολογία νοικοκυριών και επιχειρήσεων έχει καταρρεύσει.
• Η αναπτυξιακή διάσταση απουσιάζει.
• Αποκρατικοποιήσεις δεν πραγματοποιούνται.
• Η ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας επιδεινώνεται.
• Το κόστος δανεισμού έχει εκτοξευθεί στα ύψη.
• Το «εσωτερικό χρέος» έχει διογκωθεί.
• Το δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί και διατηρεί τη δυναμική του.
• Οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται.

Οι Κυβερνητικές προβλέψεις και διαβεβαιώσεις διαρκώς διαψεύδονται και οι αποκλίσεις από τους στόχους διογκώνονται (βλέπετε και συνημμένο Πίνακα).

Αποκλίσεις που οδηγούν σε νέα, δυσβάσταχτα, κοινωνικά άδικα και οικονομικά αναποτελεσματικά, μέτρα. Όπως αυτά που λαμβάνονται ή θα ληφθούν μέσα στο 2011, συνολικού ύψους περίπου 10% του ΑΕΠ για να μειωθεί το έλλειμμα, εάν μειωθεί, μόλις κατά 2% του ΑΕΠ.

Το χειρότερο όμως είναι ότι η Κυβέρνηση εμμένει στην ίδια λανθασμένη «συνταγή» που την έχει ενισχύσει και, μάλιστα, σε μεγαλύτερη δοσολογία.

Μάλιστα, η δημοσιονομική προσαρμογή, ακόμη και μετά την επανεκτίμηση των νέων δεδομένων στον Προϋπολογισμό, συνεχίζει να στηρίζεται περισσότερο στο σκέλος της ενίσχυσης των εσόδων παρά στην πλευρά της αναγκαίας περιστολής των δαπανών (με αναλογία 51%/49%). Όταν, σύμφωνα με τη διεθνή εμπειρία και πρακτική, η δημοσιονομική προσαρμογή καθίσταται βιώσιμη όταν η αναλογία είναι 1/3–2/3.

Απαιτείται συνεπώς αλλαγή της πολιτικής στην κατεύθυνση επίτευξης της αναγκαίας δημοσιονομικής προσαρμογής και πειθαρχίας και της ανάταξης της Οικονομίας, ως χώρα σταθερή στους στόχους αλλά προσανατολισμένη στην άμεση Επανεκκίνηση της Οικονομίας.

Η Κυβέρνηση έχει χάσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας.

Αυτό επιβεβαιώνεται πλέον και από τα μεγέθη του Προϋπολογισμού.

Μεγέθη, στα οποία αποτυπώνεται η αποτυχία επίτευξης, παρά τις αιματηρές θυσίες των πολιτών, όλων των στόχων, κυρίως όμως της μείωσης του ελλείμματος.

Αποδεικνύοντας ότι, όταν η αριθμητική της Οικονομίας συγκρούεται με τις ψεύτικες πολιτικές προσδοκίες, πάντα κερδίζει η αριθμητική.

Έτσι, μεταξύ άλλων:

1ον. Το έλλειμμα εκτιμάται στα 18,7 δισ. ευρώ (ή 8,5% του ΑΕΠ) για το 2011 (από 16,8 δισ. ευρώ [ή 7,4% του ΑΕΠ] στον Προϋπολογισμό και 16,4 δισ. ευρώ [ή 7,3% του ΑΕΠ] στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο).

2ον. Η ύφεση εκτιμάται πλέον στο 5,5% για το 2011 (από 3% στον περυσινό Προϋπολογισμό και 3,5% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο) και στο 2,5% το 2012 (από ανάπτυξη 1,1% στον περυσινό Προϋπολογισμό και 0,8% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο).

3ον. Η ανεργία εκτιμάται στο 15,2% για το 2011 (από 14,6% στον περυσινό Προϋπολογισμό και 14,5% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο) και στο 16,4% το 2012 (από 14,8% στον Προϋπολογισμό και 15% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο).

4ον. Τα έσοδα εκτιμάται ότι θα αυξηθούν μόλις κατά 1,4% το 2011 (από +8,5% στον περυσινό Προϋπολογισμό και +5,6% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο).

5ον. Το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης αναμένεται να διαμορφωθεί στα 357 δισ. ευρώ το 2011 (ή 161,8% του ΑΕΠ), από 329 δισ. ευρώ το 2010 (ή 142,8% του ΑΕΠ). Μάλιστα το 2012 αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω και να διαμορφωθεί στα 372 δισ. ευρώ (ή 172,7% του ΑΕΠ). Δηλαδή, επί διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ το χρέος θα έχει αυξηθεί περαιτέρω κατά 46 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ!!!

Συνολικά, μετά από 2 χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, η κατάσταση της Ελληνικής Οικονομίας έχει επιδεινωθεί.

• Η χώρα πορεύεται σε «μακρά έρημο» με συνολική μείωση του ΑΕΠ κατά περίπου 15% την περίοδο 2009-2012.
• Η ψυχολογία νοικοκυριών και επιχειρήσεων έχει καταρρεύσει. Η αβεβαιότητα, ο φόβος και η απελπισία έχουν εξελιχθεί σε κυρίαρχο συναίσθημα των Ελληνικών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
• Το ΕΣΠΑ συνεχίζει να κινείται με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς απορροφητικότητας, η ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας διαρκώς επιδεινώνεται, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων συρρικνώνεται.
• Αποκρατικοποιήσεις δεν πραγματοποιούνται (πλην του ΟΤΕ, και αυτή με βάση σχετική απόφαση της προηγούμενης Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και με πολύ χαμηλό τίμημα).
• Το «εσωτερικό χρέος» διογκώνεται, αφού οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Κράτους προς τους ιδιώτες υπερβαίνουν τα 6,5 δισ. ευρώ.

Συμπερασματικά, οι Κυβερνητικές προβλέψεις και διαβεβαιώσεις διαρκώς διαψεύδονται και οι αποκλίσεις από τους στόχους διογκώνονται.

Και όλα αυτά γιατί έχει αποτύχει η ακολουθούμενη οικονομική πολιτική.

Τόσο στην έμπνευση όσο και στην εκτέλεσή της.

Τόσο στη επίτευξη της αναγκαίας δημοσιονομικής προσαρμογής όσο και στην υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών.

Δυστυχώς για τη χώρα, ο έλεγχος της Οικονομίας έχει χαθεί.

—

http://www.briefingnews.gr/%CE%A3%CE%9A%CE%95%CE%A8%CE%95%CE%99%CE%A3/item/7014-the-government-has-lost-all-credibility