Oμιλία στο 17ο Ετήσιο Συνέδριο Healthworld με θέμα “Η υγεία στη μετά – μνημόνιο εποχή”

Θέλω να ευχαριστήσω το Ελληνοαμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο για την πρόσκλησή του να συμμετάσχω στο Συνέδριο και να καταθέσω ορισμένες σκέψεις για το κρίσιμης σημασίας, πολυδιάστατο πεδίο της Υγείας.

Κυρίες και Κύριοι,

Η δομή και λειτουργία τόσο του συστήματος παροχής υγειονομικών υπηρεσιών, όσο και των υποσυστημάτων αυτού, όπως είναι ο κλάδος του φαρμάκου, συνιστά βασικό ζήτημα που απασχολεί, παγκοσμίως, τις σύγχρονες κοινωνίες.

Αυτό είναι λογικό αφού έχει αποδειχθεί, τόσο στο πεδίο της επιστήμης όσο και στο πεδίο του πραγματικού κόσμου, ότι επηρεάζει τα δημόσια οικονομικά, την απασχόληση, το ρυθμό παραγωγής πλούτου και την ευημερία των πολιτών.

Οι παράγοντες και οι μεταξύ τους αιτιώδεις σχέσεις που υπεισέρχονται στα εθνικά συστήματα υγείας είναι πολλοί και πολλές.

Είναι ενδογενείς και εξωγενείς και συναρτώνται με το πολιτισμικό, το αξιακό, το επιστημονικό, το κοινωνικό και το οικονομικό πλαίσιο.

Η ασυμμετρία πληροφόρησης μεταξύ «εντολέα» και «εντολοδόχου», δηλαδή μεταξύ ιατρού και ασθενούς, τα προβλήματα προσφοράς και ζήτησης ιατρικών προϊόντων και υπηρεσιών, η ακριβή ιατρική τεχνολογία, η ανάγκη αντιμετώπισης της εισοδηματικής ανισότητας, η ανάγκη παροχής κοινωνικών αγαθών υγειονομικής περίθαλψης στους ανασφάλιστους πολίτες, η αντιμετώπιση μαζικών και μεταδοτικών ασθενειών και η προληπτική αντιμετώπιση ασθενειών, είναι μερικές μόνο από τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν σήμερα τα συστήματα υγείας.

Εκτός όμως αυτών των – σε παγκόσμια κλίμακα – προκλήσεων, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι στη χώρα μας ο τομέας της υγείας παρουσιάζει, διαχρονικά, σημαντικά προβλήματα.

Προβλήματα που συσσωρεύονταν.

Προβλήματα που επιβαρύνθηκαν από κοινωνικούς παράγοντες, όπως είναι η αύξηση των περιστατικών χρόνιων νοσημάτων, η εμφάνιση νέων ασθενειών, η αύξηση του προσδόκιμου ζωής, η  γήρανση του πληθυσμού και η αύξηση του ποσοστού των οικονομικών μεταναστών.

Τούτων δοθέντων, και μέσα σε πιεστικές δημοσιονομικές συνθήκες, ήταν αναγκαία η καταβολή κάθε δυνατής προσπάθειας για την αντιμετώπιση των προβλημάτων στο χώρο της υγείας, σε ένα πλαίσιο εξισορρόπησης μεταξύ των δύο βασικών αναγκών: της ανάγκης εξορθολογισμού των δημόσιων δαπανών υγείας και της ανάγκης πρόσβασης των πολιτών σε ποιοτικές παροχές υγείας.

Κυρίες και Κύριοι,

Είναι γεγονός ότι τα προηγούμενα χρόνια αναλήφθηκαν σημαντικές πρωτοβουλίες για τη διαμόρφωση ενός συστήματος υγείας που θα εδράζεται στις αρχές της οικονομικής αποδοτικότητας, της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, της διασφάλισης της ποιότητας και της εξασφάλισης ίσης και καθολικής πρόσβασης στις παρεχόμενες υπηρεσίες.

Με διαρθρωτικές παρεμβάσεις, όπως είναι, μεταξύ άλλων:

  • Η αναμόρφωση και ενίσχυση του πλαισίου των κανόνων δημοσιονομικής διαχείρισης και εποπτείας και η βελτίωση του συστήματος δημοσιονομικών ελέγχων, και στον χώρο της υγείας.
  • Η υποχρεωτική λειτουργία του Μητρώου Δεσμεύσεων, για το σύνολο των φορέων υγείας από το 2012, έτσι ώστε, πριν από την ανάληψη οποιασδήποτε υποχρέωσης, να δεσμεύονται οι αναγκαίες πιστώσεις του Προϋπολογισμού του κάθε φορέα.
  • Η ενεργοποίηση μηχανισμών παρακολούθησης των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, και στον χώρο της υγείας.
  • Η εφαρμογή εσωτερικών ελέγχων στο σύνολο των δομών του Υπουργείου Υγείας.
  • Ο εκσυγχρονισμός και η υιοθέτηση αυστηρότερων διαδικασιών ελέγχου των οικονομικών δεδομένων των νοσοκομειακών μονάδων, με την προώθηση συστημάτων μηχανογράφησης και διπλογραφικού λογιστικού συστήματος.
  • Η αναμόρφωση του συστήματος προμηθειών στο υγειονομικό σύστημα, μέσω της θεσμοθέτησης της διενέργειας διαγωνισμών για την προμήθεια υγειονομικού υλικού σε κεντρικό επίπεδο.
  • Ο εξορθολογισμός της χρηματοδότησης των νοσοκομείων με την εισαγωγή κλειστών ενοποιημένων νοσηλίων.
  • Η θεσμική καθιέρωση της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης, σε όλο το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης και στους δρώντες αυτού.
  • Η θέσπιση ορίων για τον περιορισμό της φαρμακευτικής δαπάνης, μέσω της έκτακτης και προσωρινής εφαρμογής των μηχανισμών «clawback» και «rebate», η οποία βέβαια σήμερα έχει αποκτήσει μονιμότερα χαρακτηριστικά.
  • Η ενοποίηση των κλάδων υγείας των ταμείων κοινωνικής ασφάλισης με τη θέσπιση του ΕΟΠΥΥ, ο οποίος, μετά από τις αρχικές οργανωτικές δυσκολίες και δυσλειτουργίες, μετατράπηκε από πάροχο σε αγοραστή υπηρεσιών και προϊόντων υγείας, συμβάλλοντας καθοριστικά στην εναρμόνιση και στον καθορισμό ενιαίων εισφορών και παροχών.
  • Η εκπόνηση και υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, και στον χώρο της υγείας.
  • Η διευκόλυνση της πρόσβασης των ανασφάλιστων πολιτών, από το 2014, στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια περίθαλψη, λαμβάνοντας μέριμνα και για την παροχή φαρμακευτικής κάλυψης.

Τα αποτελέσματα αυτών των παρεμβάσεων έγιναν, σε σύντομο χρονικό διάστημα, ορατά.

Η δημόσια δαπάνη για την υγεία περιορίστηκε σημαντικά, με τις μεγαλύτερες περικοπές να υφίστανται τα ιατρικά προϊόντα και τα φάρμακα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι την περίοδο 2010-2016, η συνολική χρηματοδότηση για δαπάνες υγείας μειώθηκε κατά 32% (όσο και η φαρμακευτική δαπάνη μέχρι το 2017), με τη δημόσια χρηματοδότηση να παρουσιάζει μείωση κατά 43%.

Όμως η πλήρης αλήθεια είναι ότι σημαντικό μέρος από τη μείωση της δημόσιας δαπάνης μετατοπίστηκε στους ιδιώτες, με την ιδιωτική δαπάνη να αποτελεί, το 2016, το 41% της συνολικής.

Κυρίες και Κύριοι,

Αυτός ο περιορισμός της δημόσιας δαπάνης ήταν μεν απαραίτητος, διόγκωσε όμως θέματα ανεπάρκειας, ανισοκατανομής και ανισότητας υλικών, οικονομικών και ανθρώπινων πόρων.

Με την σημερινή Κυβέρνηση να συμβάλλει, με πράξεις και παραλείψεις της, εξαιτίας ανικανότητας και αβελτηρίας, προς αυτή την κατεύθυνση.

Κάποια από αυτά καλύπτονται από το υψηλό αίσθημα ευθύνης του ιατρικού, νοσηλευτικού και διοικητικού προσωπικού του συστήματος υγείας της χώρας.

Ενώ και η συμμετοχή των ιδιωτών καθίσταται μη βιώσιμη σε ένα περιβάλλον μακροχρόνιας ανεργίας και υπερφορολόγησης, που έχει οδηγήσει στη δραματική μείωση του διαθέσιμου εισοδήματός τους.

Συνεπώς, με δεδομένο ότι η χώρα μας θα εξακολουθεί να λειτουργεί σε περιβάλλον αυστηρών δημοσιονομικών περιορισμών και μεγάλων προκλήσεων και μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, θα πρέπει να συνεχιστεί η προσπάθεια για τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου συστήματος παροχής υπηρεσιών υγείας.

Ένα σύστημα υγείας που θα αξιοποιεί με ποιοτικό, αποδοτικό, παραγωγικό και αποτελεσματικό τρόπο τους διαθέσιμους πόρους και θα διασφαλίζει τόσο τη βιωσιμότητα του υγειονομικού συστήματος όσο και την καλύτερη πρόσβαση της κοινωνίας σε υπηρεσίες υγείας.

Ενώ παράλληλα θα πρέπει να αξιοποιηθούν όλες οι δυνατότητες του κλάδου, με στόχο τη διεύρυνση της αναπτυξιακής προοπτικής της χώρας.

Προς αυτή την κατεύθυνση η Νέα Δημοκρατία έχει καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις, τις οποίες διαρκώς εμπλουτίζει και επικαιροποιεί, όπως είναι:

1ον. Η αναγκαιότητα λειτουργίας του συστήματος με συγκεκριμένους στόχους και αυστηρούς ελέγχους, προκειμένου η απόδοση και η αξία των παρεχόμενων υπηρεσιών να είναι μετρήσιμες.

Απαιτείται η ενίσχυση της αξιολόγησης των μονάδων υγείας και η εισαγωγή κινήτρων και αντικινήτρων που θα εξασφαλιστούν καλύτερες υπηρεσίες για όλους του πολίτες.

2ον. Η ενδυνάμωση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, συμβάλλοντας καθοριστικά τόσο στη βελτίωση της πρόσβασης των πολιτών σε υπηρεσίες υγείας, όσο και στην αποσυμφόρηση της λειτουργίας της δευτεροβάθμιας και νοσοκομειακής φροντίδας υγείας.

3ον. Η εισαγωγή επαγγελματικού μάνατζμεντ στα νοσοκομεία με την προώθηση σύγχρονων διοικητικών μεθόδων, αξιοκρατικών διαδικασιών και συνθηκών διοικητικής ευελιξίας, με παράλληλο αυστηρό πλαίσιο λογοδοσίας, υποχρεώσεων και πρακτικών αξιολόγησης.

4ον. Η αξιοποίηση της σύγχρονης ιατρικής τεχνολογίας και των πληροφοριακών συστημάτων για τη βελτίωση και την επίσπευση των διαδικασιών διάγνωσης και περίθαλψης των ασθενών και τη διευκόλυνση της πρόσβασής τους σε υπηρεσίες υγείας.

5ον. Η θέσπιση ατομικού ηλεκτρονικού φακέλου ασθενούς, διασφαλίζοντας τη συνέχεια, τον συντονισμό και την αποτελεσματικότητα της υγειονομικής φροντίδας.

6ον. Η αξιοποίηση των υφιστάμενων εργαλείων για την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, τα οποία παραμένουν ανενεργά και η εισαγωγή δεσμευτικών θεραπευτικών πρωτοκόλλων με γνώμονα την ορθή ιατρική πρακτική προς όφελος τόσο του ασθενούς όσο και του Κράτους.

7ον. Η συστηματική έμφαση στην προληπτική ιατρική, εστιάζοντας στην ανάπτυξη προγραμμάτων προληπτικών εξετάσεων σε εθνικό επίπεδο, σε μία λογική προσυμπτωματικού ελέγχου βάσει των διεθνών επιστημονικών πρωτοκόλλων για την έγκαιρη διάγνωση ασθενειών, ώστε να συρρικνωθεί η ζήτηση για μία σειρά υπηρεσίες και προϊόντα υγειονομικής φροντίδας.

8ον. Η υλοποίηση του θεσμού του οικογενειακού γιατρού, τον οποίο θα επιλέγει ο κάθε πολίτης και ο οποίος θα βοηθάει αποφασιστικά στην πρόληψη, στην έγκαιρη διάγνωση, στη θεραπεία και στην παραπομπή – όταν υπάρχει ανάγκη – σε εξειδικευμένους γιατρούς.

9ον. Η κατ’ οίκον διανομή φαρμάκων για συγκεκριμένες ομάδες ασθενών και η πραγματοποίηση ραντεβού με γιατρούς του ΕΟΠΥΥ εντός 24 ωρών για ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού μέσω της υιοθέτησης του βρετανικού συστήματος, σύμφωνα με το οποίο ένα ποσοστό των ημερήσιων ραντεβού κάθε γιατρού αφορά αυτές τις ομάδες πληθυσμού.

10ον. Η επέκταση της διάρκειας των επαναλαμβανόμενων συνταγών για τους χρονίως πάσχοντες, ώστε να μειώνεται η ταλαιπωρία τους για τη χορήγηση νέας συνταγής και να μην απασχολούνται οι γιατροί με κάτι που δεν χρειάζεται.

11ον. Η εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τους παρόχους υπηρεσιών υγείας, οι οποίες σήμερα υπερβαίνουν τα 1,75 δισ. ευρώ.

12ον. Η πραγματοποίηση προσλήψεων στο χώρο της υγείας, με προτεραιότητα στις προσλήψεις νοσηλευτών που θα καλύψουν τις μεγάλες σημερινές ελλείψεις.

13ον. Η αύξηση των δαπανών για έρευνα και ανάπτυξη και η επιτάχυνση των διαδικασιών για την έναρξη και υλοποίηση κλινικών μελετών στη χώρα μας.

Μελέτες που θα έχουν πολλαπλά οφέλη τόσο για την πρώϊμη πρόσβαση των ασθενών σε νέες καινοτόμες θεραπείες, όσο και για το ίδιο το Κράτος ως μια νέα πηγή εισροής κεφαλαίων και επενδύσεων, καθώς και δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας.

Επίσης, η αύξηση των πατεντών και η δημιουργία δικτύων στενής συνεργασίας με ερευνητικά κέντρα των Πανεπιστημίων στις εταιρείες που σχετίζονται με τον χώρο της υγείας.

14ον.  Η χάραξη στρατηγικής που θα καταστήσει τη χώρα μας ελκυστικό διεθνή προορισμό ιατρικού τουρισμού.

Ιατρικός τουρισμός που μπορεί να παρέχει υπηρεσίες υψηλής προστιθέμενης αξίας, να συμβάλλει στην επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου και να προωθήσει την ανάπτυξη της εγχώριας αγοράς ιατρικών υπηρεσιών.

Κυρίες και Κύριοι,

Κλείνοντας, θέλω  να καταθέσω την πεποίθησή μου ότι η χώρα μας διαθέτει όλες τις προϋποθέσεις, ιστορικές, περιβαλλοντικές, γεωγραφικές και πρωτίστως επιστημονικές, για να καταστεί κέντρο παροχής υψηλής ποιότητας ιατρικών υπηρεσιών για την ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής, σε συνδυασμό βεβαίως με πανεπιστημιακά ιδρύματα, κρατικά και μη κρατικά, υψηλής ποιότητας.

Το ανθρώπινο δυναμικό υπάρχει.

Ζητείται όραμα, στρατηγικό σχέδιο και προ παντός πίστη στις δυνατότητες και την προοπτική της πατρίδας και των πολιτών της.

Ο βαθμός επιτυχίας αυτού του μείζονος εθνικού στόχου εξαρτάται από εμάς.

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Ελεύθερος Τύπος” – “Η αριστερή χρυσόσκονη έχει πλέον καταστεί δηλητηριώδης”

Κύριε Σταϊκούρα, πως βλέπετε τις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις για το ζήτημα του χρέους; Εκτιμάτε ότι θα υπάρξουν αποφάσεις για οριστική λύση το προσεχές διάστημα;
Εύχομαι και ελπίζω να ληφθούν άμεσα αυτόματες και αξιόπιστες αποφάσεις για το χρέος, οι οποίες άλλωστε έχουν καταστεί αναγκαίες εξαιτίας της σημαντικής επιβάρυνσης της βιωσιμότητάς του την τελευταία τριετία.
Δυστυχώς όμως, η Κυβέρνηση έχει ήδη συμφωνήσει από πέρυσι οι όποιες παρεμβάσεις να υλοποιηθούν μετά το καλοκαίρι, στο βαθμό που αυτό κριθεί τότε αναγκαίο από τους θεσμούς, ενώ πιθανόν θα συνοδεύονται από όρους και προϋποθέσεις.

Συμμερίζεστε την άποψη ότι οι πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις σε Ιταλία αλλά και Ισπανία συνιστούν πηγή αβεβαιότητας για την Ευρωζώνη; Θα μπορούσε, πιστεύετε, αυτό να επηρεάσει και την πορεία εξόδου της χώρας μας στις αγορές;
Πράγματι, οι πηγές αβεβαιότητας και οι εστίες κινδύνου σε ευρωπαϊκό επίπεδο, για μια σειρά από ενδογενείς και εξωγενείς λόγους, είναι πολλές και σημαντικές. Ενώ και η νομισματική πολιτική δεν αναμένεται επί μακρόν να παραμείνει επεκτατική.
Όλα αυτά επηρεάζουν και θα επιδράσουν στο ήδη υψηλό και ιδιαίτερα ευμετάβλητο κόστος δανεισμού της χώρας μας.
Εάν υπήρχε αξιοπιστία, σοβαρότητα και υπευθυνότητα, εάν είχε υλοποιηθεί ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων και ιδιωτικοποιήσεων, εάν είχαν αναληφθεί ήδη πρωτοβουλίες για το χρέος και εάν η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, τότε τα επιτόκια δανεισμού, με δεδομένο το έως πρόσφατα ευνοϊκότερο ευρωπαϊκό περιβάλλον και την υψηλή διαθέσιμη ρευστότητα, θα ήταν χαμηλότερα και λογικά.
Αυτό όμως δεν έγινε και την ευθύνη φέρει, αποκλειστικά, η σημερινή Κυβέρνηση που δεν δημιούργησε τις προϋποθέσεις.

Γιατί υποστηρίζετε ότι δεν θα υπάρξει «καθαρή έξοδος» από τα μνημόνια με την ολοκλήρωση του προγράμματος;
Γιατί το μόνο που ολοκληρώνεται είναι η χρηματοδότηση της χώρας μέσω του προγράμματος. Αντιθέτως, οι μνημονιακές πολιτικές, και μάλιστα «φορτωμένες» με πρόσθετες και βαριές δεσμεύσεις, όπως επιβεβαιώνεται στην 4η αξιολόγηση και στο μεσοπρόθεσμο πλαίσιο, θα συνεχιστούν για τα πολλά επόμενα χρόνια.
Υπενθυμίζεται ότι σε αντιδιαστολή με τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη-μέλη που βγήκαν «καθαρά» από τα μνημόνια, η Κυβέρνηση έχει ήδη ψηφίσει πρόσθετα μέτρα λιτότητας ύψους 5,1 δισ. ευρώ για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, έχει δεσμευτεί στην επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για πολλά χρόνια μετά το 2018, έχει δεσμεύσει τη δημόσια περιουσία της χώρας για έναν αιώνα, έχει συμφωνήσει η υλοποίηση των παρεμβάσεων για το χρέος να γίνει μετά το καλοκαίρι, και έχει αποδεχθεί τον μηχανισμό ενισχυμένης και όχι μετα-προγραμματικής εποπτείας.
Οι πολίτες όμως έχουν αντιληφθεί ότι η «αριστερή χρυσόσκονη» έχει ξεπεράσει την ημερομηνία λήξης και έχει πλέον καταστεί δηλητηριώδης.

Μήπως η απομάκρυνση της καθαρής εξόδου, αλλά και το πλαίσιο αυστηρής εποπτείας για τα επόμενα χρόνια δυσκολεύουν τελικά και την υλοποίηση της δέσμευσης της ΝΔ για αλλαγή μείγματος δημοσιονομικής πολιτικής, αλλά και την προσπάθειά της να πείσει τους εταίρους για μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων;
Όχι, διότι αυτή η εξέλιξη ήταν προδιαγεγραμμένη εξαιτίας της Κυβερνητικής ανικανότητας και αναξιοπιστίας. Αφήστε που εμείς, διαχρονικά, έχουμε μάθει στα δύσκολα.
Το σχέδιό μας εδράζεται στην υλοποίηση ενός συνεκτικού μεταρρυθμιστικού προγράμματος, που θα οδηγήσει στην επίτευξη υψηλότερων ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης, η οποία με τη σειρά της θα βελτιώσει τη βιωσιμότητα του χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή αποκλιμάκωση των ήδη υψηλών δημοσιονομικών στόχων, δημιουργώντας «βαθμούς ελευθερίας» για περαιτέρω μειώσεις φορολογικών συντελεστών και ασφαλιστικών εισφορών.
Υπενθυμίζω δε ότι το 2014, χωρίς να προβλέπεται στο μνημόνιο, μειώθηκαν για πρώτη και μοναδική μέχρι σήμερα φορά φορολογικοί συντελεστές (π.χ. ΦΠΑ στη εστίαση, ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης, ασφαλιστικές εισφορές).

Η Κυβέρνηση κακώς χτίζει ταμειακό απόθεμα; Η ΝΔ τι θα έκανε;
Η ΝΔ επιθυμεί την «καθαρή έξοδο» από τα μνημόνια και τη χρηματοδότηση της χώρας με χαμηλό κόστος δανεισμού. Όπως όμως ήδη σας ανέφερα, η έξοδος με τους ίδιους όρους των άλλων ευρωπαϊκών χωρών δεν είναι εφικτή και το χαμηλό κόστος δανεισμού δεν είναι εξασφαλισμένο.
Με αυτά τα δεδομένα, είναι αναγκαία η δημιουργία ενός «διχτυού ασφαλείας». Η επιλογή της Κυβέρνησης είναι το «χτίσιμο» ταμειακού αποθέματος, «στραγγαλίζοντας» την πραγματική οικονομία.
Η δική μας πρόταση είναι η αξιοποίηση των αδιάθετων πόρων του δανείου, που εκτιμώνται στα 27 δισ. ευρώ μετά τη λήξη του προγράμματος, με δεδομένο μάλιστα ότι η Κυβέρνηση έχει πάρει δημοσιονομικά μέτρα που εκτείνονται και για μετά τη λήξη αυτού.

Ανάπτυξη 2,3% έδειξαν τα στοιχεία για το 1ο τρίμηνο 2018. Παραμένει «αναιμική», όπως έχετε πει για το 2017;
Θα δούμε την πορεία της οικονομίας τα επόμενα τρίμηνα και θα κάνουμε τις σχετικές αξιολογήσεις. Εύχομαι να υπάρξει δυναμική στην οικονομία.
Πάντως, η μείωση του ρυθμού ανάπτυξης στο 1,3% το 2017 και η αναθεώρηση προς τα κάτω των προβλέψεων για το 2018, επιβεβαιώνει τους μέχρι σήμερα ισχυρισμούς μας.
Ενώ η συρρίκνωση της ιδιωτικής κατανάλωσης και των επενδύσεων το 1ο τρίμηνο του 2018 αποτελεί εστία προβληματισμού, ειδικά αν συνδυαστεί με το υψηλό και διαρκώς αυξανόμενο επίπεδο του ιδιωτικού χρέους.

Εκτός από τη μείωση της φορολογίας για τις επιχειρήσεις, τι άλλο πρέπει να γίνει για να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για αύξηση των επενδύσεων στο βαθμό που έχει ανάγκη η ελληνική οικονομία;
Αυτό που απαιτείται είναι η υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου, όπως αυτό ξεδιπλώνεται από τη Νέα Δημοκρατία, που θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση του πλούτου της χώρας, χωρίς πρόσθετη εσωτερική υποτίμηση, με ενίσχυση των εξαγωγών και των εταιρικών επενδύσεων, το οποίο θα οδηγεί σε αύξηση της παραγωγικότητας όλων των συντελεστών παραγωγής, νέων και παραδοσιακών.
Σχέδιο με στόχο τη μέγιστη οικονομική αποτελεσματικότητα και την κοινωνικά δικαιότερη κατανομή των εισοδημάτων και του παραγόμενου πλούτου, με βασικούς άξονες, εκτός της σταδιακής μείωσης των φορολογικών συντελεστών, την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας, την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων (π.χ. απλοποίηση του αδειοδοτικού περιβάλλοντος, βελτίωση του χωροταξικού πλαισίου, υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, δημιουργία ενός αποτελεσματικού, ευέλικτου, σύγχρονου και παραγωγικού κράτους κ.α.) και την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, με την ουσιαστική αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων, την πλήρη εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό “Αθήνα 9,84”

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ.

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό “Real FM 97,8”

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ.

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό “Στο Κόκκινο 105,5 FM”

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ.

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό “Real FM 97,8”

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ.

Άρθρο στην εφημερίδα “Νέα Σελίδα” – “Η ελληνική οικονομία απαιτεί σχέδιο, σοβαρότητα και αποφασιστικότητα”

Η χώρα οδεύει προς την ολοκλήρωση της χρηματοδότησής της μέσω προγραμμάτων οικονομικής προσαρμογής, χωρίς όμως να μπορεί να πετύχει την καθαρή έξοδό της από αυτά. Και αυτό γιατί, σε αντιδιαστολή με τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη-μέλη που βγήκαν από τα μνημόνια, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ έχει ήδη ψηφίσει πρόσθετα μέτρα λιτότητας ύψους 5,2 δισ. ευρώ για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, έχει δεσμευτεί στην επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για πολλά χρόνια μετά το 2018, έχει δεσμεύσει τη δημόσια περιουσία της χώρας για έναν αιώνα, έχει συμφωνήσει η υλοποίηση των παρεμβάσεων για το χρέος να γίνει μετά το καλοκαίρι και έχει αποδεχθεί τον μηχανισμό ενισχυμένης και όχι μετα-προγραμματικής εποπτείας, που συνοδεύεται από αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις.
Και όλα αυτά όταν η οικονομία βρίσκεται σε κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας, με υποβαθμισμένους θεσμούς διακυβέρνησης, συρρικνωμένη ανταγωνιστικότητα, διογκωμένο και διαρκώς αυξανόμενο ιδιωτικό χρέος, χωρίς αναπτυξιακή δυναμική, με το ΑΕΠ της χώρας να μην έχει ακόμη φτάσει, σε ονομαστικούς όρους, το επίπεδο που ήταν το 2014.
Συνεπώς, αυτό που επιβάλλεται να εξασφαλιστεί για την ελληνική οικονομία, με δεδομένη την επιλογή της Κυβέρνησης να «χτίσει» ταμειακό απόθεμα εις βάρος της πραγματικής οικονομίας, είναι η συστηματική χρηματοδότησή της από τις διεθνείς αγορές με χαμηλό κόστος δανεισμού, κάτι που με τα σημερινά δεδομένα, δεν είναι εξασφαλισμένο.
Και αυτό γιατί λείπει από την Κυβέρνηση, λόγω ανικανότητας, αβελτηρίας και ιδεοληψιών, το σχέδιο, η βούληση, η σοβαρότητα και η αποφασιστικότητα να υλοποιηθεί ένα ολοκληρωμένο, εξωστρεφές και ρεαλιστικό σχέδιο επίτευξης υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής και δημιουργίας ποιοτικών θέσεων απασχόλησης, ώστε να επιστρέψει ένα ποσοστό της αυξανόμενης «διαρροής εγκεφάλων» και να ανταποκριθεί η χώρα στο δομικό μετασχηματισμό της εργασίας εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.
Ένα σχέδιο που θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση του πλούτου της χώρας, χωρίς πρόσθετη εσωτερική υποτίμηση, με ενίσχυση των εξαγωγών και των εταιρικών επενδύσεων και τη σταδιακή υποκατάσταση των εισαγωγών από προϊόντα που παράγονται εγχώρια, το οποίο θα οδηγεί σε αύξηση της παραγωγικότητας όλων των συντελεστών παραγωγής, νέων και παραδοσιακών.
Αυτό προϋποθέτει μεταβολές στη σύνθεση της οικονομικής δραστηριότητας, με έμφαση στις εξαγωγές διεθνώς εμπορεύσιμων προϊόντων και με ενίσχυση βασικών μεγεθών ποιότητας των θεσμών και επίδοσης της οικονομίας, όπως είναι η ευκολία άσκησης επιχειρηματικής δραστηριότητας, η αποτελεσματικότητα του συστήματος απονομής δικαιοσύνης, του εκπαιδευτικού συστήματος και του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης, οι επενδύσεις στην καινοτομία και στην έρευνα και ανάπτυξη.
Η Νέα Δημοκρατία, σε αυτό το πλαίσιο, έχει ήδη καταθέσει και διαρκώς εμπλουτίζει ένα συνεκτικό και τεκμηριωμένο σχέδιο, που εδράζεται στις αρχές και τις αξίες της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς, με στόχο τη μέγιστη οικονομική αποτελεσματικότητα και την κοινωνικά δικαιότερη κατανομή των εισοδημάτων και του παραγόμενου πλούτου, με βασικούς άξονες:

1ον. Την αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής.
Με την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας που θα ενισχύει τη φορολογική συνείδηση και θα προωθεί την κοινωνική ανταποδοτικότητα, και με τη σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

2ον. Την υλοποίηση ενός συνεκτικού σχεδίου μεταρρυθμίσεων που θα βελτιώσει τη διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα και την επενδυτική ελκυστικότητα της οικονομίας, με την απλοποίηση του αδειοδοτικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος, τη βελτίωση του χωροταξικού και πολεοδομικού πλαισίου, την ενδυνάμωση του υγιούς ανταγωνισμού στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, την υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων, την προώθηση εμβληματικών επενδύσεων και την αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας, την υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης ενεργειακής στρατηγικής, τη δημιουργία ενός αποτελεσματικού, ευέλικτου, σύγχρονου και παραγωγικού κράτους.

3ον. Την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, με την ουσιαστική αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων και χρηματοδοτικών εργαλείων, την πλήρη εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης. Αυτό που χρειάζεται είναι η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη εξυπηρετούμενων δανείων και ανοιγμάτων, με κοινωνική ευθύνη και ευαισθησία.

Όλα αυτά όμως προϋποθέτουν μία μεταρρυθμιστική, σοβαρή, υπεύθυνη, συνεκτική και αξιόπιστη Κυβέρνηση, που θα υλοποιήσει πραγματικά προοδευτικές και γνήσια πατριωτικές πολιτικές.
Κυβέρνηση η οποία θα συμμετέχει ισότιμα και ενεργά στον πυρήνα του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, συμβάλλοντας στην αναγκαία εμβάθυνση και ενδυνάμωσή του, με ενισχυμένη τη δημιουργική αλληλεγγύη.
Και αυτά, με τη σημερινή διακυβέρνηση, είναι ζητούμενα για τη χώρα.

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Πρώτο Θέμα” – “Η Κυβέρνηση επέβαλε τις περικοπές στις συντάξεις”

Κύριε Σταϊκούρα, το 2014 η Κυβέρνηση της ΝΔ είχε εξασφαλίσει την προληπτική πιστωτική γραμμή. Οι εξελίξεις δείχνουν ότι πάμε προς ένα αυστηρό εργαλείο ενισχυμένης εποπτείας. Τι είναι καλύτερο από τα δύο;

Η προληπτική πιστωτική γραμμή εμπεριέχει την ενισχυμένη εποπτεία, την οποία φαίνεται να αποδέχεται η Ελληνική Κυβέρνηση, σε αντιδιαστολή με την σαφώς ηπιότερη μετα-προγραμματική εποπτεία που υιοθετήθηκε από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες που ακολούθησαν προγράμματα προσαρμογής.

Ενισχυμένη εποπτεία που, με βάση τους ευρωπαϊκούς κανόνες, θα περιλαμβάνει τριμηνιαίες εκθέσεις παρακολούθησης και θα συνοδεύεται από αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις, πιθανώς συνδεόμενους με την υλοποίηση μέτρων ελάφρυνσης του χρέους.

Συνεπώς η χώρα θα ενταχθεί σε καθεστώς αυστηρότερης – σε σχέση με τις άλλες χώρες – εποπτείας, χωρίς να λαμβάνει τη χρηματοδότηση των εταίρων.

Χρηματοδότηση που επιδιώκει να καλύψει η Κυβέρνηση εις βάρος της πραγματικής οικονομίας, μέσω των υπερ-πλεονασμάτων, της χρησιμοποίησης των «κουτσουρεμένων» δόσεων του δανείου και των ακριβών εκδόσεων χρέους, όταν οι διαθέσιμοι από το πρόγραμμα πόροι, οι οποίοι κακώς δεν αντλούνται, προσφέρονται με πολύ χαμηλότερο επιτόκιο.

Η Κυβέρνηση όμως υπερκαλύπτει τους δημοσιονομικούς στόχους και η χώρα επιστρέφει, όπως ισχυρίζεται, στην κανονικότητα.

Η υπερκάλυψη των στόχων οφείλεται στη συνειδητή επιλογή της Κυβέρνησης να υπερφορολογήσει νοικοκυριά και επιχειρήσεις, να επιδοθεί σε ανελέητο «κυνήγι» των πολιτών μέσω κατασχέσεων και αναγκαστικών μέτρων είσπραξης, και να στερήσει πόρους από αναπτυξιακά κρίσιμους και κοινωνικά ευαίσθητους τομείς, όπως είναι το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και η χορήγηση συντάξεων σε δικαιούχους.

Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής επιλογής είναι η αδυναμία επίτευξης των αναπτυξιακών στόχων και η διόγκωση του ιδιωτικού χρέους, με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές των πολιτών σε εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία να είναι σήμερα αυξημένες κατά 55% σε σχέση με το τέλος του 2014.

Σε ότι αφορά την κανονικότητα, αλήθεια γιατί κάποιοι θριαμβολογούν όταν εξακολουθούν να υφίστανται κεφαλαιακοί περιορισμοί, συνεχίζουν να επιβάλλονται νέοι φόροι και πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις, διευρύνονται οι ευέλικτες μορφές εργασίας, παραμένουν σταθερά υψηλές οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, υποβαθμίζεται η ποιότητα των θεσμών διακυβέρνησης, η χώρα παραμένει «απούσα» από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης και το ονομαστικό ΑΕΠ της δεν έχει ακόμη φτάσει στο ύψος που ήταν το 2014;

Ας αφήσουν επιτέλους κάποιοι στην άκρη τις αυταπάτες, που τόσο πολύ κόστισαν στη χώρα τα τελευταία χρόνια.

Γιατί δυστυχώς, αντί για κανονικότητα, έχουμε μια κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας.

Τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα μπορούν να ακυρώσουν τη μείωση των συντάξεων;

Κε. Παπαστάθη, με την ψήφο μόνο των Κυβερνητικών Βουλευτών, η επιπλέον αχρείαστη μείωση των συντάξεων, η οποία ήδη εφαρμόζεται στους νέους συνταξιούχους, δεν συναρτάται με το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων. Αντιθέτως, τα αντίμετρα για τα οποία πανηγυρίζει η Κυβερνητική πλειοψηφία, τελούν υπό αίρεση και εξαρτώνται από την υπέρβαση των ιδιαίτερα υψηλών στόχων – από εφέτος – για τα πρωτογενή πλεονάσματα.

Συνεπώς, αντί η Κυβέρνηση να εμπαίζει τους πολίτες με ανεύθυνες και αντιφατικές δηλώσεις, καλύτερα να τους ενημερώσει αναλυτικά και υπεύθυνα για τις νέες περικοπές στις συντάξεις που η ίδια επέβαλλε.

Ζητάτε εκλογές και καταγγέλλετε ότι το αναπτυξιακό σχέδιο της χώρας γράφεται στις Βρυξέλλες. Η δική σας ενημέρωση, ως Τομεάρχης Οικονομικών της ΝΔ, ποια είναι για το λεγόμενο ολιστικό πλάνο που καταρτίζεται από τον κ. Τσακαλώτο;

Καταρχάς, κατά πάγια πρακτική, δεν σχολιάζω διαρροές ή κείμενα εργασίας. Αναμένουμε να δούμε και να αξιολογήσουμε το αναπτυξιακό σχέδιο για τη χώρα, όταν η Κυβέρνηση δεήσει να μας το παρουσιάσει. Μπορώ να σχολιάσω όμως τη διαδικασία που ακολούθησε η Κυβέρνηση και τα μέχρι σήμερα αναπτυξιακά πεπραγμένα της.

Η διαδικασία δείχνει προχειρότητα και είναι υποτιμητική για τη χώρα: περισσότερα από δύο χρόνια καθυστέρησης – με βάση τις μνημονιακές δεσμεύσεις – στο όποιο κείμενο εργασίας, «εν κρυπτώ» κατάθεση στους εταίρους και «πήγαιν’ έλα» με τους θεσμούς, χωρίς στοιχειώδη διαβούλευση και συζήτηση με τα πολιτικά κόμματα, τους κοινωνικούς εταίρους, τους παραγωγικούς και επιστημονικούς φορείς.

Σε ότι αφορά τα πεπραγμένα της Κυβέρνησης, υπενθυμίζω ότι, μετά την ανάκαμψη του 2014, η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση το 2015 και το 2016, παρουσίασε τεράστια υστέρηση στον αναπτυξιακό στόχο του 2017, και όπως δείχνουν όλες οι αναθεωρημένες προβλέψεις των θεσμών, θα αποτύχει και το 2018.

Αυτό είναι το αποτύπωμα των ιδεοληψιών, των παλινωδιών και της ανευθυνότητας της σημερινής Κυβέρνησης.

Κυβέρνηση η οποία, αποδεδειγμένα, δεν μπορεί να διασφαλίσει την αναγκαία για τη χώρα υψηλή και διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Η Κυβέρνηση έχει δεσμευτεί, με απόφαση του Eurogroup το 2017, σε πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ έως το 2022. Με αυτό το δεδομένο, πως η ΝΔ πως θα τηρήσει τη δέσμευσή της να μειώσει τους φόρους;

Πράγματι η Κυβέρνηση έχει δεσμεύσει τη χώρα στην επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για μεγάλο χρονικό διάστημα, με ιδιαίτερα χαμηλούς μάλιστα ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης.

Εμείς πιστεύουμε ότι η άμεση υλοποίηση ενός συνεκτικού μεταρρυθμιστικού προγράμματος, με στοχευμένη μείωση φόρων, υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία, θα οδηγήσει στην επίτευξη υψηλότερων ρυθμών μεγέθυνσης.

Αυτή με τη σειρά της θα βελτιώσει τη βιωσιμότητα του χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή αποκλιμάκωση των ήδη υψηλών δημοσιονομικών στόχων, συνεπώς δημιουργώντας «βαθμούς ελευθερίας» για περαιτέρω μειώσεις φορολογικών συντελεστών και ασφαλιστικών εισφορών.

Υπενθυμίζω ότι το 2014, μειώθηκαν φορολογικοί συντελεστές (π.χ. ΦΠΑ στη εστίαση, ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης, ασφαλιστικές εισφορές κ.α.), χωρίς αυτό να προβλέπεται στο Μνημόνιο.

Για να μειώσεις όμως τους φόρους, θα πρέπει και να το πιστεύεις.

Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα, ο αρμόδιος Υπουργός όχι μόνο ιδεολογικά δεν το πιστεύει αλλά και αιθεροβατεί υποστηρίζοντας ότι η φορολογία των πολιτών δεν είναι υψηλή.

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό “Ραδιόφωνο 24/7 88,6 FM”

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ.

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό “ΣΚΑΪ 100,3” και στο δημοσιογράφο Α. Πορτοσάλτε

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ.

InstagramYoutube