Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στο 23ο Ετήσιο Συνέδριο του Αμερικανo-Ελληνικού Εμπορικού Επιμελητηρίου – “The Greek Economy: State Reform—The Cornerstone for Investment and Development”

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω το Ελληνοαμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο και τον Πρόεδρό του για την πρόσκληση που μου απηύθυναν να παραστώ στο καθιερωμένο, θεσμός πλέον, Συνέδριο του Επιμελητηρίου και να καταθέσω ορισμένες σκέψεις, κωδικοποιημένα, για τις τρέχουσες εξελίξεις στην Ελληνική οικονομία.

Εξελίξεις σημαντικές, καθοριστικές για την πορεία της.

Καθώς αυτή βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή.

Στο μεταίχμιο μιας μακράς πορείας.

Αλλά και σε ένα νέο, καλύτερο, σημείο αφετηρίας ώστε να ξεπεράσει τις αδυναμίες της και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια μακρά περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων και βιώσιμης, διατηρήσιμης, ανάπτυξης.

Αδυναμίες χρόνιες, δομικές, κυρίως ενδογενείς.

Υστερήσεις γνωστές σε όλους μας, όπως είναι:

  • Η αδυναμία βιώσιμης διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, κατά περιόδους.
  • Η εκτεταμένη φοροδιαφυγή και η περιορισμένη φορολογική βάση.
  • Η αδυναμία εξορθολογισμού των δημοσίων, κυρίως των κοινωνικών, δαπανών.
  • Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας.

Συμπερασματικά, η Ελληνική οικονομία λειτουργούσε για μεγάλο χρονικό διάστημα, περισσότερο ή λιγότερο ανά περίοδο, σε συνθήκες ασταθούς ισορροπίας.

Συνθήκες που επιδεινώθηκαν καθοριστικά μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και τη διάχυσή της στην Ευρώπη, «πυροδοτώντας» τα υπαρκτά, και ήδη υψηλά, «δίδυμα» ελλείμματα και χρέη.

Όπως είναι γνωστό, αυτή την επιδείνωση των συνθηκών ακολούθησε η κρίση δανεισμού και η προσφυγή της χώρας μας στο Μηχανισμό Στήριξης.

Προσφυγή η οποία δημιούργησε ένα ιδιαίτερα ασφυκτικό περιβάλλον στην άσκηση οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής.

Περιβάλλον το οποίο, εκτός των άλλων, έχει και τα εξής χαρακτηριστικά:

1ον. Τάση αυστηρής, συσταλτικής, δημοσιονομικής πολιτικής στα περισσότερα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.

Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα σε Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ιταλία, Κύπρο.

2ον. Πρωτόγνωρο εγχείρημα δημοσιονομικής προσαρμογής από κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Είναι γεγονός ότι οι πολίτες έχουν υποβληθεί, τα τελευταία χρόνια, σε τεράστιες θυσίες.

Θυσίες που προσεγγίζουν τα 50 δισ. ευρώ την τελευταία τριετία.

Και μαζί με τις παρεμβάσεις για την προσεχή διετία διαμορφώνονται στο 30% του ΑΕΠ σε μία πενταετία.

Δυστυχώς, όμως, το μέχρι σήμερα δημοσιονομικό αποτέλεσμα δεν ήταν αντάξιο της «ηράκλειας» συνεισφοράς τους.

3ον. Συνεχείς και μεγάλες αποκλίσεις των εκτιμήσεων του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.

Πρόκειται για αποκλίσεις που αποτυπώνουν τόσο τις αστοχίες του Προγράμματος, όσο και τη μεγάλη επιδείνωση της κατάστασης στην πραγματική οικονομία.

Και που οδηγούν στην αλλαγή των δεδομένων και των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών σεναρίων του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.

Η αλλαγή αυτή επηρέασε, όπως ήταν αναμενόμενο, την κατανομή και το ύψος των μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής των επομένων ετών.

Κάνοντάς την, για ακόμη μία φορά, «βαρύτερη» και εμπροσθοβαρή.

Τα περιθώρια δε άμεσης αλλαγής της «συνταγής» που εφαρμόζεται από την αρχή του Προγράμματος αποδεικνύονται ασφυκτικά.

4ον. Έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας.

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια διαμορφώθηκε ένα έλλειμμα αξιοπιστίας το οποίο είναι δύσκολα διαχειρίσιμο.

Οι τεράστιες αποκλίσεις μεταξύ προθέσεων, σχεδιασμού και υλοποίησης, κυρίως δε αποτελέσματος, αποτελούν μεγάλο βάρος στην πορεία της χώρας.

Σίγουρα, βέβαια, μέρος της αύξησης του ελλείμματος αξιοπιστίας αποδίδεται και στις αστοχίες στις προβλέψεις και στις εκτιμήσεις του Προγράμματος.

Γι’ αυτό και η επικαιροποίησή του επιδιώκει να πείσει για την αποτελεσματικότητά του, αλλά και η Κυβέρνηση για την αποφασιστικότητά της να εφαρμόσει ένα αξιόπιστο Πρόγραμμα.

Γιατί μόνο μια χώρα αξιόπιστη μπορεί να σταθεί απέναντι στους εταίρους της και να αξιώσει καλύτερη μεταχείριση.

Γι’ αυτό και η συνεπής προς τις δεσμεύσεις της χώρας στάση της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης έπαυσε να προσφέρει άλλοθι για την αδυναμία των εταίρων να δώσουν οριστική λύση στο πρόβλημα της βιωσιμότητας του Ελληνικού χρέους.

5ον. Οριακή κατάσταση στα ταμειακά διαθέσιμα του κράτους.

Το «πάγωμα» των προγραμματισμένων χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης από τον Ιούνιο συνέβαλε στη διαμόρφωση συνθηκών «ασφυξίας» στα δημόσια οικονομικά και στη ρευστότητα της πραγματικής οικονομίας.

Είναι αλήθεια ότι, κατά το 2ο εξάμηνο του έτους, επελέγη μια ιδιαίτερα προσεκτική, μια λελογισμένη, μια σφικτή δημοσιονομική διαχείριση.

Με αυτή τη διαχείριση των αποθεμάτων που κάνουμε, δημιουργήσαμε ένα πρόσθετο για την Ελληνική οικονομία «χώρο αναπνοής».

6ον. Αναθεώρηση των δημοσιονομικών στοιχείων της χώρας.

Η πριν από 1 μήνα, επί το δυσμενέστερο, αναθεώρηση από την ΕΛΣΤΑΤ των εκτιμήσεων του ΑΕΠ για προηγούμενες χρονιές – ειδικά για το 2010 – συνέβαλε σημαντικά στην αύξηση του δημοσίου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Αυτή και μόνο η αναθεώρηση, η οποία έγινε μετά την τελευταία έκθεση των εταίρων για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, αύξησε, μέχρι σήμερα,  το λόγο του χρέους ως προς το ΑΕΠ κατά 9 περίπου ποσοστιαίες μονάδες.

Ανατρέποντας τις πρόσφατες εκτιμήσεις των εταίρων και αναδεικνύοντας τη σημασία της οικονομικής μεγέθυνσης στη μεταβολή του δείκτη.

Κυρίες και Κύριοι,

Υπό αυτές τις μακροχρόνιες και βραχυχρόνιες συνθήκες, τους περιορισμούς, τις υστερήσεις και τη χρονική στενότητα η Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης έθεσε ως πρωταρχικούς στόχους:

  • Την αποδέσμευση των χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης.
  • Την αποκατάσταση του «κεφαλαίου αξιοπιστίας» της χώρας.
  • Την επιμήκυνση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής.
  • Την πιστή εκτέλεση του Προϋπολογισμού με στόχο την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων από του χρόνου.
  • Την ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Οι τελευταίες Ευρωπαϊκές αποφάσεις, προϊόν επίπονων διαβουλεύσεων, πολιτικών συμβιβασμών και αμοιβαίων υποχωρήσεων σε ένα σύνθετο πρόβλημα με αρκετούς περιορισμούς, δείχνουν ότι είμαστε στην τελική ευθεία για να πετύχουμε τους στόχους μας.

Συγκεκριμένα:

1ον. Αποτράπηκε η άτακτη χρεοκοπία της χώρας και επιβεβαιώθηκε ότι η Ελλάδα παραμένει σταθερά προσδεδεμένη στο ευρώ.

Ενώ επαναλαμβάνεται η ρητή δέσμευση των Ευρωπαίων εταίρων να συνεχίσουν να στηρίζουν τη χώρα μας έως ότου αυτή επανακτήσει την πρόσβασή της στις διεθνείς αγορές.

Με λίγα λόγια, αγοράσαμε, όπως έχει αναφερθεί, «ασφάλειες» για να μπορέσουμε, μόλις η Ευρωζώνη πείσει ότι έχει τη βούληση, τους θεσμούς και τις πολιτικές για να βγάλει την οικονομία της από την κρίση, να είμαστε μέρος της συνολικής λύσης.

2ον. Εγκρίθηκε η αποδέσμευση δόσης του Προγράμματος ύψους 43,7 δισ. ευρώ.

Πρόκειται για δόση ισοδύναμη με το σύνολο των υπόλοιπων χρηματοδοτικών ροών του Προγράμματος μέχρι το τέλος του.

Δόση που αντιστοιχεί περίπου στο 1/4 του ΑΕΠ της χώρας και είναι μεγαλύτερη από το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν 148 χωρών παγκοσμίως, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και 6 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Με τη νέα αυτή χρηματοδοτική στήριξη θα ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, θα ενισχυθούν τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας, θα ξεκινήσει η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Αποπληρωμή που πρέπει να γίνει γρήγορα, απλά, με διαφάνεια, διασφαλίζοντας ότι δεν θα δημιουργηθεί μια «νέα γενιά» ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων.

Και προς αυτή την κατεύθυνση, η Κυβέρνηση ήδη εκπόνησε και παρουσίασε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο.

Ένα σχέδιο που ανταποκρίνεται στο ρόλο του κράτους.

Κι αυτό γιατί το κράτος θα πρέπει να παρεμβαίνει και να μεριμνά για τη βέλτιστη λειτουργία του μηχανισμού της αγοράς και την εξασφάλιση της μέγιστης δυνατής οικονομικής αποτελεσματικότητας. Την κοινωνικά δικαιότερη κατανομή του εισοδήματος και του παραγόμενου πλούτου και τη σταθεροποίηση της οικονομίας. Να αντανακλά δηλαδή τα αιτήματα της σύγχρονης και ελεύθερης κοινωνίας για οικονομική αποτελεσματικότητα από τη μια πλευρά, και κοινωνική δικαιοσύνη από την άλλη, ο συνδυασμός των οποίων καταλήγει στην κοινωνική οικονομία της αγοράς. Βέβαια, το μείγμα αγοράς και κράτους μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τις περιστάσεις, τις ανάγκες και τις προτιμήσεις της κοινωνίας, αλλά ορίζεται στον ενδιάμεσο χώρο ανάμεσα στις απόψεις περί ελάχιστου και μέγιστου κράτους και αυτή η σχέση μεταξύ κράτους και αγοράς καθορίζεται και από την ασκούμενη οικονομική πολιτική.

3ον. Ενισχύθηκε το «κεφάλαιο αξιοπιστίας» της χώρας. Τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά.

Αναγνωρίσθηκε η προσπάθεια της ελληνικής κοινωνίας, μέσα από τις αιματηρές θυσίες της, για την επίτευξη των δημοσιονομικών και διαρθρωτικών στόχων.

Η Κυβέρνηση λειτούργησε συγκροτημένα και μεθοδικά με αποτέλεσμα η χώρα να εκπληρώσει το σύνολο των 72 προαπαιτούμενων δράσεων, πολλές από τις οποίες θα έπρεπε να είχαν υλοποιηθεί από το 1ο εξάμηνο του έτους.

Βέβαια, όσο δύσκολο είναι να ενισχύσεις την αξιοπιστία της χώρας, τόσο εύκολο είναι να την χάσεις και πάλι…

Και εδώ απαιτείται από όλους, αλλά κυρίως από την Ελληνική Κυβέρνηση, μεγάλη και συνεχής προσπάθεια.

4ον. Εγκρίθηκε η επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής κατά δύο έτη ώστε να επιτευχθεί ο στόχος πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 4,5% του ΑΕΠ το 2016.

Χωρίς την επιμήκυνση, τα μέτρα που θα χρειάζονταν για την επίτευξη του ίδιου στόχου το 2014, θα υπερέβαιναν τα 20 δισ. ευρώ την προσεχή διετία.

Έναντι 13,5 δισ. ευρώ που τελικά ελήφθησαν.

5ον. Ενισχύθηκε η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, και δρομολογήθηκαν, υπό προϋποθέσεις, νέες παρεμβάσεις.

Η χώρα κέρδισε καλύτερους όρους δανεισμού.

Χώρες της Ευρωζώνης, με πολύ υψηλότερη πιστοληπτική αξιολόγηση, δανείζονται αυτή τη στιγμή από τις αγορές με σημαντικά υψηλότερα επιτόκια.

Πιο συγκεκριμένα, συμφωνήθηκε να μειωθεί το κόστος εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους, να επεκταθεί η περίοδος αποπληρωμής, να επιστραφούν τα κέρδη από το χαρτοφυλάκιο ελληνικών κρατικών ομολόγων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, να γίνει, και ξεκίνησε σήμερα, με την ανακοίνωση των όρων της διαδικασίας μια οργανωμένη και συμφωνημένη αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους.

Με την υιοθέτηση αυτού του πακέτου των μέτρων, γι’ αυτό και είναι σημαντικό να στεφθεί με επιτυχία το πρόγραμμα επαναγοράς Ελληνικού χρέους, αυτό εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 124% του ΑΕΠ το 2020, στο 110% το 2022 και στο 88,3% το 2030.

Αθροιστικά, τα μέτρα εκτιμάται ότι θα μειώσουν το χρέος κατά περίπου 20% του ΑΕΠ μέχρι το 2020.

Ενώ καταγράφεται και η βούληση των εταίρων, στην περίπτωση επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων, περαιτέρω απομείωσης του πηλίκου, τόσο από την πλευρά του αριθμητή (μείωση επιτοκίων δανειακής σύμβασης) όσο και του παρανομαστή (εξοικονόμηση πόρων από την κοινοτική συγχρηματοδότηση των έργων του ΕΣΠΑ).

Πρωτογενή πλεονάσματα που θα προσδώσουν στη χώρα «δύναμη» ώστε να σταθεί στην Ευρωπαϊκή, και στην παγκόσμια, σκηνή με αξιοπρέπεια, προασπίζοντας τα συμφέροντά της.

Στην Κυβέρνηση εργαζόμαστε για την επίτευξη αυτού του στόχου.

Η τακτική αυτή θα μας απελευθερώσει ζωτικό χώρο και θα επιτρέψει, προοπτικά, βελτιωτικές παρεμβάσεις ελάφρυνσης, μέσω της προοδευτικής μείωσης των φορολογικών συντελεστών, εφόσον τα έσοδα βελτιωθούν, αλλά και της διάθεσης των επιπλέον πόρων που θα εξοικονομηθούν σε μέτρα για την τόνωση της ανάπτυξης και σε πολιτικές για την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Κυρίες και Κύριοι,

Συμπερασματικά, σε μια Ευρώπη, επί του παρόντος, ασύμμετρη, ασταθή και δύσκαμπτη, που αντιδρά στις εξελίξεις με σταδιακές προσαρμογές και όχι με ριζικές λύσεις, η χώρα, με τις τεράστιες θυσίες των πολιτών της, κρατήθηκε όρθια.

Η απόφαση παρέχει στην Ελλάδα την ευκαιρία και τη δυνατότητα, μέσα από τη διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου εθνικού σχεδίου, να επιτύχει την αναγκαία σύζευξη δημοσιονομικής προσαρμογής και πειθαρχίας και βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης, ώστε να τερματιστεί ο φαύλος κύκλος των ελλειμμάτων και της ύφεσης.

Με αίσθηση δικαίου και ασφάλειας.

Και προς αυτή την κατεύθυνση, εμφανίζονται ορισμένα θετικά δείγματα γραφής που δίνουν μια εικόνα ανατροπής της αίσθησης του αδιεξόδου που είχε δημιουργηθεί.

Δείγματα που επιτρέπουν και αυτά, μαζί με τις αποφάσεις του Eurogroup, εφεξής, τη διαμόρφωση θετικών προσδοκιών για την Ελληνική οικονομία.

Ενδεικτικά:

  • Η ικανοποιητική εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2012, παρά τη βαθύτερη από τις προβλέψεις ύφεση.
    • Σε επίπεδο Κεντρικής Κυβέρνησης, παρουσιάζεται πρωτογενές έλλειμμα ύψους 1,1 δισ. ευρώ το πρώτο 10μηνο του έτους, έναντι πρωτογενούς ελλείμματος ύψους 5,9 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περυσινή περίοδο.
    • Ενώ επιτυγχάνεται, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ, κυκλικά διορθωμένο πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 0,9% του ΑΕΠ από εφέτος.
    • Και σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Έκθεση που θα δημοσιευθεί, η χώρα θα έχει μειώσει το διαρθρωτικό της έλλειμμα κατά 13,9 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ την τριετία 2009-2012, έναντι στόχου για μείωση κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες την περίοδο 2009-2014.
  • Η μείωση του κόστους εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους.
    • Κατά την πρόσφατη έκδοση εξάμηνων εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου το επιτόκιο (4,41%) ήταν το χαμηλότερο από τις αρχές του 2010.
  • Η αποκλιμάκωση του πληθωρισμού, με τον εναρμονισμένο δείκτη τιμών καταναλωτή να διαμορφώνεται στο χαμηλότερο επίπεδο από τον Οκτώβριο του 2009, παρά τις υπαρκτές στρεβλώσεις των αγορών.
  • Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.
    • Το επιχειρηματικό περιβάλλον ενδυναμώθηκε και η σχετική κατάταξη της χώρας βελτιώθηκε.
    • Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών βελτιώθηκε, και ήταν πλεονασματικό τους 2 τελευταίους μήνες που έχουμε διαθέσιμα στοιχεία, Αύγουστο και Σεπτέμβριο (το έλλειμμα του εφετινού 9μηνου ήταν 3,5 δισ. ευρώ, έναντι 14,7 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περυσινή χρονιά).
  • Η σταδιακή επιστροφή καταθέσεων, αν και μέρος αυτών διοχετεύεται για την κάλυψη φορολογικών και άλλων υποχρεώσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
  • Η δημιουργία νέων ισχυρών τραπεζικών ομίλων με μεγέθη ικανά να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις όχι μόνο του εθνικού αλλά και του διεθνούς οικονομικού περιβάλλοντος.

Κυρίες και Κύριοι,

Τα αποτελέσματα αυτά δεν τα αναφέρω για να θριαμβολογήσω.

Τα αναφέρω για να εκπέμψω ένα μήνυμα ότι με σχέδιο, σκληρή δουλειά και τη συμβολή όλων των εμπλεκομένων μπορεί η χώρα να επιτύχει τους στόχους της.

Δεν επιτρέπεται όμως εφησυχασμός.

Βρισκόμαστε στο σημείο καμπής, κάνοντας βήματα σταθεροποίησης των δημόσιων οικονομικών.

Έχουμε πλήρη συνείδηση ότι τα βήματα αυτά περιλαμβάνουν επώδυνα μέτρα και διευρύνουν τις ήδη τεράστιες θυσίες των πολιτών.

Ενώ ενισχύουν και την κόπωση της προσαρμογής.

Όμως δεν είναι δυνατόν να τις αποφύγουμε.

Ο δρόμος που έχει διανυθεί είναι μακρύς.

Η αναγκαία προσπάθεια όμως που απαιτείται μεγάλη.

Οφείλουμε όλοι να αντιληφθούμε ότι χρειάζεται υπομονή και επιμονή.

Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν.

Με άλλα λόγια, μπορούμε να πούμε ότι βρισκόμαστε μέσα σε ένα ανηφορικό τούνελ.

Κατά την πεποίθησή μας, η ορθή Εθνική επιλογή είναι να προχωρήσουμε αταλάντευτα μπροστά, επιταχύνοντας, ώστε να βγούμε το ταχύτερο δυνατόν από αυτό.

Όπως πρόσφατα υποστήριξα και από το βήμα της Βουλής, κατά τη συζήτηση του Προϋπολογισμού, δεν ωφελεί ούτε να αναλώνουμε εθνική ενέργεια ομφαλοσκοπώντας, ούτε να φλερτάρουμε με πισωγυρίσματα.

Το χρέος απέναντι στην Πατρίδα και στις θυσίες των πολιτών επιβάλλει να προχωρήσουμε με συλλογικότητα, ενότητα, έλλογη συμπεριφορά, σχέδιο, αισιοδοξία, διορατικότητα και σκληρή δουλειά.

Με αυτές τις σκέψεις εύχομαι καλή επιτυχία στις εργασίες του Συνεδρίου.

Το περιεχόμενο των εισηγήσεων και η ποιότητα των ομιλητών τη διασφαλίζει.

Σας ευχαριστώ.

Συνέντευξη Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Real News” – “Όποια λύση αποφασιστεί για το ελληνικό χρέος, θα πρέπει να είναι καθαρή και αποτελεσματική γιατί μόνο τότε θα είναι πειστική”

1. «Oταν μαλώνουν τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια» κύριε Υπουργέ;

Κυρία Κοραή, οι μεγάλοι που εμπνεύσθηκαν και δημιούργησαν την Ευρωπαϊκή Ένωση, είχαν ως ακρογωνιαίους λίθους την ισοτιμία και τη δημιουργική αλληλεγγύη των εταίρων. Επίσης, υπάρχει μια διακηρυγμένη, στρατηγική εταιρική σχέση μεταξύ των δυνάμεων εκατέρωθεν του Ατλαντικού.

Η δημιουργική προσέγγιση των προβλημάτων είναι η μέθοδος η οποία συμβάλλει μακροχρονίως στην οικοδόμηση σχέσεων αμοιβαίου συμφέροντος.

Απεναντίας η μυωπική οπτική, οι ιδεοληψίες, οι δογματισμοί, η πρακτική της επιβολής δημιουργεί, επιτείνει και επεκτείνει τις κρίσεις.

Απολύτως ασφαλή και μόνιμα «καταφύγια» δεν υπάρχουν ούτε για «βουβάλια» ούτε για «βατράχους».

2. Θα υπάρξουν αποφάσεις στο αυριανό Eurogroup;

Η Ελλάδα, μετά τη λήψη δύσκολων και επώδυνων αποφάσεων, έχει ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει. Αυτό το γεγονός έχει πολλάκις αναγνωρισθεί και από τους εταίρους μας.

Ακόμα και εάν κανείς δεν συμφωνούσε με την υιοθέτηση των απαιτήσεων των δανειστών, η συνεπής προς τις δεσμεύσεις της χώρας στάση της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης έπαυσε να προσφέρει άλλοθι για την αδυναμία των εταίρων να δώσουν μία οριστική λύση στο πρόβλημα.

Το πρόβλημα τήρησης των συμφωνηθέντων έχει μεταφερθεί πλέον στην πλευρά των δανειστών μας. Συνεπώς αναμένουμε με τις αποφάσεις τους, οι οποίες έπρεπε να είχαν ληφθεί «χθες», να αποκαταστήσουν τη ροή χρηματοδότησης που προβλέπεται από το Πρόγραμμα.

Η δυστοκία τους αναδεικνύει την ανάγκη αποτελεσματικότερης διαχείρισης της κρίσης, την οποία δεν θα σταματήσουμε να διεκδικούμε.

3. Μέχρι πότε αντέχουμε χωρίς τη δόση; Ο πρωθυπουργός είπε ότι θα τελείωναν τα κρατικά αποθέματα από τις 16  Νοεμβρίου…  

Μετά το «πάγωμα» των δόσεων του Μηχανισμού Στήριξης τον Ιούνιο τα ταμειακά διαθέσιμα του κράτους βρίσκονται σε οριακή κατάσταση.

Και όσο παρατείνεται αυτή η κατάσταση χρηματοδοτικής «ασφυξίας», τόσο μεγαλώνει η πίεση σε αυτά.

Εμείς, όπως έχουμε χρέος, ακολουθούμε μια σφικτή, μια λελογισμένη δημοσιονομική διαχείριση ώστε να μη φτάσουμε σε ακραίες καταστάσεις.

Με τη διαχείριση των αποθεμάτων που κάνουμε δημιουργήσαμε ένα πρόσθετο «χώρο αναπνοής».

4. Μήπως η λύση που θα δοθεί για το χρέος θα είναι πάλι πρόσκαιρη, θα βάλει το πρόβλημα κάτω από το χαλί;  

Δεν θέλω να προδικάσω τις εξελίξεις από τη στιγμή που οι συζητήσεις συνεχίζονται σε πολιτικό και τεχνικό επίπεδο.

Αυτό όμως που θέλω να σημειώσω είναι ότι η όποια λύση θα πρέπει να είναι καθαρή και αποτελεσματική. Μόνο τότε θα είναι και πειστική.

Μόνο τότε η Ευρωζώνη θα πείσει ότι έχει τη βούληση, τους θεσμούς και τις πολιτικές για να βγάλει την οικονομία της από την κρίση.

5. Θα είναι βιώσιμο το χρέος;

Το θέμα της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους είναι κρίσιμο για το σχεδιασμό οικονομικής πολιτικής.

Η βιωσιμότητά του εκτιμάται πρωτίστως από το ποσοστό του δημοσίου χρέους ως προς το ΑΕΠ. Ο δείκτης αυτός είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος.

Αρκεί να σας αναφέρω ότι η προ μηνός αναθεώρηση επί το δυσμενέστερο από την ΕΛΣΤΑΤ των εκτιμήσεων του ΑΕΠ για προηγούμενες χρονιές – ειδικά για το 2010 – συνέβαλε σημαντικά στην αύξηση του δημοσίου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ κατά 9 περίπου ποσοστιαίες μονάδες.

Αντιλαμβάνεστε ότι αυτή η εξέλιξη επηρέασε και επηρεάζει τη δημόσια συζήτηση.

6. Οι εκλογές που θα γίνουν στην Γερμανία τον Σεπτέμβριο του 2013 φρενάρουν λύσεις;

Είναι γεγονός ότι σε κάθε χώρα, όπως και στην Ελλάδα, οι εσωτερικές πολιτικές διαδικασίες επηρεάζουν ως ένα βαθμό τις θέσεις της στο διεθνές στερέωμα.

Ωστόσο σε επίπεδο ευρωζώνης, οι επιλογές των ηγεσιών πρέπει να καθοδηγούνται, κυρίως, από την αίσθηση ευθύνης για το κοινό ευρωπαϊκό μέλλον.

Θεωρώ ότι θα υπερισχύσει η μακρο- και όχι η μικρο- προσέγγιση.

7. Οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου δεν ακυρώνουν το Κοινοβούλιο; Μέχρι πότε θα κυβερνάτε έτσι;

Η γενίκευση δεν ανταποκρίνεται στη πραγματικότητα. Δεν είναι στις προθέσεις της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης η αποδυνάμωση του Κοινοβουλίου. Κινούμαστε με προσοχή στο πλαίσιο του Συντάγματος.

Πρόσφατα αξιοποιήσαμε δυνατότητα που παρέχει το Σύνταγμα σε περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας κα απρόβλεπτης ανάγκης.

Δεν νομίζω πως αμφιβάλει κανείς ότι τέτοια περίοδο διανύουμε.

8. Εξεταστική για τη λίστα Λαγκάρντ να γίνει;

Το θέμα αυτό πρέπει να διερευνηθεί πλήρως.

Τώρα έχει επιληφθεί η δικαιοσύνη.

Ας περιμένουμε.

9. Εξεταστική για το πως φτάσαμε στο μνημόνιο που ήταν προεκλογική σας δέσμευση;

Όλα στην ώρα τους.

10. Μόλις 151 είναι οι βουλευτές ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που ψήφισαν και το τρίτο μνημόνιο και τον προϋπολογισμό του 2013. Σε μια κλωστή κρέμεται η κυβέρνηση ενότητας;

Άποψή μου είναι ότι η συνοχή της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης «σφυρηλατήθηκε» μέσα από τις πρόσφατες διαδικασίες λήψης επώδυνων για τους πολίτες, αλλά αναγκαίων για τη χώρα, αποφάσεων.

Ευελπιστώ αυτή να ενισχυθεί περαιτέρω από εδώ και έπειτα, με την περισσότερο ενεργό συμμετοχή των πολιτικών δυνάμεων που τη στηρίζουν.

Εντοπίζω, πάντως, μια διάθεση αφαίρεσης στην αριθμητική σας…

11. Η κυβέρνηση κάνει καλά τη δουλειά της; Χρειάζεται βελτιωτικές κινήσεις;

Την ποιότητα και το αποτέλεσμα του έργου της Κυβέρνησης θα το αξιολογήσει ο Πρωθυπουργός, σε συνεννόηση και συνεργασία με τους πολιτικούς αρχηγούς των άλλων δυνάμεων που την στηρίζουν. Τον τελικό λόγο έχουν βέβαια οι πολίτες. Πάντα υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης.

12. Πρόωρες εκλογές…

Είναι αλήθεια ότι η πρακτική της διαρκούς συζήτησης για εκλογές και πολλές φορές η «εκβιαστική» ώθηση σε αυτές δεν έχουν ωφελήσει την πορεία της χώρας.

Θεωρώ ότι στη φάση που διανύουμε και μόνο η συζήτηση για εκλογές λειτουργεί αποσταθεροποιητικά.

Δηλαδή αντιδιαμετρικά από το συμφέρον της χώρας.

Συνεπώς δεν επιθυμώ να συμμετάσχω σε αυτή τη συζήτηση.

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα κατά τη συζήτηση Επίκαιρης Ερώτησης του Βουλευτή Ν. Μαριά – 22.11.2012

Κύριε Συνάδελφε,

Η Ελληνική Κυβέρνηση, και αυτό αποδεικνύεται σήμερα τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά, έχει καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια τους τελευταίους μήνες ώστε να επαναφέρει το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής σε τροχιά υλοποίησης και να τηρήσει τις δεσμεύσεις που η χώρα, κατά το παρελθόν, έχει αναλάβει απέναντι στους εταίρους της.

Και αυτή η προσπάθεια, προσπάθεια μεθοδική και συστηματική, γίνεται σε ένα εξόχως πιεστικό στο εσωτερικό και ιδιαίτερα ρευστό και άκαμπτο στο εξωτερικό περιβάλλον.

Υπό στενούς χρονικούς περιορισμούς.

Και υπό εξαιρετικά περιορισμένους και συγκεκριμένους, λόγω κυρίως της χρόνιας αναξιοπιστίας της χώρας, βαθμούς ελευθερίας.

Οι στόχοι αυτής της προσπάθειας που είναι η συνέχιση και επικαιροποίηση, μέσω και της επιμήκυνσης, του  Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής και η αποκατάσταση των χρηματοδοτικών ροών προκειμένου να καλυφθούν οι ταμειακές ανάγκες της χώρας, να ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και να διοχετευτεί ρευστότητα στην πραγματική οικονομία, φαίνεται να επιτυγχάνονται.

Και οι μεγάλες και διευρυνόμενες θυσίες των Ελλήνων πολιτών να αναγνωρίζονται.

Ως προς τα συγκεκριμένα ερωτήματά σας.

Στο πρώτο ερώτημα, ως τις προαπαιτούμενες ενέργειες που έπρεπε να αναλάβει η χώρα ώστε να εκταμιευθεί η επόμενη δόση του δανείου:

Κύριε Συνάδελφε,

Όλες αυτές αναπτύσσονται μέσα στο Πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε πρόσφατα από την Ελληνική Βουλή, καταγράφονται στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής και παρουσιάζονται αναλυτικά στον Προϋπολογισμό του επόμενου οικονομικού έτους.

Ενώ, όπου απαιτείται ή προβλέπεται, αποτυπώνονται σε Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου και σε Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις.

Πολλές από αυτές τις προαπαιτούμενες ενέργειες αποτελούν συμβατικές υποχρεώσεις της χώρας από τον περασμένο Μάρτιο.

Αρκετές από αυτές λίμναζαν και θα έπρεπε από καιρό να είχαν εφαρμοστεί και χωρίς να μας τα επιβάλλει κάποιος δανειστής…

Μεταξύ άλλων στις προαπαιτούμενες ενέργειες περιλαμβάνονται οι δημοσιονομικές παρεμβάσεις της επόμενης διετίας, η κατάθεση και ψήφιση του Προϋπολογισμού και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος Δημοσιονομικής Στρατηγικής, ρυθμίσεις για την εισαγωγή αυτόματων μηχανισμών ελέγχου των δαπανών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, πρωτοβουλίες για την αποφυγή δημιουργίας μιας «νέας γενιάς» ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, δράσεις για την αναδιοργάνωση των φορολογικών μηχανισμών, μεταρρυθμίσεις στον τομέα της υγείας, της δημόσιας διοίκησης, των μεταφορών και της ενέργειας, παρεμβάσεις στις αγορές προϊόντων, υπηρεσιών και εργασίας, ρυθμίσεις για την επιτάχυνση των αποκρατικοποιήσεων, ενέργειες για την ενίσχυση της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Πρόκειται για προαπαιτούμενες ενέργειες που έχουν, στο σύνολό τους, ολοκληρωθεί.

Και αυτό αναγνωρίζεται πλέον και στη δήλωση που ακολούθησε το προχθεσινό Eurogroup (20 Νοεμβρίου).

Στο δεύτερο ερώτημά σας σε ότι αφορά το μηχανισμό αυτόματης διόρθωσης:

Η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου επιβεβαιώνει ότι η δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία αποτελούν προτεραιότητες για την Κυβέρνηση.

Έτσι λάβαμε, ως Κυβέρνηση, πρωτοβουλίες για τη σύσταση μηχανισμών αυτόματης διόρθωσης.

Μηχανισμοί που θα λειτουργούν εντός χώρας και στους οποίους θα συμμετέχουν Έλληνες πολίτες και όχι ξένοι επίτροποι όπως ψευδώς κάποιοι αναφέρουν…

Στην κατεύθυνση αυτή ενεργοποιείται μηχανισμός παρακολούθησης των ετήσιων  προϋπολογισμών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, με ιδιαίτερη αναφορά στις ΔΕΚΟ και στους ΟΤΑ, σε μηνιαία βάση, με τη θέσπιση τριμηνιαίων στόχων και ανώτατων ορίων δαπανών, ώστε αυτοί να συνάδουν με τους στόχους του Προϋπολογισμού και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος.

Οι διοικήσεις τους θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι δεν θα υπάρχουν αρνητικές αποκλίσεις από τους στόχους και θα προβαίνουν σε προκαθορισμένες διορθωτικές παρεμβάσεις σε περίπτωση εμφάνισής τους.

Σε περιπτώσεις αρνητικής απόκλισης στα οικονομικά αποτελέσματα θα προβλέπεται ανάλογος περιορισμός των πιστώσεων για λειτουργικές δαπάνες ή της επιχορήγησης ή της απόδοσης πόρων προς τους φορείς αυτούς.

Καθώς και η λήψη πρωτοβουλιών από πλευράς των διοικήσεων για την επαναφορά των προϋπολογισμών των φορέων τους εντός στόχων.

Ως προς το τρίτο σας ερώτημα, σχετικά με τις χώρες της Ευρωζώνης οι οποίες θα θέσουν υπό την έγκριση των Κοινοβουλίων τους την εκταμίευση της δόσης του δανείου:

Από τις 17 χώρες που απαρτίζουν την ευρωζώνη, οι χώρες για τις οποίες προβλέπεται η υποχρεωτική έγκριση από τα Εθνικά τους Κοινοβούλια, σύμφωνα με τη γνώση που έχει το Υπουργείο Οικονομικών, είναι η Γερμανία, η Φινλανδία, η Σλοβενία, η Σλοβακία, η Εσθονία, η Ολλανδία και η Μάλτα.

Αναφορικά με το χρόνο περάτωσης της προαναφερθείσας διαδικασίας, γίνεται αντιληπτό ότι οι διαδικασίες λειτουργίας των Εθνικών Κοινοβουλίων δεν εξαρτώνται από την Ελληνική Κυβέρνηση.

Ωστόσο, κύριε Συνάδελφε, είναι βέβαιο ότι μετά την λήψη της τελικής απόφασης από το Eurogroup οι εταίροι μας θα δρομολογήσουν άμεσα τις διαδικασίες επικύρωσης από τα Εθνικά τους Κοινοβούλια.

Ως προς το τελευταίο σας ερώτημα, σχετικά με τη στρατηγική της Κυβέρνησης σε σχέση με την αντιμετώπιση του προβλήματος της βιωσιμότητας του χρέους:

Η κυβέρνηση στις επαφές που είχε και έχει στο εξωτερικό έχει καταθέσει τις εκτιμήσεις της για την πορεία των δημοσιονομικών μεγεθών, την εξέλιξη του δημόσιου χρέους και τις εναλλακτικές προτάσεις για τη διασφάλιση της βιωσιμότητάς του.

Το εύρος των παρεμβάσεων δεν είναι απεριόριστο.

Οι μεμονωμένες λύσεις δεν είναι αρκετές.

Η ψηλάφηση βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων λύσεων ολοκληρώνεται.

Και ο συνδυασμός τους θα διασφαλίζει την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού για τη χώρα.

Κύριε Συνάδελφε,

Σήμερα έχουν διαμορφωθεί συνθήκες σταθεροποίησης, δηλαδή έχουν διαμορφωθεί οι αναγκαίες συνθήκες για σχεδιασμό και δράση σε όλα τα πεδία.

Δεν ωφελεί να ρισκάρουμε με δοκιμές.

Δεν ωφελεί να επιδοθούμε σε ανώριμες, θορυβώδεις τακτικές.

Με πίστη, εθνικό σχέδιο και αποφασιστικότητα πρέπει και μπορεί να πετυχαίνουμε τους στόχους, όπως αποδεικνύεται, και ταυτόχρονα να διεκδικούμε καλύτερους όρους συνεργασίας από τους εταίρους και δανειστές μας, όπως σύντομα θα αποδειχθεί.

Δελτίο Τύπου σχετικά με την υπογραφή απόφασης για την απόδοση 185 εκατ. ευρώ στους Δήμους

Με απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών Χρήστου Σταϊκούρα  αποδίδεται, τον τρέχοντα μήνα, προς τους Δήμους ποσό 150 εκατ. ευρώ για επενδυτικές δαπάνες (ΣΑΤΑ) και 35 εκατ. ευρώ έναντι οφειλομένων προηγούμενων οικονομικών ετών.

Σημειώνεται ότι τα ποσά αυτά είναι επιπλέον των τακτικών μηνιαίων αποδόσεων των ΚΑΠ προς τους Δήμους.

Η απόφαση αυτή έρχεται σε συνεργασία με το Υπουργείο Εσωτερικών, λαμβάνοντας υπόψη:

  • την προϋπολογισθείσα για επενδυτικές δαπάνες απόδοση προς τους Δήμους για το οικονομικό έτος 2012,
  • τη θετική πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού του οικονομικού έτους 2012 (στοιχεία δεκάμηνου – Δελτίο Εκτέλεσης Προϋπολογισμού),
  • τις εκτιμήσεις για την πορεία των χρηματικών διαθεσίμων κατά το μήνα Νοέμβριο 2012.

Σημεία παρέμβασης Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του Κρατικού Προϋπολογισμού 2013 – 11.11.2012

Σημεία Παρέμβασης στη Συζήτηση του Προϋπολογισμού για το 2013

1η Παρέμβαση: Μεταβολή δημόσιου χρέους

Για όσο χρονικό διάστημα έχουμε δημοσιονομικό έλλειμμα το δημόσιο χρέος θα αυξάνει τουλάχιστον όσο είναι το έλλειμμα της χρονιάς αναφοράς. Αυτό είναι το προφανές.

Όταν παράλληλα όμως βαθαίνει η ύφεση, τότε ο δείκτης του δημοσίου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξάνει ανάλογα.

Με βάση το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο, εξαιτίας της αναδιάρθρωσης του χρέους και του περιορισμού του ελλείμματος, η μεταβολή του χρέους εκτιμάται ότι θα είναι κατά μέσον όρο 5,7 δισ. ευρώ την περίοδο 2013-2016, πολύ χαμηλότερα από τα ποσά του παρελθόντος.

Ή διαφορετικά, η συνολική αύξηση του χρέους, σε απόλυτα ποσά, είναι περίπου 23 δισ. ευρώ την περίοδο 2013-2016, όση ήταν περίπου η αύξηση κατ’ έτος στο παρελθόν.

Σε ότι αφορά το κόστος εξυπηρέτησης, οι τόκοι αναμένεται να μειωθούν απο τα 16,3 δισ. ευρώ το 2011, στα 8,9 δισ. ευρώ το 2013. Στο μισό δηλαδή σε μία διετία.

Επιβεβαιώνεται, συνεπώς, η ορθή προσέγγιση της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης να θέσει ως βασικό στόχο της οικονομικής της πολιτικής την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων από το 2013, έτσι ώστε η χώρα να πορεύεται με βαθμιαία μειούμενες δανειακές ανάγκες.

Γιατί για να σταματήσει η αύξηση του δημοσίου χρέους θα πρέπει:

  • Να έχουμε, τουλάχιστον, πρωτογενή πλεονάσματα.
  • Να επιτύχουμε την ανακοπή της ύφεσης και την επαναφορά της οικονομίας σε τροχιά ανάκαμψης.
  • Να προχωρήσει το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας του Δημοσίου.

Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο τόσο του Προϋπολογισμού όσο και του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής, κινούμαστε εντατικά, μεθοδικά και δυναμικά προς την κατεύθυνση αυτή.

2η Παρέμβαση: Θετικά Στοιχεία Πορείας Ελληνικής Οικονομίας

Υπάρχουν ορισμένα θετικά δείγματα γραφής της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης που δίνουν μια εικόνα ανατροπής της αίσθησης του αδιεξόδου που είχε δημιουργηθεί.

Που επιτρέπουν εφεξής τη διαμόρφωση θετικών προσδοκιών για την Ελληνική Οικονομία.

Ειδικότερα:

  • Η ικανοποιητική εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2012 (υπάρχει σχετικό χθεσινό Δελτίο Τύπου του Αναπληρωτή Υπουργού).
  • Η επίτευξη κυκλικά διορθωμένου πρωτογενούς πλεονάσματος από το 2012 (το ΔΝΤ το εκτιμά στο 0,9% του ΑΕΠ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο 4,2% του ΑΕΠ).
  • Η μείωση της απόδοσης των Ελληνικών κρατικών τίτλων.
  • Η μείωση των επιτοκίων στις εκδόσεις εντόκων γραμματίων (η πιο πρόσφατη εξαμηνιαία έκδοση έγινε με 4,41%, το οποίο είναι το χαμηλότερο επιτόκιο από τότε που προσφύγαμε στο Μηχανισμό Στήριξης).
  • Η αποκλιμάκωση του εναρμονισμένου δείκτη τιμών καταναλωτή που είναι στο χαμηλότερο επίπεδο από τον Οκτώβριο του 2009, παρά τις υπαρκτές στρεβλώσεις των αγορών.
  • Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, αφού το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών βελτιώθηκε και οι εξαγωγές αυξήθηκαν, επιτυγχάνοντας τον Αύγουστο πλεόνασμα 1,6 δισ. ευρώ, ενώ το πρώτο οκτάμηνο του έτους το έλλειμμα ανέρχεται στα 4,6 δισ. ευρώ, από 13,7 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περυσινή περίοδο.
  • Η ενδυνάμωση του επιχειρηματικού περιβάλλλοντος, καθώς, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, η κατάταξη της Ελληνικής οικονομίας βελτιώθηκε κατά 22 θέσεις σε σχέση με πέρυσι.

Το στοίχημα μέρα με τη μέρα κερδίζεται, όχι με επικοινωνιακούς τακτικισμούς, αλλά με ταπεινότητα, σκληρή δουλειά και μεθοδικότητα.

3η Παρέμβαση: Κοινωνικές μεταβιβάσεις

Οι κοινωνικές μεταβιβάσεις σε είδος δεν είναι συγκρίσιμο μέγεθος για όλες τις Ευρωπαϊκές Οικονομίες, καθώς μεγάλο μέρος τους δεν προστίθεται αλλά αφαιρείται από τις λοιπές κοινωνικές μεταβιβάσεις.

Οι κοινωνικές μεταβιβάσεις εκτός αυτών σε είδος αποτελούν σίγουρα το βασικό εργαλείο άσκησης κοινωνικής πολιτικής, καθώς αφορούν σε απόδοση χρηματικών ποσών σε δικαιούχους, η οποία προφανώς έχει άμεση ωφέλεια γι’ αυτούς.

Στην κατηγορία αυτή η Ελλάδα βρίσκεται, τα τελευταία χρόνια, σε σαφώς υψηλότερο επίπεδο από τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διευρύνοντας τη διαφορά της από τους εταίρους.

Όμως, η μείωση που επιτυγχάνεται στη χώρα μας στο ποσοστό των πολιτών που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας (at-risk-of-poverty rate), δεν είναι σε καμία περίπτωση αντίστοιχη των μεγάλων ποσών που δαπανούνται για το σκοπό αυτό, και σε κάθε περίπτωση, υπολείπεται της αντίστοιχης μείωσης που επιτυγχάνεται σε Ευρωπαϊκό επίπεδο.

Το ποσοστό φτώχειας μειώνεται κατά περίπου 3 ποσοστιαίες μονάδες στη χώρα μας, έναντι 9 ποσοστιαίων μονάδων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Δηλαδή, η αποτελεσματικότητα των σχετικών δαπανών στην Ελλάδα βρίσκεται στο 1/3 της αντίστοιχης αποτελεσματικότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το γεγονός αυτό αποδεικνύει ότι υπάρχει ευρύ πεδίο για τον εξορθολογισμό και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των κοινωνικών δαπανών, χωρίς αυτό να επηρεάσει το βασικό επίπεδο κοινωνικής προστασίας.

Και αυτό κάνει η Κυβέρνηση με τις πρωτοβουλίες της.

  • Κατεβάστε το αρχείο της παρέμβασης του κ. Σταϊκούρα με πίνακες και διαγράμματα εδώ (αρχείο pdf).
  • Δείτε το σχετικό βίντεο από την παρέμβαση εδώ.

Δελτίο Τύπου σχετικά με την εκτέλεση του Κρατικού Προϋπολογισμού για το μήνα Οκτώβριο του 2012

Ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών  Χρήστος Σταϊκούρας έκανε την ακόλουθη δήλωση σχετικά με την εκτέλεση του Κρατικού Προϋπολογισμού για το μήνα Οκτώβριο του 2012:

«Η εκτέλεση του Προϋπολογισμού κρίνεται τουλάχιστον ικανοποιητική, καλύτερη από τις προβλέψεις, παρά τη βαθύτερη από τις εκτιμήσεις ύφεση και χωρίς τη λήψη νέων μέτρων, εκτός αυτών που είχαν προβλεφθεί το Μάρτιο.

Σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία για το πρώτο δεκάμηνο του έτους :

(1) Το πρωτογενές έλλειμμα διαμορφώθηκε στα 1,2 δισ. ευρώ, από 5,9 δισ. ευρώ το αντίστοιχο δεκάμηνο του 2011 (-80%).

(2) Το μήνα Οκτώβριο επετεύχθη πρωτογενές πλεόνασμα ύψους περίπου 900 εκατ. ευρώ.

(3) Το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού ανέρχεται στα 12,3 δισ. ευρώ, από 21,1 δισ. ευρώ το αντίστοιχο δεκάμηνο του 2011 (-41,7%).

(4) Μάλιστα για το μήνα Οκτώβριο επετεύχθη  πλεόνασμα στο ισοζύγιο του Κρατικού Προϋπολογισμού ύψους 425 εκατ. ευρώ.

(5) Τα καθαρά έσοδα παρουσιάζουν αύξηση κατά 1,4% έναντι του διαστήματος Ιανουαρίου – Οκτωβρίου 2011.

(6) Οι πρωτογενείς δαπάνες παρουσιάζουν μείωση κατά 8,5% έναντι του διαστήματος Ιανουαρίου – Οκτωβρίου 2011

(7) Το μήνα Οκτώβριο οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων διπλασιάστηκαν σε σχέση με το αντίστοιχο περυσινό μήνα.

Η εικόνα αυτή είναι ενθαρρυντική.  Δεν δικαιολογεί όμως θριαμβολογίες. Χρειάζεται υπομονή και επιμονή.

Δημιουργούνται όμως βάσιμες προσδοκίες για την επίτευξη ενός καλού αποτελέσματος. Είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στην επίτευξη του εθνικού στόχου: Επίτευξη Πρωτογενούς πλεονάσματος το 2013».

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του Κρατικού Προϋπολογισμού 2013 – 09.11.2012

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε σήμερα στην Ολομέλεια τον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2013.

Η συζήτηση γίνεται σε μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα και η Ευρώπη αναζητούν συνθήκες νέας ισορροπίας.

Και αυτό το επιχειρούν σε ένα κόσμο που διαρκώς αλλάζει.

Οι εξελίξεις εμπεριέχουν υψηλό βαθμό αβεβαιότητας.

Είναι αλήθεια ότι η χώρα μας, εδώ και χρόνια, αντιμετωπίζει πολλά, μεγάλα και σύνθετα προβλήματα.

Αυτά εντοπίζονται σε όλα τα πεδία: το αξιακό, το θεσμικό, το οικονομικό, το κοινωνικό, το πολιτικό.

Τα αίτιά τους είναι ενδογενή και εξωγενή και οι ρίζες τους ανιχνεύονται δεκαετίες πίσω.

Η επίλυσή τους έχει καταστεί περίπλοκη και πολυσύνθετη.

Λύσεις προφανείς, λύσεις εύκολες δεν υπάρχουν.

Πιστεύω ότι οι διαπιστώσεις αυτές δεν πρέπει να μας οδηγήσουν σε συμπεριφορές εγκατάλειψης ή παραλυσίας.

Απεναντίας, θα πρέπει να εντείνουμε την προσπάθεια και να τα καταφέρουμε.

Και θα τα καταφέρουμε αν σε όλες τις πλευρές, σε όλους μας, επικρατήσει η πίστη ότι είναι πλέον καιρός να βάλουμε στην άκρη τα μικρά, τα κομματικά, τα προσωπικά και να υπηρετήσουμε το μεγάλο και μακροχρόνιο συμφέρον της Πατρίδας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η πολυδιάστατη αστάθεια στην οποία βρίσκεται η χώρα, εδώ και τρία χρόνια, είχε ανάγκη σταθεροποίησης.

Θεωρώ ότι ο σχηματισμός και η τετράμηνη δράση της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης συνέβαλε και συνεχίζει να συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση.

Σήμερα έχουν διαμορφωθεί συνθήκες σταθεροποίησης, δηλαδή έχουν διαμορφωθεί οι αναγκαίες συνθήκες για σχεδιασμό και δράση σε όλα τα πεδία.

Όλα όμως, και από όλους, πρέπει να γίνουν γρήγορα για να μπορέσει η χώρα να είναι συνδημιουργός και συμμέτοχος στις εξελίξεις.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Στη φάση που βρισκόμαστε, όσον αφορά το σχεδιασμό και την άσκηση της δημοσιονομικής και ευρύτερα της οικονομικής πολιτικής, τέσσερις είναι οι περιορισμοί που μας ταλανίζουν και δημιουργούν το ασφυκτικό πλαίσιο.

1ος Περιορισμός: Η διαχρονική αδυναμία βιώσιμης διαχείρισης των δημοσίων οικονομικών.

Πρόκειται για μια χρόνια παθογένεια που εντοπίζεται εδώ και δεκαετίες, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό κατά περιόδους.

Οι ρίζες της, όπως είναι γενικότερα αποδεκτό, εντοπίζονται στη δεκαετία του ’80.

Από τότε ο κανόνας «δανείζομαι στην ύφεση και εξοφλώ στην ανάπτυξη» παραβιαζόταν συστηματικά.

Δανειζόμασταν σε κάθε φάση του οικονομικού κύκλου, κατά κανόνα για κατανάλωση και όχι για επενδύσεις.

Ακολουθήσαμε πρακτικές στρεβλής δόμησης και λειτουργίας του δημοσίου τομέα, με επακόλουθο τις έντονες δημοσιονομικές ανισορροπίες.

Παράλληλες βέβαια πρακτικές και με πολλές άλλες χώρες.

Αποτέλεσμα ήταν η εκρηκτική διόγκωση του δημοσίου χρέους.

Οι ήπιες θεραπευτικές αγωγές που κατά διαστήματα εφαρμόσθηκαν, δεν οδήγησαν σε ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος.

2ος Περιορισμός: Η εκτεταμένη φοροδιαφυγή και η περιορισμένη φορολογική βάση.

Πρόκειται για μία πραγματικότητα δυσάρεστη που αποδυναμώνει κάθε εγχείρημα δημοσιονομικής προσαρμογής, πλήττει τον ανταγωνισμό και δυναμιτίζει την κοινωνική συνοχή.

Είναι γνωστό ότι καμία χώρα δεν έχει καταφέρει να αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή με πλήρη επιτυχία.

Όμως, στην Ελλάδα, το φαινόμενο παρουσιάζεται σε μεγάλη έκταση και χαρακτηρίζεται από κοινωνική ανθεκτικότητα και έλλειψη ισχυρής πολιτικής βούλησης.

3ος Περιορισμός: Η αδυναμία εξορθολογισμού των δημοσίων δαπανών.

Τις τελευταίες δεκαετίες ακολουθήθηκε μια παρατεταμένη επεκτατική δημοσιονομική πολιτική, η οποία, σε μεγάλο βαθμό, δεν χαρακτηρίστηκε από αναπτυξιακή στόχευση.

Δεν επικεντρώθηκε στην πλευρά της προσφοράς, αλλά στόχευε, είτε άμεσα είτε έμμεσα, στην τόνωση της ζήτησης.

Παράλληλα, βέβαια, στερούσε κρίσιμους πόρους και πεδίο δράσης από τον ιδιωτικό τομέα.

4ος Περιορισμός: Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, με βαρύτατο κοινωνικό και δημοσιονομικό κόστος.

Το διαχρονικά παρατεταμένο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών βεβαιώνει του λόγου το αληθές.

Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας συνετέλεσε στην αποβιομηχάνιση της οικονομίας, στην αναγκαστική εσωστρέφεια των επιχειρήσεων και στην απώλεια θέσεων εργασίας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Με αυτά τα χαρακτηριστικά καθίσταται σαφές ότι η οικονομία λειτουργούσε, για μεγάλο χρονικό διάστημα, σε συνθήκες αυξομειούμενης ασταθούς ισορροπίας.

Μίας ισορροπίας με συσσωρευμένες, και ανθεκτικές, αδυναμίες.

Αδυναμίες που πυροδοτήθηκαν και διογκώθηκαν με το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και τη διάχυσή της στην Ευρώπη.

Η κρίση δανεισμού και η προσφυγή της χώρας στο Μηχανισμό Στήριξης δημιούργησε μια νέα οικονομική, κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα.

Είναι γεγονός ότι από εκείνη τη στιγμή διαμορφώθηκε ένα ασφυκτικό πλαίσιο.

Μπήκαμε σε «καλαπόδι».

Έκτοτε υπάρχουν περιορισμένοι και συγκεκριμένοι βαθμοί ελευθερίας στο σχεδιασμό και την άσκηση οικονομικής, και όχι μόνο, πολιτικής.

Επίσης, σημειώνονται ως δεδομένα:

  • Η ξεκάθαρη τάση περιοριστικής δημοσιονομικής πολιτικής σε πολλά κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.
  • Οι μεγάλες αποκλίσεις των προβλέψεων, ως τώρα, των Προγραμμάτων Οικονομικής Πολιτικής.
  • Το σημαντικό έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας.
  • Η οριακή κατάσταση των ταμειακών διαθεσίμων, με δεδομένο ότι η Κυβέρνηση δεν έχει πάρει ακόμα τις προγραμματισμένες δόσεις από το Μηχανισμό Στήριξης.

Εάν σε αυτά προσθέσουμε και τη σταδιακή αλλαγή του κλίματος στην Ευρώπη, όσον αφορά τη συνειδητοποίηση των συστημικών αδυναμιών της και την ανάγκη προώθησης μιας ολοκληρωμένης Ευρωπαϊκής απάντησης στην κρίση, τότε καθίσταται σαφές ότι εμείς πρέπει να επιταχύνουμε τη δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία ως προαπαιτούμενο για να μην χάσουμε τις ευκαιρίες που πιθανότατα θα προκύψουν σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, και οι εταίροι μας να συμβάλλουν επί της ουσίας ώστε να δοθεί μια βιώσιμη λύση στο πρόβλημα του χρέους.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σ’ αυτό το πιεστικό περιβάλλον και τη χρονική στενότητα καταρτίστηκε ο Προϋπολογισμός του 2013.

Ένας ειλικρινής Προϋπολογισμός που εμπεριέχει την ισχυρή βούληση της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης για να περάσει η χώρα από το σημείο καμπής της δύσκολης τροχιάς των τελευταίων ετών.

Ένας Προϋπολογισμός που βασίζεται σε ρεαλιστικές εκτιμήσεις για την εξέλιξη των οικονομικών μεταβλητών.

Ένας Προϋπολογισμός που δεν εξωραΐζει την πολύ δύσκολη πραγματικότητα, αλλά αντιθέτως την ενσωματώνει στον σχεδιασμό της οικονομικής πολιτικής.

Και αυτό διότι στόχος μας δεν είναι η δημιουργία πρόσκαιρων εντυπώσεων.

Στόχος είναι η άσκηση υπεύθυνης δημοσιονομικής πολιτικής.

Θεμελιώδης εθνική επιδίωξη είναι η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος.

Το 2013 θα καταγραφεί ως σημείο καμπής στη δημοσιονομική τροχιά της χώρας.

Θα επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα.

Η Ελλάδα θα πάρει μια βαθιά αναπνοή.

Στη συνέχεια η χώρα θα εισέλθει σε μια μακρά περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων.

Θα αποκτήσει ζωτικούς βαθμούς ελευθερίας.

Θα τονωθεί η εθνική μας αυτοπεποίθηση.

Θα αποκατασταθεί η αξιοπιστία της χώρας διεθνώς.

Θα ενισχυθεί η διαπραγματευτική μας ικανότητα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Τόσο ο Προϋπολογισμός, όσο και το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα εμπεριέχονται στη Στρατηγική της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης.

Βασικός άξονάς της είναι η σύζευξη της δημοσιονομικής προσαρμογής και της επανεκκίνησης της πραγματικής οικονομίας.

Επιτυγχάνεται έτσι, αφενός η αμφίπλευρη και βιώσιμη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, και αφετέρου το τέλος του καθοδικού κύκλου της οικονομίας.

Και μέσο-μακροπρόθεσμα, η χώρα να ξεφύγει από το φαύλο κύκλο των ελλειμμάτων και της ύφεσης.

Η Στρατηγική αυτή έχει δύο πυλώνες.

Ο πρώτος πυλώνας είναι η εδραίωση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας.

Βασική επιδίωξη είναι ο προσανατολισμός της δημοσιονομικής πολιτικής στον εξορθολογισμό της δημόσιας δαπάνης και των δημόσιων εσόδων.

Προς την κατεύθυνση αυτή, οι δράσεις και τα μέτρα επικεντρώνονται, από τη μία πλευρά στον περιορισμό του εύρους και της παρεμβατικότητας του δημοσίου τομέα και, από την άλλη πλευρά, στη βελτίωση της αποτελεσματικής λειτουργίας του, ώστε να αυξηθεί η αποδοτικότητα των σχετικών δαπανών και τα δημόσια έσοδα.

Έτσι, επιτυγχάνεται η συρρίκνωση της μίας συνιστώσας του δημοσιονομικού ελλείμματος, του διαρθρωτικού ελλείμματος.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, η δημοσιονομική πολιτική της Κυβέρνησης, που αποτυπώνεται στον Προϋπολογισμού του 2013, βασίζεται:

  • στη μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης,
  • στην αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης,
  • στον εξορθολογισμό της μισθολογικής και συνταξιοδοτικής δαπάνης του πολιτικού προσωπικού,
  • στον εξορθολογισμό των αμυντικών δαπανών, χωρίς να πλήττονται οι αμυντικές δυνατότητες της χώρας,
  • στον εξορθολογισμό της φαρμακευτικής δαπάνης και των υπηρεσιών υγείας,
  • στην αναδιάρθρωση και τη μείωση του μεγέθους των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης,
  • στην καλύτερη στόχευση των κοινωνικών δαπανών, διατηρώντας όμως το ουσιαστικό επίπεδο κοινωνικής προστασίας.

Ειδικότερα, προβλέπεται να γίνουν παρεμβάσεις δημοσιονομικής προσαρμογής συνολικής εκτιμώμενης καθαρής επίδρασης περίπου 9,4 δισ. ευρώ το 2013, δημιουργώντας έτσι και ένα δημοσιονομικό απόθεμα ασφαλείας.

Χωρίς καμία αμφιβολία, πρόκειται για σκληρές, επώδυνες και δυσβάστακτες παρεμβάσεις.

Παρεμβάσεις που ανατρέπουν ισορροπίες και σχεδιασμούς.

Αλλά και κατεστημένες ισορροπίες και συμφέροντα.

Παρεμβάσεις όμως αναγκαίες.

Άλλωστε το ζήτημα, όπως ορθώς έχει τεθεί στο δημόσιο διάλογο, δεν είναι «περικοπές ή μη περικοπές».

Αλλά «περικοπές ή χρεοκοπία».

Η δεύτερη εκδοχή σημαίνει ακόμη μεγαλύτερες περικοπές και βιαιότερη ανατροπή της ζωής των πολιτών.

Παρεμβάσεις αναπόφευκτες, εάν αναλογιστούμε ότι οι δαπάνες για συντάξεις, μισθούς και κοινωνικά επιδόματα υπερβαίνουν το 75% των πρωτογενών δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης, αν και αυτές οι πηγές αντιπροσωπεύουν το 65% των δημοσιονομικών παρεμβάσεων.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Έτσι επιτυγχάνεται η συνέχιση του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής και, κατ’ επέκταση, ο απεγκλωβισμός της οικονομίας και της χώρας από τη χρηματοδοτική «ασφυξία».

Και έτσι θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την αποτελεσματική εφαρμογή του δεύτερου πυλώνα της Κυβερνητικής πολιτικής.

Του πυλώνα που αφορά την προώθηση και υλοποίηση ενός μεγάλου εύρους πολιτικών και μέτρων για την ανάσχεση των έντονων υφεσιακών πιέσεων και την τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Βασική επιδίωξη είναι η αντιμετώπιση της δεύτερης συνιστώσας του δημοσιονομικής ελλείμματος, του κυκλικού ελλείμματος.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι βασικές προτεραιότητες της Κυβέρνησης είναι δύο:

1η. Ο εμπλουτισμός της οικονομικής πολιτικής με μέτρα που στοχεύουν στην άμεση επανεκκίνηση της οικονομίας, όπως είναι, μεταξύ άλλων:

  • Η επιτάχυνση της απορρόφησης των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ.
  • Η αξιοποίηση όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
  • Το καθολικό «ξεπάγωμα» των μεγάλων δημόσιων έργων και, ειδικότερα, των οδικών έργων.
  • Η ανάπτυξη μιας Εθνικής Στρατηγικής για τις εξαγωγές.

2η. Η επιτάχυνση της υλοποίησης μιας σειράς διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, που τα τελευταία χρόνια είτε δεν βρίσκονταν σε άμεση προτεραιότητα είτε προωθήθηκαν με ατέλειες, όπως είναι, μεταξύ άλλων:

  • Το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων.
  • Η αναπτυξιακή και διαφανής αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου.
  • Η ενδυνάμωση του ανταγωνισμού στις αγορές υπηρεσιών και προϊόντων.
  • Η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας με τη διαμόρφωση απλών και σταθερών κανόνων, τη βελτίωση του ρυθμιστικού πλαισίου των αγορών, τη μείωση του μη-μισθολογικού και γραφειοκρατικού κόστους.
  • Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, με την τόνωση της εξωστρέφειας και την ανάδειξη των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας.
  • Η επένδυση στις νέες, ενδογενείς, πηγές ανάπτυξης.

Αποτελεί βασική πεποίθηση μου, και θέση της Κυβέρνησης, ότι η δημοσιονομική προσαρμογή, αν και αναγκαία συνθήκη, δεν είναι από μόνη της ικανή για να επιτύχει η οικονομία και η χώρα την έξοδο από την κρίση.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Έχω υποστηρίξει από το βήμα του Κοινοβουλίου, το επαναλαμβάνω και σήμερα, ότι δεν υπάρχει «βασιλική οδός» για την εθνική αξιοπρέπεια και την ευημερία μας στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο και ανταγωνιστικό περιβάλλον.

Υπάρχει μόνο μια οδός.

Η οδός που προσδιορίζεται από:

  • Την επαναδιατύπωση και την εμπέδωση ενός σύγχρονου αξιακού κώδικα.
  • Την καλλιέργεια κουλτούρας κοινωνικής και πολιτικής συνεννόησης.
  • Τη διαχρονική και αταλάντευτη εφαρμογή ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου.
  • Την υλοποίηση σύγχρονων πολιτικών, που είναι συμβατές με το εθνικό, αλλά και το Ευρωπαϊκό, σχέδιο.
  • Την εμπέδωση και προώθηση της κοινωνικής συνοχής.
  • Την έντιμη, σκληρή, αποτελεσματική και ποιοτική εργασία από όλους μας.

Αυτή είναι η ορθή οδός.

Αυτή πρέπει να βαδίσουμε.

Αυτή μας επιβάλλει η μακραίωνη διακριτή ιστορία μας.

Και οφείλουμε να τη βαδίσουμε ανεξάρτητα από τι μας λένε και τι πράττουν οι άλλοι.

Σήμερα, με την προωθούμενη σταθεροποίηση της δημόσιας οικονομίας έχουμε εισέλθει στην τελευταία δύσκολη στροφή για να μπούμε σ’ αυτό το δρόμο.

Έχουμε χρέος να κρατήσουμε γερά το πηδάλιο και να κάνουμε τις ενδεδειγμένες ενέργειες.

Ανώδυνες λύσεις δεν υπάρχουν.

Δεν ωφελεί να σπαταλούμε εθνική ενέργεια ομφαλοσκοπώντας.

Δεν ωφελεί να φλερτάρουμε με πισωγυρίσματα.

Δεν ωφελεί να ρισκάρουμε με δοκιμές.

Δεν ωφελεί να επιδοθούμε σε ανώριμες, θορυβώδεις τακτικές.

Η αναγκαία, βέβαια, προσπάθεια είναι μεγάλη και επώδυνη.

Με πίστη, εθνικό σχέδιο και αποφασιστικότητα πρέπει και μπορεί να πετυχαίνουμε τους στόχους και ταυτόχρονα να διεκδικούμε καλύτερους όρους συνεργασίας από τους εταίρους και δανειστές μας.

Η επιτυχής εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2012, η κατάρτιση του Προϋπολογισμού του 2013 και η πιστή εκτέλεσή του αποτελούν εχέγγυα για το ασφαλές πέρασμα της κρίσιμης στροφής.

Ταυτόχρονα, μας δίνουν αντικειμενικά ερείσματα για να επιδιώξουμε άμεσα τη ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος της βιωσιμότητας του χρέους και της ενίσχυσης της ρευστότητας της οικονομίας.

Αντιμετώπιση που απαιτεί την πιο ενεργή συμμετοχή και συμβολή των εταίρων μας.

Μακριά από μαξιμαλιστικές, μη ρεαλιστικές απαιτήσεις.

Οι εταίροι μας άλλωστε δεν είναι άμοιροι ευθυνών για τις εξελίξεις.

Οι αμφίσημες παρεμβάσεις τους την κρίσιμη αυτή περίοδο δεν οφελούν.

Απεναντίας μας δυσκολεύουν.

Εμείς αναγνωρίσαμε και αναλάβαμε τις ευθύνες μας.

Οι μεγάλες και επώδυνες θυσίες των πολιτών και η προοπτική της Πατρίδας μας επιβάλλουν να προχωρήσουμε με ενότητα, σχέδιο, αισιοδοξία και σκληρή δουλειά.

Το πράττουμε.

Έχουμε συνείδηση ότι η επιλογή είναι μία.

Να πετύχουμε.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σας καλώ να στηρίξετε το Προϋπολογισμό του 2013.

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στο συνέδριο του Economist “Credit Risk Management for Banking and Business – Finding Liquidity” – 09.11.2012

Κυρίες και Κύριοι της Οργανωτικής Επιτροπής,

Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση που μου απευθύνατε να συμμετάσχω στο συνέδριο του Economist.

Κυρίες και Κύριοι,

Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια η κατάσταση στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης, είναι ιδιαίτερα προβληματική.

Το παγκόσμιο περιβάλλον είναι περίπλοκο και ρευστό.

Η δυναμική των εξελίξεων εμπεριέχει υψηλό βαθμό αβεβαιότητας.

Το θεσμικό έλλειμμα της Ευρωζώνης για την αντιμετώπιση κρίσεων αυτού του εύρους και βάθους επιτείνει την αβεβαιότητα.

Είναι αλήθεια ότι η χώρα μας, λόγω ενδογενών χρόνιων παθογενειών, έχει μεγάλα και σύνθετα προβλήματα.

Την Ελληνική οικονομία ταλανίζουν τέσσερα κυρίως προβλήματα.

1ο Πρόβλημα: Η αδυναμία βιώσιμης διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό κατά περιόδους.

Οι ρίζες των παθογενειών, όπως είναι ευρύτερα αποδεκτό, εντοπίζονται στη δεκαετία του ’80.

Από τότε η Ελλάδα, για δεκαετίες, διέγραψε μια πορεία στρεβλής λειτουργίας του δημοσίου τομέα.

Μία πορεία με έντονες δημοσιονομικές ανισορροπίες.

Αποτέλεσμα αυτής, της εκτός οικονομικής λογικής πορείας, ήταν η εκρηκτική διόγκωση του δημοσίου χρέους.

Οι Κυβερνήσεις που ακολούθησαν, δεν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν ριζικά το πρόβλημα και να αξιοποιήσουν το ευνοϊκό, για τη δημοσιονομική εξυγίανση, περιβάλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2ο Πρόβλημα: Η εκτεταμένη φοροδιαφυγή και η περιορισμένη φορολογική βάση.

Πρόκειται για μια πραγματικότητα που διαρκώς υπονομεύει κάθε προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής, δημιουργεί συνθήκες μη υγιούς ανταγωνισμού στην οικονομία, υποσκάπτει το ρόλο του κοινωνικού κράτους, «ροκανίζει» την κοινωνική συνοχή.

Είναι ένα φαινόμενο βέβαια που καμία χώρα δεν έχει κατορθώσει να αντιμετωπίσει με απόλυτη επιτυχία.

Στην Ελλάδα, όμως, παρουσιάζεται σε μεγάλη έκταση.

Χαρακτηρίζεται στην αντιμετώπισή του από πολιτική αβουλία και κοινωνική ανθεκτικότητα.

3ο Πρόβλημα: Η αδυναμία εξορθολογισμού των δημοσίων δαπανών.

Παρόλο που ο δημόσιος τομέας αδυνατούσε να συγκεντρώσει έσοδα, διεύρυνε συνεχώς τις ανελαστικές, αλλά και τις ελαστικές, δαπάνες του.

Ακολουθήθηκε, σε μια επικρατούσα Ευρωπαϊκή πρακτική, μια παρατεταμένη επεκτατική δημοσιονομική πολιτική, η οποία, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, δεν χαρακτηρίστηκε από αναπτυξιακή προσέγγιση.

Αντιθέτως, στόχευε, είτε έμμεσα είτε άμεσα, στην τόνωση της ζήτησης και όχι της προσφοράς.

4ο Πρόβλημα: Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.

Το πρόβλημα αυτό αποτυπώνεται στο διαχρονικά παρατεταμένο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών.

Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας οφείλεται, μεταξύ άλλων, στην έντονη κρατική παρέμβαση, στη γραφειοκρατία, στη στρεβλή ρύθμιση ευρείας κλίμακας αγορών, υπηρεσιών και αγαθών, στη διαφθορά, στην απουσία συνθηκών ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας και της εξωστρέφειας, και φυσικά στην έλλειψη συγκλίνουσας στρατηγικής προς αυτό το στόχο όλων των υποσυστημάτων, όπως είναι, για παράδειγμα, η εκπαίδευση.

Κυρίες και Κύριοι,

Συνεπώς, είναι γεγονός, ότι η Ελληνική οικονομία λειτουργούσε, επί μακρόν, περισσότερο ή λιγότερο ανά περίοδο, σε συνθήκες ασταθούς ισορροπίας.

Το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και η διάχυσή της στην Ευρώπη «πυροδότησε» και στη χώρα μας τα υπαρκτά και ήδη υψηλά «δίδυμα» ελλείμματα και χρέη.

Στη συνέχεια, όπως γνωρίζουμε, ακολούθησε η κρίση δανεισμού και η προσφυγή της Ελλάδας στο Μηχανισμό Στήριξης.

Από τη στιγμή εκείνη η άσκηση οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής πραγματοποιείται σε ένα ασφυκτικό περιβάλλον.

Και αυτό για τέσσερις λόγους:

1ος. Η προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης εδώ και 2,5 χρόνια περιορίζει εκ των πραγμάτων τους βαθμούς ελευθερίας.

2ος. Οι συνεχείς και μεγάλες αποκλίσεις από τις εκτιμήσεις των Προγραμμάτων οδηγούν στην αλλαγή των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών σεναρίων.

3ος. Το έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας λόγω τεράστιων αποκλίσεων μεταξύ προθέσεων, σχεδιασμού και υλοποίησης, κυρίως δε αποτελέσματος, δεν άφησε περιθώρια για «άμεση» αλλαγή του Προγράμματος.

4ος. Η κατάσταση των ταμειακών διαθεσίμων τους Κράτους είναι οριακή. Το γεγονός αυτό δημιουργεί συνθήκες «ασφυξίας» στην οικονομία.

Αυτές οι εγχώριες πιεστικές συνθήκες ενδυναμώνονται από την ξεκάθαρη τάση περιοριστικής – συσταλτικής δημοσιονομικής πολιτικής σε πολλά κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, τα οποία και δεν αντιμετωπίζουν δημοσιονομικά προβλήματα στον ίδιο βαθμό με τα δικά μας.

Να επισημανθεί βεβαίως ότι η τάση αυτή συνοδεύεται από τη σταδιακή ενίσχυση της συνειδητοποίησης των συστημικών αδυναμιών της Ευρωζώνης, της αλληλεξάρτησης των προβλημάτων και της ανάγκης διαμόρφωσης ολοκληρωμένων, συνολικών και συνεκτικών Ευρωπαϊκών απαντήσεων.

Στη διαμόρφωση των απαντήσεων είναι αυτονόητο ότι λαμβάνουμε και εμείς μέρος ως εταίροι.

Κυρίες και Κύριοι,

Υπό αυτές τις συνθήκες η Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης αναπτύσσει τη Στρατηγική της για την αντιμετώπιση των διαχρονικών προβλημάτων της Ελληνικής οικονομίας και τον απεγκλωβισμό από τα αδιέξοδα.

Μία Στρατηγική με άξονα τη σύζευξη της δημοσιονομικής προσαρμογής και της επανεκκίνησης της πραγματικής οικονομίας, ώστε να επιτευχθεί αφενός η αμφίπλευρη και βιώσιμη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος και αφετέρου το τέλος του καθοδικού κύκλου της οικονομίας.

Μία Στρατηγική που εδράζεται σε δύο πυλώνες.

Ο πρώτος πυλώνας είναι η εδραίωση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας.

Με μέτρα και δράσεις που επικεντρώνονται, από τη μία πλευρά στον περιορισμό του εύρους και της παρεμβατικότητας του δημοσίου τομέα και, από την άλλη πλευρά, στη βελτίωση της αποτελεσματικής λειτουργίας του, ώστε να αυξηθεί η αποδοτικότητα των σχετικών δαπανών, αλλά και τα δημόσια έσοδα.

Η ευρύτερη επιδίωξη είναι να επιτύχουμε τη συρρίκνωση του ενός συστατικού του ελλείμματος των δημοσίων οικονομικών, του διαρθρωτικού ελλείμματος.

Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσονται τόσο ο Προϋπολογισμός για το 2013 που συζητείται αυτές τις ημέρες στο Κοινοβούλιο, όσο και το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής για την περίοδο 2013 – 2016 που πρόσφατα ψηφίστηκε.

Αμφότερα συνιστούν τα δύο πρώτα σημαντικά βήματα για να εισέλθει η χώρα σε μία μακρά περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων, ώστε να μπορεί να πορεύεται με βαθμιαία μειούμενες δανειακές ανάγκες.

Άμεσος στόχος, επισημαίνω εθνικός στόχος, είναι η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος από του χρόνου και η μετάθεση της επίτευξης υψηλού πρωτογενούς πλεονάσματος, ύψους 4,5% του ΑΕΠ, από το 2016.

Βέβαια, η επίτευξη αυτού του στόχου απαιτεί τη λήψη μέτρων δημοσιονομικής πολιτικής.

Πολλά από τα οποία αποτελούν συμβατικές υποχρεώσεις που έχουμε ήδη αναλάβει.

Μέτρα που περιλαμβάνουν:

  • τη μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης,
  • την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης,
  • τον εξορθολογισμό της μισθολογικής και συνταξιοδοτικής δαπάνης με τη μείωση των αποδοχών του πολιτικού προσωπικού και την επέκταση του ενιαίου μισθολογίου,
  • τον εξορθολογισμό των αμυντικών δαπανών, χωρίς να πλήττονται οι αμυντικές δυνατότητες της χώρας,
  • τον εξορθολογισμό της φαρμακευτικής δαπάνης και των υπηρεσιών υγείας,
  • την αναδιάρθρωση και τη μείωση του μεγέθους των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης,
  • την καλύτερη στόχευση των κοινωνικών δαπανών, διατηρώντας, όμως, το ουσιαστικό επίπεδο κοινωνικής προστασίας.

Για το 2013, ειδικότερα, προβλέπεται να ληφθούν μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής συνολικής εκτιμώμενης καθαρής επίδρασης περίπου 9,4 δισ. ευρώ, δημιουργώντας και ένα δημοσιονομικό απόθεμα ασφαλείας.

Χωρίς καμία αμφιβολία, πρόκειται για μέτρα σκληρά, επώδυνα και δυσβάστακτα.

Μέτρα όμως αναγκαία.

Μέτρα αναπόφευκτα, εάν αναλογιστούμε ότι οι δαπάνες για συντάξεις, μισθούς και κοινωνικά επιδόματα ξεπερνούν πλέον το 75% των πρωτογενών δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης.

Έτσι επιτυγχάνεται η συνέχιση του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής και, κατ’ επέκταση, ο απεγκλωβισμός της οικονομίας και της χώρας από τη χρηματοδοτική «ασφυξία».

Θα τονωθούν τα ταμειακά διαθέσιμα του κράτους, θα προωθηθεί η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και θα ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος.

Καθίσταται σαφές ότι η διασφάλιση της σταθερότητας του εγχώριου τραπεζικού συστήματος, και κατ’ επέκταση της πραγματικής οικονομίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την επιτυχή συνέχιση του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.

Κυρίες και Κύριοι,

Είναι γεγονός ότι η εύρυθμη λειτουργία του τραπεζικού τομέα, ιδιαίτερα σε τραπεζοκεντρικές χώρες όπως είναι η Ελλάδα, αποτελεί προϋπόθεση για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την αποτελεσματική κατανομή των οικονομικών πόρων.

Σήμερα, όμως, το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται αντιμέτωπο με πολλές, μεγάλες και διευρυνόμενες προκλήσεις.

Προκλήσεις που απορρέουν:

  • Από την επιβράδυνση του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης.
  • Από τον αποκλεισμό των πιστωτικών ιδρυμάτων από τις διεθνείς αγορές άντλησης κεφαλαίων.
  • Από τη συρρίκνωση του ρυθμού πιστωτικής επέκτασης, με τον περιορισμό τόσο της ζήτησης όσο και της προσφοράς τραπεζικών πιστώσεων.
  • Από τη χειροτέρευση της ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου των πιστωτικών ιδρυμάτων εξαιτίας της βίαιης, απότομης και μεγάλης επιδείνωσης της χρηματοοικονομικής κατάστασης επιχειρήσεων και νοικοκυριών.
  • Από το χαμηλό ποσοστό κάλυψης των δανείων σε καθυστέρηση από τις συσσωρευμένες προβλέψεις.
  • Από τις επιπτώσεις της αναδιάρθρωσης του Ελληνικού χρέους που άσκησε και συνεχίζει να ασκεί πιέσεις στα μεγέθη των Ελληνικών τραπεζών.
  • Από την έντονη και συνεχή για μεγάλο χρονικό διάστημα εκροή των καταθέσεων, λόγω της οικονομικής αβεβαιότητας. Τάση, βέβαια, που αναστράφηκε μερικώς μετά τη δημιουργία της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης.

Όλες αυτές οι προκλήσεις έχουν ορατές και δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα, στην αποδοτικότητα, στην αποτελεσματικότητα και στην ποιότητα του χαρτοφυλακίου των Ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων.

Αυτή η εικόνα επιτάσσει την ανάγκη συνετής και διορατικής διαχείρισης της κατάστασης, τόσο από τα πιστωτικά ιδρύματα όσο και από την Πολιτεία, με στόχο τη διατήρηση της σταθερότητας του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Πιστωτικά ιδρύματα τα οποία οφείλουν να διαχειρισθούν αποτελεσματικά τη φύση και το ύψος των κινδύνων που αναλαμβάνουν, να ενισχύσουν, ποιοτικά και ποσοτικά, την κεφαλαιακή τους επάρκεια, να συγκρατήσουν τα λειτουργικά τους έξοδα και να συνεχίσουν τη στήριξη, όσο είναι δυνατόν, των διεθνών δραστηριοτήτων τους.

Και Πολιτεία η οποία οφείλει να λαμβάνει πρωτοβουλίες για τη διατήρηση της σταθερότητας του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος και για την αυστηρότερη μακρο- και μικρο-προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Σε αυτό το πλαίσιο διασφαλίστηκαν, μέσω του Προγράμματος Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας, επαρκείς, με τα τότε δεδομένα, πόροι για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος, καλύφθηκαν οι βραχυχρόνιες ανάγκες ρευστότητας μέσω της παροχής έκτακτης χρηματοδότησης και διαμορφώθηκε, σε συνεργασία με την Πολιτεία, ένα πλαίσιο εξυγίανσης πιστωτικών ιδρυμάτων ικανό να στηρίξει την ανασύνταξη του τραπεζικού τομέα.

Προς την κατεύθυνση αυτή, βασική προτεραιότητα της Κυβέρνησης αποτελεί η ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζικών ιδρυμάτων.

Στόχοι:

  • Η βιωσιμότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων.
  • Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των καταθετών.
  • Η διατήρηση της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος.
  • Η διαμόρφωση των συνθηκών για την αποτελεσματική εφαρμογή του δεύτερου πυλώνα της Κυβερνητικής πολιτικής.

Κυρίες και Κύριοι,

Ο δεύτερος πυλώνας της Στρατηγικής αφορά την προώθηση και υλοποίηση ενός μεγάλου εύρους πολιτικών και μέτρων για την ανάσχεση των έντονων υφεσιακών πιέσεων και την τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Βασική επιδίωξη, είναι η αντιμετώπιση της δεύτερης συνιστώσας του δημοσιονομικού ελλείμματος, του κυκλικού ελλείμματος.

Για την επίτευξη αυτής της επιδίωξης οι βασικές προτεραιότητες είναι δύο:

1η. Ο εμπλουτισμός της οικονομικής πολιτικής με μέτρα που στοχεύουν στην άμεση επανεκκίνηση της οικονομίας, όπως είναι, μεταξύ άλλων:

  • Η επιτάχυνση της απορρόφησης των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ.
  • Η αξιοποίηση όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
  • Το καθολικό «ξεπάγωμα» των μεγάλων δημόσιων έργων και, ειδικότερα, των οδικών έργων.
  • Η ανάπτυξη μιας Εθνικής Στρατηγικής για τις εξαγωγές.

2η. Η επιτάχυνση της υλοποίησης μιας σειράς διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, που τα τελευταία χρόνια είτε δεν βρίσκονταν σε άμεση προτεραιότητα είτε προωθήθηκαν με ατέλειες.

Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ορισμένες από τις οποίες συμπεριλήφθηκαν και στο Πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε την Τετάρτη.

Διαρθρωτικές αλλαγές που έπρεπε από καιρό να είχαν εφαρμοστεί.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία, μεταξύ άλλων:

  • Εισάγονται πιο αυστηροί και αυτόματοι μηχανισμοί ελέγχου των δαπανών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης.
  • Διαμορφώνονται οι συνθήκες για την αποφυγή δημιουργίας νέων ληξιπρόθεσμων οφειλών.
  • Καταργείται ο Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων, αίτημα και ζητούμενο ετών, και δημιουργείται απλός, αξιόπιστος, συνεκτικός Κώδικας Φορολογικής Απεικόνισης Συναλλαγών.
  • Συστήνεται θέση μόνιμου Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων.
  • Αίρονται υφιστάμενες στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό, που θα οδηγήσουν στην αποκλιμάκωση αμοιβών και τιμών σε παρεχόμενες υπηρεσίες.
  • Απλοποιείται η διαδικασία της σύστασης των εταιρειών, μέσω των Υπηρεσιών Μιας Στάσης.
  • Εισάγεται στη μεγαλύτερη δυνατή έκτασή του ο θεσμός της υποχρεωτικής μετάταξης ή μεταφοράς προσωπικού.
  • Επιταχύνονται οι αποκρατικοποιήσεις, με ενίσχυση της διαφάνειας και της λογοδοσίας.

Κυρίες και Κύριοι,

Αυτές οι δημοσιονομικές, διαρθρωτικές και θεσμικές πρωτοβουλίες αποτελούν τα πρώτα βήματα που κάνει η χώρα ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για να επιτευχθεί και να διασφαλιστεί η σταθερότητα στα δημόσια οικονομικά και στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Σταθερότητα, που αποτελεί αναγκαία συνθήκη για να ξεκινήσει και να συνεχιστεί η μεγάλη προσπάθεια για την επανεκκίνηση της πραγματικής οικονομίας και τη δρομολόγησή της σε τροχιά ανάπτυξης και ευημερίας για όλους τους πολίτες.

Κυρίες και Κύριοι,

Η Ελλάδα περνά από τη σφαίρα των λόγων και των προθέσεων στο πεδίο των δύσκολων, αλλά αναγκαίων, αποφάσεων και πράξεων.

Ήδη διαφαίνονται ορισμένες αχνές, πλην όμως θετικές, ενδείξεις για την αποτελεσματικότητα των ενεργειών και της πολιτικής που εφαρμόζεται τους τελευταίους μήνες.

Εμείς θα συνεχίσουμε ακόμα πιο εντατικά, ώστε να βγούμε το ταχύτερο δυνατό από την κρίση.

Και θα το πετύχουμε με ενότητα, σχέδιο, αισιοδοξία και σκληρή δουλειά.

Οι εταίροι μας, από την πλευρά τους, έχουν το λόγο.

Μακριά από μαξιμαλιστικές, μη ρεαλιστικές απαιτήσεις.

Σας ευχαριστώ.

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του Πολυνομοσχεδίου του Υπουργείου Οικονομικών – 07.11.2012

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε σήμερα, με τη μορφή του κατεπείγοντος, το Nομοσχέδιο που περιλαμβάνει όλες τις προαπαιτούμενες δράσεις που κρίνονται απαραίτητες για τη συνέχιση και επικαιροποίηση του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.

Το κατεπείγον της εν λόγω νομοθετικής πρωτοβουλίας καθορίζεται κυρίως από το ασφυκτικό και πιεστικό περιβάλλον στο οποίο καταρτίστηκε και κατατέθηκε.

Περιβάλλον στο οποίο:

1ον: Διαμορφώνεται μια ξεκάθαρη τάση περιοριστικής – συσταλτικής δημοσιονομικής πολιτικής σε πολλά κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, τα οποία και δεν αντιμετωπίζουν δημοσιονομικά προβλήματα στον ίδιο βαθμό με τα δικά μας.

Τάση, όμως, που συνοδεύεται από τη σταδιακή ενίσχυση της συνειδητοποίησης των συστημικών αδυναμιών της Ευρωζώνης, της αλληλεξάρτησης των προβλημάτων και της ανάγκης διαμόρφωσης ολοκληρωμένων, συνολικών και συνεκτικών Ευρωπαϊκών απαντήσεων.

Απαντήσεις στη διαμόρφωση των οποίων θα πρέπει να λάβουμε και εμείς μέρος ως ισότιμοι εταίροι.

2ον: Η κατάσταση των ταμειακών διαθεσίμων τους Κράτους είναι οριακή. Το γεγονός αυτό δημιουργεί συνθήκες «ασφυξίας» στην οικονομία.

3ον: Υπάρχουν αυστηροί περιορισμοί στην άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής.

Η αλήθεια είναι ότι η χώρα λειτουργεί σε ένα δύσκολο και σχεδόν άκαμπτο πλαίσιο.

Και αυτό για τρεις λόγους:

1ος. Η χώρα, εδώ και 2,5 χρόνια, έχει προσφύγει στο Μηχανισμό Στήριξης, γεγονός που περιορίζει τους βαθμούς ελευθερίας.

2ος. Οι μεγάλες και συνεχείς αποκλίσεις από τις προβλέψεις του Προγράμματος οδηγούν στην αλλαγή των δεδομένων και των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών σεναρίων του για το μέλλον, άρα στο ύψος και στην κατανομή των μέτρων.

3ος. Το σημαντικό έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας, λόγω τεράστιων αποκλίσεων μεταξύ προθέσεων, σχεδιασμού και υλοποίησης, κυρίως δε αποτελέσματος, δεν άφησε περιθώρια για «άμεση» αλλαγή του Προγράμματος.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σ’ αυτό το περιβάλλον συντάχθηκε και κατατέθηκε το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής.

Πλαίσιο το οποίο περιγράφει τις βασικές πολιτικές προτεραιότητες και κατευθύνσεις.

Και το οποίο, σε σχέση με το παρελθόν, αποτυπώνει με περισσότερη ακρίβεια τις πραγματικές επιδόσεις της λειτουργίας του Κράτους και ενσωματώνει πληρέστερες πραγματικές προβολές των αναγκών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης.

Βασική επιδίωξη του Πλαισίου είναι να εισέλθει η χώρα σε μία μακρά περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων, ώστε να μπορεί να πορεύεται με βαθμιαία μειούμενες δανειακές ανάγκες.

Άμεσος στόχος, επισημαίνω εθνικός στόχος, είναι η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος από του χρόνου και η μετάθεση της επίτευξης υψηλού πρωτογενούς πλεονάσματος, ύψους 4,5% του ΑΕΠ, από το 2016.

Με την επίτευξη του στόχου η Ελλάδα θα αποκτήσει ζωτικούς βαθμούς ελευθερίας.

Θα τονωθεί η εθνική μας αυτοπεποίθηση.

Θα ενισχυθεί η διαπραγματευτική μας ικανότητα.

Μόνο έτσι η Ελληνική οικονομία θα καταφέρει να εισέλθει, το συντομότερο δυνατόν, στον ενάρετο κύκλο της δημοσιονομικής σταθερότητας, της ανάπτυξης και θα είναι σε θέση μεσο-μακροπρόθεσμα να διαμορφώσει όρους αξιοπρέπειας και ευημερίας για όλους τους Έλληνες πολίτες.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η επίτευξη αυτού του στόχου απαιτεί τη λήψη μέτρων δημοσιονομικής πολιτικής.

Πολλά από τα οποία αποτελούν συμβατικές υποχρεώσεις που έχουμε αναλάβει.

Μέτρα που περιλαμβάνουν:

  • τη μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης,
  • την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης,
  • τη μείωση των καταβαλλόμενων συντάξεων σε Βουλευτές και αιρετούς,
  • τον εξορθολογισμό της μισθολογικής δαπάνης με τη μείωση των αποδοχών του πολιτικού προσωπικού και την επέκταση του ενιαίου μισθολογίου,
  • τον εξορθολογισμό των αμυντικών δαπανών, χωρίς να πλήττονται οι αμυντικές δυνατότητες της χώρας,
  • τον εξορθολογισμό της φαρμακευτικής δαπάνης και των υπηρεσιών υγείας,
  • την αναδιάρθρωση και τη μείωση του μεγέθους των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης,
  • την καλύτερη στόχευση των κοινωνικών δαπανών, διατηρώντας, όμως, το ουσιαστικό επίπεδο κοινωνικής προστασίας.

Και μιας και μιλάμε για κοινωνικές δαπάνες, να αναφέρω ότι αυτές είναι οι υψηλότερες στην Ευρώπη (21,3% του ΑΕΠ το 2012), χωρίς όμως να επιτυγχάνεται, δυστυχώς, αντίστοιχη με την Ευρώπη μείωση του επιπέδου της φτώχειας.

Είναι αλήθεια ότι πολλά από αυτά είναι σκληρά, δυσβάστακτα, επώδυνα μέτρα, για τα οποία έγινε προσπάθεια να κατανεμηθούν όσο γίνεται δικαιότερα στο σύνολο της κοινωνίας.

Κάποιοι μπορεί να πουν ότι υπάρχουν αδικίες και ορισμένες αμφιβόλου αποτελεσματικότητας ρυθμίσεις.

Η διάρθρωση, όμως, του πακέτου των μέτρων είναι δυστυχώς αναπόφευκτη, εάν αναλογιστούμε ότι οι δαπάνες για συντάξεις, μισθούς και κοινωνικά επιδόματα ξεπερνούν το 70% των πρωτογενών δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Υπάρχει όμως στο παρόν Σχέδιο Νόμου και μια σειρά από διαρθρωτικές αλλαγές που για καιρό βρισκόντουσαν σε λανθάνουσα κατάσταση, εκτός  ημερήσιας διάταξης.

Διαρθρωτικές αλλαγές που λιμνάζουν και θα έπρεπε από καιρό να είχαν εφαρμοστεί. Χωρίς να μας τα επιβάλλει κάποιος δανειστής…

Διαρθρωτικές αλλαγές αναγκαίες ώστε να ανασχεθούν οι έντονες υφεσιακές πιέσεις και να τονωθεί η ρευστότητα στην πραγματική οικονομία.

Μεταξύ άλλων:

  • Εισάγονται πιο αυστηροί και αυτόματοι μηχανισμοί ελέγχου των δαπανών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, με δημοσιονομικές και διαρθρωτικές παρεμβάσεις, προκειμένου να διασφαλίζεται η χρηστή οικονομική διαχείριση. Παράδειγμα αποτελεί το «Παρατηρητήριο Οικονομικής Αυτοτέλειας των ΟΤΑ».
  • Διαμορφώνονται οι συνθήκες για την αποφυγή δημιουργίας νέων ληξιπρόθεσμων οφειλών.
  • Καταργείται ο Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων, αίτημα και ζητούμενο ετών, και δημιουργείται απλός, αξιόπιστος, συνεκτικός Κώδικας Φορολογικής Απεικόνισης Συναλλαγών με κύρια κατεύθυνση τον περιορισμό των υποχρεώσεων των επιχειρήσεων, τη μείωση του λειτουργικού κόστους εφαρμογής και τον εξορθολογισμό του κανονιστικού πλαισίου στα φορολογικά των εταιρειών.
  • Συστήνεται θέση μόνιμου Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων.
  • Ρυθμίζονται θέματα σχετικά με την αποπληρωμή των δανείων που έχουν λάβει οι Δήμοι και οι Περιφέρειες της χώρας από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.
  • Ρυθμίζεται ο τρόπος αποπληρωμής της απόδοσης του 10% από τις τράπεζες προς το Ελληνικό Δημόσιο για τις προνομιούχες μετοχές που κατέχουν με βάση το Νόμο του 2008.
  • Αίρονται υφιστάμενες στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό, που θα οδηγήσουν στην αποκλιμάκωση αμοιβών και τιμών σε παρεχόμενες υπηρεσίες.
  • Απλοποιείται η διαδικασία της σύστασης των εταιρειών, μέσω των Υπηρεσιών Μιας Στάσης.
  • Εισάγεται στη μεγαλύτερη δυνατή έκτασή του ο θεσμός της υποχρεωτικής μετάταξης ή μεταφοράς προσωπικού και προβλέπεται άμεση απομάκρυνση όσων διώκονται ή τιμωρούνται για σοβαρά ποινικά αδικήματα και πειθαρχικά παραπτώματα.
  • Επιταχύνονται οι αποκρατικοποιήσεις, με ενίσχυση της διαφάνειας και της λογοδοσίας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι αλήθεια ότι η κατάσταση τόσο στην Ελλάδα, όσο και σε πολλές άλλες χώρες, αλλά και στην Ευρωζώνη συνολικά, είναι ιδιαίτερα προβληματική.

Το παγκόσμιο περιβάλλον είναι περίπλοκο και ρευστό.

Η χώρα πρέπει να σταθεροποιηθεί.

Στην κατάσταση που βρίσκεται, το υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου συνιστά ένα αναγκαίο βήμα στη μακρά και δύσκολη πορεία της.

Δεν είναι όμως ικανό για τη βιώσιμη λύση του προβλήματος.

Δεν έχουμε αυταπάτες για τις επιδράσεις του.

Με τις ρυθμίσεις του ανατρέπονται ισορροπίες, σχεδιασμοί αλλά και κατεστημένες νοοτροπίες και συμφέροντα.

Δυσκολεύει περαιτέρω η διαβίωση έντιμων και δημιουργικών Ελλήνων, κυρίως των οικονομικά ασθενέστερων.

Προκαλούνται δικαιολογημένες δυσαρέσκειες.

Όμως, εδώ που είμαστε, δεν υπάρχει άλλο πλαίσιο αναζήτησης της λύσης του προβλήματος.

Με αυτό ως δεδομένο και γνώμονα το μακροχρόνιο συμφέρον της χώρας, πιστεύω ότι πρέπει να βαδίσουμε γρήγορα με αλήθεια, τόλμη, ρεαλισμό, αποτελεσματικότητα και ευαισθησία, επιδιώκοντας με νέα «όπλα» διαπραγμάτευσης και αξιοπιστία βελτιώσεις εν πορεία.

Σας ευχαριστώ.

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Σε μια κρίσιμη φάση για την Πατρίδα, συνεδριάζουμε ως Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ.
Του Κόμματος της μεγάλης κεντροδεξιάς παράταξης.
Του κόμματος που με ηγέτες, τον Εθνάρχη Κωνσταντίνο Καραμανλή,  τον Γεώργιο Ράλλη, τον Ευάγγελο Αβέρωφ, τον Κώστα Μητσοτάκη, τον Μιλτιάδη Έβερτ, τον Κώστα Καραμανλή, έχει πάρει τις μεγάλες αποφάσεις και έχει χαράξει, έγκαιρα, τις μεγάλες στρατηγικές για την πατρίδα.
Του Κόμματος που έχει πει τις μεγάλες αλήθειες, στην ώρα τους.
Του Κόμματος που όταν κλήθηκε, είπε τα μεγάλα «ΝΑΙ» και τα μεγάλα «ΟΧΙ».
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Τώρα το Κόμμα μας, η ΝΔ, με ηγέτη τον Αντώνη Σαμαρά, κρατά και πάλι το πηδάλιο σε μια κρίσιμη περίοδο για τη χώρα.
Και το κρατά με τόλμη, με ρεαλισμό, με υπευθυνότητα, με ευαισθησία στο πλαίσιο του εφικτού.
Επιδεικνύει ισχυρή βούληση για να περάσει η χώρα από το σημείο καμπής της δύσκολης τροχιάς των τελευταίων ετών.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Είναι αλήθεια ότι από τη στιγμή που κάποιοι οδήγησαν τη χώρα στο Μηχανισμό Στήριξης, η άσκηση οικονομικής πολιτικής πραγματοποιείται σε ένα ασφυκτικό περιβάλλον.
Περιβάλλον που έχει τα εξής χαρακτηριστικά:
1ον: Τάση αυστηρής συσταλτικής δημοσιονομικής πολιτικής στα περισσότερα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.
Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα σε Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ιταλία, Κύπρο.
2ον: Ένα πρωτόγνωρο εγχείρημα δημοσιονομικής προσαρμογής από κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Είναι γεγονός ότι οι πολίτες έχουν υποβληθεί, τα τελευταία χρόνια, σε τεράστιες θυσίες.
Θυσίες που προσεγγίζουν τα 50 δισ. ευρώ την τελευταία τριετία.
Και μαζί με τις παρεμβάσεις για την περίοδο 2013-2014 διαμορφώνονται στο 30% του ΑΕΠ σε μία πενταετία.
Δυστυχώς, όμως, το μέχρι σήμερα δημοσιονομικό αποτέλεσμα δεν ήταν αντάξιο της «ηράκλειας» συνεισφοράς τους.
3ον: Συνεχείς και μεγάλες αποκλίσεις των εκτιμήσεων του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.
Ενδεικτικά, η ύφεση είναι πρωτοφανής σε έκταση και ένταση.
Αντίστοιχες είναι και οι αστοχίες στις προβλέψεις για την ανεργία.
Πρόκειται για αποκλίσεις που αποτυπώνουν τόσο τις αστοχίες του Προγράμματος, όσο και τη μεγάλη επιδείνωση της κατάστασης στην πραγματική οικονομία.
Και που οδηγούν στην αλλαγή των δεδομένων και των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών σεναρίων του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.
Η αλλαγή αυτή επηρέασε, όπως ήταν αναμενόμενο, την κατανομή και το ύψος των μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής.
4ον: Αυστηροί περιορισμοί στην άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής.
Τα περιθώρια άμεσης αλλαγής της «συνταγής» που εφαρμόζεται από την αρχή του Προγράμματος αποδεικνύονται ασφυκτικά.
5ον: Έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας.
Είναι γεγονός ότι τα τελευταία τρία περίπου χρόνια διαμορφώθηκε ένα έλλειμμα αξιοπιστίας το οποίο είναι δύσκολα διαχειρίσιμο.
Οι τεράστιες αποκλίσεις μεταξύ προθέσεων, σχεδιασμού και υλοποίησης, κυρίως δε αποτελέσματος, αποτελούν μεγάλο βάρος στην πορεία της χώρας.
Σίγουρα, βέβαια, μέρος της αύξησης του ελλείμματος αξιοπιστίας αποδίδεται και στις αστοχίες στις προβλέψεις και στις εκτιμήσεις του Προγράμματος.
Γι’ αυτό και η επικαιροποίησή του επιδιώκει να πείσει για την αποτελεσματικότητά του, αλλά και η Κυβέρνηση για την αποφασιστικότητά της να εφαρμόσει ένα αξιόπιστο Πρόγραμμα.
Γιατί μόνο μια χώρα αξιόπιστη μπορεί να σταθεί απέναντι στους εταίρους της και να αξιώσει καλύτερη μεταχείριση.
6ον: Οριακή κατάσταση στα ταμειακά διαθέσιμα του κράτους.
Το «πάγωμα» των προγραμματισμένων χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης από τον Ιούνιο έχει συμβάλλει στη διαμόρφωση συνθηκών «ασφυξίας» στα δημόσια οικονομικά και στη ρευστότητα της πραγματικής οικονομίας.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Υπό αυτές τις συνθήκες, τους περιορισμούς, τη χρονική στενότητα και την πίεση καταρτίστηκε ο Προϋπολογισμός και το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα.
Θεμελιώδης επιδίωξη είναι η χώρα να εισέλθει, από του χρόνου, σε μία μακρά περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων, ώστε να μπορεί να πορεύεται με βαθμιαία μειούμενες δανειακές ανάγκες και αυξανόμενους βαθμούς ελευθερίας.
Γι’ αυτό και το 2013 θα καταγραφεί ως σημείο καμπής στη δημοσιονομική τροχιά της χώρας.
Την πεποίθησή μας αυτή εγγυάται η εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2012, χωρίς αποκλίσεις, κυρίως κατά το 2ο εξάμηνο του τρέχοντος έτους.
Στρατηγική της Κυβέρνησης είναι η σύζευξη της δημοσιονομικής προσαρμογής και της επανεκκίνησης της πραγματικής οικονομίας, ώστε η Οικονομία να επιστρέψει στον ενάρετο κύκλο της ευημερίας για όλους, εντός της Ευρωζώνης.
Η Στρατηγική αυτή έχει δύο πυλώνες.
Ο πρώτος είναι η εδραίωση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας.
Και ο δεύτερος η προώθηση και υλοποίηση ενός μεγάλου εύρους πολιτικών και μέτρων για την ανάσχεση των έντονων υφεσιακών πιέσεων και την τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Υπάρχουν ήδη ορισμένα θετικά δείγματα γραφής που δίνουν μια εικόνα ανατροπής της αίσθησης του αδιεξόδου που είχε δημιουργηθεί.
Δείγματα που επιτρέπουν εφεξής τη διαμόρφωση θετικών προσδοκιών για την Οικονομία.
Ενδεικτικά:

  • Η ποσοτική και ποιοτική βελτίωση του «κεφαλαίου αξιοπιστίας» της χώρας, ως αποτέλεσμα συγκροτημένων, μεθοδικών και αποτελεσματικών κινήσεων της Κυβέρνησης.
  • Η ικανοποιητική εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2012, παρά τη βαθύτερη από τις προβλέψεις ύφεση.
    • Σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης, παρουσιάζεται πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 1,2 δισ. ευρώ το πρώτο 9μηνο του έτους έναντι πρωτογενούς ελλείμματος ύψους 4,1 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περυσινή περίοδο.
  • Η μείωση του κόστους εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους.
    • Κατά την πρόσφατη έκδοση εξάμηνων εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου το επιτόκιο (4,46%) ήταν το χαμηλότερο από τις αρχές του 2010.
  • Η αποκλιμάκωση του πληθωρισμού, με τον εναρμονισμένου δείκτη τιμών καταναλωτή να διαμορφώνεται στο χαμηλότερο επίπεδο από τον Οκτώβριο του 2009, παρά τις υπαρκτές στρεβλώσεις των αγορών.
  • Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.
    • Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών βελτιώθηκε, και ήταν πλεονασματικό τον Αύγουστο.
    • Το επιχειρηματικό περιβάλλον ενδυναμώθηκε και η σχετική κατάταξη της χώρας βελτιώθηκε.

Οι εξελίξεις αυτές αποτελούν ορισμένες αχνές, πλην όμως θετικές, ενδείξεις αναστροφής του κλίματος.
Σε καμία περίπτωση όμως δεν επιτρέπουν τον εφησυχασμό.
Ούτε επικοινωνιακούς λεονταρισμούς.
Που άλλωστε δεν αποτελούν και μεθοδολογία της δικής μας Παράταξης.
Βρισκόμαστε στο σημείο καμπής, κάνοντας βήματα σταθεροποίησης των δημόσιων οικονομικών.
Όμως, η αναγκαία προσπάθεια είναι μεγάλη.
Οφείλουμε όλοι να αντιληφθούμε ότι χρειάζεται υπομονή και επιμονή.
Ο αγώνας είναι αντοχής και όχι ταχύτητας.
Με άλλα λόγια, μπορούμε να πούμε ότι βρισκόμαστε μέσα σε ένα ανηφορικό τούνελ.
Κατά την πεποίθησή μας, η ορθή Εθνική επιλογή είναι να προχωρήσουμε αταλάντευτα μπροστά, επιταχύνοντας, ώστε να βγούμε το ταχύτερο δυνατόν από αυτό.
Δεν ωφελεί ούτε να αναλώνουμε εθνική ενέργεια ομφαλοσκοπώντας, ούτε να φλερτάρουμε με πισωγυρίσματα.
Το χρέος απέναντι στην Πατρίδα και στις θυσίες των πολιτών επιβάλλει να προχωρήσουμε με συλλογικότητα, ενότητα, έλλογη συμπεριφορά, σχέδιο, αισιοδοξία, διορατικότητα και σκληρή δουλειά.
Η ΝΔ έχει αποδείξει διαχρονικά, και θα το πράξει και τώρα, ότι σε στιγμές κρίσιμες για την πατρίδα και τους πολίτες, εστιάζει στο σημαντικό και υπηρετεί το πρωτεύον.
Σήμερα, στο κάλεσμα των δύσκολων καιρών, η Παράταξη συνιστά εγγύηση και δύναμη σταθερότητας για το παρόν και το μέλλον της πατρίδας.
Η επιλογή είναι μία. Να πετύχουμε. Και αυτό θα γίνει.
Σας ευχαριστώ.

InstagramYoutube