Ν.Δ.

29Μάι

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής” – “Η Νέα Δημοκρατία δεν υποκύπτει σε εκβιασμούς”

Κύριε Σταϊκούρα, πριν λίγες μέρες είχατε μια εκτενή συνάντηση με την Τρόϊκα μετά από σχετικό αίτημά της. Τι συζητήσατε;

Αντικείμενο της συζήτησης ήταν η ανάλυση της τρέχουσας κατάστασης της Οικονομίας και η παρουσίαση, από μέρους μας, πτυχών της πρόσφατης πρότασής μας για την έξοδο από την κρίση.

Πιστεύω ότι, κυρίως στην κρίσιμη περίοδο που διανύουμε, πρέπει να εργαζόμαστε θεσμικά και συντεταγμένα και να μην αναλώνουμε ενέργεια σε διασπορά προσωπικών απόψεων, εκτιμήσεων και σχολιασμών. Ως εκ τούτου δεν θα ήθελα να προσθέσω κάτι παραπάνω.

Επιμένετε στο ξεκάθαρο «όχι στην συναίνεση» στην πολιτική του Μνημονίου;

Έχει αποδειχθεί ότι η εφαρμοζόμενη πολιτική, παρά τις συνεχείς και διευρυνόμενες επιβαρύνσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων, όχι μόνο δεν επιλύει, αλλά επιβαρύνει το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας.

Μόνο για το 2011, απαιτούνται μέτρα ύψους 20,6 δισ. ευρώ, έναντι 9 δισ. ευρώ που προέβλεπε το Μνημόνιο πριν από 1 χρόνο.

Και αυτά για να μειωθεί το έλλειμμα, εάν μειωθεί, κατά 7 δισ. ευρώ. Συνεπώς, τα 2/3 των θυσιών του Ελληνικού λαού πάνε χαμένα.

Αυτό δεν αποτελεί μνημείο οικονομικής αναποτελεσματικότητας;

Tα στοιχεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού αποκαλύπτουν το ναυάγιο της εφαρμοζόμενης πολιτικής.

Τα έσοδα καταρρέουν, οι δαπάνες διογκώνονται, οι δημόσιες επενδύσεις συρρικνώνονται και το έλλειμμα διευρύνεται.

Έλλειμμα το οποίο είναι αυξημένο το 1^ο τετράμηνο του έτους κατά 14% έναντι της αντίστοιχης περυσινής περιόδου (και εάν εξαιρέσουμε τις δημόσιες επενδύσεις κατά 50%).

Είναι, συνεπώς, προφανές ότι δεν μπορούμε να συναινέσουμε στην συνέχιση της εφαρμογής ενός αποδεδειγμένα λανθασμένου μίγματος οικονομικής πολιτικής.

Γιατί ακόμη και αν συναινούσαμε σε αυτή, ποιός διασφαλίζει ότι με την ακολουθούμενη αναποτελεσματική πολιτική θα μας χορηγηθούν οι επόμενες δόσεις του δανείου;

Εμείς, από τη μεριά μας, έχουμε καταθέσει μια άλλη πρόταση, που εδράζεται στους ίδιους φιλόδοξους δημοσιονομικούς στόχους, αλλά με άλλο, πιο ρεαλιστικό, μίγμα πολιτικών.

Η Κυβέρνηση αφού εφήρμοσε την πολιτική της με τη μέθοδο «της δοκιμής και του λάθους», ας αναγνωρίσει τα λάθη της και ας προσεγγίσει με ευθύνη την πρόταση της ΝΔ.

Το πρόβλημα, τελικά, είναι η Κυβέρνηση ή το Μνημόνιο;

Η ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας βαρύνει την Κυβέρνηση. Η Κυβέρνηση ευθύνεται, για τη διαμόρφωση μη δημιουργικού εσωτερικού πολιτικού κλίματος από την περίοδο που ασκούσε το ρόλο της αντιπολίτευσης και για την παρόξυνση του δημοσιονομικού προβλήματος που παρέλαβε.

Ευθύνεται, από κοινού με τους συνυπογράψαντες το «Μνημόνιο», για το «θεραπευτικό σχήμα» που ετέθη σε εφαρμογή στη χώρα μας. Ευθύνεται για ολιγωρία στην έγκαιρη αντιμετώπιση διαρθρωτικών προβλημάτων.

Όλο αυτό το χρονικό διάστημα, η ΝΔ, παρά τη διαφωνία για τις επιλογές της Κυβέρνησης, το μίγμα της εφαρμοζόμενης πολιτικής, τους χειρισμούς και την αποτελεσματικότητά της τήρησε στάση δημιουργικής ευθύνης.

Δεν άσκησε «δομική αντιπολίτευση». Δεν είπε «όχι σε όλα». Ο Πρόεδρός της δεν ηγήθηκε διαδηλώσεων όπως έκανε ο νυν Πρωθυπουργός ως Αρχηγός της Αντιπολίτευσης.

Ας μην λησμονούμε ότι η ΝΔ έχει στηρίξει θεσμικές αλλαγές τις οποίες αξιολόγησε ως θετικές για την χώρα. Όμως η Κυβέρνηση, όπως ανέφερα, αδυνατεί να τις εφαρμόσει. Μήπως ευθύνεται η ΝΔ και γι’ αυτό;

Ο Πρωθυπουργός, κ. Παπανδρέου, όμως φαίνεται πως προτίθεται να υιοθετήσει μερικές από τις προτάσεις του κ. Σαμαρά. Δεν αρκεί αυτό για να… «βάλετε νερό στο κρασί σας»;

Παραδοσιακά η ΝΔ, δεν κυριαρχείται από τη μικροκομματική σκοπιμότητα, όπως συμβαίνει με το ΠΑΣΟΚ.

Στη δίνη της παγκόσμιας κρίσης πολιτεύθηκε και πολιτεύεται με ευθύνη.

Στη φάση που διανύουμε προτείναμε εγκαίρως λύσεις τις οποίες συνεχώς εμπλουτίζουμε και συγκεκριμενοποιούμε.

Αντίθετα το ΠΑΣΟΚ, ενώ ως αντιπολίτευση τορπίλισε τις πρωτοβουλίες της τότε κυβέρνησης της ΝΔ, ως κυβέρνηση αφού συκοφάντησε τους πολιτικούς αντιπάλους της, με περισσή αλαζονεία έναντι των άλλων πολιτικών δυνάμεων παρουσίασε τον εαυτό του ως «θαυματοποιό».

Ύστερα από αλυσίδα λανθασμένων επιλογών, αντιφάσεων και αναποτελεσματικών χειρισμών έχει οδηγήσει τα πράγματα σε αδιέξοδο. Έτσι, με τσαλακωμένο τον «τσαμπουκά» παλινωδεί μεταξύ εκβιαστικών διλημμάτων και εκκλήσεων για συναίνεση, προσπαθώντας να επιβάλλει δήθεν μονοδρομήσεις.

Τη ΝΔ τα πρώτα δεν την επηρεάζουν. Τις δεύτερες τις αντιμετωπίζει με θεσμική ευθύνη. Άλλωστε, επί της ουσίας παρέχει συναίνεση, στοχευμένα βέβαια, σε ότι θεωρεί ωφέλιμο για τη χώρα.

Βλέπετε χρεοκοπία της χώρας ή και έξοδο από το ευρώ; Η κ. Δαμανάκη «από το κεφάλι της τα έβγαλε» αυτά που είπε;

Πιστεύω ότι η κοινωνία, η οικονομία και η πολιτική δεν μπορεί να προχωρήσουν με εκβιαστικά διλήμματα.

Η ηγεσία της Κυβέρνησης, επιδίδεται συνεχώς σε εκβιαστικά διλήμματα.

Τώρα όμως, με πάνω από 1,5 χρόνο στη διακυβέρνηση της χώρας, με τα διλήμματα ομολογεί την αποτυχία της και την αδυναμία της να κυβερνήσει.

Η επιστράτευση της εξόδου της χώρας από την ευρωζώνη αποτελεί ακραία περίπτωση ανευθυνότητας.

Στο Ζάππειο καταθέσατε μερικές προτάσεις οι οποίες ακούγονται πρώτα απ όλα λογικές. Γιατί δεν τις σκέφτηκε η Τρόικα; Γιατί ακολούθησαν μια τελείως διαφορετική γραμμή;

Προφανώς δεν θα απαντήσω εκ μέρους των εταίρων μας.

Θα σας θυμίσω όμως ότι πριν από 1 περίπου χρόνου, είχαμε προτείνει την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου με στόχο την άντληση 50 δισ. ευρώ.

Η πρόταση αυτή αρχικά αγνοήθηκε, στη συνέχεια όμως υιοθετήθηκε και επιβλήθηκε ως «δανειακός όρος» στην Κυβέρνηση.

Ας περιμένουμε συνεπώς να δούμε τι θα γίνει με τις νέες προτάσεις μας.

Να προσθέσω όμως και κάτι ακόμη: Στην Ιρλανδία, στην πρώτη αξιολόγηση του Προγράμματος, η «Τρόικα» δέχτηκε αλλαγή όρων του Μνημονίου στην κατεύθυνση ενίσχυσης της απασχόλησης.

Συνεπώς γιατί να μην μπορούμε και εμείς να επαναδιαπραγματευθούμε όρους του Μνημονίου;

Η Κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι δεν το μπορεί.

Οι Ευρωπαίοι δεν κατανοούν ότι το Μνημόνιο δεν προχωρά; Γιατί επιμένουν σε αυτή τη λογική;

Αν παρακολουθήσει κανείς βήμα-βήμα την εξέλιξη των πραγμάτων διαπιστώνει ότι πολλαπλασιάζονται καθημερινά οι πολιτικοί, οικονομολόγοι και δημοσιογράφοι οι οποίοι διατυπώνουν ενστάσεις για πτυχές του μίγματος της ακολουθούμενης πολιτικής και εκφράζουν προβληματισμούς για την αποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης.

Οι εταίροι μας προέβησαν ήδη σε διόρθωση. Επιμήκυναν τη δανειακή σύμβαση.

Όμως ας επικεντρωθούμε στο πρόβλημα το οποίο συνεχώς επιδεινώνεται.

Σήμερα το ζητούμενο είναι, μακριά από στενές εγωιστικές αγκυλώσεις, να βρούμε από κοινού και σε συνεργασία με τους εταίρους μας, τη βέλτιστη λύση στο πρόβλημα.

Εμείς να εντείνουμε τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης και πειθαρχίας, προσανατολισμένοι στην άμεση επανεκκίνηση της οικονομίας και οι εταίροι μας να εφαρμόσουν πρακτικές κοινοτικής αλληλεγγύης, σύμφωνα με το όραμα και τις αρχές των μεγάλων δημιουργών της ευρωπαϊκής οικογένειας.

Πως κρίνετε το φαινόμενο των «αγανακτισμένων πολιτών»;

Αναμενόμενο λόγω της προϊούσης απόγνωσης των πολιτών, κυρίως των νεότερων και θα έλεγα υγιές. Όμως θα ήθελα αυτή η μεγάλη αδρανούσα κοινωνική ενέργεια να διοχετευθεί σε μια κατεύθυνση καινοτομίας, δημιουργίας και υψηλότερης παραγωγικότητας σε όλα τα πεδία, με συντεταγμένη δράση, σκληρή και έντιμη εργασία από όλους μας. Η ευθύνη για την έξοδο της χώρας από το τέλμα επιμερίζεται, με διαφορετικό βεβαίως συντελεστή βαρύτητας, σε όλους μας.

17Μάι

Ενημέρωση των πολιτικών συντακτών στο πλαίσιο του Βriefing της 16ης Μαΐου

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Πρώτ’ απ’ όλα, να ευχηθούμε πλήρη ανάρρωση στον Περικλή Μανιάτη, τον 47χρονο βιοπαλαιστή, ο οποίος έπεσε θύμα της εξτρεμιστικής επίθεσης κουκουλοφόρων έξω από το Αστυνομικό Τμήμα Εξαρχείων. Όπως ξέρετε προσπάθησε με αυτοθυσία, να σώσει μια γυναίκα που είχε πάρει φωτιά από την έκρηξη των μολότοφ που έριξαν οι κουκουλοφόροι, με αποτέλεσμα να πάρει ο ίδιος φωτιά και να νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση.

Ευχόμαστε στον ίδιο, όπως και στους υπόλοιπους τραυματίες, να ξεπεράσουν γρήγορα την περιπέτεια της υγείας τους και να επιστρέψουν στα σπίτια τους.

Θέλω με αφορμή και αυτό το περιστατικό να επαναλάβω ότι μικρές μειοψηφίες εγκληματικών και εξτρεμιστικών στοιχείων έχουν μετατρέψει το κέντρο της Αθήνας σε εμπόλεμη ζώνη.

Οι ευθύνες του υπουργού Προστασίας του Πολίτη για την κατάσταση αυτή είναι τεράστιες. Την ώρα που η Αστυνομία με πενιχρά μέσα, που της έχουν αφήσει με την αλόγιστη πολιτική τους, έχει να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη εγκληματικότητα, την εξτρεμιστική δραστηριότητα, την ανομία, ο κ. Παπουτσής, με δημόσιες δηλώσεις, απαξιώνει το έργο της, δίνει λαβή σε ακραία και εξτρεμιστικά στοιχεία και πλήττει το ηθικό των Αστυνομικών.

Ο πολιτικός προϊστάμενος της Αστυνομίας έφτασε στο σημείο να αποδίδει συλλογικά σε ολόκληρο το Σώμα έλλειμμα δημοκρατίας και να απειλεί με κατάργηση ολόκληρων υπηρεσιών. Δεν βρήκε, όμως, ούτε μια κουβέντα να πει για το έλλειμμα μέσων, υλικών, ακόμη και καυσίμων που προκαλούν σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα του Σώματος.

Φαίνεται ότι ο υπουργός προτάσσει κομματικές σκοπιμότητες και όχι τη ζωή και την ασφάλεια των πολιτών. Και αυτό είναι εξαιρετικά σοβαρό. Είναι αδιανόητο.

Καταλήγοντας να σας πω ότι για το θέματα αυτά, για την εγκληματικότητα, την ανασφάλεια και τη γενικότερη κατάσταση που επικρατεί στο κέντρο της Αθήνας, ο Πρόεδρος της Ν.Δ. κ. Αντώνης Σαμαράς κατέθεσε Επίκαιρη Ερώτηση προς τον Πρωθυπουργό.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ζητάτε την παραίτηση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Υπάρχει ακόμη υπουργός Προστασίας του Πολίτη με όλη αυτή την κατάσταση;

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, θεσμικά υπάρχει. Ζητάτε την παραίτησή του;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Εγώ ρωτάω: Υπάρχει ακόμα;

Θέλω στο σημείο αυτό, να σας πω ότι έχω παρακαλέσει τον Αναπληρωτή Τομεάρχη Οικονομίας Χρ. Σταϊκούρα να μας πει κάποια στοιχεία σε σχέση με την οικονομία και το Ζάππειο 2. Φαντάζομαι θα σας είναι χρήσιμα.

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Ένα βασικό βήμα της Επανεκκίνησης, της πρότασης της Ν.Δ. για Επανεκκίνηση της Οικονομίας είναι η εξόφληση των εκκρεμοτήτων προς τους ιδιώτες. Ήταν το 5^ο βήμα για την Επανεκκίνηση. Όταν εμείς κάναμε την πρόταση με βάση τα στοιχεία για τέλος του 2010, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου ήταν 5,35 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με σημερινά, επίσημα στοιχεία, πλέον, αυτό το ποσό έχει υπερβεί τα 6 δισ. Είναι 6,01 δισ. ευρώ, κάτι που σημαίνει ότι το εσωτερικό χρέος και η ανάγκη αντιμετώπισής του είναι πιο οξυμένη. Πρωτοστατεί το κράτος στο κίνημα «Δεν πληρώνω» και φαίνεται. Το εσωτερικό χρέος διευρύνεται. Επίσης, την Παρασκευή είχαμε δώσει ένα δελτίο Τύπου, σχετικά με την ύφεση. Και, τότε, είχαμε πει ότι προκαλούν τη νοημοσύνη του Ελληνικού λαού οι κυβερνητικές θριαμβολογίες για δήθεν ανάκαμψη της οικονομίας. Δυο είναι τα βασικά επιχειρήματα, τα οποία μπορείτε να βρείτε στο δελτίο Τύπου της Παρασκευής. Απλά θέλω να τα εξηγήσω: Το πρώτο στοιχείο είναι ότι η ύφεση είναι 4,8% το πρώτο τρίμηνο του 2011. Είναι ιδιαίτερα υψηλή. Και, μάλιστα, είμαστε πλέον η μοναδική χώρα -έχω εδώ και τα επίσημα στοιχεία- οριακά και η Πορτογαλία, σε ύφεση. Και σε κάθε περίπτωση είμαστε η χειρότερη χώρα σε επιδόσεις στην ανάπτυξη. Το δεύτερο στοιχείο, που είναι αντικείμενο θριαμβολογίας από την κυβέρνηση, είναι ότι το ΑΕΠ, το πρώτο τρίμηνο, είναι βελτιωμένο κατά 0,8 σε σχέση με το τελευταίο του ’10, με το προηγούμενο. Αντιληπτό; Η πρώτη σύγκριση, το 4,8 είναι το πρώτο τρίμηνο του ’11 με το πρώτο τρίμηνο του ’10. Το δεύτερο συγκρίνει αυτό το τρίμηνο με το αμέσως προηγούμενο τρίμηνο. Οπότε εκεί υπάρχει μια θριαμβολογία της κυβέρνησης ότι υπάρχει μια βελτίωση 0,8%. Εδώ, όμως, θα πρέπει να θυμίσουμε κάτι και να τονίσουμε κάτι: Η ύφεση με τα μέχρι τώρα στοιχεία το 4^ο τρίμηνο του ’10 ήταν 6,6%. Το θυμάστε νομίζω εξίσου καλά με εμένα. Αναθεωρήθηκε η ύφεση στο 7,4%. Τα επίσημα στοιχεία της Ευρώπης πλέον μιλούν για 7,4%. Άρα, η ύφεση του ’10 είναι βαθύτερη. Και γι’ αυτό υπάρχει μικρή βελτίωση το πρώτο τρίμηνο του 2011. Βάθυνε η ύφεση το τελευταίο τρίμηνο του ’10 από 6,6% σε 7,4%, με αποτέλεσμα να βγει καλύτερο το αποτέλεσμα για το πρώτο τρίμηνο του ’11. Ενώ ουσιαστικά η ύφεση παραμένει βαθιά και είναι παρατεταμένη. Συνεπώς, αυτά τα στοιχεία επιβεβαιώνουν και καθιστούν επιβεβλημένη την επανεκκίνηση της οικονομίας. Είναι σαφές αυτό για την ύφεση;

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: ….Βαθιά η ύφεση και;

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Και παρατεταμένη. Συνεχίζουμε, δηλαδή, να έχουμε αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Είναι σαφές πώς προκύπτει αυτό το 0,8; Αυξάνει δηλαδή η βάση σύγκλισης του τελευταίου τριμήνου του ’10.

Τρίτο, βγάλαμε μια ανακοίνωση χθες σχετικά με τις εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τι λέει; Οι εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καταγράφουν τα αδιέξοδα της οικονομικής πολιτικής και επιβεβαιώνουν, για μια ακόμη φορά, ότι η κυβέρνηση πέφτει έξω σε όλα. Εκτιμά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι το έλλειμμα του 2011 θα διαμορφωθεί στο 9,5% του ΑΕΠ και στο 9,3% του ΑΕΠ το 2012. Τι σημαίνει αυτό; Ότι αν λάβουμε υπόψη ότι το 2010 το έλλειμμα ήταν 10,5% ουσιαστικά δεν θα έχουμε καμία βελτίωση των δημοσιονομικών μεγεθών για 3 χρόνια. Πρώτη παρατήρηση αυτή. Ότι αν λάβουμε υπόψη και το 2010 ότι ήταν 10,5% ουσιαστικά έχουμε δημοσιονομικό εκτροχιασμό. Από το 10,5 στο 9,5 και στο 9,3. Κοντά στο 10%, δηλαδή, το έλλειμμα όλες τις χρονιές.

Δεύτερη παρατήρηση: Σας θυμίζω ότι ο στόχος της κυβέρνησης για το 2010 ήταν για έλλειμμα 9,4% του ΑΕΠ και ήρθε η Eurostat και το 9,4% το έκανε 10,5%. Δηλαδή, ουσιαστικά το 2011-2012, είμαστε εκεί που προσδοκούσε να ήμασταν η κυβέρνηση το 2010.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: 9,5% ήταν ο στόχος;

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Ο στόχος ήταν 9,4%. Και πήγε στο 10,5%, το επίσημο στοιχείο της Eurostat. Άρα, ουσιαστικά το 2011 και το 2012 είμαστε εκεί που προσδοκούσε η κυβέρνηση να ήμασταν το 2010. Παρά τα μέτρα.

Αυτές είναι οι εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Κάθε 6 μήνες γίνονται αυτές, είναι φθινοπωρινές και εαρινές. Στις φθινοπωρινές πριν από 6 μήνες ακριβώς, η Eurostat έλεγε για το 2011 ότι δεν θα είναι 9,5, αλλά θα είναι 7,4%. Το 7,4 δηλαδή έγινε 9,5% για το 2011 σε ένα εξάμηνο. Και έλεγε 7,6% για το 2012 και τώρα έγινε 9,3%. Περισσότερες λεπτομέρειες επί αυτών μπορείτε να βρείτε στο χθεσινό δελτίο τύπου. Άρα, επιβεβαιώνεται ότι βρισκόμαστε και πάλι στο σημείο μηδέν.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Όταν λέτε σημείο «0», τι εννοείτε; Εννοείτε ότι είμαστε ένα βήμα πριν την χρεοκοπία;

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Δεν έκανα εγώ τέτοια αναφορά. Εγώ είπα…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Λέτε ότι είμαστε στο 0. Επειδή εγώ δεν καταλαβαίνω οικονομικά. Τι σημαίνει αυτό;

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Αφού με ρωτάτε, θα σας απαντήσω τι λέω με το σημείο «0». Το είπα και προηγουμένως. Η κυβέρνηση έλεγε ότι το έλλειμμα του 2010 θα ήταν 9,4, το έλλειμμα του 2011 στο 9,5% και του 2012 στο 9,3%. Άρα είμαστε στο σημείο «0».

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το καταλάβαμε αυτό… Τι σημαίνει «0» για το αύριο της ελληνικής οικονομίας;…….

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Δεν έχω να πω κάτι άλλο. Αυτή είναι η δήλωση.

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Αυτό που λέει ο κ. Σταϊκούρας, είναι ότι η κυβέρνηση δεν έχει πιάσει τους στόχους της. Με την πολιτική που εφαρμόζεται δεν έχει πιάσει κανένα στόχο. Είναι μια αδιέξοδη πολιτική και επαναλαμβάνω δεν έχουν πιάσει ούτε ένα στόχο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα σωστά θα επιβληθούν νέα μέτρα;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Το ζήτημα είναι ότι η κυβέρνηση αυτή είναι αναποτελεσματική. Η κυβέρνηση αυτή δεν πιάνει τους στόχους της. Δεν μπορεί να κάνει τίποτα.

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Για το Ζάππειο 2: Παρατηρήσαμε οικονομολόγους, αναλυτές, σχολιαστές, εκπροσώπους της αγοράς και του επιχειρηματικού κόσμου -και νομίζω ότι κοινή συνισταμένη είναι- ότι επρόκειτο για μία ολοκληρωμένη, όπως χαρακτηρίστηκε, καλά επεξεργασμένη από άλλους, κοστολογημένη από άλλους, συνεκτική, συγκροτημένη και ρεαλιστική πρόταση. Μάλιστα, υπήρχε και αναφορά «έβαλε στο χάρτη μια διαφορετική προοπτική πέραν της λογικής του Μνημονίου».

Βεβαίως, διατυπώθηκαν κάποιοι προβληματισμοί. Θα μου επιτρέψετε να απαντήσω σε ορισμένους από αυτούς και -αν θέλετε- είμαστε στη διάθεσή σας. Παράδειγμα: Λέγεται ότι «δεν εξηγεί η πρόταση πού θα βρεθούν οι απαιτούμενοι πόροι» ή «δε βλέπω πώς τα προτεινόμενα μέτρα μειώνουν τις δημόσιες δαπάνες».

Να ξεκαθαρίσουμε ότι υπάρχει συγκεκριμένη διαφάνεια και συγκεκριμένη αναφορά του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας με την οποία μπορούμε τα επόμενα 4 χρόνια να έχουμε συνολικές οικονομίες, μέσα από περιστολή της σπατάλης, 18,4 δισ. ευρώ. Μάλιστα, έχει προσδιοριστεί ότι τον πρώτο χρόνο αυτό θα είναι 4,2 δισ. ευρώ. Υπάρχει και συγκεκριμένη διαφάνεια.

Και μάλιστα, πάμε κι ένα βήμα παραπάνω και προσθέτουμε περικοπές, όπως είναι το πάγωμα των προσλήψεων για 3 χρόνια, όπως είναι η εφαρμογή της εργασιακής εφεδρείας για τους Οργανισμούς που καταργούνται ή συγχωνεύονται και όπως είναι η κατάργηση 255 Οργανισμών και Φορέων.

Κατατέθηκε ένας άλλος προβληματισμός: Ότι «δεν κοστολογήθηκαν τα έσοδα από τη μείωση της φορολογίας». Υπάρχει η διαφάνεια 9 που έχει ακριβή κοστολόγηση όλων αυτών των στοιχείων.

Και μάλιστα, επειδή γνωρίζω ότι έχετε όλοι σας αυτό το non paper του Υπουργείου Οικονομικών στο οποίο εμείς απαντήσαμε επισήμως ως Τομέας, να σας πω ότι για δυο στοιχεία αυτής της φορολογίας -τα φυσικά πρόσωπα και τα καύσιμα- οι εκτιμήσεις της Ν.Δ. για τις απώλειες είναι χαμηλότερες από εκείνες που αναφέρονται στο non paper της κυβέρνησης. Δηλαδή, είμαστε πιο συντηρητικοί ακόμα και από αυτά που εκτιμά η ίδια η κυβέρνηση για τις δικές μας προτάσεις.

Παράδειγμα: Στα φυσικά πρόσωπα εμείς εκτιμούμε απώλειες εσόδων την πρώτη χρονιά 400 εκατ. και η κυβέρνηση λέει 100. Το ίδιο και για τα καύσιμα.

Κάπου αλλού άκουσα να λέγεται ότι «δεν κοστολογήθηκαν οι απώλειες εσόδων από τη μείωση των συντελεστών ΦΠΑ». Έχουν κοστολογηθεί 1,9 δισ. Υπάρχει συγκεκριμένη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε για αυτό. Η κυβέρνηση εδώ λέει ότι η απώλεια θα είναι 4 δισ. Εμείς λέμε 1,9 δισ. Εδώ υπάρχει ένας εύλογος προβληματισμός. Το 2010 που αυξήθηκε ο ΦΠΑ, ήταν όλες οι αυξήσεις του ΦΠΑ της παρούσας κυβέρνησης, τα έσοδα αυξήθηκαν κατά 1,1 δισ. ευρώ. Το 2010, που αυξήθηκε ο ΦΠΑ, που εμείς λέμε να επανέλθει στο προηγούμενο καθεστώς, η αύξηση των εσόδων από ΦΠΑ, με βάση τα στοιχεία του Προϋπολογισμού, τα επίσημα στοιχεία της κυβέρνησης, αυξήθηκαν κατά 1,1 δισ. ευρώ. Και μάλιστα, αν θέλετε να γίνω πιο ακριβής, πήγαν από 16,6 δισ. το ’09, στα 17,7 δισ. το ’10. Από 16,6 στα 17,7: Δηλαδή 1,1 δισ. Εμείς έχουμε εκτιμήσει, ως συντηρητική εκτίμηση, ότι η απώλεια με το να επανέλθουμε στο παλιό καθεστώς, δεν θα είναι 1,1δισ. Θα είναι μεγαλύτερη: 1,9 δισ. Η κυβέρνηση λέει 4 δισ. Και επίσης να πω και κάτι ακόμα. Υπάρχει κριτική δηλαδή ότι κάποια οφέλη θα έρθουν μεταγενέστερα. Αλλά αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για τα κόστη του προγράμματος. Όπως είναι η μείωση των φόρων. Φόρων σε κέρδη και εισόδημα. Αντίθετα, το όφελος που θα προκύψει από αυτά είναι πιο άμεσο. Έτσι, το καθαρό όφελος -όφελος μείον κόστος δηλαδή, που υπολογίζει το Πρόγραμμα- είναι υποτιμημένο, ώστε να είναι πραγματικά ρεαλιστικό.

Υπάρχει μια άλλη ερώτηση: «Που θα βρεθούν χρήματα για την αποκατάσταση των συνταξιούχων».

Εδώ θέλω να κάνω μια σημαντική παρατήρηση. Επειδή δεν ήταν δυνατόν από τα στοιχεία τα οποία είχαμε στην κατοχή μας, Προϋπολογισμούς, Προγράμματα Σταθερότητας, Μνημόνιο, να διακρίνουμε πόσοι είναι οι πραγματικά χαμηλοσυνταξιούχοι στους συνταξιούχους, θεωρήσαμε ότι από αυτήν την πρωτοβουλία το κόστος είναι 1,5 δισ. ευρώ.

Ιδιαίτερα υψηλό. Προφανώς θα είναι μικρότερο, αφού αφορά αυτούς που λέμε συνταξιούχους των 700 ευρώ.

Απόδειξη αυτού είναι ότι αν παρατηρήσετε στο non paper της κυβέρνησης, δίπλα, στο 1,5 δισ. ευρώ βάζει Ν.Δ. Δεν βάζει τα δικά της στοιχεία. Γιατί θα είναι μικρότερα. Εμείς, συνεπώς, επειδή δεν μπορούσαμε να διακρίνουμε πόσο είναι αυτό και για να μην μας κατηγορήσει κανένας ότι υποεκτιμούμε κάποιο μέγεθος, βάλαμε 1,5 δισ. που είναι ιδιαίτερα υψηλό. Που θα βρεθούν τα χρήματα: Οικονομίες από δημόσιες σπατάλες. Σας απάντησα, ήδη, στο 1^ο σημείο με τα 4,2 δισ. Ανάκαμψη η οποία θα αποφέρει επιπλέον έσοδα. Και νομιμοποίηση αυθαιρέτων, που θα αποφέρει έσοδα για 3 χρόνια.

Επαναλαμβάνω, οικονομίες από δημόσιες σπατάλες, 4,2 δισ. την πρώτη χρονιά, ανάκαμψη η οποία θα αποφέρει έσοδα, και νομιμοποίηση αυθαιρέτων, που θα φέρει πρόσθετα έσοδα και μάλιστα για 3 χρόνια.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Υπήρχε αναφορά, πως θα αναγκαστούν οι τράπεζες να προσφέρουν στην πραγματική οικονομία το 20%-30% των εγγυήσεων;

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Είναι σαφές μέσα στην ομιλία του προέδρου, ο οποίος αναφέρει: «αν δώσουν όλες μαζί ρευστότητα στην αγορά». Είναι το περίφημο δίλημμα του φυλακισμένου.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πως θα πληρωθούν 5 δισ. ευρώ στους προμηθευτές του Δημοσίου.

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Πάλι μέσα στην ομιλία του προέδρου της Ν.Δ. υπάρχει αναφορά. Με τρεις τρόπους: Με ρευστό, με ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου και με διαδικασία συμψηφισμού, έναντι οφειλών του φορολογούμενου. Άρα και αυτό το ερώτημα έχει απαντηθεί. Αν δείτε στο προηγούμενο σημείο, για την ενίσχυση της ρευστότητας της πραγματικής οικονομίας, αναφέρεται ότι τα χρήματα θα δοθούν σε εξαγωγείς και σε στεγαστικά δάνεια. Άρα ουσιαστικά, εκεί, διευκολύνεις τη ρευστότητα.

Υπάρχει μια άλλη αναφορά που λέει ότι «τα 5 μέτρα “ανάσες” της Οικονομίας δεν είναι κοστολογημένα». Πράγματι στην ομιλία του κ. προέδρου δεν υπήρχε γι’ αυτά η αναφορά, γιατί η διαφάνεια 8 παρουσιάζει κοστολογημένα αυτά τα «μέτρα ανάσες» για τα 2 πρώτα χρόνια. Το διάγραμμα αυτό, συνεπώς, έχει κοστολογήσει πλήρως τα 5 μέτρα ανάσες, που κάποιοι γράψανε ότι δεν είναι κοστολογημένα και το παράρτημα 7 έχει και επιπλέον στοιχεία για αυτό.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πόσο είναι;

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Είναι 8 δισ. σε 2 χρόνια. Ό,τι λέει, δεν αλλάζει κάτι. Απλά η αναφορά ήταν ότι «τα 5 μέτρα ανάσες της οικονομίας δεν είναι κοστολογημένα». Και απαντάω σε αυτό: Είναι κοστολογημένα, υπάρχουν στο διάγραμμα 8 και συγκεκριμένα ποσά.

Και ένα ακόμα σημείο: Το πρώτο πράγμα που περιμένει να ακούσει κανείς σε ένα οικονομικό πρόγραμμα, είναι περιστολή δαπανών και προώθηση ιδιωτικοποιήσεων. Αυτό αγνοήθηκε τελείως. Συγγνώμη, αλλά, νομίζω, έγινε εκτενής αναφορά και για το μεν και για το δε.

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Όπως επίσης και στο θέμα της ανεργίας. Όπου μέσα από τα κίνητρα που έχουν δοθεί, με τη μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων, με το θέμα των εργοδοτικών εισφορών κτλ, ενισχύεται ο τομέας της εργασίας. Δεδομένου ότι η ανεργία αποτελεί μείζον εθνικό πρόβλημα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα κ. Σταϊκούρα, λεφτά υπάρχουν.

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Ένα λεπτό. Επειδή κάποιοι προσπαθούν με φτηνά επικοινωνιακά κόλπα να προβοκάρουν τη μεγάλη αποδοχή που είχε η πρόταση Σαμαρά, θα σας πω ότι αυτά τα τεχνάσματα δεν περνάνε. Το «λεφτά υπάρχουν» έχει πιστωθεί από το λαό, σε αυτούς που το είπαν. Και σε αυτούς που έκαναν αντιπολίτευση της λογικής «λεφτά υπάρχουν». Εμείς, αντιπολίτευση της λογικής «λεφτά υπάρχουν», δεν κάνουμε. Κάνουμε μια υπεύθυνη αντιπολίτευση και είμαστε το μόνο κόμμα που, μέσα σε ένα χρόνο, κατέθεσε δυο κοστολογημένες προτάσεις. Με συγκεκριμένα μέτρα με τα οποία μπορεί η χώρα να βγει από την κρίση. Να κάνουμε την επανεκκίνηση, αυτό το δημιουργικό σοκ, για να μπορέσει η χώρα να βγει από το φαύλο κύκλο της ύφεσης.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν μας είπατε όμως…

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Λέω: Τα φθηνά επικοινωνιακά κόλπα, ο λαός τα έχει πιστώσει σε αυτούς που έχουν πει το «λεφτά υπάρχουν». Η προσπάθεια με αυτά τα κόλπα να απαξιώσουν την πρόταση Σαμαρά, η οποία έτυχε μεγάλης αποδοχής, όχι μόνο από το λαό, αλλά και από παραγωγικές τάξεις, δεν περνά.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επειδή είμαστε στο θέμα της ανεργίας θέλω να ρωτήσω το εξής: Επειδή είναι κοστολογημένο το πρόγραμμα, αν εφαρμοστεί ως έχει όπως λέτε. Πόσο θα πέσει η ανεργία; Σε αυτό δεν έχετε καμία πρόβλεψη;

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Το πρώτο πράγμα που μας ενδιέφερε με αυτή την πρόταση είναι να βρούμε πώς μπορούμε να μειώσουμε το έλλειμμα και πως μπορούμε να βγούμε από την κρίση. Το πρώτο ερώτημα, συνεπώς, που θέλαμε να απαντήσουμε είναι αυτό. Προφανώς, σε δεύτερο πλάνο οι εκτιμήσεις που έχουν γίνει αναφέρονται και σε ΑΕΠ και σε ανεργία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σε ό,τι αφορά στο θέμα του Στρος Καν και τις εξελίξεις που μπορεί να υπάρχουν τις επόμενες ώρες, η Ν.Δ. τι ακριβώς λέει; Δηλαδή πως το αντιλαμβάνεται το θέμα; Θα υπάρξει θεωρείτε κάποια εμπλοκή στις συζητήσεις που γίνονται; Θεωρείτε ότι η αλλαγή στην ηγεσία του ΔΝΤ μπορεί να μπλοκάρει τις διαπραγματεύσεις, μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα εις βάρος της Ελλάδος;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Δεν κάνω καμιά εκτίμηση για το θέμα αυτό. Περιμένουμε τις εξελίξεις.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα γίνει αύριο η συνάντηση του Αντώνη Σαμαρά, του Προέδρου της Ν.Δ., με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Γιατί γίνεται; Ποιος τη ζήτησε;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Η συνάντηση θα γίνει αύριο. Δεν έχουμε να πούμε κάτι άλλο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είναι για να ενημερωθεί ο Πρόεδρος ….;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Τη ζήτησε ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα τον ενημερώσει και για την ομιλία;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Θα ενημερώσει και για το Ζάππειο 2.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σχετικά με την τηλεφωνική επικοινωνία που υπήρξε μεταξύ του πρωθυπουργού και του κ. Σαμαρά. Επειδή υπάρχει όλη αυτή η παραφιλολογία, τα σενάρια περί συναίνεσης επειδή είναι μια κρίσιμη ώρα για τη χώρα, έχετε κάτι παραπάνω;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Για το θέμα της συναίνεσης ο Πρόεδρος τα είπε στο Ζάππειο και ήταν ξεκάθαρα. Ειδικά για το θέμα της συναίνεσης αναφέρθηκε με σαφήνεια και δεν χρειάζεται κάτι άλλο. Ήταν σαφής.

Όσον αφορά στο θέμα της συναίνεσης, επειδή ακούω να γίνεται πολλή κουβέντα, εγώ θέλω να ρωτήσω το εξής: Άραγε συναίνεση είναι αυτό που έχει εμποδίσει την κυβέρνηση να μαζέψει τις δαπάνες; Η συναίνεση είναι αυτό που έχει εμποδίσει την κυβέρνηση να αυξήσει τα έσοδα; Η συναίνεση είναι αυτό που έχει εμποδίσει την κυβέρνηση να εφαρμόσει τις αποκρατικοποιήσεις; Δηλαδή η ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία που έχει δεν της επιτρέπει να κάνει αυτή τη δουλειά; Μήπως το χρησιμοποιεί ως άλλοθι για την αναποτελεσματικότητα της πολιτικής της;

Λέω, λοιπόν, για το θέμα της συναίνεσης ότι ο Πρόεδρος απάντησε την επομένη στο Ζάππειο, με σαφήνεια. Δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω σε αυτό. Για το θέμα του τηλεφωνήματος: Πράγματι, ο πρωθυπουργός πήρε τηλέφωνο τον κ. Σαμαρά την παραμονή. Αυτό που έχω να σας πω μόνο είναι ότι ο κ. Σαμαράς είπε ότι «αύριο θα καταθέσω μια ολοκληρωμένη πρόταση για έξοδο της χώρας από την κρίση». Δεν έχω να πω κάτι άλλο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο Παπανδρέου τι του είπε;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Δεν έχω να πω κάτι άλλο στο θέμα αυτό.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Συγγνώμη, υπάρχει μια τηλεφωνική επικοινωνία του πρωθυπουργού με τον Πρόεδρο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης την ώρα που γίνονται όλα αυτά, και υπάρχει ένας πέπλος μυστηρίου γύρω από αυτό;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Δεν υπάρχει κανένας πέπλος μυστηρίου. Δεν έχω κανένα άλλο σχόλιο πάνω σε αυτό.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο κ. Αβραμόπουλος σε συνέντευξή του ζήτησε να υποσταλούν οι κομματικές σημαίες. Αυτό σημαίνει ότι ο κ. Σαμαράς μέχρι σήμερα κάνει αντιπολίτευση έχοντας υψώσει τη σημαία της Νέας Δημοκρατίας;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Ο κ. Αβραμόπουλος, μιλάει για τις κομματικές και κυβερνητικές -αν δεν κάνω λάθος- σημαίες. Έχει μια τέτοια φρασεολογία. Άρα, δεν απευθύνεται σε αυτό το οποίο προφανώς εννοείτε.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο κ. Σαμαράς κάνει αντιπολίτευση έχοντας σηκώσει τη σημαία της Νέας Δημοκρατίας;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Καταρχήν, κομματικές σημαίες έχουν όλα τα κόμματα. Και έχουν όλοι τα λάβαρα. Και βέβαια, κατεξοχήν η κυβέρνηση. Η κυβέρνηση είναι αυτή η οποία αρνήθηκε τη συναίνεση από τον πρώτο χρόνο. Ο κ. Σαμαράς ήταν αυτός που τους έλεγε «ξεκολλήστε». Η Νέα Δημοκρατία είναι αυτή η οποία έχει στηρίξει θεσμικές αλλαγές και έχει ψηφίσει σχεδόν τα μισά νομοσχέδια που έχουν έρθει. Δεν είναι αντιπολίτευση της λογικής «λεφτά υπάρχουν». Ούτε είναι της τακτικής να φεύγουμε από τη Βουλή και να πηγαίνουμε κάτω στο πεζοδρόμιο ή να πηγαίνουμε έξω από τα υπουργεία να διαδηλώνουμε. Ούτε να μαζεύουμε διαδηλωτές στο λιμάνι. Ούτε να λέμε ότι θα πάρουμε πίσω την Ολυμπιακή και θα την επιστρέψουμε στο κράτος ή ότι θα ακυρώσουμε τη συμφωνία με τους Κινέζους στο λιμάνι.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτά δεν τα ξέρει ο κ. Αβραμόπουλος, για να κάνει αυτή τη δήλωση;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Ο κ. Αβραμόπουλος έχει πει αυτό που έχει πει. Και δεν έχει καμία σχέση με τις ερμηνείες που δίνετε.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η διαρροή για την τηλεφωνική επικοινωνία Παπανδρέου – Σαμαρά από ό,τι έχουμε μάθει έχει γίνει από την κυβέρνηση;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Αυτό ήταν δημοσίευμα του «Επενδυτή», το Σάββατο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Από κυβερνητική διαρροή πήγε στην εφημερίδα. Αν δεν το δώσατε εσείς, το έχει δώσει ή ο κ. Παπανδρέου ή ο κ. Σαμαράς.

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Δε γνωρίζω από πού έγινε η διαρροή.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αν υπάρχουν κι άλλες τέτοιες τηλεφωνικές επικοινωνίες θέλουμε να μάθουμε.

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Όχι, δεν υπάρχουν άλλες τέτοιες επικοινωνίες.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αν μπορεί να ερμηνευτεί αυτή η τηλεφωνική επικοινωνία ως απαρχή μιας τυπικής συνεννόησης και συναίνεσης ανάμεσα στην κυβέρνηση και στη Νέα Δημοκρατία;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Ο Πρόεδρος το θέμα της συναίνεσης το ξεκαθάρισε στο Ζάππειο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να πάμε πάλι στο θέμα της συναίνεσης, αλλά αυτή τη φορά με αφορμή τις χθεσινές επισημάνσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας του κ. Παπούλια. Κι αυτό ενόψει της αυριανής συνάντησης που θα έχει ο κ. Σαμαράς με τον κ. Παπούλια. Χθες κάλεσε στην ουσία κυβέρνηση και Αξιωματική Αντιπολίτευση, γιατί τα άλλα κόμματα της Αριστεράς αντιδρούν έτσι κι αλλιώς να συγκλίνουν σε κοινές επιδιώξεις, να συναντηθούν, όπως είπε χαρακτηριστικά, σε κοινές επιδιώξεις, για το συμφέρον της χώρας. Κι εγώ αναρωτιέμαι πώς ερμηνεύετε εσείς αυτή την παρότρυνση ή τις δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Δεν ερμηνεύω τις δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν τις θεωρείτε ότι είναι προτροπές ή συστάσεις αυστηρές ….

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Δεν σχολιάζω τις δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα δεν απαντάτε επί της ουσίας σε αυτές;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Δεν σχολιάζω τις δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κι αν αύριο τεθεί αυτό στη συνάντηση;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Δεν έχω να πω τίποτα άλλο για το θέμα αυτό.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Για το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, η Νέα Δημοκρατία θα το καταψηφίσει στο σύνολό του;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Περιμένετε να έρθει, να δούμε πώς ακριβώς θα είναι και εκεί θα τοποθετηθεί το κόμμα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ήθελα να ρωτήσω. Ο κ. Σαμαράς είπε καθαρά στο Ζάππειο ότι είναι υπέρ των επιχειρήσεων. Είναι ο λόγος που δεν είπε τίποτα για τους μισθούς και για τους εργαζόμενους; Δεν αναφέρατε τίποτα όσον αφορά τους μισθούς ή και το Ασφαλιστικό.

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Οι προτάσεις αυτές είναι για να υπάρξει επανεκκίνηση στην οικονομία, για να μπορέσουμε να βγούμε από το φαύλο κύκλο της ύφεσης.

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Δόθηκε απάντηση. Απλά με αφορμή αυτό και επειδή δεν ανέφερα όλα τα στοιχεία προηγουμένως, υπήρχε κι ένα άλλο σχόλιο, το οποίο λέει ότι αποτελεί «τρίτη προτεραιότητα για τη Νέα Δημοκρατία, η αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου που πραγματικά χρειάζεται η χώρα μας». Και εδώ η απάντηση είναι ακριβώς αυτή που είπε και ο κ. Εκπρόσωπος. Ότι ο πυρήνας και ο άμεσος στόχος της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας, της πρότασης του κ. Σαμαρά, είναι η επανεκκίνηση της οικονομίας. Η πρότασή του είναι «προτεραιότητα να σωθεί η χώρα». Άρα, επανεκκίνηση είναι η ανάκαμψη, έτσι ώστε να μην είναι αυτό ένα βραχύβιο πυροτέχνημα μέσα στη νύχτα, αλλά να οδηγήσει ομαλά σε βιώσιμη ανάπτυξη μετά. Αυτό έρχεται και συνδυάζεται με την απάντηση που έδωσε ο κ. Μιχελάκης και στο δικό σας ερώτημα, ότι η πρόταση εδράζεται πάνω σε αυτό τον στόχο, που είναι επανεκκίνηση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επανεκκίνηση με ποιο τρόπο; Τα δίνουμε όλα στις επιχειρήσεις, δίνουμε τις φοροαπαλλαγές…

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Αν είδατε, τουλάχιστον στο σκέλος της φορολογικής πολιτικής, υπάρχουν αναφορές σε φυσικά πρόσωπα. Δεν είναι επιχειρήσεις. Υπάρχουν αναφορές στα καύσιμα. Δεν είναι επιχειρήσεις. Υπάρχουν οι χαμηλοσυνταξιούχοι και υπάρχουν και οι πολύτεκνοι. Συνεπώς δεν είναι ένα Πρόγραμμα για επιχειρηματίες. Είναι ένα συνολικό Πρόγραμμα που ακουμπάει και την επιχειρηματικότητα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εσείς συμφωνείτε στην πρόταση Σόιμπλε όπως αυτή κατατέθηκε χθες; Ο Σόιμπλε, λοιπόν, λέει επιμήκυνση, κοινή συναινέσει, να μπουν μέσα και ιδιώτες. Συμφωνείτε σε αυτό ή όχι;

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Σε ό,τι αφορά την είσοδο των ιδιωτών, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας με σαφήνεια, τοποθετήθηκε στις 24 Μαρτίου στις Βρυξέλλες, εκφράζοντας τις επιφυλάξεις του για την είσοδο των ιδιωτών στο μόνιμο μηχανισμό στήριξης. Και απεδείχθη και των υστέρων ότι ορθώς εξέφρασε τη θέση αυτή, γιατί ήταν ένας από τους λόγους της αύξησης των spreads. Και δεύτερον, από εκεί και πέρα, θα πρέπει να οριστικοποιηθεί ο προσωρινός Μηχανισμός Στήριξης, ώστε να μπορούμε να δούμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο πώς αξιοποιείται αυτός ο μηχανισμός.

11Φεβ

Δήλωση σχετικά με την επιβεβαίωση της Νέας Δημοκρατίας, κατόπιν και της συνέντευξης τύπου της “Τρόικας”, για την αναγκαιότητα είσπραξης εσόδων 50 δισ. ευρώ από την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και τις αποκρατικοποιήσεις

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Όταν η Νέα Δημοκρατία υποστήριζε, από τον προηγούμενο Ιούλιο, ότι μπορεί η χώρα να αντλήσει 50 δισ. ευρώ από την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου και από ιδιωτικοποιήσεις, η Kυβέρνηση μιλούσε για “μαγικές συνταγές”.

Σήμερα, που η “Τρόικα” καταλήγει στο ίδιο ποσό, μετά από 7 επιπλέον μήνες απραξίας, τι έχει να μας πει η Κυβέρνηση;».

31Δεκ

Συνέντευξη στην Εφημερίδα “Μακεδονία” – “Ναι υπό όρους σε κλειστά επαγγέλματα και ΔΕΚΟ”

1^η. Από την Κυβέρνηση σημειώνουν πως το «φως στο τούνελ» θα φανεί στο τέλος του 2011. Ενστερνίζεστε αυτή την εκτίμηση;

Κύριε Πλάκα, μέχρι σήμερα, οι εκτιμήσεις της Κυβέρνησης σπανίως επιβεβαιώνονται.

Σας θυμίζω, για το 2010, τις αστοχίες στις προβλέψεις για βασικά μεγέθη της Οικονομίας, όπως είναι η ύφεση, ο πληθωρισμός και η ανεργία, καθώς και τις αποκλίσεις από στόχους όπως είναι τα δημόσια έσοδα και οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

Αυτές οι αστοχίες και αποκλίσεις έχουν οδηγήσει σε συνεχείς αναθεωρήσεις των στόχων και στη λήψη νέων, επώδυνων, μέτρων για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Το ίδιο αναμένεται να συμβεί και το 2011.

Και αυτό διότι ο Προϋπολογισμός, και όχι μόνο, εδράζονται σε έωλες παραδοχές και ενσωματώνουν μη ρεαλιστικές προβλέψεις.

Συνεπώς, εκτιμάται βασίμως ότι ο Προϋπολογισμός θα είναι προσωρινός και γρήγορα, θα αναθεωρηθεί, όπως άλλωστε έγινε και με το Προσχέδιό του.

Όμως, μπορεί κανείς να μιλήσει για «φως στο τούνελ», ακόμη και με τις εκτιμήσεις της Κυβέρνησης, όταν η ύφεση αναμένεται στο 3%, η ανεργία στο 14,6% και το δημόσιο χρέος στο 159% του ΑΕΠ στο τέλος του 2011;

Μπορεί κανείς να μιλήσει για «φως στο τούνελ» όταν σήμερα τα spreads ξεπερνούν τις 900 μονάδες βάσης, τον Οκτώβριο του 2009 ήταν στις 130 και σύμφωνα με την τελευταία Έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου αναμένεται να μειωθούν στις 300 στα μέσα του 2013;

Και τέλος, μπορεί κανείς να μιλήσει για «φως στο τούνελ» όταν, σύμφωνα με την ίδια Έκθεση, η δανειακή επιβάρυνση της χώρας, παρά τις τεράστιες θυσίες του Ελληνικού λαού, αυξάνεται κατά 30% του ΑΕΠ την περίοδο 2009-2013, ενώ αναμένεται το 2020 να είμαστε ακόμα πιο υπερχρεωμένοι από το 2009;

2^η. “Ναι” ή “όχι” στην παράταση αποπληρωμής του δανείου;

Σαφέστατα «ναι», και για το σύνολο του δανείου από το Μηχανισμό Στήριξης, αρκεί αυτή η προσδοκόμενη επιμήκυνση της αποπληρωμής του να μην συνοδευθεί από νέους, δυσμενείς, όρους και προϋποθέσεις.

Θα μου επιτρέψετε όμως να κάνω ορισμένες, συναφείς, επισημάνσεις.

Όλοι γνώριζαν, και λόγω του «Μνημονίου», ότι η χώρα μας, προκειμένου να καλύψει τις δανειακές της ανάγκες, θα χρειάζονταν 200 δισ. ευρώ την περίοδο 2013-2015.

Εμείς το είχαμε επισημάνει. Το είχαμε αναδείξει.

Ουδείς όμως από τους εμπλεκόμενους έκανε κάτι γι’ αυτό.

Και ήρθε η Ιρλανδία, με την προσφυγή της στο Μηχανισμό Στήριξης, να ανοίξει το δρόμο για την επιμήκυνση. Είναι και αυτό ένα δείγμα της απουσίας διαπραγμάτευσης από τη χώρα μας κατά την υπογραφή του «Μνημονίου».

3^η. Από τα πρώτα θέματα στην κυβερνητική ατζέντα για το 2011 είναι το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Συμφωνεί η Ν.Δ.;

Η Ν.Δ. συμφωνεί με το «άνοιγμα» των κλειστών επαγγελμάτων και την άρση περιορισμών στην παροχή προϊόντων και υπηρεσιών ως δυνητικό παράγοντα ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, τόνωσης του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης και δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας.

Το ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που επί δεκαετίες, πελαγοδρομώντας άλλοτε στον τρίτο και άλλοτε στον τέταρτο δρόμο προς το σοσιαλισμό, έλεγε έμπρακτα «όχι» και σε αυτή τη μεταρρύθμιση.

Σήμερα την προωθεί, χωρίς να την πιστεύει, υπό το βάρος των συμβατικών υποχρεώσεων της χώρας.

Θα πρέπει όμως να μην προχωρήσει με συνοπτικές διαδικασίες, χωρίς διάλογο με τους εμπλεκόμενους φορείς, σε οριζόντιες ρυθμίσεις χωρίς να ορισθούν τα πραγματικά «κλειστά» επαγγέλματα, χωρίς να θεσπιστούν εποπτικοί μηχανισμοί για να καλυφθούν οι περιπτώσεις “συγκέντρωσης” ή και μείωσης του ανταγωνισμού, χωρίς να παρουσιασθούν μελέτες με ασφαλή συμπεράσματα.

4^η. Στο πλαίσιο της εξυγίανσης των ΔΕΚΟ θα συμφωνούσατε με μειώσεις μισθών και απολύσεις; Ποια μέτρα σας βρίσκουν σύμφωνους και θα στηρίξει το κόμμα σας;

Η Ν.Δ. υποστηρίζει τον εξορθολογισμό και την εξυγίανση των δημόσιων οργανισμών, με την αναμόρφωση του πλαισίου εποπτείας και εσωτερικού ελέγχου, την άμεση και ανταποδοτική εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας, την ορθολογικότερη οργάνωση και την αποτελεσματικότερη διαχείριση των επιχειρήσεων, το λειτουργικό και μισθολογικό εκσυγχρονισμό τους.

Με τη μείωση του μέσου μισθολογικού κόστους, όπου υπάρχουν υπερβολές και ανά ΔΕΚΟ, με περικοπές στις προκλητικές αμοιβές και με προστασία στις χαμηλές, χωρίς απολύσεις προσωπικού.

Προς αυτή την κατεύθυνση κινηθήκαμε ως Κυβέρνηση, με το σύστημα ΠΑΣΟΚ δογματικά απέναντι. Αυτήν την πολιτική συνεχίζουμε να υπηρετούμε.

5^η. Ποια είναι η πρότασή σας για την οικονομία και πως μπορεί να επιτευχθεί ο μηδενισμός του ελλείμματος σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, όπως ισχυρίζεστε;

Εμείς πιστεύουμε, και το είχαμε υποστηρίξει από τον Ιούλιο, ότι απαιτείται η αλλαγή της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής και η επίτευξη ισοσκελισμένου προϋπολογισμού.

Υποστηρίζουμε ότι χρειάζεται η εφαρμογή νέου μείγματος πολιτικής το οποίο θα περιλαμβάνει, από τη μία πλευρά, τα παραδοσιακά συσταλτικά δημοσιονομικά «εργαλεία» προκειμένου να συρρικνωθεί το «διαρθρωτικό» έλλειμμα και, από την άλλη, αντισταθμιστικά μέτρα τόνωσης της οικονομίας ώστε να αντιμετωπισθεί η ύφεση.

Επιπροσθέτως, πιστεύουμε ότι για να αντιμετωπίσει η χώρα το δημόσιο χρέος χρειάζονται δημοσιονομικά πλεονάσματα. Και αυτό διότι σε χώρες όπως είναι η Ελλάδα, με την υιοθέτηση των νέων κανόνων της οικονομικής διακυβέρνησης στην Ευρώπη, τα πρωτογενή πλεονάσματα δεν αρκούν. Μετά το 2013, θα απαιτείται δημοσιονομικό πλεόνασμα τουλάχιστον 1% κάθε χρόνο για τα επόμενα 20 χρόνια. Για να μπορέσουμε, όμως, από το 2014 και μετά να έχουμε δημοσιονομικά πλεονάσματα, πρέπει το ταχύτερο δυνατό να ισοσκελίσουμε τον Προϋπολογισμό μας.

6^η. Περιμένετε λόγω της οικονομίας πρόωρες εκλογές με λίστα;

Η απόφαση για τυχόν διεξαγωγή πρόωρων εκλογών είναι αποκλειστικό προνόμιο και ευθύνη του Πρωθυπουργού. Δεν μπορώ να γνωρίζω τις προθέσεις του.

Άλλωστε, ο κ. Παπανδρέου, τόσο ως αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης όσο και ως Πρωθυπουργός, έχει αποδείξει ότι χρησιμοποιεί το «χαρτί» των εκλογών με γνώμονα τις προσωπικές του επιδιώξεις.

Εκείνο που πιστεύω είναι ότι η εκλογολογία βλάπτει σοβαρά την οικονομία.

Και η εκλογολογία από τη στιγμή που ανοίγει, δύσκολα κλείνει…

7^η. Συζητείται “ανασχηματισμός” στη Ν.Δ. Προς ποια κατεύθυνση χρειάζεται αλλαγές και ενίσχυση η Ν.Δ. ώστε να πείσει την κοινωνία;

Η Ν.Δ. συγκροτεί, μέρα με τη μέρα, τις προϋποθέσεις για τη διαμόρφωση μιας υπεύθυνης εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης. Προχωρά συντεταγμένα και δυναμικά. Κερδίζει, όλο και περισσότερο, την εμπιστοσύνη των πολιτών. Χρέος μας είναι να βελτιωνόμαστε συνεχώς. Προς αυτή την κατεύθυνση είμαι βέβαιος ότι ο Πρόεδρος κ. Σαμαράς θα κάνει τις κινήσεις που κρίνει αναγκαίες.

29Νοέ

Κοινή Δήλωση για τις Θεσμικές Εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Οι Αναπληρωτές Τομεάρχες Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, κύριοι Χρήστος Σταϊκούρας και Νότης Μηταράκης, έκαναν την ακόλουθη δήλωση:

«Η εγκατάλειψη εκ μέρους των Ηγετών της Ευρώπης της ακραίας θέσης περί αυτόματης και εκ των προτέρων εμπλοκής των ιδιωτών επενδυτών σε αναδιάρθρωση δημοσίου χρέους, αποτελεί θετική εξέλιξη.

Ως Νέα Δημοκρατία, την υποστηρίξαμε και την επιδιώξαμε.

Δεν αρκεί όμως αυτή η απόφαση.

Και αυτό γιατί η δημοσιονομική εξυγίανση είναι αναγκαία, αλλά όχι και ικανή συνθήκη για την ανάκαμψη της οικονομίας.

Απαιτείται, άμεσα, η προώθηση, παράλληλα με τη δημοσιονομική προσαρμογή, αντισταθμιστικών μέτρων τόνωσης της αγοράς και η επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών προκειμένου να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα, να επιτευχθεί διατηρήσιμη ανάπτυξη και να ενισχυθεί η απασχόληση και η κοινωνική συνοχή».

27Νοέ

Δήλωση στην Press Time – “Έβαλε τη Ν.Δ. σε πορεία ανασυγκρότησης”

Είναι γνωστό ότι στην εκλογική αναμέτρηση του 2009 η ΝΔ ηττήθηκε. Μετά την οικειοθελή αποχώρηση από την ηγεσία του κ. Κώστα Καραμανλή δρομολογήθηκαν οι διαδικασίες εκλογής νέας ηγεσίας. Οι διαδικασίες εκλογής διευρύνθηκαν. Σ’ αυτές έλαβαν μέρος περίπου 800.000 πολίτες, οι οποίοι επέλεξαν ως Πρόεδρο του κ. Αντώνη Σαμαρά. Έκτοτε, η Ν.Δ., υπό την ηγεσία του κ. Σαμαρά έχει μπει σε μια πορεία ανασυγκρότησης. Πορεία ανασυγκρότησης σε ιδεολογικό, οργανωτικό και προγραμματικό επίπεδο. Μέσα σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής κρίσης, κοινωνικής δυσφορίας και θυμού, η Ν.Δ. επιτελεί με ευθύνη το θεσμικό της ρόλο. Προσπαθεί να βοηθήσει τη χώρα. Έτσι, η Ν.Δ. προχώρησε σε μια κορυφαία, πρωτόγνωρη για Αξιωματική Αντιπολίτευση, πολιτική πρωτοβουλία: να περιγράψει το δικό της Σχέδιο για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση. Σήμερα, έχει σμικρύνει σε σημαντικό βαθμό τη διαφορά που τη χωρίζει από το ΠΑ.ΣΟ.Κ., όπως έδειξε και το αποτέλεσμα των αυτοδιοικητικών εκλογών και οι δημοσκοπήσεις που διεξάγονται διαχρονικά.

26Νοέ

Δήλωση στον Ελεύθερο Τύπο – “Όχι σε εσωκομματικές εντάσεις”

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση στον Ελεύθερο Τύπο:

«Εδώ και ένα χρόνο η Ν.Δ., υπό την ηγεσία του Προέδρου της κ. Αντώνη Σαμαρά, έχει μπει σε μια πορεία ιδεολογικής, οργανωτικής και προγραμματικής ανασυγκρότησης.

Μέσα σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής κρίσης, κοινωνικής δυσφορίας και θυμού, η Ν.Δ. επιτελεί, με ευθύνη και συνέπεια, το θεσμικό της ρόλο.

Οι εσωκομματικές εντάσεις, όποιο κίνητρο κι αν έχουν, δε βοηθούν αυτή την προσπάθεια.

Η Ν.Δ., όμως, δεν πτοείται.

Προχωρά συντεταγμένα και δυναμικά.

Μέρα με τη μέρα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τη διαμόρφωση μιας υπεύθυνης εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης.

Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι οι πολίτες είναι αυτοί που παρακολουθούν, αξιολογούν και κρίνουν το λόγο, τις συμπεριφορές, και τις πρακτικές όλων μας.»

10Νοέ

Άρθρο στο Eklogika.gr – “Τα μηνύματα των αυτοδιοικητικών εκλογών”

Η Νέα Δημοκρατία σταθερά θεωρεί ότι οι περιφερειακές και δημοτικές εκλογές έχουν δύο διαστάσεις: την αυτοδιοικητική και την πολιτική.

Η αυτοδιοικητική διάσταση σχετίζεται με το θεσμό και με τα πρόσωπα. Θεσμό καινούργιο, όπως είναι ο «Καλλικράτης», που περιλαμβάνει όμως μεγάλους ρόλους με μικρές εξουσίες, δίνει αρμοδιότητες χωρίς εξουσίες και αποδίδει κάποιες εξουσίες χωρίς πόρους. Και πρόσωπα των οποίων οι θέσεις και οι ιδέες θα ανταποκρίνονται στις αγωνίες των τοπικών κοινωνιών.Θα εκφράζουν ανησυχίες και θα αναδεικνύουν τις ελπίδες της κοινωνίας για την πορεία της χώρας και της οικονομίας.

Η πολιτική διάσταση σχετίζεται με την εφαρμοζόμενη οικονομική πολιτική. Είναι προφανές ότι στην παρούσα οικονομική και κοινωνική συγκυρία, η πολιτική διάσταση υπερισχύει της αυτοδιοικητικής. Και αυτή την πραγματικότητα ανέδειξε, σταθερά και αταλάντευτα, από την πρώτη στιγμή, η Νέα Δημοκρατία. Αντίθετα η Κυβέρνηση, αρχικά μίλησε για δημοψήφισμα ως προς το θεσμό, στη συνέχεια έδωσε στις αυτοδιοικητικές εκλογές χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης, και σήμερα, ενόψει του δευτέρου γύρου των εκλογών, επιστρέφει στον αυτοδιοικητικό χαρακτήρα των εκλογών.

Οι παλινωδίες αυτές αποτελούν δείγμα πανικού, έλλειψης πολιτικής αυτοπεποίθησης και φόβου για το αποτέλεσμα των εκλογών. Εκλογές που στον πρώτο γύρο περιείχαν σημαντικά πολιτικά μηνύματα, τα οποία θα πρέπει να λαμβάνονται, να αναλύονται, να μελετώνται και να αξιολογούνται από τους αποδέκτες τους με τη δέουσα σοβαρότητα και υπευθυνότητα.

Το πρώτο μήνυμα, προς το πολιτικό σύστημα, σχετίζεται με τη μεγάλη αποχή των πολιτών από την εκλογική διαδικασία, η οποία στον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών κυμάνθηκε στο 40%. Το μήνυμα αυτό, μάλιστα, γίνεται ακόμη πιο ευκρινές αν προσθέσουμε τον αριθμό των λευκών και άκυρων ψηφοδελτίων που υπερέβησαν αθροιστικά το 9%. Πρόκειται, κατά βάση, για συνειδητή επιλογή αφού επαναλαμβάνεται στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις, έκφραση απογοήτευσης και δυσαρέσκειας, διαμαρτυρίας και αποδοκιμασίας. Έκφραση, όμως, και απροθυμίας μιας σημαντικής μερίδας του εκλογικού σώματος να υποκύψει στο εκβιαστικό και θολό εκλογικό δίλημμα του κ. Πρωθυπουργού.

Το δεύτερο μήνυμα, προς την Κυβέρνηση, σχετίζεται με τη σημαντική υποχώρηση της απήχησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο εκλογικό σώμα, τόσο σε ποσοστά όσο και σε ψήφους. Μήνυμα που γίνεται πιο ισχυρό λόγω του δημοψηφισματικού χαρακτήρα που προσέδωσε η Κυβέρνηση στην εκλογική διαδικασία. Η επιλογή της, όμως, αυτή δεν δικαιώθηκε. Οι ψηφοφόροι που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά της ήταν κατά 1.100.000 λιγότεροι από τους αντίστοιχους των εθνικών εκλογών του 2009. Παράλληλα, οι υποψήφιοι που στήριξε το ΠΑ.ΣΟ.Κ., σε περιφερειακό επίπεδο, επικράτησαν από τον πρώτο γύρω σε 2 περιφέρειες και προηγούνται σε 5 (σε 2 περιπτώσεις οριακά), ενώ πριν από ένα χρόνο το ΠΑ.ΣΟ.Κ. προηγούνταν και στις 13 περιφέρειες της χώρας. Επίσης, το ποσοστό που αντιστοιχεί στους υποψηφίους που στηρίχθηκαν σε περιφερειακό επίπεδο από το ΠΑΣΟΚ (34,6%) υπολείπεται περίπου κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες του αντιστοίχου των εθνικών εκλογών του 2009. Ουσιαστικά, λοιπόν, οι πολίτες έστειλαν στην Κυβέρνηση μήνυμα καταδίκης του πολιτικού εκβιασμού, μήνυμα αποδοκιμασίας και απόρριψης της οικονομικής πολιτικής της. Ζήτησαν αλλαγή του μίγματος οικονομικής πολιτικής, που να συνδυάζει μέτρα για την εξυγίανση των δημοσιονομικών της χώρας με μέτρα για την ανάπτυξη, τα οποία δεν έχουν ληφθεί και πρέπει να ληφθούν άμεσα.

Το τρίτο μήνυμα, προς τη Νέα Δημοκρατία, σχετίζεται με τη μείωση της διαφοράς από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και με τις θετικές επιδόσεις της σε περιφερειακό και δημοτικό επίπεδο. Συγκεκριμένα, η διαφορά μεταξύ ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Νέας Δημοκρατίας, από τις 10,5 ποσοστιαίες μονάδες που ήταν τον Οκτώβριο του 2009, διαμορφώνεται, 12 μήνες αργότερα, περίπου στις 2 ποσοστιαίες μονάδες. Η Νέα Δημοκρατία προηγείται στον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών στις 6 από τις 13 περιφέρειες της χώρας, όταν πριν από ένα χρόνο υπολείπονταν σε όλες τις περιφέρειες, και μάλιστα στις 8 από αυτές με διψήφια ποσοστά. Προηγείται σε 33 Νομούς της χώρας, έναντι μόλις 6 στις εθνικές εκλογές του 2009. Αυτά τα στοιχεία συγκροτούν μία εικόνα ικανοποίησης για τη Νέα Δημοκρατία. Δημιουργούν κλίμα πολιτικής ανάκαμψης και διαμορφώνουν προοπτική δημιουργίας μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας με στόχο μια νέα πορεία για τον τόπο. Όμως, οφείλει συνεχώς να βελτιώνεται. Απαιτείται να καταβάλλει ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια προκειμένου να ισχυροποιήσει τους δεσμούς της με ευρύτερα κοινωνικά στρώματα, να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των πολιτών και στις προκλήσεις των καιρών.

Τα πολιτικά μηνύματα, συνεπώς, της κάλπης των αυτοδιοικητικών εκλογών είναι σημαντικά, ευκρινή, ηχηρά και σε πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις. Είναι ιδιαίτερα δυνατά και αυστηρά προς την Κυβέρνηση. Και θα επαναληφθούν με πιο εμφατικό τρόπο στον επόμενο γύρο των εκλογών, την επόμενη Κυριακή. Ώστε να μην υπάρξει καμία δυνατότητα αμφισβήτησής τους από την Κυβέρνηση. Κυβέρνηση η οποία, όπως φάνηκε από τις δηλώσεις του κ. Πρωθυπουργού, δεν τα έλαβε.

02Νοέ

Ομιλία στο Σεμινάριο της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Πανεπιστημίου Πειραιά με θέμα “Ανάταξη και Ανάπτυξη Ελληνικής Οικονομίας”

Φίλες και φίλοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη ΔΑΠ – ΝΔΦΚ του Πανεπιστημίου Πειραιά για την πρόσκληση που μου απηύθυνε να παραστώ στο σημερινό Σεμινάριο και να καταθέσω ορισμένες σκέψεις για την πορεία της Ελληνικής Οικονομίας και τις προτάσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ώστε η χώρα, όχι μόνο να απεμπλακεί από τους όρους του «Μνημονίου», αλλά να βγει, όσο γίνεται ταχύτερα, και από την οικονομική κρίση.

Να επανέλθει σε τροχιά ανάπτυξης, αναθεωρώντας όμως το στρεβλό αναπτυξιακό της υπόδειγμα.

Ένα στρεβλό μοντέλο που δεν αξιοποιούσε επαρκώς και αποτελεσματικά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της εγχώριας οικονομίας.

Που κατανάλωνε περισσότερα απ’ όσα παρήγαγε.

Που κάλυπτε την απουσία ανταγωνιστικότητας της εγχώριας οικονομίας μέσω της αναδιανομής δανεικών, διογκώνοντας και συντηρώντας διαχρονικά σε υψηλά επίπεδα το δημόσιο χρέος.

Φίλες και φίλοι,

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός πως τα δημοσιονομικά προβλήματα της Ελλάδας είναι χρόνια και έχουν τις ρίζες τους στις προηγούμενες δεκαετίες, όπως, άλλωστε, πρόσφατα δήλωσε και ο Πρόεδρος του Eurogroup.

Τη δεκαετία του 1980, αναπτύχθηκαν έντονες δημοσιονομικές ανισορροπίες και ακολουθήθηκε μια επεκτατική πολιτική με αποτέλεσμα την εκρηκτική διόγκωση του δημοσίου χρέους.

Αυτές οι δημοσιονομικές επιλογές εκείνης της περιόδου επιβάρυναν και επιβαρύνουν, ακόμη και σήμερα, την Ελληνική οικονομία.

Η άνοδος του χρέους της Γενικής Κυβέρνησης, κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας, οφειλόταν, κυρίως, στα υψηλά πρωτογενή δημοσιονομικά ελλείμματα.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι, σε αυτή τη δεκαετία, το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης ήταν, κατά μέσο όρο, 12,9% του Α.Ε.Π., κάτι που ποτέ προηγουμένως δεν είχε συμβεί στην Ελλάδα, για τόσο μεγάλο διάστημα και που, φυσικά, δεν έχει επαναληφθεί έκτοτε.

Αυτά τα τεράστια δημοσιονομικά ελλείμματα οδήγησαν στην έκρηξη του δημοσίου χρέους, από το 23% το 1980 στο 71% το 1990.

Έτσι, ενώ στις αρχές της δεκαετίας, η Ελλάδα ήταν η λιγότερο χρεωμένη χώρα της σημερινής Ευρωζώνης, στο τέλος της, μετά από δύο υποτιμήσεις της δραχμής, μετά από μια διετία ασφυκτικής λιτότητας, και αφού η χώρα απορρόφησε τα Κοινοτικά Μεσογειακά Προγράμματα, βρέθηκε με τριπλάσιο χρέος.

Αυτό, είχε ως αποτέλεσμα οι δαπάνες για τόκους του δημοσίου χρέους να αποκτήσουν τη δική τους δυναμική και να αυξηθούν, από το 2% του Α.Ε.Π. το 1980, στο 10% του ΑΕΠ το 1990 (δεδομένου, μάλιστα, ότι το 1990 ένα μεγάλο μέρος του δημοσίου χρέους ήταν αφανές και μη εξυπηρετούμενο, τα επίσημα στοιχεία υποεκτιμούν το κόστος εξυπηρέτησής του).

Από το 1990, ξεκίνησε μια συστηματική προσπάθεια αντιμετώπισης των ανισορροπιών και στρεβλώσεων της Ελληνικής οικονομίας.

Η Ελλάδα υιοθέτησε ένα πρόγραμμα αντιμετώπισης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων με στόχο την ονομαστική σύγκλιση, εγκατέλειψε την πολιτική της συστηματικής διολίσθησης του νομίσματος και έκανε κάποια βήματα απελευθέρωσης της οικονομίας.

Όμως, κατά τη δεκαετία του 1980 είχε σημειωθεί και μια εκρηκτική αύξηση στα χρέη των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών και των αγροτικών συνεταιρισμών.

Τα χρέη αυτά εντάχθηκαν στο επίσημο δημόσιο χρέος μεταγενέστερα, στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι οι εγγυήσεις του Δημοσίου για δάνεια από ιδιωτικές και δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης ανήλθαν το 1989 στο 32% του Α.Ε.Π.

Τα επόμενα 3 χρόνια, περίπου, οι μισές – από αδυναμία εξυπηρέτησής τους – κατέπεσαν εκτοξεύοντας το χρέος στο 110% του Α.Ε.Π.

Μετά την περίοδο 1990-1993, το ποσοστό του δημοσίου χρέους ως προς το Α.Ε.Π. σταθεροποιήθηκε.

Αφενός, ο κύριος όγκος των «αφανών» χρεών της δεκαετίας του 1980 ενσωματώθηκε στο επίσημο χρέος μέχρι το 1993 και αφετέρου είχαν δημιουργηθεί τα πρώτα πρωτογενή πλεονάσματα (από πρωτογενές έλλειμμα της τάξεως του 5,6% του Α.Ε.Π. το 1989).

Αυτά, όμως, τα πρωτογενή πλεονάσματα, που είχαν δημιουργηθεί στη δεκαετία της ονομαστικής σύγκλισης, άρχισαν σταδιακά να περιορίζονται, και το 2003 η Ελλάδα είχε και πάλι πρωτογενές έλλειμμα, με αποτέλεσμα τη διεύρυνση των δανειακών αναγκών της Γενικής Κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, παρόλο που καθυστέρησαν σε ορισμένες περιπτώσεις να προβούν στις απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις (αυτοκριτική) κατάφεραν να μειώσουν το χρέος ως ποσοστό του Α.Ε.Π., μέχρι το ξέσπασμα της διεθνούς κρίσης.

Με το ξέσπασμα της κρίσης τα ελλείμματα πράγματι διευρύνθηκαν, όπως έγινε και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές οικονομίες.

Συγκεκριμένα, το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά μέσο όρο και πριν την τελευταία αναθεώρηση, αυξήθηκε, κατά 6% του ΑΕΠ και κατά 15% του ΑΕΠ αντιστοίχως την περίοδο 2007 – 2009.

Ωστόσο, φίλες και φίλοι

Η νέα Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., αφού επί μήνες διαχειρίστηκε, με επικοινωνιακή λογική, το πρόβλημα ελλείμματος και χρέους της Ελληνικής Οικονομίας, πρόβλημα κοινό σε πολλές άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, οδήγησε τη χώρα σε οξύτατη κρίση δανεισμού.

Κρίση δανεισμού, που ήταν αποτέλεσμα συγκεκριμένων κυβερνητικών επιλογών που αποτυπώθηκαν στην πορεία των spreads, τα οποία από τις 130 μ.β. τον Οκτώβριο ξεπέρασαν τις 1000 μ.β. στις αρχές Μαΐου.

Συγκεκριμένων πολιτικών αποφάσεων, καθώς η Κυβέρνηση:

«Φούσκωσε», με χρήση «δημιουργικής λογιστικής», το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας για το 2009.
Προχώρησε στην υποβολή και ψήφιση Προϋπολογισμού που ήταν κατώτερος των περιστάσεων.
Κατέθεσε Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο ενσωμάτωνε, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων με τα «πακέτα» μέτρων, μη υλοποιήσιμους στόχους.
Έστελνε λανθασμένα και αντιφατικά μηνύματα στις αγορές. Αυτές άρχισαν να μας «τιμωρούν» όταν διαπίστωσαν ότι η Κυβέρνηση αναλώνεται σε διακηρύξεις και επιδίδεται σε φλυαρία χωρίς να προωθεί μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Αναφέρονταν απαξιωτικά για τη χώρα, το κύρος και την αξιοπιστία της, με δυσμενείς επιπτώσεις για την δανειοληπτική της ικανότητα.
Υπέπεσε σε σωρεία παλινωδιών, δείγμα ελλείμματος πολιτικής αξιοπιστίας.
Άργησε να πάρει μέτρα. Αν τα μέτρα είχαν ληφθεί νωρίτερα, θα ήταν πολύ ηπιότερα και ισοδυνάμου οικονομικού αποτελέσματος. Είναι κάτι που υπογράμμισε ο Διοικητής της ΕΚΤ, κ. Τρισέ, τονίζοντας πως η Κυβέρνηση «άργησε πάρα πολύ να αναγνωρίσει την έκταση του προβλήματος και να λάβει τα αναγκαία μέτρα» (15.05.2010).
Καθυστέρησε, και κατέθεσε χωρίς ουσιαστική διαβούλευση, κρίσιμα νομοσχέδια, όπως είναι το φορολογικό.
Τα μέτρα που έλαβε είναι σκληρά και άδικα. Ενδεικτικά, με τις διαδοχικές αυξήσεις του Ε.Φ.Κ. στην αμόλυβδη βενζίνη η Ελλάδα κατέστη η ακριβότερη χώρα στην Ευρώπη από 20η τον προηγούμενο Οκτώβριο.
Το μίγμα των μέτρων είναι οικονομικά αναποτελεσματικό. Ο συνδυασμός της αύξησης της φορολογίας με την περιοριστική εισοδηματική πολιτική «ροκανίζει» τα εισοδήματα, οδηγεί σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, «στεγνώνει» την αγορά, παραλύει την ψυχολογία της κοινωνίας και ενισχύει τις πληθωριστικές πιέσεις.
Το μίγμα των μέτρων ήταν και ελλιπές. Απουσίαζαν και απουσιάζουν οι «αναπτυξιακές ανάσες», τα μέτρα τόνωσης της αγοράς.
Θριαμβολογούσε, αδικαιολόγητα, όταν οι Ευρωπαϊκές αποφάσεις θα έπρεπε να αποτιμώνται με νηφαλιότητα, περισυλλογή και περίσκεψη.

Έτσι, λοιπόν, η ηγεσία της Κυβέρνησης έχασε τον έλεγχο των εξελίξεων και πυροδότησε μία κρίση δανεισμού που οδήγησε τη χώρα στο «Μηχανισμό Στήριξης».

Φίλες και Φίλοι,

Σε μία κατάσταση όπως η τρέχουσα για την οικονομία, το κράτος, λαμβάνοντας υπόψη και τις χρόνιες εγχώριες δημοσιονομικές ανισορροπίες και διαρθρωτικές αδυναμίες, τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση και την κρίση δανεισμού της χώρας, οφείλει να παρεμβαίνει και να δημιουργεί τόσο βραχυπρόθεσμα, όσο και μεσοπρόθεσμα, συνθήκες και προϋποθέσεις για οικονομική ανάπτυξη.

Βραχυπρόθεσμα, μέσα από ένα πλέγμα συσταλτικών δημοσιονομικών παρεμβάσεων, διαρθρωτικών αλλαγών και χρηματοπιστωτικών πρωτοβουλιών, προκειμένου να επιτευχθεί η αναγκαία βιώσιμη δημοσιονομική προσαρμογή και η ανάταξη της Οικονομίας.

Η Νέα Δημοκρατία, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, έχει στηρίξει τέτοιες διαρθρωτικές και χρηματοπιστωτικές πρωτοβουλίες.

Στήριξε χρηματοπιστωτικά μέτρα για τη διαφύλαξη της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος (όπως είναι η δημιουργία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και η ενίσχυση της ρευστότητας των τραπεζών).

Στήριξε διαρθρωτικά μέτρα για τη βιώσιμη διόρθωση των δημοσίων οικονομικών (όπως είναι η δημιουργία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής και η δημιουργία νέου συστήματος δημοσιονομικής διαχείρισης).

Στήριξε διαρθρωτικά μέτρα για την απελευθέρωση δυνάμεων και πόρων στην Οικονομία (όπως είναι η απελευθέρωση του κλάδου των μεταφορών και η αναδιάρθρωση του ΟΣΕ).

Όμως, διαφώνησε και διαφωνεί με το μείγμα της ακολουθούμενης δημοσιονομικής πολιτικής.

Δεν διαφωνεί απλώς, αλλά έχει καταθέσει και συγκεκριμένη εναλλακτική πρόταση, την οποία και διαρκώς εξειδικεύει (Φεβρουάριο, Ιούλιο και Σεπτέμβριο).

Πρόταση που είναι ρεαλιστική και κοστολογημένη.

Πρόταση συμβατή με την ελληνική πραγματικότητα, που εδράζεται στην οικονομική επιστήμη και την ιστορική εμπειρία (βλέπετε σχετικές μελέτες ΚΕΠΕ και Ευρωπαϊκής Επιτροπής).

Πρόταση που βασίζεται στο διαχωρισμό του ελλείμματος σε «διαρθρωτικό» και «κυκλικό».

Διαρθρωτικό έλλειμμα που αντιμετωπίζεται με περιοριστική δημοσιονομική πολιτική, όχι, όμως, αυτής της έντασης και έκτασης.

Και κυκλικό έλλειμμα που αντιμετωπίζεται με αντισταθμιστικά μέτρα τόνωσης της αγοράς.

Αντισταθμιστικά μέτρα που έχουν μηδενικό ή ελάχιστο δημοσιονομικό κόστος αλλά δημιουργούν ανάκαμψη της οικονομίας, δίνουν ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα και επιτρέπουν να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους.

Αντισταθμιστικά μέτρα, όπως η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων, η επιτάχυνση έργων παραχώρησης και ΣΔΙΤ, η αναβάθμιση του θερμοδυναμικού αποθέματος κατοικιών, η ενοποίηση των εισπρακτικών μηχανισμών του Κράτους, ο συμψηφισμός οφειλών, η επιδότηση στεγαστικού δανείου κ.ά.

Μέτρα, κάποια εκ των οποίων, έστω και με καθυστέρηση ή ημιτελώς η Κυβέρνηση αρχίζει να υλοποιεί.

Το κράτος, όμως, παράλληλα και ταυτόχρονα, οφείλει να διαμορφώνει και τις προοπτικές ανάπτυξης για την χώρα.

Να θέσει τις θεσμικές προϋποθέσεις για την προώθηση μίας ανταγωνιστικής και βιώσιμης οικονομικής διαδικασίας που θα βασίζεται, κυρίως, στις νέες, ενδογενείς, πηγές αειφόρου ανάπτυξης.

Πηγές, όπως είναι:

1. Η Επένδυση στη Γνώση

Ο όρος οικονομία της γνώσης υποδηλώνει μια οικονομία στην οποία η παραγωγή, η συσσώρευση, η διάχυση και η αξιοποίηση της γνώσης διαδραματίζουν βασικό ρόλο στην παραγωγή και τη διανομή του πλούτου.

Βασικός μηχανισμός παραγωγής, συσσώρευσης και διάχυσης του γνωσιακού κεφαλαίου είναι το σύστημα εκπαίδευσης και κατάρτισης.

Μια χώρα για να έχει προοπτική στο νέο παγκόσμιο περιβάλλον, οφείλει να θέτει ως προτεραιότητα και πρώτη επιλογή την επένδυση στη γνώση με την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου και ποιοτικού συστήματος εκπαίδευσης – κατάρτισης και δια βίου εκπαίδευσης.

Οι όποιες μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να επιδιώκουν την αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης, τη διεύρυνση των δυνατοτήτων για την επαγγελματική αποκατάσταση των νέων και την υιοθέτηση κινήτρων για τη βελτίωση των εκπαιδευτικών υπηρεσιών.

2. Η Επένδυση στην Έρευνα και Καινοτομία

Τα παραδοσιακά επιχειρηματικά μοντέλα έχουν, πλέον ξεπεραστεί.

Έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο οι επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο δημιουργούν νέα προϊόντα και νέες υπηρεσίες, καθιστώντας την καινοτομία βασικό πυλώνα της παραγωγικής και οικονομικής δραστηριότητας.

Η επένδυση στην καινοτομία είναι επένδυση στην πρόοδο, στην ανάπτυξη, στην ανταγωνιστικότητα, η οποία εγγυάται οφέλη για τις επιχειρήσεις, ποιότητα για τους πολίτες, ανάπτυξη για την οικονομία.

Η αξιοποίηση της καινοτομίας στην οικονομία αποτελεί τρόπο να δημιουργηθεί πλούτος περισσότερος από όσο αναλογικά θα δημιουργούνταν με βάση το συνολικά επενδεδυμένο κεφάλαιο και τη διαθέσιμη εργατική δύναμη.

Προς την κατεύθυνση αυτή δύο είναι οι βασικοί άξονες:

Ο πρώτος άξονας είναι η δημιουργία του κατάλληλου πλαισίου και των απαραίτητων προϋποθέσεων που ευνοούν και ενισχύουν την ανάπτυξη της καινοτομίας, με αξιολόγηση των κέντρων έρευνας και τεχνολογίας, με τη δημιουργία ζωνών καινοτομίας, με ερευνητικά κέντρα, με τεχνολογικά πάρκα, κ.α.

Και ο δεύτερος άξονας είναι η ενσωμάτωση της έρευνας, της τεχνολογίας και της καινοτομίας στην παραγωγική διαδικασία και η διάχυση των αποτελεσμάτων στην ελληνική οικονομία και κοινωνία, με στήριξη της ανάπτυξης των επιχειρήσεων με υψηλής έντασης γνώση, με την προώθηση στρατηγικών συνεργασιών, κ.ά.

3. Η Επένδυση στην Επιχειρηματικότητα

Θα πρέπει να καταστεί –επιτέλους– σαφές ότι η επιχειρηματικότητα (δηλαδή η ανθρώπινη ικανότητα συνδυασμού των άλλων συντελεστών παραγωγής για την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών) είναι σημαντική πηγή ανάπτυξης.

Συμβάλλει στη δημιουργία θέσεων εργασίας, στην ενθάρρυνση της οικονομικής δραστηριότητας, στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, στην ανάπτυξη και στην ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής.

Βασικοί άξονες δράσης θα πρέπει να είναι:

α) Η απο-ενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας, ώστε να μετατραπεί η νομοθεσία και η λειτουργία του κράτους σε φιλικότητα προς την επιχείρηση, αντιμετωπίζοντας αποτελεσματικά το παραεμπόριο, διασφαλίζοντας την ανταγωνιστική λειτουργία της αγοράς προς όφελος των πολιτών, και απεγκλωβίζοντας την αγορά από το ενδεχόμενο μονιμοποίησης των «έκτακτων εισφορών».

β) Η σταδιακή μείωση των φόρων, με προτεραιότητα στους έμμεσους φόρους, όπως ο ΦΠΑ και ο φόρος στα καύσιμα.

Αλλά και με μείωση των φόρων στο εισόδημα και στα κέρδη, αφού κανείς δεν επενδύει σε μια υπερφορολογημένη χώρα.

γ) Η σταδιακή μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, αφού η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό μη-μισθολογικού εργοδοτικού κόστους.

Και αυτό δεν επιβαρύνει μόνο τους εργοδότες, αλλά και τους εργαζόμενους, αφού αποθαρρύνει τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και ενθαρρύνει τη «μαύρη» εργασία.

4. Η Επένδυση σε ένα Ανταγωνιστικό Κράτος

Ένα αποτελεσματικό, σύγχρονο και δίκαιο κράτος, στο πλαίσιο της οικονομίας της αγοράς, μπορεί να αποτελέσει προωθητικό παράγοντα της οικονομικής ανάπτυξης και μιας ουσιαστικής και βιώσιμης κοινωνικής πολιτικής.

Κράτος που θα μεριμνά για τη βέλτιστη λειτουργία του μηχανισμού της αγοράς και την εξασφάλιση της μέγιστης οικονομικής αποτελεσματικότητας, την κοινωνικά δικαιότερη κατανομή του εισοδήματος και του παραγόμενου πλούτου και τη σταθεροποίηση της οικονομίας.

Βέβαια, το μείγμα αγοράς και κράτους μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τις περιστάσεις, τις ανάγκες και τις προτιμήσεις της κοινωνίας, αλλά ορίζεται στον ενδιάμεσο χώρο ανάμεσα στις απόψεις περί ελάχιστου και μέγιστου κράτους.

Η λειτουργία και η δομή του κράτους θα πρέπει να αντανακλά συνεπώς τα αιτήματα της σύγχρονης και ελεύθερης κοινωνίας για οικονομική αποτελεσματικότητα και κοινωνική δικαιοσύνη, ο συνδυασμός των οποίων καταλήγει σε μία μικτή οικονομία που καλύπτεται από τη φιλοσοφία του κοινωνικού φιλελευθερισμού.

Συνεπώς, το ελληνικό κράτος οφείλει να ξεφύγει από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος και να αποτελέσει δομικό συστατικό της αλλαγής του οικονομικού υποδείγματος της χώρας.

Βασικοί άξονες προς την κατεύθυνση αυτή θα πρέπει να είναι:

α) Η καταπολέμηση της διαφθοράς, καθώς σύμφωνα με μελέτη του Ιδρύματος Brookings η απώλεια δημοσίων εσόδων λόγω της διαφθοράς ανέρχεται τουλάχιστον στο 8% του ΑΕΠ, ενώ μία μέσου επιπέδου βελτίωση όσον αφορά την αντιμετώπισή της θα μείωνε το δημοσιονομικό έλλειμμα κατά 4% του ΑΕΠ.

β) Η εξάλειψη της γραφειοκρατίας με συγκεκριμένες δομικές πρωτοβουλίες όπως είναι:

η παροχή της δυνατότητας σε κάθε Έλληνα πολίτη να προμηθεύεται ότι δημόσιο έγγραφο τον αφορά, καταθέτοντας μόνο τον αριθμό της ταυτότητάς του, το ΑΦΜ του και το ΑΜΚΑ,
η ενοποίηση των μηχανισμών χρέωσης του πολίτη από το Δημόσιο και ο έντιμος συμψηφισμός εξόφλησης των υπολοίπων από και προς το Δημόσιο,
το ξεμπλοκάρισμα των επενδύσεων,
η κατάργηση των συν-αρμοδιοτήτων, και
η ενοποίηση των κατακερματισμένων αρμοδιοτήτων.

γ) Η έμφαση στην εξωστρέφεια, με την αξιοποίηση των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας και τη δημιουργία μίας νέας Γραμματείας Εξωστρέφειας.

δ) Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, με στροφή στην ποιότητα, με ταχύτερη απονομή Δικαιοσύνης και με την απλοποίηση της νομοθεσίας.

ε) Ο συντονισμός της παραγωγικής προσπάθειας στους τομείς που έχουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα, ώστε:

να αξιοποιήσουμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα με την ανάταξη της πρωτογενούς παραγωγής και τη μεταποίηση των προϊόντων της,
να χαράξουμε ξεκάθαρη ενεργειακή στρατηγική, και
να αξιοποιήσουμε τους δύο πιο ανταγωνιστικούς μας τομείς, τη Ναυτιλία και τον Τουρισμό.

Φίλες και Φίλοι Φοιτητές,

Τέτοιες, και αντίστοιχες, πρωτοβουλίες απαιτούνται για την ανάταξη και την ανάπτυξη της Οικονομίας.

Πρωτοβουλίες όμως που απουσιάζουν από το Κυβερνητικό «οπλοστάσιο».

Πλούσιο αναπτυξιακό «οπλοστάσιο» που όμως δεν αξιοποιείται από την Κυβέρνηση (ή δεν έχει αξιοποιηθεί μέχρι σήμερα αφού έχει αλλάξει η πολιτική ηγεσία), καθώς:

Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων εγκαταλείπεται ώστε να αντισταθμιστεί η σημαντική υστέρηση των δημοσίων εσόδων.

Η αγορά έχει «παγώσει», καθώς το δημόσιο έχει κηρύξει, ουσιαστικά, «στάση πληρωμών».

Το ΕΣΠΑ έχει βαλτώσει με αποτέλεσμα η χώρα από την 5η θέση σε απορροφήσεις κοινοτικών πόρων που ήταν τον περασμένο Σεπτέμβριο να βρίσκεται σήμερα στην 23η θέση.

Το ΤΕΜΠΜΕ αγγίζει τα όρια της αδράνειας, αφού το τρίμηνο Ιούνιος – Αύγουστος δανειοδοτήθηκαν 100 φορές λιγότερες μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2009.

Οι πρωτοβουλίες για ΣΔΙΤ και οι συμβάσεις παραχώρησης παραμένουν λεκτικό σχήμα.

Το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας παραμένουν ακόμα στις προθέσεις της Κυβέρνησης.

Ο Αναπτυξιακός Νόμος είναι εδώ και ένα χρόνο στα σκαριά, και απ’ ότι φαίνεται θα υπάρξουν και αλλαγές στο υπάρχον Κυβερνητικό Σχέδιο.

Και σ’ αυτή την ουσιαστική απουσία αναπτυξιακού προσανατολισμού οφείλουμε να συνυπολογίσουμε και την αναποτελεσματικότητα του ακολουθούμενου μείγματος δημοσιονομικής πολιτικής.

Αναποτελεσματικότητα, όπως αυτή καταδεικνύεται από την υστέρηση στα έσοδα, την βαθύτερη ύφεση, την εκτόξευση του πληθωρισμού, τη διόγκωση της ανεργίας.

Ανεργία που εκτιμάται, σύμφωνα με το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, ότι θα ανέλθει στο 14,5%.

Αυτή η αναποτελεσματικότητα καθιστά επιτακτική την αλλαγή του μείγματος οικονομικής πολιτικής, και όχι τη δημιουργία συνθηκών πολιτικής αναστάτωσης.

Καθιστά αναγκαία την προώθηση πολιτικών που επιτυγχάνουν το συγκερασμό της δημοσιονομικής προσαρμογής και της ανάταξης, αρχικά, και της ανάπτυξης, μεταγενέστερα, της Οικονομίας.

Πολιτικών που θα βγάλουν τη χώρα από το «Μνημόνιο» και την κρίση το ταχύτερο δυνατό.

Και που θα δημιουργήσουν ελπίδα στους πολίτες, και δη στους νέους πολίτες, και προοπτικές ανάπτυξης στην οικονομία.

Σας ευχαριστώ.

18Οκτ

Άρθρο στην Εφημερίδα CityPress – “Ρεαλιστικότητα Πολιτικών και Μαγικές Συνταγές”

Η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αφού τις αγνόησε επί 3 μήνες, αμφισβητεί τώρα τη ρεαλιστικότητα των προτάσεων της ΝΔ, μιλώντας για δήθεν «μαγικές συνταγές».

Καλεί, μάλιστα, την Αξιωματική Αντιπολίτευση να παρουσιάσει τις οικονομικές της εκτιμήσεις σε Οικονομολόγους.

Καλό θα ήταν, όμως, η Κυβέρνηση να παρουσιάσει σε Οικονομολόγους και τις δικές της εκτιμήσεις.

Να παρουσιάσει καταρχήν τις αποκλίσεις των στόχων για βασικά μεγέθη της Οικονομίας κατά τους πρώτους 5 μήνες υλοποίησης του «Μνημονίου», όπως είναι:

ο πληθωρισμός (το «Μνημόνιο» προέβλεπε 1,9%, το Προσχέδιο εκτιμά 4,6%, το Σεπτέμβριο ήταν στο 5,6%),
η ανεργία (το «Μνημόνιο» προέβλεπε 11,8%, το Προσχέδιο εκτιμά 11,6%, Τον Ιούλιο ήταν στο 12%),
τα έσοδα (το «Μνημόνιο» προέβλεπε αύξηση 13,7%, το Προσχέδιο εκτιμά αύξηση 8,7%, μέχρι Σεπτέμβριο ήταν στο 3,7%).

Να παρουσιάσει τις εκτιμήσεις της για την ύφεση του 2010, όπου προέβλεπε ύφεση 0,3% τον Ιανουάριο, 2% το Μάρτιο και 4% το Μαϊο.

Να παρουσιάσει, επίσης, και τις πολιτικές της για την ανάπτυξη, με την εγκατάλειψη βασικών αναπτυξιακών εργαλείων της Οικονομίας. Το ΕΣΠΑ είναι κολλημένο, το ΤΕΜΠΜΕ βούλιαξε, οι πρωτοβουλίες για ΣΔΙΤ και συμβάσεις παραχώρησης καρκινοβατούν, οι δημόσιες επενδύσεις είναι περιορισμένες κατά 30% σε σχέση με πέρυσι, Επενδυτικός Νόμος δεν υπάρχει.

Ήδη όμως διακεκριμένοι Οικονομολόγοι και εκπρόσωποι παραγωγικών φορέων έχουν αξιολογήσει τις κυβερνητικές προτάσεις.

Έκθεση του Ινστιτούτου Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) υπογραμμίζει ότι «η επιβολή έκτακτης εισφοράς στις επιχειρήσεις, ή η εξοικονόμηση πόρων 500 εκατ. ευρώ το ίδιο έτος από την εφαρμογή του «Καλλικράτη», δεν μπορούν να θεωρηθούν στη σημερινή συγκυρία ρεαλιστικές προτάσεις δημοσιονομικής προσαρμογής για το 2011» (Η Ελληνική Οικονομία, Τεύχος 03/10, Οκτώβριος, σελ. 44).

Η ίδια Έκθεση υπογραμμίζει ότι η υστέρηση εσόδων, μεταξύ άλλων, οφείλεται και «…στη θέσπιση υπεραισιόδοξων στόχων μετά τη λήψη των φορολογικών μέτρων, ενδεχομένως, λόγω της υποεκτίμησης της ελαστικότητας ζήτησης ως προς τις τιμές και ως προς το εισόδημα…».

Μελέτη του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) προχωρά στη διάκριση διαρθρωτικού και κυκλικού ελλείμματος, όπως κάνει και η πρόταση της ΝΔ, και ποσοτικοποιεί τα δύο μεγέθη σε αντίστοιχο ύψος με αυτό της πρότασης της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης (Οικονομικές Εξελίξεις, Τεύχος 12, Μάιος 2010).

Οι παραγωγικοί φορείς διαπιστώνουν ότι το «Μνημόνιο» οδηγεί στον φαύλο κύκλο της ανατροφοδοτούμενης ύφεσης. Προτείνουν «διαπραγμάτευση με στόχο την επιμήκυνση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής», «ευελιξία στην εφαρμογή του Μνημονίου», «άμεση απεμπλοκή από τους όρους του».

Από τα ανωτέρω, αντιλαμβάνεται κανείς πως, εκ του αποτελέσματος, η τελευταία που δικαιούται να ομιλεί για ρεαλιστικότητα πολιτικών και για «μαγικές συνταγές» είναι η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.