«Με αφορμή σχόλια και δημόσιες τοποθετήσεις, επώνυμες αλλά τις περισσότερες φορές ανώνυμες, φορέων, δημοσιογράφων και πολιτών, για τη στάση των Βουλευτών του Νομού σχετικά με την έναρξη λειτουργίας των διοδίων στην περιοχή της Αγίας Τριάδας Μώλου, θα ήθελα να κάνω τις ακόλουθες επισημάνσεις:

1^η. Η Κύρωση της «Σύμβασης Παραχώρησης του Έργου της Μελέτης, Κατασκευής, Χρηματοδότησης, Λειτουργίας, Συντήρησης και Εκμετάλλευσης του Αυτοκινητόδρομου Κεντρικής Ελλάδος (Ε65)» (Αρ. Φύλλου 168, Νόμος 3597/2007) δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 25 Ιουλίου 2007. Ημερομηνία κατά την οποία δεν είχα εκλεγεί ακόμη Βουλευτής.

2^η. Παρά ταύτα, επειδή τα 2 μεγάλα πολιτικά κόμματα ψήφισαν τη σχετική Σύμβαση, σεβόμενος και τους Νόμους του Κράτους, επιδιώκω την εφαρμογή τους ή, όπου είναι εφικτό, τη διόρθωσή τους μέσω της σχετικής κοινοβουλευτικής διαδικασίας.

Σύμφωνα λοιπόν με τη Σύμβαση «οι σταθμοί διοδίων (μετωπικοί ή πλευρικοί) θα τίθενται σε λειτουργία και εκμετάλλευση μόνο εφ’ όσον ολόκληρο το αντίστοιχο υποτμήμα έχει ολοκληρωθεί και παραδοθεί προς χρήση.»

Και συνεχίζει: «Στο συγκεκριμένα Τμήμα ΠΑΘΕ / Σκάρφεια – Λαμία: Υποτμήμα χ.θ. 0+000 (Σκάρφεια) έως χ.θ. 27+500 (Α.Κ.Ροδίτσας): θέση σταθμού διοδίων μεταξύ Α/Κ Μώλου – Α/Κ Θερμοπυλών. Η είσπραξη διοδίων στο εν λόγω μετωπικό σταθμό καλύπτει και τη διαδρομή εντός του τμήματος του Ε65 χ.θ. 0+000 έως χ.θ. 6+000 (Α/Κ Λαμίας).»

Αυτά όμως τα έργα δεν έχουν ολοκληρωθεί με αποκλειστική ευθύνη της παρούσας Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Κυβέρνηση η οποία έχει ουσιαστικά σταματήσει κάθε δημόσια επένδυση στο Νομό Φθιώτιδας, όπως άλλωστε και σε ολόκληρη τη χώρα.

3^η. Η Κυβέρνηση όμως δεν έχει προχωρήσει και στην ολοκλήρωση του αντίστοιχου παράδρομου, η κατασκευή του οποίου είναι ευθύνη του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.

Αυτό επιβεβαιώνεται και σε Απάντηση σε σχετική Ερώτηση που είχα καταθέσει προς το Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων (4 Οκτωβρίου) σχετικά με την πορεία υλοποίησης των δημοσίων έργων στο Νομό Φθιώτιδας.

Στην απάντησή του (18 Νοεμβρίου) το Υπουργείο αναφέρει ότι «απομένει η ολοκλήρωση κατασκευής παράπλευρης οδού, μήκους 2,00 χλμ., στο τμήμα Σκάρφεια-Θερμοπύλες. Στο εν λόγω τμήμα ενώ ο αυτοκινητόδρομος έχει δοθεί στην κυκλοφορία από το 2008, η διαπλάτυνση και η ολοκλήρωση της παράπλευρης οδού έχει καθυστερήσει.»

4^η. Για το συγκεκριμένο θέμα των διοδίων έχω τοποθετηθεί δημόσια και ξεκάθαρα με σχετικό Δελτίο Τύπου (22 Νοεμβρίου). Δελτίο Τύπου στο οποίο ανέφερα:

«Ο πολλαπλασιασμός των διοδίων και μάλιστα εκεί που δεν πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις (ολοκλήρωση κύριου αυτοκινητόδρομου και συνοδών έργων), δεδομένης και της δυσμενούς τρέχουσας οικονομικής και κοινωνικής συγκυρίας, αποτελεί ένα ακόμη φορτίο για τον Έλληνα πολίτη.

Φορτίο που γίνεται επαχθέστερο με την προσθήκη νέων διοδίων στο Νομό Φθιώτιδας, χωρίς να έχουν προηγουμένως ολοκληρωθεί τα προβλεπόμενα εκ των συμβάσεων έργα.»

Η Επέτειος της ανατίναξης της Γέφυρας του Γοργοποτάμου, έχει καθιερωθεί να εορτάζεται από την Ελληνική Πολιτεία ως Ημέρα Πανελλήνιου Εορτασμού της Εθνικής Αντίστασης.

Η ανατίναξη της Γέφυρας του Γοργοποτάμου, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Εθνική Αντίσταση εναντίον των γερμανικών στρατευμάτων, αποτελεί σύμβολο ενότητας και ομοψυχίας του Ελληνικού Έθνους. Ενωμένοι όλοι οι Έλληνες, οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ, του ΕΔΕΣ και οι συμμαχικές δυνάμεις, αναπτέρωσαν το ηθικό της κατεχόμενης Ελλάδας και προκάλεσαν το θαυμασμό των κατεχόμενων λαών της Ευρώπης. Δεν είναι, λοιπόν, διόλου τυχαίο, που η επιχείρηση της ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοποτάμου συγκαταλέγεται ως μία από τις σημαντικότερες πράξεις αντίστασης στην κατεχόμενη Ευρώπη, την περίοδο του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου.

Το γεγονός αυτό, το οποίο θεωρείται ως κορυφαίο επίτευγμα της νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας, αποτελεί διαχρονική διδαχή για όλους τους Έλληνες.

Μας παραδειγματίζει και υπενθυμίζει πως ο Ελληνικός λαός όταν συνεργάζεται και αγωνίζεται ενωμένος, μεγαλουργεί.

 Μας διδάσκει πως σε περιόδους κρίσεως, όπως η τρέχουσα, εσωτερικοί φανατισμοί και πάθη, θα πρέπει να παραμερίζονται για το καλό της πατρίδας.

Η Επέτειος της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου, αποτελεί διαχρονικό σημείο αναφοράς για την κατάκτηση και την εδραίωση της δημοκρατίας στον τόπο μας. Αποτελεί αδιάψευστο σύμβολο ανιδιοτελούς κοινωνικού αγώνα. Η εξέγερση των χιλιάδων νέων, φοιτητών και μη, μετέδωσε στη χώρα μηνύματα αγωνιστικής διεκδίκησης για την ελευθερία και τα δημοκρατικά ιδεώδη, όπως η ισονομία και η ισοπολιτεία. Μηνύματα που, τότε, συνοψίστηκαν στις λέξεις: «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία».

Σήμερα, 37 χρόνια μετά, μηνύματα που τότε εκφράστηκαν για πρώτη φορά αποκτούν εκ νέου νόημα, προσλαμβάνοντας ένα νέο, πλην όμως εξίσου σημαντικό περιεχόμενο. Η σημερινή γενιά των νέων, μέσα σε ένα περιβάλλον απογοήτευσης, πιάνει ξανά το νήμα από την αρχή. Προσηλωμένη στα δημοκρατικά ιδεώδη, καλείται να μετουσιώσει σε πράξη τα οράματα εκείνης της εποχής και να μη βουλιάξει «στο σκοτάδι της εθνικής κατάθλιψης» και απελπισίας. Η Ιστορία, άλλωστε, έχει καταδείξει πως οι κοινωνικοί αγώνες έχουν συνέχεια, δε σταματούν ποτέ, και όποιος αγωνίζεται δεν έχει καιρό να απελπιστεί.

Η 28^η Οκτωβρίου αποτελεί ιστορική ημέρα. Ημέρα μνήμης και τιμής στους ήρωες του ΄40, που έγραψαν άλλη μια λαμπρή σελίδα της Ελληνικής Ιστορίας.

Οι Έλληνες του «ΟΧΙ» κατήγαγαν την πρώτη πραγματική ήττα των δυνάμεων του Άξονα χάρη στην αυταπάρνηση, τη φιλοπατρία και τον ηρωισμό τους. Κανένας λαός, σε εκείνους τους δύσκολους καιρούς, δεν έδειξε ηρωισμό αντίστοιχο του λαού της μικρής σε πλούτο και μέγεθος, αλλά πλούσιας σε θάρρος χώρας μας. Η ουσιαστική συμβολή της Ελλάδας ήταν δυσανάλογη με την έκταση της χώρας, αλλά ήταν αντίστοιχη του ήθους και του φρονήματος των Ελλήνων. Φρόνημα, χάρη στο οποίο η Ελλάδα την ημέρα εκείνη έγινε η χώρα των μεγάλων πράξεων και των ηρώων.

Όπως και το 1940, έτσι και σήμερα, η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική πρόκληση. Σε ώρες βαθιάς και παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, οι Έλληνες σήμερα καλούνται να στείλουν τα δικά τους μηνύματα. Μηνύματα ισχυρά και κρυστάλλινα, εντός και εκτός χώρας, για τα εθνικά θέματα και τα οικονομικά ζητήματα.

Οι Έλληνες του 1940 τα κατάφεραν. Οι Έλληνες του 2010 μπορούν να τα καταφέρουν. Γιατί το «ΟΧΙ» είναι μια μικρή λέξη, που λίγοι όμως έχουν το θάρρος να την προφέρουν. Και ο λαός αυτός δεν φοβίζεται, δεν εκβιάζεται και ξέρει πάντα να λέει «ΟΧΙ» όταν πρέπει.

Η 24^η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί παγκοσμίως ως η ημέρα επετειακού εορτασμού της ίδρυσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ). Ενός διεθνούς οργανισμού, ο οποίος συστάθηκε μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου (1945) και αποτέλεσε το εφαλτήριο μίας προσπάθειας 51, αρχικά, κρατών για την εδραίωση και διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας.

Σήμερα, 65 χρόνια μετά τη συγκρότησή του, αριθμώντας πλέον 192 κράτη-μέλη, ο ΟΗΕ εξακολουθεί να δραστηριοποιείται στην κατεύθυνση της ανάπτυξης φιλικών σχέσεων μεταξύ των κρατών, τηρώντας τις βασικές του αρχές. Αρχές, που εδράζονται στην κυρίαρχη ισότητα όλων των μελών του, στην επιδίωξη της διεθνούς συνεργασίας για την επίλυση των διεθνών προβλημάτων, στην αποφυγή συγκρούσεων, στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην προώθηση της δημοκρατίας, στην αναβάθμιση του βιοτικού επιπέδου όλων των λαών του κόσμου, στην προστασία του περιβάλλοντος.

Ωστόσο, παρά τη δραστηριοποίηση και τις πρωτοβουλίες του Οργανισμού, οι ένοπλες και καταστροφικές συγκρούσεις, η εξάπλωση της τρομοκρατίας, η διεύρυνση της φτώχειας, τα συχνά φαινόμενα καταπάτησης των ανθρώπινων δικαιωμάτων, η αλόγιστη εκμετάλλευση του περιβάλλοντος και άλλα νοσηρά φαινόμενα, τα οποία εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν μεγάλο μέρος της σύγχρονης παγκόσμιας πραγματικότητας, καθιστούν το ρόλο του ΟΗΕ στις μέρες μας εξίσου επίκαιρο, σημαντικό και αναγκαίο και υπογραμμίζουν την ανάγκη ενδυνάμωσης του ρόλου του.

Τα Ηνωμένα Έθνη, μπροστά στις σύγχρονες διεθνείς επιταγές, καλούνται να ισχυροποιήσουν τον θεσμικό τους ρόλο και τη δράση τους, επιδιώκοντας την ενίσχυση της συνοχής και της συνεργασίας μεταξύ των κρατών, για την αντιμετώπιση μιας σειράς νέων παγκόσμιων προκλήσεων.

Η Παγκόσμια Ημέρα της Αγρότισσας εορτάζεται στις 15 Οκτωβρίου κάθε χρόνου. Την ημέρα αυτή τιμάται η αγρότισσα, η ηρωίδα της υπαίθρου, για τον πολύπλευρο ρόλο που επιτελεί και την ουσιαστική συμβολή της στην οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη των αγροτικών περιοχών, και του τόπου γενικότερα.

Στη χώρα μας, που οι Ελληνίδες αγρότισσες αποτελούν το 42,8% του ενεργού αγροτικού πληθυσμού, η προσφορά τους είναι ανεκτίμητη στη γεωργική οικονομία, στην ανάπτυξη της υπαίθρου, στη συνοχή του κοινωνικού ιστού και στη διατήρηση των παραδόσεων και της λαϊκής μας κληρονομιάς.

Ειδικά στις μέρες μας που ο ρόλος της αγρότισσας δεν περιορίζεται σε εκείνο της βοηθού στις αγροτικές εργασίες, αλλά επεκτείνεται σε ρόλο υπεύθυνο, ο οποίος καλύπτει ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, η παρουσία της έρχεται πλέον δυναμικά στο προσκήνιο.

Στο νέο αυτό μοντέλο ανάπτυξης, η Ελληνίδα αγρότισσα πρωτοπορεί στην προσπάθεια τόνωσης της γυναικείας επιχειρηματικότητας στην ύπαιθρο, μέσω της δημιουργίας συνεταιριστικών οργανώσεων, που σκοπό έχουν την προώθηση των ελληνικών, παραδοσιακών, γεωργοκτηνοτροφικών προϊόντων. Ήδη στη χώρα μας, λειτουργούν 130 περίπου γυναικείοι συνεταιρισμοί, οι οποίοι ασχολούνται με την μεταποίηση των γεωργικών προϊόντων, την κατασκευή οικοτεχνημάτων και τον αγροτουρισμό, ενισχύοντας έτσι την παραγωγικότητα της ελληνικής υπαίθρου.

Στο δύσκολο και πολυδιάστατο έργο της Ελληνίδας αγρότισσας, η Πολιτεία οφείλει να σταθεί αρωγός και σύμμαχος στην ίδια και τις πρωτοβουλίες της, βελτιώνοντας τη θέση της στην κοινωνία. Ειδικά εν τω μέσω των κρίσιμων οικονομικών συνθηκών που διέρχεται η χώρα μας, κρίνεται επιτακτική η ανάγκη στόχευσης στη δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών, υποδομών και κινήτρων για τη διατήρηση της ελληνικής υπαίθρου «εν ζωή», ώστε η Ελληνίδα αγρότισσα και ο αγροτικός πληθυσμός εν γένει, να συνεχίσει να διαμένει στον τόπο του και να συμβάλλει κατ’ αυτόν τον τρόπο στην ανάπτυξη της ελληνικής περιφέρειας.

Η 1^η Οκτωβρίου κάθε χρόνου έχει καθιερωθεί από τον ΟΗΕ ως η «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία». Ο εορτασμός της ημέρας αυτής αποτελεί ευκαιρία, αφενός ανάδειξης των ηλικιωμένων ως απαραίτητου συστατικού για την ενδυνάμωση του κοινωνικού κεφαλαίου, και αφετέρου, επισήμανσης των προβλημάτων που αφορούν σε αυτή την ευαίσθητη κοινωνική ομάδα.

Οι συμπολίτες μας της «τρίτης ηλικίας» δεν αποτελούν τους απόμαχους της ζωής, αλλά σημαντικούς συντελεστές και πολύτιμη δεξαμενή γνώσεων και εμπειριών, που μπορούν να συμβάλλουν στην πρόοδο και τη συνοχή της κοινωνίας.

Με σεβασμό στην σημαντική προσφορά τους, η Πολιτεία οφείλει να κατευθύνει τις πολιτικές της προς τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ηλικιωμένων, ενισχύοντας το δικαίωμα σε αξιοπρεπή διαβίωση, μέσω της οικονομικής και κοινωνικής στήριξης, τη διευκόλυνση της πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας, φροντίδας και κοινωνικής πρόνοιας και παράλληλα, επιδιώκοντας μία πιο ενεργή συμμετοχή των ηλικιωμένων στην εξέλιξη της κοινωνίας μας.

Δυστυχώς, σήμερα στη χώρα μας, η κοινωνική ομάδα της «τρίτης ηλικίας», βιώνει τη χειρότερή της εποχή, δεδομένης τόσο της δραματικής μείωσης των ήδη χαμηλών συντάξεων, όσο και της φοροεπιδρομής, άμεσης και έμμεσης.

Αποτελεί, λοιπόν, υποχρέωση της Πολιτείας και όλων μας, να ενθαρρύνουμε πολιτικές και προγράμματα που θα διασφαλίζουν στην πράξη μια ζωή με αξιοπρέπεια και δικαιώματα, όπου το άτομο της «τρίτης ηλικίας» θα νοιώθει ότι η διά βίου προσφορά του αποτιμάται σωστά, η γνώση και η εμπειρία του αξιοποιείται και η ιδιαιτερότητά του αναγνωρίζεται.