Συνεντεύξεις Archives | Σελίδα 32 από 58 | Χρήστος Κων. Σταϊκούρας

04Σεπ

Συνέντευξη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ – “Ο «κόφτης» έχει ήδη ενεργοποιηθεί” | 4.9.2016

Κύριε Σταϊκούρα, η αξιολόγηση που έχει μπροστά της η Κυβέρνηση τώρα τον Σεπτέμβριο θα είναι μία δύσκολη αξιολόγηση;

Θα είναι μία δύσκολη αξιολόγηση, γιατί περικλείει πρόσθετες δεσμεύσεις τις οποίες ανέλαβε η Κυβέρνηση και περιλαμβάνονται στο Συμπληρωματικό Μνημόνιο του Ιουνίου, το οποίο φυσικά και αποφεύγει να καταθέσει στη Βουλή.

Βέβαια, για την Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ τίποτα δεν είναι δύσκολο, αφού από δήθεν πολέμιοι των Μνημονίων, χωρίς ηθικές αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες, ψηφίζουν τα πάντα, αρκεί να παραμείνουν, λίγο ακόμη, στην εξουσία.

Στην άτυπη Σύνοδο των ΥΠΟΙΚ της ευρωζώνης, στις 9 Σεπτεμβρίου, θα ξεκλειδώσει η υποδόση των 2,8 δισ. ευρώ ως αποτέλεσμα της εφαρμογής των προαπαιτούμενων και των συμφωνηθέντων;

Εύχομαι αυτό να συμβεί, γιατί το έχει ανάγκη, πρωτίστως, η πραγματική οικονομία, αφού ένα σημαντικό μέρος της υποδόσης θα «κατευθυνθεί» για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, οι οποίες, επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, αυξήθηκαν κατά 88%!

Δυστυχώς όμως, παρατηρούνται και πάλι καθυστερήσεις στην υλοποίηση των προαπαιτούμενων.

Υπενθυμίζεται ότι η 7μηνη καθυστέρηση ολοκλήρωσης της 1^ης αξιολόγησης κόστισε ακριβά στη χώρα και τους πολίτες: τα δημοσιονομικά – κυρίως φορολογικά – μέτρα αυξήθηκαν και ανέρχονται πλέον στα 9 δισ. ευρώ, ενώ επιβλήθηκαν νέες, επώδυνες και ταπεινωτικές υποχρεώσεις, όπως είναι ο οριζόντιος και αυτόματος μηχανισμός δημοσιονομικής προσαρμογής και το υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων, διάρκειας ζωής ενός αιώνα.

Μιας και αναφερθήκατε στον κόφτη, πιστεύετε ότι η Κυβέρνηση θα καταφέρει, τελικά, να ανταπεξέλθει στις δημοσιονομικές υποχρεώσεις που έχει αναλάβει ώστε αυτός να μην ενεργοποιηθεί;

Κα. Αδηλίνη, ήδη έχει ενεργοποιηθεί.

Όταν η Κυβέρνηση «κρατάει» χαμηλά τις δαπάνες, τόσο τις πρωτογενείς όσο και του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, ώστε να δείξει ότι επιτυγχάνει τους δημοσιονομικούς στόχους, ουσιαστικά εφαρμόζει έναν οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη».

Αυτή μάλιστα η «αυστηρή δίαιτα» επιβάλλεται, μεταξύ άλλων, και σε ευαίσθητους τομείς, όπως είναι η κοινωνική προστασία, τα επιδόματα πολυτέκνων, οι δαπάνες περίθαλψης κ.α.

Με λίγα λόγια, οι πομφόλυγες για δήθεν αριστερή κοινωνική ευαισθησία έχουν «πάει περίπατο».

Ελπίζω η κατάσταση αυτή να αλλάξει το 2^ο εξάμηνο του έτους και να περιορισθεί η εσωτερική στάση πληρωμών.

Βέβαια, δυστυχώς, η αποπληρωμή όλων των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου μετατίθεται, στην καλύτερη περίπτωση, για το 2017.

Υπενθυμίζεται ότι την περίοδο 2013-2014, επιτυγχάνονταν πρωτογενή πλεονάσματα, μειώνοντας όμως ταυτόχρονα και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, κατά περίπου 6 δισ. ευρώ μέσα σε 2 χρόνια.

Σήμερα, αυτές οι ληξιπρόθεσμες οφειλές υπερβαίνουν τα 7,2 δισ. ευρώ!

Κύριε Σταϊκούρα ο πρόεδρος της ΝΔ, δηλώνει ότι στη ΔΕΘ δεν θα υποσχεθεί και δεν θα τάξει. Που θα κινηθεί; Δεν θα κάνει εξαγγελίες;

Ο Πρόεδρος της ΝΔ θα καταθέσει έναν ρεαλιστικό, τεκμηριωμένο και κοστολογημένο οδικό χάρτη εξόδου της χώρας από την κρίση, που θα στοχεύει στη βιώσιμη ανάπτυξη, στη δημιουργία θέσεων εργασίας και στην κοινωνική συνοχή.

Αυτός ο οδικός χάρτης, ο οποίος θα συνδυάζει την οικονομική αποτελεσματικότητα με την κοινωνική δικαιοσύνη, θα εδράζεται, μεταξύ άλλων, στην εμπροσθοβαρή υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, στην υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων, στην ενίσχυση της ρευστότητας της πραγματικής οικονομίας και στην αλλαγή του μίγματος της δημοσιονομικής πολιτικής, με τη σταδιακή μείωση συγκεκριμένων φορολογικών συντελεστών.

Όπως έχω ήδη και κατά το παρελθόν αναφέρει, αυτό μπορεί να επιτευχθεί:

α) με την περαιτέρω ενίσχυση των κανόνων δημοσιονομικής πειθαρχίας,

β) με την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, όπως έγινε το 2014 όταν και είχαμε τις πρώτες στοχευμένες μειώσεις φορολογικών συντελεστών,

γ) με την αξιοποίηση δημοσιονομικών ισοδυνάμων από την πλευρά των δαπανών, όπως είναι η μείωση των λειτουργικών εξόδων, η αξιολόγηση των δαπανών, ο αυστηρότερος έλεγχος της εκτέλεσης των προϋπολογισμών φορέων της Γενικής Κυβέρνησης κ.α.,

δ) με τον περιορισμό της φοροδιαφυγής, μέσα και από την εκτεταμένη χρήση πλαστικού χρήματος και τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, και

ε) με τη μείωση των μεσομακροπρόθεσμων στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα, στο ύψος του 2% του ΑΕΠ.

Γίνεται πολύς λόγος για τον ΕΝΦΙΑ, ένα φόρο που θέσπισε η ΝΔ και συνέχισε ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο υπουργός κ. Αλεξιάδης δήλωσε προ ημερών ότι το 92% των εκκαθαριστικών ή δεν θα πληρώσει καθόλου ή θα πληρώσει λίγο ή και τον ίδιον με πέρσι ΕΝΦΙΑ. Συμφωνείτε;

Καταρχήν να θυμίσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταργούσε το ΕΝΦΙΑ. Φόρος που πράγματι επιβλήθηκε από την προηγούμενη Κυβέρνηση, με την κατάργηση όμως – σε δύο φάσεις – του ΕΕΤΗΔΕ («χαρατσιού»), μειώνοντας τη συνολική επιβάρυνση περίπου κατά 30% από τα επίπεδα του 2012.

Συνεπώς, και σε αυτή τη δέσμευση, η Κυβέρνηση είναι πλήρως αναξιόπιστη.

Σε ότι αφορά τις εφετινές επιβαρύνσεις, το 36% των φυσικών προσώπων, ή περίπου 2.275.000 πολίτες, θα πληρώσουν υψηλότερο ΕΝΦΙΑ, λόγω της μείωσης του αφορολόγητου ορίου για τον συμπληρωματικό φόρο, του υπερδιπλασιασμού των συντελεστών υπολογισμού του συμπληρωματικού φόρου, της κατάργησης της έκπτωσης για τα μη ηλεκτροδοτούμενα και κενά ακίνητα, της αύξησης του συντελεστή υπολογισμού του κύριου φόρου για τα οικόπεδα.

Ενώ, 7 στα 10 νομικά πρόσωπα θα πληρώσουν περισσότερο φόρο, και μάλιστα για περίπου 7.000 επιχειρήσεις η επιπλέον επιβάρυνση υπερβαίνει τα 1.000 ευρώ.

Αυτή είναι η αλήθεια, σύμφωνα με τα στοιχεία της Κυβέρνησης.

Σε κάθε περίπτωση, στόχος πρέπει να είναι η σταδιακή μείωση του ΕΝΦΙΑ.

Θα βλέπατε σενάριο πρόωρων εκλογών, καίτοι ο πρωθυπουργός το έχει αποκλείσει;

Η Κυβέρνηση, το φθινόπωρο, θα βρεθεί αντιμέτωπη με τα ψεύδη και την διαχειριστική της ανεπάρκεια.

Ως εκ τούτου, ενδέχεται ο κ. Πρωθυπουργός, κατά πάγια πρακτική, να επιχειρήσει να «μετακυλίσει» το πρόβλημα διά εκλογών στους πολίτες, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις.

Άλλωστε, ο κ. Τσίπρας έχει δώσει επανειλημμένως εξετάσεις στο «άλλα λέω και άλλα κάνω».

Ποια η θέση της ΝΔ απέναντι στο θέμα Γεωργίου και τις πιέσεις από την Ε.Ε;

Η ΝΔ, σταθερά και διαχρονικά, δεν παρεμβαίνει και δεν σχολιάζει τη δικαστική εξέλιξη υποθέσεων. Ούτε όμως αποδέχεται παρεμβάσεις και υποδείξεις οιονδήποτε άλλων, εντός και εκτός χώρας.

Επίσης, η ΝΔ στηρίζει τη θεσμική και λειτουργική ανεξαρτησία θεσμών, όπως είναι η ΕΛΣΤΑΤ. Κάτι που έπραξε και ως Κυβέρνηση μετά το 2012, όταν είχε ήδη δημιουργηθεί η συγκεκριμένη αρχή.

Σε ότι αφορά τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας το 2009, η θέση μας είναι συγκεκριμένη και σταθερή. Έχει αποτυπωθεί στην πρόταση για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής που κατέθεσε το 2010 και επανέλαβε το 2015 το σύνολο των τότε κοινοβουλευτικών ομάδων της. Αυτή η πρόταση περιγράφει την άρνηση, στις αρχές του 2009, των κομμάτων της τότε αντιπολίτευσης, στην πρόσκληση του κ. Καραμανλή, να υπάρξει εθνική συνεννόηση για να αντιμετωπισθεί το «τσουνάμι» από την παγκόσμια οικονομική κρίση. Καταγράφει τη λυσσαλέα πολεμική, εντός και εκτός Βουλής, στη δέσμη μέτρων που ελήφθησαν το 1^ο εξάμηνο του 2009 για τη δημοσιονομική σταθεροποίηση. Θυμίζει τις προεκλογικές υποσχέσεις και τις μετεκλογικές πράξεις του τότε ΠΑΣΟΚ για επεκτατική δημοσιονομική πολιτική στο πλαίσιο της λογικής του «λεφτά υπάρχουν». Τεκμηριώνει το πώς ένα υπαρκτό και χρονίζον πρόβλημα χρέους της χώρας, με τις πράξεις και παραλείψεις του ΠΑΣΟΚ, μετατράπηκε σε κρίση δανεισμού.

Σε αυτούς τους πολιτικούς χειρισμούς ήρθε να προστεθεί η πρωτοβουλία της ηγεσίας της ΕΛΣΤΑΤ να αλλάξει τις μεθοδολογίες μέτρησης (αναταξινομήσεις λογαριασμών κ.α). Υπενθυμίζω ότι οι χειρισμοί αυτοί έχουν αποτελέσει αντικείμενο κριτικής από πρώην Υπουργούς του ΠΑΣΟΚ και σημερινούς θεσμικούς παράγοντες του οικονομικού συστήματος της χώρας.

Συνεπώς, επί της πολιτικής διάστασης, η Νέα Δημοκρατία έχει διατυπωμένη, τεκμηριωμένη, συλλογική θέση.

Η προσπάθεια πολιτικών κομμάτων και άλλων κύκλων να μετακυλήσουν στη ΝΔ και τον κ. Κ. Καραμανλή την ευθύνη για τις δυσμενείς εξελίξεις και να δημιουργήσουν δήθεν εσωκομματικό πρόβλημα, είναι εμφανώς σκόπιμη και παντελώς αυθαίρετη. Ματαιοπονούν. Οι πολίτες στη συντριπτική πλειονότητά τους έχουν αντιληφθεί τη ροή των γεγονότων.

Πιστεύω ότι αν στήριζαν έμπρακτα τη λειτουργία των θεσμών και διδάσκονταν ουσιαστικά από την τουλάχιστον μεταπολεμική, οικονομική αλλά και πολιτική ιστορία της χώρας θα υπήρχε μεγαλύτερη ωφέλεια για την πατρίδα μας.

Καθώς ο πολυσυζητημένος διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες τελείωσε θα ήθελα να μου πείτε γιατί άκουσα και τις δύο απόψεις. Τελικά, η ΝΔ αν γίνει κυβέρνηση θα καταργήσει τις άδειες που δόθηκαν ή θα δώσει και άλλες επιπλέον;

Η θέση της ΝΔ επί του διαγωνισμού καθώς και οι προτάσεις της είναι συγκεκριμένες:

Η Κυβέρνηση δημιουργεί ένα «γκρίζο» καθεστώς στο χώρο των μέσων ενημέρωσης, με στόχο το ολιγοπώλιο καναλιών και το μονοπώλιο στην ενημέρωση των πολιτών.

Η Κυβέρνηση της ΝΔ θα καταργήσει το «νόμο Παππά» αποκαθιστώντας το ρόλο του ΕΣΡ, όπως άλλωστε επιβάλλει το Σύνταγμα και θα προκηρύξει νέα διαδικασία αδειοδότησης.

Στόχος μας η απελευθέρωση του πεδίου με πλαίσιο κανόνων ποιότητας και απόλυτη διαφάνεια σε όλα.

27Αυγ

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Αγορά” | 27.8.2016

“Η ΝΔ έχει ζητήσει Εξεταστική για την ΕΛΣΤΑΤ από το 2010”

Η Νέα Δημοκρατία ετοιμάζεται να παρουσιάσει στην ΔΕΘ το οικονομικό της πρόγραμμα. Ποια είναι εκείνα τα στοιχεία που θα το καταστήσουν καινοτόμο αλλά και αξιόπιστο; Θα ανακοινώσετε στη ΔΕΘ περικοπές φόρων;

Το οικονομικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας θα είναι ρεαλιστικό, τεκμηριωμένο και κοστολογημένο. Θα στοχεύει στη βιώσιμη ανάπτυξη, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την κοινωνική συνοχή. Θα συνδυάζει την οικονομική αποτελεσματικότητα με την κοινωνική δικαιοσύνη. Και αυτά θα επιτευχθούν με ένα άλλο μείγμα οικονομικής πολιτικής, με εμπροσθοβαρή υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και αποκρατικοποιήσεων και με ενίσχυση της ρευστότητας της πραγματικής οικονομίας.

Σε ότι αφορά τη δημοσιονομική πολιτική, η Νέα Δημοκρατία θα προτείνει τη σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί: α) με την περαιτέρω ενίσχυση των κανόνων δημοσιονομικής πειθαρχίας, β) με την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, όπως έγινε το 2014 όταν και είχαμε τις πρώτες στοχευμένες μειώσεις φορολογικών συντελεστών, γ) με την αξιοποίηση δημοσιονομικών ισοδυνάμων από την πλευρά των δαπανών, όπως είναι η μείωση των λειτουργικών εξόδων, η αξιολόγηση των δαπανών, ο αυστηρότερος έλεγχος της εκτέλεσης των προϋπολογισμών φορέων της Γενικής Κυβέρνησης κ.α., δ) με τον περιορισμό της φοροδιαφυγής, μέσα και από την εκτεταμένη χρήση πλαστικού χρήματος και τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, και ε) με τη μείωση των μεσομακροπρόθεσμων στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα, στο ύψος του 2% του ΑΕΠ.

Η Κυβέρνηση κάνει λόγο για ανάπτυξη τους επόμενους μήνες και μάλιστα αναφέρει πως το επτάμηνο του 2016 υπήρξαν 250.000 νέες θέσεις εργασίας. Πως το σχολιάζετε;

Η αλήθεια είναι ότι η Ελληνική οικονομία είναι η μόνη στην Ευρώπη που παραμένει σε ύφεση τα 4 τελευταία τρίμηνα. Αυτό είναι το οδυνηρό «αποτύπωμα» των αριστερών εμμονών, του λανθασμένου μείγματος δημοσιονομικής πολιτικής, της εσωτερικής στάσης πληρωμών, της ανικανότητας και ατολμίας στην υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, των παλινωδιών και υστερήσεων στην πραγματοποίηση αποκρατικοποιήσεων, της καθυστερημένης ολοκλήρωσης της πρώτης αξιολόγησης του προγράμματος.

Το αποτέλεσμα είναι «λουκέτα» σε πολλές επιχειρήσεις και απώλεια θέσεων εργασίας. Ενδεικτικά, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΓΕΜΗ, το 1^ο εξάμηνο του έτους, οι συστάσεις νέων επιχειρήσεων ήταν μειωμένες κατά 17% και οι διαγραφές υφιστάμενων επιχειρήσεων αυξημένες κατά 42% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2015.

Η Κυβέρνηση όμως είναι αισιόδοξη για την εκτέλεση του Προϋπολογισμού…

Η Κυβέρνηση θριαμβολογεί και για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, η οποία όμως στηρίζεται στη «στάση πληρωμών» που η ίδια έχει κηρύξει.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου υπερβαίνουν τα 7,2 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 88% από το τέλος του 2014!

Δηλαδή, προκειμένου η Κυβέρνηση να δείξει ότι επιτυγχάνει τους δημοσιονομικούς της στόχους, εφαρμόζει, μέχρι σήμερα, στο σκέλος των δαπανών, έναν οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη».

Υπενθυμίζω ότι την περίοδο 2013-2014, επιτυγχάνονταν πρωτογενή πλεονάσματα, μειώνοντας όμως ταυτόχρονα και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές, κατά 6 δισ. ευρώ μέσα σε 2 χρόνια.

Στο πλαίσιο αυτό βλέπετε εκλογικό αιφνιδιασμό από τον Αλέξη Τσίπρα;

Η Κυβέρνηση, το φθινόπωρο, θα βρεθεί αντιμέτωπη με τα ψεύδη και την διαχειριστική της ανεπάρκεια.

Άλλωστε, ο κ. Τσίπρας έχει δώσει επανειλημμένως εξετάσεις στο «άλλα λέω και άλλα κάνω».

Σε κάθε περίπτωση, αν αυτό γίνει δεν θα πρόκειται για αιφνιδιασμό αφού οι εκλογές αποτελούν σταθερό αίτημα της Νέας Δημοκρατίας τους τελευταίους μήνες.

Τι λέτε για τις εξελίξεις στην υπόθεση «Γεωργίου-ΕΛΣΤΑΤ»;

Η Νέα Δημοκρατία έχει καταθέσει το 2010 και επαναλάβει το 2012, πρόταση για σύσταση εξεταστικής επιτροπής με την υπογραφή του συνόλου των τότε κοινοβουλευτικών ομάδων της. Σε αυτή τεκμηριώνει, με στοιχεία, το πως διαμορφώθηκε το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2009. Περιγράφει την άρνηση, στις αρχές του 2009, των κομμάτων της τότε αντιπολίτευσης, στην πρόσκληση του κ. Καραμανλή, να μην πυροδοτούν κινητοποιήσεις αποσταθεροποίησης. Θυμίζει τις προεκλογικές υποσχέσεις και μετεκλογικές πράξεις του τότε ΠΑΣΟΚ για επεκτατική δημοσιονομική πολιτική στο πλαίσιο της λογικής του «λεφτά υπάρχουν». Καταγράφει τις πράξεις και παραλείψεις της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ που διόγκωσαν ένα υπαρκτό και χρονίζον πρόβλημα χρέους της χώρας το οποίο και μετέτρεψαν σε κρίση δανεισμού.

Ενώ και η ηγεσία της ΕΛΣΤΑΤ άλλαξε τις μεθοδολογίες μέτρησης (αναταξινομήσεις λογαριασμών κ.α). Υπενθυμίζω ότι οι χειρισμοί αυτοί έχουν αποτελέσει αντικείμενο κριτικής από πρώην Υπουργούς του ΠΑΣΟΚ και σημερινούς θεσμικούς παράγοντες του οικονομικού συστήματος της χώρας.

Συνεπώς, επί της πολιτικής διάστασης, η Νέα Δημοκρατία έχει διατυπωμένη θέση.

Επί της νομικής διάστασης, αρμόδια να διερευνήσει και να αποφανθεί είναι η Δικαιοσύνη. Ας την αφήσουμε να κάνει τη δουλειά της.

Ο με κάθε αφορμή ενορχηστρωμένος «πετροπόλεμος» από όσες και όσους μετατρέπουν τις προτιμήσεις τους, ενδεχομένως τα απωθημένα και τις επιδιώξεις τους, σε αστήρικτες πολιτικές επιθέσεις κατά της Νέας Δημοκρατίας και του κ. Κ. Καραμανλή, προτρέποντας για δικαστικούς χειρισμούς σύμφωνους με τις επιθυμίες τους, δεν υπηρετεί την αναζήτηση της αλήθειας. Πιστεύω ότι θα υπήρχε μεγαλύτερη ωφέλεια για τη χώρα αν στήριζαν έμπρακτα τη λειτουργία των θεσμών και διδάσκονταν ουσιαστικά από την τουλάχιστον μεταπολεμική, οικονομική αλλά και πολιτική ιστορία της πατρίδας μας.

2016-08-27 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ _ΑΓΟΡΑ

24Αυγ

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στα “Παραπολιτικά FM 90,1” | 24.8.2016

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ:

16Ιούλ

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Παρασκήνιο” | 16.7.2016

“Η Κυβέρνηση επιδεικνύει ιδεοληπτική εμμονή στην εφαρμογή πολιτικής αύξησης των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών”

Πρόσφατα καταγγείλατε την Kυβέρνηση για υπέρμετρη αύξηση των φόρων και κάνατε λόγο για συνταγή δίχως οικονομική λογική. Ποια είναι η αντιπρόταση της Νέας Δημοκρατίας προκειμένου αφενός να μην αφυδατωθεί περαιτέρω οικονομικά ο πολίτης και αφετέρου να μη βρεθεί ξανά η Ελλάδα στο στόχαστρο των δανειστών;

Πράγματι, η Κυβέρνηση επιδεικνύει ιδεοληπτική εμμονή στην εφαρμογή πολιτικής αύξησης των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών.

Πολιτική που έχει αποδειχθεί, ήδη από το 1^ο Μνημόνιο, ότι είναι οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη, αφού οδηγεί σε στέγνωμα την οικονομία, «σκοτώνει» ότι παραγωγικό έχει απομείνει, δημιουργεί δημοσιονομικά κενά, «δυναμιτίζει» κάθε προοπτική ανάπτυξης, φτωχοποιεί περαιτέρω την κοινωνία.

Η θέση-πρόταση της Νέας Δημοκρατίας είναι η σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών.

Αυτό μπορεί να γίνει: α) με την περαιτέρω ενίσχυση των κανόνων δημοσιονομικής πειθαρχίας, β) με την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, όπως έγινε το 2014 με τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση, του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, των ασφαλιστικών εισφορών, της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης κ.α., γ) με την αξιοποίηση δημοσιονομικών ισοδυνάμων από την πλευρά των δαπανών, όπως είναι η μείωση των λειτουργικών εξόδων, η αξιολόγηση των δαπανών, ο αυστηρότερος έλεγχος της λειτουργίας και της εκτέλεσης των προϋπολογισμών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης κ.α., δ) με τον περιορισμό της φοροδιαφυγής, μέσα και από την εκτεταμένη χρήση πλαστικού χρήματος, και ε) με τη μείωση των μεσομακροπρόθεσμων στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα, στο ύψος του 2% του ΑΕΠ.

Εκτιμώ ότι αυτή η πολιτική είναι ρεαλιστική και εφ’ όσον συνδυαστεί με Κυβερνητική αξιοπιστία και με την εμπροσθοβαρή υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και αποκρατικοποιήσεων θα γίνει αποδεκτή από τους δανειστές.

Πάντως, το ευρωπαϊκό περιβάλλον γίνεται όλο και πιο «σκληρό». Το είδαμε τώρα και με την Ισπανία και την Πορτογαλία, όπου παρά την εκτίμηση ορισμένων ότι το Brexit θα οδηγούσε την ΕΕ σε άλλες λογικές, η αυστηρότητα μάλλον εξαντλείται. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, και με δεδομένες τις βαριές δεσμεύσεις της χώρας, πως μπορεί να αναζητηθεί και κυρίως να επιβληθεί μία άλλη «συνταγή»;

Εκτιμώ ότι υπάρχουν τα περιθώρια να υλοποιηθεί μία άλλη συνεκτική οικονομική πολιτική. Πολιτική που θα εδράζεται:

1^ον. Στην υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, ενδεικτικά στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, στη λειτουργία του κράτους και των θεσμών, στα πεδία της ενέργειας και του ανταγωνισμού.

2^ον. Στην υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, χωρίς παλινδρομήσεις και «πόνο ψυχής».

3^ον. Στην ενίσχυση της ρευστότητα της οικονομίας, με την εμπροσθοβαρή αξιοποίηση των κοινοτικών κονδυλίων, την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, την εκκαθάριση του ενεργητικού και την ενίσχυση του παθητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων.

4^ον. Στη σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών, για την οποία ήδη αναφέρθηκα.

5^ον. Στην ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους, η οποία επιβαρύνθηκε από τους ανερμάτιστους κυβερνητικούς χειρισμούς των τελευταίων μηνών.

6^ον. Στην υιοθέτηση και εφαρμογή ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας, παράλληλα προς το πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής, που θα στοχεύει σε μία ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία.

Συμμερίζεστε την εκτίμηση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, κ. Γ. Στουρνάρα, ότι δεν θα ενεργοποιηθεί ο «κόφτης» το 2017 καθώς και ότι το πρωτογενές πλεόνασμα ίσως είναι και διπλάσιο του στόχου. Είπε συγκεκριμένα ότι «η Τράπεζα της Ελλάδος εκτιμά πως όχι μόνο θα φτάσουμε το στόχο πλεονάσματος του 0,5%, αλλά ίσως το διπλασιάσουμε, αρκεί να μην καθυστερήσουμε το κλείσιμο αξιολόγησης».

Θεωρώ ότι ο κ. Διοικητής υποεκτιμά τα αδύνατα σημεία της εφαρμοζόμενης πολιτικής και τις αβεβαιότητες του ευρύτερου περιβάλλοντος.

Για παράδειγμα, η Τράπεζα της Ελλάδος εκτιμά ύφεση 0,3% για το 2016, ενώ η εκτίμησή μου είναι ότι θα είναι βαθύτερη. Θυμίζω ότι οι περισσότεροι οικονομολόγοι και τα ερευνητικά κέντρα προβλέπουν βαθύτερη ύφεση, που μπορεί να φτάσει ακόμη και το 1%.

Επίσης υποεκτιμά τον κίνδυνο που συνδέεται με την υπερβολική έμφαση στις αυξήσεις φόρων, η οποία, σύμφωνα με την Έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος, μπορεί να έχει ως «δευτερογενή επίδραση την απόκλιση των δημοσιονομικών στόχων από τα έσοδα». Ειδικά όταν έχει εξαντληθεί η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών, όπως αποδεικνύει η διόγκωση των ληξιπρόθεσμων φορολογικών οφειλών των πολιτών, κατά περίπου 5 δισ. ευρώ το πρώτο πεντάμηνο του έτους.

Και φυσικά τον υπαρκτό κίνδυνο να μην κλείσει έγκαιρα η 2^η αξιολόγηση, όπως απέδειξε η 7μηνη καθυστέρηση ολοκλήρωσης της 1^ης αξιολόγησης, καθυστέρηση η οποία «βάρυνε» πολύ το «λογαριασμό» των μέτρων.

Σε κάθε περίπτωση, θα παρακολουθούμε την εκτέλεση του προϋπολογισμού.

Εύχομαι να μην χρειαστεί η ενεργοποίηση του «κόφτη». Αυτή όμως η εξέλιξη να μην επιτευχθεί με συνέχιση της «εσωτερικής στάσης πληρωμών» που κήρυξε η Κυβέρνηση από τις αρχές του 2015 και η οποία έχει τεράστιο κόστος στην ελληνική οικονομία.

Γιατί το λέτε αυτό; Η Κυβέρνηση ξεκίνησε να αποπληρώνει ληξιπρόθεσμες οφειλές.

Σύμφωνα με το 3^ο Μνημόνιο, του Αυγούστου του 2015, η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών θα έπρεπε να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2016.

Τελικά, εφέτος, θα αποπληρωθούν οι μισές, δηλαδή περίπου 3,5 δισ. ευρώ από τα 7 δισ. ευρώ που σωρεύθηκαν μέχρι σήμερα.

Άρα θα φτάσουμε εκεί που ήμασταν το 2014.

Και ο στόχος της αποπληρωμής μετατίθεται, στην καλύτερη περίπτωση, για το 2017.

Και αυτό, υπό την προϋπόθεση ότι στο μεσοδιάστημα δεν θα δημιουργηθεί μια νέα «γενιά» ληξιπρόθεσμων οφειλών, κάτι που είναι εξαιρετικά αμφίβολο με τη σημερινή ανερμάτιστη διακυβέρνηση.

Διακυβέρνηση που οδήγησε τη χώρα στην ύφεση, κατάσταση στην οποία και παραμένει.

Η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι «αυτά που έφερε πίσω ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας από την Κίνα δεν τα είχε καν φανταστεί ο κ. Αντ. Σαμαράς». Εσείς υπήρξατε εκ των βασικών κυβερνητικών συνεργατών του πρώην Πρωθυπουργού. Ποιο είναι το δικό σας σχόλιο; Πώς κρίνετε τις συμφωνίες που κλείστηκαν από τη σημερινή Κυβέρνηση με την κινεζική ηγεσία;

Καταρχήν να θυμηθούμε ότι τον «δρόμο» με την Κίνα τον «άνοιξε», με στρατηγική διορατικότητα, πρώτος ο κ. Καραμανλής, εν μέσω οξύτατης πολεμικής από τα κόμματα της τότε αντιπολίτευσης, μεταξύ των οποίων και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτόν τον δρόμο «διάνοιξε» ο κ. Σαμαράς.

Αυτόν το δρόμο, με παλινωδίες και αμφισημίες, φαίνεται να «βαδίζει» και ο κ. Τσίπρας.

Είναι θετική εξέλιξη για τη χώρα μας να υπάρξει συνέχεια, χωρίς μιζέριες.

Εύχομαι να αξιοποιήσουμε αυτή τη στρατηγική συνεργασία και να μεγιστοποιήσουμε τα θετικά αποτελέσματα για τη χώρα μας.

Άλλωστε, επί αυτών κρινόμαστε όλοι.

2016-07-16 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ_ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

05Ιούν

Συνέντευξη Χρήστου Σταϊκούρα στο ΑΠΕ – ΜΠΕ | 5.6.2016

“Ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να οδηγήσει τη χώρα επιτυχώς στην ιστορική της πορεία”

Η ολοκλήρωση της αξιολόγησης δεν αποτελεί μεγάλη επιτυχία της Κυβέρνησης;

Στη λογική του «μη χείρον βέλτιστον» και σε μία περίοδο μηδενικών προσδοκιών, η ολοκλήρωση της αξιολόγησης είναι προτιμότερη από τη μη ολοκλήρωσή της.

Όμως, όπως σήμερα αποδεικνύεται, ο «λογαριασμός» της 7μηνης καθυστέρησης «βάρυνε» πολύ.

Νέα σκληρά, φορολογικά κυρίως, μέτρα, ήδη από την Τετάρτη, υλοποιούνται, πρόσθετα προαπαιτούμενα, που μέσα από αλλεπάλληλες μέχρι το «παρά πέντε» τροπολογίες, μόλις προχθές ψηφίστηκαν, ένα συμπληρωματικό – «κρυφό» μέχρι σήμερα – μνημόνιο έχει αποφασισθεί, επώδυνες υποχρεώσεις – όπως είναι το νέο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων – αναλήφθηκαν, μόνιμα μνημόνια – μέσω του οριζόντιου και αυτόματου «κόφτη» – επιβλήθηκαν.

Με όλα αυτά, μόνο αυτή η Κυβέρνηση θα μπορούσε να «πανηγυρίζει».

Η οποία πλέον, χωρίς ηθικές αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες, ψηφίζει τα πάντα.

Αρκεί να κερδίσει λίγο ακόμη χρόνο στην εξουσία.

Όμως, με την εκταμίευση της δόσης δεν θα ενισχυθεί η ρευστότητα στην οικονομία;

Δυστυχώς, το «μαρτύριο της σταγόνας» συνεχίζεται.

Η δόση θα εκταμιευθεί τμηματικά, υπό προϋποθέσεις και σε βάθος χρόνου.

Ακόμη όμως και η πρώτη υπο-δόση που συνοδεύει την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, υπολείπεται σημαντικά του ποσού που είχε προγραμματιστεί να λάβει μέχρι σήμερα η χώρα μας.

Συγκεκριμένα, ανέρχεται στα 7,5 δισ. ευρώ, έναντι των 15 δισ. ευρώ που προέβλεπε ο αρχικός χρηματοδοτικός προγραμματισμός του 3^ου Μνημονίου.

Από αυτά, ένα μικρό κομμάτι, μόλις 1,8 δισ. ευρώ θα κατευθυνθεί για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου.

Είναι προφανές ότι η συνολική τους αποπληρωμή μετατίθεται, στην καλύτερη περίπτωση, για το 2017, στερώντας ρευστότητα από την οικονομία.

Αυτό δεν θα το έλεγε κανείς και επιτυχία…

Υπάρχει όμως ο οδικός χάρτης για τη ρύθμιση του χρέους.

Δυστυχώς, ακόμη και αυτός παραμένει ασαφής, τελεί υπό αυστηρές προϋποθέσεις και η όποια αξιοποίησή του, που έχει καταστεί αναπόφευκτη εξαιτίας της ανερμάτιστης αριστερής κυβέρνησης, μετατίθεται για το μέλλον.

Ενώ, σε κάθε περίπτωση, θα συνοδεύεται από τη διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων.

Και φυσικά, δεν γίνεται καθόλου λόγος για την εξέλιξη του μεγέθους χρέος/ΑΕΠ. Γιατί άραγε;

Στη Νέα Δημοκρατία μιλάτε για αλλαγή πολιτικής. Προς ποια κατεύθυνση θα επιδιώξετε αλλαγές; Οι εταίροι θα τις αποδεχθούν;

Η Νέα Δημοκρατία, ως εκφραστής της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς, εστιάζει στη αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής, στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Αυτό μπορεί να γίνει όταν έχεις σοβαρότητα, διαθέτεις αξιοπιστία και επιτυγχάνεις τους δημοσιονομικούς στόχους. Το αποδείξαμε το 2014. Τότε, ως Κυβέρνηση, κερδίσαμε «βαθμούς ελευθερίας» και προχωρήσαμε στις πρώτες στοχευμένες φορολογικές ελαφρύνσεις (μείωση ΦΠΑ στην εστίαση, μείωση ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, μείωση της εισφοράς αλληλεγγύης, μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, χορήγηση «κοινωνικού μερίσματος» κ.α.).

Μπορεί να γίνει όμως και με τη χρήση δημοσιονομικών ισοδυνάμων, από την πλευρά των δαπανών. Υπάρχουν περιθώρια περιστολής, δεν είναι μεγάλα, είναι όμως εντοπισμένα.

Και φυσικά μπορεί να γίνει με τη συνεχής θεσμική, διοικητική και τεχνολογική ενδυνάμωση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού.

Ο Πρωθυπουργός παραδέχθηκε σφάλματα, μιλώντας όμως για αυταπάτες.

Για την οικονομία της συζήτησης και μόνο, ας δεχθώ ότι πριν τον Ιανουάριο, ακόμη και πριν το Σεπτέμβριο του ‘15, η Κυβέρνηση είχε αυταπάτες.

Πλέον όμως δεν μιλάμε για αυταπάτες, αλλά για απάτες.

Γιατί απάτη είναι, πριν από 1 μήνα, να υπόσχεσαι ότι δεν θα μειωθεί το αφορολόγητο, και τελικά αυτό να μειώνεται.

Γιατί απάτη είναι, πριν από 3 μήνες, να υπόσχεσαι ότι δεν θα μεταβιβαστούν όλα τα μη-εξυπηρετούμενα δάνεια σε funds, και τελικά όχι μόνο τα «κόκκινα», αλλά και «πράσινα» δάνεια να μεταβιβάζονται.

Γιατί απάτη είναι, πριν από 15 ημέρες, να υπόσχεσαι ότι δεν θα μειωθούν οι μισθοί, και τελικά να μειώνονται τα ειδικά μισθολόγια.

Γιατί απάτη είναι, πριν 20 ημέρες, να υπόσχεσαι ότι δεν θα αυξηθεί το πετρέλαιο θέρμανσης, και τελικά αυτό να αυξάνεται.

Όλα αυτά μόνο το πολιτικό θράσος της Κυβέρνησης θα επέτρεπε να χαρακτηρισθούν απλώς ως αυταπάτες.

Γιατί ζητάτε εκλογές ενώ πλέον έχει ολοκληρωθεί η αξιολόγηση και η οικονομία αναμένεται, κατά την Κυβέρνηση, να ανακάμψει;

Γιατί, όπως έχει επανειλημμένα υποστηρίξει και ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κ. Μητσοτάκης, και καθημερινά αποδεικνύεται, το κόστος παραμονής αυτής της Κυβέρνησης είναι μεγαλύτερο από το κόστος απομάκρυνσής της.

Και αυτό το κόστος δεν αφορά μόνο το πεδίο της οικονομίας, η οποία συνεχίζει να περιπλανάται, βυθιζόμενη στο τέλμα.

Διατρέχει όλο το φάσμα της δημόσιας ζωής.

Με συνεχείς δηλώσεις Κυβερνητικών στελεχών, που έρχονται σε ευθεία αντίθεση με όσα οι ίδιοι ψήφισαν, κάνοντας μάλιστα λόγο για «εγκληματικές πολιτικές και αντισυνταγματικές αποφάσεις».

Με πράξεις Κυβερνητικών στελεχών, που βάζουν συνεχή εμπόδια στην υλοποίηση διαθρωτικών μεταρρυθμίσεων και αποκρατικοποιήσεων.

Με συνεχείς άστοχες δηλώσεις στελεχών της Κυβερνητικής πλειοψηφίας, που προδίδουν κυνισμό και μίσος, οι οποίες επιχειρούν να διχάσουν την κοινωνία.

Με πρωτοβουλίες Κυβερνητικών στελεχών, οι οποίες διακατέχονται από «αλλεργία» σε ουσιώδεις έννοιες της λειτουργίας του Κράτους, όπως είναι η ανεξαρτησία και η αξιοκρατία.

Με πράξεις και παραλείψεις Κυβερνητικών στελεχών, που έχουν ορατό κόστος στην παιδεία, στην υγεία, στη δημόσια ασφάλεια, στο μεταναστευτικό/προσφυγικό.

Με λίγα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να οδηγήσει τη χώρα επιτυχώς στην ιστορική της πορεία.

Τη συνέντευξη πήρε ο Δημήτρης Κοτταρίδης

ΑΠΕ ΜΠΕ

01Ιούν

Συνέντευξη Χρήστου Σταϊκούρα στην ιστοσελίδα “Zougla.gr” | 1.6.2016

“Η διάταξη για τις offshore κατέρριψε παταγωδώς το μύθο του αριστερού ηθικού πλεονεκτήματος”

Τροπολογία «φωτιά» των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, που υπήρχε μέσα στις 7.500 χιλιάδες σελίδες του Πολυνομοσχεδίου επιτρέπει στους Βουλευτές να έχουν offshore εταιρείες. Μάλιστα η εν λόγω Τροπολογία έχει και αναδρομική ισχύ. Όλα αυτά, όταν στις 26.05.2013 ο ΣΥΡΙΖΑ είχε καταθέσει Επίκαιρη Ερώτηση στη Βουλή, όπου κατακεραύνωνε τη συμμετοχή σε offshore ακόμα και των απλών πολιτών. Τι διαβλέπετε να υποκρύπτεται πίσω από τη συγκεκριμένη τροπολογία και ποια η στάση που θα κρατήσει η ΝΔ;

Πρόκειται για μεγάλο πολιτικό, νομικό και ηθικό θέμα, που έρχεται να προστεθεί σε άλλα «ύποπτα» ζητήματα ηθικής τάξης που είχαν «παρυσφρήσει» στο πολυνομοσχέδιο, το οποίο συζητήθηκε σε ένα περιβάλλον πολιτικού αυταρχισμού και απαξίωσης της δημοκρατικής λειτουργίας του Κοινοβουλίου.

Με αυτή τη διάταξη κατέρρευσε, με πάταγο μάλιστα, ο μύθος του δήθεν αριστερού ηθικού πλεονεκτήματος.

Έτσι σήμερα η Κυβέρνηση, προκειμένου να «σώσει τα ασυμμάζευτα», αναδιπλώνεται.

Το ερώτημα όμως που θέσατε παραμένει και από τη δική μας πλευρά: Ποια η σκοπιμότητα της ρύθμισης και ποιους αυτή εξυπηρετεί;

Δυσκολεύει ακόμα περισσότερο η εξέλιξη της διαπραγμάτευσης ώστε να κλείσει η αξιολόγηση για να εκταμιευτούν τα 7,5 δισ. ευρώ, όπως εξελίχθηκε η τηλεδιάσκεψη μεταξύ Κυβέρνησης και Θεσμών. Παραμένουν διαφορές για το τι πρέπει να αλλάξει η Κυβέρνηση στα όσα έχει έως τώρα ψηφίσει. Θα κλείσει η αξιολόγηση;

Είναι προφανές ότι η Κυβέρνηση, πρόωρα και αναίτια, έσπευσε να πανηγυρίσει για την ολοκλήρωση της 1^ης αξιολόγησης.

Δυστυχώς όμως για την ίδια, αλλά κυρίως για τη χώρα και τους πολίτες, υπήρχαν σημαντικές κρυφές «ουρές» που η Κυβέρνηση θα έπρεπε να νομοθετήσει και τις οποίες απέκρυψε από το Κοινοβούλιο και τους πολίτες, σε πεδία όπως είναι οι αποκρατικοποιήσεις, το ασφαλιστικό, η ενέργεια, τα «κόκκινα» και «πράσινα» δάνεια κ.α.

Εκτιμώ ότι άμεσα θα ολοκληρωθεί η αξιολόγηση, με μία νέα υποχώρηση της Κυβέρνησης και των δήθεν «κόκκινων γραμμών» της.

Και θα εκταμιευθεί η δόση των 7,5 δισ. ευρώ στο 2^ο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου.

Βέβαια αυτή θα έπρεπε, σύμφωνα με το χρηματοδοτικό προγραμματισμό του 3^ου Μνημονίου, να είναι, μέχρι σήμερα, 15,1 δισ. ευρώ. Και δυστυχώς είναι η μισή…

Ακόμη όμως και από τη μισή, μόλις περίπου 1,5 δισ. ευρώ θα κατευθυνθεί στην πραγματική οικονομία, για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών που δημιουργήθηκαν κυρίως από τις αρχές του 2015.

Στερώντας πολύτιμες «ανάσες ρευστότητας» στην οικονομία.

Η παραδοχή του Υπουργού Οικονομικών, Ευκλείδη Τσακαλώτου, πως «τα μέτρα που πήρε η Κυβέρνηση είναι υφεσιακά» τι υποδηλώνει;

«Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι», λέει η παροιμία.

Ποιο το νόημα της εκ των υστέρων αναγνώρισης της υφεσιακής επίπτωσης των μέτρων από τον καθ’ ύλην αρμόδιο Υπουργό για την εισήγηση, θεσμοθέτηση και επιβολή τους;

Η αλήθεια είναι ότι τα μέτρα αποτυπώνουν την αριστερή ιδεοληπτική εμμονή στην επιβολή νέων και περισσότερων άμεσων και έμμεσων φόρων.

Εμμονή που δεν έχει λογική, δεν έχει όρια, δεν έχει τέλος και η οποία δεν θα έχει και τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Ήδη η Ελληνική οικονομία έχει επιστρέψει εδώ και τρία τρίμηνα και παραμένει στην ύφεση.

Ενώ έχει εξαντληθεί, προ πολλού, και η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών.

Χωρίς ακόμη οι πολίτες να έχουν βιώσει το «τσουνάμι» των νέων φόρων που από χθες ξεκίνησε να υλοποιείται.

«Τσουνάμι» έμπνευσης, «ιδιοκτησίας» και εκτέλεσης της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Ποια είναι η πραγματική διαφορά μεταξύ του «κόφτη» που προϋπήρχε – και δεν εφαρμόστηκε ποτέ – σε σχέση με τον νέο «κόφτη» που ψηφίστηκε πρόσφατα;

Σε σχέση με τον προϋπάρχοντα μηχανισμό, για τον οποίο μάλιστα ο ΣΥΡΙΖΑ υποστήριζε ότι χαρακτηρίζονταν από «έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης», ο σημερινός μηχανισμός είναι μόνιμος αφού η λειτουργία του θα επεκταθεί και πέραν της λήξης του προγράμματος, είναι αυτόματος αφού η ενεργοποίησή του επιβάλλεται αυτοδίκαια παρακάμπτοντας το Ελληνικό Κοινοβούλιο και είναι οριζόντιος αφού δεν εξαιρεί μισθούς και συντάξεις.

Με λίγα λόγια, συνιστά τη «ρήτρα αναξιοπιστίας» της Κυβέρνησης και της αποτυχίας του προτεινόμενου μίγματος δημοσιονομικής προσαρμογής.

Από την προσωπική σας εμπειρία, η Κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε με τους Θεσμούς ή απλά «υπάκουσε» στις υποδείξεις τους και γιατί;

Ως θέση αρχής, δεν είμαι αρνητικά προκατειλημμένος έναντι κανενός. Ωστόσο, τα πάντα κρίνονται εκ του αποτελέσματος.

Εκ του αποτελέσματος συνεπώς, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, μέχρι σήμερα, έχει οδηγήσει στη απώλεια 21 δισ. ευρώ εθνικού πλούτου και έχει φορτώσει 9 δισ. ευρώ μέτρα τους πολίτες.

Ενώ η επτάμηνη καθυστέρηση ολοκλήρωσης της αξιολόγησης επέβαλε νέα φορολογικά βάρη ιδιαίτερα στα πιο αδύναμα οικονομικά στρώματα της κοινωνίας (έχουμε υπολογίσει το πρόσθετο κόστος στο 1,5 δισ. ευρώ), πρόσθεσε νέες επώδυνες και ταπεινωτικές υποχρεώσεις στη χώρα όπως είναι το ταμείο αποκρατικοποιήσεων, επέβαλε μόνιμα μνημόνια με τον «κόφτη» και φούσκωσε, όπως ήδη ανέφερα, τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του Κράτους προς τους ιδιώτες.

Η δε κατάληξη της διαπραγμάτευσης δεν ήταν επιτυχής και το αποτέλεσμά της είναι πενιχρό. Η ολοκλήρωση της αξιολόγησης απαιτεί και άλλα «κρυφά» προαπαιτούμενα και ένα συμπληρωματικό Μνημόνιο, η δόση θα εκταμιευθεί τμηματικά, υπό προϋποθέσεις και σε βάθος χρόνου, ενώ η ρύθμιση του χρέους παραμένει ασαφής και αβέβαιη, θα ενεργοποιηθεί μελλοντικά, υπό προϋποθέσεις και θα συνοδεύεται από τη διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων.

Όλα αυτά δεν θα τα έλεγε κανείς και επιτυχία…

Ως Εισηγητής της ΝΔ για το Πολυνομοσχέδιο της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, ασκήσατε δριμύτατη κριτική στους κυβερνώντες για τα μέτρα που ήρθαν προς ψήφιση. Αποκαλύψατε πως με το νέο υπερταμείο «υποδουλώνεται» η Ελλάδα για 99 ολόκληρα χρόνια. Πρακτικά τι σημαίνει αυτό;

Η συγκεκριμένη ρύθμιση συνιστά πρωτοφανή εκχώρηση του συνόλου της περιουσίας της χώρας, για διάστημα 1 αιώνα, χωρίς ουσιαστικό εθνικό έλεγχο και λογοδοσία, γεγονός που δεν συνάδει με τις έννοιες της εθνικής κυριαρχίας και εθνικής αξιοπρέπειας.

Συγκεκριμένα, το Ταμείο θα έχει διάρκεια ζωής μέχρι το 2115, όταν οι δανειακές υποχρεώσεις της χώρας εξοφλούνται μέχρι το 2060.

Δημιουργείται πενταμελές Εποπτικό Συμβούλιο, με ισχυρές αρμοδιότητες, πρόεδρος του οποίου επιλέγεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, οι αποφάσεις του οποίου θα λαμβάνονται κατόπιν θετικής ψήφου τουλάχιστον τεσσάρων μελών, άρα με αναγκαία τη σύμφωνη γνώμη των μελών που επιλέγουν οι θεσμοί.

Μάλιστα το Εποπτικό Συμβούλιο διορίζει τον Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο του Διοικητικού Συμβουλίου, ζητώντας την απλή γνώμη (!!!) του Υπουργού Οικονομικών.

Επιπλέον, τα περιουσιακά στοιχεία που μεταβιβάζονται στο νέο ταμείο δεν είναι απολύτως σαφή. Μάλιστα, μελλοντικά, περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν κατά κυριότητα στο Ελληνικό Δημόσιο, δύναται να μεταβιβαστούν στο ταμείο, απλώς και μόνο με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών.

Επίσης, δεν τίθεται «οροφή» στην αξία των περιουσιακών στοιχείων που το ταμείο θα αξιοποιεί και θα ρευστοποιεί. Στο 3^ο Μνημόνιο υπήρχε τουλάχιστον η πρόβλεψη για 50 δισ. ευρώ. Σήμερα, τέτοια πρόβλεψη δεν υφίσταται. Και αυτό είναι φυσικό, αφού η Κυβέρνηση μεταβιβάζει το σύνολο της περιουσίας της χώρας.

Νομίζω ότι όλα αυτά τα επιχειρήματα επιβεβαιώνουν τον ορθολογισμό της σκληρής κριτικής που άσκησε η Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Η Κυβέρνηση κατηγορεί τους Θεσμούς για ασφυκτικές πιέσεις. Ως αιτιολογία τη βρίσκετε ρεαλιστική ή απλώς υπεκφυγή λόγω απουσίας του Κυβερνητικού της προγράμματος;

Για την Κυβέρνηση φταίει πάντα κάποιος άλλος εκτός από την ίδια.

Στο «εδώλιο του κατηγορούμενου» εναλλάσσονται περιοδικά, και σύμφωνα με τις σκοπιμότητες της Κυβέρνησης, οι Θεσμοί, μεμονωμένες Ευρωπαϊκές χώρες, η Αξιωματική Αντιπολίτευση, η Αντιπολίτευση, τα μέσα ενημέρωσης καθώς και πολλοί άλλοι, εντός και εκτός χώρας.

Στόχος της; Η «κατασκευή εχθρών» και, εντέλει, ο αποπροσανατολισμός των πολιτών.

Ωστόσο, σήμερα, δικαιολογίες του τύπου «ψηφίζουμε με πόνο ψυχής» και «τι να κάνουμε αφού μας πιέζουν», δεν είναι πολιτικά ώριμες και σοβαρές.

Το γεγονός είναι ότι η Κυβέρνηση, που δήθεν διαπραγματευόταν «σκληρά» και «πολεμούσε» τα μνημόνια, σήμερα τα εφαρμόζει πλήρως και πρόθυμα, χωρίς ηθικές αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες.

Έτσι αποκαλύπτεται η κατάρρευση των ψευδαισθήσεων που, διαχρονικά, η Αριστερά καλλιεργούσε.

Όπως αποκαλύπτεται και ότι η όποια «αριστερή ψυχή» έγινε θυσία στο βωμό για λίγη «πολιτική εξουσία», ακόμη και ακραίας νεοφιλελεύθερης κοπής.

Οι δημοσκοπήσεις δίνουν προβάδισμα στο κόμμα σας, σε ποσοστό που κυμαίνεται στο 8%. Σας εφησυχάζει;

Οι δημοσκοπήσεις δεν συνιστούν παρά μια «φωτογραφία της στιγμής» και θα πρέπει να αξιολογούνται όπως αυτές διαμορφώνονται κάθε μέρα.

Πράγματι, αυτές αποτυπώνουν ένα σημαντικό προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας.

Παρά το ότι όμως αυτό είναι αξιοσημείωτο και επετεύχθη σε σύντομο χρονικό διάστημα, δεν εφησυχάζουμε ούτε επενδύουμε στη λογική του «ώριμου φρούτου».

Στην παρούσα φάση, κάνοντας τις αναγκαίες θεσμικές, δομικές και λειτουργικές βελτιώσεις, έχουμε προχωρήσει οργανωτικά και προγραμματικά.

Στόχος μας είναι να αποτελέσουμε την ορθολογική επιλογή μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας.

Το κόμμα σας ζητάει ασταμάτητα «προσφυγή στις κάλπες». Διαβλέπετε η Κυβέρνηση Τσίπρα να προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές ναι ή όχι και γιατί;

Πράγματι, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, κατά τη διάρκεια της τελευταίας του τοποθέτησης στη Βουλή, επανέλαβε, και μάλιστα με εμφατικό τρόπο, το αίτημα για εκλογές.

Κι αυτό γιατί, αν και κάθε πρόωρη εκλογή έχει και κόστος, το κόστος παραμονής αυτής της Κυβέρνησης είναι μεγαλύτερο από το κόστος απομάκρυνσής της.

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να οδηγήσει τη χώρα επιτυχώς στην ιστορική της πορεία.

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τις προθέσεις της Κυβέρνησης.

Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, η Νέα Δημοκρατία, ως το διαχρονικά μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα της χώρας, με τις ιστορικές, αξιακές και ιδεολογικές «αποσκευές» της, είναι πάντα σε ετοιμότητα να αναλάβει τις ευθύνες διακυβέρνησης της χώρας.

Μία αυριανή Κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας με Πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τι μπορεί να εγγυηθεί στους Έλληνες πολίτες για την σταδιακή φοροελάφρυνσή τους;

Η Νέα Δημοκρατία, και ιδεολογικά, πιστεύει στη μείωση των φόρων. Αυτή μπορεί να γίνει με τρεις τρόπους:

1^ος. Επιτυγχάνοντας τους δημοσιονομικούς στόχους. Αυτό απεδείχθη το 2014, όταν, τότε, η Κυβέρνηση κέρδισε «βαθμούς ελευθερίας» και προχώρησε στις πρώτες στοχευμένες φορολογικές ελαφρύνσεις (μείωση ΦΠΑ στην εστίαση, μείωση ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, μείωση της εισφοράς αλληλεγγύης, μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, χορήγηση «κοινωνικού μερίσματος» κ.α.).

2^ος. Με την μεγαλύτερη περιστολή των δημοσίων δαπανών. Υπάρχουν περιθώρια, δεν είναι πολύ μεγάλα. Ενδεικτικά αναφέρω τον περαιτέρω περιορισμό των λειτουργικών δαπανών του Κράτους, την επίτευξη των στόχων στους φορείς της γενικής κυβέρνησης, την κατάργηση των κομματικών διορισμών χωρίς απολύσεις, ένα ενιαίο σύστημα προμηθειών, ο αυστηρότερος έλεγχος των επιχορηγήσεων κ.α.

3^ος. Με τη συνεχή θεσμική, διοικητική και τεχνολογική ενδυνάμωση του φορολογικού συστήματος, με στόχο την ένταξη του «αφανούς» τμήματος της οικονομίας στο «εμφανές» πεδίο της.

Μία αυριανή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αυτά μπορεί να τα υλοποιήσει.

zougla.gr

28Μάι

Συνέντευξη στην εφημερίδα “ΕΙΔΗΣΗ” – “Αναπόφευκτο το 4ο μνημόνιο” | 28.5.2016

Σας ικανοποιούν τα αποτελέσματα του Eurogroup;

Σε μία περίοδο οικονομικής παραλυσίας και μηδενικών προσδοκιών, όπως αυτή που βιώνουμε τους τελευταίους 15 μήνες, μία συμφωνία είναι καλύτερη από μία μη συμφωνία.

Η κατάληξη όμως της διαπραγμάτευσης δεν ήταν επιτυχής και το αποτέλεσμά της είναι πενιχρό.

Ήδη, η 7μηνη καθυστέρηση ολοκλήρωσής της φόρτωσε πολύ βαριά μέτρα τους πολίτες, πρόσθεσε νέες επώδυνες και ταπεινωτικές υποχρεώσεις στη χώρα, όπως είναι το ταμείο αποκρατικοποιήσεων, επέβαλλε μόνιμα μνημόνια με τον «κόφτη», και φούσκωσε τις οφειλές του Κράτους προς τους ιδιώτες.

Σε κάθε περίπτωση, για να ολοκληρωθεί πλήρως απαιτούνται και κάποια άλλα, «κρυφά» προαπαιτούμενα, όπως και ένα συμπληρωματικό, 4^ο Μνημόνιο.

Επιπλέον, η δόση που συνοδεύει την ολοκλήρωση της αξιολόγησης υπολείπεται σημαντικά του ποσού που είχε προγραμματιστεί να λάβει η Ελλάδα μέχρι σήμερα. Ανέρχεται μόλις στα 7,5 δισ. ευρώ, έναντι των 15 δισ. ευρώ που προέβλεπε ο χρηματοδοτικός προγραμματισμός του Μνημονίου. Ενώ τα υπόλοιπα 2,8 δισ. ευρώ, θα χορηγηθούν σταδιακά, υπό προϋποθέσεις και νέα προαπαιτούμενα.

Ένα κομμάτι αυτής, και μάλιστα το μικρότερο, θα αποπληρώσει μόνο μέρος από τις συσσωρευμένες ληξιπρόθεσμες οφειλές. Είναι προφανές ότι η συνολική τους αποπληρωμή μετατίθεται, στην καλύτερη περίπτωση, για το 2017, στερώντας ρευστότητα από την πραγματική οικονομία.

Και η ρύθμιση για το χρέος;

Η ρύθμιση για το χρέος παραμένει ασαφής και είναι αβέβαιη, τελεί υπό προϋποθέσεις και είναι μελλοντική.

Σε κάθε δε περίπτωση η ρύθμιση αυτή συνοδεύεται από τη διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων, ενώ δεν γίνεται καθόλου λόγος για την εξέλιξη του μεγέθους χρέος/ΑΕΠ.

Πιστεύετε ότι τα μέτρα που ψηφίστηκαν την Κυριακή θα «περάσουν» στην πράξη; Θα μπορέσουν δηλαδή να ανταποκριθούν οικονομικά οι πολίτες σε τόσους φόρους;

Είναι σαφές ότι η επιβολή νέων και περισσότερων άμεσων και έμμεσων φόρων, αποτέλεσμα της ιδεοληπτικής εμμονής και της ανικανότητας της αριστερής κυβέρνησης, δεν θα έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Και αυτό γιατί έχει ήδη εξαντληθεί η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών.

Απόδειξη; Οι νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών αυξήθηκαν κατά 17 δισ. ευρώ τους τελευταίους 15 μήνες.

Άρα, μπορεί να βάλει κανείς, μέσα στην απελπισία του, όσους φόρους, όσες πρόσθετες προκαταβολές, όσες αυξημένες εισφορές θέλει.

Δεν θα τους εισπράξει όμως ποτέ.

Γιατί αυτή η πολιτική οδηγεί σε πλήρες «στέγνωμα» την οικονομία, «δυναμιτίζει» κάθε προοπτική ανάπτυξης και δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας, «σκοτώνει» ότι παραγωγικό έχει απομείνει και φτωχοποιεί περαιτέρω την κοινωνία.

Η ΝΔ δεν ψήφισε τελικά το νέο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων. Αυτό οφείλεται αποκλειστικά στις εσωκομματικές αντιδράσεις;

Από την αρχή, με το που μελετήσαμε τις διατάξεις του σχεδίου νόμου, η απόφαση του άτυπου συντονιστικού οργάνου της ΝΔ ήταν ομόφωνα αρνητική επί των σχετικών διατάξεων.

Και αυτό γιατί πρόκειται για μία ρύθμιση που συνιστά πρωτοφανή εκχώρηση του συνόλου της περιουσίας της χώρας, για διάστημα 1 αιώνα, χωρίς ουσιαστικό εθνικό έλεγχο και λογοδοσία, γεγονός που δεν συνάδει με τις έννοιες της εθνικής κυριαρχίας και εθνικής αξιοπρέπειας.

Ποια η ουσιαστική διαφορά μεταξύ του ήδη υπάρχοντος μηχανισμού δημοσιονομικής προσαρμογής και του «κόφτη» που ψήφισε η σημερινή κυβέρνηση;

Πράγματι, μηχανισμός δημοσιονομικής προσαρμογής, στο πλαίσιο κοινοτικής οδηγίας, υπήρχε από το 2014.

Σε σχέση μ’ εκείνον όμως τον μηχανισμό, για τον οποίο μάλιστα ο ΣΥΡΙΖΑ υποστήριζε ότι χαρακτηρίζονταν από «έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης», ο σημερινός μηχανισμός:

Είναι μόνιμος, αφού η λειτουργία του θα επεκταθεί και πέραν της λήξης του προγράμματος.
Είναι αυτόματος, αφού η ενεργοποίησή του επιβάλλεται αυτοδίκαια, παρακάμπτοντας το Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Είναι οριζόντιος, αφού δεν εξαιρεί μισθούς και συντάξεις.

Είναι, εν τέλει, η «ρήτρα αναξιοπιστίας» της σημερινής Κυβέρνησης.

Θεωρείτε αναπόφευκτη την ενεργοποίηση του «κόφτη», με τη λήψη και νέων μέτρων ή αυτά ήταν τα τελευταία;

Εκτιμούμε ότι θα απαιτηθούν πρόσθετα μέτρα, λόγω τόσο της σύνθεσης της δημοσιονομικής προσαρμογής όσο και της διατήρησης υψηλών δημοσιονομικών στόχων για μακρά χρονική περίοδο.

Οι εμπειρίες του 1^ου και του 3^ου Μνημονίου, που συνοδεύονται από πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα, το επιβεβαιώνουν.

Ήδη άλλωστε, ο λογαριασμός των μέτρων έχει πάει πολύ πέραν της συμφωνίας του περασμένου Αυγούστου, ακόμη και χωρίς τα πρόσθετα «προληπτικά μέτρα», περίπου κατά 1,5 δισ. ευρώ.

Γι’ αυτό και μπήκε ο μόνιμος, οριζόντιος και αυτόματος «κόφτης».

20Μάι

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό “Real FM 97,8”

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ.

Στο υπερταμείο των αποκρατικοποιήσεων και στις διατάξεις που προβλέπονται σε αυτό αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ο συντονιστής οικονομικών της Ν.Δ. μιλώντας στον Real FM 97,8 και την εκπομπή της Κάτιας Μακρή.

«Σε έναν τίτλο θα σας πω την άποψή μας και τη θέση μας. Πρόκειται για μια πρωτοφανή εκχώρηση του συνόλου της κινητής και ακίνητης περιουσίας της χώρας για διάστημα περίπου ενός αιώνα χωρίς ουσιαστικό, δημοκρατικό έλεγχο και λογοδοσία κάτι που δεν συνάδει με τις έννοιες της εθνικής κυριαρχίας και της εθνικής αξιοπρέπειας», τόνισε χαρακτηριστικά ο Χρήστος Σταϊκούρας.

Και πρόσθεσε: «Το ταμείο αυτό θα έχει διάρκεια έναν αιώνα. Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης αν όλα πάνε καλά τα δάνεια τα οποία χρωστάμε και πρέπει να αποπληρωθούν στους δανειστές έχουν διάρκεια ζωής ακόμη 33 χρόνια. Το ταμείο αυτό θα έχει 100».
Στο ερώτημα για ποιο λόγο πάει το υπερταμείο για 99 χρόνια αφού τα δάνεια η αποπληρωμή τους είναι μάξιμουμ για 33 χρόνια ο βουλευτής Φθιώτιδας της ΝΔ απάντησε: «Διότι ουσιαστικά όλα τα περιουσιακά στοιχεία της χώρας στο διηνεκές θα πρέπει να αποφασίζονται και να καθορίζεται η αξιοποίησή τους από αυτό το ταμείο».Και συνέχισε: «Ποιος ασκεί τον έλεγχο αυτού του ταμείου; Ποιος κάνει κουμάντο ουσιαστικά σε αυτό το ταμείο; Δημιουργείται ένα πενταμελές εποπτικό συμβούλιο με ισχυρές αρμοδιότητες, ο πρόεδρος του οποίου επιλέγεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας και οι αποφάσεις του οποίου θα λαμβάνονται κατόπιν θετικής ψήφου τουλάχιστον τεσσάρων μελών. Αρα θα χρειάζεται η σύμφωνη γνώμη των δανειστών. Να πάω πιο κάτω; Το εποπτικό συμβούλιο θα διορίζει τον πρόεδρο και τον διευθύνοντα σύμβουλο του διοικητικού συμβουλίου για τα οποία πρόσωπα θα ζητάτε απλώς η γνώμη του υπουργού Οικονομικών. Και ποια είναι τα μελλοντικά στοιχεία τα οποία θα μεταβιβαστούμε. Μέχρι και σήμερα δεν ξέρουμε όλα τα περιουσιακά στοιχεία. Και κάτι ακόμα εντυπωσιακό… Μελλοντικά, όπως είναι η διάταξη περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν κατά κυριότητα στο ελληνικό δημόσιο θα μπορούν να μεταβιβαστούν στο ταμείο απλώς και μόνο με απόφαση του υπουργού Οικονομικών».

Πηγή: Real.gr

16Μάι

Συνέντευξη στην ιστοσελίδα “Reporter.gr” – “Η κυβερνητική θριαμβολογία είναι έωλη και παραπλανητική”

Πώς αποτιμάτε τις τελευταίες εξελίξεις στην διαπραγμάτευση; Τι προβλέπετε ότι θα συμβεί στο επόμενο Eurogroup; Η Κυβέρνηση θριαμβολογεί.

Η Κυβερνητική θριαμβολογία είναι έωλη και παραπλανητική.

Η απόφαση περιλαμβάνει ένα συμπληρωματικό, 4^ο Μνημόνιο, το οποίο εμπεριέχει νέους όρους, επιπλέον επώδυνα μέτρα και έναν πρόσθετο μόνιμο μηχανισμό αυτόματης λήψης ακόμη περισσότερων μέτρων. Με δεδομένη μάλιστα τη διατήρηση υψηλών δημοσιονομικών στόχων για μακρά χρονική περίοδο, 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2025 και 3,2% μέχρι το 2030, οδηγούμαστε σε ένα μόνιμο μνημόνιο επιτήρησης της χώρας, με μόνιμα μέτρα λιτότητας και αυτόματο τρόπο επιβολής αυτών.

Ενώ η συζήτηση για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους, αν και θετική, είναι, επί του παρόντος, ασαφής και η υλοποίησή της μετατίθεται για το μέλλον.

Μάλιστα και υπό προϋποθέσεις: η χώρα να επιτυγχάνει τους δημοσιονομικούς στόχους, όχι μόνο μέχρι το 2018 αλλά και μετέπειτα, και επίσης να είναι αναγκαία η ρύθμιση του χρέους μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος.

Σε κάθε περίπτωση, αναμένουμε το Eurogroup της 24^ης Μαϊου για να δούμε συγκεκριμένες και ουσιαστικές ρυθμίσεις για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους.

H Κυβέρνηση υποστηρίζει βέβαια ότι με τα χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα, δημιουργεί «δημοσιονομικό χώρο», οπότε τα μέτρα λιτότητας που λαμβάνονται είναι λιγότερα.

Αν τα χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα αρκούσαν από μόνα τους για την αποφυγή νέων μέτρων, θα έπρεπε η Κυβέρνηση, με τη μείωση των δημοσιονομικών στόχων, να είχε ήδη ασκήσει επεκτατική δημοσιονομική πολιτική: να μειώσει φόρους και να αυξήσει μισθούς και συντάξεις.

Κάνει όμως ακριβώς το αντίθετο: αυξάνει φόρους, βάζει νέους φόρους, κόβει συντάξεις και επιδόματα.

Που οφείλεται όμως αυτή η δυσμενής εξέλιξη;

Στο γεγονός ότι η οικονομία έχει επιστρέψει στην ύφεση.

Απόδειξη;

Ο στόχος της προηγούμενης Κυβέρνησης για πρωτογενές πλεόνασμα 4,5% του ΑΕΠ το 2016, ήταν με ΑΕΠ στα 196 δισ. ευρώ.

Ο στόχος της Κυβέρνησης της Αριστεράς για πρωτογενές πλεόνασμα 0,5% του ΑΕΠ το 2016, είναι με ΑΕΠ στα 175 δισ. ευρώ.

Δηλαδή το 2015 και το 2016 εξανεμίζονται σωρευτικά 21 δισ. ευρώ δυνητικού πλούτου από το ΑΕΠ της χώρας, λόγω της μετάπτωσης της οικονομίας από ανάπτυξη σε ύφεση επί αριστερής διακυβέρνησης!!!

Να γιατί επιβάλλονται νέα μέτρα.

Πολλαπλάσια μέτρα αυτών που ζητούσαν οι δανειστές πριν από ένα χρόνο, για την επίτευξη πολύ υψηλότερων στόχων.

Αυτό δεν θα το έλεγε κανείς και επιτυχία…

Η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τους ιδιώτες θα φέρει αναπτυξιακή προοπτική σε συνδυασμό με τη διατήρηση ήπιου κλίματος. Η δική σας γνώμη;

Συμφωνώ απολύτως.

Αυτό άλλωστε έγινε την περίοδο 2013-2014, όταν και αποπληρώθηκαν ληξιπρόθεσμες οφειλές ύψους 6 δισ. ευρώ, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη ρευστότητα και στην ανάταξη της οικονομίας.

Δυστυχώς όμως, αυτή η εικόνα, εξαιτίας και της δήθεν «ηρωϊκής» διαπραγμάτευσης της σημερινής Κυβέρνησης, αντιστράφηκε από τις αρχές του 2015.

Το αποτέλεσμα σήμερα είναι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές να έχουν αυξηθεί κατά 2,5 δισ. ευρώ ή κατά 81% από τις αρχές του 2015.

Αν μάλιστα προστεθούν και οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων, οι οφειλές αγγίζουν τα 6,7 δισ. ευρώ.

Εύχομαι και ελπίζω η ολοκλήρωση της αξιολόγησης να συνοδευθεί από όσο το δυνατόν μεγαλύτερη δόση, ώστε ένα σημαντικό κομμάτι αυτής να αποπληρώσει μέρος αυτών των οφειλών.

Σε κάθε περίπτωση, η ολοκλήρωση της αποπληρωμής τους, στην καλύτερη περίπτωση, μετατίθεται για το 2017.

Αυτό είναι το success story της ανερμάτιστης αριστερής διακυβέρνησης.

Βασικό επιχείρημα της Κυβέρνησης είναι ότι έθεσε για πρώτη φορά στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης το ζήτημα της ελάφρυνσης του χρέους. Τι λέτε εσείς γι’ αυτό;

Αν είναι δυνατόν…

Η Κυβέρνηση η οποία ευθύνεται για την επιβάρυνση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους, η Κυβέρνηση η οποία καλλιεργούσε ψευδαισθήσεις, με ρεσιτάλ από «τζάμπα παλληκαριές», για «κούρεμα» του χρέους, σήμερα, χωρίς πολιτική «αιδώ», ισχυρίζεται ότι έθεσε για πρώτη φορά το ζήτημα της ελάφρυνσης του χρέους.

Αποσιωπά βέβαια τη διπλή αναδιάρθρωση – με «κούρεμα» μάλιστα – του χρέους, την επιμήκυνση της λήξης των ομολόγων, τη μείωση των επιτοκίων και την αναβολή πληρωμών τόκων που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια.

Όλα αυτά όμως τα αποδέχεται ο κ. Πρωθυπουργός προσυπογράφοντας την απόφαση της 12^ης Ιουλίου 2015.

Είναι σαφές ότι τα ψεύδη, που βαπτίστηκαν αυταπάτες, αποτελούν δομικό στοιχείο του DNA τoυ ΣΥΡΙΖΑ.

Η Νέα Δημοκρατία υποστηρίζει ότι αντί για αύξηση της φορολογίας θα προχωρήσει σε μείωση των δαπανών. Δεδομένου ότι το μεγαλύτερο μέρος τους είναι μισθοί και συντάξεις, από που θα κόψετε; Θα γίνουν απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων;

Η Νέα Δημοκρατία σταθερά κατακρίνει την αριστερή ιδεοληπτική εμμονή στην αύξηση της φορολογίας νοικοκυριών και επιχειρήσεων, αφού αυτή έχει αποδειχθεί, κυρίως με το 1^ο Μνημόνιο, οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

Αντίθετα προτείνει πολιτικές συμβατές με τις υποδείξεις της επιστήμης και της διεθνούς καλής πρακτικής.

Συγκεκριμένα, η μείωση των φόρων μπορεί και πρέπει να γίνει με τρεις τρόπους:

Τι πρέπει να γίνει για να προσελκύσει η Ελλάδα ιδιωτικές επενδύσεις;

Η προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα ώστε να μπορέσει η οικονομία να μπεί σε τροχιά βιώσιμης ανάκαμψης.

Βασικές προϋποθέσεις είναι:

Η αποκατάσταση της σταθερότητας και η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης, που προϋποθέτουν, βέβαια, Κυβερνητική αξιοπιστία και σοβαρότητα.
Η αλλαγή του μίγματος, όπως ήδη σας ανέφερα, της δημοσιονομικής πολιτικής.
Η πραγματοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών.
Η υλοποίηση ιδιωτικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.
Η ενίσχυση της μακροχρόνιας βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.
Η σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.
Η ταχύτερη υλοποίηση επενδυτικών σχεδίων, μέσω της ορθολογικής αξιοποίησης των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων και των νέων χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, η προώθηση επενδυτικών σχεδίων που θα αξιοποιούν αποτελεσματικά το Ευρωπαϊκό Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων, καθώς και η ψήφιση του νέου Αναπτυξιακού Νόμου για την ενίσχυση νέων επενδύσεων.
Η υιοθέτηση ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας, που θα έπρεπε, με βάση και τις δεσμεύσεις του Μνημονίου, να ολοκληρωθεί από την Ελληνική Κυβέρνηση το Μάρτιο του 2016. Και το οποίο σήμερα, προφανώς, δεν υφίσταται. Ούτε καν γίνεται συζήτηση γι’ αυτό.

Το Σχέδιο θα πρέπει να στοχεύει στη σταδιακή αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας, από μια οικονομία βασισμένη στην κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, προσανατολισμένη στις επενδύσεις, τις εξαγωγές, την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε κλάδου και την ανάδειξη της σημασίας της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας.

Κατά την εκτίμησή μου, η υλοποίηση αυτών των προϋποθέσεων θα απελευθερώσει μη παραγωγικά δεσμευμένους ή αδρανείς πόρους της οικονομίας μας και θα βελτιώσει το κλίμα, με πολλαπλασιαστικές θετικές επιδράσεις σε νέες επιχειρηματικές πρωτοβουλίες και στην προσέλκυση νέων εγχώριων και ξένων επενδύσεων.

Αυτές όμως οι προϋποθέσεις απαιτούν στιβαρή και αποφασιστική πολιτική ηγεσία, η οποία να διαθέτει σχέδιο και βούληση, να είναι διατεθειμένη να δουλέψει σκληρά και η οποία να κινηθεί γρήγορα, συνεκτικά, συμπληρωματικά και αποτελεσματικά, σε παράλληλους άξονες, με βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο χρονικά ορίζοντα.

Και η παρούσα Κυβέρνηση αυτά δεν τα διαθέτει και δεν δείχνει ικανή να τα διαμορφώσει.

Τους τελευταίους μήνες η Νέα Δημοκρατία έχει υψώσει τους αντιπολιτευτικούς τόνους, καθώς η ολοκλήρωση της αξιολόγησης καθυστερεί και διαμορφώνονται συνθήκες ασφυξίας στην οικονομία.

Πράγματι, η Νέα Δημοκρατία, από τον περασμένο Νοέμβριο, με υπευθυνότητα και διορατικότητα, ζητά να ολοκληρωθεί το ταχύτερο δυνατόν η αξιολόγηση, κατά τον καλύτερο όμως για τα Ελληνικά συμφέροντα τρόπο.

Εξαιτίας αυτής της πολύμηνης καθυστέρησης, η χώρα «λιμνάζει» βυθιζόμενη: η πραγματική οικονομία επέστρεψε στην ύφεση όπου και παραμένει, οι επιχειρηματικές προσδοκίες και η καταναλωτική εμπιστοσύνη «κατέρρευσαν», οι ληξιπρόθεσμες οφειλές – ιδιωτών και Κράτους – διογκώθηκαν, οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών, ο κύκλος εργασιών στη βιομηχανία, στις κατασκευές, στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο και στις υπηρεσίες συρρικνώθηκαν, τα «λουκέτα» στην αγορά πολλαπλασιάστηκαν, ο «λογαριασμός» των μέτρων αυξήθηκε.

Συμπερασματικά, η ανικανότητα της αριστερής διακυβέρνησης επέφερε τεράστιο κόστος στην οικονομία και την κοινωνία.

15Μάι

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Τύπος της Κυριακής” – “Το «τσουνάμι» των φόρων θα ενεργοποιήσει τον «κόφτη»”

Γιατί ως ΝΔ είστε τόσο επικριτικοί απέναντι στην απόφαση του Eurogroup;

Η ΝΔ, από την ίδρυσή της, αξιολογεί τα πολιτικά γεγονότα με εθνικά, κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια. Δεν δρα, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, με γνώμονα το στενό κομματικό συμφέρον.

Εν προκειμένω, πρόκειται για μία απόφαση που προσθέτει βάρη στους πολίτες για τα επόμενα αρκετά χρόνια, με αντιστάθμισμα μια μελλοντική, μέχρι σήμερα ασαφή και υπό προϋποθέσεις, ρύθμιση για το χρέος.

Στην ουσία της, η απόφαση «ισοδυναμεί» με ένα συμπληρωματικό, 4^ο Μνημόνιο, το οποίο εμπεριέχει νέους όρους, επιπλέον επώδυνα μέτρα και έναν πρόσθετο μόνιμο μηχανισμό αυτόματης λήψης περισσότερων μέτρων, σε περίπτωση μη επίτευξης των υψηλών – για μεγάλο χρονικό διάστημα – δημοσιονομικών στόχων, συστατικό ενός μόνιμου μνημονίου επιτήρησης της χώρας.

Γιατί λέτε υπό προϋποθέσεις ρύθμιση του χρέους;

Διότι, όπως αποτυπώνεται και στην απόφαση, η όποια ρύθμιση θα γίνει υπό προϋποθέσεις: η χώρα να επιτυγχάνει τους δημοσιονομικούς στόχους, όχι μόνο μέχρι το 2018 αλλά και μετέπειτα, αφού παραμένει ο στόχος για 3,5% πρωτογενές πλεόνασμα μέχρι το 2025 και επίσης να είναι αναγκαία η ρύθμιση του χρέους μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος.

Ελπίζω ότι οι λύσεις που θα αποφασισθούν, και οι οποίες σε μεγάλο βαθμό, έχουν καταστεί αναγκαίες από την ανερμάτιστη διακυβέρνηση της αριστεράς, να μειώνουν τόσο το μέγεθος των ετήσιων χρηματοδοτικών αναγκών όσο και το ύψος του χρέους, ως ποσοστά του ΑΕΠ.

Και τούτο γιατί οι προτάσεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, με βάση το κείμενο που συζητήθηκε στο τελευταίο Eurogroup, οδηγούν το χρέος το 2022, σε ποσοστό άνω του 140% του ΑΕΠ, από 120% που ήταν η πρόβλεψη του 2^ου Μνημονίου.

Σύμφωνα με την Κυβέρνηση όμως, για πρώτη φορά «ανοίγει» το θέμα του χρέους.

Η βιωσιμότητα του χρέους εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Υπενθυμίζω ότι αυτή βελτιώθηκε με τη διπλή αναδιάρθρωση – με «κούρεμα» μάλιστα – του χρέους, την επιμήκυνση της λήξης των ομολόγων, τη μείωση των επιτοκίων και την αναβολή πληρωμών τόκων που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια.

Όλα αυτά τα αποδέχεται ο κ. Πρωθυπουργός προσυπογράφοντας την απόφαση της 12^ης Ιουλίου 2015, στην οποία σημειώνεται ότι: «τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης έχουν θεσπίσει κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών μία αξιοσημείωτη δέσμη μέτρων προς υποστήριξη της βιωσιμότητας του χρέους της Ελλάδας, η οποία εξομάλυνε την πορεία εξυπηρέτησης του χρέους της Ελλάδας και μείωσε το κόστος σημαντικά».

Είναι συνεπώς σαφές ότι τα ψεύδη αποτελούν δομικό στοιχείο της Αριστερής Κυβέρνησης.

Όμως η Κυβέρνηση κατάφερε και πέτυχε πρωτογενές πλεόνασμα το 2015. Και μάλιστα πολύ καλύτερο από τους στόχους…

Μιλάτε βέβαια για την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που σήμερα «θριαμβολογεί» ενώ «λοιδορούσε» την επίτευξη πλεονασμάτων από την προηγούμενη Κυβέρνηση.

Όμως η αλήθεια είναι ότι το αποτέλεσμα οφείλεται στη «στάση πληρωμών». Ενδεικτικά και μόνο σημειώνω ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου αυξήθηκαν κατά 80% και πλέον από τις αρχές του 2015!

Οφείλεται όμως και στη λήψη πρόσθετων μέτρων, όπως είναι η αύξηση του ΦΠΑ και η μείωση κύριων και επικουρικών συντάξεων, ήδη από το 2015.

Και προσέξτε: η Κυβέρνηση επιτυγχάνει πρωτογενές πλεόνασμα αυξάνοντας τις ληξιπρόθεσμες οφειλές, αυξάνοντας τους φόρους, περιορίζοντας τους πόρους για την ανθρωπιστική κρίση ενώ τα έτη 2013 και 2014, η χώρα επιτύγχανε πρωτογενή πλεονάσματα μειώνοντας τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, μειώνοντας φορολογικούς συντελεστές και χορηγώντας πολλαπλάσιο ποσό για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης.

Μόνο το πολιτικό θράσος του ΣΥΡΙΖΑ θα επέτρεπε να χαρακτηρισθεί αυτή η εξέλιξη ως επιτυχής.

Η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι τα μέτρα είναι μόλις 5,4 δισ. ευρώ.

Η Κυβέρνηση «στρεψοδικεί» ασύστολα, «κατασκευάζοντας» μία εικονική πραγματικότητα.

Η αλήθεια είναι ότι τα μέτρα αθροίζουν ήδη τουλάχιστον στα 9 δισ. ευρώ.

Συγκεκριμένα, η Κυβέρνηση ήδη εφαρμόζει μέτρα ύψους 1,4 δισ. ευρώ για το 2015 και 2,2 δισ. ευρώ για το 2016, ενώ έχει συμφωνήσει στη λήψη νέων μέτρων ύψους 5,4 δισ. ευρώ μέχρι το 2018.

Αυτός είναι ο λογαριασμός της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Λογαριασμός πολύ υψηλότερος αυτού που ζητούσαν οι δανειστές πριν από 1,5 χρόνο, μάλιστα για την επίτευξη πολύ υψηλότερων στόχων.

Λογαριασμός που έχει ήδη πάει πολύ πέραν της συμφωνίας του Αυγούστου, ακόμη και χωρίς τα πρόσθετα «προληπτικά μέτρα», περίπου κατά 1,5 δισ. ευρώ.

Αυτός ο λογαριασμός είναι ίσος με τον αντίστοιχο του 2^ου Μνημονίου.

Και προσέξτε: Το 2012, ελήφθησαν μέτρα με την οικονομία σε βαθιά ύφεση και με μεγάλο πρωτογενές έλλειμμα.

Σήμερα, η Κυβέρνηση λαμβάνει μέτρα ίσου ύψους, παρά το γεγονός ότι η οικονομία είχε επιστρέψει, το 2014, σε θετικό ρυθμό μεγέθυνσης και πρωτογενή πλεονάσματα!

Αυτό είναι το δημοσιονομικό αποτέλεσμα της ανερμάτιστης πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ.

Η «αριστερή χρυσόσκονη» που επιχειρεί και πάλι να ρίξει η Κυβέρνηση, απ’ όση της έχει απομείνει, δεν πείθει πλέον τους πολίτες.

Η Κυβέρνηση όμως υποστηρίζει ότι δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα.

Κατά την εκτίμησή μας θα απαιτηθούν πρόσθετα μέτρα, γι’ αυτό και ο πρόσθετος μόνιμος μηχανισμός επιβολής αυτών.

Και θα απαιτηθούν, όπως απεδείχθη και με το 1^ο Μνημόνιο, λόγω της σύνθεσης των δημοσιονομικών μέτρων και της αριστερής, ιδεοληπτικής εμμονής στην αύξηση της φορολόγησης όλων των πολιτών.

Εμμονή όπως αποτυπώθηκε, ενδεικτικά, στο πρόσφατο νομοσχέδιο, με τον περιορισμό του αφορολόγητου ακόμη και κάτω από τις «ξεθωριασμένες κόκκινες γραμμές» της Κυβέρνησης, με την αύξηση των φορολογικών συντελεστών στις κλίμακες φορολογίας εισοδήματος, με την μονιμοποίηση και την αύξηση της εισφοράς αλληλεγγύης, με τη φορολόγηση των ενοικίων, με τη φορολόγηση των μερισμάτων, με την αύξηση της φορολόγησης των κερδών των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, με τη φορολόγηση των αγροτικών επιδοτήσεων, με την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών.

Ενώ αναμένεται και το «τσουνάμι» της αύξησης της έμμεσης φορολογίας, περίπου ισόποση της άμεσης.

Υπάρχει όμως εναλλακτική πρόταση από τη ΝΔ, με συγκεκριμένες προτάσεις;

Ο ιδεολογικός μας πυρήνας, του κοινωνικού φιλελευθερισμού, μας επιτρέπει να κινηθούμε ισορροπώντας μεταξύ οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Με δεδομένους τους περιορισμούς και τους στόχους, προτεραιότητά μας θα είναι το στοχευμένο χτύπημα της εναπομείνασας σπατάλης αλλά και η λελογισμένη μείωση δημοσίων δαπανών.

Ενδεικτικά αναφέρω τον περαιτέρω περιορισμό των λειτουργικών δαπανών, τον αυστηρότερο έλεγχο των επιχορηγήσεων, την προσήλωση στην επίτευξη των στόχων από τα νομικά πρόσωπα, την κατάργηση των κομματικών διορισμών κοκ.

H ΝΔ είναι έτοιμη να κυβερνήσει;

Η ΝΔ, ως το διαχρονικά μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα της χώρας, με τις ιστορικές, αξιακές και ιδεολογικές «αποσκευές» της, είναι πάντα σε ετοιμότητα να αναλάβει τις ευθύνες διακυβέρνησης της χώρας.

Στόχος μας να αποτελέσουμε την ορθολογική επιλογή μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας.