Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Επένδυση” | 11.3.2017

“Επανεκκίνηση θα γίνει μόνο με ριζική πολιτική αλλαγή”

 

Η διαπραγμάτευση συνεχίζεται και τώρα αναμένουμε τις εξελίξεις στην επόμενη συνεδρίαση του Εurogroup στις 20 του μήνα. Ποιά είναι η εικόνα που εσείς έχετε, με δεδομένο ότι η Κυβέρνηση εμφανίζεται αισιόδοξη και δηλώνει ότι υπήρξε σημαντική πρόοδος.

Κε. Χρηστάκο, «όπου ακούτε πολλά κεράσια, κρατάτε μικρό καλάθι».

Η Κυβέρνηση δεν ήταν αυτή που ήταν σίγουρη ότι η αξιολόγηση θα έκλεινε πριν από αρκετούς μήνες, το αργότερο μέχρι αρχές Δεκεμβρίου;

Και σήμερα μιλάει απλώς για πρόοδο στις διαπραγματεύσεις;

Ειδικά όταν η καθυστέρηση στην αξιολόγηση έχει σωρεύσει τεράστιο κόστος στην πραγματική οικονομία, έχει προσθέσει επιβαρύνσεις στους πολίτες και έχει οδηγήσει σε επώδυνες μακροχρόνιες δεσμεύσεις τη χώρα.

Και όταν η όποια πρόοδος συνοδεύεται από την περαιτέρω υποχώρηση της Κυβέρνησης σε παράλογες απαιτήσεις των δανειστών.

Όπως είναι τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και η λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας για μετά το 2018, δηλαδή για μετά τη λήξη του Προγράμματος.

Με αποτέλεσμα η Κυβέρνηση να διαπραγματεύεται, σήμερα, το 4ο Μνημόνιο.

Σε κάθε περίπτωση, η αβεβαιότητα παραμένει.

Να δούμε πως θα εξελιχθούν οι διαπραγματεύσεις τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες.

Εύχομαι, όχι μήνες.

Τα στοιχεία του τετάρτου τριμήνου δείχνουν ότι η οικονομία πέρασε σε ύφεση. Πιστεύετε πως υπάρχει ζήτημα ανατροπής των στοιχείων στην διαπραγμάτευση ακόμα και για τον προϋπολογισμό του 2017;

Η Κυβέρνηση προσγειώθηκε ανώμαλα στην πραγματικότητα.

Πραγματικότητα που διαμόρφωσε η αναποτελεσματικότητα, η ανικανότητα και οι ιδεοληψίες της.

Πράγματι, σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία, η οικονομία επέστρεψε το 2015 και παρέμεινε το 2016 σε ύφεση. Η μοναδική Ευρωπαϊκή χώρα σε ύφεση!

Μάλιστα, το τέταρτο τρίμηνο του 2016, η μεταβολή του ΑΕΠ παρουσιάζει σημαντικό αρνητικό πρόσημο τόσο έναντι του προηγούμενου τριμήνου όσο και έναντι του αντίστοιχου του 2015, καθιστώντας αυτό το χειρότερο τέταρτο τρίμηνο από το 1998.

Αυτό είναι το αποτέλεσμα της υπερφορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων και της αβεβαιότητας λόγω, κυρίως, της καθυστέρησης ολοκλήρωσης της αξιολόγησης.

Στοιχεία που καθιστούν τον αναπτυξιακό στόχο για το 2017 από υπερφιλόδοξο, μη ρεαλιστικό.

Με αποτέλεσμα, η οικονομία να σέρνεται στη στασιμότητα και η κοινωνία να βυθίζεται στο τέλμα.

Υπάρχει κάποιο ορόσημο για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης; Το οικονομικό επιτελείο διαβεβαιώνει, εξ όσων γνωρίζω, ότι δεν υπάρχει θέμα εκπλήρωσης των υποχρεώσεων της χώρας τον Ιούλιο, ακόμη και αν δεν έχει κλείσει η αξιολόγηση. Ποιά είναι τελικά τα όρια για την χώρα;

Κε. Χρηστάκο, το ορόσημο έχει προ πολλού παρέλθει.

Γιατί η αξιολόγηση θα έπρεπε ήδη να έχει κλείσει.

Γιατί μπορεί να μην υπάρχουν υψηλές υποχρεώσεις προς τους δανειστές μέχρι το καλοκαίρι του 2017, όμως συσσωρεύονται τεράστια προβλήματα εσωτερικά στη χώρα, στην πραγματική οικονομία.

Η οικονομία ήδη «βούλιαξε» στην ύφεση, το οικονομικό κλίμα επιδεινώθηκε, οι επενδύσεις περαιτέρω συρρικνώθηκαν, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου διογκώθηκαν, θέσεις απασχόλησης χάθηκαν, καταθέσεις αποσύρθηκαν, τα «κόκκινα δάνεια» αυξήθηκαν.

Συνεπώς, τα όρια έχουν προ πολλού ξεπεραστεί.

Μάλιστα, αυτοί που χαρακτήριζαν τους δανειστές «τοκογλύφους», έχουν σήμερα ως μοναδικό τους μέλημα τη συνέπεια απέναντί τους. Αδιαφορώντας για την καταστροφή που επιφέρουν, με τις πράξεις και τις παραλείψεις τους, στην πραγματική οικονομία.

Στη ΝΔ επιμένετε για εκλογές αν και ζητάτε να κλείσει το συντομότερο η αξιολόγηση. Δεν υπάρχει εδώ μία αντίφαση;

Το αίτημα για εκλογές δεν συνδέεται με την αξιολόγηση.

Επιμένουμε και στα δύο.

Έστω και τώρα, η αξιολόγηση πρέπει να κλείσει το συντομότερο δυνατόν, με το καλύτερο για τη χώρα αποτέλεσμα.

Τα προβλήματα όμως δεν τελειώνουν με την πιθανή ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Η χώρα χρειάζεται άμεσα επανεκκίνηση, μέσα από μια πολιτική αλλαγή.

Με μία τολμηρή, ικανή, αξιόπιστη και μεταρρυθμιστική Κυβέρνηση, η οποία θα σπάσει το καταστροφικό καθοδικό σπιράλ που οδηγεί όλο και βαθύτερα στο οικονομικό τέλμα και την κοινωνική μιζέρια.

Ο Πρόεδρος της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης έστειλε αυστηρό μήνυμα σε όσους ενστερνίζονται σενάρια συναίνεσης με την Κυβέρνηση σε κάποια σημεία. Κάνουν λάθος ο κ. Μεϊμαράκης , η κα. Παπακώστα και όσοι επιθυμούν να στηρίξει η Αξιωματική Αντιπολίτευση μια συμφωνία με το επιχείρημα ότι και μία δική σας Κυβέρνηση αύριο θα εφαρμόσει το ίδιο ακριβώς πρόγραμμα;

Καταρχάς, την ιδιοκτησία του Προγράμματος την έχει η εκάστοτε Κυβέρνηση. Επιλογή της σημερινής Κυβέρνησης είναι η υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Δική μας επιλογή είναι η μείωση των φόρων, με χρήση ισοδυνάμων από την πλευρά των δαπανών. Αυτό είναι εφικτό, έγινε και κατά το παρελθόν. Άρα, μπορούμε να αλλάξουμε το μίγμα δημοσιονομικής πολιτικής.

Επίσης, κε. Χρηστάκο, κανένα Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής δεν είναι άκαμπτο και ανελαστικό. Εμπεριέχει δυνητικούς βαθμούς ευελιξίας, η χρήση των οποίων εξαρτάται από την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα της εκάστοτε Κυβέρνησης. Ενδεικτικά να σας θυμίσω ότι το 2012, σε πολύ χειρότερες οικονομικές συνθήκες, η επίτευξη των ίδιων δημοσιονομικών στόχων μετατέθηκε για 2 χρόνια αργότερα, δίνοντας κάποιον δημοσιονομικό χώρο στην τότε Κυβέρνηση. Επίσης, αργότερα, όταν σταθεροποιήθηκε η κατάσταση, το 2014, προχωρήσαμε σε μείωση σειράς φόρων (π.χ. ΦΠΑ στη εστίαση, ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης, ασφαλιστικές εισφορές κ.α.), χωρίς αυτά να προβλέπονται στο Μνημόνιο.

Και κάτι ακόμη: η ΝΔ μπορεί να δημιουργήσει πληρέστερα τις συνθήκες ανάπτυξης της οικονομίας, να αξιοποιήσει καλύτερα τους διαθέσιμους ευρωπαϊκούς πόρους, να προχωρήσει – όπως με επιτυχία έκανε – στην αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, να υλοποιήσει ταχύτερα τις διαρθρωτικές αλλαγές και το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων. Άρα, να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μείωση των δημοσιονομικών στόχων.

Η επίτευξη, συνεπώς, των στόχων ενός Προγράμματος, μπορεί να γίνει και με άλλους τρόπους, ιεραρχήσεις και πολιτικές.

2017-03-11 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ _ΕΠΕΝΔΥΣΗ

Συνέντευξη Χρήστου Σταϊκούρα στο ΑΠΕ-ΜΠΕ | 27.2.2017

 

«Νέα δημοσιονομικά μέτρα ή δήθεν διαρθρωτικές αλλαγές δεν ψηφίζουμε»

 

Κύριε Σταϊκούρα, τελικά στο Eurogroup της Δευτέρας βγήκε «λευκός καπνός». Οι εκπρόσωποι των θεσμών επιστρέφουν την προσεχή εβδομάδα. Η εξέλιξη αυτή δεν είναι θετική για τη χώρα;

Κα. Αδηλίνη, άλλο ένα Eurogroup πέρασε χωρίς συμφωνία επί της αξιολόγησης, χωρίς χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής της, με πλήρη υποχώρηση της Κυβέρνησης στις απαιτήσεις των δανειστών προκειμένου οι θεσμοί να επιστρέψουν, χωρίς τις αναγκαίες και ουσιαστικές αποφάσεις για το δημόσιο χρέος, και με την ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης να μετατίθεται για το μέλλον.

Συνεπώς, η εκκρεμότητα παραμένει.

Προφανώς η έλευση των θεσμών σε σύγκριση με το πλήρες αδιέξοδο αποτελεί θετική εξέλιξη.

Αλλά το «σύρσιμο» της αξιολόγησης είναι καταστροφικό για τη χώρα.

Εσείς όμως δεν ζητούσατε να κλείσει άρον-άρον η αξιολόγηση;

Η ΝΔ ζήτησε, εγκαίρως, να κλείσει το συντομότερο η αξιολόγηση και με τον καλύτερο δυνατό για τα ελληνικά συμφέροντα τρόπο.

Εδώ που φτάσαμε, η συμφωνία πρέπει να κλείσει, γιατί σε κάθε άλλη περίπτωση οδηγούμαστε σε χρεωκοπία.

Την αποκλειστική όμως ευθύνη για την τύχη της αξιολόγησης, το σύνολο των μέτρων και τις συνέπειές τους, φέρει η Κυβέρνηση.

Αυτή καθ’ αυτή η συμφωνία δεν βάζει τέρμα σε ένα «4ο Μνημόνιο»;

Είδατε κάποια συμφωνία;

Αποφασίστηκε απλώς η παράταση της διαπραγμάτευσης, σπρώχνοντας, όπως ανέφερα στη δήλωσή μου μετά το Eurogroup, το «τενεκεδάκι λίγο παρακάτω».

Και κάτι ακόμη: με δεδομένες τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Κυβέρνηση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και πρόσθετα μέτρα λιτότητας μετά τη λήξη του Προγράμματος, δηλαδή μετά το 2018, το επόμενο Μεσοπρόθεσμο που θα καλύπτει την περίοδο 2018-2021 θα αποτελέσει, ουσιαστικά, το «4ο Μνημόνιο».

Η Κυβέρνηση έκανε λόγο για πολιτική συμφωνία και τη χαρακτήρισε πολύ θετική εξέλιξη. Μάλιστα, σύμφωνα με την Κυβέρνηση, η συμφωνία αφήνει περιθώρια και «για ιδιαίτερα θετικές εξελίξεις». Εσείς, αντίθετα, ως ΝΔ απαντήσατε λέγοντας ότι «η κυβέρνηση επιχειρεί, άλλη μία φορά, να κοροϊδέψει τον ελληνικό λαό». Δεν βρήκατε τίποτα θετικό στη συμφωνία;

Επαναλαμβάνω ότι συμφωνία δεν υπήρξε.

Ούτε καν πολιτική συμφωνία υπήρξε, όπως ψευδώς υποστήριξε η Κυβέρνηση.

Σας θυμίζω ότι ο επικεφαλής του Eurogroup, στη συνέντευξη τύπου, ανέφερε ότι «δεν υπάρχει πολιτική συμφωνία σε αυτό το σημείο».

Όλα παραπέμπονται στη συνέχεια της διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς, που θα πρέπει να καταλήξει σε μία τεχνική συμφωνία (staff level agreement), ώστε στη συνέχεια, σε επόμενο Eurogroup, να υπάρξει πολιτική συμφωνία.

Ας μην προσπαθεί συνεπώς άλλο η Κυβέρνηση να μασκαρέψει την απόλυτη υποχώρησή της.

Σε απλά ελληνικά θα ήθελα να σας ρωτήσω, τι κέρδισε και τι έχασε η Κυβέρνηση;

Κέρδισε την επιστροφή των θεσμών.

Για να το πετύχει αυτό, η «Κυβέρνηση των προθύμων» έδωσε τα πάντα, υπερβαίνοντας τα χρονικά όρια της εντολής που έχει λάβει.

Συμφώνησε σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστήριζε ότι αυτά δεν «βγαίνουν».

Συμφώνησε στην άμεση νομοθέτηση μέτρων για τα επόμενα χρόνια, μετά και τη λήξη του Προγράμματος, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστήριζε ότι αυτή είναι αντισυνταγματική πράξη.

Συμφώνησε στις απαιτήσεις του ΔΝΤ, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστήριζε ότι αυτές είναι ακραίες.

Υποχωρήσεις συνεχώς και παντού, διαπραγματευτικές ήττες και ψέματα είναι το τρίπτυχο της Κυβερνητικής αποτυχίας.

Δεν ήταν ωστόσο νίκη για τη χώρα η δημόσια τοποθέτηση, για πρώτη φορά, του κ. Ντάισελμπλουμ για «τέλος της λιτότητας»;

Καταρχάς, εγώ άκουσα τον επικεφαλής του Eurogroup να υποστηρίζει ότι «μην ζητάτε από έναν Υπουργό Οικονομικών να υποσχεθεί το τέλος της λιτότητας».

Επίσης, τα μέτρα που φαίνεται να αποδέχθηκε η Κυβέρνηση, όπως η μείωση του αφορολόγητου και των συντάξεων, ακόμη και για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, μόνο το «τέλος της λιτότητας» δεν υποδηλώνουν.

Αντιθέτως, μιλάμε για την διεύρυνση και επέκτασή της.

Και ας μην «βαπτίζουν» κάποιοι αυτά τα επώδυνα δημοσιονομικά μέτρα, δήθεν «διαρθρωτικές αλλαγές».

Γιατί τότε οι πραγματικές διαρθρωτικές αλλαγές, με «αναπτυξιακό πρόσημο», χάνουν το νόημά τους και ταυτίζονται, στα μάτια των πολιτών, με τα μέτρα λιτότητας.

Δυσκολεύοντας την αναγκαία πολιτική και κοινωνική συνεννόηση για την υλοποίησή τους.

Αν τελικά ισχύσει η πληροφορία που θέλει το ΔΝΤ να κάνει πίσω στην απαίτησή του για τα 3,6 δισ. ευρώ μέτρα (2% του ΑΕΠ), που είχε απαιτήσει, δεν είναι μία μεγάλη νίκη;

Κα. Αδηλίνη, όπου «ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι».

Οι δήθεν, μέχρι σήμερα, μεγάλες νίκες της Κυβέρνησης έχουν καταλήξει σε ένα 3ο αχρείαστο Μνημόνιο, στους κεφαλαιακούς περιορισμούς, στο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων διάρκειας ενός αιώνα, στον οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη», σε πρόσθετα μέτρα λιτότητας ύψους 9 δισ. ευρώ μέχρι σήμερα.

Και ακολουθούν και άλλα μέτρα.

Το πόσα, θα το δούμε το επόμενο διάστημα.

Δυστυχώς όμως, θα τα βιώσουν, με οδυνηρό τρόπο, οι πολίτες.

Ωστόσο, κύριε Σταϊκούρα, η κυβέρνηση απαίτησε και πέτυχε την «αποδοχή από τους δανειστές της λήψης των αντισταθμιστικών μέτρων». Η επίτευξη αυτού του στόχου δεν ανοίγει το δρόμο, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, για μείωση φόρων; Π.χ του ΕΝΦΙΑ ή του ΦΠΑ;

Καταρχάς, βασική προϋπόθεση είναι η επίτευξη υψηλών δημοσιονομικών στόχων για μακρά περίοδο. Η Κυβέρνηση όμως δεν υποστήριζε μέχρι πρόσφατα ότι αυτοί οι στόχοι δεν επιτυγχάνονται χωρίς πρόσθετα μέτρα λιτότητας; Τώρα θα τους πετύχει και θα έχει και δημοσιονομικό περιθώριο;

Ας σταματήσει συνεπώς να «πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες».

Η αλήθεια είναι ότι αντί σήμερα η Κυβέρνηση να συζητά, όπως η Αξιωματική Αντιπολίτευση έχει προτείνει, για χαμηλότερους, ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους που θα δημιουργήσουν χώρο για φορολογικές ελαφρύνσεις, έχει ήδη δεσμευθεί σε υψηλά και για μακρά περίοδο πρωτογενή πλεονάσματα, η επίτευξη των οποίων απαιτεί, όπως το ΔΝΤ υποστηρίζει και η Κυβέρνηση αποδέχθηκε, πρόσθετα μέτρα λιτότητας.

Πρόσθετα μέτρα λιτότητας για να επιτευχθεί υπερκάλυψη του στόχου, ώστε να υπάρξει δημοσιονομικός χώρος προκειμένου να ενεργοποιηθούν τα αντισταθμιστικά μέτρα.

Τα οποία αντισταθμιστικά μέτρα, βέβαια, τόσο στο 2ο όσο και στο 3ο Μνημόνιο, προβλέπονται.

Να σας θυμίσω ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση επέτυχε, το 2014, τη μείωση σειράς φορολογικών συντελεστών, όπως είναι ενδεικτικά ο ΦΠΑ στην εστίαση, κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες, από το 23% στο 13%.

Και σήμερα η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι μετά το 2018, και υπό την προϋπόθεση ότι επιτυγχάνονται τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, θα μειώσει το ΦΠΑ στην εστίαση από το 24% που τον πήγε στο 13% που τον βρήκε.

Τρανή απόδειξη της αποτυχίας της.

Είπατε όχι σε μέτρα, ναι σε διαρθρωτικές αλλαγές. Ποιες διαρθρωτικές αλλαγές, αν έρχονταν, είχατε πρόθεση να ψηφίσετε;

Πράγματι, νέα δημοσιονομικά μέτρα δεν θα ψηφίσουμε.

Ούτε αυτά που βαπτίζονται δήθεν «διαρθρωτικές αλλαγές».

Πραγματικές διαρθρωτικές αλλαγές όμως, με «αναπτυξιακό πρόσημο», που βελτιώνουν τη διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, ενισχύουν την επιχειρηματικότητα και δημιουργούν θέσεις απασχόλησης, και τις οποίες η Κυβέρνηση μέχρι σήμερα από αβελτηρία ή αλλεργία δεν προωθεί, θα στηρίξουμε.

Όπως άλλωστε μέχρι σήμερα, στις όποιες λίγες κυβερνητικές πρωτοβουλίες, πράτταμε.

Αν ανατρέξει κανείς στην ομιλία του Προέδρου της ΝΔ κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ και παρακολουθήσει τη στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στη Βουλή, θα αντιληφθεί ποιες είναι αυτές.

Να τις δούμε συνεπώς πρώτα, καθώς και τον τρόπο που θα έρθουν, και μετά θα τοποθετηθούμε.

Είναι πλέον ορατό ότι ο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών απομακρύνεται. Συνεπώς, η ΝΔ εκτιμάτε ότι πρέπει να αλλάξει στρατηγική σε αυτό το κομμάτι;

Τα προβλήματα της χώρας δεν τελειώνουν με την πιθανή ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Το αίτημα της ΝΔ για εκλογές, το οποίο έχει κατατεθεί εδώ και πολλούς μήνες, συμπυκνώνει την μέχρι σήμερα αποτυχία και την απουσία πολιτικής βούλησης, σχεδίου και στρατηγικής της Κυβέρνησης, στα πεδία, ενδεικτικά, της οικονομίας, της διαχείρισης του μεταναστευτικού/προσφυγικού, της παιδείας, της δημόσιας ασφάλειας, της ποιότητας της δημοκρατίας.

Είναι σαφές ότι η χώρα χρειάζεται άμεσα επανεκκίνηση, με μία πολιτική αλλαγή μέσω εκλογών.

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής” | 19.2.2017

“Η διαπραγμάτευση σέρνεται και η Κυβέρνηση νομίζει ότι «ο μήνας έχει εννιά»”

 

Ποια είναι η εκτίμησή σας για την εξέλιξη της διαπραγμάτευσης σχετικά με το κλείσιμο της αξιολόγησης; Απ’ ότι φαίνεται ούτε αύριο που έχει 20 ο μήνας κλείνει.

Κε. Ευθυμίου, είμαστε «στο ίδιο έργο θεατές».

Η διαπραγμάτευση, επί μήνες, σέρνεται, χρονικά ορόσημα έχουν προσπεραστεί και η Κυβέρνηση νομίζει ότι «ο μήνας έχει εννιά»…

Δυστυχώς, όπως φαίνεται, ούτε αύριο θα έχουμε τελική συμφωνία που να οδηγεί και σε συγκεκριμένο προγραμματισμό για εκταμίευση δόσης.

Ας ευχηθούμε να έχουμε τουλάχιστον σημαντική πρόοδο.

Να σας θυμίσω ότι με βάση το 3ο Μνημόνιο, η 2η αξιολόγηση θα έπρεπε να είχε κλείσει πέρυσι το Φεβρουάριο, με βάση την επικαιροποίηση του Μνημονίου, τον Οκτώβριο, και με βάση τις διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού στις αρχές Δεκεμβρίου.

Τίποτα απ’ αυτά δεν έγινε.

Η Κυβέρνηση αφήνει την οικονομία να βουλιάζει και τους πολίτες στην αβεβαιότητα.

Θεωρείτε ότι αν συνεχίσει να σέρνεται η ιστορία της αξιολόγησης, θα αντέξει η χώρα;

Θα πρόκειται για καταστροφική για τη χώρα και την οικονομία εξέλιξη.

Βέβαια, λόγω της πολύμηνης ήδη καθυστέρησης, των παλινωδιών και της αναξιοπιστίας της Κυβέρνησης, ακόμη και η άμεση ολοκλήρωσή της θα είναι, δυστυχώς, οδυνηρή για τους πολίτες.

Θα προσθέσει νέα βάρη στις πλάτες τους, βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.

Αν χαθεί και το τρένο της 9 Μαρτίου για το QE της ΕΚΤ, ποιο προβλέπετε να είναι το μέλλον για την οικονομία και τη χώρα;

Η ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης θα έδινε ένα «σινιάλο» άρσης της αβεβαιότητας και αποκατάστασης κλίματος εμπιστοσύνης, θα συνέβαλε στην ενίσχυση της ρευστότητας και θα υποβοηθούσε την προσπάθεια εξόδου στις αγορές.

Αυτή δεν έχει επιτευχθεί από το Μάρτιο του 2015, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης.

Αφήστε που κάποια Κυβερνητικά στελέχη την θεωρούν και «δευτερεύον ζήτημα».

Σε κάθε περίπτωση, δεν θα πρέπει να χαθεί και αυτή η ημερομηνία.

Για το λόγο αυτό θα πρέπει να υπάρξει θετική κατάληξη στην αξιολόγηση και να προσδιορισθούν, σήμερα, τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους.

Ο κ. Μητσοτάκης από το Βερολίνο είχε προαναγγείλει σκλήρυνση της στάσης σας απέναντι στην Κυβέρνηση, αν περάσει η 20η Φεβρουαρίου και δεν έχει κλείσει η συμφωνία. Τι προτίθεστε να κάνετε ως ΝΔ;

Η Νέα Δημοκρατία έχει τονίσει ότι η 2η αξιολόγηση θα έπρεπε να είχε κλείσει εδώ και πολύ καιρό και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Αυτό δεν έγινε.

Η χώρα βιώνει ήδη «σκηνές του έργου που ανέβηκε» το 1ο εξάμηνο του 2015, αλλά και αυτού πριν την ολοκλήρωση της 1ης αξιολόγησης.

Αν περάσει και η 20η Φεβρουαρίου άκαρπη, η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να αφήσει να «παιχτούν και τα επόμενα επεισόδια».

Τον τρόπο, θα τον δείτε.

Κύριε Σταϊκούρα τα πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν ότι υπάρχουν κάποια σημάδια ανάκαμψης της οικονομίας, αφού το 2016 σημειώθηκε ανάπτυξη της τάξης του 0,3%.

Τα προσωρινά στοιχεία δείχνουν ότι η χώρα επέστρεψε στο επίπεδο του πλούτου του 2014.

Επιβεβαιώνουν δηλαδή ότι χάθηκαν 2 χρόνια από την ελληνική οικονομία.

Μάλιστα, το 4ο τρίμηνο του 2016, το ΑΕΠ, εξαιτίας και της αβεβαιότητας, υποχώρησε έναντι του 3ου τριμήνου.

Είναι αυτά στοιχεία για πανηγυρισμούς;

Και οι δημοσιονομικοί στόχοι του Προϋπολογισμού, όμως, έχουν επιτευχθεί.

Πράγματι, όπως η μέχρι σήμερα εκτέλεση του προϋπολογισμού δείχνει, θα υπερκαλυφθεί ο δημοσιονομικός στόχος.

Αυτό όμως οφείλεται στην υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων, στην αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και στη συρρίκνωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

Ενώ, μια σειρά από «ωρολογιακές βόμβες» στα θεμέλια της οικονομίας υφίστανται και διογκώνονται.

Όπως είναι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών, η «μαύρη τρύπα» στα ασφαλιστικά ταμεία, τα «κόκκινα δάνεια» στις τράπεζες, η ρευστότητα φορέων του Δημοσίου.

Συνεπώς, είναι και αυτά στοιχεία για πανηγυρισμούς;

Για το σημερινό αδιέξοδο όμως φταίει μόνο η Ελληνική Κυβέρνηση;

Για την πολύμηνη καθυστέρηση, φέρει την αποκλειστική ευθύνη.

Για το σημερινό αδιέξοδο, μερίδιο ευθύνης έχουν και οι δανειστές.

Με παράλογες και υπερβολικές απαιτήσεις που εγείρουν, όπως είναι η επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για μακρά χρονική περίοδο και η λήψη προληπτικών μέτρων λιτότητας για μετά τη λήξη του Προγράμματος.

Απαιτήσεις όμως που η Ελληνική Κυβέρνηση ουσιαστικά προκάλεσε και αποδέχθηκε, προσυπογράφοντας την απόφαση του Eurogroup της 5ης Δεκεμβρίου.

Λέτε να κλείσει η αξιολόγηση, αλλά νέα μέτρα δεν θα ψηφίσετε… Δεν είναι λίγο οξύμωρο;

Νέα δημοσιονομικά μέτρα δεν θα ψηφίσουμε.

Γιατί αυτά θα είναι το αποτέλεσμα της αναποτελεσματικότητας, της αναξιοπιστίας και των ιδεοληψιών της σημερινής Κυβέρνησης.

Κυβέρνηση η οποία, να σας θυμίσω, έχει και την ιδιοκτησία του Προγράμματος.

Διαρθρωτικές αλλαγές του Μνημονίου, που η Κυβέρνηση είτε από αβελτηρία είτε από αλλεργία μέχρι σήμερα δεν έχει προωθήσει, θα ψηφίσουμε.

Τελικά, όπως υποστηρίζει η Κυβέρνηση, «πήρατε γραμμή» από τον κ. Σόϊμπλε;

Όπως έχω πει και παλαιότερα, οι «προθυμότεροι» όλων δεν θα φορέσουν στους πολιτικούς αντιπάλους τους το δικό τους προσωπείο.

Να υπενθυμίσω πως ότι δεν αποδέχθηκαν προηγούμενες Κυβερνήσεις, τα υλοποιεί η σημερινή Κυβέρνηση, χωρίς καμία ηθική και πολιτική αναστολή.

Από πού να ξεκινήσω; Από τα 9 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας; Από το υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων διάρκειας ενός αιώνα; Από τον οριζόντιο, αυτόματο και μόνιμο πλέον κόφτη;

Η Κυβέρνηση λοιπόν καλύτερα να σιωπά.

Η Νέα Δημοκρατία που διαχρονικά έχει πει τα μεγάλα ναι και τα μεγάλα όχι, δεν επιδίδεται σε «λεονταρισμούς εκτός γηπέδου».

Ποια είναι η αίσθησή σας μετά τα τετ α τετ που είχατε στο Βερολίνο. Είχαν αποτέλεσμα; Ποια η αντίδραση στις προτάσεις του κ. Μητσοτάκη;

Οι συναντήσεις ήταν θετικές, χρήσιμες και παραγωγικές.

Με σαφή, πλήρη και τεκμηριωμένο τρόπο καταθέσαμε τους προβληματισμούς μας για την τρέχουσα κατάσταση και τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, καθώς και τις προτάσεις μας για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Προτάσεις που έχουν να κάνουν με διαφορετική άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής στην κατεύθυνση στοχευμένων μειώσεων φορολογικών συντελεστών, με υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών που περιλαμβάνονται στο Πρόγραμμα αλλά εκτείνονται και πέρα από αυτό, με πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία, με προώθηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων, με υιοθέτηση αναπτυξιακών πολιτικών σε κρίσιμα πεδία, όπως είναι π.χ. αυτό της παιδείας κ.α.

Οι λογικές και ρεαλιστικές αυτές προτάσεις, ακούγονται.

Και θα υλοποιηθούν όταν αναλάβουμε τη διακυβέρνηση της χώρας.

Το ΔΝΤ θα πρέπει να είναι μέσα ή έξω από το Πρόγραμμα;

Η ίδια η Κυβέρνηση έχει ζητήσει, μέσα από επιστολές, τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο Πρόγραμμα, μάλιστα και χρηματοδοτικά.

Και φυσικά έχει προσυπογράψει και τις σχετικές ευρωπαϊκές αποφάσεις.

Επίσης να υπενθυμίσω ότι χωρίς τη συμμετοχή μέχρι σήμερα του ΔΝΤ στο 3ο Μνημόνιο, τα μέτρα που έχει πάρει η Κυβέρνηση είναι εξαιρετικά επώδυνα, περισσότερο προηγούμενων Προγραμμάτων.

Το ζητούμενο συνεπώς είναι η Κυβέρνηση να τοποθετείται απέναντι στους θεσμούς με υπευθυνότητα και σοβαρότητα, μακριά από τυχοδιωκτισμούς, να δημιουργεί σχέσεις αξιοπιστίας και να διαπραγματεύεται με συνέπεια και αποφασιστικότητα, ώστε να αποκομίζει το μέγιστο όφελος και να επιτυγχάνει το βέλτιστο αποτέλεσμα για τη χώρα.

Στο μυαλό του κ. Τσίπρα δεν μπορείτε να μπείτε, αλλά αν σας ζητούσα μια εκτίμηση σχετικά με τις προθέσεις του για το σενάριο της δραχμής;

Δεν γνωρίζω τις προθέσεις του κ. Τσίπρα.

Ούτε έχω εμπιστοσύνη στις όποιες, κατά καιρούς διαβεβαιώσεις του, με δεδομένες τις μέχρι σήμερα οβιδιακές μεταμορφώσεις του.

Για εμάς, η θέση της Ελλάδας βρίσκεται στην καρδιά της Ευρώπης και της Ευρωζώνης και είναι αδιαπραγμάτευτη.

Απορρίπτουμε σενάρια που διακινούνται από κάποιους – και εντός χώρας – για επιστροφή στη δραχμή.

 

 

2017-02-19 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ _ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Αγορά” | 28.1.2017

“Κάθε μήνας που περνάει και η αξιολόγηση δεν ολοκληρώνεται, προστίθεται κόστος στην οικονομία και νέα βάρη στους πολίτες”

 

Το κλείσιμο της αξιολόγησης από Δεκέμβριο πήγε στις 20 Φεβρουαρίου. Είναι ορόσημο αυτή η ημερομηνία και τι θα σημάνει αν τη χάσουμε και αυτή; Πολλοί μιλούν πάλι για διαδικασία που μπορεί να φτάσει μέχρι το καλοκαίρι.

Κάθε μήνας που περνάει και η αξιολόγηση δεν ολοκληρώνεται, προστίθεται κόστος στην οικονομία και νέα βάρη στους πολίτες.

Η αβεβαιότητα διατηρείται και ενισχύεται, ρευστότητα στερείται από την πραγματική οικονομία, η ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης – που θα έπρεπε να είχε γίνει από το Μάρτιο του 2015 – αναβάλλεται, η συζήτηση για τις ουσιαστικές παρεμβάσεις ενίσχυσης της βιωσιμότητας του χρέους μετατίθεται, νέα μέτρα λιτότητας προστίθενται.

Εύχομαι η αξιολόγηση να κλείσει το συντομότερο δυνατόν, κατά τον βέλτιστο όμως για τα ελληνικά συμφέροντα τρόπο.

 

Εδώ που έχουμε φτάσει το κλείσιμο της αξιολόγησης με κάθε κόστος είναι προτιμότερο από το μη κλείσιμο;

Δυστυχώς η Κυβέρνηση, εγκλωβισμένη στα αδιέξοδά της, έφτασε την κατάσταση να είναι “lose-lose” (χαμένη).

Το μη κλείσιμο της αξιολόγησης θα είναι καταστροφικό για τη χώρα.

Η ολοκλήρωση της αξιολόγησης θα είναι οδυνηρή για τους πολίτες.

Ας ευχηθούμε το κλείσιμο της αξιολόγησης να περιλαμβάνει έστω και κάποια ψήγματα διαπραγμάτευσης από την ελληνική πλευρά.

Δυστυχώς οι εξελίξεις δεν με κάνουν αισιόδοξο.

 

Η καθυστέρηση, που έτσι και αλλιώς υπάρχει, πόσο επιβαρύνει την επίτευξη των στόχων του προϋπολογισμού; Έχει η χώρα περιθώριο ο προϋπολογισμός του ‘17 να πέσει έξω;

Τον επιβαρύνει σημαντικά.

Ο Προϋπολογισμός είχε καταρτιστεί με την πρόβλεψη ότι η αξιολόγηση θα είχε ήδη από πέρυσι κλείσει.

Ως αποτέλεσμα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Κυβέρνησης, η αβεβαιότητα θα είχε μετριαστεί, μέρος της δόσης θα κατευθύνονταν για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και η οικονομία θα επιτύγχανε υψηλούς ρυθμούς μεγέθυνσης.

Αυτός ο τελευταίος στόχος ήταν ήδη υπερφιλόδοξος, τώρα καθίσταται μη ρεαλιστικός.

Ο στόχος όμως αυτός συνδέεται με την πρόβλεψη για την πορεία των εσόδων.

Υστερήσεις θα οδηγήσουν στην ενεργοποίηση του «κόφτη».

Πολλοί υποστηρίζουν ότι τον «κόφτη» θα έπρεπε να την θεσπίσει μόνη της η Ελλάδα εδώ και χρόνια για να έχει κίνητρο να μην πέφτουν πάντα έξω οι προϋπολογισμοί. Συμφωνείτε; Είναι ένα κίνητρο για ορθή διακυβέρνηση ο κόφτης;

Πράγματι είναι ένα κίνητρο για δημοσιονομική πειθαρχία.

Για το λόγο αυτό και προβλέφθηκε διορθωτικός μηχανισμός, ενσωματώνοντας σχετική κοινοτική νομοθεσία, ήδη από το 2014.

Να θυμίσω ότι η τότε Αξιωματική Αντιπολίτευση υποστήριζε ότι αυτός ο μηχανισμός συνιστά «έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης».

Και από εκείνες τις διατάξεις φτάσαμε στον σημερινό, «αριστερό κόφτη».

Ο οποίος είναι ουσιαστικά μόνιμος, αφού η λειτουργία του θα επεκταθεί και πέραν της λήξης του προγράμματος.

Είναι αυτόματος, αφού η ενεργοποίησή του επιβάλλεται αυτοδίκαια, παρακάμπτοντας το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Και είναι οριζόντιος, αφού δεν εξαιρεί μεγάλες κατηγορίες δαπανών, όπως είναι οι μισθοί και οι συντάξεις.

Αποτελεί ουσιαστικά τη «ρήτρα αναξιοπιστίας» της σημερινής Κυβέρνησης.

Η συζήτηση για τη μείωση του αφορολόγητου είναι σε πλήρη εξέλιξη. Συμφωνείτε με τις εκτιμήσεις ότι είναι από τα πιο υψηλά στην Ευρώπη και πρέπει να μειωθεί; Αν ήσασταν στη θέση Τσακαλώτου και οι θεσμοί σας ζητούσαν τη μείωσή του, τι θα κάνατε;

Γιατί λέτε ότι η συζήτηση είναι σε πλήρη εξέλιξη όταν το Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης, σε Δελτίο Τύπου της προηγούμενης Κυριακής, διαβεβαιώνει ότι «δεν είναι στις προθέσεις της Κυβέρνησης η μείωση του αφορολόγητου»;

Βέβαια, και πριν λίγους μήνες, ο Υπουργός Οικονομικών υποστήριζε ότι κάτι τέτοιο αποτελεί «κόκκινη γραμμή» της Κυβέρνησης, και τελικά το ύψος του αφορολόγητου μειώθηκε.

Συνεπώς, ας κρατάμε «μικρό καλάθι» για τις δεσμεύσεις της Κυβέρνησης.

Σε κάθε περίπτωση, η συζήτηση για μείωση του αφορολόγητου είναι αποσπασματική και παραπλανητική, ειδικά αν δεν ληφθούν υπόψη οι συνολικές επιβαρύνσεις των πολιτών, φορολογικές και ασφαλιστικές.

Και δεν μπορεί να γίνει αν δεν προηγηθεί η μείωση των φορολογικών συντελεστών σε φυσικά και νομικά πρόσωπα και η διεύρυνση της φορολογικής βάσης με την ένταξη «αφανούς» τμήματος της οικονομίας στο «εμφανές» πεδίο, ώστε να ενισχυθεί η ανάπτυξη και να τονωθεί η κοινωνική δικαιοσύνη.

Σε λίγες εβδομάδες ξεκινά ένας εκλογικός μαραθώνιος στην Ευρώπη. Μπορεί να αντέξει η Ελλάδα χωρίς πολιτική σταθερότητα και με οικονομική ασφυξία αν η αξιόλογηση δεν κλείσει;

Αυτός ο εκλογικός μαραθώνιος είναι ένας ακόμη λόγος για τον οποίο θα έπρεπε η αξιολόγηση ήδη να έχει ολοκληρωθεί.

Όσο καθυστερεί, τόσο ο κίνδυνος μιας ακόμη πιο μακράς διαδικασίας διογκώνεται.

Υπάρχουν όμως και άλλοι εξωγενείς παράγοντες που συνιστούν καθοδικούς κινδύνους για την ευρωπαϊκή και την ελληνική οικονομία.

Όπως είναι η εκτιμώμενη επιβράδυνση του παγκόσμιου εμπορίου, η πιθανή επιβράδυνση της ανάπτυξης στις αναπτυσσόμενες οικονομίες, η ανάκαμψη της διεθνούς τιμής του πετρελαίου, τα προβλήματα στα τραπεζικά συστήματα χωρών-μελών της ευρωζώνης, η διαχείριση – σε μακροοικονομικό και μικροοικονομικό επίπεδο – της απόφασης του Ηνωμένου Βασιλείου για έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η προσφυγική κρίση και οι περιφερειακές προκλήσεις κ.α.

Όλα αυτά, η Κυβέρνηση θα έπρεπε να τα έχει συνεκτιμήσει. Δυστυχώς όμως, τα προσπερνά.

Σε ένα τόσο ασταθές ευρωπαϊκό περιβάλλον, με τις ακραίες δυνάμεις να απειλούν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, μήπως είναι επικίνδυνο να υπάρξει πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα πριν διαμορφωθεί η νέα πραγματικότητα; Δεν σας φοβίζει το ενδεχόμενο οι εκλογές που ζητάτε τελικά να γίνουν και να βρεθείτε αντιμέτωποι με μια νέα έξαρση του Grexit;

Η πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα έχει καταστεί αναγκαία, αφού η Κυβέρνηση, όπως επιβεβαιώνεται καθημερινά όλο και πιο έντονα και εμφατικά, έχει αποτύχει σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας.

Γι’ αυτό το λόγο η Νέα Δημοκρατία ζητά εκλογές.

Σε κάθε περίπτωση, εμείς, διαχρονικά, έχουμε μάθει στα δύσκολα.

Και προφανώς δεν τα φοβόμαστε.

2017-01-28 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ _ΑΓΟΡΑ

Συνέντευξη Χρήστου Σταϊκούρα στο περιοδικό “ProNews” | 22.1.2017

“Η Κυβέρνηση δεν έχει ηθικές και ιδεολογικές αναστολές να δώσει τα πάντα για να παραμείνει στην εξουσία”

 

Κύριε Βουλευτά, το 2017 μπήκε με μια σειρά νέων φόρων οι οποίοι επιδεινώνουν την οικονομική κατάσταση των μικρομεσαίων εισοδημάτων και αφανίζουν την επιχειρηματικότητα. Ποια είναι η θέση του κόμματός σας όσον αφορά την οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης;

Ότι αυτή κινείται σε λάθος κατεύθυνση και δεν θα έχει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.

Και αυτό γιατί η εμπειρία των τελευταίων ετών, εντός και εκτός Ελλάδας, έχει αποδείξει ότι η δημοσιονομική προσαρμογή που στηρίζεται κυρίως στην αύξηση των φόρων είναι οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

Και αυτή εφαρμόζει η Κυβέρνηση, λόγω ιδεοληπτικής εμμονής.

Συνεπώς απαιτείται αλλαγή της οικονομικής πολιτικής.

Με λιγότερους φόρους, λιγότερες δαπάνες και αποτελεσματικότερο κράτος.

Με ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειας, με περισσότερες επενδύσεις και περισσότερες δουλειές για να «ανασάνει» η κοινωνία και να πάρει ξανά μπρος η οικονομία.

Άκουσα τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, κ. Κ. Μητσοτάκη, να δηλώνει ότι το κόμμα σας ως αυριανή Κυβέρνηση θα μειώσει δραστικά τους φόρους. Ποιο είναι το σχέδιο σας γιατί και η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ περίπου το ίδιο ως αντιπολίτευση υπόσχονταν και υπόσχεται για μετά το 2018.

Η διαφορά είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται, ενώ δεν πιστεύει στην αναγκαιότητα μείωσης των φόρων. Και πράττει ακριβώς το αντίθετο.

Εμείς, και ιδεολογικά, πιστεύουμε σ’ αυτή την αναγκαιότητα και ξεκινήσαμε να την κάνουμε πράξη το 2014. Σας θυμίζω ότι τότε, ενδεικτικά, μειώθηκαν κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες ο ΦΠΑ στην εστίαση, κατά 30% ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης, κατά 30% η έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης και κατά 5% οι ασφαλιστικές εισφορές.

Και είμαστε αποφασισμένοι προς την ίδια κατεύθυνση μείωσης της φορολογίας νοικοκυριών και επιχειρήσεων να κινηθούμε.

Ο Πρόεδρος της ΝΔ κ. Μητσοτάκης, στη ΔΕΘ, δεσμεύθηκε για τη μεσοσταθμική μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% εντός διετίας, για τη μείωση του φορολογικού συντελεστή στα επιχειρηματικά κέρδη από το 29% στο 20% και της φορολόγησης στα μερίσματα από το 15% στο 5%, αμφότερα εντός διετίας και για την επαναφορά του ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια από το 24% στο 13% και την κατάργηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο κρασί.

Και αυτό μπορεί να γίνει με ισοδύναμα από το σκέλος των δαπανών. Ενδεικτικά αναφέρω τον περαιτέρω περιορισμό των λειτουργικών δαπανών του Κράτους, την εκτέλεση των προϋπολογισμών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, τη διαμόρφωση ενός ενιαίου συστήματος προμηθειών, τον αυστηρότερο έλεγχο των επιχορηγήσεων κ.α.

Επιπρόσθετα, με προϋπόθεση την ανάκαμψη της οικονομίας και τη μείωση των στόχων του πρωτογενούς πλεονάσματος σκοπεύουμε να προχωρήσουμε στη μείωση των φορολογικών συντελεστών στα φυσικά πρόσωπα με εισαγωγικό συντελεστή 9%, στη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων και στη μείωση του ΦΠΑ, με καθιέρωση δύο συντελεστών 11% και 22%. Προφανώς λαμβάνοντας υπόψη εξαιρέσεις και μετατάξεις αγαθών.

Η χώρα μας έχει δεσμευτεί για το 2017 για πλεόνασμα 1,75% του ΑΕΠ και για τον επόμενο χρόνο το 2018 για 3,5% του ΑΕΠ. Συνεπώς χρειάζεται έσοδα. Πως θα επιτευχθούν αυτοί οι ακραίοι στόχοι; Δεν θα χρειαστούν κι άλλα μέτρα;

Καταρχήν να υπενθυμίσω ότι η ίδια η Κυβέρνηση, δια της προσυπογραφής του Υπουργού Οικονομικών της στο τελευταίο Eurogroup της 5ης Δεκεμβρίου, έχει αποδεχθεί την ύπαρξη δημοσιονομικού κενού για το 2018, και έχει συμφωνήσει στην ανάγκη λήψης νέων μέτρων λιτότητας.

Συνεπώς νέα μέτρα θα υπάρξουν, τόσο μέσα στο τρέχον Πρόγραμμα όσο και μεταγενέστερα, με την αποδοχή υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για πολλά χρόνια.

Το βασικό ζητούμενο συνεπώς είναι πως η οικονομία θα ανακάμψει και θα επιτύχει βιώσιμους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης, ώστε να ενισχυθούν τα δημόσια έσοδα, να μειωθεί η ανεργία, να βελτιωθεί η εισπραξιμότητα στα ασφαλιστικά ταμεία και να μη χρειαστούν πρόσθετα μέτρα.

Μπορεί η σημερινή Κυβέρνηση αυτό να το επιτύχει; Για παράδειγμα, μπορεί να επιτύχει ανάπτυξη 2,7% το 2017; Αν και το εύχομαι, αυτό δεν το θεωρώ ρεαλιστικό.

Γιατί πόσο ρεαλιστικό είναι να προσδοκάς αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης όταν το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών θα είναι ακόμη λιγότερο εφέτος, λόγω των πρόσθετων φόρων;

Γιατί πόσο ρεαλιστικό είναι να προσδοκάς μεγάλη αύξηση των επενδύσεων όταν συνεχίζεται η υπερφορολόγηση, εξακολουθεί η εσωτερική στάση πληρωμών η οποία θα διευρυνθεί λόγω της μη έγκαιρης ολοκλήρωσης της 2ης αξιολόγησης και επιδεικνύεται κυβερνητική αβελτηρία στην υλοποίηση αναπτυξιακών πολιτικών;

Κύριε Σταϊκούρα, η αγορά έχει στεγνώσει από ρευστότητα, η ανεργία παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα, η μικρομεσαία επιχείρηση αφανίζεται, ο αγροτικός πληθυσμός χειμάζεται, η ύπαιθρος χώρα ερημώνεται. Μέσα σε αυτό το τραγικό οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον, τι μπορεί πραγματικά να αλλάξει η Νέα Δημοκρατία;

Είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα, μετά τα δείγματα σταθεροποίησης του 2014, «λιμνάζει» βυθιζόμενη, σε ένα ευρύτερο περίγυρο μεγάλης αβεβαιότητας και υψηλών κινδύνων.

Τα τελευταία δύο χρόνια, δυνητικός πλούτος εξανεμίσθηκε, το επενδυτικό περιβάλλον υπονομεύθηκε, νέα δημοσιονομικά μέτρα επιβλήθηκαν, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές ιδιωτών και Δημοσίου διογκώθηκαν, το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συρρικνώθηκε.

Και όμως, η Κυβέρνηση συνεχίζει να «βαδίζει» στον ίδιο δρόμο: να ξοδεύει πολύτιμο χρόνο, να εστιάζει – εμμονικά – στην υπερφορολόγηση της εμφανούς οικονομίας και να παλινδρομεί – αμήχανα – ως προς τις μεταρρυθμίσεις.

Απαντώντας στον πυρήνα του ερωτήματός σας, σημειώνω ότι η ΝΔ, φέροντας το κεφάλαιο από την ιστορική της διαδρομή και την αξιοπιστία που κέρδισε από τη σταθεροποίηση της οικονομίας το 2014, μπορεί να διεκδικήσει αλλαγή του μίγματος της ακολουθούμενης δημοσιονομικής πολιτικής στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολογίας.

Μπορεί να δημιουργήσει πληρέστερα τις συνθήκες βιώσιμης ανάπτυξης της οικονομίας, να αξιοποιήσει καλύτερα τους διαθέσιμους ευρωπαϊκούς πόρους, να προχωρήσει – όπως με επιτυχία έκανε – στην αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, να υλοποιήσει ταχύτερα τις διαρθρωτικές αλλαγές και το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων.

Μπορεί να ενισχύσει τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης. Με την εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα και με την ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη εξυπηρετούμενων δανείων, ώστε να γίνει καλύτερη διαχείριση του ενεργητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Έτσι μπορούν να δημιουργηθούν ταχύτερα οι συνθήκες για διατηρήσιμη μεγέθυνση της ελληνικής οικονομίας.

Μιλάτε συνεχώς για ιδιωτικοποιήσεις και επενδύσεις. Κι ορθώς γιατί είναι βασική προϋπόθεση για την ανάπτυξη της χώρας. Τίθεται όμως το ερώτημα: Πως θα γίνουν ιδιωτικοποιήσεις και θα έρθουν επενδύσεις όταν η λερναία ύδρα της γραφειοκρατίας δεν έχει παταχθεί και δεν υπάρχει ένα σταθερό φορολογικό σύστημα;

Πράγματι, η Νέα Δημοκρατία θεωρεί σημαντική την προώθηση των αποκρατικοποιήσεων και την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Και αυτό γιατί αυτές μπορούν να συμβάλουν στην υλοποίηση των αναγκαίων επενδύσεων, στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των φορέων, στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης, στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας και στον περιορισμό των δανειακών αναγκών της χώρας.

Η Κυβέρνηση όμως έχει αποτύχει και σε αυτό το πεδίο. Ελάχιστες αποκρατικοποιήσεις προχωρούν. Άλλες ακυρώνονται, άλλες καθυστερούν, άλλες καρκινοβατούν, άλλες αναβάλλονται. Ενώ και οι ξένες άμεσες επενδύσεις έχουν συρρικνωθεί.

Η Κυβέρνηση, εγκλωβισμένη στις ιδεοληψίες της, παρά τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει, παλινωδεί και κωλυσιεργεί. Ενώ δεν δημιουργεί και τις προϋποθέσεις για την προσέλκυση και υλοποίηση επενδύσεων, εγχώριων και μη.

Προϋποθέσεις όπως είναι, ενδεικτικά, η υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, με την αναμόρφωση του ρόλου και τη βελτίωση της λειτουργίας του Κράτους (π.χ. με την καθολική καθιέρωση ψηφιακών διαδικασιών, την συρρίκνωση της γραφειοκρατίας και την εναρμόνιση των δομών του Κράτους με τις σύγχρονες ανάγκες της οικονομίας και της κοινωνίας), και με τη διαμόρφωση ενός σταθερού, δίκαιου και αποτελεσματικού φορολογικού συστήματος.

Ως ΝΔ, τέτοιου είδους παρεμβάσεις, σταδιακά, ξετυλίγουμε και παρουσιάζουμε στην κοινωνία.

Κύριε Βουλευτά, στο Δημόσιο θα υπάρξουν απολύσεις γιατί οι πολίτες φοβούνται ένα τέτοιο ενδεχόμενο και γι’ αυτό δεν δείχνουν να στηρίζουν τον κ. Μητσοτάκη; Τον αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό για να μην πω με φόβο.

Όχι, απολύσεις στο Δημόσιο δεν θα γίνουν.

Το μείζον ζήτημα είναι τι θα γίνει με τη  αξιολόγηση. Οι θεσμοί έχουν αποχωρήσει από τις διαπραγματεύσεις κι όλα θα κριθούν στις 26 Ιανουαρίου στο Eurogroup. Ποιά είναι η εκτίμησή σας; Θα βρεθεί λύση; Κι αν βρεθεί μήπως αυτό σημαίνει νέα επώδυνα μέτρα;

Καταρχήν η αξιολόγηση θα έπρεπε, προ μηνών, να είχε κλείσει. Και αυτό δεν έγινε, με ευθύνη, κυρίως, της Κυβέρνησης.

Κυβέρνηση η οποία κάθε φορά που δήθεν διαπραγματεύεται, χάνει πολύτιμο χρόνο, με αποτέλεσμα να προσθέτει βάρη στην κοινωνία και ταπεινωτικές δεσμεύσεις στη χώρα.

Αυτό συνέβη με την “ηρωική διαπραγμάτευση” του πρώτου εξαμήνου του 2015, η οποία κατέληξε στους κεφαλαιακούς περιορισμούς και στο τρίτο, αχρείαστο Μνημόνιο.

Αυτό επιβεβαιώθηκε με την πολύμηνη καθυστέρηση της πρώτης αξιολόγησης, η οποία κατέληξε σε νέα μέτρα λιτότητας, ανεβάζοντας το συνολικό λογαριασμό στα 9 δις ευρώ, στο αιώνιο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων και στον οριζόντιο και αυτόματο “κόφτη” δαπανών.

Αυτό αποδεικνύεται και σήμερα, με την καθυστέρηση ολοκλήρωσης της δεύτερης αξιολόγησης.

Καθυστέρηση η οποία, όπως ήδη ανέφερα, προσέθεσε νέα μέτρα για το 2018 προκειμένου να κλείσει η αξιολόγηση, σύμφωνα και με την απόφαση του Eurogroup της 5ης Δεκεμβρίου.

Καθυστέρηση η οποία στερεί ρευστότητα από την πραγματική οικονομία, αναβάλλει την ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης που θα έπρεπε να είχε γίνει από τον Μάρτιο του 2015, και μεταθέτει τη συζήτηση για τα ουσιαστικά μέτρα ενίσχυσης της βιωσιμότητας του χρέους.

Η Κυβέρνηση παραμένει εγκλωβισμένη στα αδιέξοδα που η ίδια δημιούργησε.

Το ζήτημα είναι να μην συνεχίσει να εγκλωβίζει τη χώρα.

Η αξιολόγηση πρέπει να κλείσει το συντομότερο, με τον καλύτερο όμως, για τα ελληνικά συμφέροντα, τρόπο.

Και η αναγκαία πολιτική αλλαγή να οδηγήσει τη χώρα στην έξοδο από την κρίση

Εκτιμάτε ότι μια τυχόν αποτυχία της Κυβέρνησης στις διαπραγματεύσεις θα οδηγήσει σε πρόωρες εκλογές;

Εκτιμώ ότι ο πολιτικός στόχος του κ. Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησής του, δεν είναι άλλος από την παραμονή τους στην διακυβέρνηση για όσο περισσότερο χρόνο μπορούν, ψηφίζοντας τα πάντα χωρίς ηθικές αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες, ή η δημιουργία εκείνων των προϋποθέσεων, που όπως οι ίδιοι νομίζουν, θα τους συντηρήσουν ως ισχυρούς παίκτες στο πολιτικό σύστημα μετά την αποδρομή τους.

Το ΔΝΤ το θέλετε στο πρόγραμμα ή μόνο σε ρόλο τεχνικού συμβούλου;

Θα επαναλάβω αυτό που έχω πολλές φορές υποστηρίξει κατά το παρελθόν: το ερώτημα δεν τίθεται σε σωστή βάση.

Ενδεικτικά ερωτώ: γιατί και σήμερα που το ΔΝΤ δεν είναι στο πρόγραμμα, οι πολιτικές της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι εξαιρετικά σκληρές και πιο επώδυνες από προηγούμενα Προγράμματα;

Θυμίζω μάλιστα ότι σύμφωνα με το 3ο Μνημόνιο, που φέρει την υπογραφή του κ. Τσίπρα, προβλέπεται η συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα, μάλιστα και χρηματοδοτικά. Κάτι που επιβεβαίωσε και η τελευταία απόφαση του Eurogroup.

Συνεπώς καλό θα ήταν η Κυβέρνηση να σταματήσει τη διγλωσσία.

Αυτό που προέχει είναι, με βάση τον στρατηγικό προσανατολισμό της χώρας, τα διαχρονικά εθνικά και λαϊκά συμφέροντα, χωρίς δημαγωγίες, η εκάστοτε Κυβέρνηση να διαπραγματεύεται και να τοποθετείται με αξιοπιστία και συνέπεια στις σχέσεις της με τους θεσμούς και τις άλλες χώρες.

Η ΝΔ αυτό πράττει.

Ο κ. Τσακαλώτος και η Κυβέρνηση εμφανίζονται εξαιρετικά αισιόδοξοι για την έκβαση της δεύτερης αξιολόγησης αν και ζητάνε πολιτική απόφαση. Μάλιστα σας κατηγόρησε για εμμονές κι ότι με τη στάση σας δεν βοηθάτε την προσπάθεια της Κυβέρνησης αντιθέτως την υπονομεύετε. Τι απαντάτε;

Όπως απάντησα και τότε, ο κ. Τσακαλώτος αστόχησε στην αναφορά του.

Καταρχήν γιατί αντίστοιχες ιδεοληπτικές εμμονές, όπως αυτές που ο κ. Υπουργός έχει με την αύξηση των φόρων, εμείς δεν έχουμε.

Αλλά και γιατί θα πρέπει να γνωρίζει ότι τα γραπτά μένουν, “ομιλούν” και όταν είναι σε λάθος κατεύθυνση τον “κυνηγούν”.

Οι νέοι φόροι, ο αυτόματος και οριζόντιος “κόφτης”, το Υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων, η “μόνιμη και διαρκής αφοσίωση στο Μνημόνιο”, φέρουν υπογραφές. Προφανώς και δεν φταίνε όσοι τα θυμίζουν.

 

2017-01-22 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ_PRONEWS

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στην “Εφημερίδα των Συντακτών” | 6.1.2017

“Η Κυβέρνηση δεν δικαιούται να «κουνά το δάκτυλο» στη ΝΔ και να «κατασκευάζει δράκους»”

 

Τελικά η ΝΔ έπραξε σωστά ψηφίζοντας παρών στη διάταξη για το επίδομα στους συνταξιούχους;

Η ΝΔ είναι σταθερά υπέρ της στήριξης των αδυνάμων κοινωνικών ομάδων. Δεν τοποθετείται όμως ψηφοθηρικά, όπως πράττει ο κ. Πρωθυπουργός. Θυμίζω, σε όσους «διαθέτουν αδύναμη μνήμη», ότι σχετική πρωτοβουλία της προηγούμενης Κυβέρνησης για τη διανομή κοινωνικού μερίσματος, ο κ. Πρωθυπουργός την χαρακτήριζε τότε «πράξη ντροπής, πράξη ταπείνωσης του κάθε πολίτη». Και την καταψήφιζε. Άρα, δεν δικαιούται να «κουνά το δάκτυλο» στη ΝΔ και να «κατασκευάζει δράκους».

Η Κυβέρνηση ας σοβαρευτεί. Ποιόν νομίζει ότι μπορεί διαρκώς να κοροϊδεύει;

Αφού επέβαλλε τη μόνιμη περικοπή κύριων και επικουρικών συντάξεων, τη μόνιμη κατάργηση κοινωνικών επιδομάτων και τη μόνιμη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, προχώρησε στη χορήγηση, εφάπαξ, υποπολλαπλάσιου βοηθήματος.

Και όλα αυτά την ίδια στιγμή που αγνοεί αυτούς που έχουν ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη από την κρατική στήριξη, όπως είναι οι μακροχρόνια άνεργοι.

Την ίδια στιγμή που στερεί πόρους από την πραγματική οικονομία, με τη στάση πληρωμών που έχει κηρύξει.

Την ίδια στιγμή που επιβάλλει νέους φόρους εφέτος, ίσους με έναν επιπλέον ΕΝΦΙΑ, κυρίως μάλιστα έμμεσους φόρους, οι οποίοι πλήττουν ιδιαίτερα τα ασθενέστερα εισοδηματικά στρώματα.

Την ίδια στιγμή που αναλαμβάνει δεσμεύσεις για πρόσθετα μέτρα λιτότητας τόσο για το 2018, όσο και για τα επόμενα, αρκετά χρόνια, που θα επιβαρύνουν το διαθέσιμο εισόδημα όλων των πολιτών.

Η μεταγενέστερη ταπεινωτική επιστολή του κ. Τσακαλώτου δικαιώνει τη στάση της ΝΔ.

Εμείς, σε «παίγνια μηδενικού αθροίσματος» με την Κυβέρνηση δεν συμμετέχουμε.

Προτιμούμε τα «παίγνια θετικού αθροίσματος».

Το κόμμα σας σχολίασε αρνητικά την επιστολή Τσακαλώτου προς τους θεσμούς. Στη συνέχεια ήρθε το δημοσίευμα των FT….

Πρόκειται για μια επιστολή μετάνοιας και υποτέλειας, που αποκαλύπτει την κυβερνητική διγλωσσία.

Αφού εντός της χώρας διακηρύσσει πομπωδώς ότι «δεν θα ρωτήσουμε κανέναν πού θα μοιράσουμε τα πλεονάσματα», γράφει προς τους Θεσμούς ότι αυτά «θα πρέπει να συζητούνται και να συμφωνούνται με τους Θεσμούς».

Αφού εντός της χώρας πετάει τη «φούσκα» ότι «έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε πράξη μια παλαιότερη δέσμευσή μας για 13η σύνταξη», γράφει προς τους Θεσμούς ότι «είναι μια εφάπαξ πληρωμή», η οποία μάλιστα, ακόμη και αν υπάρξει δυνατότητα στο μέλλον, δεν θα επαναληφθεί, ούτε καν ως εφάπαξ.

Αφού εντός της χώρας μηρυκάζει το παραμύθι ότι «θα βγούμε από το Μνημόνιο», δεσμεύεται προς τους Θεσμούς για «διαρκή αφοσίωση στο Μνημόνιο».

Τα παραπάνω αποτελούν τον ορισμό της αναξιοπιστίας και του τυχοδιωκτισμού.

Ως προς το δημοσίευμα στο οποίο αναφέρεστε, παρά το γεγονός ότι έχω ασκήσει πολλές φορές κριτική σε απόψεις που κατά καιρούς διατυπώνονται από εξωγενείς «παράγοντες», στην προκειμένη περίπτωση γενικά συμμερίζομαι τον πυρήνα του  άρθρου. Η Ελληνική Κυβέρνηση οφείλει να σέβεται την ανεξαρτησία των θεσμών.

Είστε υπεύθυνος της οικονομικής πολιτικής της ΝΔ. Πόσα περιθώρια υπάρχουν να ξεφύγει μια κυβέρνηση από τις επιταγές των μνημονίων; Θεωρείτε ότι εσείς θα μπορέσετε να “επιβάλλετε” στους εταίρους μια άλλη οικονομική πολιτική;

Από παλαιότερα έχω τονίσει ότι κανένα Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής δεν είναι εντελώς άκαμπτο και ανελαστικό.

Εμπεριέχει δυνητικούς βαθμούς ευελιξίας, η χρήση των οποίων εξαρτάται από την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα της εκάστοτε Κυβέρνησης.

Απαντώντας στον πυρήνα του ερωτήματός σας, σημειώνω ότι η ΝΔ, φέροντας το κεφάλαιο από την ιστορική της διαδρομή και την αξιοπιστία που κέρδισε από τη σταθεροποίηση της οικονομίας το 2014, μπορεί να διεκδικήσει αλλαγή του μίγματος της ακολουθούμενης δημοσιονομικής πολιτικής στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης, με τη χρήση ισοδυνάμων από το σκέλος των δαπανών.

Μπορεί να δημιουργήσει πληρέστερα τις συνθήκες βιώσιμης ανάπτυξης της οικονομίας, να αξιοποιήσει καλύτερα τους διαθέσιμους ευρωπαϊκούς πόρους, να προχωρήσει – όπως με επιτυχία έκανε – στην αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, να υλοποιήσει ταχύτερα τις διαρθρωτικές αλλαγές και το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων.

Η επίτευξη, συνεπώς, των ίδιων στόχων ενός Προγράμματος, μπορεί να γίνει και με άλλους τρόπους, ιεραρχήσεις και πολιτικές.

Καθημερινά σχεδόν η ΝΔ αιτείται εκλογές. Είναι σκόπιμο αυτή τη στιγμή για τη χώρα να γίνουν πρόωρες εκλογές;

Πράγματι, η Νέα Δημοκρατία ζητά επίμονα εκλογές.

Και τούτο όχι για να επανέλθει μια ώρα αρχύτερα στην διακυβέρνηση, αλλά γιατί πιστεύει ότι το κόστος από τη συνέχιση της σημερινής διακυβέρνησης είναι πολύ μεγαλύτερο από το εκλογικό κόστος.

Και αυτό γιατί έχει διαπιστωθεί ότι τα κόμματα που απαρτίζουν τη σημερινή Κυβέρνηση αδυνατούν να οδηγήσουν τη χώρα στην ιστορική της πορεία. Αυτό επιβεβαιώνεται καθημερινά, όλο και πιο έντονα και εμφατικά, σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας.

Ενώ παράλληλα, αντί να υπηρετούν, χρησιμοποιούν τη χώρα και τους πολίτες. Τους χρησιμοποιούν προκειμένου να πετύχουν τον πολιτικό στόχο τους, που δεν είναι άλλος από την παραμονή τους στην διακυβέρνηση για όσο μπορούν περισσότερο χρόνο, ή τη δημιουργία προϋποθέσεων, όπως οι ίδιοι νομίζουν, ώστε μετά την αποδρομή τους να συντηρηθούν ως ισχυροί παίκτες στο πολιτικό σύστημα.

Εμείς, από την δική μας πλευρά, ξεδιπλώνοντας, σταδιακά, ένα ρεαλιστικό και τεκμηριωμένο πρόγραμμα, επιδιώκουμε να αποτελέσουμε την ορθολογική επιλογή μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας.

Λένε πολλοί ότι η πολιτική αντιπαράθεση έχει πέσει σε ιδιαίτερα χαμηλό επίπεδο. Ποια η συμβολή της ΝΔ σε αυτό;

Όλοι μας, σε ατομικό ή συλλογικό επίπεδο, οφείλουμε να κρατήσουμε σε υψηλό επίπεδο τον πολιτικό ανταγωνισμό.

Θυμίζω βέβαια ότι επί πολλά χρόνια, κύκλοι του ΣΥΡΙΖΑ ως «περιφερειακοί πολιτικοί παίκτες», και στη συνέχεια ο ΣΥΡΙΖΑ ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, «τα έκαναν όλα λίμπα» και δεν έβρισκαν τίποτα θετικό στις πολιτικές θέσεις και πράξεις των πολιτικών αντιπάλων τους.

Έτσι σήμερα που έχουν αποτύχει στη διακυβέρνηση της χώρας, καθημερινά αυτοσχεδιάζουν, χωρίς στρατηγική.

Από τη μία αναζητούν, δήθεν, συναινέσεις με την Αντιπολίτευση, ταυτόχρονα όμως την κατηγορούν ως «πέμπτη φάλαγγα».

Η ΝΔ είναι παρούσα για τη χώρα αλλά δεν μπορεί να παρακολουθήσει την ασυνάρτητη Κυβέρνηση που ρέπει σε ύβρεις.

 

2017-01-06 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ_Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Real News” | 24.12.2016

-“Δεν θα δώσουμε άλλοθι στους τυχοδιωκτισμούς της Κυβέρνησης”

 

Η Κυβέρνηση λέει «δεν θα παραδώσουμε τη χώρα στους πρόθυμους». Αν γίνουν πρόωρες εκλογές και η ΝΔ γίνει Κυβέρνηση, θα κλείσει την αξιολόγηση με τα μέτρα που ζητούν οι δανειστές ή θα επαναδιαπραγματευτείτε;

Κα. Κοραή, η Κυβέρνηση ας κόψει τους λεονταρισμούς. Το «παιχνίδι της» έχει γίνει αντιληπτό. Οι «προθυμότεροι» όλων δεν θα φορέσουν στους πολιτικούς αντιπάλους τους το δικό τους προσωπείο. Θυμίζω πως ό,τι δεν αποδέχθηκαν προηγούμενες Κυβερνήσεις, το υλοποιούν σήμερα, χωρίς καμία πολιτική αναστολή.

Τι να πρωτοθυμήσω; Τα 9 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας; Tο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων διάρκειας ενός αιώνα; Τον οριζόντιο, αυτόματο και μόνιμο πλέον «κόφτη»; Ων ουκ έστιν αριθμός…

Η κυβέρνηση λοιπόν καλύτερα να σιωπά.

Η Ν.Δ., που διαχρονικά έχει πει τα μεγάλα ΝΑΙ και τα μεγάλα ΟΧΙ, δεν επιδίδεται σε λεονταρισμούς εκτός «γηπέδου».

Θα εφαρμόσει το διαρθρωτικό κομμάτι του Προγράμματος, θα προχωρήσει σε σταδιακή αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής και θα επιδιώξει τη μείωση των μεσο-μακροπρόθεσμων δημοσιονομικών στόχων.

Όλα αυτά όμως απαιτούν αξιοπιστία και σοβαρότητα. Και αυτά, η σημερινή Κυβέρνηση δεν τα διαθέτει.

Το ΔΝΤ το θέλετε στο πρόγραμμα ή μόνο σε ρόλο τεχνικού συμβούλου;

Το ερώτημα δεν τίθεται σε σωστή βάση.

Ενδεικτικά ερωτώ: γιατί και σήμερα που το ΔΝΤ δεν είναι στο πρόγραμμα, οι πολιτικές της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι εξαιρετικά σκληρές και πιο επώδυνες από προηγούμενα Προγράμματα;

Θυμίζω ότι σύμφωνα με το 3ο Μνημόνιο, που φέρει την υπογραφή του κ. Τσίπρα, η συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα προβλέπεται, μάλιστα και χρηματοδοτικά. Κάτι που επιβεβαίωσε και η τελευταία απόφαση του Eurogroup.

Συνεπώς καλό θα ήταν η Κυβέρνηση να σταματήσει τη διγλωσσία.

Αυτό που προέχει είναι, με βάση τον στρατηγικό προσανατολισμό της χώρας, τα διαχρονικά εθνικά και λαϊκά συμφέροντα, χωρίς δημαγωγίες, η εκάστοτε Κυβέρνηση να διαπραγματεύεται και να τοποθετείται με αξιοπιστία και συνέπεια στις σχέσεις της με τους θεσμούς και τις άλλες χώρες.

Η ΝΔ αυτό πράττει.

Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος αναρωτιέται «εάν εξακολουθεί η ΝΔ να θεωρεί την αποκατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων μια “ιδεοληπτική εμμονή της αριστεράς” ή όχι»…

Η Ν.Δ. έχει, έγκαιρα και με σαφήνεια, καταθέσει τις θέσεις της για τα εργασιακά.

Υποστηρίζει ότι η χώρα μας θα πρέπει να ακολουθεί το κοινοτικό κεκτημένο και τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές, όπως έπραξε και όταν είχε την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας.

Έτσι στο συγκεκριμένο ζήτημα, τάσσεται υπέρ των συλλογικών διαπραγματεύσεων, με δυνατότητα επιχειρησιακών ή/και κλαδικών συμβάσεων, όπου είναι δυνατόν.

Συνεπώς, ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος είτε αγνοεί, είτε διαστρεβλώνει τις θέσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Δυστυχώς για τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο, η Ν.Δ. δεν έχει παίξει, και ούτε πρόκειται να παίξει ποτέ, το ρόλο του «δράκου».

 

Το Μαξίμου χαρακτήρισε τον Κυριάκο Μητσοτάκη «εφιάλτη», «πέμπτη φάλαγγα»  και άλλα και ο Πρόεδρος της ΝΔ αποκάλεσε τον Πρωθυπουργό «επικίνδυνο» και «ανήθικο». Ετσι θα πάμε μέχρι τις εκλογές;

Θυμίζω απλώς ότι η ΝΔ δεν προκάλεσε, αλλά προκλήθηκε από την πρωτοφανή επίθεση της Κυβέρνησης.

Και πότε προκλήθηκε; Όταν η Κυβέρνηση, υιοθετώντας και πάλι «χαρτοπαικτικούς όρους», βρέθηκε αντιμέτωπη με τους επικίνδυνους ακροβατισμούς της.

Και ο κ. Πρωθυπουργός προσπάθησε, με «λεόντειες» συμπεριφορές του τύπου «τα κέρδη δικά μου, τις ζημιές τις μοιράζουμε», να βρει συνενόχους.

Η ΝΔ δεν θα δώσει άλλοθι στους τυχοδιωκτισμούς της Κυβέρνησης.

Οι Έλληνες μπορούμε, με όρους εθνικής αξιοπρέπειας και υπευθυνότητας, να προχωρήσουμε μπροστά, με σχέδιο, στηριγμένοι στην αλήθεια, τη συνεννόηση και τη συνοχή μας.

Μπορεί να υπάρξουν επιπλέον μέτρα εξαιτίας αυτής της καθυστέρησης;

Όσο η αξιολόγηση καθυστερεί, τόσο η αβεβαιότητα διατηρείται, η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών αναβάλλεται και η ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, που θα έπρεπε να είχε γίνει από τον Μάρτιο του 2015, μετατίθεται.

Και φυσικά νέα μέτρα θα υπάρξουν.

Τα έχει μονογράψει η σημερινή Κυβέρνηση, με την τελευταία απόφαση του Eurogroup.

Και αυτό γιατί συμφώνησε να καλύψει το δημοσιονομικό κενό του 2018 με πρόσθετα μέτρα λιτότητας, ενώ συμφώνησε να επιτύχει υψηλούς δημοσιονομικούς στόχους μετά το 2018 με τη μονιμοποίηση του «κόφτη».

Αποδεικνύεται έτσι ότι κάθε φορά που η Κυβέρνηση δήθεν διαπραγματεύεται, νέα βάρη «φορτώνονται» στις πλάτες της κοινωνίας.

 

Η Συμφωνία Αλήθειας που προτείνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μένει στην αέρα δεδομένου ότι βασίζεται σε πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 2% ενώ η Κυβέρνηση και οι δανειστές συμφώνησαν για 3,5% για κάποια χρόνια μετά το 2018;

Σας απαντάω ξεκάθαρα πως όχι. Και τούτο παρά το γεγονός ότι η Κυβέρνηση, κάθε μέρα,  χειροτερεύει την κατάσταση στη χώρα.

Η Συμφωνία Αλήθειας περικλείει συγκεκριμένες άμεσες παρεμβάσεις στην κατεύθυνση μείωσης της φορολογικής επιβάρυνσης των πολιτών, με χρήση δημοσιονομικών ισοδυνάμων από την πλευρά των δαπανών, εντός του τρέχοντος Προγράμματος.

Επίσης, περιλαμβάνει την εμπροσθοβαρή υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών που περικλείονται στο Πρόγραμμα, καθώς και την ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία, με την καλύτερη αξιοποίηση των διαθέσιμων ευρωπαϊκών πόρων, την ταχύτερη αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών και την ενίσχυση της πιστωτικής επέκτασης. Έτσι μπορούν να δημιουργηθούν ταχύτερα οι συνθήκες για διατηρήσιμη μεγέθυνση της οικονομίας.

Αυτό θα ενισχύσει την αξιοπιστία της χώρας και θα προσθέσει βαθμούς ελευθερίας, ώστε η Κυβέρνηση να επιδιώξει ρεαλιστικότερους δημοσιονομικούς στόχους.

Άλλωστε, ακόμη και η τελευταία απόφαση του Eurogroup, αφήνει περιθώρια για μελλοντική επαναξέταση των στόχων, σε συνεννόηση με τους θεσμούς.

Θα επαναλάβω όμως ότι αυτό απαιτεί σοβαρότητα, υπευθυνότητα και αξιοπιστία.

Στα ψηφοδέλτια της ΝΔ να ενταχθούν ανεξάρτητοι Βουλευτές;

Όποιος πολίτης, άρα και ενεργός ή πρώην Βουλευτής, αποδέχεται το ιδεολογικό πλαίσιο της ΝΔ και σέβεται την ιστορία της, έχει θέση και ρόλο.

Το αν θα είναι υποψήφιος Βουλευτής στις προσεχείς εκλογές θα το αξιολογήσουν τα αρμόδια όργανα του Κόμματος.

Η αυτοδυναμία είναι ο στόχος;

Εμείς, ξεδιπλώνοντας σταδιακά ένα ρεαλιστικό και τεκμηριωμένο πρόγραμμα, επιδιώκουμε να αποτελέσουμε την ορθολογική επιλογή μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας.

Όσο πλατύτερη αυτή είναι, τόσο καλύτερα.

Όμως, και με αυτοδυναμία, θα αναζητηθούν οι μέγιστες δυνατές πολιτικές και κοινωνικές συγκλίσεις και συναινέσεις.

 

2016-12-24 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ_REAL NEWS

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στο ΑΠΕ – ΜΠΕ | 11.12.2016

“Στήριξη της κοινωνίας με όρους αλήθειας και όχι με επικοινωνιακά τρικ”

 

Η απόφαση της Κυβέρνησης να προχωρήσει σε μία κίνηση στήριξης των χαμηλοσυνταξιούχων με χρήματα από το πλεόνασμα προκάλεσε αντιδράσεις στη ΝΔ….

Η ελληνική κοινωνία πρέπει να στηριχθεί, κυρίως μάλιστα τα ασθενέστερα εισοδηματικά στρώματα που έχουν πληγεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια.

Βέβαια να θυμίσω ότι κατά το πρόσφατο παρελθόν, σε αντίστοιχη πρωτοβουλία της προηγούμενης Κυβέρνησης, ο τότε αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης την χαρακτήριζε «πράξη ντροπής, πράξη καταισχύνης, πράξη βαθιά ανήθικη, πράξη ταπείνωσης του κάθε πολίτη αυτής της χώρας».

Ας είναι όμως, είμαστε συνηθισμένοι από τις οβιδιακές μεταμορφώσεις του κ. Πρωθυπουργού.

Η στήριξη όμως της κοινωνίας πρέπει να γίνεται με όρους αλήθειας, και όχι με «επικοινωνιακά τρικ» και κοροϊδίες.

Η Κυβέρνηση, αφού επέβαλε μέτρα ύψους 9 δισ. ευρώ που συρρίκνωσαν σημαντικά και μόνιμα το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, δίνει σήμερα πίσω ένα μικρό μέρος της απώλειας, και μάλιστα εφάπαξ.

Αφού επέβαλλε τη μόνιμη περικοπή κύριων και επικουρικών συντάξεων, τη μόνιμη κατάργηση κοινωνικών επιδομάτων και τη μόνιμη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, σήμερα προχωράει στη χορήγηση, εφάπαξ, υποπολλαπλάσιου βοηθήματος.

Και όλα αυτά την ίδια στιγμή που στερεί πόρους από την πραγματική οικονομία, με τη στάση πληρωμών που έχει κηρύξει.

Την ίδια στιγμή που επιβάλλει νέους τετραπλάσιους φόρους το 2017, ίσους με έναν επιπλέον ΕΝΦΙΑ, κυρίως μάλιστα έμμεσους φόρους, οι οποίοι πλήττουν ιδιαίτερα τα ασθενέστερα εισοδηματικά στρώματα.

Και την ίδια στιγμή που αναλαμβάνει δεσμεύσεις για πρόσθετα μέτρα λιτότητας τόσο για το 2018, όσο και για τα επόμενα, αρκετά χρόνια, που θα επιβαρύνουν την «τσέπη» όλων των πολιτών.

Η Κυβέρνηση όμως μιλά για υπέρβαση των στόχων…

Πράγματι, υφίσταται υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων, η οποία όμως είναι πλασματική, αφού η Κυβέρνηση έχει κηρύξει εσωτερική στάση πληρωμών, στερώντας πολύτιμη ρευστότητα από την πραγματική οικονομία.

Ενώ υφίστανται και μια σειρά από «ωρολογιακές βόμβες» στα θεμέλια της οικονομίας.

Τα κόκκινα δάνεια έχουν μεγεθυνθεί, η ρευστότητα φορέων του δημοσίου έχει επιδεινωθεί, η «μαύρη τρύπα» στα ασφαλιστικά ταμεία έχει διευρυνθεί, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του ιδιωτικού τομέα έχουν αυξηθεί.

Ενδεικτικά και μόνο, οι τελευταίες ξεπερνούν πλέον το 50% του ΑΕΠ και είναι αυξημένες, μόνο εφέτος, κατά 10 δισ. ευρώ.

Όλα αυτά δεν είναι για πανηγυρισμούς, αλλά για σοβαρούς προβληματισμούς.

Ο κ. Τσίπρας όμως εκτιμά πως σύντομα η χώρα θα μπει σε τροχιά ανάπτυξης…

Τα στοιχεία είναι σαφή και αποτυπώνουν την αλήθεια.

Σήμερα, η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε χαμηλότερο σημείο και με πιο ασθενή δυναμική σε σχέση με αυτή που παρέλαβε η Κυβέρνηση τον Ιανουάριο του 2015. Δυνητικός πλούτος 21 δισ. ευρώ χάθηκε τα 2 τελευταία χρόνια.

Όπως είπα και στη Βουλή χθες, η Κυβέρνηση παρέλαβε την οικονομία στον «1ο όροφο», την έριξε στο «υπόγειο» και σήμερα πανηγυρίζει που προσπαθεί να την ανεβάσει τουλάχιστον στο «ισόγειο».

Μπορεί όμως αυτή η Κυβέρνηση να πετύχει ανάπτυξη 2,7% το 2017; Αν και το εύχομαι, δεν το θεωρώ ρεαλιστικό.

Από που προβλέπει ότι θα προέλθει η υψηλή ανάπτυξη; 1ον. Από σημαντική αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης. Όμως πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό όταν επιβάλλει πρόσθετους φόρους, ύψους 2,5 δισ. ευρώ, το 2017; 2ον. Από μεγάλη αύξηση των επενδύσεων. Όμως πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό όταν συνεχίζει την υπερφορολόγηση και τη στάση πληρωμών, και επιδεικνύει αβελτηρία στην υλοποίηση αναπτυξιακών πολιτικών;

Η απόφαση πάντως του Γιούρογκρουπ χαρακτηρίστηκε ως θετική από την κυβέρνηση…

Να σας θυμίσω τί λέει ο λαός μας; «Όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι».

Σύμφωνα με την απόφαση, την οποία να θυμίσω ότι προσυπέγραψε η Ελληνική Κυβέρνηση, η 2η αξιολόγηση δεν έκλεισε, παρά τις συνεχείς διαβεβαιώσεις του ίδιου του κ. Πρωθυπουργού. Τι σημαίνει αυτό; Η αβεβαιότητα παρατείνεται, η αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, οι οποίες και έχουν αυξηθεί κατά 65% από τις αρχές του 2015, αναβάλλεται, η ένταξη στο πρόγραμμα πιστωτικής χαλάρωσης, η οποία θα έπρεπε να είχε γίνει από το Μάρτιο του 2015, μετατίθεται.

Επίσης, στο Eurogroup, η Κυβέρνηση αποδέχθηκε ότι υπάρχει δημοσιονομικό κενό το 2018, το οποίο θα πρέπει να καλυφθεί με νέα μέτρα.

Και όχι μόνο αυτό: αποδέχθηκε ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι θα παραμείνουν υψηλοί, για αρκετά χρόνια μετά το 2018.

Μάλιστα, ο κ. Τσίπρας δεσμεύθηκε στην επίτευξη αυτών των στόχων, με την εφαρμογή νέων διαρθρωτικών μέτρων και τη μονιμοποίηση του δημοσιονομικού «κόφτη». «Κόφτης» που κατά τις μέχρι πρόσφατα διαβεβαιώσεις της Κυβέρνησης θα έληγε το 2018.

Τί πήραμε λοιπόν από το Eurogroup; Έναν μόνιμο μηχανισμό επιτροπείας και πολλά νέα μέτρα λιτότητας. Γιατί πανηγυρίζει η Κυβέρνηση;

Έχουμε όμως την απόφαση για το χρέος…

Τα άμεσα μέτρα που αποφασίστηκαν έρχονται να καλύψουν ένα μικρό μέρος, μόλις το 12%, της επιβάρυνσης που επέφεραν οι χειρισμοί της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, στο χρέος, για το 2060.

Αν και κινούνται σε θετική κατεύθυνση, είναι λίγα, θα έχουν θετική επίπτωση σε βάθος χρόνου, δεν συνδυάζονται με μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων, αλλά αντιθέτως συνοδεύονται από βαρύ τίμημα για τους πολίτες.

Συνεπώς, ο κ. Τσίπρας ανέλαβε πολλές δεσμεύσεις με τεράστιο κόστος για την ελληνική κοινωνία τα αμέσως προσεχή χρόνια, για να πάρει κάτι για το χρέος, μετά από πολλές δεκαετίες. Σε ότι αφορά τα αναγκαία μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος; Αυτά παραπέμπονται για το 2018, και βλέπουμε…

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Βραδυνή της Κυριακής” | 20.11.2016

“Η χώρα έχει ήδη χάσει τουλάχιστον 2 χρόνια”

 

Να ξεκινήσουμε κ. Σταϊκούρα με την πρόσφατη επίσκεψη Ομπάμα στην Αθήνα.  Πώς την αποτιμάτε;

Η επίσκεψη Προέδρου των Η.Π.Α. στη χώρα μας είναι, εξ ορισμού, σημαντική.

Ακόμη και αν πρόκειται για Πρόεδρο του οποίου η θητεία ολοκληρώνεται.

Οι δημόσιες αναφορές του Προέδρου Ομπάμα σε κρίσιμα για τη χώρα θέματα, ιδιαίτερα στο πεδίο της οικονομίας, ήταν θετικές.

Εύχομαι να αποδειχθεί ότι θα παράξουν θετικό για τη χώρα αποτέλεσμα.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τον ΣΥΡΙΖΑ με ολοένα και πιο χαμηλά ποσοστά. Θεωρείτε ότι αυτό είναι αποτρεπτικό ενδεχόμενο για να  προκηρύξει ο κ. Τσίπρας πρόωρες εκλογές;

Εκτιμώ ότι το βασικό αποτρεπτικό ενδεχόμενο είναι η «δίψα» των Κυβερνώντων για εξουσία, με κάθε τίμημα.

«Δίψα» που οδηγεί την Κυβέρνηση να εφαρμόζει, χωρίς αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες, ακόμη και σκληρά μέτρα ακραίας νεοφιλελεύθερης κοπής.

Η Νέα Δημοκρατία ζητά εκλογές. Στόχος σας είναι η αυτοδυναμία ή ευρύτερες συνεργασίες;

Πράγματι, η Νέα Δημοκρατία ζητά επίμονα εκλογές.

Και τούτο, όχι για να επανέλθει μια ώρα αρχύτερα στην διακυβέρνηση, αλλά γιατί πιστεύει ότι το κόστος συνέχισης της σημερινής διακυβέρνησης είναι πολύ μεγαλύτερο από το εκλογικό κόστος.

Έχει διαπιστωθεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να οδηγήσει τη χώρα στην ιστορική της πορεία.

Αυτό επιβεβαιώνεται καθημερινά, όλο και πιο έντονα και εμφατικά, σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας.

Εμείς, από την δική μας πλευρά, ξεδιπλώνοντας, σταδιακά, ένα ρεαλιστικό και τεκμηριωμένο πρόγραμμα, επιδιώκουμε να αποτελέσουμε την ορθολογική επιλογή μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας.

Όσο πλατύτερη αυτή είναι, τόσο καλύτερα.

Και με αυτοδυναμία όμως, θα αναζητηθούν οι μέγιστες δυνατές πολιτικές και κοινωνικές συγκλίσεις και συναινέσεις.

Να περάσουμε τώρα στα θέματα της οικονομίας. Οι θεσμοί βρίσκονται στην Αθήνα για να κλείσει η 2η αξιολόγηση. Προμηνύονται νέα σκληρά μέτρα;

Η αλήθεια είναι ότι νέα μέτρα, που θα συρρικνώσουν ακόμη περισσότερο το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, θα υπάρξουν, και το 2017 και το 2018.

Με πρόσθετους άμεσους και έμμεσους φόρους, με επιπλέον περικοπές στις επικουρικές συντάξεις και στα κοινωνικά επιδόματα.

Όλα αυτά, μαζί με όσα έχουν ήδη ληφθεί από τη σημερινή Κυβέρνηση, αθροίζουν στα 9 δισ. ευρώ.

Εύχομαι να μην βρεθούμε μπροστά σε νέες Κυβερνητικές «αυταπάτες», που θα οδηγήσουν σε ακόμη περισσότερα μέτρα, τα οποία θα ψηφιστούν – και πάλι – με «πόνο ψυχής».

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής η οικονομία ανέκαμψε στο τρίτο φετινό τρίμηνο. Επίσης στα 6,5 δισ. ευρώ ανήλθε το πρωτογενές πλεόνασμα του κρατικού προϋπολογισμού στο δεκάμηνο Ιανουαρίου – Οκτωβρίου του 2016, ξεπερνώντας κατά πολύ τον στόχο. Μήπως αρχίζουν να αποδίδουν καρπούς οι προσπάθειες της κυβέρνησης;

Η ανάκαμψη του 3ου τριμήνου ήταν αναμενόμενη δεδομένου ότι έχει ως βάση σύγκρισης το 3ο τρίμηνο του 2015, που λόγω της αβεβαιότητας του περυσινού καλοκαιριού και των κεφαλαιακών περιορισμών, ήταν το χειρότερο τρίμηνο από το 1999!!!

Αφήστε δε που το ΑΕΠ του 3ου τριμήνου του 2016 είναι χαμηλότερο από το αντίστοιχο του 2014. Προς τι συνεπώς οι Κυβερνητικές θριαμβολογίες;

Σε ότι αφορά την εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού, είμαστε στο «ίδιο έργο θεατές»: το μισό πρωτογενές πλεόνασμα οφείλεται στην «εσωτερική στάση πληρωμών».

Στο μεταξύ οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών συνεχίζουν να «τραβούν την ανηφόρα», ασφαλιστικά ταμεία – όπως ο ΟΑΕΕ – έχουν ήδη προ πολλού απορροφήσει το σύνολο της ετήσιας κρατικής χρηματοδότησης, τα «κόκκινα δάνεια» διογκώνονται, η ρευστότητα δημοσίων φορέων – όπως είναι η ΔΕΗ και οι αστικές συγκοινωνίες – εξαντλείται, νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές του Κράτους δημιουργούνται.

Όλα αυτά τα στοιχεία δεν είναι για πανηγυρισμούς, αλλά για προβληματισμούς.

Μήπως όμως τουλάχιστον η κατάσταση σταθεροποιήθηκε;

Η χώρα έχει ήδη χάσει τουλάχιστον 2 χρόνια.

Ακόμη και αν φτάσουμε σε ότι αφορά τους βασικούς μακροοικονομικούς δείκτες – κάποια στιγμή μέσα στο 2017 – εκεί που ήμασταν το 2014, οι πολίτες θα είναι φτωχότεροι, τα νοικοκυριά θα έχουν χαμηλότερο διαθέσιμο εισόδημα, πολλές επιχειρήσεις θα έχουν βάλει «λουκέτο» ή θα έχουν «μεταναστεύσει», η «εσωτερική στάση πληρωμών» θα παραμένει σημαντική, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας θα έχει συρρικνωθεί.

Συνεπώς, δυστυχώς, το νέο «σημείο αφετηρίας» θα είναι πολύ χαμηλότερο σε σχέση με το αντίστοιχο με βάση τη δυναμική του τέλους του 2014.

Το 2018 πιστεύετε ότι θα μπορέσουμε να βγούμε στις αγορές ή είναι ορατός ο κίνδυνος ενός τέταρτου μνημονίου;

Εύχομαι να βγούμε στις αγορές το συντομότερο δυνατόν, με λογικό όμως κόστος.

Σήμερα, με ευθύνη της Κυβέρνησης, το κόστος δανεισμού είναι εξαιρετικά υψηλό.

Όσο όμως η Κυβέρνηση αδυνατεί να εμπνεύσει εμπιστοσύνη, αργεί να διαμορφώσει τις προϋποθέσεις για έξοδο στις αγορές και οι μεσο-μακροπρόθεσμοι δημοσιονομικοί στόχοι παραμένουν υψηλοί, τόσο ενισχύεται ο κίνδυνος ενός νέου Μνημονίου.

Πιστεύετε ότι μπορεί να επιτευχθεί ο στόχος του Πρωθυπουργού για συμμετοχή στην ποσοτική χαλάρωση και τι θα σημάνει αυτό για την οικονομία της χώρας;

Σίγουρα, η συμμετοχή στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης θα βελτιώσει τις συνθήκες χρηματοδότησης και θα βοηθήσει την προσπάθεια εξόδου στις αγορές.

Βέβαια αυτή θα έπρεπε να είχε γίνει από τις αρχές του 2015. Και δεν έγινε, με αποκλειστική ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης.

Συνεπώς, αν και όταν αυτή επιτευχθεί, που το εύχομαι, ας μην σπεύσει η Κυβέρνηση να πανηγυρίσει.

Στο ζήτημα του χρέους είναι βάσιμες οι ελπίδες του πρωθυπουργού για άμεση απομείωση του χρέους ή βλέπετε αυτό να μετατίθεται για μετά τις γερμανικές εκλογές ή όπως θέλει ο κ. Σόιμπλε μετά το 2018;

Καταρχήν θα πρέπει να τηρηθεί η συμφωνία, ώστε να βελτιωθεί η βιωσιμότητα του χρέους.

Βιωσιμότητα που επιβαρύνθηκε σημαντικά από τις πράξεις και παραλείψεις της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Χωρίς να λησμονούνται και οι ευθύνες των εταίρων για την μη υλοποίηση των δεσμεύσεών τους, από το Νοέμβριο του 2012.

Όμως θυμίζω ότι η συμφωνία που έχει προσυπογράψει ο κ. Τσίπρας εμπεριέχει ότι η υλοποίηση των ουσιαστικών παρεμβάσεων για τη μεσομακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του χρέους θα αποφασισθεί το 2018, υπό τις προϋποθέσεις ότι η χώρα θα έχει πλήρως υλοποιήσει μέχρι τότε το 3ο Μνημόνιο, ότι θα συνεχίσει να επιτυγχάνει για πολλά ακόμη μεταγενέστερα χρόνια υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και ότι η έκθεση βιωσιμότητας του χρέους που θα συνταχθεί – τότε – από τους θεσμούς θα καθιστά αναγκαία την εφαρμογή των παρεμβάσεων.

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που οφείλουμε να επιδιώξουμε, σε συνεργασία με τους εταίρους, είναι τον καθορισμό, σήμερα, όσο γίνεται πιο επιθετικών παραμετρικών λύσεων για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους και τον επανακαθορισμό των μεσομακροπρόθεσμων πρωτογενών πλεονασμάτων.

Πώς θα μπορέσετε να πείσετε τους εταίρους για την εφαρμογή της οικονομικής σας πρότασης;

Η εφαρμογή απαιτεί αξιοπιστία και σοβαρότητα.

Και αυτά, σήμερα, με την παρούσα Κυβέρνηση, είναι «είδος εν ανεπαρκεία».

Αντιθέτως, όταν κατά το πρόσφατο παρελθόν η χώρα ήταν αξιόπιστη και οι στόχοι επιτυγχάνονταν, δημιουργήθηκαν βαθμοί ελευθερίας που οδήγησαν στη μείωση φορολογικών συντελεστών.

Το παράδειγμα του 2014, όταν και υλοποιήθηκαν οι πρώτες – και μοναδικές από το 2010 μέχρι σήμερα – μειώσεις της φορολογικής επιβάρυνσης των πολιτών, είναι χαρακτηριστικό.

Η Νέα Δημοκρατία θέλει τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα ή όχι;

Η Νέα Δημοκρατία ασκεί πολιτική με βάση τα διαχρονικά εθνικά συμφέροντα και τον στρατηγικό προσανατολισμό της χώρας.

Με αυτά τα κριτήρια τοποθετείται και απέναντι στους θεσμούς.

Η Κυβέρνηση είναι αυτή που, για επικοινωνιακούς και μόνο λόγους, παλινδρομεί και πελαγοδρομεί.

Με αποτέλεσμα, τη μία να δαιμονοποιεί το ΔΝΤ και την άλλη να τα «δίνει όλα» για τη συμμετοχή του στο Πρόγραμμα.

Στον τραπεζικό τομέα υπάρχουν αναταράξεις. Πιστεύετε ότι η αλλαγή των διοικήσεων θα οδηγήσουν στην ομαλότητα ή είναι ενδεχόμενο το 2017 να οδηγηθούμε σε κούρεμα καταθέσεων;

Η Νέα Δημοκρατία, έγκαιρα, είχε αναδείξει τους κινδύνους που προέκυπταν σε ιδιοκτησιακό, επιχειρησιακό, λειτουργικό και διοικητικό επίπεδο, από την τελευταία, αχρείαστη ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος.

Συνέπεια αυτής είναι ο ρόλος του Ελληνικού Δημοσίου στις εξελίξεις στο τραπεζικό σύστημα να έχει αποδυναμωθεί, αφού το ποσοστό συμμετοχής του μειώθηκε στο 20% από 60%.

Ενώ και το νέο θεσμικό πλαίσιο της ανακεφαλαιοποίησης αποδίδει πολύ μεγαλύτερο ρόλο στους «θεσμούς» για τη διοίκηση του τραπεζικού συστήματος.

Το αποτέλεσμα είναι δύο συστημικές τράπεζες να είναι ουσιαστικά «ακέφαλες» για πολλούς μήνες.

Γι’ αυτό η Κυβέρνηση, όπως και οι θεσμοί, οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους για τα αδιέξοδα που έχουν δημιουργήσει, και τα οποία συντηρούν για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Οφείλουν, να δώσουν, ταχύτατα, τη βέλτιστη λύση στη διοικητική εκκρεμότητα που παρατηρείται σε συστημικές τράπεζες, προκειμένου να ενισχυθεί η σταθερότητα και η εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα.

Και να τεθούν οι βάσεις ώστε, μαζί με την αλλαγή πολιτικής, να επιστρέψουν καταθέσεις και να αντιμετωπισθεί με επιτυχία το ζήτημα των «κόκκινων δανείων».

Για να αποφευχθούν τυχόν δυσάρεστες μελλοντικές εξελίξεις στο τραπεζικό σύστημα.

 

2016-11-20 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ_ΒΡΑΔΥΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής | 6.11.2016

“Η Κυβέρνηση μπορεί να ψηφίσει τα πάντα, χωρίς ηθικές αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες, αρκεί να παραμείνει στην εξουσία”

 

Εργασιακό, κονδύλια για Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης και Ασφαλιστικό βρίσκονται στο προσκήνιο της β’ αξιολόγησης. Πιστεύετε η Κυβέρνηση θα μπορέσει να περάσει αυτό το σκόπελο;

Αυτή η Κυβέρνηση μπορεί να ψηφίσει τα πάντα, χωρίς ηθικές αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες, αρκεί να μείνει για λίγο ακόμη στην εξουσία.

Το απέδειξε με την πρώτη αξιολόγηση όταν, εξαιτίας της με δική της ευθύνη καθυστέρησης, υποστήριξε ακόμη περισσότερα μέτρα λιτότητας και ταπεινωτικές για τη χώρα δεσμεύσεις, όπως είναι το υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων και ο «κόφτης» δαπανών.

Για το λόγο αυτό εύχομαι να κλείσει έγκαιρα η δεύτερη αξιολόγηση, κατά τον βέλτιστο όμως για τα ελληνικά συμφέροντα τρόπο.

 

Ο ίδιος ο κ. Αλεξιάδης είπε πάντως ότι κανείς πολιτικά δεν μπορεί να αντέξει νέα μέτρα…

Τα ίδια έλεγε η Κυβέρνηση και πριν ορισμένους μήνες και τελικά έπραξε ακριβώς τα αντίθετα.

Γι’ αυτό και δεν τους πιστεύει κανείς.

Η αλήθεια είναι ότι νέα μέτρα, που θα συρρικνώσουν ακόμη περισσότερο το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, θα υπάρξουν και το 2017 και το 2018.

Με αυξήσεις στον ΦΠΑ, στη φορολογία οχημάτων, καυσίμων, σταθερής τηλεφωνίας, ζύθου, τσιγάρων, καπνού, καφέ κ.α.

Με επιπλέον περικοπές στις επικουρικές συντάξεις και στα κοινωνικά επιδόματα.

Όλα αυτά, μαζί με όσα έχουν ήδη ληφθεί από την σημερινή Κυβέρνηση, αθροίζουν στα 9 δισ. ευρώ.

Αυτό είναι το οδυνηρό αποτύπωμα της δήθεν υπερήφανης διαπραγμάτευσης, της αναξιοπιστίας και της διαχειριστικής ανεπάρκειας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Εύχομαι να μην βρεθούμε μπροστά σε νέες Κυβερνητικές «αυταπάτες», που θα οδηγήσουν σε ακόμη περισσότερα μέτρα, τα οποία θα ψηφιστούν – και πάλι – με «πόνο ψυχής».

Η Κυβέρνηση όμως καταφέρνει, όπως υποστηρίζει να αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή, τις λίστες και το λαθρεμπόριο, κάτι το οποίο εσείς, ως Κυβέρνηση, δεν κάνατε.

Να τις δούμε λίγο αυτές τις επιτυχίες, όπως η ίδια τις παρουσίασε;

Το 2013 και το 2014, ξεκίνησε ο έλεγχος σε 401 υποθέσεις της λίστας Λαγκάρντ, ενώ από τις αρχές του 2015 έως σήμερα, σε 212 υποθέσεις.

Τα συνολικά μέχρι σήμερα εισπραχθέντα ποσά από τη λίστα ανέρχονται στα 38 εκατ. ευρώ. Υπενθυμίζεται ότι μέχρι το τέλος του 2014, είχαν εισπραχθεί 34 εκατ. ευρώ από εγκληματικές δραστηριότητες κατά του Δημοσίου και διατέθηκαν στην εκπαίδευση, την έρευνα, την υγεία και την κοινωνική αλληλεγγύη.

Μέχρι το 2015, ξεκίνησε ο έλεγχος 1.482 υποθέσεων εμβασμάτων του εξωτερικού. Εφέτος, η Κυβέρνηση ξεκίνησε ελέγχους μόλις σε 9 υποθέσεις.

Το 2014, έγιναν 27.365 έλεγχοι για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου καυσίμων. Το 2015, οι έλεγχοι συρρικνώθηκαν στους 8.859 και το 2016, ακόμη περισσότερο, στους 2.567.

Συνεπώς είναι σαφές ότι η Κυβέρνηση έχει αποτύχει και στο πεδίο της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου.

Η κοινωνία εκτιμάτε θα αντέξει; Ο κ. Κατρούγκαλος πάντως ισχυρίστηκε ότι δεν κόπηκαν οι συντάξεις…

Την απάντηση στον Υπουργό την έδωσαν οι ίδιοι οι συνταξιούχοι, που έκαψαν τις επιστολές που τους απέστειλε.

Αυτοί μάλλον θα ξέρουν καλύτερα.

Η αλήθεια είναι ότι η κοινωνία, από την αρχή υλοποίησης των Μνημονίων μέχρι και σήμερα, έχει υποστεί τεράστιες, επώδυνες θυσίες.

Με το τελευταίο «αριστερό» πακέτο μέτρων, περικόπηκαν κύριες και επικουρικές συντάξεις, εφάπαξ και μερίσματα, τόσο για τους υφιστάμενους όσο και για τους νέους συνταξιούχους, ενώ εξαϋλώθηκαν τα κοινωνικά επιδόματα.

Για την Κυβέρνηση βέβαια, οι καθημερινές εικόνες των συνταξιούχων στα τραπεζικά υποκαταστήματα που διαπιστώνουν αυτές τις περικοπές, ίσως να είναι ακόμη μία ψευδαίσθηση.

Η πραγματικότητα όμως είναι ότι η δήθεν αριστερή κοινωνική ευαισθησία και τα «αριστερά πρόσημα» ήταν απλώς πομφόλυγες.

Η Νέα Δημοκρατία είναι έτοιμη να κυβερνήσει;

Η Νέα Δημοκρατία έχει Πρόεδρο που ξέρει και μπορεί να οδηγήσει τη χώρα στην έξοδο από την κρίση.

Έχει αξιακές και ιδεολογικές αρχές, ιστορικά δικαιωμένες.

Έχει πρόγραμμα που ξεκίνησε να ξετυλίγει, επικαιροποιημένο, ρεαλιστικό, τεκμηριωμένο και κοστολογημένο.

Και έχει αποδείξει, με μεθοδικότητα και σκληρή δουλειά, ότι μπορεί να επιτυγχάνει επωφελή για τη χώρα αποτελέσματα.

Διαθέτει συνεπώς όλα τα βασικά συστατικά ώστε, με τη δημιουργική συμβολή όλων, να σπάσει τον καταστροφικό κύκλο της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής μιζέριας.

Και γιατί οι δανειστές να δεχθούν τη λεγόμενη «Συμφωνία Αλήθειας» της Νέας δημοκρατίας, π.χ. την πρόταση για χαμηλότερα πλεονάσματα, όταν μέχρι στιγμής απορρίπτουν κάθε πρόταση της σημερινής Κυβέρνησης;

Καταρχάς, στην ανάγκη μείωσης των μεσο-μακροπρόθεσμων πρωτογενών πλεονασμάτων, όπως αυτή ετέθη από τον Πρόεδρο της ΝΔ, συγκλίνουν τόσο η Κυβέρνηση όσο και η Τράπεζα της Ελλάδος.

Συνεπώς, αυτή η επιδίωξη θα μπορούσε να αποτελέσει έναν εθνικό στόχο.

Η επίτευξη όμως αυτού του στόχου απαιτεί αξιοπιστία και σοβαρότητα.

Και αυτά, σήμερα, με την παρούσα Κυβέρνηση, είναι «είδος εν ανεπαρκεία».

Αντιθέτως, όταν κατά το πρόσφατο παρελθόν η χώρα ήταν αξιόπιστη και οι στόχοι επιτυγχάνονταν, δημιουργήθηκαν βαθμοί ελευθερίας που οδήγησαν στη μείωση φορολογικών συντελεστών.

Το παράδειγμα του 2014, όταν και υλοποιήθηκαν οι πρώτες και μοναδικές από το 2010 μέχρι σήμερα μειώσεις της φορολογικής επιβάρυνσης των πολιτών, είναι χαρακτηριστικό.

Το ενδεχόμενο σαν Κυβέρνηση να κληθείτε να αναλάβετε την διακυβέρνηση λίγο πριν λήξει το τρίτο μνημόνιο ή να φέρετε και να εφαρμόσετε ένα τέταρτο μνημόνιο δεν το φοβάστε;

Σήμερα, όπως αποδεικνύεται καθημερινά, το κόστος παραμονής της Κυβέρνησης στην εξουσία είναι μεγαλύτερο από το κόστος απομάκρυνσής της.

Και αυτό το κόστος δεν αφορά μόνο το πεδίο της οικονομίας, αλλά διατρέχει όλο το φάσμα της δημόσιας ζωής.

Όσο μάλιστα η Κυβέρνηση αδυνατεί να εμπνεύσει εμπιστοσύνη, αργεί να διαμορφώσει τις προϋποθέσεις για έξοδο στις αγορές με λογικό κόστος και οι μεσο-μακροπρόθεσμοι δημοσιονομικοί στόχοι παραμένουν υψηλοί, τόσο ενισχύεται ο κίνδυνος ενός νέου Μνημονίου.

Σε κάθε περίπτωση, εμείς, ως Νέα Δημοκρατία, διαχρονικά, έχουμε μάθει στα δύσκολα.

Και προφανώς δεν τα φοβόμαστε.

Αύριο συνέρχεται εκ νέου η Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής για το ΕΣΡ. Η Νέα Δημοκρατία δεν πρέπει να συναινέσει;

Η Νέα Δημοκρατία, διαχρονικά, επιζητά την πολιτική συναίνεση και την κοινωνική συνεννόηση.

Εμείς, και το έχουμε αποδείξει αυτό, δεν ακολουθούμε τη λογική του «όχι σε όλα», όπως έκανε η ΣΥΡΙΖΑ κατά το πρόσφατο παρελθόν.

Η συναίνεση όμως απαιτεί αυτογνωσία, αυτοκριτική, ειλικρίνεια προθέσεων και σαφήνεια θέσεων.

Και αυτά λείπουν από τη σημερινή Κυβέρνηση, η οποία επιμένει να συντηρεί το αδιέξοδο το οποίο η ίδια δημιούργησε.

Εμείς πιστεύουμε ότι αυτό το αδιέξοδο πρέπει να αρθεί και να μπει μία τάξη στο τηλεοπτικό τοπίο. Και προς αυτή την κατεύθυνση, με υπευθυνότητα, προσπαθούμε να συμβάλλουμε.

Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει «βάζοντας το κάρο μπροστά από το άλογο».

Προέχει η αποκατάσταση της συνταγματικής νομιμότητας, χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις.

Αυτό θα γίνει με την κατάργηση του νόμου της Κυβέρνησης και την επαναφορά του συνόλου των συνταγματικώς προβλεπόμενων αρμοδιοτήτων στο ΕΣΡ.

Ακολουθεί η συγκρότηση του ΕΣΡ με πρόσωπα εγνωσμένου κύρους, στα οποία θα μπορούσαμε, όλοι μας, να συναινέσουμε και να συμφωνήσουμε.

Ώστε να προχωρήσουμε σε ένα διαγωνισμό αδειοδότησης τηλεοπτικών αδειών που θα ενισχύει την πολυφωνία, τον πλουραλισμό, τη διαφάνεια, τα δημόσια έσοδα, την απασχόληση και την οικονομική δραστηριότητα.

2016-11-06 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ_ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

TwitterInstagramYoutube