Είναι τελικά η απογραφή του 2004 «εγκληματικό λάθος». Γιατί το ανακαλύψατε τώρα και γιατί δεν περιλάβατε αυτή τη διαπίστωση όταν κάνατε την αυτοκριτική σας για την περίοδο της διακυβέρνησης Καραμανλή;

Σε μια περίοδο κατά την οποία, με ευθύνη της ηγεσίας της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, η οικονομία βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στην ύφεση, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις ασφυκτιούν, η ανεργία καλπάζει και η έξοδος στις αγορές απομακρύνεται όλο και περισσότερο, δεν επιθυμώ συμμετοχή σε αυτή τη συζήτηση.

Είναι όμως δυνατόν, ως κόμμα, να λαμβάνετε αποστάσεις από μια κεντρική επιλογή της πρώτης Κυβέρνησης Καραμανλή, βασική προεκλογική εξαγγελία το 2004, και ταυτόχρονα να υποστηρίζετε ότι η διαπίστωση δεν αφορά τον πρώην Πρωθυπουργό; Ήταν ο Κώστας Καραμανλής Πρωθυπουργός «περιορισμένης ευθύνης»;

Υπήρξα ήδη σαφής.

Ο κ. Καραμανλής το αίσθημα ευθύνης απέναντι στην πατρίδα το απέδειξε έμπρακτα όταν κρίνονταν μεγάλα θέματα της χώρας.

Έχει στο ενεργητικό του στρατηγικής σημασίας πρωτοβουλίες και συγκεκριμένες επιτυχίες.

Να υπενθυμίσω ότι έχει εκλεγεί δύο φορές Πρωθυπουργός της χώρας.

Γνωρίζω ότι κρατάτε μυστικά τα μέτρα που θα προτείνετε στο Ζάππειο. Ωστόσο είναι φανερό ότι απέναντι στη «φοροεπιδρομή στις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά» που καταγγέλλετε θα αντιτάξετε εξαγγελίες για φορο-ελαφρύνσεις. Πόσο αποτελεσματική μπορεί να είναι μια τέτοια κίνηση όταν η δημοσιονομική προσαρμογή είναι απαραίτητος όρος για να συνεχίσει την πορεία της η χώρα;

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι επιβάλλεται δημοσιονομική προσαρμογή και πειθαρχία. Επιτυγχάνεται όμως με την ακολουθούμενη πολιτική;

Πολιτική που στηρίζεται στη φορολογική αφαίμαξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων, στις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων και στο «στραγγαλισμό» των δημοσίων επενδύσεων;

Η πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού δίνει την απάντηση.

Τα έσοδα μειώθηκαν κατά 8% το 1^ο τρίμηνο του έτους, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 8,5%.

Εμείς υποστηρίζουμε ότι η μείωση των φόρων μπορεί να αποφέρει καλύτερα οικονομικά αποτελέσματα (τόνωση κατανάλωσης, προσέλκυση επενδύσεων, περιορισμός «λουκέτων», μείωση φοροδιαφυγής, διεύρυνση φορολογικής βάσης).

Δεν αρκεί όμως μόνο αυτή.

Απαιτείται απλό, αντικειμενικό και σταθερό φορολογικό σύστημα και  αποτελεσματικός ελεγκτικός και εισπρακτικός μηχανισμός.

Πριν μερικούς μήνες επιμένατε ότι η Ιρλανδία και η Πορτογαλία που αντιστέκονται στις πιέσεις δείχνουν πως η ένταξη στο Μηχανισμό Στήριξης «δεν είναι μονόδρομος». Τώρα που και οι δύο χώρες υπογράφουν Μνημόνιο μήπως αναθεωρείτε; Ήταν τελικά το Μνημόνιο απαραίτητο για την επιβίωση της χώρας;

Εμείς, επιρρίψαμε την ευθύνη στην ηγεσία της Κυβέρνησης για το Μνημόνιο και απορρίψαμε το επιχείρημα του «μονόδρομου».

Ασκήσαμε κριτική για το «θεραπευτικό σχήμα» που τέθηκε σε εφαρμογή στη χώρα μας.

Δυστυχώς, δικαιωθήκαμε.

Η ύφεση είναι βαθιά και παρατεταμένη, το έλλειμμα δεν μειώνεται με βιώσιμο τρόπο, το χρέος αυξάνει και ενισχύει τη δυναμική του, ο πληθωρισμός διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, η «διαρθρωτική» παραγωγικότητα συρρικνώνεται, η παραγωγική βάση απομυζάται, τα «λουκέτα» πολλαπλασιάζονται, η ανεργία καλπάζει, ο κοινωνικός ιστός αποδιοργανώνεται, η φτώχεια διευρύνεται.

Αλήθεια όμως, αν το Μνημόνιο ήταν «απαραίτητο για την επιβίωση της χώρας» γιατί σήμερα κάποιοι αναζητούν «λύσεις απελπισίας» που κανείς δεν φαντάζονταν πριν από 1 χρόνο;

Σε ότι αφορά τώρα τις χώρες που αναφέρατε, αυτές άντλησαν από τις αγορές έγκαιρα περισσότερα κεφάλαια, υπέγραψαν Μνημόνια με άλλους όρους και διαπραγματεύονται, ακόμη και σήμερα, τη βελτίωσή τους.

Για παράδειγμα, η Ιρλανδία, στην πρώτη αξιολόγηση της χώρας από την Τρόικα επέτυχε την αλλαγή όρων του Μνημονίου προς την κατεύθυνση τόνωσης της απασχόλησης (αύξηση ημερομισθίου, μείωση ασφαλιστικών εισφορών).

Η αναδιάρθρωση είναι απαγορευμένη λέξη για τη ΝΔ; Πως μπορείτε να αγνοείτε επίσημα ένα σενάριο για την πορεία του ελληνικού χρέους που κυριαρχεί στο διεθνή Τύπο και τροφοδοτείται από δηλώσεις σημαντικών παραγόντων του διεθνούς χρηματοοικονομικού συστήματος; Ή μήπως δεν το αγνοείτε αφού ο σύμβουλος του Αντώνη Σαμαρά, Χρύσανθος Λαζαρίδης, άφησε σαφώς να εννοηθεί ότι εύχεστε την παράταση του ιδιωτικού χρέους με ταυτόχρονη μείωση του επιτοκίου;

Καταρχήν θεωρώ ότι η αναδιάρθρωση του χρέους δεν αποτελεί επιλογή ούτε για την Ελλάδα ούτε για την ευρωζώνη και ότι η συζήτηση δεν βοηθά τη χώρα.

Πιστεύω ότι η χώρα μας θα πρέπει, με την αναγκαία αλλαγή των όρων του Μνημονίου, να εντείνει τις προσπάθειές της για δημοσιονομική εξυγίανση, αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου και επίτευξη θετικών ρυθμών ανάπτυξης το συντομότερο δυνατόν.

Αλλιώς ακόμη και η συζητούμενη «βελούδινη» αναδιάρθρωση (reprofiling), συναινετική και συμφωνημένη σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, μπορεί να θεωρηθεί το πρώτο βήμα για μια ευρύτερη αναδιάρθρωση στο μέλλον.

Όμως, γιατί αλήθεια «φούντωσε» ξαφνικά η συζήτηση για την αναδιάρθρωση του χρέους και εκτοξεύθηκαν τα spreads;

Μήπως γιατί αντιλαμβάνονται όλοι πλέον ότι «ο λογαριασμός του Μνημονίου δεν βγαίνει» και η έξοδος στις αγορές απομακρύνεται;

Αλλά και γιατί, μετά τις πρόσφατες Ευρωπαϊκές αποφάσεις, η αναδιάρθρωση καθίσταται ουσιαστικά αναπόφευκτη με την προσφυγή στο Μόνιμο Μηχανισμό Σταθερότητας.

Υπενθυμίζω ότι ο κ. Σαμαράς, έγκαιρα, στη Σύνοδο Κορυφής του Ε.Λ.Κ., είχε εκφράσει τις επιφυλάξεις του για τη συμμετοχή ιδιωτών στο ρίσκο των κρατικών ομολόγων.

Βρεθήκατε αρκετές φορές τον τελευταίο καιρό στο στόχαστρο για δηλώσεις σας, όπως αυτή για την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας, που από ορισμένα στελέχη της Συγγρού χαρακτηρίζονται «βιαστικές». Τι απαντάτε στους επικριτές σας που συμβαίνει να είναι κυρίως στελέχη του «Δικτύου 21»;

Από θέση αρχής, ενώ αξιολογώ όλα τα σχόλια δεν τα σχολιάζω.

Άλλωστε ο «αγώνας» γίνεται στο «γήπεδο» και όχι στην «κερκίδα».

Έχω επιλέξει να δίνω τη «μάχη» στο «γήπεδο» για να είμαι ωφέλιμος στην πατρίδα, τους Έλληνες πολίτες, την ιδιαίτερη πατρίδα μου τη Φθιώτιδα, τους συμπατριώτες μου.

Προσπαθώ να συμβάλλω δημιουργικά ώστε η ΝΔ, στην οποία συμμετέχω ενεργά από τα δεκαέξι χρόνια μου, να αποτελεί πολιτική λύση ποιότητας και αποτελεσματικότητας για τη χώρα.

Α.Σ: Καλή σας μέρα, κε Σταϊκούρα.

Χ.Σ: Καλημέρα. Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση. Συγγνώμη για τον τόνο της φωνής μου, αλλά έχω μια μικρή γρίπη.

Α.Σ: Θα μιλάτε δυνατά και θα σας ακούμε.

Γ.Σ: Μάλλον θα ρίξουμε κι εμείς τους τόνους λίγο.

Α.Σ: Γνωρίζουμε ότι προετοιμάζεστε εντατικά για την παρουσίαση του επικαιροποιημένου προγράμματος της ΝΔ στο Ζάππειο στις 9 Μαΐου, αν δεν κάνουμε λάθος. Και θέλουμε να σας ρωτήσουμε αν ισχύει η δέσμευσή σας για μηδενισμό του ελλείμματος μέσα σε 18 μήνες, προφανώς σε λιγότερο τώρα, δεδομένου ότι είναι πια στο 10 το έλλειμμα κι όχι στο 16.

Χ.Σ: Πρώτα απ’ όλα θα σας πω ότι εσείς είπατε την ημερομηνία, δε μπορώ να επιβεβαιώσω την ημερομηνία, θα είναι νωρίς μέσα στο Μάϊο, δηλαδή σε λίγες μέρες από σήμερα. Θα μου επιτρέψετε την οριστική απάντηση σε αυτό το ερώτημά σας  να σας τη δώσω τότε.

Πάρα ταύτα, οφείλω να κάνω ένα σχολιασμό, ότι πλέον η αναγκαιότητα ισοσκελισμένου προϋπολογισμού, δηλαδή μηδενισμού του ελλείμματος, επιβάλλεται και από τα ευρωπαϊκά όργανα.

Α.Σ: Ναι, μα εμείς δε λέμε αυτό. Ρωτάμε αν εσείς έχετε ένα σχέδιο με βάση το οποίο μπορείτε να το μηδενίσετε σε μήνες.

Χ.Σ:  Ο στόχος θα πρέπει να είναι σε τέτοιο χρονικό διάστημα, να μηδενίζεται το έλλειμμα.

Α.Σ: Μάλιστα. Το δεύτερο που θέλω να σας ρωτήσω  είναι αν εσείς είστε υπέρ της αποκρατικοποίησης της ΔΕΗ στο ποσοστό που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση, στο 17% με διατήρηση του ελέγχου και  του management.

Χ.Σ: Κατ’ αντιστοιχία, θα σας απαντήσω με τον ίδιο τρόπο. Θα κάνω όμως ένα γενικό σχόλιο. Είμαστε υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων, λέγαμε στην κυβέρνηση ότι δεν τόλμησε να προχωρήσει τις αποκρατικοποιήσεις. Τους είχαμε δώσει και συγκεκριμένους οργανισμούς απ’ τους οποίους θα μπορούσαν να ξεκινήσουν τις αποκρατικοποιήσεις που είχαν ξεκινήσει επί ΝΔ. Όμως, οι αποκρατικοποιήσεις, δύο παρατηρήσεις: 1^ον) θα αποφέρουν πολύ μικρό κομμάτι από τα 50 δις ευρώ. Σας θυμίζω ότι μέχρι σήμερα οι όποιες αποκρατικοποιήσεις τα τελευταία χρόνια έχουν αποφέρει συνολικά 18 δις ευρώ. Ας μην έχουμε προσδοκίες ότι από τις αποκρατικοποιήσεις θα έχουμε μεγάλο κομμάτι από τα 50 δισ. ευρώ. Και δεύτερη παρατήρηση, οι αποκρατικοποιήσεις θα πρέπει να έχουν και το εύλογο τίμημα και τουλάχιστον οι συγκεκριμένες εταιρείες βλέπουμε ποια είναι η υποτίμησή τους σήμερα.

Α.Σ:  Άρα λέτε ναι, αλλά όχι τώρα.

Χ.Σ: Ειδικά για τη ΔΕΗ θα πρέπει να δούμε συνολικό σχέδιο της κυβέρνησης γιατί υπάρχει και η παραγωγή και η διανομή.

Γ.Σ: Να κάνω ένα αφελές ερώτημα κε Σταϊκούρα. Είστε υπέρ της αναδιαρθρώσεως ή όχι;

Χ.Σ: Θεωρώ ότι η αναδιάρθρωση δεν είναι επιλογή, ούτε για την Ελλάδα ούτε για την Ευρώπη.

Α.Σ: Συμφωνείτε με την κυβέρνηση απολύτως δηλαδή;

Χ.Σ: Θεωρώ ότι τέτοιες συζητήσεις δε βοηθούν καθόλου.

Α.Σ: Όμως ο σύμβουλος του κ. Σαμαρά ο κ. Χρ. Λαζαρίδης, με συνέντευξή του πρόσφατα στην Καθημερινή, τάχθηκε υπέρ τη ς επιμήκυνσης του συνόλου του ελληνικού χρέους.

Χ.Σ: Ο κ. Λαζαρίδης αυτό που είπε είναι ότι η αναδιάρθρωση, γιατί γι’ αυτό με ρωτήσατε, είναι πολλαπλά επιζήμια, άρα είμαστε ουσιαστικά στην ίδια γραμμή.

Α.Σ: Ναι, εγώ δεν είπα ότι είστε σε άλλη γραμμή. Σας ρώτησα για την επιμήκυνση.

Χ.Σ: Αν μπορώ μια παρατήρηση. Όταν μιλούν στο εξωτερικό για έκθεση που θα αξιολογήσει τη βιωσιμότητα του χρέους, η λέξη βιωσιμότητα του χρέους, υπάρχει στο μόνιμο μηχανισμό στήριξης όπου εάν δεν είναι βιώσιμο το χρέος, τότε ο ιδιώτης θα συμμετέχει στην αποπληρωμή του χρέους μέσα από το περίφημο «κούρεμα». Άρα, στο εξωτερικό η έννοια του κουρέματος είναι ταυτισμένη με την αναδιάρθρωση.

Α.Σ: Δηλαδή είστε υπέρ της επιμήκυνσης…..

Χ.Σ: Εάν τυχόν έρθει η επιμήκυνση, σε συνεννόηση με τους πιστωτές και ιδιαίτερα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αυτό θα μπορούσε κάποιος να πει ότι είναι ανακούφιση. Σε κάθε περίπτωση όμως, η συζήτηση ακόμη και γι’ αυτό θεωρώ ότι δε βοηθάει τη χώρα. Διότι αυτή τη στιγμή άλλη θα πρέπει να είναι η στόχευση της χώρας. Η στόχευση της χώρας θα πρέπει να είναι πώς θα βελτιώσει την οικονομική της πολιτική, ώστε να πείσει τις αγορές ότι μπορεί να βγει σε αυτές χωρίς να φτάσει στο 2013 που εκεί επιβάλλεται η αναθεώρηση με την είσοδο των ιδιωτών.

Α.Σ: Συνομιλούμε με τον κ. Χ.Σ, Βουλευτή Φθιώτιδας της ΝΔ και Αν. Τομεάρχη Οικονομικών της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Κε Σταϊκούρα, αν έχουμε καταλάβει καλά δεσμεύεστε ότι η ΝΔ……..

Χ.Σ: Αν μου επιτρέπετε ένα μικρό σχόλιο, γιατί έπεσαν οι διαφημίσεις και δεν πρόλαβα να κάνω ένα τελευταίο σχόλιο. Σας θυμίζω ότι εμείς 24-25 Μαρτίου είχαμε εκφράσει επιφυλάξεις για τον μόνιμο μηχανισμό στήριξης σε ότι αφορά την είσοδο των ιδιωτών στην αποπληρωμή του χρέους όταν υπάρχει……..

Α.Σ: Και προφανώς το είχε πει ο κ. Σαμαράς και στην κ. Μέρκελ……..

Χ.Σ: Αυτό συνεπώς έρχεται σήμερα να μας επιβεβαιώσει ότι είναι το μεγάλο πρόβλημα που αυξάνουν τα spreads ακόμα παραπάνω, γιατί τότε η αναδιάρθρωση είναι αναπόφευκτη.

Α.Σ: Δυστυχώς όμως το ΕΛΚ επέμεινε σε αυτή τη γραμμή, ενώ οι Ευρωσοσιαλιστές διαφωνούσαν πάρα πολύ έντονα.

Α.Σ: Κε Σταϊκούρα, δεσμεύεστε ότι θα αποκαταστήσετε τα χαμένα εισοδήματα μισθωτών και συνταξιούχων;

Χ.Σ: Δεσμευόμαστε αυτό που αυτές τις στιγμές μπορώ να σας πω, είναι ότι δεσμευόμαστε γι’ αυτό που είχαμε δεσμευτεί και τον περσινό Ιούλιο, δηλαδή να αποκαταστήσουμε τις συντάξεις στους χαμηλοσυνταξιούχους.

Γ.Σ: Μάλιστα. Κε Σταϊκούρα, πώς μπορεί όμως, εδώ γίνεται αρκετή συζήτηση στη ΝΔ για το εάν έχει ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς της με το παρελθόν, εάν έχει κλείσει τους λογαριασμούς της με το παρελθόν και την ίδια στιγμή βλέπουμε εχθές μια ανακοίνωση σας, προχθές μάλλον , για το πόσο επιβάρυνε η διακυβέρνηση της ΝΔ την περίοδο 2004-2009 το δημόσιο χρέος. Και κάνετε κάποιες αλχημείες και λέτε ότι την επιβάρυνε μόλις 7 δις ευρώ. Ειλικρινά, έχω δύο ερωτήματα. Το ένα πολιτικό, ποια η ανάγκη να βγείτε και να κάνετε μια τέτοια ανάλυση του χρέους και δεύτερον, σε αυτή καθ’ αυτήν την ανάλυση, τη θεωρώ ότι δεν ωφελεί σε τίποτα και εν πάσει περιπτώσει ωσάν να ομολογεί την αποτυχία της κυβέρνησης τότε, να κάνει οτιδήποτε άλλο απ’ το να δανειστεί.

Χ.Σ: Ωραία, λοιπόν, δύο παρατηρήσεις. Πρώτα απ’ όλα δεν ήταν αλχημείες…  Εάν είναι αλχημείες θα μου πείτε ότι…

Α.Σ: Αλχημείες υπό την έννοια, εν πάσει περιπτώσει, μια κυβέρνηση είναι για να εισπράξει, να έχει φόρους, να έχει έσοδα και να εξυπηρετεί τις υποχρεώσεις της είτε είναι δάνεια, είτε είναι……. υπό αυτή την έννοια.

Χ.Σ: Πρώτα απ’ όλα να ξεκαθαρίσουμε κάτι…Παρουσίασα προχθές μια σειρά από διαφάνειες 20 τον αριθμό, που αποτυπώνουν την πορεία της ελληνικής οικονομίας και την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας σήμερα. Ήταν δηλαδή μια πρόγευση του Ζαππείου 2 σε ότι αφορά τη κριτική της δικής μας παράταξης απέναντι στην κυβέρνηση. Κι  ήθελα συνεπώς να δείξω όλους τους δείκτες της οικονομίας, πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμό, έσοδα, πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, ύφεση, ανεργία, spread, επιτόκια δανεισμού , χρέος, πως ήταν τον Οκτώβριο του 09 και πως έχει πάει σήμερα και στο μέλλον, ειδικά για το χρέος. Σε μία από τις διαφάνειες, επειδή συχνά ακούω τα πολιτικά φληναφήματα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και αρκετών συναδέλφων σας ότι η ΝΔ διπλασίασε το χρέος, έρχομαι και λέω το εξής: 1^ον) το γιατί αυξήθηκε το χρέος εκείνη την περίοδο μπορούμε να το αποτιμήσουμε..

Α.Σ: Τώρα μας λέτε τα ίδια που λέγατε προχθές και δεν έχει νόημα. Τα γνωρίζει αυτά ο ίδιος ο κόσμος.

Χ.Σ: Με ρωτήσατε όμως. Δε με ρωτήσατε;

Α.Σ: Σας ρωτήσαμε να τα πείτε…….

Γ.Σ: Μην κολλήσετε εκεί τώρα όμως….

Χ.Σ: Θα μου επιτρέψετε αφού με ρωτήσατε, αν ολοκληρώσω την απάντηση. Είπα συνεπώς ότι το 70% του χρέους οφείλεται σε τόκους και παραλείψεις του παρελθόντος με ένα κομμάτι στη διάθεση του ελλείμματος.

Α.Σ: Αυτό μπορούσε να πει σήμερα και το ΠΑΣΟΚ για να δικαιολογήσει το χρέος.

Γ.Σ:  Ή μπορούσε να πει ο Σημίτης για τον Μητσοτάκη, ο Μητσοτάκης για τον Παπανδρέου κ.ό.κ.

Χ.Σ: Εγώ συνεπώς, ακριβώς με επιβεβαιώνεται τώρα, έρχομαι και λέω: ας προσχωρήσουμε και σε αυτό το σκεπτικό, ότι για τα πάντα από το 04 έως το 09 φταίει η ΝΔ και όχι το παρελθόν. Η ΝΔ αύξησε το χρέος με 5% κάθε έτος, με 7,5 δις κάθε έτος, όχι συνολικά, μ.ό είναι ο πίνακας, άρα επί 5 πρέπει να το πολλαπλασιάσετε και το ΠΑΣΟΚ σε δύο χρόνια με τα δικά του στοιχεία αυξάνει το χρέος κατά 15%. Άρα, η αποτίμηση του πίνακα λέει ότι ναι, επί ΝΔ αυξήθηκε σημαντικά το χρέος, ας μην ψάξουμε πού οφείλεται αλλά σήμερα το χρέος και η δυναμική του είναι υψηλότερη σε σχέση με το παρελθόν. Αυτός είναι ο πίνακας.

Γ.Σ: είναι λογικό όταν συσσωρεύεται χρέος να αποκτά αυτή τη δυναμική.

Χ.Σ: Γιατί δεν ήταν λογικό όταν το έλεγε ο κ. Καραμανλής και τώρα είναι λογικό;

Α.Σ: Το πολιτικό ερώτημα κε Σταϊκούρα…..

Γ.Σ: Εκείνο που προέχει, εν πάσει περιπτώσει, απαντήσεις υπάρχουν για όλα αυτά και δε θα τις δώσουμε εμείς. Το πρόβλημα είναι γιατί επιλέγεται πολιτικά το χρόνο αυτό να κάνετε αυτή την ανάλυση του δημόσιου δανεισμού και του χρέους.

Χ.Σ: Κάνουμε την ανάλυση για 2 πράγματα. Πρώτα απ’ όλα για να δείξουμε ότι το χρέος αυξάνει και διατηρεί τη δυναμική του. Άρα αυτό που λέγεται βιωσιμότητα του χρέους, αν δεν κάνουμε κάτι θα έχουμε πρόβλημα και επιβάλλεται μεταξύ των άλλων η αξιοποίηση της περιουσίας του δημοσίου, ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί και δεύτερον επειδή ακούγονται και πολιτικά επιχειρήματα ότι για τα πάντα φταίει το παρελθόν- ο κ. Πρωθυπουργός το έκανε την Παρασκευή- δεν το κάναμε εμείς, οφείλουμε απαντήσεις.

Α.Σ: ναι, κε Σταϊκούρα, πείτε μας κάτι: όλη αυτή η περηφάνεια που εκφράζετε για τη διακυβέρνηση Καραμανλή δεν αισθάνεσθε ότι βρίσκεται σε κάποια αναντιστοιχία με αυτό που λέμε κοινό αίσθημα;

Χ.Σ: Εσείς πού καταλάβατε υπερηφάνεια; Προφανώς…

Α.Σ: Μας συγχωρείτε, όταν βγαίνετε και λέτε, εκφράζεστε με τέτοια λόγια για την οικονομική διακυβέρνηση της τελευταίας 5ετίας…

Χ.Σ: Μισό λεπτό…

Α.Σ: Ναι.

Χ.Σ: Κάνατε συγκεκριμένο ερώτημα για το χρέος.

Α.Σ: Ναι.

Χ.Σ: …και σας απάντησα. Εάν με ρωτήσετε συνολικά για την οικονομική πολιτική, προφανώς από τη στιγμή που η ΝΔ έχασε με 11 μονάδες, κάποια τμήματα της ασκούμενης πολιτικής και παρεκκλίνουσες ή αποκλίνουσες συμπεριφορές έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη ΝΔ για να χάσει.

Α.Σ: Αλλά δεν έχει να κάνει με την οικονομική της πολιτική, λέτε.

Χ.Σ: …και με την οικονομική διακυβέρνηση εγώ σας έλεγα ότι θα ήθελα πιο τολμηρή την κυβέρνηση της ΝΔ.

Α.Σ: Απλώς πιο τολμηρή;; Πιο ειλικρινή ως προς τα στοιχεία που έστελνε στην ΕΕ ας πούμε;;;;

Χ.Σ: Εγώ δε διαπιστώνω κάτι τέτοιο, διότι μπορείτε να επικαλεστείτε τον Ιανουάριο του 2010, την έκθεση της Eurostat, μπορώ να σας τη δώσω αν θέλετε, η οποία λέει ότι το 2004, σε 11 περιπτώσεις, η προηγούμενη κυβέρνηση έδινε εσφαλμένα στοιχεία στην Ευρώπη, βελτιώθηκε η κατάσταση μέχρι το 2009, παραμένουν όμως σημαντικά συστημικά προβλήματα. Άρα ναι, δεν λύθηκαν όλα τα προβλήματα το 2004- παρέμειναν συστημικά προβλήματα.

Α.Σ: Άρα λέτε ότι δεν έγινε παραποίηση δημοσιονομικών στοιχείων.

Χ.Σ: Μα παραποίηση στοιχείων δεν έγινε. Δεν είπε κανείς για παραποίηση στοιχείων.

Α.Σ: Πώς δεν το έχει πει; Όλοι το λένε.

Γ.Σ: Εδώ είχαμε φτάσει στο σημείο να συζητάνε αν θα πρέπει να γίνει εξεταστική επιτροπή για αυτό το ζήτημα.

Α.Σ: Και έχει τεθεί και ζήτημα στην Κομισιόν για αυτό.

Χ.Σ: Δεν την είδα και να σας πως και κάτι: για φούσκωμα στοιχείων και μάλιστα με στοιχεία όπως είναι οι 17 ΔΕΚΟ που μπήκαν μέσα στον προϋπολογισμό, κάτι που δεν έχει γίνει σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες κι αναρωτιέμαι γιατί έγινε αυτό για πρώτη φορά από την παρούσα κυβέρνηση με αφετηρία το 2009.

Α.Σ: Άρα με αυτά που μας λέτε πάλι επιβεβαιώνεται ότι προφανώς και είστε περήφανος για την οικονομική πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης Καραμανλή.

Χ.Σ: Πριν λίγο σας είπα ότι για να χάσουμε με 11 μονάδες προφανώς έγιναν και λάθη στην πολιτική και την οικονομική πολιτική και σε παρεκκλίνουσες και αποκλίνουσες συμπεριφορές. Αν με ρωτάτε το πρόσημο της προηγούμενης κυβέρνησης είναι θετικό.

Α.Σ: Μάλιστα. Και η διαχείριση της οικονομικής κρίσης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης όταν ξέσπασε το 2008 ήταν θετική λέτε.

Χ.Σ: Από το 2007 μέχρι το 2009 αυξήθηκε το χρέος και το έλλειμμα στην Ελλάδα όσο αυξήθηκε κατά μ. ό το χρέος και το έλλειμμα στην Ευρώπη. Οι πίνακες είναι στη διάθεσή σας.

Γ.Σ: Χαρακτηρίσατε με μια ανακοίνωσή σας εχθές το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα της  κυβέρνησης, άσκησης ουσιαστικά επί χάρτου.

Χ.Σ: Είναι και τίτλος συναδέλφων σας σε εφημερίδες της Κυριακής.

Γ.Σ: Ναι,ναι… Συνάδελφοί μας μπορεί να γράφουν άλλα…, ότι θέλουνε κι εμείς να λέμε ότι θέλουμε. Εσείς οι πολιτικοί παίρνετε αποφάσεις. Λοιπόν είναι όντως έτσι τα πράγματα… είναι κενό περιεχομένου… δεν προσφέρει τίποτα;;;

Α.Σ: Και προφανώς θα το καταψηφίσετε.

Χ.Σ: Πρώτα απ’ όλα να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός είπε ότι η οριστικοποίηση αυτών πάει για τα μέσα Μαΐου, άρα δεν είναι ασκήσεις επί χάρτου; Δεύτερον , όσο αφορά το μεσο-μακροπρόθεσμο σχέδιο δημοσιονομική πολιτικής 2012-2015 επιβάλλονται 3 δις νέα μέτρα το 11, σας θυμίζω το Μνημόνιο έλεγε για 9 δις και πλέον έχουμε υπερβεί τα 17 δις και δεύτερον υπάρχουν σκόρπια νούμερα, αριθμοί για πρωτοβουλίες έτσι ώστε να πιάσουμε τα μέτρα που χρειάζονται μέχρι τα 2015. Εγώ δεν έχω δει πως προκύπτουν αυτοί οι αριθμοί, δεν έχω δει ποιες είναι οι δράσεις. Θα κλείσει λέει η κυβέρνηση νομικά τμήματα- καταρχήν είμαστε αντίθετοι- αλλά με τι κριτήρια θα τα κλείσει; Πότε θα τα κλείσει; Τι όφελος θα έχει από αυτό;

Α.Σ: θα καταψηφίσετε δηλαδή, έτσι;

Χ.Σ: Αυτή τη στιγμή δε μπορώ να σας πω- έτσι όπως είναι δομημένο- ναι, προφανώς δε μπορούμε να συμφωνήσουμε με μια κυβέρνηση που αυξάνει φόρους και περικόπτει επιδόματα- κυρίως επιδόματα και συντάξεις. Από κει και πέρα υπάρχουν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, νομίζω εκεί μέσα υπάρχουν αρκετά στοιχεία που δείχνουν που εμείς θα είμαστε θετικοί. Δηλαδή στον εξορθολογισμό της δομής των κοινωνικών δαπανών θα είμασταν θετικοί να το δούμε διότι δε μπορεί να έχουμε να δίνουμε κοινωνικές δαπάνες όσες και στο εξωτερικό και το επίπεδο της φτώχειας να μειώνεται πολύ λιγότερο στην Ελλάδα από ότι στο εξωτερικό.

Α.Σ: Κε Σατϊκούρα, όταν θα τεθεί προς ψήφιση η τροποποίηση της Συνθήκης της Λισσαβόνας για να προωθηθεί το σύμφωνο για το ευρώ, θα υπερψηφίσετε ή θα καταψηφίσετε;

Χ.Σ: δεν τίθεται θέμα.

Α.Σ: θα υπερψηφίσετε..

Χ.Σ: Όχι, δεν τίθεται θέμα.

Α.Σ: Γιατί δεν τίθεται;

Χ.Σ: Αυτό που λέτε δεν ισχύει.

Α.Σ: Δηλαδή;

Χ.Σ: Μα δε θα έρθει το Σύμφωνο για το ευρώ σε κανένα κοινοβούλιο.

Α.Σ: Η τροποποίηση για τηΣΔυνθήκη της Λισσαβόνας θα έρθει.

Χ.Σ: Αυτός είναι ο μηχανισμός στήριξης αν μου επιτρέπετε.

Α.Σ: Ναι…είναι όλο μαζί.

Χ.Σ: Όχι, όχι, όχι… Μισό λεπτό μη τα μπερδεύουμε. Υπάρχει το Σύμφωνο για το ευρώ, υπάρχει η οικονομική διακυβέρνηση, υπάρχει και ο μόνιμος μηχανισμός στήριξης. Σε ότι αφορά το σύμφωνο για το ευρώ είναι διακυβερνητική απόφαση, δεν πηγαίνει σε κανένα σε κανένα εθνικό κοινοβούλιο.

Γ.Σ: Γιατί δε θα περνούσε.

Χ.Σ: ….από 23 χώρες στην Ευρώπη. Τελεία.  Σ ε ότι αφορά το μόνιμο μηχανισμό στήριξης και τον προσωρινό- αυτός θα πρέπει να περάσει από τα κοινοβούλια των χωρών-μελών μέχρι το τέλος του 2012. Έτσι ώστε να είναι σε ισχύ από την 1-1-2013, όταν δε θα υπάρχει πλέον ο προσωρινός μηχανισμός στήριξης. Εκεί συνεπώς έχουμε εκφράσει την ένστασή μας για την είσοδο των ιδιωτών. Να δούμε μέχρι να έρθει στο ελληνικό κοινοβούλιο, πως θα διαμορφωθεί ο μηχανισμός γιατί ήδη βλέπετε στην Ευρώπη ότι υπάρχουν πολλές φωνές προς αντίθετη κατεύθυνση. Οριστική απόφαση δε, για τον μηχανισμό στήριξης δεν έχει ληφθεί. Συνεπώς όσοι μιλούσαν για ψήφιση από το ελληνικό κοινοβούλιο του Συμφώνου για το ευρώ, προφανώς δε διάβασαν τις ευρωπαϊκές αποφάσεις.

Γ.Σ: Μάλιστα. Να σας ευχαριστήσουμε κε Σταϊκούρα για την κουβέντα που είχαμε.

Χ.Σ: Κι Εγώ. Να είστε καλά.

1. Πώς θα χαρακτηρίζατε σήμερα την κατάσταση στο θέμα της Οικονομίας; Πιστεύετε ότι έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος εξαιτίας κυβερνητικών σφαλμάτων και ανακολουθιών;

Η Οικονομία έχει εισέλθει σε «μακροχρόνιο παγετώνα».

Βαθιά και παρατεταμένη ύφεση καθώς και υψηλή και διογκούμενη ανεργία είναι τα θλιβερά αποτελέσματα της ασκούμενης Κυβερνητικής πολιτικής.

Πολιτική η οποία δεν αντιμετωπίζει τα προβλήματα χρέους και ελλείμματος της Οικονομίας. Το χρέος διογκώνεται και διατηρεί τη δυναμική του, ενώ και το έλλειμμα αυξάνει παρά τις απανωτές φορολογικές επιβαρύνσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων, τις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων, τις διαδοχικές μειώσεις του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, και τη δημιουργία ενός μεγάλου εσωτερικού χρέους.

Η Κυβέρνηση βρίσκεται πια αντιμέτωπη με τα αδιέξοδα της πολιτικής της, με τις παρατεταμένες αδυναμίες στη λειτουργία της και με ένα διευρυμένο έλλειμμα ειλικρίνειας και αξιοπιστίας.

Κάθε μέρα που περνά, τα παραπάνω αναδεικνύονται με μεγαλύτερη ένταση και σε μεγαλύτερη έκταση.

Αποτυπώνονται, τόσο στις αποκλίσεις έναντι των στόχων στην πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού, όσο και στις αστοχίες στις προβλέψεις για βασικά μεγέθη της Ελληνική Οικονομίας.

Ενδεικτικά και μόνο να αναφέρω ότι τα έσοδα μειώθηκαν κατά 9,1% το πρώτο δίμηνο του έτους, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 8,5%!

Τα ανωτέρω επιβεβαιώνουν, όπως άλλωστε είχε προβλέψει η Νέα Δημοκρατία, ότι το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής εδράζεται σε επισφαλείς παραδοχές και ενσωματώνει μη ρεαλιστικές προβλέψεις.

Η υλοποίησή του απαιτεί τη λήψη συνεχώς νέων, πρόσθετων, μέτρων.

Μέτρων όμως που δεν αντέχει ούτε η κοινωνία ούτε η Οικονομία.

Στο δεύτερο ερώτημά σας, πράγματι χάθηκε πολύτιμος χρόνος, τόσο πριν όσο και μετά την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης, εξαιτίας Κυβερνητικών πράξεων και παραλείψεων.

Πριν την προσφυγή, η Κυβέρνηση άργησε να πάρει μέτρα. Αυτό αναγνωρίζεται πλέον από τους πάντες.

Ενδεικτικά σας αναφέρω τις πρόσφατες δηλώσεις του μέλους του ΔΣ της ΕΚΤ, κ. Σμάγκι, ο οποίος υπογράμμιζε, τον περασμένο Οκτώβριο, ότι «εάν η Ελληνική Κυβέρνηση είχε αποφασίσει να προχωρήσει σε διορθωτικές δράσεις από το φθινόπωρο του 2009, θα μπορούσε να αποφύγει την κρίση χρέους και το δραστικό πρόγραμμα προσαρμογής».

Αλλά και μετά την προσφυγή, η Κυβέρνηση παλινωδεί και δεν τολμά υλοποιήσει κρίσιμες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

Μεταρρυθμίσεις, που, πράγματι, επί δεκαετίες δεν είχαμε θέσει σε εφαρμογή και, οι οποίες είναι αναγκαίες για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής Οικονομίας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα Κυβερνητικής καθυστέρησης αποτελεί το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου.

Η Κυβέρνηση προσδοκούσε τον περυσινό Ιανουάριο να αντλήσει 2,5 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις μέσα στο 2010, και τελικά δεν έχει γίνει ούτε μία αποκρατικοποίηση μέχρι σήμερα.

Προσδοκούσε, τον Ιούνιο του 2010, να εισπράξει 3 δισ. ευρώ την τριετία 2011-2013 από την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, τον Δεκέμβριο 7 δισ. ευρώ για την ίδια περίοδο, και σήμερα 15 δισ. ευρώ.

Ξεκάθαρο δείγμα έλλειψης ολοκληρωμένου σχεδίου.

2. Με ποιο τρόπο πιστεύετε ότι οι προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας θα μπορούσαν να αποτελέσουν σήμερα την εναλλακτική πρόταση;

Η Νέα Δημοκρατία, τον περασμένο Ιούλιο, με τα τότε δεδομένα της οικονομίας, κατέθεσε μία ολοκληρωμένη πρόταση για την ταχύτερη έξοδο της χώρας από την κρίση.

Πρόταση που συνδυάζει συσταλτικά μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής και μέτρα ανάταξης της Οικονομίας ώστε η δημοσιονομική προσαρμογή να είναι ταχύτερη και βιώσιμη.

Με ένα μείγμα μέτρων που θα αξιοποιεί τα διαθέσιμα, ανενεργά αναπτυξιακά εργαλεία, τα οποία και μπορούν να ενισχύσουν τη ρευστότητα της Οικονομίας, όπως είναι το ΕΣΠΑ, το ΤΕΜΠΜΕ, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, τα «πακέτα» ρευστότητας προς το τραπεζικό σύστημα υπό την προϋπόθεση ότι μέρος τους θα διοχετευτεί στην πραγματική οικονομία.

Μείγμα που θα περιλαμβάνει όμως και μέτρα τόνωσης της αγοράς, μηδενικού ή ελαχίστου δημοσιονομικού κόστους, τα οποία δημιουργούν ανάκαμψη της οικονομίας, δίνουν ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα και επιτρέπουν να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους. Μέτρα αντισταθμιστικά στην ύφεση, όπως η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων, η επιτάχυνση έργων παραχώρησης και ΣΔΙΤ, η αναβάθμιση του θερμοδυναμικού αποθέματος κατοικιών, η ενοποίηση των εισπρακτικών μηχανισμών του Κράτους, ο συμψηφισμός οφειλών, η επιδότηση στεγαστικού δανείου κ.α.

Μείγμα που θα στηρίζεται σε μια ορθολογική διαχείριση και μια δυναμική και στοχευμένη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας η οποία μπορεί να εξασφαλίσει σημαντικά, σταθερά και σε μακροχρόνια βάση έσοδα για το Δημόσιο, να μειώσει το ύψος του χρέους, και να δημιουργήσει πρόσθετα αναπτυξιακά οφέλη.

Μείγμα όμως που θα διαμορφώνει και τις προοπτικές ανάπτυξης για την χώρα. Με την επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών ώστε να αξιοποιηθούν λιμνάζουσες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας, με την επένδυση στη γνώση, στην έρευνα και στην καινοτομία, με την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας μέσω της διαμόρφωσης απλών και σταθερών κανόνων, της βελτίωσης του ρυθμιστικού πλαισίου των αγορών, της σταδιακής μείωσης των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών, της τόνωσης της εξωστρέφειας και της ανάδειξης των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας.

Αυτές οι προτάσεις, οι οποίες και συνεχώς εμπλουτίζονται, αποτελούν την εναλλακτική πρόταση για την έξοδο από την κρίση.

Γίνεται λόγος για αυτοεκπληρούμενες προφητείες. Δηλαδή, να πάνε τα πράγματα άσχημα, επειδή όλοι συζητούν ότι θα πάνε άσχημα. Μήπως σε αυτό το κλίμα εντάσσεται και η ρητορική της Νέας Δημοκρατίας;

Δεν ισχύει αυτό που αναφέρετε γιατί η Νέα Δημοκρατία, με το λόγο και με τις πράξεις της, έχει αποδείξει ότι καλλιεργεί και επιδιώκει την ελπίδα.

Άλλοι επενδύουν στο φόβο, θέλοντας να θέσουν εκβιαστικά διλήμματα και να επιβάλλουν δήθεν μονοδρομήσεις.

Και εξαιτίας αυτών τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο.

Και αυτό επιβεβαιώνεται από τις αποκλίσεις και τις υστερήσεις στους στόχους, τόσο για μεγέθη του Προϋπολογισμού όσο και για δείκτες της πραγματικής οικονομίας.

Από την υστέρηση των εσόδων, από την υπέρβαση των δαπανών, από τη βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, από την υψηλή και διογκούμενη ανεργία, από τον υψηλό πληθωρισμό.

Διαβάζουμε τα δημοσιεύματα του ξένου τύπου, «η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει», «το ΔΝΤ πιέζει για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους». Η Νέα Δημοκρατία αισθάνεται δικαιωμένη, όταν διαβάζει αυτά τα κείμενα; Μήπως, πολιτικά, επενδύει στο ενδεχόμενο χρεοκοπίας της χώρας;

Η Νέα Δημοκρατία ούτε στη χρεοκοπία επενδύει, ούτε θεωρεί ότι η αναδιάρθρωση χρέους είναι επιλογή για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Τελεία και παύλα.

Θεωρούμε όμως ότι με την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική δεν αντιμετωπίζεται με βιώσιμο τρόπο το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας, ενώ το δημόσιο χρέος μεγαλώνει και διατηρεί τη δυναμική του.

Και σε αυτή την εκτίμηση η Νέα Δημοκρατία επιβεβαιώνεται.

Και για αυτό έχει ασκήσει σκληρή κριτική στην Κυβέρνηση.

Ανταποκρίνεται όμως με υπευθυνότητα στο θεσμικό της ρόλο.

Έχει στηρίξει πλήθος νομοθετικών παρεμβάσεων εντός της χώρας και πρωτοβουλιών εκτός αυτής, με στόχο τη δημοσιονομική εξυγίανση και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.

Έχει δε καταθέσει και μια εναλλακτική, συμβατή με την ελληνική πραγματικότητα, πρόταση εξόδου από την κρίση.

Πρόταση η οποία για μεγάλο χρονικό διάστημα αγνοήθηκε, στη συνέχεια διαστρεβλώθηκε, και σήμερα, με αφορμή την αναγκαιότητα αξιοποίησης, και όχι εκποίησης, της ακίνητης δημόσιας περιουσίας δικαιώνεται.

Η Κυβέρνηση όμως ισχυρίζεται ότι επέτυχε την μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή που έγινε ποτέ, μείωσε δηλαδή το έλλειμμα κατά 6 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ το 2010.

Καταρχήν, από τα στοιχεία που έχουν διαρρεύσει, γιατί επίσημη ανακοίνωση ακόμη δεν έχουμε, το έλλειμμα θα διαμορφωθεί σε επίπεδα άνω του 10% του ΑΕΠ, περίπου στο 10,6% του ΑΕΠ.

Να θυμίσουμε ότι το «Μνημόνιο» προέβλεπε έλλειμμα 8,1% του ΑΕΠ για το 2010 και ο εφετινός Προϋπολογισμός, λίγους μήνες αργότερα, το αναθεωρούσε στο 9,4% του ΑΕΠ.

Ακόμη και αυτή όμως, η μικρότερη από τα προσδοκώμενα δημοσιονομική προσαρμογή, βασίστηκε αποκλειστικά και μόνο στις οριζόντιες φορολογικές και εισοδηματικές επιβαρύνσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων, στην περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και στη δημιουργία ενός τεράστιου «εσωτερικού χρέους», ύψους 5,4 δισ. ευρώ μόνο για το 2010.

Η τελευταία διαπίστωση οδήγησε τον πρώην Υπουργό κ. Αλ. Παπαδόπουλο να δηλώσει ότι το πραγματικό έλλειμμα για το 2010 εκτιμάται σε επίπεδα άνω του 13% του ΑΕΠ.

Συνεπώς, η πραγματική δημοσιονομική προσαρμογή είναι ελάχιστη μπροστά στις πολλές και διευρυνόμενες θυσίες των Ελλήνων πολιτών.

Οφείλει συνεπώς η Κυβέρνηση να απαλλαγεί από το σύνδρομο κατοχής της μοναδικής αλήθειας και να αντιληφθεί ότι επιβάλλεται η αλλαγή της οικονομικής πολιτικής.

Μου θυμίζετε τον προεκλογικό διάλογο, όταν η Νέα Δημοκρατία έλεγε ότι το έλλειμμα είναι 6% και αποδεικνύεται, στο τέλος, ότι ήταν 15%.

Πράγματι, η Νέα Δημοκρατία είχε εκτιμήσει έλλειμμα για το 2009 πολύ χαμηλότερο από το τελικό του ύψος.

Ορισμένες όμως χρήσιμες παρατηρήσεις:

1^η παρατήρηση, το έλλειμμα αυξήθηκε σημαντικά σε όλη την Ευρώπη, ποσοστιαία, κατά μέσο όρο, περίπου το ίδιο στις χώρες-μέλη της. Η κρίση ελλείμματος και χρέους έπληξε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες.

2^η παρατήρηση, αναθεωρήσεις, επί το δυσμενέστερο, δημοσιονομικών στοιχείων, μέσα στο 2009, έγιναν και από τη Eurostat, για το σύνολο της Ευρώπης, επτά τον αριθμό.

3^η παρατήρηση, το έλλειμμα περιλαμβάνει για πρώτη φορά, κάτι που δεν γίνεται στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, δείγμα και αυτό διαπραγματευτικής ανεπάρκειας της παρούσας Κυβέρνησης, τα στοιχεία 17 ΔΕΚΟ, με αποτέλεσμα τη διόγκωση του ελλείμματος.

Και καμία αυτοκριτική;

Νομίζω στην αρχή της τελευταίας απάντησης υπάρχει η αυτοκριτική. Και φυσικά η Νέα Δημοκρατία έχει μερίδιο ευθύνης για το δημοσιονομικό εκτροχιασμό.

Ας μην λησμονούμε όμως ότι και το ΠΑΣΟΚ κυβέρνησε το ¼ του έτους 2009.

Και φέρει μερίδιο ευθύνης.

Ενδεικτικά και μόνο να αναφέρω ότι το τελευταίο τρίμηνο του έτους, διάστημα διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, η υστέρηση εσόδων ήταν 2 δισ. ευρώ, όταν το 1^ο εννεάμηνο του έτους, περίοδος διακυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, η υστέρηση ήταν 1 δισ. ευρώ.

Τα συμπεράσματα νομίζω προφανή.

Πέρα από τις δυσκολίες, οι εξαγωγές πηγαίνουν καλά. Ο τουρισμός αναμένεται να πάει καλύτερα. Υπάρχουν φωνές, όπως αυτή του Προέδρου Ομπάμα και της κυρίας Μέρκελ, ότι η Ελλάδα κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Όλα αυτά λέτε ότι δεν είναι αρκετά;

Μα αν ήταν αρκετά γιατί υπάρχουν οι προηγούμενες δηλώσεις για χρεοκοπία και αναδιάρθρωση;

Εάν το «Μνημόνιο» έβγαινε γιατί να συζητάμε για επιμήκυνση αποπληρωμής, χαμηλότερα επιτόκια και οικειοθελή επαναγορά ομολόγων με έκπτωση;

Είναι προφανές ότι «ο λογαριασμός δεν βγαίνει».

Και καλό θα ήταν η Κυβέρνηση, όπως ισχυρίζεται και Υπουργός της, να πει όλη την αλήθεια στους Έλληνες πολίτες…

Αν το μνημόνιο δεν βγαίνει, όπως λέει, χαρακτηριστικά, ο κύριος Σαμαράς, και η δημοσιονομική κατάσταση θεωρείται μη αναστρέψιμη, τότε το ερώτημα είναι ξεκάθαρο. Υπάρχει συνταγή εξόδου από την κρίση;

Πρώτα από όλα, το ότι «ο λογαριασμός δεν βγαίνει» δεν εκφέρεται μόνο από τον κ. Σαμαρά.

Υποστηρίζεται και από πολλά μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου και Κυβερνητικούς βουλευτές.

Ο κ. Σαμαράς δεν υποστηρίζει ότι δεν χρειάζεται δημοσιονομική προσαρμογή. Το αντίθετο μάλιστα. Εκτιμά όμως ότι αυτή θα είναι πιο αποτελεσματική με ένα άλλο μείγμα πολιτικής.

Μείγμα πολιτικής που θα στοχεύει σε ισοσκελισμένους και πλεονασματικούς προϋπολογισμούς μέσα από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και της σπατάλης. Φοροδιαφυγή η οποία, σύμφωνα με μελέτη Ελληνικού πιστωτικού ιδρύματος, έχει αυξηθεί περίπου κατά 2 δισ. ευρώ το 2010.

Και από εκεί και πέρα θα πρέπει να αξιοποιηθούν όλα τα επενδυτικά εργαλεία για την ανάταξη και την ανάπτυξη της οικονομίας.

Αυτό έλεγε προεκλογικά και ο Κώστας Καραμανλής το 2004.

Σε αρκετά από αυτά η Νέα Δημοκρατία τήρησε τις υποσχέσεις της. Και επέδειξε καλές επιδόσεις.

Βεβαίως όμως, ενδεικτικά, στους τομείς της μείωσης της φοροδιαφυγής και της σπατάλης τα αποτελέσματα δεν ήταν τα προσδοκώμενα.

Το ζητούμενο όμως δεν είναι να γυρίζουμε στο παρελθόν, αλλά να διδασκόμαστε από αυτά.

Η παρούσα Αξιωματική Αντιπολίτευση για την ατολμία που επέδειξε στην προώθηση ορισμένων μεταρρυθμίσεων.

Αλλά και η παρούσα Κυβέρνηση για τη στάση που κράτησε ως Αξιωματική Αντιπολίτευση σε θετικές πρωτοβουλίες της τότε Κυβέρνησης.

Σε επενδύσεις στο λιμάνι του Πειραιά με την Κινεζική εταιρεία COSCO, στις ενεργειακές συμφωνίες, στην πρώτη φάση της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης με τη μείωση των ασφαλιστικών ταμείων, στην ενίσχυση της ρευστότητας της οικονομίας μέσω της διοχέτευσης ρευστότητας στα πιστωτικά ιδρύματα.

Καλό θα ήταν και αυτά να μην λησμονούνται…

Και αυτή την ανάταξη και την ανάπτυξη πως την φαντάζεστε; Και αυτό γιατί η ανάπτυξη είναι προφανές ότι δεν διατάσσεται.

Με ένα μείγμα μέτρων που θα αξιοποιεί τα διαθέσιμα, ανενεργά αναπτυξιακά εργαλεία, τα οποία και μπορούν να ενισχύσουν τη ρευστότητα της Οικονομίας, όπως είναι το ΕΣΠΑ, το ΤΕΜΠΜΕ, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, τα «πακέτα» ρευστότητας προς το τραπεζικό σύστημα υπό την προϋπόθεση ότι μέρος τους θα διοχετευτεί στην πραγματική οικονομία.

Μείγμα που θα περιλαμβάνει όμως και μέτρα τόνωσης της αγοράς, μηδενικού ή ελαχίστου δημοσιονομικού κόστους, τα οποία δημιουργούν ανάκαμψη της οικονομίας, δίνουν ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα και επιτρέπουν να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους. Μέτρα αντισταθμιστικά στην ύφεση, όπως η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων, η επιτάχυνση έργων παραχώρησης και ΣΔΙΤ, η αναβάθμιση του θερμοδυναμικού αποθέματος κατοικιών, η ενοποίηση των εισπρακτικών μηχανισμών του Κράτους, ο συμψηφισμός οφειλών, η επιδότηση στεγαστικού δανείου κ.α.

Μείγμα που θα στηρίζεται σε μια ορθολογική διαχείριση και μια δυναμική και στοχευμένη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας η οποία μπορεί να εξασφαλίσει σημαντικά, σταθερά και σε μακροχρόνια βάση έσοδα για το Δημόσιο, να μειώσει το ύψος του χρέους, και να δημιουργήσει πρόσθετα αναπτυξιακά οφέλη.

Μείγμα όμως που θα διαμορφώνει και τις προοπτικές ανάπτυξης για την χώρα. Με την επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών ώστε να αξιοποιηθούν λιμνάζουσες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας, με την επένδυση στη γνώση, στην έρευνα και στην καινοτομία, με την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας μέσω της διαμόρφωσης απλών και σταθερών κανόνων, της βελτίωσης του ρυθμιστικού πλαισίου των αγορών, της σταδιακής μείωσης των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών, της τόνωσης της εξωστρέφειας και της ανάδειξης των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας.

Αυτές οι προτάσεις, οι οποίες και συνεχώς εμπλουτίζονται, αποτελούν την εναλλακτική πρόταση για την έξοδο από την κρίση.

Να σας το θέσω αλλιώς. Μπορεί η χώρα μας να αντέξει το τρέχον δανειακό βάρος χωρίς να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση; Παραμένει εφικτός ο στόχος σας για μηδενισμό του ελλείμματος σε διάστημα 18 ή 24 μηνών;

Ναι, η χώρα μπορεί να αντέξει το δανειακό της βάρος αρκεί να αλλάξει το μείγμα της οικονομικής της πολιτικής η Κυβέρνηση.

Ώστε να αντιμετωπισθούν ταυτόχρονα έλλειμμα, χρέος και ύφεση.

Η παρούσα δημοσιονομική προσαρμογή είναι οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

Ενδεικτικά μόνο να αναφέρω ότι η διόγκωση της ανεργίας έχει στερήσει από τα κρατικά ταμεία περίπου 6 δισ. ευρώ μόνο το 2010.

Περίπου 3,5 δισ. ευρώ από τις απώλειες εσόδων στα ασφαλιστικά ταμεία και 2,5 δισ. ευρώ από τα επιδόματα ανεργίας.

Με λίγα λόγια, η μονοδιάστατη συσταλτική δημοσιονομική πολιτική προσπαθεί να μειώσει το διαρθρωτικό έλλειμμα, διογκώνοντας όμως την κυκλική του συνιστώσα.

Αυτή η διάκριση αποτέλεσε τον πυρήνα της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας τον περασμένο Ιούλιο.

Πρόταση η οποία συνδύαζε συσταλτικά μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής και μέτρα ανάταξης της Οικονομίας ώστε η δημοσιονομική προσαρμογή να είναι ταχύτερη και βιώσιμη.

Πρόταση η οποία εδράζονταν στα δεδομένα της οικονομίας τότε, που ήταν καλύτερα από τα σημερινά.

Ενδεικτικά και μόνο να αναφέρω ότι η ύφεση εκτιμάτο τότε στο 3%, και σήμερα διαμορφώνεται στο 4,5%.

Η Νέα Δημοκρατία όμως επικαιροποιεί και εμπλουτίζει την πρότασή της και πολύ σύντομα θα την υποβάλλει στο ελληνικό λαό.

Το γεγονός, όμως, ότι πρέπει να στοχεύουμε σε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, επιβάλλεται όχι μόνο από την αναγκαιότητα να αντιμετωπίσουμε το ύψος και τη δυναμική του χρέους, αλλά και από τις ευρωπαϊκές αποφάσεις, όπως αυτές διαμορφώνονται στο πλαίσιο της οικονομικής διακυβέρνησης, που επιβάλλουν, πλέον, σε κάθε χώρα να μειώνει τμηματικά και σταθερά το χρέος της, τα επόμενα 20 χρόνια, μέχρι αυτό να διαμορφωθεί στο 60% του ΑΕΠ.

Όλα αυτά συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι η χώρα θα πρέπει να στοχεύσει σε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και όχι απλώς σε πρωτογενή πλεονάσματα, όπως κάνει το «Μνημόνιο». Και η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας στόχευε ακριβώς σε αυτό.

Αν ο λαός δώσει εντολή συγκυβέρνησης, η Νέα Δημοκρατία θα αρνηθεί αυτή την εντολή; Αναφέρομαι σε ένα ενδεχόμενο εκλογών. Βλέπουμε δημοσκοπικά ότι, αυτή τη στιγμή, το ποσοστό των δύο μεγάλων κομμάτων μόλις που ξεπερνάει το 40%-45%.

Ο Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας πρόσφατα, με ευθύτητα και σαφήνεια, απάντησε στο ερώτημά σας.

Στόχος είναι η αυτοδυναμία.

Από εκεί και πέρα, η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει ότι υπηρετεί με υπευθυνότητα των εκάστοτε θεσμικό της ρόλο.

Ο κύριος Σαμαράς μίλησε όμως για θεόσταλτες εξωθεσμικές λύσεις με στόχο να μην τον αφήσουν να κυβερνήσει, με στόχο να μην τον αφήσουν να αποκτήσει την πολυπόθητη αυτοδυναμία. Ποιοι είναι αυτοί οι θεόσταλτοι εξωθεσμικοί παράγοντες που θέλουν να διαμορφώσουν αποτέλεσμα;

Νομίζω ότι ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, τόσο σε ομιλίες του όσο και σε συνεντεύξεις του, έδωσε τις σχετικές ερμηνείες. Αυτές αρκούν…

Ο κύριος Παπανδρέου, σύμφωνα με πληροφορίες, εμφανίζεται προβληματισμένος από το γεγονός ότι η κυβέρνηση δέχεται ισχυρότατες πιέσεις τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό για να παρεκκλίνει των προσπαθειών που καταβάλλει για τη διάσωση της χώρας και επαναλαμβάνει ότι δεχόμαστε επίθεση από παντού και ότι είμαστε σε πόλεμο. Το υιοθετείτε; Δέχεται επίθεση από παντού η χώρα μας;

Η Κυβέρνηση βρίσκεται πια αντιμέτωπη με τα αδιέξοδα της πολιτικής της, με τις παρατεταμένες αδυναμίες στη λειτουργία της και με ένα διευρυμένο έλλειμμα ειλικρίνειας και αξιοπιστίας.

Κάθε μέρα που περνά, τα παραπάνω αναδεικνύονται με μεγαλύτερη ένταση και σε μεγαλύτερη έκταση.

Είναι προφανές ότι για να καλύψει αυτές τις αδυναμίες, ο κ. Πρωθυπουργός «φαντάζεται» παντού εχθρούς…

Για τον κ. Πρωθυπουργό άλλωστε πάντα φταίνε οι άλλοι.

Η Νέα Δημοκρατία για τα προβλήματα ελλείμματος και χρέους, η Ευρώπη για τα αργά ανακλαστικά της, οι οίκοι αξιολόγησης για τις εκτιμήσεις τους, οι αγορές για την κερδοσκοπική τους διάθεση…

Αλήθεια, αυτή η Κυβέρνηση, στον 1½ χρόνο θητείας της, δεν φταίει για τίποτα;

Εκτιμάτε ότι είμαστε κοντά στο ενδεχόμενο εκλογών;

Οι εκλογές είναι πάντα διέξοδος στα αδιέξοδα.

Και τα κυβερνητικά αδιέξοδα είναι πολλά και διευρυνόμενα.

Η επιλογή, βεβαίως, είναι του κυρίου Πρωθυπουργού.

Πάντως η εκλογολογία είναι ζημιογόνος για τη χώρα, την κοινωνία και την οικονομία της.

Αυτό απεδείχθη πρόσφατα όταν ο κ. Παπανδρέου άνοιξε ζήτημα πρόωρων εκλογών με αφορμή τις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Και είδαμε όλοι μας πού πήγαν τα spreads τις επόμενες μέρες.

Η Νέα Δημοκρατία συνεπώς, η οποία με υπευθυνότητα επιτελεί το θεσμικό της ρόλο, δεν θα μπει ποτέ σε ρητορική εκλογολογίας, ειδικά όταν δεν μπορεί να επιβάλει εκλογές.

Μιλήσατε για υπευθυνότητα και θυμήθηκα τη συνέντευξη που έδωσε στο προηγούμενο φύλλο της Hellenic Mail η αρχηγός της Δημοκρατικής Συμμαχίας, η κυρία Μπακογιάννη, και στο σχετικό ερώτημα για τη Νέα Δημοκρατία είπε ότι η Νέα Δημοκρατία είναι ένα λαϊκίστικο, αριστερίστικο κόμμα, λέγοντας, χαρακτηριστικά, ότι Συνασπισμός, ΚΚΕ και Νέα Δημοκρατία δεν έχουν διαφορές. Τι απαντάτε σε αυτή την προσέγγιση;

Οι λέξεις «υπευθυνότητα» και «συνέπεια» θα πρέπει να εκφέρονται με ιδιαίτερη σύνεση και προσοχή.

Αν πάντως είναι λαϊκισμός η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για συμψηφισμό οφειλών και για χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές, τότε μάλλον λαϊκίζει και η Δημοκρατική Συμμαχία…

Η Οικονομία πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο και όλα δείχνουν ότι στη Σύνοδο Κορυφής δεν πρόκειται να δρομολογηθούν θετικές εξελίξεις. Ποια είναι η δική σας εκτίμηση;

Η κακή πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού κυρίως λόγω της συνεχούς και διευρυνόμενης υστέρησης των εσόδων, η διεύρυνση του δημοσίου χρέους και η διατήρηση της δυναμικής του, και η διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος ολοένα και βαθύτερης ύφεσης και υψηλότερης ανεργίας επιβεβαιώνουν τη διαπίστωσή σας.

Καταδεικνύουν ότι το «θεραπευτικό σχήμα» που έχει τεθεί σε εφαρμογή στη χώρα μας δεν είναι κατάλληλο.

Άλλωστε, οι εναλλακτικές επιλογές που συζητούνται σήμερα, σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, για τη χώρα μας, όπως η επιμήκυνση αποπληρωμής, η μείωση του επιτοκίου δανεισμού και η επαναγορά ομολόγων αποτελούν ομολογία αποτυχίας της οικονομικής πολιτικής.

Ας ευχηθούμε τελικά, αυτές οι επιλογές, χωρίς να συνοδεύονται από πρόσθετα μέτρα, να υιοθετηθούν στη Σύνοδο Κορυφής.

Πάντως, σε κάθε περίπτωση, ακόμη και η βέλτιστη Ευρωπαϊκή λύση θα «ανακουφίσει» τη χώρα, χωρίς όμως να λύνει το πρόβλημα.

Και αυτό γιατί η αντιμετώπιση του χρέους απαιτεί τη δημιουργία πλεονασματικών προϋπολογισμών, την υιοθέτηση αναπτυξιακών πρωτοβουλιών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, και την ορθολογική διαχείριση και διαφανή αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Πρωτοβουλίες που απουσιάζουν από την Κυβερνητική ατζέντα.

Η άσκηση του βέτο είναι επωφελής κίνηση ή θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα σε βάρος της χώρας;

Η χρήση τέτοιων «εργαλείων» πρέπει να γίνεται με σύνεση και διορατικότητα, την κατάλληλη στιγμή, και αφού πρώτα έχουν εξαντληθεί όλα τα περιθώρια διαπραγμάτευσης.

Η εκ προοιμίου αναφορά στη χρήση τέτοιων «όπλων», από μία Κυβέρνηση που δεν μας έχει συνηθίσει να διαπραγματεύεται, μόνο ζημιογόνα μπορεί να είναι για τη χώρα μας.

Και ας μην λησμονούμε ότι πέρυσι, τέτοια εποχή, τα «γεμάτα πιστόλια στο τραπέζι» του κ. Πρωθυπουργού στράφηκαν εναντίον μας με τα γνωστά αποτελέσματα.

Ας υποθέσουμε ότι θα αλλάξει Κυβέρνηση η χώρα και έρθει στην εξουσία η Ν.Δ. Τι παραπάνω θα κάνετε από την στιγμή που το κουμάντο και το γενικό πρόσταγμα το έχει η τρόικα;

Θα προσπαθήσουμε να αλλάξουμε όρους του Μνημονίου.

Και αυτό γιατί ενώ συμφωνούμε με την αναγκαιότητα δημοσιονομικής προσαρμογής, θεωρούμε ότι αυτή είναι αποτελεσματική και βιώσιμη όταν συνδυάζεται με αναπτυξιακές πρωτοβουλίες.

Ανάπτυξη για την οποία δεν έχει κάνει τίποτα η Κυβέρνηση και η οποία, για να επιτευχθεί, χρειάζεται άλλο μείγμα πολιτικής.

Συμμερίζεστε την εκτίμηση ότι ο Γιώργος Παπανδρέου θα προσφύγει σε πρόωρες εκλογές;

Η Κυβέρνηση, σήμερα, βρίσκεται αντιμέτωπη με τα αδιέξοδα της πολιτικής της και τις αδυναμίες στη λειτουργία της.

Κάθε μέρα που περνά αυτά αναδεικνύονται με μεγαλύτερη ένταση και σε μεγαλύτερη έκταση.

Σε αυτή την περίπτωση οι εκλογές είναι μία διέξοδος.

Πάντως, όταν ανοίγει η εκλογολογία στη χώρα μας, και αυτό έγινε με ευθύνη του κ. Πρωθυπουργού, πολύ δύσκολα κλείνει.

Και πάντως αποδεικνύεται επιζήμια για τη χώρα και την Οικονομία της.

Είστε υπέρ της κατάθεσης μηνύσεων εναντίον των οίκων αξιολόγησης;

Το περιεχόμενο των αξιολογήσεων επιβεβαιώνει ότι η χώρα κινείται σε λάθος κατεύθυνση.

Η χρονική όμως συγκυρία δημοσιοποίησης των αξιολογήσεων εγείρει σοβαρά ερωτηματικά.

Και αυτό γιατί η λειτουργία των οίκων χαρακτηρίζεται από έλλειψη ανταγωνισμού, απουσία μεθοδολογικών κανόνων, σύγκρουση συμφερόντων.

Στοιχεία που επιβάλλουν την προώθηση ενός επαρκούς ρυθμιστικού πλαισίου για τη λειτουργία τους και καθιστούν χρήσιμη τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού φορέα πιστοληπτικής αξιολόγησης.

Πρόσφατα φέρατε στη Βουλή το θέμα του «αναγκαστικού» κατοχικού δανείου της Γερμανίας. Τι προσδοκάτε μ’ αυτή σας την πρωτοβουλία;

Όπως έχει παρουσιασθεί σε σειρά άρθρων του Περιοδικού σας, το ζήτημα των οφειλών της Γερμανίας λόγω του «αναγκαστικού» κατοχικού δανείου, είναι διαχρονικά ξεκάθαρο, ανοικτό και διεκδικούμενο από την ελληνική πλευρά.

Το ερώτημα που εγείρεται είναι με ποιόν τρόπο σκέφτεται η παρούσα Κυβέρνηση να θέσει υπό δικαιοδοτική κρίση αυτό το ζήτημα και αν υπάρχουν περιορισμοί στις απαιτήσεις λόγω της σύναψης του «Μνημονίου».

Είναι γνωστό ότι το «Μνημόνιο» επιβάλλει οι πληρωμές της χώρας μας να καταβάλλονται στο ακέραιο, χωρίς μείωση λόγω συμψηφισμού ή ύπαρξης ανταπαίτησης.

Μιας και ο λόγος περί Γερμανίας, γιατί η Ν.Δ. είναι αντίθετη με την πρόταση για τη συνταγματική κατοχύρωση κανόνων ελλείμματος και χρέους;

Η Ν.Δ. συμφωνεί με την αναγκαιότητα ύπαρξης δημοσιονομικού πλαισίου και κανόνων οι οποίοι συμβάλλουν στην ενίσχυση της δημοσιονομικής προσαρμογής και στην επίτευξη μόνιμης πειθαρχίας στα δημόσια οικονομικά.

Τέτοιοι κανόνες άλλωστε ήδη υπάρχουν, σε διάφορες εκδοχές, όπως είναι του προϋπολογισμού, των ορίων στις δημόσιες δαπάνες, του «χρυσού κανόνα».

Χαρακτηριστικό μάλιστα παράδειγμα κανόνα προϋπολογισμού είναι το ίδιο το  «Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης», το οποίο θέτει όρια στο έλλειμμα και στο χρέος, ενώ ορίζει, ως μεσοπρόθεσμο στόχο για τα κράτη-μέλη, την υποχρέωση τήρησης σχεδόν ισοσκελισμένου ή πλεονασματικού προϋπολογισμού.

Το ζητούμενο συνεπώς είναι η εφαρμογή αυτών των κανόνων, με την υποχρέωση λογοδοσίας από τις δημοσιονομικές αρχές, τη διαμόρφωση ενός ορθολογικού πλαισίου κυρώσεων και την πρόβλεψη ρήτρας παρέκκλισης σε εξαιρετικές περιπτώσεις.

Η συνταγματική κατοχύρωση των κανόνων προσδίδει συστημική ακαμψία, εισάγοντας περιορισμούς στη αναγκαία, σε ορισμένες φάσεις του οικονομικού κύκλου, λελογισμένη δημοσιονομική ευελιξία.

Επιμένετε όμως στην αναγκαιότητα πλεονασματικών προϋπολογισμών;

Κε. Κοτταρίδη, σήμερα γίνεται αντιληπτό τόσο από την Κυβέρνηση όσο και από την «Τρόικα», με μεγάλη βέβαια χρονική καθυστέρηση, ότι το υπάρχον Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα του δημοσίου χρέους, της δυναμικής και της βιωσιμότητάς του.

Χρέος το οποίο αναμένεται να διευρυνθεί κατά 30 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ την περίοδο 2009-2013.

Χρέος το οποίο, για να μειωθεί στο 60% του ΑΕΠ, σύμφωνα με πρόσφατη Έκθεση του Ινστιτούτου Bruegel, επιβάλλει ετήσια πρωτογενή πλεονάσματα από 8,4% έως 14,5% του ΑΕΠ για τα επόμενα 20 χρόνια, κάτι που καμία χώρα δεν έχει επιτύχει μέχρι σήμερα.

Συνεπώς, η αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτεί, εκτός από τη διαμόρφωση μιας συνολικής λύσης σε Ευρωπαϊκό επίπεδο (μεταξύ άλλων με την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής και τη μείωση του επιτοκίου της δανειακής σύμβασης), τη δημιουργία, όπως σωστά με ρωτήσατε, πλεονασματικών προϋπολογισμών, την υιοθέτηση αναπτυξιακών πρωτοβουλιών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, και την ορθολογική διαχείριση και διαφανή αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Επιλογές που, μέχρι σήμερα, απουσιάζουν από την εφαρμοζόμενη κυβερνητική πολιτική.

Εάν συμφωνείτε με την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου γιατί αντιδράσατε τόσο έντονα στις ανακοινώσεις της Κυβέρνησης;

Κε. Κοτταρίδη, πως να παρακολουθήσεις τις συνεχείς παλινωδίες της Κυβέρνησης;

Πώς να συμφωνήσεις όταν στο Μνημόνιο και σε όλες τις επικαιροποιημένες εκδοχές του δεσμεύεται να προχωρήσει στην «πώληση περιουσιακών στοιχείων», όπως επαναλαμβάνουν και τα μέλη της «Τρόικας», και σήμερα προαναγγέλλει ειδικό νόμο για την απαγόρευση πώλησης γης;

Πως να συμφωνήσεις όταν τον Ιούνιο του 2010, από την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, προσδοκούσε να εισπράξει 3 δισ. ευρώ την τριετία 2011-2013, τον Δεκέμβριο 7 δισ. ευρώ για την ίδια περίοδο, και σήμερα 15 δισ. ευρώ για τη διετία 2011-2012;

Πως να συμφωνήσεις όταν προσδοκούσε να αντλήσει 2,5 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις μέσα στο 2010, και τελικά δεν πραγματοποίησε καμία;

Η Ν.Δ. δεν μπορεί να συμφωνήσει με μια Κυβέρνηση που παλινωδεί και που δεν διαθέτει ολοκληρωμένο και συνεκτικό σχέδιο αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου.

Σε κάθε περίπτωση η ΝΔ, έγκαιρα, αναλυτικά και με συνέπεια παρουσίασε την πρότασή της.

Συνεπώς τι πρέπει να αξιοποιηθεί και πως;

Καταρχήν «αξιοποιώ» σημαίνει δίνω αξία σε κάποιο περιουσιακό στοιχείο που έως τώρα παραμένει ανενεργό ή απαξιώνεται.

Μετατρέπω δηλαδή αδρανείς πόρους σε τμήμα του εθνικού ενεργητικού.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να αξιοποιηθούν αυτοί οι πόροι, εμπορικά και επενδυτικά, χωρίς το δημόσιο να χάσει την κυριότητά τους, διασφαλίζοντας τη διαφάνεια, την τήρηση των κανόνων και την αποδοτικότητα.

Με ενοικίαση, με leasing, με μακροχρόνιες μισθώσεις, με ΣΔΙΤ, με συμβάσεις παραχώρησης, με χρήση σύγχρονων και πιο σύνθετων εργαλείων διαχείρισης χαρτοφυλακίου ακινήτων (τιτλοποιήσεις ιδιοχρησιμοποιούμενων ακινήτων, δημιουργία εταιρειών συμμετοχών κ.α.).

Ενώ μπορούν να υλοποιηθούν και «ώριμες» αποκρατικοποιήσεις που είχαν σχεδιαστεί, δρομολογηθεί και ωριμάσει επί διακυβέρνησης Ν.Δ.

Και με τις οποίες το ΠΑΣΟΚ ως Αξιωματική Αντιπολίτευση σφόδρα αντιδρούσε και «ανέβαινε στα κεραμίδια».

Βέβαια  στη συνέχεια, ως Κυβέρνηση, αρχικώς τις «πάγωσε» και σήμερα τις περιλαμβάνει στο Πρόγραμμα Αποκρατικοποιήσεών της.

Και πως θα βρεθούν τα κεφάλαια σήμερα χωρίς την πώληση περιουσιακών στοιχείων;

Μεταξύ άλλων με την μέθοδο της προχρηματοδότησης. Αυτή επιτρέπει να διαχωριστεί ο χρόνος είσπραξης κεφαλαίων, με προείσπραξη εσόδων και υπεραξιών, από το μεταγενέστερο χρόνο αξιοποίησης της περιουσίας.

Για παράδειγμα, στην πιο απλή μορφή, «προεισπράττει» έσοδα το Κράτος από την ενοικίαση ενός ακινήτου του μέσω τραπεζικού δανεισμού, και τα μελλοντικά έσοδα από το ακίνητο αποπληρώνουν το πιστωτικό ίδρυμα.

Σε πιο σύνθετη μορφή, «προεισπράττει» έσοδα το Κράτος μέσω δημιουργίας Αμοιβαίων Κεφαλαίων και σύστασης εταιριών συμμετοχών έναντι μελλοντικών εσόδων από εκμετάλλευση και υπεραξίες.

Και όταν το Κράτος πουλήσει μερίδια ή μετοχές εκχωρεί δικαιώματα εκμετάλλευσης και μελλοντικών υπεραξιών, όχι όμως και την κυριότητα των ακινήτων.

Βέβαια, για να βελτιωθούν οι αξίες και οι υπεραξίες στα ακίνητα, πρέπει να αρθούν, με νομοθετικές παρεμβάσεις, οι πολλαπλοί περιορισμοί σε τίτλους, χρήσεις γης και όρους δόμησης.

Και γιατί δεν συζητάτε με την Κυβέρνηση αυτές τις προτάσεις σας;

Καταρχάς να θυμίσω ότι η Ν.Δ. ως Κυβέρνηση καλούσε την τότε Αντιπολίτευση σε συνεννόηση για την αντιμετώπιση της κρίσης η οποία είχε προσβάλλει και την Ελλάδα. Τότε ο κ. Παπανδρέου αρνήθηκε κάθε συνεννόηση με το επιχείρημα ότι δεν υφίσταται παγκόσμια κρίση.

Η Ν.Δ ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, αντιθέτως, κατέθεσε εγκαίρως προτάσεις για την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου. Η Κυβέρνηση, αρχικώς τις αγνόησε και στη συνέχεια τις διαστρέβλωσε.

Έρχεται λοιπόν σήμερα η Κυβέρνηση, και λόγω των αδιεξόδων στην πολιτική της (βαθιά ύφεση, υψηλός πληθωρισμός, διόγκωση της ανεργίας) και στη λειτουργία της (διαχειριστική ανεπάρκεια, προχειρότητα, παλινωδίες, αργά ανακλαστικά, εσωτερικές τριβές) αναζητά «συνενόχους».

Νομίζει ότι με διαδοχικά εκβιαστικά διλήμματα θα επιβάλλει συνεχώς  «μονοδρομήσεις».

Όπως αυτόν της προσφυγής στο ΔΝΤ, που όπως αποδεικνύεται σήμερα, ήταν εξαρχής συνειδητή επιλογή της ηγεσίας της Κυβέρνησης.

Όμως τα ψέματα έχουν «κοντά ποδάρια»…

Τέλος, ποιά είναι η εκτίμησή σας για τις τελευταίες εξελίξεις στον τραπεζικό τομέα και για την αντίδραση της Κυβέρνησης;

Κε. Κοτταρίδη, είναι γεγονός ότι ο τραπεζικός τομέας, σε συνθήκες βαθιάς και παρατεταμένης κρίσης, δέχεται ισχυρές πιέσεις τόσο στο παθητικό του (εκροή καταθέσεων, αδυναμία πρόσβασης στη διατραπεζική αγορά, σταδιακή απεξάρτηση από το Ευρωσύστημα) όσο και στο ενεργητικό του (επιδείνωση της ποιότητας του χαρτοφυλακίου δανείων).

Αυτές τις δυσχέρειες καλείται σήμερα να αντιμετωπίσει μέσα από πρωτοβουλίες αναπροσαρμογής της επιχειρησιακής στρατηγικής (όπως είναι και η πραγματοποίηση εξαγορών και συγχωνεύσεων), αναδιάρθρωσης του ενεργητικού και περιορισμού του λειτουργικού κόστους.

Από την πλευρά της η Κυβέρνηση, σε πλήρη αναντιστοιχία με τη θέση της ως Αντιπολίτευση, έχει προχωρήσει, ορθώς, στην παράταση και επέκταση του προγράμματος ενίσχυσης της ρευστότητάς τους.

Ζητούμενο βέβαια παραμένει να διασφαλιστεί από την Κυβέρνηση ότι μέρος αυτής της ρευστότητας θα διοχετευτεί στην πραγματική οικονομία, κάτι που δυστυχώς δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα.

Πρέπει όμως να επισημανθεί ότι ο Υπουργός Οικονομικών, για μια ακόμη φορά, βιάστηκε να θριαμβολογήσει, αντί να αξιολογεί συνεχώς τις εξελίξεις με νηφαλιότητα, υπευθυνότητα και σταθερό κριτήριο το δημόσιο συμφέρον.

Τι πρέπει να αποκρατικοποιηθεί;

Η Ν.Δ. πιστεύει στην υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου προγράμματος αποκρατικοποιήσεων, μέσω πώλησης, συμβάσεων παραχώρησης, εισόδου στρατηγικού επενδυτή, μετοχοποίησης και δημιουργίας εταιρειών συμμετοχών.

Εκτιμά ότι μπορούν να υλοποιηθούν «ώριμες» αποκρατικοποιήσεις που είχαν σχεδιαστεί και δρομολογηθεί επί της διακυβέρνησής της.

Και με τις οποίες η τότε Αξιωματική Αντιπολίτευση διαφωνούσε και αντιδρούσε, και τις οποίες, στη συνέχεια, ως Κυβέρνηση, αρχικώς «πάγωσε» και σήμερα τις περιλαμβάνει στο Πρόγραμμα Αποκρατικοποιήσεών της (π.χ. αξιοποίηση συμμετοχής σε ΔΕΠΑ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ και Ελληνικές Αλυκές, είσοδος στρατηγικών επενδυτών στα περιφερειακά αεροδρόμια της χώρας μέσω συμβάσεων παραχώρησης, αξιοποίηση της συμμετοχής του δημοσίου στο Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών κ.ά.).

Απομένει η Κυβέρνηση να περάσει από τη θεωρία στην πράξη.

Και σε αυτό το σημείο, πέραν της απουσίας ενός ολοκληρωμένου και συνεκτικού σχεδίου, εστιάζουμε την κριτική μας.

Ας μην λησμονούμε άλλωστε το γεγονός ότι ενώ η Κυβέρνηση, στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, εκτιμούσε ότι θα αντλήσει 2,5 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις μέσα στο 2010, τελικά δεν πραγματοποίησε καμία.

Και τι να αξιοποιηθεί;

«Αξιοποιώ» σημαίνει δίνω αξία σε κάποιο περιουσιακό στοιχείο που έως τώρα παραμένει ανενεργό ή απαξιώνεται.

Μετατρέπω δηλαδή αδρανείς πόρους σε τμήμα του εθνικού ενεργητικού.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να αξιοποιήσει η Κυβέρνηση αυτούς τους πόρους, χωρίς να χάσει την κυριότητά τους, διασφαλίζοντας τη διαφάνεια, την τήρηση των κανόνων και την αποδοτικότητα.

Με μακροχρόνιες μισθώσεις, με leasing, με ΣΔΙΤ, με συμβάσεις παραχώρησης, με χρήση σύγχρονων εργαλείων διαχείρισης χαρτοφυλακίων ακινήτων (τιτλοποιήσεις ιδιοχρησιμοποιούμενων ακινήτων, δημιουργία ανώνυμης εταιρείας επενδύσεων σε ακίνητη περιουσία, δημιουργία εταιρειών συμμετοχών, τεχνικές μίσθωσης και επαναμίσθωσης κ.ά.).

Μιλήσατε για μορφές προ-χρηματοδότησης, το bridge financing, που θα οδηγήσουν στα ρευστά κεφάλαια των 50 δισ. ευρώ. Παράδειγμα;

Το bridge financing επιτρέπει να διαχωριστεί ο χρόνος είσπραξης ρευστού (με προείσπραξη εσόδων και υπεραξιών) από το μεταγενέστερο χρόνο αξιοποίησης της περιουσίας (ακόμη και εμπορικής, χωρίς όμως την πώλησή της).

Για παράδειγμα, στην πιο απλή μορφή, «προεισπράττει» έσοδα το Κράτος από την ενοικίαση ενός ακινήτου του μέσω τραπεζικού δανεισμού, και τα μελλοντικά έσοδα από το ακίνητο αποπληρώνουν το πιστωτικό ίδρυμα.

Σε πιο σύνθετη μορφή, «προεισπράττει» έσοδα το Κράτος μέσω δημιουργίας Αμοιβαίων Κεφαλαίων και σύστασης εταιριών συμμετοχών έναντι μελλοντικών εσόδων από εκμετάλλευση και υπεραξίες.

Και όταν το Κράτος πουλήσει μερίδια ή μετοχές εκχωρεί δικαιώματα εκμετάλλευσης και μελλοντικών υπεραξιών, όχι όμως και την κυριότητα των ακινήτων.

Βέβαια, για να γίνουν με αποδοτικό τρόπο αυτές οι ενέργειες, πρέπει να αρθούν, με νομοθετικές παρεμβάσεις, οι πολλαπλοί περιορισμοί σε τίτλους, χρήσεις και όρους δόμησης.

Επιμείνατε στην αξιοποίηση μαρίνων και λιμανιών.
Αναφερθήκαμε στη σύναψη συμβάσεων παραχώρησης για τα λιμάνια και τους περιφερειακούς λιμένες (μαρίνες).

Πρωτοβουλίες που μπορούν να δώσουν πνοή στο νησιωτικό τουρισμό και ώθηση στην περιφερειακή ανάπτυξη.

Πρωτοβουλίες που μπορούν να συμπληρωθούν με τη δημιουργία νέων μαρίνων, ώστε μέσα από τις αναμενόμενες συνέργειες (προσβασιμότητας, κόστους και απόστασης), να αναπτυχθούν πολλαπλοί ελκυστικοί προορισμοί και να καλλιεργηθεί ο «αρχιπελαγικός τουρισμός».

Ο ορυκτός πλούτος πωλείται ή αξιοποιείται;

Δεν πωλείται και δεν είναι προς συνεκμετάλλευση.

Σίγουρα όμως αξιοποιείται.

Με επωφελείς δράσεις τόσο, και κυρίως, για το δημόσιο συμφέρον όσο και για τους δυνητικούς επενδυτές.

Στον χώρο της ενέργειας;

Η διασφάλιση της ενεργειακής επάρκειας, ασφάλειας και ισορροπίας της χώρας μας επιβάλλεται να αντιμετωπισθεί με υπευθυνότητα, έγκαιρο προγραμματισμό, αποτελεσματικό σχεδιασμό, συνεργασία των εμπλεκομένων φορέων, δημόσιων και ιδιωτικών.

Προς αυτή την κατεύθυνση, η Ν.Δ. έχει προτείνει τη διάθεση των νέων λιγνιτικών πεδίων, με δημόσιο διαγωνισμό, σε ιδιώτες επενδυτές, ενώ ανέλαβε πρωτοβουλίες για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και δράσεις για να καταστήσει τη χώρα ενεργειακό κόμβο.

Σε όλα αυτά, η παρούσα Κυβέρνηση αντιδρά αμήχανα και σπασμωδικά, παλινωδεί και υπονομεύει διεθνείς ενεργειακές συμφωνίες, ματαιώνει επενδυτικά έργα, μοιράζει έωλες υποσχέσεις, όπως οι τελευταίες προς τους αγρότες για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών.

Στο Ελληνικό τι πρέπει να γίνει;

Πρώτα απ’ όλα είναι να ξεκαθαρίσουμε το ιδιοκτησιακό καθεστώς της έκτασης, και να προσδιορίσουμε χρήσεις γης και όρους εκμετάλλευσης.

Ασφαλώς θα πρέπει να προχωρήσουμε στη δημιουργία ενός μεγάλου μητροπολιτικού πάρκου, του οποίου το κόστος κατασκευής, συντήρησης και ασφάλειας θα καλύπτεται από την εμπορική αξιοποίηση μικρού μέρους της συνολικής έκτασης.

1^η. Σε τι υπολείπεται το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής της Κυβέρνησης, ώστε να είναι πιθανή η λήψη επιπλέον μέτρων, όπως προειδοποίησε ο επικεφαλής του Εurogroup κ. Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ;

Το Πρόγραμμα δεν αντιμετωπίζει με βιώσιμο τρόπο το πρόβλημα ελλείμματος και χρέους της ελληνικής οικονομίας. Σε ότι αφορά το δημοσιονομικό έλλειμμα, η όποια μείωσή του οφείλεται στις απανωτές φορολογικές επιβαρύνσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων, στις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων, στις διαδοχικές μειώσεις του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, και στη «στάση πληρωμών» του κράτους απέναντι στους πιστωτές του. Ακόμη όμως και με αυτές τις Κυβερνητικές επιλογές, το έλλειμμα θα διαμορφωθεί σε υψηλότερο επίπεδο σε σχέση με τις εκτιμήσεις του Προγράμματος – κατά 1,5% περίπου του ΑΕΠ το 2010, λόγω, κυρίως, της υστέρησης των εσόδων. Σε ότι αφορά το δημόσιο χρέος, το ύψος του μεγαλώνει, το κόστος εξυπηρέτησής του διευρύνεται και η δυναμική του διατηρείται (το χρέος αναμένεται να αυξηθεί κατά 30% του ΑΕΠ την περίοδο 2009-2013). Αυτή η εξέλιξη των δημοσιονομικών μεγεθών έχει ήδη επιφέρει και θα επιβάλλει νέα μέτρα. Μέτρα που οδηγούν σε ένα μακροχρόνιο «παγετώνα» την Ελληνική οικονομία.

2^η. Για αυτά τα νέα μέτρα η Κυβέρνηση διαρκώς επαναλαμβάνει ότι θα καλέσει τα κόμματα της Αντιπολίτευσης να τοποθετηθούν. Τι θα κάνετε;

Η συστηματική συζήτηση για τα μείζονα θέματα της χώρας, μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων, είναι πολύ σοβαρή υπόθεση.Το ΠΑΣΟΚ, διαχρονικά, ως Κυβέρνηση την αγνοούσε και ως Αντιπολίτευση πάντα την τορπίλιζε. Τώρα, ως Κυβέρνηση, παρά τα αδιέξοδα των επιλογών της, δεν προσπαθεί να συζητήσει υπεύθυνα με τις πολιτικές δυνάμεις. Επιχειρεί μόνο να τις καταστήσει  συνυπεύθυνες. Έτσι, η Κυβέρνηση αναζητά συμμετοχή από τις πολιτικές δυνάμεις για την επιβολή ενός «νέου Μνημονίου» για την περίοδο 2012-2015, με επιπλέον μέτρα «ασφυξίας» ύψους τουλάχιστον 15 δισ. ευρώ. Λησμονεί, όμως, ότι έχει ήδη λάβει μέτρα 38 δισ. ευρώ για τα έτη 2010 και 2011, πολύ περισσότερα απ’ όσα αναγράφει στο ίδιο το «Μνημόνιο». Μεταξύ δε των προτεινόμενων, από το ΔΝΤ, νέων μέτρων είναι η αύξηση του ΦΠΑ, η μείωση των επιδομάτων, η αύξηση των τιμολογίων των ΔΕΚΟ. Σ’ αυτή την αδιέξοδη πολιτική η Κυβέρνηση ας μην αναζητά «συνενόχους».

3^η. Περιθώρια για μέτρα κοινωνικού χαρακτήρα υπάρχουν;

Είναι αλήθεια ότι, στην παρούσα φάση, τα δημοσιονομικά περιθώρια για τη λήψη τέτοιων μέτρων είναι στενά. Και καθίστανται πιο περιορισμένα λόγω της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής. Υπάρχει όμως η δυνατότητα άρσης κάποιων αδικιών, όπως αυτή με τις περικοπές στις συντάξεις, ειδικά τις χαμηλές. Η όποια όμως αποκατάσταση αυτών θα πρέπει να συνοδεύεται από αντίστοιχη περιστολή σε σπατάλες που ενσωματώνονται σε συγκεκριμένους κωδικούς του Προϋπολογισμού. Και τέτοιους, η Ν.Δ., με πολύ συγκεκριμένο τρόπο, έχει παρουσιάσει από τον περασμένο Ιούλιο.

4^η. Με βάση και τις Ευρωπαϊκές εξελίξεις, ποια είναι η δική σας πρόταση;

Οι τελευταίες εξελίξεις επιβεβαιώνουν βασικές, σταθερές, διαπιστώσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης:

1^η. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα χρέους, κοινό στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.

2^η. Το «θεραπευτικό σχήμα» που έχει τεθεί σε εφαρμογή στη χώρα μας δεν είναι κατάλληλο. Οι εναλλακτικές επιλογές που συζητούνται σήμερα αποτελούν ομολογία αποτυχίας του «Μνημονίου».

Απαιτείται συνεπώς μια συνολική, συνεκτική και πειστική λύση για την Ευρώπη και τη χώρα μας. Χρειάζονται, σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, συντονισμένες και ολοκληρωμένες λύσεις για την αντιμετώπιση του χρέους και σε εθνικό επίπεδο, πειστικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του χρέους, του ελλείμματος και της ύφεσης.

Πιο συγκεκριμένα, απαιτούνται:

• Η επίτευξη τουλάχιστον ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, και όχι απλώς πρωτογενών πλεονασμάτων (με μέτρα μείωσης της φοροδιαφυγής, περιστολής της σπατάλης και βελτίωσης της αποτελεσματικότητας των πόρων).
• Η προώθηση, παράλληλα με τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης και προσαρμογής, αναπτυξιακών δράσεων (με την ταυτόχρονη σταδιακή μείωση των φόρων).
• Η άμεση καταγραφή, ορθολογική διαχείριση και διαφανής αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.
• Η προώθηση ενός τολμηρού, αλλά ρεαλιστικού, προγράμματος αποκρατικοποιήσεων (η Κυβέρνηση δεν έχει κάνει ούτε μία αποκρατικοποίηση μέχρι σήμερα, ενώ προσδοκούσε να αντλήσει 2,5 δισ. ευρώ το 2010).
• Η επιδίωξη επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής και η μείωση του επιτοκίου του χρέους των 110 δισ. ευρώ.
• Η επιδίωξη της θεσμοθέτησης και έκδοσης ευρωομολόγου.

5^η. Μετά τη συνάντηση του κ. Σαμαρά τόσο με τον κ. Προβόπουλο όσο με τον κ. Τρισέ, εκτιμάτε ότι μπορεί κάποια στιγμή να αντιμετωπίσει κάποιους είδους πρόβλημα το ελληνικό τραπεζικό σύστημα;

Στην Ελλάδα, σε αντιδιαστολή με άλλες χώρες, η δημοσιονομική κρίση είχε επιπτώσεις και στον τραπεζικό τομέα. Επιπτώσεις κυρίως στη ρευστότητά τους, λόγω της πιστοληπτικής υποβάθμισής τους, της μείωσης των καταθέσεων, της αδυναμίας πρόσβασης στη διατραπεζική αγορά, των αυξημένων επισφαλειών. Αυτές τις προκλήσεις καλείται σήμερα να αντιμετωπίσει το τραπεζικό σύστημα μέσα από πρωτοβουλίες αναδιάρθρωσης, κυρίως, του ενεργητικού τους. Είναι όμως αναγκαία και η συνέχιση της παροχής χρηματοδότησης προς τα πιστωτικά ιδρύματα από την ΕΚΤ. Ενώ και η Κυβέρνηση οφείλει να τα ενισχύσει με «πακέτα ρευστότητας». Ζητούμενο βέβαια παραμένει να διασφαλιστεί από την Κυβέρνηση ότι η παροχή αυτής της ρευστότητας θα διοχετευτεί στην πραγματική οικονομία, κάτι που δυστυχώς δεν γίνεται μέχρι σήμερα.

6^η. Συμφωνείτε με το κίνημα του «δεν πληρώνω»;

Σε μία Πολιτεία Δικαίου δεν υπάρχουν περιθώρια για τέτοιες αντιδράσεις. Και βεβαίως όταν επιχειρηθούν είναι καταδικαστέες. Εν προκειμένω μία διεύρυνση του «φαινομένου της ανυπακοής» τείνει να διαμορφώσει ατμόσφαιρα γενικευμένης ασυδοσίας, απειθαρχίας και ανομίας, λειτουργεί διαλυτικά για την ήδη διαταραγμένη κοινωνική συνοχή και δημιουργεί αρνητικά πρότυπα. Η επιδημία όμως του «δεν πληρώνω» έχει προσβάλει και το Ελληνικό Δημόσιο. Δημόσιο το οποίο αθετεί ανειλημμένες υποχρεώσεις του, δημιουργώντας ένα εσωτερικό χρέος που εκτιμάται, σήμερα, στα 10 δισ. ευρώ. Αποτελεί, συνεπώς, πρωτίστως ευθύνη της Κυβέρνησης η εμπέδωση κλίματος δικαίου και νομιμότητας.

7^η. Πως εξηγείτε τη στασιμότητα των δημοσκοπικών ποσοστών που εμφανίζει η Ν.Δ.;

Οι δημοσκοπήσεις δεν συνιστούν παρά μία «φωτογραφία της στιγμής». Η εγκυρότερη δημοσκόπηση είναι οι κάλπες. Και, στις πρόσφατες εκλογές η Ν.Δ. έδειξε ότι ανακάμπτει. Βέβαια, οι αυτοδιοικητικές εκλογές έχουν πάντοτε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Όμως, έχω την αίσθηση ότι η διαρκώς αποσαφηνιζόμενη στρατηγική της, καθώς και οι προτάσεις της επί όλων των πεδίων για ταχύτερη και με λιγότερο οικονομικό και κοινωνικό κόστος έξοδο από την κρίση, αγγίζουν όλο και περισσότερους πολίτες, δημιουργούν κλίμα πολιτικής ανάκαμψης και διαμορφώνουν προοπτική δημιουργίας μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας με στόχο μια νέα πορεία για τον τόπο.

8^η. Το ενδεχόμενο εκλογών στο προσεχές διάστημα, είναι υπαρκτό κατά την άποψή σας; Και, επιπρόσθετα, πέραν της εκλογικής ετοιμότητας, στην οποία οφείλει να βρίσκεται η Ν.Δ., νομίζετε ότι είστε έτοιμοι να κυβερνήσετε;

Η εκλογολογία είναι επιζήμια για τη χώρα και την Οικονομία. Επιπλέον, όταν ανοίγει πολύ δύσκολα κλείνει. Σε κάθε περίπτωση, η Ν.Δ. είναι σε ετοιμότητα για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών. Εκλογών που, ούτως ή άλλως, η ίδια δεν μπορεί να προκαλέσει. Οφείλει, βέβαια, συνεχώς να βελτιώνεται, και να εμπλουτίζει τις πολιτικές της. Να καταβάλλει ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια προκειμένου να ισχυροποιήσει τους δεσμούς της με ευρύτερα κοινωνικά στρώματα για να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των πολιτών και στις προκλήσεις των καιρών.