«Μνημείο ανικανότητας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών»
Ο Τομεάρχης Οικονομικών Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, σχετικά με την εξέλιξη της διαδικασίας αποπληρωμής ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς ιδιώτες, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Την στιγμή που η καθημερινότητα των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων δυσκολεύει και το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συρρικνώνεται, η Κυβέρνηση αποδεικνύει πως δεν έχει ούτε σχέδιο, αλλά ούτε και ικανότητα, να επανεκκινήσει την οικονομία.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η διαδικασία αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου.
Ληξιπρόθεσμες οφειλές οι οποίες παραμένουν σταθερά υψηλές, στα 6,3 δις ευρώ τον Οκτώβριο, αυξημένες κατά 65% από τις αρχές του 2015, στερώντας πολύτιμη ρευστότητα από την πραγματική οικονομία.
Και αυτό παρά το πρόγραμμα αποπληρωμής τους από τον Ιούλιο, αφού η Κυβέρνηση δημιουργεί, ταυτόχρονα, νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές, ύψους περίπου 1 δις ευρώ τους τελευταίους 4 μήνες.
“Εσωτερική στάση πληρωμών”, που εκτιμάται ότι θα διογκωθεί ακόμη περισσότερο, εξαιτίας της νέας καθυστέρησης ολοκλήρωσης της δεύτερης αξιολόγησης του προγράμματος.
Η ανικανότητα και αναποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης είναι, για ακόμη μία φορά, εμφανείς».
Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση της Τροπολογίας της Κυβέρνησης για το εφάπαξ βοήθημα
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
O κ. Πρωθυπουργός και η Κυβέρνησή του, κάθε μέρα, όλο και περισσότερο, επιβεβαιώνουν ότι εκτός από ιδεολογικά και πολιτικά ανερμάτιστοι και ανειλικρινείς, διακατέχονται από την επικίνδυνη νοοτροπία του «τζόγου» στην πολιτική τους συμπεριφορά.
Αντί να υπηρετούν, χρησιμοποιούν τη χώρα και τους πολίτες.
Τους χρησιμοποιούν προκειμένου να πετύχουν τον πολιτικό στόχο τους, που δεν είναι άλλος από την παραμονή τους στην διακυβέρνηση για όσο μπορούν περισσότερο χρόνο, ή τη δημιουργία προϋποθέσεων, όπως οι ίδιοι νομίζουν, ώστε μετά την αποδρομή τους να συντηρηθούν ως ισχυροί παίκτες στο πολιτικό σύστημα.
Αφού, επί πολλά χρόνια, ως «περιφερειακοί πολιτικοί παίκτες», αλλά και ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, «έκαιγαν τα σπαρτά» και δεν έβρισκαν τίποτα θετικό στις πολιτικές θέσεις και πράξεις των πολιτικών αντιπάλων τους, ως Κυβερνήτες πελαγοδρομούν, χωρίς σύστημα συντεταγμένων.
Έχουν πλήρως αποτύχει, παρά το γεγονός ότι εμείς ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, σε αντίθεση με ότι οι ίδιοι κατά το παρελθόν έκαναν, δεν τους δημιουργήσαμε κανένα πρόβλημα.
Η Κυβέρνηση έχει πλέον αποδείξει ότι μόνο ζημιά σωρεύει στη χώρα.
Συγκεκριμένα, με την υπογραφή της στην τελευταία απόφαση του Eurogroup:
1ον.Αποδέχεται ότι υφίσταται δημοσιονομικό κενό το 2018, το οποίο συμφωνεί να καλύψει με πρόσθετα μέτρα λιτότητας.
2ον.Επιβεβαιώνει ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι θα παραμείνουν υψηλοί, για αρκετά χρόνια μετά το 2018, όπως άλλωστε είχε συμφωνήσει από το καλοκαίρι, παρά τις διαψεύσεις της.
3ον.Δεσμεύεται στην επίτευξη αυτών των υψηλών στόχων με την εφαρμογή διαρθρωτικών μέτρων και την επέκταση του «κόφτη», δηλαδή με την εφαρμογή μόνιμων μηχανισμών επιτροπείας της χώρας.
Και επειδή η Κυβέρνηση συνεχίζει να αρνείται την πραγματικότητα και να κρύβει την αλήθεια, ιδού άλλο ένα αποδεικτικό των ψεμάτων της:
Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα του χρέους, τα οποία θα το μειώσουν κατά περίπου 20 ποσοστιαίες του ΑΕΠ το 2060.
Μάλιστα.
Η άσκηση όμως αυτή στηρίζεται σε ορισμένες παραδοχές.
Σύμφωνα με την Έκθεση του ΕυρωπαϊκούΜηχανισμούΣταθερότητας, η επίτευξη αυτού του στόχου στηρίζεται στο βασικόσενάριο του περασμένου Μαΐου.
Ποιο είναι όμως το βασικόσενάριο;
Επίτευξηπρωτογενούςπλεονάσματος3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2028, 3,2% του ΑΕΠ για τα επόμενα τουλάχιστον 5 χρόνια και 2,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2040.
Συνεπώς, αφού πανηγυρίζετε για τα μέτρα του χρέους, αποδέχεστε απόλυτα και συμφωνείτε με τα υψηλάπρωτογενήπλεονάσματα.
«Τα ψέματα έχουν κοντά ποδάρια».
Και σήμερα που αποδεικνύεται, για ακόμη μία φορά, ότι δεν έχει «κόκκινες γραμμές» και η ολοκλήρωση της 2ης αξιολόγησης μετατίθεται, η Κυβέρνηση παλινδρομεί, «κατασκευάζει εχθρούς», εντός και εκτός χώρας, για να καλύψει τα αδιέξοδα της πολιτικής της.
Η αλήθεια, όμως, δεν κρύβεται:
Κάθε φορά που η Κυβέρνηση δήθεν διαπραγματεύεται, ο λογαριασμός των μέτρων ανεβαίνει και οι επώδυνες δεσμεύσεις πολλαπλασιάζονται.
Προσπαθεί μάλιστα να «χρυσώσει το χάπι» του «μόνιμου κόφτη» με δήθεν «εφάπαξ δότη».
Να θυμίσω βέβαια ότι κατά το πρόσφατο παρελθόν, σε αντίστοιχη πρωτοβουλία της προηγούμενης Κυβέρνησης, ο κ. Πρωθυπουργός, τότε αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης την χαρακτήριζε«πράξη ντροπής, πράξη καταισχύνης, πράξη βαθιά ανήθικη, πράξη ταπείνωσης του κάθε πολίτη αυτής της χώρας».
Σε κάθε περίπτωση, η αναγκαία στήριξη της κοινωνίας, ιδιαίτερα των ασθενέστερων εισοδηματικά στρωμάτων, πρέπει να γίνεται.
Να γίνεται όμως με όρους αλήθειας, και όχι με επικοινωνιακά τρικ, αδιέξοδους λεονταρισμούς, πολιτικούς εκβιασμούς και κοροϊδίες.
Η Κυβέρνηση, αφού επέβαλε μέτρα ύψους 9 δισ. ευρώ που συρρίκνωσαν σημαντικά και μόνιμα το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, δίνει σήμερα πίσω ένα μικρό μέρος της απώλειας, και μάλιστα εφάπαξ.
Αφού επέβαλλε τη μόνιμη περικοπή κύριων και επικουρικών συντάξεων, τη μόνιμη κατάργηση κοινωνικών επιδομάτων και τη μόνιμη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, σήμερα προχωράει στη χορήγηση, εφάπαξ, υποπολλαπλάσιου βοηθήματος.
Και όλα αυτά την ίδια στιγμή που αγνοεί προκλητικά αυτούς που έχουν ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη από την κρατική στήριξη, όπως είναι οι μακροχρόνια άνεργοι.
Την ίδια στιγμή που στερεί πόρους από την πραγματική οικονομία, με τη στάση πληρωμών που έχει κηρύξει.
Την ίδια στιγμή που επιβάλλει νέους τετραπλάσιους φόρους το 2017, ίσους με έναν επιπλέον ΕΝΦΙΑ, κυρίως μάλιστα έμμεσους φόρους, οι οποίοι πλήττουν ιδιαίτερα τα ασθενέστερα εισοδηματικά στρώματα.
Και την ίδια στιγμή που αναλαμβάνει δεσμεύσεις για πρόσθετα μέτρα λιτότητας τόσο για το 2018, όσο και για τα επόμενα, αρκετά χρόνια, που θα επιβαρύνουν το διαθέσιμο εισόδημα όλων των πολιτών.
Και σήμερα, που βρίσκεται αντιμέτωπη με τους επικίνδυνους τυχοδιωκτισμούς, τους καιροσκοπικούς ακροβατισμούς , τους ανεύθυνους εσωτερικούς λαϊκισμούς και τους πολιτικούς τακτικισμούς της, είμαστε στο ίδιο έργο θεατές:
διχάζει την κοινωνία, αναζητά, εκβιαστικά, συναινέσεις για να τις περιφέρειστα «διεθνή σαλόνια» και, ταυτόχρονα, κατηγορείτην αντιπολίτευση ως «πέμπτη φάλαγγα».
Κυβέρνηση η οποία, αφού χωρίς ηθικές αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες ψηφίζει τα πάντα, ρίχνει και καμιά αποπροσανατολιστική «τουφεκιά» προκειμένου να παραμείνει για λίγο ακόμη στην εξουσία.
Σ’ αυτή την τυφλή πορεία, την οποία ο κ. Τσίπρας χτίζει με «χαρτοπαικτικούς» όρους και με «λεόντιες» συμπεριφορές του τύπου «τα κέρδη δικά μου, τις ζημιές τις μοιράζουμε», ο κ. Πρωθυπουργός ας μην ψάχνει συνενόχους.
Η πολιτική αλλαγή έχει καταστεί επιβεβλημένη.
Οι Έλληνες μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά με σχέδιο, στηριγμένοι στην αλήθεια, τη συνεννόηση και την συνοχή μας.
«Κάθε φορά που η Κυβέρνηση δήθεν διαπραγματεύεται, ο λογαριασμός των μέτρων ανεβαίνει»
Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Η Κυβέρνηση, κάθε μέρα, όλο και περισσότερο, βρίσκεται αντιμέτωπη με την οδυνηρή πραγματικότητα.
Πραγματικότητα που δημιούργησε η ίδια με την εμμονή της στη υπερφορολόγηση.
Αλλά και που συνδιαμόρφωσε με την υπογραφή της στην τελευταία απόφαση του Eurogroup.
Απόφαση με την οποία, η Κυβέρνηση:
Αποδέχεται ότι υφίσταται δημοσιονομικό κενό το 2018, το οποίο συμφωνεί να καλύψει με πρόσθετα μέτρα λιτότητας.
Επιβεβαιώνει ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι θα παραμείνουν υψηλοί, για αρκετά χρόνια μετά το 2018, όπως, άλλωστε, είχε συμφωνήσει από το καλοκαίρι, παρά τις τότε διαψεύσεις της.
Δεσμεύεται στην επίτευξη αυτών των στόχων με την εφαρμογή μόνιμων μηχανισμών επιτροπείας της χώρας. Προσπαθεί δε να ”χρυσώσει το χάπι” του “μόνιμου κόφτη” με δήθεν ”εφάπαξ δότη”. Με την αλλοπρόσαλλη τακτική της θέτει σε κίνδυνο και τις λίγες, σε βάθος χρόνου ρυθμίσεις για το χρέος.
Συμφωνεί με τη συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στο Πρόγραμμα, και μάλιστα με τη χρηματοδοτική στήριξή του.
Και σήμερα που αποδεικνύεται, για ακόμη μία φορά, ότι η Κυβέρνηση δεν έχει ”κόκκινες γραμμές” και η ολοκλήρωση της 2ης αξιολόγησης μετατίθεται, παλινδρομεί και πελαγοδρομεί, ”κατασκευάζει εχθρούς”, εντός και εκτός χώρας, για να καλύψει τα αδιέξοδα της πολιτικής της.
Η αλήθεια, όμως, δεν κρύβεται:
Κάθε φορά που η Κυβέρνηση δήθεν διαπραγματεύεται, ο λογαριασμός των μέτρων ανεβαίνει και οι επώδυνες δεσμεύσεις πολλαπλασιάζονται.
Σήμερα, στο πλαίσιο των επισκέψεων εργασίας του Βουλευτή Φθιώτιδας και Υπεύθυνου Τομέα Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, κ. Χρήστου Σταϊκούρα, στις έδρες των Δήμων της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας, πραγματοποιήθηκε η τρίτη ευρεία σύσκεψη εργασίας στο Δημαρχείο του Δήμου Δομοκού.
Συμμετείχαν ο κ. Δήμαρχος, Αντιδήμαρχοι και εκπρόσωποι των φορέων της περιοχής που εκλήθησαν από το Δήμο.
Αντικείμενο της σύσκεψης ήταν ο σχεδιασμός των βημάτων για την προώθηση της επίλυσης των προβλημάτων και η επικαιροποίηση των αναπτυξιακών προτεραιοτήτων της περιοχής.
Ενδεικτικά, μεταξύ άλλων, συζητήθηκαν:
Θέματα εμπορίου (υπερφορολόγηση, ασφαλιστικό κλπ)
Λειτουργία του Κέντρου Υγείας Δομοκού
Στεγαστικό θέμα του αστυνομικού τμήματος Δομοκού
Θέματα λειτουργίας του πυροσβεστικού κλιμακίου Δομοκού
Θέματα εκπαίδευσης και λειτουργίας σχολικών μονάδων του Δήμου
Θέματα εύρυθμης λειτουργίας των Υπηρεσιών του Δήμου
Ο κ. Σταϊκούρας, συνεχίζοντας τη νέα συστηματικότερη μεθοδολογία συνεργασίας με τους εκπροσώπους των τοπικών κοινωνιών, δεσμεύθηκε ότι θα εργαστεί προς την κατεύθυνση προώθησης της επίλυσης των ζητημάτων.
Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του Κρατικού Προϋπολογισμού 2017
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Το περιεχόμενο του Προϋπολογισμού αποκαλύπτει ότι η Κυβέρνηση συνεχίζει να υιοθετεί μη ρεαλιστικές υποθέσεις.
Συνεχίζει να ξοδεύει πολύτιμο χρόνο.
Συνεχίζει να εστιάζει, εμμονικά, στην υπερφορολόγηση της εμφανούς οικονομίας.
Συνεχίζει, αμήχανα, να παλινδρομεί ως προς τις μεταρρυθμίσεις.
Δεν θέλει ούτε μπορεί να εκσυγχρονίσει το αξιακό σύστημα, να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα, να προωθήσει την εξωστρέφεια της οικονομίας.
Οικονομία η οποία βρίσκεται σε παρατεταμένη, χαμηλή και με ισχυρές αναταταράξεις «πτήση».
Γίνομαι συγκεκριμένος:
1ον. Σήμερα, η οικονομία βρίσκεται σε χαμηλότερο σημείο και με ασθενέστερη δυναμική σε σχέση με αυτή που παρέλαβε η Κυβέρνηση τον Ιανουάριο του 2015.
Δύο χρόνια χάθηκαν.
Δυνητικός πλούτος εξανεμίσθηκε.
Πόσος; Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 21 δισ. ευρώ.
Νέα μέτρα επιβλήθηκαν.
Πόσα; Σύμφωνα με το επικαιροποιημένο Μνημόνιο, 9 δισ. ευρώ.
Το διαθέσιμο εισόδημα συρρικνώθηκε.
Πόσο; Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, κατά 5,5 δισ. ευρώ.
Και σήμερα η Κυβέρνηση τρέχει άρον-άρον, και εκτός του περιεχομένου του συζητούμενου Προϋπολογισμού, να δώσει πίσω, εφάπαξ, ένα μικρό μέρος αυτής της μόνιμης απώλειας.
Αφού επέβαλλε την μόνιμη περικοπή κύριων και επικουρικών συντάξεων, την μόνιμη κατάργηση κοινωνικών επιδομάτων και την μόνιμη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, σήμερα προχωράει στη χορήγηση, εφάπαξ, υποπολλαπλάσιου βοηθήματος.
Και όλα αυτά την ίδια στιγμή που στερεί πόρους από την πραγματική οικονομία, με την στάση πληρωμών που έχει κηρύξει.
Την ίδια στιγμή που επιβάλλει νέους, τετραπλάσιους φόρους, όσο ένας επιπλέον ΕΝΦΙΑ.
Κυρίως μάλιστα έμμεσους φόρους, οι οποίοι πλήττουν ιδιαίτερα τα ασθενέστερα εισοδηματικά στρώματα.
Και την ίδια στιγμή που αναλαμβάνει δεσμεύσεις για πρόσθετα μέτρα λιτότητας τόσο για το 2018, όσο και για τα επόμενα, αρκετά χρόνια, που θα πλήξουν όλους τους πολίτες.
«Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι».
2ον. Η πρόβλεψη της Κυβέρνησης για ανάπτυξη 2,7% το 2017, αν και ευχόμαστε να πραγματοποιηθεί, δεν είναι ρεαλιστική.
Η Κυβέρνηση προβλέπει σημαντική αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης.
Πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό όταν θα επιβληθούν πρόσθετοι φόροι, ύψους 2,5 δισ. ευρώ, το 2017;
Η Κυβέρνηση προβλέπει μεγάλη αύξηση των επενδύσεων.
Πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό όταν η Κυβέρνηση συνεχίζει την υπερφορολόγηση και τη στάση πληρωμών, και επιδεικνύει αναβλητικότητα στην υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων;
Το επαναλαμβάνω: Η Κυβέρνηση παρέλαβε την οικονομία στον «1ο όροφο», την έριξε στο «υπόγειο», και σήμερα πανηγυρίζει που προσπαθεί να την ανεβάσει τουλάχιστον στο «ισόγειο».
3ον. Η δημοσιονομική πολιτική της Κυβέρνησης καθοδηγείται από ιδεοληπτική εμμονή στη «φοροκεντρική λιτότητα».
Η οποία δεν θα αποφέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.
Οι απολογισμοί των «Μνημονιακών» Προϋπολογισμών το επιβεβαιώνουν.
Μάλιστα, το 2015, τα φορολογικά έσοδα ήταν τα χαμηλότερα της δεκαετίας, παρά την επιβολή νέων φόρων από την σημερινή Κυβέρνηση.
Όπως και το πρωτογενές πλεόνασμα του 2015 ήταν τελικά χαμηλότερο από αυτό του 2014, παρά τα πρόσθετα μέτρα!
Η μοναδική χρονιά κατά την οποία παρατηρήθηκε σταθεροποίηση των φορολογικών εσόδων ήταν το 2014.
Θυμίζουμε ότι εκείνο το έτος, η οικονομία επέτυχε θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης.
Και η τότε Κυβέρνηση προχώρησε σε στοχευμένες μειώσεις φορολογικών συντελεστών.
4ον. Παρά την αγωνιώδη προσπάθεια της Κυβέρνησης να εξωραΐσει την κατάσταση, στα θεμέλια της Ελληνικής οικονομίας υφίστανται «ωρολογιακές βόμβες», όπως, ενδεικτικά, η αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του ιδιωτικού τομέα.
Οφειλές που ξεπερνούν πλέον το 50% του ΑΕΠ της χώρας!
Αυξημένες κατά 10 δισ. ευρώ μόνο εφέτος!
Μ’ αυτή την εικόνα, μπορεί κανείς να πανηγυρίζει για την υπέρβαση των στόχων στα έσοδα;
5ον. Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει όμως και για την τελευταία απόφαση του Eurogroup.
«Όπου ακούς όμως πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι», λέει ο λαός μας.
Και σωστά, γιατί σύμφωνα με την απόφαση, η 2η αξιολόγηση δεν έκλεισε, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις της Κυβέρνησης.
Έτσι, η αβεβαιότητα διατηρείται, η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου αναβάλλεται, η ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, που θα έπρεπε να είχε γίνει από το Μάρτιο του 2015, μετατίθεται.
Επιπλέον, η Κυβέρνηση αποδέχεται ότι υπάρχει δημοσιονομικό κενό για το 2018, το οποίο θα πρέπει να καλύψει με πρόσθετα μέτρα λιτότητας.
Ενώ αποδέχεται και το ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι θα παραμείνουν υψηλοί, για αρκετά χρόνια μετά το 2018.
Η Κυβέρνηση, μάλιστα, δεσμεύτηκε στην επίτευξη αυτών των στόχων, με την εφαρμογή νέων μέτρων και τη μονιμοποίηση του «κόφτη».
Δεσμεύτηκε δηλαδή σε μόνιμους μηχανισμούς επιτροπείας της χώρας.
Αλήθεια, που πήγαν οι δήθεν «κόκκινες γραμμές» της;
Σε ότι αφορά το χρέος, τα άμεσα μέτρα που αποφασίστηκαν, έρχονται να καλύψουν ένα μικρό μέρος, μόλις το 12%, της επιβάρυνσης που επέφεραν οι ανερμάτιστοι χειρισμοί της σημερινής Κυβέρνησης, το 2060.
Αν και κινούνται στη θετική κατεύθυνση, είναι λίγα, θα έχουν θετική επίπτωση σε βάθος χρόνου, δεν συνδυάζονται με μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων, αλλά αντιθέτως συνοδεύονται από βαρύ τίμημα για τους πολίτες.
Ενώ τα αναγκαία μεσοπρόθεσμα μέτρα παραπέμπονται για το 2018, μετά την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος.
Αυτές οι παρεμβάσεις δεν έχουν καμία σχέση με τη διπλή αναδιάρθρωση του 2012, που οδήγησε σε σημαντική απομείωση του ύψους του χρέους και βελτίωση του «προφίλ» του.
Με αποτέλεσμα, σήμερα, οι δαπάνες για τόκους να είναι οι μισές σε σχέση με το 2011.
Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση, για ακόμη μία φορά, «έβαλε τον πήχυ ψηλά και πέρασε από κάτω».
Αυτό είναι το οδυνηρό αποτέλεσμα της αναξιοπιστίας και της ανεπάρκειάς της.
Και δεν μιλάμε πλέον για αυταπάτες.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Ο «φοροκεντρικός» Προϋπολογισμός δεν σηματοδοτεί ένα ορθολογικό μείγμα οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Ενώ όλοι αναγνωρίζουμε ότι η δημοσιονομική ευστάθεια, αν και αναγκαία, δεν είναι από μόνη της ικανή για την δυναμική μεγέθυνση της οικονομίας, η Κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο αύξησης της ποσότητας, βελτίωσης της ποιότητας όλων των συντελεστών παραγωγής και προώθησης του τεχνολογικού εκσυγχρονισμού της χώρας.
Η αλλαγή οικονομικής πολιτικής έχει καταστεί επιβεβλημένη.
Με την εμπροσθοβαρή υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, με την αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης των πολιτών, με την υιοθέτηση ενός στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας που θα στοχεύει σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία.
Αυτά όμως προϋποθέτουν πολιτική αλλαγή, ώστε να σπάσει το καταστροφικό καθοδικό σπιράλ που οδηγεί όλο και βαθύτερα στο οικονομικό τέλμα και την κοινωνική μιζέρια.
Ο Βουλευτής Φθιώτιδας και Υπεύθυνος Τομέα Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας κ. Χρήστος Σταϊκούρας, συνεχίζει τη σειρά επισκέψεών του σε έδρες των Δήμων της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας.
Σκοπός αυτών των συσκέψεων εργασίας, όπως είχε ανακοινωθεί και κατά τις προηγούμενες επισκέψεις, είναι, με τη συμμετοχή των Δημάρχων και εκπροσώπων φορέων της περιοχής, η προώθηση της επίλυσης των προβλημάτων στο μέτρο του δυνατού, καθώς και η επικαιροποίηση των αναπτυξιακών προτεραιοτήτων της περιοχής.
Στο πλαίσιο αυτό, και μετά τις δύο προηγούμενες επισκέψεις που πραγματοποιήθηκαν (Δήμος Μακρακώμης και Δήμος Λοκρών), θα ακολουθήσει η τρίτη, στο Δημαρχείο του Δήμου Δομοκού, την προσεχή Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2016 και ώρα 8.00 π.μ..
“Προϋπολογισμός “φοροκεντρικής λιτότητας”: Έναν επιπλέον ΕΝΦΙΑ θα πληρώσουν οι πολίτες το 2017”
Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, ενόψει της συζήτησης για τον Προϋπολογισμό του 2017, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Ο Προϋπολογισμός αναδεικνύει το τεράστιο κόστος της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για την οικονομία και την κοινωνία.
Το 2016, το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών συρρικνώθηκε.
Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας επιδεινώθηκε.
Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου διογκώθηκαν.
Τα “λουκέτα” στην αγορά πολλαπλασιάστηκαν.
Το βιοτικό επίπεδο των πολιτών έπεσε.
Η οικονομία βρίσκεται σήμερα σε χαμηλότερο σημείο και με ασθενέστερη δυναμική από τον Ιανουάριο του 2015.
Η σημερινή Κυβέρνηση μας πήγε πολλά χρόνια πίσω.
Σε ό,τι αφορά το 2017, το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών θα συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο.
Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση επιβάλλει νέους, πρόσθετους φόρους και περικοπές στις συντάξεις και στα κοινωνικά επιδόματα, ύψους 2,6 δισ. ευρώ, δηλαδή άλλον έναν ΕΝΦΙΑ.
Είναι ένας μη ρεαλιστικός Προϋπολογισμός “φοροκεντρικής λιτότητας”.
Η αλλαγή οικονομικής πολιτικής είναι απολύτως αναγκαία.
Χρειαζόμαστε ένα ορθολογικό μείγμα οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Η υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και η αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής, με σταδιακή μείωση της φορολόγησης των πολιτών, είναι επιβεβλημένη.
Αυτό όμως προϋποθέτει νέα, αξιόπιστη, μεταρρυθμιστική Κυβέρνηση που θα πει την αλήθεια στον ελληνικό λαό και θα σταματήσει την καθοδική πορεία της χώρας».
Κατεβάστε εδώτην παρουσίαση για την κατάσταση και τις προοπτικές της Ελληνικής οικονομίας.
Ομιλία στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων κατά τη συζήτηση του Κρατικού Προϋπολογισμού 2017
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Ο Προϋπολογισμός αναδεικνύει το τεράστιο κόστος του κυβερνητικού μορφώματος ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, για την οικονομία και την κοινωνία.
Το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών εξακολουθεί να συρρικνώνεται.
Το επιχειρηματικό περιβάλλον υπονομεύεται.
Το βιοτικό επίπεδο όλων των πολιτών πέφτει.
Συγκεκριμένα, όπως αναγνωρίζουν και οι συντάκτες του Προϋπολογισμού, το 2016:
H οικονομία παρέμεινε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά σε ύφεση.
Πλούτος χάθηκε.
Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας επιδεινώθηκε.
Τα «λουκέτα» στην αγορά πολλαπλασιάστηκαν.
Το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συρρικνώθηκε, κατά 5,5 δισ. ευρώ.
Συμπερασματικά, 2 χρόνια χάθηκαν για την ελληνική οικονομία.
Και σήμερα η οικονομία βρίσκεται σε χαμηλότερο σημείο και με ασθενέστερη δυναμική σε σχέση με αυτή που παρέλαβε η Κυβέρνηση τον Ιανουάριο του 2015.
Σε ότι αφορά το 2017, ορισμένες επισημάνσεις:
1η Επισήμανση: Η πρόβλεψη της Κυβέρνησης για ανάπτυξη 2,7% το 2017, αν και θεμιτή, δεν είναι ρεαλιστική.
Γιατί όμως;
1ον. Η Κυβέρνηση προβλέπει σημαντική αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης.
Αυτό είναι εξαιρετικά αισιόδοξο σε μία χρονιά κατά την οποία θα συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών.
Και αυτό γιατί επιβάλλονται νέοι άμεσοι και έμμεσοι φόροι και περικοπές στις συντάξεις και την κοινωνική προστασία, ύψους περίπου 2,6 δισ. ευρώ.
2ον. Η Κυβέρνηση προβλέπει μεγάλη αύξηση των επενδύσεων.
Κι αυτό όμως είναι εξαιρετικά αισιόδοξο.
Η ιδιωτική οικονομία θα συνεχίσει να «στραγγαλίζεται» από την υπερφορολόγηση που αποτελεί επιλογή της Κυβέρνησης, τη «στάση πληρωμών» και την έλλειψη ρευστότητας.
Ενώ, η υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών, προσκρούει στην αναβλητικότητα και στις ιδεοληπτικές εμμονές των κυβερνώντων.
Και σ’ αυτούς τους προβληματισμούς δεν συμπεριλαμβάνονται μια σειρά από ενδογενείς και εξωγενείς αβεβαιότητες, πολλές από τις οποίες περιγράφονται στον Προϋπολογισμό, και οι οποίες ενισχύουν τους καθοδικούς κινδύνους για την πορεία της ελληνικής οικονομίας.
Συμπερασματικά, η πρόβλεψη της Κυβέρνησης αποτελεί «ευσεβή πόθο» της.
Ακόμη όμως και αν αποδεχθούμε τις αισιόδοξες εκτιμήσεις της Κυβέρνησης, η απώλεια πλούτου σε σχέση με τις αρχικές προβλέψεις του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος είναι 26 δισ. ευρώ.
Αυτό είναι το οδυνηρό «αποτύπωμα» της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.
Και μια ακόμη παρατήρηση για την μεγέθυνση της οικονομίας:
Η Κυβέρνηση «πανηγυρίζει» για την αύξηση του ΑΕΠ το 3ο τρίμηνο του έτους, σε ετήσια βάση.
Λησμονεί όμως ή αποκρύπτει το γεγονός ότι το ΑΕΠ του 3ου τριμήνου του 2016, ως απόλυτος αριθμός, συγκρίνεται με την χειρότερη επίδοση της χώρας (3ο τρίμηνο του 2015) από το 1999, λόγω της αβεβαιότητας του περυσινού καλοκαιριού και των κεφαλαιακών περιορισμών που η σημερινή Κυβέρνηση επέβαλε.
Λησμονεί επίσης ή αποκρύπτει το γεγονός ότι το ΑΕΠ του 3ου τριμήνου του 2016 είναι χαμηλότερο από αυτό της αντίστοιχης περιόδου του 2014.
Συνεπώς, η αλήθεια είναι ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ παρέλαβε την οικονομία στον «1ο όροφο», την έριξε στο «υπόγειο», και σήμερα πανηγυρίζει που προσπαθεί να την ανεβάσει τουλάχιστον στο «ισόγειο».
2η Επισήμανση: Η δημοσιονομική στρατηγική της Κυβέρνησης, με την επιβολή μέτρων ύψους 9 δισ. ευρώ, η οποία καθοδηγείται από μια ιδεοληπτική εμμονή «φοροκεντρικής λιτότητας» όπως την αποκαλεί το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, δεν θα αποφέρει τα προσδοκώμενα από την ίδια αποτελέσματα.
Μία αναδρομή στους απολογισμούς των «μνημονιακών» Προϋπολογισμών το επιβεβαιώνει.
Συγκεκριμένα:
Τα φορολογικά έσοδα από το 2010 μέχρι και το 2015, παρά την αύξηση της φορολογίας νοικοκυριών και επιχειρήσεων, συνεχώς μειώνονται.
Τα φορολογικά έσοδα το 2015 ήταν τα χαμηλότερα της δεκαετίας, παρά την επιβολή νέων, πρόσθετων φόρων από την σημερινή Κυβέρνηση. Όπως και το δημοσιονομικό αποτέλεσμα το 2015 ήταν τελικά χαμηλότερο από αυτό του 2014!
Η μοναδική χρονιά κατά την οποία παρατηρήθηκε σταθεροποίηση των φορολογικών εσόδων ήταν το 2014.
Θυμίζουμε ότι εκείνη τη χρονιά, η οικονομία σταθεροποιήθηκε, επιτυγχάνοντας για πρώτη – και μοναδική μέχρι σήμερα φορά από την αρχή της κρίσης – θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης, ενώ η τότε Κυβέρνηση προχώρησε και σε στοχευμένες – για πρώτη και μοναδική φορά μέχρι σήμερα – μειώσεις φορολογικών συντελεστών.
3η Επισήμανση: Εκτός της επιβολής νέων φόρων, η σύνθεση των φορολογικών εσόδων επιβαρύνει ιδιαίτερα τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα.
Και αυτό γιατί το ποσοστό των έμμεσων φόρων στα συνολικά φορολογικά έσοδα είναι το υψηλότερο από το 2011.
Και σταθερά διευρύνεται επί της σημερινής διακυβέρνησης.
Έμμεσοι φόροι που δεν συμβάλλουν στην αναδιανομή του εισοδήματος προς όφελος των χαμηλών εισοδημάτων.
Αυτή είναι η δήθεν «κοινωνική ευαισθησία» της σημερινής Κυβέρνησης.
4η Επισήμανση: Παρά την αγωνιώδη προσπάθεια της Κυβέρνησης να εξωραΐσει την κατάσταση, υφίστανται πολλές «ωρολογιακές βόμβες» στα θεμέλια της Ελληνικής οικονομίας, όπως είναι:
Η αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του ιδιωτικού τομέα.
Η διεύρυνση της «μαύρης τρύπας» στα ασφαλιστικά ταμεία.
Η μεγέθυνση των «κόκκινων δανείων» στο τραπεζικό σύστημα.
H επιδείνωση της ρευστότητας φορέων του Δημοσίου.
5η Επισήμανση: Οι δαπάνες για μισθούς, συντάξεις, ασφάλιση, περίθαλψη και κοινωνική προστασία μειώνονται κατά 500 εκατ. ευρώ το 2017, και διαμορφώνονται περίπου στα 32,5 δισ. ευρώ, παρά την «κυβερνητική διαφήμιση» για την πλήρη εφαρμογή του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης.
Με λίγα λόγια, η Κυβέρνηση «τα παίρνει από τη μία τσέπη», με την περικοπή των συντάξεων και του ΕΚΑΣ και την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, για να «τα δώσει από την άλλη».
Και πάλι όμως, δεν τα δίνει όλα.
6η Επισήμανση: Η Κυβέρνηση διόγκωσε τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, ενώ επιδεικνύει ανικανότητα και αναποτελεσματικότητα στην αποπληρωμή τους.
Υπενθυμίζουμε ότι σήμερα, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου έχουν αυξηθεί κατά 62% από τις αρχές του 2015.
Ενώ η Κυβέρνηση όχι μόνο αδυνατεί να διοχετεύσει τους διαθέσιμους πόρους στην αγορά, αλλά δημιουργεί και νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές.
Ενώ η χώρα δεν συμμετέχει, με ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης, στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης που ξεκίνησε η ΕΚΤ, τον Μάρτιο του 2015.
Βέβαια το προφίλ του χρέους έχει βελτιωθεί, από τις πρωτοβουλίες που αναλήφθησαν μετά το 2012.
Έτσι, όπως ομολογεί και η ίδια η Κυβέρνηση, οι δαπάνες για τόκους μειώθηκαν στο μισό μετά το 2012, τόσο ως απόλυτος αριθμός όσο και ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Συμπερασματικά, ο «φοροκεντρικός» Προϋπολογισμός του 2017 δεν σηματοδοτεί ένα ορθολογικό μείγμα οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Η αλλαγή οικονομικής πολιτικής έχει καταστεί απολύτως αναγκαία.
Η εμπροσθοβαρής υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και η αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής, στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης των πολιτών, είναι επιβεβλημένη.
Αυτό όμως προϋποθέτει νέα διακυβέρνηση, με νέα πολιτική φιλοσοφία.
Μια μεταρρυθμιστική Κυβέρνηση, η οποία θα σπάσει το καταστροφικό καθοδικό σπιράλ που οδηγεί όλο και βαθύτερα στο οικονομικό τέλμα και την κοινωνική μιζέρια.
Τη Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2016, κατέθεσα Ερώτηση [Συνημμένο_1] προς το Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού με θέμα την «Ανέγερση Νέου Σταδίου Λαμίας στη θέση Καμαρίτσα».
Από την Απάντηση [Συνημμένο_2] που ελήφθη από το αρμόδιο Υπουργείο προκύπτουν τα εξής:
1ον. Το 2015, ο Δήμος Λαμιέων, που έχει την αρμοδιότητα υλοποίησης και πληρωμών του έργου, χρηματοδοτήθηκε με 15.713,18 ευρώ, έναντι διαθέσιμων πιστώσεων 320.000 ευρώ στο εγκεκριμένο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων του Υπουργείου Πολιτισμού & Αθλητισμού.
2ον. Το 2016, ο Δήμος χρηματοδοτήθηκε με 83.173,67 ευρώ, έναντι διαθέσιμων πιστώσεων 384.000 ευρώ στο εγκεκριμένο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων του Υπουργείου Πολιτισμού & Αθλητισμού.
3ον. Συνεπώς, την περίοδο 2015-2016, οι χρηματοδοτήσεις ανήλθαν, σωρευτικά, περίπου στις 100.000 ευρώ, ενώ μέχρι σήμερα, δεν έχει υποβληθεί νέο αίτημα για κατανομή-χρηματοδότηση από το Δήμο Λαμιέων για το εν λόγω έργο.
4ον. Υπενθυμίζεται ότι το έργο αυτό ξεκίνησε σε παρελθόντα χρόνο, ο προϋπολογισμός του ενισχύθηκε το 2014 και την περίοδο 2013-2014, όπως επιβεβαιώνεται και από έγγραφα της σημερινής Κυβέρνησης [Συνημμένο_3], εκταμιεύθηκαν 333.744 ευρώ.
Δηλαδή εκταμιεύθηκαν περισσότεροι από τριπλάσιοι πόροι σε σχέση με την τελευταία διετία!!!
5ον. Υπενθυμίζεται ότι το συνολικό ποσό που εξασφάλισε και δέσμευσε η προηγούμενη Κυβέρνηση για το έργο, στο τέλος του 2014, διαμορφώθηκε στα 934.890 ευρώ.
Μέχρι σήμερα, δυστυχώς, έχουν εκταμιευθεί περίπου τα μισά!!!
6ον. Επίσης, μέχρι σήμερα, δεν έχει προκηρυχθεί καμία νέα εργολαβία για τις συμπληρωματικές εργασίες και τα συνοδευτικά έργα.
Σημειώνεται ότι σε επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα Αθλητισμού, πριν από περίπου 1 χρόνο (14.12.2015), στις αθλητικές εγκαταστάσεις του Δήμου Λαμιέων, ο κ. Γενικός «δεσμεύτηκε για την ολοκλήρωση εντός του 2016 της υπάρχουσας εργολαβίας» και παράλληλα «με νέα εργολαβία που θα προκηρυχθεί εντός του 2016 θα εκτελεστούν εργασίες ηλεκτροφωτισμού και των συνοδευτικών έργων (αποδυτήρια, ιατρείο κλπ.) που δεν περιλαμβάνονται στην υφιστάμενη εργολαβία» (Δελτίο Τύπου, Δήμος Λαμιέων, 14.12.2015 – [Συνημμένο_4]).
Ενώ πολύ πρόσφατα, στις 28 Οκτωβρίου 2016, συνάδελφος Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ έσπευσε να «πανηγυρίσει» για την «πίστωση ποσού 384.000 ευρώ για την ολοκλήρωση των εργασιών του έργου».
Δυστυχώς, η πραγματικότητα και η απάντηση του αρμόδιου Υφυπουργού διαψεύδει τις προσδοκίες ορισμένων.
Η σύγκριση είναι αμείλικτη.
Και οι ευθύνες ποσοτικοποιημένες, μεγάλες και συγκεκριμένες.
Ομιλία στο 1Ο Συνέδριο του ΣΕΠΑΚ – Θεματική ενότητα: «Ο ρόλος των φορέων του κλάδου και των σχετικών υπουργείων στην αναστροφή της κρίσης και τον εκσυγχρονισμό των κατασκευών»
Κυρίες και Κύριοι,
Αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω το Σύνδεσμο Επιχειρήσεων για την Ποιότητα και την Ανάπτυξη των Κατασκευών για την πρόσκλησή του να συμμετάσχω στο σημερινό, 1ο Συνέδριό του.
Μία πρωτοβουλία σημαντική για τον τομέα των κατασκευών και επίκαιρη για τον κλάδο της αγοράς ακινήτων.
Κλάδος που συνέβαλε καθοριστικά στους υψηλούς ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης που παρουσίασε, επί σειρά ετών, η ελληνική οικονομία.
Κλάδος όμως που δοκιμάστηκε σκληρά και εξακολουθεί να δοκιμάζεται έντονα από την κρίση.
Εμφανίζοντας καθοδική πορεία, που συνεχίζεται και φέτος.
Η οικοδομική δραστηριότητα σε επίπεδο αδειών συνεχίζει να μειώνεται.
Η ποσοστιαία συμβολή του κλάδου των κατασκευών στη συνολική ακαθάριστη προστιθέμενη αξία συνεχίζει να συρρικνώνεται.
Η αποτίμηση των ακινήτων «ωθείται» στα χαμηλότερα όριά της.
Ο ακαθάριστος σχηματισμός κεφαλαίου στις κατοικίες «γκρεμίζεται».
Αποτέλεσμα;
Δραματική μείωση των μεταβιβάσεων και των επενδύσεων σε ιδιωτικά ακίνητα.
Μεγάλη μείωση έκδοσης οικοδομικών αδειών.
Σημαντική συρρίκνωση του κύκλου εργασιών των κατασκευαστικών εταιρειών.
Αύξηση του λόγου των ενυπόθηκων δανείων προς την αξία των ακινήτων, με συνέπεια πρόσθετες επιβαρύνσεις για τους δανειολήπτες.
Πέρα όμως από αυτά τα ποσοτικά χαρακτηριστικά, υπάρχουν εγγενείς αδυναμίες και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κλάδου, τα οποία εμποδίζουν την ανάπτυξη ορθολογικών επενδυτικών πολιτικών στο χώρο.
Ενδεικτικά:
Η ελληνική αγορά ακινήτων χαρακτηρίζεται πλέον, με βάση το δείκτη ωριμότητάς της και σε σχέση με τις διεθνείς αγορές, ως μια αγορά ανώριμη και όχι αναδυόμενη όπως παλαιότερα.
Η διαχείριση των δημόσιων ακινήτων και των αναγκών στέγασης των φορέων του δημοσίου πραγματοποιούνται χωρίς συντονισμό, ενώ εμπλέκονται δεκάδες δημόσιοι φορείς.
Ενώ στρεβλώσεις και ιδεοληψίες στερούν τη δυνατότητα άντλησης υπεραξίας, απαραίτητης για την ανάπτυξη της χώρας.
Αυτή η κατάσταση οφείλει να μας προβληματίσει. Και να μας κινητοποιήσει.
Και αυτό διότι η αξία του ευρύτερου κατασκευαστικού κλάδου για την ελληνική οικονομία είναι σημαντική.
Συμβάλλει στην παραγωγή πολλών θέσεων απασχόλησης, εισοδημάτων, τζίρων και φορολογικών εσόδων.
Διασυνδέεται με δομικούς βιομηχανικούς τομείς και σχετίζεται με μεγάλο αριθμό επαγγελμάτων.
Συνεισφέρει καθοριστικά στον εκσυγχρονισμό των υποδομών της χώρας και στην ενδυνάμωση της επενδυτικής ελκυστικότητας.
Συνδράμει, σε μεγάλο βαθμό, στην αναβάθμιση, σε όρους αειφόρου ανάπτυξης, της εγχώριας παραγωγικής και οικονομικής διαδικασίας.
Κυρίες και Κύριοι,
Είναι συνεπώς σημαντικό, να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις, όπως αναφέρει και ο τίτλος της θεματικής ενότητας, ώστε «να αναστραφεί η κρίση και να εκσυγχρονιστεί ο κλάδος των κατασκευών».
Ιδιαίτερα σήμερα που η οικονομία βρίσκεται σε χαμηλότερο σημείο και με ασθενέστερη δυναμική σε σχέση με αυτή που παρέλαβε η Κυβέρνηση τον Ιανουάριο του 2015.
Βασικές προϋποθέσεις είναι:
1η. Η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας.
Αυτά, με τη σημερινή Κυβέρνηση, αποτελούν είδος «εν ανεπαρκεία».
Ακόμη μάλιστα και αν φτάσουμε σε ότι αφορά κάποιους μακροοικονομικού δείκτες, κάποια στιγμή μέσα στο 2017, εκεί που ήμασταν το 2014, οι πολίτες θα είναι φτωχότεροι, τα νοικοκυριά θα έχουν χαμηλότερο εισόδημα, πολλές επιχειρήσεις θα έχουν βάλει «λουκέτο» ή θα έχουν «μεταναστεύσει», η «εσωτερική στάση πληρωμών» θα εξακολουθήσει να υφίσταται, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας θα έχει συρρικνωθεί.
2η. Η αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής.
Με τη σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών, συμπεριλαμβανομένου και του φόρου ακίνητης περιουσίας.
Φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας που αν και θεωρείται – παγκοσμίως – ορθή πολιτική επιλογή, εντούτοις στην περίπτωση της χώρας μας είναι υπερβολική.
Και αυτό γιατί η Ελλάδα, με τους πρόσθετους φόρους της σημερινής Κυβέρνησης, κατέχει την υψηλότερη θέση στη σχέση φορολογίας ακίνητης περιουσίας προς το ΑΕΠ.
Ενώ, σύμφωνα και με το τελευταίο βιβλίο των κ. Γιαννίτση και Ζωγραφάκη, «τα τμήματα με τα χαμηλότερα εισοδήματα έχουν δυσανάλογα μεγαλύτερο μερίδιο στην περιουσία, όμως η εισοδηματική τους κατάσταση δεν επιτρέπει μια ικανοποιητική ανταπόκριση στην πληρωμή του φόρου περιουσίας».
Στόχος συνεπώς πρέπει να είναι η πιο χαμηλή, ορθολογική, δίκαιη καισταθερή φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας.
3η. Η εξομάλυνση των αντικειμενικών αξιών και η εναρμόνισή τους με τα πραγματικά δεδομένα της τρέχουσας αγοράς.
Έτσι θα αποφεύγεται, κατά το δυνατόν, η φορολόγηση πλασματικής φορολογητέας ύλης.
4η. Η διαμόρφωση της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Περιουσίας ως κεντρικού φορέα άσκησης της κυβερνητικής πολιτικής για την ορθολογική διαχείριση και τη στοχευμένη αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.
Θα μπορούσε να μετονομαστεί σε Γενική Γραμματεία Ακίνητης Περιουσίας, με βασικούς πυλώνες αρμοδιοτήτων:
α) την καταγραφή, την προστασία και την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου,
β) την προάσπιση της διαφάνειας στη λειτουργία του νέου Υπερταμείου Αποκρατικοποιήσεων σε θέματα που σχετίζονται με την ακίνητη περιουσία,
γ) τη διαχείριση του προγράμματος στέγασης του δημόσιου τομέα,
δ) τον εκσυγχρονισμό και την απλοποίηση των διαδικασιών και του θεσμικού πλαισίου, και τέλος
δ) την παρακολούθηση και τον συντονισμό της λειτουργίας της ελληνικής αγοράς ακινήτων και των αναπτυξιακών κατασκευαστικών έργων.
5η. Ειδικά σε ότι αφορά την οργάνωση και παρακολούθηση της λειτουργίας της ελληνικής αγοράς ακινήτων, θα μπορούσαν να αξιολογηθούν και να υιοθετηθούν, μαζί με την ολοκλήρωση του Μητρώου Ακίνητης Περιουσίας και την πλήρη εφαρμογή των ψηφιακών υπηρεσιών, οι ακόλουθες προτάσεις:
Η δημιουργία δεικτών στην αγορά εμπορικών ακινήτων. Αυτό μπορεί να γίνει με την αξιοποίηση του TAXISNET, από το οποίο δύναται να αντληθούν πραγματικές μισθωτικές αξίες, και με τη συνεργασία με καταξιωμένους διεθνείς φορείς.
Η δημιουργία επιτροπής φορέων της αγοράς ακινήτων και του κλάδου των κατασκευών, με στόχο τη συνεχή διαβούλευση με τη Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας, με στόχο τη θεσμική θωράκιση της αγοράς.
Η συνεργασία με Πανεπιστήμια και ερευνητικούς φορείς για την εκπαίδευση των συμμετεχόντων στην αγορά, την ενίσχυση της εφαρμοσμένης έρευνας και τη διάχυση των αποτελεσμάτων της.
Ο συντονισμός της διαδικασίας ετήσιας αναπροσαρμογής των Αντικειμενικών Αξιών Ακινήτων.
Ο συντονισμός σε θέματα διατομεακής ευθύνης, όπως είναι ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, ζητήματα περιβαλλοντικά, χωροταξικά, ποιότητας κατασκευών, αναβάθμισης του πεπαλαιωμένου κτιριακού αποθέματος αλλά και απορρόφησης των αδιάθετων ακινήτων, σύνδεσης με σύγχρονα χρηματοδοτικά εργαλεία και ευρωπαϊκά αναπτυξιακά προγράμματα κ.α.
Με αυτές τις σκέψεις λοιπόν, θέλω να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση και να ευχηθώ κάθε επιτυχία στις εργασίες του Συνεδρίου σας.
