Συνέντευξη στην εφημερίδα “Βραδυνή” – “Η Νέα Δημοκρατία λέει όχι στο αποδεδειγμένο λάθος”

Πως κρίνετε την απόφαση των Βρυξελλών;

Κε. Μελισσόπουλε, η αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους κατέστη αναπόφευκτη.

Και αυτό ήταν σαφές μετά και τη δημοσιοποίηση από τους εταίρους της Έκθεσης βιωσιμότητας του χρέους μας.

Έκθεση που αποδεικνύει ότι τα απανωτά «σχέδια σωτηρίας» της χώρας απέτυχαν.

Και αυτό γιατί η ύφεση είναι βαθιά και χρονικά μακρά, και βαθύτερη από τις αρχικές εκτιμήσεις εξαιτίας της ασκούμενης πολιτικής.

Οι αποκρατικοποιήσεις και οι διαρθρωτικές αλλαγές, εξαιτίας της Κυβερνητικής ολιγωρίας, ασυνέπειας και ανεπάρκειας δεν υλοποιούνται, και έτσι παρά τη συνεχή αφαίμαξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται.

Η Κυβέρνηση όμως θριαμβολογεί γιατί το δημόσιο χρέος θα μειωθεί σημαντικά.

Η ηγεσία της Κυβέρνησης έχει έφεση στις θριαμβολογίες.

Οι κομπασμοί αποδεικνύονται έωλοι και ως εκ τούτου δεν αποδίδουν μεσοπρόθεσμα, ούτε επικοινωνιακά.

Θυμίζω τις αναφορές της για «ριζική και γενναία λύση στο πρόβλημα» και για «πάτο στο βαρέλι» του δημοσίου χρέους» κατά την αξιολόγηση της απόφασης της 21ης Ιουλίου.

Απόφαση για την οποία σήμερα ανακαλύπτει μειονεκτήματα.

Θυμίζω επίσης ότι μέχρι πρόσφατα απέκλειε κατηγορηματικά το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους.

Θεωρούσε ότι μία τέτοια επιλογή «θα ήταν ανεύθυνη και επικίνδυνη προσέγγιση», «τεράστιο λάθος για τη χώρα», το οποίο «θα οδηγούσε τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες στα τάρταρα», «θα στιγμάτιζε τη χώρα» και «θα έπληττε τους πολίτες, ιδίως τους πιο αδύναμους από αυτούς».

Είναι και αυτό μία ακόμη απόδειξη των οβιδιακών μεταμορφώσεων, στις οποίες πράγματι, διαχρονικά, έχει υψηλές αποδόσεις η Κυβέρνηση.

Σε ότι αφορά τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου, πράγματι, το ύψος του δημοσίου χρέους θα μειωθεί. Βέβαια όχι όσο εκτιμά ή προσδοκά η Κυβέρνηση.

Και αυτό γιατί θα υπάρξει προσαύξηση χρέους από την αναγκαία επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, την ενίσχυση των ασφαλιστικών ταμείων και τη βελτίωση της αξιοπιστίας των νέων ομολόγων με τα οποία θα ανταλλαγούν τα παλαιά.

Ενώ δεν είναι σαφές ακόμα σε ποιο βαθμό θα συμμετάσχουν εθελοντικά οι ιδιώτες, ώστε να μην υπάρξει «χρηματοδοτικό κενό».

Σε κάθε περίπτωση, το χρέος της χώρας μας εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί το 2020 στο επίπεδο του 2009. Στο ίδιο ύψος που προέβλεπε και το Μνημόνιο για το 2020, δηλαδή στο 120% του ΑΕΠ.

Μνημόνιο όμως το οποίο δεν ενσωμάτωνε άλλα 9 χρόνια σκληρής λιτότητας, δεν προέβλεπε εκποίηση μεγάλου μέρους της δημόσιας περιουσίας και δεν περιελάμβανε την αναδιάρθρωση του χρέους.

Τουλάχιστον όμως η απόφαση των Βρυξελλών, όπως ισχυρίζεται και η Κυβέρνηση, εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα του χρέους;

Καταρχήν να υπενθυμίσω ότι η Κυβέρνηση, μέχρι πολύ πρόσφατα, ακόμη και στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, υποστήριζε ότι η απόφαση της 21ης Ιουλίου διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του χρέους.

Έπεσε όμως έξω και σε αυτή την πρόβλεψη.

Εμείς εκτιμούμε ότι το ίδιο θα συμβεί και με την τελευταία απόφαση εάν δεν υπάρξει ανάκαμψη της Οικονομίας.

Και αυτό γιατί η βιωσιμότητα του χρέους απαιτεί υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης ώστε αυτοί, μαζί με το κατάλληλο μείγμα δημοσιονομικής πολιτικής, να οδηγήσουν στην επίτευξη μεγάλων και συνεχών πρωτογενών πλεονασμάτων.

Χρειάζεται συνεπώς αλλαγή πολιτικής.

Και αυτή είναι εφικτή, ειδικά όταν η υπάρχουσα αποδεικνύεται λαθεμένη και αδιέξοδη.

 Θα πείτε συνεπώς όχι και στη νέα δανειακή σύμβαση;

Θα μελετήσουμε και θα αξιολογήσουμε με υπευθυνότητα το περιεχόμενο της νέας σύμβασης.

Άλλωστε, σήμερα, πτυχές και παράμετροι της συμφωνίας δεν είναι ακόμη γνωστές και θα αποσαφηνισθούν το προσεχές δίμηνο.

Ενώ στην τελευταία επικαιροποίηση του Μνημονίου υπάρχουν και νέες προβλέψεις των εταίρων μας, που μέχρι σήμερα δεν περιλαμβάνονται σε κανένα κυβερνητικό σχέδιο, όπως είναι η πρόθεση της Κυβέρνησης να προχωρήσει σε πιο εκτεταμένες αποκρατικοποιήσεις επειδή δεν επιτυγχάνονται οι ποσοτικοί στόχοι του προγράμματος, και η βούληση των εταίρων να ανοίξει συζήτηση για τους ελάχιστους μισθούς και την εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας ώστε να μειωθεί το μισθολογικό κόστος.

Προβλέψεις που μπορεί να οδηγήσουν σε νέες, ακόμη πιο επώδυνες δεσμεύσεις, πέραν της σκληρής και αυστηρής εποπτείας της χώρας.

Η Ν.Δ. εξακολουθεί να λέει όχι στο αποδεδειγμένο λάθος και στηρίζει οτιδήποτε κρίνει σωστό για τη χώρα, και να απορρίπτει κάθε σκέψη για απώλεια εθνικής κυριαρχίας.

Άλλωστε τέτοιες σκέψεις δεν ταιριάζουν στις αρχές, στις Συνθήκες και στις δημοκρατικές παραδόσεις της Ευρώπης.

Πιστεύω σε εταιρική, ισότιμη σχέση και στη λογική της αλληλεγγύης στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι εκλογές είναι πιο κοντά σήμερα ή όχι;

Σε εκλογές οδηγούν τα πολλά, μεγάλα και αυξανόμενα αδιέξοδα της Κυβέρνησης.

Αδιέξοδα που οφείλονται τόσο στο λανθασμένο μίγμα της οικονομικής πολιτικής όσο και στην εκτελεστική αναποτελεσματικότητά της.

Η Κυβέρνηση δεν μπορεί. Η μετάθεση ευθυνών πλέον δεν πιάνει. Ο κύκλος της έχει ήδη κλείσει.

Ζητάτε εκλογές και αυτοδυναμία. Πιστεύετε ότι η εφαρμογή μιας άλλης πολιτικής είναι θέμα αριθμών εδρών;

Η μακρά εμπειρία έχει δείξει ότι τέτοιες κρίσιμες καταστάσεις τις αντιμετωπίζουν αποτελεσματικότερα Κυβερνήσεις με ισχυρή λαϊκή βάση, ρεαλιστικό και συνεκτικό σχέδιο, ισχυρή πολιτική βούληση, αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα, και ικανότητα έμπνευσης και κινητοποίησης όλων των δημιουργικών δυνάμεων του έθνους.

Η Νέα Δημοκρατία ζητεί ισχυρή και καθαρή λαϊκή εντολή.

Συνέντευξη στο περιοδικό “Informer” – “Η ακολουθούμενη συνταγή, και μάλιστα σε μεγαλύτερη δοσολογία, είναι λανθασμένη ειδικά σε συνθήκες ύφεσης”

1. Κύριε Σταϊκούρα, εκτιμάτε ότι η πίεση της Τρόικας και τα συνεχή μέτρα της Κυβέρνησης θα οδηγήσουν σε πρόωρες εκλογές;

Σε εκλογές οδηγούν τα πολλά, μεγάλα και αυξανόμενα αδιέξοδα της Κυβέρνησης.

Αδιέξοδα που οφείλονται τόσο στο λανθασμένο μίγμα της οικονομικής πολιτικής όσο και στην εκτελεστική αναποτελεσματικότητά της.

Δεν προωθούνται με τους αναγκαίους ρυθμούς ούτε η αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή και πειθαρχία ούτε κρίσιμες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

Η Κυβέρνηση δεν μπορεί. Η μετάθεση ευθυνών πλέον δεν πιάνει. Ο κύκλος της έχει ήδη κλείσει.

2. Μια κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα την κατάσταση που επικρατεί στην χώρα μας;

Η μακρά εμπειρία έχει δείξει ότι τέτοιες κρίσιμες καταστάσεις τις αντιμετωπίζουν αποτελεσματικότερα Κυβερνήσεις με ισχυρή λαϊκή βάση, ρεαλιστικό και συνεκτικό σχέδιο, ισχυρή πολιτική βούληση και ικανότητα έμπνευσης και ενεργοποίησης όλων των δημιουργικών δυνάμεων του έθνους.

Η Νέα Δημοκρατία ζητεί ισχυρή λαϊκή εντολή.

3. Ποιες είναι οι επιπτώσεις ενός «κουρέματος»;

Καταρχάς, η συζήτηση που διεξάγεται σήμερα για μεγαλύτερο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους γίνεται με απούσα την Ελληνική Κυβέρνηση.

Αποδεικνύεται έτσι ότι η πρόσφατη συμφωνία του Ιουλίου, παρά τα θετικά στοιχεία της, δεν έβαλε «πάτο στο βαρέλι».

Η αναθεώρησή της όμως απαιτεί προσοχή γιατί εμπεριέχει μεγάλους δυνητικούς κινδύνους.

Ως προς τις αντοχές του χρηματοπιστωτικού συστήματος και την αναγκαία επανακεφαλαιοποίηση τραπεζών, ασφαλιστικών ταμείων και οργανισμών ώστε να διοχευτευτεί ρευστότητα στην Οικονομία και να μην πληγούν περισσότερο οι συνταξιούχοι.

Ως προς τον εθελοντικό χαρακτήρα της συμμετοχής των ιδιωτών ώστε να μην «πυροδοτηθούν» άλλες, δυσμενέστερες, εξελίξεις.

Ως προς την κάλυψη των δανειακών αναγκών της χώρας για όσο χρονικό διάστημα, και αυτό μπορεί να μην είναι σύντομο, η χώρα είναι εκτός αγορών.

Ως προς τον οικονομικό έλεγχο της χώρας και την επιβολή βαρύτερης και παρατεταμένης λιτότητας στην Ελληνική κοινωνία. Κοινωνία που έχει φτάσει στα όρια ανοχής και αντοχής της.

4. Η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι διαπραγματεύεται αλλά συνεχώς βλέπουμε νέα μέτρα. Γιατί δεν θα γίνει το ίδιο όταν έρθει η Νέα Δημοκρατία στην Κυβέρνηση;

Είναι πλέον σαφές, ότι η Ελληνική Κυβέρνηση από την αρχή της θητείας της και συνεχώς δεν διαπραγματεύεται.

Επιπροσθέτως, εξαιτίας της αβελτηρίας, των εσφαλμένων επιλογών και των συνεχών αναδιπλώσεών της έχει χάσει και κάθε ίχνος αξιοπιστίας.

Η ακολουθούμενη «συνταγή», και μάλιστα σε μεγαλύτερη δοσολογία, που επιδιώκει αρχικά τη δημοσιονομική προσαρμογή και μεταγενέστερα την ανάκαμψη, είναι λανθασμένη, ειδικά σε συνθήκες ύφεσης.

Τη θέση αυτή υποστηρίζουν και επιφανείς νομπελίστες οικονομολόγοι. Συγκεκριμένα, ο Krugman σημειώνει ότι «η θεραπεία της αφαίμαξης σκοτώνει την Οικονομία», ο Stiglitz υπογραμμίζει ότι «τα μέτρα λιτότητας βουλιάζουν την Ελλάδα στην ύφεση» και ο Solow υποστηρίζει ότι «για να μειωθούν τα ελλείμματα, πρέπει η Οικονομία να πάρει μπροστά».

Δηλαδή ουσιαστικά εναρμονίζονται με τις θέσεις της Νέας Δημοκρατίας η οποία προτείνει δημοσιονομική προσαρμογή και πειθαρχία σε συνδυασμό με την επανεκκίνηση της Οικονομίας. Μόνο έτσι μπορούμε να μπούμε σε τροχιά βιώσιμης λύσης των προβλημάτων της Ελληνικής Οικονομίας, στο πλαίσιο πάντα της Ευρωζώνης.

Η Νέα Δημοκρατία ως Κυβέρνηση, με νωπή και ισχυρή λαϊκή εντολή, θα  επιδιώξει την επαναδιαπραγμάτευση πολιτικών που κατά την πεποίθησή της  θα οδηγήσουν αποτελεσματικότερα στους δεδομένους στόχους.

Υπέρ της είναι ότι από την αρχή διάβασε σωστά το Μνημόνιο και έκανε ορθές επισημάνσεις οι οποίες περικλείουν πτυχές των Προγραμμάτων που ήδη υλοποιούνται στην Ιρλανδία και την Πορτογαλία.

5. Οι πιέσεις που δέχεται από τους εταίρους μας ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς είναι μεγάλες για αλλαγή στάσης όσον αφορά το Μνημόνιο. Ακόμα και από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Πως θα αντιμετωπιστούν αυτές οι πιέσεις;

Αν παρακολουθήσει κανείς βήμα-βήμα την εξέλιξη των πραγμάτων διαπιστώνει ότι πολλαπλασιάζονται καθημερινά οι πολιτικοί, οικονομολόγοι και δημοσιογράφοι οι οποίοι διατυπώνουν ενστάσεις για πτυχές του μίγματος της ακολουθούμενης πολιτικής και εκφράζουν προβληματισμούς για την αποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης.

Να σας θυμίσω επίσης ότι η Τρόικα, στην Έκθεση του Ιουνίου, θεωρεί θετική τη στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για τις διαρθρωτικές αλλαγές και τις αποκρατικοποιήσεις, υιοθετεί προτάσεις της, όπως είναι ο μηχανισμός τεκμαρτής φορολόγησης για τους αυτοαπασχολούμενους, και συμφωνεί μαζί της στην αναγκαιότητα ενίσχυσης της ρευστότητας της Οικονομίας.

Είναι βέβαια γεγονός ότι υπάρχει διάσταση απόψεων στο ζήτημα της μείωσης των φόρων. Παρά το γεγονός, όπως αποδεικνύεται και από την εκτέλεση του Προϋπολογισμού, ότι οι υψηλοί φόροι, σε συνθήκες βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης, έχουν ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα στο σκέλος των εσόδων.

Σε κάθε περίπτωση, σήμερα, η Νέα Δημοκρατία δικαιώνεται τόσο για την ορθότητα της κριτικής της όσο και για το ρεαλισμό των θέσεων της.

6. Γιατί κάθε φορά που έρχεται η ώρα να πάρουμε τη δόση του δανείου, έρχονται και νέα μέτρα. Που οφείλεται η μη επίτευξη των στόχων;

Σε εσφαλμένες επιλογές και πρακτικές της ηγεσίας της Κυβέρνησης, στη λανθασμένη «θεραπευτική αγωγή» για την αντιμετώπιση των υπαρκτών «νοσημάτων» της Οικονομίας, και στην εκτέλεσή της.

Το αποτέλεσμα είναι σήμερα, μετά από 2 χρόνια διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, η κατάσταση της Ελληνικής Οικονομίας να έχει επιδεινωθεί. Οι Κυβερνητικές προβλέψεις και διαβεβαιώσεις διαρκώς διαψεύδονται και οι αποκλίσεις από τους στόχους διογκώνονται.

Αποκλίσεις που οδηγούν σε νέα, δυσβάσταχτα, κοινωνικά άδικα και οικονομικά αναποτελεσματικά μέτρα, όπως, ενδεικτικά, συμβαίνει για το 2011 όπου λαμβάνονται μέτρα 10% του ΑΕΠ για να μειωθεί το έλλειμμα, αν μειωθεί, κατά 2% του ΑΕΠ. Πρόκειται για μνημείο οικονομικής αναποτελεσματικότητας.

7. Αν έρθετε νωρίτερα στην Κυβέρνηση θα καταργήσετε το χαράτσι για τα ακίνητα που πρέπει να πληρωθεί μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ;

Ισχύουν οι θέσεις του κόμματος όπως έχουν εκφρασθεί αρμοδίως.

8. Σε λίγες μέρες θα ψηφιστεί ο Προϋπολογισμός του 2012. Για πρώτη φορά δεν θα ψηφιστεί πριν τα Χριστούγεννα και μάλιστα η Νέα Δημοκρατία συμφώνησε σε αυτό. Είναι βήμα συναίνεσης;

Πράγματι, όπως και με τη συζήτηση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου, συμφωνήσαμε, διαδικαστικά, να συζητηθεί και να ψηφιστεί ο Προϋπολογισμός νωρίτερα.

Κι αυτό δεν είναι μόνο δείγμα συναίνεσης, αλλά και υπευθυνότητας.

Εμείς πιστεύουμε ότι η σύγχρονη ελληνική κοινωνία και το πολιτικό της σύστημα, πρέπει διαρκώς, συστηματικά και ειλικρινά να συζητούν τα προβλήματα και να αναζητούν λύσεις.

Όμως αυτό θα γινόταν πιο εύκολα και αποτελεσματικά αν υπήρχε κουλτούρα συναίνεσης, συνεννόησης, συνεργασίας.

Είναι προφανές ότι αυτή δεν προκύπτει ούτε με επικοινωνιακές επικλήσεις, ούτε με παρακλήσεις στα δύσκολα, ούτε με εντολές.

Εμπεδώνεται διαχρονικά με το λόγο και τις πρακτικές σε όλα τα πεδία, και πρωτίστως το πολιτικό.

Και το ΠΑΣΟΚ έχει διαχρονικά μηδενική εισφορά σε αυτό το πεδίο.

9. Σε τι διαφέρουν οι προτάσεις και οι λύσεις που έχει η Νέα Δημοκρατία από την πολιτική που ακολουθεί η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για την έξοδο από την κρίση;

Οι δημοσιονομικοί στόχοι είναι κοινοί. Όμως διαφωνούμε με τη στρατηγική και τις συνακόλουθες πολιτικές.

Ενδεικτικά:

1ον. Η Κυβέρνηση προσπαθεί να επιτύχει δημοσιονομική προσαρμογή αγνοώντας την αναπτυξιακή διάσταση, με αποτέλεσμα να βαθαίνει η ύφεση, να διογκώνεται η ανεργία και να μην επιτυγχάνονται οι στόχοι. Εμείς υποστηρίζουμε ότι η δημοσιονομική προσαρμογή και πειθαρχία πρέπει να συμπορεύεται με την αναπτυξιακή διάσταση της οικονομικής πολιτικής.

2ον. Η Κυβέρνηση επιθυμεί να επιτύχει δημοσιονομική προσαρμογή, ισόποσα, τόσο από το σκέλος της ενίσχυσης των εσόδων όσο και από αυτό της περιστολής των δαπανών. Εμείς υποστηρίζουμε ότι η προσαρμογή είναι βιώσιμη όταν γίνεται κυρίως από το σκέλος των δαπανών, κατά τα 2/3.

Αυτή η εμμονή της Κυβέρνησης δυστυχώς θα οδηγήσει τη χώρα σε νέα δημοσιονομική εκτροπή.

10. Είστε ευχαριστημένος από την εικόνα του Κόμματός σας; Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πρωτιά μεν αλλά από την άλλη μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων δεν εμπιστεύονται ακόμα τη Νέα Δημοκρατία. Βλέπετε αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας στις επόμενες εκλογές;

Τα ευρήματα των πρόσφατων δημοσκοπήσεων δείχνουν προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας και παράλληλα αυξανόμενους ρυθμούς πτώσης του ΠΑΣΟΚ.

Έχω δε την αίσθηση, ότι η διαρκώς αποσαφηνιζόμενη στρατηγική μας, καθώς και η συγκεκριμενοποίηση θέσεων επί όλων των πεδίων αγγίζουν όλο και περισσότερους πολίτες. Και αυτό επίσης αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις.

Οφείλουμε, βέβαια, συνεχώς να καταβάλλουμε μεγαλύτερη προσπάθεια, να βελτιώνουμε και να εμπλουτίζουμε τις πολιτικές μας ώστε να ανταποκριθούμε στις επιτακτικές ανάγκες της πατρίδας και στις προσδοκίες των πολιτών.

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Πελοπόννησος της Κυριακής” – “Δύο Μεσοπρόθεσμα στη συσκευασία ενός”

1. Κύριε Σταϊκούρα, η χώρα διέρχεται μία κρίσιμη περίοδο, με σημείο αιχμής την 6η δόση. Κάνοντας την παραδοχή ότι θα την λάβουμε τον επόμενο μήνα, πιστεύετε ότι θα τεθούν νέες προϋποθέσεις για λήψη μέτρων για τις επόμενες δόσεις;

Καταρχάς, η λήψη ακόμη και της 6ης δόσης επιβάλλει νέα μέτρα, τόσο για εφέτος όσο και για το 2012.

Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι ενώ με βάση το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο προβλέπονταν η λήψη μέτρων ύψους περίπου 6 δισ. ευρώ για το 2012, με βάση το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού τα μέτρα υπερδιπλασιάζονται, και ανέρχονται πλέον στα 13,2 δισ. ευρώ. Πρόκειται ουσιαστικά για «2 Μεσοπρόθεσμα Πλαίσια στη συσκευασία ενός Προϋπολογισμού».

Η Κυβέρνηση, μάλιστα, εμμένει στην ίδια λανθασμένη «συνταγή», την οποία ενισχύει σε μεγαλύτερη δοσολογία. Αυτή η εμμονή όμως, δυστυχώς, θα οδηγήσει τη χώρα σε νέα δημοσιονομική εκτροπή. Και σε νέα μέτρα.

Κάτι το οποίο καταγράφεται και στην τελευταία Δήλωση των εταίρων, σύμφωνα με την οποία θα χρειαστούν πρόσθετα μέτρα για την περίοδο 2013-2014.

2. Ποιά είναι η εκτίμησή σας για τη Δήλωση της Τρόικας, στην οποία αναφερθήκατε προηγουμένως;

Η Δήλωση συμπυκνώνει τα αδιέξοδα της οικονομικής πολιτικής.

Αποτυπώνει την ολιγωρία, την αναβλητικότητα, την ασυνέπεια, την ανεπάρκεια της Κυβέρνησης, και αναδεικνύει τις εσφαλμένες επιλογές και τις συνεχείς αναδιπλώσεις της.

Επιβεβαιώνει ότι και το «σχέδιο σωτηρίας» που εκπονήθηκε με το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο απέτυχε.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη Δήλωση, δεν αναμένεται ανάκαμψη της Οικονομίας πριν από το 2013, δεν παρατηρείται βελτίωση της εμπιστοσύνης των επενδυτών και ενίσχυση των επενδύσεων, εντοπίζονται καθυστερήσεις και διαχειριστικές αδυναμίες στην προετοιμασία και υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών, οι δημοσιονομικοί στόχοι του 2011 δεν επιτυγχάνονται, ο στόχος των εσόδων από αποκρατικοποιήσεις δεν θα επιτευχθεί εφέτος.

Από τα παραπάνω καθίσταται σαφές ότι η ανάταξη της Οικονομίας είναι προαπαιτούμενο για να καταστεί η αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή βιώσιμη.

3. Πώς βλέπετε την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού;

Στο εννεάμηνο του έτους, τα έσοδα συνεχίζουν να καταρρέουν, οι πρωτογενείς δαπάνες διογκώνονται, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων βουλιάζει, το έλλειμμα διευρύνεται.

Οι αποκλίσεις από τους στόχους διατηρούνται, παρά τις νέες, έκτακτες εισφορές και τις μειώσεις μισθών και συντάξεων από το μήνα Σεπτέμβριο.

Στόχοι οι οποίοι, για 2η φορά αναθεωρούνται, φυσικά προς το χειρότερο, μήπως και κάποια στιγμή τελικά επιτευχθούν.

Ο κατήφορος της χώρας, δυστυχώς, δεν έχει τέλος.

Ενδεικτικά θα σας αναφέρω ότι το έλλειμμα είναι αυξημένο κατά 15,1% το εννεάμηνο του 2011 έναντι αναθεωρημένης πρόβλεψης, εντός της εβδομάδας μόλις, για αύξηση κατά 9,4%. Υπενθυμίζεται ότι η πρόβλεψη μέχρι σήμερα ήταν για μείωση κατά 3,9%!!!

Επίσης, τα καθαρά έσοδα μειώνονται κατά 4,2% έναντι νέου, για δεύτερη φορά αναθεωρημένου στόχου για αύξηση, μόλις, κατά 0,8%. Να θυμίσουμε ότι ο στόχος στο Μεσοπρόθεσμο ήταν για ετήσια αύξηση κατά 5,6% και στον Προϋπολογισμό για 8,5%.

Συνεπώς, καθίσταται σαφές ότι η Κυβερνητική πολιτική αδυνατεί να επιτύχει την αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή.

4. Ο κ. Βενιζέλος είχε πει ότι δεν θα γίνει κανένα βήμα πίσω από την συμφωνία της 21ης Ιουλίου. Πλέον όλοι ομολογούν, και η Κυβέρνηση, ότι οδεύουμε προς αναθεώρηση. Η Ελλάδα διαπραγματεύεται ή όλα γίνονται ερήμην μας; Ποιές θα είναι οι επιπτώσεις από το επερχόμενο “κούρεμα” του χρέους;

Καταρχάς, η συζήτηση που διεξάγεται σήμερα για μεγαλύτερο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, συζήτηση με απούσα την Ελληνική Κυβέρνηση, αποδεικνύει ότι η πρόσφατη συμφωνία του Ιουλίου, παρά τα θετικά στοιχεία της, δεν έβαλε «πάτο στο βαρέλι».

Το γεγονός ότι σήμερα αναπτύσσονται «δεύτερες» σκέψεις για παραμέτρους των αποφάσεων και πολλοί, οι οποίοι «πετούσαν στα σύννεφα», προσγειώνονται στην πραγματικότητα, δικαιώνει τις αρχικές, νηφάλιες εκτιμήσεις της Νέας Δημοκρατίας.

Και μόνο η Κυβέρνηση εξακολουθεί να αιθεροβατεί, αφού όπως αναφέρει και το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού 2012 «…η συμφωνία της 21ης Ιουλίου διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του χρέους».

Η αναθεώρηση όμως της απόφασης αυτής, απαιτεί προσοχή και εμπεριέχει μεγαλύτερα προβλήματα και δυνητικούς κινδύνους.

Ως προς τις αντοχές του χρηματοπιστωτικού συστήματος και την αναγκαία επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, των ασφαλιστικών ταμείων και οργανισμών ώστε, αφενός να διοχετευτεί ρευστότητα στην Οικονομία και αφετέρου να μην πληγούν περισσότερο οι συνταξιούχοι.

Ως προς τον εθελοντικό χαρακτήρα της συμμετοχής των ιδιωτών ώστε να μην «πυροδοτηθούν» άλλες, δυσμενέστερες εξελίξεις.

Ως προς την κάλυψη των δανειακών αναγκών της χώρας για όσο χρονικό διάστημα, και αυτό μπορεί να μην είναι σύντομο, η χώρα θα βρίσκεται εκτός αγορών.

Ως προς τον οικονομικό έλεγχο της χώρας και την επιβολή βαρύτερης και παρατεταμένης λιτότητας στην Ελληνική κοινωνία. Κοινωνία, που έχει φτάσει στα όρια ανοχής και αντοχής της.

5. Μας εξηγείτε την ακριβή θέση της Νέας Δημοκρατίας για την εργασιακή εφεδρεία και ποια είναι η ειδοποιός διαφορά από την κυβερνητική εφαρμογή;

Καταρχάς, η πρότασή μας για την εργασιακή εφεδρεία θα πρέπει να αξιολογηθεί από κοινού µε τη θέση μας για «πάγωμα» των προσλήψεων στο Δημόσιο για τρία χρόνια.

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα µε την πρότασή μας, οι υπάλληλοι του Δημοσίου μπορεί να μειωθούν συνολικά κατά 90.000 την 1η χρονιά εφαρμογής, και κατά 230.000 σε βάθος πενταετίας.

Αντιθέτως, με την πρόταση της Κυβέρνησης, το προσωπικό του Δημοσίου μειώνεται κατά 55.000 την 1η χρονιά και κατά 145.000 σε βάθος πενταετίας.

Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας μπορεί να επιτύχει μείωση του ελλείμματος κατά 850 εκατ. ευρώ την 1η χρονιά εφαρμογής και κατά 4 δισ. ευρώ την 5η χρονιά.

Σύμφωνα µε την Κυβερνητική πρόταση, το έλλειμμα προβλέπεται να μειωθεί κατά 614 εκατ. ευρώ την 1η χρονιά και κατά 3 δισ. ευρώ την 5η χρονιά.

Το θετικό της πρότασής μας έγκειται στο γεγονός ότι ο υπάλληλος που θα υπαχθεί σε καθεστώς εφεδρείας θα παίρνει τις βασικές του αποδοχές και δεν θα απολυθεί, ενώ σύμφωνα με το σχέδιο της Κυβέρνησης ο υπάλληλος θα παίρνει το 60% των βασικών του αποδοχών και στη συνέχεια απολύεται.

Η πρόταση της Νέα Δημοκρατίας, επομένως, μειώνει καθοριστικά το έλλειμμα, χωρίς να προκαλεί έντονα κοινωνικά προβλήματα, ενώ η Κυβερνητική πρόταση προκαλεί κοινωνικές «εκρήξεις», αφού λειτουργεί ως προοίμιο απολύσεων, ενώ μειώνει το έλλειμμα πολύ λιγότερο.

Επιπρόσθετα, η πρότασή μας συνυπολογίζει, σε αντίθεση με το σχέδιο της Κυβέρνησης, τις επιπτώσεις που θα προκύψουν από τις απώλειες των ασφαλιστικών εισφορών και τη διόγκωση της ανεργίας. Δηλαδή, τα Ασφαλιστικά Ταμεία δεν χάνουν τις εισφορές όπως θα γινόταν σε περίπτωση απολύσεων και το Δημόσιο δεν επιβαρύνεται με τα επιδόματα ανεργίας που θα κατέβαλλε στην περίπτωση αυτή.

Το αποτέλεσμα είναι η Οικονομία να βγαίνει κερδισμένη αφού ο μισθός που παίρνουν όσοι υπάγονται σε καθεστώς εφεδρείας περνά στην αγορά μέσω της κατανάλωσης, από την οποία και το Δημόσιο έχει έσοδα λόγω φόρων κ.λπ.

Κι όλα αυτά, χωρίς να λαμβάνουμε υπ’ όψιν πόσο θα έχει επιβαρυνθεί η Οικονομία από την ύφεση, που θα έχει εντωμεταξύ βαθύνει, αλλά και από τις δυσμενείς πολλαπλασιαστικές συνέπειες στον ιδιωτικό τομέα λόγω της πρόσθετης ανεργίας, που θα έχει δημιουργηθεί εξαιτίας των λουκέτων στην αγορά από τη μείωση της κατανάλωσης.

6. Υπήρξε τις προηγούμενες ημέρες σύγχυση σχετικά με το πώς η Νέα Δημοκρατία θα αντιμετωπίσει, εφόσον γίνει Κυβέρνηση, το θέμα των εφέδρων του Δημοσίου. Ποιά είναι η θέση σας;

Ισχύουν οι θέσεις του Κόμματος όπως έχουν εκφρασθεί δημοσίως.

7. Η ΝΔ μιλά για επαναδιαπραγμάτευση των όρων του Μνημονίου. Σε ποιά σημεία πιστεύετε οτι αυτό είναι εφικτό; Από τις συνομιλίες σας με την Τρόικα, αφήνονται περιθώρια;

Από το Μάιο του 2010, έχει καταστεί πλέον σαφές ότι η Ελληνική Κυβέρνηση δεν διαπραγματεύεται.

Και ήδη, λόγω των εσφαλμένων επιλογών της, των συνεχών αναδιπλώσεων και της αβελτηρίας της, έχει χάσει και κάθε ίχνος αξιοπιστίας.

Εμείς δεν πιστεύουμε ότι η επαναδιαπραγμάτευση είναι εύκολη υπόθεση. Το αντίθετο μάλιστα. Πιστεύουμε, όμως, ότι είναι ρεαλιστική.

Η Νέα Δημοκρατία ως Κυβέρνηση, με νωπή και ισχυρή λαϊκή εντολή, θα την επιδιώξει.

Προς αυτή την κατεύθυνση, καταρχάς συνηγορεί το γεγονός ότι, από τη θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αποτιμήσαμε ορθά το περιεχόμενο και αξιολογήσαμε τις δυσμενείς επιπτώσεις του Μνημονίου. Έχουμε, συνεπώς, αντίληψη της κατάστασης της Οικονομίας, όταν άλλοι θριαμβολογούσαν.

Επιπρόσθετα, καταθέσαμε μία ρεαλιστική πρόταση, η οποία περικλείει πτυχές των Προγραμμάτων που ήδη υλοποιούνται με επιτυχία σε άλλες χώρες (Ιρλανδία και Πορτογαλία).

Ενώ, πιστεύουμε και υποστηρίζουμε πολιτικές επιλογές όπως είναι οι αποκρατικοποιήσεις, η υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, η μείωση της σπατάλης στο Δημόσιο. Άλλωστε, επί τελευταίας διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας πραγματοποιήθηκαν αποκρατικοποιήσεις ύψους 7,5 δισ. ευρώ. Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, ψηφίσαμε πρόσφατα στον Εφαρμοστικό Νόμο του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, όλες τις διατάξεις που σχετίζονται με τη μείωση των δαπανών.

Να σας θυμίσω, επίσης, ότι η Τρόικα, στην Έκθεση του Ιουνίου, θεωρεί θετική τη στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για τις διαρθρωτικές αλλαγές και τις αποκρατικοποιήσεις, υιοθετεί προτάσεις της, όπως είναι ο μηχανισμός τεκμαρτής φορολόγησης για τους αυτοαπασχολούμενους, και συμφωνεί μαζί της στην αναγκαιότητα ενίσχυσης της ρευστότητας της Οικονομίας μέσω της εξόφλησης του «εσωτερικού χρέους» του Κράτους.

Σε κάθε περίπτωση, σήμερα, η Νέα Δημοκρατία δικαιώνεται τόσο για την ορθότητα της κριτικής της όσο και για το ρεαλισμό των θέσεων της.

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Ισοτιμία” – “Η χώρα, παρά τις πρωτόγνωρες θυσίες των πολιτών της, αποτελεί ένα «καλό παράδειγμα» αποτυχημένης δημοσιονομικής πολιτικής”

1. Η Standard & Poors, προχώρησε στην υποβάθμιση κατά μία μονάδα της πιστοληπτικής ικανότητας των ΗΠΑ από ΑΑΑ σε ΑΑ+. Τι σημαίνει αυτό για την Ευρώπη;

Η Ευρώπη έχει τα δικά της μεγάλα, ανοικτά και σύνθετα οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα.

Σίγουρα η υποβάθμιση θα επηρεάσει τις Ευρωπαϊκές αγορές, ενισχύοντας την υπάρχουσα αβεβαιότητα.

Πιο πολύ όμως θα επηρεάσει τις Ευρωπαϊκές οικονομίες η αυξημένη πιθανότητα μιας νέας ύφεσης στις ΗΠΑ.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, η υποβάθμιση και η παραδοχή από τον οίκο αξιολόγησης της έστω και περιορισμένης αστοχίας στις εκτιμήσεις της, αναδεικνύουν την αναγκαιότητα άμεσης δημιουργίας ενός επαρκούς ρυθμιστικού, εποπτικού και ελεγκτικού πλαισίου λειτουργίας αυτών των οίκων.

Λειτουργία που χαρακτηρίζεται από έλλειψη ανταγωνισμού, απουσία μεθοδολογικών κανόνων και κυρίως σύγκρουση συμφερόντων.

2. Η συγκεκριμένη υποβάθμιση προσέδωσε μια παγκόσμια διάσταση στην κρίση χρέους της Ευρωζώνης. Μήπως τελικά έχει έλθει η ώρα για να υπάρξει μια περισσότερο συλλογική ενεργοποίηση της Ευρώπης;

Είναι γεγονός ότι, όλο αυτό το χρονικό διάστημα, η Ευρώπη αντιμετώπισε την κρίση χρέους στους κόλπους της διστακτικά, συμβιβαστικά, με ημίμετρα, επιδεικνύοντας αργά αντανακλαστικά.

Πράγματι, θεωρώ ότι ήρθε η ώρα, έστω και καθυστερημένα, να υπάρξει μια συνολική, συνεκτική και πειστική λύση.

Ήρθε η ώρα της έκδοσης ευρωομολόγου ώστε να αυξηθεί το βάθος της ευρωπαϊκής αγοράς ομολόγων και να μειωθεί το κόστος δανεισμού σε κράτη με δημοσιονομικά προβλήματα.

Πάντως, σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν δεν γίνει αυτό άμεσα, επιβάλλεται η ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης (EFSF), ώστε αυτός να καταστεί αξιόπιστος από τις αγορές.

Διότι, με την αναγκαία ευελιξία που του προσέδωσαν οι πρόσφατες Ευρωπαϊκές αποφάσεις, ο Μηχανισμός πλησιάζει στα χρηματοδοτικά όριά του.

Όρια που «τεστάρονται» στην περίπτωση χωρών, όπως είναι η Ιταλία και η Ισπανία.

3. Οι τελευταίες οικονομικές εξελίξεις ανέδειξαν το γενικότερο αναπτυξιακό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ευρώπη η οποία δείχνει να παραμένει πιστή στο δόγμα του Μάαστριχτ. Ποιο το σχόλιό σας;

Δεν χωράει αμφιβολία ότι η δημοσιονομική εξυγίανση είναι αναγκαία συνθήκη για την ενίσχυση του μεσοπρόθεσμου δυνητικού ρυθμού ανάπτυξης.

Δεν είναι όμως και ικανή.

Γιατί αυτό που επίσης χρειάζεται είναι η άμεση συγκρότηση ενός σχεδίου και η ανάληψη δράσεων για τη διαμόρφωση ενός νέου οικονομικού προτύπου.

Προτύπου που θα στοχεύει, επί της ουσίας, στην επίτευξη της διατηρήσιμης ανάπτυξης, στην ενίσχυση της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.

Προς αυτή την κατεύθυνση, έγκαιρα, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, κ. Σαμαράς, κατέθεσε ένα ρεαλιστικό σχέδιο για την Επανεκκίνηση της Ελληνικής Οικονομίας.

Γιατί όπως τόνισε, πρόσφατα, και ο Νομπελίστας, κ. Solow, για να μειωθούν τα ελλείμματα πρέπει η Οικονομία να πάρει μπροστά…

4. Αποτελεί σύμπτωση το γεγονός ότι όλες οι προβληματικές οικονομίες της Ευρώπης βρίσκονται όλες στον Νότο;

Είναι γεγονός ότι οι χώρες αυτές εμφανίζουν μεγάλες μακροοικονομικές ανισορροπίες.

Συνιστούν συνεπώς αδύναμους κρίκους για τις αγορές.

Ιδίως η Ελλάδα, λόγω των χρόνιων «νοσημάτων» της Οικονομίας της αλλά και της ακολουθούμενης σήμερα αναποτελεσματικής «θεραπευτικής αγωγής».

Η Ευρώπη όμως βρίσκεται αντιμέτωπη με μία «συστημική» κρίση χρέους που επεκτείνεται στην καρδιά της, αναδεικνύοντας τις δομικές ανισορροπίες και ατέλειές της, οι οποίες και απειλούν τη βιωσιμότητα του κοινού νομίσματος.

5. Κατά την εκτίμησή σας, ποσό θα διαρκέσει αυτή η κρίση, στην Ευρώπη αλλά και στη χώρα μας;

Ασφαλείς και ακριβείς εκτιμήσεις δεν μπορούν να γίνουν, αφού η κρίση είναι μεγάλη, βαθιά και πολυδιάστατη.

Σε κάθε περίπτωση απαιτείται ψυχραιμία, διορατικότητα, αποφασιστικότητα, γρήγορα αντανακλαστικά, ενίσχυση της συνεργασίας και του συντονισμού σε Ευρωπαϊκό, αλλά και σε διεθνές, επίπεδο ανάμεσα στις Κυβερνήσεις, στις κεντρικές τράπεζες και στις ρυθμιστικές αρχές.

Σε ότι αφορά τη χώρα μας, αυτή σήμερα βρίσκεται σε δυσχερέστερη θέση απ’ ότι ήταν πριν από ορισμένους μήνες.

Το δημοσιονομικό έλλειμμα παραμένει σε υψηλά, διψήφια, ποσοστά, το δημόσιο χρέος έχει εκτιναχθεί σε μη βιώσιμα επίπεδα, η πραγματική οικονομία είναι βυθισμένη στην ανεργία και στην ύφεση.

6. Η  παγκόσμια οικονομική ύφεση θα έχει επιπτώσεις στην χώρα μας;

Προφανώς, αν προκύψει, όπως αρκετοί προβλέπουν, θα έχει.

Στην ένταση και την έκταση της εγχώριας ύφεσης, και μεταξύ άλλων, στις εξαγωγές και στον τουρισμό.

Όμως, τουλάχιστον σήμερα, οι χώρες της ευρωζώνης παρουσιάζουν, έστω και αναιμικούς, θετικούς ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης.

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της ευρωζώνης που βρίσκεται σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση και η οποία εκτιμάται περίπου στο 4% για φέτος και πάνω από 10% σωρευτικά την τελευταία τριετία.

Ύφεση η οποία απορροφά από τη μία μεριά την αποτελεσματικότητα των μέτρων λιτότητας (ο φαύλος κύκλος ελλείμματος – ύφεσης) και οδηγεί από την άλλη μεριά την Οικονομία στην «παγίδα χρέους».

7. Εκτιμάται ότι θα επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι για εφέτος;

Όπως φαίνεται από την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού για το 1ο επτάμηνο του έτους, ακόμη και μετά την αναθεώρηση των επιμέρους στόχων λόγω αδυναμίας επίτευξής τους και παρά τις λογιστικές αλχημείες με τη μετάθεση πληρωμών από τον Ιούλιο στον Αύγουστο, η χώρα βρίσκεται σε δημοσιονομικό εκτροχιασμό.

Τα έσοδα συνεχίζουν να καταρρέουν, οι πρωτογενείς δαπάνες παρουσιάζουν διευρυνόμενη υπέρβαση έναντι των στόχων, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων βουλιάζει και προβλέπεται πλέον ακόμη πιο μειωμένο, το «εσωτερικό χρέος» διογκώνεται, το έλλειμμα παραμένει σημαντικά υψηλότερο από πέρυσι.

Η χώρα, παρά τις πρωτόγνωρες θυσίες των πολιτών της, αποτελεί ένα «καλό παράδειγμα» αποτυχημένης δημοσιονομικής πολιτικής.

Και όμως, η Κυβέρνηση συνεχίζει, μέσα και από το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο, να υιοθετεί την ίδια αποτυχημένη «συνταγή», αυξάνοντας μάλιστα και τη δοσολογία της.

Τα νέα μέτρα μπορεί να βελτιώσουν την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού, δεν θα έχουν όμως το προσδοκώμενο δημοσιονομικό αποτέλεσμα.

Και αυτό γιατί έχουν ήδη αποδειχθεί όχι μόνο κοινωνικά άδικα αλλά και οικονομικά αναποτελεσματικά.

8. Ενδέχεται συνεπώς να έχουμε και νέα επώδυνα μέτρα;

Φυσικά.

Καταρχήν, το ενδεχόμενο νέων μέτρων δεν το έχει αποκλείσει ούτε ο Υπουργός Οικονομικών.

Άλλωστε αυτό αποτελεί προσφιλή επαναλαμβανόμενη πρακτική της Κυβέρνησης.

Όπως είναι και η τακτική των επαναλαμβανόμενων περαιώσεων και της διόγκωσης των ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Ληξιπρόθεσμες οφειλές, που επιβαρύνουν την, ήδη, συρρικνωμένη ρευστότητα του ιδιωτικού τομέα, «διογκώνουν» τα λουκέτα στην αγορά και «τιμωρούν» την επιχειρηματικότητα.

9. Γιατί οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, είτε οι συντηρητικοί είτε οι σοσιαλιστές, αγνοούν τις προτάσεις σας;

Δεν τις αγνοούν…

Αν παρακολουθήσει κανείς τις εξελίξεις θα διαπιστώσει ότι αυξάνονται συνεχώς οι πολιτικοί, από διαφορετικά ιδεολογικά στρατόπεδα, οι οποίοι αποδέχονται την ορθότητα των θέσεων της Νέας Δημοκρατίας.

Αρκετές μάλιστα από αυτές είναι πλέον αποδεκτές και από τους εταίρους μας.

Η Τρόικα, στην τελευταία της Έκθεση, θεωρεί θετική τη στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ως προς τις διαρθρωτικές αλλαγές και τις αποκρατικοποιήσεις, υιοθετεί προτάσεις της όπως είναι η εργασιακή εφεδρεία και ο μηχανισμός τεκμαρτής φορολόγησης για τους αυτοαπασχολούμενους, και συμφωνεί μαζί της στην αναγκαιότητα ενίσχυσης της ρευστότητας της Οικονομίας.

Είναι γεγονός ότι υπάρχει, σε μικρότερο βέβαια βαθμό σήμερα, διάσταση απόψεων στο ζήτημα της μείωσης των φόρων.

Και σε αυτό το πεδίο όμως θεωρώ ότι θα δικαιωθούν οι θέσεις της Νέας Δημοκρατίας.

Όπως έγινε πρόσφατα και με την πρότασή της για την άντληση 50 δισ. ευρώ από την αξιοποίηση της κρατικής περιουσίας και την προώθηση ώριμων αποκρατικοποιήσεων.

10. Η τελευταία απόφαση των Βρυξελλών διασφαλίζει την χώρα μας;

Όχι δεν την διασφαλίζει.

Προσφέρει βέβαια ανακούφιση με τη βελτίωση των όρων δανεισμού.

Όμως, η συμμετοχή των ιδιωτών στο ρίσκο των κρατικών ομολόγων, και με τις ασάφειες που υπάρχουν, κατέστησε αναπόφευκτη την τοποθέτηση της χώρας σε καθεστώς «επιλεκτικής» ή «περιορισμένης» χρεοκοπίας. Χωρίς να γνωρίζουμε τη διάρκειά της αφού δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο σε χώρα της ευρωζώνης και με αβέβαιες συνέπειες ιδιαίτερα εάν η αναδιάρθρωση του χρέους δεν αντιμετωπισθεί ως επαρκής από τις αγορές.

Ενώ ενισχύεται και το κόστος για τους φορολογούμενους: η χώρα μας θα χρειαστεί να δανειστεί επιπλέον πόρους προκειμένου να βελτιώσει την αξιοπιστία των νέων ομολόγων που θα δώσει στον ιδιωτικό τομέα [credit enhancement].

Επίσης, οι αποφάσεις δεν καθιστούν το χρέος βιώσιμο αφού μεγάλο μέρος του προβλήματος απλώς μετατίθεται για το μέλλον.

Ενώ, η νέα δανειακή σύμβαση προϋποθέτει την υπογραφή ενός νέου Μνημονίου, το οποίο θα συνοδεύεται, πιθανόν, από πρόσθετα μέτρα και «εμπράγματες εγγυήσεις», και σίγουρα, αφού το καθεστώς δημοσιονομικής επιτήρησης παρατείνεται, από ασφυκτικό και συνεχή διεθνή οικονομικό έλεγχο.

11. Η αγορά σήμερα αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα ρευστότητας καθώς οι τράπεζες έχουν σταματήσει τη χορήγηση δανείων, όπως στο παρελθόν. Στο οικονομικό πλάνο σας προβλέπεται η ενίσχυση των τραπεζών.

Σήμερα, οι ελληνικές τράπεζες βρίσκονται αντιμέτωπες με μεγάλες προκλήσεις.

Προκλήσεις που απορρέουν από τις αβεβαιότητες του εγχώριου και διεθνούς οικονομικού περιβάλλοντος, από την επιβράδυνση του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης, από τη συρρίκνωση του ρυθμού πιστωτικής επέκτασης, από την επιδείνωση της χρηματοοικονομικής κατάστασης επιχειρήσεων και νοικοκυριών, από τον περιορισμό της πρόσβασης στις πηγές χρηματοδότησης, από τη συνεχιζόμενη φυγή των καταθέσεων.

Και όλες αυτές εν αναμονή της αποτίμησης των ζημιών που θα υποστούν από τη συμμετοχή τους στην αναδιάρθρωση του χρέους και του ελέγχου στα χαρτοφυλάκιά τους από ξένη εταιρεία.

Αυτή η εικόνα επιτάσσει την ανάγκη συνετής και διορατικής διαχείρισης της κατάστασης τόσο από την Πολιτεία όσο και τα πιστωτικά ιδρύματα.

Πολιτεία η οποία οφείλει να λαμβάνει πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της ροής των πιστώσεων στην αγορά και την αναθέρμανση της οικονομίας.

Στο πλαίσιο αυτό η Νέα Δημοκρατία πρότεινε την από κοινού δέσμευση των τραπεζών να προσφέρουν, στο εξής, στην πραγματική Οικονομία, ένα μέρος από τις εγγυήσεις που λαμβάνουν.

Και η ΕΚΤ, όπως έχει ήδη ζητήσει ο κ. Σαμαράς από τον κ. Τρισέ, να παρατείνει τα έκτακτα μέτρα ενίσχυσης της ρευστότητας των τραπεζών, πέρα από το 2011, για όλο το 2012.

12. Μέσα σε αυτό το οικονομικό πεδίο, ο κ. Σαμαράς αρνείται να στηρίξει την Κυβέρνηση. Θα συνεχίσετε αυτή την τακτική;

Η Νέα Δημοκρατία, όλο αυτό το χρονικό διάστημα, παρά τη διαφωνία με τις επιλογές και τους χειρισμούς της Κυβέρνησης, αλλά και την αναποτελεσματικότητα της εφαρμοζόμενης πολιτικής τήρησε στάση δημιουργικής ευθύνης.

Δεν ασκεί «δομική αντιπολίτευση».

Δεν λέει «όχι σε όλα», όπως μονότονα έκανε ως Αντιπολίτευση το ΠΑΣΟΚ.

Στήριξε, στηρίζει και θα στηρίξει, στοχευμένα, ότι θεωρεί ωφέλιμο για τη χώρα.

Συναίνεση όμως στο αποδεδειγμένο λάθος δεν μπορούμε και δεν πρέπει να δώσουμε.

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Κεφάλαιο” – “Προσοχή στις γκρίζες ζώνες της Συμφωνίας Κορυφής”

Αντιμετωπίσατε με συγκρατημένη αισιοδοξία τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής. Δεν σας ικανοποίησε η εξέλιξη ή φοβάστε “γκρίζες περιοχές” που παραμένουν άγνωστες; 

Κα. Μάνη, προσεγγίσαμε τις αποφάσεις μακριά από ακραίες και μη ρεαλιστικές λογικές καταστροφολογίας ή θριαμβολογίας.

Τις αποτιμήσαμε με υπευθυνότητα και ψυχραιμία.

Και αναδείξαμε τόσο τα στοιχεία βραχύβιας ανακούφισης που αυτές περικλύουν ως προς την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας και τη βελτίωση του κόστους εξυπηρέτησης του χρέους, όσο, όμως, και τις «γκρίζες περιοχές» που αυτές περιέχουν.

Το γεγονός ότι σήμερα αναπτύσσονται «δεύτερες» σκέψεις για παραμέτρους των αποφάσεων και πολλοί που “πετούσαν στα σύννεφα” προσγειώνονται στην πραγματικότητα δικαιώνει τις αρχικές, νηφάλιες, εκτιμήσεις της Νέας Δημοκρατίας.

Ποιές μπορεί να είναι αυτές οι “γκρίζες περιοχές”;

Κωδικοποιημένα:

1ον. Οι ασάφειες των αποφάσεων (π.χ. διάρκεια αποπληρωμής υπάρχοντος δανείου, ύψος κεφαλαίων και χρόνος ενεργοποίησης Μηχανισμού Στήριξης, αβεβαιότητα συμμετοχής του ΔΝΤ κ.ά.).

2ον. Οι παραδοχές της συμφωνίας, οι οποίες εάν δεν είναι ρεαλιστικές θα δημιουργήσουν χρηματοδοτικό κενό (π.χ. ποσοστό συμμετοχής ιδιωτών, ύψος προεξοφλητικού επιτοκίου).

3ον. Η πρόβλεψη για επιβολή «εμπράγματων εγγυήσεων» για το νέο δανεισμό.

4ον. Το ότι η νέα δανειακή σύμβαση προϋποθέτει την υπογραφή ενός νέου Μνημονίου, το οποίο θα συνοδεύεται, πιθανόν, από πρόσθετα μέτρα, και σίγουρα, αφού το καθεστώς δημοσιονομικής επιτήρησης παρατείνεται, από ασφυκτικό και συνεχή διεθνή οικονομικό έλεγχο.

5ον. Το ότι η συμφωνία, λόγω της συμμετοχής των ιδιωτών στο ρίσκο των κρατικών ομολόγων, κατέστησε αναπόφευκτη την τοποθέτηση της χώρας σε καθεστώς «επιλεκτικής» ή «περιορισμένης» χρεοκοπίας.

Χωρίς να γνωρίζουμε τη διάρκειά της αφού δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο σε χώρα της ευρωζώνης, με αβέβαιες συνέπειες ιδιαίτερα εάν η αναδιάρθρωση του χρέους δεν αντιμετωπισθεί ως επαρκής από τις αγορές και χωρίς να μπορούμε να εκτιμήσουμε την αντίδραση των αγορών σε άλλες χώρες της ευρωζώνης.

Γιατί όμως είστε αντίθετοι στη συμμετοχή των ιδιωτών;

Γιατί η δυνητική ωφέλεια από τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στη μείωση του χρέους (εκτιμάται, σε παρούσες αξίες, στα 13,5 δισ. ευρώ), μπορεί να αποδειχθεί πολύ μικρότερη από το κόστος που αναλαμβάνουμε.

Σας θυμίζω ότι η Νέα Δημοκρατία είχε εκφράσει, από τη Σύνοδο Κορυφής του Μαρτίου, επιφυλάξεις για τη συμμετοχή των ιδιωτών γιατί εκτιμάτο ότι κάτι τέτοιο θα αύξανε το κόστος δανεισμού για αρκετές χώρες δημιουργώντας προβλήματα, αντί για σταθεροποίηση.

Και θα ενίσχυε τον κίνδυνο μετάδοσης της κρίσης.

Η μεταγενέστερη διόγκωση των spreads, τόσο στις ευάλωτες χώρες, όσο και σε χώρες όπως είναι η Ιταλία και η Ισπανία, δικαιώνει τις εκτιμήσεις μας.

Παράλληλα, ενισχύεται το κόστος για τους φορολογούμενους: η χώρα μας θα χρειαστεί να δανειστεί επιπλέον πόρους προκειμένου να βελτιώσει την αξιοπιστία των νέων ομολόγων που θα δώσει στον ιδιωτικό τομέα [credit enhancement] (εκτιμώμενο κόστος ίσο με 35 δισ. ευρώ μέχρι το 2014).

Και «κολλάει» και τη «ρετσινιά» της «επιλεκτικής» χρεοκοπίας για πολύ μικρό «κούρεμα».

Ενώ τέλος, δεν είναι τυχαίο ότι η συμμετοχή των ιδιωτών προβλέπεται μόνο για την Ελλάδα.

Αν ήταν κάτι καλό θα το επιζητούσαν και άλλες χώρες που έχουν προσφύγει στο Μηχανισμό Στήριξης.

Και δεν θα υποστήριζαν όλοι οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, όπως ο κ. Μπαρόζο προχθές, με ιδιαίτερη έμφαση, ότι κάτι τέτοιο δεν αποτελεί τον κλασσικό τρόπο διαχείρισης της κρίσης στην ευρωζώνη (“…would not be a standard feature of the euro area’s crisis management”, 3 Αυγούστου).

Βρήκαμε τελικά τον πάτο στο βαρέλι του χρέους με τις Ευρωπαϊκές αποφάσεις;

Όχι, οι αποφάσεις δεν καθιστούν το χρέος βιώσιμο αφού, εκτός των άλλων, μεγάλο μέρος του προβλήματος απλώς μετατίθεται για το μέλλον.

Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και εάν υλοποιηθεί το Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο, το χρέος, μετά και την Ευρωπαϊκή συμφωνία, αναμένεται να επανέλθει περίπου στα επίπεδα του 2010.

Και αυτό γιατί η ακολουθούμενη πολιτική βαθαίνει την ύφεση και διογκώνει τα ελλείμματα.

Γι’ αυτό, σύμφωνα και με το πρώτο Δημοσιονομικό Δελτίο του νεοσύστατου Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, “η δυναμική του χρέους παραμένει ανεξέλεγκτη”.

Το ζητούμενο συνεπώς σήμερα είναι να εντείνουμε τις προσπάθειες για δημοσιονομική προσαρμογή και βιώσιμη ανάπτυξη, προσανατολισμένοι στην άμεση Επανεκκίνηση της Οικονομίας.

Ώστε να πάψει η χώρα να είναι το “καλό παράδειγμα” αποτυχημένης δημοσιονομικής πολιτικής.

Και ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας να είναι ισοδύναμος ή μεγαλύτερος από τα επιτόκια που καταβάλλει η χώρα για να αποπληρώσει το δημόσιο χρέος της.

Και να βρούμε επιτέλους τον πάτο στο βαρέλι του χρέους…

Το λεγόμενο νέο “Σχέδιο Μάρσαλ” θα δώσει πραγματική ανάσα στην ελληνική Οικονομία και στην αγορά;

Κα. Μάνη, για ποιό “Σχέδιο Μάρσαλ” μιλάτε;

Ας σταματήσει επιτέλους η Κυβέρνηση να καλλιεργεί μύθους.

Τέτοιο σχέδιο δεν υπάρχει.

Νέα ή πρόσθετη χρηματοδότηση δεν προβλέπεται.

Αυτό που αποφασίστηκε, μέσα από τον περιορισμό της εθνικής συμμετοχής στα συγχρηματοδοτούμενα Ευρωπαϊκά έργα, είναι η ταχύτερη απορρόφηση των κοινοτικών πόρων που λιμνάζουν εξαιτίας της Κυβερνητικής αβελτηρίας και αδυναμίας.

Με την υλοποίηση βέβαια λιγότερων έργων.

Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για μία θετική πρωτοβουλία που θα έπρεπε να είχε ληφθεί νωρίτερα, από τις αρχές του 2010, όταν και το πρότεινε η Νέα Δημοκρατία.

Σήμερα όμως αυτή η πρωτοβουλία είναι ανεπαρκής.

Γιατί η χώρα, εξαιτίας της ασκούμενης πολιτικής, έχει βυθιστεί σε βαθύτερη και παρατεταμένη ύφεση και διαρκώς διογκούμενη ανεργία.

Και δεν σώζεται με «ασπιρίνες», αλλά με δραστική αλλαγή της οικονομικής πολιτικής.

Και ποιός θα υλοποιήσει το εν λόγω σχέδιο;

Απ’ ότι φαίνεται άλλη μία “ευρω-δύναμη κρούσης” (Task Force).

Που η δράση της όμως δεν θα περιορίζεται στο εν λόγω σχέδιο.

Θα επεκτείνεται, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις, και στην υλοποίηση των μέτρων που προβλέπονται στο Μνημόνιο και στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο.

Άλλη μία “σκιώδης” [ή μη] Κυβέρνηση προστίθεται στη χώρα…

Με τόσες «ευρω-δυνάμεις κρούσης» μιλάμε για περιορισμό ή εξαφάνιση της εθνικής κυριαρχίας;

Αυτό είναι κάτι που αναμένεται να διευκρινιστεί και σε κάθε περίπτωση θα κριθεί στην πράξη.

Δηλώσεις όμως όπως αυτές του Υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας δεν άφηνουν κανένα περιθώριο αμφιβολίας για τον δραστικό, τουλάχιστον, περιορισμό της εθνικής μας κυριαρχίας.

Επιβεβαιώνουν την απομόνωση της χώρας και αναδεικνύουν τη διαπραγματευτική ανυπαρξία της Κυβέρνησης.

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Τύπος της Κυριακής” – “Πέντε γκρίζες ζώνες στην απόφαση τωνΒρυξελλών”

Γιατί αργήσατε ως Κόμμα να αξιολογήσετε την πρόσφατη Ευρωπαϊκή απόφαση;

Διότι θα έπρεπε να την αποτιμήσουμε ψύχραιμα, έχοντας στην κατοχή μας όσο γίνεται περισσότερα από τα δεδομένα της συμφωνίας, πτυχές της οποίας παραμένουν «γκρίζες».

Το γεγονός πάντως ότι σήμερα αναπτύσσονται «δεύτερες» σκέψεις για παραμέτρους της απόφασης, δικαιώνει τις αρχικές εκτιμήσεις της Νέας Δημοκρατίας.

Εκτιμήσεις οι οποίες διατυπώθηκαν μακριά από ακραίες και μη ρεαλιστικές λογικές καταστροφολογίας ή θριαμβολογίας.

Πώς κρίνετε συνεπώς αυτή την απόφαση;

Η Ευρώπη φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι βρίσκεται αντιμέτωπη με μία «συστημική» κρίση χρέους που απειλεί την ίδια τη βιωσιμότητα του κοινού νομίσματος.

Μία κρίση στην οποία η Ελλάδα, λόγω των χρόνιων «νοσημάτων» της Οικονομίας της αλλά και της ακολουθούμενης σήμερα αναποτελεσματικής «θεραπευτικής αγωγής», καθίσταται ο αδύναμος κρίκος.

Αναγκάστηκε συνεπώς η Ευρώπη, αν και καθυστερημένα, έστω και συμβιβαστικά, να προβεί σε διορθωτικές κινήσεις.

Να βελτιώσει τους όρους δανεισμού, να ενισχύει τη ρευστότητα και τη φερεγγυότητα πιστωτικών οργανισμών και ασφαλιστικών ταμείων, να διευρύνει την ευελιξία του Μηχανισμού Στήριξης, να κινητοποιήσει λιμνάζοντες κοινοτικούς πόρους.

Πρόκειται για θετικά βήματα που παρέχουν ανακούφιση στη χώρα μας.

Όμως η πλήρης και ρεαλιστική αποτίμηση της απόφασης απαιτεί να κάνουμε τις εξής παρατηρήσεις:

1η. Η συμφωνία περικλείει πλήθος ασαφειών (π.χ. διάρκεια αποπληρωμής υπάρχοντος δανείου, ύψος κεφαλαίων και ενεργοποίηση Μηχανισμού Στήριξης κ.α.), εδράζεται σε προβλέψεις που θα αξιολογηθούν στην πράξη (π.χ. ποσοστό συμμετοχής ιδιωτών) και ενσωματώνει αρκετές αοριστίες (π.χ. ως προς τους αναπτυξιακούς πόρους και τις δράσεις).

2η. Η απόφαση προβλέπει, μη αποδεκτές από εμάς, «εμπράγματες εγγυήσεις» για νέο δανεισμό.

3η. Η νέα δανειακή σύμβαση προϋποθέτει την υπογραφή ενός νέου Μνημονίου, το οποίο θα συνοδεύεται, πιθανόν, από πρόσθετα μέτρα, και σίγουρα, αφού το καθεστώς δημοσιονομικής επιτήρησης παρατείνεται, από ασφυκτικό και συνεχή διεθνή οικονομικό έλεγχο.

4η. Η συμφωνία, λόγω της συμμετοχής των ιδιωτών στο ρίσκο των κρατικών ομολόγων, κατέστησε αναπόφευκτη την τοποθέτηση της χώρας σε καθεστώς «επιλεκτικής» ή «περιορισμένης» χρεοκοπίας, χωρίς να γνωρίζουμε τη διάρκειά της αφού δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο σε χώρα της ευρωζώνης, με αβέβαιες συνέπειες ιδιαίτερα εάν η αναδιάρθρωση του χρέους δεν αντιμετωπισθεί ως επαρκής από τις αγορές και χωρίς να μπορούμε να εκτιμήσουμε την αντίδραση των αγορών σε άλλες χώρες της Περιφέρειας.

Με λίγα λόγια, η δυνητική ωφέλεια από τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στη μείωση του χρέους (εκτιμάται, σε παρούσες αξίες, στα 13,5 δισ. ευρώ), μπορεί να αποδειχθεί πολύ μικρότερη από το κόστος που αναλαμβάνουμε.

5η. Η απόφαση δεν καθιστά το χρέος βιώσιμο, αφού, εκτός των άλλων, μεγάλο μέρος του προβλήματος απλώς μετατίθεται για το μέλλον.

Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και εάν υλοποιηθεί το Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο, το χρέος, μετά και την Ευρωπαϊκή συμφωνία, αναμένεται να επανέλθει περίπου στα επίπεδα του 2010.

Και αυτό γιατί η ακολουθούμενη πολιτική βαθαίνει την ύφεση και διογκώνει τα ελλείμματα.

Το ζητούμενο συνεπώς σήμερα είναι να εντείνουμε τις προσπάθειες για δημοσιονομική προσαρμογή και βιώσιμη ανάπτυξη, προσανατολισμένοι στην άμεση Επανεκκίνηση της Οικονομίας.

Γιατί αλλιώς δεν θα βρούμε τον πάτο στο βαρέλι του χρέους…

Μετά την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος και του Εφαρμοστικού Νόμου, ποια εκτιμάτε ότι θα είναι η πορεία της Ελληνικής Οικονομίας;

Η Νέα Δημοκρατία πιστεύει ότι αυτά δεν συνθέτουν ένα συνεκτικό σχέδιο εξόδου από την κρίση, αφού με τις πολιτικές που προβλέπονται δεν προσεγγίζονται οι δημοσιονομικοί στόχοι, επιτείνεται η κοινωνική αδικία και η βύθιση της Οικονομίας.

Η εκτέλεση του Προϋπολογισμού το επιβεβαιώνει.

Τα έσοδα καταρρέουν, οι πρωτογενείς δαπάνες διογκώνονται, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων βουλιάζει, το έλλειμμα εκτοξεύεται.

Ενδεικτικά, το έλλειμμα είναι αυξημένο κατά 28% το πρώτο εξάμηνο του 2011, έναντι ετήσιας πρόβλεψης για μείωση κατά 4%.

Συνεπώς, η ακολουθούμενη «συνταγή», και μάλιστα σε μεγαλύτερη δοσολογία, ειδικά σε συνθήκες ύφεσης δεν οδηγεί σε λύση του προβλήματος.

Πιστεύετε ότι υπάρχει το ενδεχόμενο για ένα ακόμα «πακέτο μέτρων» το φθινόπωρο, όταν και αναμένεται να κριθεί η εκταμίευση της 6ης δόσης του δανείου προς την Ελλάδα; 

Καταρχήν, το ενδεχόμενο νέων μέτρων δεν το έχει αποκλείσει ούτε ο Υπουργός Οικονομικών. Άλλωστε αυτό αποτελεί προσφιλή επαναλαμβανόμενη πρακτική της Κυβέρνησης.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η εφετινή χρονιά. Αρχικά το «Μνημόνιο» προέβλεπε μέτρα ύψους 9 δισ. ευρώ για το 2011. Σήμερα, εξαιτίας των εσφαλμένων επιλογών και πρακτικών της Κυβέρνησης και της λανθασμένης οικονομικής πολιτικής, απαιτούνται, για την επίτευξη των ίδιων δημοσιονομικών στόχων, υπερδιπλάσια μέτρα, ύψους 21 δισ. ευρώ.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η Κυβέρνηση να βυθίζεται όλο και βαθύτερα στην αναξιοπιστία της, με συνέπεια την έκδηλη αδυναμία της να «πιλοτάρει» με στιβαρότητα το εθνικό «σκάφος».

Όμως η οικονομική σας πρόταση δεν γίνεται αποδεκτή στους Ευρωπαϊκούς κόλπους…

Δεν θα συμφωνήσω μαζί σας.

Αν παρακολουθήσει κανείς τις εξελίξεις θα διαπιστώσει ότι αυξάνονται συνεχώς οι πολιτικοί, οικονομολόγοι και δημοσιογράφοι οι οποίοι αποδέχονται την ορθότητα των θέσεων της Νέας Δημοκρατίας.

Αρκετές μάλιστα εξ αυτών γίνονται αποδεκτές και από τους εταίρους μας.

Η Τρόικα, στην τελευταία της Έκθεση, θεωρεί θετική τη στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για τις διαρθρωτικές αλλαγές και τις αποκρατικοποιήσεις, υιοθετεί προτάσεις της, όπως είναι η εργασιακή εφεδρεία και ο μηχανισμός τεκμαρτής φορολόγησης για τους αυτοαπασχολούμενους, και συμφωνεί μαζί της στην αναγκαιότητα ενίσχυσης της ρευστότητας της Οικονομίας μέσω της εξόφλησης του «εσωτερικού χρέους» του Κράτους.

Είναι βέβαια γεγονός ότι υπάρχει διάσταση απόψεων στο ζήτημα της μείωσης των φόρων.

Παρά το γεγονός, όπως αποδεικνύεται και από την εκτέλεση του Προϋπολογισμού, ότι οι υψηλοί φόροι, σε συνθήκες βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης, έχουν ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα στο σκέλος των εσόδων.

Σε κάθε περίπτωση, σήμερα, η Νέα Δημοκρατία δικαιώνεται τόσο για την ορθότητα της κριτικής της όσο και για το ρεαλισμό των θέσεων της.

Ενδεικτικά θυμίζω ότι πριν 1,5 χρόνο προτείναμε την αποδέσμευση ευρωπαϊκών πόρων μέσω της μεταφοράς της εθνικής συμμετοχής στο τέλος της προγραμματικής περιόδου.

Σήμερα, με καθυστέρηση, και υπό συνθήκες βαθύτερης ύφεσης, η πρόταση υιοθετείται.

Επίσης, πριν 1 χρόνο προτείναμε την άντληση 50 δισ. ευρώ από την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και την προώθηση ώριμων αποκρατικοποιήσεων.

Σήμερα, με καθυστέρηση, και υπό χειρότερες συνθήκες στις αγορές, η πρόταση υιοθετείται.

Γιατί χάσαμε άραγε τόσο χρόνο; Ιδεολογικές αγκυλώσεις, εσωτερικές τριβές, ευρωπαϊκές παλινωδίες, αβελτηρία ή ανικανότητα; Ή όλα μαζί;

Και κάτι τελευταίο: Έχετε τελικά θέση στο πρόβλημα που προέκυψε με την απελευθέρωση των ΤΑΧΙ;

Η Νέα Δημοκρατία θεωρεί ότι η ανεξέλεγκτη απελευθέρωση των ΤΑΧΙ θα επιφέρει σημαντικά περιβαλλοντικά και κυκλοφοριακά προβλήματα, θα διαμορφώσει συνθήκες «συγκέντρωσης» της αγοράς και θα οδηγήσει σε οικονομικό αδιέξοδο τους αυτοκινητιστές, παλαιούς και νέους.

Σχετικές μελέτες του ΕΜΠ, του ΟΟΣΑ και της Διεθνούς Ένωσης Αστικών Συγκοινωνιών επιβεβαιώνουν αυτές τις εκτιμήσεις.

Η Αξιωματική Αντιπολίτευση στηρίζει όμως την απελευθέρωση των ΤΑΧΙ στη βάση συγκεκριμένων κανόνων. Με την επιβολή πληθυσμιακών κριτηριών όπως ισχύουν σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την ενσωμάτωση τοπικών κριτηρίων για τα περιφερειακά ΤΑΞΙ, με τη θεσμοθέτηση νέου κανονισμού λειτουργίας για την αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών, με τη διαμόρφωση οικονομικών προϋποθέσεων για την αγοραπωλησία των αδειών.

Σε κάθε περίπτωση, οι διαρθρωτικές αλλαγές δεν μπορούν να προχωρήσουν με συνοπτικές διαδικασίες, με ισοπεδωτικές λογικές, με ερασιτεχνικούς αυταρχισμούς.

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Το Παρασκήνιο” – “Έρχονται πιο σκληρά μέτρα”

Πώς κρίνετε τις τρεις υποβαθμίσεις της Ελληνικής Οικονομίας μετά τις ανακοινώσεις της Συνόδου Κορυφής; Ήταν αναμενόμενες όπως αναφέρει η Κυβέρνηση ή χειρότερες από τις κυβερνητικές προβλέψεις;

Ήταν πράγματι αναμενόμενες.

Και αυτό λόγω της συμμετοχής των ιδιωτών στο ρίσκο των κρατικών ομολόγων.

Σας θυμίζω ότι η Νέα Δημοκρατία είχε εκφράσει, από τη Σύνοδο Κορυφής του Μαρτίου, επιφυλάξεις για τη συμμετοχή των ιδιωτών γιατί εκτιμάτο ότι κάτι τέτοιο θα αύξανε το κόστος δανεισμού για αρκετές χώρες, όπως είναι η Ελλάδα, δημιουργώντας προβλήματα, αντί για σταθεροποίηση. Η μεταγενέστερη διόγκωση των spreads δικαίωσε τις εκτιμήσεις μας.

Όμως, επιπλέον, η συμμετοχή των ιδιωτών κατέστησε αναπόφευκτη την τοποθέτηση της χώρας σε καθεστώς «επιλεκτικής» ή «περιορισμένης» χρεοκοπίας, χωρίς να γνωρίζουμε τη διάρκειά της αφού δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο σε χώρα της ευρωζώνης, με αβέβαιες συνέπειες ιδιαίτερα εάν η αναδιάρθρωση του χρέους δεν αντιμετωπισθεί ως επαρκής από τις αγορές και χωρίς να μπορούμε να εκτιμήσουμε την αντίδραση των αγορών σε άλλες χώρες της Περιφέρειας.

Ενώ εξακολουθούν να υπάρχουν φωνές, κυρίως στους κόλπους της ΕΚΤ, παρά την κάλυψη ρευστότητας και φερεγγυότητας που η Ευρωπαϊκή απόφαση παρέχει στις τράπεζες και στα ασφαλιστικά ταμεία, που υποστηρίζουν ότι το κόστος για τους φορολογούμενους θα αυξηθεί αφού θα πρέπει να «σωθούν» ταυτόχρονα Οικονομία, πιστωτικά ιδρύματα και ασφαλιστικοί φορείς.

Τέλος, δεν είναι τυχαίο ότι η συμμετοχή των ιδιωτών προβλέπεται μόνο για την Ελλάδα. Αν ήταν κάτι καλό θα το επιζητούσαν και άλλες χώρες που έχουν προσφύγει στο Μηχανισμό Στήριξης.

Συμπερασματικά, η δυνητική ωφέλεια από τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στη μείωση του χρέους (εκτιμάται, σε παρούσες αξίες, στα 13,5 δισ. ευρώ), μπορεί να αποδειχθεί πολύ μικρότερη από το κόστος που αναλαμβάνουμε.

Καθιστά η Ευρωπαϊκή απόφαση το χρέος βιώσιμο;

Όχι, η απόφαση, παρά την ανακούφιση που προσφέρει και τη μικρή μείωση του χρέους που επιφέρει, δεν καθιστά το χρέος βιώσιμο, αφού, εκτός των άλλων, μεγάλο μέρος του προβλήματος απλώς μετατίθεται για το μέλλον.

Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και εάν υλοποιηθεί το Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο, το χρέος, μετά και την Ευρωπαϊκή συμφωνία, αναμένεται να επανέλθει περίπου στα επίπεδα του 2010.

Και αυτό γιατί η ακολουθούμενη πολιτική βαθαίνει την ύφεση και διογκώνει τα ελλείμματα.

Το ζητούμενο συνεπώς σήμερα είναι να εντείνουμε τις προσπάθειες για δημοσιονομική προσαρμογή και βιώσιμη ανάπτυξη, προσανατολισμένοι στην άμεση Επανεκκίνηση της Οικονομίας.

Γιατί αλλιώς δεν θα βρούμε τον πάτο στο βαρέλι του χρέους…

Ποια θα είναι η αντίδραση της Νέας Δημοκρατίας στο ενδεχόμενο που η Κυβέρνηση πιέσει για ευρύτατη πλειοψηφία, ως προς την ψήφιση του νέου δανείου;

Η Νέα Δημοκρατία, όλο αυτό το χρονικό διάστημα, παρά τη διαφωνία με τις επιλογές και τους χειρισμούς της Κυβέρνησης, αλλά και την αναποτελεσματικότητα της εφαρμοζόμενης πολιτικής τήρησε στάση δημιουργικής ευθύνης.

Δεν ασκεί «δομική αντιπολίτευση».

Δεν λέει «όχι σε όλα», όπως μονότονα έκανε ως Αντιπολίτευση το ΠΑΣΟΚ.

Στήριξε, στηρίζει και θα στηρίξει, στοχευμένα, ότι θεωρεί ωφέλιμο για τη χώρα.

Το ίδιο θα πράξει και με τη νέα δανειακή σύμβαση εάν η Κυβέρνηση αλλάξει ουσιαστικά την κατεύθυνση της πολιτικής της, προσανατολισμένη στην Επανεκκίνηση της Οικονομίας.

Σε διαφορετική περίπτωση συναίνεση στο αποδεδειγμένο λάθος δεν θα δώσουμε.

Και αφού μιλάμε για συναίνεση, να τονίσω ότι αυτή δεν προκύπτει ούτε με επικοινωνιακές επικλήσεις, ούτε με παρακλήσεις στα δύσκολα, ούτε με εντολές, ούτε με εκβιαστικά διλλήματα, ούτε με κακομεταχείριση του Συντάγματος.

Εμπεδώνεται διαχρονικά με το λόγο και τις πρακτικές σε όλα τα πεδία, και πρωτίστως το πολιτικό.

Η διαχρονική εισφορά του ΠΑΣΟΚ στη δημιουργία τέτοιας κουλτούρας είναι μηδενική.

Πόσο εφικτό, στην παρούσα συγκυρία, είναι να αναστραφεί το δυσμενές  κλίμα της πορείας εκτέλεσης του Προϋπολογισμού, όπως καταγράφεται στο πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους; Η Κυβέρνηση καλλιεργεί προσδοκίες ότι  θα καταφέρει να  βελτιώσει τα αποτελέσματα. Εσείς τι  υποστηρίζετε;

Κε. Γιαννακόπουλε, πράγματι, η πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού καταδεικνύει την αποτυχία της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής και επιβεβαιώνει το δημοσιονομικό εκτροχιασμό της χώρας.

Τα έσοδα καταρρέουν, οι πρωτογενείς δαπάνες διογκώνονται, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων βουλιάζει, το έλλειμμα διευρύνεται.

Ενδεικτικά, τα καθαρά έσοδα μειώνονται κατά 8,3% το πρώτο εξάμηνο του έτους, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 8,5%.

Ενώ το έλλειμμα είναι αυξημένο κατά 27,5%, έναντι πρόβλεψης για μείωση κατά 3,9%.

Τι άλλο θέλει κανείς για να καταλάβει ότι όλη αυτή η «θεραπευτική αγωγή» πρέπει να αλλάξει, να αλλάξει αμέσως και να αλλάξει δραστικά;

Και όμως, η Κυβέρνηση συνεχίζει, μέσα και από το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο, να υιοθετεί την ίδια αποτυχημένη «συνταγή», αυξάνοντας μάλιστα και τη δοσολογία της.

Αποδεικνύεται έτσι ότι έχει πάρει «διαζύγιο» με το χρόνο και την πραγματικότητα.

Γιατί τα νέα μέτρα μπορεί να βελτιώσουν την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού, δεν θα έχουν όμως το προσδοκώμενο δημοσιονομικό αποτέλεσμα.

Και αυτό γιατί αυτά τα μέτρα, έχουν ήδη αποδειχθεί, πέρα από κοινωνικά άδικα και οικονομικά αναποτελεσματικά.

Γι’ αυτό και η Κυβέρνηση προχωρά και σε νέες χαριστικές ρυθμίσεις, όπως είναι η μία ακόμη περαίωση, αλλά και σε λογιστικές αλχημείες, όπως είναι η πρόσφατη απόφαση για τη μετάθεση πληρωμών των τελευταίων ημερών του Ιουλίου στις πρώτες ημέρες του Αυγούστου ώστε να βελτιωθεί «πλασματικά» η δημοσιονομική «εικόνα» του τρέχοντος μήνα.

Πόσο πραγματικό είναι το σενάριο της πάταξης της φοροδιαφυγής από τη στιγμή που οι ελεγκτικοί μηχανισμοί έχουν πλήρως αποδιαρθρωθεί;   Πώς θα μπορούσε να τα καταφέρει διαφορετικά το κόμμα σας στο θέμα αυτό; 

Πράγματι, η εικόνα των ελεγκτικών μηχανισμών δεν είναι ικανοποιητική.

Όμως, η φοροδιαφυγή δεν οφείλεται μόνο σ’ αυτή τη διαπίστωση, αλλά και στην ακολουθούμενη οικονομική πολιτική.

Για παράδειγμα, η μετάταξη του ΦΠΑ στο χώρο της εστίασης από το 13% στο 23%, αναμένεται, σύμφωνα και με Έκθεση του ΙΟΒΕ, να μειώσει τη ζήτηση και να αυξήσει τη φοροδιαφυγή.

Για τους λόγους αυτούς, παρά τις προσδοκίες του Μνημονίου, η φοροδιαφυγή αυξάνεται.

Σύμφωνα με Έκθεση της Alpha Bank, οι απώλειες εσόδων από την αύξηση της φοροδιαφυγής στον ΦΠΑ το 2010 ανέρχονται στο 1,1 δισ. ευρώ περίπου και οι απώλειες εσόδων από την αύξηση της φοροδιαφυγής στο φόρο εισοδήματος το 2010 υπερβαίνουν τα 1 δισ. ευρώ.

Αποτελεί συνεπώς ζήτημα άμεσης προτεραιότητας να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα της φοροδιαφυγής.

Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας εδράζεται σε τέσσερις αρχές:

Μειωμένους φορολογικούς συντελεστές ώστε να μειωθούν τα κίνητρα για φοροδιαφυγή.

Απλούστερο φορολογικό σύστημα ώστε να μειωθούν τα περιθώρια φοροδιαφυγής («κλείσιμο παραθύρων»).

Αυστηροποίηση των ποινών για φοροφυγάδες ώστε να αυξηθεί το κόστος της φοροδιαφυγής.

Και περιορισμός της επαφής φορολογούμενου-φορολογικής αρχής ώστε να μειωθούν οι δυνατότητες φοροδιαφυγής.

Με δύο βασικές καινοτομίες:

Για τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, δυνατότητα να επιλέγουν, αν θα φορολογούνται με τεκμαρτό τρόπο ή όπως σήμερα. Ο τεκμαρτός υπολογισμός του φόρου για τους μικρομεσαίους θα γίνεται απρόσωπα, με βάση τις γενικές τάσεις του κλάδου και της περιοχής.

Και «εξωτερική βοήθεια» στην υποβολή των φορολογικών δηλώσεων μέσω τρίτων, δηλαδή μέσω ελεγκτικών εταιριών ή λογιστικών γραφείων, που θα είναι κι αυτά υπεύθυνα για την ακρίβεια των στοιχείων που υποβάλλονται.

Η Νέα Δημοκρατία απεκάλυψε την Τρίτη ότι στο τελικό κείμενο συμπερασμάτων υπάρχει σαφής αναφορά για εμπράγματες εγγυήσεις την οποία η Κυβέρνηση ερμήνευσε διαφορετικά για προφανείς πολιτικούς λόγους. Τι είδους εγγυήσεις θα είναι αυτές και με ποιους όρους εκτιμάτε ότι θα ληφθούν; 

Αυτό είναι κάτι που αναμένεται να διευκρινιστεί.

Σε κάθε περίπτωση, «εμπράγματες εγγυήσεις» για νέο δανεισμό δεν είναι αποδεκτές από εμάς.

Βέβαια κάτι τέτοιο ίσχυε μέχρι πρόσφατα και για την Κυβέρνηση…

Δηλώσεις όμως όπως αυτές του Υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας περί επιστροφής μέρους της εθνική κυριαρχίας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι ενδεικτικές του κλίματος που διαμορφώνεται στην Ευρώπη, της απομόνωσης της χώρας μας και της διαπραγματευτικής ανυπαρξίας της Κυβέρνησης.

Μπορείτε να κάνετε μια πρόβλεψη για το τι θα γίνει στο επόμενο διάστημα αν η Κυβέρνηση πέσει έξω στους νέους στόχους που έχει θέσει; Θεωρείτε ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει την πολιτική νομιμοποίηση για να συνεχίσει την επιβολή νέων μέτρων;

Η απάντηση είναι απλή: θα προστεθούν νέα μέτρα.

Ενδεχόμενο που δεν το έχει αποκλείσει ούτε ο Υπουργός Οικονομικών.

Άλλωστε αυτό αποτελεί προσφιλή επαναλαμβανόμενη πρακτική της Κυβέρνησης.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η εφετινή χρονιά.

Αρχικά το «Μνημόνιο» προέβλεπε μέτρα ύψους 9 δισ. ευρώ για το 2011. Σήμερα, εξαιτίας των εσφαλμένων επιλογών και πρακτικών της Κυβέρνησης και της λανθασμένης οικονομικής πολιτικής, απαιτούνται, για την επίτευξη των ίδιων δημοσιονομικών στόχων, υπερδιπλάσια μέτρα, ύψους 21 δισ. ευρώ.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η Κυβέρνηση να βυθίζεται όλο και βαθύτερα στην αναξιοπιστία της, με συνέπεια την έκδηλη αδυναμία της να «πιλοτάρει» με στιβαρότητα το εθνικό «σκάφος».

Οι εκλογές σε τέτοιες συνθήκες αποτελούν πάντα τη δημοκρατική διέξοδο.

Ο Υπουργός Περιβάλλοντος υιοθέτησε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων. Αρκεί αυτό ώστε να ξεκινήσει και πάλι η οικοδομική δραστηριότητα ή ο νόμος αυτός θα έχει εισπρακτικό χαρακτήρα; 

Είναι γεγονός ότι η Κυβέρνηση έχει μετακινηθεί από τη λογική της πρόσκαιρης τακτοποίησης σ’ αυτή της νομιμοποίησης των αυθαιρέτων, σύμφωνα και με την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας.

Πρόταση που είχε ως στόχο, εξαιρώντας όσα αυθαίρετα κτίσματα είναι μέσα σε αρχαιολογικούς χώρους, πάνω στον αιγιαλό και επικίνδυνα για το περιβάλλον και απαγορεύοντας «δια ροπάλου» τη δημιουργία μιας νέας γενιάς αυθαιρέτων, την παραχώρηση κανονικών τίτλων ιδιοκτησίας με αντίτιμο ανάλογο με την περιοχή.

Το αποτέλεσμα θα είναι να «κλείσουμε» τη μεγαλύτερη εκκρεμότητα των τελευταίων δεκαετιών και να ενισχύσουμε τα δημόσια έσοδα.

Σίγουρα όμως η οικοδομή δεν θα τονωθεί από τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία.

Θα ενισχυθεί με την πραγματοποίηση αλλαγών στη φορολόγηση του πλέγματος της ακίνητης περιουσίας και με τη λήψη μέτρων ελάχιστου δημοσιονομικού κόστους, όπως είναι η επιδότηση στεγαστικών δανείων για 10 χρόνια.

Στο ζήτημα των αποκρατικοποιήσεων, η Νέα Δημοκρατία έχει δηλώσει ότι τάσσεται υπέρ. Τι χρειάζεται για να προχωρήσουν οι αποκρατικοποιήσεις και έως ποιο βαθμό δεν συνιστούν «ξεπούλημα» της δημόσιας περιουσίας;

Πράγματι η Νέα Δημοκρατία, έγκαιρα για δημοσιονομικούς και αναπτυξιακούς λόγους, υποστήριξε την αναγκαιότητα για αποκρατικοποιήσεις και αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Σήμερα, η Κυβέρνηση, με μεγάλη καθυστέρηση, «σέρνεται» πίσω από στόχους, χρονοδιαγράμματα και δανειακούς όρους που, με δεδομένη την πολιτική των 22 μηνών, προκαλούν ερωτηματικά.

Προκαλούν ανησυχία ως προς τις διαδικασίες, τις αποτιμήσεις, το χρόνο που απαιτείται για να διασφαλισθούν τα συμφέροντα του Δημοσίου και να εξασφαλισθεί η διαφάνεια.

Γι’ αυτό και η Νέα Δημοκρατία συμμετέχει στο Ταμείο Αξιοποίησης της Περιουσίας του Δημοσίου, ώστε να συνδράμει στην άσκηση του αναγκαίου δημοκρατικού ελέγχου.

Βιώσατε και εσείς τις αντιδράσεις της «πλατείας» και των αγανακτισμένων, που διαφωνούν με τα νέα μέτρα, όπως και τα επεισόδια που σημειώθηκαν πριν από δύο βδομάδες στο κέντρο της Αθήνας. Εκτιμάτε ότι υπάρχει κίνδυνος η κατάσταση να γενικευθεί το επόμενο διάστημα; Πώς σχολιάζετε τις επιθέσεις που δέχονται βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος;

Το ειρηνικό κίνημα των «αγανακτισμένων» δεν φαίνεται να έχει ιδεολογικό πρόσημο και πολιτικό κέντρο υποκίνησης.

Προέκυψε από τους πολίτες ως αντίδραση για τις διαμορφούμενες δυσμενείς συνθήκες ζωής και την αδυναμία να δοθούν λύσεις αποκόλλησης από το τέλμα.

Βέβαια, διαπιστώνεται «ασύντακτη ή συντεταγμένη» εκτροπή στις πρακτικές από «γνωστές ή άγνωστες» ομάδες με προφανή σκοπιμότητα.

Η Νέα Δημοκρατία καταδικάζει με κατηγορηματικό και σαφή τρόπο την ασυδοσία, την ανομία, την τυφλή βία.

Στο περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί το τελευταίο που χρειάζεται είναι η διολίσθηση της κοινωνίας σε τυφλές, σκληρές εσωτερικές συγκρούσεις.

Η έξοδος από την κρίση πρέπει να γίνει συντεταγμένα, με όρους δημοκρατικής νομιμότητας.

Η ευθύνη για αυτή την πορεία επιμερίζεται, με διαφορετικό βεβαίως συντελεστή βαρύτητας, σε όλους μας.

Συνέντευξη στην ιστοσελίδα “Εν Γαρδικίω” – “Απαιτούνται συνολικές, ολοκληρωμένες και συνεκτικές πρωτοβουλίες ώστε να τονωθεί η βιώσιμη ανάπτυξη και να ενισχυθεί η απασχόληση στα ορεινά χωριά”

1. Κύριε Σταϊκούρα, σας ευχαριστούμε που δεχτήκατε να απαντήσετε στις ερωτήσεις μας. Και πρώτα απ’ όλα θα θέλαμε να μας πείτε για τη σχέση σας με τη Φθιώτιδα.

Εγώ σας ευχαριστώ θερμά για την ευγενική πρόσκλησή σας.

Η Φθιώτιδα είναι ο τόπος καταγωγής μου, τον οποίω τιμώ διαχρονικά και αγαπώ υπερβολικά.

Μεγάλο μέρος των παιδικών μου χρόνων το πέρασα στο Γοργοπόταμο, χωριό του πατέρα μου, και στον Άγιο Κωνσταντίνο, όπου και έχει «ρίζες» η μητέρα μου.

Παιδικά χρόνια για τα οποία διατηρώ τις καλύτερες αναμνήσεις τόσο από τα μέρη όσο και από τους ανθρώπους, τους συμπατριώτες μας.

Η ενασχόληση όμως με την πολιτική ήταν καταλυτική.

Μου έδωσε την ευκαιρία και τη δυνατότητα να είμαι ακόμη πιο κοντά στον τόπο μου, να απολαμβάνω κάθε γωνιά της Φθιώτιδας, και να γνωρίσω υπέροχους ανθρώπους.

2. Μηχανολόγος Μηχανικός από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων και Διδακτορικό στην Χρηματοοικονομική και Τραπεζική από Βρετανικά Πανεπιστήμια. Τι σας οδήγησε από Μηχανολόγο σε ειδικό περί τα χρηματοοικονομικά;

Πράγματι, στο χώρο των σπουδών μου, σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, εντός και εκτός Ελλάδας, συνδύασα δύο διαφορετικά γνωστικά αντικείμενα.

Επέλεξα την κατεύθυνση του Μηχανικού Παραγωγής στο Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του ΕΜΠ, με διπλωματική εργασία στο χώρο της επιχειρησιακής έρευνας.

Οι μεταπτυχιακές μου σπουδές στο Imperial College ήταν στην κατεύθυνση της διοίκησης επιχειρήσεων (ΜΒΑ), με διπλωματική εργασία στον τραπεζικό τομέα.

Και η διδακτορική μου διατριβή στο City University ήταν στη χρηματοοικονομική και τραπεζική.

Όπως βλέπετε η μετάβαση δεν ήταν απότομη.

Και σε κάθε περίπτωση ο συνδυασμός δεν είναι και πρωτόγνωρος.

Πολλοί, Έλληνες και μη, επιστήμονες συνδυάζουν αυτά τα δύο γνωστικά αντικείμενα, με συνδετικό κρίκο τη γνώση των μαθηματικών.

3. Καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο και ξαφνικά Βουλευτής Φθιώτιδας. Μια σίγουρη ακαδημαϊκή καριέρα πως την μεταβάλατε σε μια επισφαλή πορεία στη πολιτική;

Για δύο λόγους.

Πρώτον, διότι δεν υπάρχει μεταβολή του κινήτρου.

Κίνητρο το οποίο, είτε αφορά την ανάμειξη στην πολιτική είτε τη σταδιοδρομία στον πανεπιστημιακό χώρο, παραμένει η πρόθεσή μου να είμαι δημιουργικός και χρήσιμος στους συνανθρώπους μου, την κοινωνία, την πατρίδα.

Και δεύτερον διότι από τα πρώτα μου βήματα έχω και συνεχίζω να πατώ το ένα πόδι μου στη γνώση και το άλλο στην πολιτική.

Πολιτική με την οποία δραστηριοποιούμαι τα τελευταία 20 χρόνια μέσω της ενεργούς συμμετοχής μου στα όργανα του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας και άλλων κοινωνικών και επιστημονικών οργανώσεων.

Το ενδιαφέρον μου, συνεπώς, για τις δημόσιες υποθέσεις δεν είναι ούτε όψιμο, ούτε ευκαιριακό, και σαφώς δεν είναι παροδικό.

Από εκεί και πέρα οι πολίτες της Φθιώτιδας κρίνουν και θα κρίνουν την πορεία μου στην πολιτική…

4. Δύσκολοι και απαιτητικοί οι ψηφοφόροι της Φθιώτιδας;

Οι ψηφοφόροι δικαιούνται να είναι απαιτητικοί από τον πολιτικό που έχουν στηρίξει.

Διότι προσδοκούν από αυτόν να είναι κοντά τους, στα συλλογικά και ατομικά προβλήματα που καθημερινά, με όλο και μεγαλύτερη ένταση και σε όλο και μεγαλύτερη έκταση, αντιμετωπίζουν.

Με αυτό το σκεπτικό θεωρώ οι συμπατριώτες μου με τίμησαν με την ψήφο τους σε δύο μέχρι σήμερα εκλογικές αναμετρήσεις.

Και σε αυτή τη βάση θεωρώ ότι έχει αναπτυχθεί μεταξύ μας μία σχέση εμπιστοσύνης, ειλικρίνειας και αμοιβαίας κατανόησης.

Αυτή τη σχέση θα προσπαθήσω να διαφυλάξω.

Με την άμεση, προσωπική επαφή.

5. Έχετε επισκεφτεί το Γαρδίκι και ποια είναι η εντύπωσή σας γι’ αυτό;

Είναι δύσκολο για έναν πολιτικό να μην έχει επισκεφτεί, κυρίως στο πλαίσιο προγραμματισμένων περιοδειών του, τα μέρη του Νομού του.

Στην περίπτωσή σας όμως, το Γαρδίκι το έχω επισκεφτεί όχι μόνο στο πλαίσιο περιοδειών, αλλά και ιδιωτικά.

Και αυτό διότι διαθέτω πολλούς και καλούς φίλους από τα μέρη σας, που δραστηριοποιούνται επαγγελματικά και στην Αθήνα.

Σε κάθε περίπτωση το Γαρδίκι ξεχωρίζει αναμφισβήτητα για το υπέροχο και επιβλητικό φυσικό του κάλλος.

Για τα πλούσια δάση βελανιδιάς, ελάτης, καστανιάς και οξυάς που διαμορφώνουν ένα υπέροχο τοπίο και καθιστούν το Γαρδίκι ένα από τα ομορφότερα ορεινά χωριά του Νομού μας.

6. Σ’ ένα ορεινό χωριό σαν το Γαρδίκι, τι θα προτείνατε για την ανάπτυξη και την απασχόληση;

Απαιτούνται συνολικές, ολοκληρωμένες και συνεκτικές πρωτοβουλίες από πάνω προς τα κάτω, από την Κυβέρνηση προς την Περιφέρεια και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ώστε να τονωθεί η βιώσιμη ανάπτυξη και να ενισχυθεί η απασχόληση στα ορεινά χωριά. Αυτές όμως οι πολιτικές, μέχρι σήμερα, απουσιάζουν. Και θα πρέπει να αναζητηθούν και να υλοποιηθούν.

Θα μπορούσαν όμως να αναληφθούν και ειδικές δράσεις για μεμονωμένες περιοχές, όπως είναι το Γαρδίκι.

Για παράδειγμα, ο αγροτουρισμός θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο ανάπτυξης του ορεινού όγκου, διατηρώντας το χαρακτήρα της υπαίθρου και αναδεικνύοντας τη μοναδικότητα της περιοχής.

Στην ίδια κατεύθυνση θα μπορούσε να συμβάλλει και η αξιοποίηση σύνθετων τουριστικών καταλυμάτων, εναρμονισμένη με τις κατευθύνσεις του εκάστοτε χωροταξικού σχεδιασμού.

Τα οφέλη μπορούν να είναι πολλά και πολλαπλασιαστικά για την τοπική και εθνική οικονομία, καθώς και για την απασχόληση.

Βεβαίως, είναι χρήσιμο να προσδιορισθούν τα επενδυτικά έργα που αφορούν στην αξιοποίηση της περιοχής και να διερευνηθεί η δυνατότητα ένταξής τους στα κατάλληλα αναπτυξιακά προγράμματα.

7. Ποια προβλήματα εντοπίσατε στους αγρότες και κτηνοτρόφους της ορεινής περιοχής μας και τι λύσεις δώσατε ή μπορούν να δοθούν;

Οι λύσεις στα πολλά, μεγάλα, ανοικτά και διευρυνόμενα προβλήματα που αναδύονται στον πρωτογενή τομέα δεν μπορεί να είναι αποσπασματικές και κατά τόπους επιδοματικές, αλλά συνολικές, στοχευμένες και αναπτυξιακές.

Αυτό αφορά και τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους της περιοχής σας.

Στην κατεύθυνση αυτή, και στο πλαίσιο διαμόρφωσης του «καλαθιού αγροτικών προϊόντων» του Νομού, θα πρέπει να εντάξουμε τις δυνατότητες καλλιέργειας αμπελώνων, οσπρίων, καρυδιών και καστανιών στην ορεινή περιοχή σας.

Το ίδιο ισχύει και για τους κτηνοτρόφους σας, λίγοι στον αριθμό αλλά με ικανό αριθμό αιγοπροβάτων.

8. Έχουμε ένα μεγάλο δάσος οξυάς και ένα κοινοτικό δάσος ελάτης και παλιά υπήρχε συνεταιρισμός υλοτόμων. Ποιες είναι οι σκέψεις σας για την εκμετάλλευση των δασών μας;

Η ορθολογική αξιοποίηση και εκμετάλλευση των δασών θα συντελέσει στην πολλαπλή ανάπτυξη όχι μόνο του χωριού αλλά και της ευρύτερης περιοχής.

Τούτο μπορεί να επιτευχθεί με διάφορους τρόπους.

Ενδεικτικά και μόνο μπορώ να αναφερθώ στη παραγωγή του βιομηχανικού ξύλου αλλά και στη δημιουργία τόσο αθλητικών εγκαταστάσεων προετοιμασίας όσο και τουριστικών εγκαταστάσεων, και μάλιστα υψηλού επιπέδου.

Με την προσέλκυση επισκεπτών υψηλότερης αγοραστικής ικανότητας, που με τη σειρά τους απαιτούν προϊόντα, υπηρεσίες και υποδομές υψηλών προδιαγραφών.

9. Στη κορυφογραμμή Σαράνταινας-Οξυάς έχει αποφασιστεί η δημιουργία Αιολικού Πάρκου, παρά την αντίθετη άποψη των κατοίκων των γύρω χωριών. Ποια είναι η άποψή σας;

Καμία επένδυση δεν μπορεί να μακροημερεύσει εάν δεν είναι επιστημονικά τεκμηριωμένη, φιλική προς το περιβάλλον και συμβατή με τις επιλογές της τοπικής κοινωνίας.

Αυτά όλα απαιτούν προγραμματισμό, σύνεση, υπευθυνότητα και διορατικότητα.

Αυτό αφορά και το χώρο της ενέργειας και του μείγματός της.

Ιδιαίτερα σε μία χώρα, όπως είναι η Ελλάδα, προικισμένη με ενεργειακό δυναμικό, τον ήλιο και τον αέρα, των οποίων η αξιοποίηση μας δίνει τη δυνατότητα κάλυψης μέρους των ενεργειακών μας αναγκών.

10. Το χωριό μας αντιμετωπίζει πρόβλημα με τη καθυστέρηση της ολοκλήρωσης διαπλάτυνσης του οδικού άξονα Σπερχειάδας-Γαρδικίου καθώς επίσης κα με την ασφαλτόστρωση του εναπομείναντος κομματιού στο δρόμο Γαρδίκι-Αρτοτίνα. Τι ενέργειες θα μας συμβουλεύατε να κάνουμε;

Να απευθυνθείτε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση η οποία, σε συνεργασία με την Περιφέρεια, θα πρέπει να αντιμετωπίσουν το ζήτημα της εύρεσης και απόδοσης των πόρων στο συγκεκριμένο έργο.

Σε κάθε περίπτωση μπορείτε να θεωρείτε δεδομένη και τη δική μου συνδρομή, στο βαθμό που υφιστάμενοι πόροι παραμένουν ανεκμετάλλευτοι ή σπαταλώνται μη δημιουργικά.

Πράγματι πάντως, ο οδικός άξονας από τη Σπερχειάδα μέχρι την περιοχή σας, μέσα από τη Λευκάδα και τη Φτελιά, είναι ένα σημαντικό έργο.

Απομένει η διαπλάτυνση τμήματος του δρόμου μέχρι το Γαρδίκι και η ασφαλτόστρωση σημαντικού μέρους, μήκους περίπου 17 χιλιομέτρων, από το Γαρδίκι μέχρι τη Γραμμένη Οξυά.

Έργο για το οποίο αρκετοί συμπατριώτες και από τους 2 όμορους νoμούς και εγώ καταβάλλαμε σημαντική προσπάθεια κατά το παρελθόν, με ορατό, αν και όχι πλήρες, σήμερα αποτέλεσμα.

11. Πως βλέπετε να εξελίσσεται το Πρόγραμμα Καλλικράτης στην Ελλάδα, και ειδικά στην περιοχή μας;

Το Πρόγραμμα ξεκίνησε χωρίς προϋποθέσεις και ολοκληρωμένες μελέτες.

Δεν εμπεριείχε καθορισμένους, απαραίτητους, πόρους για τη λειτουργία του.

Δεν επιτυγχάνει να συρρικνώσει τη γραφειοκρατία, αλλά αντιθέτως, η πλειάδα συλλογικών οργάνων στο πλαίσιο και των δύο βαθμίδων Αυτοδιοίκησης καθιέρωσε ένα πολύπλοκο και εξαιρετικά γραφειοκρατικό σύστημα.

Επιπρόσθετα, σε αρκετές περιπτώσεις, η οργάνωση των νέων Δήμων δεν είναι χωροταξικά ορθολογική.

Όλα αυτά είναι σήμερα ορατά από τους πολίτες.

Ωστόσο, εύχομαι η Τοπική Αυτοδιοίκηση να βρει το βηματισμό της και στο πλαίσιο της ισόρροπης ανάπτυξης του τομέα ευθύνης της να πετύχει το βέλτιστο δυνατό αποτέλεσμα.

12. Με τις θέσεις εργασίας να μειώνονται παντού, τι θα συμβουλεύατε τους νέους;

Καταρχήν θα συμβούλευα την Κυβέρνηση να αλλάξει την πολιτική της.

Να στραφεί στην επανεκίννηση της Οικονομίας, στην αξιοποίηση των λιμναζουσών αναπτυξιακών δυνατοτήτων της χώρας, στην επένδυση στις νέες πηγές ανάπτυξης, δηλαδή στη γνώση, στην έρευνα, στην καινοτομία, στην επιχειρηματικότητα.

Διότι με την ακολουθούμενη μέχρι σήμερα πολιτική η ύφεση βαθαίνει, τα λουκέτα πολλαπλασιάζονται, η ανεργία διογκώνεται.

Ανεργία που υπερβαίνει το 42% στους νέους.

Από την πλευρά τους οι νέοι θα πρέπει να συνεχίσουν την προσπάθεια.

Να εμπλουτίζουν το βιογραφικό τους, να εντείνουν την προσπάθεια ανεύρεσης εργασίας στον ιδιωτικό κυρίως τομέα, να αναλάβουν οι ίδιοι επιχειρηματικές πρωτοβουλίες.

Και να γνωρίζουν ότι η όποια αποτυχία δεν είναι καταστροφή.

13. Πως βλέπετε την οικονομική κατάσταση στη χώρα;

Η κατάσταση είναι εξαιρετικά κρίσιμη και δύσκολη.

Τα αποτελέσματα της ακολουθούμενης πολιτικής, ποιτικά και πρωτίστως ποσοστικά, είναι σήμερα ορατά και αδιαμφισβήτητα.

Η οικονομία πορεύεται σε «μακρά έρημο», η ύφεση είναι βαθιά και παρατεταμένη, το «εσωτερικό χρέος» δημιουργεί ασφυξία, κοινοτικοί πόροι λιμνάζουν, τα «λουκέτα» στην αγορά έχουν πολλαπλασιαστεί, η ανεργία έχει αυξηθεί δραματικά, η φτώχεια διευρύνεται, ο κοινωνικός ιστός αποδιοργανώνεται, η ψυχολογία και οι προσδοκίες επενδυτών και καταναλωτών έχουν καταρρεύσει, το πρόβλημα της ρευστότητας οξύνεται, τα τα κεφάλαια, επιχειρηματικά και ανθρώπινα, «πετούν» στο εξωτερικό, οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται.

Είναι σαφές ότι η προτεινόμενη συνταγή, πρώτα δημοσιονομική προσαρμογή, και μάλιστα με αύξηση των φόρων και μείωση μισθών και συντάξεων, και μετά ανάκαμψη είναι εντελώς λανθασμένη, ειδικά σε συνθήκες ύφεσης.

Απαιτείται ανάκαμψη της οικονομίας σε συνδυασμό με την αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή και πειθαρχία.

Και αυτή είναι η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας.

Πρόταση που εδράζεται σε τρεις πυλώνες:

Ο πρώτος αφορά την Επανεκκίνηση της οικονομίας, ο δεύτερος στοχεύει στη μείωση του ελλείμματος προς την κατεύθυνση του ισοσκελισμένου προϋπολογισμού και ο τρίτος περιλαμβάνει τις πολιτικές απομείωσης του δημοσίου χρέους μέσω της αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου.

14. Ζήσατε αρκετά χρόνια εκτός Ελλάδας. Ποιες είναι οι διαφορές που εσείς βλέπετε ανάμεσα στον Έλληνα και τον Βορειοευρωπαίο.

Ο Βορειοευρωπαίος είναι πιο οργανωτικός, πιο μεθοδικός, πιο πειθαρχημένος από τον Έλληνα.

Ο Έλληνας όμως έχει μεγαλύτερο φιλότιμο, περισσότερο πείσμα και καλύτερες επιστημονικές βάσεις.

Γι’ αυτό και διαπρέπει στο εξωτερικό.

15. Ένα κομμάτι της ενημέρωσης – που με το χρόνο μεγαλώνει με γεωμετρική πρόοδο – γίνεται από τα social media. Πως βλέπεται σήμερα αυτό το είδος την ενημέρωση;

Πράγματι, η ηλεκτρονική ενημέρωση και δικτύωση αποτελεί ένα σύγχρονο τρόπο έκφρασης και διάδοσης ειδήσεων, απόψεων και θέσεων.

Είναι μία νέα μορφή επικοινωνίας, πολλές φορές άμεση και διαδραστική, την οποία προτιμούν, κυρίως, οι νέοι άνθρωποι.

Σαφώς τα πλεονεκτήματα είναι αρκετά, επιβάλλεται όμως η ενημέρωση και η επικοινωνία μέσω των ηλεκτρονικών μέσων δικτύωσης να βασίζεται στη λελογισμένη χρήση και να διαμορφώνεται στο πλαίσιο του αλληλοσεβασμού και της ευπρέπειας.

Ειδικά όταν κινείται στο χώρο της ανωνυμίας.

16. Πόσο άλλαξε η ζωή σας μετά την εκλογή σας ως Βουλευτής το 2007;

Πολύ…

Ειδικά από τότε που ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Σαμαράς μου ανέθεσε τον κρίσιμο Τομέα της Οικονομίας στην δυσκολότερη και κρισιμότερη συγκυρία για τον τόπο.

Οι υποχρώσεις είναι πολλές και οι προκλήσεις καθημερινές.

Και η αλλαγή της ζωής μου αναμενόμενη.

Όμως, αυτό που με προβληματίζει είναι ότι έχει αλλάξει και η ζωή των πολύ κοντινών μου ανθρώπων, της γυναίκας μου και της κόρης μας.

Θα ήθελα, ειλικρινά, να περνώ περισσότερο χρόνο μαζί τους.

Όπως οφείλει να κάνει κάθε σύζυγος και πατέρας.

17. Που πηγαίνετε βόλτα με την κόρη σας όταν βρίσκεστε στη Λαμία;

Τις λίγες ώρες που είμαι μαζί της παντού και πουθενά.

Παντού γιατί η Λαμία, και γενικότερα η Φθιώτιδα, διαθέτουν όμορφες γωνιές για τα παιδιά.

Και πουθενά γιατί θέλω να την απολαμβάνω στο σπίτι παίζοντας μαζί της.

Κ. Σταϊκούρα σας ευχαριστούμε πάρα πολύ. Θα ήμασταν ευτυχείς αν κάποια μέρα το καλοκαίρι περπατούσαμε μαζί στο δάσος με τις οξυές του χωριού μας.

Εγώ σας ευχαριστώ.

Όσο για την πρόσκληση, η αποδοχή της μέσα από τις σελίδες της έκδοσής σας αποτελεί δέσμευσή μου!

http://gardikiomilaion.wordpress.com/

Συνέντευξη στο περιοδικό ΣΕΠΕ|news – “Το ακολουθούμενο μείγμα οικονομικής πολιτικής δεν αντιμετωπίζει με βιώσιμο τρόπο τα δημοσιονομικά προβλήματα και στερεί κάθε ίχνος αναπτυξιακής προοπτικής για τη χώρα”

Κύριε Σταϊκούρα, με ποιον τρόπο μπορεί η Περιφέρεια να συμβάλει στην οικονομική ανάταση της χώρας;

Με άσκηση ουσιαστικής και συνεκτικής περιφερειακής πολιτικής από την πλευρά της Πολιτείας, προκειμένου να εξασφαλίζονται σε όλους τους Έλληνες οι ίδιες συνθήκες διαβίωσης και ευημερίας.

Με σχεδιασμό, συντονισμό και εφαρμογή τομεακών και οριζόντιων εθνικών πολιτικών, λαμβάνοντας, βέβαια, υπόψη τις ιδιαιτερότητες και τα χαρακτηριστικά της κάθε περιφέρειας.

Tα εξαγγελθέντα «13 Σύμφωνα Περιφερειακής Ανάπτυξης», ένα ανά περιφέρεια, κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση.

Περιφερειακή πολιτική όμως δεν ασκείται με Συμφωνίες και Σύμφωνα επί Συμφώνων, αλλά με πρωτοβουλίες και δράσεις.

Προς αυτή την κατεύθυνση, απαιτείται μια νέα μακροπρόθεσμη στρατηγική αποδοτικότερης, αποτελεσματικότερης και περιβαλλοντικά ασφαλέστερης αξιοποίησης των πλεονεκτημάτων της κάθε περιφέρειας, με ιεραρχημένη εξειδίκευση σε χωρικό επίπεδο, σε συνάφεια με τη δυναμική και τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται σε κάθε περιφέρεια, σε αρμονία με τις προτεραιότητες που τίθενται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και με σύγχρονες, καινοτόμες μεθόδους υλοποίησης.

Με ιδιαίτερη μέριμνα στην αξιοποίηση και ανάδειξη του πρωτογενούς τομέα, μέσα και από τη διαμόρφωση και εκμετάλλευση της νέας ΚΑΠ, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο αριθμός των Ελλήνων αγροτών, από επιλογή ή ανάγκη, αυξήθηκε το 2010.

Πώς κρίνετε τις πρώτες βδομάδες εφαρμογής του Καλλικράτη;

Από την συζήτηση του σχετικού Νομοσχεδίου είχαμε τονίσει ότι μια τέτοια μεταρρύθμιση πρέπει να εξυπηρετεί ορισμένες αρχές και προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων είναι η ριζική αναδιάρθρωση και εξυγίανση του Δημόσιου Τομέα τόσο σε επίπεδο Κεντρικής Διοίκησης όσο και σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η ανακατανομή πόρων, αρμοδιοτήτων και εξουσιών, η δημοσιονομική αποκέντρωση, η εξάλειψη των γραφειοκρατικών μηχανισμών, η χωροταξική κατανομή και οργάνωση με αντικειμενικά, κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια.

Αυτές όμως οι αρχές και προϋποθέσεις απουσιάζουν από την πρωτοβουλία της Κυβέρνησης.

Κάτι που επιβεβαιώνεται και από την εφαρμογή του Καλλικράτη, αφού, μεταξύ άλλων, δεν θεραπεύονται χρόνιες παθογένειες, αδυναμίες και υστερήσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης, παρατηρείται σύγχυση στη μεταφορά και κατανομή αρμοδιοτήτων και δεν συρρικνώνεται η γραφειοκρατία με δεδομένη την ίδρυση και ενσωμάτωση πλειάδας συλλογικών οργάνων στο πλαίσιο και των δύο βαθμίδων τοπικής αυτοδιοίκησης.

Ας ευχηθούμε σύντομα να διορθωθούν τα λάθη και να καλυφθούν οι παραλείψεις.

Απ’ όλους ακούγεται η λέξη «ανάπτυξη». Πώς μπορεί να επιτευχθεί;

Κατ’ αρχάς να αποσαφηνίσουμε τον όρο «ανάπτυξη».

Η «οικονομική ανάπτυξη» υποδηλώνει όχι μόνο την ποσοτική αύξηση του ΑΕΠ («οικονομική μεγέθυνση»), αλλά και την ποιοτική βελτίωση των οικονομικών και κοινωνικών παραγόντων που εξασφαλίζουν μονιμότερη βελτίωση του επιπέδου διαβίωσης για το σύνολο των πολιτών.

Εμπερικλείει συνεπώς τις ποσοτικές συνέπειες της μεγεθυντικής διαδικασίας, αλλά ταυτόχρονα έχει και ποιοτική διάσταση.

Για να επιτευχθεί βιώσιμη και διατηρήσιμη ανάπτυξη απαιτείται η διαμόρφωση ενός νέου, εξωστρεφούς αναπτυξιακού προτύπου που θα στηρίζεται στις επενδύσεις, στις ενδογενείς πηγές ανάπτυξης, στην επιχειρηματικότητα και στο δυναμικό εξαγωγικό προσανατολισμό της οικονομίας.

Με ένα μείγμα μέτρων που θα αξιοποιεί τα διαθέσιμα, ανενεργά αναπτυξιακά εργαλεία, τα οποία και μπορούν να ενισχύσουν τη ρευστότητα της Οικονομίας, όπως είναι το ΕΣΠΑ, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, τα «πακέτα» ρευστότητας προς το τραπεζικό σύστημα, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι μέρος τους θα διοχετευτεί στην πραγματική Οικονομία.

Μείγμα που θα περιλαμβάνει όμως και μέτρα τόνωσης της αγοράς, μηδενικού ή ελαχίστου δημοσιονομικού κόστους, τα οποία δημιουργούν ανάκαμψη της οικονομίας, δίνουν ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα και επιτρέπουν να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους. Μέτρα αντισταθμιστικά στην ύφεση, όπως η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων, η επιτάχυνση έργων παραχώρησης και ΣΔΙΤ κ.ά.

Μείγμα που θα στηρίζεται σε μια ορθολογική διαχείριση και μια δυναμική και στοχευμένη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας η οποία μπορεί να εξασφαλίσει σημαντικά, σταθερά και σε μακροχρόνια βάση έσοδα για το Δημόσιο, να μειώσει το ύψος του χρέους, και να δημιουργήσει πρόσθετα αναπτυξιακά οφέλη.

Μείγμα που θα εδράζεται στην επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών ώστε να αξιοποιηθούν λιμνάζουσες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας, με την επένδυση στη γνώση, στην έρευνα και στην καινοτομία, με την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, την τόνωση της εξωστρέφειας και την ανάδειξη των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας.

Αυτές οι προτάσεις, οι οποίες και συνεχώς εμπλουτίζονται, αποτελούν την εναλλακτική πρόταση για την έξοδο από την κρίση.

Ποιες είναι οι προτάσεις σας για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και τόνωσης της εξωστρέφειας;

Βασικά σημεία αυτής της πρότασης σας ανέπτυξα στο προηγούμενο ερώτημα. Κωδικοποιημένα:

  • Η διαμόρφωση απλών και σταθερών κανόνων για την αδειοδότηση και ίδρυση επιχειρήσεων (περιβάλλον, πολεοδομία, πυροσβεστική, υγειονομικές υπηρεσίες κτλ).
  • Η βελτίωση του ρυθμιστικού πλαισίου των αγορών.
  • Η μείωση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών.
  • Η ενίσχυση της ρευστότητας των επιχειρήσεων (με τον συμψηφισμό των οφειλών, την τμηματική καταβολή του ΦΠΑ, τη χορήγηση πιστώσεων μέσω της αξιοποίησης των «πακέτων» κρατικών εγγυήσεων προς τα πιστωτικά ιδρύματα).
  • Η μείωση της γραφειοκρατίας (με την ενοποίηση των εισπρακτικών μηχανισμών του κράτους, το ξεμπλοκάρισμα των επενδύσεων, την κατάργηση συναρμοδιοτήτων, την ενοποίηση κατακερματισμένων αρμοδιοτήτων, την κωδικοποίηση και απλοποίηση της νομοθεσίας).
  • Η παροχή κινήτρων προς την ιδιωτική πρωτοβουλία για την ενίσχυση της έρευνας και της καινοτομίας.
  • Η απλοποίηση και προώθηση διαδικασιών για τη συμμετοχή σε προγράμματα με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ.
  • Η ενίσχυση της εξαγωγικής πολιτικής και ο συντονισμός των δράσεων εξωστρέφειας μέσω της δημιουργίας «Γενικής Γραμματείας Εξωστρέφειας». Με στόχο τη χάραξη εθνικής στρατηγικής εξαγωγών, τη συγκρότηση προτάσεων για πολιτικές και δράσεις στήριξης των εξαγωγών και τον ετήσιο έλεγχο και αξιολόγηση των εφαρμοστέων δράσεων εξωστρέφειας.
  • Η παροχή κινήτρων και η περαιτέρω ενίσχυση των εξαγωγικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται σε δυναμικούς κλάδους παραγωγής.

Τι πρέπει να κάνει η πολιτεία για να τεθούν σε λειτουργία οι κατάλληλες νέες τεχνολογίες με στόχο την καλύτερη λειτουργία του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα;

Να προχωρήσει στην ανάπτυξη των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών, και κυρίως του διαδικτύου, ως ζωτικού μέσου οικονομικής και κοινωνικής δραστηριότητας για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις.

Βασικοί άξονες δράσης είναι:

  • Η υλοποίηση και παρακολούθηση έργων νέων τεχνολογιών (Κοινωνία της Πληροφορίας, Ψηφιακές Ενισχύσεις, Παρατηρητήριο για την Κοινωνία της Πληροφορίας).
  • Η υλοποίηση έργων που είναι ενταγμένα στο ΕΠ Ψηφιακή Σύγκλιση.
  • Η στήριξη της ψηφιακής επιχειρηματικότητας μέσα από νέες επιχειρήσεις που βασίζονται σε επιχειρηματικά μοντέλα τα οποία αξιοποιούν δυναμικά τις τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών.
  • Η ψηφιακή περιβαλλοντική παρακολούθηση κτιρίων ώστε να εξετάζεται η ενεργειακή αποδοτικότητά τους και η ενεργειακή εξοικονόμηση πόρων.
  • Η προώθηση ενός δικτύου οπτικών ινών. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είχε ξεκινήσει ένα πρωτοπόρο τότε πρόγραμμα με στόχο να συνδεθούν με οπτικές ίνες 2 εκατ. νοικοκυριά σε όλη τη χώρα.
  • Η προώθηση του ηλεκτρονικού εμπορίου σε ιδιώτες και επιχειρήσεις.
  • Η διεύρυνση των υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης ώστε να καλύπτεται, αν είναι δυνατό, το σύνολο των συναλλαγών των δημόσιων υπηρεσιών.

Στον τομέα της ψηφιακής σύγκλισης, δηλαδή της ενίσχυσης της «έξυπνης ανάπτυξης» δε χωράνε καθυστερήσεις.

Πώς μπορεί να καλυφθεί το ψηφιακό χάσμα μεταξύ των αστικών και των περιφερειακών περιοχών της χώρας όσον αφορά τον ψηφιακό αλφαβητισμό αλλά και την αδιαφάνεια στην οικονομία της χώρας;

Νομίζω ότι για το ψηφιακό χάσμα και τον ψηφιακό αναλφαβητισμό ήδη σας απάντησα.

Σε ότι αφορά την αδιαφάνεια και την φοροδιαφυγή, η σύγχρονη τεχνολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών έχει δημιουργήσει τεράστιες δυνατότητες για την υποβολή φορολογικών δηλώσεων, την ταυτοποίηση και παρακολούθηση των φορολογουμένων και τη διενέργεια φορολογικών ελέγχων και διασταυρώσεων.

Για το λόγο αυτό, οποιαδήποτε προσπάθεια αναδιοργάνωσης των φορολογικών υπηρεσιών πρέπει να εστιάζεται στη χρήση ηλεκτρονικών πληροφοριακών συστημάτων.

Η επιτυχής μηχανοργάνωση προϋποθέτει τη σε βάθος αναδιοργάνωση και απλοποίηση των φορολογικών διατάξεων, κανόνων, συστημάτων, πρακτικών και διαδικασιών. Η επιτυχής εφαρμογή των φορολογικών διατάξεων από τις φορολογικές αρχές απαιτεί την ταυτοποίηση των φορολογουμένων, τη διαχρονική παρακολούθηση των φορολογουμένων, και το συχνό έλεγχο των φορολογουμένων.

Στην κατεύθυνση αυτή, όπως αναφέρει και η Τράπεζα της Ελλάδος, οι φορολογικές αρχές θα μπορούσαν να καταρτίσουν έναν μοναδικό ατομικό ηλεκτρονικό φάκελο για κάθε φορολογούμενο μετά την ηλικία των 18 ετών (ή σε μικρότερη ηλικία, εάν εργάζεται ή συμμετέχει σε συναλλαγή επί ακίνητης περιουσίας). Επίσης θα ήταν σκόπιμο να δημιουργηθεί ένας μοναδικός ηλεκτρονικός φάκελος για κάθε μικρή επιχείρηση (ατομική, ΟΕ, ΕΕ κ.λπ., αλλά όχι ΑΕ).

Ένα τέτοιο σύστημα θα διασφάλιζε την έγκαιρη και συνεχή παρακολούθηση των συναλλαγών των φορολογουμένων, τις διασταυρώσεις στοιχείων και τους συνεχείς φορολογικούς ελέγχους.

Θα μπορούσαμε ακόμη να προωθήσουμε την ηλεκτρονική τιμολόγηση για τις μεγάλες επιχειρήσεις (e-invoicing). Η ηλεκτρονική έκδοση τιμολογίων θα συμβάλλει ουσιαστικά στον έλεγχο της φοροδιαφυγής, καθώς θα καταγράφεται όχι μόνο η έκδοση, αλλά και η πληρωμή του τιμολογίου και θα είναι δυνατή η διασταύρωσή τους.

Ποιες είναι οι θέσεις σας αναφορικά με το μεσομακροπρόθεσμο πρόγραμμα της χώρας;

Υπάρχει η διαδικασία και η ουσία.

Ως προς τη διαδικασία, η Νέα Δημοκρατία, ασκώντας, έμπρακτα, διαχρονικά και με υπευθυνότητα το εκάστοτε θεσμικό της ρόλο, ψήφισε το Νόμο για τη «Δημοσιονομική Διαχείριση και Ευθύνη».

Νόμος που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την ανάγκη σύνταξης, αξιολόγησης και επικαιροποίησης του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής.

Στο πλαίσιο αυτό θα τοποθετηθούμε δημόσια, καταθέτοντας τις προτάσεις μας για την περίοδο 2012-2015.

Η Κυβέρνηση είναι αυτή η οποία, εγκλωβισμένη στα αδιέξοδα της πολιτικής και της λειτουργίας της, αναζητά μέσα από προσχηματικούς, όχι δημόσιους, διαλόγους «συνενόχους» για την επιβολή νέων, πρόσθετων μέτρων.

Και αφού, χωρίς διάλογο και αναζήτηση συναίνεσης, με την ακολουθούμενη πολιτική, και τη λήψη μέτρων ύψους τουλάχιστον 38 δισ. ευρώ τη διετία 2010-2011, έχει βυθίσει την πραγματική Οικονομία στην πιο βαθιά και παρατεταμένη ύφεση των τελευταίων δεκαετιών και έχει γονατίσει την ελληνική κοινωνία (λουκέτα, ανεργία, πληθωρισμός).

Ως προς την ουσία, η Νέα Δημοκρατία συμφωνεί με την αναγκαιότητα δημοσιονομικής προσαρμογής και πειθαρχίας.

Πιστεύει μάλιστα, λόγω του ύψους του χρέους και της δυναμικής του, ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι πρέπει να είναι πιο φιλόδοξοι, με την επίτευξη ισοσκελισμένων προϋπολογισμών.

Θεωρεί όμως ότι το ακολουθούμενο μείγμα οικονομικής πολιτικής δεν αντιμετωπίζει με βιώσιμο τρόπο τα δημοσιονομικά προβλήματα και στερεί κάθε ίχνος αναπτυξιακής προοπτικής για τη χώρα.

Γι’ αυτό η Κυβέρνηση «σπείρει» συνεχώς νέα μέτρα και «θερίζει» μαύρες τρύπες.

Μαύρες τρύπες που, όπως αποδεικνύει και η πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού, διευρύνονται και πολλαπλασιάζονται.

Και αυτό γιατί η μονοδιάστατη συσταλτική δημοσιονομική πολιτική προσπαθεί να μειώσει το διαρθρωτικό έλλειμμα, διογκώνοντας όμως την κυκλική του συνιστώσα.

Η Νέα Δημοκρατία έγκαιρα το επισήμανε.

Και διατύπωσε εναλλακτική πρόταση η οποία συνδύαζε συσταλτικά μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής και μέτρα ανάταξης της Οικονομίας ώστε η δημοσιονομική προσαρμογή να είναι ταχύτερη και βιώσιμη.

Πρόταση την οποία επικαιροποιεί και εμπλουτίζει και πολύ σύντομα θα την υποβάλλει στην κρίση του Ελληνικού λαού.

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής” – “Η Νέα Δημοκρατία δεν υποκύπτει σε εκβιασμούς”

Κύριε Σταϊκούρα, πριν λίγες μέρες είχατε μια εκτενή συνάντηση με την Τρόϊκα μετά από σχετικό αίτημά της. Τι συζητήσατε;

Αντικείμενο της συζήτησης ήταν η ανάλυση της τρέχουσας κατάστασης της Οικονομίας και η παρουσίαση, από μέρους μας, πτυχών της πρόσφατης πρότασής μας για την έξοδο από την κρίση.

Πιστεύω ότι, κυρίως στην κρίσιμη περίοδο που διανύουμε, πρέπει να εργαζόμαστε θεσμικά και συντεταγμένα και να μην αναλώνουμε ενέργεια σε διασπορά προσωπικών απόψεων, εκτιμήσεων και σχολιασμών. Ως εκ τούτου δεν θα ήθελα να προσθέσω κάτι παραπάνω.

Επιμένετε στο ξεκάθαρο «όχι στην συναίνεση» στην πολιτική του Μνημονίου;

Έχει αποδειχθεί ότι η εφαρμοζόμενη πολιτική, παρά τις συνεχείς και διευρυνόμενες επιβαρύνσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων, όχι μόνο δεν επιλύει, αλλά επιβαρύνει το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας.

Μόνο για το 2011, απαιτούνται μέτρα ύψους 20,6 δισ. ευρώ, έναντι 9 δισ. ευρώ που προέβλεπε το Μνημόνιο πριν από 1 χρόνο.

Και αυτά για να μειωθεί το έλλειμμα, εάν μειωθεί, κατά 7 δισ. ευρώ. Συνεπώς, τα 2/3 των θυσιών του Ελληνικού λαού πάνε χαμένα.

Αυτό δεν αποτελεί μνημείο οικονομικής αναποτελεσματικότητας;

Tα στοιχεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού αποκαλύπτουν το ναυάγιο της εφαρμοζόμενης πολιτικής.

Τα έσοδα καταρρέουν, οι δαπάνες διογκώνονται, οι δημόσιες επενδύσεις συρρικνώνονται και το έλλειμμα διευρύνεται.

Έλλειμμα το οποίο είναι αυξημένο το 1ο τετράμηνο του έτους κατά 14% έναντι της αντίστοιχης περυσινής περιόδου (και εάν εξαιρέσουμε τις δημόσιες επενδύσεις κατά 50%).

Είναι, συνεπώς, προφανές ότι δεν μπορούμε να συναινέσουμε στην συνέχιση της εφαρμογής ενός αποδεδειγμένα λανθασμένου μίγματος οικονομικής πολιτικής.

Γιατί ακόμη και αν συναινούσαμε σε αυτή, ποιός διασφαλίζει ότι με την ακολουθούμενη αναποτελεσματική πολιτική θα μας χορηγηθούν οι επόμενες δόσεις του δανείου;

Εμείς, από τη μεριά μας, έχουμε καταθέσει μια άλλη πρόταση, που εδράζεται στους ίδιους φιλόδοξους δημοσιονομικούς στόχους, αλλά με άλλο, πιο ρεαλιστικό, μίγμα πολιτικών.

Η Κυβέρνηση αφού εφήρμοσε την πολιτική της με τη μέθοδο «της δοκιμής και του λάθους», ας αναγνωρίσει τα λάθη της και ας προσεγγίσει με ευθύνη την πρόταση της ΝΔ.

Το πρόβλημα, τελικά, είναι η Κυβέρνηση ή το Μνημόνιο;

Η ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας βαρύνει την Κυβέρνηση. Η Κυβέρνηση ευθύνεται, για τη διαμόρφωση μη δημιουργικού εσωτερικού πολιτικού κλίματος από την περίοδο που ασκούσε το ρόλο της αντιπολίτευσης και για την παρόξυνση του δημοσιονομικού προβλήματος που παρέλαβε.

Ευθύνεται, από κοινού με τους συνυπογράψαντες το «Μνημόνιο», για το «θεραπευτικό σχήμα» που ετέθη σε εφαρμογή στη χώρα μας. Ευθύνεται για ολιγωρία στην έγκαιρη αντιμετώπιση διαρθρωτικών προβλημάτων.

Όλο αυτό το χρονικό διάστημα, η ΝΔ, παρά τη διαφωνία για τις επιλογές της Κυβέρνησης, το μίγμα της εφαρμοζόμενης πολιτικής, τους χειρισμούς και την αποτελεσματικότητά της τήρησε στάση δημιουργικής ευθύνης.

Δεν άσκησε «δομική αντιπολίτευση». Δεν είπε «όχι σε όλα». Ο Πρόεδρός της δεν ηγήθηκε διαδηλώσεων όπως έκανε ο νυν Πρωθυπουργός ως Αρχηγός της Αντιπολίτευσης.

Ας μην λησμονούμε ότι η ΝΔ έχει στηρίξει θεσμικές αλλαγές τις οποίες αξιολόγησε ως θετικές για την χώρα. Όμως η Κυβέρνηση, όπως ανέφερα, αδυνατεί να τις εφαρμόσει. Μήπως ευθύνεται η ΝΔ και γι’ αυτό;

Ο Πρωθυπουργός, κ. Παπανδρέου, όμως φαίνεται πως προτίθεται να υιοθετήσει μερικές από τις προτάσεις του κ. Σαμαρά. Δεν αρκεί αυτό για να… «βάλετε νερό στο κρασί σας»;

Παραδοσιακά η ΝΔ, δεν κυριαρχείται από τη μικροκομματική σκοπιμότητα, όπως συμβαίνει με το ΠΑΣΟΚ.

Στη δίνη της παγκόσμιας κρίσης πολιτεύθηκε και πολιτεύεται με ευθύνη.

Στη φάση που διανύουμε προτείναμε εγκαίρως λύσεις τις οποίες συνεχώς εμπλουτίζουμε και συγκεκριμενοποιούμε.

Αντίθετα το ΠΑΣΟΚ, ενώ ως αντιπολίτευση τορπίλισε τις πρωτοβουλίες της τότε κυβέρνησης της ΝΔ, ως κυβέρνηση αφού συκοφάντησε τους πολιτικούς αντιπάλους της, με περισσή αλαζονεία έναντι των άλλων πολιτικών δυνάμεων παρουσίασε τον εαυτό του ως «θαυματοποιό».

Ύστερα από αλυσίδα λανθασμένων επιλογών, αντιφάσεων και αναποτελεσματικών χειρισμών έχει οδηγήσει τα πράγματα σε αδιέξοδο. Έτσι, με τσαλακωμένο τον «τσαμπουκά» παλινωδεί μεταξύ εκβιαστικών διλημμάτων και εκκλήσεων για συναίνεση, προσπαθώντας να επιβάλλει δήθεν μονοδρομήσεις.

Τη ΝΔ τα πρώτα δεν την επηρεάζουν. Τις δεύτερες τις αντιμετωπίζει με θεσμική ευθύνη. Άλλωστε, επί της ουσίας παρέχει συναίνεση, στοχευμένα βέβαια, σε ότι θεωρεί ωφέλιμο για τη χώρα.

Βλέπετε χρεοκοπία της χώρας ή και έξοδο από το ευρώ; Η κ. Δαμανάκη «από το κεφάλι της τα έβγαλε» αυτά που είπε;

Πιστεύω ότι η κοινωνία, η οικονομία και η πολιτική δεν μπορεί να προχωρήσουν με εκβιαστικά διλήμματα.

Η ηγεσία της Κυβέρνησης, επιδίδεται συνεχώς σε εκβιαστικά διλήμματα.

Τώρα όμως, με πάνω από 1,5 χρόνο στη διακυβέρνηση της χώρας, με τα διλήμματα ομολογεί την αποτυχία της και την αδυναμία της να κυβερνήσει.

Η επιστράτευση της εξόδου της χώρας από την ευρωζώνη αποτελεί ακραία περίπτωση ανευθυνότητας.

Στο Ζάππειο καταθέσατε μερικές προτάσεις οι οποίες ακούγονται πρώτα απ όλα λογικές. Γιατί δεν τις σκέφτηκε η Τρόικα; Γιατί ακολούθησαν μια τελείως διαφορετική γραμμή;

Προφανώς δεν θα απαντήσω εκ μέρους των εταίρων μας.

Θα σας θυμίσω όμως ότι πριν από 1 περίπου χρόνου, είχαμε προτείνει την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου με στόχο την άντληση 50 δισ. ευρώ.

Η πρόταση αυτή αρχικά αγνοήθηκε, στη συνέχεια όμως υιοθετήθηκε και επιβλήθηκε ως «δανειακός όρος» στην Κυβέρνηση.

Ας περιμένουμε συνεπώς να δούμε τι θα γίνει με τις νέες προτάσεις μας.

Να προσθέσω όμως και κάτι ακόμη: Στην Ιρλανδία, στην πρώτη αξιολόγηση του Προγράμματος, η «Τρόικα» δέχτηκε αλλαγή όρων του Μνημονίου στην κατεύθυνση ενίσχυσης της απασχόλησης.

Συνεπώς γιατί να μην μπορούμε και εμείς να επαναδιαπραγματευθούμε όρους του Μνημονίου;

Η Κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι δεν το μπορεί.

Οι Ευρωπαίοι δεν κατανοούν ότι το Μνημόνιο δεν προχωρά; Γιατί επιμένουν σε αυτή τη λογική;

Αν παρακολουθήσει κανείς βήμα-βήμα την εξέλιξη των πραγμάτων διαπιστώνει ότι πολλαπλασιάζονται καθημερινά οι πολιτικοί, οικονομολόγοι και δημοσιογράφοι οι οποίοι διατυπώνουν ενστάσεις για πτυχές του μίγματος της ακολουθούμενης πολιτικής και εκφράζουν προβληματισμούς για την αποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης.

Οι εταίροι μας προέβησαν ήδη σε διόρθωση. Επιμήκυναν τη δανειακή σύμβαση.

Όμως ας επικεντρωθούμε στο πρόβλημα το οποίο συνεχώς επιδεινώνεται.

Σήμερα το ζητούμενο είναι, μακριά από στενές εγωιστικές αγκυλώσεις, να βρούμε από κοινού και σε συνεργασία με τους εταίρους μας, τη βέλτιστη λύση στο πρόβλημα.

Εμείς να εντείνουμε τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης και πειθαρχίας, προσανατολισμένοι στην άμεση επανεκκίνηση της οικονομίας και οι εταίροι μας να εφαρμόσουν πρακτικές κοινοτικής αλληλεγγύης, σύμφωνα με το όραμα και τις αρχές των μεγάλων δημιουργών της ευρωπαϊκής οικογένειας.

Πως κρίνετε το φαινόμενο των «αγανακτισμένων πολιτών»;

Αναμενόμενο λόγω της προϊούσης απόγνωσης των πολιτών, κυρίως των νεότερων και  θα έλεγα υγιές. Όμως θα ήθελα αυτή η μεγάλη αδρανούσα κοινωνική ενέργεια να διοχετευθεί σε μια κατεύθυνση καινοτομίας, δημιουργίας και υψηλότερης παραγωγικότητας σε όλα τα πεδία, με συντεταγμένη δράση, σκληρή και έντιμη εργασία από όλους μας. Η ευθύνη για την έξοδο της χώρας από το τέλμα επιμερίζεται, με διαφορετικό βεβαίως συντελεστή βαρύτητας, σε όλους μας.

InstagramYoutube