Χαιρετισμός στη Συνάντηση Στελεχών Αυτοδιοίκησης Ν.Δ. στη Λαμία

Χαιρετισμός στη Συνάντηση Στελεχών Αυτοδιοίκησης Ν.Δ. στη Λαμία

Φίλες και φίλοι,

Η σημερινή ανοικτή συζήτηση για την πορεία και το μέλλον της Αυτοδιοίκησης συμπίπτει τόσο με τη σχεδιαζόμενη διοικητική μεταρρύθμιση όσο και με τη δυσμενή οικονομική συγκυρία.

Συγκυρία όπως αυτή διαμορφώθηκε και από την αναποφασιστικότητα, την ολιγωρία, την ατολμία της Κυβέρνησης.

Συγκυρία όπως αυτή αποτυπώνεται στα σκληρά και άδικα οικονομικά μέτρα της Κυβέρνησης.

Μέτρα στα οποία κυριαρχεί το έλλειμμα πολιτικής αξιοπιστίας, κυβερνητικών αντανακλαστικών και οικονομικής αποτελεσματικότητας.

Έλλειμμα πολιτικής αξιοπιστίας αφού η Κυβέρνηση εγκατέλειψε προεκλογικές υποσχέσεις, μετεκλογικές εξαγγελίες, προγραμματικές θέσεις και πρόσφατες ανακοινώσεις.

Έλλειμμα κυβερνητικών αντανακλαστικών αφού αν τα μέτρα είχαν ληφθεί νωρίτερα, θα ήταν πολύ ηπιότερα και δεν θα τα επέβαλλαν κοινοτικοί «επόπτες».

Η Κυβέρνηση όμως, όλο αυτό το διάστημα, είχε υποκαταστήσει την άσκηση πολιτικής με ρητορική.

Τα μέτρα, επί 5 μήνες, κυοφορούνταν και συσκευάζονταν.

Μεταβάλλονταν συνεχώς προς το δυσμενέστερο για την κοινωνία.

Όπως ανέφερε και Υπουργός της σημερινής Κυβέρνησης, αυτούς τους μήνες, «μετρολογούσαμε άνευ μέτρων…».

Αν είχαν ληφθεί έγκαιρα τα μέτρα, από τη μείωση και μόνο του κόστους δανεισμού του εφετινού δανειακού προγράμματος θα είχαμε αποφύγει την περικοπή των επιδομάτων.

Ή να το πω διαφορετικά, τα μισά από αυτά τα μέτρα να είχαν ληφθεί τον περασμένο Οκτώβριο θα ήταν ισοδυνάμου οικονομικού αποτελέσματος.

Σήμερα το αποτέλεσμα είναι ότι το ένα τρίτο των περικοπών να μην αποδίδει στο έλλειμμα.

Απλά αδειάζει το πορτοφόλι του πολίτη λόγω της ύφεσης και του αυξημένου κόστους δανεισμού.

Υπάρχει όμως και έλλειμμα οικονομικής αποτελεσματικότητας.

Τα μέτρα πράγματι ήταν αναγκαία, όχι όμως αυτά τα μέτρα «στραγγαλισμού» της οικονομίας.

Ο συνδυασμός της αύξησης της έμμεσης φορολογίας με την περιοριστική εισοδηματική πολιτική «ροκανίζει» τα εισοδήματα, οδηγεί σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, «στεγνώνει» την αγορά, παραλύει την ψυχολογία της κοινωνίας και ενισχύει τις πληθωριστικές πιέσεις.

Ενδεικτικά να αναφέρω ότι με τις δύο διαδοχικές αυξήσεις κατά 50% του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στην αμόλυβδη βενζίνη μόνο τον τελευταίο μήνα, η Ελλάδα κατέστη η 3η ακριβότερη χώρα στην Ευρώπη (μετά τη Δανία και Ολλανδία), ενώ μέχρι τον Φεβρουάριο ήμασταν στην 20η θέση.

Κινδυνεύουμε συνεπώς, αν δεν ληφθούν και μέτρα τόνωσης της οικονομίας, μηδενικού ή χαμηλού δημοσιονομικού κόστους, να εγκλωβιστούμε σ’ ένα ανατροφοδοτούμενο καθοδικό υφεσιακό σπιράλ που θα ακυρώνει συνεχώς την αποτελεσματικότητα των μέτρων, παρά τις μεγάλες θυσίες στις οποίες υποβάλλεται η κοινωνία, και θα κάνει ορατό τον κίνδυνο της λήψης νέων μέτρων.

Και σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία, η Κυβέρνηση καταθέτει και τις προτάσεις της για τη διοικητική μεταρρύθμιση.

Προτάσεις που στερούνται των αναγκαίων και αυτονόητων προϋποθέσεων που απαιτούνται για μια ουσιαστική διοικητική μεταρρύθμιση.

Προτάσεις πρόχειρες και αποσπασματικές.

Προτάσεις χωρίς ενδελεχή μελέτη, προσεκτικό και ολοκληρωμένο σχεδιασμό, ουσιαστική διαβούλευση με τους θεσμικούς εκπροσώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και με τις τοπικές Κοινωνίες.

Προτάσεις που υποκρύπτουν κομματικές σκοπιμότητες και προαποφασισμένες επιλογές.

Προτάσεις που υπονομεύουν την ίδια τη σημαντικότητα του εγχειρήματος, αφού:

  • Δεν ξεκαθαρίζονται τα γεωγραφικά όρια των συνενώσεων.
  • Δεν διευκρινίζεται η γεωγραφική κατανομή.
  • Δεν παρουσιάζονται οι πηγές των πόρων.
  • Δεν ξεκαθαρίζονται οι αρμοδιότητες, καθώς και η σύμπτωση πόρων και αρμοδιοτήτων.

Η Ν.Δ. πιστεύει στη διοικητική μεταρρύθμιση, άλλωστε ως Κυβέρνηση, συστηματικά, εργάσθηκε για την επίτευξή της.

Επιδιώκει συνεπώς την επιτυχία του εγχειρήματος.

Επιτυχία όμως που μπορεί να επιτευχθεί με την τήρηση συγκεκριμένων, αναγκαίων και αυτονόητων προϋποθέσεων.

Με σεβασμό και σοβαρότητα προς τους αιρετούς εκπροσώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και προς τις τοπικές Κοινωνίες.

Άλλωστε, μαζί με την κοινωνία, χτίζεται, και χτίζουμε, τη Νέα Αυτοδιοίκηση.

Παρουσίαση του Βιβλίου του Β. Ταγκαλάκη «Δωριείς – Ηρακλειδείς»

Παρουσίαση του Βιβλίου του Β. Ταγκαλάκη «Δωριείς – Ηρακλειδείς»

Κυρίες και κύριοι,

Συμπατριώτισσες και συμπατριώτες,

Φίλες και φίλοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τις Εκδόσεις «ΕΝΤΟΣ» για την πολύ τιμητική πρόσκληση που μου απηύθυναν να παρουσιάσω, μαζί με άλλους εκλεκτούς καλεσμένους, το βιβλίο του κου. Βασίλειου Ταγκαλάκη με τίτλο «Δωριείς – Ηρακλειδείς: Η Παλαιά Διαθήκη των Ελλήνων».

Μια ιστορική έρευνα που αποτελεί τον απότοκο της επιθυμίας του συγγραφέα να αναζητήσει και να περιγράψει τη διαδρομή, την περιπέτεια, την προέλευση και την κατάληξη των Δωριέων, και να τοποθετηθεί δημόσια και να καταγράψει με σαφήνεια σελίδες της Ιστορίας μας.

Μια εκδοτική πρωτοβουλία που διακονεί ένα κομμάτι της ιστορίας του τόπου μας.

Κυρίες και κύριοι,

Δεν είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον συγγραφέα στο παρελθόν για να μιλήσω για τον ίδιο.

Για εμένα συνεπώς η αποδοχή της πρόσκλησης παρουσίασης του βιβλίου ήταν πρόκληση και ευκαιρία.

Πρόκληση για να ιχνηλατίσω τις αγωνίες, τους προβληματισμούς, τις σκέψεις του συμπατριώτη συγγραφέα.

Ευκαιρία να δω συγκεντρωμένη, σε ένα εγχειρίδιο, την αντικειμενική, και σε ορισμένα σημεία υποκειμενική, άποψη του συγγραφέα για γεγονότα σε συγκεκριμένη ιστορική περίοδο, για θέματα που διαδραματίστηκαν και πηγάζουν από το Νομό μας, το Νομό Φθιώτιδας.

Συγγραφέας που συναρμολογεί τις μαρτυρίες, απ’ όπου και αν προέρχονται, και αναδεικνύει τη δική του άποψη, με κάθε επιφύλαξη.

Σήμερα αισθάνομαι δικαιωμένος γι’ αυτή την επιλογή μου.

Η ξενάγηση στις σελίδες του βιβλίου ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και χρήσιμη.

Πρόκειται για ένα σπουδαίο έργο.

Για ένα σπινθηροβόλο και ανεπιτήδευτο βιβλίο, γεμάτο πνευματικά ερεθίσματα και ιστορικά αποσπάσματα γραμμένα με γλαφυρή σαφήνεια.

Για ένα βιβλίο που ζωντανεύει τη μυθολογία, προσκαλώντας τον αναγνώστη σε ένα ταξίδι στο χρόνο και ερεθίζοντας τη φαντασία των νεοτέρων.

Το βιβλίο περιλαμβάνει πολύτιμο ιστορικό υλικό.

Εξαιρετικές γενεαλογικές αναλύσεις.

Συνδυάζει τη μυθολογική άποψη με την καθαρή και σαφή ιστορική τεκμηρίωση.

Εν τέλει, είναι ένα βιβλίο μέσα από τις σελίδες του οποίου ξεδιπλώνεται η ρωμαλέα γραφή και η πολυδιάστατη προσωπικότητα του συγγραφέα.

Κυρίες και κύριοι,

Πρόθεση και προσπάθεια του συγγραφέα είναι να συναρμολογήσει, όπως ο ίδιος αναφέρει, ορισμένες άϋλες πτυχές και σημεία δύσκολης ανίχνευσης της αλήθειας ανάμεσα στη νεφελώδη μυθολογία και στη θεογενή παράδοση των ελληνικών πραγμάτων.

Στις σελίδες του βιβλίου ξετυλίγεται η ιστορία των Δωριέων.

Αναζητώνται τα ίχνη τους, διερευνάται η προέλευσή τους, εξετάζεται το γενεαλογικό τους δένδρο, μελετάται ο πολιτισμός τους, παρουσιάζεται, σε αδρές γραμμές, η διαδρομή τους.

Ιστορία και γενεαλογικό δένδρο που ξεκινάει από τον Ιαπετό και την Κλυμένη.

Από τον Προμηθέα και την Πανδώρα.

Από τον Δευκαλίωνα και την Πύρρα.

Δευκαλίωνας και Πύρρα που γλύτωσαν από καταστροφικό κατακλυσμό λόγω της προνοητικότητας του Προμηθέα.

Από τα 5 παιδιά του Δευκαλίωνα και της Πύρρας (Έλλην, Αμφικτύων, Πρωτογένεια, Άεθλος και Θυία) όμως έχουμε όλη την εξέλιξη των ελληνικών φυλών.

Ο συγγραφέας, και σωστά, κάνει ιδιαίτερα αναφορά σε δύο από τα παιδιά, τον Αμφικτύων και τον Έλλην.

Ο Αμφικτύων επηρέασε τον πολιτισμό των Ελλήνων με θρησκευτικές, πολιτικές και διαφυλετικές τελετές και διοργανώσεις, τις περίφημες αμφικτιονίες.

Αμφικτιονίες οι οποίες ιδρύθηκαν και τελούνταν κατ’ αρχάς στις Θερμοπύλες (από το Λοκρό τον γιο του Οπούντα).

Μετά την ανάδειξη των Δελφών σε σημαντικότερο ιερό της Ελλάδος, οι αμφικτιονίες από τις Θερμοπύλες μεταφέρθηκαν στους Δελφούς, όπου λειτουργούσαν ως τους ρωμαϊκούς χρόνους.

Το Συνέδριο των Αμφικτιόνων συνερχόταν δύο φορές το χρόνο, την άνοιξη στους Δελφούς, όπου το ιερό του Απόλλωνος, και το καλοκαίρι στην Ανθήλη των Θερμοπυλών, όπου το ιερό της Δήμητρος.

Το άλλο παιδί, ο Έλλην, είχε 4 παιδιά. Τα τρία από αυτά (ο Δώρος, ο Αίολος και ο Ξούθος) γεννούν τα σημαντικά ελληνικά φύλα.

Έτσι ξεκίνησε και η ιστορική περίοδος των Δωριέων.

Από τη Λοκρίδα, τη Φωκίδα και την Αιτωλία ως τη Μακεδονία.

Με μητρόπολή τους τη Δωρίδα και την Τετράπολις.

Μαζί με τους Ηρακλειδείς, που τιμούσαν τους ίδιους θεούς και είχαν τα ίδια ιδανικά.

Που αποδέχονταν τους νόμους των Αμφικτιόνων.

Αμφικτυονίες που άμβλυναν τις όποιες διαφορές με τους όμορους λαούς και άρχισαν να διαμορφώνουν τις κατάλληλες συνθήκες για τη μεγάλη εκστρατεία προς την Πελοπόννησο.

Για την «Κάθοδο των Δωριέων».

Κάθοδος που πραγματοποιήθηκε 80 χρόνια μετά τον Τρωϊκό Πόλεμο.

Κάθοδος που οδήγησε τους ιστορικούς να αποκαλούν τους Δωριείς ως προγόνους των Λακεδαιμονίων.

Αυτή η δωρική μετανάστευση οδήγησε πολλούς ιστορικούς να τη συσχετίσουν με την καταστροφή του μυκηναϊκού πολιτισμού και την οπισθοχώρηση του κοινωνικού βίου.

Ανεξάρτητα από την αλήθεια ή την αληθοφάνεια αυτών των προσεγγίσεων, τρία πράγματα δεν μπορούν να αμφισβητηθούν:

1ον. Η ιστορία τους συνοδεύεται από πλούσια πολιτισμικά επιτεύγματα, κυρίως με τη δημιουργία του απλού και σοβαρού δωρικού ρυθμού στην αρχιτεκτονική.

Ρυθμός, ο αρχαιότερος από τους τρεις της ελληνικής αρχιτεκτονικής (ιωνικός και κορινθιακός οι άλλοι δύο), που χρησιμοποιήθηκε για την ανέγερση ναών, μνημείων και κτιρίων στην Ελλάδα, στη Νότια Ιταλία («Μεγάλη Ελλάδα») και στη Ν.Δ. Ασία (την εν Ασία Δωρίδα) όπου είχαν επεκταθεί.

2ον. Η ιστορία τους σχετίζεται με τη δημιουργία των πρώτων αμφικτιόνων.

3ον. Η ιστορία τους συνοδεύεται με τη χύτευση μεταλλευμάτων και την παραγωγή σιδήρου, κατασκευάζοντας εργαλεία, σκεύη και όπλα, με τη συμβολή των Πελασγών.

Δεν μπορεί συνεπώς κανείς να αμφισβητήσει το μεγάλο, θετικό ή αρνητικό, ρόλο των Δωριέων.

Με αυτές τις σκέψεις, είμαι βέβαιος ότι με το παρόν εγχειρίδιο ο συγγραφέας πετυχαίνει το στόχο του να βοηθήσει να μην χαθούν, να μην θαφτούν, να μην αγνοηθούν στο μέλλον ιστορικές αναφορές και αλήθειες και να συμβάλλει στο μέτρο του ελαχίστου για περισσότερο φως στη συσκότιση που προσπαθούν οι φανεροί και αφανείς εχθροί της Ελλάδος.

Δεν πρέπει άλλωστε να λησμονούμε ότι η νεώτερη εποχή στον ελληνικό κόσμο ξεκίνησε με καθυστέρηση τριών και πλέον αιώνων, λόγω κυρίως της τουρκικής κυριαρχίας.

Τα μόνα στοιχεία που διασώθηκαν ήταν η ελληνική πολιτιστική κληρονομιά, η χριστιανική πίστη και η ελληνική γλώσσα.

Εύχομαι ολόψυχα, το ανά χείρας βιβλίο να βρει την ανταπόκριση που προσδοκά ο συγγραφέας, και να διαβαστεί από πολλούς, όσο γίνεται περισσότερους…

Ομιλία στην Εκδήλωση της Δημοτικής Τοπικής Οργάνωσης Αιγίου

Ομιλία στην Εκδήλωση της Δημοτικής Τοπικής Οργάνωσης Αιγίου

Φίλες και Φίλοι,

Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη Δημοτική Τοπική Οργάνωση Αιγίου για την ιδιαίτερα τιμητική πρόσκληση που μου απηύφθηνε να παραστώ και να χαιρετίσω τη σημερινή, ζεστή, συγκέντρωση και να καταθέσω κάποιες σκέψεις σχετικά με την τρέχουσα οικονομική, πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα.  

Τέσσερις είναι οι λόγοι που με οδήγησαν να αποδεχθώ, άμεσα και με χαρά, την πρόσκλησή σας:

Ο 1ος λόγος έχει να κάνει με την υποχρέωση που έχουμε όλοι εμείς οι Βουλευτές να είμαστε κοντά σας, αναπτύσσοντας και καλλιεργώντας μια αμφίδρομη επικοινωνία και μια ειλικρινή σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ μας.

Ο 2ος λόγος είναι η ανάγκη ενδυνάμωσης της συμμετοχής όλων των στελεχών, των μελών και των φίλων της Παράταξης στην προσπάθεια που έχει ξεκινήσει για την ανασυγκρότηση του Κόμματος.

Ο 3ος λόγος είναι η διάθεση και υποχρέωσή μου, μετά και την τιμή που μου έκανε ο Πρόεδρος να με εντάξει στο σχήμα των Τομεαρχών του Κόμματος, να παρουσιάσω την τρέχουσα οικονομική κατάσταση, να σχολιάσω τα επώδυνα κυβερνητικά μέτρα, και να ξεδιπλώσω την αντιπολιτευτική τακτική της Ν.Δ. στον τομέα της Οικονομίας.

Ο 4ος λόγος είναι προσωπικός, καθώς η σύζυγός μου μεγάλωσε στην Πάτρα, με συνέπεια να έχω, τώρα τελευταία, ωραίες αναμνήσεις από το Νομό σας.

Φίλες και Φίλοι,

Η Ν.Δ., πρόσφατα, υπέστη μια οδυνηρή εκλογική ήττα.

Σειρά γεγονότων δυσαρέστησαν, πίκραναν, πλήγωσαν ή ακόμη και εξόργισαν τον κόσμο της Παράταξης.

Πολλοί παράγοντες επέδρασαν καταλυτικά και σωρευτικά:

  • Η ατολμία ή η πολιτική αδράνεια, μερικές φορές, προώθησης των αναγκαίων αλλαγών και μεταρρυθμίσεων.
  • Η απουσία ανακλαστικών, αρκετές φορές, αντιμετώπισης θεμάτων της καθημερινότητας.
  • Οι προσωπικές διαδρομές και προκλητικές συμπεριφορές στελεχών.
  • Η απώλεια του ηθικού πλεονεκτήματος της Παράταξης.
  • Η «δύσπεπτη» αλήθεια και η «στρατηγική της υπευθυνότητας» για την έξοδο από την κρίση, προσέγγιση που φόβησε το εκλογικό σώμα.

Αυτή η ήττα οδήγησε την Παράταξη σε μία περίοδο εντάσεων και ανατγωνισμών, έντονης εσωστρέφειας.

Ζητούμενο ήταν και είναι να βρεθεί ο βηματισμός.

Και αυτό εκτιμώ ότι, σταδιακά, γίνεται.

Η δυναμική αναπτύσσεται.

Η δημιουργική φυγή προς τα εμπρος επιτυγχάνεται.

Εφαλτήριο γι΄αυτό αποτέλεσε η διαδικασία εκλογής του νέου Προέδρου του Κόμματος και το εύρος της συμμετοχής σ’ αυτήν.

Άλλωστε, η ίδια η βάση ζήτησε και επέβαλλε την αλλαγή της διαδικασίας εκλογής.

Η μαζική και αυθόρμητη συμμετοχή 783.000 πολιτών, των περισσότερων μελών που είχε ποτέ η Ν.Δ. ή άλλο Κόμμα, μετέτρεψε την κρίση σε ευκαιρία, επανέφερε την αισιοδοξία για το μέλλον της Παράταξης.

Η βάση ζητάει ιδεολογική καθαρότητα και οργανωτική ανασυγκρότηση.

Πράγματι ζητάει ιδεολογική επικαιροποίηση.

Επιθυμεί να διατυπώσουμε υπεύθυνες και συγκροτημένες πολιτικές προτάσεις για τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα μας.

Επιθυμεί να ενδυναμώσουμε τα ιδεολογικά προτάγματα, διασφαλίζοντας την αναγκαία σύνθεση ανάμεσα στις παραδοσιακές μας αξίες και στις σύγχρονες φιλελεύθερες αντιλήψεις.

Επιθυμεί να διατρανώσουμε την προσήλωσή μας στις αρχές και στις αξίες της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς.

Φιλοσοφία που αντανακλά τα αιτήματα μιας ελεύθερης κοινωνίας για οικονομική αποτελεσματικότητα και κοινωνική δικαιοσύνη.

Η βάση όμως ζητάει και οργανωτική ανασυγκρότηση.

Επιθυμεί, απαιτεί θα έλεγα, ένα Κόμμα πιο ανοικτό στην κοινωνία, πιο δημοκρατικό στην εσωτερική λειτουργία των οργάνων του.

Ένα Κόμμα με δομημένες, βελτιωμένες και ενισχυμένες συλλογικές δημοκρατικές δομές και διαδικασίες σε όλα τα επίπεδα.

Ανοικτό στο διάλογο, ανεκτικό στη διαφορετική άποψη.

Όμως, με ενιαία φωνή και δράση.

Με αυστηρούς κανόνες εσωτερικού ελέγχου και διαφάνειας.

Με βασικές αρχές δεοντολογίας και ηθικής.

Η κοινωνία παρακολουθεί, κρίνει και αξιολογεί το λόγο, τις πρακτικές, τις συμπεριφορές όλων μας.

Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι με ομοψυχία και συσπείρωση στη βάση και ενότητα και συστράτευση στην κορυφή και με τη διατύπωση πειστικού και συγκροτημένου πολιτικού λόγου θα προσφέρουμε στον τόπο συνετή, συνεπή και δυναμική αντιπολίτευση, αλλά και σοβαρή και υπεύθυνη εναλλακτική πρόταση εξουσίας.

Φίλες και Φίλοι,

Η παγκόσμια οικονομική κρίση, η σοβαρότερη μεταπολεμικά, έστω και με χρονική υστέρηση, έπληξε και την Ελληνική οικονομία.

Την έπληξε μάλιστα με ιδιαίτερη ένταση λόγω των δυσμενών εγχώριων, συγκυριακών και διαρθρωτικών, αδυναμιών, αλλά και της αναβλητικότητας και αναποφασιστικότητας της παρούσας Κυβέρνησης.

Αυτούς τους 4 πρώτους μήνες η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ:

1ον. Παρουσίασε μία υπερβολική εικόνα για το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας ακυρώνοντας αποφάσεις της προηγούμενης Κυβέρνησης της Ν.Δ. και προβαίνοντας σε λογιστικές ακροβασίες επιζήμιες για τη χώρα.

Λογιστικές πρακτικές που πρόσφατα αναγνώρισε και ο Επίτροπος κ. Αλμούνια, ο οποίος σε Ερώτηση του Ευρωβουλευτή κου. Χουντή, υπογράμμισε πως «η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να αυξήσει το έλλειμμα με ορισμένες μη επαναλαμβανόμενες δαπάνες που αντιστοιχούν περίπου σε 1,5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ» (26.01.2010).

2ον. Καθυστέρησε στη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού με δυσμενείς συνέπειες για τη χώρα.

Ενδεικτικά, σύμφωνα με τον κ. Παπαντωνίου, πρώην Υπουργό Κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, «αν η Κυβέρνηση κάλυπτε αμέσως τις θέσεις των πολιτικών και υπηρεσιακών προϊσταμένων του Υπουργείου Οικονομικών θα ήταν σε θέση να βελτιώσει σημαντικά την είσπραξη των φόρων».

Πράγματι, η υστέρηση στα τακτικά έσοδα του Προϋπολογισμού τους πρώτους μήνες διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ είναι υπερτετραπλάσια της αντίστοιχης που είχε σημειωθεί κατά τους πρώτους εννέα μήνες του 2009.

3ον. Προχώρησε στην υποβολή και ψήφιση Προϋπολογισμού για το 2010 που ήταν κατώτερος των προσδοκιών, εδράζονταν σε αμφίβολες προϋποθέσεις υλοποίησης, και δεν ενσωμάτωνε τα αναγκαία, μόνιμα, μέτρα για τη δημοσιονομική εξυγίανση και την οικονομική ανάπτυξη.

Προϋπολογισμό που λίγες ημέρες αργότερα η ίδια η Κυβέρνηση αποδόμησε, και ως προς τους στόχους και ως προς τα μέτρα, με την παρουσίαση και υποβολή του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

4ον. Το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, αν και φιλόδοξο, ενσωματώνει αρκετές αμφιβολίες ως προς την υλοποίηση των στόχων του.

Δεν περιλαμβάνει κοστολογημένα μέτρα μείωσης του ελλείμματος για το 2011 και το 2012.

Αρκετές προβλέψεις του είναι υπεραισιόδοξες.

Δεν περιέχει επαρκή αντισταθμιστικά μέτρα ενίσχυσης της ενεργού ζήτησης.

Δεν περιλαμβάνει επαρκείς πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση της ανεργίας.

Ρίχνει το βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής στο σκέλος των εσόδων.

Είναι κατώτερο των περιστάσεων.

Αυτό έγινε ξεκάθαρο με το πρόσφατο διάγγελμα του Πρωθυπουργού.

Σ’ αυτό ο Πρωθυπουργός αναίρεσε προγραμματικές θέσεις, ανέτρεψε κυβερνητικές εξαγγελίες, ακύρωσε βασικές πολιτικές προτάσεις που ενσωματώνονταν στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης (πάγωμα των προσλήψεων, πάγωμα των μισθών, αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, αύξηση των φόρων στα καύσιμα).

Με τα μέτρα αυτά η Κυβέρνηση επιβεβαίωσε ότι η χώρα είναι υπό κηδεμονία, αφού ανακοίνωσε τα σκληρά, και αρκετά άδικα, μέτρα πριν ακόμη εγκριθεί το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης από τα αρμόδια Ευρωπαϊκά όργανα.

Η αδράνεια, η ολιγωρία, η αβελτηρία της Κυβέρνησης κόστισαν στη χώρα, επιφέροντας τη λήψη ακόμη πιο επώδυνων μέτρων στην κοινωνία.

5ον. Υπαναχώρησε, φυσικά, από προεκλογικές δεσμεύσεις, κατέφυγε σε κυβερνητικές παλινωδίες.

Παλινωδίες όπως αυτές εκδηλώθηκαν στην περίπτωση της αντισυνταγματικής τροπολογίας, στην αρχή, και του Νομοσχεδίου, στη συνέχεια, για τη φορολόγηση κληρονομιών, δωρεών και γονικών παροχών, της τροποποίησης της αύξησης της φορολογίας στα αλκοολούχα ποτά και τα τσιγάρα, των αυξημένων τελών κυκλοφορίας, παρά την κατάργηση του μέτρου της απόσυρσης και ανανέωσης του στόλου αυτοκινήτων.

Υπαναχωρήσεις που στηλιτεύονται με έντονο τρόπο και από μερίδα στελεχών του ΠΑΣΟΚ, όπως αυτή του κ. Παναγιωτακόπουλου, πως «η Κυβέρνηση κατέληξε στην επιβολή επώδυνων και σκληρών μέτρων χωρίς να μπορέσει να τηρήσει τις προεκλογικές δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ, δημιουργώντας πλέον μία εικόνα αναξιοπιστίας…».

6ον. Διαχειρίζεται την οικονομική κρίση με προχειρότητα, επικοινωνιακά.

Η προαναγγελία ομολογιακών εκδόσεων, οι δηλώσεις για δανεισμό σε δολάρια και γεν και οι διαρροές για συμφωνία με την Κίνα αποδείχθηκαν άστοχες και επιζήμιες, για τη χώρα, κινήσεις.

Ο καταστροφικός ρόλος των κερδοσκόπων είναι υπαρκτός.

Όμως, κερδοσκόποι υπήρχαν και υπάρχουν τόσο στη χώρα μας, όσο και διεθνώς.

Τα κερδοσκοπικά παιχνίδια ίσως και να έχουν και πολιτική διάσταση, να συνδέονται με την τύχη του ευρώ, να δοκιμάζουν τις αντοχές του οικοδομήματος της ΟΝΕ.

Εκεί όμως θεωρώ ότι τελειώνουν και οι θεωρίες συνωμοσίας.

Η Κυβέρνηση, για μεγάλο χρονικό διάστημα, στέλνει λανθασμένα μηνύματα στις αγορές.

Οι αγορές άρχισαν να μας τιμωρούν όταν διαπίστωσαν ότι η Κυβέρνηση επιδίδεται σε δηλώσεις, διακηρύξεις και διαβούλευση, χωρίς να λαμβάνει και να προωθεί μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Το τρέχον κόστος δανεισμού του Δημοσίου ξεπερνά κατά πολύ τις υποθέσεις που ενσωματώνονται στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, καθιστώντας την υλοποίηση των στόχων που έχουν τεθεί σε αυτό ανέφικτη.

Ας μην ψάχνει συνεπώς η Κυβέρνηση για δαίμονες προκειμένου να δικαιολογήσει τη δική της ανεπάρκεια.

Φίλες και Φίλοι,

Σ’ αυτή την κρίσιμη για τη χώρα συγκυρία, η Ν.Δ. ασκεί συνετή, συνεπή και δυναμική αντιπολίτευση.

Συναινεί και στηρίζει ορθές κυβερνητικές πρωτοβουλίες, χωρίς αυτό να μεταφράζεται σε συνυπευθυνότητα για τη διακυβέρνηση της χώρας.

Χωρίς να χορηγεί «λευκή επιταγή» στην Κυβέρνηση.

Εναντιώνεται όμως σε κάθε λανθασμένη κίνηση της Κυβέρνησης.

Καυτηριάζει άδικες πρωτοβουλίες.

Να θυμίσω απλώς ότι η τακτική και νοοτροπία του ΠΑΣΟΚ, όταν ήταν αξιωματική αντιπολίτευση, ήταν ακριβώς η αντίθετη.

Καταψήφιζε κάθε πρωτοβουλία και ενέργεια της τότε Κυβέρνησης.

Ακόμη και σε αλλαγές που τις είχε στηρίξει δημόσια προηγουμένως.

Και όταν έρχονταν για ψήφιση στη Βουλή αποχωρούσε.

Απτά δείγματα γραφής αυτής της αντιπολιτευτικής τακτικής έχουν ήδη ξεδιπλωθεί στον οικονομικό τομέα.

Στην πρώτη νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης για την αύξηση της φορολόγησης στις γονικές παροχές, στις δωρεές και στις κληρονομιές η Ν.Δ. τάχθηκε αρνητικά.

Θεωρεί ότι μέτρα αύξησης της φορολογίας της ακίνητης περιουσίας, του φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων, του κόστους των γονικών παροχών και των αντικειμενικών αξιών, και μάλιστα σε περιόδους οικονομικής ύφεσης, θα οδηγήσουν σε μείωση των συναλλαγών, μείωση των εσόδων, αποθάρρυνση της επένδυσης στα ακίνητα, μείωση της κατασκευαστικής δραστηριότητας.

Από την άλλη πλευρά όμως υπερψήφισε την αναπροσαρμογή της φορολόγησης στα αλκοολούχα ποτά και στα τσιγάρα προκειμένου να ενισχυθούν τα τακτικά έσοδα, ως έκτακτο μέτρο σε έκτακτες περιστάσεις, υπενθυμίζοντας όμως ότι είναι αντίθετη σε οποιαδήποτε αύξηση των φόρων στα καύσιμα.

Η Ν.Δ. όμως καταθέτει και τις δικές της προτάσεις.

Αντιπροτείνει λύσεις, επιδεικνύει υπεύθυνη στάση για την έξοδο από την κρίση.

Προτείνει, μεταξύ άλλων, στο σκέλος των εσόδων:

  • Την υιοθέτηση, δίκαιων και λογικών, τεκμηρίων κατανάλωσης.
  • Την εφαρμογή κριτηρίων φορολόγησης μικρομεσαίων επιχειρήσεων και ελεύθερων επαγγελματιών.
  • Την πύκνωση και καλύτερη οργάνωση των ηλεκτρονικών συγκρίσεων και επαληθεύσεων των στοιχείων.
  • Την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής με αυστηρή τήρηση των νόμων.
  • Την ενίσχυση των μη φορολογικών εσόδων (π.χ. με την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου).

Στο σκέλος των δαπανών:

  • Την κατάρτιση του Προϋπολογισμού από μηδενική βάση.
  • Τη δραστική περιστολή δαπανών από το μη μισθολογικό κόστος του Δημοσίου.
  • Τον ορισμό ορκωτών λογιστών για τον έλεγχο της εκτέλεσης του Προϋπολογισμού.
  • Τη δραστική περικοπή στις σπατάλες των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Εκτός όμως από τη δημοσιονομική εξυγίανση, ειδικά σε περιόδους ύφεσης, είναι απαραίτητες οι αναπτυξιακές ανάσες, ειδικά με τη λήψη μέτρων μηδενικού ή χαμηλού δημοσιονομικού κόστους.

Σε αυτό το σκέλος, που η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επιμελώς παραμελεί, η Ν.Δ. προτείνει:

  • Την αξιοποίηση του ΕΣΠΑ και των κοινοτικών κονδυλίων με εμπροσθοβαρείς κοινοτικές πληρωμές.
  • Την προώθηση έργων παραχωρήσεων με αυτοχρηματοδότηση.
  • Την προώθηση των Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα.
  • Τη δημιουργία κινήτρων για στοχευμένη οικιστική ανάπτυξη.
  • Την αξιοποίηση εγγυήσεων για την ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
  • Την προώθηση παρεμβάσεων που αλλάζουν τη διάρθρωση των αγορών, καταπολεμούν τις στρεβλώσεις και περιορίζουν το εξωγενές κόστος των επιχειρήσεων.

Την ίδια διάθεση η Ν.Δ. έχει επιδείξει και σε άλλους τομείς κυβερνητικής δράσης.

Ενδεικτικά θα αναφερθώ σε δυο από αυτούς:

1ον. Στη διοικητική μεταρρύθμιση [στο Σχέδιο «Καλλικράτης»].

Η Ν.Δ. πιστεύει στη διοικητική μεταρρύθμιση, άλλωστε ως Κυβέρνηση, συστηματικά, εργάσθηκε για την επίτευξή της.

Επιδιώκει συνεπώς την επιτυχία του εγχειρήματος.

Ωστόσο, οι εξαγγελίες της Κυβέρνησης, στερούνται των προϋποθέσεων που απαιτεί μια ουσιαστική διοικητική μεταρρύθμιση.

Είναι ημιτελείς ή κινούνται προς τη λάθος κατεύθυνση, καθώς:

  • Δεν ξεκαθαρίζονται τα γεωγραφικά όρια των συγχωνεύσεων.
  • Δεν διευκρινίζεται η γεωγραφική κατανομή, ενώ εξαγγέλλεται πως οι Δήμοι θα μειωθούν σε 370.
  • Η εφαρμογή τους απαιτεί 4-5 δισ. ευρώ, τα οποία δεν μας λέει η Κυβέρνηση από πού θα βρεθούν σε μία περίοδο μεγάλης δημοσιονομικής κρίσης.

Όπως μάλιστα, ενδεικτικά, τόνισε και ο Νομάρχης Αθηνών κ. Σγουρός σε επιστολή του προς τον Υπουργό Εσωτερικών, «καλές οι γενικές αρχές, αλλά το πως αυτές θα αποτυπωθούν στον νέο Νόμο, είναι ακόμη ένα ερωτηματικό.» (21.01.2010).

Συνεπώς, όπως έχει αναφέρει και ο Πρόεδρος της Ν.Δ. κ. Σαμαράς, απαιτείται να τεθούν και να τηρηθούν συγκεκριμένες, αναγκαίες και αυτονόητες προϋποθέσεις.

Απαιτείται ενδελεχής μελέτη, προσεκτικός και ολοκληρωμένος σχεδιασμός.

Απαιτείται ουσιαστικός διάλογος με τους εκπροσώπους και τους φορείς της Αυτοδιοίκησης.

Απαιτείται Εθνικό Επιχειρησιακό Σχέδιο με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, με αντιστοίχιση αρμοδιοτήτων και πόρων.

2ον. Στο μεταναστευτικό.

Από την πρώτη στιγμή η Ν.Δ. κατέστησε σαφή τη θέση της γι’ αυτό το μείζον κοινωνικό ζήτημα.

Υπογράμμισε πως δεν οραματίζεται τη χώρα «περίκλειστο φρούριο» στον κόσμο, αλλά δεν θα αφήσει να γίνει και «ξέφραγο αμπέλι» με τις χαλαρές ρυθμίσεις της υπο διαβούλευση νομοθετικής πρωτοβουλίας.

Κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις λαμβάνοντας υπόψη ότι η χώρα μας είναι πύλη εισόδου μεγάλου αριθμού μεταναστών.

Απ’ ότι φαίνεται ορισμένες από τις προτάσεις της Ν.Δ. έγιναν ήδη δεκτές από την Κυβέρνηση, καταδεικνύοντας την τεκμηριωμένη ορθότητα των προτάσεών μας και την εποικοδομητική υπευθυνότητα της πολιτικής μας.

 

Φίλες και Φίλοι,

Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες,

Αντιπολιτευόμαστε με συνέπεια και ρεαλισμό.

Προτείνουμε λύσεις με σύνεση και υπευθυνότητα.

Δεν λησμονούμε και υπερασπιζόμαστε το θετικό, ουσιαστικό, έργο της προηγούμενης διακυβέρνησης της Ν.Δ.

Κάνουμε όμως την αυτοκριτική μας για να γίνουμε καλύτεροι, πολύ καλύτεροι.

Ασκούμε κριτική στην Κυβέρνηση προς όφελος της ευημερίας όλων των πολιτών.

Διαμορφώνουμε, σταδιακά, μια νέα, αξιόπιστη και ελκυστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.

Προς αυτή την κατεύθυνση σημαντικό, καθοριστικό, βήμα για το Κόμμα μας είναι το επικείμενο Τακτικό Συνέδριο Θέσεων και Αρχών του Κόμματος.

Ένα Συνέδριο στο οποίο πρέπει όλοι μας, άμεσα ή έμμεσα, να συμμετέχουμε.

Ένα Συνέδριο για να θέσουμε τις βάσεις για τη νέα εποχή της μεγάλης κεντροδεξιάς παράταξης.

Ένα Συνέδριο που θα σηματοδοτήσει τη νέα πορεία, τη νέα δυναμική, την ελπίδα για την παράταξη, τους πολίτες και την πατρίδα.

Ένα Συνέδριο που θα επαναφέρει τη ΝΔ σε τροχιά νίκης.

Παρουσίαση του Βιβλίου του Χάρη Κατσιβαρδά

Παρουσίαση του Βιβλίου του Χάρη Κατσιβαρδά

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Χάρη Κατσιβαρδά για την πολύ τιμητική πρόσκληση που μου απηύθυνε να παρουσιάσω, μαζί με άλλους εκλεκτούς καλεσμένους, το βιβλίο του με τίτλο «Εκτάκτως Ειρημένα ή άλλως Ωσεί Παρών στα Τεκταινόμενα».

Το πρώτο εργόχειρο του Χάρη, απότοκο της επιθυμίας του νέου δικηγόρου και φίλου από παλιά να καταγράψει την πραγματικότητα και να τοποθετηθεί δημόσια σε θέματα που άπτονται, περιπτωσιολογικά, της επικαιρότητας.

Κυρίες και Κύριοι,

Για εμένα η αποδοχή της πρόσκλησης να παρουσιάσω το συγκεκριμένο βιβλίο ήταν πρόκληση και ευκαιρία.

Πρόκληση να ιχνηλατίσω τις αγωνίες, τους προβληματισμούς, τις σκέψεις του συγγραφέα.

Ευκαιρία να δω συγκεντρωμένη, σε ένα εγχειρίδιο, την υποκειμενική άποψη του Χάρη για θέματα που άπτονται της επικαιρότητας.

Και στο συγκεκριμένο πόνημα δικαιώθηκα και για τα δύο.

Πρόκειται για ένα σπινθηροβόλο βιβλίο.

Ένα ευαίσθητο και ανεπιτήδευτο βιβλίο, γεμάτο πνευματικά ερεθίσματα, γραμμένο με γλαφυρή σαφήνεια.

Ένα βιβλίο που προσπαθεί, με ψυχραιμία και αντικειμενικότητα, να παρουσιάσει την επικαιρότητα.

Ένα βιβλίο μέσα από τις σελίδες του οποίου ξεδιπλώνεται ο έντεχνος λόγος, η ρωμαλέα γραφή, η πολυδιάστατη προσωπικότητα του συγγραφέα.

Κυρίες και Κύριοι,

Το ανά χείρας έργο αποτελεί μια συρραφή άρθρων που έχουν δημοσιευθεί, κατά καιρούς, σε διάφορες εφημερίδες και πολιτικά περιοδικά.

Τα διάσπαρτα αυτά άρθρα, εκτάκτως ειρημμένα, αποτελούν θρυαλλίδα για γόνιμη σκέψη και προβληματισμό.

Η ξενάγηση στις σελίδες του βιβλίου είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και χρήσιμη.

Θα μου επιτρέψετε λοιπόν να μοιραστώ μαζί σας 10 από τους προβληματισμούς του συγγραφέα, όπως καταγράφονται σε διάφορα σημεία του εργόχειρου.

1ος Προβληματισμός: Για το μοντέλο ανάπτυξης

Γράφει ο Χάρης:

«Ο κεντρικός άξονας της δυναμικής του καπιταλισμού βασίζεται στην ιδιότυπη σχέση παραγωγής και κατανάλωσης αγαθών. Κυριαρχούν φαινόμενα άκρατου καταναλωτισμού, επιδεικτικού νεοπλουτισμού.»

Πράγματι, σήμερα, ένα ολόκληρο μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης, όπως αυτό που περιγράφει ο Χάρης, και το οποίο στηρίχθηκε σε αναδιανομή δανεικών έχει χρεοκοπήσει.

Οι εξελίξεις στην ελληνική οικονομία καταδεικνύουν, με σαφήνεια, πως το αναπτυξιακό μοντέλο που βασίστηκε στην εξωγενή χρηματοδότηση, είτε μέσω κοινοτικών πόρων είτε μέσω δανειακών κεφαλαίων, επιζητά επιτακτικά την αναθεώρησή του.

Μία αναθεώρηση που θα πρέπει να επικεντρωθεί στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της παραγωγικότητας της οικονομικής διαδικασίας.

Οφείλουμε να ξεπεράσουμε τις στρεβλώσεις και παθογένειες της λειτουργίας τόσο του κρατικού μηχανισμού όσο και της αγοράς, να εγκαταλείψουμε παραγωγικές νοοτροπίες και πρακτικές που δρουν ως βαρύδια στην αναπτυξιακή δυναμική της χώρας, και να υιοθετήσουμε μεταρρυθμιστικές πολιτικές με επίκεντρο τις νέες πηγές ανάπτυξης.

Νέες πηγές ανάπτυξης, όπως είναι η επένδυση στη γνώση, η ενίσχυση της έρευνας, της καινοτομίας και των νέων τεχνολογιών, η τόνωση της επιχειρηματικότητας, η ενίσχυση των συνθηκών ανταγωνισμού και η αποτελεσματική λειτουργία των αγορών, η προστασία του περιβάλλοντος, η δημιουργία ενός αποτελεσματικού, σύγχρονου και δίκαιου κράτους.

2ος Προβληματισμός: Για την ευημερία της κοινωνίας

Γράφει ο Χάρης:

«Η κοινωνία ζει σε «κίβδηλους παραδείσους» διότι ταυτίζει την ανθρώπινη ευτυχία με την υλιστική ευζωϊα.»

Η οικονομική μεγέθυνση (economic growth) ορίζεται ως η συνεχής αύξηση, κατά τη διάρκεια μιας μακράς χρονικής περιόδου, του συνολικού ή κατά κεφαλήν προϊόντος της οικονομίας.

Η οικονομική μεγέθυνση, ενώ είναι αναγκαία συνθήκη για τη βελτίωση της ευημερίας των πολιτών, δεν είναι και ικανή συνθήκη για τη συμμετοχή όλων στην παραγωγική διαδικασία (απασχόληση, κοινωνική συνοχή), για τη διανομή (αμοιβές) και για τις ωφέλειες (κοινωνικό όφελος).

Ήδη από το 1982 ο Ξενοφών Ζολώτας στο σύγγραμμά του με τον εύγλωττο τίτλο «Οικονομική μεγέθυνση και φθίνουσα κοινωνική ευημερία» (έκδοση Τράπεζας της Ελλάδος) επισήμανε τις αδυναμίες και τους κινδύνους από τη μονοδιάστατη ποσοτική θεώρηση του οικονομικού φαινομένου και τόνισε ότι οι αριθμοί μπορεί κάλλιστα να ευημερούν αλλά η ευημερία της κοινωνίας να φθίνει, παραπλανώντας έτσι κυβερνήσεις και πολίτες για το τι πράγματι συμβαίνει στην οικονομία και στις ζωές των ανθρώπων.

3ος Προβληματισμός: Για την οικονομική κρίση

Γράφει ο Χάρης:

«Η οικονομική κρίση έχει εξοντώσει τον πολίτη ο οποίος προσπαθεί με κάθε πρόσφορο μέσο να διασφαλίσει την επαύριον.»

«Το άδηλο εθνικό και εγχώριο μέλλον μοιάζει με ένα αδιάκοπα, αιωρούμενο εκκρεμές, χωρίς συγκεκριμένη και σαφή κατεύθυνση.»

Τα τελευταία 2 χρόνια, η παγκόσμια κοινότητα διανύει περίοδο μεγάλης αβεβαιότητας, σοβαρών αναταράξεων και ισχυρών κλυδωνισμών.

Η χρηματοπιστωτική κρίση, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη, είναι η σοβαρότερη μεταπολεμικά.

Είναι διαρθρωτική, πολυδιάστατη και διαρκώς μεταλλασσόμενη λόγω της διασύνδεσης των οικονομιών και της ταχύτητας των επικοινωνιών.

Η κρίση ξεπερνά τις αντοχές των εθνικών οικονομιών, αρκετές από τις οποίες έχουν ήδη εισέλθει στον κύκλο της στασιμότητας ή της ύφεσης, και επιδρά σοβαρά στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

«Μολύνει» την πραγματική οικονομία, επηρεάζοντας την ανάπτυξη, την απασχόληση και την κοινωνική συνοχή.

Το βάθος, η ένταση και η διάρκειά της έχουν ήδη υπερβεί τις αρχικές εκτιμήσεις.

Η κρίση αυτή έπληξε, και συνεχίζει να επιβαρύνει, και την Ελληνική οικονομία.

Η οικονομική δραστηριότητα έχει επιβραδυνθεί, η ανεργία έχει αυξηθεί, τα πραγματικά εισοδήματα συμπιέζονται, το κόστος δανεισμού του Δημοσίου διογκώθηκε.

Η Κυβέρνηση διαχειρίζεται την οικονομική κρίση με προχειρότητα, αμήχανα και επικοινωνιακά.

Η χώρα πληρώνει ακριβά την ολιγωρία, την αβελτηρία, τους ερασιτεχνισμούς και τις παλινωδίες της Κυβέρνησης.

Κάθε μέρα που περνά κοστίζει περισσότερο στη χώρα και κάνει αναγκαία τη λήψη ακόμη πιο επώδυνων μέτρων.

4ος Προβληματισμός: Για τη μάχη των ιδεών

Γράφει ο Χάρης:

«Η Ν.Δ. έχει απωλέσει στην ουσία τις καταγωγικές της καταβολές.»

Το 1974 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αποκατέστησε την ισορροπία στο σεβασμό των Ιδεών της Αριστεράς και της Δεξιάς.

Έκτοτε και οι δύο μεγάλες ιδεολογίες εξελίχθηκαν.

Όμως, η πλάστιγγα έγειρε και η ισορροπία ανατράπηκε.

Γνωρίζουμε όλοι, και αυτό αποτελεί και κομβικό σημείο των δημόσιων τοποθετήσεων του Προέδρου της Ν.Δ. κ. Σαμαρά, ότι οι Αριστεροί παραμένουν υπερήφανοι για τις ιδέες τους, ακόμα κι όταν τις έχουν αποχωριστεί προ πολλού.

Για όλους τους άλλους, όμως, επιφυλάσσεται ένα απαράδεκτο και αντιδημοκρατικό «ενοχικό σύμπλεγμα».

Όσοι δεν δηλώνουν «αριστεροί» νιώθουν την ανάγκη να κρύβουν τις απόψεις τους, να τις «στρογγυλεύουν», να λένε με περιφράσεις, αυτά που στην δημοκρατική Ευρώπη λέγονται με το όνομά τους.

Και φτάνουν στο σημείο να αποφεύγουν ιδέες και προτάσεις, οι οποίες κυριαρχούν στην Ευρώπη και υποστηρίζονται ακόμα και από Κεντροαριστερούς!

5ος Προβληματισμός: Για ζητήματα διαφθοράς – Υπόθεση Siemens

Γράφει ο Χάρης:

«Το ζητούμενο στην υπόθεση Siemens είναι να διεισδύσει κανείς στην ουσία του προβλήματος.»

Πρόκειται πράγματι για μία νοσηρή υπόθεση που σχετίζεται με παράνομες δραστηριότητες της εταιρείας σε διάφορες χώρες και σε βάθος χρόνου, σε συνδυασμό με καταγγελίες ή διαρροές, για ανάμειξη πολιτικών προσώπων και διοχέτευση πολιτικού χρήματος σε κομματικά ταμεία.

Ξεκίνησε σήμερα τις εργασίες της η Εξεταστική Επιτροπή γι’ αυτή την υπόθεση.

Φιλοδοξία της είναι, εντός του χρονικού διαστήματος που έχει στη διάθεσή της, να φωτίσει όλες τις σκοτεινές πτυχές της υπόθεσης, χωρίς να επιχειρήσει μετάθεση ευθυνών, μακριά από ένοχα παιχνίδια εντυπώσεων, χωρίς συμψηφισμούς και επικοινωνιακά παιχνίδια, μακριά από εύκολες γενικεύσεις και σκόπιμη σύγχυση.

Χωρίς παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη.

Πράγματι, είναι ευθύνη του πολιτικού συστήματος να μετατρέψει την κρίση σε ένα άλμα θεσμικής εξυγίανσης της πολιτικής.

Ενδεικτικά αναφέρω την ορθή πρόταση που κατέθεσε η Ν.Δ. στην πρόσφατη συνάντηση Πολιτικών Αρχηγών για την αλλαγή του Νόμου περί Ευθύνης Υπουργών, στο πλαίσιο μιας αναγκαίας Συνταγματικής Αναθεώρησης, έτσι ώστε ο χρόνος παραγραφής που ισχύει για κάθε πολίτη να ισχύει, ο ίδιος, και για τους Υπουργούς.

Γι’ αυτό σωστά γράφει ο Χάρης ότι: «είναι σαφές πως η ατιμωρησία μιας αποδεδειγμένα άδικης πράξης είναι πρόδηλα ασυμβίβαστη με την αρχή της ισότητας του δικαίου και την ουσία της δημοκρατίας, που επιτάσσουν κάθαρση και εξυγίανση του δημόσιου βίου όχι μόνο κατ΄επίφαση αλλά κατ’ ουσίαν.»

Όμως όπως αναφέρει ο συγγραφέας: «Τη ρομφαία της κάθαρσης πρέπει ναι μεν, να την κραδαίνει ο πολιτικός, εντούτοις όμως, με την αρωγή και την ενεργό συμμετοχή του πολίτη που με τη στάση του θα τον πείσει πως είναι διατεθειμένος και αυτός να θέσει το δάκτυλο επί «τον τύπον των ήλων».»

6ος Προβληματισμός: Για τη Νέα Μεταπολίτευση

Γράφει ο Χάρης:

«Το εγχείρημα της «Νέα Μεταπολίτευσης» εκζητεί την εσωτερική αναγέννηση όλων μας, αφετηριακό προαπαιτούμενο εγγυημένης προόδου και υποβόσκουσας ελπίδας.»

Πράγματι, εκείνο που ονομάσαμε «Μεταπολίτευση» τελείωσε πια.

Στέριωσε τη Δημοκρατία, αλλά εξάντλησε τα όριά του.

Και σήμερα πρέπει να προχωρήσουμε στο επόμενο στάδιο.

Πρέπει να τολμήσουμε τη Νέα Μεταπολίτευση.

Με την αναγέννηση των παραγωγικών δυνάμεων του τόπου και την ενδυνάμωση της Δημοκρατίας.

Με τη στροφή στην ανταγωνιστικότητα, στην παραγωγή, στην ποιότητα.

Με τον σεβασμό στο δημόσιο συμφέρον, με τη συμμετοχή του πολίτη στις αποφάσεις που τον αφορούν, με τη λειτουργία μιας τυφλής και κουφής δικαιοσύνης, με αληθινή διαφάνεια παντού.

7ος Προβληματισμός: Για το Κυπριακό

Γράφει ο Χάρης:

«Το Κυπριακό, με τη διαμόρφωση του υπάρχοντος ιδιότυπου κρατικού μορφώματος του σημερινού «ψευδοκράτους», αποτελεί το ακανθωδέστερο θέμα της διεθνούς διπλωματίας, όσον αφορά την εξεύρεση μιας αφενός ικανοποιητικής και βιώσιμης λύσης και αφετέρου σύννομης με τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και των κείμενων ψηφισμάτων του ΟΗΕ.»

«Το παρελθόν υφίσταται για να μας υπομημνίσκει το «παρελθόν» ούτως ώστε να είμεθα αφυπνισμένοι.»

Εδώ δεν χρειάζονται πολλά λόγια.

Πράγματι, στην Κύπρο υποστηρίζουμε μια λύση σύμφωνη με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, αλλά και σύμφωνη με το κοινοτικό κεκτημένο.

8ος Προβληματισμός: Για το μέλλον της Ευρώπης

Γράφει ο Χάρης:

«Υπάρχει έντονος προβληματισμός για το μέλλον της διευρυμένης Ευρώπης, και παράλληλα σκεπτικισμό για το κατά πόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει κατορθώσει να δημιουργήσει έναν υπερεθνικό συνασπισμό κρατών, που ερείδεται στην παραδοχή κοινών δημοκρατικών αξιών και ιδεών, ικανών να διασφαλίσουν την παγκόσμια ειρήνη, σταθερότητα και κοινωνική ευημερία.»

Η Συνθήκη της Λισσαβώνας, γνωστή και ως «Μεταρρυθμιστική Συνθήκη», ολοκληρώνει τις πολυετείς προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη διαμόρφωση της θεσμικής δομής και τον καθορισμό της ταυτότητάς της.

Είναι γεγονός ότι η Μεταρρυθμιστική Συνθήκη δεν τροποποιεί δραστικά τη βασική δομή της Ένωσης.

Διατηρεί την ισορροπία ανάμεσα σε κεντρικούς θεσμούς και εθνικές αρχές.

Δεν επιδιώκει να αντικαταστήσει το εθνικό κράτος με ένα άλλο κρατικό μόρφωμα.

Καθιερώνει πιο απλούς και ξεκάθαρους κανόνες στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Αναβαθμίζει το ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ενδυναμώνει την ενεργό συμμετοχή των Εθνικών Κοινοβουλίων στην ευρωπαϊκή νομοθετική διαδικασία.

Υπογραμμίζει την αξία της Ένωσης ως κοινότητας αξιών.

Αποδίδει μεγαλύτερο ρόλο στα ευρωπαϊκά όργανα σε θέματα ασύλου, μετανάστευσης, αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας.

Ενσωματώνει τις κλιματολογικές αλλαγές στην περιβαλλοντική πολιτική της Ένωσης.

Ενισχύει την ενεργειακή αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών-μελών της Ένωσης.

Επιδιώκει τη βιώσιμη και ισόρροπη οικονομική ανάπτυξη, μέσω μιας ανταγωνιστικής κοινωνικής οικονομίας της αγοράς.

Η Μεταρρυθμιστική Συνθήκη δεν λύνει όλα τα προβλήματα.

Αποτελεί όμως ένα μεγάλο και ουσιαστικό βήμα προόδου ώστε να μπορέσει η Ένωση να ανταποκριθεί με επάρκεια στις προκλήσεις και απαιτήσεις μιας διευρυμένης Ευρώπης.

Μιας Ευρώπης δημοκρατικής, διαφανούς, αποτελεσματικής, στην υπηρεσία των Ευρωπαίων πολιτών.

9ος Προβληματισμός: Για τη Ρωσία

Γράφει ο Χάρης:

«Αποτελεί πλέον αναντίρρητο γεγονός πως η Ρωσία ανασυστήνεται και τείνει να διεκδικήσει ενεργό ρόλο στη διεθνή σκακιέρα μνημονεύοντας στιγμές του αλήστου μνήμης διπολικού επικρατούντος συστήματος.»   

Πράγματι, ο αυταρχικός ρωσικός μηχανισμός με το ισχυρό ρυθμιστικό πλαίσιο, τη γραφειοκρατία και το συγκεντρωτικό του χαρακτήρα κατάφερε και κινήθηκε γρηγορότερα από τα δυτικά συστήματα στην αντιμετώπιση της κρίσης.

Το προβάδισμα της ρωσικής οικονομίας στους φυσικούς πόρους, αποτελεί το «θεμέλιο για το μέλλον».

Η Ρωσία υπερτερεί σε ουράνιο και οξείδια του ουρανίου απαραίτητα για τα πυρηνικά υλικά και σε υδρίδια νικελίου.

Σε ό,τι αφορά το φυσικό αέριο, η Ρωσία έχει τα μεγαλύτερα αποθέματα του κόσμου (45% των παγκόσμιων αποθεμάτων, χωρίς να υπολογίζονται τα αποθέματα της χερσονήσου Γιαμάλ).

Στο πετρέλαιο η Ρωσία κατέχει το 13% των παγκόσμιων αποθεμάτων και την 8η θέση, ενώ είναι δεύτερη σε κοιτάσματα άνθρακα στον κόσμο.

Ωστόσο βέβαια, επί του παρόντος, το προβάδισμα στους φυσικούς πόρους παραμένει ανεκμετάλλευτο εξαιτίας της έλλειψης τεχνολογίας, η οποία αποτελεί το μεγάλο πλεονέκτημα των Αμερικανών.

10ος Προβληματισμός: Για την Κίνα

Γράφει ο Χάρης:

«Η Κίνα έχει μπει σε αδιάλειπτη τροχιά οικονομικής ανέλιξης τείνοντας να αναγορευτεί σε σημαντική οικονομική και στρατιωτική δύναμη, ανοικοδομώντας ένα νέο πόλο, εξ Ανατολάς.»

Πράγματι η Κίνα έχει εισέλθει σε μια αναπτυξιακή τροχιά.

Το ΑΕΠ της έχει αυξηθεί κατά μέσο όρο σχεδόν 10% ετησίως τα προηγούμενα 30 έτη.

Η οικονομία της αναμένεται να προσπεράσει την αμερικανική μέσα σε 20 χρόνια.

Αυτό οφείλεται, μεταξύ άλλων, στην επιθετική στρατηγική εξαγωγών, στην υπερεπένδυση, και στο χαμηλού κόστους παραγωγικό δυναμικό.

Η Κίνα κατάφερε να ανανήψει γρηγορότερα από την οικονομική ύφεση χάρη στη μαζική νομισματική και δημοσιονομική ενίσχυση και στην πιστωτική επέκταση.

Μία ενίσχυση της οικονομικής δραστηριότητας που βασίστηκε, κυρίως, στις επενδύσεις σε υποδομές του πανίσχυρου και συγκεντρωτικού κράτους.

Έτσι ο  ρυθμός ανάπτυξης ανήλθε στο 8,7% το 2009, υπερβαίνοντας ακόμη και τις εκτιμήσεις του ίδιου του Πεκίνου.

Για το 2010 η Κίνα προσδοκά και αναμένεται να επιτύχει δύο οικονομικούς στόχους.

1ος στόχος: Να εκτοπίσει την Ιαπωνία και να γίνει η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου.

2ος στόχος: Οι εξαγωγές της να φτάσουν το 10% του παγκοσμίου εμπορίου.

Ωστόσο, ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς για την πραγματική οικονομική ευημερία, καθώς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Κίνας είναι χαμηλότερο από το ένα δέκατο της Ιαπωνίας ή της Αμερικής.

Υπάρχουν, συνεπώς, πολλά ακόμα βήματα εκσυγχρονισμού, απελευθέρωσης και εκδημοκρατισμού σε πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο για να είμαστε σε θέση να μιλήσουμε για διατηρήσιμη και βιώσιμη ανάπτυξη στην Κίνα.

Η δυναμική, όμως, είναι πρωτοφανής.

Κυρίες και Κύριοι,

Παρουσίασα, κωδικοποιημένα, κάποιες απόψεις του συγγραφέα που καταγράφονται στο βιβλίο.

Εύχομαι ολόψυχα, το ανά χείρας βιβλίο να βρει την ανταπόκριση που προσδοκά, και να διαβαστεί από πολλούς, όσο γίνεται περισσότερους…

Χάρη, εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία στο αξιόλογο αυτό βιβλίο.

Και όπως γράφει και ο κ. Ζουράρις στον Πρόλογο του βιβλίου «Χάρη, κατά χάριν ψάξε την Χάριν.»

Ομιλία στην Ημερίδα της ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗΣ «Τράπεζες και Οικονομία: Το επόμενο βήμα»

Ομιλία στην Ημερίδα της ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗΣ «Τράπεζες και Οικονομία: Το επόμενο βήμα»

Κυρίες και Κύριοι,

Χαιρετίζω, ως Εκπρόσωπος του Κόμματος της Νέας Δημοκρατίας και του Προέδρου της κ. Αντώνη Σαμαρά, τις εργασίες της εξαιρετικά ενδιαφέρουσας και επίκαιρης Ημερίδας που διοργανώνει σήμερα η εφημερίδα ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ.

Είμαι βέβαιος ότι κατά τη διάρκειά της θα πραγματοποιηθεί ένας ειλικρινής, ανοικτός και εποικοδομητικός διάλογος.

Θα κατατεθούν ρεαλιστικοί προβληματισμοί, θα αναπτυχθούν γόνιμες σκέψεις, θα ακουστούν υπεύθυνες θέσεις, θα εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα.

Κυρίες και Κύριοι,

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες σημειώθηκαν ραγδαίες αλλαγές στην παγκόσμια οικονομία προς την κατεύθυνση του εκσυγχρονισμού και της διεθνοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος, πυρήνας του οποίου είναι ο τραπεζικός τομέας.

Τόσο η θεωρία όσο και οι εμπειρικές μελέτες συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι η εύρυθμη λειτουργία του τραπεζικού τομέα, ιδιαίτερα σε τραπεζοκεντρικές χώρες (bank-based countries) όπως είναι η Ελλάδα, αποτελεί προϋπόθεση για την υγιή ανάπτυξη της οικονομίας και την αποτελεσματική κατανομή των οικονομικών πόρων.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 καταβλήθηκαν συστηματικές προσπάθειες για τον εκσυγχρονισμό του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, το οποίο χαρακτηρίζονταν, μέχρι τότε, από έντονες στρεβλώσεις και εγγενείς αδυναμίες.

Οι βασικοί παράγοντες που συνέβαλαν στο μετασχηματισμό και στην προσαρμογή του στις συνθήκες που διαμορφώθηκαν στην ενοποιημένη ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική αγορά ήταν η θεσμική απελευθέρωση του τραπεζικού συστήματος, η μεταβολή του πλαισίου κανόνων και εποπτείας των χρηματοπιστωτικών οργανισμών, η αυξανόμενη ενοποίηση των αγορών χρήματος και κεφαλαίου, η διεθνοποίηση των οικονομικών συναλλαγών, η ταχεία τεχνολογική πρόοδος στους τομείς των επικοινωνιών και της πληροφορικής, η αξιοποίηση των εργαλείων της χρηματοοικονομικής μηχανικής (financial engineering) και η ενίσχυση των ρυθμών μεγέθυνσης της ελληνικής οικονομίας.

Αυτές οι εξελίξεις τόνωσαν το επίπεδο του ανταγωνισμού στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, ενίσχυσαν το ύψος και διεύρυναν τις πηγές κερδοφορίας των πιστωτικών ιδρυμάτων, και ενίσχυσαν τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα η οποία συμβάλλει στην οικονομική και κοινωνική ευημερία.

Έτσι, η επιδείνωση των επιδόσεων της ελληνικής οικονομίας, εξαιτίας των επιπτώσεων της διεθνούς κρίσης και δυσμενών εγχώριων παράγοντων (συγκυριακών και διαρθρωτικών), βρήκε τα θεμελιώδη μεγέθη του ελληνικού τραπεζικού τομέα, κατά βάση, υγιή.[1]

Θετικά συνέβαλλε στη διαμορφωθείσα κατάσταση και η αποκλιμάκωση του κόστους άντλησης κεφαλαίων, λόγω των μέτρων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), οι ευνοϊκές συνθήκες που επικράτησαν στις αγορές κεφαλαίων και η μερική αξιοποίηση των κυβερνητικών μέτρων ενίσχυσης της ρευστότητας της οικονομίας (Ν. 3723/2008).

Ωστόσο, μια σειρά από παράγοντες δημιουργούν ανησυχίες, δημιουργούν συνθήκες πιστωτικής ασφυξίας και εγκυμονούν κινδύνους για το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα, όπως είναι:

  • Οι αβεβαιότητες του διεθνούς περιβάλλοντος.
  • Η επιβράδυνση του ρυθμού οικονομικής ανάπτυξης.
  • Το υψηλότερο κόστος Δανεισμού του Ελληνικού Δημοσίου λόγω της σημαντικής αύξησης των spreads.
  • Η συρρίκνωση των ρυθμών πιστωτικής επέκτασης (+4,2% προς τον ιδιωτικό τομέα το Νοέμβριο του 2009).
  • Η χειροτέρευση της ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου των τραπεζών (ο λόγος των δανείων σε καθυστέρηση προς το σύνολο των δανείων ανήλθε στο 7,2% το Σεπτέμβριο του 2009).
  • Η αισθητή μείωση του ποσοστού κάλυψης των δανείων σε καθυστέρηση από τις συσσωρευμένες προβλέψεις (42% το Σεπτέμβριο του 2009).
  • Τα χρηματοδοτικά ανοίγματα των ελληνικών τραπεζών στο εξωτερικό.
  • Η φυγή καταθέσεων προς το εξωτερικό και η μείωση της αποταμίευσης των ελληνικών νοικοκυριών (-3,3 δις. ευρώ το διάστημα Οκτώβριος – Νοέμβριος 2009).

Τα στοιχεία αυτά επιτάσσουν την ανάγκη συνετής διαχείρισης της κατάστασης από την Ελληνική πολιτεία και τα πιστωτικά ιδρύματα.

Σε ένα τέτοιο οικονομικό περιβάλλον, η Πολιτεία οφείλει να λαμβάνει πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της ροής των πιστώσεων στην αγορά και την αναθέρμανση της οικονομίας. Έτσι, προς αυτή την κατεύθυνση:

1ον. Η Κυβέρνηση της Ν.Δ. προχώρησε στη διοχέτευση ρευστότητας στην οικονομία μέσω της παροχής πακέτου στήριξης προς τα πιστωτικά ιδρύματα, ύψους 28 δισ. ευρώ (και το οποίο πήρε παράταση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέχρι τις 30 Ιουνίου).

Οι τράπεζες χρησιμοποίησαν περίπου το 40% αυτού του πακέτου (11,4 δισ. ευρώ), ενισχύοντας την κεφαλαιακή τους επάρκεια λόγω της αύξησης των εποπτικών ιδίων κεφαλαίων με την έκδοση προνομιούχων μετοχών που διατέθηκαν στο Ελληνικό Δημόσιο.[2]

2ον. Η Κυβέρνηση της Ν.Δ. προχώρησε και σε μια σειρά μέτρων για την προστασία των συναλλασσόμενων με τα πιστωτικά ιδρύματα, όπως είναι η αύξηση της νομικής εγγύησης των καταθετών, η προστασία των δανειοληπτών, η αναβάθμιση και απλοποίηση της λειτουργίας του Ταμείου Εγγυοδοσίας Μικρών και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων (ΤΕΜΠΜΕ).

3ον. Η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. προχώρησε, και αναμένεται να ολοκληρώσει και για τα νοικοκυριά, τη νομοθετική πρωτοβουλία για τη ρύθμιση χρεών φυσικών και νομικών προσώπων προς τα πιστωτικά ιδρύματα και για τη χαλάρωση των κριτηρίων επεξεργασίας δεδομένων οικονομικής συμπεριφοράς.

Νομοθετική πρωτοβουλία την οποία η Ν.Δ., στήριξε, παρά τις επισημάνσεις που έκανε η Αξιωματική Αντιπολίτευση και τη γνώμη που διατύπωσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Και αυτό γιατί η επέκταση της ρύθμισης χρεών, εκτός από τις ληξιπρόθεσμες, και στις ενήμερες οφειλές, θα ενισχύσει τον ηθικό κίνδυνο και δύναται να επιδράσει αρνητικά στη ρευστότητα και στην κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών, στο κόστος του κεφαλαίου και στην πιστωτική επέκταση.  

Όμως, και οι τράπεζες επιβάλλεται να αναλάβουν συγκεκριμένες δράσεις ή να ενδυναμώσουν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες. Μεταξύ άλλων, απαιτείται, υπό την εποπτεία της Τράπεζας της Ελλάδος, από τις ίδιες:

1ον. Η συστηματική εξέταση, η διαρκής παρακολούθηση και η αποτελεσματική διαχείριση της φύσεως και του ύψους των κινδύνων που αναλαμβάνουν.

2ον. Η ενίσχυση των προβλέψεων για τον πιστωτικό κίνδυνο.

3ον. Η βελτίωση των κανόνων εσωτερικού και εξωτερικού ελέγχου και διαφάνειας.

4ον. Η ενίσχυση, ποσοτική και ποιοτική, της κεφαλαιακής τους επάρκειας.

5ον. Η διαφοροποίηση των πηγών χρηματοδότησης και άντλησης ρευστότητας.

6ον. Η αναθεώρηση των κανόνων εταιρικής διακυβέρνησης. Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, απαιτείται η υιοθέτηση ενός υγιούς πλαισίου για τα στελέχη του χρηματοπιστωτικού τομέα (remuneration policies), το οποίο θα ευθυγραμμίζει τα κίνητρα που τους προσφέρονται προς τις ανάγκες της οικονομίας γενικότερα.

Με αυτές τις σκέψεις, και με την προσδοκία να σταματήσουν οι κυβερνητικές παλινωδίες και οι ερασιτεχνισμοί, θα σταματήσει η αποστολή λανθασμένων μηνυμάτων στις αγορές και να ληφθούν άμεσα τα αναγκαία μέτρα για τη δημοσιονομική εξυγίανση και την οικονομική ανάπτυξη, χαιρετίζω τη σημερινή Ημερίδα.

 

[1] Αξίζει μάλιστα να τονισθεί ότι, σε αντίθεση με ότι συμβαίνει σε πολλές άλλες χώρες, τα αίτια των προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας δεν πηγάζουν από τον τραπεζικό τομέα ή τις διασυνδέσεις του με το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό χώρο (βλέπετε και Τράπεζα της Ελλάδος).

[2] Σημειώνεται ότι το Ελληνικό Δημόσιο, για το ποσό των 3,8 δις. ευρώ που έχει διατεθεί για την κεφαλαιακή ενίσχυση των τραπεζών εισπράττει απόδοση της τάξης του 10%.

 

Χαιρετισμός στην Εκδήλωση για τον Kοινωνικό Διάλογο για ζητήματα Αγροτικής Πολιτικής στο Δομοκό

Χαιρετισμός στην Εκδήλωση για τον Kοινωνικό Διάλογο για ζητήματα Αγροτικής Πολιτικής στο Δομοκό

Το Σάββατό, 2 Ιανουαρίου 2010, πραγματοποιήθηκε στο Δομοκό εκδήλωση για τον Κοινωνικό Διάλογο για ζητήματα Αγροτικής Πολιτικής, στην οποία ανακοινώθηκε ο χαιρετισμός του Βουλευτή Φθιώτιδας κ. Χρήστου Σταϊκούρα, αναφέροντας, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Η τρέχουσα κατάσταση στη χώρα μας, η οποία οφείλεται στις συνέπειες της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, στις εγχώριες ανισορροπίες και στα χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα της οικονομίας, έχει επιβαρύνει κλάδους και τομείς, όπως είναι ο αγροτικός τομέας. Τομέας ο οποίος, παρά τη φθίνουσα, διαχρονικά, συμμετοχή του στο εθνικό εισόδημα, συμβάλλει καθοριστικά στην αειφόρο ανάπτυξη και στην τόνωση της απασχόλησης της χώρας μας.

Είναι γεγονός ότι τα αγροτικά προβλήματα είναι πολλά, μεγάλα και ανοικτά, διαχρονικά και διακομματικά, λειτουργικά, δομικά και θεσμικά. Αδυναμίες και παθογένειες του αγροτικού τομέα, σε συνδυασμό με χρόνιες υστερήσεις της ασκούμενης αγροτικής πολιτικής, υπό το πρίσμα της τρέχουσας αρνητικής οικονομικής συγκυρίας, έχουν επηρεάσει δυσμενώς το καθαρό αγροτικό εισόδημα. Η μεγάλη αύξηση του κόστους παραγωγής, συνοδευόμενη από τη σημαντική κάμψη των τιμών σε μια σειρά αγροτικών προϊόντων, τη χειροτέρευση του εμπορικού ισοζυγίου και την απώλεια αγορών έχουν οδηγήσει το καθαρό αγροτικό εισόδημα σε συρρίκνωση. 

Η προηγούμενη Κυβέρνηση, με δεδομένες τις δυνατότητες και τους περιορισμούς της οικονομίας, είχε αναλάβει κάποιες στοχευμένες δράσεις για την άμεση ανακούφιση του αγροτικού κόσμου (π.χ. έγκαιρη καταβολή επιδοτήσεων ενιαίας ενίσχυσης, καταβολή εξισωτικής αποζημίωσης, ενίσχυση αγροτικών συνεταιρισμών, έκτακτες αποζημιώσεις σε αγρότες και κτηνοτρόφους μέσω της δανειοδότησης του ΕΛΓΑ, έκτακτες ενισχύσεις με ταμειακή διευκόλυνση μέσω της ΑΤΕ, καλύψεις ζημιών από ΕΛΓΑ κ.α.). Εκτός όμως από τις βραχυπρόθεσμες παρεμβάσεις απαιτούνται και συγκροτημένες μακροπρόθεσμες πρωτοβουλίες για την ποιοτική ενίσχυση και αναβάθμιση της ελληνικής αγροτικής παραγωγής και για την πραγματοποίηση σημαντικών έργων υποδομής και ανάπτυξης της αγροτικής περιφέρειας. Αυτές οι πρωτοβουλίες θα μπορούσαν να αναληφθούν μέσα από ένα γόνιμο, ειλικρινή, ανοικτό και εκτεταμένο εθνικό διάλογο, χωρίς παρωπίδες και εκβιασμούς, μακριά από μαξιμαλιστικές απαιτήσεις, ώστε να σχεδιασθεί και να υλοποιηθεί μια μακροχρόνια και βιώσιμη πολιτική ανάπτυξης της ελληνικής υπαίθρου.

Έναν διάλογο χωρίς αιφνιδιασμούς, μακριά από πολιτικές σκοπιμότητες και επικοινωνιακές μεθοδεύσεις. Σε έναν τέτοιο διάλογο η σημερινή Αξιωματική Αντιπολίτευση θα είναι παρούσα. Με συνέπεια, υπευθυνότητα και αποφασιστικότητα.»

TwitterInstagramYoutube