Βασικά σημεία τοποθέτησης Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στο 2nd Greek Investment Forum που συνδιοργανώνουν στη Νέα Υόρκη το Ελληνο-Αμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο και το Χρηματιστήριο Αθηνών

Βασικά σημεία τοποθέτησης Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών Χρήστου Σταϊκούρα στο 2nd Greek Investment Forum που συνδιοργανώνουν στη Νέα Υόρκη το Ελληνο-Αμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο και το Χρηματιστήριο Αθηνών:

«Σήμερα, η κατάσταση της οικονομίας έχει βελτιωθεί.

Η Κυβέρνηση, έχοντας ισχυρή πολιτική βούληση και επιδεικνύοντας ξεκάθαρη αποφασιστικότητα, έχει σταθεροποιήσει την κατάσταση στο εσωτερικό και έχει αποκαταστήσει την αξιοπιστία της χώρας στο εξωτερικό.

Η Κυβέρνηση επανέφερε το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής εντός τροχιάς, δόθηκε διετής παράταση στην επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, οι δόσεις της δανειακής σύμβασης εκταμιεύονται κανονικά, η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους έχει ενισχυθεί, μεγάλο εύρος διαρθρωτικών αλλαγών υλοποιήθηκε, το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων άρχισε να υλοποιείται, η απορρόφηση των κοινοτικών πόρων αυξήθηκε, η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Κράτους προς τον ιδιωτικό τομέα επιταχύνεται, η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών ολοκληρώνεται.

Στον 1 χρόνο θητείας της Κυβέρνησης μπορούμε να διακρίνουμε κάποιες ενθαρρυντικές ενδείξεις που αποτυπώνονται και σε σχετικούς δείκτες ότι οι τεράστιες θυσίες της Ελληνικής κοινωνίας παράγουν απτά αποτελέσματα.

Αυτές οι ενδείξεις καταδεικνύουν ότι είμαστε στη σωστή πορεία.

Ωστόσο, πολλά ακόμα πρέπει να γίνουν ώστε να επιστρέψουμε στην ανάπτυξη και να μειωθεί η εξαιρετικά υψηλή ανεργία. Η προσπάθεια της Κυβέρνησης, λοιπόν, επικεντρώνεται στη συνέχιση της δημοσιονομικής προσαρμογής, στην προώθηση της φορολογικής μεταρρύθμισης, στην αναδιοργάνωση του δημοσίου τομέα, στην ανάπτυξη, μέσω μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής, ενός σταθερού, βιώσιμου και επαρκώς κεφαλαιοποιημένου τραπεζικού συστήματος, στην επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, στην υλοποίηση, με επιταχυνόμενους ρυθμούς, του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων, στη υιοθέτηση πολιτικών απασχόλησης.

Είναι γεγονός ότι οι Έλληνες πολίτες έχουν κάνει τεράστιες θυσίες για να επιτευχθεί η επώδυνη, αλλά αναγκαία, δημοσιονομική προσαρμογή.

Η μόνη επιλογή που είχε, η Ελληνική Κυβέρνηση, το περασμένο καλοκαίρι ήταν να επιταχύνει τις προσπάθειές της για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών και την υιοθέτηση μιας αναπτυξιακής προσέγγισης κατά τη διαδικασία προσαρμογής.

Γνωρίζουμε ότι οι πολιτικές δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας, αν και απαραίτητες, δεν είναι από μόνες τους επαρκείς για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Αυτές πρέπει να συνδυάζονται με αναπτυξιακές πολιτικές.

Η χώρα είναι στο σωστό δρόμο. Οι στόχοι επιτυγχάνονται, η δημοσιονομική προσαρμογή είναι πρωτόγνωρη και βιώσιμη, οι προσφάτως θεσπισμένες μεταρρυθμίσεις είναι βαθιές και αξιόπιστες, η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών ολοκληρώνεται, το επενδυτικό περιβάλλον έχει βελτιωθεί και η ανάκαμψη της Οικονομίας αναμένεται το 2014. Φυσικά, δεν υπάρχουν περιθώρια εφησυχασμού και πανηγυρισμών, ούτε όμως για μίζερες προσεγγίσεις. Σήμερα όμως είναι η κατάλληλη στιγμή για επενδύσεις στην Ελλάδα».

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στο Συνέδριο των Financial Times “Shaping the Future of Healthcare in Greece – Surviving Uncertainty, Building Sustainability”

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους διοργανωτές της Εκδήλωσης για την πρόταση που μου απηύθυναν να παραστώ στο σημερινό Συνέδριο και να καταθέσω ορισμένες σκέψεις, από την οπτική του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, για το παρόν και το μέλλον της παροχής υπηρεσιών υγείας στη χώρα μας.

Υπηρεσίες που αποτελούν βασικό πυλώνα αλλά και ουσιώδες συστατικό για την ευημερία των πολιτών. Όλων των πολιτών.

Υπηρεσίες όμως που αντιμετωπίζουν σημαντικές προκλήσεις, σε εγχώριο, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.

Προκλήσεις, όπως είναι  ο «ιατρικός πληθωρισμός», η αύξηση του επιπέδου τιμών, η αύξηση των περιστατικών χρονίων νοσημάτων, η  γήρανση του πληθυσμού και η ακριβή ιατρική τεχνολογία που αναπόφευκτα αυξάνουν τις δαπάνες υγείας.

Σ’ αυτό το πλαίσιο βασική επιδίωξη της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης αποτελεί η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου συστήματος παροχής υπηρεσιών υγείας.

Ενός συστήματος Υγείας που θα εδράζεται στις αρχές της οικονομικής αποδοτικότητας, της διασφάλισης της ποιότητας και της εξασφάλισης ίσης και καθολικής πρόσβασης σε αυτό.

Κυρίες και Κύριοι,

Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι στη χώρα μας το σύστημα υγείας παρουσιάζει, διαχρονικά, σημαντικά προβλήματα.

Προβλήματα ανεπάρκειας, ανισοκατονομής και ανισότητας.

Προβλήματα βέβαια που αρχίζουν σταδιακά να αντιμετωπίζονται.

Μέσα σε μια δυσμενή δημοσιονομική συγκυρία καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια αντιμετώπισής τους προκειμένου οι πολίτες να απολαμβάνουν ποιοτικές παροχές.

Αυτή η προσπάθεια όμως πρέπει να συνεχιστεί και να εντατικοποιηθεί.

Ιδίως σε ότι αφορά τη λειτουργία του ΕΟΠΥΥ.

Αν και η σύστασή του, μέσω της ενοποίησης των κλάδων υγείας των ασφαλιστικών ταμείων, αποτέλεσε ένα σημαντικό θετικό βήμα στον τομέα της υγείας, 1,5 έτος μετά την έναρξη λειτουργίας του, σημαντικά, κυρίως δομικά, προβλήματα συνεχίζουν να υφίστανται.

Προβλήματα, όπως είναι:

  • Η υστέρηση που παρουσιάζεται στο σκέλος των εσόδων και οφείλεται, τόσο στην αύξηση του ποσοστού ανεργίας με άμεσο συνεπακόλουθο την μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, όσο και στην ελλιπή και διευρυνόμενη απόδοση των προβλεπόμενων πόρων από τους συγχωνευόμενους φορείς.
  • Η μη ολοκλήρωση του νέου οργανογράμματος του φορέα, η οποία θα οδηγούσε σε ουσιαστική και πλήρη ενοποίηση των ενταχθέντων ταμείων με την βέλτιστη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και όλων των υποδομών που διαθέτει, αλλά και με την ενίσχυση του ελεγκτικού του ρόλου.
  • Η απουσία διαπραγματευτικής δύναμης του Οργανισμού με την απουσία μηχανισμού είσπραξης νοσηλίων.
  • Η αδυναμία του φορέα για αγορά ή και παραγωγή υπηρεσιών υγείας.
  • Η ανυπαρξία Ιατρικού Ελεγκτικού μηχανισμού, ο οποίος με τεχνικές και εργαλεία «οργανωμένης φροντίδας» θα οδηγούσε σε περαιτέρω συγκράτηση και εξορθολογισμό των δαπανών.

Σε κάθε περίπτωση, ο εξορθολογισμός λειτουργίας του ΕΟΠΥΥ με στόχο την οικονομική του εξυγίανση και την κάλυψη των αναγκών υγείας των ασφαλισμένων ευθύνης του, αποτελεί προτεραιότητα για την Κυβέρνηση.

Κυρίες και Κύριοι,

Όπως ήδη ανέφερα, αυτά τα προβλήματα πρέπει να αντιμετωπισθούν, σε ένα περιβάλλον συσταλτικής δημοσιονομικής πολιτικής.

Σε αυτό το περιβάλλον καταρτίστηκε, ψηφίστηκε και υλοποιείται ο εφετινός Προϋπολογισμός.

Οι επιχορηγήσεις του Κράτους προς τα Νοσοκομεία της χώρας εκτιμάται ότι θα διαμορφωθούν στο 1,34 δισ. ευρώ το 2013, από 1,6 δισ. ευρώ το 2011, μειωμένες κατά 16% την τελευταία τριετία.

Προβλέπεται δε να διαμορφωθεί κάτω από το 1 δισ. ευρώ το 2015.

Ενώ το μισθολογικό κόστος εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στα 2,22 δισ. ευρώ το 2013, από 2,73 δισ. ευρώ το 2011, μειωμένο κατά 19% την τελευταία τριετία.

Προβλέπεται δε να διαμορφωθεί στα 2,16 δισ. ευρώ το 2015, ελαφρώς μειωμένο από εφέτος.

Ενώ τέλος, η φαρμακευτική δαπάνη εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στα 2,38 δισ. ευρώ το 2013, από 3,9 περίπου δισ. ευρώ το 2011, μειωμένη κατά περίπου 28% την τελευταία τριετία.

Προβλέπεται δε να διαμορφωθεί στο 1,9 δισ. ευρώ το 2015.

Ειδικότερα, το 2012 η φαρμακευτική δαπάνη παρουσίασε σημαντική μείωση, περίπου 1 δισ. ευρώ, και ανήλθε στα 2,85 δισ. ευρώ, επιτυγχάνοντας έτσι το στόχο που είχε τεθεί.

Συνεπώς, η αναγκαία αλλά επώδυνη δημοσιονομική προσαρμογή επιτυγχάνεται, ενώ καταβάλλεται προσπάθεια για την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών.

Σημαντικό μέρος του Προϋπολογισμού αποτελεί ο Κοινωνικός Προϋπολογισμός.

Σε αυτόν περιλαμβάνονται οι Οργανισμοί Κοινωνικής Ασφάλισης και τα Νοσοκομεία.

Σε ότι αφορά τα Νοσοκομεία, και το έτος 2012, τα έσοδα υστέρησαν σημαντικά έναντι των στόχων εξαιτίας των εξαιρετικά χαμηλών μεταβιβάσεων από το ασφαλιστικό σύστημα (μόλις 111 εκατ. ευρώ, έναντι στόχου για 995 εκατ. ευρώ).

Βέβαια, και οι δαπάνες των νοσοκομείων έχουν περιοριστεί σημαντικά ως αποτέλεσμα παρεμβάσεων που έχουν σχεδιαστεί ή βρίσκονται σε εξέλιξη, όπως η λειτουργία κεντρικού συστήματος προμηθειών, ο εξορθολογισμός της φαρμακευτικής δαπάνης (νέα τιμολογιακή πολιτική και ασφαλιστική τιμή στα φάρμακα) και η μείωση της μισθολογικής δαπάνης του προσωπικού.

Όμως, εξαιτίας της μεγάλης υστέρησης των εσόδων, το τελικό αποτέλεσμα δεν ήταν ισοσκελισμένο για το 2012, αλλά ελλειμματικό, περίπου 420 εκατ. ευρώ.

Για το λόγο αυτό, αλλά και προκειμένου να αντιμετωπισθούν τα προβλήματα ώστε να επιτευχθεί η οικονομική εξυγίανση του ασφαλιστικού συστήματος και του συστήματος υγείας, έχει συσταθεί, και λειτουργεί, ομάδα εργασίας, συνεπικουρούμενη από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, με αποκλειστικό σκοπό την παρακολούθηση της εκτέλεσης του Κοινωνικού Προϋπολογισμού.

Η ομάδα αυτή σε τριμηνιαία βάση συγκεντρώνει τα οικονομικά στοιχεία και ελέγχει την ύπαρξη τυχόν αποκλίσεων σε σχέση με τους στόχους που έχουν τεθεί προκειμένου έγκαιρα να γίνονται οι αναγκαίες παρεμβάσεις.

Κυρίες και Κύριοι,

Σε αυτό το πλαίσιο λειτουργίας, με βασικό στόχο τη δημοσιονομική προσαρμογή και πειθαρχία, λειτουργεί το Υπουργείο Οικονομικών, και ειδικότερα το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.

Προς την κατεύθυνση αυτή, στο χώρο (ή και στο χώρο) της υγείας, προωθήθηκαν, μεταξύ άλλων, τους τελευταίους μήνες:

1ον. Η επικαιροποίηση και βελτίωση του συστήματος δημοσιονομικών ελέγχων με την προσαρμογή του τόσο στις τρέχουσες συνθήκες, όσο και στις διεθνείς πρακτικές και τα ελεγκτικά πρότυπα, συμβάλλοντας αποτελεσματικά στην εξυγίανση των δομών και της διαφάνειας σε όλο το φάσμα των λειτουργιών της δημόσιας διοίκησης.

2ον.  Η ενίσχυση του πλαισίου δημοσιονομικών κανόνων και πρακτικών με την παράλληλη ενεργοποίηση μηχανισμών παρακολούθησης των ΔΕΚΟ, των ΝΠΙΔ, των ΟΤΑ και των ΝΠΔΔ. όπου συγκαταλέγονται τα νοσοκομεία.

Πρόκειται για τη θέσπιση ενός μηχανισμού παρακολούθησης των ετήσιων προϋπολογισμών των εν λόγω φορέων της Γενικής Κυβέρνησης σε μηνιαία βάση με τη θέσπιση τριμηνιαίων στόχων και ανώτατων ορίων δαπανών, ώστε αυτοί να συνάδουν με τους στόχους του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΠΔΣ).

Σε περιπτώσεις αρνητικής απόκλισης στα οικονομικά αποτελέσματα προβλέπεται ανάλογος περιορισμός των πιστώσεων για λειτουργικές δαπάνες ή της επιχορήγησης ή της απόδοσης πόρων προς τους φορείς αυτούς.

3ον. Η υπογραφή μνημονίων μεταξύ του Υπουργείου Οικονομικών με το κάθε Υπουργείο, καθώς και μεταξύ Υπουργείων και εποπτευόμενών τους φορέων.

Στόχος είναι η ενεργοποίηση ενός νέου πλέγματος μέτρων για την τήρηση των στόχων του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής, τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, την δημοσιονομική πειθαρχία και τη δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος.

4ον. Η λειτουργία του Μητρώου Δεσμεύσεων, η οποία εντάσσεται στις μεταρρυθμίσεις που στοχεύουν στη διόρθωση των διαρθρωτικών προβλημάτων που αποτελούν τη γενεσιουργό αιτία ελλειμμάτων και απλήρωτων υποχρεώσεων του Δημοσίου.

Το Μητρώο Δεσμεύσεων αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους θεσμούς που έχουν υιοθετηθεί για τον έλεγχο των υποχρεώσεων.

Τονίζεται δε ότι η εφαρμογή του είναι υποχρεωτική σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης.

Έτσι, πριν από την ανάληψη οποιασδήποτε υποχρέωσης, δεσμεύονται οι αναγκαίες πιστώσεις του Προϋπολογισμού του κάθε φορέα, ώστε να εξασφαλίζεται ότι θα υπάρχουν πόροι για την πληρωμή τους.

Ήδη τα αποτελέσματα από την εφαρμογή του μέτρου είναι ενθαρρυντικά, καθώς, σύμφωνα με τα στοιχεία του πρώτου τριμήνου, η συμμετοχή των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης στο Μητρώο Δεσμεύσεων ανέρχεται στο 95% επί του συνόλου των παλαιών φορέων, έναντι στόχου για συμμετοχή 91%, και στο 65% επί του συνόλου των νέων φορέων, έναντι στόχου για συμμετοχή 55%.

Παρατηρείται, συνεπώς, μία σημαντική αύξηση της συμμόρφωσης των φορέων, ξεπερνώντας τις αρχικές εκτιμήσεις του Προγράμματος.

Ειδικότερα, σε ότι αφορά τα Νοσοκομεία, το σύνολό τους, όπως και ο ΕΟΠΥΥ από το Σεπτέμβριο του 2012, διατηρεί Μητρώο Δεσμεύσεων.

5ον. Η εκπόνηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Πρόκειται για παρέμβαση που στοχεύει στην εδραίωση μιας μεθοδικής και διαρκώς επιταχυνόμενης διαδικασίας αποπληρωμής, στη διασφάλιση της αντικειμενικότητας των επιλογών διοχέτευσης των δημοσίων πόρων και στην εδραίωση των πολιτικών που δεν θα επιτρέψουν τη δημιουργία μιας νέας «γενιάς» ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Πιο συγκεκριμένα, και ειδικότερα όσον αφορά τον τομέα της Υγείας, το σύνολο των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων στο τέλος του 2011, και οι οποίες προβλέπονται να πληρωθούν εφέτος από πόρους της Δανειακής Σύμβασης, πόρους συνολικού ύψους 8 δισ. ευρώ,  ανέρχονταν στα 3,4 δισ. ευρώ.

Εκ των οποίων:

  • 1,9 δισ. ευρώ αφορούν τον ΕΟΠΥΥ (1,7 δισ. ευρώ από τα αρχικά ενταχθέντα στον ΕΟΠΥΥ ταμεία και 200 εκατ. ευρώ από τα μεταγενέστερα ενταχθέντα Ταμεία).
  • 1,5 δισ. ευρώ αφορούν τα Δημόσια Νοσοκομεία (συμπεριλαμβανομένου των Πανεπιστημιακών και των στρατιωτικών νοσοκομείων, καθώς και του ΝΙΜΤΣ).

Για τα νοσηλευτικά ιδρύματα, ο κυριότερος λόγος δημιουργίας ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων είναι η μη καταβολή από τον ΕΟΠΥΥ και τους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης οφειλών τους προς αυτά.

Προκειμένου να ξεκινήσει και να επιταχυνθεί η αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων στο χώρο της Υγείας προχωρήσαμε στις εξής ενέργειες:

1ον. Καθορίστηκε, με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης το ποσοστό εκπτώσεων που παρέχουν οι λοιποί, πλην φαρμακοποιών, πάροχοι υγείας.

Η έκδοση της συγκεκριμένης Κοινής Υπουργικής Απόφασης προβλέπονταν ρητά από το άρθρο 34 του Ν. 4038/2012 και ήταν απαραίτητη για την χρηματοδότηση του ΕΟΠΥΥ από το Ελληνικό Δημόσιο, προκειμένου ο Οργανισμός να καλύψει μέρος των υφιστάμενων κατά την 31/12/2011 οφειλών του προς τρίτους.

2ον. Αποφασίστηκε και υλοποιείται, η έκτακτη επιχορήγηση στα Νοσοκομεία, τόσο στα στρατιωτικά όσο και σε αυτά του ΕΣΥ, να γίνεται απευθείας από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, και όχι από τον ΕΟΠΥΥ.

3ον. Θεσπίστηκε νομοθετικά η εξόφληση των παρόχων υγείας και λοιπών προμηθευτών, με την διαδικασία των προκαταβολών, με στόχο την επιτάχυνση της διαδικασίας.

Συνολικά, το Υπουργείο Οικονομικών, από την έναρξη της διαδικασίας, τέλος Δεκεμβρίου του 2012, μέχρι τέλος Απριλίου, έχει ολοκληρώσει τη χρηματοδότηση αιτημάτων ύψους 3,7 δισ. ευρώ.

Το συνολικό ύψος των τελικών πληρωμών, δηλαδή των χρημάτων που πήγαν στην πραγματική οικονομία, ανήλθε στα 2,2 δισ. ευρώ το πρώτο τετράμηνο του έτους, ενώ από το Μάρτιο έχουν πληρωθεί, σχεδόν στο σύνολό τους, οι βεβαιωμένες ληξιπρόθεσμες επιστροφές φόρων.

Ειδικά στο χώρο της Υγείας οι χρηματοδοτήσεις ανήλθαν στο 1,75 δισ. ευρώ, εκ των οποίων 657 εκατ. ευρώ στον ΕΟΠΥΥ, 814 εκατ. ευρώ στα Νοσοκομεία του ΕΣΥ, 156 εκατ. ευρώ στα Στρατιωτικά Νοσοκομεία, 117 εκατ. ευρώ στο ΝΙΜΙΤΣ και 9 εκατ. ευρώ στα Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία.

Από αυτές τις χρηματοδοτήσεις, επαναλαμβάνω συνολικού ύψους 1,75 δισ. ευρώ, οι πληρωμές ανήλθαν στα 731 εκατ. ευρώ.

Εκ των οποίων: 225 εκατ. ευρώ από τον ΕΟΠΥΥ, 328 εκατ. ευρώ από τα Νοσοκομεία του ΕΣΥ, 86 εκατ. ευρώ από τα Στρατιωτικά Νοσοκομεία, 88 εκατ. ευρώ από το ΝΙΜΙΤΣ και 4 εκ. ευρώ από τα Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία.

Ενώ το μήνα Μάιο εκτιμάται ότι πάνω από 200 εκατ. ευρώ θα πληρωθούν από τα Νοσοκομεία του ΕΣΥ, ανεβάζοντας το συνολικό ύψος πληρωμών περίπου στα 550 εκατ. ευρώ από 1,1 δισ. ευρώ που είναι οι συνολικές ληξιπρόθεσμες οφειλές τους.

Δηλαδή, οι πληρωμές διαμορφώνονται περίπου στο 50% των οφειλών.

Βέβαια, εξακολουθούν να υφίστανται προβλήματα, κυρίως,  στον ΕΟΠΥΥ.

Προβλήματα τα οποία προσπαθούμε να τα αντιμετωπίσουμε.

Παρεμβαίνουμε και επιλύουμε  δυσλειτουργίες, γνωρίζοντας ότι είναι μια νέα διαδικασία στην οποία εμπλέκονται πολλοί φορείς του Δημοσίου.

Κυρίες και Κύριοι,

Οι Έλληνες πολίτες έχουν υποστεί και υφίστανται μεγάλες θυσίες για την επίτευξη της επώδυνης, αλλά αναγκαίας, δημοσιονομικής προσαρμογής.

Όμως, στη δρομολογημένη, μετά το Μνημόνιο, πορεία, η μόνη επιλογή που είχαμε ως Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης ήταν να επιταχύνουμε τους ρυθμούς και να επιδιώξουμε εμπλουτισμό του Προγράμματος.

Προσπαθούμε να κερδίσουμε βαθμούς ελευθερίας και να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις για την αντιστροφή του κλίματος και για την ανάκαμψη της οικονομίας, ώστε να τερματιστεί ο φαύλος κύκλος των ελλειμμάτων και της ύφεσης.

Γνωρίζουμε ότι οι πολιτικές δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας, αν και αναγκαίες, δεν είναι από μόνες τους ικανές για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Πρέπει να ενισχύεται όλο και περισσότερο ο συνδυασμός τους με πολιτικές ανάταξης και ανάπτυξης της οικονομίας και, συνακόλουθα, αύξησης της απασχόλησης.

Τελευταία πυκνώνουν τα «σήματα», από «πομπούς» εντός και εκτός της χώρας, ότι τα δημοσιονομικά της σταθεροποιούνται.

Οι στόχοι επιτυγχάνονται.

Βέβαια, δεν υπάρχουν περιθώρια εφησυχασμού, «πανηγυρισμών» αλλά ούτε και μίζερων προσεγγίσεων.

Υπάρχει μόνο ανάγκη για άθροιση και συμπόρευση των δημιουργικών δυνάμεων του έθνους.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Δείτε το video από την ομιλία εδώ.

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στο Συνέδριο e-Government Conference – “Transforming the Public Sector | Focusing on Growth”

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους διοργανωτές της εκδήλωσης για την πρόταση που μου απεύθυναν να παραστώ στο σημερινό Συνέδριο και να καταθέσω κάποιες σκέψεις για την αναγκαιότητα των διαρθρωτικών αλλαγών, και ιδιαίτερα των μεταρρυθμίσεων στο δημόσιο τομέα.

Βασικό πυλώνα της ανάπτυξης της οικονομίας.

Ανάπτυξης όμως και όχι, απλώς, μεγέθυνσης.

Και αυτό διότι ως οικονομική μεγέθυνση ορίζεται η συνεχής αύξηση, κατά τη διάρκεια μιας μακράς χρονικής περιόδου, του συνολικού ή κατά κεφαλήν προϊόντος της οικονομίας.

Υποδηλώνει την ικανοποιητική λειτουργία του βασικού μηχανισμού στο πλαίσιο μιας δεδομένης οικονομικής διάρθρωσης.

Όμως, η οικονομική μεγέθυνση δεν μπορεί από μόνη της να καλύψει όλες τις ανάγκες των πολιτών παρά το γεγονός ότι τα οικονομικά αγαθά καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών των πολιτών.

Ο στόχος, συνεπώς, της Πολιτείας πρέπει να επικεντρώνεται στην οικονομική ανάπτυξη, η οποία -ως ευρύτερη έννοια- εμπερικλείει τις ποσοτικές συνέπειες της μεγεθυντικής διαδικασίας αλλά ταυτόχρονα έχει και ποιοτική διάσταση.

Η οικονομική ανάπτυξη σημαίνει και περισσότερο προϊόν αλλά και μεταβολές του τεχνολογικού και θεσμικού πλαισίου μέσα στο οποίο παράγεται και διανέμεται το προϊόν αυτό.

Περιέχει νέες ιδέες και προτιμήσεις.

Ενσωματώνει δομικές αλλαγές.

Υποδηλώνει βελτίωση της υλικής ευημερίας και της κατανομής των παραγόμενων αγαθών.

Σε τελική ανάλυση σημαίνει γενική αναβάθμιση του θεσμικού, βιοτικού και πολιτισμικού επιπέδου.

Κυρίες και Κύριοι,

Ο ρόλος του κράτους, σε μία οικονομία της ελεύθερης αγοράς, καθίσταται κρίσιμος για την ανάπτυξη της οικονομίας.

Ένα κράτος που θα πρέπει να παρεμβαίνει και να μεριμνά για τη βέλτιστη λειτουργία του μηχανισμού της αγοράς και την εξασφάλιση της μέγιστης δυνατής οικονομικής αποτελεσματικότητας, την κοινωνικά δικαιότερη κατανομή του εισοδήματος και του παραγόμενου πλούτου και τη σταθεροποίηση της οικονομίας.

Να αντανακλά δηλαδή τα αιτήματα της σύγχρονης και ελεύθερης κοινωνίας για οικονομική αποτελεσματικότητα και κοινωνική δικαιοσύνη, ο συνδυασμός των οποίων καταλήγει στην κοινωνική οικονομία της αγοράς.

Βέβαια, το μίγμα αγοράς και κράτους, μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τις περιστάσεις, τις ανάγκες και τις προτιμήσεις της κοινωνίας.

Αλλά ορίζεται στον ενδιάμεσο χώρο ανάμεσα στις απόψεις περί ελάχιστου και μέγιστου κράτους.

Και αυτή η σχέση μεταξύ κράτους και αγοράς καθορίζεται και από την ασκούμενη δημοσιονομική πολιτική.

Κυρίες και Κύριοι,

Σε αυτό το πλαίσιο, η Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης επιδιώκει το συγκερασμό της αναγκαίας, αλλά επώδυνης, δημοσιονομικής προσαρμογής, εξυγίανσης και πειθαρχίας με την επίτευξη διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, σε πολλούς τομείς της οικονομίας αλλά και στο κράτος, με στόχο τη βιώσιμη ανάπτυξη, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Και ήδη εμφανίζονται τα πρώτα θετικά δείγματα αυτής της προσπάθειας.

Στο δημοσιονομικό πεδίο, η χώρα επιτυγχάνει, εξαιτίας των θυσιών της κοινωνίας,  καλύτερες των στόχων δημοσιονομικές επιδόσεις, παρά τη βαθιά και παρατεταμένη ύφεση.

Στο πεδίο των διαρθρωτικών αλλαγών, έχουν πραγματοποιηθεί την τελευταία περίοδο σημαντικά βήματα.

Συγκεκριμένα, ενδεικτικά και μόνο, μεταξύ άλλων:

1ον. Στις αποκρατικοποιήσεις, η ολοκλήρωση της πρώτης μεγάλης αποκρατικοποίησης κατά την τελευταία 4ετία, αυτής του ΟΠΑΠ, αποτελεί ψήφο εμπιστοσύνης προς τη χώρα και τις προοπτικές της  οικονομίας της.

2ον. Στη φορολογική διοίκηση, ενδυναμώθηκε θεσμικά η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων και ορίστηκε νέος Γενικός Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων, με πενταετή θητεία και με διευρυμένες αρμοδιότητες.

3ον. Στις αγορές εργασίας και προϊόντων, η συμβολή του ανοίγματος των κλειστών επαγγελμάτων και των αγορών εκτιμάται ως σημαντική για την ανάπτυξη της χώρας.

4ον. Στην ψηφιοποίηση της δημόσιας διοίκησης, η Κυβέρνηση εστίασε στην παροχή υπηρεσιών προς τους πολίτες και τις επιχειρήσεις και στον εκσυγχρονισμό της ενδοκυβερνητικής συνεργασίας χωρίς, σε καμία περίπτωση, να απουσιάζει ο σεβασμός στα προσωπικά δεδομένα των πολιτών.

Πρόκειται για μια πολιτική που κινείται σε δύο άξονες:

  • Στη δημιουργία νέας πλατφόρμας παροχής ψηφιακών υπηρεσιών προς τους πολίτες και τις επιχειρήσεις.
  • Στη διαμόρφωση πλατφόρμας για τον εκσυγχρονισμό και τη ψηφιοποίηση της ενδοκυβερνητικής συνεργασίας.

5ον. Στο δημόσιο τομέα, προχωρά η διοικητική μεταρρύθμιση η οποία εδράζεται σε δύο άξονες, στην αξιολόγηση δομών και προσωπικού και στην αλλαγή της πειθαρχικής διαδικασίας, με στόχο τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της δημόσιας διοίκησης, τη μείωση της γραφειοκρατίας και την εναρμόνισή της με τις ευρύτερες συνθήκες δημοσιονομικής προσαρμογής.

Συγκεκριμένα, ως προς την αξιολόγηση των δομών, κατά την πρώτη φάση του μεταρρυθμιστικού εγχειρήματος αξιολογήθηκαν τα Υπουργεία μαζί με κάποιους εποπτευόμενους φορείς που περιελήφθησαν στην αρχική φάση.

Το διάστημα Φεβρουαρίου – Μαρτίου 2013 ολοκληρώθηκε μία διαδικασία, που είχε ξεκινήσει από την προηγούμενη χρονιά, με την έγκριση από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Μεταρρύθμισης των προτάσεων αναδιοργάνωσης, των μεταρρυθμιστικών δράσεων και των σχεδίων στελέχωσης για το σύνολο των δομών που περιελήφθησαν στην αρχική περίμετρο αξιολόγησης.

Η μείωση των δομών κινήθηκε μεσοσταθμικά στο επίπεδο του 40%-45% και το δημοσιονομικό όφελος από την επιχειρησιακή εφαρμογή των εγκριθεισών μεταρρυθμιστικών δράσεων εκτιμάται στο 10%-15% επί του προϋπολογισμού των αξιολογηθέντων φορέων.

Αμέσως μετά ξεκίνησε η φάση της εφαρμογής κατά την οποία τα Υπουργεία κλήθηκαν να περιγράψουν τους στρατηγικούς και τους επιχειρησιακούς τους στόχους, καθώς και τις θέσεις εργασίας που τους είναι απαραίτητες για την υλοποίηση της αποστολής τους.

Αυτό είναι το πιο σημαντικό στάδιο της μεταρρύθμισης.

Σκοπός είναι να δημιουργηθεί ένας πιο αποτελεσματικός, ευέλικτος και προσανατολισμένος στις ανάγκες των πολιτών δημόσιος τομέας, με εξορθολογισμό της κατανομής του προσωπικού.

Για πρώτη φορά η Κυβέρνηση δεν αναλώνεται σε θεωρητικές προσεγγίσεις περί μεταρρύθμισης.

Σχεδιάζει, εγκρίνει και υλοποιεί συγκεκριμένες μεταρρυθμιστικές δράσεις.

Και η μεταρρύθμιση αυτή δεν εξαντλείται στη θέσπιση απλός ενός Προεδρικού Διατάγματος.

Το βάρος δίνεται στην ουσιαστική, επιχειρησιακή εφαρμογή της μεταρρύθμισης.

Το στοίχημα είναι να ανασχεδιαστούν οι διαδικασίες και να αναβαθμιστούν οι παρεχόμενες υπηρεσίες, ώστε να ανταπεξέλθει η Δημόσια Διοίκηση στη μείωση του προσωπικού λόγω συνταξιοδοτήσεων, αλλά και στην αναγκαιότητα μείωσης της δημοσιονομικής δαπάνης.

Κυρίες και Κύριοι,

Παράλληλα, όπως γνωρίζετε, η Κυβέρνηση ανέλαβε την ευθύνη να λάβει όλα εκείνα τα μέτρα ώστε, τηρώντας όλες τις συνταγματικές εγγυήσεις του κοινωνικού κράτους δικαίου, να αποχωρήσουν από το σύνολο του δημοσίου τομέα 15.000 υπάλληλοι.

Οι αποχωρήσεις δεν θα προκύψουν αποκλειστικά από τους 25.000 υπαλλήλους που πρόκειται να μετακινηθούν, όπως εθεωρείτο μέχρι σήμερα.

Από τις 15.000, οι 4.000 προγραμματίζεται να αποχωρήσουν μέχρι τον Δεκέμβριο του 2013 και οι υπόλοιποι 11.000 το 2014 στη βάση ενός τριμηνιαίου προγραμματισμού.

Οι βασικές πηγές αποχώρησης, όπως τις σχεδιάζει η Κυβέρνηση, με την συνδρομή του Κυβερνητικού Συμβουλίου Μεταρρύθμισης και κατόπιν εισήγησης της Ομάδας Υποστήριξης του Κυβερνητικού Συμβουλίου Μεταρρύθμισης, όπως αυτή συντονίζεται από τον Υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και τον Υπουργό Επικρατείας είναι οι εξής:

1η πηγή: Οι πειθαρχικά υπόλογοι υπάλληλοι που θα κριθούν απολυτέοι με τελεσίδικη δικαστική απόφαση του αρμόδιου δικαστηρίου ουσίας, δηλαδή του Συμβουλίου της Επικρατείας.

2η πηγή: Από την κατάργηση των νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου και από την λύση των συμβάσεων του προσωπικού που υπηρετούν σε αυτά.

3η πηγή: Από την αποτίμηση των προσόντων, δηλαδή από την αξιολόγηση των προσόντων που θα γίνει κατά την επανατοποθέτηση του προσωπικού στις νέες οργανικές δομές των δημόσιων υπηρεσιών (Υπουργείων, Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου και Οργανισμών), η οποία γίνεται αμέσως μετά την αξιολόγηση των δομών τους και ενόψει της μετακίνησης του πλεονάζοντος προσωπικού σε άλλη δημόσια υπηρεσία που έχει κενά διαπιστωμένα από τα σχέδια στελέχωσης.

4η πηγή: Από την εθελούσια έξοδο όλων όσοι ενώ βρίσκονται σε καθεστώς διαθεσιμότητας, αργίας, ή αναγκαστικής μετακίνησης λόγω κινητικότητας, προτιμήσουν να αποχωρήσουν από το Δημόσιο, λαμβάνοντας αποζημίωση που δικαιούνται ή εξαγοράζοντας τρία πλασματικά έτη, αρκεί να μη βρίσκονται 3 χρόνια πριν την πλήρη συνταξιοδότηση.

5η πηγή: Τέλος υπάρχει και μια άλλη πηγή, ενσωματωμένη ωστόσο στις προηγούμενες. Κατά την αποτίμηση των προσόντων και με αφορμή τα σχέδια στελέχωσης των υπηρεσιών και οργανισμών θα ελεγχθούν και αξιολογηθούν αναγκαστικά τα τυπικά προσόντα όλων όσων απασχολούνται στο Δημόσιο.

Θα ελεγχθεί η νομιμότητα της έννομης σχέσης που τα συνδέει με αυτά, η πραγματική συνδρομή των τυπικών προσόντων που επικαλούνται και θα γίνει, βέβαια, πιστοποίηση των προσόντων και των δικαιολογητικών τους.

Πρέπει να καταστεί ξεκάθαρο ότι οι συγκεκριμένες αποχωρήσεις δεν αποβλέπουν σε μείωση του προσωπικού των δημοσίων υπηρεσιών, αφού η προβλεπόμενη μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων επιτυγχάνεται και με το παραπάνω με τις συνταξιοδοτήσεις.

Άλλωστε προβλέπεται μείωση του προσωπικού άνω των 150.000 μέχρι το 2015, με τις εκτιμήσεις να ανεβάζουν τον αριθμό στις 180.000.

Οι σχεδιαζόμενες αναγκαστικές αποχωρήσεις αποβλέπουν αποκλειστικά στην άμεση ποιοτική ανανέωση του προσωπικού, αφού για κάθε μια αναγκαστική αποχώρηση θα εισέρχεται στο δημόσιο ένας νέος υπάλληλος που έχει προηγουμένως διαγωνιστεί, έχει πετύχει σε διαγωνισμό του ΑΣΕΠ και περιμένει, χρόνια τώρα,  πιστώσεις ή κενά για μια θέση  στο Δημόσιο.

Οι στόχοι μας είναι πλέον ποιοτικοί και όχι μόνον ποσοτικοί.

Αναφορικά με το δεύτερο άξονα, αυτόν των πειθαρχικών διαδικασιών, γίνονται αποφασιστικές παρεμβάσεις προκειμένου να αυτονομηθεί η πειθαρχική διαδικασία και ευθύνη των δημοσίων υπαλλήλων από την ποινική.

Στην πραγματικότητα δεν υπήρχε τα τελευταία χρόνια διαδικασία πειθαρχικής ευθύνης.

Αυτή ήταν ανενεργής.

Δεν λειτουργούσαν τα πειθαρχικά συμβούλια, διότι συνέπιπταν με τα υπηρεσιακά, τα οποία απαρτίζονταν από υπαλλήλους, με συνέπεια οι κρινόμενοι και οι κρίνοντες να συμπίπτουν.

Τα πειθαρχικά συμβούλια δεν αποφάσιζαν, περιμένοντας επί μακρόν την απόφαση των ποινικών δικαστηρίων.

Έτσι, οι τεράστιες καθυστερήσεις της ποινικής δικαιοσύνης αποτελούσαν το άλλοθι για την πλήρη αδράνεια της πειθαρχικής διαδικασίας.

Από την άλλη, η ίδια αδράνεια και οι σημαντικές καθυστερήσεις της πειθαρχικής διαδικασίας οδηγούσαν σε εγκλωβισμό και τους υπεύθυνους υπαλλήλους, αυτούς που αδίκως διώκονταν ποινικά ή πειθαρχικά.

Έτσι η Κυβέρνηση εστιάζει, και προς όφελος των εργαζομένων, στη σύντμηση των προθεσμιών σε όλα τα στάδια της πειθαρχικής διαδικασίας και στην παρακολούθηση της τήρησης της πειθαρχικής διαδικασίας και του σεβασμού των προθεσμιών από το Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης.

Δίνεται η, συνταγματικά άλλωστε κατοχυρωμένη από το 1927, δυνατότητα στον υπάλληλο να ασκεί απευθείας υπαλληλική προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τις αποφάσεις των πρωτοβάθμιων πειθαρχικών συμβουλίων με τις οποίες επιβάλλεται η ποινή της οριστικής παύσης και του υποβιβασμού.

Δεν καταργείται το δευτεροβάθμιο πειθαρχικό συμβούλιο.

Αυτό παραμένει αρμόδιο για τις ενστάσεις επί των υπόλοιπων ποινών.

Με την επίσπευση των πειθαρχικών διαδικασιών θωρακίζεται ακόμη περισσότερο και η αναλογικότητα στην εφαρμογή του μέτρου της αυτοδίκαιης αργίας, αφού ο υπάλληλος που τίθεται αυτοδίκαια σε αργία έχει τη δυνατότητα να προσφύγει άμεσα στο πειθαρχικό όργανο και στο Πειθαρχικό Συμβούλιο.

Υπηρετείται, όμως, με τη ρύθμιση και το κύρος και το συμφέρον της υπηρεσίας,  καθώς η σύντομη κρίση των πειθαρχικών υποθέσεων αποτρέπει τον κίνδυνο να διαιωνίζονται οι διώξεις, να στιγματίζονται οι υπάλληλοι και να παραλύουν οι υπηρεσίες.

Κυρίες και Κύριοι,

Σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο διοικητικής μεταρρύθμισης προχωρά και το Υπουργείο Οικονομικών, και ειδικότερα το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, σε μία σειρά από θεσμικές και διαρθρωτικές αλλαγές.

Αλλαγές που έχουν διττή επιδίωξη, αφενός την ενδυνάμωση της δημοσιονομικής διαχείρισης και αφετέρου τη βελτίωση της σχέσης με τους πολίτες.

Προς την κατεύθυνση αυτή, προωθήθηκαν, μεταξύ άλλων, τους προηγούμενους μήνες:

1ον. Η επικαιροποίηση και βελτίωση του συστήματος δημοσιονομικών ελέγχων με την προσαρμογή του τόσο στις τρέχουσες συνθήκες, όσο και στις διεθνείς πρακτικές και τα ελεγκτικά πρότυπα, συμβάλλοντας αποτελεσματικά στην εξυγίανση των δομών και της διαφάνειας της λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης.

2ον.  Η ενίσχυση του πλαισίου δημοσιονομικών κανόνων και πρακτικών με την παράλληλη ενεργοποίησημηχανισμών παρακολούθησης των ΔΕΚΟ, των ΝΠΙΔ και των ΟΤΑ.

Πρόκειται για τη θέσπιση ενός μηχανισμού παρακολούθησης των ετήσιων προϋπολογισμών των εν λόγω φορέων της Γενικής Κυβέρνησης σε μηνιαία βάση με τη θέσπιση τριμηνιαίων στόχων και ανώτατων ορίων δαπανών, ώστε αυτοί να συνάδουν με τους στόχους του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΠΔΣ).

Σ’ αυτό το πλαίσιο οι διοικήσεις θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι δεν θα υπάρχουν αρνητικές αποκλίσεις από τους στόχους και θα προβαίνουν σε προκαθορισμένες διορθωτικές παρεμβάσεις σε περίπτωση εμφάνισής τους.

Σε περιπτώσεις αρνητικής απόκλισης στα οικονομικά αποτελέσματα θα προβλέπεται ανάλογος περιορισμός των πιστώσεων για λειτουργικές δαπάνες ή της επιχορήγησης ή της απόδοσης πόρων προς τους φορείς αυτούς.

3ον. Η εκπόνηση ολοκληρωμένου σχεδίου για την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Πρόκειται για παρέμβαση που στοχεύει στην εδραίωση μιας μεθοδικής διαδικασίας αποπληρωμής, στην δραστική επιτάχυνση των διαδικασιών αποπληρωμής, στη διασφάλιση της αντικειμενικότητας των επιλογών διοχέτευσης των δημοσίων πόρων και στην εδραίωση των πολιτικών που δεν θα επιτρέψουν τη δημιουργία νέων ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Κυρίες και Κύριοι,

Στο Υπουργείο Οικονομικών, και ειδικότερα στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, προωθείται, παράλληλα, και μια σειρά από πρωτοβουλίες που συμβάλλουν στην τεχνολογική αναβάθμιση των διαδικασιών δημοσιονομικής διαχείρισης, αλλά και των παρεχόμενων προς τους πολίτες υπηρεσιών.

Συγκεκριμένα:

1ον. Η διαδικτυακή πύλη (portal) για τις συντάξεις του δημοσίου.

Για τη χρονική περίοδο αναμονής από τη στιγμή εξόδου από την ενεργό υπηρεσία μέχρι την στιγμή έναρξης της καταβολής της οριστικής σύνταξης έχει τεθεί σε λειτουργία, από τον Οκτώβριο του 2012, portal με στόχο την ενημέρωση των ενδιαφερομένων πολιτών και την προώθηση της αναγκαίας διαφάνειας.

Μέσω του εν λόγω portal οι ενδιαφερόμενοι πολίτες έχουν ήδη τη δυνατότητα υπολογισμού της σύνταξής τους και παρακολούθησης της πορείας της αιτήσεως συνταξιοδότησής τους, ενώ στη συνέχεια θα τεθούν στη διάθεση των πολιτών και άλλες υπηρεσίες.

Η θέση σε λειτουργία του portal και η δυνατότητα που ήδη παρέχεται διευκολύνει πλήθος πολιτών που σπεύδουν διά ζώσης ακόμη και για στοιχειώδεις πληροφορίες και επιτρέπει την παραγωγική ανακατανομή του ανθρώπινου δυναμικού εντός της Υπηρεσίας με στόχο τη σύντμηση του χρόνου απόδοσης της σύνταξης.

2ον. Η λειτουργία του Μητρώου Δεσμεύσεων, η οποία εντάσσεται στις μεταρρυθμίσεις που στοχεύουν στη διόρθωση των διαρθρωτικών προβλημάτων που αποτελούν τη γενεσιουργό αιτία ελλειμμάτων και απλήρωτων υποχρεώσεων του δημοσίου.

Το Μητρώο Δεσμεύσεων αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους θεσμούς που έχουν υιοθετηθεί για τον έλεγχο των υποχρεώσεων και η εφαρμογή του είναι υποχρεωτική σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης.

Έτσι, πριν από την ανάληψη οποιασδήποτε υποχρέωσης, δεσμεύονται οι αναγκαίες πιστώσεις του Προϋπολογισμού, ώστε να εξασφαλίζεται ότι θα υπάρχουν πόροι για την πληρωμή τους.

Ήδη, τα αποτελέσματα από την εφαρμογή του μέτρου είναι ενθαρρυντικά, καθώς, σύμφωνα με τα στοιχεία του πρώτου τριμήνου του 2013, η συμμετοχή των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης στο Μητρώο Δεσμεύσεων ανέρχεται στο 95% επί του συνόλου των παλαιών φορέων, έναντι στόχου για συμμετοχή 91%, και στο 65% επί του συνόλου των νέων φορέων, έναντι στόχου για συμμετοχή 55%.

Παρατηρείται, συνεπώς, μία σημαντική αύξηση της συμμόρφωσης των φορέων, ξεπερνώντας τις αρχικές εκτιμήσεις του Προγράμματος.

3ον. Η τεχνολογική αναβάθμιση των συστημάτων δημοσιονομικής διαχείρισης, μέσω της επέκτασης του ήδη υπάρχοντος Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος Δημοσιονομικής Πολιτικής για την παρακολούθηση των δημοσιονομικών μεγεθών της Κεντρικής Διοίκησης, ώστε να ανταποκρίνεται στις νέες ανάγκες της δημόσιας ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, και της προώθησης του Προγράμματος με τίτλο «Εφαρμογή της Μεταρρύθμισης του Δημοσιονομικού Συστήματος στην Κεντρική Διοίκηση και τη Γενική Κυβέρνηση», το γνωστό ERP.

Πρόκειται για τη δημιουργία ενός συστήματος δημοσιονομικού ελέγχου, το οποίο, σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης, θα επιτύχει τη μείωση του κόστους και του χρόνου κατάρτισης και παρακολούθησης των επιμέρους προϋπολογισμών, την αύξηση της εγκυρότητας των οικονομικών στοιχείων και τη διαμόρφωση μιας σαφώς ορισμένης ελεγκτικής διαδικασίας.

Ήδη έχει υπογραφεί το Τεχνικό Δελτίο του προγράμματος και βρισκόμαστε στη φάση της έναρξης της υλοποίησής του μετά την απαραίτητη, πρόσφατη, επαναξιολόγηση και βελτίωσή του.

Παράλληλα, βέβαια, από τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων και τη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων, σε συνεργασία και με συναρμόδια Υπουργεία προωθείται μια σειρά πρωτοβουλιών για την τεχνολογική αναβάθμιση της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής.

Μια τέτοια πρωτοβουλία, που ενδιαφέρει μεγάλο μέρος του επιχειρηματικού κόσμου, είναι η ηλεκτρονική τιμολόγηση.

Πρόκειται για μια διαρθρωτική, τεχνολογική, αλλαγή με σημαντικά οφέλη για το δημόσιο και τις επιχειρήσεις.

Μια μεταρρυθμιστική πρωτοβουλία που εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της στρατηγικής του Υπουργείου Οικονομικών για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, παράλληλα, με το σχεδιασμό για ακόμη μεγαλύτερη απλούστευση των διαδικασιών και των υποχρεώσεων των επιχειρήσεων.

Για αυτό το λόγο και η Κυβέρνηση συντονισμένα έχει ήδη προχωρήσει με γρήγορα και αποφασιστικά βήματα σε σχέδιο διευκόλυνσης της υιοθέτησης της ηλεκτρονικής τιμολόγησης.

Συγκεκριμένα:

1ον. Βρίσκεται σε εξέλιξη η ενσωμάτωση του μορφοτύπου από το Εθνικό Σύστημα Ηλεκτρονικών Δημοσίων Συμβάσεων της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου.

2ον. Είναι σε στάδιο τελικής επεξεργασίας νέες θεσμικές ρυθμίσεις για

  • την υιοθέτηση μιας ελάχιστης δομής,
  • τον εκσυγχρονισμό του υφιστάμενου πλαισίου
  • τη δυνατότητα ηλεκτρονικοποίησης των Δελτίων Αποστολής
  • τη συχνότερη (μηνιαία) αποστολή δεδομένων σε κεντρικές υποδομές, και
  • τη διευκόλυνση των επιχειρήσεων με τη θέσπιση παρόχων υπηρεσιών σχετικών με την ανταλλαγή – διαβίβαση ηλεκτρονικών δεδομένων

Έτσι, στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα θα ολοκληρωθεί η διαδικασία επεξεργασίας των νέων ρυθμίσεων, οι οποίες και θα τεθούν σε διαβούλευση.

Κυρίες και Κύριοι,

Οι Έλληνες Πολίτες έχουν υποστεί και υφίστανται μεγάλες θυσίες για την επίτευξη της επώδυνης, αλλά αναγκαίας, δημοσιονομικής προσαρμογής.

Όμως, στη δρομολογημένη, μετά το Μνημόνιο, πορεία η μόνη επιλογή που είχαμε ως Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης ήταν να επιταχύνουμε τους ρυθμούς και να επιδιώξουμε εμπλουτισμό του Προγράμματος.

Γνωρίζουμε ότι οι πολιτικές δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας, αν και αναγκαίες, δεν είναι από μόνες τους ικανές για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Πρέπει να ενισχύεται όλο και περισσότερο ο συνδυασμός τους με πολιτικές ανάταξης και ανάπτυξης της οικονομίας και, συνακόλουθα, αύξησης της απασχόλησης.

Τελευταία πυκνώνουν τα «σήματα», από «πομπούς» εντός και εκτός της χώρας, ότι τα δημοσιονομικά της σταθεροποιούνται.

Οι στόχοι επιτυγχάνονται.

Βέβαια, δεν υπάρχουν περιθώρια εφησυχασμού, «πανηγυρισμών» αλλά ούτε και μίζερων προσεγγίσεων.

Υπάρχει μόνο ανάγκη για άθροιση και συμπόρευση των δημιουργικών δυνάμεων του έθνους.

Χαιρετισμός Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην εκδήλωση της Ελληνογερμανικής Αγωγής

Κυρίες και κύριοι,

Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση που μου απευθύνατε να παραστώ στη σημερινή εκδήλωση της Ελληνογερμανικής Αγωγής.

Ενός φορέα παιδείας, μόρφωσης και πολιτισμού, το διαχρονικό έργο του οποίου είναι γνωστό και αναγνωρισμένο.

Κυρίως, βέβαια, είναι αναγνωρισμένο από τη νεολαία και τα παιδιά που συμμετέχουν στα εκπαιδευτικά του προγράμματα, όπως και η μικρή μου κόρη.

Αυτό, ενδεχομένως, να καθιστά την άποψή μου για το ίδρυμα ως ένα βαθμό υποκειμενική, αλλά θεωρώ ότι πρωτοβουλίες όπως η σημερινή περιορίζουν τα περιθώρια για υποκειμενική αξιολόγηση.

Μία πρωτοβουλία που έχει διττή διάσταση.

Η μία διάσταση αφορά τη θεματική των εκδηλώσεων και ερευνών της φετινής σχολικής χρονιάς.

Και αυτό διότι, σε μία περίοδο έντονων διαταραχών στην Ευρώπη, η άποψη των νέων για την προοπτική της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή οικογένεια είναι κρίσιμη, καθώς πρόκειται για τους πολίτες που θα κληθούν στο μέλλον να συνεχίσουν το όραμα της ενοποίησης της Ευρώπης.

Ένα μεγάλο δημιουργικό όραμα που αναπτύχθηκε σε μία Ευρώπη που προσπαθούσε να ξεπεράσει τα δεινά ενός καταστροφικού πολέμου και συνέβαλλε στην έναρξη μιας πρωτόγνωρης διαδικασίας ολοκλήρωσης που οδήγησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ευρωζώνη.

Σίγουρα, σήμερα, που η Ευρώπη κλυδωνίζεται από τις επιπτώσεις της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, αρκετοί, και ιδίως νέοι, θα πουν ότι υπάρχει μία αναντιστοιχία μεταξύ του ευρωπαϊκού οράματος και των τρεχουσών αποφάσεων.

Ίσως, οι διαπιστώσεις και οι κριτικές τους να είναι ακόμα πιο σκληρές.

Δεν τους αδικώ.

Είναι γεγονός ότι η Ευρώπη αντιμετώπισε την παγκόσμια οικονομική κρίση στους κόλπους της με αργά αντανακλαστικά.

Άργησε να συνειδητοποιήσει πως η κρίση ήταν και είναι «συστημική» και απειλεί την ίδια τη βιωσιμότητα του κοινού νομίσματος.

Άργησε να καταλήξει σε μία συνολική και συνεκτική, αλλά ελλειμματική, λύση. Αναγκάστηκε, αν και καθυστερημένα, έστω και συμβιβαστικά, να καταλήξει σε επιμέρους θεσμικές αποφάσεις.

Ορισμένες αποφάσεις, όπως η πρόσφατη για την Κύπρο, δεν μπορούν να αποτελούν πρότυπο για το οικοδόμημα της Ενωμένης Ευρώπης.

Όλες αυτές οι δυσκολίες δεν πρέπει να μας αποθαρρύνουν.

Πρέπει να μας ωθούν σε προσπάθειες για περισσότερη Ευρώπη.

Πρέπει να αγωνιζόμαστε για μία Ευρώπη που θα ανταποκρίνεται στο όραμα των μεγάλων Ευρωπαϊστών, αλλά και στα όσα σημαντικά έχουμε πετύχει μέχρι σήμερα.

Άλλωστε, όπως προκύπτει μέσα από τη μελέτη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, τα μεγαλύτερα βήματα εμβάθυνσης της Ένωσης ήταν αποτέλεσμα εξίσου μεγάλων κρίσεων και αμφισβητήσεων της ευρωπαϊκής ιδέας.

Σε μία τέτοια κρίσιμη φάση βρισκόμαστε σήμερα, όπου πρέπει να προσπαθήσουμε οι κοινοτικές αποφάσεις να εμπεριέχουν το στοιχείο της εταιρικής αλληλεγγύης και να ενσωματώνουν τις προσδοκίες των Ευρωπαίων πολιτών για την προώθηση της μεγάλης ιδέας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Προσδοκίες της κοινωνίας των πολιτών για μία Ευρώπη που θα αντιμετωπίζει τα προβλήματα όλων, με γνώμονα την ευημερία όλων.

Κυρίες και κύριοι,

Πολλές φορές αυτές οι προσδοκίες της κοινωνίας των πολιτών μετουσιώνονται σε πράξη.

Και εδώ ερχόμαστε στη δεύτερη διάσταση της πρωτοβουλίας της Ελληνογερμανικής Αγωγής, που παρουσιάζεται στη σημερινή εκδήλωση.

Μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και πρωτοποριακή κίνηση, τόσο με συμβολικό, αλλά και -κυρίως- με ουσιαστικό χαρακτήρα.

Μια κίνηση που αναδεικνύει, με επιτυχία, μηνύματα δημιουργίας και αλληλεγγύης.

Που συνδυάζει:

  • Την ανάδειξη των ιδεών για την Ελλάδα και την Ευρώπη.
  • Τον πολιτισμό και το καλύτερο «εικαστικό πρόσωπο» της χώρας με τη συγκέντρωση 32 έργων σημαντικών Ελλήνων καλλιτεχνών.
  • Και την αρωγή προς τη χώρα, καθώς τα έργα των εν λόγω καλλιτεχνών θα δημοπρατηθούν και τα έσοδα θα καταβληθούν στην μη-κερδοσκοπική πρωτοβουλία Greece Debt Free με σκοπό την αγορά Ελληνικών κρατικών ομολόγων.

Πρόκειται για μία κίνηση, τα χαρακτηριστικά της οποίας, έχω την εντύπωση, ότι αποτυπώνουν τη βούληση κάποιων Ελλήνων να αναλάβουν ατομική και συλλογική δράση, να αναδείξουν ότι η Ελλάδα είναι ενεργή και αξιοπρεπής και να συμβάλουν στην υπέρβαση της τρέχουσας κατάστασης για τη χώρα μας.

Μία κατάσταση που φαίνεται, όμως, ότι σταδιακά αλλάζει, καθώς η Ελλάδα όχι μόνο στάθηκε όρθια, αλλά υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις που επιτρέπουν τη δημιουργία θετικών προσδοκιών.

Που μας επιτρέπουν να πιστέψουμε ότι οι θυσίες των πολιτών θα πιάσουν τόπο και η Ελλάδα θα επιστρέψει το συντομότερο σε μία φάση όπου θα διαμορφωθούν οι συνθήκες για ένα καλύτερο μέλλον για τη νεολαία και τις επόμενες γενιές.

Που θα καρποφορήσουν πρωτοβουλίες όπως η σημερινή της Ελληνογερμανικής Αγωγής.

Για αυτό και θα ήθελα να συγχαρώ τη διοίκηση του σχολείου για τη πρωτοβουλία, τους καλλιτέχνες που τίμησαν, αφιλοκερδώς, με τα έργα τους την προσπάθεια και όλους τους συντελεστές που συμβάλλουν για την ολοκλήρωση της κίνησης.

Εύχομαι κάθε επιτυχία και καλή συνέχεια.

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην εκδήλωση του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος – “Προκλήσεις για την Οικονομία και την Ανάπτυξη το 2013”

Κυρίες και Κύριοι,

Καταρχάς, εύχομαι το νέο έτος να είναι για όλους γεμάτο υγεία, δημιουργία, αλληλεγγύη και συνοχή.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω το Σύνδεσμο Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος για την πρόσκληση που μου απηύθυνε να παραστώ στην εκδήλωσή του.

Κυρίες και Κύριοι,

Η Ελληνική οικονομία βρίσκεται, σήμερα, σε μια κρίσιμη καμπή.

Αλλά και σε ένα νέο, καλύτερο, σημείο αφετηρίας ώστε να ξεπεράσει τις αδυναμίες της και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια μακρά περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων, υψηλής ανταγωνιστικότητας, διατηρήσιμης ανάπτυξης.

Πρόκειται για αδυναμίες χρόνιες, δομικές, κυρίως ενδογενείς.

Υστερήσεις γνωστές σε όλους μας, όπως είναι:

  • Η αδυναμία βιώσιμης διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, κατά περιόδους.
  • Η εκτεταμένη φοροδιαφυγή και η περιορισμένη φορολογική βάση.
  • Η αδυναμία εξορθολογισμού των δημόσιων, κυρίως των κοινωνικών, δαπανών.
  • Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας.

Είναι, λοιπόν, κοινά αποδεκτό, ότι η οικονομία μας, για μεγάλο χρονικό διάστημα, λειτουργούσε, περισσότερο ή λιγότερο ανά περίοδο, σε συνθήκες ασταθούς ισορροπίας.

Και οι συνθήκες αυτές, όπως ήταν αναμενόμενο, επιδεινώθηκαν με το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και τη διάχυσή της στην Ευρώπη, «πυροδοτώντας» τα υπαρκτά στη χώρα μας, και ήδη υψηλά, «δίδυμα» ελλείμματα και χρέη.

Η συνέχεια είναι γνωστή.

Ακολούθησε η κρίση δανεισμού και η προσφυγή της Ελλάδας στο Μηχανισμό Στήριξης, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα ασφυκτικό περιβάλλον στην άσκηση οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής.

Ένα εγχώριο και διεθνές περιβάλλον ιδιαίτερα πιεστικό κατά το 2ο εξάμηνο του 2012.

Αξίζει να σταθούμε στα βασικά χαρακτηριστικά αυτού του περιβάλλοντος:

1ον. Τάση αυστηρής, συσταλτικής, δημοσιονομικής πολιτικής στα περισσότερα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.

Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα σε Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ιταλία, Κύπρο.

2ον. Συνεχείς και μεγάλες αποκλίσεις των εκτιμήσεων του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.

Πρόκειται για αποκλίσεις που αποτυπώνουν τόσο τις αστοχίες του Προγράμματος, όσο και τη μεγάλη επιδείνωση της κατάστασης στην πραγματική οικονομία.

Και που οδηγούν στην αλλαγή των δεδομένων και των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών σεναρίων του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.

Η αλλαγή αυτή επηρέασε, όπως ήταν αναμενόμενο, την κατανομή και το ύψος των μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής των επομένων ετών.

Κάνοντάς την, για ακόμη μία φορά, «βαρύτερη» και εμπροσθοβαρή.

Τα περιθώρια δε άμεσης αλλαγής της «συνταγής» που εφαρμόζεται από την αρχή του Προγράμματος αποδείχθηκαν ασφυκτικά, τόσο από την πλευρά των δαπανών, όσο, όμως, και από την πλευρά των εσόδων.

3ον. Έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας.

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια διαμορφώθηκε ένα έλλειμμα αξιοπιστίας το οποίο είναι δύσκολα διαχειρίσιμο.

Οι τεράστιες αποκλίσεις μεταξύ προθέσεων, σχεδιασμού και υλοποίησης, κυρίως δε αποτελέσματος, αποτελούν μεγάλο βάρος στην πορεία της χώρας.

Σίγουρα, βέβαια, μέρος της αύξησης του ελλείμματος αξιοπιστίας αποδίδεται και στις αστοχίες στις προβλέψεις και στις εκτιμήσεις του Προγράμματος.

Γι’ αυτό και η πρόσφατη επικαιροποίησή του είχε ως επιδίωξη να πείσει για την αποτελεσματικότητά του, αλλά και η Κυβέρνηση για την αποφασιστικότητά της να εφαρμόσει ένα αξιόπιστο Πρόγραμμα.

Κατά τη διάρκεια της προηγούμενης χρονιάς, δρομολογήθηκαν, πράγματι, επώδυνα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Μέτρα, όμως, αναγκαία για την σταδιακή σταθεροποίηση και προσαρμογή της οικονομίας της χώρας μας.

Κυρίες και Κύριοι,

Υπό αυτές τις μακροχρόνιες και βραχυχρόνιες στρεβλώσεις, τους περιορισμούς, τις υστερήσεις και τη χρονική στενότητα η Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης, έθεσε ως πρωταρχικούς στόχους:

  • Την αποδέσμευση των χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης.
  • Την αποκατάσταση του «κεφαλαίου αξιοπιστίας» της χώρας.
  • Την επιμήκυνση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής.
  • Την πιστή εκτέλεση του Προϋπολογισμού, με στόχο την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων από φέτος.
  • Την ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Στόχοι, η επίτευξη των οποίων συνιστά προϋπόθεση για την προσέλκυση επενδύσεων, για την ενίσχυση της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότηταας, για τη βιώσιμη και διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Οι τελευταίες Ευρωπαϊκές αποφάσεις, προϊόν επίπονων διαβουλεύσεων σε ένα σύνθετο πρόβλημα με αρκετούς περιορισμούς, δείχνουν ότι εισήλθαμε στην τελική ευθεία για να πετύχουμε τους στόχους μας.

Συγκεκριμένα:

1ον. Αποτράπηκε η άτακτη χρεοκοπία της χώρας και επιβεβαιώθηκε ότι η Ελλάδα παραμένει σταθερά προσδεδεμένη στο ευρώ, με τους Ευρωπαίους εταίρους μας να δεσμεύονται ρητά ότι θα συνεχίσουν να στηρίζουν τη χώρα μας έως ότου αυτή επανακτήσει την πρόσβασή της στις διεθνείς αγορές.

Με λίγα λόγια, αγοράσαμε «ασφάλειες» για να μπορέσουμε, μόλις η Ευρωζώνη πείσει ότι έχει τη βούληση, τους θεσμούς και τις πολιτικές για να βγάλει την οικονομία της από την κρίση, να είμαστε μέρος της συνολικής λύσης.

2ον. Εγκρίθηκε η αποδέσμευση δόσης του Προγράμματος ύψους 52,3 δισ. ευρώ.

Εκ των οποίων τα 34,3 δισ. ευρώ εκταμιεύθηκαν το Δεκέμβριο του 2012.

Και, πρόσφατα, αυτή την εβδομάδα εγκρίθηκε από το Eurogroup η εκταμίευση ποσού ύψους 9,2 δισ. ευρώ, που αφορά στο μέρος της δόσης για το μήνα Ιανουάριο, ως αποτέλεσμα της έγκαιρης επίτευξης από την Κυβέρνηση των ορόσημων που είχαν τεθεί.

Πρόκειται για τις πρώτες ανάσες έπειτα από ένα επτάμηνο «ξηρασίας», στη διάρκεια του οποίου είχε διακοπεί η χρηματοδότηση από την Τρόικα και το κράτος χρηματοδοτούσε τις ανάγκες του με ανακυκλούμενες εκδόσεις εντόκων γραμματίων.

Πρέπει να αναφερθεί ότι, συνολικά, η δόση υπερβαίνει το άθροισμα των υπόλοιπων χρηματοδοτικών ροών του Προγράμματος μέχρι το τέλος του.

Αντιστοιχεί περίπου στο 27% του ΑΕΠ της χώρας και είναι μεγαλύτερη από το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν 153 χωρών παγκοσμίως, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και 7 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Με τη νέα αυτή χρηματοδοτική στήριξη ολοκληρώνεται η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ενισχύονται τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας και έχει ήδη ξεκινήσει και συνεχίζεται η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Προς την κατεύθυνση αυτή, η Κυβέρνηση έχει εκπονήσει και εφαρμόζει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αποπληρωμής των υποχρεώσεων, λειτουργώντας σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα και τις δεσμεύσεις της.

Σχέδιο που προχωρά με ικανοποιητικούς ρυθμούς.

Συγκεκριμένα, μέχρι την περασμένη εβδομάδα στη διαδικασία επεξεργασίας, στο πλαίσιο της συνεργασίας που έχει το Γενικό Λογιστήριο με τα αρμόδια Υπουργεία, εντάχθηκαν αιτήματα αποπληρωμής ύψους 1,8 δισ. ευρώ εκ των οποίων περίπου τα 700 εκατ. ευρώ ολοκληρώθηκαν και τα υπόλοιπα 1,1 δισ. ευρώ βρίσκονται σε φάση άμεσης ολοκλήρωσης.

Η ροή κατάθεσης αιτημάτων συνεχίζεται από τα αρμόδια Υπουργεία και η αξιολόγηση προχωρά με ταχύτατους ρυθμούς, ώστε να ανταποκριθούμε στη ζωτικής σημασίας ανάγκη της οικονομίας για ρευστότητα.

Για να ανασάνουν επιχειρήσεις που συμβάλλουν στη διατηρήσιμη ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας, όπως οι εξαγωγικές επιχειρήσεις και βιομηχανίες.

3ον. Ενισχύθηκε το «κεφάλαιο αξιοπιστίας» της χώρας, τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά.

Αναγνωρίσθηκε η προσπάθεια της Ελληνικής κοινωνίας, μέσα από τις αιματηρές θυσίες της, για την επίτευξη των δημοσιονομικών και διαρθρωτικών στόχων.

Αυτό είναι πλέον ορατό και καταγράφεται στις δηλώσεις, καθημερινά, των εταίρων μας.

4ον. Εγκρίθηκε η επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής κατά δύο έτη ώστε να επιτευχθεί ο στόχος πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 4,5% του ΑΕΠ το 2016.

Χωρίς την επιμήκυνση, τα μέτρα που θα χρειάζονταν για την επίτευξη του ίδιου στόχου το 2014, θα υπερέβαιναν τα 20 δισ. ευρώ την προσεχή διετία (τελικά ελήφθησαν μέτρα 13,5 δισ. ευρώ).

5ον. Ενισχύθηκε η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, και δρομολογήθηκαν, υπό προϋποθέσεις, νέες παρεμβάσεις.

Η χώρα κέρδισε καλύτερους όρους δανεισμού, ενώ ολοκληρώθηκε και η επαναγορά του Ελληνικού χρέους.

Επιπρόσθετα, έχει καταγραφεί η βούληση των εταίρων, στην περίπτωση επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων, περαιτέρω απομείωσης του πηλίκου, τόσο από την πλευρά του αριθμητή (μείωση επιτοκίων δανειακής σύμβασης) όσο και του παρανομαστή (εξοικονόμηση πόρων από την κοινοτική συγχρηματοδότηση των έργων του ΕΣΠΑ).

Κυρίες και Κύριοι,

Επί της ουσίας, έχουμε καταφέρει, με τις τεράστιες θυσίες πολιτών, να κρατήσουμε όρθια την Ελλάδα σε μία Ευρώπη που, επί του παρόντος, χαρακτηρίζεται από ασυμμετρία και αστάθεια.

Προσπαθούμε να κερδίσουμε βαθμούς ελευθερίας και να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις για την αντιστροφή του κλίματος και για την ανάκαμψη της οικονομίας, ώστε να τερματιστεί ο φαύλος κύκλος των ελλειμμάτων και της ύφεσης.

Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, ήδη εμφανίζονται ορισμένα θετικά δείγματα γραφής.

Ορισμένες ενδείξεις που επιτρέπουν τη διαμόρφωση θετικών προσδοκιών.

Ενδεικτικά και κωδικοποιημένα αναφέρω:

1ον. Η εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2012, παρά τη βαθύτερη από τις προβλέψεις ύφεση, κρίνεται ικανοποιητική.

  • Το πρωτογενές έλλειμμα διαμορφώθηκε στα 3,5 δισ. ευρώ (1,8% του ΑΕΠ), από 6,4 δισ. ευρώ το αντίστοιχο δωδεκάμηνο του 2011 (3,1% του ΑΕΠ), παρουσιάζοντας μείωση κατά 46%. Ο στόχος για το πρωτογενές έλλειμμα του 2012 ήταν 4,6 δισ. ευρώ (2,4% του ΑΕΠ).
  • Το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού ανέρχεται στα 15,7 δισ. ευρώ (8,1% του ΑΕΠ), από 22,8 δισ. ευρώ το αντίστοιχο δωδεκάμηνο του 2011 (10,9% του ΑΕΠ), παρουσιάζοντας μείωση κατά 31%. Ο στόχος για το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2012 ήταν 16,3 δισ. ευρώ (8,4% του ΑΕΠ).
  • Οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων από 3,6 δισ. ευρώ το ενδεκάμηνο του 2012, ανήλθαν στα 6,1 δισ. ευρώ στο δωδεκάμηνο, εξέλιξη με προφανείς, θετικές επιπτώσεις στη ρευστότητα της Οικονομίας και στις αναμενόμενες εισροές από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
  • Οι πρωτογενείς δαπάνες, που αποτελούν τον κύριο δείκτη της αποτελεσματικότητας της προσπάθειας περιορισμού των δαπανών του Κρατικού Προϋπολογισμού, παρουσιάζουν μείωση κατά 8,6% σε σχέση με το διάστημα Ιανουαρίου– Δεκεμβρίου 2011 (έναντι ετήσιου στόχου για μείωση κατά 7,7% το 2012) και διαμορφώνονται στα 47,1 δισ. ευρώ το δωδεκάμηνο του 2012 έναντι 51,6 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2011.
  • Το διαρθρωτικό έλλειμμα, σύμφωνα με την Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκτιμάται ότι θα μειωθεί κατά 13,9 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ την τριετία 2009-2012, έναντι στόχου για μείωση κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες την περίοδο 2009-2014.

2ον. Το κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους μειώθηκε σημαντικά.

  •  Κατά την πρόσφατη έκδοση εξάμηνων εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου το επιτόκιο (08.01.2013, 4,30%), ήταν το χαμηλότερο από τις αρχές του 2010.
  • Οι αποδόσεις των νέων ελληνικών ομολόγων αποκλιμακώνονται, πέφτοντας κάτω από τις 1.000 μονάδες.

3ον. Η εικόνα του Ελληνικού Χρηματιστηρίου παρουσιάζει σημεία ανάκαμψης. Το επενδυτικό κλίμα βελτιώνεται.

4ον. Ο πληθωρισμός αποκλιμακώνεται.

  • Ο εναρμονισμένος δείκτης τιμών καταναλωτή διαμορφώθηκε στα χαμηλότερα επίπεδα από τον Οκτώβριο του 2009, παρά τις υπαρκτές στρεβλώσεις των αγορών (0,3% το Δεκέμβριο 2012).
  • Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, το 2012 είναι το πρώτο έτος από την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος που ο πληθωρισμός εκτιμάται ότι θα είναι χαμηλότερος από το μέσο πληθωρισμό στη ζώνη του ευρώ (1,2% έναντι 2,4%-2,6%).

5ον. Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ενισχύεται.

  • Το επιχειρηματικό περιβάλλον ενδυναμώθηκε και η σχετική κατάταξη της χώρας στις διεθνείς μελέτες βελτιώθηκε.
  • Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών βελτιώθηκε. Η μείωση του ελλείμματός του την περίοδο Ιανουαρίου-Νοεμβρίου 2012 σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2011 αγγίζει το 73%. Στη βελτίωση του ισοζυγίου, σημαντική είναι η συμβολή της Βορείου Ελλάδος, μέσω της αύξησης των εξαγωγών, στην οποία πρωτοστατεί (πανελλαδικά: αύξηση εξαγωγών, χωρίς τα πετρελαιοειδή, κατά 6,7% το 11μηνο του 2012).

6ον. Το οικονομικό κλίμα βελτιώνεται.

  • Ο σχετικός δείκτης βρέθηκε το Δεκέμβριο του 2012 στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 20 μηνών, ενώ η διαφορά σε σχέση με την Ευρωζώνη έχει σχεδόν εξανεμιστεί.

7ον. Δάνεια για επενδυτικούς σκοπούς αρχίζουν να χορηγούνται, τονώνοντας τη ρευστότητα και την αναπτυξιακή διαδικασία.

8ον. Οι καταθέσεις επιστρέφουν σταδιακά στις τράπεζες, αν και μέρος αυτών διοχετεύεται για την κάλυψη φορολογικών και άλλων υποχρεώσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, από τον Ιούνιο του 2012 μέχρι σήμερα έχουν επιστρέψει στις τράπεζες πάνω από 8 δισ. ευρώ.

Κυρίες και Κύριοι,

Σε καμία περίπτωση δεν τα αναφέρω αυτά για να θριαμβολογήσω.

Δεν δικαιολογούνται πανηγυρισμοί και δεν επιτρέπεται εφησυχασμός.

Είναι αρκετά αυτά που πρέπει ακόμη να γίνουν.

Σήμερα είναι σαφές, ότι εφεξής απαιτείται συνεπής και αποτελεσματική εφαρμογή όσων θεσμοθετήθηκαν, σε συνδυασμό βεβαίως με νέες πολιτικές και μέτρα που επισπεύδουν την ανάκαμψη.

Απαιτείται, όπως άλλωστε προωθείται από την Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης, η σύζευξη της δημοσιονομικής προσαρμογής και της ανάπτυξης της οικονομίας ώστε να επιτευχθεί η αμφίπλευρη και βιώσιμη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος και το τέλος του καθοδικού κύκλου της οικονομίας.

Το σχέδιο δομείται σε δύο πυλώνες.

Ο πρώτος πυλώνας είναι η εδραίωση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας.

Προς την κατεύθυνση αυτή έχουν προωθηθεί ήδη μια σειρά από σημαντικές, θεσμικές, δημοσιονομικές πρωτοβουλίες.

Πρωτοβουλίες όπως, μεταξύ άλλων, είναι:

  • Η επικαιροποίηση και βελτίωση του συστήματος δημοσιονομικών ελέγχων.
  • Η ενίσχυση του πλαισίου δημοσιονομικών κανόνων και πρακτικών με την παράλληλη ενεργοποίηση μηχανισμών παρακολούθησης των προϋπολογισμών των ΔΕΚΟ, των ΝΠΙΔ και των ΟΤΑ.
  • Η υλοποίηση σχεδίου για την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Ο δεύτερος πυλώνας αφορά την προώθηση και υλοποίηση ενός μεγάλου εύρους πολιτικών και μέτρων, για την ανάσχεση των έντονων υφεσιακών πιέσεων και την τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Και αυτό επιτυγχάνεται, μεταξύ άλλων, με:

  • Την επιτάχυνση της απορρόφησης των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ και την αποτελεσματική αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων.
  • Την αξιοποίηση όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
  • Την επανέναρξη των μεγάλων δημοσίων έργων.
  • Την αποκατάσταση ομαλών συνθηκών ρευστότητας μέσω της ολοκλήρωσης της ανακεφαλαιοποίησης και της αναδιάρθρωσης του τραπεζικού συστήματος.
  • Την προώθηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων και της αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου.
  • Την ενδυνάμωση του ανταγωνισμού στις αγορές υπηρεσιών και προϊόντων.
  • Την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και της ανταγωνιστικότητας.
  • Την επένδυση στις νέες, ενδογενείς, πηγές ανάπτυξης (π.χ. έρευνα, καινοτομία κλπ).

Προς την κατεύθυνση αυτή, έχουν ληφθεί μια σειρά από δράσεις και πρωτοβουλίες στις οποίες αξίζει να σταθούμε.

Ειδικότερα:

  • Εξασφαλίστηκε η υλοποίηση της συμφωνίας με την ΕΤΕπ, ύψους 1,44 δισ. ευρώ για την ενίσχυση ρευστότητας των ΜμΕ. Ήδη συμβασιοποιήθηκαν τα πρώτα 600 εκατ. ευρώ και ξεκίνησαν οι εκταμιεύσεις. Εντός του 2013 συμβασιοποιούνται ακόμη 400 εκατ. ευρώ, αυξάνοντας τη συνολική χρηματοδότηση στο 1 δισ. ευρώ.
  • Συμφωνήθηκε με την ΕΤΕπ ένα νέο σύστημα παροχής εγγυήσεων, που υιοθετείται για πρώτη φορά στην ιστορία της, ύψους 500 εκατ. ευρώ, τα οποία ανακυκλούμενα θα φτάσουν το 1,5 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση, για τη στήριξη του εισαγωγικού και εξαγωγικού εμπορίου.
  • Ξεκινούν τα έργα κατασκευής των οδικών αξόνων. Στόχος είναι να αρχίσουν 4 έργα στους οδικούς άξονες τον Απρίλιο, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει συμφωνία με τις τράπεζες (και με την ΕΤΕπ) και θα δοθεί το πράσινο φως από την Ευρωπαϊκή Ένωση, εξέλιξη που θα συντελέσει στη δημιουργία 25.000 νέων θέσεων εργασίας.
  • Προχωρούν οι αποκρατικοποιήσεις. Στο πλαίσιο αυτό, δίνεται προτεραιότητα στην αποκρατικοποίηση της ΕΥΑΘ. Η διοίκηση του ΤΑΙΠΕΔ ενημέρωσε την εβδομάδα που πέρασε την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής και θα δημοσιοποιηθεί η σχετική πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος. Παράλληλα, ολοκληρώνεται εντός των επόμενων τριών μηνών η αποκρατικοποίηση των ΔΕΠΑ/ΔΕΣΦΑ και του ΟΠΑΠ.
  • Πραγματοποιήθηκαν δημοπρατήσεις δημοσίων έργων ύψους 2,2 δισ. ευρώ, ενώ στο πεδίο των ΣΔΙΤ προωθείται η διαχείριση των απορριμμάτων.
  • Υπερκαλύφθηκε ο στόχος για τις απορροφήσεις του ΕΣΠΑ και οι υπογραφές που απαιτούνται για τα προγράμματα του ΕΣΠΑ μειώθηκαν κατά 60%, ενώ ξεκίνησε και η απεμπλοκή των κονδυλίων του ΕΤΕΑΝ.
  • Προωθείται στρατηγική 25 δράσεων για τη διευκόλυνση των εξαγωγών, στο πλαίσιο της οποίας, επιδιώκεται η μείωση του χρόνου εξαγωγής προϊόντων κατά 50% και του κόστους εξαγωγών κατά 20% μέχρι και το 2015.

Κυρίες και Κύριοι,

Το χρέος απέναντι στην Πατρίδα και ο σεβασμός στις θυσίες των πολιτών επιβάλλει να προχωρήσουμε με διορατικότητα, συλλογικότητα, αποφασιστικότητα και σκληρή δουλειά, ώστε να οδηγηθούμε το ταχύτερο δυνατό στην έξοδο από το «τούνελ» στο οποίο βρέθηκε η χώρα.

Το 2013 οφείλουμε να εφαρμόσουμε τις αποφάσεις που πήραμε και με συλλογικότητα και σκληρή δουλειά να ενεργοποιήσουμε την αναπτυξιακή διαδικασία στη χώρα μας.

Και να επιτύχουμε, εντός της Ευρωζώνης, τη σταδιακή αποκατάσταση της αξιοπρέπειας, αλλά και της ευημερίας όλων των Ελλήνων πολιτών.

Με αυτές τις σκέψεις, εύχομαι από καρδιάς το φετινό έτος να είναι έτος ευόδωσης των τεράστιων θυσιών σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο.

Καλή χρονιά στη καθεμιά και στον καθένα σας.

Σας ευχαριστώ.

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην Ετήσια Εκδήλωση του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης – 12.01.2013

Κυρίες και Κύριοι,

Καταρχάς, εύχομαι το νέο έτος να είναι για όλους γεμάτο υγεία, δημιουργία, αλληλεγγύη και συνοχή.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης για την πρόσκληση που μου απηύθυνε να παραστώ στην ετήσια εκδήλωσή του.

Εκδήλωση – θεσμός για την πόλη της Θεσσαλονίκης.

Κυρίες και Κύριοι,

Η Ελληνική οικονομία βρίσκεται, σήμερα, σε μια κρίσιμη καμπή.

Αλλά και σε ένα νέο, καλύτερο, σημείο αφετηρίας ώστε να ξεπεράσει τις αδυναμίες της και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια μακρά περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων, υψηλής ανταγωνιστικότητας, διατηρήσιμης ανάπτυξης.

Αδυναμίες χρόνιες, δομικές, κυρίως ενδογενείς.

Υστερήσεις γνωστές σε όλους μας, όπως είναι:

  • Η αδυναμία βιώσιμης διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, κατά περιόδους.
  • Η εκτεταμένη φοροδιαφυγή και η περιορισμένη φορολογική βάση.
  • Η αδυναμία εξορθολογισμού των δημόσιων, κυρίως των κοινωνικών, δαπανών.
  • Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας.

Είναι κοινά αποδεκτό, συνεπώς, ότι η εθνική μας οικονομία, για μεγάλο χρονικό διάστημα, λειτουργούσε, περισσότερο ή λιγότερο ανά περίοδο, σε συνθήκες ασταθούς ισορροπίας.

Και οι συνθήκες αυτές, όπως ήταν αναμενόμενο, επιδεινώθηκαν με το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και τη διάχυσή της στην Ευρώπη, «πυροδοτώντας» τα υπαρκτά στη χώρα μας, και ήδη υψηλά, «δίδυμα» ελλείμματα και χρέη.

Στη συνέχεια ακολούθησε, όπως γνωρίζετε, η κρίση δανεισμού και η προσφυγή της Ελλάδας στο Μηχανισμό Στήριξης, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα ασφυκτικό περιβάλλον στην άσκηση οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής.

Ένα εγχώριο και διεθνές περιβάλλον ιδιαίτερα πιεστικό, με βασικά χαρακτηριστικά:

1ον. Τάση αυστηρής, συσταλτικής, δημοσιονομικής πολιτικής στα περισσότερα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.

Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα σε Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ιταλία, Κύπρο.

2ον. Συνεχείς και μεγάλες αποκλίσεις των εκτιμήσεων του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.

Πρόκειται για αποκλίσεις που αποτυπώνουν τόσο τις αστοχίες του Προγράμματος, όσο και τη μεγάλη επιδείνωση της κατάστασης στην πραγματική οικονομία.

Και που οδηγούν στην αλλαγή των δεδομένων και των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών σεναρίων του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.

Η αλλαγή αυτή επηρέασε, όπως ήταν αναμενόμενο, την κατανομή και το ύψος των μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής των επομένων ετών.

Κάνοντάς την, για ακόμη μία φορά, «βαρύτερη» και εμπροσθοβαρή.

Τα περιθώρια δε άμεσης αλλαγής της «συνταγής» που εφαρμόζεται από την αρχή του Προγράμματος αποδείχθηκαν ασφυκτικά.

3ον. Έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας.

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια διαμορφώθηκε ένα έλλειμμα αξιοπιστίας το οποίο είναι δύσκολα διαχειρίσιμο.

Οι τεράστιες αποκλίσεις μεταξύ προθέσεων, σχεδιασμού και υλοποίησης, κυρίως δε αποτελέσματος, αποτελούν μεγάλο βάρος στην πορεία της χώρας.

Σίγουρα, βέβαια, μέρος της αύξησης του ελλείμματος αξιοπιστίας αποδίδεται και στις αστοχίες στις προβλέψεις και στις εκτιμήσεις του Προγράμματος.

Γι’ αυτό και η επικαιροποίησή του είχε ως επιδίωξη να πείσει για την αποτελεσματικότητά του, αλλά και η Κυβέρνηση για την αποφασιστικότητά της να εφαρμόσει ένα αξιόπιστο Πρόγραμμα.

Κατά τη διάρκεια της χρονιάς που φεύγει, δρομολογήθηκαν, πράγματι, επώδυνα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης, μέτρα όμως αναγκαία για την σταδιακή σταθεροποίηση και προσαρμογή της οικονομίας της χώρας μας.

Κυρίες και Κύριοι,

Υπό αυτές τις μακροχρόνιες και βραχυχρόνιες στρεβλώσεις, τους περιορισμούς, τις υστερήσεις και τη χρονική στενότητα η Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης, έθεσε ως πρωταρχικούς στόχους:

  • Την αποδέσμευση των χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης.
  • Την αποκατάσταση του «κεφαλαίου αξιοπιστίας» της χώρας.
  • Την επιμήκυνση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής.
  • Την πιστή εκτέλεση του Προϋπολογισμού, με στόχο την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων από φέτος.
  • Την ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Στόχοι, η επίτευξη των οποίων αποτελεί προϋπόθεση για την προσέλκυση επενδύσεων, για την ενίσχυση της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότηταας, για τη βιώσιμη και διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Οι τελευταίες Ευρωπαϊκές αποφάσεις, προϊόν επίπονων διαβουλεύσεων σε ένα σύνθετο πρόβλημα με αρκετούς περιορισμούς, δείχνουν ότι εισήλθαμε στην τελική ευθεία για να πετύχουμε τους στόχους μας.

Συγκεκριμένα:

1ον. Αποτράπηκε η άτακτη χρεοκοπία της χώρας και επιβεβαιώθηκε ότι η Ελλάδα παραμένει σταθερά προσδεδεμένη στο ευρώ, με τους Ευρωπαίους εταίρους μας να δεσμεύονται ρητά ότι θα συνεχίσουν να στηρίζουν τη χώρα μας έως ότου αυτή επανακτήσει την πρόσβασή της στις διεθνείς αγορές.

Με λίγα λόγια, αγοράσαμε, όπως έχει αναφερθεί, «ασφάλειες» για να μπορέσουμε, μόλις η Ευρωζώνη πείσει ότι έχει τη βούληση, τους θεσμούς και τις πολιτικές για να βγάλει την οικονομία της από την κρίση, να είμαστε μέρος της συνολικής λύσης.

2ον. Εγκρίθηκε η αποδέσμευση δόσης του Προγράμματος ύψους 52,3 δισ. ευρώ.

Εκ των οποίων τα 34,3 δισ. ευρώ ήδη εκταμιεύθηκαν.

Πρόκειται για την πρώτη ανάσα έπειτα από ένα εξάμηνο «ξηρασίας», στη διάρκεια του οποίου είχε διακοπεί η χρηματοδότηση από την Τρόικα και το κράτος χρηματοδοτούσε τις ανάγκες του με την έκδοση εντόκων γραμματίων.

Η δόση υπερβαίνει το σύνολο των υπόλοιπων χρηματοδοτικών ροών του Προγράμματος μέχρι το τέλος του.

Αντιστοιχεί περίπου στο 27% του ΑΕΠ της χώρας και είναι μεγαλύτερη από το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν 153 χωρών παγκοσμίως, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και 7 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Με τη νέα αυτή χρηματοδοτική στήριξη ολοκληρώνεται η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ενισχύθηκαν τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας και  ξεκίνησε η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Προς την κατεύθυνση αυτή, η Κυβέρνηση έχει εκπονήσει και εφαρμόζει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αποπληρωμής των υποχρεώσεων, λειτουργώντας σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα και τις δεσμεύσεις της.

Ειδικότερα, μέχρι το τέλος του 2012, είχαν ολοκληρωθεί αιτήματα ύψους περίπου 700 εκατ. ευρώ, ενώ βρίσκονται σε διαδικασία ολοκλήρωσης αιτήματα ύψους 900 εκατ. ευρώ.

Η αξιολόγηση συνεχίζεται με γοργούς ρυθμούς, ώστε να ανταποκριθούμε στη ζωτικής σημασίας ανάγκη της οικονομίας για ρευστότητα.

3ον. Ενισχύθηκε το «κεφάλαιο αξιοπιστίας» της χώρας, τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά.

Αναγνωρίσθηκε η προσπάθεια της Ελληνικής κοινωνίας, μέσα από τις αιματηρές θυσίες της, για την επίτευξη των δημοσιονομικών και διαρθρωτικών στόχων.

Αυτό είναι ορατό και καταγράφεται στις δηλώσεις, καθημερινά, των εταίρων μας.

4ον. Εγκρίθηκε η επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής κατά δύο έτη ώστε να επιτευχθεί ο στόχος πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 4,5% του ΑΕΠ το 2016.

Χωρίς την επιμήκυνση, τα μέτρα που θα χρειάζονταν για την επίτευξη του ίδιου στόχου το 2014, θα υπερέβαιναν τα 20 δισ. ευρώ την προσεχή διετία (τελικά ελήφθησαν μέτρα 13,5 δισ. ευρώ).

5ον. Ενισχύθηκε η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, και δρομολογήθηκαν, υπό προϋποθέσεις, νέες παρεμβάσεις.

Η χώρα κέρδισε καλύτερους όρους δανεισμού, ενώ ολοκληρώθηκε και η επαναγορά του Ελληνικού χρέους.

Επιπρόσθετα, έχει καταγραφεί η βούληση των εταίρων, στην περίπτωση επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων, περαιτέρω απομείωσης του πηλίκου, τόσο από την πλευρά του αριθμητή (μείωση επιτοκίων δανειακής σύμβασης) όσο και του παρανομαστή (εξοικονόμηση πόρων από την κοινοτική συγχρηματοδότηση των έργων του ΕΣΠΑ).

Κυρίες και Κύριοι,

Επί της ουσίας, έχουμε καταφέρει, με τις τεράστιες θυσίες των πολιτών, να κρατήσουμε όρθια την Ελλάδα σε μία Ευρώπη που, επί του παρόντος, χαρακτηρίζεται από ασυμμετρία και αστάθεια.

Προσπαθούμε να κερδίσουμε βαθμούς ελευθερίας και να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις για την αντιστροφή του κλίματος και για την ανάκαμψη της οικονομίας, ώστε να τερματιστεί ο φαύλος κύκλος των ελλειμμάτων και της ύφεσης.

Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, ήδη εμφανίζονται ορισμένα θετικά δείγματα γραφής.

Ορισμένες ενδείξεις που επιτρέπουν τη διαμόρφωση θετικών προσδοκιών.

Ενδεικτικά και κωδικοποιημένα αναφέρω:

1ον. Η εκτέλεση του Προϋπολογισμού, παρά τη βαθύτερη από τις προβλέψεις ύφεση, κρίνεται ικανοποιητική.

  • Το πρωτογενές έλλειμμα διαμορφώθηκε στα 3,7 δισ. ευρώ (1,9% του ΑΕΠ), από 6,4 δισ. ευρώ το αντίστοιχο δωδεκάμηνο του 2011 (3,1% του ΑΕΠ), παρουσιάζοντας μείωση κατά 43%. Ο στόχος για το πρωτογενές έλλειμμα του 2012 ήταν 4,6 δισ. ευρώ (2,4% του ΑΕΠ).
  • Το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού ανέρχεται στα 15,9 δισ. ευρώ (8,2% του ΑΕΠ), από 22,8 δισ. ευρώ το αντίστοιχο δωδεκάμηνο του 2011 (10,9% του ΑΕΠ), παρουσιάζοντας μείωση κατά 30%. Ο στόχος για το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2012 ήταν 16,3 δισ. ευρώ (8,4% του ΑΕΠ).
  • Οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων από 3,6 δισ. ευρώ το ενδεκάμηνο του 2012, ανήλθαν στα 6,1 δισ. ευρώ στο δωδεκάμηνο, εξέλιξη με προφανείς, θετικές επιπτώσεις στη ρευστότητα της Οικονομίας και στις αναμενόμενες εισροές από την Ευρωπαϊκή Ένωση, βελτιώνοντας έτσι τα αποτελέσματα της Γενικής Κυβέρνησης κατά 400 εκατ. ευρώ.
  • Το διαρθρωτικό έλλειμμα, σύμφωνα με την Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκτιμάται ότι θα μειωθεί κατά 13,9 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ την τριετία 2009-2012, έναντι στόχου για μείωση κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες την περίοδο 2009-2014.

2ον. Το κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους μειώθηκε σημαντικά.

  •  Κατά την πρόσφατη έκδοση εξάμηνων εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου το επιτόκιο (4,30%), ήταν το χαμηλότερο από τις αρχές του 2010.
  • Οι αποδόσεις των νέων ελληνικών ομολόγων σταδιακά μειώνονται.

3ον. Η εικόνα του Ελληνικού Χρηματιστηρίου παρουσιάζει σημεία ανάκαμψης. Το επενδυτικό κλίμα βελτιώνεται.

4ον. Ο πληθωρισμός αποκλιμακώνεται.

  • Ο εναρμονισμένος δείκτης τιμών καταναλωτή διαμορφώθηκε στα χαμηλότερα επίπεδα από τον Οκτώβριο του 2009, παρά τις υπαρκτές στρεβλώσεις των αγορών.
  • Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, το 2012 είναι το πρώτο έτος από την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος που ο πληθωρισμός εκτιμάται ότι θα είναι χαμηλότερος από το μέσο πληθωρισμό στη ζώνη του ευρώ (1,2% έναντι 2,4%-2,6%).

5ον. Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ενισχύεται.

  • Το επιχειρηματικό περιβάλλον ενδυναμώθηκε και η σχετική κατάταξη της χώρας στις διεθνείς μελέτες βελτιώθηκε.
  • Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών βελτιώθηκε και ανέρχεται στο ¼ της αντίστοιχης περυσινής περιόδου. Στη βελτίωση του ισοζυγίου, σημαντική είναι η συμβολή της Βορείου Ελλάδος, μέσω της αύξησης των εξαγωγών, στην οποία πρωτοστατεί (πανελλαδικά: αύξηση εξαγωγών αγαθών κατά 13% το 2012).

6ον. Το οικονομικό κλίμα βελτιώνεται.

  • Ο σχετικός δείκτης βρέθηκε το Δεκέμβριο του 2012 στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 20 μηνών, ενώ η διαφορά σε σχέση με την Ευρωζώνη έχει σχεδόν εξανεμιστεί.

7ον. Δάνεια για επενδυτικούς σκοπούς αρχίζουν να χορηγούνται.

  • Εξασφαλίστηκε η υλοποίηση της συμφωνίας με την ΕΤΕπ, ύψους 1,44 δισ. ευρώ για την ενίσχυση ρευστότητας των ΜμΕ. Ήδη συμβασιοποιήθηκαν τα πρώτα 600 εκατ. ευρώ και ξεκίνησαν οι εκταμιεύσεις. Εντός του 2013 συμβασιοποιούνται ακόμη 400 εκατ. ευρώ, αυξάνοντας τη συνολική χρηματοδότηση στο 1 δισ. ευρώ.
  • Παράλληλα, συμφωνήθηκε με την ΕΤΕπ ένα νέο σύστημα παροχής εγγυήσεων, που υιοθετείται για πρώτη φορά στην ιστορία της, ύψους 500 εκατ. ευρώ, τα οποία ανακυκλούμενα θα φτάσουν το 1,5 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση, για τη στήριξη του εισαγωγικού και εξαγωγικού εμπορίου.

8ον. Οι καταθέσεις επιστρέφουν σταδιακά στις τράπεζες, αν και μέρος αυτών διοχετεύεται για την κάλυψη φορολογικών και άλλων υποχρεώσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, από τον Ιούνιο του 2012 μέχρι σήμερα έχουν επιστρέψει στις τράπεζες πάνω από 8 δισ. ευρώ.

Κυρίες και Κύριοι,

Σε καμία περίπτωση δεν τα αναφέρω αυτά για να θριαμβολογήσω.

Δεν δικαιολογούνται πανηγυρισμοί και δεν επιτρέπεται εφησυχασμός.

Είναι αρκετά αυτά που πρέπει ακόμη να γίνουν.

Σήμερα είναι σαφές, ότι εφεξής απαιτείται συνεπής και αποτελεσματική εφαρμογή όσων θεσμοθετήθηκαν, σε συνδυασμό βεβαίως με νέες πολιτικές και μέτρα που επισπεύδουν την ανάκαμψη.

Δηλαδή, απαιτείται η εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου και συνεκτικού εθνικού σχεδίου για την ταχύτατη και δυναμική έξοδο από την κρίση. Σχέδιο που εδράζεται στη σύζευξη της αναγκαίας δημοσιονομικής προσαρμογής και της επανεκκίνησης της οικονομίας. Με την εφαρμογή του θα επιτευχθεί τόσο η αμφίπλευρη και βιώσιμη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, όσο και ο τερματισμός της καθοδικής πορείας της οικονομίας. Το σχέδιο θα δομηθεί σε δύο πυλώνες.

Ο πρώτος πυλώνας είναι η εδραίωση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας.

Προς την κατεύθυνση αυτή έχουν προωθηθεί ήδη μια σειρά από σημαντικές, θεσμικές, δημοσιονομικές πρωτοβουλίες.

Ο δεύτερος πυλώνας αφορά την προώθηση και υλοποίηση ενός μεγάλου εύρους πολιτικών και μέτρων, για την ανάσχεση των έντονων υφεσιακών πιέσεων και την τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Και αυτό επιτυγχάνεται, μεταξύ άλλων, με:

  • Την επιτάχυνση της απορρόφησης των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ και την αποτελεσματική αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων.
  • Την αξιοποίηση όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
  • Την επανέναρξη των μεγάλων δημοσίων έργων, κυρίως της κατασκευής των οδικών αξόνων.
  • Την αποκατάσταση ομαλών συνθηκών ρευστότητας μέσω της ολοκλήρωσης της ανακεφαλαιοποίησης και της αναδιάρθρωσης του τραπεζικού συστήματος.
  • Την προώθηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων και της αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου.
  • Την ενδυνάμωση του ανταγωνισμού στις αγορές υπηρεσιών και προϊόντων.
  • Την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και της ανταγωνιστικότητας.
  • Την επένδυση στις νέες, ενδογενείς, πηγές ανάπτυξης (π.χ. έρευνα, καινοτομία κλπ).

Κυρίες και Κύριοι,

Το χρέος απέναντι στην Πατρίδα και ο σεβασμός στις θυσίες των πολιτών επιβάλλει να προχωρήσουμε με διορατικότητα, συλλογικότητα, αποφασιστικότητα και σκληρή δουλειά, ώστε να οδηγηθούμε το ταχύτερο δυνατό στην έξοδο από το «τούνελ» στο οποίο βρέθηκε η χώρα.

Το 2013 οφείλουμε να εφαρμόσουμε τις αποφάσεις που πήραμε και με συλλογικότητα και σκληρή δουλειά να ενεργοποιήσουμε την αναπτυξιακή διαδικασία στη χώρα μας.

Και να επιτύχουμε, εντός της Ευρωζώνης, τη σταδιακή αποκατάσταση της αξιοπρέπειας, αλλά και της ευημερίας όλων των Ελλήνων πολιτών.

Με αυτές τις σκέψεις, εύχομαι από καρδιάς το φετινό έτος να είναι έτος ευόδωσης των τεράστιων θυσιών σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο.

Καλή χρονιά στη καθεμιά και στον καθένα σας.

Σας ευχαριστώ.

Χαιρετισμός στην Εθνική Επέτειο της Ανατίναξης της Γέφυρας του Γοργοποτάμου

Αγωνιστές του Γοργοποτάμου,

Αγωνιστές της ενωμένης Εθνικής Αντίστασης,

 

Εκ μέρους της Βουλής των Ελλήνων και του Προέδρου της, κ. Πετσάλνικου, καταθέτω το σεβασμό μας.

Καταθέτω την αναγνώρισή μας, γιατί πριν από 68 χρόνια, γράψατε μία από τις πλέον ένδοξες σελίδες της νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας.

Σταθήκατε, με απαρράμιλλο ηρωισμό απέναντι στον κατακτητή, απέναντι στο ναζισμό και το φασισμό.

Εδώ, στο Γοργοπόταμο, με την ανατίναξη της Γέφυρας, οι ενωμένες αντιστασιακές οργανώσεις του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ, σε συνεργασία με τις συμμαχικές δυνάμεις, επέτυχαν μια από τις σημαντικότερες πράξεις αντίστασης στην κατεχόμενη Ευρώπη, κατά την περίοδο του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Εδώ, στο Γοργοπόταμο, οι Έλληνες αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης απέδειξαν την πίστη τους στο Εθνικό όραμα της απελευθέρωσης, παραμερίζοντας τις μεταξύ τους αντιθέσεις.

Απέδειξαν την πίστη τους στην Εθνική ανεξαρτησία.

Δίδαξαν, με τις πράξεις τους, πως οι όποιες διαχωριστικές γραμμές οφείλουν να παραμερίζονται, όταν το εθνικό συμφέρον το απαιτεί.

Δίδαξαν, πως τα πάθη και οι φανατισμοί, πρέπει να εγκαταλείπονται όταν διακυβεύονται τα ύψιστα συμφέροντα της πατρίδας.

Κατέδειξαν πως η ενότητα και η ομόνοια, σε κρίσιμες στιγμές για την πατρίδα μας, είναι η μόνη επιλογή.

Έχει αποδειχθεί, άλλωστε, πολλές φορές κατά τη μακρόχρονη Ιστορία μας, ότι ενωμένοι οι Έλληνες, μεγαλουργούμε.

 

 

Κυρίες και Κύριοι,

Η ανατίναξη της Γέφυρας του Γοργοποτάμου, πέραν της συνεισφοράς της στη ματαίωση των σχεδίων του Άξονα και στην έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, έχει αδιαμφισβήτητη συμβολική αξία.

 «Γεφύρωσε» τις διαχωριστικές γραμμές, τις διαφορές, τα πάθη και τους φανατισμούς και για το λόγο αυτό, συνιστά, φωτεινό σύμβολο ενότητας, ομοψυχίας και πατριωτισμού.

Αποτελεί υποθήκη για το παρόν και μέλλον, καθώς μεταλαμπαδεύει διαχρονικές αξίες και αρχές στις παρούσες και τις μελλοντικές γενεές.

Θα πρέπει να αποτελεί οδηγό και πυξίδα, ιδιαίτερα σε κρίσιμες περιόδους, όπως η τρέχουσα που διέρχεται η χώρα.

Σήμερα, η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική οικονομική πρόκληση. Σε ώρες βαθιάς και παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, καλούμαστε όλοι μας να παραδειγματιστούμε και να αξιοποιήσουμε στην πράξη το διαχρονικό δίδαγμα της συνεργασίας, της υπευθυνότητας, της φιλοπατρίας και της Εθνικής ομοψυχίας.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Οι Αγωνιστές της ενωμένης Εθνικής Αντίστασης στο Γοργοπόταμο, επέλεξαν και επέδειξαν στάση ευθύνης και ηρωισμού.

Όλοι εμείς σήμερα τους ευγνωμονούμε.

Υποκλινόμαστε στη θυσία τους.

Αποτίουμε φόρο τιμής σε όλους τους Έλληνες που αγωνίστηκαν για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της Πατρίδας.

Ομιλία στο Σεμινάριο της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Πανεπιστημίου Πειραιά με θέμα “Ανάταξη και Ανάπτυξη Ελληνικής Οικονομίας”

Φίλες και φίλοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη ΔΑΠ – ΝΔΦΚ του Πανεπιστημίου Πειραιά για την πρόσκληση που μου απηύθυνε να παραστώ στο σημερινό Σεμινάριο και να καταθέσω ορισμένες σκέψεις για την πορεία της Ελληνικής Οικονομίας και τις προτάσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ώστε η χώρα, όχι μόνο να απεμπλακεί από τους όρους του «Μνημονίου», αλλά να βγει, όσο γίνεται ταχύτερα, και από την οικονομική κρίση.

Να επανέλθει σε τροχιά ανάπτυξης, αναθεωρώντας όμως το στρεβλό αναπτυξιακό της υπόδειγμα.

Ένα στρεβλό μοντέλο που δεν αξιοποιούσε επαρκώς και αποτελεσματικά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της εγχώριας οικονομίας.

Που κατανάλωνε περισσότερα απ’ όσα παρήγαγε.

Που κάλυπτε την απουσία ανταγωνιστικότητας της εγχώριας οικονομίας μέσω της αναδιανομής δανεικών, διογκώνοντας και συντηρώντας διαχρονικά σε υψηλά επίπεδα το δημόσιο χρέος.

Φίλες και φίλοι,

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός πως τα δημοσιονομικά προβλήματα της Ελλάδας είναι χρόνια και έχουν τις ρίζες τους στις προηγούμενες δεκαετίες, όπως, άλλωστε, πρόσφατα δήλωσε και ο Πρόεδρος του Eurogroup.

Τη δεκαετία του 1980, αναπτύχθηκαν έντονες δημοσιονομικές ανισορροπίες και ακολουθήθηκε μια επεκτατική πολιτική με αποτέλεσμα την εκρηκτική διόγκωση του δημοσίου χρέους.

Αυτές οι δημοσιονομικές επιλογές εκείνης της περιόδου επιβάρυναν και επιβαρύνουν, ακόμη και σήμερα, την Ελληνική οικονομία.

Η άνοδος του χρέους της Γενικής Κυβέρνησης, κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας, οφειλόταν, κυρίως, στα υψηλά πρωτογενή δημοσιονομικά ελλείμματα.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι, σε αυτή τη δεκαετία, το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης ήταν, κατά μέσο όρο, 12,9% του Α.Ε.Π., κάτι που ποτέ προηγουμένως δεν είχε συμβεί στην Ελλάδα, για τόσο μεγάλο διάστημα και που, φυσικά, δεν έχει επαναληφθεί έκτοτε.

Αυτά τα τεράστια δημοσιονομικά ελλείμματα οδήγησαν στην έκρηξη του δημοσίου χρέους, από το 23% το 1980 στο 71% το 1990.

Έτσι, ενώ στις αρχές της δεκαετίας, η Ελλάδα ήταν η λιγότερο χρεωμένη χώρα της σημερινής Ευρωζώνης, στο τέλος της, μετά από δύο υποτιμήσεις της δραχμής, μετά από μια διετία ασφυκτικής λιτότητας, και αφού η χώρα απορρόφησε τα Κοινοτικά Μεσογειακά Προγράμματα, βρέθηκε με τριπλάσιο χρέος.

Αυτό, είχε ως αποτέλεσμα οι δαπάνες για τόκους του δημοσίου χρέους να αποκτήσουν τη δική τους δυναμική και να αυξηθούν, από το 2% του Α.Ε.Π. το 1980, στο 10% του ΑΕΠ το 1990 (δεδομένου, μάλιστα, ότι το 1990 ένα μεγάλο μέρος του δημοσίου χρέους ήταν αφανές και μη εξυπηρετούμενο, τα επίσημα στοιχεία υποεκτιμούν το κόστος εξυπηρέτησής του).

Από το 1990, ξεκίνησε μια συστηματική προσπάθεια αντιμετώπισης των ανισορροπιών και στρεβλώσεων της Ελληνικής οικονομίας.

Η Ελλάδα υιοθέτησε ένα πρόγραμμα αντιμετώπισης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων με στόχο την ονομαστική σύγκλιση, εγκατέλειψε την πολιτική της συστηματικής διολίσθησης του νομίσματος και έκανε κάποια βήματα απελευθέρωσης της οικονομίας.

Όμως, κατά τη δεκαετία του 1980 είχε σημειωθεί και μια εκρηκτική αύξηση στα χρέη των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών και των αγροτικών συνεταιρισμών.

Τα χρέη αυτά εντάχθηκαν στο επίσημο δημόσιο χρέος μεταγενέστερα, στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι οι εγγυήσεις του Δημοσίου για δάνεια από ιδιωτικές και δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης ανήλθαν το 1989 στο 32% του Α.Ε.Π.

Τα επόμενα 3 χρόνια, περίπου, οι μισές – από αδυναμία εξυπηρέτησής τους – κατέπεσαν εκτοξεύοντας το χρέος στο 110% του Α.Ε.Π.

Μετά την περίοδο 1990-1993, το ποσοστό του δημοσίου χρέους ως προς το Α.Ε.Π. σταθεροποιήθηκε.

Αφενός, ο κύριος όγκος των «αφανών» χρεών της δεκαετίας του 1980 ενσωματώθηκε στο επίσημο χρέος μέχρι το 1993 και αφετέρου είχαν δημιουργηθεί τα πρώτα πρωτογενή πλεονάσματα (από πρωτογενές έλλειμμα της τάξεως του 5,6% του Α.Ε.Π. το 1989). 

Αυτά, όμως, τα πρωτογενή πλεονάσματα, που είχαν δημιουργηθεί στη δεκαετία της ονομαστικής σύγκλισης, άρχισαν σταδιακά να περιορίζονται, και το 2003 η Ελλάδα είχε και πάλι πρωτογενές έλλειμμα, με αποτέλεσμα τη διεύρυνση των δανειακών αναγκών της Γενικής Κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, παρόλο που καθυστέρησαν σε ορισμένες περιπτώσεις να προβούν στις απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις (αυτοκριτική) κατάφεραν να μειώσουν το χρέος ως ποσοστό του Α.Ε.Π., μέχρι το ξέσπασμα της διεθνούς κρίσης.

Με το ξέσπασμα της κρίσης τα ελλείμματα πράγματι διευρύνθηκαν, όπως έγινε και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές οικονομίες.

Συγκεκριμένα, το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά μέσο όρο και πριν την τελευταία αναθεώρηση, αυξήθηκε, κατά 6% του ΑΕΠ και κατά 15% του ΑΕΠ αντιστοίχως την περίοδο 2007 – 2009.

Ωστόσο, φίλες και φίλοι

Η νέα Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., αφού επί μήνες διαχειρίστηκε, με επικοινωνιακή λογική, το πρόβλημα ελλείμματος και χρέους της Ελληνικής Οικονομίας, πρόβλημα κοινό σε πολλές άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, οδήγησε τη χώρα σε οξύτατη κρίση δανεισμού.

Κρίση δανεισμού, που ήταν αποτέλεσμα συγκεκριμένων κυβερνητικών επιλογών που αποτυπώθηκαν στην πορεία των spreads, τα οποία από τις 130 μ.β. τον Οκτώβριο ξεπέρασαν τις 1000 μ.β. στις αρχές Μαΐου.

Συγκεκριμένων πολιτικών αποφάσεων, καθώς η Κυβέρνηση:

  • «Φούσκωσε», με χρήση «δημιουργικής λογιστικής», το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας για το 2009.
  • Προχώρησε στην υποβολή και ψήφιση Προϋπολογισμού που ήταν κατώτερος των περιστάσεων.
  • Κατέθεσε Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο ενσωμάτωνε, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων με τα «πακέτα» μέτρων, μη υλοποιήσιμους στόχους.
  • Έστελνε λανθασμένα και αντιφατικά μηνύματα στις αγορές. Αυτές άρχισαν να μας «τιμωρούν» όταν διαπίστωσαν ότι η Κυβέρνηση αναλώνεται σε διακηρύξεις και επιδίδεται σε φλυαρία χωρίς να προωθεί μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης.
  • Αναφέρονταν απαξιωτικά για τη χώρα, το κύρος και την αξιοπιστία της, με δυσμενείς επιπτώσεις για την δανειοληπτική της ικανότητα.
  • Υπέπεσε σε σωρεία παλινωδιών, δείγμα ελλείμματος πολιτικής αξιοπιστίας.
  • Άργησε να πάρει μέτρα. Αν τα μέτρα είχαν ληφθεί νωρίτερα, θα ήταν πολύ ηπιότερα και ισοδυνάμου οικονομικού αποτελέσματος. Είναι κάτι που υπογράμμισε ο Διοικητής της ΕΚΤ, κ. Τρισέ, τονίζοντας πως η Κυβέρνηση «άργησε πάρα πολύ να αναγνωρίσει την έκταση του προβλήματος και να λάβει τα αναγκαία μέτρα» (15.05.2010).
  • Καθυστέρησε, και κατέθεσε χωρίς ουσιαστική διαβούλευση, κρίσιμα νομοσχέδια, όπως είναι το φορολογικό.
  • Τα μέτρα που έλαβε είναι σκληρά και άδικα. Ενδεικτικά, με τις διαδοχικές αυξήσεις του Ε.Φ.Κ. στην αμόλυβδη βενζίνη η Ελλάδα κατέστη η ακριβότερη χώρα στην Ευρώπη από 20η τον προηγούμενο Οκτώβριο.
  • Το μίγμα των μέτρων είναι οικονομικά αναποτελεσματικό. Ο συνδυασμός της αύξησης της φορολογίας με την περιοριστική εισοδηματική πολιτική «ροκανίζει» τα εισοδήματα, οδηγεί σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, «στεγνώνει» την αγορά, παραλύει την ψυχολογία της κοινωνίας και ενισχύει τις πληθωριστικές πιέσεις.
  • Το μίγμα των μέτρων ήταν και ελλιπές. Απουσίαζαν και απουσιάζουν οι «αναπτυξιακές ανάσες», τα μέτρα τόνωσης της αγοράς.
  • Θριαμβολογούσε, αδικαιολόγητα, όταν οι Ευρωπαϊκές αποφάσεις θα έπρεπε να αποτιμώνται με νηφαλιότητα, περισυλλογή και περίσκεψη.

Έτσι, λοιπόν, η ηγεσία της Κυβέρνησης έχασε τον έλεγχο των εξελίξεων και πυροδότησε μία κρίση δανεισμού που οδήγησε τη χώρα στο «Μηχανισμό Στήριξης».

Φίλες και Φίλοι,

Σε μία κατάσταση όπως η τρέχουσα για την οικονομία, το κράτος, λαμβάνοντας υπόψη και τις χρόνιες εγχώριες δημοσιονομικές ανισορροπίες και διαρθρωτικές αδυναμίες, τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση και την κρίση δανεισμού της χώρας, οφείλει να παρεμβαίνει και να δημιουργεί τόσο βραχυπρόθεσμα, όσο και μεσοπρόθεσμα, συνθήκες και προϋποθέσεις για οικονομική ανάπτυξη.

Βραχυπρόθεσμα, μέσα από ένα πλέγμα συσταλτικών δημοσιονομικών παρεμβάσεων, διαρθρωτικών αλλαγών και χρηματοπιστωτικών πρωτοβουλιών, προκειμένου να επιτευχθεί η αναγκαία βιώσιμη δημοσιονομική προσαρμογή και η ανάταξη της Οικονομίας.

Η Νέα Δημοκρατία, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, έχει στηρίξει τέτοιες διαρθρωτικές και χρηματοπιστωτικές πρωτοβουλίες.

Στήριξε χρηματοπιστωτικά μέτρα για τη διαφύλαξη της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος (όπως είναι η δημιουργία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και η ενίσχυση της ρευστότητας των τραπεζών).

Στήριξε διαρθρωτικά μέτρα για τη βιώσιμη διόρθωση των δημοσίων οικονομικών (όπως είναι η δημιουργία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής και η δημιουργία νέου συστήματος δημοσιονομικής διαχείρισης).

Στήριξε διαρθρωτικά μέτρα για την απελευθέρωση δυνάμεων και πόρων στην Οικονομία (όπως είναι η απελευθέρωση του κλάδου των μεταφορών και η αναδιάρθρωση του ΟΣΕ).

Όμως, διαφώνησε και διαφωνεί με το μείγμα της ακολουθούμενης δημοσιονομικής πολιτικής.

Δεν διαφωνεί απλώς, αλλά έχει καταθέσει και συγκεκριμένη εναλλακτική πρόταση, την οποία και διαρκώς εξειδικεύει (Φεβρουάριο, Ιούλιο και Σεπτέμβριο).

Πρόταση που είναι ρεαλιστική και κοστολογημένη.

Πρόταση συμβατή με την ελληνική πραγματικότητα, που εδράζεται στην οικονομική επιστήμη και την ιστορική εμπειρία (βλέπετε σχετικές μελέτες ΚΕΠΕ και Ευρωπαϊκής Επιτροπής).

Πρόταση που βασίζεται στο διαχωρισμό του ελλείμματος σε «διαρθρωτικό» και «κυκλικό».

Διαρθρωτικό έλλειμμα που αντιμετωπίζεται με περιοριστική δημοσιονομική πολιτική, όχι, όμως, αυτής της έντασης και έκτασης.

Και κυκλικό έλλειμμα που αντιμετωπίζεται με αντισταθμιστικά μέτρα τόνωσης της αγοράς.

Αντισταθμιστικά μέτρα που έχουν μηδενικό ή ελάχιστο δημοσιονομικό κόστος αλλά δημιουργούν ανάκαμψη της οικονομίας, δίνουν ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα και επιτρέπουν να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους.

Αντισταθμιστικά μέτρα, όπως η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων, η επιτάχυνση έργων παραχώρησης και ΣΔΙΤ, η αναβάθμιση του θερμοδυναμικού αποθέματος κατοικιών, η ενοποίηση των εισπρακτικών μηχανισμών του Κράτους, ο συμψηφισμός οφειλών, η επιδότηση στεγαστικού δανείου κ.ά.

Μέτρα, κάποια εκ των οποίων, έστω και με καθυστέρηση ή ημιτελώς η Κυβέρνηση αρχίζει να υλοποιεί.

Το κράτος, όμως, παράλληλα και ταυτόχρονα, οφείλει να διαμορφώνει και τις προοπτικές ανάπτυξης για την χώρα.

Να θέσει τις θεσμικές προϋποθέσεις για την προώθηση μίας ανταγωνιστικής και βιώσιμης οικονομικής διαδικασίας που θα βασίζεται, κυρίως, στις νέες, ενδογενείς, πηγές αειφόρου ανάπτυξης.

Πηγές, όπως είναι:

1. Η Επένδυση στη Γνώση

Ο όρος οικονομία της γνώσης υποδηλώνει μια οικονομία στην οποία η παραγωγή, η συσσώρευση, η διάχυση και η αξιοποίηση της γνώσης διαδραματίζουν βασικό ρόλο στην παραγωγή και τη διανομή του πλούτου.

Βασικός μηχανισμός παραγωγής, συσσώρευσης και διάχυσης του γνωσιακού κεφαλαίου είναι το σύστημα εκπαίδευσης και κατάρτισης.

Μια χώρα για να έχει προοπτική στο νέο παγκόσμιο περιβάλλον, οφείλει να θέτει ως προτεραιότητα και πρώτη επιλογή την επένδυση στη γνώση με την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου και ποιοτικού συστήματος εκπαίδευσης – κατάρτισης και δια βίου εκπαίδευσης.

Οι όποιες μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να επιδιώκουν την αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης, τη διεύρυνση των δυνατοτήτων για την επαγγελματική αποκατάσταση των νέων και την υιοθέτηση κινήτρων για τη βελτίωση των εκπαιδευτικών υπηρεσιών.

2. Η Επένδυση στην Έρευνα και Καινοτομία

Τα παραδοσιακά επιχειρηματικά μοντέλα έχουν, πλέον ξεπεραστεί.

Έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο οι επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο δημιουργούν νέα προϊόντα και νέες υπηρεσίες, καθιστώντας την καινοτομία βασικό πυλώνα της παραγωγικής και οικονομικής δραστηριότητας.

Η επένδυση στην καινοτομία είναι επένδυση στην πρόοδο, στην ανάπτυξη, στην ανταγωνιστικότητα, η οποία εγγυάται οφέλη για τις επιχειρήσεις, ποιότητα για τους πολίτες, ανάπτυξη για την οικονομία.

Η αξιοποίηση της καινοτομίας στην οικονομία  αποτελεί τρόπο να δημιουργηθεί πλούτος περισσότερος από όσο αναλογικά θα δημιουργούνταν με βάση το συνολικά επενδεδυμένο κεφάλαιο και τη διαθέσιμη εργατική δύναμη.

Προς την κατεύθυνση αυτή δύο είναι οι βασικοί άξονες:

Ο πρώτος άξονας είναι η δημιουργία του κατάλληλου πλαισίου και των απαραίτητων  προϋποθέσεων που ευνοούν και ενισχύουν την ανάπτυξη της καινοτομίας, με αξιολόγηση των κέντρων έρευνας και τεχνολογίας, με τη δημιουργία ζωνών καινοτομίας, με ερευνητικά κέντρα, με τεχνολογικά πάρκα, κ.α.

Και ο δεύτερος άξονας είναι η ενσωμάτωση της έρευνας, της τεχνολογίας και της καινοτομίας στην παραγωγική διαδικασία και η διάχυση των αποτελεσμάτων στην ελληνική οικονομία και κοινωνία, με στήριξη της ανάπτυξης των επιχειρήσεων με υψηλής έντασης γνώση, με την προώθηση στρατηγικών συνεργασιών, κ.ά.

3. Η Επένδυση στην Επιχειρηματικότητα

Θα πρέπει να καταστεί –επιτέλους– σαφές ότι η επιχειρηματικότητα (δηλαδή η ανθρώπινη ικανότητα συνδυασμού των άλλων συντελεστών παραγωγής για την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών) είναι σημαντική πηγή ανάπτυξης.

Συμβάλλει στη δημιουργία θέσεων εργασίας, στην ενθάρρυνση της οικονομικής δραστηριότητας, στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, στην ανάπτυξη και στην ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής.

Βασικοί άξονες δράσης θα πρέπει να είναι:

α) Η απο-ενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας, ώστε να μετατραπεί η νομοθεσία και η λειτουργία του κράτους σε φιλικότητα προς την επιχείρηση, αντιμετωπίζοντας αποτελεσματικά το παραεμπόριο, διασφαλίζοντας την ανταγωνιστική λειτουργία της αγοράς προς όφελος των πολιτών, και απεγκλωβίζοντας την αγορά από το ενδεχόμενο μονιμοποίησης των «έκτακτων εισφορών».

β) Η σταδιακή μείωση των φόρων, με προτεραιότητα στους έμμεσους φόρους, όπως ο ΦΠΑ και ο φόρος στα καύσιμα.

Αλλά και με μείωση των φόρων στο εισόδημα και στα κέρδη, αφού κανείς δεν επενδύει σε μια υπερφορολογημένη χώρα.

γ) Η σταδιακή μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, αφού η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό μη-μισθολογικού εργοδοτικού κόστους.

Και αυτό δεν επιβαρύνει μόνο τους εργοδότες, αλλά και τους εργαζόμενους, αφού αποθαρρύνει τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και ενθαρρύνει τη «μαύρη» εργασία.

4. Η Επένδυση σε ένα Ανταγωνιστικό Κράτος

Ένα αποτελεσματικό, σύγχρονο και δίκαιο κράτος, στο πλαίσιο της οικονομίας της αγοράς, μπορεί να αποτελέσει προωθητικό παράγοντα της οικονομικής ανάπτυξης και μιας ουσιαστικής και βιώσιμης κοινωνικής πολιτικής.

Κράτος που θα μεριμνά για τη βέλτιστη λειτουργία του μηχανισμού της αγοράς και την εξασφάλιση της μέγιστης οικονομικής αποτελεσματικότητας, την κοινωνικά δικαιότερη κατανομή του εισοδήματος και του παραγόμενου πλούτου και τη σταθεροποίηση της οικονομίας.

Βέβαια, το μείγμα αγοράς και κράτους μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τις περιστάσεις, τις ανάγκες και τις προτιμήσεις της κοινωνίας, αλλά ορίζεται στον ενδιάμεσο χώρο ανάμεσα στις απόψεις περί ελάχιστου και μέγιστου κράτους.

Η λειτουργία και η δομή του κράτους θα πρέπει να αντανακλά συνεπώς τα αιτήματα της σύγχρονης και ελεύθερης κοινωνίας για οικονομική αποτελεσματικότητα και κοινωνική δικαιοσύνη, ο συνδυασμός των οποίων καταλήγει σε μία μικτή οικονομία που καλύπτεται από τη φιλοσοφία του κοινωνικού φιλελευθερισμού.

Συνεπώς, το ελληνικό κράτος οφείλει να ξεφύγει από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος και να αποτελέσει δομικό συστατικό της αλλαγής του οικονομικού υποδείγματος της χώρας.

Βασικοί άξονες προς την κατεύθυνση αυτή θα πρέπει να είναι:

α) Η καταπολέμηση της διαφθοράς, καθώς σύμφωνα με μελέτη του Ιδρύματος Brookings η απώλεια δημοσίων εσόδων λόγω της διαφθοράς ανέρχεται τουλάχιστον στο 8% του ΑΕΠ, ενώ μία μέσου επιπέδου βελτίωση όσον αφορά την αντιμετώπισή της θα μείωνε το δημοσιονομικό έλλειμμα κατά 4% του ΑΕΠ.

β) Η εξάλειψη της γραφειοκρατίας με συγκεκριμένες δομικές πρωτοβουλίες όπως είναι:

  • η παροχή της δυνατότητας σε κάθε Έλληνα πολίτη να προμηθεύεται ότι δημόσιο έγγραφο τον αφορά, καταθέτοντας μόνο τον αριθμό της ταυτότητάς του, το ΑΦΜ του και το ΑΜΚΑ,
  • η ενοποίηση των μηχανισμών χρέωσης του πολίτη από το Δημόσιο και ο έντιμος συμψηφισμός εξόφλησης των υπολοίπων από και προς το Δημόσιο,
  • το ξεμπλοκάρισμα των επενδύσεων,
  • η κατάργηση των συν-αρμοδιοτήτων, και
  • η ενοποίηση των κατακερματισμένων αρμοδιοτήτων.

γ) Η έμφαση στην εξωστρέφεια, με την αξιοποίηση των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας και τη δημιουργία μίας νέας Γραμματείας Εξωστρέφειας.

δ) Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, με στροφή στην ποιότητα, με ταχύτερη απονομή Δικαιοσύνης και με την απλοποίηση της νομοθεσίας.

ε) Ο συντονισμός της παραγωγικής προσπάθειας στους τομείς που έχουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα, ώστε:

  • να αξιοποιήσουμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα με την ανάταξη της πρωτογενούς παραγωγής και τη μεταποίηση των προϊόντων της,
  • να χαράξουμε ξεκάθαρη ενεργειακή στρατηγική, και
  • να αξιοποιήσουμε τους δύο πιο ανταγωνιστικούς μας τομείς, τη Ναυτιλία και τον Τουρισμό.

 

Φίλες και Φίλοι Φοιτητές,

Τέτοιες, και αντίστοιχες, πρωτοβουλίες απαιτούνται για την ανάταξη και την ανάπτυξη της Οικονομίας.

Πρωτοβουλίες όμως που απουσιάζουν από το Κυβερνητικό «οπλοστάσιο».

Πλούσιο αναπτυξιακό «οπλοστάσιο» που όμως δεν αξιοποιείται από την Κυβέρνηση (ή δεν έχει αξιοποιηθεί μέχρι σήμερα αφού έχει αλλάξει η πολιτική ηγεσία), καθώς:

Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων εγκαταλείπεται ώστε να αντισταθμιστεί η σημαντική υστέρηση των δημοσίων εσόδων.

Η αγορά έχει «παγώσει», καθώς το δημόσιο έχει κηρύξει, ουσιαστικά, «στάση πληρωμών».

Το ΕΣΠΑ έχει βαλτώσει με αποτέλεσμα η χώρα από την 5η θέση σε απορροφήσεις κοινοτικών πόρων που ήταν τον περασμένο Σεπτέμβριο να βρίσκεται σήμερα στην 23η θέση.

Το ΤΕΜΠΜΕ αγγίζει τα όρια της αδράνειας, αφού το τρίμηνο Ιούνιος – Αύγουστος δανειοδοτήθηκαν 100 φορές λιγότερες μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2009.

Οι πρωτοβουλίες για ΣΔΙΤ και οι συμβάσεις παραχώρησης παραμένουν λεκτικό σχήμα.

Το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας παραμένουν ακόμα στις προθέσεις της Κυβέρνησης.

Ο Αναπτυξιακός Νόμος είναι εδώ και ένα χρόνο στα σκαριά, και απ’ ότι φαίνεται θα υπάρξουν και αλλαγές στο υπάρχον Κυβερνητικό Σχέδιο.

Και σ’ αυτή την ουσιαστική απουσία αναπτυξιακού προσανατολισμού οφείλουμε να συνυπολογίσουμε και την αναποτελεσματικότητα του ακολουθούμενου μείγματος δημοσιονομικής πολιτικής.

Αναποτελεσματικότητα, όπως αυτή καταδεικνύεται από την υστέρηση στα έσοδα, την βαθύτερη ύφεση, την εκτόξευση του πληθωρισμού, τη διόγκωση της ανεργίας.

Ανεργία που εκτιμάται, σύμφωνα με το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, ότι θα ανέλθει στο 14,5%.

Αυτή η αναποτελεσματικότητα καθιστά επιτακτική την αλλαγή του μείγματος οικονομικής πολιτικής, και όχι τη δημιουργία συνθηκών πολιτικής αναστάτωσης.

Καθιστά αναγκαία την προώθηση πολιτικών που επιτυγχάνουν το συγκερασμό της δημοσιονομικής προσαρμογής και της ανάταξης, αρχικά, και της ανάπτυξης, μεταγενέστερα, της Οικονομίας.

Πολιτικών που θα βγάλουν τη χώρα από το «Μνημόνιο» και την κρίση το ταχύτερο δυνατό.

Και που θα δημιουργήσουν ελπίδα στους πολίτες, και δη στους νέους πολίτες, και προοπτικές ανάπτυξης στην οικονομία.

Σας ευχαριστώ.

Παρέμβαση στη Συνάντηση των Ζημιωθέντων της ΑΣΠΙΣ

Έχουν περάσει περισσότεροι από δώδεκα μήνες και το πρόβλημα για τους ζημιωθέντες της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ παραμένει. Η Πολιτεία αδυνατεί να δώσει μία οριστική λύση.

Καθυστέρησε και καθυστερεί.

Αρχικά, αντί να επικεντρώσει τις προσπάθειές της στην επίλυση του ζητήματος που παρέλαβε, κατηγόρησε, επίσημα και ανεπίσημα, την προηγούμενη Κυβέρνηση ότι είχε ψηφίσει μια, δήθεν, αντικοινοτική ρύθμιση.

Η πραγματικότητα είναι ότι χρησιμοποιήθηκε από την Κυβέρνηση μία εικασία, ότι δηλαδή το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο ίσως να ήταν αντικοινοτικό εάν εφαρμοζόταν.

Βέβαια από τις απαντήσεις των αρμοδίων οργάνων δεν απορρέει κάτι τέτοιο.

Και χρησιμοποιήθηκε αυτή η εικασία ακριβώς για να συγκαλυφθεί η αδράνεια και η απραξία, οι οποίες οδήγησαν τα χαρτοφυλάκια ζωής των εταιρειών αυτών σε πλήρη απαξίωση και τους ασφαλισμένους τους σε τέλεια απόγνωση.

Ωστόσο, Κυρίες και Κύριοι,

Οι χιλιάδες πολίτες, ζημιωθέντες της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ, έχουν – έχετε – κουραστεί από την τεράστια καθυστέρηση, από την κωλυσιεργία και την αναποτελεσματικότητα που χαρακτηρίζει την Κυβέρνηση αναφορικά με την αντιμετώπιση του συγκεκριμένου προβλήματος.

Κωλυσιεργία που συνεχίζεται και μετά τη ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου, καθιστώντας ιδιαίτερα αβέβαιη την επίλυση του προβλήματος.

Ειδικότερα, μετά την ψήφιση του νόμου 3867/2010 για την αποκατάσταση των ζημιωθέντων της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ ξεκίνησαν οι διαδικασίες μέσω του επόπτη εκκαθάρισης.

Διαδικασίες για τη μεταβίβαση του χαρτοφυλακίου ζωής σε ανάδοχο εταιρεία μέσα σε έξι μήνες.

Εάν, όμως, μετά το πέρας του εξαμήνου δεν έχει επιτευχθεί κάποια λύση, και αφού έχει απαξιωθεί απολύτως και το χαρτοφυλάκιο, ο εν λόγω νόμος προβλέπει μία ιδιαίτερα πολύπλοκη διαδικασία, κατά την οποία γίνεται νέα προσπάθεια πώλησης των χαρτοφυλακίων.

Αυτή την φορά υπό την αιγίδα της Τράπεζας της Ελλάδος.

Μπαίνουν κριτήρια, διαδικασίες, δεδομένα, αιρέσεις, εγκρίσεις κ.λ.π. αλλά τελικά ο παρανομαστής παραμένει ίδιος.

Εάν η μεταβίβαση δεν επιτευχθεί τότε το χαρτοφυλάκιο εκκαθαρίζεται.

Δηλαδή καταλήγουμε στα ίδια μετά από αρκετούς μήνες και με πολλές επίσημες διαδικασίες.

Ενδιαφέρον είναι και τι προβλέπει ο νόμος, εάν τελικά επιτευχθεί η πολυπόθητη μεταβίβαση.

Ο ανάδοχος θα παραλάβει ένα χαρτοφυλάκιο, που πιθανότατα τον καθιστά αφερέγγυο αμέσως μετά την παραλαβή του αλλά οι ασφαλισμένοι μπορούν να αντιταχθούν.

Και εάν αντιταχθούν, τι γίνεται;

Βελτιώνονται οι συνθήκες αναδοχής; Όχι.

Απλώς οι απαιτήσεις τους πάνε, πάλι, στην εκκαθάριση.

Αλλά ας πούμε ότι όλα πήγανε καλά και ο ανάδοχος ευρέθη.

Τότε, η Τράπεζα της Ελλάδος, που γενικώς κινεί την διαδικασία, μπορεί να μην εγκρίνει την μεταβίβαση, για αγνώστους λόγους.

Έχει ένα έτος να το αποφασίσει.

Εάν τελικώς δεν εγκρίνει, πάλι η εκκαθάριση είναι η λύση.

Εάν όμως πάνε τελικά ΟΛΑ καλά, δηλαδή εάν βρεθεί ο ανάδοχος, δεν καταστεί αφερέγγυος από την ανάληψη του χαρτοφυλακίου, συναινέσουν οι ασφαλισμένοι και εγκρίνει και η Τράπεζα της Ελλάδος, τότε, θα έχει, τουλάχιστον τυπικά, διευθετηθεί το θέμα.

Αλλά, λεφτά δεν θα μπορούν οι ασφαλισμένοι να εισπράξουν για μία διετία τουλάχιστον.

 

Κυρίες και Κύριοι

Σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα από τις όποιες προϋποθέσεις, το ζητούμενο είναι να βρεθεί άμεσα ανάδοχος ασφαλιστική εταιρεία που θα αναλάβει το χαρτοφυλάκιο της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ.

Εάν δεν βρεθεί άμεσα ανάδοχος τότε η εταιρεία θα οδηγηθεί σε εκκαθάριση.

Θα οδηγηθεί σε μία μερική λύση του προβλήματος που δεν θα εξασφαλίζει πλήρως τους χιλιάδες Έλληνες πολίτες που ζημιώθηκαν ανεπανόρθωτα από τη διάλυση της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ.

Το απευκταίο αυτό ενδεχόμενο ισχυροποιείται εάν λάβουμε υπόψη μας ότι:

1ον. Ο όρος που τίθεται για την εξεύρεση της απαραίτητης λύσης είναι εξαιρετικά περιοριστικός, με αποτέλεσμα να είναι πιθανό το ανησυχητικό σενάριο μη εκδήλωσης ενδιαφέροντος κάποιου ανάδοχου εντός 18 μηνών – και τότε θα επέλθει η εκκαθάριση.

2ον. Η ουσιαστική πρόοδος και οι κυβερνητικές πρωτοβουλίες αναφορικά με την εξεύρεση αναδόχου είναι σε μηδενικά επίπεδα.

3ον. Οι ασφαλιστικές εταιρείες αντιδρούν έντονα στην πρόβλεψη για αναδρομική ισχύ του Εγγυητικού Κεφαλαίου για τις περιπτώσεις της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ και της Commercial Value και φέρονται να είναι διατεθειμένοι να προσφύγουν κατά της αναδρομικότητας του εν λόγω νόμου, ακυρώνοντας επί της ουσίας τη δυνατότητα αποκατάστασης των ασφαλισμένων της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ.

Συνεπώς, η ενδεδειγμένη και ουσιαστική λύση είναι η εξεύρεση αναδόχου εταιρείας.

Και για να επιτευχθεί αυτή η απαραίτητη προϋπόθεση για την επίλυση του ζητήματος είναι κρίσιμο να υπάρξουν συντονισμένες ενέργειες από την πλευρά της Κυβέρνησης, οι οποίες έως σήμερα απουσιάζουν.

Δεν επιτρέπεται – άλλο – η συνέχιση του εφησυχασμού και η απουσία οποιασδήποτε πρωτοβουλίας που να προωθεί την επίλυση αυτού του τεράστιου κοινωνικού προβλήματος.

Είναι υποχρέωση της Πολιτείας να δώσει άμεσα λύση στο πρόβλημα.

Είναι υποχρέωση της Κυβέρνησης, επιτέλους, να δράσει ουσιαστικά και αποτελεσματικά.

Και δική μας υποχρέωση να πιέσουμε, μέσα από τις σχετικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες, την Κυβέρνηση για τη δίκαιη λύση του προβλήματος.

Εισήγηση στο 1ο Private Equity Συνέδριο με θέμα “Ανάπτυξη Ελληνικής Οικονομίας”

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους διοργανωτές της εκδήλωσης για την πρόσκληση που μου απηύθυναν να παραστώ στο πρώτο τους Συνέδριο και να καταθέσω ορισμένες σκέψεις για την πορεία της Ελληνικής Οικονομίας και τις προτάσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ώστε η χώρα, όχι μόνο να απεμπλακεί από τους όρους του «Μνημονίου», αλλά να βγει, όσο γίνεται ταχύτερα, και από την κρίση.

Να επανέλθει σε τροχιά ανάπτυξης, αναθεωρώντας όμως το στρεβλό αναπτυξιακό της υπόδειγμα.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Σε αυτό το νέο υπόδειγμα κομβικός καθίσταται ο ρόλος του κράτους.

Ένα αποτελεσματικό, σύγχρονο και δίκαιο κράτος, στο πλαίσιο της οικονομίας της αγοράς, μπορεί να αποτελέσει προωθητικό παράγοντα της οικονομικής ανάπτυξης και μιας ουσιαστικής και βιώσιμης κοινωνικής πολιτικής.

Κράτος κανόνων, και όχι αλόγιστων παρεμβάσεων.

Κράτος που θα μεριμνά για τη βέλτιστη λειτουργία του μηχανισμού της αγοράς και την εξασφάλιση της μέγιστης οικονομικής αποτελεσματικότητας, την κοινωνικά δικαιότερη κατανομή του εισοδήματος και του παραγόμενου πλούτου και τη σταθεροποίηση της οικονομίας.

Βέβαια, το μείγμα αγοράς και κράτους μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τις περιστάσεις, τις ανάγκες και τις προτιμήσεις της κοινωνίας, αλλά ορίζεται στον ενδιάμεσο χώρο ανάμεσα στις απόψεις περί ελάχιστου και μέγιστου κράτους.

Η λειτουργία και η δομή του κράτους θα πρέπει να αντανακλά συνεπώς τα αιτήματα της σύγχρονης και ελεύθερης κοινωνίας για οικονομική αποτελεσματικότητα και κοινωνική δικαιοσύνη, ο συνδυασμός των οποίων καταλήγει σε μία μικτή οικονομία που καλύπτεται από τη φιλοσοφία του κοινωνικού φιλελευθερισμού.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Σε ένα τέτοιο ιδεολογικό περίγραμμα, λαμβάνοντας υπόψη και τις χρόνιες εγχώριες δημοσιονομικές ανισορροπίες και διαρθρωτικές αδυναμίες, τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση και την κρίση δανεισμού της χώρας, το κράτος οφείλει να παρεμβαίνει και να δημιουργεί τόσο βραχυπρόθεσμα, όσο και μεσοπρόθεσμα, συνθήκες και προϋποθέσεις για οικονομική ανάπτυξη.

Βραχυπρόθεσμα, μέσα από ένα πλέγμα συσταλτικών δημοσιονομικών παρεμβάσεων, διαρθρωτικών αλλαγών και χρηματοπιστωτικών πρωτοβουλιών, προκειμένου να επιτευχθεί η αναγκαία βιώσιμη δημοσιονομική προσαρμογή και η ανάταξη της Οικονομίας.

Η Νέα Δημοκρατία, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, έχει στηρίξει τέτοιες διαρθρωτικές και χρηματοπιστωτικές πρωτοβουλίες.

Στήριξε χρηματοπιστωτικά μέτρα για τη διαφύλαξη της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος (όπως είναι η δημιουργία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και η ενίσχυση της ρευστότητας των τραπεζών).

Στήριξε διαρθρωτικά μέτρα για τη βιώσιμη διόρθωση των δημοσίων οικονομικών (όπως είναι η δημιουργία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής και η δημιουργία νέου συστήματος δημοσιονομικής διαχείρισης).

Στήριξε διαρθρωτικά μέτρα για την απελευθέρωση δυνάμεων και πόρων στην Οικονομία (όπως είναι η απελευθέρωση του κλάδου των μεταφορών και η αναδιάρθρωση του ΟΣΕ).

Όμως, διαφώνησε και διαφωνεί με το μείγμα της ακολουθούμενης δημοσιονομικής πολιτικής.

Δεν διαφωνεί απλώς, αλλά έχει καταθέσει και συγκεκριμένη εναλλακτική πρόταση, την οποία και διαρκώς εξειδικεύει (Φεβρουάριο, Ιούλιο και Σεπτέμβριο).

Πρόταση που είναι ρεαλιστική και κοστολογημένη.

Πρόταση συμβατή με την ελληνική πραγματικότητα, που εδράζεται στην οικονομική επιστήμη και την ιστορική εμπειρία (βλέπετε σχετικές μελέτες ΚΕΠΕ και Ευρωπαϊκής Επιτροπής).

Πρόταση που βασίζεται στο διαχωρισμό του ελλείμματος σε «διαρθρωτικό» και «κυκλικό».

Διαρθρωτικό έλλειμμα που αντιμετωπίζεται με περιοριστική δημοσιονομική πολιτική, όχι, όμως, αυτής της έντασης και έκτασης.

Και κυκλικό έλλειμμα που αντιμετωπίζεται με αντισταθμιστικά μέτρα τόνωσης της αγοράς.

Αντισταθμιστικά μέτρα που έχουν μηδενικό ή ελάχιστο δημοσιονομικό κόστος αλλά δημιουργούν ανάκαμψη της οικονομίας, δίνουν ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα και επιτρέπουν να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους.

Αντισταθμιστικά μέτρα, όπως η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων, η επιτάχυνση έργων παραχώρησης και ΣΔΙΤ, η αναβάθμιση του θερμοδυναμικού αποθέματος κατοικιών, η ενοποίηση των εισπρακτικών μηχανισμών του Κράτους, ο συμψηφισμός οφειλών, η επιδότηση στεγαστικού δανείου κ.ά.

Μέτρα, κάποια εκ των οποίων, έστω και με καθυστέρηση ή ημιτελώς η Κυβέρνηση αρχίζει να υλοποιεί.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Το κράτος, όμως, παράλληλα και ταυτόχρονα, οφείλει να διαμορφώνει και τις προοπτικές ανάπτυξης για την χώρα.

Να θέσει τις θεσμικές προϋποθέσεις για την προώθηση μίας ανταγωνιστικής και βιώσιμης οικονομικής διαδικασίας που θα βασίζεται, κυρίως, στις νέες, ενδογενείς, πηγές αειφόρου ανάπτυξης.

Πηγές, όπως είναι:

 

1. Η Επένδυση στη Γνώση

Ο όρος οικονομία της γνώσης υποδηλώνει μια οικονομία στην οποία η παραγωγή, η συσσώρευση, η διάχυση και η αξιοποίηση της γνώσης διαδραματίζουν βασικό ρόλο στην παραγωγή και τη διανομή του πλούτου.

Βασικός μηχανισμός παραγωγής, συσσώρευσης και διάχυσης του γνωσιακού κεφαλαίου είναι το σύστημα εκπαίδευσης και κατάρτισης.

Μια χώρα για να έχει προοπτική στο νέο παγκόσμιο περιβάλλον, οφείλει να θέτει ως προτεραιότητα και πρώτη επιλογή την επένδυση στη γνώση με την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου και ποιοτικού συστήματος εκπαίδευσης – κατάρτισης και δια βίου εκπαίδευσης.

Οι όποιες μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να επιδιώκουν την αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης, τη διεύρυνση των δυνατοτήτων για την επαγγελματική αποκατάσταση των νέων και την υιοθέτηση κινήτρων για τη βελτίωση των εκπαιδευτικών υπηρεσιών.

 

2. Η Επένδυση στην Έρευνα και Καινοτομία

Τα παραδοσιακά επιχειρηματικά μοντέλα έχουν, πλέον ξεπεραστεί.

Έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο οι επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο δημιουργούν νέα προϊόντα και νέες υπηρεσίες, καθιστώντας την καινοτομία βασικό πυλώνα της παραγωγικής και οικονομικής δραστηριότητας.

Η επένδυση στην καινοτομία είναι επένδυση στην πρόοδο, στην ανάπτυξη, στην ανταγωνιστικότητα, η οποία εγγυάται οφέλη για τις επιχειρήσεις, ποιότητα για τους πολίτες, ανάπτυξη για την οικονομία.

 

Η αξιοποίηση της καινοτομίας στην οικονομία  αποτελεί τρόπο να δημιουργηθεί πλούτος περισσότερος από όσο αναλογικά θα δημιουργούνταν με βάση το συνολικά επενδεδυμένο κεφάλαιο και τη διαθέσιμη εργατική δύναμη.

 

Προς την κατεύθυνση αυτή δύο είναι οι βασικοί άξονες:

Ο πρώτος άξονας είναι η δημιουργία του κατάλληλου πλαισίου και των απαραίτητων  προϋποθέσεων που ευνοούν και ενισχύουν την ανάπτυξη της καινοτομίας, με αξιολόγηση των κέντρων έρευνας και τεχνολογίας, με τη δημιουργία ζωνών καινοτομίας, με ερευνητικά κέντρα, με τεχνολογικά πάρκα, κ.α.

Και ο δεύτερος άξονας είναι η ενσωμάτωση της έρευνας, της τεχνολογίας και της καινοτομίας στην παραγωγική διαδικασία και η διάχυση των αποτελεσμάτων στην ελληνική οικονομία και κοινωνία, με στήριξη της ανάπτυξης των επιχειρήσεων με υψηλής έντασης γνώση, με την προώθηση στρατηγικών συνεργασιών, κ.ά.

 

3. Η Επένδυση στην Επιχειρηματικότητα

Θα πρέπει να καταστεί –επιτέλους– σαφές ότι η επιχειρηματικότητα (δηλαδή η ανθρώπινη ικανότητα συνδυασμού των άλλων συντελεστών παραγωγής για την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών) είναι σημαντική πηγή ανάπτυξης.

Συμβάλλει στη δημιουργία θέσεων εργασίας, στην ενθάρρυνση της οικονομικής δραστηριότητας, στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, στην ανάπτυξη και στην ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής.

Βασικοί άξονες δράσης θα πρέπει να είναι:

α) Η απο-ενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας, ώστε να μετατραπεί η νομοθεσία και η λειτουργία του κράτους σε φιλικότητα προς την επιχείρηση, αντιμετωπίζοντας αποτελεσματικά το παραεμπόριο, διασφαλίζοντας την ανταγωνιστική λειτουργία της αγοράς προς όφελος των πολιτών, και απεγκλωβίζοντας την αγορά από το ενδεχόμενο μονιμοποίησης των «έκτακτων εισφορών».

β) Η σταδιακή μείωση των φόρων, με προτεραιότητα στους έμμεσους φόρους, όπως ο ΦΠΑ και ο φόρος στα καύσιμα.

Αλλά και με μείωση των φόρων στο εισόδημα και στα κέρδη, αφού κανείς δεν επενδύει σε μια υπερφορολογημένη χώρα.

γ) Η σταδιακή μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, αφού η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό μη-μισθολογικού εργοδοτικού κόστους.

Και αυτό δεν επιβαρύνει μόνο τους εργοδότες, αλλά και τους εργαζόμενους, αφού αποθαρρύνει τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και ενθαρρύνει τη «μαύρη» εργασία.

 

4. Η Επένδυση σε ένα Ανταγωνιστικό Κράτος

Το κράτος οφείλει να ξεφύγει από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος και να αποτελέσει δομικό συστατικό της αλλαγής του οικονομικού υποδείγματος της χώρας.

Βασικοί άξονες προς την κατεύθυνση αυτή θα πρέπει να είναι:

α) Η καταπολέμηση της διαφθοράς, καθώς σύμφωνα με μελέτη του Ιδρύματος Brookings η απώλεια δημοσίων εσόδων λόγω της διαφθοράς ανέρχεται τουλάχιστον στο 8% του ΑΕΠ, ενώ μία μέσου επιπέδου βελτίωση όσον αφορά την αντιμετώπισή της θα μείωνε το δημοσιονομικό έλλειμμα κατά 4% του ΑΕΠ.

β) Η εξάλειψη της γραφειοκρατίας με συγκεκριμένες δομικές πρωτοβουλίες όπως είναι:

  • η παροχή της δυνατότητας σε κάθε Έλληνα πολίτη να προμηθεύεται ότι δημόσιο έγγραφο τον αφορά, καταθέτοντας μόνο τον αριθμό της ταυτότητάς του, το ΑΦΜ του και το ΑΜΚΑ,
  • η ενοποίηση των μηχανισμών χρέωσης του πολίτη από το Δημόσιο και ο έντιμος συμψηφισμός εξόφλησης των υπολοίπων από και προς το Δημόσιο,
  • το ξεμπλοκάρισμα των επενδύσεων,
  • η κατάργηση των συν-αρμοδιοτήτων, και
  • η ενοποίηση των κατακερματισμένων αρμοδιοτήτων.

γ) Η έμφαση στην εξωστρέφεια, με την αξιοποίηση των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας και τη δημιουργία μίας νέας Γραμματείας Εξωστρέφειας.

δ) Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, με στροφή στην ποιότητα, με ταχύτερη απονομή Δικαιοσύνης και με την απλοποίηση της νομοθεσίας.

ε) Ο συντονισμός της παραγωγικής προσπάθειας στους τομείς που έχουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα, ώστε:

  • να αξιοποιήσουμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα με την ανάταξη της πρωτογενούς παραγωγής και τη μεταποίηση των προϊόντων της,
  • να χαράξουμε ξεκάθαρη ενεργειακή στρατηγική, και
  • να αξιοποιήσουμε τους δύο πιο ανταγωνιστικούς μας τομείς, τη Ναυτιλία και τον Τουρισμό.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Τέτοιες, και αντίστοιχες, πρωτοβουλίες απαιτούνται για την ανάταξη και την ανάπτυξη της Οικονομίας.

Πρωτοβουλίες όμως που απουσιάζουν από το Κυβερνητικό «οπλοστάσιο».

Πλούσιο αναπτυξιακό «οπλοστάσιο» που όμως δεν αξιοποιείται από την Κυβέρνηση (ή δεν έχει αξιοποιηθεί μέχρι σήμερα αφού έχει αλλάξει η πολιτική ηγεσία), καθώς:

Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων εγκαταλείπεται ώστε να αντισταθμιστεί η σημαντική υστέρηση των δημοσίων εσόδων.

Η αγορά έχει «παγώσει», καθώς το δημόσιο έχει κηρύξει, ουσιαστικά, «στάση πληρωμών».

Το ΕΣΠΑ έχει βαλτώσει με αποτέλεσμα η χώρα από την 5η θέση σε απορροφήσεις κοινοτικών πόρων που ήταν τον περασμένο Σεπτέμβριο να βρίσκεται σήμερα στην 23η θέση.

Το ΤΕΜΠΜΕ αγγίζει τα όρια της αδράνειας, αφού το τρίμηνο Ιούνιος – Αύγουστος δανειοδοτήθηκαν 100 φορές λιγότερες μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2009.

Οι πρωτοβουλίες για ΣΔΙΤ και οι συμβάσεις παραχώρησης παραμένουν λεκτικό σχήμα.

Το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας παραμένουν ακόμα στις προθέσεις της Κυβέρνησης.

Ο Αναπτυξιακός Νόμος είναι εδώ και ένα χρόνο στα σκαριά, και απ’ ότι φαίνεται θα υπάρξουν και αλλαγές στο υπάρχον Κυβερνητικό Σχέδιο.

Και σ’ αυτή την ουσιαστική απουσία αναπτυξιακού προσανατολισμού οφείλουμε να συνυπολογίσουμε και την αναποτελεσματικότητα του ακολουθούμενου μείγματος δημοσιονομικής πολιτικής.

Αναποτελεσματικότητα, όπως αυτή καταδεικνύεται από την υστέρηση στα έσοδα, την βαθύτερη ύφεση, την εκτόξευση του πληθωρισμού, τη διόγκωση της ανεργίας.

Ανεργία που εκτιμάται, σύμφωνα με το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, ότι θα ανέλθει στο 14,5%.

Αυτή η αναποτελεσματικότητα καθιστά επιτακτική την αλλαγή του μείγματος οικονομικής πολιτικής, και όχι τη δημιουργία συνθηκών πολιτικής αναστάτωσης.

Καθιστά αναγκαία την προώθηση πολιτικών που επιτυγχάνουν το συγκερασμό της δημοσιονομικής προσαρμογής και της ανάταξης, αρχικά, και της ανάπτυξης, μεταγενέστερα, της Οικονομίας.

Πολιτικών που θα βγάλουν τη χώρα από το «Μνημόνιο» και την κρίση το ταχύτερο δυνατό.

Και που θα δημιουργήσουν ελπίδα στους πολίτες και προοπτικές ανάπτυξης στην οικονομία.

Σας ευχαριστώ.

TwitterInstagramYoutube