Χαιρετισμός Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην εκδήλωση της Ελληνογερμανικής Αγωγής

Κυρίες και κύριοι,

Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση που μου απευθύνατε να παραστώ στη σημερινή εκδήλωση της Ελληνογερμανικής Αγωγής.

Ενός φορέα παιδείας, μόρφωσης και πολιτισμού, το διαχρονικό έργο του οποίου είναι γνωστό και αναγνωρισμένο.

Κυρίως, βέβαια, είναι αναγνωρισμένο από τη νεολαία και τα παιδιά που συμμετέχουν στα εκπαιδευτικά του προγράμματα, όπως και η μικρή μου κόρη.

Αυτό, ενδεχομένως, να καθιστά την άποψή μου για το ίδρυμα ως ένα βαθμό υποκειμενική, αλλά θεωρώ ότι πρωτοβουλίες όπως η σημερινή περιορίζουν τα περιθώρια για υποκειμενική αξιολόγηση.

Μία πρωτοβουλία που έχει διττή διάσταση.

Η μία διάσταση αφορά τη θεματική των εκδηλώσεων και ερευνών της φετινής σχολικής χρονιάς.

Και αυτό διότι, σε μία περίοδο έντονων διαταραχών στην Ευρώπη, η άποψη των νέων για την προοπτική της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή οικογένεια είναι κρίσιμη, καθώς πρόκειται για τους πολίτες που θα κληθούν στο μέλλον να συνεχίσουν το όραμα της ενοποίησης της Ευρώπης.

Ένα μεγάλο δημιουργικό όραμα που αναπτύχθηκε σε μία Ευρώπη που προσπαθούσε να ξεπεράσει τα δεινά ενός καταστροφικού πολέμου και συνέβαλλε στην έναρξη μιας πρωτόγνωρης διαδικασίας ολοκλήρωσης που οδήγησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ευρωζώνη.

Σίγουρα, σήμερα, που η Ευρώπη κλυδωνίζεται από τις επιπτώσεις της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, αρκετοί, και ιδίως νέοι, θα πουν ότι υπάρχει μία αναντιστοιχία μεταξύ του ευρωπαϊκού οράματος και των τρεχουσών αποφάσεων.

Ίσως, οι διαπιστώσεις και οι κριτικές τους να είναι ακόμα πιο σκληρές.

Δεν τους αδικώ.

Είναι γεγονός ότι η Ευρώπη αντιμετώπισε την παγκόσμια οικονομική κρίση στους κόλπους της με αργά αντανακλαστικά.

Άργησε να συνειδητοποιήσει πως η κρίση ήταν και είναι «συστημική» και απειλεί την ίδια τη βιωσιμότητα του κοινού νομίσματος.

Άργησε να καταλήξει σε μία συνολική και συνεκτική, αλλά ελλειμματική, λύση. Αναγκάστηκε, αν και καθυστερημένα, έστω και συμβιβαστικά, να καταλήξει σε επιμέρους θεσμικές αποφάσεις.

Ορισμένες αποφάσεις, όπως η πρόσφατη για την Κύπρο, δεν μπορούν να αποτελούν πρότυπο για το οικοδόμημα της Ενωμένης Ευρώπης.

Όλες αυτές οι δυσκολίες δεν πρέπει να μας αποθαρρύνουν.

Πρέπει να μας ωθούν σε προσπάθειες για περισσότερη Ευρώπη.

Πρέπει να αγωνιζόμαστε για μία Ευρώπη που θα ανταποκρίνεται στο όραμα των μεγάλων Ευρωπαϊστών, αλλά και στα όσα σημαντικά έχουμε πετύχει μέχρι σήμερα.

Άλλωστε, όπως προκύπτει μέσα από τη μελέτη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, τα μεγαλύτερα βήματα εμβάθυνσης της Ένωσης ήταν αποτέλεσμα εξίσου μεγάλων κρίσεων και αμφισβητήσεων της ευρωπαϊκής ιδέας.

Σε μία τέτοια κρίσιμη φάση βρισκόμαστε σήμερα, όπου πρέπει να προσπαθήσουμε οι κοινοτικές αποφάσεις να εμπεριέχουν το στοιχείο της εταιρικής αλληλεγγύης και να ενσωματώνουν τις προσδοκίες των Ευρωπαίων πολιτών για την προώθηση της μεγάλης ιδέας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Προσδοκίες της κοινωνίας των πολιτών για μία Ευρώπη που θα αντιμετωπίζει τα προβλήματα όλων, με γνώμονα την ευημερία όλων.

Κυρίες και κύριοι,

Πολλές φορές αυτές οι προσδοκίες της κοινωνίας των πολιτών μετουσιώνονται σε πράξη.

Και εδώ ερχόμαστε στη δεύτερη διάσταση της πρωτοβουλίας της Ελληνογερμανικής Αγωγής, που παρουσιάζεται στη σημερινή εκδήλωση.

Μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και πρωτοποριακή κίνηση, τόσο με συμβολικό, αλλά και -κυρίως- με ουσιαστικό χαρακτήρα.

Μια κίνηση που αναδεικνύει, με επιτυχία, μηνύματα δημιουργίας και αλληλεγγύης.

Που συνδυάζει:

  • Την ανάδειξη των ιδεών για την Ελλάδα και την Ευρώπη.
  • Τον πολιτισμό και το καλύτερο «εικαστικό πρόσωπο» της χώρας με τη συγκέντρωση 32 έργων σημαντικών Ελλήνων καλλιτεχνών.
  • Και την αρωγή προς τη χώρα, καθώς τα έργα των εν λόγω καλλιτεχνών θα δημοπρατηθούν και τα έσοδα θα καταβληθούν στην μη-κερδοσκοπική πρωτοβουλία Greece Debt Free με σκοπό την αγορά Ελληνικών κρατικών ομολόγων.

Πρόκειται για μία κίνηση, τα χαρακτηριστικά της οποίας, έχω την εντύπωση, ότι αποτυπώνουν τη βούληση κάποιων Ελλήνων να αναλάβουν ατομική και συλλογική δράση, να αναδείξουν ότι η Ελλάδα είναι ενεργή και αξιοπρεπής και να συμβάλουν στην υπέρβαση της τρέχουσας κατάστασης για τη χώρα μας.

Μία κατάσταση που φαίνεται, όμως, ότι σταδιακά αλλάζει, καθώς η Ελλάδα όχι μόνο στάθηκε όρθια, αλλά υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις που επιτρέπουν τη δημιουργία θετικών προσδοκιών.

Που μας επιτρέπουν να πιστέψουμε ότι οι θυσίες των πολιτών θα πιάσουν τόπο και η Ελλάδα θα επιστρέψει το συντομότερο σε μία φάση όπου θα διαμορφωθούν οι συνθήκες για ένα καλύτερο μέλλον για τη νεολαία και τις επόμενες γενιές.

Που θα καρποφορήσουν πρωτοβουλίες όπως η σημερινή της Ελληνογερμανικής Αγωγής.

Για αυτό και θα ήθελα να συγχαρώ τη διοίκηση του σχολείου για τη πρωτοβουλία, τους καλλιτέχνες που τίμησαν, αφιλοκερδώς, με τα έργα τους την προσπάθεια και όλους τους συντελεστές που συμβάλλουν για την ολοκλήρωση της κίνησης.

Εύχομαι κάθε επιτυχία και καλή συνέχεια.

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην εκδήλωση του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος – “Προκλήσεις για την Οικονομία και την Ανάπτυξη το 2013”

Κυρίες και Κύριοι,

Καταρχάς, εύχομαι το νέο έτος να είναι για όλους γεμάτο υγεία, δημιουργία, αλληλεγγύη και συνοχή.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω το Σύνδεσμο Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος για την πρόσκληση που μου απηύθυνε να παραστώ στην εκδήλωσή του.

Κυρίες και Κύριοι,

Η Ελληνική οικονομία βρίσκεται, σήμερα, σε μια κρίσιμη καμπή.

Αλλά και σε ένα νέο, καλύτερο, σημείο αφετηρίας ώστε να ξεπεράσει τις αδυναμίες της και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια μακρά περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων, υψηλής ανταγωνιστικότητας, διατηρήσιμης ανάπτυξης.

Πρόκειται για αδυναμίες χρόνιες, δομικές, κυρίως ενδογενείς.

Υστερήσεις γνωστές σε όλους μας, όπως είναι:

  • Η αδυναμία βιώσιμης διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, κατά περιόδους.
  • Η εκτεταμένη φοροδιαφυγή και η περιορισμένη φορολογική βάση.
  • Η αδυναμία εξορθολογισμού των δημόσιων, κυρίως των κοινωνικών, δαπανών.
  • Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας.

Είναι, λοιπόν, κοινά αποδεκτό, ότι η οικονομία μας, για μεγάλο χρονικό διάστημα, λειτουργούσε, περισσότερο ή λιγότερο ανά περίοδο, σε συνθήκες ασταθούς ισορροπίας.

Και οι συνθήκες αυτές, όπως ήταν αναμενόμενο, επιδεινώθηκαν με το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και τη διάχυσή της στην Ευρώπη, «πυροδοτώντας» τα υπαρκτά στη χώρα μας, και ήδη υψηλά, «δίδυμα» ελλείμματα και χρέη.

Η συνέχεια είναι γνωστή.

Ακολούθησε η κρίση δανεισμού και η προσφυγή της Ελλάδας στο Μηχανισμό Στήριξης, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα ασφυκτικό περιβάλλον στην άσκηση οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής.

Ένα εγχώριο και διεθνές περιβάλλον ιδιαίτερα πιεστικό κατά το 2ο εξάμηνο του 2012.

Αξίζει να σταθούμε στα βασικά χαρακτηριστικά αυτού του περιβάλλοντος:

1ον. Τάση αυστηρής, συσταλτικής, δημοσιονομικής πολιτικής στα περισσότερα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.

Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα σε Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ιταλία, Κύπρο.

2ον. Συνεχείς και μεγάλες αποκλίσεις των εκτιμήσεων του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.

Πρόκειται για αποκλίσεις που αποτυπώνουν τόσο τις αστοχίες του Προγράμματος, όσο και τη μεγάλη επιδείνωση της κατάστασης στην πραγματική οικονομία.

Και που οδηγούν στην αλλαγή των δεδομένων και των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών σεναρίων του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.

Η αλλαγή αυτή επηρέασε, όπως ήταν αναμενόμενο, την κατανομή και το ύψος των μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής των επομένων ετών.

Κάνοντάς την, για ακόμη μία φορά, «βαρύτερη» και εμπροσθοβαρή.

Τα περιθώρια δε άμεσης αλλαγής της «συνταγής» που εφαρμόζεται από την αρχή του Προγράμματος αποδείχθηκαν ασφυκτικά, τόσο από την πλευρά των δαπανών, όσο, όμως, και από την πλευρά των εσόδων.

3ον. Έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας.

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια διαμορφώθηκε ένα έλλειμμα αξιοπιστίας το οποίο είναι δύσκολα διαχειρίσιμο.

Οι τεράστιες αποκλίσεις μεταξύ προθέσεων, σχεδιασμού και υλοποίησης, κυρίως δε αποτελέσματος, αποτελούν μεγάλο βάρος στην πορεία της χώρας.

Σίγουρα, βέβαια, μέρος της αύξησης του ελλείμματος αξιοπιστίας αποδίδεται και στις αστοχίες στις προβλέψεις και στις εκτιμήσεις του Προγράμματος.

Γι’ αυτό και η πρόσφατη επικαιροποίησή του είχε ως επιδίωξη να πείσει για την αποτελεσματικότητά του, αλλά και η Κυβέρνηση για την αποφασιστικότητά της να εφαρμόσει ένα αξιόπιστο Πρόγραμμα.

Κατά τη διάρκεια της προηγούμενης χρονιάς, δρομολογήθηκαν, πράγματι, επώδυνα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Μέτρα, όμως, αναγκαία για την σταδιακή σταθεροποίηση και προσαρμογή της οικονομίας της χώρας μας.

Κυρίες και Κύριοι,

Υπό αυτές τις μακροχρόνιες και βραχυχρόνιες στρεβλώσεις, τους περιορισμούς, τις υστερήσεις και τη χρονική στενότητα η Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης, έθεσε ως πρωταρχικούς στόχους:

  • Την αποδέσμευση των χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης.
  • Την αποκατάσταση του «κεφαλαίου αξιοπιστίας» της χώρας.
  • Την επιμήκυνση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής.
  • Την πιστή εκτέλεση του Προϋπολογισμού, με στόχο την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων από φέτος.
  • Την ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Στόχοι, η επίτευξη των οποίων συνιστά προϋπόθεση για την προσέλκυση επενδύσεων, για την ενίσχυση της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότηταας, για τη βιώσιμη και διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Οι τελευταίες Ευρωπαϊκές αποφάσεις, προϊόν επίπονων διαβουλεύσεων σε ένα σύνθετο πρόβλημα με αρκετούς περιορισμούς, δείχνουν ότι εισήλθαμε στην τελική ευθεία για να πετύχουμε τους στόχους μας.

Συγκεκριμένα:

1ον. Αποτράπηκε η άτακτη χρεοκοπία της χώρας και επιβεβαιώθηκε ότι η Ελλάδα παραμένει σταθερά προσδεδεμένη στο ευρώ, με τους Ευρωπαίους εταίρους μας να δεσμεύονται ρητά ότι θα συνεχίσουν να στηρίζουν τη χώρα μας έως ότου αυτή επανακτήσει την πρόσβασή της στις διεθνείς αγορές.

Με λίγα λόγια, αγοράσαμε «ασφάλειες» για να μπορέσουμε, μόλις η Ευρωζώνη πείσει ότι έχει τη βούληση, τους θεσμούς και τις πολιτικές για να βγάλει την οικονομία της από την κρίση, να είμαστε μέρος της συνολικής λύσης.

2ον. Εγκρίθηκε η αποδέσμευση δόσης του Προγράμματος ύψους 52,3 δισ. ευρώ.

Εκ των οποίων τα 34,3 δισ. ευρώ εκταμιεύθηκαν το Δεκέμβριο του 2012.

Και, πρόσφατα, αυτή την εβδομάδα εγκρίθηκε από το Eurogroup η εκταμίευση ποσού ύψους 9,2 δισ. ευρώ, που αφορά στο μέρος της δόσης για το μήνα Ιανουάριο, ως αποτέλεσμα της έγκαιρης επίτευξης από την Κυβέρνηση των ορόσημων που είχαν τεθεί.

Πρόκειται για τις πρώτες ανάσες έπειτα από ένα επτάμηνο «ξηρασίας», στη διάρκεια του οποίου είχε διακοπεί η χρηματοδότηση από την Τρόικα και το κράτος χρηματοδοτούσε τις ανάγκες του με ανακυκλούμενες εκδόσεις εντόκων γραμματίων.

Πρέπει να αναφερθεί ότι, συνολικά, η δόση υπερβαίνει το άθροισμα των υπόλοιπων χρηματοδοτικών ροών του Προγράμματος μέχρι το τέλος του.

Αντιστοιχεί περίπου στο 27% του ΑΕΠ της χώρας και είναι μεγαλύτερη από το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν 153 χωρών παγκοσμίως, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και 7 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Με τη νέα αυτή χρηματοδοτική στήριξη ολοκληρώνεται η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ενισχύονται τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας και έχει ήδη ξεκινήσει και συνεχίζεται η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Προς την κατεύθυνση αυτή, η Κυβέρνηση έχει εκπονήσει και εφαρμόζει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αποπληρωμής των υποχρεώσεων, λειτουργώντας σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα και τις δεσμεύσεις της.

Σχέδιο που προχωρά με ικανοποιητικούς ρυθμούς.

Συγκεκριμένα, μέχρι την περασμένη εβδομάδα στη διαδικασία επεξεργασίας, στο πλαίσιο της συνεργασίας που έχει το Γενικό Λογιστήριο με τα αρμόδια Υπουργεία, εντάχθηκαν αιτήματα αποπληρωμής ύψους 1,8 δισ. ευρώ εκ των οποίων περίπου τα 700 εκατ. ευρώ ολοκληρώθηκαν και τα υπόλοιπα 1,1 δισ. ευρώ βρίσκονται σε φάση άμεσης ολοκλήρωσης.

Η ροή κατάθεσης αιτημάτων συνεχίζεται από τα αρμόδια Υπουργεία και η αξιολόγηση προχωρά με ταχύτατους ρυθμούς, ώστε να ανταποκριθούμε στη ζωτικής σημασίας ανάγκη της οικονομίας για ρευστότητα.

Για να ανασάνουν επιχειρήσεις που συμβάλλουν στη διατηρήσιμη ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας, όπως οι εξαγωγικές επιχειρήσεις και βιομηχανίες.

3ον. Ενισχύθηκε το «κεφάλαιο αξιοπιστίας» της χώρας, τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά.

Αναγνωρίσθηκε η προσπάθεια της Ελληνικής κοινωνίας, μέσα από τις αιματηρές θυσίες της, για την επίτευξη των δημοσιονομικών και διαρθρωτικών στόχων.

Αυτό είναι πλέον ορατό και καταγράφεται στις δηλώσεις, καθημερινά, των εταίρων μας.

4ον. Εγκρίθηκε η επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής κατά δύο έτη ώστε να επιτευχθεί ο στόχος πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 4,5% του ΑΕΠ το 2016.

Χωρίς την επιμήκυνση, τα μέτρα που θα χρειάζονταν για την επίτευξη του ίδιου στόχου το 2014, θα υπερέβαιναν τα 20 δισ. ευρώ την προσεχή διετία (τελικά ελήφθησαν μέτρα 13,5 δισ. ευρώ).

5ον. Ενισχύθηκε η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, και δρομολογήθηκαν, υπό προϋποθέσεις, νέες παρεμβάσεις.

Η χώρα κέρδισε καλύτερους όρους δανεισμού, ενώ ολοκληρώθηκε και η επαναγορά του Ελληνικού χρέους.

Επιπρόσθετα, έχει καταγραφεί η βούληση των εταίρων, στην περίπτωση επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων, περαιτέρω απομείωσης του πηλίκου, τόσο από την πλευρά του αριθμητή (μείωση επιτοκίων δανειακής σύμβασης) όσο και του παρανομαστή (εξοικονόμηση πόρων από την κοινοτική συγχρηματοδότηση των έργων του ΕΣΠΑ).

Κυρίες και Κύριοι,

Επί της ουσίας, έχουμε καταφέρει, με τις τεράστιες θυσίες πολιτών, να κρατήσουμε όρθια την Ελλάδα σε μία Ευρώπη που, επί του παρόντος, χαρακτηρίζεται από ασυμμετρία και αστάθεια.

Προσπαθούμε να κερδίσουμε βαθμούς ελευθερίας και να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις για την αντιστροφή του κλίματος και για την ανάκαμψη της οικονομίας, ώστε να τερματιστεί ο φαύλος κύκλος των ελλειμμάτων και της ύφεσης.

Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, ήδη εμφανίζονται ορισμένα θετικά δείγματα γραφής.

Ορισμένες ενδείξεις που επιτρέπουν τη διαμόρφωση θετικών προσδοκιών.

Ενδεικτικά και κωδικοποιημένα αναφέρω:

1ον. Η εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2012, παρά τη βαθύτερη από τις προβλέψεις ύφεση, κρίνεται ικανοποιητική.

  • Το πρωτογενές έλλειμμα διαμορφώθηκε στα 3,5 δισ. ευρώ (1,8% του ΑΕΠ), από 6,4 δισ. ευρώ το αντίστοιχο δωδεκάμηνο του 2011 (3,1% του ΑΕΠ), παρουσιάζοντας μείωση κατά 46%. Ο στόχος για το πρωτογενές έλλειμμα του 2012 ήταν 4,6 δισ. ευρώ (2,4% του ΑΕΠ).
  • Το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού ανέρχεται στα 15,7 δισ. ευρώ (8,1% του ΑΕΠ), από 22,8 δισ. ευρώ το αντίστοιχο δωδεκάμηνο του 2011 (10,9% του ΑΕΠ), παρουσιάζοντας μείωση κατά 31%. Ο στόχος για το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2012 ήταν 16,3 δισ. ευρώ (8,4% του ΑΕΠ).
  • Οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων από 3,6 δισ. ευρώ το ενδεκάμηνο του 2012, ανήλθαν στα 6,1 δισ. ευρώ στο δωδεκάμηνο, εξέλιξη με προφανείς, θετικές επιπτώσεις στη ρευστότητα της Οικονομίας και στις αναμενόμενες εισροές από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
  • Οι πρωτογενείς δαπάνες, που αποτελούν τον κύριο δείκτη της αποτελεσματικότητας της προσπάθειας περιορισμού των δαπανών του Κρατικού Προϋπολογισμού, παρουσιάζουν μείωση κατά 8,6% σε σχέση με το διάστημα Ιανουαρίου– Δεκεμβρίου 2011 (έναντι ετήσιου στόχου για μείωση κατά 7,7% το 2012) και διαμορφώνονται στα 47,1 δισ. ευρώ το δωδεκάμηνο του 2012 έναντι 51,6 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2011.
  • Το διαρθρωτικό έλλειμμα, σύμφωνα με την Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκτιμάται ότι θα μειωθεί κατά 13,9 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ την τριετία 2009-2012, έναντι στόχου για μείωση κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες την περίοδο 2009-2014.

2ον. Το κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους μειώθηκε σημαντικά.

  •  Κατά την πρόσφατη έκδοση εξάμηνων εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου το επιτόκιο (08.01.2013, 4,30%), ήταν το χαμηλότερο από τις αρχές του 2010.
  • Οι αποδόσεις των νέων ελληνικών ομολόγων αποκλιμακώνονται, πέφτοντας κάτω από τις 1.000 μονάδες.

3ον. Η εικόνα του Ελληνικού Χρηματιστηρίου παρουσιάζει σημεία ανάκαμψης. Το επενδυτικό κλίμα βελτιώνεται.

4ον. Ο πληθωρισμός αποκλιμακώνεται.

  • Ο εναρμονισμένος δείκτης τιμών καταναλωτή διαμορφώθηκε στα χαμηλότερα επίπεδα από τον Οκτώβριο του 2009, παρά τις υπαρκτές στρεβλώσεις των αγορών (0,3% το Δεκέμβριο 2012).
  • Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, το 2012 είναι το πρώτο έτος από την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος που ο πληθωρισμός εκτιμάται ότι θα είναι χαμηλότερος από το μέσο πληθωρισμό στη ζώνη του ευρώ (1,2% έναντι 2,4%-2,6%).

5ον. Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ενισχύεται.

  • Το επιχειρηματικό περιβάλλον ενδυναμώθηκε και η σχετική κατάταξη της χώρας στις διεθνείς μελέτες βελτιώθηκε.
  • Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών βελτιώθηκε. Η μείωση του ελλείμματός του την περίοδο Ιανουαρίου-Νοεμβρίου 2012 σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2011 αγγίζει το 73%. Στη βελτίωση του ισοζυγίου, σημαντική είναι η συμβολή της Βορείου Ελλάδος, μέσω της αύξησης των εξαγωγών, στην οποία πρωτοστατεί (πανελλαδικά: αύξηση εξαγωγών, χωρίς τα πετρελαιοειδή, κατά 6,7% το 11μηνο του 2012).

6ον. Το οικονομικό κλίμα βελτιώνεται.

  • Ο σχετικός δείκτης βρέθηκε το Δεκέμβριο του 2012 στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 20 μηνών, ενώ η διαφορά σε σχέση με την Ευρωζώνη έχει σχεδόν εξανεμιστεί.

7ον. Δάνεια για επενδυτικούς σκοπούς αρχίζουν να χορηγούνται, τονώνοντας τη ρευστότητα και την αναπτυξιακή διαδικασία.

8ον. Οι καταθέσεις επιστρέφουν σταδιακά στις τράπεζες, αν και μέρος αυτών διοχετεύεται για την κάλυψη φορολογικών και άλλων υποχρεώσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, από τον Ιούνιο του 2012 μέχρι σήμερα έχουν επιστρέψει στις τράπεζες πάνω από 8 δισ. ευρώ.

Κυρίες και Κύριοι,

Σε καμία περίπτωση δεν τα αναφέρω αυτά για να θριαμβολογήσω.

Δεν δικαιολογούνται πανηγυρισμοί και δεν επιτρέπεται εφησυχασμός.

Είναι αρκετά αυτά που πρέπει ακόμη να γίνουν.

Σήμερα είναι σαφές, ότι εφεξής απαιτείται συνεπής και αποτελεσματική εφαρμογή όσων θεσμοθετήθηκαν, σε συνδυασμό βεβαίως με νέες πολιτικές και μέτρα που επισπεύδουν την ανάκαμψη.

Απαιτείται, όπως άλλωστε προωθείται από την Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης, η σύζευξη της δημοσιονομικής προσαρμογής και της ανάπτυξης της οικονομίας ώστε να επιτευχθεί η αμφίπλευρη και βιώσιμη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος και το τέλος του καθοδικού κύκλου της οικονομίας.

Το σχέδιο δομείται σε δύο πυλώνες.

Ο πρώτος πυλώνας είναι η εδραίωση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας.

Προς την κατεύθυνση αυτή έχουν προωθηθεί ήδη μια σειρά από σημαντικές, θεσμικές, δημοσιονομικές πρωτοβουλίες.

Πρωτοβουλίες όπως, μεταξύ άλλων, είναι:

  • Η επικαιροποίηση και βελτίωση του συστήματος δημοσιονομικών ελέγχων.
  • Η ενίσχυση του πλαισίου δημοσιονομικών κανόνων και πρακτικών με την παράλληλη ενεργοποίηση μηχανισμών παρακολούθησης των προϋπολογισμών των ΔΕΚΟ, των ΝΠΙΔ και των ΟΤΑ.
  • Η υλοποίηση σχεδίου για την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Ο δεύτερος πυλώνας αφορά την προώθηση και υλοποίηση ενός μεγάλου εύρους πολιτικών και μέτρων, για την ανάσχεση των έντονων υφεσιακών πιέσεων και την τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Και αυτό επιτυγχάνεται, μεταξύ άλλων, με:

  • Την επιτάχυνση της απορρόφησης των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ και την αποτελεσματική αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων.
  • Την αξιοποίηση όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
  • Την επανέναρξη των μεγάλων δημοσίων έργων.
  • Την αποκατάσταση ομαλών συνθηκών ρευστότητας μέσω της ολοκλήρωσης της ανακεφαλαιοποίησης και της αναδιάρθρωσης του τραπεζικού συστήματος.
  • Την προώθηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων και της αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου.
  • Την ενδυνάμωση του ανταγωνισμού στις αγορές υπηρεσιών και προϊόντων.
  • Την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και της ανταγωνιστικότητας.
  • Την επένδυση στις νέες, ενδογενείς, πηγές ανάπτυξης (π.χ. έρευνα, καινοτομία κλπ).

Προς την κατεύθυνση αυτή, έχουν ληφθεί μια σειρά από δράσεις και πρωτοβουλίες στις οποίες αξίζει να σταθούμε.

Ειδικότερα:

  • Εξασφαλίστηκε η υλοποίηση της συμφωνίας με την ΕΤΕπ, ύψους 1,44 δισ. ευρώ για την ενίσχυση ρευστότητας των ΜμΕ. Ήδη συμβασιοποιήθηκαν τα πρώτα 600 εκατ. ευρώ και ξεκίνησαν οι εκταμιεύσεις. Εντός του 2013 συμβασιοποιούνται ακόμη 400 εκατ. ευρώ, αυξάνοντας τη συνολική χρηματοδότηση στο 1 δισ. ευρώ.
  • Συμφωνήθηκε με την ΕΤΕπ ένα νέο σύστημα παροχής εγγυήσεων, που υιοθετείται για πρώτη φορά στην ιστορία της, ύψους 500 εκατ. ευρώ, τα οποία ανακυκλούμενα θα φτάσουν το 1,5 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση, για τη στήριξη του εισαγωγικού και εξαγωγικού εμπορίου.
  • Ξεκινούν τα έργα κατασκευής των οδικών αξόνων. Στόχος είναι να αρχίσουν 4 έργα στους οδικούς άξονες τον Απρίλιο, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει συμφωνία με τις τράπεζες (και με την ΕΤΕπ) και θα δοθεί το πράσινο φως από την Ευρωπαϊκή Ένωση, εξέλιξη που θα συντελέσει στη δημιουργία 25.000 νέων θέσεων εργασίας.
  • Προχωρούν οι αποκρατικοποιήσεις. Στο πλαίσιο αυτό, δίνεται προτεραιότητα στην αποκρατικοποίηση της ΕΥΑΘ. Η διοίκηση του ΤΑΙΠΕΔ ενημέρωσε την εβδομάδα που πέρασε την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής και θα δημοσιοποιηθεί η σχετική πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος. Παράλληλα, ολοκληρώνεται εντός των επόμενων τριών μηνών η αποκρατικοποίηση των ΔΕΠΑ/ΔΕΣΦΑ και του ΟΠΑΠ.
  • Πραγματοποιήθηκαν δημοπρατήσεις δημοσίων έργων ύψους 2,2 δισ. ευρώ, ενώ στο πεδίο των ΣΔΙΤ προωθείται η διαχείριση των απορριμμάτων.
  • Υπερκαλύφθηκε ο στόχος για τις απορροφήσεις του ΕΣΠΑ και οι υπογραφές που απαιτούνται για τα προγράμματα του ΕΣΠΑ μειώθηκαν κατά 60%, ενώ ξεκίνησε και η απεμπλοκή των κονδυλίων του ΕΤΕΑΝ.
  • Προωθείται στρατηγική 25 δράσεων για τη διευκόλυνση των εξαγωγών, στο πλαίσιο της οποίας, επιδιώκεται η μείωση του χρόνου εξαγωγής προϊόντων κατά 50% και του κόστους εξαγωγών κατά 20% μέχρι και το 2015.

Κυρίες και Κύριοι,

Το χρέος απέναντι στην Πατρίδα και ο σεβασμός στις θυσίες των πολιτών επιβάλλει να προχωρήσουμε με διορατικότητα, συλλογικότητα, αποφασιστικότητα και σκληρή δουλειά, ώστε να οδηγηθούμε το ταχύτερο δυνατό στην έξοδο από το «τούνελ» στο οποίο βρέθηκε η χώρα.

Το 2013 οφείλουμε να εφαρμόσουμε τις αποφάσεις που πήραμε και με συλλογικότητα και σκληρή δουλειά να ενεργοποιήσουμε την αναπτυξιακή διαδικασία στη χώρα μας.

Και να επιτύχουμε, εντός της Ευρωζώνης, τη σταδιακή αποκατάσταση της αξιοπρέπειας, αλλά και της ευημερίας όλων των Ελλήνων πολιτών.

Με αυτές τις σκέψεις, εύχομαι από καρδιάς το φετινό έτος να είναι έτος ευόδωσης των τεράστιων θυσιών σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο.

Καλή χρονιά στη καθεμιά και στον καθένα σας.

Σας ευχαριστώ.

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην Ετήσια Εκδήλωση του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης – 12.01.2013

Κυρίες και Κύριοι,

Καταρχάς, εύχομαι το νέο έτος να είναι για όλους γεμάτο υγεία, δημιουργία, αλληλεγγύη και συνοχή.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης για την πρόσκληση που μου απηύθυνε να παραστώ στην ετήσια εκδήλωσή του.

Εκδήλωση – θεσμός για την πόλη της Θεσσαλονίκης.

Κυρίες και Κύριοι,

Η Ελληνική οικονομία βρίσκεται, σήμερα, σε μια κρίσιμη καμπή.

Αλλά και σε ένα νέο, καλύτερο, σημείο αφετηρίας ώστε να ξεπεράσει τις αδυναμίες της και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια μακρά περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων, υψηλής ανταγωνιστικότητας, διατηρήσιμης ανάπτυξης.

Αδυναμίες χρόνιες, δομικές, κυρίως ενδογενείς.

Υστερήσεις γνωστές σε όλους μας, όπως είναι:

  • Η αδυναμία βιώσιμης διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, κατά περιόδους.
  • Η εκτεταμένη φοροδιαφυγή και η περιορισμένη φορολογική βάση.
  • Η αδυναμία εξορθολογισμού των δημόσιων, κυρίως των κοινωνικών, δαπανών.
  • Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας.

Είναι κοινά αποδεκτό, συνεπώς, ότι η εθνική μας οικονομία, για μεγάλο χρονικό διάστημα, λειτουργούσε, περισσότερο ή λιγότερο ανά περίοδο, σε συνθήκες ασταθούς ισορροπίας.

Και οι συνθήκες αυτές, όπως ήταν αναμενόμενο, επιδεινώθηκαν με το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και τη διάχυσή της στην Ευρώπη, «πυροδοτώντας» τα υπαρκτά στη χώρα μας, και ήδη υψηλά, «δίδυμα» ελλείμματα και χρέη.

Στη συνέχεια ακολούθησε, όπως γνωρίζετε, η κρίση δανεισμού και η προσφυγή της Ελλάδας στο Μηχανισμό Στήριξης, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα ασφυκτικό περιβάλλον στην άσκηση οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής.

Ένα εγχώριο και διεθνές περιβάλλον ιδιαίτερα πιεστικό, με βασικά χαρακτηριστικά:

1ον. Τάση αυστηρής, συσταλτικής, δημοσιονομικής πολιτικής στα περισσότερα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.

Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα σε Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ιταλία, Κύπρο.

2ον. Συνεχείς και μεγάλες αποκλίσεις των εκτιμήσεων του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.

Πρόκειται για αποκλίσεις που αποτυπώνουν τόσο τις αστοχίες του Προγράμματος, όσο και τη μεγάλη επιδείνωση της κατάστασης στην πραγματική οικονομία.

Και που οδηγούν στην αλλαγή των δεδομένων και των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών σεναρίων του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.

Η αλλαγή αυτή επηρέασε, όπως ήταν αναμενόμενο, την κατανομή και το ύψος των μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής των επομένων ετών.

Κάνοντάς την, για ακόμη μία φορά, «βαρύτερη» και εμπροσθοβαρή.

Τα περιθώρια δε άμεσης αλλαγής της «συνταγής» που εφαρμόζεται από την αρχή του Προγράμματος αποδείχθηκαν ασφυκτικά.

3ον. Έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας.

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια διαμορφώθηκε ένα έλλειμμα αξιοπιστίας το οποίο είναι δύσκολα διαχειρίσιμο.

Οι τεράστιες αποκλίσεις μεταξύ προθέσεων, σχεδιασμού και υλοποίησης, κυρίως δε αποτελέσματος, αποτελούν μεγάλο βάρος στην πορεία της χώρας.

Σίγουρα, βέβαια, μέρος της αύξησης του ελλείμματος αξιοπιστίας αποδίδεται και στις αστοχίες στις προβλέψεις και στις εκτιμήσεις του Προγράμματος.

Γι’ αυτό και η επικαιροποίησή του είχε ως επιδίωξη να πείσει για την αποτελεσματικότητά του, αλλά και η Κυβέρνηση για την αποφασιστικότητά της να εφαρμόσει ένα αξιόπιστο Πρόγραμμα.

Κατά τη διάρκεια της χρονιάς που φεύγει, δρομολογήθηκαν, πράγματι, επώδυνα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης, μέτρα όμως αναγκαία για την σταδιακή σταθεροποίηση και προσαρμογή της οικονομίας της χώρας μας.

Κυρίες και Κύριοι,

Υπό αυτές τις μακροχρόνιες και βραχυχρόνιες στρεβλώσεις, τους περιορισμούς, τις υστερήσεις και τη χρονική στενότητα η Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης, έθεσε ως πρωταρχικούς στόχους:

  • Την αποδέσμευση των χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης.
  • Την αποκατάσταση του «κεφαλαίου αξιοπιστίας» της χώρας.
  • Την επιμήκυνση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής.
  • Την πιστή εκτέλεση του Προϋπολογισμού, με στόχο την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων από φέτος.
  • Την ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Στόχοι, η επίτευξη των οποίων αποτελεί προϋπόθεση για την προσέλκυση επενδύσεων, για την ενίσχυση της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότηταας, για τη βιώσιμη και διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Οι τελευταίες Ευρωπαϊκές αποφάσεις, προϊόν επίπονων διαβουλεύσεων σε ένα σύνθετο πρόβλημα με αρκετούς περιορισμούς, δείχνουν ότι εισήλθαμε στην τελική ευθεία για να πετύχουμε τους στόχους μας.

Συγκεκριμένα:

1ον. Αποτράπηκε η άτακτη χρεοκοπία της χώρας και επιβεβαιώθηκε ότι η Ελλάδα παραμένει σταθερά προσδεδεμένη στο ευρώ, με τους Ευρωπαίους εταίρους μας να δεσμεύονται ρητά ότι θα συνεχίσουν να στηρίζουν τη χώρα μας έως ότου αυτή επανακτήσει την πρόσβασή της στις διεθνείς αγορές.

Με λίγα λόγια, αγοράσαμε, όπως έχει αναφερθεί, «ασφάλειες» για να μπορέσουμε, μόλις η Ευρωζώνη πείσει ότι έχει τη βούληση, τους θεσμούς και τις πολιτικές για να βγάλει την οικονομία της από την κρίση, να είμαστε μέρος της συνολικής λύσης.

2ον. Εγκρίθηκε η αποδέσμευση δόσης του Προγράμματος ύψους 52,3 δισ. ευρώ.

Εκ των οποίων τα 34,3 δισ. ευρώ ήδη εκταμιεύθηκαν.

Πρόκειται για την πρώτη ανάσα έπειτα από ένα εξάμηνο «ξηρασίας», στη διάρκεια του οποίου είχε διακοπεί η χρηματοδότηση από την Τρόικα και το κράτος χρηματοδοτούσε τις ανάγκες του με την έκδοση εντόκων γραμματίων.

Η δόση υπερβαίνει το σύνολο των υπόλοιπων χρηματοδοτικών ροών του Προγράμματος μέχρι το τέλος του.

Αντιστοιχεί περίπου στο 27% του ΑΕΠ της χώρας και είναι μεγαλύτερη από το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν 153 χωρών παγκοσμίως, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και 7 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Με τη νέα αυτή χρηματοδοτική στήριξη ολοκληρώνεται η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ενισχύθηκαν τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας και  ξεκίνησε η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Προς την κατεύθυνση αυτή, η Κυβέρνηση έχει εκπονήσει και εφαρμόζει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αποπληρωμής των υποχρεώσεων, λειτουργώντας σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα και τις δεσμεύσεις της.

Ειδικότερα, μέχρι το τέλος του 2012, είχαν ολοκληρωθεί αιτήματα ύψους περίπου 700 εκατ. ευρώ, ενώ βρίσκονται σε διαδικασία ολοκλήρωσης αιτήματα ύψους 900 εκατ. ευρώ.

Η αξιολόγηση συνεχίζεται με γοργούς ρυθμούς, ώστε να ανταποκριθούμε στη ζωτικής σημασίας ανάγκη της οικονομίας για ρευστότητα.

3ον. Ενισχύθηκε το «κεφάλαιο αξιοπιστίας» της χώρας, τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά.

Αναγνωρίσθηκε η προσπάθεια της Ελληνικής κοινωνίας, μέσα από τις αιματηρές θυσίες της, για την επίτευξη των δημοσιονομικών και διαρθρωτικών στόχων.

Αυτό είναι ορατό και καταγράφεται στις δηλώσεις, καθημερινά, των εταίρων μας.

4ον. Εγκρίθηκε η επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής κατά δύο έτη ώστε να επιτευχθεί ο στόχος πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 4,5% του ΑΕΠ το 2016.

Χωρίς την επιμήκυνση, τα μέτρα που θα χρειάζονταν για την επίτευξη του ίδιου στόχου το 2014, θα υπερέβαιναν τα 20 δισ. ευρώ την προσεχή διετία (τελικά ελήφθησαν μέτρα 13,5 δισ. ευρώ).

5ον. Ενισχύθηκε η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, και δρομολογήθηκαν, υπό προϋποθέσεις, νέες παρεμβάσεις.

Η χώρα κέρδισε καλύτερους όρους δανεισμού, ενώ ολοκληρώθηκε και η επαναγορά του Ελληνικού χρέους.

Επιπρόσθετα, έχει καταγραφεί η βούληση των εταίρων, στην περίπτωση επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων, περαιτέρω απομείωσης του πηλίκου, τόσο από την πλευρά του αριθμητή (μείωση επιτοκίων δανειακής σύμβασης) όσο και του παρανομαστή (εξοικονόμηση πόρων από την κοινοτική συγχρηματοδότηση των έργων του ΕΣΠΑ).

Κυρίες και Κύριοι,

Επί της ουσίας, έχουμε καταφέρει, με τις τεράστιες θυσίες των πολιτών, να κρατήσουμε όρθια την Ελλάδα σε μία Ευρώπη που, επί του παρόντος, χαρακτηρίζεται από ασυμμετρία και αστάθεια.

Προσπαθούμε να κερδίσουμε βαθμούς ελευθερίας και να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις για την αντιστροφή του κλίματος και για την ανάκαμψη της οικονομίας, ώστε να τερματιστεί ο φαύλος κύκλος των ελλειμμάτων και της ύφεσης.

Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, ήδη εμφανίζονται ορισμένα θετικά δείγματα γραφής.

Ορισμένες ενδείξεις που επιτρέπουν τη διαμόρφωση θετικών προσδοκιών.

Ενδεικτικά και κωδικοποιημένα αναφέρω:

1ον. Η εκτέλεση του Προϋπολογισμού, παρά τη βαθύτερη από τις προβλέψεις ύφεση, κρίνεται ικανοποιητική.

  • Το πρωτογενές έλλειμμα διαμορφώθηκε στα 3,7 δισ. ευρώ (1,9% του ΑΕΠ), από 6,4 δισ. ευρώ το αντίστοιχο δωδεκάμηνο του 2011 (3,1% του ΑΕΠ), παρουσιάζοντας μείωση κατά 43%. Ο στόχος για το πρωτογενές έλλειμμα του 2012 ήταν 4,6 δισ. ευρώ (2,4% του ΑΕΠ).
  • Το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού ανέρχεται στα 15,9 δισ. ευρώ (8,2% του ΑΕΠ), από 22,8 δισ. ευρώ το αντίστοιχο δωδεκάμηνο του 2011 (10,9% του ΑΕΠ), παρουσιάζοντας μείωση κατά 30%. Ο στόχος για το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2012 ήταν 16,3 δισ. ευρώ (8,4% του ΑΕΠ).
  • Οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων από 3,6 δισ. ευρώ το ενδεκάμηνο του 2012, ανήλθαν στα 6,1 δισ. ευρώ στο δωδεκάμηνο, εξέλιξη με προφανείς, θετικές επιπτώσεις στη ρευστότητα της Οικονομίας και στις αναμενόμενες εισροές από την Ευρωπαϊκή Ένωση, βελτιώνοντας έτσι τα αποτελέσματα της Γενικής Κυβέρνησης κατά 400 εκατ. ευρώ.
  • Το διαρθρωτικό έλλειμμα, σύμφωνα με την Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκτιμάται ότι θα μειωθεί κατά 13,9 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ την τριετία 2009-2012, έναντι στόχου για μείωση κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες την περίοδο 2009-2014.

2ον. Το κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους μειώθηκε σημαντικά.

  •  Κατά την πρόσφατη έκδοση εξάμηνων εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου το επιτόκιο (4,30%), ήταν το χαμηλότερο από τις αρχές του 2010.
  • Οι αποδόσεις των νέων ελληνικών ομολόγων σταδιακά μειώνονται.

3ον. Η εικόνα του Ελληνικού Χρηματιστηρίου παρουσιάζει σημεία ανάκαμψης. Το επενδυτικό κλίμα βελτιώνεται.

4ον. Ο πληθωρισμός αποκλιμακώνεται.

  • Ο εναρμονισμένος δείκτης τιμών καταναλωτή διαμορφώθηκε στα χαμηλότερα επίπεδα από τον Οκτώβριο του 2009, παρά τις υπαρκτές στρεβλώσεις των αγορών.
  • Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, το 2012 είναι το πρώτο έτος από την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος που ο πληθωρισμός εκτιμάται ότι θα είναι χαμηλότερος από το μέσο πληθωρισμό στη ζώνη του ευρώ (1,2% έναντι 2,4%-2,6%).

5ον. Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ενισχύεται.

  • Το επιχειρηματικό περιβάλλον ενδυναμώθηκε και η σχετική κατάταξη της χώρας στις διεθνείς μελέτες βελτιώθηκε.
  • Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών βελτιώθηκε και ανέρχεται στο ¼ της αντίστοιχης περυσινής περιόδου. Στη βελτίωση του ισοζυγίου, σημαντική είναι η συμβολή της Βορείου Ελλάδος, μέσω της αύξησης των εξαγωγών, στην οποία πρωτοστατεί (πανελλαδικά: αύξηση εξαγωγών αγαθών κατά 13% το 2012).

6ον. Το οικονομικό κλίμα βελτιώνεται.

  • Ο σχετικός δείκτης βρέθηκε το Δεκέμβριο του 2012 στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 20 μηνών, ενώ η διαφορά σε σχέση με την Ευρωζώνη έχει σχεδόν εξανεμιστεί.

7ον. Δάνεια για επενδυτικούς σκοπούς αρχίζουν να χορηγούνται.

  • Εξασφαλίστηκε η υλοποίηση της συμφωνίας με την ΕΤΕπ, ύψους 1,44 δισ. ευρώ για την ενίσχυση ρευστότητας των ΜμΕ. Ήδη συμβασιοποιήθηκαν τα πρώτα 600 εκατ. ευρώ και ξεκίνησαν οι εκταμιεύσεις. Εντός του 2013 συμβασιοποιούνται ακόμη 400 εκατ. ευρώ, αυξάνοντας τη συνολική χρηματοδότηση στο 1 δισ. ευρώ.
  • Παράλληλα, συμφωνήθηκε με την ΕΤΕπ ένα νέο σύστημα παροχής εγγυήσεων, που υιοθετείται για πρώτη φορά στην ιστορία της, ύψους 500 εκατ. ευρώ, τα οποία ανακυκλούμενα θα φτάσουν το 1,5 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση, για τη στήριξη του εισαγωγικού και εξαγωγικού εμπορίου.

8ον. Οι καταθέσεις επιστρέφουν σταδιακά στις τράπεζες, αν και μέρος αυτών διοχετεύεται για την κάλυψη φορολογικών και άλλων υποχρεώσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, από τον Ιούνιο του 2012 μέχρι σήμερα έχουν επιστρέψει στις τράπεζες πάνω από 8 δισ. ευρώ.

Κυρίες και Κύριοι,

Σε καμία περίπτωση δεν τα αναφέρω αυτά για να θριαμβολογήσω.

Δεν δικαιολογούνται πανηγυρισμοί και δεν επιτρέπεται εφησυχασμός.

Είναι αρκετά αυτά που πρέπει ακόμη να γίνουν.

Σήμερα είναι σαφές, ότι εφεξής απαιτείται συνεπής και αποτελεσματική εφαρμογή όσων θεσμοθετήθηκαν, σε συνδυασμό βεβαίως με νέες πολιτικές και μέτρα που επισπεύδουν την ανάκαμψη.

Δηλαδή, απαιτείται η εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου και συνεκτικού εθνικού σχεδίου για την ταχύτατη και δυναμική έξοδο από την κρίση. Σχέδιο που εδράζεται στη σύζευξη της αναγκαίας δημοσιονομικής προσαρμογής και της επανεκκίνησης της οικονομίας. Με την εφαρμογή του θα επιτευχθεί τόσο η αμφίπλευρη και βιώσιμη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, όσο και ο τερματισμός της καθοδικής πορείας της οικονομίας. Το σχέδιο θα δομηθεί σε δύο πυλώνες.

Ο πρώτος πυλώνας είναι η εδραίωση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας.

Προς την κατεύθυνση αυτή έχουν προωθηθεί ήδη μια σειρά από σημαντικές, θεσμικές, δημοσιονομικές πρωτοβουλίες.

Ο δεύτερος πυλώνας αφορά την προώθηση και υλοποίηση ενός μεγάλου εύρους πολιτικών και μέτρων, για την ανάσχεση των έντονων υφεσιακών πιέσεων και την τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Και αυτό επιτυγχάνεται, μεταξύ άλλων, με:

  • Την επιτάχυνση της απορρόφησης των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ και την αποτελεσματική αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων.
  • Την αξιοποίηση όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
  • Την επανέναρξη των μεγάλων δημοσίων έργων, κυρίως της κατασκευής των οδικών αξόνων.
  • Την αποκατάσταση ομαλών συνθηκών ρευστότητας μέσω της ολοκλήρωσης της ανακεφαλαιοποίησης και της αναδιάρθρωσης του τραπεζικού συστήματος.
  • Την προώθηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων και της αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου.
  • Την ενδυνάμωση του ανταγωνισμού στις αγορές υπηρεσιών και προϊόντων.
  • Την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και της ανταγωνιστικότητας.
  • Την επένδυση στις νέες, ενδογενείς, πηγές ανάπτυξης (π.χ. έρευνα, καινοτομία κλπ).

Κυρίες και Κύριοι,

Το χρέος απέναντι στην Πατρίδα και ο σεβασμός στις θυσίες των πολιτών επιβάλλει να προχωρήσουμε με διορατικότητα, συλλογικότητα, αποφασιστικότητα και σκληρή δουλειά, ώστε να οδηγηθούμε το ταχύτερο δυνατό στην έξοδο από το «τούνελ» στο οποίο βρέθηκε η χώρα.

Το 2013 οφείλουμε να εφαρμόσουμε τις αποφάσεις που πήραμε και με συλλογικότητα και σκληρή δουλειά να ενεργοποιήσουμε την αναπτυξιακή διαδικασία στη χώρα μας.

Και να επιτύχουμε, εντός της Ευρωζώνης, τη σταδιακή αποκατάσταση της αξιοπρέπειας, αλλά και της ευημερίας όλων των Ελλήνων πολιτών.

Με αυτές τις σκέψεις, εύχομαι από καρδιάς το φετινό έτος να είναι έτος ευόδωσης των τεράστιων θυσιών σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο.

Καλή χρονιά στη καθεμιά και στον καθένα σας.

Σας ευχαριστώ.

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών στην έναρξη του Συνεδρίου “Capital+Vision” | 28.9.2012

Κυρίες και Κύριοι,

Θέλω να ευχαριστήσω το Ελληνογερμανικό Επιμελητήριο, την εφημερίδα «Κεφάλαιο» με τη διαδικτυακή πύλη «Capital.gr» και την εταιρεία «Συμεών Γ. Τσομώκος» για την πρόσκληση που μου απηύθυναν να συμμετάσχω στο Συνέδριο «Capital + Vision» που διοργανώνουν από κοινού.

Κυρίες και Κύριοι,

Είναι γνωστό εδώ και χρόνια, ότι σε παγκόσμιο επίπεδο, διερχόμαστε από μια κρίσιμη καμπή της ιστορίας.

Βασικά χαρακτηριστικά της η ταχύτατη πρόοδος στις επιστήμες, οι τεχνολογικές αλλαγές, οι νέοι καταμερισμοί, οι οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές αναδιατάξεις.

Αυτές οι δυναμικές εξελίξεις προκάλεσαν και προκαλούν τόσο σε παγκόσμιο επίπεδο, όσο και σε επίπεδο Ευρώπης, έντονη ρευστότητα και υψηλή αβεβαιότητα.

Ιδιαίτερα τα τελευταία πέντε χρόνια, μπορούμε να μιλάμε για βίαιη διαταραχή των συνθηκών της ευσταθούς ισορροπίας.

Για τη διαμόρφωση συνθηκών βαθιάς και παρατεταμένης κρίσης.

Η οικονομία, σε παγκόσμια κλίμακα, μετά το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2007-2008, διέρχεται μια περίοδο αστάθειας.

Η οικονομία της Ευρωζώνης παρουσιάζει ρευστότητα, έντονη αβεβαιότητα, με συμπτώματα παρατεταμένης κρίσης.

Σ’ αυτό το περιβάλλον κρίσης ήταν αναμενόμενο η Ελλάδα, χώρα με μακροχρόνιες, υποβόσκουσες παθογένειες στο αξιακό, θεσμικό, πολιτικό κοινωνικό και οικονομικό πεδίο, να κλυδωνιστεί.

Η κρίση κατέστησε ξεκάθαρο όσο ποτέ το πρόβλημα του εγχώριου αναπτυξιακού προτύπου.

Πρόβλημα που έχει τις ρίζες του στον δημοσιονομικό, και όχι μόνο, εκτροχιασμό της δεκαετίας του ’80.

Έκτοτε ο εκτροχιασμός στο πεδίο της οικονομίας αποτυπώνεται στα υψηλά «δίδυμα» ελλείμματα και χρέη.

Ελλείμματα και χρέη που οι Κυβερνήσεις των επόμενων δεκαετιών δεν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν δραστικά, επαναφέροντας και εγκαθιστώντας στην οικονομία συνθήκες ευσταθούς ισορροπίας.

Με δεδομένο ότι οι παράγοντες που καθόρισαν τη στρεβλή δυναμική του συστήματος ήταν και είναι πρωτίστως ενδογενείς, η διεθνής κρίση που ακολούθησε ήταν φυσικό να βρει την Ελλάδα χωρίς δυνατότητες αντιστάθμισης.

Πέραν από τις μακροχρόνιες παθογένειες, η απουσία αποτελεσματικού μηχανισμού διαχείρισης κρίσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η ηγεσία της χώρας που προέκυψε από τις εκλογές του 2009 δεν αντέδρασε γρήγορα, και στη συνέχεια δεν αντέδρασε με επάρκεια, διαμόρφωσαν κρίση δανεισμού που οδήγησε τη χώρα στο Μηχανισμό Στήριξης (ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ).

Αποτέλεσμα;

Η οικονομία, η κοινωνία, η πολιτική και συνολικά η χώρα να πέσει σε μακρά και έντονη περιδίνηση.

Κυρίες και Κύριοι,

Στη διετία που ακολούθησε, η χώρα, υπό την καθοδήγηση και την πίεση της Τρόικα, έκανε προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής.

Ειδικότερα, την περίοδο 2010–2012 οι τεράστιες θυσίες των Ελλήνων πολιτών, λόγω των μεγάλων οριζόντιων περικοπών σε μισθούς και συντάξεις αλλά και των αυξήσεων στη φορολογία ανήλθαν αθροιστικά στα 49 δισ. ευρώ, ή στο 22,6% του ΑΕΠ.

Ωστόσο, το δημοσιονομικό αποτέλεσμα δεν ήταν αντάξιο της «ηράκλειας» προσπάθειας που κατέβαλαν οι πολίτες.

Παράλληλα, η πορεία της πραγματικής οικονομίας ήταν ιδιαίτερα δυσμενής.

Βυθίστηκε σε μια πρωτοφανή ύφεση η οποία σωρευτικά τα τελευταία χρόνια ξεπερνά το 20%, ενώ η ανεργία ανήλθε στο πρωτόγνωρο 24,5%, με την αντίστοιχη για τους νέους να διαμορφώνεται στο 55% (Ιούνιος 2012).

Αυτά συνέβησαν τόσο γιατί η «συνταγή» της οικονομικής πολιτικής που ακολουθήθηκε ήταν μονομερώς επικεντρωμένη σε πολιτικές λιτότητας, κρατώντας μέτρα για την ανάκαμψη της οικονομίας και την τόνωση της παραγωγικής διαδικασίας εκτός ημερήσιας διάταξης, όσο και γιατί όσα θετικά επιχειρήθηκαν να εφαρμοστούν παρέμειναν ημιτελή.

Κυρίες και Κύριοι,

Στη νέα φάση που μπήκαμε μετά τις πρόσφατες εκλογές, η κατάσταση εξακολουθεί να είναι πολυπαραμετρική και πολυσύνθετη.

Μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι ενώ παραμένει εξαιρετικά ευαίσθητη διακρίνεται αχνό φως στην άκρη του τούνελ.

Το πολιτικό σύστημα δρομολόγησε λύση στο πιεστικό πολιτικό πρόβλημα με το σχηματισμό της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης.

Κυβέρνηση που ξεκίνησε άμεσα να εργάζεται με ένταση σε ένα δυσμενές περιβάλλον.

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία τρία περίπου χρόνια διαμορφώθηκε ένα έλλειμμα αξιοπιστίας, το οποίο είναι δύσκολα διαχειρίσιμο.

Οι τεράστιες αποκλίσεις μεταξύ προθέσεων, σχεδιασμού, και υλοποίησης, κυρίως δε αποτελέσματος, αποτελούν μεγάλο βάρος στην πορεία της χώρας.

Η Κυβέρνηση κινήθηκε δραστικά προς την κατεύθυνση συρρίκνωσης των αποκλίσεων αυτών.

Έχοντας πλήρη συνείδηση της δυνητικής σημασίας του κεφαλαίου «αξιοπιστίας της χώρας», πράττει το καλύτερο για την αύξηση της ποσότητας και τη βελτίωση της ποιότητάς του.

Δείχνει την ισχυρή βούλησή της για τη βελτίωση της αξιοπιστίας της χώρας.

Δίνει δείγματα ότι η Ελλάδα περνά από τη σφαίρα των λόγων και των προθέσεων στο πεδίο των δύσκολων, αλλά αναγκαίων, αποφάσεων και πράξεων.

Και επιδιώκει την δημιουργία συνεχούς λειτουργίας διαύλων εποικοδομητικής επικοινωνίας και συνεργασίας με τους εταίρους της.

Παράλληλα, ξεκίνησε μια σημαντική προσπάθεια τόσο για την σταθεροποίηση της κατάστασης όσο και για τη δημιουργία των προϋποθέσεων για την επανεκκίνηση της οικονομίας και την έξοδό της από το φαύλο κύκλο ελλειμμάτων και ύφεσης.

Προς την κατεύθυνση αυτή, στο πεδίο της οικονομίας τα δύο βασικά βήματα είναι:

1ον. Ο απεγκλωβισμός της οικονομίας από την τρέχουσα φάση χρηματοδοτικής «ασφυξίας» με την αποκατάσταση των χρηματοδοτικών ροών του προγράμματος στήριξης.

2ον. Η υλοποίηση μιας στρατηγικής σύζευξης δημοσιονομικής προσαρμογής και οικονομικής ανάπτυξης, καθώς, όπως επιβεβαιώθηκε και από τα αποτελέσματα των τελευταίων δύο ετών στη χώρα μας, αλλά και σε άλλες χώρες στο παρελθόν, η δημοσιονομική προσαρμογή αν και αναγκαία συνθήκη δεν είναι από μόνη της ικανή να επιτύχει την έξοδο από την κρίση.

Παραδείγματος χάριν, σύμφωνα με χθεσινή έκθεση του ΔΝΤ (WEO, October 2012, Chapter 3): Στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1920, παρά τη σημαντική δημοσιονομική προσπάθεια που οδήγησε στην επίτευξη και διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων, το δημόσιο χρέος στην πραγματικότητα αυξήθηκε! Κι αυτό γιατί ο συνδυασμός αυστηρής δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής που επιδιώχθηκε από τις αρχές οδήγησε σε αρνητική ανάπτυξη, η οποία επιδείνωσε το πρόβλημα του χρέους.

Ενώ, το Βέλγιο και ο Καναδάς ήταν πολύ πιο επιτυχείς περιπτώσεις σε σχέση με την Ιταλία στην προσπάθειά τους για μείωση του χρέους. Η βασική διαφορά μεταξύ αυτών των περιπτώσεων ήταν η σχετική βαρύτητα που δόθηκε στις δύο αυτές χώρες σε μόνιμες διαρθρωτικές βελτιώσεις, έναντι προσωρινών προσπαθειών δημοσιονομικού χαρακτήρα.

Συνεπώς, σ’ αυτή τη δύσκολη συγκυρία, ο στόχος του Υπουργείου Οικονομικών είναι ο σχεδιασμός και η εφαρμογή μίγματος πολιτικών πληρέστερου από το μέχρι σήμερα εφαρμοζόμενο.

Από μία πλευρά, λοιπόν, η πολιτική διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών είναι σταθερά προσανατολισμένη στην εξάλειψη πρακτικών σπατάλης και στον εξορθολογισμό της δημόσιας δαπάνης.

Προωθώντας τη δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία σε κάθε πεδίο του ευρύτερου δημοσίου τομέα ώστε να επιτευχθεί η διατηρήσιμη εναρμόνισή του με τις πραγματικές ανάγκες της οικονομίας.

Βασική μας επιδίωξη είναι να επιτευχθεί τόσο ο περιορισμός του εύρους και της παρεμβατικότητας του δημοσίου τομέα, όσο και η βελτίωση της αποτελεσματικότητας της λειτουργίας του που θα αυξήσει την αποδοτικότητα των σχετικών δαπανών.

Έτσι, θα επιτευχθεί η διατηρήσιμη συρρίκνωση της μιας διάστασης του δημοσιονομικού ελλείμματος, του διαρθρωτικού ελλείμματος.

Κυρίες και Κύριοι,

Προς αυτή την κατεύθυνση, κατά το πρώτο τρίμηνο θητείας της Κυβέρνησης, έχουν ήδη προωθηθεί και εφαρμοστεί μια σειρά από συγκεκριμένα μέτρα.

Στο Υπουργείο Οικονομικών, και ειδικότερα στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, ενδεικτικά, δρομολογήθηκαν:

  • Η μείωση των μισθωμάτων που καταβάλλει το δημόσιο για τη στέγαση των υπηρεσιών του (ετήσια εξοικονόμηση 17 εκατ. ευρώ).
  • Η μείωση των απολαβών των αξιωματούχων του πολιτικού συστήματος και των υψηλόβαθμων δημοσίων υπαλλήλων (ετήσια εξοικονόμηση άνω των 10 εκατ. ευρώ).
  • Η βελτίωση του συστήματος δημοσιονομικών ελέγχων που θα βοηθήσει στην τήρηση της ορθής και ακριβούς απεικόνισης των λογιστικών μεγεθών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης και θα προωθήσει την εξυγίανση και την πειθαρχία.
  • Η εξακρίβωση των πραγματικά δικαιούχων συνταξιούχων και ο εντοπισμός και η διευθέτηση χιλιάδων παράτυπα χορηγηθεισών συντάξεων, με προφανές δημοσιονομικό όφελος και απώτερο στόχο την αποκατάσταση της δικαιοσύνης.

Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι μέχρι την 20η Σεπτεμβρίου δεν απεγράφησαν 4.560 άτομα.

Για τις περιπτώσεις αυτές, δηλαδή πολιτών που δεν απεγράφησαν, έχει ανασταλεί η καταβολή της σύνταξής τους, δημιουργώντας ήδη μηνιαίο δημοσιονομικό όφελος περίπου 2 εκατ. ευρώ.

  • Η διασφάλιση τήρησης της εφαρμογής ψηφισθέντων Νόμων, σχετικά με την προσαρμογή του επιπέδου των αποδοχών σε όλο το φάσμα του ευρύτερου δημόσιου τομέα (ΔΕΚΟ, κλπ).
  • Ο εξορθολογισμός της δαπάνης για συνδρομές σε διεθνείς οργανισμούς και οντότητες του εξωτερικού μέσα από τη διαδικασία συγκέντρωσης, ταξινόμησης και αξιολόγησης της αναγκαιότητας χρηματοδότησής τους από τα Υπουργεία.

Διαπιστώσαμε, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε συλλέξει μέχρι σήμερα, ότι οι συνδρομές προς διεθνείς οργανισμούς ανέρχονται στις 238 και το συνολικό ετήσιο κόστος διαμορφώνεται περίπου στα 222 εκατ. ευρώ.

Όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία θα είμαστε σε θέση να γνωστοποιήσουμε την εξοικονόμηση που θα προκύψει από τη σχετική δαπάνη.

Κυρίες και Κύριοι,

Υπάρχουν ήδη ορισμένες πρώτες θετικές, αχνές ενδείξεις για τα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας.

Ενδεικτικά και μόνο, σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού για το πρώτο οκτάμηνο του έτους:

  • Τον Αύγουστο, για πρώτη φορά από τότε που μπήκαμε στο πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής, είχαμε πλεόνασμα στον Κρατικό Προϋπολογισμό.
  • Τόσο τον Ιούλιο όσο και τον Αύγουστο, είχαμε μείωση των πρωτογενών δαπανών κατά 17,4% και 14,7% αντίστοιχα, σε σχέση με τους αντίστοιχους μήνες του 2011, χωρίς νέα μέτρα και χωρίς να αυξηθούν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές.
  • Μειώθηκαν οι αποκλίσεις και στο σκέλος των εσόδων, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι η τάση αυτή θα εξακολουθήσει να ισχύει.

Το αποτέλεσμα αυτών των δεδομένων είναι ότι στο πρώτο οκτάμηνο του έτους το πρωτογενές έλλειμμα ανήλθε στο 1,4 δισ. ευρώ από τα 6 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περυσινή περίοδο.

Η Κυβέρνηση, συνεπώς, προσπαθεί και ήδη έχει να δείξει απτά αποτελέσματα.

Παράλληλα, οριστικοποιείται η εξειδίκευση του πακέτου μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής για τα επόμενα χρόνια, τόσο στο σκέλος των δαπανών όσο και των εσόδων.

Πρόκειται, σαφώς, για ένα πακέτο εξαιρετικά επώδυνο για τους πολίτες και ιδιαίτερα δύσκολο για την Κυβέρνηση και τις πολιτικές δυνάμεις που την απαρτίζουν, το οποίο όμως αποτελεί δέσμευση της χώρας στο πλαίσιο της χρηματοδοτικής στήριξης που λαμβάνει.

Άλλωστε, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι το 78% των δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης –και το έχω ξαναπεί- αφορά μισθούς, συντάξεις, κοινωνικά επιδόματα. Οπότε, αναπόφευκτα η όποια περιστολή δαπανών θα πρέπει να προέλθει και από αυτούς τους τομείς.

Από την πλευρά μας, προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο δυνατόν για όλους, και κυρίως για τους οικονομικά ασθενέστερους συμπατριώτες μας.

Όμως, έχει καταστεί ξεκάθαρο σε όλους ότι από τη στιγμή που η χώρα προσέφυγε στον μηχανισμό στήριξης, λαμβανομένων υπόψη των εσωτερικών χρόνιων αδυναμιών της οικονομίας, το πλαίσιο που διαθέτουμε για τον  σχεδιασμό πολιτικών και δράσης είναι αυστηρά περιορισμένο.

Σ’ αυτό το χώρο, οφείλουμε να αναζητήσουμε λύσεις σε συμφωνία με τους εταίρους και δανειστές μας.

Και αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί από όλους λαμβάνοντας υπόψη όλα τα δεδομένα και τις πιεστικές συνθήκες.

Κυρίες και Κύριοι,

Βασική επιδίωξη της Κυβέρνησης, λαμβανομένου υπόψη του ασφυκτικού πλαισίου κατά την τρέχουσα συγκυρία, είναι η θετική έκθεση αξιολόγησης από τους εταίρους μας που θα αποδεσμεύσει την επόμενη δόση του δανείου. Αυτό θα επιτρέψει στο Δημόσιο να αποπληρώσει μέρος των ληξιπρόθεσμων οφειλών του προς τον ιδιωτικό τομέα, θα τονώσει τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία, θα συμβάλλει στην ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και θα ενισχύσει τα ταμειακά διαθέσιμα.

Μετέπειτα, αφού αποκατασταθούν οι ζωτικής σημασίας στην παρούσα φάση χρηματοδοτικές ροές του προγράμματος στήριξης, η οικονομική πολιτική θα είναι σε θέση να αξιοποιήσει αποτελεσματικά συγκεκριμένα μέτρα και πολιτικές τόσο για την ανάσχεση των έντονων υφεσιακών πιέσεων, όσο και για την τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Από τη στιγμή που θα διαμορφωθεί μια δυναμική ανάκαμψης της οικονομίας θα περιοριστούν οι επιπτώσεις της ύφεσης στο δημοσιονομικό έλλειμμα, και θα αντιμετωπιστεί η δεύτερη διάστασή του, το κυκλικό έλλειμμα.

Σ’ αυτό το πλαίσιο οι βασικές προτεραιότητες της Κυβέρνησης είναι δύο: 

1ον. Ο εμπλουτισμός της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής με μέτρα και δράσεις που στοχεύουν στην άμεση επανεκκίνηση της οικονομίας.

Πρόσθετων πολιτικών με στόχο την ανάσχεση της ύφεσης, την ανάκαμψη της οικονομίας και την αντιστροφή της ανοδικής πορείας της ανεργίας.

Πολιτικών όπως είναι, μεταξύ άλλων:

  • Η επιτάχυνση της απορρόφησης των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ.
  • Η αξιοποίηση των χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ). Ήδη, κατά την πρόσφατη επίσκεψη του επικεφαλής της ΕΤΕπ στη χώρα μας, δρομολογήθηκε η υπογραφή συμφωνιών για την παροχή ρευστότητας 1,7 δισ. ευρώ έως το 2015 και άμεσα, το Νοέμβριο, 750 εκατ. ευρώ, κυρίως για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
  • Το καθολικό «ξεπάγωμα» των μεγάλων δημοσίων έργων.

2ον. Η επιτάχυνση της υλοποίησης και η προώθηση μιας σειράς λιμναζουσών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που τα τελευταία χρόνια δεν βρίσκονταν στην ημερήσια διάταξη.

Μεταρρυθμίσεων όπως είναι, μεταξύ άλλων:

  •  Το γενναίο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων. Ήδη προωθούνται μια σειρά από αποκρατικοποιήσεις, με προεξάρχουσα αυτή του ΟΠΑΠ για τον οποίο επιβεβαιώθηκε η απόφαση που είχε ληφθεί στις 29.03.2012 σχετικά με την πώληση με διεθνή ανοικτό πλειοδοτικό διαγωνισμό του 29%, ενώ αποφασίστηκε να προχωρήσουν και οι αποκρατικοποιήσεις των Κρατικών Λαχείων, της Κασσιόπης και του Ελληνικού.
  • Η αναπτυξιακή και διαφανής αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου. Στην κατεύθυνση αυτή, έχει γίνει συνολική παρουσίαση του έργου οργάνωσης και προεπιλογής των ακινήτων. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), έχουν εξεταστεί από τους συμβούλους τα χαρτοφυλάκια 30 διαφορετικών φορέων του Δημοσίου με συνολικό αριθμό 80.714 ακίνητα, εκ των οποίων τα 71.220 από την ΚΕΔ. Οι σύμβουλοι έθεσαν με σαφήνεια συγκεκριμένα κριτήρια, βάσει των οποίων επελέγησαν προς αξιοποίηση 3.152 ακίνητα – 2.693 εξ αυτών από την ΚΕΔ – κατανεμημένα σε όλες τις περιφέρειες της χώρας. Η προσπάθεια συνεχίζεται και πολύ σύντομα θα έχουμε ορατό, μετρήσιμο αποτέλεσμα.
  • Η μείωση των εμποδίων στην προσέλκυση επενδύσεων.
  • Η ενδυνάμωση του ανταγωνισμού στις αγορές υπηρεσιών και προϊόντων.
  • Η εισαγωγή ενός νέου, απλοποιημένου και αποδοτικού φορολογικού νόμου.
  • Η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας με τη διαμόρφωση απλών και σταθερών κανόνων, τη βελτίωση του ρυθμιστικού πλαισίου των αγορών, τη μείωση του μη-μισθολογικού και γραφειοκρατικού κόστους.
  • Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, με την τόνωση της εξωστρέφειας και την ανάδειξη των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας.

Κυρίες και Κύριοι,

Τα προαναφερθέντα πρώτα βήματα συνιστούν, στην παρούσα φάση, τα προαπαιτούμενα συστατικά της προσπάθειας ώστε να καταφέρει η Ελλάδα να πορευτεί αποτελεσματικά σε έναν εθνικό οδικό χάρτη ανασυγκρότησης, σε όλα τα πεδία.

Έναν οδικό χάρτη που θα ενσωματώνει όρους των εταίρων μας, αλλά και τη σταθερή βούλησή μας η χώρα να αξιοποιεί τα δικά της αποτελέσματα αλλά και τις ευκαιρίες που φαίνεται να δημιουργούνται στο ευρωπαϊκό περιβάλλον, ώστε εν πορεία να τροποποιηθούν όροι προς την κατεύθυνση της ελάφρυνσης των πιέσεων.

Έναν οδικό χάρτη ο οποίος θα έχει ως βραχυπρόθεσμο στόχο τον τερματισμό του καθοδικού κύκλου της οικονομίας, ενώ μεσο/μακροπρόθεσμα θα αποσκοπεί στην επιστροφή της οικονομίας και της κοινωνίας στον ενάρετο κύκλο της ευημερίας για όλους.

Αρκεί να αντιληφθούμε όλοι ότι xρειάζεται υπομονή και επιμονή, διότι ο αγώνας είναι «μαραθώνιος» και όχι «κατοστάρι».

Σας ευχαριστώ.

Χαιρετισμός στην Εθνική Επέτειο της Ανατίναξης της Γέφυρας του Γοργοποτάμου

Αγωνιστές του Γοργοποτάμου,

Αγωνιστές της ενωμένης Εθνικής Αντίστασης,

 

Εκ μέρους της Βουλής των Ελλήνων και του Προέδρου της, κ. Πετσάλνικου, καταθέτω το σεβασμό μας.

Καταθέτω την αναγνώρισή μας, γιατί πριν από 68 χρόνια, γράψατε μία από τις πλέον ένδοξες σελίδες της νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας.

Σταθήκατε, με απαρράμιλλο ηρωισμό απέναντι στον κατακτητή, απέναντι στο ναζισμό και το φασισμό.

Εδώ, στο Γοργοπόταμο, με την ανατίναξη της Γέφυρας, οι ενωμένες αντιστασιακές οργανώσεις του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ, σε συνεργασία με τις συμμαχικές δυνάμεις, επέτυχαν μια από τις σημαντικότερες πράξεις αντίστασης στην κατεχόμενη Ευρώπη, κατά την περίοδο του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Εδώ, στο Γοργοπόταμο, οι Έλληνες αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης απέδειξαν την πίστη τους στο Εθνικό όραμα της απελευθέρωσης, παραμερίζοντας τις μεταξύ τους αντιθέσεις.

Απέδειξαν την πίστη τους στην Εθνική ανεξαρτησία.

Δίδαξαν, με τις πράξεις τους, πως οι όποιες διαχωριστικές γραμμές οφείλουν να παραμερίζονται, όταν το εθνικό συμφέρον το απαιτεί.

Δίδαξαν, πως τα πάθη και οι φανατισμοί, πρέπει να εγκαταλείπονται όταν διακυβεύονται τα ύψιστα συμφέροντα της πατρίδας.

Κατέδειξαν πως η ενότητα και η ομόνοια, σε κρίσιμες στιγμές για την πατρίδα μας, είναι η μόνη επιλογή.

Έχει αποδειχθεί, άλλωστε, πολλές φορές κατά τη μακρόχρονη Ιστορία μας, ότι ενωμένοι οι Έλληνες, μεγαλουργούμε.

 

 

Κυρίες και Κύριοι,

Η ανατίναξη της Γέφυρας του Γοργοποτάμου, πέραν της συνεισφοράς της στη ματαίωση των σχεδίων του Άξονα και στην έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, έχει αδιαμφισβήτητη συμβολική αξία.

 «Γεφύρωσε» τις διαχωριστικές γραμμές, τις διαφορές, τα πάθη και τους φανατισμούς και για το λόγο αυτό, συνιστά, φωτεινό σύμβολο ενότητας, ομοψυχίας και πατριωτισμού.

Αποτελεί υποθήκη για το παρόν και μέλλον, καθώς μεταλαμπαδεύει διαχρονικές αξίες και αρχές στις παρούσες και τις μελλοντικές γενεές.

Θα πρέπει να αποτελεί οδηγό και πυξίδα, ιδιαίτερα σε κρίσιμες περιόδους, όπως η τρέχουσα που διέρχεται η χώρα.

Σήμερα, η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική οικονομική πρόκληση. Σε ώρες βαθιάς και παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, καλούμαστε όλοι μας να παραδειγματιστούμε και να αξιοποιήσουμε στην πράξη το διαχρονικό δίδαγμα της συνεργασίας, της υπευθυνότητας, της φιλοπατρίας και της Εθνικής ομοψυχίας.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Οι Αγωνιστές της ενωμένης Εθνικής Αντίστασης στο Γοργοπόταμο, επέλεξαν και επέδειξαν στάση ευθύνης και ηρωισμού.

Όλοι εμείς σήμερα τους ευγνωμονούμε.

Υποκλινόμαστε στη θυσία τους.

Αποτίουμε φόρο τιμής σε όλους τους Έλληνες που αγωνίστηκαν για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της Πατρίδας.

Ομιλία στο Σεμινάριο της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Πανεπιστημίου Πειραιά με θέμα “Ανάταξη και Ανάπτυξη Ελληνικής Οικονομίας”

Φίλες και φίλοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη ΔΑΠ – ΝΔΦΚ του Πανεπιστημίου Πειραιά για την πρόσκληση που μου απηύθυνε να παραστώ στο σημερινό Σεμινάριο και να καταθέσω ορισμένες σκέψεις για την πορεία της Ελληνικής Οικονομίας και τις προτάσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ώστε η χώρα, όχι μόνο να απεμπλακεί από τους όρους του «Μνημονίου», αλλά να βγει, όσο γίνεται ταχύτερα, και από την οικονομική κρίση.

Να επανέλθει σε τροχιά ανάπτυξης, αναθεωρώντας όμως το στρεβλό αναπτυξιακό της υπόδειγμα.

Ένα στρεβλό μοντέλο που δεν αξιοποιούσε επαρκώς και αποτελεσματικά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της εγχώριας οικονομίας.

Που κατανάλωνε περισσότερα απ’ όσα παρήγαγε.

Που κάλυπτε την απουσία ανταγωνιστικότητας της εγχώριας οικονομίας μέσω της αναδιανομής δανεικών, διογκώνοντας και συντηρώντας διαχρονικά σε υψηλά επίπεδα το δημόσιο χρέος.

Φίλες και φίλοι,

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός πως τα δημοσιονομικά προβλήματα της Ελλάδας είναι χρόνια και έχουν τις ρίζες τους στις προηγούμενες δεκαετίες, όπως, άλλωστε, πρόσφατα δήλωσε και ο Πρόεδρος του Eurogroup.

Τη δεκαετία του 1980, αναπτύχθηκαν έντονες δημοσιονομικές ανισορροπίες και ακολουθήθηκε μια επεκτατική πολιτική με αποτέλεσμα την εκρηκτική διόγκωση του δημοσίου χρέους.

Αυτές οι δημοσιονομικές επιλογές εκείνης της περιόδου επιβάρυναν και επιβαρύνουν, ακόμη και σήμερα, την Ελληνική οικονομία.

Η άνοδος του χρέους της Γενικής Κυβέρνησης, κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας, οφειλόταν, κυρίως, στα υψηλά πρωτογενή δημοσιονομικά ελλείμματα.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι, σε αυτή τη δεκαετία, το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης ήταν, κατά μέσο όρο, 12,9% του Α.Ε.Π., κάτι που ποτέ προηγουμένως δεν είχε συμβεί στην Ελλάδα, για τόσο μεγάλο διάστημα και που, φυσικά, δεν έχει επαναληφθεί έκτοτε.

Αυτά τα τεράστια δημοσιονομικά ελλείμματα οδήγησαν στην έκρηξη του δημοσίου χρέους, από το 23% το 1980 στο 71% το 1990.

Έτσι, ενώ στις αρχές της δεκαετίας, η Ελλάδα ήταν η λιγότερο χρεωμένη χώρα της σημερινής Ευρωζώνης, στο τέλος της, μετά από δύο υποτιμήσεις της δραχμής, μετά από μια διετία ασφυκτικής λιτότητας, και αφού η χώρα απορρόφησε τα Κοινοτικά Μεσογειακά Προγράμματα, βρέθηκε με τριπλάσιο χρέος.

Αυτό, είχε ως αποτέλεσμα οι δαπάνες για τόκους του δημοσίου χρέους να αποκτήσουν τη δική τους δυναμική και να αυξηθούν, από το 2% του Α.Ε.Π. το 1980, στο 10% του ΑΕΠ το 1990 (δεδομένου, μάλιστα, ότι το 1990 ένα μεγάλο μέρος του δημοσίου χρέους ήταν αφανές και μη εξυπηρετούμενο, τα επίσημα στοιχεία υποεκτιμούν το κόστος εξυπηρέτησής του).

Από το 1990, ξεκίνησε μια συστηματική προσπάθεια αντιμετώπισης των ανισορροπιών και στρεβλώσεων της Ελληνικής οικονομίας.

Η Ελλάδα υιοθέτησε ένα πρόγραμμα αντιμετώπισης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων με στόχο την ονομαστική σύγκλιση, εγκατέλειψε την πολιτική της συστηματικής διολίσθησης του νομίσματος και έκανε κάποια βήματα απελευθέρωσης της οικονομίας.

Όμως, κατά τη δεκαετία του 1980 είχε σημειωθεί και μια εκρηκτική αύξηση στα χρέη των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών και των αγροτικών συνεταιρισμών.

Τα χρέη αυτά εντάχθηκαν στο επίσημο δημόσιο χρέος μεταγενέστερα, στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι οι εγγυήσεις του Δημοσίου για δάνεια από ιδιωτικές και δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης ανήλθαν το 1989 στο 32% του Α.Ε.Π.

Τα επόμενα 3 χρόνια, περίπου, οι μισές – από αδυναμία εξυπηρέτησής τους – κατέπεσαν εκτοξεύοντας το χρέος στο 110% του Α.Ε.Π.

Μετά την περίοδο 1990-1993, το ποσοστό του δημοσίου χρέους ως προς το Α.Ε.Π. σταθεροποιήθηκε.

Αφενός, ο κύριος όγκος των «αφανών» χρεών της δεκαετίας του 1980 ενσωματώθηκε στο επίσημο χρέος μέχρι το 1993 και αφετέρου είχαν δημιουργηθεί τα πρώτα πρωτογενή πλεονάσματα (από πρωτογενές έλλειμμα της τάξεως του 5,6% του Α.Ε.Π. το 1989). 

Αυτά, όμως, τα πρωτογενή πλεονάσματα, που είχαν δημιουργηθεί στη δεκαετία της ονομαστικής σύγκλισης, άρχισαν σταδιακά να περιορίζονται, και το 2003 η Ελλάδα είχε και πάλι πρωτογενές έλλειμμα, με αποτέλεσμα τη διεύρυνση των δανειακών αναγκών της Γενικής Κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, παρόλο που καθυστέρησαν σε ορισμένες περιπτώσεις να προβούν στις απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις (αυτοκριτική) κατάφεραν να μειώσουν το χρέος ως ποσοστό του Α.Ε.Π., μέχρι το ξέσπασμα της διεθνούς κρίσης.

Με το ξέσπασμα της κρίσης τα ελλείμματα πράγματι διευρύνθηκαν, όπως έγινε και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές οικονομίες.

Συγκεκριμένα, το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά μέσο όρο και πριν την τελευταία αναθεώρηση, αυξήθηκε, κατά 6% του ΑΕΠ και κατά 15% του ΑΕΠ αντιστοίχως την περίοδο 2007 – 2009.

Ωστόσο, φίλες και φίλοι

Η νέα Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., αφού επί μήνες διαχειρίστηκε, με επικοινωνιακή λογική, το πρόβλημα ελλείμματος και χρέους της Ελληνικής Οικονομίας, πρόβλημα κοινό σε πολλές άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, οδήγησε τη χώρα σε οξύτατη κρίση δανεισμού.

Κρίση δανεισμού, που ήταν αποτέλεσμα συγκεκριμένων κυβερνητικών επιλογών που αποτυπώθηκαν στην πορεία των spreads, τα οποία από τις 130 μ.β. τον Οκτώβριο ξεπέρασαν τις 1000 μ.β. στις αρχές Μαΐου.

Συγκεκριμένων πολιτικών αποφάσεων, καθώς η Κυβέρνηση:

  • «Φούσκωσε», με χρήση «δημιουργικής λογιστικής», το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας για το 2009.
  • Προχώρησε στην υποβολή και ψήφιση Προϋπολογισμού που ήταν κατώτερος των περιστάσεων.
  • Κατέθεσε Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο ενσωμάτωνε, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων με τα «πακέτα» μέτρων, μη υλοποιήσιμους στόχους.
  • Έστελνε λανθασμένα και αντιφατικά μηνύματα στις αγορές. Αυτές άρχισαν να μας «τιμωρούν» όταν διαπίστωσαν ότι η Κυβέρνηση αναλώνεται σε διακηρύξεις και επιδίδεται σε φλυαρία χωρίς να προωθεί μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης.
  • Αναφέρονταν απαξιωτικά για τη χώρα, το κύρος και την αξιοπιστία της, με δυσμενείς επιπτώσεις για την δανειοληπτική της ικανότητα.
  • Υπέπεσε σε σωρεία παλινωδιών, δείγμα ελλείμματος πολιτικής αξιοπιστίας.
  • Άργησε να πάρει μέτρα. Αν τα μέτρα είχαν ληφθεί νωρίτερα, θα ήταν πολύ ηπιότερα και ισοδυνάμου οικονομικού αποτελέσματος. Είναι κάτι που υπογράμμισε ο Διοικητής της ΕΚΤ, κ. Τρισέ, τονίζοντας πως η Κυβέρνηση «άργησε πάρα πολύ να αναγνωρίσει την έκταση του προβλήματος και να λάβει τα αναγκαία μέτρα» (15.05.2010).
  • Καθυστέρησε, και κατέθεσε χωρίς ουσιαστική διαβούλευση, κρίσιμα νομοσχέδια, όπως είναι το φορολογικό.
  • Τα μέτρα που έλαβε είναι σκληρά και άδικα. Ενδεικτικά, με τις διαδοχικές αυξήσεις του Ε.Φ.Κ. στην αμόλυβδη βενζίνη η Ελλάδα κατέστη η ακριβότερη χώρα στην Ευρώπη από 20η τον προηγούμενο Οκτώβριο.
  • Το μίγμα των μέτρων είναι οικονομικά αναποτελεσματικό. Ο συνδυασμός της αύξησης της φορολογίας με την περιοριστική εισοδηματική πολιτική «ροκανίζει» τα εισοδήματα, οδηγεί σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, «στεγνώνει» την αγορά, παραλύει την ψυχολογία της κοινωνίας και ενισχύει τις πληθωριστικές πιέσεις.
  • Το μίγμα των μέτρων ήταν και ελλιπές. Απουσίαζαν και απουσιάζουν οι «αναπτυξιακές ανάσες», τα μέτρα τόνωσης της αγοράς.
  • Θριαμβολογούσε, αδικαιολόγητα, όταν οι Ευρωπαϊκές αποφάσεις θα έπρεπε να αποτιμώνται με νηφαλιότητα, περισυλλογή και περίσκεψη.

Έτσι, λοιπόν, η ηγεσία της Κυβέρνησης έχασε τον έλεγχο των εξελίξεων και πυροδότησε μία κρίση δανεισμού που οδήγησε τη χώρα στο «Μηχανισμό Στήριξης».

Φίλες και Φίλοι,

Σε μία κατάσταση όπως η τρέχουσα για την οικονομία, το κράτος, λαμβάνοντας υπόψη και τις χρόνιες εγχώριες δημοσιονομικές ανισορροπίες και διαρθρωτικές αδυναμίες, τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση και την κρίση δανεισμού της χώρας, οφείλει να παρεμβαίνει και να δημιουργεί τόσο βραχυπρόθεσμα, όσο και μεσοπρόθεσμα, συνθήκες και προϋποθέσεις για οικονομική ανάπτυξη.

Βραχυπρόθεσμα, μέσα από ένα πλέγμα συσταλτικών δημοσιονομικών παρεμβάσεων, διαρθρωτικών αλλαγών και χρηματοπιστωτικών πρωτοβουλιών, προκειμένου να επιτευχθεί η αναγκαία βιώσιμη δημοσιονομική προσαρμογή και η ανάταξη της Οικονομίας.

Η Νέα Δημοκρατία, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, έχει στηρίξει τέτοιες διαρθρωτικές και χρηματοπιστωτικές πρωτοβουλίες.

Στήριξε χρηματοπιστωτικά μέτρα για τη διαφύλαξη της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος (όπως είναι η δημιουργία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και η ενίσχυση της ρευστότητας των τραπεζών).

Στήριξε διαρθρωτικά μέτρα για τη βιώσιμη διόρθωση των δημοσίων οικονομικών (όπως είναι η δημιουργία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής και η δημιουργία νέου συστήματος δημοσιονομικής διαχείρισης).

Στήριξε διαρθρωτικά μέτρα για την απελευθέρωση δυνάμεων και πόρων στην Οικονομία (όπως είναι η απελευθέρωση του κλάδου των μεταφορών και η αναδιάρθρωση του ΟΣΕ).

Όμως, διαφώνησε και διαφωνεί με το μείγμα της ακολουθούμενης δημοσιονομικής πολιτικής.

Δεν διαφωνεί απλώς, αλλά έχει καταθέσει και συγκεκριμένη εναλλακτική πρόταση, την οποία και διαρκώς εξειδικεύει (Φεβρουάριο, Ιούλιο και Σεπτέμβριο).

Πρόταση που είναι ρεαλιστική και κοστολογημένη.

Πρόταση συμβατή με την ελληνική πραγματικότητα, που εδράζεται στην οικονομική επιστήμη και την ιστορική εμπειρία (βλέπετε σχετικές μελέτες ΚΕΠΕ και Ευρωπαϊκής Επιτροπής).

Πρόταση που βασίζεται στο διαχωρισμό του ελλείμματος σε «διαρθρωτικό» και «κυκλικό».

Διαρθρωτικό έλλειμμα που αντιμετωπίζεται με περιοριστική δημοσιονομική πολιτική, όχι, όμως, αυτής της έντασης και έκτασης.

Και κυκλικό έλλειμμα που αντιμετωπίζεται με αντισταθμιστικά μέτρα τόνωσης της αγοράς.

Αντισταθμιστικά μέτρα που έχουν μηδενικό ή ελάχιστο δημοσιονομικό κόστος αλλά δημιουργούν ανάκαμψη της οικονομίας, δίνουν ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα και επιτρέπουν να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους.

Αντισταθμιστικά μέτρα, όπως η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων, η επιτάχυνση έργων παραχώρησης και ΣΔΙΤ, η αναβάθμιση του θερμοδυναμικού αποθέματος κατοικιών, η ενοποίηση των εισπρακτικών μηχανισμών του Κράτους, ο συμψηφισμός οφειλών, η επιδότηση στεγαστικού δανείου κ.ά.

Μέτρα, κάποια εκ των οποίων, έστω και με καθυστέρηση ή ημιτελώς η Κυβέρνηση αρχίζει να υλοποιεί.

Το κράτος, όμως, παράλληλα και ταυτόχρονα, οφείλει να διαμορφώνει και τις προοπτικές ανάπτυξης για την χώρα.

Να θέσει τις θεσμικές προϋποθέσεις για την προώθηση μίας ανταγωνιστικής και βιώσιμης οικονομικής διαδικασίας που θα βασίζεται, κυρίως, στις νέες, ενδογενείς, πηγές αειφόρου ανάπτυξης.

Πηγές, όπως είναι:

1. Η Επένδυση στη Γνώση

Ο όρος οικονομία της γνώσης υποδηλώνει μια οικονομία στην οποία η παραγωγή, η συσσώρευση, η διάχυση και η αξιοποίηση της γνώσης διαδραματίζουν βασικό ρόλο στην παραγωγή και τη διανομή του πλούτου.

Βασικός μηχανισμός παραγωγής, συσσώρευσης και διάχυσης του γνωσιακού κεφαλαίου είναι το σύστημα εκπαίδευσης και κατάρτισης.

Μια χώρα για να έχει προοπτική στο νέο παγκόσμιο περιβάλλον, οφείλει να θέτει ως προτεραιότητα και πρώτη επιλογή την επένδυση στη γνώση με την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου και ποιοτικού συστήματος εκπαίδευσης – κατάρτισης και δια βίου εκπαίδευσης.

Οι όποιες μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να επιδιώκουν την αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης, τη διεύρυνση των δυνατοτήτων για την επαγγελματική αποκατάσταση των νέων και την υιοθέτηση κινήτρων για τη βελτίωση των εκπαιδευτικών υπηρεσιών.

2. Η Επένδυση στην Έρευνα και Καινοτομία

Τα παραδοσιακά επιχειρηματικά μοντέλα έχουν, πλέον ξεπεραστεί.

Έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο οι επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο δημιουργούν νέα προϊόντα και νέες υπηρεσίες, καθιστώντας την καινοτομία βασικό πυλώνα της παραγωγικής και οικονομικής δραστηριότητας.

Η επένδυση στην καινοτομία είναι επένδυση στην πρόοδο, στην ανάπτυξη, στην ανταγωνιστικότητα, η οποία εγγυάται οφέλη για τις επιχειρήσεις, ποιότητα για τους πολίτες, ανάπτυξη για την οικονομία.

Η αξιοποίηση της καινοτομίας στην οικονομία  αποτελεί τρόπο να δημιουργηθεί πλούτος περισσότερος από όσο αναλογικά θα δημιουργούνταν με βάση το συνολικά επενδεδυμένο κεφάλαιο και τη διαθέσιμη εργατική δύναμη.

Προς την κατεύθυνση αυτή δύο είναι οι βασικοί άξονες:

Ο πρώτος άξονας είναι η δημιουργία του κατάλληλου πλαισίου και των απαραίτητων  προϋποθέσεων που ευνοούν και ενισχύουν την ανάπτυξη της καινοτομίας, με αξιολόγηση των κέντρων έρευνας και τεχνολογίας, με τη δημιουργία ζωνών καινοτομίας, με ερευνητικά κέντρα, με τεχνολογικά πάρκα, κ.α.

Και ο δεύτερος άξονας είναι η ενσωμάτωση της έρευνας, της τεχνολογίας και της καινοτομίας στην παραγωγική διαδικασία και η διάχυση των αποτελεσμάτων στην ελληνική οικονομία και κοινωνία, με στήριξη της ανάπτυξης των επιχειρήσεων με υψηλής έντασης γνώση, με την προώθηση στρατηγικών συνεργασιών, κ.ά.

3. Η Επένδυση στην Επιχειρηματικότητα

Θα πρέπει να καταστεί –επιτέλους– σαφές ότι η επιχειρηματικότητα (δηλαδή η ανθρώπινη ικανότητα συνδυασμού των άλλων συντελεστών παραγωγής για την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών) είναι σημαντική πηγή ανάπτυξης.

Συμβάλλει στη δημιουργία θέσεων εργασίας, στην ενθάρρυνση της οικονομικής δραστηριότητας, στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, στην ανάπτυξη και στην ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής.

Βασικοί άξονες δράσης θα πρέπει να είναι:

α) Η απο-ενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας, ώστε να μετατραπεί η νομοθεσία και η λειτουργία του κράτους σε φιλικότητα προς την επιχείρηση, αντιμετωπίζοντας αποτελεσματικά το παραεμπόριο, διασφαλίζοντας την ανταγωνιστική λειτουργία της αγοράς προς όφελος των πολιτών, και απεγκλωβίζοντας την αγορά από το ενδεχόμενο μονιμοποίησης των «έκτακτων εισφορών».

β) Η σταδιακή μείωση των φόρων, με προτεραιότητα στους έμμεσους φόρους, όπως ο ΦΠΑ και ο φόρος στα καύσιμα.

Αλλά και με μείωση των φόρων στο εισόδημα και στα κέρδη, αφού κανείς δεν επενδύει σε μια υπερφορολογημένη χώρα.

γ) Η σταδιακή μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, αφού η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό μη-μισθολογικού εργοδοτικού κόστους.

Και αυτό δεν επιβαρύνει μόνο τους εργοδότες, αλλά και τους εργαζόμενους, αφού αποθαρρύνει τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και ενθαρρύνει τη «μαύρη» εργασία.

4. Η Επένδυση σε ένα Ανταγωνιστικό Κράτος

Ένα αποτελεσματικό, σύγχρονο και δίκαιο κράτος, στο πλαίσιο της οικονομίας της αγοράς, μπορεί να αποτελέσει προωθητικό παράγοντα της οικονομικής ανάπτυξης και μιας ουσιαστικής και βιώσιμης κοινωνικής πολιτικής.

Κράτος που θα μεριμνά για τη βέλτιστη λειτουργία του μηχανισμού της αγοράς και την εξασφάλιση της μέγιστης οικονομικής αποτελεσματικότητας, την κοινωνικά δικαιότερη κατανομή του εισοδήματος και του παραγόμενου πλούτου και τη σταθεροποίηση της οικονομίας.

Βέβαια, το μείγμα αγοράς και κράτους μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τις περιστάσεις, τις ανάγκες και τις προτιμήσεις της κοινωνίας, αλλά ορίζεται στον ενδιάμεσο χώρο ανάμεσα στις απόψεις περί ελάχιστου και μέγιστου κράτους.

Η λειτουργία και η δομή του κράτους θα πρέπει να αντανακλά συνεπώς τα αιτήματα της σύγχρονης και ελεύθερης κοινωνίας για οικονομική αποτελεσματικότητα και κοινωνική δικαιοσύνη, ο συνδυασμός των οποίων καταλήγει σε μία μικτή οικονομία που καλύπτεται από τη φιλοσοφία του κοινωνικού φιλελευθερισμού.

Συνεπώς, το ελληνικό κράτος οφείλει να ξεφύγει από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος και να αποτελέσει δομικό συστατικό της αλλαγής του οικονομικού υποδείγματος της χώρας.

Βασικοί άξονες προς την κατεύθυνση αυτή θα πρέπει να είναι:

α) Η καταπολέμηση της διαφθοράς, καθώς σύμφωνα με μελέτη του Ιδρύματος Brookings η απώλεια δημοσίων εσόδων λόγω της διαφθοράς ανέρχεται τουλάχιστον στο 8% του ΑΕΠ, ενώ μία μέσου επιπέδου βελτίωση όσον αφορά την αντιμετώπισή της θα μείωνε το δημοσιονομικό έλλειμμα κατά 4% του ΑΕΠ.

β) Η εξάλειψη της γραφειοκρατίας με συγκεκριμένες δομικές πρωτοβουλίες όπως είναι:

  • η παροχή της δυνατότητας σε κάθε Έλληνα πολίτη να προμηθεύεται ότι δημόσιο έγγραφο τον αφορά, καταθέτοντας μόνο τον αριθμό της ταυτότητάς του, το ΑΦΜ του και το ΑΜΚΑ,
  • η ενοποίηση των μηχανισμών χρέωσης του πολίτη από το Δημόσιο και ο έντιμος συμψηφισμός εξόφλησης των υπολοίπων από και προς το Δημόσιο,
  • το ξεμπλοκάρισμα των επενδύσεων,
  • η κατάργηση των συν-αρμοδιοτήτων, και
  • η ενοποίηση των κατακερματισμένων αρμοδιοτήτων.

γ) Η έμφαση στην εξωστρέφεια, με την αξιοποίηση των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας και τη δημιουργία μίας νέας Γραμματείας Εξωστρέφειας.

δ) Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, με στροφή στην ποιότητα, με ταχύτερη απονομή Δικαιοσύνης και με την απλοποίηση της νομοθεσίας.

ε) Ο συντονισμός της παραγωγικής προσπάθειας στους τομείς που έχουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα, ώστε:

  • να αξιοποιήσουμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα με την ανάταξη της πρωτογενούς παραγωγής και τη μεταποίηση των προϊόντων της,
  • να χαράξουμε ξεκάθαρη ενεργειακή στρατηγική, και
  • να αξιοποιήσουμε τους δύο πιο ανταγωνιστικούς μας τομείς, τη Ναυτιλία και τον Τουρισμό.

 

Φίλες και Φίλοι Φοιτητές,

Τέτοιες, και αντίστοιχες, πρωτοβουλίες απαιτούνται για την ανάταξη και την ανάπτυξη της Οικονομίας.

Πρωτοβουλίες όμως που απουσιάζουν από το Κυβερνητικό «οπλοστάσιο».

Πλούσιο αναπτυξιακό «οπλοστάσιο» που όμως δεν αξιοποιείται από την Κυβέρνηση (ή δεν έχει αξιοποιηθεί μέχρι σήμερα αφού έχει αλλάξει η πολιτική ηγεσία), καθώς:

Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων εγκαταλείπεται ώστε να αντισταθμιστεί η σημαντική υστέρηση των δημοσίων εσόδων.

Η αγορά έχει «παγώσει», καθώς το δημόσιο έχει κηρύξει, ουσιαστικά, «στάση πληρωμών».

Το ΕΣΠΑ έχει βαλτώσει με αποτέλεσμα η χώρα από την 5η θέση σε απορροφήσεις κοινοτικών πόρων που ήταν τον περασμένο Σεπτέμβριο να βρίσκεται σήμερα στην 23η θέση.

Το ΤΕΜΠΜΕ αγγίζει τα όρια της αδράνειας, αφού το τρίμηνο Ιούνιος – Αύγουστος δανειοδοτήθηκαν 100 φορές λιγότερες μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2009.

Οι πρωτοβουλίες για ΣΔΙΤ και οι συμβάσεις παραχώρησης παραμένουν λεκτικό σχήμα.

Το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας παραμένουν ακόμα στις προθέσεις της Κυβέρνησης.

Ο Αναπτυξιακός Νόμος είναι εδώ και ένα χρόνο στα σκαριά, και απ’ ότι φαίνεται θα υπάρξουν και αλλαγές στο υπάρχον Κυβερνητικό Σχέδιο.

Και σ’ αυτή την ουσιαστική απουσία αναπτυξιακού προσανατολισμού οφείλουμε να συνυπολογίσουμε και την αναποτελεσματικότητα του ακολουθούμενου μείγματος δημοσιονομικής πολιτικής.

Αναποτελεσματικότητα, όπως αυτή καταδεικνύεται από την υστέρηση στα έσοδα, την βαθύτερη ύφεση, την εκτόξευση του πληθωρισμού, τη διόγκωση της ανεργίας.

Ανεργία που εκτιμάται, σύμφωνα με το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, ότι θα ανέλθει στο 14,5%.

Αυτή η αναποτελεσματικότητα καθιστά επιτακτική την αλλαγή του μείγματος οικονομικής πολιτικής, και όχι τη δημιουργία συνθηκών πολιτικής αναστάτωσης.

Καθιστά αναγκαία την προώθηση πολιτικών που επιτυγχάνουν το συγκερασμό της δημοσιονομικής προσαρμογής και της ανάταξης, αρχικά, και της ανάπτυξης, μεταγενέστερα, της Οικονομίας.

Πολιτικών που θα βγάλουν τη χώρα από το «Μνημόνιο» και την κρίση το ταχύτερο δυνατό.

Και που θα δημιουργήσουν ελπίδα στους πολίτες, και δη στους νέους πολίτες, και προοπτικές ανάπτυξης στην οικονομία.

Σας ευχαριστώ.

Παρέμβαση στη Συνάντηση των Ζημιωθέντων της ΑΣΠΙΣ

Έχουν περάσει περισσότεροι από δώδεκα μήνες και το πρόβλημα για τους ζημιωθέντες της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ παραμένει. Η Πολιτεία αδυνατεί να δώσει μία οριστική λύση.

Καθυστέρησε και καθυστερεί.

Αρχικά, αντί να επικεντρώσει τις προσπάθειές της στην επίλυση του ζητήματος που παρέλαβε, κατηγόρησε, επίσημα και ανεπίσημα, την προηγούμενη Κυβέρνηση ότι είχε ψηφίσει μια, δήθεν, αντικοινοτική ρύθμιση.

Η πραγματικότητα είναι ότι χρησιμοποιήθηκε από την Κυβέρνηση μία εικασία, ότι δηλαδή το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο ίσως να ήταν αντικοινοτικό εάν εφαρμοζόταν.

Βέβαια από τις απαντήσεις των αρμοδίων οργάνων δεν απορρέει κάτι τέτοιο.

Και χρησιμοποιήθηκε αυτή η εικασία ακριβώς για να συγκαλυφθεί η αδράνεια και η απραξία, οι οποίες οδήγησαν τα χαρτοφυλάκια ζωής των εταιρειών αυτών σε πλήρη απαξίωση και τους ασφαλισμένους τους σε τέλεια απόγνωση.

Ωστόσο, Κυρίες και Κύριοι,

Οι χιλιάδες πολίτες, ζημιωθέντες της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ, έχουν – έχετε – κουραστεί από την τεράστια καθυστέρηση, από την κωλυσιεργία και την αναποτελεσματικότητα που χαρακτηρίζει την Κυβέρνηση αναφορικά με την αντιμετώπιση του συγκεκριμένου προβλήματος.

Κωλυσιεργία που συνεχίζεται και μετά τη ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου, καθιστώντας ιδιαίτερα αβέβαιη την επίλυση του προβλήματος.

Ειδικότερα, μετά την ψήφιση του νόμου 3867/2010 για την αποκατάσταση των ζημιωθέντων της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ ξεκίνησαν οι διαδικασίες μέσω του επόπτη εκκαθάρισης.

Διαδικασίες για τη μεταβίβαση του χαρτοφυλακίου ζωής σε ανάδοχο εταιρεία μέσα σε έξι μήνες.

Εάν, όμως, μετά το πέρας του εξαμήνου δεν έχει επιτευχθεί κάποια λύση, και αφού έχει απαξιωθεί απολύτως και το χαρτοφυλάκιο, ο εν λόγω νόμος προβλέπει μία ιδιαίτερα πολύπλοκη διαδικασία, κατά την οποία γίνεται νέα προσπάθεια πώλησης των χαρτοφυλακίων.

Αυτή την φορά υπό την αιγίδα της Τράπεζας της Ελλάδος.

Μπαίνουν κριτήρια, διαδικασίες, δεδομένα, αιρέσεις, εγκρίσεις κ.λ.π. αλλά τελικά ο παρανομαστής παραμένει ίδιος.

Εάν η μεταβίβαση δεν επιτευχθεί τότε το χαρτοφυλάκιο εκκαθαρίζεται.

Δηλαδή καταλήγουμε στα ίδια μετά από αρκετούς μήνες και με πολλές επίσημες διαδικασίες.

Ενδιαφέρον είναι και τι προβλέπει ο νόμος, εάν τελικά επιτευχθεί η πολυπόθητη μεταβίβαση.

Ο ανάδοχος θα παραλάβει ένα χαρτοφυλάκιο, που πιθανότατα τον καθιστά αφερέγγυο αμέσως μετά την παραλαβή του αλλά οι ασφαλισμένοι μπορούν να αντιταχθούν.

Και εάν αντιταχθούν, τι γίνεται;

Βελτιώνονται οι συνθήκες αναδοχής; Όχι.

Απλώς οι απαιτήσεις τους πάνε, πάλι, στην εκκαθάριση.

Αλλά ας πούμε ότι όλα πήγανε καλά και ο ανάδοχος ευρέθη.

Τότε, η Τράπεζα της Ελλάδος, που γενικώς κινεί την διαδικασία, μπορεί να μην εγκρίνει την μεταβίβαση, για αγνώστους λόγους.

Έχει ένα έτος να το αποφασίσει.

Εάν τελικώς δεν εγκρίνει, πάλι η εκκαθάριση είναι η λύση.

Εάν όμως πάνε τελικά ΟΛΑ καλά, δηλαδή εάν βρεθεί ο ανάδοχος, δεν καταστεί αφερέγγυος από την ανάληψη του χαρτοφυλακίου, συναινέσουν οι ασφαλισμένοι και εγκρίνει και η Τράπεζα της Ελλάδος, τότε, θα έχει, τουλάχιστον τυπικά, διευθετηθεί το θέμα.

Αλλά, λεφτά δεν θα μπορούν οι ασφαλισμένοι να εισπράξουν για μία διετία τουλάχιστον.

 

Κυρίες και Κύριοι

Σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα από τις όποιες προϋποθέσεις, το ζητούμενο είναι να βρεθεί άμεσα ανάδοχος ασφαλιστική εταιρεία που θα αναλάβει το χαρτοφυλάκιο της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ.

Εάν δεν βρεθεί άμεσα ανάδοχος τότε η εταιρεία θα οδηγηθεί σε εκκαθάριση.

Θα οδηγηθεί σε μία μερική λύση του προβλήματος που δεν θα εξασφαλίζει πλήρως τους χιλιάδες Έλληνες πολίτες που ζημιώθηκαν ανεπανόρθωτα από τη διάλυση της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ.

Το απευκταίο αυτό ενδεχόμενο ισχυροποιείται εάν λάβουμε υπόψη μας ότι:

1ον. Ο όρος που τίθεται για την εξεύρεση της απαραίτητης λύσης είναι εξαιρετικά περιοριστικός, με αποτέλεσμα να είναι πιθανό το ανησυχητικό σενάριο μη εκδήλωσης ενδιαφέροντος κάποιου ανάδοχου εντός 18 μηνών – και τότε θα επέλθει η εκκαθάριση.

2ον. Η ουσιαστική πρόοδος και οι κυβερνητικές πρωτοβουλίες αναφορικά με την εξεύρεση αναδόχου είναι σε μηδενικά επίπεδα.

3ον. Οι ασφαλιστικές εταιρείες αντιδρούν έντονα στην πρόβλεψη για αναδρομική ισχύ του Εγγυητικού Κεφαλαίου για τις περιπτώσεις της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ και της Commercial Value και φέρονται να είναι διατεθειμένοι να προσφύγουν κατά της αναδρομικότητας του εν λόγω νόμου, ακυρώνοντας επί της ουσίας τη δυνατότητα αποκατάστασης των ασφαλισμένων της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ.

Συνεπώς, η ενδεδειγμένη και ουσιαστική λύση είναι η εξεύρεση αναδόχου εταιρείας.

Και για να επιτευχθεί αυτή η απαραίτητη προϋπόθεση για την επίλυση του ζητήματος είναι κρίσιμο να υπάρξουν συντονισμένες ενέργειες από την πλευρά της Κυβέρνησης, οι οποίες έως σήμερα απουσιάζουν.

Δεν επιτρέπεται – άλλο – η συνέχιση του εφησυχασμού και η απουσία οποιασδήποτε πρωτοβουλίας που να προωθεί την επίλυση αυτού του τεράστιου κοινωνικού προβλήματος.

Είναι υποχρέωση της Πολιτείας να δώσει άμεσα λύση στο πρόβλημα.

Είναι υποχρέωση της Κυβέρνησης, επιτέλους, να δράσει ουσιαστικά και αποτελεσματικά.

Και δική μας υποχρέωση να πιέσουμε, μέσα από τις σχετικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες, την Κυβέρνηση για τη δίκαιη λύση του προβλήματος.

Εισήγηση στο 1ο Private Equity Συνέδριο με θέμα “Ανάπτυξη Ελληνικής Οικονομίας”

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους διοργανωτές της εκδήλωσης για την πρόσκληση που μου απηύθυναν να παραστώ στο πρώτο τους Συνέδριο και να καταθέσω ορισμένες σκέψεις για την πορεία της Ελληνικής Οικονομίας και τις προτάσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ώστε η χώρα, όχι μόνο να απεμπλακεί από τους όρους του «Μνημονίου», αλλά να βγει, όσο γίνεται ταχύτερα, και από την κρίση.

Να επανέλθει σε τροχιά ανάπτυξης, αναθεωρώντας όμως το στρεβλό αναπτυξιακό της υπόδειγμα.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Σε αυτό το νέο υπόδειγμα κομβικός καθίσταται ο ρόλος του κράτους.

Ένα αποτελεσματικό, σύγχρονο και δίκαιο κράτος, στο πλαίσιο της οικονομίας της αγοράς, μπορεί να αποτελέσει προωθητικό παράγοντα της οικονομικής ανάπτυξης και μιας ουσιαστικής και βιώσιμης κοινωνικής πολιτικής.

Κράτος κανόνων, και όχι αλόγιστων παρεμβάσεων.

Κράτος που θα μεριμνά για τη βέλτιστη λειτουργία του μηχανισμού της αγοράς και την εξασφάλιση της μέγιστης οικονομικής αποτελεσματικότητας, την κοινωνικά δικαιότερη κατανομή του εισοδήματος και του παραγόμενου πλούτου και τη σταθεροποίηση της οικονομίας.

Βέβαια, το μείγμα αγοράς και κράτους μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τις περιστάσεις, τις ανάγκες και τις προτιμήσεις της κοινωνίας, αλλά ορίζεται στον ενδιάμεσο χώρο ανάμεσα στις απόψεις περί ελάχιστου και μέγιστου κράτους.

Η λειτουργία και η δομή του κράτους θα πρέπει να αντανακλά συνεπώς τα αιτήματα της σύγχρονης και ελεύθερης κοινωνίας για οικονομική αποτελεσματικότητα και κοινωνική δικαιοσύνη, ο συνδυασμός των οποίων καταλήγει σε μία μικτή οικονομία που καλύπτεται από τη φιλοσοφία του κοινωνικού φιλελευθερισμού.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Σε ένα τέτοιο ιδεολογικό περίγραμμα, λαμβάνοντας υπόψη και τις χρόνιες εγχώριες δημοσιονομικές ανισορροπίες και διαρθρωτικές αδυναμίες, τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση και την κρίση δανεισμού της χώρας, το κράτος οφείλει να παρεμβαίνει και να δημιουργεί τόσο βραχυπρόθεσμα, όσο και μεσοπρόθεσμα, συνθήκες και προϋποθέσεις για οικονομική ανάπτυξη.

Βραχυπρόθεσμα, μέσα από ένα πλέγμα συσταλτικών δημοσιονομικών παρεμβάσεων, διαρθρωτικών αλλαγών και χρηματοπιστωτικών πρωτοβουλιών, προκειμένου να επιτευχθεί η αναγκαία βιώσιμη δημοσιονομική προσαρμογή και η ανάταξη της Οικονομίας.

Η Νέα Δημοκρατία, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, έχει στηρίξει τέτοιες διαρθρωτικές και χρηματοπιστωτικές πρωτοβουλίες.

Στήριξε χρηματοπιστωτικά μέτρα για τη διαφύλαξη της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος (όπως είναι η δημιουργία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και η ενίσχυση της ρευστότητας των τραπεζών).

Στήριξε διαρθρωτικά μέτρα για τη βιώσιμη διόρθωση των δημοσίων οικονομικών (όπως είναι η δημιουργία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής και η δημιουργία νέου συστήματος δημοσιονομικής διαχείρισης).

Στήριξε διαρθρωτικά μέτρα για την απελευθέρωση δυνάμεων και πόρων στην Οικονομία (όπως είναι η απελευθέρωση του κλάδου των μεταφορών και η αναδιάρθρωση του ΟΣΕ).

Όμως, διαφώνησε και διαφωνεί με το μείγμα της ακολουθούμενης δημοσιονομικής πολιτικής.

Δεν διαφωνεί απλώς, αλλά έχει καταθέσει και συγκεκριμένη εναλλακτική πρόταση, την οποία και διαρκώς εξειδικεύει (Φεβρουάριο, Ιούλιο και Σεπτέμβριο).

Πρόταση που είναι ρεαλιστική και κοστολογημένη.

Πρόταση συμβατή με την ελληνική πραγματικότητα, που εδράζεται στην οικονομική επιστήμη και την ιστορική εμπειρία (βλέπετε σχετικές μελέτες ΚΕΠΕ και Ευρωπαϊκής Επιτροπής).

Πρόταση που βασίζεται στο διαχωρισμό του ελλείμματος σε «διαρθρωτικό» και «κυκλικό».

Διαρθρωτικό έλλειμμα που αντιμετωπίζεται με περιοριστική δημοσιονομική πολιτική, όχι, όμως, αυτής της έντασης και έκτασης.

Και κυκλικό έλλειμμα που αντιμετωπίζεται με αντισταθμιστικά μέτρα τόνωσης της αγοράς.

Αντισταθμιστικά μέτρα που έχουν μηδενικό ή ελάχιστο δημοσιονομικό κόστος αλλά δημιουργούν ανάκαμψη της οικονομίας, δίνουν ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα και επιτρέπουν να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους.

Αντισταθμιστικά μέτρα, όπως η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων, η επιτάχυνση έργων παραχώρησης και ΣΔΙΤ, η αναβάθμιση του θερμοδυναμικού αποθέματος κατοικιών, η ενοποίηση των εισπρακτικών μηχανισμών του Κράτους, ο συμψηφισμός οφειλών, η επιδότηση στεγαστικού δανείου κ.ά.

Μέτρα, κάποια εκ των οποίων, έστω και με καθυστέρηση ή ημιτελώς η Κυβέρνηση αρχίζει να υλοποιεί.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Το κράτος, όμως, παράλληλα και ταυτόχρονα, οφείλει να διαμορφώνει και τις προοπτικές ανάπτυξης για την χώρα.

Να θέσει τις θεσμικές προϋποθέσεις για την προώθηση μίας ανταγωνιστικής και βιώσιμης οικονομικής διαδικασίας που θα βασίζεται, κυρίως, στις νέες, ενδογενείς, πηγές αειφόρου ανάπτυξης.

Πηγές, όπως είναι:

 

1. Η Επένδυση στη Γνώση

Ο όρος οικονομία της γνώσης υποδηλώνει μια οικονομία στην οποία η παραγωγή, η συσσώρευση, η διάχυση και η αξιοποίηση της γνώσης διαδραματίζουν βασικό ρόλο στην παραγωγή και τη διανομή του πλούτου.

Βασικός μηχανισμός παραγωγής, συσσώρευσης και διάχυσης του γνωσιακού κεφαλαίου είναι το σύστημα εκπαίδευσης και κατάρτισης.

Μια χώρα για να έχει προοπτική στο νέο παγκόσμιο περιβάλλον, οφείλει να θέτει ως προτεραιότητα και πρώτη επιλογή την επένδυση στη γνώση με την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου και ποιοτικού συστήματος εκπαίδευσης – κατάρτισης και δια βίου εκπαίδευσης.

Οι όποιες μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να επιδιώκουν την αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης, τη διεύρυνση των δυνατοτήτων για την επαγγελματική αποκατάσταση των νέων και την υιοθέτηση κινήτρων για τη βελτίωση των εκπαιδευτικών υπηρεσιών.

 

2. Η Επένδυση στην Έρευνα και Καινοτομία

Τα παραδοσιακά επιχειρηματικά μοντέλα έχουν, πλέον ξεπεραστεί.

Έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο οι επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο δημιουργούν νέα προϊόντα και νέες υπηρεσίες, καθιστώντας την καινοτομία βασικό πυλώνα της παραγωγικής και οικονομικής δραστηριότητας.

Η επένδυση στην καινοτομία είναι επένδυση στην πρόοδο, στην ανάπτυξη, στην ανταγωνιστικότητα, η οποία εγγυάται οφέλη για τις επιχειρήσεις, ποιότητα για τους πολίτες, ανάπτυξη για την οικονομία.

 

Η αξιοποίηση της καινοτομίας στην οικονομία  αποτελεί τρόπο να δημιουργηθεί πλούτος περισσότερος από όσο αναλογικά θα δημιουργούνταν με βάση το συνολικά επενδεδυμένο κεφάλαιο και τη διαθέσιμη εργατική δύναμη.

 

Προς την κατεύθυνση αυτή δύο είναι οι βασικοί άξονες:

Ο πρώτος άξονας είναι η δημιουργία του κατάλληλου πλαισίου και των απαραίτητων  προϋποθέσεων που ευνοούν και ενισχύουν την ανάπτυξη της καινοτομίας, με αξιολόγηση των κέντρων έρευνας και τεχνολογίας, με τη δημιουργία ζωνών καινοτομίας, με ερευνητικά κέντρα, με τεχνολογικά πάρκα, κ.α.

Και ο δεύτερος άξονας είναι η ενσωμάτωση της έρευνας, της τεχνολογίας και της καινοτομίας στην παραγωγική διαδικασία και η διάχυση των αποτελεσμάτων στην ελληνική οικονομία και κοινωνία, με στήριξη της ανάπτυξης των επιχειρήσεων με υψηλής έντασης γνώση, με την προώθηση στρατηγικών συνεργασιών, κ.ά.

 

3. Η Επένδυση στην Επιχειρηματικότητα

Θα πρέπει να καταστεί –επιτέλους– σαφές ότι η επιχειρηματικότητα (δηλαδή η ανθρώπινη ικανότητα συνδυασμού των άλλων συντελεστών παραγωγής για την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών) είναι σημαντική πηγή ανάπτυξης.

Συμβάλλει στη δημιουργία θέσεων εργασίας, στην ενθάρρυνση της οικονομικής δραστηριότητας, στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, στην ανάπτυξη και στην ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής.

Βασικοί άξονες δράσης θα πρέπει να είναι:

α) Η απο-ενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας, ώστε να μετατραπεί η νομοθεσία και η λειτουργία του κράτους σε φιλικότητα προς την επιχείρηση, αντιμετωπίζοντας αποτελεσματικά το παραεμπόριο, διασφαλίζοντας την ανταγωνιστική λειτουργία της αγοράς προς όφελος των πολιτών, και απεγκλωβίζοντας την αγορά από το ενδεχόμενο μονιμοποίησης των «έκτακτων εισφορών».

β) Η σταδιακή μείωση των φόρων, με προτεραιότητα στους έμμεσους φόρους, όπως ο ΦΠΑ και ο φόρος στα καύσιμα.

Αλλά και με μείωση των φόρων στο εισόδημα και στα κέρδη, αφού κανείς δεν επενδύει σε μια υπερφορολογημένη χώρα.

γ) Η σταδιακή μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, αφού η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό μη-μισθολογικού εργοδοτικού κόστους.

Και αυτό δεν επιβαρύνει μόνο τους εργοδότες, αλλά και τους εργαζόμενους, αφού αποθαρρύνει τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και ενθαρρύνει τη «μαύρη» εργασία.

 

4. Η Επένδυση σε ένα Ανταγωνιστικό Κράτος

Το κράτος οφείλει να ξεφύγει από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος και να αποτελέσει δομικό συστατικό της αλλαγής του οικονομικού υποδείγματος της χώρας.

Βασικοί άξονες προς την κατεύθυνση αυτή θα πρέπει να είναι:

α) Η καταπολέμηση της διαφθοράς, καθώς σύμφωνα με μελέτη του Ιδρύματος Brookings η απώλεια δημοσίων εσόδων λόγω της διαφθοράς ανέρχεται τουλάχιστον στο 8% του ΑΕΠ, ενώ μία μέσου επιπέδου βελτίωση όσον αφορά την αντιμετώπισή της θα μείωνε το δημοσιονομικό έλλειμμα κατά 4% του ΑΕΠ.

β) Η εξάλειψη της γραφειοκρατίας με συγκεκριμένες δομικές πρωτοβουλίες όπως είναι:

  • η παροχή της δυνατότητας σε κάθε Έλληνα πολίτη να προμηθεύεται ότι δημόσιο έγγραφο τον αφορά, καταθέτοντας μόνο τον αριθμό της ταυτότητάς του, το ΑΦΜ του και το ΑΜΚΑ,
  • η ενοποίηση των μηχανισμών χρέωσης του πολίτη από το Δημόσιο και ο έντιμος συμψηφισμός εξόφλησης των υπολοίπων από και προς το Δημόσιο,
  • το ξεμπλοκάρισμα των επενδύσεων,
  • η κατάργηση των συν-αρμοδιοτήτων, και
  • η ενοποίηση των κατακερματισμένων αρμοδιοτήτων.

γ) Η έμφαση στην εξωστρέφεια, με την αξιοποίηση των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας και τη δημιουργία μίας νέας Γραμματείας Εξωστρέφειας.

δ) Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, με στροφή στην ποιότητα, με ταχύτερη απονομή Δικαιοσύνης και με την απλοποίηση της νομοθεσίας.

ε) Ο συντονισμός της παραγωγικής προσπάθειας στους τομείς που έχουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα, ώστε:

  • να αξιοποιήσουμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα με την ανάταξη της πρωτογενούς παραγωγής και τη μεταποίηση των προϊόντων της,
  • να χαράξουμε ξεκάθαρη ενεργειακή στρατηγική, και
  • να αξιοποιήσουμε τους δύο πιο ανταγωνιστικούς μας τομείς, τη Ναυτιλία και τον Τουρισμό.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Τέτοιες, και αντίστοιχες, πρωτοβουλίες απαιτούνται για την ανάταξη και την ανάπτυξη της Οικονομίας.

Πρωτοβουλίες όμως που απουσιάζουν από το Κυβερνητικό «οπλοστάσιο».

Πλούσιο αναπτυξιακό «οπλοστάσιο» που όμως δεν αξιοποιείται από την Κυβέρνηση (ή δεν έχει αξιοποιηθεί μέχρι σήμερα αφού έχει αλλάξει η πολιτική ηγεσία), καθώς:

Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων εγκαταλείπεται ώστε να αντισταθμιστεί η σημαντική υστέρηση των δημοσίων εσόδων.

Η αγορά έχει «παγώσει», καθώς το δημόσιο έχει κηρύξει, ουσιαστικά, «στάση πληρωμών».

Το ΕΣΠΑ έχει βαλτώσει με αποτέλεσμα η χώρα από την 5η θέση σε απορροφήσεις κοινοτικών πόρων που ήταν τον περασμένο Σεπτέμβριο να βρίσκεται σήμερα στην 23η θέση.

Το ΤΕΜΠΜΕ αγγίζει τα όρια της αδράνειας, αφού το τρίμηνο Ιούνιος – Αύγουστος δανειοδοτήθηκαν 100 φορές λιγότερες μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2009.

Οι πρωτοβουλίες για ΣΔΙΤ και οι συμβάσεις παραχώρησης παραμένουν λεκτικό σχήμα.

Το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας παραμένουν ακόμα στις προθέσεις της Κυβέρνησης.

Ο Αναπτυξιακός Νόμος είναι εδώ και ένα χρόνο στα σκαριά, και απ’ ότι φαίνεται θα υπάρξουν και αλλαγές στο υπάρχον Κυβερνητικό Σχέδιο.

Και σ’ αυτή την ουσιαστική απουσία αναπτυξιακού προσανατολισμού οφείλουμε να συνυπολογίσουμε και την αναποτελεσματικότητα του ακολουθούμενου μείγματος δημοσιονομικής πολιτικής.

Αναποτελεσματικότητα, όπως αυτή καταδεικνύεται από την υστέρηση στα έσοδα, την βαθύτερη ύφεση, την εκτόξευση του πληθωρισμού, τη διόγκωση της ανεργίας.

Ανεργία που εκτιμάται, σύμφωνα με το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, ότι θα ανέλθει στο 14,5%.

Αυτή η αναποτελεσματικότητα καθιστά επιτακτική την αλλαγή του μείγματος οικονομικής πολιτικής, και όχι τη δημιουργία συνθηκών πολιτικής αναστάτωσης.

Καθιστά αναγκαία την προώθηση πολιτικών που επιτυγχάνουν το συγκερασμό της δημοσιονομικής προσαρμογής και της ανάταξης, αρχικά, και της ανάπτυξης, μεταγενέστερα, της Οικονομίας.

Πολιτικών που θα βγάλουν τη χώρα από το «Μνημόνιο» και την κρίση το ταχύτερο δυνατό.

Και που θα δημιουργήσουν ελπίδα στους πολίτες και προοπτικές ανάπτυξης στην οικονομία.

Σας ευχαριστώ.

Ομιλία στην 11η Prodexpo με θέμα “Χρηματοπιστωτική Κρίση και Αγορά Ακινήτων”

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους διοργανωτές του 11ου Συνεδρίου της PRODEXPO για την πρόσκληση που μου απεύθυναν να παραστώ και να καταθέσω ορισμένες σκέψεις για την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, την εγχώρια, κυρίως, δημοσιονομική κρίση και τις επιπτώσεις τους στην αγορά ακινήτων.

Χρηματοπιστωτική κρίση που οφείλεται σε μια σειρά από παράγοντες, όπως είναι:

  • Η σταδιακή κατάρρευση της αγοράς των στεγαστικών δανείων, κυρίως στις ΗΠΑ.
  • Τα προβλήματα στην αγορά των ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων υψηλού ρίσκου (subprime markets).
  • Η τιτλοποίηση των στεγαστικών δανείων και η χρήση πιστωτικών παραγώγων που οδήγησε σε μόλυνση των ισολογισμών των χρηματοπιστωτικών οργανισμών με «τοξικά» χαρτοφυλάκια.
  • Η αλόγιστη απληστία (τα «οικονομικά της απληστίας» κατά τον Πολ Κρούγκμαν).
  • Το έλλειμμα εταιρικής διακυβέρνησης σε συνδυασμό με την ανεπαρκή αξιολόγηση κινδύνων.
  • Η παρατεταμένη ρυθμιστική αδράνεια και η ελλειπής εποπτεία εθνικών αρχών και φορέων, κυρίως στις μη εποπτευόμενες περιοχές των αγορών κεφαλαίου [βλέπε hedge funds και private equity funds].
  • Η μόχλευση των κεφαλαίων με δανειακά κεφάλαια.

 

Αυτή η χρηματοπιστωτική κρίση επεκτάθηκε γρήγορα και στην πραγματική οικονομία των ανεπτυγμένων κρατών και, κυρίως, των ευρωπαϊκών χωρών, οι οποίες δεν κατάφεραν από την πρώτη στιγμή να αναπτύξουν μία συντονισμένη, προληπτική και κατασταλτική, «γραμμή άμυνας» κατά τη μετάδοση της οικονομικής κρίσης.

Αντίδραση που ούτε σήμερα είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένη με αφορμή τη συζήτηση που διεξάγεται για την οικονομική διακυβέρνηση σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, παρά την παρατηρούμενη σύγκλιση ως προς το ζήτημα της δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Σύγκλιση που κινείται προς την κατεύθυνση της ενισχυμένης διαδικασίας επιτήρησης και της δημιουργίας νέων μηχανισμών επιβολής ημι-αυτόματων κυρώσεων για τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που παραβιάζουν τις δεσμεύσεις τους.

 

Απόρροια αυτής της κρίσης, ήταν οι Ευρωπαϊκές Οικονομίες να οδηγηθούν σε διόγκωση χρεών και ελλειμμάτων, προσπαθώντας είτε να διασώσουν τα ευάλωτα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα είτε να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις της χρηματοπιστωτικής κρίσης στην πραγματική Οικονομία.

Έτσι, το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά μέσο όρο και πριν την τελευταία αναθεώρηση, αυξήθηκε, κατά 6% του ΑΕΠ και κατά 15% του ΑΕΠ αντιστοίχως την περίοδο 2007 – 2009.

Ορισμένες Οικονομίες όμως, με χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα, όπως κυρίως αυτές του Νότου, επηρεάστηκαν και επηρεάζονται περισσότερο από τις άλλες.

Χώρες, όπως, η Ελλάδα στις οποίες, αν και το τραπεζικό τους σύστημα φάνηκε σχετικά ανθεκτικό στην κρίση, η πραγματική τους Οικονομία δεν μπόρεσε να αντέξει στις πιέσεις.

Και έτσι διογκώθηκαν τα προβλήματα ελλείμματος και χρέους σε αυτές τις οικονομίες.

Μόνο όμως στην Ελλάδα, αυτό το πρόβλημα μετατράπηκε σε κρίση δανεισμού.

Κρίση δανεισμού που οδήγησε στην προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης και σε δημοσιονομικές επιλογές δυσμενείς για κλάδους με καθοριστική σημασία για την εγχώρια οικονομική δραστηριότητα, όπως είναι αυτός των ακινήτων.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Η αγορά ακινήτων αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κλάδους της οικονομίας στην Ελλάδα, καθώς τα ακίνητα αποτελούν το βασικότερο περιουσιακό στοιχείο των Ελληνικών νοικοκυριών.

Σύμφωνα με σχετικά πρόσφατα στοιχεία, στη χώρα μας παρατηρείται το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση (80%) που μετατρέπεται σε 97% στις αγροτικές περιοχές.

Το ακίνητο αποτελούσε, για πολλές δεκαετίες, τη μόνη σταθερή και αποδοτική επένδυση, αλλά και τη μόνη επιλογή που παρείχε μακροπρόθεσμη προστασία στους πολίτες έναντι του πληθωρισμού.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι «[…] μία επένδυση 100 ευρώ σε ακίνητα στις 31/12/1995 μετατρέπεται στις 31/12/2008 σε 304 ευρώ […]» (Καθηγητής κ. Χαρδούβελης).

Βέβαια, οι επενδύσεις σε ακίνητα χαρακτηρίζονται:

α) από πολύ μικρότερο βαθμό ρευστότητας (που σημαίνει ότι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο έλλειψης ρευστότητας),

β) από υψηλό βαθμό μόχλευσης (που σημαίνει υψηλό ποσοστό δανειακών κεφαλαίων σε σχέση με τα ίδια κεφάλαια), ενώ

γ) από μικρότερη διακύμανση (μεταβολή) των τιμών και των αποδόσεων.

Έτσι, στα τέλη του 2008, σύμφωνα με στοιχεία της EFG Eurobank Research, το 81,8% των περιουσιακών στοιχείων των Ελλήνων ήταν τοποθετημένα σε ακίνητα, το 17% σε καταθέσεις και το 1,2% σε μετοχές.

Η προτίμηση αυτή μεταφράζεται, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σε επενδύσεις σε κατοικίες στο 5,4% του ΑΕΠ και σε κατασκευές στο 10,7% το 2008.

Οι επιλογές αυτές συνδυάστηκαν και με την είσοδο της Ελληνικής Οικονομίας στη ζώνη του ευρώ και με την απότομη πτώση των επιτοκίων.

Αυτή η περίοδος μπορεί να χαρακτηριστεί, σύμφωνα και με μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδος, ως περίοδος των «παχέων αγελάδων», καθώς κατά την δεκαετία 1998 – 2007 οι τιμές των ακινήτων αυξήθηκαν κατά 100%.

Έτσι, «ενώ το 1994 χρειαζόταν 2,6 βασικοί μισθοί για να αγοράσει κάποιος ένα τετραγωνικό μέτρο κατοικίας σε μία μεσαία αστική περιοχή, το 2006 χρειάζονταν 4,8 μισθούς. Το 2008, παρά την πτώση των τιμών των ακινήτων κατά 10%, ο δείκτης παρέμεινε πάνω από το 4» (Καθηγητής κ. Μουρμούρας).

Αυτή η ζήτηση για ακίνητα αποτέλεσε την κινητήριο δύναμη για την άνοδο του κλάδου των κατασκευών και την άνθηση της οικοδομικής δραστηριότητας.

Δραστηριότητα που παράγει θέσεις απασχόλησης (17% της συνολικής απασχόλησης), εισοδήματα (15% του ΑΕΠ), τζίρους, φορολογικά έσοδα, και με την οποία σχετίζονται και 150 επαγγέλματα.

Ωστόσο, μετά την εκδήλωση της κρίσης, αλλά και εξαιτίας συγκεκριμένων, άστοχων, Κυβερνητικών επιλογών, η αγορά αυτή παρουσιάζει απότομη καθίζηση.

Η ζήτηση είναι περιορισμένη, ο δανεισμός ακριβός και με αυστηρότατα κριτήρια, η δε έλλειψη ρευστότητας στην αγορά πλέον είναι εμφανέστατη.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Οι βασικοί λόγοι που οδήγησαν σε αυτή την καθίζηση είναι τέσσερις.

 

Ο πρώτος έχει να κάνει με τη χρηματοπιστωτική κρίση.

Λόγω της μείωσης της διαθέσιμης ρευστότητας και της αύξησης των κεφαλαιακών απαιτήσεων παρατηρήθηκε έντονη απο-μόχλευση, δηλαδή μείωση της «εύκολης» παροχής δανείων και συρρίκνωση της οικοδομικής δραστηριότητας.

 

Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με την ύφεση.

Λόγω της μείωσης του ΑΕΠ και του διαθέσιμου εισοδήματος παρατηρείται πτώση της ζήτησης για ακίνητα και σταδιακή μείωση των τιμών. Η σχέση της αγοράς ακινήτων με τον οικονομικό κύκλο είναι αμφίδρομη, αφού η πτώση των τιμών συνεπάγεται μείωση των επενδύσεων και της απασχόλησης και ούτω καθεξής…

 

Ο τρίτος λόγος έχει να κάνει με τον πληθωρισμό.

Λόγω αυτού επέρχεται μείωση της ζήτησης για στεγαστικά δάνεια και αυξημένο κόστος παραγωγής νέων κατοικιών.

 

Και ο τέταρτος λόγος έχει να κάνει με συγκεκριμένες Κυβερνητικές επιλογές.

Επιλογές που ωθούν την Οικονομία σε έναν ανατροφοδοτούμενο φαύλο κύκλο ύφεσης.

Πολιτικές που οδηγούν σε μείωση των συναλλαγών, αποθάρρυνση της επένδυσης στα ακίνητα, μείωση της κατασκευαστικής δραστηριότητας.

Μέτρα φοροεπιδρομής στη μεσαία και τη μικρομεσαία ιδιοκτησία.

Μέτρα, όπως είναι:

  • Η επαναφορά καταργημένων φόρων, όπως των δωρεών, γονικών παροχών και κληρονομιών.
  • Η επιβολή τεκμαρτού φόρου ιδιοκατοίκησης,
  • Η κατάργηση της απαλλαγής από το «πόθεν έσχες» για την πρώτη κατοικία (πλέον η Κυβέρνηση σκέφτεται να επαναφέρει την απαλλαγή…[Βήμα της Κυριακής, 24.10.2010]).
  • Η επικείμενη αύξηση των αντικειμενικών αξιών (πλέον η Κυβέρνηση σκέφτεται να παρατείνει την αύξηση για το 2ο εξάμηνο του 2011…[Βήμα της Κυριακής. 24.10.2010]).

Διαπιστώσεις που επισημαίνει και η ΠΟΜΙΔΑ, σύμφωνα με την οποία:

«[…] Η κτηματαγορά, η οικοδομή και η ιδιαίτερα η αγορά των μισθώσεων ακινήτων βρίσκονται σε κατάσταση πραγματικής κατάρρευσης, εξ αιτίας όχι τόσο της σοβούσας οικονομικής κρίσης, όσο κυρίως:

α) των πρόσφατων φορολογικών μέτρων,

β) της μειώσεως του αριθμού των εκμισθωμένων ακινήτων λόγω της διακοπής λειτουργίας πολλών επιχειρήσεων,

γ) της μειώσεως των ενοικίων, και

δ) της φημολογίας για μεγάλες αυξήσεις των αντικειμενικών αξιών από το 2011[…]» [9 Σεπτεμβρίου].

 

Έτσι σήμερα η αγορά ακινήτων έχει παγώσει.

Η οικοδομική δραστηριότητα έχει καθηλωθεί.

Σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, στο οκτάμηνο Ιανουαρίου – Αυγούστου έχουν καταγραφεί μόλις 12.000 συναλλαγές μέσω των τραπεζών, όταν προ κρίσης μέσα σε έναν χρόνο καταγράφονταν πάνω από 70.000.

Τον Ιούλιο του 2010 οι εκδοθείσες οικοδομικές άδειες περιορίστηκαν στις 5.156, από 6.519 τον ίδιο μήνα του 2009, από 7.846 τον ίδιο μήνα του 2008, από 8.652 τον ίδιο μήνα του 2007.

Δηλαδή, η μείωση είναι 40% από το 2007.

Αντίστοιχη είναι και η συρρίκνωση του όγκου της οικοδομικής δραστηριότητας.

Έτσι, περίπου 800 επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον κλάδο της οικοδομής έχουν κλείσει από τις αρχές του χρόνου.

Αυτή η συρρίκνωση μεταφράζεται, σύμφωνα με το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος, σε απώλεια τουλάχιστον 40.000 θέσεων εργασίας στον ευρύτερο κατασκευαστικό και οικοδομικό κλάδο.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Η ελληνική αγορά ακινήτων, έχει ανάγκη, πιο έντονα από ποτέ, για βαθιές τομές, σχεδιασμό με στόχους, σταθερούς κανόνες και φορολογικό καθεστώς, προσέλκυση (με χαρακτήρα επείγοντος…) ξένων επενδύσεων και βέβαια επιτάχυνση των δεκάδων μεγάλων ιδιωτικών επενδύσεων (χωρίς τη συμμετοχή του Δημοσίου) που είναι κολλημένες στη γραφειοκρατία.  

Σ’ αυτή την κατάσταση επιβάλλεται η παρέμβαση της Πολιτείας.

Με πολιτικές στήριξης του κλάδου των ακινήτων, με επιλογές τόνωσης της κατασκευαστικής και οικοδομικής δραστηριότητας.

Με πρωτοβουλίες, όπως είναι:

  • Η ενίσχυση της οικιστικής δραστηριότητας.

Για παράδειγμα, σημαντική επιχορήγηση του επιτοκίου στεγαστικών δανείων για μια 10ετία (εφόσον οι σχετικές συμβάσεις υπογραφούν μέχρι 31/12/2011 και επέκταση των φορολογικών κινήτρων που έληξαν την 31/12/2009 μέχρι 31/12/2011).

  • Η εξόφληση κατασκευαστικών οφειλών.

Με την εξέταση νέων τρόπων εξόφλησης των υποχρεώσεων του κράτους προς τον ιδιωτικό τομέα, όπως είναι η δυνατότητα νέου διακανονισμού, η μερική εξόφληση και ο διακανονισμός και η μερική ή ολική εξόφληση με ομόλογα.

  • Η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου μέσα από συγκεκριμένες πρωτοβουλίες αξιοποίησης – και όχι εκποίησης – αυτής.

Με πολιτικές που θα μετατρέψουν ένα μέρος του δυνητικού, ανενεργού, πλούτου σε «ενεργητικό».

Με πολιτικές που θα κινητοποιήσουν την περιουσία που παραμένει κατακερματισμένη σε διάφορους φορείς, η αξία της οποίας μόνο στην ΚΕΔ – η οποία μετά από 3 μήνες είναι πάλι χωρίς Πρόεδρο – εκτιμάται στα 272 δισ. ευρώ!

Με σύγχρονες μεθόδους του real estate development που διασφαλίζουν τον έλεγχο και την τήρηση των κανόνων, ώστε να αποφύγουμε στρεβλές μορφές οικιστικής ανάπτυξης – όπως συνέβη σε άλλες χώρες (Ισπανία).

Με μακροχρόνιες μισθώσεις, leasing ή ΣΔΙΤ, ενός μέρους των ακινήτων, που αποτελούν μορφές επικερδούς αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας χωρίς να χάνεται η κυριότητα.

Με την εμπορική αξιοποίηση ενός άλλου μέρους της ακίνητης περιουσίας που μπορεί να αποφέρει άμεσα τη ρευστότητα που χρειαζόμαστε για να μειώσουμε το χρέος.

Με ανάπτυξη τουριστικής κατοικίας για αγοραστές υψηλής εισοδηματικής στάθμης, εστιάζοντας σε κατασκευές με υψηλές προδιαγραφές που έχουν μεγάλη ζήτηση και που δεν αποτελούν ανταγωνιστική δραστηριότητα για τις ξενοδοχειακές μονάδες (ΙΟΒΕ).

Με αξιοποίηση λιμανιών, αεροδρομίων, μαρίνων κλπ., συντελώντας πέρα από τη συγκέντρωση δημοσίων εσόδων και στην τόνωση της περιφερειακής ανάπτυξης.

Συμπερασματικά, με πολιτικές που επιτυγχάνουν το συγκερασμό της δημοσιονομικής προσαρμογής και της ανάταξης, αρχικά, και της ανάπτυξης, μεταγενέστερα, της οικονομίας.

Πολιτικές βιώσιμης δημοσιονομικής προσαρμογής και θαρραλέων διαρθρωτικών αλλαγών.

Πολιτικές ελπίδας και προοπτικής που συστηματικά, αναλυτικά, και ποσοτικοποιημένα προτείνουμε, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, στην Ελληνική Κυβέρνηση.

 

Σας ευχαριστώ.

Ομιλία στην Ημερίδα της ΝΟΔΕ Αιτωλοακαρνανίας

Φίλες και Φίλοι,

Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες,

Ευχαριστώ πολύ για τη σημερινή σας παρουσία.

Είναι τιμή και χαρά μου να βρίσκομαι μαζί σας.

Κοντά σε συμπατριώτες.

Τόσο λόγω της καταγωγής μου, από τη Στερεά Ελλάδα, από τη Φθιώτιδα, με ρίζες από την Ευρυτανία, όσο και λόγω της καταγωγής της συζύγου μου, με ρίζες από την ορεινή Ναυπακτία και το Πετροχώρι.

Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω θερμά τη Νομαρχιακή Οργάνωση του Κόμματος για την ιδιαίτερα τιμητική πρόσκληση που μου απεύθυνε να παραστώ στη σημερινή εκδήλωση και να καταθέσω κάποιες σκέψεις για την πορεία της Οικονομίας.

Σκέψεις που θα απαντούν στα βασικά ερωτήματα που δημιουργούνται σε κάθε πολίτη, σε κάθε ψηφοφόρο της Παράταξης, σε κάθε μέλος του Κόμματος.

 

1ο Ερώτημα: Ποιά είναι η ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας για την τρέχουσα κατάσταση της Οικονομίας;

Είναι σε όλους μας γνωστό, πως οι αλόγιστες επεκτατικές δημοσιονομικές πολιτικές και άλλες οικονομικές επιλογές κατά τη δεκαετία του ’80 αποτελούν, εν πολλοίς, τη ρίζα των προβλημάτων που μέχρι σήμερα, και για χρόνια ακόμη, θα μας βαρύνουν.

Κατά την περίοδο αυτή τα πρωτογενή ελλείμματα και το δημόσιο χρέος διογκώθηκαν εκρηκτικά.

Το έλλειμμα ήταν κατά μέσο όρο 13% του ΑΕΠ, κάτι που ποτέ προηγουμένως δεν είχε συμβεί για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και που, έκτοτε, δεν έχει επαναληφθεί.

Το δημόσιο χρέος από το 22% το 1980 εκτινάχθηκε στο 100% το 1990.

Οι επόμενες Κυβερνήσεις δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν αυτή την περίοδο.

Η αλήθεια είναι ότι οι Κυβερνήσεις της ΝΔ του κ. Καραμανλή, μέχρι το ξέσπασμα της κρίσης, περιόρισαν το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος ως ποσοστά του ΑΕΠ.

Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι το 2007 το έλλειμμα διαμορφώθηκε, σύμφωνα και με τις τελευταίες αναθεωρήσεις της Κυβέρνησης, στο 5,1% από 7,5% το 2004 και το χρέος στο 95,7% από το 99% του 2004.

Από τότε όμως, και μέχρι το 2009, λόγω της οικονομικής κρίσης, υπήρξε διόγκωση ελλείμματος και χρέους.

Όπως συνέβη σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες.

Το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά μέσο όρο, αυξήθηκε αντιστοίχως, κατά 6% του ΑΕΠ και κατά 14,8% του ΑΕΠ την περίοδο 2007 – 2009.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι αυτά τα χρόνια δεν υπήρξαν παραλείψεις, καθυστερήσεις και αβελτηρίες.

Τις αναγνωρίζουμε. Δεν τις αποσιωπούμε, ούτε όμως τις διογκώνουμε.

Η αλήθεια είναι ότι δεν εφαρμόσαμε μέτρα «δραστικότερης θεραπείας» των μακροχρόνιων «νοσημάτων» της Οικονομίας.

Και αναλαμβάνουμε το μερίδιο της ευθύνης που αντικειμενικά μας αναλογεί.

Φυσικά όχι αυτό που η ηγεσία, και ευρύτερα το σύστημα, του ΠΑΣΟΚ θέλει να μας επιρρίψει.

Διότι το πρόσημο των πολιτικών δράσεων μας στην Οικονομία υπήρξε, αντικειμενικά, θετικό.

 

2ο Ερώτημα: Γιατί το δημόσιο χρέος, ως απόλυτο νούμερο, διογκώθηκε επί Νέας Δημοκρατίας;

Η πραγματικότητα είναι ότι την περίοδο 2004-2008 το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 80 δισ. ευρώ.

Όμως, αν δείτε πού πήγαν αυτά τα χρήματα θα διαπιστώσετε τα εξής:

  • 50 δισ. ευρώ πήγαν για την πληρωμή ετήσιων τόκων, στο δημόσιο χρέος που βρήκε η Νέα Δημοκρατία από τις προηγούμενες Κυβερνήσεις.
  • 10 δισ. ευρώ πήγαν για την πληρωμή αμυντικών εξοπλισμών που είχαν παραγγελθεί από τις προηγούμενες Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και πληρώθηκαν επί Νέας Δημοκρατίας.
  • 2,5 δισ. ευρώ πήγαν για χρέη Νοσοκομείων που βρήκε η Νέα Δημοκρατία από τα προηγούμενα χρόνια και τα πλήρωσε.
  • 7 δισ. ευρώ πήγαν για υποχρεώσεις προς τα ασφαλιστικά ταμεία που είχαν αναλάβει οι προηγούμενες Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και τις πλήρωσε η Νέα Δημοκρατία.

Συνεπώς, τα 70 δισ. ευρώ από τα 80 δισ. ευρώ πήγαν για την κάλυψη υποχρεώσεων που είχαν αναλάβει οι προηγούμενες Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.

 

3ο Ερώτημα: Πόσο ήταν τελικά το έλλειμμα του 2009;

Το έλλειμμα του 2009 θα μπορούσε, με κατάλληλες δράσεις, που είχαν ήδη αναληφθεί από την προηγούμενη Κυβέρνηση και θα υλοποιούνταν το τελευταίο τρίμηνο του έτους, να κλείσει κοντά στο 10% του ΑΕΠ.

Σαφώς πολύ υψηλότερο απ’ ότι είχε προϋπολογίσει η προηγούμενη Κυβέρνηση.

Αλλά ούτε και 13,6% του ΑΕΠ που εμφάνισε η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Κυβέρνηση η οποία «φούσκωσε» με λογιστικές ακροβασίες το έλλειμμα του 2009 κατά 3,7 ποσοστιαίες μονάδες ή 8,8 δισ. ευρώ.

Ματαιώνοντας «ώριμες» δημόσιες εισπράξεις του 2009, μεταφέροντας εισπράξεις του 2009 στο 2010 και μεταθέτοντας πληρωμές του 2010 στο 2009.

Συγκεκριμένα:

  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 προχώρησε σε επιπλέον επιστροφές φόρων 1,3 δισ. ευρώ (ενώ τις πάγωσε από τον Ιανουάριο του 2010).
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009, και μάλιστα τις τελευταίες ημέρες του έτους, πλήρωσε 1,5 δισ. ευρώ για χρέη νοσοκομείων, χωρίς μάλιστα να κάνει την αναγκαία διαπραγμάτευση με τους προμηθευτές για να περιορίσει την οφειλή, ενώ θα μπορούσε να μεταφέρει την πληρωμή για την επόμενη χρονιά αν ήθελε πράγματι να μειώσει το έλλειμμα του 2009.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 αύξησε τις δαπάνες για εξοπλιστικά προγράμματα κατά 500 εκατ. ευρώ.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 δαπάνησε 500 εκατ. ευρώ για την πρώτη δόση του επιδόματος αλληλεγγύης. Θυμίζω ότι η δαπάνη για την πρώτη δόση του επιδόματος επιβάρυνε τον προϋπολογισμό του 2009, αλλά όλα τα έσοδα από την έκτακτη εισφορά που το χρηματοδότησε πέρασαν στο φετινό προϋπολογισμό. Και βέβαια, μετά το ΔΝΤ, η δεύτερη δόση του επιδόματος κόπηκε.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 μετέθεσε για το 2010 την είσπραξη του ΕΤΑΚ που αναλογούσε στην περυσινή χρονιά, ύψους 300 εκατ. ευρώ.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 αύξησε κατά 200 εκατ. ευρώ τις δαπάνες για το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, σε σχέση με τις ήδη αυξημένες προβλέψεις του Προγράμματος Σταθερότητας.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 κατήργησε τις ρυθμίσεις για τους ημιυπαίθριους (που επανέφερε μεταγενέστερα), χάνοντας 1 δισ. ευρώ.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 κατήργησε τις ρυθμίσεις για την επιβολή φόρου στα λαχεία και το ξυστό, χάνοντας έσοδα 700 εκατ. ευρώ.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 κατήργησε τις ρυθμίσεις για τα σκάφη αναψυχής, χάνοντας έσοδα 80 εκατ. ευρώ.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 αύξησε τις μη-επαναλαμβανόμενες δαπάνες κατά 1,7 δισ. ευρώ.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 έχασε κυριολεκτικά κάθε έλεγχο στα έσοδα. Η υστέρηση εσόδων στο 9μηνο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου 2009 σε σχέση με το 2008 ήταν 1,1 δισ. ευρώ και μόνο στο τελευταίο τρίμηνο του έτους ξεπέρασε τα επιπλέον 2 δισ. ευρώ, για να φθάσει στο σύνολο του έτους περίπου στα 3 δισ. ευρώ! Αν η Κυβέρνηση κατάφερνε να διατηρήσει, τις έστω και μη ικανοποιητικές κατά το ΠΑΣΟΚ, επιδόσεις της ΝΔ στο διάστημα που είχε την ευθύνη, τότε ο προϋπολογισμός θα είχε επιπλέον έσοδα τουλάχιστον 1 δισ. ευρώ.

 

 

 

4ο Ερώτημα: Ποιες είναι οι ευθύνες της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ από τον Οκτώβριο του 2009;

Η Κυβέρνηση, σήμερα, ένα χρόνο μετά την ανάληψη της εξουσίας, είναι αντιμέτωπη με τα πεπραγμένα της:

1ον. «Φούσκωσε», με χρήση «δημιουργικής λογιστικής», το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας για το 2009.

2ον. Προχώρησε στην υποβολή και ψήφιση Προϋπολογισμού που ήταν κατώτερος των περιστάσεων.

3ον. Κατέθεσε Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο ενσωμάτωνε, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων με τα «πακέτα» μέτρων, μη υλοποιήσιμους στόχους.

4ον. Έστελνε λανθασμένα και αντιφατικά μηνύματα στις αγορές. Αυτές άρχισαν να μας «τιμωρούν» όταν διαπίστωσαν ότι η Κυβέρνηση αναλώνεται σε διακηρύξεις και επιδίδεται σε φλυαρία χωρίς να προωθεί μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης.

5ον. Αναφέρονταν απαξιωτικά για τη χώρα, το κύρος και την αξιοπιστία της, με δυσμενείς επιπτώσεις για την δανειοληπτική της ικανότητα.

6ον. Υπέπεσε σε σωρεία παλινωδιών, δείγμα ελλείμματος πολιτικής αξιοπιστίας.

7ον. Άργησε να πάρει μέτρα. Αν τα μέτρα είχαν ληφθεί νωρίτερα, θα ήταν πολύ ηπιότερα και ισοδυνάμου οικονομικού αποτελέσματος.

8ον. Καθυστέρησε, και κατέθεσε χωρίς ουσιαστική διαβούλευση, κρίσιμα νομοσχέδια, όπως είναι το φορολογικό.

9ον. Τα μέτρα που έλαβε είναι σκληρά και άδικα. Ενδεικτικά, με τις διαδοχικές αυξήσεις του Ε.Φ.Κ. στην αμόλυβδη βενζίνη η Ελλάδα κατέστη η ακριβότερη χώρα στην Ευρώπη από 20η τον προηγούμενο Οκτώβριο.

10ον. Το μίγμα των μέτρων είναι οικονομικά αναποτελεσματικό. Ο συνδυασμός της αύξησης της φορολογίας με την περιοριστική εισοδηματική πολιτική «ροκανίζει» τα εισοδήματα, οδηγεί σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, «στεγνώνει» την αγορά, παραλύει την ψυχολογία της κοινωνίας και ενισχύει τις πληθωριστικές πιέσεις.

11ον. Το μίγμα των μέτρων ήταν και ελλιπές. Απουσίαζαν και απουσιάζουν οι «αναπτυξιακές ανάσες», τα μέτρα τόνωσης της αγοράς.

12ον. Θριαμβολογούσε, αδικαιολόγητα, όταν οι Ευρωπαϊκές αποφάσεις θα έπρεπε να αποτιμώνται με νηφαλιότητα, περισυλλογή και περίσκεψη.

 

Έτσι, λοιπόν, η αλήθεια είναι ότι η ηγεσία της Κυβέρνησης ή έχασε τον έλεγχο των εξελίξεων ή οδήγησε τη χώρα στο «Μηχανισμό Στήριξης».

 

5ο Ερώτημα: Η προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης ήταν μονόδρομος;

Η προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης δεν ήταν μονόδρομος.

Η Κυβέρνηση, αφού υπέπεσε σε όλα αυτά τα σφάλματα και έχασε τον έλεγχο της κατάστασης, είχε τη δυνατότητα να αποφύγει την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης, εάν απορροφούσε μεγάλο μέρος ή όλο τον όγκο των διαθέσιμων κεφαλαίων, που υπερκάλυπταν τις εκδόσεις χρέους μέχρι τα μέσα Απριλίου.

Συγκεκριμένα, το διάστημα Ιανουαρίου-Απριλίου απορρόφησε 20 δισ. ευρώ από τα 53,7 δισ. ευρώ που ήταν διαθέσιμα.

Επέλεξε, αντί να προσεγγίσει την κάλυψη των δανειακών αναγκών της χώρας με άλλο μίγμα λόγων και πολιτικών χειρισμών, να οδηγήσει τη χώρα στο «Μνημόνιο».

Συγκριτικά σας αναφέρω, ότι η Ιρλανδία ανακοίνωσε ότι το έλλειμμά της θα εκτιναχθεί στο 32% του ΑΕΠ το 2010.

Η Ιρλανδία, όμως, σε αντίθεση με ότι έκανε η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, επέτυχε να καλύψει εγκαίρως και με σχετικά χαμηλό κόστος τις δανειακές της ανάγκες μέχρι τα μέσα του 2011.

Η Ιρλανδία δίνει αγώνα για να μην προσφύγει στο Μηχανισμό Στήριξης.

Εμείς, με τις πράξεις και παραλείψεις της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, προκαλέσαμε την προσφυγή.

Προσφυγή αναπόφευκτη εκείνη τη χρονική στιγμή.

 

6ο Ερώτημα: Γιατί είπαμε «όχι» στο «Μνημόνιο»;

Είπαμε «όχι» στα μίγμα των μέτρων που περιλαμβάνει το «Μνημόνιο»:

 

1ον. Γιατί η Κυβέρνηση δεν διαπραγματεύτηκε, ως όφειλε, το περιεχόμενο του «Μνημονίου».

Η Κυβέρνηση θα έπρεπε να διαπραγματευτεί ρυθμίσεις λιγότερο οδυνηρές για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις και περισσότερο αποτελεσματικές και δίκαιες γνωρίζοντας τις ιδιαιτερότητες του «ασθενούς».

Άλλωστε η απειλή της ελληνικής «χρεοκοπίας» αφορούσε ολόκληρη την Ευρώπη.

 

2ον. Γιατί σύμφωνα με το «Μνημόνιο», το 2014, μετά από μία τετραετία ασφυκτικής δημοσιονομικής πειθαρχίας, το δημόσιο χρέος από 115% του ΑΕΠ που ήταν το 2009 θα εκτιναχθεί στο 145% το 2014. Δεν θα είναι τότε περισσότερο ανεδαφικός ο δανεισμός της χώρας από τις διεθνείς αγορές;

 

3ον. Γιατί το μέγεθος της δημοσιονομικής προσαρμογής είναι πρωτόγνωρο σε ένταση και έκταση, καθώς το σύνολο των μέτρων της προσαρμογής ανέρχεται στο 19,7% του ΑΕΠ για την περίοδο 2010-2014 προκειμένου να μειωθεί το έλλειμμα κατά 11% του ΑΕΠ.

Σύμφωνα, όμως, με μελέτη του ΔΝΤ, σε 31 επιτυχημένες περιπτώσεις δημοσιονομικής προσαρμογής τα τελευταία 40 χρόνια, ο μέσος όρος της μείωσης του ελλείμματος ήταν 8,3% του ΑΕΠ σε 7,2 χρόνια (μέση ετήσια προσαρμογή 1,15% του ΑΕΠ και όχι 2,2% του ΑΕΠ που επιβάλλεται στη χώρα μας).

 

4ον. Γιατί το «Μνημόνιο» περιλαμβάνει μη καθορισμένα μέτρα ύψους 11 δισ. ευρώ από τα συνολικά 30 δισ. ευρώ της δημοσιονομικής προσαρμογής.

 

5ον. Γιατί το μίγμα των μέτρων δεν ήταν το κατάλληλο και θα βύθιζε τη χώρα στο φαύλο κύκλο της ύφεσης.

Σήμερα επιβεβαιωνόμαστε από τις εξελίξεις και τη δυσμενή κατάσταση που βιώνουν καθημερινά τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις.

Επιβεβαιωνόμαστε και από τους παραγωγικούς φορείς της χώρας.

Ακόμη και ο Πρόεδρος του ΔΝΤ κ. Στρος-Καν, πρόσφατα, δήλωσε ότι «η λιτότητα α λα Ελληνικά είναι λάθος συνταγή για την Ευρώπη».

Λίγοι όμως τότε προέβλεψαν ότι η θεραπεία σοκ ήταν λάθος.

Λίγοι είχαν το θάρρος να σταθούν με υπευθυνότητα απέναντι στον ελληνικό λαό και να του πουν την αλήθεια.

7ο Ερώτημα: Ποιά είναι η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας;

Η Νέα Δημοκρατία, σε αντίθεση με την αντιπολιτευτική πρακτική του ΠΑΣΟΚ, πρακτική της «δομικής αντιπολίτευσης» και του «όχι σε όλα», έγκαιρα πρότεινε άλλη πρόταση.

Άλλη πρόταση που οδηγεί ταχύτερα και με λογικούς όρους στην έξοδο στις αγορές.

Πρόταση που είναι ρεαλιστική και κοστολογημένη.

Πρόταση συμβατή με την πραγματικότητα.

 

Κάποιοι φαίνεται δεν μπορούν να κατανοήσουν το διαχωρισμό του ελλείμματος σε «διαρθρωτικό» και «κυκλικό».

Παρά το γεγονός ότι αυτός εδράζεται στην οικονομική επιστήμη και την ιστορική εμπειρία (βλέπετε μελέτες ΚΕΠΕ και Ευρωπαϊκής Επιτροπής).

Δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι ο μηχανισμός αυτών των δύο μορφών ελλείμματος είναι εντελώς διαφορετικός.

Δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι το αποτέλεσμα της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής είναι να μετατρέπουμε, λόγω «ανατροφοδότησης», μέρος του «διαρθρωτικού» ελλείμματος (που μειώνεται) σε «κυκλικό» έλλειμμα (που αυξάνεται).

Δεν μπορούν να αποδεχτούν την ανάγκη αλλαγή του ακολουθούμενου μίγματος οικονομικής πολιτικής με την προώθηση πολιτικών που επιτυγχάνουν το συγκερασμό της δημοσιονομικής προσαρμογής και της ανάταξης, αρχικά, και της ανάπτυξης, μεταγενέστερα, της Οικονομίας.

 

Σύμφωνα με την πρόταση της ΝΔ, το 6,7% του ΑΕΠ του ελλείμματος είναι διαρθρωτικό, ενώ το 3,2% του ΑΕΠ είναι κυκλικό, δηλαδή οφείλεται στην ύφεση. Το υπόλοιπο (3,7% του ΑΕΠ) είναι προϊόν της δημιουργικής λογιστικής του ΠΑΣΟΚ τους τελευταίους μήνες του 2009.

Για την εξουδετέρωση του διαρθρωτικού ελλείμματος είναι αρκετά τα μέτρα που έχουν ληφθεί ως τώρα και δεν χρειάζονταν άλλα.

Πράγματι, η δημοσιονομική προσαρμογή για το 2010, φτάνει το 9,3% του ΑΕΠ και είναι υπεραρκετή για να μηδενιστεί το διαρθρωτικό έλλειμμα που φτάνει το 6,7% του ΑΕΠ.

Το επόμενο που προτείναμε στην Κυβέρνηση ήταν πως για να μειωθεί και το υπόλοιπο έλλειμμα, δηλαδή το κυκλικό που προκαλεί η ύφεση, πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα τόνωσης της αγοράς.

Καταθέσαμε συγκεκριμένες προτάσεις αντισταθμιστικών μέτρων τόνωσης της αγοράς, τα οποία αρκούν για να εξουδετερώσουν το κυκλικό έλλειμμα ύψους 3,2%.

Αντισταθμιστικά μέτρα που έχουν μηδενικό ή ελάχιστο δημοσιονομικό κόστος αλλά δημιουργούν ανάκαμψη της οικονομίας, δίνουν ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα και επιτρέπουν να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους.

Αντισταθμιστικά μέτρα, όπως, η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων, η επιτάχυνση έργων παραχώρησης και ΣΔΙΤ, η αναβάθμιση του θερμοδυναμικού αποθέματος κατοικιών, η ενοποίησης των εισπρακτικών μηχανισμών του Κράτους, ο συμψηφισμός οφειλών κ.α.

τις αγορές.

Έτσι θα μπορούσε να εξουδετερώσουμε το έλλειμμα μετά από 1,5 χρόνο.

Αρκεί να εφαρμόζονταν εγκαίρως. Από τότε. Από τον Ιούλιο.

Όσο όμως περνά ο χρόνος και βαθαίνει η ύφεση τα πράγματα δυσκολεύουν.

 

Δυσκολεύουν όσο δεν αντιμετωπίζουμε, παράλληλα, και το πρόβλημα του δημοσίου χρέους.

Εμείς επιμένουμε στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας ώστε να μειωθεί το δημόσιο χρέος, για το οποίο δεν γίνεται κανένας λόγος.

Έχουμε, από την πρώτη στιγμή, προτείνει συγκεκριμένους τρόπους και πρωτοβουλίες αξιοποίησης – και όχι εκποίησης – της ανενεργής ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, ώστε να μειωθεί απευθείας, το χρέος.

Με μακροχρόνιες μισθώσεις, leasing ή ΣΔΙΤ, ενός μέρους των ακινήτων και με την εμπορική αξιοποίηση ενός άλλου μέρους, με ανάπτυξη τουριστικής κατοικίας για αγοραστές υψηλής εισοδηματικής στάθμης, με αξιοποίηση λιμανιών, αεροδρομίων, μαρίνων κλπ.

Ωστόσο, ο κ. Πρωθυπουργός, ανακάλυψε μόλις πριν από λίγες ημέρες, στην Αμερική, την αξίας αυτής της περιουσίας.

 

Τέλος, προτείνουμε και συγκεκριμένα επανορθωτικά μέτρα για τη διόρθωση των αδικιών και των αστοχιών από τις περικοπές της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ.

Προτείνουμε την αποκατάσταση των συντάξεων στους χαμηλοσυνταξιούχους με δημόσιους πόρους που θα εξοικονομηθούν από την περιστολή των δαπανών από συγκεκριμένους κωδικούς του προϋπολογισμού που αποτελούν σπατάλη.

 

8ο Ερώτημα: Γιατί λέτε ότι αυτή η πρόταση της ΝΔ αγνοήθηκε και διαστρεβλώθηκε;

Καταρχήν η πρότασή μας αγνοήθηκε.

Επί 3 μήνες υπήρξε αφύσικη σιωπή, και σήμερα, μετά την επιτυχημένη εμφάνιση του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Σαμαρά στη ΔΕΘ, όπου επανέλαβε την πρόταση για έξοδο από την επιτήρηση και κατέθεσε το μοντέλο ανάπτυξης για την έξοδο από την κρίση, κάποιοι προσπαθούν να ανακαλύψουν «αντιφάσεις» και «έλλειψη αξιοπιστίας εκτιμήσεων».

Σήμερα, και αφού πρώτα οι ίδιοι έχουν αποτύχει στις εκτιμήσεις τους:

  • για τον πληθωρισμό (το «Μνημόνιο» προέβλεπε 1,9% και σήμερα είναι στο 5,6%),
  • για τα έσοδα (το «Μνημόνιο» προέβλεπε αύξηση 13,7% και σήμερα είναι στο 3,4%),
  • για την ανεργία (το «Μνημόνιο» προέβλεπε 11,8% και σήμερα ήδη διαμορφώνεται σ’ αυτό το ύψος),
  • για το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (το «Μνημόνιο» προέβλεπε μείωση 4% και σήμερα είναι μειωμένο κατά 33%).

 

Και δεύτερον, διαστρεβλώθηκε.

Η ηγεσία της Κυβέρνησης αντελήφθη ότι οι πολίτες προσέχουν την πρόταση της ΝΔ και έβαλε μπροστά τη γνωστή «μηχανή» της παραποίησης.

Ενδεικτικά, ο Υπουργός Οικονομικών, μιλώντας στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, είπε ότι «…η πρόταση ξεκινάει από το απίθανο ότι με αύξηση των δαπανών και με μείωση των φόρων κατά ένα μαγικό τρόπο μέχρι το τέλος του 2011 το έλλειμμα θα είχε μηδενισθεί…».

Ωστόσο, ουδέποτε η Νέα Δημοκρατία μίλησε για αύξηση δαπανών ή για μείωση φόρων πριν την έξοδο από το «Μνημόνιο».

 

9ο Ερώτημα: Ποιοί είναι οι στρατηγικοί άξονες της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας για την ανάπτυξη;

Ο Πρόεδρος της ΝΔ, κ. Σαμαράς, παρουσίασε στη ΔΕΘ τους βασικούς άξονες της πρότασης του Κόμματος για την ώθηση της αναπτυξιακής διαδικασίας.

 

Άξονες, όπως είναι:

1. Η σταδιακή μείωση των φόρων, με προτεραιότητα στους έμμεσους φόρους, όπως ο ΦΠΑ και ο φόρος στα καύσιμα.

Αλλά και με μείωση των φόρων στο εισόδημα και στα κέρδη, αφού κανείς δεν επενδύει σε μια υπερφορολογημένη χώρα.

Πρέπει, συνεπώς, να βγούμε από το «Μνημόνιο» το ταχύτερο δυνατό, ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε μία μεγάλη φορολογική μεταρρύθμιση, που θα αποτελέσει τη βασική προϋπόθεση για την αναπτυξιακή ανασυγκρότηση της χώρας.

Μέχρι τότε δεν πρέπει να ανέβουν άλλο οι φόροι.

 

2. Η σταδιακή μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, αφού η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό μη μισθολογικού εργοδοτικού κόστους.

Και αυτό δεν επιβαρύνει μόνο οι εργοδότες, αλλά και τους εργαζόμενους αφού αποθαρρύνει τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και ενθαρρύνει τη «μαύρη» εργασία.

 

3. Η εξάλειψη της γραφειοκρατίας με συγκεκριμένες δομικές μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες όπως: α) η παροχή της δυνατότητας σε κάθε Έλληνα πολίτη να προμηθεύεται ό,τι δημόσιο έγγραφο τον αφορά, καταθέτοντας μόνο τον αριθμό της ταυτότητάς του, το ΑΦΜ του και το ΑΜΚΑ, β) η ενοποίηση των μηχανισμών χρέωσης του πολίτη από το Δημόσιο και ο έντιμος συμψηφισμός εξόφλησης των υπολοίπων από και προς το Δημόσιο, γ) το ξεμπλοκάρισμα των επενδύσεων, δ) η κατάργηση των συν-αρμοδιοτήτων, και ε) η ενοποίηση των κατακερματισμένων αρμοδιοτήτων.

 

4. Η προτεραιότητα στην ανταγωνιστικότητα, με στροφή στην ποιότητα, με ταχύτερη απονομή στη Δικαιοσύνη, και με την απλοποίηση της νομοθεσίας.

 

5. Η προτεραιότητα στην εξωστρέφεια, με την αξιοποίηση των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας και τη δημιουργία μίας νέας Γραμματείας Εξωστρέφειας.

 

6. Η απενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας, ώστε να μετατραπεί η νομοθεσία και η λειτουργία του κράτους σε φιλικότητα προς την επιχείρηση, κηρύσσοντας πόλεμο στο παραεμπόριο, διασφαλίζοντας την ανταγωνιστική λειτουργία της αγοράς προς όφελος των πολιτών, και απεγκλωβίζοντας την αγορά από το ενδεχόμενο μονιμοποίησης των «έκτακτων εισφορών».

 

7. Ο συντονισμός της παραγωγικής προσπάθειας στους τομείς που έχουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα, ώστε α) να αξιοποιήσουμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα με την ανάταξη της πρωτογενούς παραγωγής και τη μεταποίηση των προϊόντων της, β) να προωθήσουμε την καινοτομία, την ευρεσιτεχνία και την πατέντα, γ) να στηρίξουμε την έρευνα με έξυπνες πολιτικές στο ελληνικό πανεπιστήμιο, δ) να χαράξουμε ξεκάθαρη ενεργειακή στρατηγική, και ε) να αξιοποιήσουμε τους δύο πιο ανταγωνιστικούς μας τομείς, τη Ναυτιλία και τον Τουρισμό.

Είναι σχέδιο ελπίδας για τους πολίτες και προοπτικής για την οικονομία και τη χώρα.

 

10ο Ερώτημα: Τι θα γίνει με τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για την Οικονομία;

Η ΝΔ, σ’ αυτήν την εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία, τηρεί όπως πάντα, χωρίς παρεκκλίσεις, στάση εθνικής ευθύνης.

Δυστυχώς όμως, η Κυβέρνηση, ακολουθώντας τα γνώριμα κομματικά χνάρια της κινείται προς τη γνωστή κατεύθυνση, της εμπάθειας και της συκοφάντησης του αντιπάλου της. 

Κλασσικό δείγμα γραφής, η πρόταση για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για την οικονομία. Καθορίζει ως αποκλειστικά επίμαχο το χρονικό διάστημα Μάρτιος 2004 – Σεπτέμβριος 2009, όταν όλοι οι αντικειμενικοί μελετητές γνωρίζουν ότι επί ΠΑΣΟΚ άρχισαν και μεγεθύνθηκαν οι εκτροπές από την ισορροπία.
Η ΝΔ δεν έχει αντίρρηση για τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, παρ’ ότι επισημαίνει τη ζημιά για τη χώρα.

Το μόνο που δηλώνουμε είναι ότι σ’ αυτή την περίπτωση θα τα διερευνήσουμε όλα.

Το ΠΑΣΟΚ σίγουρα θα βγει διαχρονικά λαβωμένο. 

Για αυτό και δεν θέλει.

Ωστόσο δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά, αφού πλέον οι ευθύνες των περιόδων διακυβέρνησής του θεωρούνται δεδομένες από τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών.

Έτσι, ο κ. Παπανδρέου παραδέχθηκε προχτές πως τυχόν έρευνα από Εξεταστική επιτροπή για την Οικονομία δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στο διάστημα 2004-2009 και είναι διατεθειμένος να πάει και λίγο νωρίτερα.

Είναι το πρώτο βήμα.

Σε λίγο καιρό θα υποχρεωθεί και στα επόμενα βήματα.

Θα αναγκαστεί να ακούσει τον κ. Σημίτη που του υποδεικνύει να πάει ακόμα πιο πίσω χρονικά την έρευνα της εξεταστικής.

Όσον και εάν φοβάται θα αναγκαστεί και τότε θα επιβεβαιωθεί για ακόμα μία φορά η υπεύθυνη θέση της ΝΔ.

Και τότε η αλήθεια θα λάμψει και η τακτική επικοινωνιακής συγκάλυψης των ευθυνών του ΠΑΣΟΚ θα καταρρεύσει.

 

Φίλες και Φίλοι,

Προσπάθησα να αναδείξω και να απαντήσω σε 10 βασικά ερωτήματα που σχετίζονται με την πορεία της Οικονομίας και βασανίζουν τους πολίτες, οι οποίοι και ζητούν απαντήσεις.

Να παρουσιάσω την πρόταση της ΝΔ για την έξοδο από την κρίση.

Πρόταση ελπίδας και προοπτικής στην οποία μέρα με τη μέρα ανταποκρίνονται όλο και περισσότεροι πολίτες.

Πολίτες που έχουν τη δυνατότητα, στις 7η Νοεμβρίου, στην κάλπη, στηρίζοντας τους υποψηφίους της ΝΔ, να εκφράσουν αυτές τις ανησυχίες και να αναδείξουν τις ελπίδες της κοινωνίας για την πορεία της οικονομίας και της χώρας.

Να στείλουν ένα μεγάλο μήνυμα προς την Κυβέρνηση πως θέλουν μια Ελλάδα χωρίς ψέματα, χωρίς εξαρτήσεις, χωρίς φόβο, χωρίς κατάθλιψη.

Να φωνάξουν πως θέλουν μία Πατρίδα με αισιοδοξία, με δυναμισμό, με εξωστρέφεια, με κοινωνική συνοχή, με ευκαιρίες για όλους.

Να επιλέξουν την Παράταξης της Ευθύνης.

Την Παράταξη της Ανάπτυξης.

Την Παράταξη της Ελπίδας.

TwitterInstagramYoutube