Οικονομία

04Φεβ

Άρθρο στην εφημερίδα “Ημερησία” σχετικά με το Σ/Ν για τα “κλειστά επαγγέλματα”

Είναι γενικώς αποδεκτό ότι η χώρα μας διαθέτει μια κλειστή Οικονομία.

Μία Οικονομία, που σύμφωνα με τις Εκθέσεις για την «Οικονομική Απελευθέρωση» αλλά και τα διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία, παρουσιάζει σημαντικές ακαμψίες, στρεβλώσεις, εμπόδια και περιορισμούς στην εύρυθμη λειτουργία αγορών και στην ελεύθερη πρόσβαση και άσκηση επαγγελμάτων.

Στρεβλώσεις και περιορισμοί που «νοθεύουν» τον ανταγωνισμό, περιορίζουν τη δυναμική ανάπτυξης συγκεκριμένων κλάδων, συρρικνώνουν τις ευκαιρίες απασχόλησης, «δυναμιτίζουν» την κοινωνική συνοχή δημιουργώντας αίσθηση αδικίας και προνομιακής μεταχείρισης συγκεκριμένων ομάδων.

Καθίσταται συνεπώς αναγκαία, από οικονομικής και κοινωνικής πλευράς, η κατάργηση των αδικαιολόγητων περιορισμών στην πρόσβαση και στην άσκηση επαγγελμάτων. Έτσι ώστε οι αντίστοιχες δραστηριότητες των φυσικών και νομικών προσώπων να διέπονται από τις αρχές της ελεύθερης εγκατάστασης, της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και του ελεύθερου ανταγωνισμού.

Γιατί όλοι οι πολίτες θα πρέπει να έχουν ίσες ευκαιρίες στην «αφετηρία».

Με αυτή τη λογική, σε αυτό το ιδεολογικό περίγραμμα, η Νέα Δημοκρατία τάσσεται θετικά στην κατάργηση περιορισμών στην πρόσβαση και άσκηση επαγγελμάτων, αφού κάτι τέτοιο, δυνητικά, μπορεί να τονώσει την ανάπτυξη, να ενισχύσει την απασχόληση, να ενδυναμώσει την κοινωνική συνοχή.

Όμως, η Κυβέρνηση, υπό το βάρος των συμβατικών δεσμεύσεών της απέναντι στην «Τρόϊκα», προχωρά με συνοπτικές διαδικασίες, βεβιασμένα και αλόγιστα στην παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία.

Πρωτοβουλία η οποία:

1^ον. Περικλείει οριζόντιες και ισοπεδωτικές ρυθμίσεις για πλήθος «άγνωστων», αόριστων, επαγγελμάτων.

2^ον. Δεν περιλαμβάνει μελέτη επιπτώσεων που να τεκμηριώνει την επίτευξη δημοσίου συμφέροντος.

3^ον. Εδράζεται σε αυθαίρετες παραδοχές και άγνωστες μελέτες, όπως είναι αυτή του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (ΣΟΕ), προκειμένου να εκτιμήσει τα προσδοκώμενα οφέλη. Οφέλη που κινούνται μεταξύ προσδοκίας, ευχών και αναμονής του αγνώστου. Υπάρχουν μάλιστα και Εκθέσεις, όπως αυτή του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας, οι οποίες δεν επιβεβαιώνουν τις εκτιμήσεις του ΙΟΒΕ, θεωρώντας ότι οι ισχυρισμοί του Ιδρύματος είναι αβάσιμοι και δεν έχουν επιστημονική τεκμηρίωση.

4^ον. Παραπέμπει σε Προεδρικά Διατάγματα με τα οποία μπορούν να προστεθούν περιορισμοί ή να θεσπιστούν εξαιρέσεις από τις προτεινόμενες ρυθμίσεις. Ουσιαστικά, η Κυβέρνηση επιζητά «λευκή επιταγή» και γενικές, ευρύτερες, εξουσιοδοτήσεις.

5^ον. Έρχεται σε αντίθεση με πρότερες Κυβερνητικές επιλογές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι ενεργειακοί επιθεωρητές οι οποίοι, εδώ και λίγες ημέρες, είναι επιφορτισμένοι με τον έλεγχο ακινήτων για την έκδοση Πιστοποιητικού Ενεργειακής Απόδοσης.

6^ον. Στηρίζεται σε δημοσκοπήσεις. Αν όμως η Κυβέρνηση θεωρεί ότι το περιεχόμενο του Σχεδίου Νόμου εδράζεται στην πολιτική της φιλοσοφία, τότε προφανώς δεν υπάρχει ανάγκη να δαπανά δημόσιους πόρους για τη διεξαγωγή δημοσκοπήσεων. Εάν, όμως, έτσι αντιλαμβάνεται την άσκηση κυβερνητικής πολιτικής, τότε γιατί δεν έκανε ανάλογες δημοσκοπήσεις όταν αποφάσισε τις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων και την πρωτοφανή διόγκωση της άμεσης και έμμεσης φορολογικής επιβάρυνσης των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων;

Η υπό συζήτηση νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης, για να επιτύχει τους επιδιωκόμενους στόχους της, θα πρέπει:

1^ον. Να συνοδεύεται από συγκεκριμένες μελέτες σχετικά με τις επιπτώσεις των αλλαγών σε κάθε επάγγελμα.

2^ον. Να ενσωματώνει αναλυτικά τις κοινωνικές και οικονομικές ομάδες που επηρεάζονται άμεσα από τις αρχικές, γενικές ρυθμίσεις του Νομοσχεδίου.

3^ον. Να εξασφαλίζει την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και την ασφάλεια του πολίτη. Να διασφαλίζει ότι η κατάργηση των περιορισμών στην άσκηση επαγγελμάτων δεν θα οδηγήσει σε ασυδοσία, σε αθέμιτο ανταγωνισμό, στην επικράτηση μεγάλων εταιρειών, σε γεωγραφικό αφανισμό, σε κατάργηση κάθε ελέγχου, σε μείωση της ποιότητας των υπηρεσιών.

4ον. Να επιβάλλει μεταρρυθμιστικές παρεμβάσεις στο περιβάλλον άσκησης των επαγγελματικών δραστηριοτήτων. Αυτό σημαίνει, για παράδειγμα, στον χώρο των μηχανικών, ύπαρξη μηχανισμού ελέγχου και αποτροπής του αθέμιτου ανταγωνισμού, θεσμοθέτηση φορέα μητρώων, διαβάθμισης και πιστοποίησης τεχνικών επαγγελμάτων, θέσπιση μητρώου κατασκευαστών ιδιωτικών έργων, αναθεώρηση συστήματος έκδοσης οικοδομικών αδειών.

Τότε και μόνο τότε τα αποτελέσματα της νομοθετικής πρωτοβουλίας της Κυβέρνησης δεν θα είναι αντίθετα από τις επιδιώξεις της.

03Φεβ

Ερώτηση σχετικά με την απουσία Εσωτερικού Ελεγκτή στο Ταμείο Εγγυοδοσίας Μικρών & Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων (ΤΕΜΠΜΕ ΑΕ)

Κατά τους τελευταίους οκτώ μήνες, έχουν εφαρμοστεί από το ΤΕΜΠΜΕ δύο νέα προγράμματα (Τιμολογίων και Ασφαλιστικών Εισφορών), ολοκληρώθηκε το υφιστάμενο πρόγραμμα του Κεφαλαίου Κίνησης, προετοιμάζεται η μετατροπή του ΤΕΜΠΜΕ σε Ελληνικό Ταμείο Επιχειρηματικότητας & Ανάπτυξης (ΕΤΕΑΝ).

Παράλληλα, εξαγγέλλονται από το αρμόδιο Υπουργείο σχέδια νέων προγραμμάτων, μεθοδεύεται η πρόσληψη νέου προσωπικού (περίπου 40 ατόμων), σχεδιάζεται η νέα οργανωτική δομή του Ταμείου (με νέες ατομικές συμβάσεις εργασίας και οργανική κάλυψη των καίριων θέσεων του Ταμείου) και προγραμματίζεται η στέγαση του Ταμείου σε νέα κτίρια.

Το ΤΕΜΠΜΕ, κατά τα επόμενα δύο χρόνια, σύμφωνα με δηλώσεις του αρμόδιου Υπουργού, πρόκειται να διοχετεύσει στην αγορά ρευστότητα ύψους 2,5 δισ. ευρώ περίπου (1 δισ. ευρώ από δημόσιους πόρους και 1,5 δισ. ευρώ μέσω μόχλευσης τραπεζικών κεφαλαίων), για την ενίσχυση των μικρών επιχειρήσεων.

Ωστόσο, κατά το προαναφερθέν κρίσιμο χρονικό διάστημα των τελευταίων οκτώ μηνών και ενόψει της δραστηριοποίησής του με πόρους 2,5 δισ. ευρώ για τα επόμενα δύο χρόνια, το Ταμείο φέρεται σύμφωνα με πληροφορίες, να λειτουργεί ουσιαστικά χωρίς Εσωτερικό Ελεγκτή, καθώς ο μοναδικός υπάλληλος που εκτελούσε χρέη εσωτερικού ελεγκτή απουσιάζει με άδεια λόγω συνδικαλιστικών υποχρεώσεων.

Κατόπιν τούτων,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

1. Ποια η θέση του αρμόδιου Υπουργείου και της εποπτεύουσας Τράπεζας της Ελλάδος για τον τρόπο διαχείρισης του ΤΕΜΠΜΕ, το οποίο λειτουργεί χωρίς Εσωτερικό Ελεγκτή για πάνω από οκτώ μήνες;

2. Πως ελέγχονται οι διοικητικές αποφάσεις και η δραστηριότητα του ΤΕΜΠΜΕ όλο αυτό το διάστημα;

3. Ποιες ενέργειες έγιναν για την άμεση αντικατάστασή του; Τι απέδωσαν και γιατί μέχρι και σήμερα δεν πραγματοποιήθηκε η αντικατάστασή του, αφήνοντας στην πράξη τον φορέα χωρίς μηχανισμό ελέγχου;

03Φεβ

Ερώτηση σχετικά με δάνεια με εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου σε εξαγωγικές επιχειρήσεις για εξόφληση παραγωγών-προμηθευτών

Το τελευταίο χρονικό διάστημα πληθαίνουν οι πληροφορίες (κυρίως από δημοσιεύματα του Τύπου), σύμφωνα με τις οποίες έχει υπογραφεί απόφαση από το Υπουργείο Οικονομικών για την παροχή εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου για τη δανειοδότηση επιχειρήσεων με εξαγωγές άνω του 30% του τζίρου τους, προκειμένου να εξοφλήσουν τους παραγωγούς και τους προμηθευτές τους.

Με δεδομένο ότι ο κλάδος των οπωροκηπευτικών προιόντων, νωπών και μεταποιημένων, αποτελεί το 32% των ελληνικών εξαγωγών αγροτικών προιόντων συμβάλλοντας ουσιαστικά, με την αυξητική του τάση τα τελευταία δύο χρόνια, στη βελτίωση του αγροτικού ισοζυγίου της χώρας μας, η απόφαση αυτή του Υπουργείου Οικονομικών, ευρισκόμενη προς τη σωστή κατεύθυνση, παρέχει την αναγκαία και ουσιαστική ενίσχυση της ρευστότητας των συγκεκριμένων εξαγωγικών επιχειρήσεων.

Ωστόσο, ο περιορισμός ισχύος της απόφασης σε συγκεκριμένο προϊόν και για συγκεκριμένες επιχειρήσεις του κλάδου (μεταποίηση ροδακίνων), δημιουργεί προϋποθέσεις αθέμιτου ανταγωνισμού, ενώ η καθυστέρηση στην επιστροφή ΦΠΑ προς τις εξαγωγικές επιχειρήσεις επιτείνει τη έλλειψη ρευστότητας και την δυσχέρεια των επιχειρήσεων αυτών.

Στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, που η εξαγωγική δραστηριότητα αποτελεί βιώσιμη διέξοδο και προϋπόθεση οικονομικής ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας, η εξαίρεση ολόκληρων κλάδων από την εν λόγω απόφαση πέραν του ότι αποτελεί αδικία, δεν συμβάλλει στην κοινή προσπάθεια για την προώθηση της εξωστρέφειας των ελληνικών επιχειρήσεων και την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.

Κατόπιν τούτων,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κος Υπουργός:

1. Έχει υπογραφεί από το Υπουργείο Οικονομικών η σχετική απόφαση;

2. Εξετάζεται από το αρμόδιο Υπουργείο η δυνατότητα διεύρυνσης των κριτηρίων της εν λόγω απόφασης ούτως ώστε να συμπεριληφθούν και άλλες επιχειρήσεις του ιδίου ή/και άλλων κλάδων προκειμένου να ενισχυθεί η εξωστρέφειά τους και να μπορέσουν να συμβάλλουν στην ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας;

03Φεβ

Εισήγηση στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων σχετικά με το Σ/Ν για την κατάργηση περιορισμών στην άσκηση επαγγελμάτων

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι γενικώς αποδεκτό ότι η χώρα μας διαθέτει μια κλειστή Οικονομία.

Στρεβλώσεις και περιορισμοί που

§ «νοθεύουν» τον ανταγωνισμό,

§ περιορίζουν τη δυναμική ανάπτυξης συγκεκριμένων κλάδων,

§ συρρικνώνουν τις ευκαιρίες απασχόλησης,

§ «δυναμιτίζουν» την κοινωνική συνοχή δημιουργώντας αίσθηση αδικίας και προνομιακής μεταχείρισης συγκεκριμένων ομάδων.

Καθίσταται συνεπώς αναγκαία, από οικονομικής και κοινωνικής πλευράς, η κατάργηση των αδικαιολόγητων περιορισμών στην πρόσβαση και στην άσκηση επαγγελμάτων.

Έτσι ώστε οι αντίστοιχες δραστηριότητες των φυσικών και νομικών προσώπων να διέπονται από τις αρχές της ελεύθερης εγκατάστασης, της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και του ελεύθερου ανταγωνισμού.

Γιατί όλοι οι πολίτες θα πρέπει να έχουν ίσες ευκαιρίες στην «αφετηρία».

Όμως, Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση, υπό το βάρος των συμβατικών δεσμεύσεών της απέναντι στην «Τρόϊκα», προχωρά με συνοπτικές διαδικασίες, βεβιασμένα και αλόγιστα στην παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία.

Πρωτοβουλία η οποία:

1^ον. Περικλείει οριζόντιες και ισοπεδωτικές ρυθμίσεις για πλήθος «άγνωστων», αόριστων, επαγγελμάτων.

2^ον. Δεν περιλαμβάνει μελέτη επιπτώσεων που να τεκμηριώνει την επίτευξη δημοσίου συμφέροντος.

3^ον. Εδράζεται σε αυθαίρετες παραδοχές και άγνωστες μελέτες, όπως είναι αυτή του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων, για την οποία, μέσω της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, έχω ζητήσει να μας κατατεθεί, προκειμένου να εκτιμηθούν τα προσδοκώμενα οφέλη.

Οφέλη που κινούνται μεταξύ προσδοκίας, ευχών και αναμονής του αγνώστου.

Υπάρχουν μάλιστα και Εκθέσεις, όπως αυτή του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας, οι οποίες δεν επιβεβαιώνουν τις εκτιμήσεις του ΙΟΒΕ, θεωρώντας ότι οι ισχυρισμοί του Ιδρύματος είναι αβάσιμοι και δεν έχουν επιστημονική τεκμηρίωση.

4^ον. Παραπέμπει σε Προεδρικά Διατάγματα με τα οποία μπορούν να προστεθούν περιορισμοί ή να θεσπιστούν εξαιρέσεις από τις προτεινόμενες ρυθμίσεις.

Ουσιαστικά, η Κυβέρνηση επιζητά «λευκή επιταγή» και γενικές, ευρύτερες, εξουσιοδοτήσεις.

5^ον. Έρχεται σε αντίθεση με πρότερες Κυβερνητικές επιλογές.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι ενεργειακοί επιθεωρητές οι οποίοι, εδώ και λίγες ημέρες, είναι επιφορτισμένοι με τον έλεγχο ακινήτων για την έκδοση Πιστοποιητικού Ενεργειακής Απόδοσης.

Το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και η Κυβέρνηση μιλούν για «άρση των αδικαιολόγητων περιορισμών στην πρόσβαση και την άσκηση επαγγελμάτων» και, την ίδια στιγμή, τα περιχαρακώνουν, αποκλείοντας άλλα, συναφή με την ενεργειακή αποδοτικότητα επαγγέλματα, επιβάλλουν, χωρίς πειστική επιχειρηματολογία, ως προϋπόθεση την 10ετή εμπειρία αποκλείοντας νέους ανθρώπους από το να μπουν στο επάγγελμα του ενεργειακού επιθεωρητή και κατοχυρώνουν, για άλλη μία φορά, κατώτατες αμοιβές οι οποίες, παρά την οικονομική κρίση, είναι διπλάσιες από αυτές που προέβλεπε το σχέδιο της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.

Για άλλη μία φορά, η Κυβέρνηση παλινωδεί.

6^ον. Στηρίζεται σε δημοσκοπήσεις.

Αν όμως η Κυβέρνηση θεωρεί ότι το περιεχόμενο του Σχεδίου Νόμου εδράζεται στην πολιτική της φιλοσοφία, τότε προφανώς δεν υπάρχει ανάγκη να δαπανά δημόσιους πόρους για τη διεξαγωγή δημοσκοπήσεων.

Εάν, όμως, έτσι αντιλαμβάνεται την άσκηση κυβερνητικής πολιτικής, τότε γιατί δεν έκανε ανάλογες δημοσκοπήσεις όταν αποφάσισε τις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων και την πρωτοφανή διόγκωση της άμεσης και έμμεσης φορολογικής επιβάρυνσης των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων;

Σε κάθε περίπτωση πάντως, η εκ μέρους της Κυβέρνησης επικοινωνιακή διαχείριση των προβλημάτων της χώρας και η αναζήτηση δημοσκοπικής νομιμοποίησης των πολιτικών της δεν οδηγούν, δυστυχώς, στην έξοδο από την κρίση.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

1^ον. Να συνοδεύεται από συγκεκριμένες μελέτες σχετικά με τις επιπτώσεις των αλλαγών σε κάθε επάγγελμα.

Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω ότι το ΙΟΒΕ, σύμφωνα με απαντητική επιστολή του προς το ΤΕΕ, αναφέρει ότι δεν περιλαμβάνει τους Μηχανικούς στην Έκθεση του.

Μηχανικοί των οποίων οι αμοιβές μελέτης και επίβλεψης κυμαίνονται στο 3,5% – 4,5% του συνολικού κόστους του έργου (χωρίς την αξία της γης), όταν τα αντίστοιχα ποσά σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, με ή χωρίς κατώτατες αμοιβές, υπολογίζονται στο 12% – 16%.

2^ον. Να ενσωματώσει αναλυτικά τις κοινωνικές και οικονομικές ομάδες που επηρεάζονται άμεσα από τις αρχικές, γενικές ρυθμίσεις του Νομοσχεδίου.

3^ον. Να εξασφαλίζει την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και την ασφάλεια του πολίτη.

Να διασφαλίζει ότι η κατάργηση των περιορισμών στην άσκηση επαγγελμάτων δεν θα οδηγήσει σε ασυδοσία, σε αθέμιτο ανταγωνισμό, στην επικράτηση μεγάλων εταιρειών, σε γεωγραφικό αφανισμό, σε κατάργηση κάθε ελέγχου, σε μείωση της ποιότητας των υπηρεσιών.

4^ον. Να επιβάλλει μεταρρυθμιστικές παρεμβάσεις στο περιβάλλον άσκησης των επαγγελματικών δραστηριοτήτων.

Αυτό σημαίνει, για παράδειγμα, στον χώρο των μηχανικών, ύπαρξη μηχανισμού ελέγχου και αποτροπής του αθέμιτου ανταγωνισμού, θεσμοθέτηση φορέα μητρώων, διαβάθμισης και πιστοποίησης τεχνικών επαγγελμάτων, θέσπιση μητρώου κατασκευαστών ιδιωτικών έργων, αναθεώρηση συστήματος έκδοσης οικοδομικών αδειών.

01Φεβ

Άρθρο στη “Δημοκρατία” – “Αναγκαία η μείωση του δημοσίου χρέους”

Τα επιτόκια δανεισμού στην αγορά εντόκων γραμματίων, τα spreads και τα ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) παραμένουν σε απαγορευτικά επίπεδα για τη Ελλάδα αφού οι αγορές εκτιμούν, μεταξύ άλλων, ότι η χώρα μας δεν θα καταφέρει, παρά τις θυσίες του Ελληνικού λαού, να εξυπηρετήσει τα χρέη της.

Και αυτό εξαιτίας:

Του ύψους του δημόσιου χρέους, το οποίο αναμένεται να διαμορφωθεί στα 362 δισ. ευρώ (ή στο 159% του ΑΕΠ) το 2011.
Του υψηλού κόστους εξυπηρέτησής του, αφού οι δαπάνες για τόκους προβλέπεται να ανέλθουν στο 7% του ΑΕΠ το 2011 (από 5,2% του ΑΕΠ το 2009). Σύμφωνα μάλιστα με τον οίκο αξιολόγησης Fitch, η χώρα θα χρειαστεί κεφάλαια ύψους 25% του ΑΕΠ το 2011 για να καλύψει τις δανειακές της υποχρεώσεις, το υψηλότερο ποσοστό σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Της δυναμικής του, αφού, σύμφωνα και με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το χρέος αναμένεται να διευρυνθεί κατά 30 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ την περίοδο 2009-2013, ενώ εκτιμάται, ότι, το 2020 θα είναι υψηλότερο από το αντίστοιχο του 2009.
Της δυσχέρειας στην εξυπηρέτησή του μετά το τέλος της περιόδου που καλύπτεται από το Μηχανισμό Στήριξης. Η Ελλάδα καλείται να καλύψει δανειακές ανάγκες ύψους 200 δισ. ευρώ την περίοδο 2013-2015.
Της δυσκολίας περιορισμού του, αφού με την υιοθέτηση των νέων κανόνων της οικονομικής διακυβέρνησης στην Ευρώπη, μετά το 2013, θα απαιτείται δημοσιονομικό πλεόνασμα τουλάχιστον 1% του ΑΕΠ κάθε χρόνο για τα επόμενα 20 χρόνια.

Συνεπώς, κύριος δημοσιονομικός στόχος πρέπει να είναι η αντιμετώπιση του χρέους και της δυναμικής του, ώστε αυτό το οικονομικό μέγεθος να καταστεί βιώσιμο.

Με τη συγκρότηση ενός συνολικού και συνεκτικού σχεδίου, σε ευρωπαϊκό και σε εγχώριο επίπεδο, και όχι με ημίμετρα, όπως γίνεται μέχρι σήμερα.

Προς την κατεύθυνση αυτή, απαιτείται:

1^ον. Η επίτευξη, όχι απλώς πρωτογενών πλεονασμάτων, αλλά τουλάχιστον ισοσκελισμένων προϋπολογισμών.

2^ον. Η προώθηση, παράλληλα με τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης, όχι βέβαια αυτής της έντασης και έκτασης, αναπτυξιακών δράσεων, με έμφαση στις νέες πηγές ανάπτυξης (παιδεία, έρευνα και καινοτομία, επιχειρηματικότητα, λειτουργία θεσμών και κράτους).

3^ον. Η καταγραφή, ορθολογική διαχείριση και διαφανής αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

4^ον. Η προώθηση ενός τολμηρού, αλλά ρεαλιστικού, προγράμματος αποκρατικοποιήσεων.

5^ον. Η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του χρέους, χωρίς όμως αυτή να συνοδευτεί από νέους, δυσμενείς, όρους και προϋποθέσεις.

6^ον. Η μείωση του κόστους αποπληρωμής του δανείου (δηλαδή του επιτοκίου δανεισμού).

7^ον. Η θεσμοθέτηση και έκδοση ευρωομολόγου που θα αυξήσει το βάθος της ευρωπαϊκής αγοράς ομολόγων και θα μειώσει το κόστος δανεισμού σε κράτη με δημοσιονομικά προβλήματα.

Αυτές οι επιλογές είναι αναγκαίες, προκειμένου η χώρα να αντιμετωπίσει με επάρκεια τα μεγάλα και διαχρονικά δημοσιονομικά της προβλήματα και να πιάσουν τόπο οι μεγάλες και διευρυνόμενες θυσίες των Ελλήνων πολιτών.

01Φεβ

Δήλωση σχετικά με δημοσίευμα της εφημερίδας “ΤΑ ΝΕΑ” για τα νέα επώδυνα μέτρα της περιόδου 2012-2014

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Κάθε μέρα, νέα επώδυνα μέτρα βλέπουν το φως της δημοσιότητας για την περίοδο 2012 – 2014.

Μέτρα τα οποία θα βυθίσουν την πραγματική οικονομία πιο βαθιά στην ύφεση και θα γονατίσουν την ελληνική κοινωνία.

Σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας “ΤΑ ΝΕΑ”, το Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από το Δεκέμβριο, έχει προτείνει σειρά πρόσθετων μέτρων, μεταξύ των οποίων είναι η περικοπή των κοινωνικών δαπανών, η αύξηση της έμμεσης φορολογίας (φόρων κατανάλωσης και ΦΠΑ), η αύξηση της φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας, το πάγωμα των ονομαστικών συντάξεων.

Μέτρα που δεν αντέχει, ούτε η ελληνική οικονομία, ούτε η κοινωνία».

31Ιαν

Δήλωση για την ανάγκη συγκρότησης ενός ολοκληρωμένου και συνεκτικού σχεδίου για την αντιμετώπιση του Ελληνικού προβλήματος χρέους

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η Ν.Δ. επιμένει στη συγκρότηση ενός ολοκληρωμένου και συνεκτικού σχεδίου για την αντιμετώπιση του Ελληνικού προβλήματος χρέους.

Στον πυρήνα του πρέπει να είναι η επίτευξη ισοσκελισμένου προϋπολογισμού, η προώθηση αναπτυξιακών πρωτοβουλιών, η αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής και η μείωση του επιτοκίου του χρέους, χωρίς όμως την επιβολή επιπλέον όρων και προϋποθέσεων.

Και φυσικά η θεσμοθέτηση και έκδοση ευρωομολόγου».

31Ιαν

Ερώτηση για τη αντιμετώπιση της ανεξέλεγκτης ρύπανσης που προκαλεί η ΛΑΡΚΟ

Εδώ και δεκαετίες η ΛΑΡΚΟ λειτουργεί αγνοώντας την εθνική και ευρωπαϊκή περιβαλλοντική νομοθεσία. Εκτός από την εκτεταμένη ατμοσφαιρική ρύπανση που προκαλεί εξαιτίας των πεπαλαιωμένων φίλτρων στις καμινάδες, η ΛΑΡΚΟ συνεχίζει να απορρίπτει επικίνδυνα απόβλητα στον Β. Ευβοϊκό, κοντά σε ιχθυοκαλλιέργειες, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία των κατοίκων και την οικολογική ισορροπία της περιοχής. Τις παραβάσεις και τις περιβαλλοντικές τους επιπτώσεις έχουν αναδείξει τόσο οι έλεγχοι των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος όσο και οι μετρήσεις του ΕΛΚΕΘΕ. Παρόλα αυτά, η ΛΑΡΚΟ απολαμβάνει μιας ιδιότυπης ασυλίας όσον αφορά την τήρηση των περιβαλλοντικών όρων, με τις «ευλογίες» μάλιστα του ΥΠΕΚΑ και των συναρμόδιων Υπουργείων, τα οποία με σχετική ΚΥΑ της 30/12/2010, επιτρέπουν την συνέχιση της απόρριψης στη θάλασσα των μεταλλουργικών της σκωριών.

Την ώρα που η κυβέρνηση διακηρύσσει την προστασία του περιβάλλοντος ως μείζονα προτεραιότητά της, το ΥΠΕΚΑ με τις αποφάσεις του ουσιαστικά προσυπογράφει περιβαλλοντικές παραβάσεις και ανέχεται την ανεξέλεγκτη ρύπανση. Είναι επίσης εξόχως υποκριτικό, ενώ οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος έχουν διαπιστώσει παραβάσεις κι ενώ η αρμόδια Γραμματέας του ΥΠΕΚΑ έχει χαρακτηρίσει σε άρθρο της στην «Αυγή», στις 14/9/2009, την υπόθεση της ΛΑΡΚΟ «ατιμώρητο περιβαλλοντικό έγκλημα» που «σπέρνει κυριολεκτικά θάνατο», σήμερα να συναινεί στην απόφαση του Υπουργείου. Η ΛΑΡΚΟ είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα βιομηχανιών που προκαλούν θαλάσσια ρύπανση. Με αυτήν την αφορμή όμως τίθενται ευρύτερα ζητήματα όπως η ανυπαρξία πολιτικής για την διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων και ο επιλεκτικός τρόπος τον οποίο αντιμετωπίζεται συνολικά η περιβαλλοντική αδειοδότηση σε βιομηχανίες. Γι’ αυτό και η κυβέρνηση οφείλει να προχωρήσει σε θεσμικές παρεμβάσεις και πολιτικές πρωτοβουλίες που θα εξασφαλίζουν πραγματική προστασία τόσο του περιβάλλοντος όσο και της υγείας των πολιτών, χωρίς διακριτική μεταχείριση. Κατόπιν αυτών,

ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ οι κ.κ. Υπουργοί Περιβάλλοντος και Υγείας

Ποια συγκεκριμένα μέτρα προτίθενται να λάβουν για την προστασία της υγείας των κατοίκων και την αποκατάσταση του περιβάλλοντος στην περιοχή που δραστηριοποιείται η ΛΑΡΚΟ;
Σε ποιο στάδιο βρίσκεται η κατασκευή χώρου χερσαίας απόθεσης των επικίνδυνων αποβλήτων της;
Πώς σκοπεύει να αντιμετωπίσει το ΥΠΕΚΑ το συνολικό ζήτημα της διαχείρισης και ασφαλούς διάθεσης των επικίνδυνων αποβλήτων;

31Ιαν

Δήλωση σχετικά με την υποχρέωση της Κυβέρνησης να προσδιορίσει, βάσει του “Μνημονίου” μέχρι το Μάρτιο, τα περίφημα “μη καθορισμένα” μέτρα

«Η Κυβέρνηση, με το Μνημόνιο που υπέγραψε χωρίς να διαπραγματευθεί, ανέλαβε την υποχρέωση να προσδιορίσει, μέχρι το Μάρτιο, τα περίφημα “μη καθορισμένα” μέτρα.

Μέτρα που η ίδια απεδέχθη.

Μέτρα όπως είναι, σύμφωνα με το ΔΝΤ, η αύξηση του ΦΠΑ, η μείωση των επιδομάτων, η αύξηση των τιμολογίων των ΔΕΚΟ.

Μέτρα ύψους 13 δισ. ευρώ για το 2012-2014, τα οποία έρχονται να προστεθούν στα 38 δισ. ευρώ της περιόδου 2010-2011.

Μέτρα που έχουν οδηγήσει την οικονομία σε βαθιά ύφεση και την κοινωνία σε απόγνωση.

Σε αυτή την αδιέξοδη πολιτική η Κυβέρνηση ας μην αναζητά “συνενόχους”».

30Ιαν

Άρθρο στον Ελεύθερο Τύπο – “Δημόσιο Χρέος: Μύθος και Αλήθειες”

Το δημόσιο χρέος αποτελεί μείζον πρόβλημα της χώρας κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Έχει εκτραπεί και ως απόλυτο μέγεθος και ως ποσοστό του ΑΕΠ. Αποτελεί μεγάλο βαρίδι για την προοπτική της οικονομίας και της χώρας. Το σύστημα ΠΑΣΟΚ, μέσω ενορχηστρωμένης επικοινωνιακής καταιγίδας, επιχείρησε να πείσει τους Έλληνες πολίτες ότι η ευθύνη για το μεγάλο αυτό πρόβλημα βαρύνει τη ΝΔ. Ξέχασε όμως ότι οι επιστημονικά αστήρικτες αξιολογήσεις μεσο-μακροχρόνια αποκαλύπτονται. Η εσκεμμένα αυθαίρετη ερμηνεία των διαχρονικών εξελίξεων έχει αρχίσει να καταρρέει. Είναι αλήθεια ότι: 1ον: Το δημόσιο χρέος ήταν 22% του ΑΕΠ το 1980 και διαμορφώθηκε στο 71% του ΑΕΠ το 1990. Αν, δε, προστεθούν και οι μεταγενέστερες καταπτώσεις εγγυήσεων του Δημοσίου για δάνεια σε ιδιωτικές και δημόσιες επιχειρήσεις και Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης που είχαν δοθεί εκείνη τη δεκαετία, τότε το δημόσιο χρέος, στα τέλη της δεκαετίας του ‘80 κάλυπτε το 100% του ΑΕΠ. Αλήθεια, οι ηγετικοί κύκλοι του ΠΑΣΟΚ εκείνης της περιόδου δεν έχουν κατανοήσει ούτε σήμερα τις καταστροφικές επιπτώσεις εκείνης της δεκαετίας, ή ενσυνείδητα επιχειρούν να παραπλανούν τους Έλληνες πολίτες; 2ον: Από το 1990 έως το 2007, οι κυβερνήσεις, άλλοτε με μικρότερη και άλλοτε με σχετικά μεγαλύτερη επιτυχία, προσπάθησαν να ελέγξουν τη δυναμική του δημοσίου χρέους που είχε προκληθεί τη δεκαετία του ‘80. Είναι γεγονός όμως ότι ουσιαστική μείωση δεν επήλθε. Το χρέος, με μικρές διακυμάνσεις, ήταν στο 105% του ΑΕΠ το 2007. 3ον: Τα έτη 2008 και 2009, εν μέσω της πιο βαθιάς παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, υπήρξε διεύρυνση του χρέους. Το 2009, μετά και τις επαναταξινομήσεις λογιστικών στοιχείων και την ενσωμάτωση των swaps της περιόδου 2000-2001, συνολικού ύψους 10% του ΑΕΠ, αυτό διαμορφώθηκε στο 127% του ΑΕΠ. Tο μέσο δημόσιο χρέος, στις 17 χώρες-μέλη της ευρωζώνης, αυξήθηκε από το 66% του ΑΕΠ το 2007 στο 79% του ΑΕΠ το 2009. 4ον: Τα έτη 2004-2009, υπήρξε μία αύξηση του χρέους κατά 116 δισ. ευρώ. Εξ αυτών το 70% οφείλεται στην αποπληρωμή υποχρεώσεων των προηγούμενων Κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, το 5% σε δαπάνες στο πλαίσιο προγραμμάτων ενίσχυσης της πραγματικής οικονομίας, και το υπόλοιπο στα ελλείμματα, για τη διαμόρφωση των οποίων, λόγω «λογιστικών ακροβασιών», ευθύνη φέρει και η σημερινή Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. 5ον: Ακόμη και αν θεωρήσουμε ότι τα 116 δισ. ευρώ βαρύνουν αποκλειστικά τη ΝΔ, η προβλεπόμενη μέση ετήσια αύξηση του δημοσίου χρέους τη διετία 2010-2011 θα είναι πολύ μεγαλύτερη, τόσο σε απόλυτα μεγέθη όσο και ως ποσοστό του ΑΕΠ, από εκείνη της εξαετίας 2004-2009. Η ΝΔ, με ευθύνη, επιμένει στη συγκρότηση ελληνικού στρατηγικού σχεδίου, σε συνεργασία με τους ευρωπαίους εταίρους μας. Στον πυρήνα αυτής της στρατηγικής πρέπει να εμπεριέχονται: 1ον. Η επίτευξη τουλάχιστον ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, και όχι απλώς πρωτογενών πλεονασμάτων. 2ον. Η προώθηση, παράλληλα με τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης και προσαρμογής, αναπτυξιακών δράσεων, με έμφαση στις νέες πηγές ανάπτυξης. 3ον. Η άμεση καταγραφή, ορθολογική διαχείριση και διαφανής αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου. 4ον. Η προώθηση ενός τολμηρού, αλλά ρεαλιστικού, προγράμματος αποκρατικοποιήσεων. 5ον. Η επιδίωξη επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής και η μείωση του επιτοκίου του χρέους, χωρίς όμως να συνοδευτούν από νέους, δυσμενείς, όρους. 6ον. Η επιδίωξη της θεσμοθέτησης και έκδοσης ευρωομολόγου που θα αυξήσει το βάθος της ευρωπαϊκής αγοράς ομολόγων και θα μειώσει το κόστος δανεισμού σε κράτη-μέλη με δημοσιονομικά προβλήματα.