Περιβάλλον

Μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος

Η 5η Ιουνίου έχει θεσπιστεί από τη Γενική Συνέλευση του OΗΕ ως η Παγκόσμια Ημέρα του Περιβάλλοντος.

Στις μέρες μας, αποτυπώνεται έντονα το φαινόμενο της δομικής περιβαλλοντικής αλλαγής, η οποία έχει συντελεστεί κυρίως τις τελευταίες δεκαετίες, ως αποτέλεσμα της αλόγιστης κατασπατάλησης φυσικών και ενεργειακών πόρων, της αυξανόμενης ρύπανσης του εδάφους και του αέρα, και της έντονης μόλυνσης και εξάντλησης των υδάτινων πόρων. Η παρούσα κατάσταση επιβάλλει, όσο ποτέ άλλοτε στο παρελθόν, την προώθηση μέτρων για την προστασία του περιβάλλοντος, αποφάσεων ορθολογικής διαχείρισης των ενεργειακών πηγών και πόρων, καθώς και πολιτικών για την ισόρροπη και αειφόρο ανάπτυξη τόσο σε διεθνές όσο και σε εθνικό επίπεδο.

Ιδιαίτερα σε κρίσιμες και δυσμενείς περιόδους, όπως αυτή που διανύει η χώρα μας, η αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων με τρόπο αποτελεσματικό, αποτελεί ιστορική πρόκληση. Προς αυτή την κατεύθυνση, απαιτείται ολοκληρωμένος σχεδιασμός, με αξιοποίηση της διεθνούς εμπειρίας, του εγχώριου επιστημονικού και παραγωγικού δυναμικού και μια νέα νοοτροπία αποτελεσματικής διαχείρισης και εξοικονόμησης πόρων, η οποία θα αποτελέσει σημαντική διέξοδο για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και θα συνεισφέρει στην οικονομική ανάκαμψη.

Η προστασία του περιβάλλοντος και η προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης, αποτελούν τη μεγαλύτερη, ίσως, ηθική, πολιτική και κοινωνικοοικονομική πρόκληση της εποχής μας. Σε αυτό το πλαίσιο, οφείλουμε όλοι μας, να καταστήσουμε πράξη την υποχρέωσή μας για αειφόρο ανάπτυξη και το ανθρώπινο δικαίωμα για βιώσιμο περιβάλλον.

Δελτίο Τύπου σχετικά με την ειδική συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Στερεάς Ελλάδας με θέμα “Το καλάθι αγροτικών προϊόντων”

Ο Βουλευτής N. Φθιώτιδας της ΝΔ και Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης της Οικονομίας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, συμμετείχε σήμερα, 2 Ιουνίου 2011, στην ειδική συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Στερεάς Ελλάδας με θέμα “Το καλάθι αγροτικών προϊόντων της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας“, παρουσία του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων. Στην τοποθέτησή του ο Βουλευτής:

1)     Kατέθεσε τις ενστάσεις του επί της διαδικασίας και του πλαισίου συζήτησης, αφού δεν υπάρχει εθνική στρατηγική η οποία να εξειδικεύεται σε κάθε περιφέρεια, ώστε να γίνει ουσιαστική συζήτηση. Επανέλαβε ότι δεν υπήρξε διάλογος με τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου, ώστε να εκφράσουν τις απόψεις τους και κυρίως, ότι δεν υπήρξε σχεδιασμός και πρόταση για το μέγεθος και τη σύνθεση του  αγροτικού «καλαθιού».

2)     Υπέβαλε πεντασέλιδο υπόμνημα επί του αντικειμένου της συζήτησης.

3)     Έκανε εκτεταμένη αναφορά στην ανάγκη  έγκαιρης διαμόρφωσης  εθνικού διαπραγματευτικού πλαισίου και των ελληνικών προτεραιότητων γύρω από την ΚΑΠ.

4)      Σε έργα που ανέφερε ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και τα οποία εκκρεμούν ή καθυστερούν, ο κ. Σταϊκούρας επεσήμανε την απουσία αναφοράς σε ορισμένα εξ’ αυτών, όπως είναι η λιμνοδεξαμενή Ανθήλης και Ροδίτσας.

Αποσπάσματα της τοποθέτησής του είναι τα ακόλουθα:

Η τρέχουσα κατάσταση στη χώρα, συνέπεια της παγκόσμιας κρίσης, της λανθασμένης και αναποτελεσματικής κυβερνητικής πολιτικής, εγχώριων ανισορροπιών και χρόνιων διαρθρωτικών προβλημάτων, έχει επιβαρύνει την πραγματική Οικονομία.  Έχει επηρεάσει κλάδους και τομείς, όπως είναι ο αγροτικός τομέας. Τομέας ο οποίος, παρά τη φθίνουσα, διαχρονικά, συμμετοχή του στο εθνικό εισόδημα, συμβάλλει καθοριστικά στην αειφόρο ανάπτυξη και στην απασχόληση. Είναι γεγονός ότι ο αγροτικός τομέας αντιμετωπίζει πολλά, μεγάλα, ανοικτά και διαχρονικά, λειτουργικά, δομικά και θεσμικά προβλήματα. Προβλήματα που εξαιτίας και της ασκούμενης Κυβερνητικής πολιτικής, έχουν συρρικνώσει το αγροτικό εισόδημα. Σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις της Eurostat, τη στιγμή κατά την οποία το μέσο αγροτικό εισόδημα στην ΕΕ-27 κατέγραψε αύξηση της τάξης του 12,3%, ο αντίστοιχος δείκτης στην Ελλάδα κινήθηκε πτωτικά κατά 4,3% το 2010. Και σίγουρα το επίπεδο του αγροτικού εισοδήματος είναι χαμηλότερο από το επίπεδο του εισοδήματος στο σύνολο της Οικονομίας. Επιπλέον, βαίνει σταθερά μειούμενο το μερίδιο της προστιθέμενης αξίας που λαμβάνουν οι αγρότες στο πλαίσιο της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων. Παράλληλα, το κόστος παραγωγής των αγροτικών προϊόντων επηρεάζεται από τις εγχώριες αυξήσεις στα καύσιμα λόγω της φορολογικής πολιτικής της Κυβέρνησης, ενώ οι ελλείψεις και οι δυσλειτουργίες στο σύστημα διακίνησης και εμπορίας των προϊόντων καθιστούν τους αγρότες ευάλωτους απέναντι στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο. Επίσης, μεγάλα αγροτικά έργα ματαιώνονται, οι αποζημιώσεις μειώνονται, οι ασφαλιστικές εισφορές αυξάνονται, οι γεωργικές αγορές παραμένουν ασταθείς. Και όλα αυτά τη στιγμή που ο αριθμός των απασχολουμένων στον αγροτικό τομέα, είτε από ανάγκη είτε από επιλογή, αυξήθηκε κατά περίπου 6,0% το 2010, ενώ επίκεινται και σημαντικές αποφάσεις λόγω του προσδιορισμού της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής στα πλαίσια της Στρατηγικής για την Ευρώπη-2020. Μια ισχυρή κοινή πολιτική, διαρθρωμένη γύρω από τους 2 πυλώνες.

Ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων, δηλαδή η αύξηση του αριθμού των αγροτών, η μείωση του αγροτικού εισοδήματος, η αύξηση του κόστους παραγωγής και οι διεργασίες για τη νέα ΚΑΠ, κάνει επιτακτική την ανάγκη να σκύψουμε με μεγαλύτερη προσοχή πάνω από το αγροτικό πρόβλημα και να διαμορφώσουμε, έγκαιρα, το εθνικό διαπραγματευτικό πλαίσιο και τις ελληνικές προτεραιότητες. Όχι βασιζόμενοι, ως χώρα, σε μια επιδοματική γεωργία με χρονικό ορίζοντα την εκάστοτε τρέχουσα καλλιεργητική περίοδο. Αλλά με τη λήψη μέτρων, βραχυπρόθεσμα, για τη στήριξη του κλάδου, και με την προώθηση συγκροτημένων πρωτοβουλιών, μακροπρόθεσμα, για την ποιοτική ενίσχυση και αναβάθμιση της ελληνικής αγροτικής παραγωγής.

Προς αυτή την κατεύθυνση, μπορεί να συμβάλλει, υπό προϋποθέσεις, το «καλάθι» αγροτικών προϊόντων.  Πολιτικών που θα στοχεύουν στη διασφάλιση του αγροτικού εισοδήματος, στη σταθερότητα των αγορών και στη διαφάνεια στην αγροδιατροφική αλυσίδα, προς όφελος τόσο των παραγωγών όσο και των καταναλωτών. Πολιτικών που θα αντιμετωπίζουν το υψηλό κόστος παραγωγής και εισροών, που θα στοχεύουν στη μείωση της ψαλίδας τιμών παραγωγού και καταναλωτή, καθώς και στην πλήρη και στοχευμένη αξιοποίηση των ευρωπαϊκών ενισχύσεων και των μέτρων του πυλώνα της ανάπτυξης της υπαίθρου. Συνεπώς αυτό που πρέπει πρωταρχικά να αποφασιστεί στην Ελλάδα, τόσο από πλευράς πολιτικής ηγεσίας όσο και από τους αγρότες και λοιπούς εμπλεκόμενους φορείς, είναι το επιθυμητό είδος γεωργίας για το μέλλον.

Ερώτηση σχετικά με τη μη συμμετοχή της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος στην ομάδα εργασίας για την αναθεώρηση της Δασικής Νομοθεσίας

Σύμφωνα με επιστολή της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος,  στις εργασίες του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής για την αναμόρφωση της Νομοθεσίας για τη θήρα, δεν συμμετέχει εκπρόσωπος της  Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος.

Ειδικότερα, η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος έχει κληθεί μία φορά για «ακρόαση» και χωρίς να έχει τη δυνατότητα διατύπωσης των θέσεων και προτάσεων των 230.000 κυνηγών-πολιτών που εκπροσωπεί.

Κατόπιν τούτων,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

η κ. Υπουργός:

1. Σε ποιους λόγους οφείλεται η μη κλήση και συνεπακόλουθα μη συμμετοχή εκπροσώπου της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος στην ομάδα εργασίας για την αναμόρφωση της Νομοθεσίας για τη θήρα;

2. Υπάρχει η πρόθεση, από μέρους του Υπουργείου, για την ουσιαστική συμμετοχή της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος στις εν λόγω εργασίες;

Μήνυμα σχετικά με την Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό

Η 22α Μαρτίου καθιερώθηκε το 1992 από τον ΟΗΕ ως η Παγκόσμια Ημέρα Νερού, με την επιδίωξη της ευαισθητοποίησης και της κινητοποίησης της διεθνούς κοινότητας αναφορικά με τη χρήση του βασικότερου συστατικού της ζωής, που είναι το νερό.

Στις μέρες μας, η κρίση του πόσιμου νερού χαρακτηρίζεται τόσο από τη συνεχιζόμενη μείωση της ποσότητας που διατίθεται, όσο και από την υποβάθμιση της ποιότητάς του. Κατόπιν στοιχείων διεθνών οργανισμών, η έλλειψη του νερού θα αναχθεί σε μείζον γεωπολιτικό θέμα, καθώς το 2050, ο παγκόσμιος πληθυσμός θα έχει ξεπεράσει τα 9 δισεκατομμύρια, ενώ η ζήτηση για νερό θα αυξηθεί κατά 64 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως. Παράλληλα, το 2030, περισσότεροι από 5 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν θα έχουν πρόσβαση σε αξιόπιστο σύστημα καθαρισμού του νερού.

Τα στοιχεία που καταθέτουν διεθνείς οργανισμοί, καταδεικνύουν πλέον, την κατεπείγουσα ανάγκη για μια περισσότερο προσεκτική διαχείριση των υδάτινων πόρων. Διεθνείς οργανισμοί, κυβερνήσεις και τοπικές κοινωνίες οφείλουν να εντείνουν τις προσπάθειές τους για πιο συντονισμένη δράση ώστε να υλοποιηθούν διεθνώς συμφωνημένοι στόχοι για τη σωστή διαχείριση του νερού, την πρόσβαση σε καθαρό νερό και την αντιμετώπιση της λειψυδρίας.

Πέραν όμως, των υποχρεώσεων της Πολιτείας και άλλων φορέων, κρίνεται απολύτως αναγκαίο η κοινωνία των πολιτών να αντιληφθεί ότι η προστασία των υδάτινων πόρων της χώρας είναι ευθύνη όλων μας. Είναι γεγονός, πως η ψευδαίσθηση της αφθονίας δεν επιτρέπει εύκολα να αποκαλυφθεί η αλήθεια, ότι δηλαδή με την πάροδο του χρόνου το πόσιμο νερό τείνει να μετατραπεί σε αγαθό εν ανεπαρκεία. Ωστόσο, η ημέρα αυτή ας αποτελέσει για όλους μας, εφαλτήριο προβληματισμού και φροντίδας για τον περιορισμό της σπατάλης του νερού και τη λελογισμένη χρήση του για την κάλυψη των καθημερινών αναγκών μας.

Ερώτηση σχετικά με την υπαγωγή της περιοχής εκβολών Σπερχειού Ποταμού – Μαλιακού Κόλπου στο Δίκτυο Natura 2000

Είναι γνωστό ότι η κοιλάδα και οι εκβολές Σπερχειού Ποταμού – Μαλιακός Κόλπος υπάγονται στο δίκτυο Natura 2000 (κωδ. GR 2440002).

Στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (L259/121.9.2006[EL]) έχει δημοσιευτεί η Απόφαση της Επιτροπής της 19ης Ιουλίου 2006 σχετικά με την έγκριση, σύμφωνα με την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, του καταλόγου των τόπων κοινοτικής σημασίας για τη μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή. Για την παραπάνω περιοχή έχει συνταχθεί Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη και Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος.

Με δεδομένη την υλοποίηση δημόσιων έργων εθνικής κλίμακας στην εν λόγω περιοχή (ΠΑΘΕ, Ε-65, νέα σιδηροδρομική γραμμή) τα αρχικά δεδομένα αναφοράς έχουν προφανώς μεταβληθεί και χρήζουν επικαιροποίησης με στόχο:

  • την προστασία και διατήρηση της φύσης και του τοπίου,
  • την εκτέλεση έργων και εργασιών που αποσκοπούν στη βελτίωση, διατήρηση και αποκατάσταση των χαρακτηριστικών του οικοσυστήματος,
  • τη διασφάλιση της βιώσιμης ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής με συνεκτίμηση στοιχείων χωροταξικού σχεδιασμού,
  • τη δημιουργία θεσμικού πλαισίου κανόνων, για να είναι εκ των προτέρων γνωστοί οι όροι και οι περιορισμοί για την ίδρυση και λειτουργία έργων, δράσεων και δραστηριοτήτων σχετιζόμενων με τα μεγάλα δημόσια έργα που υλοποιούνται στην εν λόγω περιοχή.

Να σημειωθεί δε, ότι στα συνοδευτικά έργα του αυτοκινητόδρομου Κεντρικής Ελλάδας περιλαμβάνεται και η δημιουργία Σταθμού Εξυπηρέτησης Αυτοκινήτων (ΣΕΑ) έκτασης περίπου 500 στρ. εντός της εν λόγω περιοχής, η κατασκευή του οποίου, με ταυτόχρονη απαγόρευση ίδρυσης και λειτουργίας έργων και δραστηριοτήτων εκτός και σε επαφή με αυτόν, δεν συμβάλει στην κατεύθυνση της ανάπτυξης και ενίσχυσης της απασχόλησης της ευρύτερης περιοχής.

Κατόπιν τούτων,

ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ

οι κ.κ. Υπουργοί:

1. Εξετάζεται το ενδεχόμενο να εξαιρεθεί η εν λόγω περιοχή από τις σχεδιαζόμενες ρυθμίσεις;

2. Κρίνεται απαραίτητη η άμεση επικαιροποίηση – συμπλήρωση της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης;

3. Η δημιουργία ΣΕΑ, με ταυτόχρονη απαγόρευση ίδρυσης και λειτουργίας έργων και δραστηριοτήτων εκτός και σε επαφή με αυτόν, δεν θα επηρεάσει αρνητικά τις προοπτικές ανάπτυξης και ενίσχυσης της απασχόλησης της ευρύτερης περιοχής;

Ερώτηση σχετικά με την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών (αγροτικών και μη) στο Νομό Φθιώτιδας

Είναι γενικότερα γνωστό ότι ο κλάδος των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), εντασσόμενος σε ένα ευνοϊκό περιβάλλον επιχορηγήσεων και εγγυημένων τιμών πώλησης της παραγόμενης ενέργειας, έχει σημειώσει σημαντική άνθηση, καθώς αυτές οι συνθήκες στήριξης, σε συνδυασμό με το πλούσιο αιολικό και ηλιακό δυναμικό της χώρας, κατέστησαν τη χώρα ελκυστικό προορισμό για ιδιωτικές επενδύσεις μεγάλης κλίμακας από εγχώριους και πολυεθνικούς ομίλους, κυρίως, στον τομέα των αιολικών πάρκων. Ωστόσο, παρά την εμφανή πρόοδο, η συνεισφορά τους στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας διαμορφώνεται ακόμα σε χαμηλά επίπεδα, με αποτέλεσμα η Ελλάδα, σύμφωνα με τους τωρινούς ρυθμούς ανάπτυξης, να υπολείπεται αρκετά από την επίτευξη του δεσμευτικού στόχου της συμμετοχής 20% για το 2020.

Ωστόσο, αν και η κινητικότητα έχει αυξηθεί, το 2010 εντοπίστηκαν πολλά προβλήματα κατά τις διαδικασίες που αποθαρρύνουν την ανάπτυξη του κλάδου και δυναμιτίζουν το επενδυτικό ενδιαφέρον. Ενδεικτικό παράδειγμα κατά το 2010 αποτέλεσε ο τομέας των φωτοβολταϊκών συστημάτων καθώς, ενώ οι στόχοι για την εγκατεστημένη ισχύ των φωτοβολταϊκων συστημάτων πέραν των επαγγελματιών αγροτών ως το 2014 είναι 1.000 MW και ενώ παραμένουν στην ΡΑΕ και στη ΔΕΗ εκατοντάδες παλαιές αιτήσεις προς αξιολόγηση, το ΥΠΕΚΑ προχώρησε στις 12 Ιουλίου του 2010 στον ορισμό περιόδου υποβολής σχετικών αιτήσεων από ιδιώτες χωρίς να καταστήσει σαφές το όριο της αποδεχόμενης ισχύος. Όπως ήταν αναμενόμενο το επενδυτικό ενδιαφέρον ήταν μεγάλο, με αποτέλεσμα να υποβληθούν αιτήσεις συνολικής ισχύος περίπου 3.500 MW. Ωστόσο, μέχρι τον Οκτώβριο του 2010 είχαν δοθεί από την ΡΑΕ άδειες παραγωγής συνολικής ισχύος 1.026,8 MW που είναι σαφώς περισσότερα από τα 1.000 MW, αλλά και κατά πολύ λιγότερα από τα ζητούμενα μέσω των αιτήσεων. Αυτή, συνεπώς, η αναντιστοιχία μεταξύ αδειοδοτούμενου και ζητούμενου όγκου, υπό την ανοχή (αν όχι αδιαφορία) της πολιτείας δημιούργησε – πέρα από τα εκατομμύρια ευρώ εσόδων για τη ΔΕΗ από την καταβολή προς εξέταση των αιτήσεων των επενδυτών και την ταλαιπωρία των επενδυτών – έντονο επενδυτικό σκεπτικισμό και απογοήτευση, και κυρίως από μικροεπενδυτές, για τη δυναμική και τις εξελίξεις στον τομέα των φωτοβολταϊκών συστημάτων.

Υπό τις προαναφερθείσες συνθήκες, ήρθαν στο φως της δημοσιότητας και επιστολές που αντηλλάγησαν πρόσφατα μεταξύ της ΡΑΕ και της ΔΕΗ, αναφορικά με τις περιοχές με κορεσμένα δίκτυα. Πιο συγκεκριμένα, με την υπ’ αριθ. πρωτ. 5721/17.12.2010 η ΔΕΗ συμπεριλαμβάνει και το Ν. Φθιώτιδας στις περιοχές με κορεσμένα δίκτυα και συστήνει «…να παύσει προς το παρόν η υποδοχή νέων αιτημάτων σύνδεσης παραγωγών στο Δίκτυο» για την εν λόγω περιοχή.  Κατόπιν της αντίδρασης της ΡΑΕ (σχετ. επιστολή υπ’ αριθ. πρωτ. Ο-45944/14.01.2011), η οποία αμφισβητεί ευθέως τις προσεγγίσεις της ΔΕΗ σχετικά με τον κορεσμό του Δικτύου της, η ανησυχία των εμπλεκόμενων επενδυτών (κυρίως των αγροτών) εντείνεται και διευρύνεται δεδομένου ότι δεν έχει επισήμως αποσαφηνισθεί τι μέλλει γενέσθαι με τις αιτήσεις τους καθώς επίσης και με τα χρήματα που έχουν καταβληθεί για την προετοιμασία των σχετικών φακέλων. Να σημειωθεί ότι το κόστος της αίτησης κυμαίνεται από 3.000 έως 4.000 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου του παραβόλου προς τη ΔΕΗ, ποσό το οποίο χάνεται σε περίπτωση που η αίτηση απορριφθεί.

Δεδομένης της αναταραχής που έχει δημιουργηθεί από την, υπό την ανοχή της πολιτείας, ασάφεια σχετικά με την δυνατότητα της ΔΕΗ να απορροφήσει τη παραγόμενη ισχύ,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ
η κ. Υπουργός:

1. Για ποιο λόγο επετράπη η υποβολή νέων αιτήσεων, ενώ εκκρεμούσαν ήδη παλαιότερες, χωρίς να καταστεί εκ των προτέρων σαφές το ανώτατο όριο ισχύος που ήταν σε θέση να δεχτεί το Δίκτυο της ΔΕΗ;

2. Για ποιο λόγο δεν ενημερώθηκαν, εγκαίρως και αρμοδίως, οι ενδιαφερόμενοι (αγρότες και μη) στο Νομό Φθιώτιδας για τον κορεσμό του Δικτύου της ΔΕΗ ούτως ώστε να αποτραπεί η μάταιη υποβολή αιτήσεων από μέρους τους;

3. Υπάρχει ο κίνδυνος να απορριφθούν οι αιτήσεις για εγκατάσταση φωτοβολταϊκών (αγροτικών και μη) στο Νομό Φθιώτιδας; Τι προβλέπεται σε μια τέτοια περίπτωση για τα καταβληθέντα ποσά (π.χ. παράβολα);

Μήνυμα για την Ημέρα Περιβάλλοντος

Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος δίνει κάθε χρόνο μια νέα ώθηση στον προβληματισμό, την ενεργοποίηση και τη δράση για την προστασία του περιβάλλοντος. Η φετινή ημέρα, λόγω του κεντρικού της μηνύματος «Πολλά είδη. Ένας πλανήτης. Ένα μέλλον» αποτελεί, συνάμα, και μία επείγουσα έκκληση για τη διατήρηση της πολυμορφίας της ζωής σε όλες τις περιοχές του πλανήτη μας και ιδιαίτερα σε αυτές που έχουν ενταχθεί στο τεράστιο δίκτυο προστατευόμενων περιοχών Natura 2000, όπως η Κοιλάδα και οι Εκβολές Σπερχειού, ο Εθνικός Δρυμός Οίτης, το Φαράγγι Γοργοποτάμου και το Όρος Καλλίδρομο.

Σε περιόδους οικονομικά δυσμενείς, όπως η τρέχουσα για τη χώρα μας, η αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων με τρόπο αποτελεσματικό, αποτελεί ιστορική πρόκληση και συνάμα, ευκαιρία για αειφόρο ανάπτυξη. Προς αυτή την κατεύθυνση, απαιτείται ολοκληρωμένος σχεδιασμός, με αξιοποίηση της διεθνούς εμπειρίας, του εγχώριου επιστημονικού και παραγωγικού δυναμικού και μια νέα νοοτροπία αποτελεσματικής διαχείρισης και εξοικονόμησης πόρων, η οποία θα αποτελέσει σημαντική διέξοδο για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και θα συνεισφέρει στην οικονομική ανάκαμψη.

Οι ολοκληρωμένες πολιτικές, με ουσιαστική συμμετοχή των επαγγελματικών, παραγωγικών, επιστημονικών κλάδων και των τοπικών κοινωνιών, κρίνονται ως επιτακτική ανάγκη και βασική προϋπόθεση για την προστασία του περιβάλλοντος και την προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης.

Όλοι μας, οφείλουμε να αποδεικνύουμε την περιβαλλοντική μας ευαισθησία σε κάθε πτυχή της ζωής μας και της καθημερινότητάς μας, ώστε να καταστεί πράξη το δικαίωμα για βιώσιμο περιβάλλον και για βελτίωση της ποιότητας ζωής.

Ερώτηση για το σχέδιο νόμου για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και για τον περιορισμό των επενδύσεων στον τομέα των φωτοβολταϊκών

Η περιβαλλοντική ανταγωνιστικότητα αποτελεί μεγάλη πρόκληση και για την ελληνική οικονομία, καθώς ο τομέας του περιβάλλοντος και οι σχετικές τεχνολογίες του, προσφέρουν κερδοφόρες επιχειρηματικές ευκαιρίες που, εκτός των άλλων, θα τονώσουν την απασχόληση. Κλάδοι όπως αυτός της εξοικονόμησης ενέργειας, των ανανεώσιμων πηγών, της διαχείρισης απορριμμάτων, των βιολογικών καθαρισμών, της περιβαλλοντικής αποκατάστασης μπορούν να προσφέρουν πολλά στην οικονομική δραστηριότητα και να αξιοποιήσουν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας.

Ωστόσο, η χώρα μας, παρά τις ευνοϊκές συνθήκες που πλουσιοπάροχα μας δωρίζει η φύση, έχει καθυστερήσει στη χρήση των εναλλακτικών μορφών παραγωγής ενέργειας και δεν έχει αξιοποιήσει ικανοποιητικά το συγκριτικό της πλεονέκτημα. Στο πλαίσιο αυτό, σημειώνεται ότι τα φωτοβολταϊκά συστήματα αποτελούν μία από τις πολλά υποσχόμενες τεχνολογίες στο χώρο της ενέργειας που χαρακτηρίζεται ολοένα και περισσότερο από τις μικρές αποκεντρωμένες εφαρμογές σε ένα περιβάλλον απελευθερωμένης αγοράς. Η βαθμιαία αύξηση των μικρών ηλεκτροπαραγωγών από ΑΠΕ μπορεί να καλύψει αποτελεσματικά τη διαρκή αύξηση της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει να καλυφθεί με μεγάλες επενδύσεις σε σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής. Η θέσπιση του Ν. 3468/2006 δημιούργησε το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο για την παραγωγή ενέργειας από φωτοβολταϊκούς σταθμούς, ενώ η ύπαρξη του επενδυτικού ενδιαφέροντος ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι μόνο στην περιοχή της Κρήτης υπήρξαν περίπου 7.000 επενδυτές που ενδιαφέρθηκαν για επενδύσεις στον τομέα. Μάλιστα, ένα μόλις χρόνο πριν, ψηφίστηκε ο νόμος 3734/2009 για την τιμολόγηση της ενέργειας των φωτοβολταϊκών συστημάτων, ο οποίος μάλιστα προβλέπει και τη σταδιακή μείωση της τιμής.

Ωστόσο, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, παρά τις εξαγγελίες της περί «πράσινης ανάπτυξης», δεν έχει λάβει κανένα συγκεκριμένο μέτρο για την προώθηση των επενδύσεων στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Αντίθετα, έθεσε στις 14 Φεβρουαρίου, και μόλις για τέσσερις εργάσιμες ημέρες, σε διαβούλευση σχέδιο νόμου, το οποίο σαφώς βλάπτει τις επενδύσεις στον τομέα των φωτοβολταϊκών συστημάτων. Ειδικότερα, με το σχέδιο νόμου «Επιτάχυνση της ανάπτυξης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής» και παρά τις διαβεβαιώσεις από πλευράς Υπουργείου Περιβάλλοντος ότι με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις μπαίνουν οι βάσεις για την ταχεία και ορθολογική ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αιφνιδιάζει για ακόμα μια φορά την αγορά και προτείνει μείωση κατά 20%-30% στις τιμές πώλησης της παραγόμενης από φωτοβολταϊκά ηλεκτρικής ενέργειας.

Στο πλαίσιο αυτό, υπογραμμίζεται ότι οι αντιδράσεις στην αγορά είναι έντονες, ενώ αρκετοί επενδυτές υποστηρίζουν ότι πίσω από την εν λόγω απόφαση υποκρύπτεται η πρόθεση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου να προωθηθούν κυρίως τα αιολικά, σε βάρος των φωτοβολταϊκών πάρκων, καθώς την ίδια περίοδο που το υπουργείο μειώνει την επιδοτούμενη τιμή αγοράς ενέργειας από φωτοβολταϊκά, με άλλη του απόφαση αυξάνει κατά 7 ευρώ/MWh την τιμή αγοράς ενέργειας από τις άλλες μορφές ΑΠΕ (βιομάζα, γεωθερμία, κλπ) συμπεριλαμβανομένων και των αιολικών, ώστε στα τελευταία, η τιμή ανέβηκε στα 87 ευρώ από 80 ευρώ η μεγαβατώρα.

Ως εκ τούτου, επενδυτές στον τομέα των φωτοβολταϊκών ανησυχούν έντονα, καθώς θα υποστούν σημαντική οικονομική βλάβη, ενώ έχουν ξεπεράσει τις κωλυσιεργίες της γραφειοκρατίας περίπου τριών ετών (από το 2007), πληρώνοντας μάλιστα ένα τεράστιο κόστος για δημιουργία εταιρείας, μελέτες για αίτηση εξαίρεσης, περιβαλλοντικής – ηλεκτρομηχανικής, ενοίκια γραφείων και ενοίκια ή αγορά οικοπέδων, λογιστές και έχοντας σπαταλήσει χιλιάδες εργατοώρες διεκπεραιώνοντας τις σχετικές διαδικασίες σε πολεοδομίες, δασαρχεία, επιτροπές Νομαρχιών, αρχαιολογίες, ΡΑΕ, ΔΕΗ, ΔΕΣΜΗΕ, εφορίες, υποθηκοφυλακεία. Επιπροσθέτως, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, παρότι υποτίθεται ότι υποστηρίζει την «πράσινη ανάπτυξη», έχει στερήσει από τους επενδυτές και το δικαίωμα να υπαχθούν στον Αναπτυξιακό Νόμο, καθώς τον «πάγωσε» από τα τέλη Ιανουαρίου, ενώ σαν «χαριστική βολή» προχωρά με νέες ρυθμίσεις και σε μείωση της τιμής αγοράς ενέργειας από φωτοβολταϊκά, ώστε καθιστά πλέον για πολλούς ασύμφορη την επένδυση. Πέραν τούτου, οι οικονομοτεχνικές μελέτες που έχουν ήδη κατατεθεί έχουν κριθεί βιώσιμες με βάση την τιμή 0,5 € ανά κιλοβατώρα και όχι με την μειωμένη τιμή που προτίθεται να επιβάλλει η Υπουργός. 

Επιπροσθέτως, τονίζεται ότι ακόμη και σήμερα δεν έχουν δοθεί άδειες παραγωγής και εξαιρέσεις για αιτήσεις που είχαν υποβληθεί στην ΡΑΕ από τον Ιούνιο του 2007 και μετά, οι οποίες είχαν υποβληθεί με το καθεστώς του νόμου 3468/2006 και για τις οποίες ο νόμος 3734/2009 προβλέπει ειδικό χρονοδιάγραμμα αξιολόγησης τους, το οποίο δεν έχει τηρηθεί. Και σήμερα, η υποστηρικτική της «πράσινης ανάπτυξης»  πρωτοβουλία της κυβέρνησης δεν κινείται προς την κατεύθυνση της επίλυσης των γραφειοκρατικών αγκυλώσεων στις διαδικασίες αξιολόγησης, αλλά αντίθετα προτείνει ρυθμίσεις για τη μείωση των τιμών αγοράς ενέργειας από φωτοβολταϊκά. Δεδομένο είναι ότι εάν ψησιστεί η συγκεκριμένη διάταξη, το αποτέλεσμα θα είναι να δημιουργηθεί ένα μονοπώλιο 4-5 εταιρειών, καθώς οι εγκλωβισμένοι μικροεπενδυτές θα έχουν δύο επιλογές: ή να τις πουλήσουν σε μεγάλες επιχειρήσεις ενέργειας ή να μην τις υλοποιήσουν.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι οι προθέσεις της κυβέρνησης για την προώθηση της λεγόμενης «πράσινης ανάπτυξης» παραμένουν απλώς σε επίπεδο ανακοινώσεων, ενώ στην πραγματικότητα προωθούνται αντίθετες ρυθμίσεις. Ρυθμίσεις που λειτουργούν αποτρεπτικά για την ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στη χώρα μας. Ως εκ τούτου, η «ψευδεπίγραφη» και «επικοινωνιακά χρήσιμη» σοσιαλιστική «πράσινη ανάπτυξη» σε καμία περίπτωση δεν προωθεί την «αειφορία», δηλαδή τη διατηρήσιμη ανάπτυξη που παράγει τους όρους της συνέχισής της και συνδέει το περιβάλλον με την ανταγωνιστικότητα.

Κατόπιν των ανωτέρω

ΕΠΕΡΩΤΑΤΑΙ Η ΑΡΜΟΔΙΑ ΥΠΟΥΡΓΟΣ

  1. Τι ακριβώς εννοεί η κυβέρνηση με τον όρο «πράσινη ανάπτυξη»;
  2. Πόσα χρήματα έχει δεσμεύσει η κυβέρνηση για την ουσιαστική προώθηση της «πράσινης ανάπτυξης» και για ποιες συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και μέτρα; Ποια είναι τα συγκεκριμένα μέτρα πολιτικής που έχει λάβει έως σήμερα η κυβέρνηση για την «πράσινη ανάπτυξη»;
  3. Για ποιο λόγο η διαβούλευση του νομοσχεδίου «Επιτάχυνση της ανάπτυξης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής» διήρκησε μόνο για τέσσερις εργάσιμες ημέρες;
  4. Εντάσσεται στο πλαίσιο προώθησης της «πράσινης ανάπτυξης» η πρωτοβουλία για τη μείωση κατά 20%-30% των τιμών πώλησης της παραγόμενης από φωτοβολταϊκά ηλεκτρικής ενέργειας και η συνεπαγόμενη μείωση του οικονομικού οφέλους των επενδυτών που δραστηριοποιούνται στον τομέα;
  5. Έχει λάβει η κυβέρνηση υπόψη της για την προώθηση των ρυθμίσεων για τις ΑΠΕ τις θέσεις και τα αιτήματα του Πανελλήνιου Συνδέσμου Επενδυτών Φωτοβολταϊκών; Εάν ναι, ποιες συγκεκριμένες θέσεις του Συνδέσμου υιοθέτησε και ποια συγκεκριμένα αιτήματα ικανοποίησε;
  6. Για ποιο λόγο καθυστερούν οι υπογραφές των συμβάσεων αγοροπωλησίας επενδυτών με τη ΔΕΗ, που έχουν συνταχθεί κατά τις ρυθμίσεις του νόμου 3468/2006; Μήπως αποσκοπεί η κυβέρνηση στην υπογραφή των συμβάσεων με χαμηλότερη τιμή πώλησης της παραγόμενης από φωτοβολταϊκά ηλεκτρικής ενέργειας και όχι με αυτήν που προβλέπονταν αρχικά;
  7. Για ποιο λόγο καθυστερούν οι όποιες τροποποιητικές, άνευ ουσίας, εγκρίσεις ζητούνται από τη ΡΑΕ; Μήπως για να μην προλάβουν οι επενδυτές να «κλείσουν» την υψηλότερη τιμή πώλησης ηλεκτρικού ρεύματος μέχρι τον Αύγουστο του 2010;
  8. Για ποιο λόγο καταργείται η περιβαλλοντική μελέτη από τις εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών πάρκων; Ποια είναι η σκοπιμότητα και ποιες οι πιθανές επιπτώσεις του μέτρου;
  9. Ποιες είναι οι συγκεκριμένες προθέσεις της κυβέρνησης για την άμεση ενεργοποίηση του Αναπτυξιακού Νόμου, καθώς όλοι οι επενδυτές έκαναν τον προγραμματισμό των επενδύσεων τους από το 2006 με το ισχύον καθεστώς του αναπτυξιακού και δεν έχουν υλοποιήσει τις επενδύσεις τους με υπαιτιότητα της κυβέρνησης;

Άρθρο – Παρέμβαση για τον παροπλισμό πλοίων

Τους τελευταίους μήνες η παγκόσμια οικονομία κλονίζεται από μία ιδιαιτέρως δυσμενή κρίση, οι αρνητικές επιπτώσεις της οποίας καθίστανται σταδιακά ορατές σε σημαντικούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας, όπως αυτός της ναυτιλίας.
Η πτώση της ναυλαγοράς είναι πολύ πιο απότομη απ’ ότι σε οποιαδήποτε άλλη κρίση. Η συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας της ναυτιλίας αναμένεται να έχει ως αποτέλεσμα τη σταδιακή αύξηση των περιπτώσεων προσωρινού παροπλισμού πλοίων, δημιουργώντας την ανάγκη επαναδραστηριοποίησης των καθορισμένων από την ελληνική νομοθεσία αγκυροβολίων. Σύμφωνα, με τη σχετική νομοθεσία του 1983, το λιμάνι της Στυλίδας αποτελεί ένα από τα 9 αγκυροβόλια της χώρας μας που δύναται να χρησιμοποιηθεί για τον παροπλισμό πλοίων, με τη συνολική χωρητικότητά του να περιορίζεται στα 8 πλοία.
Το ενδεχόμενο μελλοντικής επαναδραστηριοποίησης του αγκυροβολίου της Στυλίδας αποτέλεσε το εφαλτήριο για την ανάπτυξη μιας ενδιαφέρουσας συζήτησης μεταξύ πολιτών, τοπικών φορέων και περιβαλλοντικών οργανώσεων, η οποία σε αρκετές περιπτώσεις άγγιξε τα όρια της υπερβολής (π.χ. αναφορές για νεκροταφείο πλοίων, τεράστιο αριθμό παροπλισμένων πλοίων κ.α.). Ωστόσο, η προσέγγιση ενός τόσο ευαίσθητου ζητήματος, με ιδιαίτερες κοινωνικές και περιβαλλοντικές προεκτάσεις, θα πρέπει να είναι προσεκτική, σφαιρική και υπεύθυνη αφενός απέναντι στις απαιτήσεις και τους προβληματισμούς της τοπικής κοινωνίας, και αφετέρου απέναντι στην ευρύτερη και συλλογική προσπάθεια ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας από την τρέχουσα δυσμενή συγκυρία.
Στο πλαίσιο αυτής της προσέγγισης εντάσσεται και η προοπτική ισόρροπης κατανομής, εάν και εφόσον προκύψεισχετικό ζήτημα, των περιπτώσεων προσωρινού παροπλισμού πλοίων. Βέβαια, η υλοποίηση της προοπτικής αυτής εγείρει βασικές ανησυχίες, αναλογιζόμενοι περιπτώσεις περασμένων δεκαετιών, όσον αφορά κυρίως τη μόλυνση των υδάτων, την παγίωση και διόγκωση της δυνητικής μελλοντικής κατάστασης και το ενδεχόμενο ατυχήματος.
Συνεπώς, η καταρχήν θέση μου είναι αρνητική στη χρήση μόνο του λιμανιού της Στυλίδας για τον παροπλισμό των πλοίων.
Σε περίπτωση όμως που υλοποιηθεί η επαναδραστηριοποίηση του αγκυροβολίου Στυλίδας για τον παροπλισμό πλοίων, μαζί με τα άλλα αγκυροβόλια της χώρας, είναι υποχρέωση όλων μας να επιδιώξουμε:
– Την αυστηρή τήρηση του σχετικού κανονισμού για τη χωρητικότητα του αγκυροβολίου που προβλέπει να είναι έως οκτώ (8) πλοία, διασφαλίζοντας το λιμάνι της Στυλίδας από παρελθόντα φαινόμενα υπερβολικού αριθμού παροπλισμένων πλοίων.
– Τη διατήρηση ισόρροπης, αναλογικά με τις δυνατότητες των αγκυροβολίων, κατανομής των παροπλισμένων πλοίων στα αγκυροβόλια της χώρας.
– Την αποτροπή παροπλισμού δεξαμενόπλοιων στο λιμάνι της Στυλίδας τα οποία εγκυμονούν σημαντικούς κινδύνους για το ιδιαίτερο οικοσύστημα του Μαλιακού.
– Την αποφυγή παγίωσης της κατάστασης και παραμονής των παροπλισμένων πλοίων στο λιμάνι της Στυλίδας πέραν της περιόδου αντιμετώπισης των συνεπειών της τρέχουσας οικονομικής κρίσης στην ελληνική ναυτιλία.
– Τη διενέργεια και εντατικοποίηση, όπως προβλέπεται ρητά, και δύναται να πραγματοποιηθεί με βάση τις υπάρχουσες υποδομές, συγκεκριμένων ελέγχων από τις λιμενικές αρχές για την αποτροπή κινδύνων ρύπανσης του περιβάλλοντος και των παρακείμενων μυδοκαλλιεργειών και ιχθυοκαλλιεργειών.
– Την προώθηση προγραμμάτων εικαστικής και περιβαλλοντικής αναβάθμισης της παραλίας και της ευρύτερης περιοχής της Στυλίδας.
 
Οι περιστάσεις απαιτούν και επιβάλλουν την υπεύθυνη προσέγγιση και αυτού του ζητήματος, μακριά από υπερβολές και καιροσκοπισμούς, και τη στήριξη των προσπαθειών διεξόδου της ελληνικής οικονομίας από την τρέχουσα δυσμενή συγκυρία, στο πλαίσιο των απαράβατων αρχών της προστασίας του περιβάλλοντος, της τόνωσης της απασχόλησης, της ενίσχυσης της ανάπτυξης και της διασφάλισης της κοινωνικής ευημερίας.
 
InstagramYoutube