Το τελευταίο διάστημα όλο και πληθαίνουν οι διαμαρτυρίες από πολίτες αναφορικά με την εφαρμογή των Νόμων 3842/2010 και 3843/2010 που αφορούν στην «Αποκατάσταση φορολογικής δικαιοσύνης, αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής….». Συγκεκριμένα και ενώ προέβησαν στην αγορά Α΄ κατοικίας συνολικής αντικειμενικής αξίας των κυρίων και ημιυπαίθριων χώρων κάτω των 200.000 ευρώ και έχοντας ήδη υποβάλει τα αναγκαία δικαιολογητικά στην αρμόδια πολεοδομία για τακτοποίηση των ημιυπαίθριων χώρων, οι αρμόδιες ΔΟΥ απάλλαξαν τους αγοραστές από το φόρο μεταβίβασης ακινήτων για τις αξίες των κυρίων χώρων, αλλά επέβαλαν καταχρηστικά φόρο μεταβίβασης ακινήτων για τις αξίες που αντιστοιχούσαν στην αντικειμενική αξία των ημιυπαίθριων χώρων, για τους οποίους είχαν ήδη υποβληθεί τα αναγκαία δικαιολογητικά για την τακτοποίησής τους, θεωρώντας ότι είναι ξεχωριστό ακίνητο ή μη νόμιμοι χώροι.

Σύμφωνα με τον νόμο 3843/2010, επιτρέπεται μετά την καταβολή προστίμου η διατήρηση για σαράντα χρόνια ημιυπαίθριων χώρων οι οποίοι βρίσκονται στον εγκεκριμένο κτιριακό όγκο βάσει της οικοδομικής τους άδειας και έχουν μετατραπεί σε χώρους κύριας χρήσης και για τους οποίους δεν επιβάλλονται πρόστιμα ανέγερσης και διατήρησης, ούτε άλλες κυρώσεις. Επιπλέον, δεν οφείλονται αναδρομικά άλλες επιβαρύνσεις για την αλλαγή χρήσης που έχει συντελεστεί.

Καθώς η τακτοποίηση των ημιυπαίθριων χώρων συντελέστηκε αφού πληρώθηκε το ανάλογο πρόστιμο, ουσιαστικά τακτοποίηση σημαίνει ρύθμιση-νομιμοποίηση από ημιυπαίθριο χώρο σε κύρια χρήση. Κατά συνέπεια, οι φορολογικές αρχές δεν νομιμοποιούνται αναδρομικά στην επιβολή φόρων, αλλά μόνο σε μελλοντική επιβολή, αντιμετωπίζοντας πλέον τους χώρους που άλλαξαν χρήση προσθετικά στην κατοικία που ανήκουν – και όχι ως άλλο, μη νόμιμο ακίνητο.

Κατόπιν τούτων,

ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ

οι κ. κ. Υπουργοί:

1. Είναι οι ημιυπαίθριοι χώροι για τους οποίους υποβλήθηκαν τα δικαιολογητικά αλλαγής χρήσης, σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 3843/2010, νόμιμοι χώροι και αποτελούν ενιαίους και αδιαίρετους χώρους των κατοικιών που ανήκουν;

2. Ισχύει το αφορολόγητο όριο των 200.000 ευρώ για αγορά Α΄ κατοικίας;

3. Στις περιπτώσεις που η συνολική αξία των κυρίως και ημιυπαιθρίων χώρων προσθετικά είναι μικρότερη των 200.000,00 ευρώ, γιατί οι φορολογικές αρχές υπολόγισαν την αντικειμενική αξία των τακτοποιηθέντων χώρων χωριστά από την αντικειμενική αξία των κυρίων χώρων και όχι προσθετικά σε αυτούς και επέβαλαν φόρο μεταβίβασης ακινήτου χωριστά στην αξία των ημιυπαίθριων χώρων;

4. Με ποιον τρόπο θα επιστραφεί στους αγοραστές Α΄ κατοικίας ο φόρος μεταβίβασης που αντιστοιχεί στους ημιυπαίθριους χώρους που άλλαξαν νόμιμα χρήση, εφόσον δεν έπρεπε να καταβληθεί, αφού η συνολική αξία της αγορασθείσας Α΄ κατοικίας είναι κάτω του αφορολόγητου ορίου των 200.000 ευρώ;

Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας τον τελευταίο καιρό (Περιοδικό «Επίκαιρα», Τεύχη: 30/12/2010, 13/01/2011, 20/01/2011 & 27/01/2011) οι οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα, από πολεμικές επανορθώσεις και το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, διαμορφώνονται στα 162 δισ. ευρώ περίπου (108 δισ. ευρώ οι πολεμικές επανορθώσεις και 54 δισ. ευρώ το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο).

Το ζήτημα του αναγκαστικού κατοχικού δανείου έχει τεθεί διαχρονικά από την ελληνική πλευρά (1955, 1964-1965, 1974, 1991 & 1995). Το 1955 επισημάνθηκε για πρώτη φορά ότι, ενώ οι γερμανικές αποζημιώσεις είχαν ανασταλεί, παρά ταύτα το κατοχικό δάνειο ήταν απαιτητό, αφού επρόκειτο για πιστώσεις που θα έπρεπε να εξοφληθούν.

Η Κυβέρνηση (Πρακτικά της Βουλής των Ελλήνων, Συνεδρίαση της 12.12.2010), απεδέχθη τις κρατικές διεκδικήσεις, δηλώνοντας διά του Υφυπουργού Οικονομικών κ. Σαχινίδη ότι «…ο Πρωθυπουργός της χώρας είπε ότι δεν έχουμε παραιτηθεί ποτέ από τις αξιώσεις μας. Το θέμα υφίσταται στο πλαίσιο των διμερών μας σχέσεων με τη Γερμανία […] το θέμα παραμένει ανοικτό…».

Κατόπιν τούτων,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κος Υπουργός:

1. Με ποιό τρόπο σκέφτεται η Ελληνική Κυβέρνηση να θέσει υπό δικαιοδοτική κρίση το ζήτημα του Αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου;

2. Σε περίπτωση θετικής έκβασης, θα μπορούσε η Ελλάδα να προβεί σε συμψηφισμό μέρους των οφειλών, με δεδομένο ότι:

• Εκκρεμεί η κύρωση της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης (Βουλή των Ελλήνων, από 04.06.2010).

• Σύμφωνα με το Άρθρο 7.1 της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης που υπεγράφει το 2010 «… οι πληρωμές του Δανειολήπτη καταβάλλονται στο ακέραιο, χωρίς μείωση λόγω συμψηφισμού ή ύπαρξης ανταπαίτησης για όλη τη διάρκεια της πρώτης Σύμβασης…»;

Σύμφωνα με την υπ’ αριθ. πρωτ. 2/11123/0040/01.02.2011 Απόφαση Ανάληψης Υποχρέωσης του ΓΛΚ εγκρίνεται «… δέσμευση πίστωσης ύψους 87.500 ευρώ για την πληρωμή ισόποσης δαπάνης για τη διενέργεια ανοικτού διαγωνισμού για τη φύλαξη των κτιρίων που στεγάζονται κεντρικές υπηρεσίες του ΓΛΚ για το χρονικό διάστημα 16/09-31/12/2011».

Η ως άνω Απόφαση επικαλείται την υπ’ αριθ. πρωτ. 2/77537/30.11.2010 Απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, σύμφωνα με την οποία έχει εγκριθεί ανάληψη υποχρέωσης της σχετικής πίστωσης συνολικού ύψους 900.000 ευρώ για τα έτη 2011 (87.500 ευρώ), 2012 (300.000 ευρώ), 2013 (300.000 ευρώ) και 2014 (212.500 ευρώ).

Όμως, από τις 15.09.2010 έχει υπογραφεί Σύμβαση για τη φύλαξη κτιρίων του ΓΛΚ μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου (Υπουργείο Οικονομικών, ΓΓΔΠ, ΓΛΚ) και της εταιρείας «MONDIAPOL HELLAS SECURITY SERVICES» με διάρκεια από 16.09.2010 έως 15.09.2011 και συνολική ετήσια δαπάνη 189.479,88 ευρώ  πλέον ΦΠΑ (μηνιαίως 15.789,99 ευρώ πλέον ΦΠΑ).

Όπως προκύπτει από τα προαναφερόμενα έγγραφα, για τα επόμενα έτη το Υπουργείο Οικονομικών δεσμεύει πιστώσεις ύψους 900.000 ευρώ για τη φύλαξη κτιρίων του ΓΛΚ (300.000 ευρώ ανά έτος) τη στιγμή που, με βάση την υπάρχουσα σύμβαση, για τον ίδιο σκοπό δαπανώνται 189.479,88 ευρώ πλέον ΦΠΑ ετησίως.

Κατόπιν τούτων,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

Ποια η αναγκαιότητα, εν μέσω εφαρμογής περιοριστικής οικονομικής πολιτικής, για τη δέσμευση πιστώσεων αισθητά υψηλότερων σε σχέση με τα ποσά που ήδη δαπανώνται για τη φύλαξη κτιρίων του ΓΛΚ;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Χρήστος Σταϊκούρας                                                                                                                                                     Παναγιώτης Λαφαζάνης

Κατά τους τελευταίους οκτώ μήνες, έχουν εφαρμοστεί από το ΤΕΜΠΜΕ δύο νέα προγράμματα (Τιμολογίων και Ασφαλιστικών Εισφορών), ολοκληρώθηκε το υφιστάμενο πρόγραμμα του Κεφαλαίου Κίνησης, προετοιμάζεται η μετατροπή του ΤΕΜΠΜΕ σε Ελληνικό Ταμείο Επιχειρηματικότητας & Ανάπτυξης (ΕΤΕΑΝ).

Παράλληλα, εξαγγέλλονται από το αρμόδιο Υπουργείο σχέδια νέων προγραμμάτων, μεθοδεύεται η πρόσληψη νέου προσωπικού (περίπου 40 ατόμων), σχεδιάζεται η νέα οργανωτική δομή του Ταμείου (με νέες ατομικές συμβάσεις εργασίας και οργανική κάλυψη των καίριων θέσεων του Ταμείου) και προγραμματίζεται η στέγαση του Ταμείου σε νέα κτίρια.

Το ΤΕΜΠΜΕ, κατά τα επόμενα δύο χρόνια, σύμφωνα με δηλώσεις του αρμόδιου Υπουργού, πρόκειται να διοχετεύσει στην αγορά ρευστότητα ύψους 2,5 δισ. ευρώ περίπου (1 δισ. ευρώ από δημόσιους πόρους και 1,5 δισ. ευρώ μέσω μόχλευσης τραπεζικών κεφαλαίων), για την ενίσχυση των μικρών επιχειρήσεων.

Ωστόσο, κατά το προαναφερθέν κρίσιμο χρονικό διάστημα των τελευταίων οκτώ μηνών και ενόψει της δραστηριοποίησής του με πόρους 2,5 δισ. ευρώ για τα επόμενα δύο χρόνια, το Ταμείο φέρεται σύμφωνα με πληροφορίες, να λειτουργεί ουσιαστικά χωρίς Εσωτερικό Ελεγκτή, καθώς ο μοναδικός υπάλληλος που εκτελούσε χρέη εσωτερικού ελεγκτή απουσιάζει με άδεια λόγω συνδικαλιστικών υποχρεώσεων.

Κατόπιν τούτων,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

1. Ποια η θέση του αρμόδιου Υπουργείου και της εποπτεύουσας Τράπεζας της Ελλάδος για τον τρόπο διαχείρισης του ΤΕΜΠΜΕ, το οποίο λειτουργεί χωρίς Εσωτερικό Ελεγκτή για πάνω από οκτώ μήνες;

2. Πως ελέγχονται οι διοικητικές αποφάσεις και η δραστηριότητα του ΤΕΜΠΜΕ όλο αυτό το διάστημα;

3. Ποιες ενέργειες έγιναν για την άμεση αντικατάστασή του; Τι απέδωσαν και γιατί μέχρι και σήμερα δεν πραγματοποιήθηκε η αντικατάστασή του, αφήνοντας στην πράξη τον φορέα χωρίς μηχανισμό ελέγχου;

Το τελευταίο χρονικό διάστημα πληθαίνουν οι πληροφορίες (κυρίως από δημοσιεύματα του Τύπου), σύμφωνα με τις οποίες έχει υπογραφεί απόφαση από το Υπουργείο Οικονομικών για την παροχή εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου για τη δανειοδότηση επιχειρήσεων με εξαγωγές άνω του 30% του τζίρου τους, προκειμένου να εξοφλήσουν τους παραγωγούς και τους προμηθευτές τους.

Με δεδομένο ότι ο κλάδος των οπωροκηπευτικών προιόντων, νωπών και μεταποιημένων, αποτελεί το 32% των ελληνικών εξαγωγών αγροτικών προιόντων συμβάλλοντας ουσιαστικά, με την αυξητική του τάση τα τελευταία δύο χρόνια, στη βελτίωση του αγροτικού ισοζυγίου της χώρας μας, η απόφαση αυτή του Υπουργείου Οικονομικών, ευρισκόμενη προς τη σωστή κατεύθυνση, παρέχει την αναγκαία και ουσιαστική ενίσχυση της ρευστότητας των συγκεκριμένων εξαγωγικών επιχειρήσεων.

Ωστόσο, ο περιορισμός ισχύος της απόφασης σε συγκεκριμένο προϊόν και για συγκεκριμένες επιχειρήσεις του κλάδου (μεταποίηση ροδακίνων), δημιουργεί προϋποθέσεις αθέμιτου ανταγωνισμού, ενώ η καθυστέρηση στην επιστροφή ΦΠΑ προς τις εξαγωγικές επιχειρήσεις επιτείνει τη έλλειψη ρευστότητας και την δυσχέρεια των επιχειρήσεων αυτών.

Στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, που η εξαγωγική δραστηριότητα αποτελεί βιώσιμη διέξοδο και προϋπόθεση οικονομικής ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας, η εξαίρεση ολόκληρων κλάδων από την εν λόγω απόφαση πέραν του ότι αποτελεί αδικία, δεν συμβάλλει στην κοινή προσπάθεια για την προώθηση της εξωστρέφειας των ελληνικών επιχειρήσεων και την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.

Κατόπιν τούτων,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κος Υπουργός:

1. Έχει υπογραφεί από το Υπουργείο Οικονομικών η σχετική απόφαση;

2. Εξετάζεται από το αρμόδιο Υπουργείο η δυνατότητα διεύρυνσης των κριτηρίων της εν λόγω απόφασης ούτως ώστε να συμπεριληφθούν και άλλες επιχειρήσεις του ιδίου ή/και άλλων κλάδων προκειμένου να ενισχυθεί η εξωστρέφειά τους και να μπορέσουν να συμβάλλουν στην ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας;