Βουλή

Πρωτολογία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση Επίκαιρης Επερώτησης για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών

Πρωτολογία

Κύριε Υπουργέ,

Σήμερα, η Κυβέρνηση «πελαγοδρομεί», με αποτέλεσμα η χώρα να «παραπαίει», με όλα τα μέτωπα, εσωτερικά και εξωτερικά, ανοικτά.

Οι αβεβαιότητες, ενδογενείς και εξωγενείς, διευρύνονται.

Οι προκλήσεις και οι κίνδυνοι αυξάνονται.

Οι αντοχές της κοινωνίας εξασθενούν.

Τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις «αγκομαχούν».

Η οικονομία της χώρας βρίσκεται σε κατάσταση μετεωρισμού, αναζητώντας σημείο ισορροπίας, χαμηλότερο από αυτό που είχε επιτευχθεί στο τέλος του 2014.

Έχει καταστεί ευκρινές, αφού υποστηρίζεται πλέον από ποσοτικούς και ποιοτικούς δείκτες, ότι η χώρα, τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης της Αριστεράς, «περιπλανήθηκε» βυθιζόμενη.

Η Νέα Δημοκρατία, με ευθύνη, όπως πάντα, θα αναζητήσει, θα διερευνήσει και θα αναδείξει τις μεγάλες ευθύνες της σημερινής Κυβέρνησης για αυτή την καθοδική πορεία.

Σήμερα, με την Επίκαιρη Επερώτηση, το σύνολο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, επικεντρώνει σε ένα κρίσιμο ζήτημα, αυτό της τελευταίας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών που διαχειρίστηκε η Kυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Ζήτημα που έχει επιφέρει μεγάλο κόστος στους φορολογούμενους, αβεβαιότητα στους εργαζόμενους στις τράπεζες και τεράστια ζημία στους μετόχους των πιστωτικών ιδρυμάτων, μικρούς και μεγάλους, ιδιώτες και Δημόσιο, Κράτος και ασφαλιστικά ταμεία.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Τα τελευταία χρόνια, τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας, βρέθηκαν, εξαιτίας της δημοσιονομικής κρίσης αλλά – σημειώνω – και με δική τους ευθύνη, αντιμέτωπα με μεγάλες προκλήσεις.

Αυτές οι προκλήσεις κατέστησαν αναγκαία τη διαμόρφωση πλαισίου στήριξής τους, προκειμένου να διαφυλαχθούν η πραγματική οικονομία, από πλήρη κατάρρευση, και οι καταθέσεις των πολιτών.

Το πλαίσιο ξεκίνησε να δημιουργείται έγκαιρα, από το 2008, από την τότε Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, όταν το «τσουνάμι» της  παγκόσμιας οικονομικής κρίσης χτύπησε την Ευρώπη.

Και τούτο έγινε παρά τη λυσσαλέα αντίδραση των Κομμάτων της τότε Αντιπολίτευσης, που διατείνονταν ότι δεν υπήρχε παγκόσμια κρίση και ότι η Kυβέρνηση τότε, λανθασμένα, στήριζε τις τράπεζες.

Η κριτική αυτή επαναλήφθηκε, μόνο από την Αριστερά, και στις επόμενες στηρίξεις των τραπεζών.

Το αποτέλεσμα είναι, όπως επιβεβαιώνει και η Έκθεση Νομισματικής Πολιτικής της Τράπεζας της Ελλάδος που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο του 2015, ακόμη και το 1ο τρίμηνο του 2015, «η κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών να παραμένει σε ικανοποιητικά επίπεδα».

Ενδεικτικά, εξαιτίας αυτών των επιλογών, τα τραπεζικά ιδρύματα:

  • Επανέκτησαν μέρος των καταθέσεων.
  • Πραγματοποίησαν επιτυχείς αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, αντλώντας 8,3 δισ. ευρώ από τις αγορές.
  • Εξέδωσαν τίτλους αξίας περίπου 2,5 δισ. ευρώ.
  • Μηδένισαν την εξάρτησή τους από το μηχανισμό παροχής έκτακτης ρευστότητας της ΕΚΤ.
  • Μειώθηκε δραστικά η ροή των νέων μη εξυπηρετούμενων δανείων.
  • Ενώ τα συνολικά έσοδα στον Κρατικό Προϋπολογισμό από την αξιοποίηση του πακέτου ρευστότητας του 2008, από μερίσματα και προμήθειες, υπερέβησαν τα 4 δισ. ευρώ την περίοδο 2009-2014. Επ’ ωφελεία των Ελλήνων φορολογουμένων.

Συνεπώς, 1ο Συμπέρασμα:

Η κατάσταση στο Ελληνικό τραπεζικό σύστημα σταθεροποιήθηκε σταδιακά και, μέχρι  το 2014, αποκαταστάθηκε η εμπιστοσύνη σε αυτό.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Δυστυχώς, η κατάσταση αυτή άλλαξε το 2015.

Η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, εξαιτίας λανθασμένων και ανερμάτιστων χειρισμών, έφερε το τραπεζικό σύστημα αντιμέτωπο με μεγάλους κινδύνους.

Κίνδυνοι που διογκώθηκαν μετά την τραπεζική αργία και τους κεφαλαιακούς περιορισμούς.

Και αυτό γιατί, μεταξύ άλλων, το 1ο εξάμηνο του 2015:

  • Οι συνολικές καταθέσεις και τα repos των πιστωτικών ιδρυμάτων μειώθηκαν κατά περίπου 50 δισ. ευρώ, η μεγαλύτερη εκροή από την αρχή της κρίσης.
  • Η ποιότητα του ενεργητικού των τραπεζών επιδεινώθηκε, καθώς αυξήθηκαν ραγδαία τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.
  • Η αξία των τραπεζικών μετοχών που κατείχε το Ελληνικό Δημόσιο «κατέρρευσε», αφού, αυτή μειώθηκε κατά 80%.
  • Επεστράφησαν, με ευθύνη της Κυβέρνησης, τα 11 δισ. ευρώ του ΤΧΣ στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.
  • Και τέλος, η χρηματοδότηση του τραπεζικού συστήματος γινόταν σχεδόν αποκλειστικά από τον μηχανισμό παροχής έκτακτης ρευστότητας.

Τα ανωτέρω επιβεβαιώνει και η τελευταία Ενδιάμεση Έκθεση για τη Νομισματική Πολιτική της Τράπεζας της Ελλάδος, το Δεκέμβριο του 2015, η οποία αναφέρει ότι:

«οι παρατεταμένες διαπραγματεύσεις, η εκροή καταθέσεων και το συνεχώς αυξανόμενο ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων, λόγω της χειροτέρευσης του οικονομικού κλίματος, κατέστησαν αναγκαία την εκ νέου ανακεφαλαιοποίηση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, παρά την ανακεφαλαιοποίηση του 2014».

Συνεπώς, 2ο Συμπέρασμα:

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ φέρει την αποκλειστική ευθύνη για τη διαμόρφωση της ανάγκης νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η ανάγκη μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών ήταν γνωστή από το καλοκαίρι του 2015.

Συμπεριελήφθη άλλωστε και στο 3ο Μνημόνιο, τον περασμένο Αύγουστο.

Η Κυβέρνηση όμως, όπως το συνηθίζει άλλωστε, για να θολώσει το περιβάλλον, καθυστέρησε να καταθέσει το αναγκαίο θεσμικό πλαίσιο για την υλοποίηση  της ανακεφαλαιοποίησης.

Το πλαίσιο συζητήθηκε στη Βουλή στο τέλος Οκτωβρίου, και ενώ η Κυβέρνηση γνώριζε ότι όσο αργούσε, με δεδομένο ότι θα έπρεπε η ανακεφαλαιοποίηση να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος της χρονιάς, τόσο αυτή θα γινόταν με δυσμενέστερους όρους.

Όπως και έγινε τελικά.

Συνεπώς, 3ο Συμπέρασμα:

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ φέρει τεράστια ευθύνη για την καθυστέρηση θεσμοθέτησης του πλαισίου υλοποίησης της ανακεφαλαιοποίησης.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ποιό είναι όμως το αποτέλεσμα αυτή της ανακεφαλαιοποίησης;

1ον. Η ανακεφαλαιοποίηση προσέθεσε νέο κόστος στο Δημόσιο και αύξησε το δημόσιο χρέος.

Βέβαια, η Κυβέρνηση θα ισχυριστεί ότι η τελική δημοσιονομική επιβάρυνση είναι μικρότερη σε σχέση με τις αρχικές εκτιμήσεις.

Δεν παύει όμως να υφίσταται επιπλέον επιβάρυνση για τους Έλληνες φορολογούμενους, που πριν από λίγους μήνες δεν υπήρχε καν ως ενδεχόμενο.

2ον. Η ανακεφαλαιοποίηση απαξίωσε τις προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου.

Ενδεικτικά, για την Εθνική Τράπεζα, η πρώτη ανακεφαλαιοποίηση, το 2013, έγινε με τιμή ανά μετοχή στα 4,29 ευρώ.

Η δεύτερη ανακεφαλαιοποίηση, το 2014, στα 2,2 ευρώ.

Και η τρίτη, η «αριστερή» ανακεφαλαιοποίηση, το 2015, στα 0,02 ευρώ.

Συνεπώς, το κόστος για τους παλαιούς επενδυτές και μετόχους, μικρούς και μεγάλους, Έλληνες και ξένους, είναι τεράστιο.

3ον. Η ανακεφαλαιοποίηση άλλαξε την ιδιοκτησιακή δομή των τραπεζών και συρρίκνωσε την Ελληνική ιδιωτική συμμετοχή.

Οι νέοι ιδιοκτήτες των τραπεζών, κυρίως ξένοι ιδιώτες επενδυτές και hedge funds, απέκτησαν το μεγαλύτερο μέρος του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος, και φυσικά τον έλεγχό του, καταβάλλοντας, συνολικά, μόλις περίπου 5,3 δισ. ευρώ.

4ον. Η ανακεφαλαιοποίηση σχεδόν εκμηδένισε την αξία του χαρτοφυλακίου του ΤΧΣ, δηλαδή των μετοχών που κατείχαν ουσιαστικά οι Έλληνες φορολογούμενοι μέσω του Δημοσίου.

Και αυτό εξαιτίας τόσο της δραματικής μείωσης των ποσοστών συμμετοχής του στις τράπεζες όσο και της «εξαέρωσης» των τραπεζικών μετοχών.

Συγκεκριμένα, η αξία της συμμετοχής του ΤΧΣ μόλις που υπερέβη τα 2 δισ. ευρώ, από 12 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014.

Σήμερα δε έχει «κατρακυλήσει» ακόμη χαμηλότερα, στα 1,2 δισ. ευρώ.

Συνεπώς, το πραγματικό κόστος για τους Έλληνες φορολογούμενους είναι τεράστιο.

Και το δυνητικό κόστος ακόμη μεγαλύτερο, αφού έχει ουσιαστικά χαθεί η δυνατότητα ανάκτησης του αρχικού ποσού της επένδυσης.

5ον. Η ανακεφαλαιοποίηση τροποποίησε, επί το δυσμενέστερο, τα σχέδια αναδιάρθρωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Το αποτέλεσμα είναι να προβλέπεται συρρίκνωση του δικτύου των τραπεζών και σημαντικές μειώσεις προσωπικού, που θα ξεπεράσουν τα 4.000 άτομα.

Αλλά και να «χαθούν» αξιόλογα περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών, όπως είναι η Finansbank στην περίπτωση της Εθνικής Τράπεζας.

Επένδυση στην Τουρκία, που έγινε το 2006, επί Νέας Δημοκρατίας, και η οποία, εκτός του υψηλού συμβολισμού της, κάλυπτε το μεγαλύτερο ποσοστό των εργασιών του Ομίλου στο εξωτερικό, συμμετείχε σημαντικά στα μεγέθη του και συνέβαλε, καθοριστικά, στην κερδοφορία του.

6ον. Η ανακεφαλαιοποίηση είχε κόστος για τους φορολογούμενους και μέσω της μετατροπής των προνομιούχων μετοχών που κατείχε το Δημόσιο στην Εθνική Τράπεζα σε κοινές.

Αυτή η μετατροπή έχει γίνει με «κούρεμα» 71% επί της ονομαστικής αξίας.

Ενώ καταγράφηκαν και σημαντικές απώλειες από την εισαγωγή και διαπραγμάτευση των νέων αυτών κοινών μετοχών στο Χρηματιστήριο Αθηνών.

Συνεπώς, 4ο Συμπέρασμα:

Το αποτέλεσμα της «αριστερής» ανακεφαλαιοποίησης των συστημικών τραπεζών είναι εξαιρετικά δυσμενές για τη χώρα, τους φορολογούμενους, τους μετόχους και τους εργαζόμενους.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Εκτός όμως από την ανακεφαλαιοποίηση των συστημικών τραπεζών, είναι σε εξέλιξη η ανακεφαλαιοποίηση της Τράπεζας Αττικής, ενώ ολοκληρώθηκε η ανακεφαλαιοποίηση συνεταιριστικών τραπεζών.

Και εδώ όμως εγείρονται μία σειρά από σοβαρά ερωτήματα.

Ερωτήματα που θα αναδείξουν και οι Συνάδελφοί μου.

Ερωτήματα που έχουν να κάνουν, κυρίως, με την τιμή στην οποία πραγματοποιήθηκε η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Αττικής, με τη συμμετοχή ΔΕΚΟ, ασφαλιστικών ταμείων και φορέων του Δημοσίου στην ανακεφαλαιοποίηση, με τη διαδικασία που ακολουθήθηκε προκειμένου να αποφασίσουν οι φορείς τη συμμετοχή τους, με το τεράστιο κόστος που έχουν επωμιστεί σήμερα αυτοί οι φορείς από τη συγκεκριμένη επένδυση.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Από τα ανωτέρω, είναι απόλυτα ευκρινές το οδυνηρό «αποτύπωμα» για την Ελληνική οικονομία της Κυβέρνησης της Αριστεράς, στη δομή και λειτουργία του τραπεζικού τομέα της.

Αποδείχθηκε ότι η Κυβέρνηση αδυνατεί να προβλέψει τις ευρύτερες εξελίξεις, να σχεδιάσει έγκαιρα και να υλοποιήσει αποτελεσματικά πολιτικές χρήσιμες για τη λειτουργία της οικονομίας.

Γι’ αυτό σήμερα ελέγχουμε την Κυβέρνηση.

 

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου «Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου και άλλες διατάξεις»

Αθήνα, 19 Φεβρουαρίου 2016

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σήμερα, η χώρα «παραπαίει».

Οι αβεβαιότητες, ενδογενείς και εξωγενείς, διογκώνονται.

Οι προκλήσεις και οι κίνδυνοι πολλαπλασιάζονται.

Οι αντοχές της κοινωνίας εξασθενούν.

Και η οικονομία της χώρας «παλινδρομεί», αναζητώντας ένα νέο σημείο ισορροπίας, πολύ χαμηλότερο από αυτό που είχε επιτευχθεί πριν από ένα περίπου χρόνο, στο τέλος του 2014.

Έχει καταστεί ευκρινές, και υποστηρίζεται πλέον από ποσοτικούς και ποιοτικούς δείκτες, ότι η χώρα, αυτό τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης της Αριστεράς, «περιπλανήθηκε» βυθιζόμενη.

  • Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση.
  • Η δημόσια οικονομία κινείται σε οριακές καταστάσεις.
  • Η πραγματική οικονομία, λόγω και των κεφαλαιακών περιορισμών, έχει επιβαρυνθεί.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, αλλά και του ιδιωτικού τομέα προς το Δημόσιο, διογκώθηκαν.
  • Οι τράπεζες χρειάστηκαν μια νέα ανακεφαλαιοποίηση.
  • Η χώρα χρειάστηκε πρόσθετη χρηματοδότηση από τους εταίρους, που συνοδεύεται από ένα νέο, εξαιρετικά επώδυνο Μνημόνιο.

Μνημόνιο, την «ιδιοκτησία» του οποίου, όπως επί μακρόν πανηγύριζε, έχει η Ελληνική κυβέρνηση.

Μνημόνιο που περικλείει πρόσθετα μέτρα λιτότητας, νέους άμεσους και έμμεσους φόρους και περικοπές στις συντάξεις και στα κοινωνικά επιδόματα.

Αυτό είναι το οδυνηρό «αποτύπωμα» των ιδεοληψιών, της αναποτελεσματικότητας, των παλινωδιών, της ανικανότητας, της αναβλητικότητας της Κυβέρνησης της Αριστεράς.

Κυβέρνηση που εισπράττει σήμερα το αντίτιμο της μακροχρόνιας πλειοδοσίας και πληρώνει το κόστος του λαϊκισμού της.

Κυβέρνηση, όμως, που μετά από περιπλάνηση στο χώρο των ψευδαισθήσεων, στέκεται με αμηχανία μπροστά στα προβλήματα, αυτοεγκλωβίζοντας τη χώρα σε επαναλαμβανόμενους κύκλους αβεβαιότητας και αστάθειας.

Κυβέρνηση η οποία, αντί να αντιμετωπίσει, με αποφασιστικότητα και ρεαλισμό, τα προβλήματα που η ίδια με τις πράξεις και τις παραλείψεις της, εν πολλοίς, δημιούργησε, επανέρχεται στις πομφόλυγες για «παράλληλο πρόγραμμα» και για δήθεν «αριστερά πρόσημα».

Προσπαθεί να «πασπαλίσει» με «αριστερή χρυσόσκονη» τη δυσάρεστη πραγματικότητα, για να την αποκρύψει.

Δεν τα καταφέρνει όμως.

Οι πολίτες αντιλαμβάνονται πλέον την επαναλαμβανόμενη πολιτική εξαπάτηση, αισθάνονται απογοητευμένοι, δυσφορούν και έχουν αρχίσει να οργίζονται.

Και αυτό γιατί η «αριστερή» πολιτική ρητορική και η δήθεν «αριστερή» κοινωνική ευαισθησία έχουν αποδειχθεί απολύτως κενές περιεχομένου.

Ενώ, η όποια «αριστερή ψυχή» έγινε θυσία στο βωμό για λίγη «πολιτική εξουσία», ακόμη και ακραίας νεοφιλελεύθερης κοπής.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι της Πλειοψηφίας,

Ενδεικτικά και μόνο, στο προνομιακό κατ’ εσάς πεδίο της κοινωνικής ευαισθησίας, συνέβησαν τα εξής:

1ον. Η Κυβέρνηση είχε, αρχικά, υποσχεθεί, μέσα από πομπώδεις διακηρύξεις, να διαθέσει 2 δισ. ευρώ, κατά τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης, για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης.

Στη συνέχεια, «προσγειώθηκε ανώμαλα» στις εξαγγελίες, στα 200 εκατ. ευρώ.

Και τελικά έδωσε μόλις 108 εκατ. ευρώ, 50% λιγότερα.

Υπενθυμίζεται ότι για το ίδιο λόγο, το 2014, είχε διανεμηθεί, ως «κοινωνικό μέρισμα», πολλαπλάσιο ποσό, ύψους 450 εκατ. ευρώ.

2ον. Ο «εξορθολογισμός» της χορήγησης του επιδόματος θέρμανσης, μεταφράστηκε σε περικοπή του επιδόματος κατά 105 εκατ. ευρώ το 2016.

Έτσι με τα νέα, «αριστερά» κριτήρια κοινωνικής ευαισθησίας, «πετσοκόβεται» κατά το ήμισυ το σχετικό κονδύλι του Προϋπολογισμού, περιορίζεται σημαντικά ο αριθμός των δικαιούχων και μειώνεται το επίδομα σε όσους τελικά χορηγηθεί.

3ον. Η προστασία νοικοκυριών και επιχειρήσεων έναντι των πλειστηριασμών, μέσω εξαγγελιών για «σεισάχθεια» και δηλώσεων περί «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», απεδείχθη έωλη υπόσχεση.

4ον.  Η διατήρηση της χορήγησης του ΕΚΑΣ, πολύ γρήγορα μεταφράστηκε σε περικοπή του κατά 223 εκατ. ευρώ το 2016 και σε κατάργηση μεταγενέστερα.

Και σήμερα, ήρθε η ώρα να συζητήσουμε και το δήθεν «παράλληλο πρόγραμμα».

Ένα συνονθύλευμα διατάξεων.

Κάποιων ακοστολόγητων.

Ορισμένων που συστήνουν δομές και ομάδες εργασίας και προφανώς έχουν δημοσιονομική επίπτωση.

Κάποιων άλλων που είναι το αποτέλεσμα μικρών κομματικών διευθετήσεων και εξυπηρετήσεων.

Αλλά και άλλων ήδη θεσμοθετημένων από την προηγούμενη Κυβέρνηση, όπως είναι η ρύθμιση που αφορά την παροχή νοσοκομειακής και φαρμακευτικής περίθαλψης σε ανασφάλιστους συμπολίτες μας.

Απώτατος σκοπός; Να «φιλοτεχνηθεί» ένα δήθεν «κοινωνικά ευαίσθητο» πρόσωπο για την Κυβέρνηση.

Κι όλα αυτά, την ίδια στιγμή που, αυτή η Κυβέρνηση, επιβάλλει νέα μέτρα, ύψους περίπου 6 δισ. ευρώ, ενώ ακολουθούν και άλλα, πρόσθετα.

Την ίδια στιγμή που, αυτή η Κυβέρνηση, στοχοποιεί και συγκρούεται με όλες τις παραγωγικές τάξεις της χώρας.

Την ίδια στιγμή που τα εθνικά, πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα οξύνονται και πολλαπλασιάζονται.

Η μακρά περίοδος όμως με τα ανέξοδα αριστερά πολιτικά «παραμύθια» έχει τελειώσει.

Πρέπει να μπει τέλος σ’ αυτήν την ανερμάτιστη διακυβέρνηση.

Δελτίο Τύπου σχετικά με την κατάθεση Ερώτησης για την ιδιωτικοποίηση της εταιρείας «ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ ΑΕ»

Ο Βουλευτής Φθιώτιδας κ. Χρήστος Σταϊκούρας κατέθεσε στις 08 Ιανουαρίου 2016 την υπ’ αριθ. 2227/08.01.2016 Ερώτηση, σχετικά με την ιδιωτικοποίηση της εταιρείας «ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ ΑΕ».

Ακολουθεί το κείμενο της Ερώτησης:

Ερώτηση

προς το Υπουργείο Οικονομικών

Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2016

 Θέμα: Ιδιωτικοποίηση της εταιρείας «ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ ΑΕ».

Στις 07.01.2016 συνεδρίασε η Επιτροπή Δημοσίων Επιχειρήσεων, Τραπεζών, Οργανισμών Κοινής Ωφελείας και Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης, με θέμα ημερήσιας διάταξης την ακρόαση από τα μέλη της Επιτροπής των προτεινομένων, από τον Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, κ. Χρήστο Σπίρτζη, για διορισμό στις θέσεις Προέδρου του ΔΣ και  Διευθύνοντος Συμβούλου της Εταιρείας «ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ ΑΕ» και τη διατύπωση γνώμης της Επιτροπής.

Κατά την εν λόγω συνεδρίαση, σχετικά με την ιδιωτικοποίησης της εταιρείας «ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ ΑΕ», ο Υπουργός Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων ανέφερε ότι «…δεν ιδιωτικοποιούνται τα πάντα. Δεν ιδιωτικοποιείται όλη η χώρα. Η Συμφωνία έχει εννέα ιδιωτικοποιήσεις. Μέσα σε αυτές τις εννέα, δεν είναι η ΕΓΝΑΤΙΑ».

Ενώ, συμπλήρωσε ότι «Δεν θα πάει στο ΤΑΙΠΕΔ, θα πάει στην αξιοποίηση. Θα ιδρυθεί το νέο Ταμείο και η ΕΓΝΑΤΙΑ και τα υπόλοιπα, θα βρουν τον δρόμο που πρέπει να βρουν» και ότι «ότι αυτό έγινε γιατί δεν έχει δημιουργηθεί ακόμα το νέο Ταμείο. Μόλις  δημιουργηθεί, θα μεταφερθεί αυτό το κομμάτι».

Ωστόσο, στις σελίδες 119-120 της Εισηγητικής Έκθεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού 2016, που ψηφίστηκε από τη Βουλή των Ελλήνων στις 06.12.2015, στην ενότητα για το ισοζύγιο των ΔΕΚΟ, αναφέρεται ότι τα οικονομικά μεγέθη της εταιρείας «ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ ΑΕ» δεν περιλαμβάνονται στον Προϋπολογισμό έτους 2016, λόγω της επικείμενης αποκρατικοποίησής της.

Ενώ, το 3ο Μνημόνιο (Ν. 4336/2015, ΦΕΚ A’ 94, 14.08.2015) αναφέρει ότι «Οι αρχές θα εγκρίνουν το Σχέδιο Αξιοποίησης των Περιουσιακών Στοιχείων (Asset Development Plan-ADP) που ενέκρινε το ΤΑΙΠΕΔ στις 30.07.2015. Το ADP επισυνάπτεται στο παρόν Μνημόνιο ως παράρτημα και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της συμφωνίας» και ότι «Οι αρχές θα ολοκληρώσουν περίπου 20 επιλεγείσες δράσεις του ΤΑΙΠΕΔ που βρίσκονται σε εκκρεμότητα».

Στο Σχέδιο Αξιοποίησης των Περιουσιακών Στοιχείων αλλά και στις 20 επιλεγείσες δράσεις που βρίσκονται σε εκκρεμότητα, περιλαμβάνεται και η ιδιωτικοποίηση της εταιρείας «ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ ΑΕ».

Κατόπιν αυτών,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

1ον. Ποιός είναι τελικά ο σχεδιασμός της Κυβέρνησης;

2ον. Είναι στον «αέρα» η αναφορά του Προϋπολογισμού 2016 ότι «τα οικονομικά μεγέθη της εταιρείας “ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ ΑΕ” δεν περιλαμβάνονται στον Προϋπολογισμό έτους 2016, λόγω της επικείμενης αποκρατικοποίησής της»;

3ον. Αν η εταιρεία «ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ ΑΕ» δεν ιδιωτικοποιείται, σύμφωνα με τα όσα ισχυρίστηκε ο Υπουργός Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, πόσο επηρεάζεται η διαμόρφωση του ισοζυγίου των ΔΕΚΟ και συνεπακόλουθα το ισοζύγιο Γενικής Κυβέρνησης και οι εκτιμήσεις του Προϋπολογισμού το 2016;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Χρήστος Σταϊκούρας

Δελτίο Τύπου σχετικά με την κατάθεση Ερώτησης για τον χειρισμό στο πλαίσιο της τελευταίας ανακεφαλαιοποίησης των προνομιούχων μετοχών του 1ου πυλώνα του Ν. 3723/2008 των πιστωτικών ιδρυμάτων

Ο Βουλευτής Φθιώτιδος κ. Χρήστος Σταϊκούρας κατέθεσε σήμερα την υπ’ αριθ. 1989/16.12.2015 Ερώτηση σχετικά με τον χειρισμό προνομιούχων μετοχών του 1ου πυλώνα του Ν. 3723/2008 των πιστωτικών ιδρυμάτων στο πλαίσιο της τελευταίας ανακεφαλαιοποίησης.

Ακολουθεί το κείμενο της Ερώτησης:

Ερώτηση

προς το Υπουργείο Οικονομικών

Αθήνα, 16 Δεκεμβρίου 2015

Θέμα: Χειρισμός προνομιούχων μετοχών του 1ου πυλώνα του Ν. 3723/2008 των πιστωτικών ιδρυμάτων στο πλαίσιο της τελευταίας ανακεφαλαιοποίησης.

Από το 2008, η ανάγκη διασφάλισης της συστημικής ευστάθειας των εγχώριων πιστωτικών ιδρυμάτων κατέστησε απαραίτητη τη χρηματοδοτική στήριξή τους μέσα από πολιτικές και εργαλεία τόνωσης της ρευστότητας και ενδυνάμωσης της κεφαλαιακής τους επάρκειας. Ένας από τους βασικούς άξονες παροχής των αναγκαίων κεφαλαίων προς το τραπεζικό σύστημα, ήταν το πακέτο ενίσχυσης της ρευστότητας της οικονομίας για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης, το οποίο θεσπίστηκε με το Ν. 3723/2008, περιλαμβάνοντας μέτρα για τη στήριξη της ρευστότητας και της κεφαλαιακής επάρκειας των πιστωτικών ιδρυμάτων, αρχικού συνολικού ύψους 28 δισ. ευρώ. Το πακέτο εδράζεται σε 3 πυλώνες. Ειδικότερα, ο 1ος πυλώνας αφορούσε στην κεφαλαιακή ενίσχυση των πιστωτικών ιδρυμάτων με την έκδοση προνομιούχων μετοχών υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου ύψους μέχρι 5 δισ. ευρώ. Ο 2ος πυλώνας αφορούσε στην παροχή εγγυήσεων εκ μέρους του Ελληνικού Δημοσίου και ο 3ος πυλώνας αφορούσε στην έκδοση εκ μέρους του Ελληνικού Δημοσίου και διάθεση απευθείας στα πιστωτικά ιδρύματα τίτλων (ομολόγων).

Τα πιστωτικά ιδρύματα, εστιάζοντας στην τόνωση της κεφαλαιακής τους επάρκειας, εντάχθηκαν στον 1ο πυλώνα του πακέτου, διαθέτοντας προνομιούχες μετοχές έναντι κεφαλαίου στο Δημόσιο, και αξιοποίησαν από νωρίς το μεγαλύτερο μέρος του προβλεπόμενου ποσού.  Συγκεκριμένα, από το 2009 είχαν αξιοποιηθεί τα 3,76 δισ. ευρώ από τα προβλεπόμενα 5 δισ. ευρώ, ενώ το ποσό αυτό αυξήθηκε το 2012 – αφού είχαν επιστραφεί τα 675 εκατ. ευρώ σε μετρητά από την Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος το 2011 – στα 4,47 δισ. ευρώ.

Παράλληλα, η αξιοποίηση από τα πιστωτικά ιδρύματα του 1ου πυλώνα του Ν. 3723/2008 συνεισέφερε στα δημόσια έσοδα από την απόδοση 10% των προνομιούχων μετοχών του Δημοσίου. Το νομικό δε ζήτημα που ανέκυψε, αναφορικά με την εξάρτηση της ενεργοποίησης της ανωτέρω υποχρέωσης απόδοσης του 10% από την κερδοφορία των πιστωτικών ιδρυμάτων, διευθετήθηκε το 2012 με σχετική νομοθετική ρύθμιση στο Ν. 4093/2012, και το ποσό των 555,6 εκατ. ευρώ, που αντιστοιχούσε στις μη καταβληθείσες αποδόσεις για τις χρήσεις των προηγούμενων ετών, καταβλήθηκε από τα πιστωτικά ιδρύματα στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), το οποίο είναι φορέας της Γενικής Κυβέρνησης και ο προϋπολογισμός του ενσωματώνεται στον Προϋπολογισμό Γενικής Κυβέρνησης.

Το 2014, κατά την ολοκλήρωση πενταετίας από τις πρώτες χορηγήσεις προνομιούχων μετοχών, 2 πιστωτικά ιδρύματα (Τράπεζα Πειραιώς και Eurobank) αποπλήρωσαν στο Δημόσιο το σύνολο των προνομιούχων μετοχών που είχαν διατεθεί (1,69 δισ. ευρώ), με αποτέλεσμα να περιοριστεί η αξιοποίηση στα 2,78 δισ. ευρώ. Έτσι, το 2015, και μέχρι πριν τη νέα ανακεφαλαιοποίηση των πιστωτικών ιδρυμάτων, από τις 4 συστημικές τράπεζες, προνομιούχες μετοχές κατείχαν μόνο η Εθνική Τράπεζα (1,35 δισ. ευρώ) και η Eurobank (950,125 εκατ. ευρώ), ενώ από τις μη συστημικές, η Attica Bank κατείχε προνομιούχες μετοχές 100,2 εκατ. ευρώ. Δηλαδή, συνολικά, τα εν λειτουργία πιστωτικά ιδρύματα κατείχαν προνομιούχες μετοχές ύψους 2,4 δισ. ευρώ.

Δυστυχώς, το 2015, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, εξαιτίας λανθασμένων χειρισμών της, έφερε το τραπεζικό σύστημα αντιμέτωπο με τεράστιους κινδύνους. Κίνδυνοι που διογκώθηκαν μετά την τραπεζική αργία και τους κεφαλαιακούς περιορισμούς. Έτσι, οι τράπεζες χρειάστηκαν μια νέα ανακεφαλαιοποίηση, το αποτέλεσμα της οποίας είναι εξαιρετικά δυσμενές για τη χώρα, παρά την αποφυγή του «κουρέματος» των καταθέσεων και τη μικρότερη, τελικά, δημοσιονομική επιβάρυνση σε σχέση με τις αρχικές εκτιμήσεις. Και αυτό γιατί, λόγω Κυβερνητικών καθυστερήσεων και παλινωδιών στην ολοκλήρωση του θεσμικού πλαισίου πραγματοποίησής της, η τελευταία ανακεφαλαιοποίηση:

  • Προσέθεσε μεγάλο κόστος στο Δημόσιο και στους φορολογούμενους, το οποίο καταγράφεται στον Προϋπολογισμό και επιβαρύνει το δημόσιο χρέος.
  • Συρρίκνωσε δραματικά την Ελληνική ιδιωτική συμμετοχή, αποκλείοντας, στις 3 από τις 4 περιπτώσεις συστημικών τραπεζών, τους Έλληνες μικροεπενδυτές.
  • Απαξίωσε τις προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, με κόστος για τους επενδυτές, μικρούς και μεγάλους. Έτσι, οι νέοι ιδιοκτήτες των τραπεζών απέκτησαν το μεγαλύτερο μέρος του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος, και φυσικά τον έλεγχό του, καταβάλλοντας, συνολικά, μόλις 5 δισ. ευρώ.
  • Εκμηδένισε σχεδόν την αξία του χαρτοφυλακίου του ΤΧΣ και των ασφαλιστικών ταμείων, λόγω τόσο της «εξαέρωσης» και της πλήρους κατάρρευσης των τραπεζικών μετοχών όσο και της δραστικής μείωσης των ποσοστών συμμετοχής τους στο μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών. Είναι χαρακτηριστικό ότι σήμερα η αποτίμηση της συμμετοχής του ΤΧΣ ανέρχεται περίπου σε λιγότερο από 1 δισ. ευρώ, από 3,3 δισ. ευρώ στις 02.11.2015 (αμέσως μετά την ολοκλήρωση της Άσκησης Συνολικής Αξιολόγησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας) και περίπου 15 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014.
  • Οδήγησε σε αφελληνισμό τα πιστωτικά ιδρύματα, αφού το μεγαλύτερο μέρος του μετοχικού τους κεφαλαίου έχει περιέλθει στα χέρια ξένων ιδιωτών επενδυτών και hedge funds.
  • Τροποποίησε, επί το δυσμενέστερο, τα ήδη εγκεκριμένα σχέδια αναδιάρθρωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων, με αποτέλεσμα την απώλεια αξιόλογων περιουσιακών στοιχείων, όπως είναι στην περίπτωση της Εθνικής Τράπεζας, η πώληση του συνόλου της συμμετοχής της στην Finansbank.

Επιπρόσθετα των ανωτέρω δυσμενών εξελίξεων, και όσον αφορά στις προνομιούχες μετοχές, σύμφωνα με το νέο Ν. 4340/2015 για την ανακεφαλαιοποίηση των πιστωτικών ιδρυμάτων, στηv περίπτωση που εφαρμοστούν τα υποχρεωτικά μέτρα κατανομής βαρών (burden-sharing) που περιγράφονται σε αυτόν, μεταξύ άλλων, είναι δυνατή η μετατροπή των προνομιούχων μετοχών που εκδόθηκαν βάσει του Ν. 3723/2008 σε κοινές μετοχές η κυριότητα των οποίων περιέρχεται αυτοδικαίως στο ΤΧΣ. Με Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, κατόπιν εισήγησης της Τράπεζας της Ελλάδος, καθορίζονται κατά τάξη, είδος, ποσοστό και ποσό συμμετοχής τα μέσα ή οι υποχρεώσεις που υπόκεινται στα υποχρεωτικά μέτρα κατανομής βαρών. Έτσι, κατά τη διαδικασία της νέας ανακεφαλαιοποίησης το 2015, για τα 3 πιστωτικά ιδρύματα (Eurobank, Εθνική Τράπεζα, Attica Bank) που κατείχαν προνομιούχες μετοχές του Δημοσίου, η κατάσταση έχει ως εξής:

  • Η Eurobank κατάφερε να καλύψει εξολοκλήρου το έλλειμμα κεφαλαίων, που προέκυψε από την άσκηση προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων (stress test) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, με εθελοντικά μέτρα αναδιάρθρωσης και με τη συμμετοχή ιδιωτών. Έτσι, το εν λόγω πιστωτικό ίδρυμα δεν χρειάστηκε κρατική στήριξη και διατηρεί στο χαρτοφυλάκιό του τις προνομιούχες μετοχές του Δημοσίου, ύψους 959,125 εκατ. ευρώ.
  • Η Attica Bank βρίσκεται σε διαδικασία ολοκλήρωσης της ανακεφαλαιοποίησης και εξακολουθεί να κατέχει προνομιούχες μετοχές του Δημοσίου ύψους 100,2 εκατ. ευρώ.
  • Η Εθνική Τράπεζα δεν κατάφερε να καλύψει εξολοκλήρου το έλλειμμα κεφαλαίων, που προέκυψε από την άσκηση προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων (stress test) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, με εθελοντικά μέτρα αναδιάρθρωσης και με τη συμμετοχή ιδιωτών. Έτσι, το εν λόγω πιστωτικό ίδρυμα χρειάστηκε κρατική στήριξη, η οποία για να χορηγηθεί, σύμφωνα με το άρθρο 6Α του Ν. 3864/2010 (όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 4340/2015 και ισχύει) προβλέπεται ότι εφαρμόζονται υποχρεωτικά μέτρα κατανομής βαρών (burden-sharing) και μετατρέπονται υποχρεωτικά (με ένα «κούρεμα») σε κοινές μετοχές διάφορες υποχρεώσεις συμπεριλαμβανομένων και των προνομιούχων μετοχών του Δημοσίου (προκειμένου να μην υπάρχει διακριτική μεταχείριση).

Έτσι, εκδόθηκε η υπ’ αριθ. πρωτ. 45/07.12.2015 ΠΥΣ, συνεπεία της οποίας μετατράπηκαν υποχρεωτικά σε 1.603.700.987 κοινές μετοχές της Εθνικής Τράπεζας, το σύνολο των τότε υφιστάμενων προνομιούχων μετοχών της (συμπεριλαμβανομένων και αυτών που είχαν εκδοθεί στις ΗΠΑ). Ωστόσο, η υποχρεωτική μετατροπή των προνομιούχων μετοχών του Δημοσίου στην Εθνική Τράπεζα σε κοινές πραγματοποιήθηκε, σύμφωνα με την εν λόγω ΠΥΣ, με συντελεστή μετατροπής 71% («κούρεμα» επί της ονομαστικής αξίας τους η οποία ανέρχεται στα 1,35 δισ. ευρώ).

Ενώ, εκτός από την υποχρεωτική μετατροπή με «κούρεμα» επί της ονομαστικής αξίας τους, απώλειες καταγράφηκαν και από την εισαγωγή και διαπραγμάτευση των νέων κοινών μετοχών στο Χρηματιστήριο Αθηνών (ενδεικτικά, -30% την 1η μέρα διαπραγμάτευσης, 14.12.2015).

Κατόπιν των ανωτέρω,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

1ον. Ποιό είναι το ύψος της ζημίας του Δημοσίου, στο πλαίσιο της ανακεφαλαιοποίησης, από την υποχρεωτική μετατροπή των προνομιούχων μετοχών που κατείχε στην Εθνική Τράπεζα σε κοινές, από την εισαγωγή και διαπραγμάτευση των νέων κοινών μετοχών στο Χρηματιστήριο Αθηνών, καθώς και από ενδεχόμενα απωλεσθέντα έσοδα της απόδοσης των προνομιούχων μετοχών η οποία προβλέπεται στο Ν. 3723/2008, όπως ισχύει;

2ον. Υφίσταται θέμα υγιούς ανταγωνισμού στην τραπεζική αγορά, καθώς η Alpha Bank και η Τράπεζα Πειραιώς έχουν αποπληρώσει τις προνομιούχες μετοχές προς το Δημόσιο από το 2014;

 

Ο Ερωτών Βουλευτής

 Χρήστος Σταϊκούρας

Δευτερολογία στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του Κρατικού Προϋπολογισμού 2016

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Παρακολούθησα, με ενδιαφέρον, τις τοποθετήσεις Υπουργών και Συναδέλφων της πλειοψηφίας.

Δυστυχώς, άκουσα να διατυπώνονται, με ευκολία, αοριστολογίες, απλουστεύσεις, αφορισμοί, ισοπεδωτικοί χαρακτηρισμοί, ανακρίβειες.

Να γίνονται, και πάλι, ανέξοδες διακηρύξεις.

Να μοιράζονται, και πάλι, ψευδαισθήσεις.

Αν, και οφείλω να ομολογήσω, όχι του μεγέθους και της έκτασης του Προγράμματος της Θεσσαλονίκης.

Ξέρετε, αναφέρομαι σε εκείνο το δήθεν «ρεαλιστικό, υλοποιήσιμο και κοστολογημένο Πρόγραμμα», στο οποίο αναφερόταν ο κ. Τσίπρας, πριν από 1 χρόνο, κατά τη διάρκεια της συζήτησης του Προϋπολογισμού.

Θα έπρεπε, συνεπώς, σε αυτή την αίθουσα, όλες οι πτέρυγες της Βουλής, και ειδικά εσείς, Συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, εξαιτίας και του πρόσφατου παρελθόντος σας σε διατυπώσεις μύθων και ψευδαισθήσεων, να τοποθετείστε με λιγότερη έπαρση.

Να τοποθετείστε με νηφαλιότητα, με υπευθυνότητα, με ρεαλισμό, με ειλικρίνεια.

Και, δυστυχώς, δεν το κάνετε.

Κωδικοποιώ:

1ον. Ακούσαμε από Συναδέλφους της Πλειοψηφίας: «Αυτή η Κυβέρνηση δεν έχει περικόψει και δεν θα περικόψει συντάξεις».

Η αλήθεια είναι, αν κάποιος ανατρέξει στη σελίδα 123 του Προϋπολογισμού, ότι έχουν ήδη υλοποιηθεί και προβλέπονται περικοπές συντάξεων, παροχών κοινωνικής ασφάλισης και κοινωνικών επιδομάτων, ύψους περίπου 2 δισ. ευρώ.

Περικοπές, όπως είναι η μείωση των κύριων και επικουρικών συντάξεων, η μείωση των εφάπαξ, η αύξηση των εισφορών των ασφαλισμένων στον ΟΓΑ, η μείωση του ΕΚΑΣ, η μείωση του επιδόματος θέρμανσης.

Πρόκειται για πολιτικές που πλήττουν άμεσα και ευθέως τα εισοδήματα των πολιτών.

Ο μύθος της δήθεν κοινωνικής ευαισθησίας της Αριστεράς καταρρέει, με πάταγο.

2ον. Ακούσαμε από Συναδέλφους της Πλειοψηφίας: «Αυτή η Κυβέρνηση είναι η πρώτη, που ασχολήθηκε με την ανθρωπιστική κρίση».

Η αλήθεια είναι, ότι η διάθεση 200 εκατ. ευρώ για την αντιμετώπιση, εφέτος, της ανθρωπιστικής κρίσης, δεν κατέστη εφικτή.

Θα δαπανηθούν, αν δαπανηθούν και αυτά, μόλις 108 εκατ. ευρώ!

Και του χρόνου θα είναι ακόμη λιγότερα…

Υπενθυμίζεται ότι για το ίδιο λόγο, το 2014, είχε διανεμηθεί, ως «κοινωνικό μέρισμα», ποσό ύψους 455 εκατ. ευρώ.

Ο μύθος της δήθεν κοινωνικής ευαισθησίας της Αριστεράς καταρρέει, και σε αυτό το πεδίο.

Μάλιστα, τα περίφημα δημοσιονομικά ισοδύναμα, που ο τότε Αναπληρωτής Υπουργός είχε ήδη δήθεν εξοικονομήσει από τη νέα δομή του Κυβερνητικού σχήματος της Αριστεράς, από τη μείωση του αριθμού των μετακλητών υπαλλήλων στα Γραφεία των Υπουργών και από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, απεδείχθησαν κενά περιεχομένου.

Όπως καταγράφει απάντηση του Υπουργείου Οικονομικών, ποτέ δεν υπήρχαν.

3ον. Ακούσαμε από Συναδέλφους της Πλειοψηφίας: «Για πρώτη φορά την τελευταία δεκαετία προβλέπεται αύξηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων».

Η αλήθεια είναι, όπως αποτυπώνεται και στη σελίδα 88 του Προϋπολογισμού, ότι το ΠΔΕ είχε αυξηθεί σημαντικά το 2013 και παρέμεινε, στο ίδιο επίπεδο το 2014.

Είναι, όμως, επίσης, αλήθεια ότι στο δεκάμηνο του 2015, οι δαπάνες του Προγράμματος ανήλθαν μόλις στα 2,8 δισ. ευρώ.

Θα πρέπει συνεπώς, μέσα σε 2 μήνες, να δαπανηθούν επιπλέον 3,6 δισ. ευρώ για να επιτευχθεί ο στόχος του 2015.

Ευχόμαστε να επιτευχθεί, αν και φοβόμαστε ότι πιθανόν να χρησιμοποιηθεί για να καλύψει αποκλίσεις στην επίτευξη του εφετινού δημοσιονομικού στόχου.

Υπάρχει όμως και άλλη μία αλήθεια: θριαμβολογείτε ότι ο Προϋπολογισμός της Αριστεράς αυξάνει το Πρόγραμμα, στα 6,7 δισ. ευρώ για το 2016.

Μα τόσα περίπου προέβλεπε και η προηγούμενη Κυβέρνηση στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο που ψηφίστηκε το Μάιο του 2014.

Δυστυχώς, «τζάμπα» οι θριαμβολογίες ότι η «πρώτη φορά Αριστερά» έκανε και κάτι σωστό…

4ον. Ακούσαμε από Συναδέλφους της Πλειοψηφίας: «Η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα ουσιαστικό για τη μείωση των δαπανών, παρά μόνο οριζόντιες περικοπές».

Η αλήθεια είναι, αν ανατρέξει κανείς στο Κεφάλαιο 2 του Προϋπολογισμού, ότι η Κυβέρνηση επαναλαμβάνει ή επικαιροποιεί το πλαίσιο δημοσιονομικής διαχείρισης και εποπτείας της προηγούμενης Κυβέρνησης.

Μάλιστα, σε αρκετά σημεία επαναλαμβάνεται ακριβώς το κείμενο του περυσινού Προϋπολογισμού.

Συνεπώς, λιγότερα πολιτικά φληναφήματα δεν θα έβλαπταν…

Και κάτι ακόμη: χθες, ο κ. Μάρδας ανέφερε ότι μπόρεσε να «κόψει» επιπλέον σπατάλες, ύψους 200 εκατ. ευρώ το 2015.

Να θυμίσω ότι είναι ο ίδιος Υπουργός που υποστήριζε ότι δήθεν είχε βρει τα δημοσιονομικά ισοδύναμα για την ανθρωπιστική κρίση.

Τα οποία, όπως είδαμε, δεν υπήρχαν…

Αυτό έχει την αξία του.

Ας δεχθούμε όμως, τον ισχυρισμό, ότι «έκοψε» αυτές τις σπατάλες.

Τότε, γιατί στον Προϋπολογισμό, οι λειτουργικές και καταναλωτικές δαπάνες είναι σημαντικά αυξημένες τόσο έναντι των προβλέψεων όσο και σε σχέση με το 2014;

Συνεπώς, η Κυβέρνηση μάλλον αύξησε τις σπατάλες, και δεν τις μείωσε

5ον. Ακούσαμε από Συναδέλφους της Πλειοψηφίας: «Ο Προϋπολογισμός είναι ρεαλιστικός».

Πόσο ρεαλιστικός έιναι όταν υποστηρίζει ότι η φετινή ύφεση θα είναι μηδενική και ο Υπουργός Οικονομικών σε απάντηση Κοινοβουλευτικής Ερώτησης με ημερομηνία 01.12.2015, την ημέρα που ξεκινούσε η συζήτηση του Προϋπολογιμσού, αναφέρει ότι «η ύφεση θα είναι 1,4% για το 2015»;

Πόσο ρεαλιστικός είναι ένας Προϋπολογισμός για τον οποίο ήδη η ΕΛΣΤΑΤ έχει αναθεωρήσει επί τα χείρω στοιχεία για την ύφεση;

Συνεπώς, οι εκτιμήσεις του Προϋπολογισμού είναι μετέωρες.

Σε κάθε περίπτωση, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ φέρει αποκλειστική ευθύνη για την επιστροφή της οικονομίας στην ύφεση.

6ον. Ακούσαμε από Συναδέλφους της Πλειοψηφίας: «Ο χαμηλότερος δημοσιονομικός στόχος οδηγεί στην αποφυγή μέτρων ύψους 7,5 δισ. ευρώ για το 2016».

Θα επαναλάβω ότι αν τα χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα αρκούσαν για την αποφυγή νέων μέτρων, θα έπρεπε η Κυβέρνηση, με τη μείωση των δημοσιονομικών στόχων, να είχε ήδη ασκήσει επεκτατική δημοσιονομική πολιτική: να μειώσει φόρους και να αυξήσει μισθούς και συντάξεις.

Κάνει όμως ακριβώς το αντίθετο: αυξάνει φόρους, βάζει νέους φόρους, κόβει συντάξεις και επιδόματα.

Που οφείλεται όμως αυτή η δυσμενής εξέλιξη;

Στο γεγονός ότι η οικονομία έχει επιστρέψει στην ύφεση.

Απόδειξη;

Ο στόχος της προηγούμενης Κυβέρνησης για πρωτογενές πλεόνασμα 4,5% του ΑΕΠ το 2016, ήταν με ΑΕΠ στα 197 δισ. ευρώ.

Ο στόχος της Κυβέρνησης της Αριστεράς για πρωτογενές πλεόνασμα 0,5% του ΑΕΠ το 2016, είναι με ΑΕΠ στα 174 δισ. ευρώ.

Η χώρα θα χάσει συνεπώς 23 δισ. ευρώ πλούτου το 2016.

Να γιατί επιβάλλονται νέα μέτρα, ύψους 5,7 δισ. ευρώ για την περίοδο 2015-2016.

Πολλαπλάσια μέτρα αυτών που ζητούσαν οι δανειστές πριν από ένα χρόνο, για την επίτευξη πολύ υψηλότερων στόχων.

 

7ον. Αντίθετα, δεν ακούσαμε ούτε λέξη, από κάποιον Συνάδελφο της Πλειοψηφίας, για τις αποκρατικοποιήσεις.

Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι ο Προϋπολογισμός, στη σελίδα 141, αναφέρεται «στα πολλαπλά οφέλη» των αποκρατικοποιήσεων για την Ελληνική οικονομία.

Και μάλιστα, με πρώτο και βασικό όφελος, «την άμεση μείωση του δημοσίου χρέους».

Είναι όμως προφανής ο λόγος για τον οποίο δεν αναφέρεστε στις αποκρατικοποιήσεις.

Διότι, μέχρι πριν λίγους μήνες, «ξιφουλκούσατε» ενάντια σε αυτές.

Η αναξιοπιστία της Αριστεράς, και σε αυτό το πεδίο, σε όλο της το μεγαλείο.

8ον. Τέλος, ακούσαμε από Συναδέλφους της Πλειοψηφίας: «Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών ολοκληρώθηκε με επιτυχία».

Καταρχάς, η αλήθεια είναι ότι η αναγκαιότητα της ανακεφαλαιοποίησης οφείλεται αποκλειστικά σε πράξεις και παραλείψεις της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Αυτό καταδεικνύεται από το σύνολο των Εκθέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Τράπεζας της Ελλάδος, που ήδη έχω καταθέσει στα πρακτικά κατά την πρωτολογία μου.

Αυτό επιβεβαιώνεται και στη χθεσινή Έκθεση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος.

Και το αποτέλεσμα όμως της ανακεφαλαιοποίησης, με ευθύνη της Κυβέρνησης, κυρίως εξαιτίας καθυστερήσεων και παλινωδιών στην ολοκλήρωση του θεσμικού πλαισίου πραγματοποίησής της, είναι εξαιρετικά δυσμενές για τη χώρα, παρά την αποφυγή του «κουρέματος» των καταθέσεων και την μικρότερη, τελικά, δημοσιονομική επιβάρυνση.

Και αυτό γιατί:

  • Προσθέτει μεγάλο κόστος στο Δημόσιο και στους φορολογούμενους, το οποίο καταγράφεται στον Προϋπολογισμό και επιβαρύνει το δημόσιο χρέος.
  • Συρρικνώνει δραματικά την Ελληνική ιδιωτική συμμετοχή, αποκλείοντας, στις περισσότερες περιπτώσεις, τους Έλληνες μικροεπενδυτές.
  • Απαξιώνει τις προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, με κόστος για τους επενδυτές, μικρούς και μεγάλους.
  • Εκμηδενίζει σχεδόν την αξία του χαρτοφυλακίου του ΤΧΣ και των ασφαλιστικών ταμείων, λόγω τόσο της «εξαέρωσης» των τραπεζικών μετοχών όσο και της δραστικής μείωσης των ποσοστών συμμετοχής τους στο μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών.
  • Οδηγεί σε αφελληνισμό τα πιστωτικά ιδρύματα, αφού το μεγαλύτερο μέρος του μετοχικού τους κεφαλαίου έχει περιέλθει στα χέρια ξένων ιδιωτών επενδυτών και hedge funds.
  • Συντελεί στην απώλεια του εθνικού ελέγχου των υπερχρεωμένων επιχειρήσεων, αφού αυτός περνάει στα χέρια ξένων επενδυτικών και «επιθετικών» hedge funds.
  • Τροποποιεί, επί το δυσμενέστερο, τα ήδη εγκεκριμένα σχέδια αναδιάρθρωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων, με αποτέλεσμα την απώλεια αξιόλογων περιουσιακών στοιχείων, όπως είναι στην περίπτωση της Εθνικής Τράπεζας, η προώθηση της πώλησης του συνόλου της συμμετοχής της στην Finansbank. Προσοχή δε και στο τίμημα για την πώλησή της.

Σε κάθε περίπτωση, υπάρχουν μεγάλες ευθύνες τόσο για την ανάγκη της νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών όσο και για το αποτέλεσμά της.

Πρόκειται για τον ορισμό του «ξεπουλήματος» των Ελληνικών τραπεζών, για να χρησιμοποιήσω οικεία σε εσάς έκφραση.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, το περιεχόμενο του Προϋπολογισμού αποκαλύπτει την Κυβέρνηση της αυτοαποκαλούμενης ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Αποκαλύπτει την κατάρρευση των ψευδαισθήσεων, που, επί χρόνια, καλλιεργούσε.

Αποκαλύπτει ότι η αριστερή πολιτική ρητορική και η δήθεν αριστερή κοινωνική ευαισθησία είναι απολύτως κενές περιεχομένου.

Αποκαλύπτει την αδυναμία της, όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, να σχεδιάσει ρεαλιστικά και να εκτελέσει αποτελεσματικά.

Αποκαλύπτει την επιστροφή της χώρας στην ύφεση, στα πρωτογενή δημοσιονομικά ελλείμματα και στην αύξηση του δημοσίου χρέους.

Αποκαλύπτει πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα, με την επιβολή νέων φόρων και με περικοπές στις συντάξεις και στα κοινωνικά επιδόματα.

Αποκαλύπτει τις πομφόλυγες για «παράλληλο πρόγραμμα» και για δήθεν «αριστερά πρόσημα».

Αποκαλύπτει ότι το 2016 θα είναι χειρότερο έτος από το 2015, το οποίο, με τη σειρά του, είναι πολύ χειρότερο από το 2014.

 

Ομιλία στην Ολομέλεια επί του Κρατικού Προϋπολογισμού 2016

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ο πρώτος Προϋπολογισμός Κυβέρνησης της Αριστεράς στην Ελλάδα αποτελεί ιστορικό γεγονός.

Το περιεχόμενό του, συμπυκνώνει τις υποχρεώσεις της χώρας και αποκαλύπτει την Κυβέρνηση.

Αποκαλύπτει την κατάρρευση των ψευδαισθήσεων, που η αυτοαποκαλούμενη ριζοσπαστική Αριστερά, επί χρόνια, καλλιεργούσε.

Αποκαλύπτει την αδυναμία της, όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, να σχεδιάσει ρεαλιστικά και να εκτελέσει αποτελεσματικά.

Αποκαλύπτει τις πομφόλυγες για «παράλληλο πρόγραμμα» και για δήθεν «αριστερά πρόσημα».

Αποκαλύπτει την πλήρη «μνημονιακή» της μετάλλαξη.

Αποκαλύπτει πως η «αριστερή ψυχή» γίνεται θυσία στο βωμό για λίγη «πολιτική εξουσία», ακόμη και ακραίας νεοφιλελεύθερης κοπής.

Αλήθεια, μήπως αυτό εννοούσε ο κ. Τσίπρας, όταν σε αυτή την αίθουσα, πριν από ένα χρόνο, κατά την αντίστοιχη συζήτηση του Προϋπολογισμού, έλεγε ότι:

«Το Μνημόνιο δεν είναι κάτι από το οποίο μπορεί κανείς να μπαινοβγαίνει. Όποιος το υπηρετήσει, δεν βρίσκει εύκολα την πόρτα της εξόδου».

 

[Κατάθεση Συνημμένου 1 στα Πρακτικά]

Έτσι, Κυρίες και Κύριοι της Κυβέρνησης και της Κυβερνητικής πλειοψηφίας, ελπίζω να έχετε κατανοήσει ότι, με την υπογραφή σας, γίνατε απολύτως συστημικοί.

Τέρμα λοιπόν στις ανέξοδες «εκθέσεις ιδεών» των προηγούμενων δεκαετιών και στις ασυνάρτητες κραυγές άρνησης της σημερινής πραγματικότητας.

Τώρα υπηρετείτε το πιο επώδυνο εκ των Μνημονίων, για το περιεχόμενο του οποίου, από Ελληνικής πλευράς, φέρετε την αποκλειστική ευθύνη.

Και, φυσικά, έχετε την «ιδιοκτησία» του.

Για την οποία μάλιστα, επί μακρόν, πανηγυρίζατε.

Προφανώς, «τυφλωμένοι από τα φώτα», είδατε το «τυρί», αλλά δεν είδατε τη «φάκα».

Σήμερα, δικαιολογίες του τύπου «τι να κάνουμε αφού μας πιέζουν», δεν είναι πολιτικά ώριμες και σοβαρές.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η αλήθεια είναι ότι τα μεγέθη του Προϋπολογισμού:

  • Δείχνουν ότι η αριστερή πολιτική ρητορική και η δήθεν αριστερή κοινωνική ευαισθησία είναι απολύτως κενές περιεχομένου.
  • Επιβεβαιώνουν την επιστροφή της χώρας στην ύφεση, στα πρωτογενή δημοσιονομικά ελλείμματα και στην αύξηση του δημοσίου χρέους.
  • Αποκαλύπτουν πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα, με την επιβολή νέων φόρων και με περικοπές στις συντάξεις και στα κοινωνικά επιδόματα.
  • Καταδεικνύουν ότι το 2016 θα είναι χειρότερο έτος από το 2015, το οποίο, με τη σειρά του, είναι πολύ χειρότερο από το 2014.

Η Νέα Δημοκρατία, το μεγαλύτερο μεταπολιτευτικά, με όρους αθροιστικής εμπιστοσύνης των πολιτών, κόμμα της χώρας, αξιολογεί τον Προϋπολογισμό με κριτήριο το συμφέρον της Πατρίδας, υπό την οπτική του ιστορικά δικαιωμένου ιδεολογικού και πολιτικού της πυρήνα.

Αυτόν του ριζοσπαστικού, του κοινωνικού φιλελευθερισμού και της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς.

Πυρήνας που μας οδηγεί στην διαρκή αναζήτηση αρμονικής ισορροπίας μεταξύ της οικονομικής αποτελεσματικότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, με στόχο την αποτελεσματική προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης, της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.

 

Η Νέα Δημοκρατία, αξιολογώντας τον Προϋπολογισμό με αυτά τα κριτήρια, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για έναν αντιαναπτυξιακό, οικονομικά αναποτελεσματικό και κοινωνικά άδικο Προϋπολογισμό, που οδηγεί την Ελληνική οικονομία σε ένα «καθοδικό σπιράλ».

Που αναγκάζει τη χώρα να κάνει βαριά βήματα «σημειωτόν» και να βουλιάζει στο τέλμα.

Η «αριστερή ρητορική χρυσόσκονη» δεν αρκεί για να καλύψει την πραγματικότητα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Με βάση τα στοιχεία του Προϋπολογισμού:

1ον. Η Ελληνική οικονομία, ήδη από το 3ο τρίμηνο του 2015, έχει επιστρέψει στην ύφεση.

Η προοπτική μάλιστα για το 2016 είναι χειρότερη από το 2015.

Και η ύφεση θα είναι βαθύτερη από τις εκτιμήσεις μετά και την αναθεώρηση, επί τα χείρω, των στοιχείων από την Ελληνική Στατιστική Αρχή.

Με αποτέλεσμα, οι βασικές παραδοχές στις οποίες εδράζεται ο Προϋπολογισμός, να καθίστανται πλέον μετέωρες.

Σε κάθε περίπτωση, την ίδια περίοδο που η Ευρωζώνη «επιταχύνει προς τα εμπρός», η Ελλάδα «κάνει όπισθεν».

Υπενθυμίζεται ότι το 2014 η χώρα επέτυχε θετικό ρυθμό μεταβολής, η Κυβέρνηση παρέλαβε οικονομία σε δυναμική ανάπτυξης, ενώ η πρόβλεψη, τότε, από τους «θεσμούς», για το 2015, ήταν για αρκετά υψηλό ρυθμό μεγέθυνσης, άνω του 2,5%.

Συνεπώς, η ευθύνη για την επιστροφή και τη διατήρηση της χώρας στην ύφεση βαρύνει αποκλειστικά την Κυβέρνηση της Αριστεράς.

 

2ον. Η δημόσια οικονομία επιστρέφει, το 2015, σε πρωτογενές έλλειμμα.

Και αυτό έγινε μετά από 2 χρόνια επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων.

Παρά τη λήψη, από την Κυβέρνηση της Αριστεράς, νέων μέτρων λιτότητας για εφέτος.

Και ο λογαριασμός όλο και «ανεβαίνει», όλο και διογκώνεται.

Αυτό είναι το οδυνηρό δημοσιονομικό «αποτύπωμα» της «αριστερής» διακυβέρνησης.

3ον. Η Κυβέρνηση συνεχίζει την «εσωτερική στάση πληρωμών», συνεπής στην υπεράσπιση του, αλήστου μνήμης, «δεν πληρώνω».

Αποτέλεσμα, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα να είναι αυξημένες κατά 58% σε σχέση με το τέλος του 2014.

Υπενθυμίζεται ότι αυτές είχαν μειωθεί κατά 60% την περίοδο 2013-2014.

Μάλιστα σήμερα, δεν υφίσταται κανένα χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής τους, αφού, σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό, «οι εκταμιεύσεις θα προσαρμόζονται ανάλογα με τις δυνατότητές του και τις ταμειακές κάθε φορά συνθήκες».

Δηλαδή, αναλαμβάνονται ασαφείς, «αριστερής κοπής» δεσμεύσεις, για ένα ζήτημα κρίσιμης σημασίας για τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία.

Αλήθεια, αυτή είναι η «Αριστερά»;

 

4ον. Το ύψος των πρόσθετων μέτρων εκτιμάται, αρχικά, στα 5,7 δισ. ευρώ για την περίοδο 2015-2016.

Εξ αυτών, το μεγαλύτερο μέρος αφορά την επιπλέον φορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Όπως είναι:

  • Η αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ.
  • Η αύξηση των συντελεστών του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων.
  • Η αύξηση των συντελεστών της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης.
  • Η αύξηση των συντελεστών του φόρου ασφαλίστρων.
  • Η αύξηση των συντελεστών φορολόγησης του εισοδήματος από ενοίκια.
  • Η κατάργηση της έκπτωσης εφάπαξ πληρωμής φόρου εισοδήματος.
  • Η κατάργηση απαλλαγών από τον ΕΝΦΙΑ.
  • Η αύξηση της προκαταβολής φόρου εισοδήματος στα νομικά πρόσωπα, στους ελεύθερους επαγγελματίες και στους αγρότες.
  • Η σταδιακή κατάργηση της επιστροφής του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο για αγροτική χρήση.
  • Η αύξηση των συντελεστών του φόρου εισοδήματος στους αγρότες.

Μέτρα που αποτυπώνουν την ιδεοληπτική, αριστερή εμμονή στην αύξηση των φόρων.

Μέτρα που «στραγγαλίζουν» την πραγματική οικονομία και διαλύουν τον ιδιωτικό τομέα.

Αλήθεια, αυτό σημαίνει, σε επίπεδο εφαρμοσμένης πολιτικής, «Αριστερά»;

 

5ον. Ο «λογαριασμός» των μέτρων, τελικά, θα είναι πολύ υψηλότερος.

Κι αυτό γιατί υπάρχουν μέτρα που δεν έχουν ποσοτικοποιηθεί.

Επίσης, γιατί υπάρχουν μέτρα που δεν έχουν αποτυπωθεί.

Για παράδειγμα, οι καταγεγραμμένες στον Προϋπολογισμό παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό σύστημα και στο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας είναι «λειψές».

Υπολείπονται αυτών που η Κυβέρνηση έχει δεσμευθεί έναντι των εταίρων.

Άρα υπάρχουν πρόσθετα, «κρυφά» μέτρα.

Τέλος, σύμφωνα με το 3ο Μνημόνιο, υπάρχουν πρόσθετα μέτρα ύψους περίπου 2 δισ. ευρώ για την περίοδο 20172018.

Αυτό είναι το τεράστιο κόστος της διακυβέρνησης της «Αριστεράς».

 

6ον. Ο Κοινωνικός Προϋπολογισμός «βουλιάζει» στα ελλείμματα.

Στους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης προβλέπεται επιδείνωση στις ασφαλιστικές εισφορές, στη συνταξιοδοτική δαπάνη, στις απλήρωτες υποχρεώσεις.

Ενώ στον Προϋπολογισμό, δεν περιλαμβάνεται κανένα ενθαρρυντικό στοιχείο για ουσιαστικές, χρηματοδοτικά καλυμμένες, παρεμβάσεις στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής.

Κάνει μάλιστα ιδιαίτερη εντύπωση η αναφορά του Προϋπολογισμού ότι «οι περικοπές δαπανών θα αφορούν σε τομείς που δεν επηρεάζουν ευθέως τα εισοδήματα των πολιτών».

Όμως, το 77% της περιστολής στις δαπάνες, ύψους άνω των 2 δισ. ευρώ, αφορά περικοπές σε συντάξεις, παροχές κοινωνικής ασφάλισης και κοινωνικά επιδόματα.

Όπως είναι η μείωση των κύριων και επικουρικών συντάξεων, η μείωση των εφάπαξ, η αύξηση των εισφορών των ασφαλισμένων στον ΟΓΑ, η μείωση του ΕΚΑΣ, η μείωση του επιδόματος θέρμανσης.

Πρόκειται για πολιτικές που πλήττουν άμεσα και ευθέως τα εισοδήματα των πολιτών.

Αλήθεια, αυτό σημαίνει «Αριστερά»;

 

Ενώ ακόμη και η διάθεση 200 εκατ. ευρώ για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης εφέτος, δεν κατέστη εφικτή.

Σύμφωνα με απάντηση του Υπουργείου Οικονομικών σε σχετική Κοινοβουλετική Ερώτηση, αποδεικνύεται ότι εφέτος θα δαπανηθούν μόλις 108 εκατ. ευρώ!

[Κατάθεση Συνημμένου 2 στα Πρακτικά]

 

Και του χρόνου θα είναι ακόμη λιγότερα…

Υπενθυμίζεται ότι για το ίδιο λόγο, το 2014, είχε διανεμηθεί, ως «κοινωνικό μέρισμα», ποσό ύψους 455 εκατ. ευρώ.

Συνεπώς, ο μύθος της δήθεν κοινωνικής ευαισθησίας της Αριστεράς καταρρέει, και σε αυτό το πεδίο.

Όπως κατέρρευσε και στο πεδίο των συντάξεων, όπου αντί της χορήγησης 13ης σύνταξης, προχώρησε στην περικοπή τους.

Όπως κατέρρευσε και στο πεδίο της προστασίας της πρώτης κατοικίας από πλειστηριασμούς, όπου αντί της περιβόητης «σεισάχθειας» και του «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», έχουμε τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών.

Όπως κατέρρευσε και στο πεδίο της χορήγησης του ΕΚΑΣ, όπου αντί για τη διατήρηση, προχωρά σε σημαντική μείωσή του.

Αλήθεια, όλα αυτά εμπεριέχονται στη θεωρία και την πρακτική της «Αριστεράς»;

 

7ον. Το 2015, τα φορολογικά έσοδα είναι τα χαμηλότερα της τελευταίας δεκαετίας.

Παρά τους πρόσθετους φόρους που επέβαλλε εφέτος η Κυβέρνηση της Αριστεράς.

Αυτό οφείλεται, κυρίως, στην επιδείνωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος.

Αποτέλεσμα; Οι ληξιπρόθεσμες φορολογικές οφειλές των πολιτών προς το Κράτος συνεχίζουν να αυξάνουν, μήνα με τον μήνα, και διαμορφώνονται στα 82 δισ. ευρώ, υψηλότερες κατά 10 δισ. ευρώ από το τέλος του 2014.

 

Ενώ, το 2016,  τα φορολογικά έσοδα προβλέπονται αυξημένα κατά 2 δισ. ευρώ έναντι του 2015.

Και αυτό, ενώ η οικονομία θα βρίσκεται σε ύφεση.

Συνεπώς, η πρόβλεψη για αυξημένα έσοδα εδράζεται, αποκλειστικά, στα νέα φορολογικά μέτρα.

Και προφανώς, η κατανομή του φορολογικού βάρους γίνεται ακόμη πιο άδικη, αφού αυξάνουν, κυρίως, οι έμμεσοι φόροι.

Aλήθεια, αυτή είναι η δήθεν «κοινωνικά» πιο δίκαιη «Κυβέρνηση της Αριστεράς»;

8ον. Οι μειωμένοι δημοσιονομικοί στόχοι δεν εξασφαλίζουν, από μόνοι τους, σημαντικό δημοσιονομικό χώρο.

Η Κυβέρνηση «στρεψοδικεί», για να θριαμβολογήσει.

Οι  δημοσιονομικοί στόχοι εξαρτώνται από την κατάσταση και τη δυναμική της οικονομίας.

Αν τα χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα αρκούσαν για την αποφυγή νέων μέτρων, θα έπρεπε η Κυβέρνηση, εφέτος και του χρόνου, με τη μείωση των δημοσιονομικών στόχων, να είχε ήδη ασκήσει επεκτατική δημοσιονομική πολιτική, μειώνοντας φόρους και αυξάνοντας μισθούς και συντάξεις.

Κάνει όμως ακριβώς το αντίθετο: αυξάνει φόρους, βάζει νέους φόρους, κόβει συντάξεις και επιδόματα.

Και μάλιστα, με πολλαπλάσια μέτρα αυτών που ζητούσαν οι δανειστές πριν από ένα χρόνο, για την επίτευξη πολύ υψηλότερων στόχων.

Και αυτή η δυσμενής εξέλιξη οφείλεται στο γεγονός ότι η οικονομία έχει επιστρέψει στην ύφεση.

Έτσι, για πρώτη φορά από την είσοδο στα Μνημόνια, το δημοσιονομικό αποτέλεσμα μιας χρονιάς, του 2015, με πρόσθετα μέτρα λιτότητας, θα είναι χειρότερο από το αποτέλεσμα της προηγούμενης χρονιάς, του 2014.

Αλήθεια, εξακολουθεί η «αριστερή» διακυβέρνηση να επιμένει ότι αυτό αποτελεί επίτευγμα;

 

9ον. Οι τράπεζες χρειάστηκαν νέα ανακεφαλαιοποίηση.

Με κεφαλαιακές ανάγκες που οφείλονται, όπως έδειξε και η Έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, στα δεδομένα που διαμορφώθηκαν στην οικονομία το 2015.

[Κατάθεση Συνημμένου 3 στα Πρακτικά]

Το αποτέλεσμα της ανακεφαλαιοποίησης είναι εξαιρετικά δυσμενές για τη χώρα, παρά την αποφυγή του «κουρέματος» των καταθέσεων και τη μικρότερη, τελικά, δημοσιονομική επιβάρυνση.

Και αυτό γιατί εξαιτίας Κυβερνητικών καθυστερήσεων και παλινωδιών στην ολοκλήρωση του θεσμικού πλαισίου πραγματοποίησής της, η παρούσα ανακεφαλαιοποίηση:

  • Προσθέτει μεγάλο κόστος στο Δημόσιο και στους φορολογούμενους.
  • Απαξιώνει τις προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου και συρρικνώνει δραματικά την Ελληνική ιδιωτική συμμετοχή.
  • Εκμηδενίζει την αξία του χαρτοφυλακίου του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και των ασφαλιστικών ταμείων, λόγω τόσο της «εξαέρωσης» των τραπεζικών μετοχών όσο και της δραστικής μείωσης των ποσοστών συμμετοχής τους στο μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών.
  • Οδηγεί σε αφελληνισμό τα πιστωτικά ιδρύματα.
  • Τροποποιεί, επί το δυσμενέστερο, τα ήδη εγκεκριμένα σχέδια αναδιάρθρωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων, με αποτέλεσμα την απώλεια αξιόλογων περιουσιακών στοιχείων.

Όπως είναι στην περίπτωση της Εθνικής Τράπεζας, η πώληση του συνόλου της συμμετοχής της στην Finansbank.

Θυμίζουμε ότι η επένδυση αυτή έγινε το 2006, σε κλίμα «λυσσαλέας» αντίδρασης των κομμάτων της τότε Αντιπολίτευσης.

Επένδυση η οποία καλύπτει το μεγαλύτερο ποσοστό των εργασιών του Ομίλου στο εξωτερικό, συμμετέχει σημαντικά στα μεγέθη του και συμβάλλει, καθοριστικά, στην κερδοφορία του.

Καλούμε συνεπώς την Κυβέρνηση, όπως το έχουμε ήδη πράξει χωρίς να λάβουμε απάντηση, να τοποθετηθεί στο ερώτημα:

H μεγάλη και υψηλού συμβολισμού επένδυση του 2006, υπήρξε για την εθνική μας οικονομία και τη χώρα, συμφέρουσα, ασύμφορη ή ουδέτερη;

Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να παίρνουν συγκεκριμένες απαντήσεις σε συγκεκριμένα ερωτήματα.

Αρκετή ζημιά υπέστη η χώρα από τις, επί δεκαετίες, ασάφειες και τις γκρίζες ζώνες που καλλιέργησε η αριστερή, και όχι μόνο, εκδοχή στη δημόσια ζωή.

Σε κάθε περίπτωση, υπάρχουν ευθύνες τόσο για την ανάγκη της νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών όσο και για το αποτέλεσμά της.

 

10ον. Το δημόσιο χρέος, και πάλι, διογκώνεται.

Το χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ, διαμορφώνεται στο 188% το 2016, αυξημένο κατά 9 ποσοστιαίες μονάδες μέσα σε 2 χρόνια.

Και επειδή πολλές φορές η Κυβέρνηση θριαμβολογεί ότι δήθεν «κατάφερε επιτέλους να ανοίξει το θέμα του χρέους», η αλήθεια είναι ότι το ύψος και το «προφίλ» του χρέους, μετά το 2012, βελτιώθηκαν σημαντικά.

Αποδείξεις, όπως αυτές αποτυπώνονται στις σελίδες του Προϋπολογισμού;

  • Το δημόσιο χρέος, ως απόλυτο μέγεθος, μειώθηκε κατά περίπου 40 δισ. ευρώ την περίοδο 2011-2014.
  • Η μέση υπολειπόμενη φυσική διάρκειά του ήταν 16,2 έτη το 2014. Από 6,3 έτη το 2011.
  • Οι τόκοι διαμορφώθηκαν στα 5,5 δισ. ευρώ το 2014. Από 16,1 δισ. ευρώ το 2011.

Εκτός όμως του Προϋπολογισμού, όλα αυτά τα έχει προσυπογράψει ο κ. Τσίπρας, στην απόφαση της 12ης Ιουλίου, σύμφωνα με την οποία:

«Η Σύνοδος Κορυφής υπενθυμίζει ότι τα κράτημέλη της Ευρωζώνης έχουν θεσπίσει κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών μία αξιοσημείωτη δέσμη μέτρων προς υποστήριξη της βιωσιμότητας του χρέους της Ελλάδας, η οποία εξομάλυνε την πορεία εξυπηρέτησης του χρέους της Ελλάδας και μείωσε το κόστος σημαντικά».

 

[Κατάθεση Συνημμένου 4 στα Πρακτικά]

 

Συνεπώς, πως η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι «ανοίγει για πρώτη φορά το θέμα του χρέους», όταν η ίδια υποστηρίζει ότι έχει ενισχυθεί σημαντικά η βιωσιμότητά του κατά το παρελθόν;

Οι ανακρίβειες και τα ψεύδη αποτελούν δομικό στοιχείο της «Αριστερής Κυβέρνησης».

Ωστόσο, είναι γεγονός ότι η βιωσιμότητα του χρέους επιδεινώθηκε ραγδαία κατά το 2015, όπως καταγράφεται και στην Έκθεση του ΔΝΤ που η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ κατέθεσε στη Βουλή.

 

[Κατάθεση Συνημμένου 5 στα Πρακτικά]

 

Άρα, καθίσταται αναγκαία η λήψη πρόσθετων παραμετρικών μέτρων για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους.

Ο κ. Τσίπρας, αφού επί χρόνια, καλλιεργούσε ψευδαισθήσεις με «τζάμπα παλληκαριές» για τη λύση του προβλήματος, σήμερα προσγειώθηκε στην πραγματικότητα και θεωρεί ως επιτυχία την εφαρμογή ρυθμίσεων που συζητούνται από τα τέλη του 2012.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, ο ΣΥΡΙΖΑ φέρει μεγάλες ευθύνες γιατί, επί πολλά χρόνια, απέρριπτε κάθε πρωτοβουλία εθνικής συνεννόησης και «πετροβολούσε» κάθε προσπάθεια νοικοκυρέματος που έκαναν προηγούμενες Κυβερνήσεις.

Η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ φέρει μεγάλες ευθύνες γιατί, επί μήνες, κυριαρχημένη από αριστερές ιδεολοψίες, εμμονές και δογματισμούς, περιέφερε τη χώρα σε περιβάλλον «δημιουργικής ασάφειας», οδηγώντας την σε πλήρες αδιέξοδο.

Με σκοπιμότητα ή από αφέλεια, αγνοώντας τους κανόνες διαπραγμάτευσης, έχασε πολύτιμο χρόνο.

Χωρίς στρατηγικό σχέδιο για τη χώρα, διεξήγαγε ένα προσχηματικό δημοψήφισμα, διαχειρίστηκε το αποτέλεσμά του πέρα από κάθε δημοκρατική λογική, και τελικά, μέσα στο χάος που δημιούργησε, προσήλθε, σπασμωδικά και φοβικά, στη σύναψη του 3ου Μνημονίου.

Το κόστος από την περίπου ετήσια διακυβέρνηση της Αριστεράς, για τη χώρα και την οικονομία της, είναι μεγάλο.

Ένα μέρος αυτού του κόστους αποτυπώνει ο Προϋπολογισμός του 2016.

Οι πολίτες αντιλαμβάνονται την πολιτική εξαπάτηση, αισθάνονται το κόστος, δυσφορούν και έχουν αρχίσει να οργίζονται.

Και τώρα, που το «καράβι» της «Αριστερής Κυβέρνησης» «μπάζει, από παντού, νερά», και το ενδεχόμενο «πολιτικού πνιγμού» έχει υψηλές πιθανότητες, ο Πρωθυπουργός, πολιτικά έντρομος αλλά πάντα πολιτικά αλαζών, αναζητά «πολιτικά σωσίβια».

Ομιλεί περί της ανάγκης για συνεννόηση, ενώ δεν την υπηρετεί και, επί της ουσίας, την τορπιλίζει.

Αλήθεια, πως μπορεί να πείσει ότι την εννοεί, όταν την προσεγγίζει με «λεόντιο» λογική και όταν, στις εύλογες επιφυλάξεις και τις αρνήσεις των κομμάτων της Αντιπολίτευσης, τα κατηγορεί αμέσως για «έλλειψη αισθήματος ευθύνης και σοβαρότητας»;

Και το λέει αυτό ο Πρωθυπουργός που, διαχρονικά, αρνείτο και απαξίωνε κάθε προσπάθεια για πολιτική συνεννόηση και πολεμούσε, με κάθε διαθέσιμο μέσο, την πολιτική ομαλότητα.

Το λέει αυτό ο Πρωθυπουργός που, ιστορικά, έχει καταγραφεί ως ο ιδιοκτήτης της θέσης του «όχι σε όλα».

Το λέει αυτό ο Πρωθυπουργός που, πριν 1 χρόνο, κατά τη διάρκεια αντίστοιχης συζήτησης για τον Προϋπολογισμό, θεωρούσε την άρνηση συναίνεσης ζήτημα «ηθικής τάξης», που η επίτευξή της θα «ισοπέδωνε τα πάντα».

Το λέει αυτό ο Πρωθυπουργός που, πριν από λίγους μήνες, παραπλάνησε πολιτικά, κατ’ επανάληψη, τα κόμματα.

Το λέει αυτό ο Πρωθυπουργός που, πρόσφατα, καλούσε τους πολίτες να «τελειώσουν» την Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Μετά δε και τη σημερινή του ομιλία, φαίνεται ότι δεν έχει, και επί αυτού του θέματος, σταθερή θέση.

Δεν έχει σταθερή στρατηγική για τη χώρα.

Συνεχώς, αμήχανα, παλινδρομεί.

Ας ξεκαθαρίσει επιτέλους, μία φορά εγκαίρως, τι πραγματικά θέλει για τη χώρα εκτός από το να είναι Πρωθυπουργός.

Συνεπώς, οι διαδοχικές αναφορές του Πρωθυπουργού επί του θέματος δείχνουν πλεόνασμα πολιτικού θράσους και έλλειμμα αρχών, σεβασμού στη νοημοσύνη των άλλων και στρατηγικού σχεδίου για τη χώρα.

Εμείς πιστεύουμε ότι η πολιτική και κοινωνική συννενόηση είναι αναγκαία συνθήκη για την ομαλή και ανοδική πορεία της χώρας.

Όμως, πρέπει να χτίζεται διαχρονικά, με όρους ειλικρίνειας και εθνικής ευθύνης, και όχι ευκαιριακά, με «χαρτοπαικτικούς» όρους.

Δεν μπορεί να επιτευχθεί με «λεόντιες» συμπεριφορές του τύπου «τα κέρδη δικά μου, τις ζημιές τις μοιράζουμε».

Δεν μπορεί να επιτευχθεί με «κουτοπόνηρες» προσπάθειες διάχυσης και μετακύλισης ευθυνών.

Δεν μπορεί να επιτευχθεί με καιροσκοπικές προσεγγίσεις, με επικίνδυνους ακροβατισμούς, με μικροκομματικούς υπολογισμούς.

Η εθνική συνεννόηση απαιτεί, από όλους, αυτογνωσία, αυτοκριτική, ειλικρίνεια προθέσεων, σαφήνεια θέσεων, για να προκύψουν δεσμεύσεις και συμβιβασμοί.

Πάνω από όλα δε, απαιτεί αξιοπιστία και εμπιστοσύνη.

Και η εμπιστοσύνη οικοδομείται.

Δεν υποκλέπτεται, ούτε εκβιάζεται.

Η εθνική συνεννόηση κερδίζεται από όλους και δεν χαρίζεται ευκαιριακά σε κανέναν, για να καλύψει, περιστασιακά, τις ανάγκες του.

Ούτε χαρίζεται ως δώρο σε κανέναν για να το περιφέρει στα «διεθνή σαλόνια».

Η Νέα Δημοκρατία, στη μακρά της διαδρομή, έχει αποδείξει ότι τηρεί εθνικά υπεύθυνη στάση.

Δεν κερδοσκοπεί πολιτικά πάνω στα προβλήματα της χώρας και των πολιτών.

Κατά την ψήφιση της συμφωνίας της Συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, είχαμε τονίσει ότι θα αξιολογούμε, διαρκώς, τη «μετάφρασή» της σε πολιτικές και μέτρα.

Τις ωφέλιμες στρατηγικές για την πορεία της χώρας, θα τις στηρίζουμε.

Τις ωφέλιμες πολιτικές για τα αδύναμα και τα μεσαία κοινωνικά στρώματα θα τις στηρίζουμε.

Όλες τις άλλες στρατηγικές και πολιτικές δεν θα τις στηρίζουμε.

Λευκή επιταγή δεν δίνουμε.

Και αυτό πράττουμε ως Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, καταψηφίζουμε τον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2016.

Ομιλία στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων επί του Κρατικού Προϋπολογισμού 2016

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ο πρώτος Προϋπολογισμός Κυβέρνησης της Αριστεράς στην Ελλάδα αποτελεί ιστορικό γεγονός.

Τα μεγέθη του:

  • Επιβεβαιώνουν την κατάρρευση των μύθων που η αυτοαποκαλούμενη ριζοσπαστική Αριστερά, επί χρόνια, καλλιεργούσε.
  • Δείχνουν ότι η δήθεν αριστερή πολιτική ρητορική και αριστερή κοινωνική ευαισθησία είναι απολύτως κενές περιεχομένου.
  • Αναδεικνύουν την καλπάζουσα αναξιοπιστία της ριζοσπαστικής Αριστεράς, που δείχνει πλεόνασμα πολιτικού θράσους και έλλειμμα αρχών, σεβασμού στη νοημοσύνη των άλλων και στρατηγικού σχεδίου για τη χώρα.
  • Επιβεβαιώνουν την αδυναμία της Κυβέρνησης να σχεδιάσει ρεαλιστικά και να εκτελέσει αποτελεσματικά.
  • Καταδεικνύουν ότι η χώρα, με βαριά βήματα «σημειωτόν», βουλιάζει στο τέλμα.
  • Επιβεβαιώνουν την επιστροφή της χώρας στην ύφεση, στα πρωτογενή δημοσιονομικά ελλείμματα και στην αύξηση του δημοσίου χρέους.
  • Αποκαλύπτουν πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα, με την επιβολή νέων φόρων, οι οποίοι «στραγγαλίζουν» την πραγματική οικονομία, και με περικοπές στις συντάξεις και στα επιδόματα.
  • Καταδεικνύουν ότι το 2016 θα είναι χειρότερο, κυρίως μακροοικονομικά, έτος από το 2015, το οποίο, με τη σειρά του, είναι πολύ χειρότερο από το 2014.

Η Νέα Δημοκρατία, το μεγαλύτερο μεταπολιτευτικά, με όρους αθροιστικής εμπιστοσύνης των πολιτών, κόμμα της χώρας, αξιολογεί τον Προϋπολογισμό με κριτήριο το συμφέρον της Πατρίδας, υπό την οπτική του ιστορικά δικαιωμένου ιδεολογικού και πολιτικού της πυρήνα.

Αυτόν του ριζοσπαστικού, του κοινωνικού φιλελευθερισμού και της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς.

Πυρήνας που μας οδηγεί στην διαρκή αναζήτηση αρμονικής ισορροπίας μεταξύ της οικονομικής αποτελεσματικότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, με στόχο την αποτελεσματική προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης, της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.

 

Η Νέα Δημοκρατία, με αυτά τα κριτήρια, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για έναν αντιαναπτυξιακό, οικονομικά αναποτελεσματικό και κοινωνικά άδικο Προϋπολογισμό, που οδηγεί την Ελληνική οικονομία σε ένα «καθοδικό σπιράλ».

Έναν Προϋπολογισμό «πασπαλισμένο» με την γνωστή «αριστερή χρυσόσκονη» της απόκρυψης της αλήθειας και της παραπλάνησης.

Ας «φυσήξουμε», όμως, τη χρυσόσκονη και ας περάσουμε στην ουσία των πραγμάτων:

1ον. Η Ελληνική οικονομία, ήδη από το 3ο τρίμηνο του 2015, έχει επιστρέψει στην ύφεση.

Την ίδια περίοδο που η Ευρωζώνη «επιταχύνει προς τα εμπρός», η Ελλάδα «κάνει όπισθεν».

Μάλιστα, η προοπτική για το 2016 είναι χειρότερη από το 2015.

Η Κυβέρνηση εκφράζει την ικανοποίησή της γιατί η οικονομία εφέτος θα παρουσιάσει καλύτερο του προβλεπόμενου ρυθμό μεταβολής του ΑΕΠ.

Ξεχνά όμως, ως συνήθως σκοπίμως, ότι ο ρυθμός μεταβολής του ΑΕΠ θα είναι καλύτερος σε σχέση με τις προβλέψεις που η ίδια έκανε στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, πριν έναν μήνα.

Όπως επίσης ξεχνά σκοπίμως ότι, το 2014 επιτεύχθηκε θετικός ρυθμός μεταβολής, ότι παρέλαβε οικονομία σε δυναμική μεγέθυνσης και ότι η πρόβλεψη τότε, για το 2015, ήταν για αρκετά υψηλό ρυθμό μεγέθυνσης, άνω του 2,5%.

Συνεπώς, την ευθύνη για την επιστροφή της χώρας στην ύφεση φέρει αποκλειστικά, η Κυβέρνηση της Αριστεράς.

 

2ον. Το οικονομικό κλίμα επιδεινώθηκε.

Κυμαίνεται στις 89,1 μονάδες για τους πρώτους 10 μήνες του 2015, έναντι μέσου όρου 99,2 μονάδων το αντίστοιχο διάστημα του 2014.

Όπως αναφέρει, μάλιστα, και ο Προϋπολογισμός, «οι ενδείξεις που προκύπτουν από την παρατήρηση της πτώσης του δείκτη οικονομικού κλίματος λαμβάνουν μεγαλύτερη βαρύτητα αν εξεταστούν στο πλαίσιο του βελτιωμένου οικονομικού κλίματος στην Ευρωζώνη, όπου το 2015 έχουν σημειωθεί αυξήσεις του δείκτη αρκετά πάνω από το κατώφλι των 100 μονάδων βάσης».

Δηλαδή, επιβεβαιώνεται και με αυτό τον δείκτη ότι, την ίδια περίοδο που η Ευρωζώνη «επιταχύνει προς τα εμπρός», η Ελλάδα «κάνει όπισθεν».

3ον. Η δημόσια οικονομία επέστρεψε σε πρωτογενές έλλειμμα το 2015.

Η επιστροφή μάλιστα στα πρωτογενή ελλείμματα γίνεται παρά τη λήψη νέων, πρόσθετων, επώδυνων μέτρων λιτότητας, ύψους άνω του 1,5 δισ. ευρώ μόνο για το 2015.

Και ο λογαριασμός όλο και «ανεβαίνει», όλο και διογκώνεται.

Και αυτό έγινε μετά από 2 χρόνια, το 2013 και το 2014, επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων.

Αυτό είναι το δημοσιονομικό «αποτύπωμα» της «αριστερής» διακυβέρνησης.

4ον. Ο Κοινωνικός Προϋπολογισμός «βουλιάζει» στα ελλείμματα.

Συγκεκριμένα, σε ταμειακή βάση, παρουσιάζει αυξημένο έλλειμμα το 2015, το οποίο προβλέπεται να διευρυνθεί και να «σκαρφαλώσει» στα 2,1 δισ. ευρώ το 2016.

Στους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης παρατηρείται, εκτιμάται και προβλέπεται επιδείνωση στις ασφαλιστικές εισφορές, στη συνταξιοδοτική δαπάνη, στις απλήρωτες υποχρεώσεις.

Ενώ στον Προϋπολογισμό δεν περιλαμβάνεται κανένα ενθαρρυντικό στοιχείο για ουσιαστικές, χρηματοδοτικά καλυμμένες, παρεμβάσεις στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής.

5ον. Οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα διογκώνονται.

Σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης, αυτές διαμορφώθηκαν περίπου στα 6 δισ. ευρώ το εννεάμηνο του 2015, αυξημένες κατά 58% σε σχέση με το τέλος του 2014.

Υπενθυμίζεται ότι αυτές οι υποχρεώσεις είχαν μειωθεί κατά 60% την περίοδο 2012-2014.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει και ο Προϋπολογισμός της σημερινής Κυβέρνησης, «η προσπάθεια ξεκίνησε το έτος 2012 με την ενεργοποίηση ενός προγράμματος χρηματοδότησης για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων προς τρίτους, με την τήρηση συγκεκριμένων προϋποθέσεων, το οποίο υλοποιήθηκε ως το τέλος του 2014».

Σήμερα, δεν υφίσταται κανένα χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής τους, αφού, σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό, «οι εκταμιεύσεις θα προσαρμόζονται ανάλογα με τις δυνατότητές του, τις ταμειακές κάθε φορά συνθήκες και την πορεία της χρηματοδότησης από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας».

Δηλαδή, αναλαμβάνονται ασαφείς, «αριστερής κοπής» δεσμεύσεις, με απλή παραπομπή σε σχετική υπουργική απόφαση, για ένα μείζον ζήτημα που απασχολεί τον ιδιωτικό τομέα.

 

6ον. Το ύψος των πρόσθετων μέτρων της Κυβέρνησης της Αριστεράς, για την περίοδο 2015-2016, εκτιμάται, αρχικά, στα 5,7 δισ. ευρώ.

Μέτρα που αποτυπώνουν την ιδεοληπτική, αριστερή εμμονή στην αύξηση υφιστάμενων ή στην επιβολή νέων φόρων.

Μέτρα, όπως είναι:

  • Η αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ.
  • Η αύξηση των συντελεστών του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων.
  • Η αύξηση των συντελεστών της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης.
  • Η αύξηση των συντελεστών του φόρου ασφαλίστρων.
  • Η αύξηση των συντελεστών φορολόγησης του εισοδήματος από ενοίκια, που η Κυβέρνηση δήθεν «είχε αποσύρει».
  • Η κατάργηση της έκπτωσης εφάπαξ πληρωμής φόρου εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων.
  • Η κατάργηση απαλλαγών υποχρέωσης πληρωμής του ΕΝΦΙΑ.
  • Η αύξηση της προκαταβολής φόρου εισοδήματος στα νομικά πρόσωπα, στους ελεύθερους επαγγελματίες και στους αγρότες.
  • Η σταδιακή κατάργηση της επιστροφής του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο για αγροτική χρήση.
  • Η αύξηση των συντελεστών του φόρου εισοδήματος στους αγρότες.

Μέτρα που «στραγγαλίζουν» την πραγματική οικονομία και διαλύουν τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.

7ον. Ο «λογαριασμός» των μέτρων θα είναι πολύ υψηλότερος.

Κι αυτό γιατί:

α) Υπάρχει μια σειρά από νέα μέτρα, τα οποία ακόμα είναι αδιευκρίνιστα ή δεν έχουν ποσοτικοποιηθεί. Μεταξύ αυτών είναι η μείωση όλων των ορίων για τις κατασχέσεις, η κατάργηση φοροαπαλλαγών φυσικών και νομικών προσώπων κ.α.

β) Υπάρχουν μέτρα, κυρίως στο σκέλος των δαπανών, τα οποία δεν έχουν καταγραφεί. Για παράδειγμα, οι καταγεγραμμένες στον Προϋπολογισμό παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό σύστημα και στο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας είναι «λειψές». Υπολείπονται αυτών που η Κυβέρνηση έχει δεσμευθεί έναντι των εταίρων, και οι οποίες ανέρχονται στο 1,5% του ΑΕΠ για το 2016. Άρα υπάρχουν πρόσθετα, «κρυφά» μέτρα.

γ) Υπάρχουν, σύμφωνα με το 3ο Μνημόνιο, και πρόσθετα μέτρα για την περίοδο 20172018 αξιόπιστα διαρθρωτικά μέτρα που θα αποφέρουν τουλάχιστον ¾% του ΑΕΠ το 2017 και ¼% του ΑΕΠ το 2018»).

Αυτή είναι η δημοσιονομική προοπτική της χώρας και της οικονομίας της, με τις υπογραφές της Κυβέρνησης της Αριστεράς.

8ον. Οι συντάξεις περικόπτονται, μειώνοντας το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών.

Ωστόσο, κάνει ιδιαίτερη εντύπωση η αναφορά του Προϋπολογισμού ότι «οι περικοπές δαπανών θα αφορούν σε τομείς που δεν επηρεάζουν ευθέως τα εισοδήματα των πολιτών».

Και αυτό γιατί το 77% της περιστολής στις δαπάνες αφορά περικοπές σε συντάξεις, παροχές κοινωνικής ασφάλισης και κοινωνικά επιδόματα.

Περικοπές που έχουν ήδη γίνει και κυρίως θα ακολουθήσουν, ύψους άνω των 2 δισ. ευρώ.

Όπως είναι, ενδεικτικά, η μείωση των κύριων και επικουρικών συντάξεων, η μείωση των εφάπαξ, η αύξηση των εισφορών των ασφαλισμένων στον ΟΓΑ, η μείωση των δικαιούχων παροχής ΕΚΑΣ με την αύξηση των εισοδηματικών κριτηρίων, η μείωση κατά 50% του επιδόματος θέρμανσης.

Πρόκειται για πολιτικές που πλήττουν άμεσα και ευθέως τα εισοδήματα των πολιτών.

Η Κυβέρνηση, για ακόμη μία φορά, προσπαθεί να παραπλανήσει, «βαπτίζοντας» το «κρέας», «ψάρι».

Οι πολίτες, όμως, έχουν αρχίσει να υφίστανται το κόστος των πολιτικών της, ακόμη και αυτοί που εμπιστεύθηκαν τον ΣΥΡΙΖΑ δυσφορούν, και έχουν αρχίσει να οργίζονται.

 

Ακόμη και η διάθεση των 200 εκατ. ευρώ, το 2015, για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, δεν κατέστη εφικτή.

Κι αυτό, παρά τις πομπώδεις διατυπώσεις του Προϋπολογισμού ότι «η Κυβέρνηση κατάφερε να προσφέρει την απαραίτητη στήριξη σε εκείνες τις κοινωνικές ομάδες που έχουν πληγεί περισσότερο από την κρίση».

Σύμφωνα με απάντηση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών σε σχετική Κοινοβουλετική Ερώτηση, αποδεικνύεται ότι εφέτος θα δαπανηθούν μόλις 108 εκατ. ευρώ!

Και του χρόνου θα είναι ακόμη λιγότερα

Υπενθυμίζεται ότι για το ίδιο λόγο, το 2014, είχε διανεμηθεί, ως «κοινωνικό μέρισμα», για τη στήριξη πολιτών και οικογενειών με χαμηλό συνολικό ετήσιο εισόδημα και ακίνητη περιουσία μικρής αξίας, ποσό ύψους 455 εκατ. ευρώ.

Ο μύθος της δήθεν κοινωνικής ευαισθησίας της Αριστεράς καταρρέει, και σε αυτό το πεδίο.

Όπως κατέρρευσε και στο πεδίο των συντάξεων, όπου αντί της χορήγησης 13ης σύνταξης, προχώρησαν σε  περικοπή των συντάξεων.

Όπως κατέρρευσε και με την άρση της προστασίας της πρώτης κατοικίας, όπου αντί της περιβόητης «σεισάχθειας» και του «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», έχουμε τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών.

9ον. Το 2015, τα φορολογικά έσοδα είναι τα χαμηλότερα της τελευταίας δεκαετίας.

Παρά τους πρόσθετους φόρους που επέβαλλε εφέτος η Κυβέρνηση της Αριστεράς.

Αυτό οφείλεται, κυρίως, στην επιδείνωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος.

Με αποτέλεσμα, οι ληξιπρόθεσμες φορολογικές οφειλές των πολιτών προς το Κράτος να συνεχίζουν να αυξάνουν, μήνα με τον μήνα, και να διαμορφώνονται στα 82 δισ. ευρώ, υψηλότερες κατά 10 δισ. ευρώ από το τέλος του 2014.

 

Το 2016,  τα φορολογικά έσοδα προβλέπονται αυξημένα κατά 2 δισ. ευρώ έναντι του 2015.

Και αυτό, ενώ η οικονομία θα βρίσκεται σε ύφεση.

Συνεπώς, η πρόβλεψη για αυξημένα έσοδα δεν μπορεί παρά να εδράζεται, αποκλειστικά, στα νέα φορολογικά μέτρα της Κυβέρνησης της Αριστεράς, ύψους 2,2 δισ. ευρώ για το 2016.

10ον. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων αναμένεται να «κλείσει» στο ύψος του Προϋπολογισμού, αν και μέχρι σήμερα παραμένει καθηλωμένο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το δεκάμηνο του 2015, δηλαδή στα 5/6 της χρονιάς, οι δαπάνες του Προγράμματος ανήλθαν μόλις στα 2,8 δισ. ευρώ.

Έτσι, μέχρι το τέλος του έτους, μέσα σε 2 μήνες, θα πρέπει να δαπανηθεί ποσό σχεδόν 1,5 φορά μεγαλύτερο από αυτό που έχει δαπανηθεί στο δεκάμηνο, προκειμένου να επιτευχθεί ο ετήσιος στόχος.

Παράλληλα, το ποσοστό απορρόφησης των πόρων του ΕΣΠΑ 20072013 παραμένει περίπου στο επίπεδο που είχε επιτευχθεί στο τέλος του 2014.

Ενώ, για την περίοδο 20142020, σύμφωνα και με τον Προϋπολογισμό, η Ελλάδα είχε ήδη, από το παρελθόν, εξασφαλίσει πόρους ύψους 19,9 δισ. ευρώ.

Τους οποίους οφείλει να αξιοποιήσει το ταχύτερο δυνατόν, με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο.

11ον. Οι μειωμένοι δημοσιονομικοί στόχοι δεν εξασφαλίζουν σημαντικό δημοσιονομικό χώρο.

Η Κυβέρνηση εσφαλμένα θριαμβολογεί.

Η αλήθεια είναι ότι εκείνο που μετρά, είναι η συνεκτίμηση του ύψους των δημοσιονομικών στόχων σε σχέση με το ύψος των παρεμβάσεων που απαιτούνται για να υλοποιηθούν.

Οι  δημοσιονομικοί στόχοι εξαρτώνται από την κατάσταση και τη δυναμική της οικονομίας.

Υπενθυμίζω ότι οι «Θεσμοί», για το 2015, προέβλεπαν πρωτογενές πλεόνασμα κοντά στο 2% του ΑΕΠ, χωρίς τη λήψη οποιουδήποτε πρόσθετου μέτρου.

Η Κυβέρνηση, αφού οδήγησε την οικονομία και πάλι στο «καθοδικό σπιράλ», παρουσιάζει ως επιτυχία την εκτίμηση ότι το 2015, χωρίς τη λήψη οποιουδήποτε πρόσθετου μέτρου, θα έκλεινε με πρωτογενές έλλειμμα 1,5% του ΑΕΠ, ενώ η επίτευξη στόχου για πρωτογενές έλλειμμα 0,2% του ΑΕΠ απαιτεί πρόσθετα μέτρα λιτότητας, ύψους άνω του 1,5 δισ. ευρώ.

Δηλαδή, η χώρα, υπό τη διακυβέρνηση της Αριστεράς, παρουσιάζει πρωτογενές έλλειμμα, με πρόσθετα μέτρα λιτότητας και συνακόλουθα ισόποση επιβάρυνση των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών του Κράτους, δηλαδή του δανεισμού της.

 

12ον. Προέκυψε ανάγκη μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

Με κεφαλαιακές ανάγκες που οφείλονται, όπως έδειξε και η Έκθεση της ΕΚΤ, στα δεδομένα που διαμορφώθηκαν στην οικονομία το 2015.

Και πιο συγκεκριμένα, στη χειροτέρευση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος για εφέτος και τα επόμενα χρόνια, στα νέα, πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα της Κυβέρνησης, στους κεφαλαιακούς περιορισμούς, στη μείωση της αξίας των εξασφαλίσεων, στην αναμενόμενη αυξημένη ροή νέων επισφαλών δανείων.

Συνεπώς, η νέα ανακεφαλαιοποίηση φέρει την υπογραφή της Κυβέρνησης της Αριστεράς.

Μια ανακεφαλαιοποίηση:

  • που προσθέτει κόστος στους φορολογούμενους,
  • που συρρικνώνει δραματικά την Ελληνική ιδιωτική και δημόσια συμμετοχή,
  • που απαξιώνει τις προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου,
  • που εκμηδενίζει την αξία του χαρτοφυλακίου του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, λόγω της δραστικής μείωσης των ποσοστών συμμετοχής του στο μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών,
  • που τροποποιεί, επί το δυσμενέστερο, τα ήδη εγκεκριμένα σχέδια αναδιάρθρωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων, με αποτέλεσμα την απώλεια αξιόλογων περιουσιακών στοιχείων, όπως είναι στην περίπτωση της Εθνικής Τράπεζας η πώληση του συνόλου της συμμετοχής της στην Finansbank.

Θυμίζουμε ότι η επένδυση αυτή έγινε το 2006, επί Κυβέρνησης της ΝΔ, σε κλίμα «λυσσαλέας» αντίδρασης των κομμάτων της τότε Αντιπολίτευσης.

Επένδυση που αφορούσε την 5η μεγαλύτερη ιδιωτική τράπεζα στην Τουρκία, η οποία κάλυπτε το μεγαλύτερο ποσοστό των εργασιών του Ομίλου στο εξωτερικό, συμμετείχε σημαντικά στα μεγέθη του και συνέβαλε, καθοριστικά, στην κερδοφορία του.

Καλούμε συνεπώς, για ακόμη μία φορά, την Κυβέρνηση να απαντήσει συγκεκριμένα, έστω εκ των υστέρων, στο κεντρικό ερώτημα:

H μεγάλη και υψηλού συμβολισμού επένδυση του 2006, υπήρξε για την εθνική μας οικονομία και τη χώρα, συμφέρουσα, ασύμφορη ή ουδέτερη;

Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να παίρνουν συγκεκριμένες απαντήσεις σε συγκεκριμένα ερωτήματα.

Αρκετή ζημιά υπέστη η χώρα από τις, επί δεκαετίες, ασάφειες και τις γκρίζες ζώνες που καλλιέργησε η ριζοσπαστική, αριστερή, και όχι μόνο, εκδοχή στη δημόσια ζωή.

 

13ον. Τα πεπραγμένα της Κυβέρνησης στο πεδίο των αποκρατικοποιήσεων είναι πενιχρά.

Κι αυτό, παρά τις διατυπώσεις του Προϋπολογισμού, σε αντίθεση με ότι επί χρόνια η Αριστερά υποστήριζε, για «τα πολλαπλά οφέλη» τους στην Ελληνική οικονομία.

Και μάλιστα με πρώτο στην καταγραφή, «την άμεση μείωση του δημοσίου χρέους».

Όταν μέχρι και τον εφετινό Ιούνιο υποστηρίζατε ότι τα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις δεν πρέπει να «κατευθύνονται» για την εξυπηρέτηση του χρέους.

Η Κυβέρνηση, και στο πεδίο αυτό, είναι «εγκλωβισμένη» ανάμεσα στις ιδεοληψίες της και στην επιδείνωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος, που η ίδια προκάλεσε.

14ον. Το δημόσιο χρέος και πάλι διογκώνεται.

Το χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ, διαμορφώνεται περίπου στο 188% το 2016, αυξημένο κατά 9 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ μέσα σε 2 χρόνια.

Και επειδή πολλές φορές η Κυβέρνηση θριαμβολογεί ότι δήθεν «κατάφερε επιτέλους να ανοίξει το θέμα του χρέους», η αλήθεια είναι η εξής:

Το ύψος και το «προφίλ» του χρέους, μετά το 2012, βελτιώθηκαν αισθητά.

Αποδείξεις;

α) Το δημόσιο χρέος μειώθηκε κατά περίπου 40 δισ. ευρώ την περίοδο 2011-2014.

Αυτό επιβεβαιώνεται και στον Προϋπολογισμό της Κυβέρνησης της Αριστεράς.

β) Το 2014, η μέση σταθμική υπολειπόμενη φυσική διάρκεια του δημοσίου χρέους ήταν τα 16,2 έτη. Το 2011, η διάρκεια ήταν 6,3 έτη.

Αυτό επιβεβαιώνεται και στον Προϋπολογισμό της Κυβέρνησης της Αριστεράς.

γ) Το 2014, οι τόκοι ανέρχονταν στα 5,5 δισ. ευρώ. Το 2011, ήταν στα 16,1 δισ. ευρώ.

Αυτό επιβεβαιώνεται και στον Προϋπολογισμό της Κυβέρνησης της Αριστεράς.

Όλα αυτά τα έχει προσυπογράψει ο κ. Τσίπρας, στην απόφαση της 12ης Ιουλίου, σύμφωνα με την οποία: «Η Σύνοδος Κορυφής για το Ευρώ υπενθυμίζει ότι τα κράτημέλη της Ευρωζώνης έχουν θεσπίσει κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών μία αξιοσημείωτη δέσμη μέτρων προς υποστήριξη της βιωσιμότητας του χρέους της Ελλάδας, η οποία εξομάλυνε την πορεία εξυπηρέτησης του χρέους της Ελλάδας και μείωσε το κόστος σημαντικά».

Συνεπώς, πως η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι «ανοίγει για πρώτη φορά το θέμα του χρέους», όταν η ίδια υποστηρίζει ότι έχει ενισχυθεί σημαντικά η βιωσιμότητα του χρέους κατά το παρελθόν;

Οι ανακρίβειες και τα ψεύδη αποτελούν δομικό στοιχείο της Αριστερής κυβέρνησης.

Ωστόσο, είναι γεγονός ότι η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους επιδεινώθηκε ραγδαία κατά το 2015.

Όπως καταγράφει και η Έκθεση του ΔΝΤ, της 25ης Ιουνίου 2015, που η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ κατέθεσε στη Βουλή, «οι βασικοί παράγοντες που οδήγησαν τους τελευταίους μήνες στην επιδείνωση της Ανάλυσης Βιωσιμότητας Χρέους είναι η μείωση της οικονομικής ανάπτυξης, η αναθεωρημένη πορεία του πρωτογενούς ισοζυγίου, τα χαμηλότερα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις και πιθανές επιπρόσθετες οικονομικές ανάγκες του τραπεζικού συστήματος».

Το αποτέλεσμα είναι το δημόσιο χρέος κατά το 2015 να αυξάνεται, ως απόλυτος αριθμός, εξαιτίας της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, και ως ποσοστό του ΑΕΠ, λόγω της μείωσης του ΑΕΠ.

Οι προβλέψεις του ΔΝΤ για την εξέλιξη του δημοσίου χρέους αποκαλύπτουν την εφιαλτική δυναμική του, που πυροδότησαν οι ανερμάτιστοι χειρισμοί της Κυβέρνησης.

Άρα, καθίσταται αναπόφευκτη η λήψη πρόσθετων παραμετρικών μέτρων για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους. Η απόφαση κατά τη Σύνοδο Κορυφής, της 12ης Ιουλίου 2015, επιβεβαιώνει την απόφαση του Νοεμβρίου του 2012.

Συγκεκριμένααναφέρει ότι «σύμφωνα με το πνεύμα της δήλωσης της Ευρωομάδας του Νοεμβρίου του 2012, η Ευρωομάδα παραμένει έτοιμη να εξετάσει, εάν χρειαστεί, πιθανά πρόσθετα μέτρα (πιθανή παράταση των περιόδων χάριτος και αποπληρωμής), για να εξασφαλιστεί ότι οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες παραμένουν σε βιώσιμο επίπεδο».

Και προσθέτει: «Η Σύνοδος Κορυφής για το Ευρώ τονίζει ότι δεν μπορούν να αναληφθούν απομειώσεις της ονομαστικής αξίας του χρέους».

Ο κ. Τσίπρας, επί χρόνια, καλλιεργούσε ψευδαισθήσεις με «τζάμπα παλληκαριές» για τη λύση του προβλήματος του δημόσιου χρέους.

Τώρα, προσγειώθηκε στην πραγματικότητα και θεωρεί ως επιτυχία την εφαρμογή ρυθμίσεων που συζητούνται από τα τέλη του 2012.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση της Αριστεράς, πέραν των ευθυνών που φέρει γιατί επί δεκαετίες «πετροβόλησε» κάθε προσπάθεια νοικοκυρέματος που έκαναν προηγούμενες Κυβερνήσεις, ευθύνεται γιατί η ίδια, ως Κυβέρνηση, οδηγούμενη από αριστερές ιδεολοψίες, εμμονές και δογματισμούς, περιέφερε, ασκόπως, τη χώρα σε περιβάλλον «δημιουργικής ασάφειας», οδηγώντας την σε πλήρες αδιέξοδο.

Αγνοώντας τους κανόνες διαπραγμάτευσης «ροκάνισε» πολύτιμο χρόνο.

Χωρίς στρατηγικό σχέδιο για τη χώρα διεξήγαγε ένα  προσχηματικό δημοψήφισμα.

Και τελικά οδηγήθηκε, σπασμωδικά και φοβικά, στη σύναψη του 3ου Μνημονίου.

Το κόστος από τη διακυβέρνηση της Αριστεράς για τη χώρα και την οικονομία της, τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, είναι μεγάλο.

Ένα μέρος αυτού του κόστους αποτυπώνει ο Προϋπολογισμός του 2016.

Οι πολίτες, το αισθάνονται, δυσφορούν, αισθάνονται εξαπατημένοι και έχουν αρχίσει να οργίζονται.

Και όπως είχε υποστηρίξει ο κ. Τσίπρας, πριν ένα χρόνο (7.12.2014), κατά την αντίστοιχη συζήτηση του Προϋπολογισμού:

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο λαός μας το έχει εμπεδώσει πια και νομίζω ότι πρέπει να το εμπεδώσετε και εσείς: Το μνημόνιο δεν είναι κάτι από το οποίο μπορεί κανείς να μπαινοβγαίνει. Όποιος το υπηρετήσει δεν βρίσκει εύκολα την πόρτα της εξόδου».

Η «αριστερή χρυσόσκονη» δεν επαρκεί για να κρύψει αυτή τη δυσάρεστη πραγματικότητα.

Ομιλία στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου για την Κύρωση 12 Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Κυρώνουμε σήμερα, σε ένα Σχέδιο Νόμου, 12 διαφορετικούς νόμους, 12 Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου.

Πράξεις που αποτελούν, μαζί με τη συζήτηση νομοσχεδίων με τη μορφή του κατεπείγοντος, τον κανόνα νομοθέτησης της Κυβέρνησης της Αριστεράς.

Δεν θα επικαλεσθώ αποσπάσματα της διαχρονικής, πομπώδους ρητορικής του κ. Τσίπρα, του κ. Τσακαλώτου και άλλων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, για την εν λόγω πρακτική.

Αποσπάσματα που αποδεικνύονται τελείως «κάλπικα», παρά το «πασπάλισμα» με τη γνωστή «αριστερή χρυσόσκονη».

Θα σημειώσω όμως ότι οι Συνάδελφοί μας, οι ριζοσπάστες αριστεροί, αποδεικνύονται  ασυναγώνιστοι και είναι μακράν πρώτοι στην αναξιοπιστία.

Αυτή η καλπάζουσα αναξιοπιστία της αυτοαποκαλούμενης ριζοσπαστικής αριστεράς, δείχνει πλεόνασμα πολιτικού θράσους και έλλειμμα αρχών, σεβασμού στη νοημοσύνη των άλλων και στρατηγικού σχεδίου για τη χώρα.

Φαντάζομαι ότι οι άλλοι φίλοι μας που, επί δεκαετίες, ήταν πρωταθλητές στο «άθλημα», βλέποντας να καταρρίπτεται συνεχώς από τους ριζοσπάστες αριστερούς το ένα ρεκόρ μετά το άλλο στην αναντιστοιχία προεκλογικών λόγων και μετεκλογικών πρακτικών, τρίβουν τα μάτια τους από έκπληξη.

Το ελπιδοφόρο βέβαια σημείο σ’ αυτή την εξέλιξη είναι ότι, έστω και με αργό ρυθμό, στη συνείδηση όλο και περισσότερων πολιτών εντοπίζονται και αξιολογούνται οι τρέχουσες και ιστορικές ευθύνες.

Σε ότι αφορά όλους εμάς που υπηρετούμε το πολιτικό σύστημα της χώρας, πιστεύω ότι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, έστω και τώρα, ότι το μέγεθος της αναξιοπιστίας στο πεδίο της πολιτικής αποτελεί τη βασική και ευθεία αιτία της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος, καθώς και του γενικευμένου και επικίνδυνου «αλαλούμ» που τείνει να κυριαρχήσει στη χώρα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το μεγαλύτερο μέρος του υπό συζήτηση Σχεδίου Νόμου, καλύπτεται από τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, με τις οποίες αποφασίστηκε από την Κυβέρνηση της Αριστεράς, η τραπεζική αργία και επιβλήθηκαν κεφαλαιακοί περιορισμοί, που υφίστανται μέχρι και σήμερα.

Είναι απολύτως καθαρό, αφού είναι λογικά αποδείξιμο, ότι η επιβολή των κεφαλαιακών περιορισμών οφείλεται, αποκλειστικά, σε εσφαλμένες πολιτικές επιλογές της Κυβέρνησης κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015.

Η Κυβέρνηση αυτό το εξάμηνο:

1ον. Στηρίχθηκε σε εσφαλμένες θεμελιώδεις υποθέσεις, τις οποίες απέρριψε η ίδια η πραγματικότητα.

2ον. Αγνόησε τους Ευρωπαϊκούς κανόνες διαπραγμάτευσης, με αποτέλεσμα να θεωρεί, εσφαλμένα, ότι όσο περνάει ο χρόνος οι εταίροι θα υποχωρούν.

3ον. Παρασύρθηκε από μαξιμαλιστική ρητορική, δογματισμούς και ιδεοληψίες.

4ον. Συζητούσε ακατάπαυστα, μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης, καλλιεργώντας περιβάλλον «δημιουργικής ασάφειας».

5ον. Κατανάλωσε σημαντικό διαπραγματευτικό κεφάλαιο και χρόνο σε θέματα διαδικαστικά και επουσιώδη, δίνοντας έμφαση στην επικοινωνία και όχι στην ουσία.

6ον. Κινήθηκε στη λογική της εσκεμμένης «πολιτικής διαπραγμάτευσης», για να αποφύγει την αλήθεια των αριθμών, η οποία, με το πέρασμα των μηνών, γίνονταν όλο και πιο ζοφερή.

7ον. Συγκρότησε οικονομικό επιτελείο χωρίς συνοχή και σταθερή στρατηγική, με συχνές αλλαγές της διαπραγματευτικής ομάδας, σε όλα τα επίπεδα.

8ον. Προχώρησε στη διεξαγωγή ενός ασαφούς δημοψηφίσματος.

Επιλογή εσφαλμένη τόσο ως προς το περιεχόμενο όσο και ως προς το χρόνο πραγματοποίησής της.

Απόδειξη; Το αποτέλεσμα δεν ελήφθη υπόψη.

Το αποτέλεσμα αυτών των πράξεων και παραλείψεων της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, το 1ο εξάμηνο του 2015, ήταν και είναι τεράστιο για την οικονομία και οδυνηρό για την κοινωνία.

Η χώρα προχώρησε στην υπογραφή ενός νέου, 3ου Μνημονίου, που πριν από λίγους μήνες δεν ήταν αναπόφευκτο, και το οποίο συνοδεύεται από πολύ περισσότερα και πιο επώδυνα δημοσιονομικά μέτρα από αυτά που προβλέπονταν στις αρχές του έτους, ακόμη όμως και από αυτά που είχαν αποφασισθεί πριν από το δημοψήφισμα.

Παράλληλα, η χώρα, επί μήνες, βρίσκεται σε καθεστώς «εσωτερικής στάσης πληρωμών».

Οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων συρρικνώθηκαν σημαντικά.

Ενώ, με τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου που σήμερα κυρώνουμε, αποφασίστηκε, από την Κυβέρνηση, η τραπεζική αργία και επιβλήθηκαν κεφαλαιακοί περιορισμοί.

Έτσι, σήμερα:

  • Η δημόσια οικονομία, παρά τα νέα, πρόσθετα μέτρα λιτότητας, έχει επιστρέψει στα πρωτογενή ελλείμματα.
  • Η πραγματική οικονομία έχει καταρρεύσει.
  • Οι επιχειρηματικές προσδοκίες έχουν ραγδαία επιδεινωθεί.
  • Η καταναλωτική εμπιστοσύνη έχει σημαντικά υποχωρήσει.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα έχουν επιστρέψει στα προ-2013 επίπεδα.
  • Η οικονομία έχει επιστρέψει στην ύφεση.
  • Οι τράπεζες έχουν ανάγκη μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης.

Μια ανακεφαλαιοποίηση, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη, και η οποία:

  • επιφέρει πρόσθετο κόστος στους φορολογούμενους,
  • συρρικνώνει δραματικά την Ελληνική ιδιωτική και δημόσια συμμετοχή,
  • απαξιώνει τις προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου,
  • εκμηδενίζει την αξία του χαρτοφυλακίου του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας,
  • τροποποιεί, επί το δυσμενέστερο, τα ήδη εγκεκριμένα σχέδια αναδιάρθρωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων, με αποτέλεσμα την απώλεια σοβαρών περιουσιακών τους στοιχείων, όπως είναι στην περίπτωση της Εθνικής Τράπεζας η πώληση του συνόλου της συμμετοχής της στην Finansbank.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση της Αριστεράς, παγιδευμένη σε ιδεοληψίες, μύθους, ψευδαισθήσεις και ενδογενείς αντιφάσεις, χωρίς πολιτική κατεύθυνση, σχέδιο και βούληση, έχει οδηγήσει την Ελληνική οικονομία σε «καθοδικό σπιράλ».

Σ’ αυτή την δυσμενή εξέλιξη συνέβαλλαν, σημαντικά, τα μέτρα ελέγχου στην κίνηση κεφαλαίων.

Μέτρα για τα οποία φέρει αποκλειστική ευθύνη η Κυβέρνηση.

Μέτρα τα οποία και καταψηφίζουμε.

 

Ομιλία στην Ολομέλεια στη συζήτηση και κύρωση του Απολογισμού και του Ισολογισμού του Κράτους για το 2013

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμμετέχουμε σήμερα, με μεγάλη βέβαια χρονική καθυστέρηση, σε μια σημαντική διαδικασία λογοδοσίας.

Διαδικασία κατά την οποία αξιολογείται, μέσω της συζήτησης και κύρωσης του Απολογισμού και Ισολογισμού του Κράτους, η αξιοπιστία της κατάρτισης και της εκτέλεσης του Προϋπολογισμού για το οικονομικό έτος 2013.

Πρόκειται για ένα σημαντικό έτος.

Ένα έτος κατά το οποίο επετεύχθησαν οι περισσότεροι στόχοι του Προϋπολογισμού, γεγονός σπάνιο για την Ελληνική, και όχι μόνο, οικονομία.

Ένα έτος καμπή στη δημοσιονομική πορεία της χώρας.

Ένα έτος κατά την οποίο η χώρα επέστρεψε, μετά από πολλά χρόνια, νωρίτερα από τις προβλέψεις, με τις θυσίες των πολιτών, σε δημοσιονομική ισορροπία, επιτυγχάνοντας σημαντικό και υψηλότερο έναντι του στόχου πρωτογενές πλεόνασμα.

Το γεγονός αυτό δείχνει ότι οι εκτιμήσεις και οι προβλέψεις της τότε Κυβέρνησης ήταν προϊόν ρεαλιστικής ανάλυσης των δεδομένων της πραγματικότητας.

Αντιθέτως, οι εκτιμήσεις και οι προβλέψεις του τότε Γενικού Εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ και σημερινού Υπουργού Οικονομικών, έπεσαν τελείως έξω.

Υπενθυμίζω ότι κατά τη διάρκεια της συζήτησης του Προϋπολογισμού του 2013, ο τότε Γενικός Εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριζε με βεβαιότητα ότι:

«Δεν υπάρχει οικονομολόγος που να πιστεύει πραγματικά ότι αυτός ο Προϋπολογισμός θα βγει».

Δεν θα επιχειρήσω καν να αντιστρέψω τη θέση αυτή, που τότε ήταν προσβλητική για εμάς.

Άλλωστε, εκ του αποτελέσματος, βρίσκεται σε ευθεία αντίθεση με την πραγματικότητα.

Συνεπώς, θα την προσπεράσω, αφού την εκλάβω ως μία ακόμη από τις πλεονάζουσες λεκτικές υπερβολές και ανεδαφικές προβλέψεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ο Προϋπολογισμός του 2013 καταρτίστηκε σε ένα περιβάλλον αρχικής και σταδιακής δημοσιονομικής και μακροοικονομικής σταθεροποίησης, το οποίο ήταν αποτέλεσμα των πρωτοβουλιών που ανελήφθησαν και υλοποιήθηκαν από την Ελληνική Κυβέρνηση, από το καλοκαίρι του 2012, για την αντιμετώπιση των συνθηκών έντονης αβεβαιότητας και ασφυξίας που, τότε, είχαν συσσωρευθεί.

Προτεραιότητες και στόχοι της οικονομικής πολιτικής για το 2013 ήταν:

  • Η σταθεροποίηση της Ελληνικής οικονομίας, με σκοπό τη γρήγορη ανάταξή της και τη βιώσιμη ανάπτυξή της τα επόμενα χρόνια.
  • Η επίτευξη διατηρήσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης.
  • Η διαμόρφωση των συνθηκών εξόδου της χώρας στις αγορές για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της.

Σήμερα, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, σύμφωνα με τον Απολογισμό και τον Ισολογισμό, η χώρα, το 2013, επέτυχε τους βασικούς της στόχους.

Συγκεκριμένα:

1ον. Η ύφεση επιβραδύνθηκε σημαντικά, ενώ ήταν και χαμηλότερη από τις προβλέψεις.

Συγκεκριμένα, η ύφεση διαμορφώθηκε στο 3,2% το 2013, από 7,3% το 2012.

Μάλιστα, η πρόβλεψη για το 2013 ήταν για πολύ βαθύτερη ύφεση, ύψους 4,5%.

Αυτή η εξέλιξη αποτέλεσε τη βάση για την επιστροφή της χώρας σε θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης το 2014.

Γεγονός που δυστυχώς, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, δεν επαναλαμβάνεται το 2015.

 

2ον. Το οικονομικό, καταναλωτικό, επιχειρηματικό και επενδυτικό κλίμα ενισχύθηκε.

Η ψυχολογία της αγοράς βελτιώθηκε.

 

3ον. Το κόστος δανεισμού μειώθηκε αισθητά.

Η διαφορά αποδόσεων μεταξύ του Ελληνικού και του Γερμανικού δεκαετούς κρατικού ομολόγου αποκλιμακώθηκε ραγδαία, από τις 2.700 μονάδες βάσης το Φεβρουάριο του 2012, στις 600 μονάδες το Νοέμβριο του 2013.

Παράλληλα, το επιτόκιο των εξάμηνων εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου, στο τέλος του 2013, ήταν το χαμηλότερο από τις αρχές του 2010.

 

4ον. Υλοποιήθηκαν σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές.

Η Ελλάδα ήταν η χώρα με τον υψηλότερο, μεταξύ των κρατώνμελών του ΟΟΣΑ, ρυθμό προώθησης των μεταρρυθμίσεων.

Ενώ και η πορεία υλοποίησης του ΕΣΠΑ 20072013 ήταν ικανοποιητική.

Συγκεκριμένα, όπως επιβεβαιώνει και η Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, «διαπιστώθηκε επιτάχυνση της υλοποίησης του ΕΣΠΑκαθώς αυξήθηκε η απορροφητικότητα της συνολικά διαθέσιμης συγχρηματοδοτούμενης δαπάνης (67,6% το 2013 από 46,1% το 2012)».

 

5ον. Αποπληρώθηκε μεγάλο μέρος των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου.

Οι υποχρεώσεις αυτές, όπως επιβεβαιώνει και η Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, μειώθηκαν σημαντικά, από τα 9,6 δισ. ευρώ το 2012, στα 4,8 δισ. ευρώ το 2013, παρουσιάζοντας μία κατακόρυφη μείωση της τάξεως του 50% μέσα σε ένα έτος, μέσα στο 2013.

Ενισχύοντας, ουσιαστικά, τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει και το Προσχέδιο Προϋπολογισμού της σημερινής Κυβέρνησης για το 2016, «η προσπάθεια ξεκίνησε το έτος 2012 με την ενεργοποίηση ενός προγράμματος χρηματοδότησης για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων προς τρίτους, με την τήρηση συγκεκριμένων προϋποθέσεων, το οποίο υλοποιήθηκε ως το τέλος του 2014».

Δυστυχώς, εφέτος, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές έχουν, και πάλι, «εκτοξευθεί», και είναι ήδη 50% υψηλότερες από το τέλος του 2014.

6ον. Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ενισχύθηκε.

Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών έγινε πλεονασματικό.

Και παρέμεινε πλεονασματικό και το 2014.

Δυστυχώς εφέτος, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, υποβαθμιζόμαστε στις θέσεις της διεθνούς ανταγωνιστικότητας.

 

7ον. Οι καταθέσεις σταθεροποιήθηκαν και σταδιακά επέστρεψαν στο τραπεζικό σύστημα.

Συγκεκριμένα, το ύψος των καταθέσεων επιχειρήσεων και νοικοκυριών ενισχύθηκε και διαμορφώθηκε στα 163 δισ. ευρώ το Δεκέμβριο του 2013.

Υπενθυμίζεται ότι σήμερα, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, οι καταθέσεις έχουν «κατρακυλήσει» στα 122 δισ. ευρώ.

 

8ον. Οι στόχοι της δημοσιονομικής πολιτικής επετεύχθησαν.

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.

Και η χώρα, μετά από πολλά χρόνια, επέστρεψε στα πρωτογενή πλεονάσματα.

Ενώ, ο στόχος του Προϋπολογισμού, κατά Πρόγραμμα, ήταν για ισοσκελισμένο πρωτογενές αποτέλεσμα το 2013.

Αυτό το πρωτογενές πλεόνασμα, σε διαρθρωτικούς όρους, ήταν το υψηλότερο στην Ευρωζώνη.

9ον. Η επίτευξη και υπερκάλυψη του δημοσιονομικού στόχου για το 2013, και η εξασφάλιση επαρκούς ταμειακής ρευστότητας το 2014 ως αποτέλεσμα της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης που ακολουθήθηκε, έδωσε τη δυνατότητα διανομής «κοινωνικού μερίσματος» το 2014, για τη στήριξη πολιτών και οικογενειών με χαμηλό συνολικό ετήσιο εισόδημα και ακίνητη περιουσία μικρής αξίας.

Ο αριθμός των δικαιούχων που έλαβαν το «κοινωνικό μέρισμα» ανήλθε σε 700.000 νοικοκυριά και το συνολικό ποσό που διατέθηκε, διαμορφώθηκε στα 455 εκατ. ευρώ.

Υπενθυμίζεται ότι το ποσό που χορηγεί η σημερινή Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ για την ανθρωπιστική κρίση ανέρχεται μόλις στα 200 εκατ. ευρώ, ενώ αναζητώνται και δημοσιονομικά ισοδύναμα για τη χορήγησή του.

10ον. Οι στόχοι επιτεύχθησαν τόσο στο σκέλος των εσόδων, όσο και των δαπανών.

Ενδεικτικά, σύμφωνα και με την Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου:

  • Τα καθαρά εισπραχθέντα έσοδα του Προϋπολογισμού ανήλθαν στο ύψος των στόχων, παρά τη βαθιά και παρατεταμένη ύφεση.

Μάλιστα, τα έσοδα, σε δημοσιονομική βάση, υπερκάλυψαν τους στόχους που είχαν τεθεί, γεγονός που συμβαίνει για πρώτη φορά την τελευταία επταετία.

Σε μία χρονιά μάλιστα που, για πρώτη φορά από το 2010, επήλθαν στοχευμένες ελαφρύνσεις σε φόρους, όπως είναι η μείωση κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες του συντελεστή ΦΠΑ στην εστίαση.

Και ακολούθησαν και άλλες το 2014.

Κάτι που επιβεβαιώνει και η χθεσινή Έκθεση της ΕΚΤ, σύμφωνα με την οποία οι μειώσεις της άμεσης φορολογίας, κυρίως το 2014, συνέβαλαν καθοριστικά στην ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών από το καλοκαίρι του 2014.

Σε αντιδιαστολή με τις μεγάλες, νέες φορολογικές επιβαρύνσεις που έχει επιβάλλει, από φέτος, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

  • Οι πρωτογενείς δαπάνες του Τακτικού Προϋπολογισμού διαμορφώθηκαν χαμηλότερα από τους στόχους του Προϋπολογισμού.

Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει το γεγονός ότι είχε ελεγχθεί η διαχείριση και είχε  προωθηθεί η δημοσιονομική πειθαρχία στο σκέλος των δημόσιων δαπανών, με αποτέλεσμα η απόδοση των παρεμβάσεων δημοσιονομικής πολιτικής να ανταποκρίνεται στις αρχικές εκτιμήσεις.

Αξίζει επίσης να επισημανθεί ότι οι πληρωμές του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων ανήλθαν στα 6,7 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 6% σε σχέση με το 2012, υποστηρίζοντας, και αυτές, τη σταθεροποίηση της Ελληνικής οικονομίας.

 

11ον. Ο ρυθμός αύξησης του δημοσίου χρέους, παρά την προσωρινή κλιμάκωσή του, περιορίστηκε.

Μάλιστα, σε απόλυτο μέγεθος, όπως επιβεβαιώνει και η Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το δημόσιο χρέος μειώθηκε κατά 46 δισ. ευρώ την περίοδο 2011-2013.

Η αύξηση του 2013 ήταν παροδική, χρονικά ορισμένη και, το σημαντικότερο, αντιρροπείτο από την απόκτηση περιουσιακών στοιχείων από το Ελληνικό Δημόσιο.

Συγκεκριμένα, αυτή η φαινομενική αύξηση χρέους το 2013 ήταν προϊόν της υποχρέωσης απεικόνισης της εκταμίευσης των κεφαλαίων προκειμένου να επιτευχθεί η χρηματοδότηση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

Ωστόσο, το χρέος που δημιουργήθηκε από την εκταμίευση των κεφαλαίων αντικρίζεται από περιουσιακά στοιχεία που αποτελούσαν και αποτελούν ιδιοκτησία του Ελληνικού Δημοσίου, με προβλεπόμενη εκποίησή τους και με σημαντική, εκείνη την περίοδο, αξία μεταπώλησης.

Αξία βέβαια που σήμερα, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, έχει εξανεμιστεί.

Ενδεικτικά, η αξία των μετοχών που κατέχει το Ελληνικό Δημόσιο στις συστημικές τράπεζες διαμορφώνεται, σήμερα, περίπου στα 3 δισ. ευρώ, από 15 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014.

Δηλαδή είναι μειωμένες κατά 80%.

Με τεράστιο δυνητικό κόστος για τους φορολογούμενους.

Σε αυτό το σημείο, και σε ότι αφορά το δημόσιο χρέος, πρέπει να σημειωθούν τα εξής:

α) Το μεγαλύτερο μέρος του διακρατείται πλέον από τους εταίρους και το Ευρωσύστημα.

β) Η μεσοσταθμική διάρκειά του έχει χρονικά επεκταθεί.

Όπως επιβεβαιώνει και η Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η μέση υπολειπόμενη φυσική διάρκειά του, στις 31 Δεκεμβρίου 2013, υπερέβαινε τα 16 έτη.

γ) Το μεσοσταθμικό επιτόκιο νέου δανεισμού, σύμφωνα και με την Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, διαμορφώθηκε, στα τέλη του 2013, σε ιδιαίτερα χαμηλό επίπεδο, στο 1,76% σε ταμειακή βάση.

δ) Οι δαπάνες για τόκους διαμορφώθηκαν στα 6,1 δισ. ευρώ το 2013, από 12,2 δισ. ευρώ το 2012.

Όλα αυτά τα στοιχεία βελτίωσαν τη δομή, το «προφίλ» του χρέους, και αποτελούν βασικά στοιχεία της αξιολόγησης της βιωσιμότητάς του.

12ον. Δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για την έξοδο της χώρας στις αγορές.

Έξοδος που έγινε με επιτυχία, δύο φορές το 2014, με την έκδοση πενταετούς και τριετούς ομολόγου, για πρώτη φορά μετά τον αποκλεισμό από τις διεθνείς αγορές το Μάιο του 2010.

Και με επιτόκια που η χώρα είχε να «δει» από το 2008.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, ο Απολογισμός και ο Ισολογισμός για το 2013 αποτυπώνουν τόσο το ρεαλισμό των προβλέψεων κατά την κατάρτιση του Προϋπολογισμού όσο και την αποτελεσματική εκτέλεσή του.

Αυτά τα στοιχεία βελτίωσαν, ποσοτικά και ποιοτικά, το «κεφάλαιο αξιοπιστίας» της χώρας.

Και αποτέλεσαν εφαλτήριο ώστε η χώρα, το 2014, όπως συνομολογεί και το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού της σημερινής Κυβέρνησης, να επιστρέψει σε θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης, τα δημόσια οικονομικά να έχουν μπει σε συνθήκες  σταθεροποίησης, το διαθέσιμο εισόδημα να έχει αυξηθεί, η ανταγωνιστικότητα να έχει ενισχυθεί, και να έχουν αντληθεί, επιτυχώς και πάλι, πόροι από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίων.

Είναι όμως αλήθεια ότι η κατάσταση της οικονομίας εξακολουθούσε να είναι εύθραυστη.

Έτσι, από τις αρχές του 2015 μέχρι και σήμερα, η σύγχυση, η αβελτηρία, οι παλινωδίες και η αναποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, επιφέρουν τεράστιο για την Ελληνική οικονομία και οδυνηρό για τους πολίτες κόστος.

Δυστυχώς, έχουμε μπει και πάλι σε «καθοδικό σπιράλ».

Η χώρα, με βαριά βήματα «σημειωτόν», κατρακυλάει, βουλιάζει στο τέλμα.

Και όχι μόνο στο πεδίο της οικονομίας.

Υπό αυτή την έννοια, αργά ή γρήγορα, και προφανώς γρήγορα, η δεύτερη Κυβέρνηση «της Αριστεράς» θα πρέπει να δώσει εξετάσεις αποτελεσματικότητας, και να τις περάσει.

Ευτυχώς, οι πολίτες έχουν αρχίσει να κατανοούν, πέραν της πλήρους διάψευσης των υποσχέσεων, την αδυναμία της «ριζοσπαστικής Αριστεράς» να προβλέψει, να σχεδιάσει ρεαλιστικά και να εκτελέσει αποτελεσματικά.

Η διαδικασία κλιμάκωσης της δυσφορίας τους έχει ξεκινήσει.

Oμιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου «Πλαίσιο ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων»

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι γνωστό ότι οι Ευρωπαϊκές οικονομίες, από τα μέσα του 2008, βρέθηκαν στη δίνη μιας μεγάλης, παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, την οποία στη χώρα μας οι ηγεσίες των Κομμάτων της τότε Αντιπολίτευσης καμώνονταν ότι δεν την έβλεπαν.

Η κρίση ήταν συστημική και μεταδοτική, από τον χρηματοπιστωτικό στον δημοσιονομικό τομέα, ή το αντίστροφο, από τον δημοσιονομικό στο χρηματοπιστωτικό τομέα, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας.

Η συνέχεια είναι γνωστή.

Έκτοτε, τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας, βρέθηκαν, και με ευθύνη τους, αντιμέτωπα με μεγάλες προκλήσεις.

Προκλήσεις που είχαν δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα και στη φερεγγυότητά τους.

Επιπτώσεις που κατέστησαν αναγκαία τη διαμόρφωση πλαισίου στήριξής τους, προκειμένου να διαφυλαχθούν και οι καταθέσεις των πολιτών.

Πλαίσιο που ξεκίνησε να δημιουργείται έγκαιρα, το 2008, με μεθοδικό και διορατικό τρόπο, από την τότε Κυβέρνηση της ΝΔ, παρά τη λυσσαλέα αντίδραση των Κομμάτων της τότε Αντιπολίτευσης.

Θυμίζω τις μεγαλοστομίες τους, ότι δήθεν η τότε Κυβέρνηση «χάριζε τα λεφτά, που υπήρχαν, στους τραπεζίτες και δεν τα έδινε στο λαό».

Ενδεικτικά, από τότε και μέχρι το 2014, ανελήφθησαν, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθες πρωτοβουλίες:

1ον. Θεσπίστηκε, το 2008, ένα «πακέτο» κεφαλαιακής ενίσχυσης και χορήγησης εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου προς τα πιστωτικά ιδρύματα, ύψους, αρχικά, 28 δισ. ευρώ.

Αυτό το «πακέτο» αποτελεί, μέχρι και σήμερα, όπως επιβεβαιώνει το Σχέδιο Νόμου που συζητάμε, σημαντικό εργαλείο στήριξης του τραπεζικού συστήματος.

Μάλιστα, τα συνολικά έσοδα στον Κρατικό Προϋπολογισμό από την αξιοποίησή του, από μερίσματα και προμήθειες, υπερέβησαν τα 4 δισ. ευρώ την περίοδο 20092014.

Επ’ ωφελεία των Ελλήνων πολιτών.

2ον. Ελήφθησαν, από το 2008, συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για τη θεσμική θωράκιση του τραπεζικού συστήματος.

Ενδεικτικά:

  • Το 2008, ενισχύθηκε το καθεστώς εγγύησης καταθέσεων, με το ανώτατο όριο να αυξάνεται στις 000 ευρώ, από τις 20.000 που ήταν μέχρι τότε.

Όριο που ισχύει μέχρι και σήμερα στη χώρα μας και που έχει επεκταθεί σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

  • Το 2010, ιδρύθηκε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, το οποίο λειτουργεί και με την παρούσα Κυβέρνηση.
  • Το 2011, διαμορφώθηκε θεσμικό πλαίσιο για την εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Το οποίο υιοθετήθηκε και από την παρούσα Κυβέρνηση, ενσωματώνοντας σχετικές Ευρωπαϊκές οδηγίες.

3ον. Εξασφαλίστηκαν επαρκείς πόροι για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος.

Πόροι που βοήθησαν στη σταθεροποίηση της κατάστασης, το 2014, και στη σταδιακή επιστροφή της εμπιστοσύνης στο Ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σε όλες αυτές τις πολιτικές επιλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ, σταθερά και διαχρονικά, ήταν απέναντι, ήταν αντίθετος.

Και όμως, εξαιτίας αυτών των επιλογών, τα τραπεζικά ιδρύματα επανέκτησαν την πρόσβασή τους στις αγορές και οδηγήθηκαν σε επιτυχείς αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, αντλώντας 8,3 δισ. ευρώ από αυτές.

Εξέδωσαν τίτλους αξίας περίπου 2,5 δισ. ευρώ.

Μηδένισαν την εξάρτησή τους από το μηχανισμό έκτακτης στήριξης της ΕΚΤ.

Μειώθηκε δραστικά η ροή των νέων μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Ενώ, στα τέλη του 2014, η αγοραία κεφαλαιοποίηση της συμμετοχής του Ελληνικού Δημοσίου, μέσω του ΤΧΣ, στα συστημικά τραπεζικά ιδρύματα είχε διαμορφωθεί περίπου στα 15 δισ. ευρώ.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Δυστυχώς, η κατάσταση αυτή άλλαξε ριζικά το 2015.

Η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, εξαιτίας λανθασμένων χειρισμών της, έφερε το τραπεζικό σύστημα αντιμέτωπο με τεράστιους κινδύνους.

Κίνδυνοι που διογκώθηκαν μετά την τραπεζική αργία και τους κεφαλαιακούς περιορισμούς.

Και αυτό γιατί, μεταξύ άλλων:

  • Οι συνολικές καταθέσεις και τα repos των πιστωτικών ιδρυμάτων, από το Δεκέμβριο του 2014, μειώθηκαν κατά 50 δισ. ευρώ, ή κατά 25% επί του συνόλου τους.
  • Η ποιότητα του ενεργητικού των τραπεζών επιδεινώθηκε, καθώς αυξήθηκαν ραγδαία τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.
  • Και οι διεθνείς αγορές έκλεισαν, ενώ, επί της ουσίας, δεν γίνονταν πράξεις στη διατραπεζική αγορά με ξένους αντισυμβαλλόμενους, ούτε έναντι ενεχύρου.

Αυτή την πραγματικότητα την επισημαίνει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία σε Έκθεσή της, τον Ιούλιο του 2015, αναφέρει ότι «υφίστανται σημαντικοί κίνδυνοι για τη χρηματοοικονομική σταθερότητα στην Ελλάδα που προήλθαν από την αβεβαιότητα των οικονομικών και χρηματοπιστωτικών πολιτικών της Ελληνικής Κυβέρνησης το τελευταίο εξάμηνο [δηλαδή το 1ο εξάμηνο του 2015]» (European Commission, Greece – Request for stability support in the form of an ESM loan, 10 Ιουλίου 2015).

[Επισυνάπτεται Σημείωμα 1]

Ποιό όμως είναι το αποτέλεσμα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, σήμερα, στο τραπεζικό σύστημα;

1ον. Η χρηματοδότηση των τραπεζών γίνεται, κυρίως, μέσω του Ευρωσυστήματος.

Ενδεικτικά, η χρηματοδότηση μέσω του ELA διαμορφώνεται περίπου στα 85 δισ. ευρώ, από μηδέν στο τέλος του 2014.

Με κόστος τόσο για τις τράπεζες όσο και για τους δανειολήπτες.

 

2ον. Η αξία των τραπεζικών μετοχών έχει καταρρεύσει.

Η αξία των μετοχών που κατέχει το Ελληνικό Δημόσιο διαμορφώνεται, σήμερα, στα 2,9 δισ. ευρώ, από 15 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014.

Δηλαδή, είναι μειωμένες κατά 80%.

Με τεράστιο δυνητικό κόστος για τους φορολογούμενους.

[Επισυνάπτεται Πίνακας 1]

3ον. Καθίσταται αναγκαία μια νέα ανακεφαλαιοποίηση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Με νέο, μεγάλο κόστος για τους φορολογούμενους.

Με κεφαλαιακές ανάγκες που οφείλονται, αποκλειστικά, όπως θα δείξει και η Έκθεση της ΕΚΤ που θα δημοσιευθεί σήμερα, στα δεδομένα που διαμορφώθηκαν στην οικονομία το 2015.

Και πιο συγκεκριμένα, στη χειροτέρευση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος για εφέτος και τα επόμενα χρόνια, στα νέα, πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα της Κυβέρνησης, στους κεφαλαιακούς περιορισμούς, στη μείωση της αξίας των εξασφαλίσεων, στην αναμενόμενη αυξημένη ροή νέων επισφαλών δανείων.

Και όλα αυτά, σε λίγες ώρες θα αναδειχθούν

Η νέα ανακεφαλαιοποίηση φέρει την υπογραφή ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Αυτό άλλωστε επιβεβαιώνει και η Έκθεση Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ για το 2014-2015, που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο του 2015, και η οποία υποστηρίζει ότι, ακόμη και το 1ο τρίμηνο του 2015 «η κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών παρέμεινε σε ικανοποιητικά επίπεδα».

[Επισυνάπτεται Σημείωμα 2]

Επειδή όμως ακούω την επιχειρηματολογία της Κυβέρνησης ότι, για πρώτη φορά, με την ανακεφαλαιοποίηση αντιμετωπίζεται και το ζήτημα των «κόκκινων δανείων», ας αποκαταστήσουμε την αλήθεια, από την οποία έχει πάρει τελεσίδικα «διαζύγιο» η Κυβέρνηση.

 

1η Αλήθεια: Τα προηγούμενα χρόνια, διαμορφώθηκε το πλαίσιο για τη διαχείριση των ανοιγμάτων σε καθυστέρηση και των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Ενώ, εκδόθηκε, το 2014, από την ΤτΕ, και ο Κώδικας Δεοντολογίας για τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων ιδιωτικών οφειλών.

2η Αλήθεια: Το 2013, η ΤτΕ ανέθεσε στην BlackRock την ευθύνη αξιολόγησης των Προβληματικών Στοιχείων του Ενεργητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων, και συγκεκριμένα της λειτουργικής ετοιμότητας και αποτελεσματικότητας των πλαισίων, των πολιτικών, των διαδικασιών και των πρακτικών που έχουν καθιερώσει οι συστημικές τράπεζες προκειμένου να αντιμετωπίσουν μια ευρείας κλίμακας εξυγίανση των προβληματικών στοιχείων του ενεργητικού τους.

Αυτό επιβεβαιώνει και η Έκθεση Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ για το 2013-2014.

[Επισυνάπτεται Σημείωμα 3]

Ενώ, τον Οκτώβριο του 2014, ολοκληρώθηκε από την ΕΚΤ η άσκηση συνολικής αξιολόγησης, που αποτελούνταν επίσης από έναν ενδελεχή διαγνωστικό έλεγχο με ιδιαίτερα αυστηρά κριτήρια (Asset Quality ReviewAQR) και μια άσκηση προσομοίωσης καταστάσεων κρίσης (stress tests).

Οι τράπεζες πέρασαν με επιτυχία την άσκηση, αυτή γεγονός που επιβεβαίωσε τη φερεγγυότητά τους και την επάρκεια των κεφαλαίων τους προκειμένου να αντιμετωπίσουν μελλοντικούς κινδύνους, περιλαμβανομένου και των μη εξυπηρετούμενων δανείων τους.

Συνεπώς, στις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στη διαχείριση των «κόκκινων δανείων».

Όλα αυτά επιβεβαιώνονται στην τελευταία ετήσια Έκθεση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, που δημοσιοποιήθηκε τον εφετινό Φεβρουάριο.

 [Επισυνάπτεται Σημείωμα 4]

3η Αλήθεια: Οι τράπεζες ενσωμάτωσαν τις προβλέψεις για τον πιστωτικό κίνδυνο, βελτιώνοντας αισθητά, όπως καλείται στην επιστημονική τραπεζική θεωρία και πρακτική, τον δείκτη κάλυψης, που είναι ο λόγος των συσσωρευμένων προβλέψεων για τον πιστωτικό κίνδυνο προς τα δάνεια σε καθυστέρηση.

Και αυτό οφείλεται στις διαγνωστικές μελέτες που τότε έγιναν.

Κάτι που επιβεβαιώνεται και από τις Εκθέσεις της ΤτΕ.

[Επισυνάπτεται Σημείωμα 5]

Αλήθεια 4: Αυτή που θα δημοσιοποιηθεί σε λίγες ώρες και θα επιβεβαιώνει ότι η αξιολόγηση της ποιότητας του χαρτοφυλακίου των τραπεζών, δηλαδή το AQR, που ενσωματώνει τα «κόκκινα δάνεια», είχε συμπεριληφθεί στους τραπεζικούς λογαριασμούς το 2014.

 

Συνεπώς, η επιχειρηματολογία της Κυβέρνησης ότι δήθεν αντιμετωπίζονται για πρώτη φορά τα «κόκκινα δάνεια» δεν υποστηρίζεται από πουθενά.

Όπως δεν υποστηρίζεται και η επιχειρηματολογία της ότι για πρώτη φορά ενσωματώνονται νέα εργαλεία, όπως είναι τα CoCos, και δίνονται δικαιώματα ψήφου.

Να σας θυμίσω ότι όλα αυτά προβλέπονταν στο Νόμο 4254/2014, της 7ης Απριλίου, με τον οποίο τροποποιήθηκε ο βασικός Νόμος του 2010 για το ΤΧΣ, τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισε.

Και σήμερα έρχεται και θριαμβολογεί για ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση υιοθέτησε και ο ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισε.

[Επισυνάπτεται Σημείωμα 6]

 

Όπως σε όλα, έτσι και σε αυτά τα θέματα, δεν λέει την αλήθεια.

Η αλήθεια είναι ότι η αυτοπροσδιοριζόμενη ως «Κυβέρνηση της Ριζοσπαστικής Αριστεράς», τα έκανε, και πάλι, «μούσκεμα».

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση της Αριστεράς, παγιδευμένη σε ιδεοληψίες, μύθους, ψευδαισθήσεις και ενδογενείς αντιφάσεις, χωρίς πολιτική κατεύθυνση, σχέδιο και βούληση, οδήγησε την Ελληνική οικονομία και το τραπεζικό σύστημα στο τέλμα.

Και συνεπώς στην ανάγκη μιας νέας, αναπόφευκτης πλέον ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Με ένα πλαίσιο ανακεφαλαιοποίησης, το οποίο:

  • Έρχεται με τη μορφή του κατεπείγοντος, αν και η Κυβέρνηση γνώριζε τα χρονοδιαγράμματα.
  • Δίνει μεγαλύτερο σε σχέση με το παρελθόν ρόλο στους «Θεσμούς» στη διακυβέρνηση του ΤΧΣ, σε αντίθεση με ότι μέχρι σήμερα γίνονταν.
  • Περιλαμβάνει ασάφειες σε έννοιες και διαδικασίες, που μπορεί να προκαλέσουν σοβαρά ερμηνευτικά και λειτουργικά ζητήματα στην υλοποίησή του.
  • Οδηγεί στην τροποποίηση ήδη εγκεκριμένων σχεδίων αναδιάρθρωσης πιστωτικών ιδρυμάτων, με αποτέλεσμα σοβαρούς κινδύνους για την παρουσία των Ελληνικών τραπεζών στο εξωτερικό.
  • Δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους αφελληνισμού του τραπεζικού συστήματος.

Παρά τα αδύνατα όμως σημεία, που οφείλονται στην ανεπάρκεια της Κυβέρνησης, και με δεδομένο ότι η ΝΔ δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ, το πλαίσιο δεν μπορεί παρά να υιοθετηθεί προκειμένου να προχωρήσει, το ταχύτερο δυνατό, η νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ώστε οι τράπεζες, με ισχυρή παρουσία ιδιωτών, να επιτελέσουν τον διαμεσολαβητικό τους, κυρίως, ρόλο στη λειτουργία της οικονομίας, να αρθούν οι κεφαλαιακοί περιορισμοί, να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη καταθετών και επενδυτών και να αποφευχθεί ο κίνδυνος ευρείας συστημικής αποσταθεροποίησης.

InstagramYoutube