Βουλή

19Μάι

Ομιλία στην 2η Συνεδρίαση της Εξεταστικής Επιτροπής για τα “Για τη διερεύνηση και διελεύκανση των συνθηκών και των ευθυνών που οδήγησαν στην υπαγωγή της Ελλάδας στο καθεστώς των Μνημονίων και της επιτήρησης και για κάθε άλλο ζήτημα που σχετίζεται με την εφαρμογή και υλοποίηση των Μνημονίων” –

Κύριε Πρόεδρε,

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι γεγονός ότι η ένταξη της χώρας, τον Μάιο του 2010, στο Mηχανισμό Στήριξης αποτέλεσε κομβικό σημείο για την μετέπειτα πορεία της.

Η υπαγωγή της στο καθεστώς των Μνημονίων είχε και έχει σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομική, κοινωνική και πολιτική ζωή.

Ευλόγως λοιπόν, οι λόγοι και οι διαδικασίες της ένταξης στο Μηχανισμό Στήριξης, έχουν προκαλέσει και συνεχίζουν να προκαλούν το έντονο ενδιαφέρον των πολιτών και των πολιτικών δυνάμεων της χώρας.

Η τεκμηριωμένη, αντικειμενική και έγκυρη Εθνική Αυτοαξιολόγηση της κρίσιμης εκείνης περιόδου παραμένει ανοικτό θέμα.

Υποθέτω πως όλοι συμφωνούμε ότι αυτή η σοβαρή και ευαίσθητη διαδικασία, για να προσεγγίσει με επιτυχία το στόχο, θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί σε περιβάλλον πολιτικής ομαλότητας, κοινωνικής ηρεμίας και οικονομικής ασφάλειας και σταθερότητας.

Μόνο τότε το πόρισμα που θα προέκυπτε θα γίνονταν ευρύτατα αποδεκτό, θα καθίστατο εθνική ιστορική αλήθεια και θα βοηθούσε στην καλύτερη πορεία της χώρας.

Κατά την εκτίμησή μας, οι προϋποθέσεις που προανέφερα ως αναγκαίες, στην παρούσα φάση, δεν πληρούνται επαρκώς.

Όμως, παρά τις χαμηλές προσδοκίες, η ΝΔ, με καθοριστικό κριτήριο των πολιτικών επιλογών της το μακροχρόνιο συμφέρον της χώρας, θα εργαστεί, στο πλαίσιο της Εξεταστικής Επιτροπής, για την αναζήτηση της αλήθειας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Όλες οι μελέτες που έχουν εκπονηθεί συμπίπτουν στη διαπίστωση ότι, την δεκαετία του 1980 ακολουθήθηκε επεκτατική δημοσιονομική πολιτική σε συνθήκες σχεδόν μηδενικής μεγέθυνσης της οικονομίας, με συνέπεια τις έντονες δημοσιονομικές ανισορροπίες, δηλαδή υψηλά ετήσια δημόσια ελλείμματα και εκρηκτικοί ρυθμοί συσσώρευσης του δημοσίου χρέους.

Τα αποτελέσματα εκείνης της περιόδου, από κοινού με τις αξίες και τις αντιλήψεις που έκτοτε κυριάρχησαν, αποτέλεσαν στη συνέχεια, και αποτελούν μέχρι σήμερα, βαρίδι στα πόδια της Ελληνικής οικονομίας.

Ενώ το 1980, η Ελλάδα πληρούσε τα κριτήρια της συνθήκης του Μάαστριχτ και ήταν η λιγότερο χρεωμένη χώρα της σημερινής Ευρωζώνης, στο τέλος της δεκαετίας, μετά από δύο υποτιμήσεις της δραχμής, και αφού η χώρα απορρόφησε τα Κοινοτικά Μεσογειακά Προγράμματα, βρέθηκε με υπερτριπλάσιο χρέος.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι, σ’ αυτή τη δεκαετία, το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης ήταν, κατά μέσο όρο ετησίως, πάνω από 10% του ΑΕΠ, κάτι που ποτέ προηγουμένως, για τόσο μεγάλο διάστημα, δεν είχε συμβεί στην Ελλάδα και που δεν επαναλήφθηκε έκτοτε.

Από το 1990 και μέχρι το φθινόπωρο του 2008 έγιναν, κατά περιόδους, προσπάθειες αντιμετώπισης των ανισορροπιών και των στρεβλώσεων της Ελληνικής οικονομίας, με μικρότερη ή μεγαλύτερη επιτυχία.

Όμως η κονιορτοποίηση του αξιακού συστήματος που είχε συντελεσθεί και οι κομματικές, συνδικαλιστικές και κοινωνικές σκοπιμότητες και αντιδράσεις, σε κάθε προσπάθεια νοικοκυρέματος, δεν επέτρεψαν τη ριζική αντιμετώπιση των προβλημάτων.

Στο μέσον αυτής της περιόδου η χώρα εντάχθηκε στην Ευρωζώνη.

Δεν θα σταθώ στις συνθήκες, στους όρους, στην προετοιμασία της οικονομίας και της κοινωνίας για το σημαντικό αυτό βήμα.

Θα σημειώσω μόνο ότι, στις αρχές του 2002, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο άρχισε να προειδοποιεί ότι η τότε Κυβέρνηση έκρυβε επιβαρύνσεις στον Κρατικό Προϋπολογισμό ενώ την ίδια χρονιά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέφραζε αμφιβολίες για την ποιότητα των δημοσιονομικών στοιχείων της χώρας μας.

Το 2004, η Eurostat προχώρησε σε εκτεταμένες αναταξινομήσεις και αναθεωρήσεις των δημοσιονομικών στοιχείων, για την περίοδο 1997-2003.

Στα παραπάνω θα προσθέσω μόνο τις εκτεταμένες πρακτικές «δημιουργικής λογιστικής», που ακολουθήθηκαν την περίοδο 2000-2001.

Πρακτικές, όπως είναι οι τιτλοποιήσεις απαιτήσεων και οι συναλλαγές μέσω πράξεων μετατροπής συναλλαγματικού χρέους και ανταλλαγής επιτοκίων.

Παρ’ όλα αυτά η χώρα, σε ένα Ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον σχετικής χαλάρωσης, πορευόταν, μέχρι το φθινόπωρο του 2008, ικανοποιητικά, με τα δημοσιονομικά προβλήματα υπό έλεγχο, καλό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης και χαμηλή ανεργία.

Όμως, η πρωτοφανής χρηματοοικονομική κρίση που ξέσπασε στις ΗΠΑ το 2007 πέρασε στην Ευρώπη το 2008.

Αποσταθεροποίησε όλες τις οικονομίες, και φυσικά και την Ελληνική, η οποία είχε υποβόσκουσες χρόνιες παθογένειες στο αξιακό, στο θεσμικό, στο πολιτικό, στο κοινωνικό και στο οικονομικό πεδίο.

Η κρίση απεδείχθη, παγκοσμίως, ισχυρότερη και βαθύτερη απ’ ότι είχε αρχικά εκτιμηθεί.

Στις αρχές του 2009, η τότε ηγεσία της Κυβέρνησης της ΝΔ, ανέλαβε πρωτοβουλίες για να πετύχει συνεννόηση και συστράτευση όλων των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων της χώρας για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Οι άλλες πολιτικές δυνάμεις του τόπου, με πρωταγωνιστή την ηγεσία της τότε Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αρνήθηκαν την ύπαρξη της παγκόσμιας κρίσης, τορπίλισαν τη συνεννόηση και πολέμησαν λυσσαλέα, εντός και εκτός Βουλής, τις δέσμες ήπιων μέτρων που ελήφθησαν για τη δημοσιονομική σταθεροποίηση.

Αποκορύφωμα της στάσης τους το γεγονός ότι έσυραν τη χώρα σε εκλογές, τις δεύτερες εντός του πρώτου, διεθνώς κρίσιμου, εννεαμήνου του 2009.

Εκλογές στις οποίες μάλιστα, η τότε επερχόμενη πολιτική δύναμη υποσχόταν ότι θα μοιράσει τα «λεφτά» που «υπάρχουν».

Στη συνέχεια, η τότε νέα Κυβέρνηση, το τελευταίο τρίμηνο του 2009 και μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου του 2010 που κλείνει δημοσιονομικά το 2009, με τις πράξεις και παραλείψεις της διόγκωσε το πρόβλημα της χώρας.

Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων:

Ματαίωσε «ώριμες» δημόσιες εισπράξεις του 2009, μετέφερε εισπράξεις του 2009 στο 2010 και μετέθεσε πληρωμές του 2010 στο 2009.
Προχώρησε στην καταβολή επιδόματος αλληλεγγύης, σε αύξηση των δαπανών για εξοπλιστικά προγράμματα, για οδοιπορικά, λειτουργικές δαπάνες και προμήθειες του Δημοσίου.
Κατήργησε τις ρυθμίσεις για τους ημιυπαίθριους, την επιβολή φόρου στα λαχεία, στο «Ξυστό» και στα σκάφη αναψυχής, ρυθμίσεις, βέβαια, που επανέφερε αργότερα.
Άφησε στην τύχη τους τα δημόσια έσοδα.

Ενώ αργότερα, η ΕΛΣΤΑΤ προχώρησε στη συμπερίληψη στον τομέα της Γενικής Κυβέρνησης ορισμένων ελλειμματικών δημόσιων επιχειρήσεων, που προηγουμένως εθεωρείτο, βάσει των ορισμών του Ευρωπαϊκού Συστήματος Λογαριασμών, ότι δεν ανήκαν στη «Γενική Κυβέρνηση».

Το αποτέλεσμα είναι, πράγματι, το 2009 να καταγραφεί σημαντική διεύρυνση του δημοσιονομικού ελλείμματος.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις πλέον πρόσφατες αναθεωρήσεις της Eurostat, το έλλειμμα στη χώρα μας διαμορφώθηκε στο 15,3% του ΑΕΠ το 2009, από 6,7% το 2007.

Όμως, όταν το τσουνάμι της οικονομικής κρίσης χτύπησε την Ευρώπη, το έλλειμμά της «σκαρφάλωσε» στο 6,7% του ΑΕΠ το 2009, από μόλις 0,8% το 2007.

Σημειώνω δε ότι κατά τη διάρκεια των καταιγιστικών εξελίξεων του 2009 οι εκτιμήσεις για την πορεία των δημοσιονομικών μεγεθών αναθεωρήθηκαν αρκετές φορές, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη.

Έτσι, το έλλειμμα της χώρας, από 2% του ΑΕΠ που προβλεπόταν στον Προϋπολογισμό του 2009, διαμορφώθηκε τελικά, μετά από 7 αναθεωρήσεις, 6 εκ των οποίων επί διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, στο 15,8% για να «καθίσει» στο 15,3% με την πρόσφατη αναθεώρηση.

Ενώ, και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, το έλλειμμα, από 0,8% του ΑΕΠ που προβλεπόταν αρχικά, μετά επίσης από 7 αναθεωρήσεις, «εκτινάχθηκε» στο 6,4% και στο 6,7% με την πρόσφατη αναθεώρηση.

Το ίδιο συνέβη και για το δημόσιο χρέος.

Μάλιστα, κατά μέσο όρο, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η αύξηση του δημοσίου χρέους, ως ποσοστό του ΑΕΠ, κατά την περίοδο 2007-2009, ήταν μεγαλύτερη απ’ ότι στην Ελλάδα (26% του ΑΕΠ σε σχέση με 23% του ΑΕΠ).

Συνεπώς, η χώρα, λόγω της συστημικής κρίσης, αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα ελλείμματος και χρέους, μεγαλύτερο από τις άλλες χώρες της Ευρώπης, λόγω και των αυξημένων υποχρεώσεων εξυπηρέτησης του διαχρονικά υψηλού δημοσίου χρέους.

Όμως, η τότε νέα Κυβέρνηση, που παρέλαβε το κόστος δανεισμού χαμηλά και τα spreads περίπου στις 131 μονάδες βάσης, τα εκτίναξε σε πρωτοφανή ύψη.

Και αυτό γιατί:

Επέδειξε αβουλία, αναβλητικότητα και αναποφασιστικότητα.
Παρουσίασε έλλειψη σχεδίου για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Καθυστέρησε να πάρει μέτρα, και όταν πήρε κάποια, το μίγμα αποδεικνύονταν κατάλληλο για το προηγούμενο στάδιο της ασθένειας.
Αναφέρονταν απαξιωτικά για τη χώρα, το κύρος και την αξιοπιστία της, υπονομεύοντας τη δανειοληπτική της ικανότητα.
Έστελνε λανθασμένα μηνύματα στις αγορές με τις παλινωδίες, τις αντιφατικές δηλώσεις, τις ανεύθυνες διαρροές.
Προχώρησε στην κατάθεση Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης που ήταν κατώτερο των περιστάσεων.

Το αποτέλεσμα αυτών των χειρισμών ήταν η χώρα, την κρίσιμη περίοδο, να τεθεί εκτός αγορών.

Δηλαδή, το διαχρονικό πρόβλημα του υψηλού χρέους να μετατραπεί σε κρίση δανεισμού.

Ο επίλογος γράφτηκε με την αναπόφευκτη προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης και την εφαρμογή ενός ασφυκτικού και ανελαστικού Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής, από τον Μάιο του 2010 μέχρι και σήμερα.

Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής που στηρίχθηκε σε δύο δανειακές συμβάσεις – «Μνημόνια» και σε τρεις τροποποιήσεις της δεύτερης σύμβασης.

Πρόγραμμα το οποίο απαιτούσε, εξ αρχής, «βίαιη» και εμπροσθοβαρή δημοσιονομική προσαρμογή και πλήθος δύσκολων, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις αναγκαίων, διαρθρωτικών παρεμβάσεων.

Το εγχείρημα της δημοσιονομικής προσαρμογής μπορεί να διαχωριστεί σε δύο φάσεις, όπου η κάθε μία ανταποκρίνεται και σε διαφορετική προσέγγιση.

Συγκεκριμένα, η πρώτη δανειακή σύμβαση, το πρώτο «Μνημόνιο», δομούσε τη δημοσιονομική προσαρμογή, κυρίως, στο σκέλος των φορολογικών εσόδων και όχι στο σκέλος των δαπανών, παραγκωνίζοντας τη σημασία των δομικών διαρθρωτικών αλλαγών στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, ενώ απουσίαζαν ή δεν εφαρμόζονταν πρωτοβουλίες για την τόνωση της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας.

Τα αποτελέσματα αυτής της προσέγγισης προσαρμογής είναι γνωστά.

Μεγαλύτερη από την αναμενόμενη ύφεση, απόκλιση από τους στόχους, σημαντικές αστοχίες στην αποτελεσματικότητα των μέτρων και πλήγμα στην αξιοπιστία του εγχειρήματος.

Αξίζει να συγκρίνουμε τις αρχικές μακροοικονομικές προβλέψεις του Προγράμματος, το Μάιο του 2010, με την πραγματικότητα.

Ενδεικτικά, ενώ η αρχική πρόβλεψη για την οικονομική δραστηριότητα εκτιμούσε ανάπτυξη 1,1% το 2012, το αποτέλεσμα τελικά ήταν ύφεση 6,6%.

Ενώ η αρχική πρόβλεψη για την ανεργία ήταν για 14,8% το 2012, το αποτέλεσμα ήταν αυτή να διαμορφωθεί στο 24,5%.

Αντίστοιχες είναι και οι αποκλίσεις από τους δημοσιονομικούς στόχους.

Αυτή, η πρώτη προσέγγιση, τροποποιήθηκε με το δεύτερο «Μνημόνιο», το οποίο, μετά την τελευταία αναθεώρηση της σημερινής Κυβέρνησης, έχει επεκταθεί μέχρι το τέλος Ιουνίου του 2015.

Έτσι, το δημοσιονομικό εγχείρημα βασίστηκε κατά τα 2/3 στο σκέλος των δαπανών, συμβάλλοντας, όπως προκύπτει και από τη διεθνή βιβλιογραφία, στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και διατηρησιμότητάς του.

Παράλληλα, η προσαρμογή εμπλουτίστηκε από τις διαρθρωτικές αλλαγές στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, από τις πρώτες αποκρατικοποιήσεις, από τις στοχευμένες κινήσεις για την τόνωση της δραστηριότητας της πραγματικής οικονομίας (όπως είναι, μεταξύ άλλων, η πληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα κ.α.).

Το αποτέλεσμα είναι, στο τέλος του 2014, να καταγραφούν θετικά και μετρήσιμα αποτελέσματα.

Ενδεικτικά:

Σταθεροποιήθηκαν τα δημόσια οικονομικά.
Αντιμετωπίστηκαν χρόνιες εσωτερικές και εξωτερικές ανισορροπίες.
Ενισχύθηκε η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.
Δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για τη λήξη της παρατεταμένης ύφεσης.

Πράγματι, το 2014, μετά από 6 έτη βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης, η χώρα επέστρεψε σε θετικό ρυθμό μεγέθυνσης.

Η πρόοδος που επετεύχθη, σύμφωνα μάλιστα με την Έκθεση της παρούσας Διοίκησης του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Οικονομικών, του προηγούμενου μήνα, σε αντίθεση με ότι υποστηρίζει η Κυβερνητική πρόταση της Εξεταστικής Επιτροπής, «αντικατοπτρίζεται εύγλωττα στα θεμελιώδη μακροοικονομικά μεγέθη και είναι αποτέλεσμα των σημαντικών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που έλαβαν χώρα».

Και συνεχίζει η Έκθεση, «η χώρα επέτυχε, το 2013 και το 2014, τη στροφή προς ένα αναπτυξιακό υπόδειγμα με εξωστρεφή προσανατολισμό».

Είναι όμως αλήθεια ότι η κατάσταση της οικονομίας εξακολουθούσε να είναι εύθραυστη.

Το αποτέλεσμα είναι σήμερα, μετά από 4 μήνες διακυβέρνησης της χώρας από τη νέα Κυβέρνηση, μετά και την επέκταση του «Μνημονίου» που αυτή ζήτησε και επέτυχε, εξαιτίας της αβελτηρίας, της πολυγλωσσίας, της «δημιουργικής ασάφειας» και των παλινωδιών της, η κατάσταση στην οικονομία να έχει επιδεινωθεί.

Συγκεκριμένα:

Η οικονομία παρουσιάζει σημάδια επιβράδυνσης, μετά την ανάκαμψή της το 2014.
Το επιχειρηματικό κλίμα επιδεινώνεται.
Οι αποδόσεις των Ελληνικών ομολόγων έχουν «σκαρφαλώσει» σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα.
Το κόστος δανεισμού του Δημοσίου, τους τελευταίους μήνες, μέσω των εκδόσεων εντόκων γραμματίων 3μηνης και 6μηνης διάρκειας, αυξάνεται.
Οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης υποβαθμίζουν, και πάλι, τη χώρα.
Ο δείκτης του Χρηματιστηρίου καταγράφει σημαντικές απώλειες.
Η δημόσια οικονομία παρουσιάζει τριγμούς αποσταθεροποίησης.
Τα προβλήματα ρευστότητας οξύνονται δραματικά. Επιβεβαιώνεται έτσι ότι η Κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε εσωτερική στάση πληρωμών, η οποία έχει οδηγήσει σε «ασφυξία» την οικονομία.
Οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων μειώνονται σταθερά, και τα «κόκκινα δάνεια», διαρκώς, αυξάνονται.
Οι εγγυήσεις μέσω του μηχανισμού Έκτακτης Ενίσχυσης Ρευστότητας (ELA) αυξάνονται, μήνα με το μήνα, εντυπωσιακά.

Συμπερασματικά, η ισορροπία που επετεύχθη τα δύο προηγούμενα χρόνια στη δημόσια οικονομία, με μεγάλες θυσίες νοικοκυριών και επιχειρήσεων, έχει διαταραχθεί.

Ενώ και οι αναπτυξιακές προοπτικές της Ελληνικής οικονομίας δεν είναι ευοίωνες.

Κύριε Πρόεδρε,

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Στο πλαίσιο της απόφασης της Βουλής των Ελλήνων για διερεύνηση της περιόδου Οκτώβριος 2009 – Ιανουάριος 2015 εμείς θα συμβάλλουμε ώστε να «χυθεί» φως στα γεγονότα αυτής της περιόδου.

Θα αναζητήσουμε την αλήθεια, προφανώς χωρίς φόβο και με κανένα πάθος εναντίον κανενός.

Προς το σκοπό αυτό προτείνουμε την ακόλουθη λίστα προς εξέταση προσώπων, με βάση τη θεσμική τους ιδιότητα αλλά, όπως αναφέρει και η απόφαση της Βουλής, και με βάση το «ποιοί αποφάσισαν την είσοδο της χώρας στο καθεστώς της μνημονιακής επιτροπείας και υλοποίησαν συγκεκριμένες πολιτικές».

Προφανώς, και το τονίζω, αυτή η λίστα θα επικαιροποιείται και θα εμπλουτίζεται με πρόσωπα εκτός της περιόδου Οκτώβριος 2009 – Ιανουάριος 2015, ανάλογα με τα στοιχεία που θα προκύπτουν από την ακρόαση των προσώπων και την πορεία της Εξεταστικής.

Τα επιπλέον πρόσωπα που θα καλούνται, θα παρεμβαίνουν στη διαδικασία και στη λίστα που θα έχουμε ήδη αποφασίσει.

Υπουργοί Οικονομικών

Γεώργιος Παπακωνσταντίνου

Ευάγγελος Βενιζέλος

Φίλιππος Σαχινίδης

Γεώργιος Ζανιάς

Ιωάννης Στουρνάρας

Γκίκας Χαρδούβελης

Γιάνης Βαρουφάκης

Ο τελευταίος, αν και είναι Υπουργός Οικονομικών μετά τον Ιανουάριο του 2015, προτείνεται να κληθεί για 3 λόγους, οι οποίοι και σχετίζονται με το αντικείμενο της εξεταστικής:

1^ος λόγος: Διετέλεσε σύμβουλος του πρώην Πρωθυπουργού κ. Παπανδρέου.

2^ος λόγος: Υπέγραψε την 3^η τροποποίηση της Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης.

Υπενθυμίζουμε ότι η 1^η ήταν το Δεκέμβριο του 2012, προκειμένου να περιληφθεί και η θετική Ευρωπαϊκή απόφαση για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Η 2^η ήταν το Δεκέμβριο του 2014, όταν και η προηγούμενη Κυβέρνηση ζήτησε την επέκταση της Σύμβασης για τους 2 πρώτους μήνες του 2015.

Και η 3^η ήταν τον εφετινό Φεβρουάριο.

Μάλιστα, το περιεχόμενο των επικαιροποιήσεων των Συμβάσεων είναι το ίδιο.

Διέπονται δε όλες από το αγγλικό δίκαιο.

Εναποθέτουν, σε περίπτωση διαφοράς, την αποκλειστική δικαιοδοσία στα δικαστήρια του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.

Συνδέονται δε όλες οι επικαιροποιήσεις με την Κύρια Σύμβαση Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης, της 15^ης Μαρτίου 2012.

Δηλαδή, με την περίοδο στην οποία αναφέρεται η απόφαση της Βουλής.

3^ος λόγος: Η ψηφισθείσα πρόταση για τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής αναφέρει ότι «το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής έχει απολύτως αποτύχει».

Την ίδια στιγμή όμως, ο νυν Υπουργός Οικονομικών υποστηρίζει, εγγράφως, στο Eurogroup, ότι τα δημοσιονομικά επιτεύγματα της προηγούμενης Κυβέρνησης αποτελούν «σημείο αφετηρίας» και «σημείο εκκίνησης» για μια επωφελή για τη χώρα συμφωνία.

Πώς συνεπώς το Πρόγραμμα έχει απολύτως αποτύχει;

Παράλληλα, ο Υπουργός Οικονομικών υποστηρίζει την υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών που είχαν συμφωνηθεί, από την προηγούμενη Κυβέρνηση, με τους εταίρους και δανειστές της χώρας και δεσμεύεται να συνεχίσει τις προσπάθειες που ξεκίνησε και υλοποίησε η προηγούμενη Κυβέρνηση σε αρκετούς τομείς.

Αποδέχεται μάλιστα το 70% των δράσεων που περιλαμβάνουν οι συμφωνίες της προηγούμενης Κυβέρνησης με τους εταίρους και ενσωματώνει και το ρόλο του ΟΟΣΑ, που ήδη υφίσταται.

Πώς συνεπώς το Πρόγραμμα έχει απολύτως αποτύχει;

Τέλος, ο Υπουργός Οικονομικών αποδέχεται τα ευνοϊκά χαρακτηριστικά που έχει το δημόσιο χρέος, λόγω της επέκτασης της λήξεως ομολόγων και της επίτευξης χαμηλότερων επιτοκίων, απόρροια της διαπραγμάτευσης των προηγούμενων Κυβερνήσεων.

Στα κείμενα μάλιστα του Eurogroup, ο Υπουργός Οικονομικών υποστηρίζει ότι η δομή του χρέους είναι τόσο σημαντική όσο και ο δείκτης χρέος / ΑΕΠ, προκειμένου να αξιολογηθεί η βιωσιμότητά του.

Μάλιστα αναφέρεται ότι η επέκταση της λήξης των ομολόγων και τα χαμηλότερα επιτόκια, που επέτυχε η προηγούμενη Κυβέρνηση, έχουν ήδη οδηγήσει το δείκτη χρέος / ΑΕΠ, σε χαμηλότερο επίπεδο, σε όρους καθαρής παρούσας αξίας.

Πως συνεπώς το Πρόγραμμα έχει απολύτως αποτύχει;

Διοικητές Τράπεζας της Ελλάδος

Γεώργιος Προβόπουλος

Ιωάννης Στουρνάρας (με την καινούργια ιδιότητα μετά τον Ιούνιο του 2014)

Γενικοί Γραμματείς Υπουργείου Οικονομικών

Ηλίας Πλασκοβίτης

Γιώργος Μέργος

Χριστίνα Παπακωνσταντίνου

Τάσος Αναστασάτος

Γενικοί Διευθυντές Θησαυροφυλακίου και Προϋπολογισμού ΓΛΚ

Χρήστος Ντζιούνης

Παναγιώτης Καρακούσης

Σταυρούλα Μηλιάκου

Επικεφαλής Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας / ΕΛΣΤΑΤ

Εμμανουήλ Κοντοπυράκης

Ανδρέας Γεωργίου

Πρόεδροι Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων

Γεώργιος Ζανιάς (με την παλαιότερη ιδιότητά του [Οκτώβριος 2009 – Μάιος 2012])

Παναγιώτης Τσακλόγλου

Χριστόδουλος Στεφανάδης

Τάσος Αναστασάτος

Γεώργιος Χουλιαράκης (ο τελευταίος λόγω και της Έκθεσης του Απριλίου του 2015 για την περίοδο 2013-2014)

Γενικοί Διευθυντές ΟΔΔΗΧ

Σπυρίδων Παπανικολάου

Πέτρος Χριστοδούλου

Στυλιανός Παπαδόπουλος

Πρόεδροι και Διευθύνοντες Σύμβουλοι Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ)

Παναγιώτης Θωμόπουλος, Πρώην Πρόεδρος

Αναστασία Σακελλαρίου, Πρώην Διευθύνουσα Σύμβουλος

Εκπρόσωποι της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο

Παναγιώτης Ρουμελιώτης

Θάνος Κατσάμπας

ΚΕΠΕ / ΙΟΒΕ / Επιμελητήρια

Παναγιώτης Κορλίρας, Πρώην Πρόεδρος και Επιστημονικός Διευθυντής του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) (Ιανουάριος 2010 – Απρίλιος 2013)

Νικόλαος Φίλιππας, Πρώην Πρόεδρος και Επιστημονικός Διευθυντής του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) (Απρίλιος 2013 – Απρίλιος 2015)

Τάκης Αθανασόπουλος, Πρόεδρος Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ)

Νικόλαος Βέττας, Γενικός Διευθυντής Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ)

Κωνσταντίνος Μίχαλος, Πρόεδρος Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών (ΕΒΕΑ) και Πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων (ΚΕΕ)

Βασίλειος Κορκίδης, Πρόεδρος Ελληνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας

Κωνσταντίνος Κόλλιας, Πρόεδρος Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος

Λοιπά πρόσωπα

Κωνσταντίνος Μποτόπουλος, Πρόεδρος Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς

Από το εξωτερικό

Dominique Strauss–Kahn, Πρώην Εκτελεστικός Διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ).

Christine Lagarde, Εκτελεστική Διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ).

Jean–Claude Trichet, Πρώην Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).

Mario Draghi, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).

Joaquin Almunia, Πρώην Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Olli Rehn, Πρώην Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Pierre Moscovici, Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων, Φορολογίας και Τελωνείων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Jean–Claude Juncker, Πρώην Πρόεδρος του Eurogroup, πρώην Πρωθυπουργός και Υπουργός Οικονομικών του Λουξεμβούργου, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Επικεφαλείς Τρόικα (principals).

13Μάι

Τοποθέτηση στην Επιτροπή Απολογισμού-Ισολογισμού του Κράτους επί της Έκθεσης του ΓΠΚ για το 1ο τρίμηνο του 2015 –

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Με την ευκαιρία της σημερινής πρώτης συνεδρίασης της Επιτροπής, με αφορμή και τη συζήτηση επί της πρώτης Έκθεσης για το 2015 του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, θέλω να αναφερθώ στην κατάσταση του Προϋπολογισμού που παρέδωσε η προηγούμενη Κυβέρνηση καθώς και στη σημερινή κατάσταση της οικονομίας, μετά τις πρώτες 100 ημέρες της νέας Κυβέρνησης.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η χώρα, το 2014, επέτυχε, για 2^η συνεχόμενη χρονιά, πρωτογενές πλεόνασμα.

Αυτό το αναγνωρίζει όλοι, εντός και εκτός χώρας.

Ακόμη και η σημερινή Κυβέρνηση, αφού ο Υπουργός Οικονομικών έχει δηλώσει, στις συνεδριάσεις του Eurogroup, ότι στηρίζεται για τη διαπραγμάτευση στα δημοσιονομικά επιτεύγματα των τελευταίων ετών, χαρακτηρίζοντάς τα «σημείο αφετηρίας» και «σημείο εκκίνησης» για μια επωφελή για τη χώρα συμφωνία.

Το πρωτογενές πλεόνασμα εκτιμάται, σύμφωνα με το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής, ότι θα διαμορφωθεί περίπου στο 0,5% του ΑΕΠ.

Αυτό το δημοσιονομικό αποτέλεσμα είναι, πράγματι, πολύ χαμηλότερο από το στόχο του 1,5% του ΑΕΠ που είχε τεθεί για το 2014.

Παρά το γεγονός ότι η επίτευξή του ήταν απολύτως εφικτή το Νοέμβριο του 2014.

Αυτό άλλωστε είχε τότε υποστηρίξει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στη φθινοπωρινή της Έκθεση.

Αυτό κατέγραφαν και οι «Θεσμοί», οι οποίοι και δεν «έβλεπαν» κανένα δημοσιονομικό κενό για το 2014.

Αυτό υποστήριξε, πολύ πρόσφατα, και ο Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Κατάινεν, ο οποίος δήλωσε ότι «μέχρι τον φετινό χειμώνα, τα πράγματα πήγαιναν καλύτερα, η χώρα είχε πρωτογενές πλεόνασμα 1,5% του ΑΕΠ, τώρα δυστυχώς τα πράγματα άλλαξαν» (Real News, 15 Μαρτίου 2015).

Και, το κυριότερο, αυτό επιβεβαιώνεται και μεθοδολογικά από τον τρόπο καταγραφής της εκτέλεσης του Προϋπολογισμού της Γενικής Κυβέρνησης, σύμφωνα με τον οποίο, σε δημοσιονομική βάση, πολλές κατηγορίες εσόδων – και όχι δαπανών – των 2 πρώτων μηνών του επόμενου έτους (δηλαδή του 2015), καταγράφονται στο προηγούμενο έτος (δηλαδή στο 2014).

Άρα επηρεάζουν το δημοσιονομικό αποτέλεσμα του 2014.

Που οφείλεται, συνεπώς, αυτή η μεγάλη μείωση του πρωτογενούς πλεονάσματος από τον Δεκέμβριο του 2014;

Οφείλεται στην υστέρηση των εσόδων του Προϋπολογισμού από το Δεκέμβριο του 2014 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2015.

Συγκεκριμένα:

1^ον. Στο 11μηνο του 2014, τα καθαρά έσοδα του Τακτικού Προϋπολογισμού ήταν 920 εκατ. ευρώ κάτω από τους στόχους.

Αυτή την υστέρηση, η προηγούμενη Κυβέρνηση την είχε πλήρως καλύψει με τη μείωση των δαπανών, η οποία διαμορφώθηκε 1 δισ. ευρώ κάτω από τους στόχους.

Και μάλιστα χωρίς να αυξηθούν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Το αντίθετο μάλιστα, αυτές μειώθηκαν κατά 70% την προηγούμενη διετία.

Αντίθετα απ’ ότι κάνει σήμερα η Κυβέρνηση.

Άρα, τέλος Νοεμβρίου, η επίτευξη του στόχου για 1,5% του ΑΕΠ πρωτογενές πλεόνασμα ήταν απολύτως εφικτή!

2^ον. Στο τέλος του 2014, η απόκλιση στα καθαρά έσοδα του Προϋπολογισμού υπερέβη τα 1,6 δισ. ευρώ.

Άρα προστέθηκε απώλεια επιπλέον εσόδων ύψους 700 εκατ. ευρώ το μήνα Δεκέμβριο.

Τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο, που δημοσιονομικά – επαναλαμβάνω – καταγράφονται στο 2014, η απόκλιση στα καθαρά έσοδα του Προϋπολογισμού ανήλθε στα 1,2 δισ. ευρώ.

Η οποία, αν προστεθεί στη διαφορά του Δεκεμβρίου, λόγω της αβεβαιότητας προκήρυξης και τελικά διεξαγωγής των βουλευτικών εκλογών, των Κυβερνητικών ασαφειών, των πολυάριθμων, προεκλογικών και μετεκλογικών εξαγγελιών της Κυβέρνησης και της ανοικτής διαπραγμάτευσης με τους δανειστές, ανεβάζει τη συνολική απόκλιση του τελευταίου τριμήνου περίπου στα 2 δισ. ευρώ.

Αυτά τα 2 δισ. ευρώ είναι και η απόκλιση του 2014.

Αυτή είναι η αλήθεια.

Την οποία επιβεβαιώνει και η τελευταία Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία δημοσιεύθηκε την προηγούμενη εβδομάδα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ποιά είναι σήμερα η κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας;

Όπως καταγράφει και η Έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, η Κυβέρνηση, τις πρώτες 100 ημέρες, δεν έχει καλές επιδόσεις.

Ενδεικτικά, σε αυτό το χρονικό διάστημα, όπως καταγράφει και η Έκθεση:

1^ον. Η οικονομία παρουσιάζει σημάδια επιβράδυνσης, μετά την ανάκαμψή της το 2014.

Οι διεθνείς και εγχώριοι θεσμοί και οργανισμοί αναθεωρούν, προς το δυσμενέστερο, τις εκτιμήσεις τους για το ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης του 2015.

Έτσι, ενδεικτικά, ενώ οι αρχικές εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ήταν για οικονομική ανάπτυξη 2,9% το 2015 (προβλέψεις Νοεμβρίου 2014), αναθεωρήθηκαν στο 2,5% (προβλέψεις Φεβρουαρίου 2015) και σήμερα, 3 μήνες αργότερα, αυτές διαμορφώθηκαν στο 0,5%.

Υπάρχουν μάλιστα και προβλέψεις άλλων οργανισμών, σύμφωνα με τις οποίες η χώρα κινδυνεύει να «βουτήξει», και πάλι, στην ύφεση το 2015.

Ενώ και οι εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ανεργία, οι οποίες ήταν σταθερές από το Νοέμβριο του 2014 μέχρι το Φεβρουάριο του 2015, αναθεωρήθηκαν, το τελευταίο τρίμηνο, προς το δυσμενέστερο.

2^ον. Όπως υποστηρίζει και η Έκθεση, «το επιχειρηματικό κλίμα επιδεινώνεται».

Ο δείκτης οικονομικού κλίματος έχει «πέσει» στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 15 μηνών, μειώνεται ραγδαία το τελευταίο τρίμηνο, ενώ διευρύνεται και η απόστασή του από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Δηλαδή, έχει καταρρεύσει τόσο η ψυχολογία όσο και προσδοκίες επενδυτών και καταναλωτών, νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

3^ον. Οι αποδόσεις των Ελληνικών ομολόγων «σκαρφαλώνουν» όλο και ψηλότερα.

Βρίσκονται στα υψηλότερα επίπεδα της τελευταίας τριετίας, όταν, μάλιστα, οι αποδόσεις τίτλων των άλλων Ευρωπαϊκών χωρών παραμένουν κοντά σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα.

Είναι προφανές ότι η προεκλογική πρόβλεψη της Κυβέρνησης, ότι οι αγορές θα «χορεύουν» σύμφωνα με τις επιθυμίες, δεν επαληθεύεται.

4^ον. Το κόστος δανεισμού του Δημοσίου, τους τελευταίους μήνες, μέσω των εκδόσεων εντόκων γραμματίων 3μηνης και 6μηνης διάρκειας, αυξάνεται.

Ενδεικτικά, η τελευταία έκδοση εντόκων γραμματίων 26 εβδομάδων, στις 6 Μαΐου 2015, πραγματοποιήθηκε με επιτόκιο 2,97%, όταν η αντίστοιχη, στις 7 Ιανουαρίου 2015, είχε γίνει με επιτόκιο 2,30%.

Αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης είναι ότι, κατά το 1^ο τρίμηνο του 2015, οι τόκοι αυξήθηκαν κατά 250 εκατ. ευρώ ή 12,5% έναντι του αντίστοιχου τριμήνου του 2014.

Δηλαδή αυξήθηκε το κόστος για τον Έλληνα φορολογούμενο.

5^ον. Οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης υποβαθμίζουν, και πάλι, τη χώρα.

Μάλιστα, οι προοπτικές αναθεώρησης των εκτιμήσεών τους είναι προς το δυσμενέστερο.

6^ον. Ο δείκτης του Χρηματιστηρίου, το τελευταίο τρίμηνο, καταγράφει σημαντικές απώλειες.

Επενδυτές εγκαταλείπουν ή «παγώνουν» τα επενδυτικά τους σχέδια στη χώρα μας.

Όπως υποστηρίζει και η Έκθεση, «η τρέχουσα κατάσταση δεν απειλεί μόνο όσες επιχειρήσεις βρίσκονται σε οριακό σημείο, αλλά και όσες τα χρόνια της κρίσης άντεξαν, επένδυσαν, συγκράτησαν μισθούς, κατέβαλαν φόρους και απέφυγαν απολύσεις. Απειλεί δηλαδή, την υγιή επιχειρηματικότητα».

7^ον. Η δημόσια οικονομία παρουσιάζει τριγμούς αποσταθεροποίησης.

Το πρωτογενές πλεόνασμα της Γενικής Κυβέρνησης, κατά το 1^ο τρίμηνο του 2015, διαμορφώθηκε πολύ χαμηλότερα από πέρυσι, μειωμένο κατά περισσότερο από 50%.

Η υστέρηση μάλιστα στα φορολογικά έσοδα είναι και μεγάλη (υπερβαίνει τα 750 εκατ. ευρώ) και σταθερή, ακόμη και το μήνα Απρίλιο και τις πρώτες ημέρες του Μαΐου, παρά τις υψηλές Κυβερνητικές προσδοκίες από το νέο πλαίσιο φορολογικών ρυθμίσεων.

Ενώ, οι Οργανισμοί Κοινωνικής Ασφάλισης εμφανίζουν πρωτογενές έλλειμμα.

Πρωτογενές έλλειμμα το οποίο, μήνα με το μήνα, διευρύνεται.

8^ον. Τα προβλήματα ρευστότητας οξύνονται δραματικά.

Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές αυξήθηκαν, μέσα στο 2015, κατά περίπου 720 εκατ. ευρώ.

Η αύξηση αυτή είναι και συνεχής και διευρυνόμενη.

Επιβεβαιώνεται έτσι ότι η Κυβέρνηση έχει κηρύξει εσωτερική στάση πληρωμών, δημιουργώντας συνθήκες «ασφυξίας» στην οικονομία.

Υπενθυμίζεται ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές μειώθηκαν περίπου κατά 70% την προηγούμενη διετία, από τα 9 δισ. ευρώ στο τέλος του 2012 στα 3 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014.

9^ον. Η Κυβέρνηση έχει «σκουπίσει» τα ταμειακά διαθέσιμα των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, προχωρώντας πλέον και σε εσωτερικό αναγκαστικό δανεισμό.

10^ον. Οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων μειώνονται σταθερά, και τα «κόκκινα δάνεια», διαρκώς, αυξάνονται.

Συγκεκριμένα, οι καταθέσεις διαμορφώθηκαν στα 138,5 δισ. ευρώ το Μάρτιο του 2015, από 160,3 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014.

11^ον. Οι εγγυήσεις μέσω του μηχανισμού Έκτακτης Ενίσχυσης Ρευστότητας (ELA) αυξάνονται, μήνα με το μήνα, εντυπωσιακά.

Έτσι, ο ELA διαμορφώθηκε στα 69 δισ. ευρώ στο τέλος Μαρτίου του 2015, από 22 δισ. ευρώ στο τέλος Φεβρουαρίου, 6 δισ. ευρώ στο τέλος Ιανουαρίου και 0 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014.

Συνεπώς, το κόστος δανεισμού των τραπεζών έχει διογκωθεί, με δυσμενείς επιπτώσεις για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Από τα ανωτέρω καθίσταται σαφές ότι, μέχρι σήμερα, η πορεία, σε συνθήκες «ομίχλης» από ασάφεια, ανασφάλεια και αβεβαιότητα, έχει οδηγήσει σε καθήλωση την οικονομία.

Οι μακρόσυρτες συζητήσεις, που αναμφίβολα πρέπει να είναι τεκμηριωμένες και σκληρές, με τους εταίρους και δανειστές, στο θολό περιβάλλον, έχουν κόστος για την οικονομία.

Εύχομαι η Κυβέρνηση, με την τελική συμφωνία, να πετύχει οφέλη για τη χώρα τα οποία θα υπερβούν το κόστος.

Προς αυτή την κατεύθυνση καλούμε να συνδράμουν έμπρακτα και οι εταίροι και δανειστές.

Όλοι μας πρέπει να γνωρίζουμε ότι κανένας δεν έχει συμφέρον από την παράταση μιας «προβληματικής» κατάστασης σε χώρα της Ευρωζώνης.

Απαιτείται, συνεπώς, η Κυβέρνηση, έστω και αργά, με σύνεση, ρεαλισμό και αποφασιστικότητα, να προχωρήσει σε μία όσο το δυνατόν πιο επωφελή για τη χώρα συμφωνία, εντός του αναμφίβολα ασφυκτικού πλαισίου στο οποίο αυτή κινείται.

Έχει καταστεί πλέον σαφές ότι η Ελληνική οικονομία δεν μπορεί να περιμένει μέχρι την εξομάλυνση των αντιφάσεων μεταξύ προεκλογικών λόγων και μετεκλογικών έργων και τη διευθέτηση των εσωτερικών αντιθέσεων στα κόμματα της συγκυβέρνησης.

Σε κάθε περίπτωση, μετά τη δοκιμή και της ριζοσπαστικής αριστεράς στη διακυβέρνηση της χώρας μας, πιστεύω ότι είναι καιρός να σταματήσουμε τις ιδεοληπτικές σκιαμαχίες, τους υψηλούς τόνους και όλες οι κοινωνικοπολιτικές δυνάμεις, ανεξάρτητα από τις όποιες διαφορές και τον ρόλο μας, σε κάθε περίοδο, στο πολιτικό σκηνικό, να «βάζουμε πλάτη» ώστε η χώρα να βγει γρήγορα και οριστικά από το τέλμα, να αναπτυχθεί και να πορευθεί με αξιοπρέπεια και δυναμισμό στο διεθνές σκηνικό.

13Μάι

Ομιλία στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου για την κύρωση της ΠΝΠ σχετικά με την ΕΒΖ και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές –

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Καλούμαστε σήμερα να συζητήσουμε την Κύρωση της 2^ης Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου της παρούσας Κυβέρνησης.

Δύο Πράξεις σε λιγότερο από ένα μήνα.

Πρακτική την οποία, κατά το παρελθόν, στηλίτευαν τα Κόμματα που στηρίζουν σήμερα την Κυβέρνηση.

Όπως στηλίτευαν και αυτή της κατάθεσης και ψήφισης Νομοσχεδίων με τη μορφή του Κατεπείγοντος.

Όπως στηλίτευαν και αυτή της κατάθεσης και ψήφισης σωρείας βουλευτικών και υπουργικών Τροπολογιών, άσχετων με τα υπό συζήτηση Νομοσχέδια.

Και σήμερα, στις πρώτες 100 ημέρες της νέας Κυβέρνησης, τα υιοθετούν.

Και μάλιστα επαναλαμβανόμενα.

Όλα αυτά συνιστούν, αν μη τι άλλο, κραυγαλέες αποδείξεις ασυνέπειας.

Αλλά αναδεικνύουν και τα αδιέξοδα στα οποία η Κυβέρνηση έχει περιέλθει.

Εξαιτίας της αβελτηρίας, των παλινωδιών της και των αστοχιών της.

Επί των συγκεκριμένων διατάξεων:

Με την 1^η διάταξη, καταβάλλεται από τον ειδικό εκκαθαριστή της Αγροτικής Τράπεζας, ποσό 30 εκατ. ευρώ από τα μη διανεμηθέντα διαθέσιμά του στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, έναντι μελλοντικής αύξησης του μετοχικού της κεφαλαίου.

Δύο ζητήματα έχουν τεθεί, τόσο από την Αντιπολίτευση όσο και από φορείς.

Το πρώτο σχετίζεται με το εάν η εν λόγω καταβολή είναι συμβατή με το υφιστάμενο ενωσιακό θεσμικό πλαίσιο περί κρατικών ενισχύσεων.

Κάτι που επισημαίνει και η Έκθεση του ΓΛΚ.

Προβληματισμό τον οποίο κατέθεσαν, στην ακρόαση φορέων, και η ΠΑΣΕΓΕΣ και η ΓΣΕΒΕΕ.

Ενώ δεν φαίνεται να έχει τηρηθεί και η διαδικασία του Ν. 4152/2013, δηλαδή η διαδικασία προηγούμενης διαβούλευσης και έκφρασης θετικής γνώμης από την αρμόδια Κεντρική Μονάδα Κρατικών Ενισχύσεων του Υπουργείου Οικονομικών.

Το δεύτερο ζήτημα έχει να κάνει με το ότι η συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία δεν αντιμετωπίζει, ουσιαστικά, το πρόβλημα της βιωσιμότητας της εταιρείας.

Πρόβλημα μεγάλο, διαχρονικό και διογκούμενο, όπως άλλωστε υποστήριξε, κατά την ακρόαση φορέων, και η καινούργια Διοίκηση της Εταιρείας.

Πρόβλημα που οφείλεται, κυρίως, στο υψηλό βιομηχανικό, ενεργειακό και λειτουργικό κόστος, στο υψηλό κόστος της πρώτης ύλης, στη χαμηλή στρεμματική απόδοση.

Πρόβλημα του οποίου η αντιμετώπιση απαιτεί συντεταγμένο σχέδιο, συνεκτική μελέτη, εξειδικευμένη στρατηγική βιωσιμότητας της εταιρείας, βασιζόμενη και στα θετικά σημεία του υπάρχοντος σχεδίου αναδιοργάνωσης.

Και προς αυτή την κατεύθυνση οφείλουμε να συμβάλλουμε όλοι μας.

Με υπευθυνότητα, σοβαρότητα και διορατικότητα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Με τη 2^η διάταξη, συμπληρώνεται ο Ν. 4321/2015 σχετικά με τη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών στη φορολογική διοίκηση.

Ορισμένες παρατηρήσεις:

1^η. Ο Νόμος συμπληρώνεται μόλις 6 ημέρες μετά τη δημοσίευσή του.

Στις 21 Μαρτίου δημοσιεύθηκε το σχετικό ΦΕΚ, και στις 27 Μαρτίου, δηλαδή 6 ημέρες αργότερα, η Κυβέρνηση υπέγραψε την ΠΝΠ που συμπληρώνει το Νόμο.

Απόδειξη, τουλάχιστον, προχειρότητας.

Αν όχι, σκοπιμότητας…

2^η. Η Κυβέρνηση, στην Αιτιολογική Έκθεση του Σχεδίου Νόμου, αναφέρεται στην αναγκαιότητα ρύθμισης φορολογικών εκκρεμοτήτων πολιτών και επιχειρήσεων που βρίσκονται σε πραγματική αδυναμία να ανταποκριθούν στο σύνολο των υποχρεώσεών τους λόγω της κρίσης.

Όμως, πρόσφατα, από τους 150.000 οφειλέτες που εντάχθηκαν στη ρύθμιση-εξπρές, υπήρξαν και 15 οφειλέτες με ποσά άνω των 300.000 ευρώ, που βρήκαν και πλήρωσαν άμεσα, μέσα σε μία εβδομάδα, συνολικά 16,5 εκατ. ευρώ επί συνόλου εισπράξεων περίπου 150 εκατ. ευρώ.

Δηλαδή, το 0,01% των οφειλετών, κατέβαλε περίπου το 10% των εισπράξεων!

Μάλιστα, από τις 6 επιχειρήσεις με οφειλές άνω του 1 εκατ. ευρώ που έτυχαν ευνοϊκής ρύθμισης μόνο από την παρούσα Κυβέρνηση, οι 4 είχαν βεβαιωμένες οφειλές πριν το 2010.

Σε ότι αφορά δε την παρούσα ρύθμιση, στα 87 φυσικά και νομικά πρόσωπα με οφειλές άνω του 1 εκατ. ευρώ που εντάχθηκαν μέχρι σήμερα στη ρύθμιση, από τους συνολικά 380.000 οφειλέτες, διαγράφηκαν περίπου 20 εκατ. ευρώ πρόσθετοι φόροι, από τα συνολικά 87 εκατ. ευρώ.

Άρα, το 0,02% των συμμετεχόντων «γλύτωσε» το 23% των πρόσθετων φόρων, και αφορά το 8% του ρυθμιζόμενου κεφαλαίου!

Εύλογα, λοιπόν, αναρωτιέται κανείς, για «ποιά αδυναμία λόγω κρίσης» ομιλείτε;

Σε ποιά «πραγματική οικονομική αδυναμία» αναφέρεστε;

Είναι προφανές, συνεπώς, ότι εγείρεται σοβαρό ηθικό θέμα από την εν λόγω ρύθμιση.

Ειδικά όταν από τον έλεγχο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων, προκύπτει ότι οι περισσότεροι από τους μεγάλους οφειλέτες, με βάση το φορολογικό προφίλ τους, μπορούσαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, απλά δεν το έκαναν.

Γιατί ήταν συστηματικά ασυνεπείς.

3^η. Η είσπραξη οφείλεται τόσο σε «κανιβαλισμό» άλλων ρυθμίσεων ή/και φόρων, καθώς οι φορολογούμενοι «αποδήμησαν» από άλλες ρυθμίσεις ή ανέβαλαν τις εμπρόθεσμες πληρωμές τους για να επωφεληθούν από τις νέες ρυθμίσεις.

Το αποτέλεσμα είναι, το μήνα Απρίλιο, παρά τα 120 εκατ. ευρώ εισπράξεις από τη νέα ρύθμιση, τα συνολικά φορολογικά έσοδα να διαμορφώνονται στο επίπεδο του στόχου.

Και η κατάσταση να γίνεται πολύ χειρότερη το Μάιο, παρά τα περίπου 15 εκατ. ευρώ του 1^ου δεκαημέρου.

4^η. Από την εν λόγω ρύθμιση επέρχεται πρόσθετη μείωση βεβαιωμένων εσόδων.

Γεγονός για το οποίο πάντα ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, ασκούσε σκληρή κριτική.

Σήμερα, όμως, τα ξέχασε αυτά.

5^η. Η Κυβέρνηση εκτιμά ότι θα εισπράξει 700 εκατ. ευρώ από τις ρυθμίσεις.

Θυμίζουμε ότι, στο περίφημο «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης», προσδοκούσε ότι θα εισπράξει περί τα 3 δισ. ευρώ ετησίως!!!

«Προσγειώνεται», συνεπώς, στις εκτιμήσεις της περίπου στο 1/5 των αρχικών.

Καλό είναι και αυτό, αφού στους πόρους για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης «προσγειώθηκε» στο 1/10.

Και όχι μόνο αυτό.

Σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό, από τον Νόμο της προηγούμενης Κυβέρνησης, προβλέπονταν ούτως ή άλλως εισπράξεις ύψους 470 εκατ. ευρώ μέσα στο 2015.

Συνεπώς, το όποιο πρόσθετο θετικό αποτέλεσμα, εάν προκύψει, δεν θα είναι σημαντικό και θα οφείλεται, κυρίως, στους μεγάλους οφειλέτες.

Που δεν περιλαμβάνονταν στην προηγούμενη ρύθμιση.

Και θα έχει ιδιαίτερη σημασία να δούμε ποιοί θα είναι τελικά αυτοί που θα ωφεληθούν…

12Μάι

Δελτίο Τύπου σχετικά με την κατάθεση Ερώτησης για την εσωτερική στάση πληρωμών και τον προγραμματισμό εκκαθάρισης ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα –

Ο Βουλευτής Φθιώτιδας της Νέας Δημοκρατίας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, κατέθεσε ερώτηση με θέμα την εσωτερική στάση πληρωμών και τον προγραμματισμό εκκαθάρισης ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Ακολουθεί το κείμενο της Ερώτησης:

Ερώτηση προς το Υπουργείο Οικονομικών

Τρίτη, 12 Μαΐου 2015

Θέμα: Εσωτερική στάση πληρωμών και προγραμματισμός εκκαθάρισης ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα διαμορφώθηκαν περίπου στα 3,7 δισ. ευρώ το Μάρτιο του 2015, αυξημένες κατά 700 εκατ. ευρώ από το Δεκέμβριο του 2014.

Υπενθυμίζεται, ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές ήταν περίπου 9 δισ. ευρώ στο τέλος του 2012, για να μειωθούν περίπου κατά 70% την διετία 2013-2014, και να διαμορφωθούν στα 3 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014, ενισχύοντας, ουσιαστικά, τη ρευστότητα στην οικονομία.

Η σημαντική αύξηση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων το 2015, η οποία και ήταν ιδιαίτερα έντονη το μήνα Μάρτιο ενώ αναμένεται να είναι διογκωμένη το μήνα Απρίλιο, οφείλεται, κυρίως, στην αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών και των απλήρωτων υποχρεώσεων των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης, των Νοσοκομείων, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά και της ίδιας της Κεντρικής Διοίκησης.

Σε αυτό συμβάλλει η υποεκτέλεση του Κρατικού Προϋπολογισμού στο σκέλος των δαπανών, η οποία προσεγγίζει τα 2 δισ. ευρώ κατά το 1^ο τρίμηνο του 2015, τόσο από τον Τακτικό Προϋπολογισμό όσο και από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

Ενδεικτικά και μόνο, το επίδομα θέρμανσης που έχει καταβληθεί το τελευταίο τρίμηνο ανέρχεται στα 37 εκατ. ευρώ, έναντι 132 εκατ. ευρώ το αμέσως προηγούμενο τρίμηνο.

Ενώ, οι δαπάνες κάλυψης ελλειμμάτων νοσοκομείων και εξόφλησης ληξιπρόθεσμων οφειλών τους διαμορφώθηκαν στα 43 εκατ. ευρώ κατά το 1^ο τρίμηνο του 2015, από 500 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο τρίμηνο του 2014.

Και οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων ανήλθαν στα 542 εκατ. ευρώ κατά το 1^ο τρίμηνο του 2015, από 918 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο τρίμηνο του 2014.

Συνεπώς, η Κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε εσωτερική στάση πληρωμών, η οποία έχει οδηγήσει σε «ασφυξία» την οικονομία.

Γεγονός το οποίο επιβεβαιώνουν και οι φορείς της αγοράς (βλέπετε σχετικό δημοσίευμα της Εφημερίδας «Αγορά», 9 Μαϊου 2015).

Επειδή όμως η Κυβέρνηση, μεταξύ άλλων, έχει δεσμευτεί (βλέπετε και σχετική Επιστολή του Υπουργού Οικονομικών προς το Eurogroup, 22 Φεβρουαρίου 2015) για «το σχεδιασμό και την εφαρμογή μιας στρατηγικής εκκαθάρισης των ληξιπρόθεσμων οφειλών» μέχρι το τέλος Απριλίου του 2015, και επειδή αυτές οι υποχρεώσεις, αντί να μειώνονται, αυξάνουν,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

Ποια είναι αυτή η στρατηγική της Κυβέρνησης και ποιό το χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Χρήστος Σταϊκούρας

24Απρ

Δελτίο Τύπου σχετικά με αποσπάσματα ομιλίας στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου για την Κύρωση της ΠΝΠ για τα ταμειακά διαθέσιμα

«Η πραγματικότητα για τα ταμειακά διαθέσιμα που παρέλαβε η σημερινή Κυβέρνηση είναι:

1^ον. Μετά τις βουλευτικές εκλογές της 25^ης Ιανουαρίου, και παρά την υστέρηση εσόδων λόγω της πολιτικής αβεβαιότητας, η χώρα είχε ταμειακά διαθέσιμα ύψους 1,9 δισ. ευρώ. Αυτά τα ταμειακά διαθέσιμα παρέλαβε η σημερινή Κυβέρνηση.

Υπενθυμίζεται ότι, με βάση το Δελτίο Δημοσίου Χρέους, που δημοσίευσε η σημερινή Κυβέρνηση, στο τέλος του 2014, τα ταμειακά διαθέσιμα του Ελληνικού Δημοσίου ήταν 2,6 δισ. ευρώ. Η συρρίκνωσή τους τον Ιανουάριο οφείλεται στα μειωμένα έσοδα.

2^ον. Οι εκτιμήσεις, τότε, ήταν ότι η χώρα, αν η σημερινή Κυβέρνηση δεν αναλάμβανε οποιαδήποτε πρωτοβουλία, θα άρχιζε να αντιμετωπίζει ταμειακά προβλήματα μετά τις 24 Φεβρουαρίου, μικρά μέσα στο Φεβρουάριο και μεγαλύτερα το Μάρτιο.

Αυτός ήταν και ο λόγος που η προηγούμενη Κυβέρνηση επιδίωκε να κλείσει εντός διμήνου, με επωφελή για τη χώρα τρόπο, τη συμφωνία για τη λήψη της τελευταίας δόσης του τρέχοντος Προγράμματος.

Αντίθετα, η σημερινή Κυβέρνηση διαβεβαίωνε την Ελληνική κοινωνία, παρά το γεγονός ότι γνώριζε την αλήθεια, ότι η χώρα δεν έχει ανάγκη από την τελευταία δόση της δανειακής σύμβασης. Και στη συνέχεια, στις 20 Φεβρουαρίου, προσυπέγραφε ότι αυτή θα εκταμιευθεί, εν συνόλω, στο τέλος της αξιολόγησης. Και έπραξε έτσι, ενώ γνώριζε τις πιεστικές ταμειακές ανάγκες της χώρας.

3^ον. Το ταμείο του Κράτους θα έχει πρόβλημα όσο η χώρα βαδίζει χωρίς ρεαλιστικό σχέδιο μέσα σε θολή ατμόσφαιρα.

Δυστυχώς, η πολυγλωσσία, η «δημιουργική ασάφεια» και οι παλινωδίες της Κυβέρνησης αποδεικνύονται, καθημερινά, επιζήμιες για τη χώρα και τους πολίτες της. Από εβδομάδα σε εβδομάδα, η αβεβαιότητα βαθαίνει και επεκτείνεται, η κατάσταση χειροτερεύει και τα αδιέξοδα πολλαπλασιάζονται. Η Κυβέρνηση πλέον, εκτός της σημαντικής εσωτερικής στάσης πληρωμών, προχωρά και σε εσωτερικό αναγκαστικό δανεισμό.

Έτσι:

1^ον. Η Κυβέρνηση προχωρά, για 2^η φορά σε χρονικό διάστημα μικρότερο του μήνα, σε Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (Π.Ν.Π.). Σήμερα, συνεπώς, τελειώνει και η κριτική για την αναγκαιότητα της κατάθεσης Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου. Όπως τελείωσε, πριν ένα μήνα, και η κριτική για τη συζήτηση Νομοσχεδίων με τη μορφή του Κατεπείγοντος. Όπως τελείωσε, πριν δύο μήνες, και η κριτική για την ενσωμάτωση άσχετων Διατάξεων και Τροπολογιών σε υπό συζήτηση και ψήφιση Νομοσχέδια.

Όλα αυτά, τα Κόμματα που στηρίζουν σήμερα την Κυβέρνηση τα στηλίτευαν. Και σήμερα, τα υιοθετούν. Πρόκειται για κραυγαλέες αποδείξεις ασυνέπειας. Τουλάχιστον, θα περίμενα την αυτοκριτική από μέρους τους…

2^ον. Η υποχρεωτική δέσμευση των ταμειακών διαθεσίμων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, σε αντίθεση με ό,τι ίσχυε μέχρι σήμερα, αποδεικνύει την απελπισία της Κυβέρνησης να βρει πόρους για να καλύψει τις άμεσες και πιεστικές ταμειακές ανάγκες.

Όταν, βέβαια, μέχρι πρόσφατα, διαβεβαίωνε την Ελληνική κοινωνία ότι η χώρα δεν έχει ανάγκη από την τελευταία δόση της δανειακής σύμβασης. Και όταν στη συνέχεια προσυπέγραφε ότι αυτή θα εκταμιευθεί, εν συνόλω, στο τέλος της αξιολόγησης.

Όλα αυτά συνιστούν αποδείξεις προχειρότητας και δείγματα έλλειψης διορατικότητας.

3^ον. Η έκδοση Π.Ν.Π. δικαιολογείται μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης και ισχύουν από την έκδοσή τους. Δεν προβλέπεται η δυνατότητα αναδρομικής ισχύος τους. Η παρούσα Π.Ν.Π. έχει αναδρομική ισχύ, από 17 Μαρτίου. Προφανώς, για να καλύψει τις «πρόθυμες» διοικήσεις φορέων που έχουν ήδη μεταφέρει ταμειακά διαθέσιμα στην Τράπεζα της Ελλάδος.

Αλλά αν η ανάγκη είχε εμφανισθεί στις 17 Μαρτίου, τότε η Π.Ν.Π. που συζητάμε δεν ήταν ούτε επείγουσα ούτε απρόβλεπτη. Αντίθετα, η οικονομική αναγκαιότητα, της οποίας γίνεται επίκληση, μόνον άγνωστη και αιφνίδια δεν είναι. Η αναδρομικότητα, άλλωστε, το επιβεβαιώνει…

4^ον. Η Π.Ν.Π. παρεμβαίνει στην οικονομική διαχείριση των πόρων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των Πανεπιστημίων. Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή και μέριμνα στη χρήση των πόρων που υπάρχουν στους ειδικούς λογαριασμούς κονδυλίων έρευνας, στους ΕΛΚΕ, στις εταιρείες διαχείρισης και αξιοποίησης της περιουσίας, και στα ερευνητικά ινστιτούτα. Καθώς επίσης και στα διάφορα προγράμματα του ΕΣΠΑ, όπως και στα Νοσοκομεία. Ενώ, χρειάζονται Κυβερνητικές πρωτοβουλίες για τις προθεσμιακές καταθέσεις.

5^ον. Η υποχρεωτική δέσμευση των ταμειακών διαθεσίμων στερεί επιπλέον πόρους από το τραπεζικό σύστημα και την οικονομία.

Πόροι οι οποίοι χρησιμοποιούνται πλέον, όχι για τη χρηματοδότηση του ιδιωτικού τομέα, αλλά για τη χρηματοδότηση του Κράτους.

Πόροι, οι οποίοι καλύπτονται με την αύξηση του ορίου παροχής ρευστότητας προς τις Ελληνικές τράπεζες από τον έκτακτο μηχανισμό (ELA) της ΕΚΤ, προκειμένου να αναπληρωθεί η «εκροή καταθέσεων» που η Κυβέρνηση προκαλεί.

Και με αυξημένο κόστος για τις τράπεζες, που θα μετακυληθεί στους Έλληνες δανειολήπτες.

Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση αναγκάζεται να προχωρήσει στη σημερινή νομοθετική πρωτοβουλία, εξαιτίας των αδιεξόδων που η ίδια δημιούργησε.

Επιβάλλεται, συνεπώς, η Κυβέρνηση να αφήσει στην άκρη τη «δημιουργική ασάφεια» και την «επικοινωνιακή διαχείριση» των προβλημάτων και να κινηθεί γρήγορα, πριν η κατάσταση γίνει μη αναστρέψιμη».

06Απρ

Ομιλία στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση της Πρότασης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ περί Σύστασης Εξεταστικής Επιτροπής για την «Υπαγωγή της Ελλάδας στο Καθεστώς των Μνημονίων»

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε, σήμερα, την πρόταση των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων για τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής αναφορικά με την υπαγωγή, εφαρμογή και υλοποίηση των Μνημονίων.

Είναι γεγονός ότι η ένταξη της χώρας στον τριμερή Μηχανισμό Στήριξης, τον Μάιο του 2010, αποτέλεσε κομβικό σημείο για την πορεία της.

Η ένταξη είχε και έχει σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομική, κοινωνική και πολιτική ζωή.

Ευλόγως λοιπόν, οι λόγοι και οι διαδικασίες της ένταξης στο Μηχανισμό Στήριξης, έχουν προκαλέσει και συνεχίζουν να προκαλούν το έντονο ενδιαφέρον των πολιτών και των πολιτικών κομμάτων της χώρας.

Κατά την περίοδο της ένταξης, αλλά και αμέσως μετά από αυτή, το 2010, βιώσαμε συνθήκες «επικοινωνιακής καταιγίδας».

Στόχος να γραφεί η ιστορία με τους όρους και σύμφωνα με το πολιτικό συμφέρον των τότε κρατούντων.

Από τότε, εντός και εκτός Κοινοβουλίου, αρκετές φορές είχα επισημάνει στους συναδέλφους:

Ότι «η εξέλιξη των γεγονότων δεν ήταν όπως την παρουσίαζαν».
Ότι «οι ρίζες των παθογενειών της ελληνικής οικονομίας, των δημόσιων οικονομικών και η φρενήρης δυναμική συσσώρευσης του δημοσίου χρέους εντοπίζονται στη δεκαετία του 1980».
Ότι «η ΝΔ αισθάνεται υπερήφανη για τις θητείες της στη διακυβέρνηση της χώρας».
Και ότι «την ιστορική εξέλιξη της χώρας θα τη γράψουμε, σε κατάλληλο χρόνο, όλοι μαζί».

Είναι γεγονός ότι, βαθμιαία, οι συντριπτικά περισσότεροι πολίτες κατανόησαν τις εξελίξεις.

Αποκατέστησαν την αλήθεια στην πολιτική τους συνείδηση.

Και σε διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις μηδένισαν την πλεονάζουσα ερμηνευτική αυθαιρεσία και σκοπιμότητα.

Όμως, η τεκμηριωμένη, αντικειμενική και έγκυρη Εθνική Αυτοαξιολόγηση της κρίσιμης περιόδου, δηλαδή της ένταξης στο Μηχανισμό Στήριξης, εξακολουθεί να αποτελεί ανοικτό θέμα.

Αυτή η εθνική δράση θα πρέπει να έχει ως στόχο την πολιτική διερεύνηση των πολυσύνθετων πτυχών των εξελίξεων κατά την κρίσιμη περίοδο, η οποία, βεβαίως, θα εδράζεται σε σοβαρή, καλά ζυγισμένη και ακριβή επιστημονική τεκμηρίωση: οικονομική, λογιστική, στατιστική και νομική.

Αυτή την ανοικτή εκκρεμότητα θα πρέπει να την αντιμετωπίσουμε.

Υποθέτω πως όλοι συμφωνούμε ότι αυτή η σοβαρή διαδικασία, για να προσεγγίσει με επιτυχία το στόχο, πρέπει να πραγματοποιηθεί σε περιβάλλον πολιτικής ομαλότητας, κοινωνικής ηρεμίας και οικονομικής ασφάλειας και σταθερότητας.

Μόνο τότε το πόρισμα, που θα προκύψει

θα γίνει ευρύτατα αποδεκτό,
θα καταστεί εθνική ιστορική αλήθεια, και
θα βοηθήσει στην καλύτερη πορεία της χώρας.

Κατά την εκτίμηση της ΝΔ, οι προϋποθέσεις που προανέφερα ως αναγκαίες, στην παρούσα φάση, δεν πληρούνται επαρκώς και, μάλλον, δύσκολα μπορεί να διαμορφωθούν.

Έτσι, στην αφετηρία της προτεινόμενης διαδικασίας, εφ’ όσον αποφασισθεί η δρομολόγησή της, η ΝΔ εκτιμά ότι, αντικειμενικά, ο στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η ΝΔ θεωρεί ότι η πρόταση επί της οποίας συζητούμε χωλαίνει, τουλάχιστον, στα εξής σημεία:

1^ον. Η πρόταση είναι προσχηματική.

Είναι γεγονός ότι τους τελευταίους μήνες η «ομίχλη» της ανασφάλειας έχει καλύψει το πεδίο της οικονομίας.

Η χώρα κινδυνεύει να βουτήξει, και πάλι, στην ύφεση.
Η δημόσια οικονομία παρουσιάζει τριγμούς αποσταθεροποίησης.
Το Κράτος έχει κηρύξει μερική εσωτερική στάση πληρωμών, ενώ «σκουπίζει» και όλα τα ταμειακά διαθέσιμα των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης.
Επενδύσεις ακυρώνονται ή «μπαίνουν στο ψυγείο».
Οι καταθέσεις εξαερώνονται και τα «κόκκινα δάνεια» διογκώνονται.
Το κόστος δανεισμού έχει εκτιναχθεί.

Με αυτά τα δεδομένα, προφανώς δεν ικανοποιείται η συνθήκη που προσδιόρισα ως απαραίτητη για την ομαλή διεξαγωγή της αναγκαίας εθνικής αυτοαξιολόγησης.

Η ΝΔ θεωρεί ότι πραγματικός στόχος της πρότασης είναι ο αποπροσανατολισμός των πολιτών από την τρέχουσα δύσκολη γι’ αυτούς πραγματικότητα.

Δύσκολη πραγματικότητα στην οποία έχουν συμβάλλει η αβελτηρία, οι παλινωδίες, οι αυτοσχεδιασμοί, οι ακροβασίες και οι αντιφάσεις της Κυβέρνησης.

Πραγματικότητα η οποία διέψευσε ταχύτατα τις ψευδαισθήσεις.

2^ον. Η πρόταση της Κυβέρνησης «εσωτερικού» είναι αντιφατική με όσα υποστηρίζει η Κυβέρνηση «εξωτερικού».

Ενδεικτικά, η Πρόταση των Βουλευτών αναφέρει ότι «το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής έχει αποτύχει πλήρως».

Την ίδια στιγμή όμως, ο Υπουργός Οικονομικών υποστηρίζει, εγγράφως, στο Eurogroup, ότι τα δημοσιονομικά επιτεύγματα της προηγούμενης Κυβέρνησης αποτελούν «σημείο αφετηρίας» (“point of departure”) και «σημείο εκκίνησης» (“starting point”) για μια επωφελή για τη χώρα συμφωνία.

Πώς συνεπώς το Πρόγραμμα έχει αποτύχει πλήρως;

Παράλληλα, ο Υπουργός Οικονομικών υποστηρίζει την υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών που είχαν συμφωνηθεί, από την προηγούμενη Κυβέρνηση, με τους εταίρους και δανειστές της χώρας και δεσμεύεται να συνεχίσει τις προσπάθειες που ξεκίνησε και υλοποίησε η προηγούμενη Κυβέρνηση σε αρκετούς τομείς.

Πώς συνεπώς το Πρόγραμμα έχει αποτύχει πλήρως;

Επίσης, η Πρόταση των Βουλευτών περιλαμβάνει και την εξέταση οργάνων «που προορίσθηκαν νομοθετικά να εξυπηρετήσουν την υλοποίηση των Μνημονίων και των Μνημονιακών στόχων, όπως είναι η Γενική Γραμματεία Εσόδων».

Την ίδια στιγμή όμως, ο Υπουργός Οικονομικών δεσμεύεται, όπως φαίνεται και στο τελευταίο e-mail προς τους εταίρους, για την περαιτέρω ενίσχυση της αυτονομίας της Γενικής Γραμματείας, όπως αυτή έχει προκύψει από το Νόμο 4093/2012.

Σε αυτή την περίπτωση ο Μνημονιακός Νόμος της προηγούμενης Κυβέρνησης, σύμφωνα με την παρούσα Κυβέρνηση, είναι καλός, και χρειάζεται ενίσχυση.

Αλλά η Εξεταστική Επιτροπή θα πρέπει να τον εξετάσει, ως κακό.

Συνεπώς, υποθέτω ότι θα εξετάσει και τα επί του θέματος πεπραγμένα της παρούσας Κυβέρνησης, η οποία τον επικαλείται…

3^ον. Η κατάθεση της πρότασης είναι άκαιρη.

Αλήθεια, έχουν κατανοήσει οι συγκυβερνώντες ότι εάν η πρόταση που «αναφέρεται στους πολιτικούς πρωταγωνιστές από τον Οκτώβριο του 2009» τεθεί σε εφαρμογή, θα πρέπει, με τόσα ανοικτά μέτωπα την τρέχουσα περίοδο, στην Εξεταστική Επιτροπή να καλούνται νυν Υπουργοί που διετέλεσαν τότε συνεργάτες πρώην Πρωθυπουργών;

Νυν συνεργάτες Υπουργών που συμμετείχαν τότε και συμμετέχουν και σήμερα στη διαπραγμάτευση;

Νυν Διοικητές Τραπεζών που τότε ήταν Υπουργοί;

Ξένοι οίκοι που είναι, σήμερα, επισήμως, συνεργάτες Υπουργών και ήταν τότε εκφραστές της κυβερνητικής πολιτικής για την αναδιάρθρωση του χρέους;

Και φυσικά πρόσωπα από το εξωτερικό τα οποία κατείχαν ή κατέχουν κορυφαίες θέσεις στους θεσμούς;

Με αυτά τα δεδομένα προφανώς, και πάλι, δεν ικανοποιείται η συνθήκη που προσδιόρισα ως απαραίτητη για την ομαλή διεξαγωγή της αναγκαίας εθνικής αυτοαξιολόγησης.

Η ΝΔ θεωρεί ότι η κατάθεση της πρότασης είναι άκαιρη και ότι θα ήταν προτιμότερο να δρομολογηθεί λίγο αργότερα, εφ’ όσον η κατάσταση σταθεροποιηθεί και το «σκάφος» θα πλέει, ευχόμαστε, σε πιο ήρεμα, άρα πιο ασφαλή, ύδατα.

4^ον. Η πρόταση είναι ελλιπής.

Αφού το αντικείμενό της είναι η εφαρμογή και υλοποίηση του Μνημονίου, γιατί η πρόταση δεν συμπεριλαμβάνει και την περίοδο μετά τον Ιανουάριο του 2015;

Περίοδο κατά την οποία, η παρούσα Κυβέρνηση, ζήτησε και υπέγραψε την 4μηνη παράταση του Μνημονίου;

Συγκεκριμένα, η Σύμβαση που υπέγραψε είναι η 3^η Τροποποίηση της Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης.

Η 1^η ήταν το Δεκέμβριο του 2012, προκειμένου να περιληφθεί και η θετική Ευρωπαϊκή απόφαση για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Η 2^η ήταν το Δεκέμβριο του 2014, όταν και η προηγούμενη Κυβέρνηση ζήτησε την επέκταση της Σύμβασης για τους 2 πρώτους μήνες του 2015.

Και η 3^η ήταν τον εφετινό Φεβρουάριο.

Μάλιστα, το περιεχόμενο των επικαιροποιήσεων των Συμβάσεων είναι το ίδιο.

Διέπονται δε όλες από το αγγλικό δίκαιο.

Αναφέρουν ότι η Ελλάδα παραιτείται από οποιαδήποτε ασυλία της οποίας είναι ή ενδέχεται να καταστεί δικαιούχος, όσον αφορά στην ίδια ή τα περιουσιακά της στοιχεία.

Συνδέονται δε όλες οι επικαιροποιήσεις με την Κύρια Σύμβαση Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης, της 15^ης Μαρτίου 2012.

Δηλαδή, με την περίοδο στην οποία αναφέρεται η πρόταση για τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής.

Μάλιστα το γεγονός ότι το υπάρχον Μνημόνιο συνεχίζεται, επιβεβαιώνεται και από την ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Καθώς και από τις ανακοινώσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την επιστολή του ΔΝΤ, και αφού είχε υπογραφεί η Συμφωνία με τους εταίρους, η αξιολόγηση θα γίνει στο πλαίσιο της 6^ης επικαιροποίησης του τρέχοντος Μνημονίου (“concluding the 6^th review of the Program”).

Το ίδιο ισχύει και για την ΕΚΤ, η οποία επίσης αναφέρει ότι η αξιολόγηση θα γίνει στη βάση του τρέχοντος Μνημονίου (“the basis for concluding the review will be the existing commitments in the current Memorandum of Understanding [MOU] and the Memorandum of Economic and Financial Policies [MEFP]”).

Η παρούσα, όμως, επικαιροποίηση της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ περιλαμβάνει, σύμφωνα με τη συμφωνία της 20^ης Φεβρουαρίου, και έναν πρόσθετο, δυσμενή όρο: την επιστροφή προς το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας ομολόγων ύψους 10,9 δισ. ευρώ από το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Και αυτό, θα πρέπει, να συνεκτιμηθεί και να αξιολογηθεί.

5^ον. Η πρόταση είναι ασαφής.

Δεν καθιστά απολύτως σαφές το αντικείμενο της εξέτασης.

Θα αφορά την αξιολόγηση των πολιτικών που έχουν ασκηθεί;

Των αποτελεσμάτων που προέκυψαν;

Των πολιτικών και των αποτελεσμάτων;

Ή θα εστιάσει μόνο στην τεκμηρίωση πράξεων ή παραλείψεων με ενδείξεις διάπραξης αδικήματος;

Είναι σαφές ότι τις πολιτικές και τα αποτελέσματά τους τα κρίνουν οι πολίτες, μέσα από την εκλογική διαδικασία.

Και όχι οι Εξεταστικές Επιτροπές.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, η Νέα Δημοκρατία θεωρεί ότι η πρόταση των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων είναι προσχηματική, αντιφατική, άκαιρη, ελλιπής και ασαφής.

Γι’ αυτούς τους λόγους δεν τη στηρίζει.

Η Βουλή θα πάρει την απόφασή της.

Η πολιτική αριθμητική, η επικοινωνιακή στρατηγική της Κυβέρνησης και η δύσκολη συγκυρία για τη χώρα «λένε» ότι η πρόταση θα εγκριθεί.

Σ’ αυτή την εκδοχή, παρά τις χαμηλές προσδοκίες για την καλή προσέγγιση του στόχου, η ΝΔ, με καθοριστικό κριτήριο των πολιτικών επιλογών της το μακροχρόνιο συμφέρον της χώρας, θα στηρίξει την αναζήτηση της αλήθειας.

Άλλωστε, η ΝΔ, στην πάνω από σαράντα χρόνια συμμετοχή της στη δημόσια ζωή, δεν έπαιξε ποτέ και δεν παίζει με το παρόν και το μέλλον της πατρίδας.

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

19Μαρ

Ομιλία στην Επιτροπή για το Σχέδιο Νόμου “Ρυθμίσεις για την Επανεκκίνηση της Οικονομίας”

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το Σχέδιο Νόμου, το οποίο συζητάμε, φέρει το βαρύγδουπο τίτλο «Ρυθμίσεις για την επανεκκίνηση της οικονομίας».

Αλήθεια, σε ποια επανεκκίνηση αναφέρεται η Κυβέρνηση;

Το τελευταίο δίμηνο, η κατάσταση της πραγματικής οικονομίας, λόγω της παρατεταμένης αβεβαιότητας και των συνεχών και συνεχιζόμενων Κυβερνητικών παλινωδιών και αντιφάσεων, έχει επιδεινωθεί.

Η αξιοπιστία της χώρας έχει επιστρέψει στο χαμηλότερο σημείο.
Ιδιώτες εγκαταλείπουν επενδυτικές πρωτοβουλίες.
Η ανάκαμψη, που ετετεύχθη το 2014, για 1^η φορά μετά από 6 χρόνια, κινδυνεύει.
Οι καταθέσεις έχουν συρρικνωθεί κατά περισσότερο από 26 δισ. ευρώ το τελευταίο τρίμηνο και τα «κόκκινα δάνεια» έχουν αυξηθεί.
Το κόστος δανεισμού των πιστωτικών ιδρυμάτων συνεχώς επιβαρύνεται.
Η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας υποβαθμίζεται ξανά.
Η απόσταση από την επιστροφή μας στις αγορές διευρύνεται.
Το κόστος του προγράμματος χρηματοδότησης μεγαλώνει.
Οι πηγές άντλησης πόρων «στερεύουν».
Το κράτος έχει κηρύξει μερική εσωτερική στάση πληρωμών.
Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα αυξάνουν και πάλι.
Τα φορολογικά έσοδα και τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων παρουσιάζουν σημαντική και διευρυνόμενη υστέρηση από τους στόχους.

Ιδιαίτερα μετά τις προεκλογικές και μετεκλογικές υποσχέσεις της Κυβέρνησης για νέα ρύθμιση οφειλών.

Αλλά και της προτροπής των Κομμάτων που στηρίζουν την Κυβέρνηση, πριν τις εκλογές, προς τους πολίτες να μην είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους, καλλιεργώντας έτσι κουλτούρα μη συμμόρφωσής τους.

Βέβαια, σήμερα, τα ίδια πρόσωπα, από θιασώτες της ανυπακοής ξαφνικά έχουν μετατραπεί σε πρωτοστάτες του «πατριωτισμού».

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Όλα αυτά έχουν συνθέσει ένα ιδιαίτερα βαρύ περιβάλλον, με κόστος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Σε αυτό το περιβάλλον, για τη διαμόρφωση του οποίου φέρει τεράστια ευθύνη η σημερινή Κυβέρνηση, κατατίθεται το παρόν Σχέδιο Νόμου.

Σχέδιο Νόμου που δεν επιδοκιμάζει, δυστυχώς, έμπρακτα τους μέχρι σήμερα συνεπείς φορολογούμενους, και που προσθέτει έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα θέσπισης φορολογικών αμνηστεύσεων.

Αυτό πρέπει να σταματήσει.

Προσβάλλει του συνεπείς φορολογούμενους και υπονομεύει τα δημόσια έσοδα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, το Σχέδιο Νόμου:

1^ον. Κινείται στο υφιστάμενο πλαίσιο ρύθμισης φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων που είχε θέσει η προηγούμενη Κυβέρνηση με το Ν. 4305/2014.

Ρύθμιση που στους 2 πρώτους μήνες εφαρμογής της, παρά την καταψήφιση και υπονόμευσή της από την τότε Αξιωματική Αντιπολίτευση, επέφερε τα προσδοκώμενα δημοσιονομικά αποτελέσματα.

2^ον. Απέχει αισθητά από τις προεκλογικές υποσχέσεις και μετεκλογικές δεσμεύσεις της Κυβέρνησης.

Ενδεικτικά, δεν υπάρχει διαγραφή κεφαλαίου οφειλής, ενώ εγκαταλείπεται η υπόσχεση για παραπομπή κάθε υπόθεσης χρέους σε Επιτροπή που θα έκρινε ανάλογα με τα εισοδήματα κάθε φορολογούμενου.

Αντίθετα, η Κυβέρνηση προσχωρεί στην άποψή μας για ηλεκτρονική αίτηση και επεξεργασία της, αντιλαμβανόμενη ότι η προηγούμενη θέση της θα οδηγούσε τους πολίτες σε μεγάλες καθυστερήσεις, ταλαιπωρίες και αβεβαιότητα.

3^ον. Περικλείει οριακές διαφορές και δεν επιφέρει ουσιαστικό δημοσιονομικό όφελος σε μεσο-μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Στόχος είναι να καλυφθούν οι άμεσες και πιεστικές ταμειακές ανάγκες του Κράτους.

Η Έκθεση του ΓΛΚ το επιβεβαιώνει.

Ενδεικτικά και μόνο, τα προσδοκώμενα έσοδα για τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης ανέρχονται σε 2 δισ. ευρώ, σε διάστημα 8 ετών.

Περίπου όσα και η προηγούμενη ρύθμιση.

Ενώ, φυσικά, εκτός των άλλων, προκαλείται και μείωση βεβαιωμένων εσόδων, λόγω διαγραφής προσαυξήσεων σε ήδη βεβαιωμένες και καθυστερούμενες οφειλές.

4^ον. Αδικεί όσους συμμορφώνονται και ενδεχομένως δανείζονται από τράπεζες με μεγαλύτερα επιτόκια για την εξόφληση των υποχρεώσεών τους.

Τονίζω ότι ακόμη και το Δημόσιο, δηλαδή όλοι μας, δανείζεται με υψηλότερο επιτόκιο από αυτό με το οποίο «δανείζει» τους οφειλέτες του.

5^ον. Αυξάνει την αβεβαιότητα για τα μελλοντικά έσοδα του Δημοσίου.

Αυτό συμβαίνει γιατί ενώ με το Ν. 4305/2014 ο οφειλέτης μπορούσε κατά τη διάρκεια της ρύθμισης να εξοφλήσει νωρίτερα με ανάλογες εκπτώσεις, με το νέο πρόγραμμα μπορεί να αυξήσει τις αρχικώς επιλεγείσες δόσεις.

6^ον. Ευνοεί εξόφθαλμα τους μεγαλοοφειλέτες του Δημοσίου.

Η κατάργηση του ανώτατου ορίου του 1 εκατ. ευρώ για την υπαγωγή στη ρύθμιση, δεν εξασφαλίζει τη μεγαλύτερη συμβολή τους στα δημόσια έσοδα.

7^ον. Υπονομεύει την αυτονομία της ΓΓΔΕ.

Η μεταβίβαση της αρμοδιότητας για τη χορήγηση της ρύθμισης, στον Υπουργό Οικονομικών αντί του Γενικού Γραμματέα, συνιστά πολιτική ανάμειξη στην είσπραξη των εσόδων και είναι σε ευθεία αντίθεση με την κείμενη νομοθεσία και τις βέλτιστες διεθνείς πρακτικές.

Άλλο φορολογική πολιτική και άλλο φορολογική διοίκηση.

8^ον. Επιβάλλει «χαράτσι», με τη μορφή «προληπτικού φόρου» 26%, στις επιχειρήσεις που συναλλάσσονται με ορισμένες χώρες (π.χ. Κύπρο, Βουλγαρία, Ιρλανδία), ο οποίος δύναται να επιστραφεί μετά από 12 μήνες το ταχύτερο.

Πέρα από την χρηματοδοτική ασφυξία που προκαλεί στις επιχειρήσεις, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες δραματικής έλλειψης ρευστότητας, η προτεινόμενη ρύθμιση ενδέχεται να είναι αντίθετη και με το Σύνταγμα, την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία, αλλά και πρόσφατη νομολογία του ΣτΕ (2190 και 2191/2014).

9^ον. Λύει και θέτει σε εκκαθάριση, κακώς, την εταιρεία «Παράκτιο Μέτωπο ΑΕ».

Ενώ αφήνει ανοικτό τη ζήτημα της διαχείρισης των αποκρατικοποιήσεων και της αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου, αφού αναφέρεται, ως εκδήλωση πρόθεσης, σε φορέα που θα δημιουργηθεί.

Ενώ επισημαίνει ότι τα έσοδα που θα προκύπτουν «θα αξιοποιούνται, κυρίως (με όση ασάφεια αυτό μπορεί να έχει), για τη χρηματοδότηση της κοινωνικής πολιτικής του Κράτους και τη στήριξη της κοινωνικής ασφάλισης».

Ορισμένες επισημάνσεις:

1^ον. Και σήμερα, τα έσοδα από το «Παράκτιο Μέτωπο» και την ΕΤΑΔ καταγράφονται, ταμειακά, στον Προϋπολογισμό και δεν συμβάλλουν άμεσα στη μείωση του χρέους.

2^ον. Ο Υπουργός Οικονομικών έχει υποστηρίξει, στις τοποθετήσεις του στο Eurogroup, ότι τα έσοδα από την αξιοποίηση της περιουσίας θα πρέπει να μειώνουν άμεσα το δημόσιο χρέος. Άλλα λέμε έξω, αλλά κάνουμε μέσα;

3^ον. Ας δεχθούμε ότι τα έσοδα αυτά, με κάποιον τρόπο, θα αξιοποιούνται για τους σκοπούς του Σχεδίου Νόμου. Και στο οποίο ουδείς, θεωρητικά, θα είχε αντίρρηση.

Τότε, αν αυτά τα ποσά είναι επιπλέον αυτών που ήδη δίνονται για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, θα λείψουν από την άσκηση για τη βιωσιμότητα του χρέους.

Όσα και αν είναι αυτά τα έσοδα. Ακόμη και αν είναι λιγότερα σε σχέση με τις σημερινές εκτιμήσεις, όπως υποστηρίζει η Κυβέρνηση.

Θα απαιτηθούν, συνεπώς, νέα μέτρα για να καλυφθεί το κενό που προκαλείται.

Οπότε, τελικά, το κόστος για την κοινωνία θα είναι μεγαλύτερο.

Αν τα ποσά αυτά υποκαταστήσουν πόρους που ήδη δίνονται για κοινωνική πολιτική, τότε, απλά και μόνο, μιλάμε για επικοινωνική διαχείριση του ζητήματος, χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Θα τα δούμε όμως αυτά αναλυτικά όταν περάσουμε από την εκδήλωση προθέσεων στη συγκεκριμένη νομοθέτηση.

10Μαρ

Δήλωση με αφορμή τη συζήτηση επί της προτάσεως της Προέδρου της Βουλής για την «επανασύσταση, επανασυγκρότηση και αναβάθμιση της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής για τη διεκδίκηση των γερμανικών επανορθώσεων και αποζημιώσεων, την αποπληρωμή του κατοχικού δανείου και την επιστροφή των κλεμμένων αρχαιολογικών θησαυρών»

Με αφορμή τη σημερινή συζήτηση επί της προτάσεως της Προέδρου της Βουλής για την «επανασύσταση, επανασυγκρότηση και αναβάθμιση της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής για τη διεκδίκηση των γερμανικών επανορθώσεων και αποζημιώσεων, την αποπληρωμή του κατοχικού δανείου και την επιστροφή των κλεμμένων αρχαιολογικών θησαυρών», ο Βουλευτής Φθιώτιδας και πρώην Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών κ. Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Οι Γερμανικές αποζημιώσεις, επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο συνιστούν ζητήματα με σημαντικές ανθρωπιστικές, εθνικές, οικονομικές, κοινωνικές και ιστορικές παραμέτρους.

Για το λόγο αυτό όλοι μας οφείλουμε να τα προσεγγίζουμε με σεβασμό στην ιστορική αλήθεια, με την προσήκουσα σοβαρότητα και, βεβαίως, πάντα στο υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο.

Από το 2012, στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (ΓΛΚ), αντιμετωπίσαμε, για πρώτη φορά, στο πλαίσιο της βούλησης της τότε Κυβέρνησης, με υπευθυνότητα και μεθοδικότητα, τόσο το θέμα της τακτοποίησης των αρχείων που αφορούν στις περιόδους του Α’ και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όσο και του ποσοτικού προσδιορισμού των αξιώσεων του Ελληνικού Δημοσίου από τις γερμανικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο.

Συγκεκριμένα:

1^ον. Με την υπ΄ αριθ. πρωτ. 2/65610/004/10.09.2012 Απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, συστάθηκε Ομάδα Εργασίας από ανώτερους υπαλλήλους του ΓΛΚ με σκοπό την έρευνα των αρχείων της Υπηρεσίας, που αφορούν στους Α’ και Β’ Παγκοσμίους Πολέμους, και την καταγραφή, ταξινόμηση και προστασία του σχετικού αρχειακού υλικού. Η συνταχθείσα πορισματική Έκθεση παραδόθηκε στον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών το Μάρτιο του 2013, ενώ το ανευρεθέν υλικό που καταγράφηκε και ταξινομήθηκε, τοποθετήθηκε σε ειδικά φυλασσόμενο χώρο στο κτίριο του ΓΛΚ (761 φάκελοι και δερματόδετοι τόμοι). Την επόμενη της παράδοσης της Έκθεσης από την Ομάδα Εργασίας, ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών διαβίβασε αυτή, ως όφειλε, στο Υπουργείο Εξωτερικών, ως τον καθ’ ύλην αρμόδιο φορέα για τη διαχείριση του θέματος.

2^ον. Η Έκθεση αυτή, με το υπ’ αριθ. πρωτ. ΑΣ564/08.04.2013 έγγραφο του Υπουργείου Εξωτερικών, διαβιβάστηκε στο ΝΣΚ, προκειμένου αυτό να προβεί στη νομική επεξεργασία, αξιολόγηση και στοιχειοθέτηση των αξιώσεων του Ελληνικού Δημοσίου. Το ΝΣΚ, με το υπ’ αριθ. πρωτ. ΕΜΠ26/13.02.2014 έγγραφό του, διαβίβασε, προς τον Υπουργό Οικονομικών, το πόρισμά του.

3^ον. Με το υπ’ αριθ. πρωτ. ΕΜΠ39/13.02.2014 έγγραφό του, ο τότε Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Εξωτερικών ζήτησε από τον Υπουργό Οικονομικών τον αριθμητικό-ποσοστικό προσδιορισμό των αξιώσεων εκ μέρους του Υπουργείου Οικονομικών, ενέργεια η οποία κρίθηκε απαραίτητη από το ΝΣΚ, προκειμένου αυτό να διατυπώσει, όπως προβλέπει το Άρθρο 100^Α του Συντάγματος και η Νομοθεσία περί ΝΣΚ, με σχετική γνωμοδότηση της Ολομέλειάς του, πρόταση χειρισμού της υπόθεσης, λόγω του ιδιαίτερου ιστορικού, πολιτικού και νομικού ενδιαφέροντός της.

4^ον. Ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών, με την υπ’ αριθ. πρωτ. 2/43090/0004/29.05.2014 Απόφασή του, μετά από επιστολή του Υπουργού Οικονομικών, προέβη στην σύσταση Ειδικής Επιτροπής για τον προσδιορισμό του ποσού των αξιώσεων του Ελληνικού Δημοσίου από τις γερμανικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο. Η προθεσμία για την παράδοση του έργου της Επιτροπής είχε οριστεί στις 31.10.2014. Η προθεσμία παρατάθηκε μέχρι στις 30.12.2014. Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της εν λόγω Επιτροπής, το πόρισμα υποβλήθηκε από τον Συντονιστή της στον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών και ο σχετικός φάκελος διαβιβάστηκε στον Υπουργό Οικονομικών.

Συνεπώς, σε σχέση με το εν λόγω θέμα, την περίοδο 2012-2014, στο ΓΛΚ, έγινε, με υπευθυνότητα και μεθοδικότητα, μακριά από επικοινωνιακή διαχείριση, σοβαρό έργο.

Το έργο αυτό προσδοκώ ότι θα αποβεί χρήσιμο στη Διακομματική Επιτροπή της Βουλής».

09Μαρ

Δελτίο Τύπου σχετικά με την κατάθεση δύο Ερωτήσεων προς το Υπουργείο Οικονομικών για τα δημοσιονομικά ισοδύναμα που απαιτούνται για την υλοποίηση των ρυθμίσεων για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και για τον τρόπο κάλυψης των υποχρεώσεων του Δημοσίου το μήνα Μάρτιο

Ο Βουλευτής Φθιώτιδας της Νέας Δημοκρατίας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, κατέθεσε σήμερα δύο Ερωτήσεις προς τον Υπουργό Οικονομικών (α) σχετικά με τα δημοσιονομικά ισοδύναμα που απαιτούνται για την υλοποίηση των ρυθμίσεων για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και (β) σχετικά με τον τρόπο κάλυψης των υποχρεώσεων του Δημοσίου το μήνα Μάρτιο.

Ειδικότερα:

(α) Σύμφωνα με την επιστολή του Υπουργού Οικονομικών προς τον Πρόεδρο του Eurogroup, που διέρρευσε την προηγούμενη εβδομάδα, τα ισοδύναμα για την υλοποίηση των ρυθμίσεων για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, σύμφωνα με την Κυβέρνηση, θα προέλθουν από τη μείωση των αναλωσίμων και άλλων γενικών δαπανών από κάθε Υπουργείο (60,9 εκατ. ευρώ) και την εισαγωγή ενός νέου συστήματος δημοσίων διαγωνισμών σε κάθε Υπουργείο (140 εκατ. ευρώ). Με βάση τα ανωτέρω, ο κ. Σταϊκούρας ερωτά τον Υπουργό Οικονομικών ποιά είναι η ακριβής μείωση λειτουργικών δαπανών σε κάθε Υπουργείο, πώς και πότε αυτή θα επιτευχθεί, πώς διασφαλίζεται ότι δεν θα δημιουργηθούν νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα από αυτές τις περικοπές δαπανών, καθώς και ποιό είναι αυτό το νέο σύστημα δημοσίων διαγωνισμών σε κάθε Υπουργείο, το οποίο άμεσα θα εφαρμοστεί και θα οδηγήσει σε περιστολή δαπανών.

(β) Με δεδομένα τις δανειακές υποχρεώσεις της χώρας, το γεγονός ότι έχει ήδη χρησιμοποιηθεί τόσο το ανώτατο όριο που έχει ορισθεί για εκδόσεις εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου όσο και τα μεγαλύτερο μέρος από τα διαθέσιμα για τη σύναψη πράξεων πώλησης τίτλων διαχείρισης του Ελληνικού Δημοσίου με συμφωνία επαναγοράς (repos) με φορείς της Γενικής Κυβέρνησης (μάλιστα με επιπλέον εσωτερικό δανεισμό από τα ασφαλιστικά ταμεία και από τις Ευρωπαϊκές επιδοτήσεις των αγροτών), καθώς και το ότι δεν έχει καταβληθεί έστω μέρος της δόσης των 7,2 δισ. ευρώ (την οποία μέχρι πρόσφατα η Κυβέρνηση ισχυριζόταν ότι δεν έχει ανάγκη), το Δημόσιο αναγκάζεται να αναστείλει πληρωμές.

Συνεπώς, ο κ. Σταϊκούρας ερωτά τον Υπουργό Οικονομικών σε τί ύψος ανέρχεται η δεδομένη, μερική εσωτερική στάση πληρωμών τους μήνες Φεβρουάριο και Μάρτιο, πόσες πληρωμές έχουν μετακυληθεί για τον επόμενο μήνα (ή τους επόμενους μήνες), σε ποιά πεδία πολιτικής, πότε θα πληρωθεί το επίδομα θέρμανσης, ποιό θα είναι το ύψος του, πότε θα καταβληθούν τα οικογενειακά επιδόματα, πόσο έχουν μειωθεί, σε σχέση με τις προβλέψεις του Προϋπολογισμού, οι επιχορηγήσεις των φορέων Υγείας, ειδικότερα των Νοσοκομείων, του ΕΟΠΥΥ και του ΠΕΔΥ, καθώς και ποιά είναι η επιπλέον ετήσια επιβάρυνση της δαπάνης για τόκους του Κρατικού Προϋπολογισμού, άρα και των φορολογουμένων, που έχει προκληθεί από την αύξηση των επιτοκίων στα έντοκα γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου τους τελευταίους 2 μήνες.

27Φεβ

Δελτίο Τύπου σχετικά με την κατάθεση Ερώτησης για το δημοσιονομικό στόχο και το δημοσιονομικό κενό για το 2015

Ο Βουλευτής Φθιώτιδας της Νέας Δημοκρατίας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, κατέθεσε σήμερα Ερώτηση προς το Υπουργείο Οικονομικών σχετικά με το δημοσιονομικό στόχο και το δημοσιονομικό κενό για το 2015.

Ακολουθεί το κείμενο της Ερώτησης:

«Οι συνεχείς, αλληλοαναιρούμενες, αντικρουόμενες και ασαφείς δημόσιες δηλώσεις μελών του Υπουργικού Συμβουλίου, και μάλιστα στις περισσότερες περιπτώσεις των αρμοδίων για την άσκηση της οικονομικής πολιτικής της Κυβέρνησης, δημιουργούν, αν μη τι άλλο, σύγχυση.

Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελούν οι χθεσινές (26.02.2015) και προχθεσινές (25.02.2015) δηλώσεις μελών της Κυβέρνησης περί «χρηματοδοτικού» και «δημοσιονομικού» κενού το 2015.

Μάλιστα, ενώ οι χρηματοδοτικές ανάγκες (δυνητικό «χρηματοδοτικό κενό») είναι λίγο-πολύ γνωστές και προκύπτουν από την υποχρέωση κάλυψης τόκων και χρεολυσίων από τον δανεισμό της χώρας σε τακτά χρονικά διαστήματα, αίσθηση προκάλεσε η δήλωση «περί δημοσιονομικού κενού ύψους 5-7 δισ. ευρώ το 2015».

Δημοσιονομικό κενό σημαίνει όμως απόκλιση από το στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος για το 2015. Και αυτό οδηγεί στην ανάγκη λήψης πρόσθετων μέτρων, αντίστοιχου ύψους, προκειμένου να επιτευχθεί ο δημοσιονομικός στόχος.

Παρά την καθησυχαστική, μετέπειτα, δήλωση «ότι το δημοσιονομικό κενό θα καλυφθεί με ομαλό τρόπο», δημιουργείται εύλογη ανησυχία και προβληματισμός, δεδομένης και της επιδείνωσης βασικών δημοσιονομικών και μακροοικονομικών μεγεθών της Ελληνικής οικονομίας.

Κατόπιν των ανωτέρω, με δεδομένη την ασάφεια της Απόφασης του Eurogroup για το στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος του 2015, την σημαντική υστέρηση των εσόδων, τόσο του Κρατικού Προϋπολογισμού όσο και των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης εξαιτίας της πολιτικής αστάθειας, της μετεκλογικής αβεβαιότητας και των Κυβερνητικών παλινωδιών, αλλά και την αδυναμία του Υπουργού Οικονομικών, ακόμη και σήμερα σε συνέντευξή του (27.02.2015), να καταθέσει αριθμούς και οικονομικά μεγέθη,

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

1^ον. Ποιός είναι ο στόχος της Κυβέρνησης για το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος του 2015, σύμφωνα με τη μεθοδολογία του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής που παρακολουθούν και αξιολογούν οι εταίροι; Και ποιός ο στόχος σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Σύστημα Λογαριασμών (για τη διάκριση δείτε τον Προϋπολογισμό του 2015 – Πίνακα 3.4, σελ. 104); Πάνω σε ποιούς μηνιαίους στόχους εργάζεται η Κυβέρνηση και οι Υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών;

2^ον. Με τί ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης έχουν γίνει αυτές οι εκτιμήσεις για το 2015; Υπενθυμίζεται ότι ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ, σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, για το 2014, διαμορφώθηκε στο +0,8%, έναντι στόχου +0,6% στο Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής (δείτε και τη χθεσινή Έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας).

3^ον. Ποιόν στόχο έχει θέσει η Τρόικα («Θεσμοί») για το πρωτογενές πλεόνασμα του 2015; Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με την Απόφαση του Eurogroup της 20^ης Φεβρουαρίου 2015, «για το στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος του 2015, οι Θεσμοί θα λάβουν υπόψη τις οικονομικές συνθήκες το 2015» (“the Institutions will, for the 2015 primary surplus target, take the economic circumstances in 2015 into account”), και όχι, όπως αναληθώς αναφέρετε, «εμείς μαζί με τους εταίρους, αλλά βασικά εμείς» (Συνέντευξη, Ρ/Σ Real, 25.02.2015).

4^ον. Με βάση τους ανωτέρω στόχους (Ερωτήματα 1 και 3), ποιό είναι το δημοσιονομικό κενό για το 2015; Υπενθυμίζεται ότι, σε Συνέντευξη Τύπου, στις 20.02.2015, δηλώσατε ότι «δεν έχουμε επιλύσει ακόμη το πρόβλημα του δημοσιονομικού κενού». Ποιά συγκεκριμένα μέτρα προτίθεστε να λάβετε για να καλύψετε το δημοσιονομικό κενό; Ποιό το δημοσιονομικό τους αποτέλεσμα;».