Μήνας: Ιούνιος 2017

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό “ΣΚΑΪ 100,3” και στο δημοσιογράφο Π. Τσίμα

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ.

Άρθρο στην εφημερίδα “Ελεύθερος Τύπος” – “Η Κυβέρνηση έδωσε τα πάντα, χωρίς να πετύχει τον στόχο που είχε θέσει”

Η Κυβέρνηση καθυστέρησε την ολοκλήρωση της αξιολόγησης προκειμένου, υποτίθεται, να κερδίσει κάτι από αυτήν. Τελικά, απέτυχε.

Έχασε πολύτιμο χρόνο, όχι για διαπραγμάτευση αλλά για «σερβίρισμα» των υποχωρήσεών της στο εσωτερικό της χώρας, με αποτέλεσμα ο λογαριασμός των μέτρων να αυξηθεί και να διαμορφωθεί πλέον, συνολικά, στα 14,5 δισ. ευρώ.

Και σα να μην έφτανε αυτό, η Κυβέρνηση ούτε τη συνολική συμφωνία ταυτόχρονης ολοκλήρωσης της 2ης αξιολόγησης, διευθέτησης του ζητήματος του χρέους και ένταξης της Ελλάδας στο Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης της ΕΚΤ, πέτυχε.

Συγκεκριμένα:

1ον. Κατέπεσαν όλες οι δήθεν «κόκκινες γραμμές» της Κυβέρνησης. Αποδέχθηκε περικοπές του αφορολόγητου και των συντάξεων, αποδέχθηκε νέα μέτρα ύψους 5,1 δισ. ευρώ μέχρι το 2022, αποδέχθηκε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2022 και ένα διαρκές μνημόνιο μέχρι το 2060.

2ον. Το ύψος της δόσης είναι πολύ χαμηλότερο των αναγκών της οικονομίας και των προβλέψεων της συμφωνίας. Συγκεκριμένα, με βάση τον χρηματοδοτικό προγραμματισμό του 3ου Μνημονίου, μέχρι το τέλος του εφετινού Ιουνίου, η χώρα θα έπρεπε να είχε λάβει δόσεις ύψους 22,9 δισ. ευρώ. Αντί αυτού, λαμβάνει δόση 8,5 δισ. ευρώ. Και μάλιστα, μόλις 1,6 δισ. ευρώ από αυτά θα μείνουν για την κάλυψη εσωτερικών αναγκών. Όταν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου ξεπερνούν τα 5 δισ. ευρώ. Αντί συνεπώς οι χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας να καλύπτονται, κυρίως, από τις προβλεπόμενες δόσεις του δανείου, καλύπτονται από τα πρωτογενή πλεονάσματα, που επιτυγχάνονται με τις θυσίες των πολιτών.

3ον. Ξεκάθαρη και οριστική λύση για το χρέος, όπως όλοι επιθυμούσαμε, δεν υπήρξε. Όλα παραπέμπονται για το μέλλον, υπό αυστηρές προϋποθέσεις, ασαφείς μηχανισμούς και στο βαθμό που αυτό καταστεί αναγκαίο. Η διατύπωση μάλιστα των όποιων δυνητικών μεσοπρόθεσμων παρεμβάσεων παραμένει η ίδια με την απόφαση του Eurogroup του Μαϊου του 2016.

4ον. Δεν φαίνεται, στον άμεσο χρονικό ορίζοντα, ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Ένταξη που θα έπρεπε να είχε γίνει από το Μάρτιο του 2015.

5ον. Η ρήτρα ανάπτυξης αποτελεί ουσιαστικά «αντικίνητρο ανάπτυξης». Την απάντηση την δίνει η ίδια η Κυβέρνηση. Σε non-paper που κυκλοφόρησε, υποστηρίζει ότι «η ρήτρα ανάπτυξης μετατρέπει τους ευρωπαίους εταίρους, σε συμμάχους στο στόχο της ανάπτυξης, αφού όσο περισσότερο μεγεθύνεται η ελληνική οικονομία, τόσο λιγότερο θα χρειαστεί να απομειώσουν το χρέος». Δηλαδή, όσο περισσότερο αυξάνεται το εθνικό εισόδημα των Ελλήνων, το μέρισμα της ανάπτυξης δεν θα πηγαίνει στους πολίτες, αλλά στους δανειστές.

6ον. Τα όποια αναπτυξιακά μέτρα εξαντλούνται στην ανακύκλωση υφιστάμενων πόρων από τα κοινοτικά ταμεία και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και σε μία ασαφή αναφορά για δημιουργία Αναπτυξιακής Τράπεζας. Υπενθυμίζεται ότι στο 3ο Μνημόνιο, υπήρχαν δεσμεύσεις για την κινητοποίηση πόρων του ΕΣΠΑ, του Σχεδίου Γιούνκερ και των λοιπών χρηματοδοτικών οργανισμών (π.χ. ΕΤΕπ). Καθώς και η πρόβλεψη για την κατάρτιση ενός ολοκληρωμένου αναπτυξιακού σχεδίου για τη χώρα, με καταληκτική προθεσμία τον Μάρτιο του 2016. Όλα αυτά, ακόμη τα περιμένουμε, γιατί η Κυβέρνηση ούτε θέλει, ούτε ξέρει, ούτε μπορεί να βάλει μπρος την παραγωγική μηχανή της οικονομίας.

Συμπερασματικά, για ακόμη μία φορά, η Κυβέρνηση πέρασε κάτω από τον πήχη που η ίδια είχε θέσει.

Συμμετοχή στην ενημερωτική εκπομπή “Οι Αταίριαστοι” του ΣΚΑΪ

Μπορείτε να δείτε το βίντεο από την εκπομπή εδώ(από 1:10:45 εώς 1:21:15).

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Real News” – “Αυτή η Κυβέρνηση δεν μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση”

Κ. Σταϊκούρα, η Κυβέρνηση τελικά στο Eurogroup πέρασε κάτω από τον πήχη όπως υποστηρίζει το κόμμα σας;

Η απόφαση αυτό δείχνει.

Το ύψος της δόσης είναι πολύ χαμηλότερο των αναγκών της οικονομίας και των προβλέψεων της συμφωνίας. Αυτή χορηγείται με το σταγονόμετρο, ενώ μόλις 1,6 δισ. ευρώ, και μάλιστα σε υποδόσεις, θα μείνουν εντός χώρας για την κάλυψη εσωτερικών αναγκών.

Επίσης, παρά το γεγονός ότι η Κυβέρνηση ψήφισε ένα επώδυνο 4ο Μνημόνιο, με πρόσθετα μέτρα λιτότητας και υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2022, δεν πήρε κάποια ουσιαστική ρύθμιση του χρέους. Όλα παραπέμπονται στο μέλλον, υπό αυστηρές προϋποθέσεις, ασαφείς μηχανισμούς και στο βαθμό που αυτό καταστεί αναγκαίο. Η διατύπωση μάλιστα των όποιων δυνητικών μεσοπρόθεσμων παρεμβάσεων παραμένει η ίδια με την απόφαση του Eurogroup του Μαϊου του 2016. Κάτι που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ στους επόμενους μήνες.

Συνεπώς, η δέσμευση της Κυβέρνησης ότι όλα (δηλαδή αξιολόγηση, ρύθμιση χρέους και ποσοτική χαλάρωση) θα έκλειναν ταυτόχρονα, δεν επετεύχθη.

Συνολική συμφωνία δεν υπήρξε.

Πήρε πολλές υποσχέσεις, αλλά καθαρή λύση για το χρέος, όπως όλοι επιθυμούσαμε, δεν προέκυψε.

Σε ότι αφορά τη ρήτρα ανάπτυξης, αντί το μέρισμα αυτής να κατευθυνθεί στην ελληνική κοινωνία, θα πηγαίνει για την αποπληρωμή του χρέους.

Η θριαμοβολογία δε της Κυβέρνησης, ότι υπήρξε για «πρώτη φορά» σαφής δέσμευση πως θα υποστηριχθεί η έξοδος της Ελλάδας στις αγορές, είναι έωλη, αφού αντίστοιχη αναφορά υπήρξε, ενδεικτικά, και το Νοέμβριο του 2012.

Ο κ. Τσίπρας μίλησε για εθνικό στόχο εξόδου της χώρας από την κρίση. Πόσο κοντά βρίσκεται στην επίτευξή του;

Αλήθεια, ποιόν εθνικό στόχο έχει καταφέρει, μέχρι σήμερα, αυτή η Κυβέρνηση να πετύχει;

Προσπαθεί να επαναφέρει την οικονομία σε διαδικασία μεγέθυνσης, κατάσταση στην οποία την παρέλαβε, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να άρει τους κεφαλαιακούς περιορισμούς, τους οποίους η ίδια προκάλεσε, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να πετύχει κάτι ουσιαστικό για το χρέος, στηριζόμενη στις αποφάσεις του 2012, αφού πρώτα επιβάρυνε τη βιωσιμότητά του, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να εντάξει τη χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, στο οποίο θα έπρεπε να βρίσκεται από το Μάρτιο του 2015, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να βγάλει τη χώρα στις διεθνείς αγορές, κάτι που είχε γίνει το 2014, και δεν τα έχει καταφέρει.

Αυτή η Κυβέρνηση, εκ του αποτελέσματος, δεν μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση.

Τι διαφορετικό θα είχε καταφέρει μια Κυβέρνηση ΝΔ;

Κατ’ αρχάς, δεν θα είχε φέρει τη χώρα στη σημερινή κατάσταση, με τα δύο αχρείαστα μνημόνια και τα νέα μέτρα λιτότητας, συνολικού ύψους 14,5 δισ. ευρώ.

Με δεδομένη όμως την κατάσταση που δημιούργησε η Κυβέρνηση, η ΝΔ θα είχε προχωρήσει ταχύτερα τις διαρθρωτικές αλλαγές, θα είχε αποπληρώσει ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου για να ενισχύσει τη ρευστότητα στην οικονομία, θα είχε ακολουθήσει ένα διαφορετικό μίγμα πολιτικής με σταδιακή μείωση φορολογικών συντελεστών και θα είχε δρομολογήσει μία συμφωνία με τους δανειστές σε πιο ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους.

Η Κυβέρνηση όμως, όπως υποστηρίζει, διαπραγματεύεται τουλάχιστον «για πρώτη φορά» τη ρύθμιση του χρέους.

Κατ’ αρχάς, η ίδια η Κυβέρνηση, στο 4ο Μνημόνιο, ομολογεί ότι, μετά το 2012, «η σύνθεση και η δομή του χρέους βελτιώθηκαν, η μέση υπολειπόμενη φυσική διάρκειά του έχει χρονικά επεκταθεί και έχουν μειωθεί αισθητά οι δαπάνες εξυπηρέτησής του». Συνεπώς, οι όποιες αναφορές περί ρύθμισης του χρέους «για πρώτη φορά» αποδεικνύονται σήμερα απλώς μύθοι και ψέματα.

Επίσης, είναι αλήθεια ότι η βιωσιμότητα του χρέους επιβαρύνθηκε τα τελευταία χρόνια, μετά τους ανερμάτιστους χειρισμούς της σημερινής Κυβέρνησης.

Όπως είναι αλήθεια ότι οι δανειστές δεν έχουν υλοποιήσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν, το Νοέμβριο του 2012.

Συνεπώς, σήμερα, οι δανειστές θα έπρεπε να δρομολογήσουν ουσιαστικές και συγκεκριμένες παρεμβάσεις για την ρύθμιση του χρέους, στην κατεύθυνση των προτάσεων που καταθέσαμε ως ΝΔ, από τον Μάιο του 2016.

Αυτό, δυστυχώς, δεν έγινε.

Όπως φάνηκε στην τελευταία απόφαση του Eurogroup, η χώρα είναι εγκλωβισμένη στην περυσινή απόφαση, που προσυπέγραψε η Κυβέρνηση, σύμφωνα με την οποία τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος θα ληφθούν μετά τη λήξη του προγράμματος, υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα υλοποιεί πλήρως τις δεσμεύσεις της και, το σημαντικότερο, στο βαθμό που αυτό κριθεί τότε αναγκαίο από τους θεσμούς, μέσα από μία νέα έκθεση βιωσιμότητας του χρέους.

Τελικά οι γερμανικές κάλπες αποτελούν το μεγάλο αγκάθι των διαπραγματεύσεων για την ελληνική πλευρά;

Οι γερμανικές εκλογές επηρεάζουν, ως ένα βαθμό, σήμερα, τις διαπραγματεύσεις.

Οι διαπραγματεύσεις όμως, θα έπρεπε να είχαν ολοκληρωθεί εδώ και ένα χρόνο, όταν αυτός ο παράγοντας δεν ήταν σημαντικός, κάτι όμως που με ευθύνη της Κυβέρνησης δεν έγινε.

Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, με τις συνεχείς παλινδρομήσεις της μεταξύ ιδεοληψίας και κυνισμού και με το ανερυθρίαστο ρεσιτάλ ψεμάτων και αυτοδιαψεύσεών της, έχασε χρόνο.

Πολύτιμο χρόνο για δήθεν «ηρωικές διαπραγματεύσεις», και επί της ουσίας, για κομματικές διευθετήσεις και «φαντεζί γαρνιτούρες» στο «σερβίρισμα» των μέτρων στους πολίτες.

Καθυστερήσεις, που κατέστησαν επαχθέστερο το λογαριασμό για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Πότε θα παρουσιάσετε το οικονομικό σας πρόγραμμα; Η Κυβέρνηση σας κατηγορεί οτι δεν έχετε πρόγραμμα.

Ποιος το λέει αυτό; Η σημερινή Κυβέρνηση, η οποία χωρίς σχέδιο και στρατηγική, κινούμενη στη λογική του «βλέποντας και κάνοντας», υποχωρεί σε όλα, υπογράφει τα πάντα, και έχει αποδειχθεί «η μνημονιακότερη διακυβέρνηση» της χώρας;

Η αλήθεια είναι ότι η ΝΔ, από την ΔΕΘ, άρχισε να ξεδιπλώνει πτυχές του οικονομικού της προγράμματος, ξεκινώντας από τη δημοσιονομική πολιτική, με τις προτάσεις της για τη μείωση συγκεκριμένων φορολογικών συντελεστών. Ακολούθησαν οι θέσεις μας για τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, τη ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους κ.α.

Το προσεχές διάστημα, θα συνεχίσουμε να ξετυλίγουμε το ρεαλιστικό πρόγραμμά της.

Σταδιακά, μεθοδικά και τεκμηριωμένα, σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας

Δελτίο Τύπου σχετικά με σύσκεψη εργασίας στο Δ. Λαμιέων στο πλαίσιο επισκέψεων στους Δήμους της ΠΕ Φθιώτιδας

Σήμερα, στο πλαίσιο των επισκέψεων εργασίας του Βουλευτή Φθιώτιδας και Τομεάρχη Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, κ. Χρήστου Σταϊκούρα, στις έδρες των Δήμων της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας, πραγματοποιήθηκε η έβδομη και τελευταία σύσκεψη εργασίας στο Δημαρχείο του Δήμου Λαμιέων.

Συμμετείχαν ο κ. Δήμαρχος και εκπρόσωποι των φορέων της περιοχής, που εκλήθησαν από το Δήμο.

Αντικείμενο της σύσκεψης ήταν ο σχεδιασμός των βημάτων για την προώθηση της επίλυσης των προβλημάτων και η επικαιροποίηση των αναπτυξιακών προτεραιοτήτων της περιοχής.

Ενδεικτικά, μεταξύ άλλων, συζητήθηκαν ζητήματα που αφορούν:

  • την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και τις Δομές Έρευνας και Καινοτομίας, όπως αυτές είχαν δρομολογηθεί το 2014,
  • τις αθλητικές υποδομές του Δήμου, όπως είναι η Καμαρίτσα και το στέγαστρο του ΔΑΚ Λαμίας, με πόρους που είχαν εξασφαλιστεί το 2014,
  • τη λειτουργία του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας, με την ενίσχυση μεταξύ άλλων του ιατρικού και τεχνολογικού εξοπλισμού
  • τη λειτουργία της Πανελλήνιας Έκθεσης Λαμίας, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την αναβολή ή ματαίωση της ετήσιας διοργάνωσης της Έκθεσης, μετά τις κυβερνητικές ολιγωρίες και παλινωδίες,
  • τη Βιομηχανική Περιοχή της Λαμίας και τους τρόπους αναβάθμισης αυτής,
  • την Τουριστική Ανάπτυξη της περιοχής, τον Εναλλακτικό Τουρισμό και την αξιοποίηση και εκμετάλλευση των Ιαματικών Πηγών,
  • την αστική ανάπλαση της πόλης,
  • την αξιοποίηση της σιδηροδρομικής τουριστικής γραμμής Τιθορέα – Λιανοκλάδι και την ολοκλήρωση του Ε-65,
  • την αξιοποίηση εναλλακτικών πηγών ενέργειας, όπως είναι το φυσικό αέριο.

Ο κ. Σταϊκούρας, ολοκληρώνοντας τη νέα συστηματικότερη προσέγγιση συνεργασίας με τους εκπροσώπους των τοπικών κοινωνιών, δεσμεύθηκε ότι θα εργαστεί προς την κατεύθυνση πρόωθησης της επίλυσης των ζητημάτων.

Άρθρο στην εφημερίδα “Νέα Σελίδα” – “Βρισκόμαστε σε τέλμα”

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, αντί όταν ανέλαβε, αρχές του 2015, να αξιοποιήσει το «άνοιγμα της πόρτας» εξόδου από την κρίση που είχε συντελεστεί, αρκέστηκε να «παίζει», αυτάρεσκα, με την «περιστρεφόμενη πόρτα», χρησιμοποιώντας δύο γλώσσες, εσωτερικού και εξωτερικού.

Έτσι βούλιαξε τη χώρα, η οποία, έκτοτε, σέρνεται στο τέλμα, αφού δεν μπορεί να υπηρετήσει κανέναν εθνικό στόχο.

Προσπαθεί να πετύχει κάτι ουσιαστικό για το χρέος, αφού πρώτα επιβάρυνε τη βιωσιμότητά του, στηριζόμενη στις αποφάσεις του 2012, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να εντάξει τη χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, στο οποίο θα έπρεπε να βρίσκεται από το Μάρτιο του 2015, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να βγάλει τη χώρα στις διεθνείς αγορές, κάτι που είχε γίνει με επιτυχία το 2014, και δεν τα έχει καταφέρει.

Για να βγει όμως η χώρα στις αγορές, με λογικό κόστος, απαιτείται η ικανοποίηση, ταυτόχρονα, ορισμένων προϋποθέσεων:

1η. Η υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών (για παράδειγμα, η δημιουργία προϋποθέσεων για την προσέλκυση επενδύσεων, η υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων, η βελτίωση της αποτελεσματικότητας του κράτους, η επένδυση στις ενδογενείς πηγές ανάπτυξης π.χ. παιδεία και καινοτομία κ.α.), που θα πείσουν ότι επανέρχεται η αναπτυξιακή δυναμική που καταγραφόταν το 2014.

2η. Η δρομολόγηση μιας συμφωνίας σε πιο ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση έχει αποδεχθεί υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, για μακρά χρονική περίοδο. Αυτό όμως δεν είναι εφικτό χωρίς διαρκή λιτότητα, οπότε καθίσταται και αντιαναπτυξιακό.

3ηΗ υλοποίηση, από τους δανειστές, ουσιαστικών παρεμβάσεων για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους. Δέσμευση που εκκρεμεί από το 2012 και δεν έχει, κυρίως με ευθύνη τους, ακόμη υλοποιηθεί.

Ο συνδυασμός αυτών των πρωτοβουλιών θα επαναφέρει την κανονικότητα, θα ενισχύσει την εμπιστοσύνη και θα αποκαταστήσει τη σταθερότητα στη χώρα.

Εμπιστοσύνη και σταθερότητα που αποτελούν βασικά προαπαιτούμενα για την έξοδο της χώρας στις αγορές.

Εμπιστοσύνη και σταθερότητα που προϋποθέτουν αξιοπιστία, σοβαρότητα και πολιτικό κεφάλαιο.

Και αυτά είναι «αγαθά σε ανεπάρκεια» για την σημερινή Κυβέρνηση.

InstagramYoutube