Δελτίο Τύπου σχετικά με τη χθεσινή τοποθέτηση του κ. Τσίπρα για τη δημοσιονομική πολιτική

Ο Συντονιστής Οικονομικών Υποθέσεων της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:  

Ο παραιτηθείς Πρωθυπουργός και Πρόεδρος του υπολοίπου εκ του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Τσίπρας, με τη χθεσινή τηλεοπτική εμφάνισή του, προσέθεσε ένα ακόμη κρίκο στη μακρά αλυσίδα των οβιδιακών μεταμορφώσεων, της αυθαίρετης ερμηνείας της πραγματικότητας και των θολών υποσχέσεων.

Όμως οι πολίτες έχουν κατανοήσει το παίγνιο.

Έχουν διαπιστώσει ότι καμία από τις ευχάριστες προεκλογικές υποσχέσεις του δεν πραγματοποιήθηκε.

Έχουν υποπτευθεί αυτά που τους περιμένουν και έχουν αρχίσει να βιώνουν δυσάρεστα αποτελέσματα από την επτάμηνη κυβέρνησή του.

Πλέον τον αντιμετωπίζουν με καχυποψία και τάση απόρριψης.Ενδεικτικά και μόνο, για το σκέλος της δημοσιονομικής πολιτικής σημειώνουμε τα εξής:

1ον. Υποστήριξε ότι το συνολικό δημοσιονομικό κόστος του 1ου Μνημονίου ήταν 40 δισ. ευρώ, του 2ου Μνημονίου ήταν 25 δισ. ευρώ και του 3ου Μνημονίου 9,7 δισ. ευρώ.

Η αλήθεια είναι:

α. Το ύψος των μέτρων του 1ου Μνημονίου ήταν 30 δισ. ευρώ (Ν. 3845/2010). Συνυπολογίζοντας και τα μέτρα που είχαν προηγηθεί της ψήφισης του Μνημονίου, τους πρώτους μήνες του 2010, το ύψος διαμορφώνεται, πράγματι, περίπου στα 40 δισ. ευρώ.

Το ύψος των μέτρων του 2ου Μνημονίου ήταν 13 δισ. ευρώ (N. 4127/2013), και όχι 25 δισ. ευρώ, που ανακριβώς ανέφερε ο κ. Τσίπρας. Και κάποια από αυτά δεν εφαρμόστηκαν στην πορεία.

Το ύψος των μέτρων του 3ου Μνημονίου δεν έχει ακόμη με ακρίβεια προσδιορισθεί, αλλά εκτιμάται ότι θα προσεγγίσουν ή και θα υπερβούν τα 13 δισ. ευρώ.

Και αυτό γιατί, εκτός των ήδη ψηφισθέντων μέτρων, μέσα από τους πρώτους 2 Nόμους με τα προαπαιτούμενα, επίκεινται, με την κατάθεση του Προσχεδίου του Προϋπολογισμού και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος 2016-2019, τον Οκτώβριο του 2015, όπως αναφέρει το 3ο Μνημόνιο, νέα μέτρα για το 2015-2016 («…μεγάλη και αξιόπιστη δέσμη παραμετρικών μέτρων και διαρθρωτικών δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων», ενδεικτικά και μόνο, η μείωση των αμυντικών δαπανών μέσω «μείωσης των απασχολούμενων και συμβάσεων του Δημοσίου» θα αποφέρει επιπλέον 500 εκατ. ευρώ το 2015-2016) και πρόσθετα μέτρα για το 2017-2018 («αξιόπιστα διαρθωτικά μέτρα που θα αποφέρουν τουλάχιστον ¾% του ΑΕΠ το 2017 και ¼% του ΑΕΠ το 2018»). Στα μέτρα αυτά προβλέπονται, και ήδη εν πολλοίς υλοποιούνται, σημαντικές αυξήσεις φόρων και περικοπές σε συντάξεις.

Ενώ, «οι Ελληνικές αρχές δεσμεύονται να λάβουν περαιτέρω διαρθρωτικά μέτρα τον Οκτώβριο του 2016, αν κριθούν αναγκαία, για να διασφαλιστούν οι στόχοι του 2017 και του 2018».

β. Δεν μπορεί να δεχθούμε ότι ο κ. Τσίπρας δεν κατανοεί ότι συγκρίνει μέτρα που αναφέρονται σε διαφορετικές καταστάσεις της οικονομίας.

Τα επώδυνα μέτρα του 2ου Μνημονίου ήταν αναγκαία, γιατί η χώρα, το 2011, είχε υψηλό πρωτογενές έλλειμμα (-3,0% του ΑΕΠ) και βαθιά ύφεση (-8,8%).

Τα επώδυνα μέτρα του 3ου Μνημονίου δεν ήταν αναγκαία, γιατί η χώρα, το 2014, είχε πρωτογενές πλεόνασμα (+0,4% του ΑΕΠ) και η οικονομία της είχε ανακάμψει (+0,8%).

Κατέστησαν όμως αυτά τα μέτρα αναπόφευκτα γιατί επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ η οικονομία γύρισε, το 2015, και πάλι, στα πρωτογενή ελλείμματα (-1,5% του ΑΕΠ) και στην ύφεση (τουλάχιστον -2%).

γ. Το 2ο Μνημόνιο περιελάμβανε, κυρίως, περιστολή δαπανών, σε ποσοστό 73%, επιτυγχάνοντας την ενδεδειγμένη κατανομή της δημοσιονομικής προσαρμογής μεταξύ του σκέλους των δαπανών (2/3) και του σκέλους των εσόδων (1/3), ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα και η αποτελεσματικότητα της προσαρμογής.

Αντιθέτως, το 3ο Μνημόνιο περιλαμβάνει πολλούς νέους, πρόσθετους φόρους, περίπου στην αντίστροφη ή και χειρότερη αναλογία από αυτή του 2ου Μνημονίου, απειλώντας με πλήρη διάλυση τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.

2ον. Υποστήριξε ότι η μείωση των δημοσιονομικών στόχων θα οδηγήσει στην αποφυγή 20 δισ. ευρώ επιπλέον μέτρων τα προσεχή χρόνια.

Δεν λέει την αλήθεια.

Η αλήθεια είναι ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι εξαρτώνται από την κατάσταση και τη δυναμική της οικονομίας, ενώ το ζητούμενο είναι το ύψος των δημοσιονομικών στόχων σε συνδυασμό με το ύψος των παρεμβάσεων που απαιτούνται για να υλοποιηθούν οι στόχοι.

Δυστυχώς, επί ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση και η δημόσια οικονομία στα πρωτογενή ελλείμματα.

Υπενθυμίζουμε ότι οι «Θεσμοί», πέρυσι το Νοέμβριο, προέβλεπαν για το 2015, πρωτογενές πλεόνασμα κοντά στο 2% του ΑΕΠ, χωρίς τη λήψη οποιουδήποτε πρόσθετου μέτρου.

Σήμερα, η αντίστοιχη εκτίμηση του 3ου Μνημονίου είναι για πρωτογενές έλλειμμα 1,5% του ΑΕΠ.

Άρα, το δημοσιονομικό κόστος της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ διαμορφώνεται στα 8 δισ. ευρώ μόνο για το 2015.

Συνεπώς, η συμφωνία, μέχρι το 2018, για πολύ χαμηλότερους δημοσιονομικούς στόχους, λόγω της ύφεσης, όχι μόνο δεν οδήγησε σε αποφυγή μέτρων, αλλά αντίθετα, οδήγησε σε νέα, επώδυνα μέτρα.

3ον. Ανέφερε ότι μετά από τρεις αξιολογήσεις, μέχρι το καλοκαίρι του 2016, η χώρα θα βγει από το Μνημόνιο.

Δεν λέει την αλήθεια.

Στο 3ο Μνημόνιο, που ο ίδιος υπέγραψε, αναφέρεται:

«Οι όροι που συνδέονται με τη διευκόλυνση χρηματοδοτικής συνδρομής η οποία καλύπτει την περίοδο 2015-2018 θα επικαιροποιούνται σε τριμηνιαία βάση, λαμβανομένης υπόψη της επιτευχθείσας προόδου όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις κατά το προηγούμενο τρίμηνο. Σε κάθε επανεξέταση, θα εξειδικεύονται πλήρως, με λεπτομέρειες και χρονοδιαγράμματα, τα συγκεκριμένα μέτρα πολιτικής και τα λοιπά μέσα για την επίτευξη αυτών των ευρύτερων στόχων».

Και συμπληρώνει:

«Για την επιτυχία απαιτείται ο ενστερνισμός του προγράμματος μεταρρυθμίσεων από την ελληνική Κυβέρνηση (…) και η συνεχής εφαρμογή των συμφωνημένων πολιτικών επί χρόνια».

Συνεπώς, είναι προφανές ότι ο κ. Τσίπρας επιδίδεται, ως συνήθως, στην πρακτική της μικρής δόσης αλήθειας και της μεγάλης δόσης ψεύδους, προσδοκώντας ότι για μια ακόμη φορά θα παρασύρει τους πολίτες.

Πιστεύουμε ότι οι πολίτες θα αποκλείσουν πλέον από την πολιτική ζωή το «διαζύγιο με την πλήρη αλήθεια».

Συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό “ΕΝΑ Τηλεόραση Κεντρικής Ελλάδας” σχετικά με τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις

Μπορείτε να δείτε το βίντεο από τη συνέντευξη εδώ.

Άρθρο στο ΑΠΕ-ΜΠΕ – “Το κόστος της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και το νέο κόστος των εκλογών”

Ο κ. Τσίπρας, με το μέρος του ΣΥΡΙΖΑ που τον ακολουθεί, παραιτήθηκε από την διακυβέρνηση της χώρας. Δραπέτευσε υπό το βάρος των εσωτερικών αντιφάσεων που επιμελώς απέκρυβαν για να καταλάβουν την εξουσία.

Το κόστος της 7μηνης διακυβέρνησης από τον κ. Τσίπρα για τη χώρα και τους πολίτες είναι υψηλό. Συγκεκριμένα:

1ον. Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση.

Μέσα σε 6 μήνες, μόνο για το 2015, η πρόβλεψη για ισχυρή ανάπτυξη άνω του 2,5%, μετατράπηκε σε εκτίμηση για βαθιά ύφεση άνω του 2%, εξαιτίας και της τραπεζικής αργίας και των κεφαλαιακών περιορισμών. Και η ύφεση θα συνεχιστεί και το 2016. Επιβάρυνση; Περίπου 11 δισ. ευρώ μόνο για το 2015.

2ον. Η δημόσια οικονομία επέστρεψε στα πρωτογενή ελλείμματα, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται μεγαλύτερες δανειακές ανάγκες για τα επόμενα χρόνια και να αποδυναμώνεται η προοπτική βιωσιμότητας του χρέους. Επιβάρυνση; Περίπου 8 δισ. ευρώ μόνο για το 2015. Όσα και τα νέα μέτρα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

3ον. Οι διαρθρωτικές αλλαγές δεν υλοποιούνται και οι αποκρατικοποιήσεις δεν προχωρούν. Επιβάρυνση; Περίπου 10 δισ. ευρώ για την επόμενη τριετία.

4ον. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα αυξήθηκαν, με αποτέλεσμα η αποπληρωμή τους να απαιτεί νέο δανεισμό. Επιβάρυνση; Περίπου 5 δισ. ευρώ μόνο για το 2015.

5ον. Τα ταμειακά διαθέσιμα των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης «σκουπίστηκαν», με αποτέλεσμα, για να επιστραφεί ένα μέρος τους, να απαιτείται επιπλέον δανεισμός. Επιβάρυνση; Περίπου 7 δισ. ευρώ για την επόμενη τριετία.

6ον. Προέκυψε ανάγκη μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Επιβάρυνση; Μέχρι 25 δισ. ευρώ.

Ενώ, και η αξία των τραπεζικών μετοχών, τους τελευταίους 6 μήνες, έχει καταρρεύσει. Με αποτέλεσμα, η αξία των μετοχών που κατέχει το Ελληνικό Δημόσιο να διαμορφώνεται, σήμερα, περίπου στα 3 δισ. ευρώ, από 15 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014. Δυνητική επιβάρυνση; 12 δισ. ευρώ.

Όλα αυτά, και πολλά ακόμη, φέρουν τη σφραγίδα της 7μηνης διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ. Και είναι το αποτέλεσμα των ιδεοληψιών, των λανθασμένων χειρισμών, των ανερμάτιστων τακτικισμών της παραιτηθείσας πλέον Κυβέρνησης.

Που οδήγησαν στο 3ο, εξαιρετικά επώδυνο, «αριστερό» Μνημόνιο. Και ακριβώς για αυτό το λόγο, επειδή είναι εξαιρετικά επώδυνο, ο κ. Τσίπρας επιλέγει να οδηγήσει τη χώρα σε μία νέα εκλογική αναμέτρηση, πριν οι πολίτες βιώσουν τις νέες φορολογικές επιβαρύνσεις και τις μειώσεις κύριων και επικουρικών συντάξεων, που ο ίδιος εισηγήθηκε.

Αγνοώντας, όμως, και τα νέα, πρόσθετα βάρη που μια εκλογική αναμέτρηση θα φέρει στις πλάτες των πολιτών.

Ενδεικτικά:

  • Η υπάρχουσα «τρύπα», ύψους 2,5 δισ. ευρώ, στα φορολογικά έσοδα θα διευρυνθεί. Οι παρατάσεις στην υποβολή φορολογικών δηλώσεων και στην αποστολή των εκκαθαριστικών του ΕΝΦΙΑ, απλώς μεταθέτουν τις φορολογικές υποχρεώσεις των πολιτών, αλλά διευρύνουν το δημοσιονομικό κενό.
  • Η αντίστοιχη «τρύπα», ύψους 1 δισ. ευρώ, στις ασφαλιστικές εισφορές, θα διευρυνθεί και αυτή.
  • Η αξιολόγηση των προαπαιτούμενων του Σεπτεμβρίου θα καθυστερήσει. Μαζί της θα καθυστερήσει και η εκταμίευση των 3 δισ. ευρώ που προορίζονται για αποπληρωμή μέρους των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, τις οποίες σώρευσε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ με τη στάση πληρωμών των τελευταίων 7 μηνών. Και που είναι, ουσιαστικά, οι μόνοι πόροι της νέας δανειακής σύμβασης μέχρι σήμερα (+500 εκατ. ευρώ από τα πρώτα 13 δισ. ευρώ) που θα «πέσουν» στην Ελληνική οικονομία.
  • Ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας θα εξακολουθεί να συνθλίβεται από την έλλειψη εμπιστοσύνης και την παρατεταμένη πολιτική αβεβαιότητα, οι οποίες καθηλώνουν τον τζίρο, στεγνώνουν τη ρευστότητα, πολλαπλασιάζουν τα λουκέτα, διογκώνουν την ανεργία.
  • Η μείωση των καταθέσεων και των repos ύψους περίπου 50 δισ. ευρώ από το Δεκέμβριο του 2014 (ή το 25% επί του συνόλου τους), θα διατηρηθεί, δεδομένων των υφιστάμενων κεφαλαιακών περιορισμών, χωρίς όμως την προοπτική επαναφοράς τους στο τραπεζικό σύστημα λόγω της πολιτικής αβεβαιότητας και της έλλειψης εμπιστοσύνης, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ήδη περιορισμένη ρευστότητα των τραπεζών.
  • Η ολοκλήρωση των «τεστ αντοχής» των τραπεζών θα καθυστερήσει και θα πραγματοποιηθεί σε ένα δυσμενέστερο πολιτικοοικονομικό περιβάλλον, θέτοντας σε κίνδυνο την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησής τους μέχρι το τέλος του 2015, πριν τη θέση σε ισχύ της κοινοτικής οδηγίας για το bail-in.
  • Ένα νέο σήμα αναξιοπιστίας θα δοθεί στους εταίρους και στις αγορές.
  • Το δημοσιονομικό και χρηματοδοτικό κενό πιθανότατα θα διευρυνθούν, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε νέα, πρόσθετα σκληρά μέτρα προκειμένου να καλυφθούν οι «τρύπες» στα δημόσια οικονομικά, επιπλέον αυτών που πρέπει να ψηφιστούν τον Οκτώβριο του 2015 αλλά και αυτών που προβλέπονται για το 2016 και το 2017.

Οι πολίτες πλέον γνωρίζουν. Έχουν υποστεί το κόστος των προεκλογικών ψευδαισθήσεων του 2009 και του 2015. Πλέον θα αναμετρηθούν, όχι οι υποσχέσεις, αλλά τα αποτελέσματα των διαδοχικών περιόδων διακυβέρνησης.

Σ’ αυτό το ορθολογικό πλαίσιο, με βάση το σχέδιο και τις προσδοκίες για το μέλλον αλλά και τα μετρήσιμα πλέον αποτελέσματα, η ΝΔ είναι σαφώς σε πλεονεκτική θέση.

Δήλωση σχετικά με την παραίτηση της Κυβέρνησης και τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις

«Ο κ. Αλέξης Τσίπρας και το μέρος του ΣΥΡΙΖΑ που τον ακολουθεί και συμμετέχει στις συνεχείς οβιδιακές μεταμορφώσεις του, εγκατέλειψαν τον πυρήνα της ιδεολογικοπολιτικής τους υπόστασης και επιδίδονται σε τακτικισμούς προκειμένου να φέρουν την κυβερνητική εξουσία στα μέτρα τους.

Επί χρόνια, σκέπαζαν με ανευθυνότητα εσωτερικές αντιθέσεις για τη στρατηγική της χώρας, υποσχόμενοι τα πάντα στους πάντες, προκειμένου να φθάσουν στην κυβερνητική εξουσία.

Επί 7 μήνες, ως Κυβέρνηση, παλινδρομούσαν αμήχανα, σε θολά νερά, φέρνοντας τη χώρα στο τέλμα και επιβαρύνοντας τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις με υψηλό κόστος.

Σήμερα, αντί να «σκίσουν» τα Μνημόνια, οδηγήθηκαν στην υπογραφή 3ου Μνημονίου, το οποίο δηλώνουν ότι θα εφαρμόσουν αλλά και για το οποίο, ταυτόχρονα, ζητούν την ψήφο των πολιτών προκειμένου να ακυρώσουν.

Με ροπή στα ευχάριστα λόγια και τις ανερμάτιστες υποσχέσεις, με αποφυγή των δύσκολων αποφάσεων που συνεπάγεται η διακυβέρνηση της χώρας και πριν την έναρξη εφαρμογής των δυσάρεστων μέτρων του Μνημονίου, δραπέτευσαν.

Η ΝΔ με σταθερό προσανατολισμό για τη χώρα, με αλήθεια, με σχέδιο και ιεραρχημένες προτεραιότητες είναι δημιουργικά και δυνατά παρούσα στις εξελίξεις».

Συνέντευξη στην εφημερίδα “ΑΓΟΡΑ” – “Το 3ο Μνημόνιο δεν ήταν αναπόφευκτο, έχει τη σφραγίδα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ”

Είναι βιώσιμo το 3ο Μνημόνιο που υπέγραψε η Κυβέρνηση; 

Το 3ο Μνημόνιο δεν ήταν αναπόφευκτο. Έχει τη σφραγίδα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Αυτό το «αριστερό» Μνημόνιο εμπεριέχει το υψηλό κόστος διευθέτησης των εσωτερικών  αντιφάσεων του ΣΥΡΙΖΑ. Οι μέχρι σήμερα χειρισμοί της Κυβέρνησης, δεν μου επιτρέπουν να αισιοδοξώ ούτε και για την εφαρμογή του Μνημονίου.

Τι πρέπει να γίνει για να είναι βιώσιμο;

Η Κυβέρνηση οφείλει, εκεί που έφτασε τα πράγματα, να το εφαρμόσει με αποτελεσματικότητα σε όλες τις πτυχές του.

Εσφαλμένες ρυθμίσεις, που «στραγγαλίζουν» μέσω της υπερβολικής φορολόγησης τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, πρέπει να διορθωθούν.

Όπως έγινε, για παράδειγμα, και το 2014, με στοχευμένες φορολογικές ελαφρύνσεις. Αποφεύγοντας ενέργειες διόγκωσης του κράτους.

Και φυσικά να εμπλουτίσει τη συμφωνία με αντισταθμιστικές, αναπτυξιακές πολιτικές. Όπως είναι η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση των Ευρωπαϊκών πόρων που εξασφάλισε η προηγούμενη Κυβέρνηση, ύψους 35 δισ. ευρώ, για την προγραμματική περίοδο 2014-2020.

Η συμφωνία όμως εξασφαλίζει στη χώρα ένα νέο δάνειο. Αυτό δεν είναι θετική εξέλιξη;

Θετική εξέλιξη θα ήταν η χώρα να ολοκλήρωνε το προηγούμενο Πρόγραμμα και να προχωρούσε προς την έξοδο με μία προληπτική γραμμή στήριξης, ύψους περίπου 10 δισ. ευρώ.

Όμως, οι χειρισμοί της Κυβέρνησης άλλαξαν ριζικά, κατά το 1ο εξάμηνο του 2015, τα δεδομένα, με αποτέλεσμα να καθίσταται πλέον αναγκαία μια νέα, μεγάλου ύψους, χρηματοδότηση και ένα 3ο Μνημόνιο.

Και αυτή η ανάγκη οφείλεται, σύμφωνα και με τις Εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ΔΝΤ:

  • Στην επιστροφή της οικονομίας στην ύφεση.
  • Στην επιστροφή στα σχεδόν μηδενικά πλέον πρωτογενή πλεονάσματα ή και ελλείμματα την περίοδο 2015-2016. Κάτι που η Κυβέρνηση στρεψοδικώντας τα παρουσιάζει δήθεν ως «επίτευγμα», ενώ στην πραγματικότητα δημιουργεί μεγαλύτερες δανειακές ανάγκες για τα επόμενα χρόνια και αποδυναμώνει την προοπτική βιωσιμότητας του χρέους.
  • Στην απροθυμία ή/και αβελτηρία της Κυβέρνησης να προχωρήσει στην υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και αποκρατικοποιήσεων.
  • Στην αύξηση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, με αποτέλεσμα η αποπληρωμή τους να απαιτεί νέο δανεισμό.
  • Στο «σκούπισμα» των ταμειακών διαθεσίμων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, με αποτέλεσμα, για να αποκατασταθεί ένα μέρος των αποθεματικών και για να επιστραφεί ένα μέρος των ταμειακών διαθεσίμων των ασφαλιστικών ταμείων, των ΟΤΑ και των ΔΕΚΟ, να απαιτείται επιπλέον δανεισμός.
  • Στην ανάγκη νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

Η Κυβέρνηση όμως υποστηρίζει ότι λόγω της μείωσης των δημοσιονομικών στόχων θα αποφευχθούν πρόσθετα μέτρα 20 δισ. ευρώ στο μέλλον.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, πράγματι, διαπρέπει στις «πιρουέτες», την αντιστροφή της πραγματικότητας και την αυθαίρετη ερμηνεία των γεγονότων.

Η αλήθεια είναι άλλη. Δυστυχώς, επί ΣΥΡΙΖΑ, η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση και η δημόσια οικονομία στα πρωτογενή ελλείμματα.

Αυτές οι δυσμενείς εξελίξεις βαρύνουν αποκλειστικά την Κυβέρνηση.

Υπενθυμίζω ότι οι «θεσμοί», πέρυσι το Νοέμβριο, προέβλεπαν για το 2015, πρωτογενές πλεόνασμα κοντά στο 2% του ΑΕΠ, χωρίς τη λήψη οποιουδήποτε πρόσθετου μέτρου.

Σήμερα, η αντίστοιχη εκτίμηση του 3ου Μνημονίου είναι για πρωτογενές έλλειμμα 1,5% του ΑΕΠ.

Το δημοσιονομικό κόστος της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ διαμορφώνεται στα 8 δισ. ευρώ για το 2015, όσα και τα πρόσθετα μέτρα.

Συνεπώς, η συμφωνία, μέχρι το 2018, για πολύ χαμηλότερους δημοσιονομικούς στόχους, λόγω της ύφεσης, όχι μόνο δεν οδηγεί σε αποφυγή μέτρων, αλλά αντίθετα, οδηγεί σε νέα, επώδυνα μέτρα.

Γιατί λέτε ότι η συμφωνία που ετοίμαζε η δική σας Κυβέρνηση ήταν «παιδική χαρά» σε σύγκριση με αυτήν που υπογράφει η Κυβέρνηση σήμερα; Που επικεντρώνετε;

Μέσα σε 6 μήνες, η ισχνή δυναμική μεγέθυνσης της οικονομίας το 2014 και η πρόβλεψη για ισχυρή ανάπτυξη το 2015, άνω του 2,5%, μετατράπηκε σε εκτίμηση για βαθιά ύφεση άνω του 2%.

Έτσι καταλήξαμε στο 3ο Μνημόνιο με το επώδυνο «πακέτο» μέτρων.

Πολύ πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί στις αρχές της χρονιάς. Και το οποίο περιλαμβάνει παρεμβάσεις που δεν υπήρχαν μέχρι τότε, όπως είναι, ενδεικτικά, η μετάταξη πολλών προϊόντων σε υψηλότερους συντελεστές ΦΠΑ, η μεγάλη επιβάρυνση του πρωτογενούς τομέα, η αύξηση της φορολόγησης των επιχειρήσεων.

Εκλογές άμεσα ή πιο αργά μέσα στο φθινόπωρο;

Η Κυβέρνηση να αφήσει τα παίγνια με τις εκλογές και να αναλάβει τις ευθύνες διακυβέρνησης της χώρας.

Η ΝΔ δεν θα επιτρέψει στην Κυβέρνηση να χρησιμοποιεί τις εκλογές ως άλλοθι ή ως απειλή.

Μήπως, πολύ απλά, η ΝΔ δεν επιθυμεί εκλογές διότι εκτιμά ότι θα τις χάσει; 

Η ΝΔ με σαφήνεια έχει δηλώσει ότι νέες εκλογές θα επιβαρύνουν σοβαρά την πορεία της χώρας.

Και τούτο, παρ’ ότι γνωρίζει ότι στην κοινωνία συντελείται ταχύτατα η απομυθοποίηση των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και των ηγεσιών τους.

Η πολιτική φθορά τους είναι επιταχυνόμενη, αφού δεν τήρησαν καμιά από τις δεσμεύσεις τους.

Αποσπάσματα ομιλίας στη Βουλή κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ για το 3ο Μνημόνιο

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε σήμερα το νέο «Αριστερό» Μνημόνιο. Το 3ο Μνημόνιο, που φέρει αποκλειστικά τη σφραγίδα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Ένα εξαιρετικά επώδυνο Μνημόνιο, το οποίο οφείλεται στις ιδεοληψίες, στους λανθασμένους χειρισμούς, στους ανερμάτιστους τακτικισμούς της σημερινής Κυβέρνησης.

Ισχυρίζεται η Κυβέρνηση ότι η σύναψη του νέου δανείου είναι εθνική επιτυχία. Αυτό δεν είναι αληθές. Οι χειρισμοί της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ άλλαξαν ριζικά τα δεδομένα, με αποτέλεσμα να καθίσταται, πλέον, αναγκαία μια νέα μεγάλη χρηματοδότηση. Και αυτή η ανάγκη οφείλεται:

1ον. Στην επιστροφή της οικονομίας στην ύφεση.

Μέσα σε 6 μήνες, μόνο για το 2015, η πρόβλεψη για ισχυρή ανάπτυξη άνω του 2,5%, μετατράπηκε σε εκτίμηση για βαθιά ύφεση άνω του 2%. Και η ύφεση θα συνεχιστεί και το 2016. Επιβάρυνση; περίπου 11 δισ. ευρώ μόνο για το 2015.

2ον. Στην επιστροφή στα σχεδόν μηδενικά πρωτογενή πλεονάσματα, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται μεγαλύτερες δανειακές ανάγκες για τα επόμενα χρόνια και να αποδυναμώνεται η προοπτική βιωσιμότητας του χρέους. Επιβάρυνση; περίπου 8 δισ. ευρώ μόνο για το 2015.

3ον. Στην απροθυμία της Κυβέρνησης να προχωρήσει στην υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και αποκρατικοποιήσεων. Επιβάρυνση; περίπου 10 δισ. ευρώ για την επόμενη τριετία.

4ον. Στην αύξηση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, με αποτέλεσμα η αποπληρωμή τους να απαιτεί νέο δανεισμό. Επιβάρυνση; περίπου 5 δισ. ευρώ μόνο για το 2015.

5ον. Στο «σκούπισμα» των ταμειακών διαθεσίμων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, με αποτέλεσμα, για να αποκατασταθεί ένα μέρος των αποθεματικών και για να επιστραφεί ένα μέρος των ταμειακών διαθεσίμων, να απαιτείται επιπλέον δανεισμός. Επιβάρυνση; περίπου 7 δισ. ευρώ για την επόμενη τριετία.

6ον. Στην ανάγκη νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Επιβάρυνση; μέχρι 25 δισ. ευρώ.

Όλα αυτά, και πολλά ακόμη, φέρουν τη σφραγίδα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Ας θυμηθούμε όμως λίγο και τους μύθους και τις ψευδαισθήσεις που τα Κόμματα που στηρίζουν την Κυβέρνηση καλλιεργούσαν επί μακρόν, και ας δούμε, σήμερα, την κατάρρευσή τους:

  • Υποστήριζαν, ότι «δεν συζητάνε 3ο Μνημόνιο» και ότι «καταλαβαίνουν ότι υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που ονειρεύονται την επιστροφή στο Μνημόνιο, αλλά θα συνεχίσουμε να τις απογοητεύουμε». Αντιλαμβάνομαι τη θέση τους σήμερα…
  • Υποστήριζαν ότι μέσω της ανακεφαλαιοποίησης, χαρίζονταν χρήματα στους τραπεζίτες. Και υπόσχονταν κρατικοποίηση τραπεζών. Σήμερα, αντιλαμβάνονται ότι η ανακεφαλαιοποίηση είναι αναγκαία για να διασφαλιστούν οι καταθέσεις των πολιτών. Ενώ δεσμεύονται στο Μνημόνιο, και ορθώς, να μην παρεμβαίνουν στη διαχείριση και τη λήψη αποφάσεων των τραπεζών.
  • Υποστήριζαν ότι το χρέος είναι επονείδιστο και πρέπει να «κουρευτεί». Στο Μνημόνιο δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά στην ανάγκη βελτίωσης της βιωσιμότητας του χρέους μέσω των απαραίτητων Eυρωπαϊκών πρωτοβουλιών. Μόνο στο πως, εμείς, με ίδιες δυνάμεις, μέσω του νέου Ταμείου, θα μειώσουμε το χρέος.
  • Υποστήριζαν ότι θα «γκρεμίσουν» τις εργαλειοθήκες του ΟΟΣΑ. Σήμερα, στο Μνημόνιο, δεσμεύονται να τις ολοκληρώσουν και να «χτίσουν» κι άλλες.
  • Υποστήριζαν ότι δεν θα περικόψουν συντάξεις. Σήμερα, στο Μνημόνιο, αποδέχονται ότι «οι συνταξιοδοτικές μεταρρυθμίσεις του 2010 και του 2012 βελτιώνουν τη διατηρησιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος». Δεσμεύονται για επιπλέον εξοικονομήσεις και για τη σύνδεση εισφορών με παροχές. Ενώ έχουν ήδη περικόψει τις κύριες και επικουρικές συντάξεις, μέσω της αύξησης των εισφορών υγείας.
  • Πανηγύριζαν για την ιδιοκτησία του Προγράμματος. Πρόσφατα την «ξόρκιζαν». Σήμερα, όπως γράφει – επί λέξη – το κείμενο, «ενστερνίζονται το Μνημόνιο».
  • Υποστήριζαν ότι δεν χρειάζεται να διαβουλευτούν με τους θεσμούς. Και πανηγύριζαν για μονομερείς δράσεις. Σήμερα, στο Μνημόνιο, δεσμεύονται να πάρουν πίσω πολλές από αυτές: στο φορολογικό, στο συνταξιοδοτικό, στα εργασιακά, στην υγεία (Ν. 4321, 4328, 4331, 4332, 4334 του 2015).

Τα ψέματα έχουν κοντά ποδάρια. Τα παίγνια τελείωσαν.

Η Κυβέρνηση οφείλει, εκεί που η ίδια έφτασε τα πράγματα, έχοντας την ιδιοκτησία του 1ου «αριστερού» Μνημονίου, να το εφαρμόσει, σε όλες τις πτυχές του. Παράλληλα, να βελτιώσει εσφαλμένες ρυθμίσεις που «στραγγαλίζουν» μέσω της υπερβολικής φορολόγησης τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Όπως ξεκίνησε να γίνεται το 2014, με στοχευμένες φορολογικές ελαφρύνσεις. Αποφεύγοντας παράλληλα ενέργειες διόγκωσης του κράτους. Και φυσικά εμπλουτίζοντας τη συμφωνία με αντισταθμιστικές, αναπτυξιακές πολιτικές. Όπως είναι η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση των Ευρωπαϊκών πόρων που εξασφάλισε η προηγούμενη Κυβέρνηση, ύψους 35 δισ. ευρώ, για την προγραμματική περίοδο 2014-2020.

Δελτίο Τύπου σχετικά με τα προσωρινά στοιχεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού την περίοδο Ιανουαρίου-Ιουλίου 2015

Η δημοσιοποίηση των προσωρινών στοιχείων για την πορεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού κατά την περίοδο Ιανουαρίου – Ιουλίου 2015 αποτυπώνει ότι η δημόσια οικονομία έχει αποσταθεροποιηθεί.

 Συγκεκριμένα:

1ον. Τα καθαρά έσοδα του Τακτικού Προϋπολογισμού διαμορφώθηκαν περίπου 4,3 δισ. ευρώ κάτω από το στόχο. Η βασική αιτία είναι η μεγάλη και διευρυνόμενη υστέρηση των φορολογικών εσόδων, η οποία ήδη, κατά το 1ο εξάμηνο του 2015, διαμορφώθηκε στα 2,4 δισ. ευρώ έναντι του στόχου.

2ον. Οι δαπάνες του Κρατικού Προϋπολογισμού διαμορφώνονται περίπου 4,5 δισ. ευρώ κάτω από το στόχο. Ειδικότερα, οι πρωτογενείς δαπάνες είναι χαμηλότερες περίπου 3 δισ. ευρώ έναντι του στόχου. Ενώ, οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) ανήλθαν μόλις στα 1,2 δισ. ευρώ, έναντι στόχου για 2,6 δισ. ευρώ, δηλαδή είναι μειωμένες κατά περίπου 53%!

Επιβεβαιώνεται έτσι ότι η Κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε ουσιαστική και διευρυνόμενη εσωτερική στάση πληρωμών, η οποία έχει οδηγήσει σε «ασφυξία» και «παράλυση» την οικονομία.

Η κατάσταση δε, στην εκτέλεση των δαπανών, μήνα με το μήνα, επιδεινώνεται (η απόκλιση από τους στόχους ήταν -16 εκατ. ευρώ τον Ιανουάριο του 2015, -843 εκατ. ευρώ το 1ο δίμηνο του 2015, -1.516 εκατ. ευρώ το 1ο τρίμηνο του 2015, -2.037 εκατ. ευρώ το 1ο τετράμηνο του 2015, -2.628 εκατ. ευρώ το 1ο πεντάμηνο του 2015, -4.090 εκατ. ευρώ το 1ο εξάμηνο του 2015 και -4.478 εκατ. ευρώ το επτάμηνο του 2015).

Δεδομένης της μεγάλης υστέρησης των εσόδων, σ’ αυτή την υποεκτέλεση των δαπανών οφείλεται και το «δήθεν» πρωτογενές πλεόνασμα που παρουσιάζει ο Κρατικός Προϋπολογισμός.

Προφανώς, αν η εκτέλεση των δαπανών ομαλοποιηθεί και αυτές επανέλθουν στα επίπεδα των στόχων του Προϋπολογισμού, όπως δηλώνει το Υπουργείο Οικονομικών στην ανακοίνωσή του, δηλαδή αν οι δαπάνες αυξηθούν κατά 4,5 δισ. ευρώ, το καταγραφόμενο πρωτογενές πλεόνασμα, ύψους 3,5 δισ. ευρώ σήμερα, μετατρέπεται αυτομάτως σε πρωτογενές έλλειμμα, ύψους περίπου 1 δισ. ευρώ.

Όπως επιβεβαιώνεται και από το περιεχόμενο του 3ου Μνημονίου, το οποίο εκτιμά πρωτογενές έλλειμμα για το 2015, παρά τη λήψη πρόσθετων μέτρων ύψους περίπου 8 δισ. ευρώ.

3ον. Αυτή η υποεκτέλεση των δαπανών του Προϋπολογισμού αποτυπώνεται και στη διόγκωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών, οι οφειλές ανήλθαν στα 4,6 δισ. ευρώ τον Ιούνιο του 2015, αυξημένες κατά 52% από το τέλος του 2014.

Υπενθυμίζεται, ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές ήταν περίπου 9 δισ. ευρώ στο τέλος του 2012, οπότε και άρχισε η μείωσή τους, περίπου κατά 70% την διετία 2013-2014, και διαμορφώθηκαν στα 3 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014, ενισχύοντας, ουσιαστικά, τη ρευστότητα στην οικονομία.

Συμπερασματικά, η οικονομία, τους τελευταίους 6 μήνες, έκανε αναστροφή και μπήκε σε «καθοδικό σπιράλ» μεγάλης κλίσης.

Αυτό έχει πλέον μετρήσιμο κόστος, όπως αποτυπώνεται και στην εκτέλεση του Κρατικού Προϋπολογισμού.

Δυστυχώς, επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση και η δημόσια οικονομία στα πρωτογενή ελλείμματα.

Αυτό οφείλεται, κατά το μεγαλύτερο μέρος του, στην απουσία καθαρού στρατηγικού προσανατολισμού για τη χώρα και στους ανερμάτιστους, διαχρονικούς και συνεχείς τακτικισμούς των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Τα παίγνια όμως τελείωσαν. Η χώρα δεν μπορεί να συνεχίσει στα θολά νερά των κομματικών σκοπιμοτήτων. Η Κυβέρνηση οφείλει να κυβερνήσει.

TwitterInstagramYoutube