Γιατί η ΝΔ επιμένει ότι η περίφημη «καθαρή έξοδος» που υπόσχεται η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι ένα πολιτικό «βρώμικο ψέμα»;

Γιατί η αλήθεια είναι ότι η επιθυμητή «καθαρή έξοδος», με τις συνθήκες που δημιούργησε η Κυβέρνηση, δεν είναι εφικτή. Και αυτό διότι, σε αντιδιαστολή με τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη-μέλη που βγήκαν με «καθαρό» τρόπο από τα μνημόνια, η Κυβέρνηση έχει ήδη ψηφίσει πρόσθετα μέτρα λιτότητας ύψους 5,1 δισ. ευρώ για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, έχει δεσμευτεί στην επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για πολλά χρόνια μετά το 2018, έχει συμφωνήσει η υλοποίηση των παρεμβάσεων για το χρέος να γίνει μετά το καλοκαίρι, έχει αποδεχθεί τον μηχανισμό ενισχυμένης και όχι μετα-προγραμματικής εποπτείας, ενώ έχει δεσμεύσει τη δημόσια περιουσία της χώρας για έναν αιώνα με εγγυητή του δανείου το Υπερταμείο για λόγους εξασφάλισης των δανειστών.

 Πόσο σημαντική είναι η πιστοληπτική γραμμή στήριξης για να αντέξει η ελληνική οικονομία;

Το πιο σημαντικό είναι η «καθαρή έξοδος» της χώρας από τα μνημόνια και η σταθερή χρηματοδότηση της οικονομίας με χαμηλό κόστους δανεισμού.

Όπως όμως ήδη επεσήμανα, η «καθαρή έξοδος» δεν είναι εφικτή, ενώ και το χαμηλό κόστος δανεισμού δεν είναι εξασφαλισμένο. Εάν υπήρχε αξιοπιστία, σοβαρότητα και υπευθυνότητα, εάν είχε υλοποιηθεί ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων και ιδιωτικοποιήσεων, εάν είχαν αναληφθεί ήδη πρωτοβουλίες για τη βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους και εάν η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, τότε τα επιτόκια δανεισμού, με δεδομένο το ευνοϊκότερο ευρωπαϊκό περιβάλλον και την υψηλή διαθέσιμη ρευστότητα, θα ήταν ήδη χαμηλότερα και λογικά.

Με αυτά τα δεδομένα, είναι αναγκαία η δημιουργία ενός «διχτυού ασφαλείας». Η επιλογή της Κυβέρνησης είναι το «χτίσιμο» ταμειακού αποθέματος, «στραγγαλίζοντας» την πραγματική οικονομία. Η δική μας πρόταση είναι η αξιοποίηση των αδιάθετων πόρων του δανείου, που εκτιμώνται στα 27 δισ. ευρώ μετά τη λήξη του προγράμματος, με δεδομένο μάλιστα ότι η Κυβέρνηση έχει πάρει δημοσιονομικά μέτρα που εκτείνονται και για μετά τη λήξη αυτού, ενώ – μέσω του Υπερταμείου – έχει ενεχυριάσει δημόσια περιουσία της χώρας.

Με δεδομένο ότι οι Αλέξης Τσίπρας και Πάνος Καμμένος δεσμεύουν με τις υπογραφές τους τη χώρα για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2022, επιμένετε ότι θα μπορέσετε να αλλάξετε το μείγμα της εφαρμοζόμενης πολιτικής;

Πράγματι η Κυβέρνηση έχει δεσμεύσει τη χώρα στην επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για μεγάλο χρονικό διάστημα, ακόμη και για μετά το 2022, μάλιστα με ιδιαίτερα χαμηλούς και συρρικνωμένους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης.

Εμείς πιστεύουμε ότι η άμεση υλοποίηση ενός συνεκτικού μεταρρυθμιστικού προγράμματος, με στοχευμένη μείωση φόρων, υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία, θα οδηγήσει στην επίτευξη υψηλότερων ρυθμών μεγέθυνσης.

Αυτή με τη σειρά της θα βελτιώσει τη βιωσιμότητα του χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή αποκλιμάκωση των ήδη υψηλών δημοσιονομικών στόχων, δημιουργώντας «βαθμούς ελευθερίας» για περαιτέρω μειώσεις φορολογικών συντελεστών και ασφαλιστικών εισφορών.

Υπενθυμίζω ότι το 2014, μειώθηκαν φορολογικοί συντελεστές (π.χ. ΦΠΑ στη εστίαση, ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης, ασφαλιστικές εισφορές κ.α.), χωρίς αυτό να προβλέπεται στο 2^ο Μνημόνιο. Συνεπώς, κάτι αντίστοιχο σήμερα, με τεκμηριωμένο τρόπο, είναι εφικτό.

Για να μειώσεις όμως τους φόρους, θα πρέπει και να το πιστεύεις. Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα, ο αρμόδιος Υπουργός όχι μόνο ιδεολογικά δεν το πιστεύει, αλλά και αιθεροβατεί υποστηρίζοντας ότι η φορολογία των πολιτών δεν είναι υψηλή.

Επαναλαμβάνεται συνεχώς ότι η Κυβέρνηση δεν μπορεί να ενισχύσει τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία. Γιατί το ισχυρίζεστε αυτό;

Γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα.

Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου διατηρούνται και εφέτος υψηλές, σχεδόν αμετάβλητες, παρά την εκταμίευση δόσεων για την αποπληρωμή τους, με αποτέλεσμα να καθυστερεί η εκταμίευση της υπο-δόσης από την προηγούμενη αξιολόγηση.

Επιπρόσθετα, το “σκούπισμα” των ταμειακών διαθεσίμων σε φορείς του Δημοσίου συνεχίζεται και διευρύνεται, με αποτέλεσμα τα ρέπος να έχουν ξεπεράσει πλέον τα 23 δισ. ευρώ, επιβαρύνοντας το επιτοκιακό προφίλ και – ελαφρώς – τη μέση σταθμική υπολειπόμενη φυσική διάρκεια του δημοσίου χρέους.

Ενώ οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων παρουσιάζουν αρνητική απόκλιση έναντι του στόχου, με αυξητική μάλιστα τάση από μήνα σε μήνα.

Είναι συνεπώς προφανές ότι η Κυβέρνηση αδυνατεί να «αιματοδοτήσει» την πραγματική οικονομία.

Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει ότι υπερκαλύπτει τους δημοσιονομικούς στόχους και ότι επιστρέφουμε στην κανονικότητα. Κάτι που πρόσφατα δήλωσε και ο κ. Γιούνκερ. Συμμερίζεστε αυτήν την αισιοδοξία;

Καταρχάς να αξιολογήσουμε πως επιτυγχάνονται οι δημοσιονομικοί στόχοι. Αυτό γίνεται με τη συνειδητή επιλογή της Κυβέρνησης να υπερφορολογήσει νοικοκυριά και επιχειρήσεις, να επιδοθεί σε ανελέητο «κυνήγι» των πολιτών μέσω κατασχέσεων και αναγκαστικών μέτρων είσπραξης και να στερήσει πόρους από αναπτυξιακά κρίσιμους και κοινωνικά ευαίσθητους τομείς, όπως είναι το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και η χορήγηση συντάξεων σε δικαιούχους.

Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής επιλογής είναι η αδυναμία επίτευξης των αναπτυξιακών στόχων και η διόγκωση του ιδιωτικού χρέους, με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές των πολιτών σε εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία να είναι σήμερα αυξημένες κατά 57% σε σχέση με το τέλος του 2014.

Σε ότι αφορά τον πυρήνα του ερωτήματός σας, δεν συμμερίζομαι αυτή την αισιοδοξία όταν εξακολουθούν να υφίστανται κεφαλαιακοί περιορισμοί, συνεχίζουν να επιβάλλονται νέοι φόροι και πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις, έχουν διευρυνθεί οι ευέλικτες μορφές εργασίας, παραμένουν σταθερά υψηλές οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, υποβαθμίζεται η ποιότητα των θεσμών διακυβέρνησης και το ονομαστικό ΑΕΠ της χώρας δεν έχει ακόμη φτάσει στο ύψος που ήταν το 2014.

Δυστυχώς, αντί για κανονικότητα, έχουμε μια κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας.

Σας προβληματίζει το κλίμα ακραίας πόλωσης που διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια σχεδόν στο σύνολο της κοινωνίας μας;

Πράγματι, το κλίμα πόλωσης μεγεθύνει τις διαφορές και αποτρέπει τις συγκλίσεις. Η ιστορική, κοινωνική, πολιτική και οικονομική κρισιμότητα των στιγμών επιβάλλει δημιουργικές συνθέσεις και συγκλίσεις ως αναγκαία συνθήκη για την ομαλή και ανοδική πορεία της χώρας. Όμως αυτές πρέπει να χτίζονται διαχρονικά, με όρους ειλικρίνειας και εθνικής ευθύνης. Δεν μπορούν να επιτευχθούν ευκαιριακά, με «λεόντιες» συμπεριφορές, με «κουτοπόνηρες» προσπάθειες διάχυσης και μετακύλισης ευθυνών, με καιροσκοπικές προσεγγίσεις και με μικροκομματικούς υπολογισμούς.

Η εθνική συνεννόηση απαιτεί, από όλους, αυτογνωσία, αυτοκριτική, ειλικρίνεια προθέσεων και σαφήνεια θέσεων. Πάνω απ’ όλα απαιτεί αξιοπιστία και εμπιστοσύνη. Αυτά όμως είναι «είδη εν ανεπαρκεία» για τη σημερινή Κυβέρνηση.

Η ΝΔ θα συνεχίσει να τηρεί, όπως διαχρονικά πράττει, στάση εθνικής ευθύνης. Δεν θα κερδοσκοπήσει πολιτικά πάνω στα προβλήματα της χώρας και των πολιτών.

Η Νέα Δημοκρατία ζητά επίμονα εκλογές. Αντέχει η χώρα πρόωρη προσφυγή στις κάλπες;

Πράγματι, η Νέα Δημοκρατία ζητάει εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα τη διεξαγωγή εκλογών. Και τις ζητάει όχι για να επανέλθει μια ώρα αρχύτερα στη διακυβέρνηση της χώρας, αλλά γιατί πιστεύει ότι το κόστος συνέχισης της σημερινής κυβερνητικής πολιτικής είναι πολύ μεγαλύτερο από το κόστος διεξαγωγής εκλογών.

Και αυτό γιατί αποδεικνύεται καθημερινά και επιβεβαιώνεται όλο και πιο έντονα και εμφατικά ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ αποτυγχάνει σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας, όπως είναι ενδεικτικά αυτά της οικονομίας, της διαχείρισης του μεταναστευτικού/προσφυγικού προβλήματος, της ασφάλειας των πολιτών, της υπεύθυνης διαχείρισης της εξωτερικής πολιτικής, της παιδείας και της υγείας, της αξιοκρατίας στη δημόσια διοίκηση, της ποιότητας της δημοκρατίας.

Με λίγα λόγια, η σημερινή Κυβέρνηση αδυνατεί να οδηγήσει τη χώρα στην ιστορική της πορεία.

Το άνοιγμα της ΝΔ προς το «μεσαίο χώρο» σε συνδυασμό με τη δυσαρέσκεια που υπάρχει σε αρκετά στελέχη του κόμματος για παρέκκλιση από τις αρχές του, είναι ένα ζήτημα που πιστεύετε ότι η αξιωματική αντιπολίτευση θα το βρει μπροστά της ενόψει εκλογών;

Η ΝΔ, εκ της αρχικής κατασκευής της, αποτελεί τη μεγάλη πατριωτική, φιλελεύθερη, κοινωνική και ριζοσπαστική πολιτική δύναμη της χώρας, με εκτεταμένες και βαθιές ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις. Παραμένει βαθιά δημοκρατική, πολυσυλλεκτική, συνθετική, συνεκτική, γνήσια προοδευτική και αντιλαϊκιστική. Είναι συνεπώς προφανές ότι δεν συμμερίζομαι σχετικές ανησυχίες, παρά μόνο αν κάποιοι θελήσουν να υπηρετήσουν προσωπικές στρατηγικές.

Κύριε Σταϊκούρα, πως βλέπετε τις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις για το ζήτημα του χρέους; Εκτιμάτε ότι θα υπάρξουν αποφάσεις για οριστική λύση το προσεχές διάστημα;
Εύχομαι και ελπίζω να ληφθούν άμεσα αυτόματες και αξιόπιστες αποφάσεις για το χρέος, οι οποίες άλλωστε έχουν καταστεί αναγκαίες εξαιτίας της σημαντικής επιβάρυνσης της βιωσιμότητάς του την τελευταία τριετία.
Δυστυχώς όμως, η Κυβέρνηση έχει ήδη συμφωνήσει από πέρυσι οι όποιες παρεμβάσεις να υλοποιηθούν μετά το καλοκαίρι, στο βαθμό που αυτό κριθεί τότε αναγκαίο από τους θεσμούς, ενώ πιθανόν θα συνοδεύονται από όρους και προϋποθέσεις.

Συμμερίζεστε την άποψη ότι οι πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις σε Ιταλία αλλά και Ισπανία συνιστούν πηγή αβεβαιότητας για την Ευρωζώνη; Θα μπορούσε, πιστεύετε, αυτό να επηρεάσει και την πορεία εξόδου της χώρας μας στις αγορές;
Πράγματι, οι πηγές αβεβαιότητας και οι εστίες κινδύνου σε ευρωπαϊκό επίπεδο, για μια σειρά από ενδογενείς και εξωγενείς λόγους, είναι πολλές και σημαντικές. Ενώ και η νομισματική πολιτική δεν αναμένεται επί μακρόν να παραμείνει επεκτατική.
Όλα αυτά επηρεάζουν και θα επιδράσουν στο ήδη υψηλό και ιδιαίτερα ευμετάβλητο κόστος δανεισμού της χώρας μας.
Εάν υπήρχε αξιοπιστία, σοβαρότητα και υπευθυνότητα, εάν είχε υλοποιηθεί ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων και ιδιωτικοποιήσεων, εάν είχαν αναληφθεί ήδη πρωτοβουλίες για το χρέος και εάν η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, τότε τα επιτόκια δανεισμού, με δεδομένο το έως πρόσφατα ευνοϊκότερο ευρωπαϊκό περιβάλλον και την υψηλή διαθέσιμη ρευστότητα, θα ήταν χαμηλότερα και λογικά.
Αυτό όμως δεν έγινε και την ευθύνη φέρει, αποκλειστικά, η σημερινή Κυβέρνηση που δεν δημιούργησε τις προϋποθέσεις.

Γιατί υποστηρίζετε ότι δεν θα υπάρξει «καθαρή έξοδος» από τα μνημόνια με την ολοκλήρωση του προγράμματος;
Γιατί το μόνο που ολοκληρώνεται είναι η χρηματοδότηση της χώρας μέσω του προγράμματος. Αντιθέτως, οι μνημονιακές πολιτικές, και μάλιστα «φορτωμένες» με πρόσθετες και βαριές δεσμεύσεις, όπως επιβεβαιώνεται στην 4η αξιολόγηση και στο μεσοπρόθεσμο πλαίσιο, θα συνεχιστούν για τα πολλά επόμενα χρόνια.
Υπενθυμίζεται ότι σε αντιδιαστολή με τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη-μέλη που βγήκαν «καθαρά» από τα μνημόνια, η Κυβέρνηση έχει ήδη ψηφίσει πρόσθετα μέτρα λιτότητας ύψους 5,1 δισ. ευρώ για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, έχει δεσμευτεί στην επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για πολλά χρόνια μετά το 2018, έχει δεσμεύσει τη δημόσια περιουσία της χώρας για έναν αιώνα, έχει συμφωνήσει η υλοποίηση των παρεμβάσεων για το χρέος να γίνει μετά το καλοκαίρι, και έχει αποδεχθεί τον μηχανισμό ενισχυμένης και όχι μετα-προγραμματικής εποπτείας.
Οι πολίτες όμως έχουν αντιληφθεί ότι η «αριστερή χρυσόσκονη» έχει ξεπεράσει την ημερομηνία λήξης και έχει πλέον καταστεί δηλητηριώδης.

Μήπως η απομάκρυνση της καθαρής εξόδου, αλλά και το πλαίσιο αυστηρής εποπτείας για τα επόμενα χρόνια δυσκολεύουν τελικά και την υλοποίηση της δέσμευσης της ΝΔ για αλλαγή μείγματος δημοσιονομικής πολιτικής, αλλά και την προσπάθειά της να πείσει τους εταίρους για μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων;
Όχι, διότι αυτή η εξέλιξη ήταν προδιαγεγραμμένη εξαιτίας της Κυβερνητικής ανικανότητας και αναξιοπιστίας. Αφήστε που εμείς, διαχρονικά, έχουμε μάθει στα δύσκολα.
Το σχέδιό μας εδράζεται στην υλοποίηση ενός συνεκτικού μεταρρυθμιστικού προγράμματος, που θα οδηγήσει στην επίτευξη υψηλότερων ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης, η οποία με τη σειρά της θα βελτιώσει τη βιωσιμότητα του χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή αποκλιμάκωση των ήδη υψηλών δημοσιονομικών στόχων, δημιουργώντας «βαθμούς ελευθερίας» για περαιτέρω μειώσεις φορολογικών συντελεστών και ασφαλιστικών εισφορών.
Υπενθυμίζω δε ότι το 2014, χωρίς να προβλέπεται στο μνημόνιο, μειώθηκαν για πρώτη και μοναδική μέχρι σήμερα φορά φορολογικοί συντελεστές (π.χ. ΦΠΑ στη εστίαση, ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης, ασφαλιστικές εισφορές).

Η Κυβέρνηση κακώς χτίζει ταμειακό απόθεμα; Η ΝΔ τι θα έκανε;
Η ΝΔ επιθυμεί την «καθαρή έξοδο» από τα μνημόνια και τη χρηματοδότηση της χώρας με χαμηλό κόστος δανεισμού. Όπως όμως ήδη σας ανέφερα, η έξοδος με τους ίδιους όρους των άλλων ευρωπαϊκών χωρών δεν είναι εφικτή και το χαμηλό κόστος δανεισμού δεν είναι εξασφαλισμένο.
Με αυτά τα δεδομένα, είναι αναγκαία η δημιουργία ενός «διχτυού ασφαλείας». Η επιλογή της Κυβέρνησης είναι το «χτίσιμο» ταμειακού αποθέματος, «στραγγαλίζοντας» την πραγματική οικονομία.
Η δική μας πρόταση είναι η αξιοποίηση των αδιάθετων πόρων του δανείου, που εκτιμώνται στα 27 δισ. ευρώ μετά τη λήξη του προγράμματος, με δεδομένο μάλιστα ότι η Κυβέρνηση έχει πάρει δημοσιονομικά μέτρα που εκτείνονται και για μετά τη λήξη αυτού.

Ανάπτυξη 2,3% έδειξαν τα στοιχεία για το 1ο τρίμηνο 2018. Παραμένει «αναιμική», όπως έχετε πει για το 2017;
Θα δούμε την πορεία της οικονομίας τα επόμενα τρίμηνα και θα κάνουμε τις σχετικές αξιολογήσεις. Εύχομαι να υπάρξει δυναμική στην οικονομία.
Πάντως, η μείωση του ρυθμού ανάπτυξης στο 1,3% το 2017 και η αναθεώρηση προς τα κάτω των προβλέψεων για το 2018, επιβεβαιώνει τους μέχρι σήμερα ισχυρισμούς μας.
Ενώ η συρρίκνωση της ιδιωτικής κατανάλωσης και των επενδύσεων το 1ο τρίμηνο του 2018 αποτελεί εστία προβληματισμού, ειδικά αν συνδυαστεί με το υψηλό και διαρκώς αυξανόμενο επίπεδο του ιδιωτικού χρέους.

Εκτός από τη μείωση της φορολογίας για τις επιχειρήσεις, τι άλλο πρέπει να γίνει για να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για αύξηση των επενδύσεων στο βαθμό που έχει ανάγκη η ελληνική οικονομία;
Αυτό που απαιτείται είναι η υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου, όπως αυτό ξεδιπλώνεται από τη Νέα Δημοκρατία, που θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση του πλούτου της χώρας, χωρίς πρόσθετη εσωτερική υποτίμηση, με ενίσχυση των εξαγωγών και των εταιρικών επενδύσεων, το οποίο θα οδηγεί σε αύξηση της παραγωγικότητας όλων των συντελεστών παραγωγής, νέων και παραδοσιακών.
Σχέδιο με στόχο τη μέγιστη οικονομική αποτελεσματικότητα και την κοινωνικά δικαιότερη κατανομή των εισοδημάτων και του παραγόμενου πλούτου, με βασικούς άξονες, εκτός της σταδιακής μείωσης των φορολογικών συντελεστών, την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας, την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων (π.χ. απλοποίηση του αδειοδοτικού περιβάλλοντος, βελτίωση του χωροταξικού πλαισίου, υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, δημιουργία ενός αποτελεσματικού, ευέλικτου, σύγχρονου και παραγωγικού κράτους κ.α.) και την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, με την ουσιαστική αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων, την πλήρη εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΑΙΚΟΥΡΑΣ _ΤΥΠΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ_Σ1_2018-06-10

Η ΝΔ χαρακτήρισε προ ημερών τον κ. Τσίπρα ως «μετρ της διαπλοκής». Τι θα κάνει το Κόμμα σας για να φέρει την Κυβέρνηση προ των ευθυνών της για τους «διαπλεκόμενους φίλους της», όπως ο κ. Σαββίδης; 

Η Κυβέρνηση έχει ως πάγια τακτική τη δημιουργία «γκρίζων ζωνών» σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας, με σκοπό τη χειραγώγηση και τον έλεγχό τους.

Και όταν αυτές αναδεικνύονται, επιδίδεται σε ασκήσεις συγκάλυψης, αποπροσανατολισμού και αντιπερισπασμού. Οι πολίτες όμως έχουν αντιληφθεί το «παιχνίδι».

Η ΝΔ ασκεί, και θα συνεχίσει να το κάνει, υπεύθυνη και σκληρή αντιπολίτευση. Αναδεικνύει «δυσώδεις υποθέσεις» και επιδιώκει τη διαλεύκανσή τους. Παράλληλα, στο πλαίσιο του καταστατικού εκσυγχρονισμού της χώρας, θα καταθέσει προτάσεις για την ενδυνάμωση των θεσμών.

Σε αυτή τη γενική προσέγγιση, όλοι και όλες αντιμετωπίζονται με ενιαία κριτήρια.

Εκτιμάτε ότι η τριβή μεταξύ Μεγάρου Μαξίμου και Πάνου Καμένου θα οδηγήσει σε πρόωρες εκλογές και αν ναι, πότε; 

Οι εταίροι της συγκυβέρνησης, χωρίς ιδεολογικό και πολιτικό προσανατολισμό, κάνουν τα πάντα προκειμένου να «πιουν» και την τελευταία «γουλιά» εξουσίας, χωρίς να προσφέρουν στη χώρα.

Εκτιμώ ότι η συσσώρευση «εκρηκτικών υλών», ως συνέπεια της πολιτικής τους, θα τους εξαναγκάσει να προσφύγουν στην κάλπη, παρά τις αγωνιώδεις προσπάθειες να τη μεταθέσουν, όσο γίνεται για αργότερα.

Στο δίλημμα που διαμορφώνεται, «καθαρή έξοδος από τα μνημόνια ή προληπτική πιστωτική γραμμή», πως απαντάτε; 

Είναι δεδομένο ότι πλήρης «καθαρή έξοδος» δεν μπορεί να υπάρξει. Άλλωστε, για να λέμε την αλήθεια, δεν είναι και εφικτή. Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση έχει ήδη ψηφίσει νέα μέτρα λιτότητας για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, έχει δεσμευτεί σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για πολλά χρόνια μετά το 2018, ενώ η υλοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους όχι μόνο έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι, αλλά θα γίνει στο βαθμό που αυτό κριθεί τότε αναγκαίο από τους θεσμούς και θα συνοδευτεί από κάποιον αυστηρό μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας.

Ελπίζω η Κυβέρνηση να μην παρασυρθεί από το «πάθος για δόξα» και μετά μας μιλά, έτσι απλά, για μια «νέα αυταπάτη». Η χώρα αρκετά πληρώνει τις διαδοχικές «αυταπάτες» της.

Η χώρα πρέπει να σχεδιάσει σοβαρά το επόμενο βήμα ώστε να πετύχει το βέλτιστο συνδυασμό μεταξύ των δύο στόχων: μεγιστοποίηση των  βαθμών ελευθερίας της χώρας από τους δανειστές και ελαχιστοποίηση του κόστους χρηματοδότησης της οικονομίας.

Αυτό μπορεί να γίνει με το ταμειακό απόθεμα που χτίζει η Κυβέρνηση;

Η χώρα θα πρέπει να διαθέτει χρηματοδοτική επάρκεια και ασφάλεια, με χαμηλό κόστος δανεισμού από τις διεθνείς αγορές και με «δίχτυ προστασίας», χωρίς να επιβαρύνεται η πραγματική οικονομία.

Δυστυχώς όμως σήμερα, η Κυβέρνηση προσπαθεί να φτιάξει ταμειακό απόθεμα «στύβοντας» την πραγματική οικονομία: χρησιμοποιεί εις βάρος της ρευστότητας τις «κουτσουρεμένες δόσεις» του δανείου, επιβάλλει εσωτερική στάση πληρωμών, υπερφορολογεί νοικοκυριά και επιχειρήσεις, προχωρά σε σχετικά ακριβές εκδόσεις χρέους, όταν οι διαθέσιμοι από το πρόγραμμα πόροι, οι οποίοι – με ευθύνη της – δεν αντλούνται, προσφέρονται με πολύ χαμηλότερο επιτόκιο.

Ενώ και οι επιτοκιακές διαφορές (spreads) εξακολουθούν να είναι πολύ υψηλότερες και πιο ευμετάβλητες των άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Κοντά σε αυτά τα δεδομένα, οφείλουμε να λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι η διευκολυντική νομισματική πολιτική της ΕΚΤ, με συμβατικά (χαμηλά επιτόκια) και μη συμβατικά μέτρα (πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης), δεν θα συνεχιστούν επί μακρόν. Ενώ και η χρηματοδότηση των τραπεζών θα πρέπει να είναι διασφαλισμένη, δεδομένου ότι η Ελλάδα απέχει ακόμη αρκετά από το να έχει αποκτήσει επενδυτική πιστοληπτική διαβάθμιση.

Όλα αυτά μία σοβαρή Κυβέρνηση πρέπει να τα σταθμίσει και να τα συνεκτιμήσει. Κάτι που δεν γίνεται με την σημερινή.

Η δέσμευση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα επί πολλά χρόνια είναι ασφυκτική για τη χώρα και την οικονομία. Θα την επαναδιαπραγματευτεί ως Κυβέρνηση η ΝΔ και αν ναι, τι θα ζητήσει; 

Θα προτείνουμε, θα διεκδικήσουμε και εκτιμώ ότι θα επιτύχουμε μια «νέα ρήτρα μεταρρυθμίσεων και ανάπτυξης». Θα δεσμευθούμε στην υλοποίηση ενός συνεκτικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων για μετά το 2018, η επιτυχής υλοποίηση του οποίου θα οδηγήσει στην επίτευξη υψηλότερων ρυθμών ανάπτυξης από τις σημερινές εκτιμήσεις των θεσμών.

Η αύξηση του πλούτου θα οδηγήσει στη βελτίωση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους. Και αυτή με τη σειρά της, στη σταδιακή μείωση του πρωτογενούς πλεονάσματος. Η πρόταση είναι ρεαλιστική, ιστορικά επιβεβαιωμένη και επιστημονικά τεκμηριωμένη.

Ζήσατε ως Υπουργός το μοντέλο της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Πιστεύετε ότι η ΝΔ, εφόσον είναι πρώτο κόμμα μετά τις επόμενες εκλογές, πρέπει να συνεργαστεί κυβερνητικά με το Κίνημα Αλλαγής; 

Η ΝΔ επιδιώκει να αποτελέσει την ορθολογική επιλογή μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας. Όσο πλατύτερη αυτή είναι, τόσο καλύτερα.

Ακόμη όμως και με αυτοδυναμία, που φαίνεται πιθανή, θα αναζητήσει τις μέγιστες δυνατές κοινωνικές συναινέσεις και πολιτικές συνεννοήσεις.

Συνεννοήσεις και συναινέσεις που θα χτιστούν με όρους εθνικής ευθύνης, αμοιβαίου σεβασμού και ειλικρίνειας.

Όλες και όλοι θα κριθούμε στον κατάλληλο χρόνο, αρχικά από τους πολίτες.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΑΙΚΟΥΡΑΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ_ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ_Σ21_2018-03-23

Το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων έχει μπει σε μια κρίσιμη καμπή. Τελικά η ΝΔ είναι με τα όσα είχαν συμφωνηθεί το 1992 ή με την εθνική γραμμή που είχε χαραχθεί στο Βουκουρέστι;

Η Νέα Δημοκρατία έθεσε εξαρχής ως βάση διαπραγμάτευσης το πλαίσιο που διαμορφώθηκε την περίοδο 2007-2008, το οποίο αποτελεί έκτοτε εθνική θέση.

Η λύση πρέπει να είναι ενιαία και αδιαίρετη, και να περιλαμβάνει την εξάλειψη κάθε μορφής αλυτρωτισμού από τη γειτονική χώρα, μια αμοιβαία αποδεκτή ονομασία που να λαμβάνει υπόψη τις ελληνικές ευαισθησίες και τα εθνικά συμφέροντα, καθώς και την υιοθέτηση της ονομασίας αυτής για όλες τις χρήσεις και από όλους.

Η Νέα Δημοκρατία, όταν είχε την ευθύνη άσκησης εξωτερικής πολιτικής, λειτούργησε με όρους εθνικής υπευθυνότητας, επέδειξε σθένος, αποφασιστικότητα και γνήσιο πατριωτισμό.

Αρκετά στελέχη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης παίρνουν αποστάσεις από τα συλλαλητήρια τονίζοντας πως δεν θα παραβρεθούν. Πιστεύετε πως οι συγκεντρώσεις μπορούν να λύσουν σημαντικά εθνικά ζητήματα;

Γενικώς πιστεύω ότι υπεύθυνη εξωτερική πολιτική δεν ασκείται με συλλαλητήρια.

Όταν οι Κυβερνητικοί χειρισμοί είναι σοβαροί, η ενημέρωση Κομμάτων και κοινωνίας επαρκής και η διαπραγματευτική θέση της χώρας ενιαία και στιβαρή, δεν υφίσταται και ουσιαστικός λόγος πραγματοποίησής τους. Γιατί διαμορφώνεται εθνική γραμμή στο εσωτερικό, με ομοψυχία του λαού. Το είδαμε αυτό κατά την περίοδο 2007-2008.

Αντιθέτως, η κοινωνία εύλογα δυσπιστεί και αντιδρά όταν βλέπει μία Κυβέρνηση όπως η σημερινή, να αντιμετωπίζει το θέμα επιπόλαια και αλαζονικά, ανεύθυνα και διχαστικά, χωρίς ενιαία θέση, με διαρκείς αντιφάσεις και παλινωδίες στους κόλπους της, ασκώντας – επί μακρόν – μυστική διπλωματία, λειτουργώντας με όρους εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης, απορρυθμίζοντας αντί να σφυρηλατεί το εσωτερικό μέτωπο, μη θέτοντας ρητά και δημόσια ως προϋπόθεση οποιασδήποτε διαπραγμάτευσης την αλλαγή του Σκοπιανού Συντάγματος, διαθέτοντας πολλά στελέχη τα οποία υπονόμευαν – κατά το παρελθόν – τον διαπραγματευτικό αγώνα της χώρας αποδεχόμενα τη γειτονική χώρα με τη συνταγματική της ονομασία.

Το αποτέλεσμα αυτής της ανεύθυνης Κυβερνητικής διαχείρισης του θέματος είναι τα σημερινά συλλαλητήρια, στα οποία πολίτες εκφράζουν τις ευαισθησίες και εκδηλώνουν τις ανησυχίες τους, αμφισβητώντας τις δυνατότητες της Κυβέρνησης να διαπραγματευτεί με βάση το εθνικό συμφέρον.

Και είναι μεγάλο λάθος κάποιοι να ταυτίζουν αυτές τις ευαισθησίες με ορισμένες ακραίες αντιδράσεις. Γιατί ο γνήσιος πατριωτισμός δεν ταυτίζεται με τον ακραίο εθνικισμό.

Η ΝΔ με αφορμή και το Σκοπιανό ακολουθεί μια δεξιά πολιτική. Δεν φοβάστε με αυτή την στρατηγική χαθεί ο κεντρώος χώρος που σε τέτοια ζητήματα έχει μια πιο διαλλακτική ιδεολογία; 

Η ΝΔ ακολουθεί μια συνεπή και υπεύθυνη εθνική πολιτική.

Ήταν, είναι και θα είναι η μεγάλη πατριωτική, φιλελεύθερη, κοινωνική και ριζοσπαστική παράταξη της χώρας, μια πολιτική δύναμη βαθιά δημοκρατική, πολυσυλλεκτική, συνθετική, συνεκτική, ορθολογική, στιβαρή, γνήσια προοδευτική και αντιλαϊκιστική, με εκτεταμένες και βαθιές ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.

Συνεπώς, εκ κατασκευής της, είναι και κέντρο.

Εκτός από το εθνικό ζήτημα υπάρχει και η οικονομία. Η Κυβέρνηση έκλεισε την τρίτη αξιολόγηση και υποστηρίζει πως θα ακολουθήσει μία καθαρή έξοδο από το πρόγραμμα. Εσείς συμμερίζεστε αυτή την άποψη;

Όχι, διότι η πράγματι επιθυμητή ουσιαστική και καθαρή έξοδος από τα μνημόνια, σήμερα δεν είναι εφικτή. Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση έχει ψηφίσει νέα μέτρα λιτότητας για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, έχει δεσμευτεί σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για πολλά χρόνια μετά το 2018, ενώ η υλοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους όχι μόνο έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι, αλλά εκτιμάται ότι θα συνοδευτεί και από κάποιον αυστηρό μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας.

Η Κυβέρνηση δημιουργεί όμως επαρκές ταμειακό απόθεμα για την καθαρή έξοδο από τα μνημόνια.

Το ταμειακό απόθεμα δημιουργείται με τη χρήση δανειακών πόρων οι οποίοι δεν χρησιμοποιούνται για να αποπληρωθούν ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, με την ακριβή έξοδο στις αγορές, με τα υπερ-πλεονάσματα μέσω της υπερ-φορολόγησης των πολιτών, με το υποχρεωτικό «σκούπισμα» των ταμειακών διαθεσίμων φορέων του Δημοσίου και με την εσωτερική στάση πληρωμών.

Για να «χτιστεί» συνεπώς η νέα Κυβερνητική αυταπάτη, «γκρεμίζεται» η πραγματική οικονομία.

Τουλάχιστον παρατηρούμε μία βελτίωση των δεικτών της οικονομίας. Σωστά;

Η βελτίωση στην οποία αναφέρεστε σε μακροοικονομικούς δείκτες είναι συγκριτικά με το χειρότερο σημείο στο οποίο η οικονομία «κατρακύλησε» επί ημερών της σημερινής διακυβέρνησης. Με αποτέλεσμα, στην καλύτερη περίπτωση, το καλοκαίρι να βρεθούμε εκεί που είχαμε φτάσει το 2014.

Ενώ δυστυχώς, σε μικροοικονομικό επίπεδο, οι πολίτες βρίσκονται σε δυσμενέστερη θέση σε σχέση με το 2014. Αυτή η οδυνηρή πραγματικότητα αποτυπώνεται σε 3 αριθμούς: οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών προς την εφορία έχουν ξεπεράσει τα 100 δισ. ευρώ, έχουν επιβληθεί κατασχέσεις περιουσιών σε 1 εκατομμύριο πολίτες και δρομολογούνται πλειστηριασμοί σε 130.000 κατοικίες.

Αυτό είναι το οδυνηρό αποτύπωμα της 3ετούς διακυβέρνησης του κ. Τσίπρα.

Εκτιμάτε ότι υπάρχει φως στο τούνελ για τη μείωση του χρέους;

Μείωση του χρέους και βελτίωση του «προφίλ» του (επιτόκια, περίοδος χάριτος, επιμήκυνση) έγιναν το 2012. Δυστυχώς όμως η βιωσιμότητά του, όπως επιβεβαιώνουν συγκριτικές μελέτες των δανειστών, επιβαρύνθηκε τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας κυρίως ανερμάτιστων χειρισμών της σημερινής Κυβέρνησης, αλλά και της μη υλοποίησης σχετικών δεσμεύσεων των εταίρων.

Σήμερα, με βάση τις αποφάσεις του Eurogroup, οι αναγκαίες παρεμβάσεις για τη ρύθμιση του χρέους θα υλοποιηθούν μετά τη λήξη του 3^ου προγράμματος και στο βαθμό που αυτό κριθεί τότε αναγκαίο από τους θεσμούς.

Εύχομαι τουλάχιστον αυτές οι παρεμβάσεις να είναι ουσιαστικές, να δρομολογηθούν άμεσα και να κινούνται στην κατεύθυνση των προτάσεων που η ΝΔ κατέθεσε, από τον Μάιο του 2016.

 

ΧΡ ΣΤΑΙΚΟΥΡΑΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ _ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ_Σ1_2018-02-04

Τελικά, με την επικείμενη ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης, βρισκόμαστε όντως μια ανάσα από το οριστικό τέλος των μνημονίων όπως υποστηρίζει ο Πρωθυπουργός;

Για ακόμη μία φορά, ο Πρωθυπουργός δεν λέει την αλήθεια στους πολίτες.

Προσεγγίζει την πραγματικότητα με λεκτικές ακροβασίες, επικοινωνιακά περιτυλίγματα και μια αισιοδοξία που γρήγορα αποδεικνύεται – από τα ίδια τα γεγονότα – ανεδαφική. Κάθε φορά όμως η «πρόσκρουση» με την πραγματικότητα αποδεικνύεται οδυνηρή για τη χώρα και τους πολίτες.

Αυτό έγινε πριν τις πρώτες εκλογές του 2015, κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης του 1^ου εξαμήνου του 2015, πριν το δημοψήφισμα και την ολοκλήρωση των αξιολογήσεων. Αυτό θα γίνει και τώρα.

Και αυτό διότι η Κυβέρνηση έχει ήδη ψηφίσει νέα μέτρα λιτότητας για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, έχει δεσμευτεί στην επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για πολλά χρόνια μετά το 2018, ενώ η υλοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους όχι μόνο έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι, αλλά εκτιμάται ότι θα συνοδευτεί από κάποιον αυστηρό μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας.

Η Κυβέρνηση όμως δημιουργεί σημαντικό ταμειακό απόθεμα για την καθαρή έξοδο από τα μνημόνια.

Πράγματι δημιουργεί απόθεμα προκειμένου να καλλιεργήσει τη νέα αυταπάτη της δήθεν «καθαρής εξόδου» από τα μνημόνια.

Εκτός όμως του ότι η πλήρης και καθαρή έξοδος, αν και επιθυμητή, δεν είναι σήμερα εφικτή, ο τρόπος δημιουργίας του ταμειακού αποθέματος δεν είναι ορθολογικός.

Και αυτό γίνεται με τη χρήση δανειακών πόρων οι οποίοι δεν χρησιμοποιούνται για να αποπληρωθούν ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, με την ακριβή έξοδο στις αγορές, με την υπερφορολόγηση των πολιτών, με το υποχρεωτικό «σκούπισμα» των ταμειακών διαθεσίμων φορέων του Δημοσίου και με την εσωτερική στάση πληρωμών.

Δηλαδή γίνεται εις βάρος της πραγματικής οικονομίας.

Η οικονομία όμως έχει αρχίσει να δείχνει σημαντικά σημάδια βελτίωσης.

Η βελτίωση στην οποία αναφέρεστε σε ορισμένους μακροοικονομικούς δείκτες είναι συγκριτικά με το χειρότερο σημείο στο οποίο η οικονομία «κατρακύλησε» επί ημερών της σημερινής διακυβέρνησης. Με αποτέλεσμα, στην καλύτερη περίπτωση, το καλοκαίρι να βρεθούμε εκεί που είχαμε φτάσει το 2014.

Ενώ δυστυχώς, σε μικροοικονομικό επίπεδο, η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη. Οι πολίτες είναι σε δυσμενέστερη θέση σε σχέση με το 2014. Τρεις αριθμοί συμπυκνώνουν και αποτυπώνουν την επώδυνη πραγματικότητα: έχουν ψηφιστεί 14,5 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών προς την εφορία ξεπέρασαν – για πρώτη φορά – τα 100 δισ. ευρώ και έχουν επιβληθεί κατασχέσεις σε 1 εκατομμύριο πολίτες. Οι δε μαζικοί ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί περιουσιών είναι «προ των πυλών».

Αυτός είναι το αποτέλεσμα της ανερμάτιστης και αδιέξοδης οικονομικής πολιτικής των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Ο Πρωθυπουργός όμως ανέφερε, κατά τη συζήτηση του Πολυνομοσχεδίου στη Βουλή, ότι «σήμερα η χώρα πετυχαίνει πλέον πραγματικούς ρυθμούς ανάπτυξης σε σχέση με την Ευρωζώνη». Διαφωνείται;

Τα ίδια τα στοιχεία διαψεύδουν, για ακόμη μία φορά, τον Πρωθυπουργό.

Η Κυβέρνησή του, αφού «κατρακύλησε» την οικονομία και πάλι στην ύφεση την περίοδο 2015-2016, φαίνεται να επιτυγχάνει ασθενικό ρυθμό μεγέθυνσης το 2017, ψαλιδισμένο κατά περίπου 40% από τις αρχικές προβλέψεις της.

Την ίδια περίοδο μάλιστα που οι εκτιμήσεις αναθεωρούνται διαρκώς προς το δυσμενέστερο για τη χώρα μας, οι προβλέψεις για τους Ευρωπαϊκές οικονομίες ακολουθούν αντίθετη πορεία, διευρύνοντας το αναπτυξιακό χάσμα με αυτές.

Το αποτέλεσμα είναι η Ελλάδα να αποτελεί, την τελευταία τριετία, τη μοναδική «αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη».

Η Κυβέρνηση όμως, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, υπερκάλυψε τους δημοσιονομικούς στόχους.

Τους υπερκάλυψε, αλλά πως; Με την ανελέητη φορολογική και ασφαλιστική επιδρομή επί των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, με τα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης και με τη διευρυμένη εσωτερική στάση πληρωμών. Με αποτέλεσμα να αποτυγχάνει στην επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων.

Ενδεικτικά, παρά τις δεσμεύσεις της Κυβέρνησης, οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, δαπάνες με υψηλό αναπτυξιακό πολλαπλασιαστή, έκλεισαν τελικά 800 εκατ. ευρώ κάτω από το στόχο το 2017, στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας, στερώντας πολύτιμους πόρους από την πραγματική οικονομία.

Αποδεικνύεται έτσι ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ δεν μπορεί, δεν ξέρει και δεν θέλει να οδηγήσει τη χώρα σε τροχιά ισχυρής και διατηρήσιμης ανάπτυξης.

Η Κυβέρνηση όμως φαίνεται ότι προσπαθεί να λύσει το πρόβλημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ που εσείς δεν λύσατε επί δεκαετίες.

Η μη επίλυση ενός προβλήματος δεν είναι πάντοτε αρνητική εξέλιξη, όταν θέτεις, υποστηρίζεις και επιτυγχάνεις να υφίστανται «κόκκινες γραμμές», όταν λειτουργείς με όρους εθνικής υπευθυνότητας και γνήσιου πατριωτισμού. Αυτό έπραξε η Κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή την περίοδο 2007-2008, καθορίζοντας το πλαίσιο επίλυσης του προβλήματος, το οποίο αποτελεί και τη βάση της εθνικής θέσης μεταγενέστερα.

Η σημερινή Κυβέρνηση αντιμετωπίζει το θέμα επιπόλαια και με όρους εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης, ως εκ τούτου ανεύθυνα.

Ενώ έχει εσωτερικές αντιφάσεις και δεν φαίνεται να διαθέτει ενιαία θέση, ενώ βγάζει αρχικά οξύτατες και άστοχες ανακοινώσεις κατά της Εκκλησίας για να στείλει στη συνέχεια επιστολές μετάνοιας, προχωρώντας και σε συναντήσεις μαζί της, ξιφουλκεί κατά της Αντιπολίτευσης, κατηγορώντας την για διγλωσσία, απορυθμίζοντας αντί να σφυρηλατεί το εσωτερικό μέτωπο.

Άλλωστε η χαλαρή αντιμετώπιση του θέματος από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ είναι γνωστή από παλαιά. Θυμίζω ότι κορυφαία στελέχη, νυν Υπουργοί του, την περίοδο 2007-2008, προέτρεπαν την τότε Κυβέρνηση της ΝΔ να δεχθεί τη γειτονική χώρα με τη συνταγματική ονομασία της.

Τώρα, επιδίδεται σε μυστική διπλωματία, χωρίς ενημέρωση της Αντιπολίτευσης.

Η Κυβέρνηση έχει ολοκληρωτικά την ευθύνη των χειρισμών για την εξέλιξη του θέματος. Η ΝΔ θα κινηθεί και πάλι με όρους εθνικής υπευθυνότητας.