Μήνυμα για την παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS | 1.12.2009

Μήνυμα για την παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS | 1.12.2009

Η παγκόσμια κοινότητα έχει καθιερώσει από το 1988 την 1η Δεκεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS (HIV). Το AIDS είναι μία από τις φονικότερες επιδημίες στη σύγχρονη ιστορία της ανθρωπότητας, η οποία, παρά τις προσπάθειες σε παγκόσμιο επίπεδο για τον έλεγχό της, συνεχίζει να παραμένει ανεξέλεγκτη στις περισσότερες περιοχές του κόσμου, και ιδιαίτερα εκείνη της Υποσαχάρειας Αφρικής, ενώ εκτιμάται, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, πως θα αποτελέσει μέσα στα επόμενα 24 χρόνια την τρίτη αιτία θανάτου σε παγκόσμιο επίπεδο. Στη χώρα μας τα στοιχεία είναι ιδιαιτέρως ανησυχητικά, καθώς, σύμφωνα με το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, καταγράφεται ετήσια αύξηση κρουσμάτων 15% – 20% την τελευταία τριετία.

Αναμφισβήτητα, τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σημαντικά βήματα για την κατάρτιση δράσεων και πολιτικών με στόχο την πρόληψη, τη θεραπεία, τη φροντίδα και την υποστήριξη των φορέων και ασθενών του ιού του AIDS. Το Εθνικό Σχέδιο Δράσης κατά του AIDS, το οποίο καταρτίστηκε το 2008, περιλαμβάνει την παροχή δωρεάν αγωγής στους ανασφάλιστους οροθετικούς, την ανάληψη πρωτοβουλιών και παρεμβάσεων σε επίπεδο πρόληψης, και τη μέριμνα για τους ανήλικους οροθετικούς.

Η προσπάθεια, ωστόσο, πρέπει να συνεχιστεί. Η ανάγκη για καθοδήγηση, στήριξη και φροντίδα των φορέων και ασθενών του AIDS είναι περισσότερο πραγματική και επείγουσα από ποτέ, καθώς απαιτείται η συρρίκνωση των όποιων προκλητικών φαινόμενων κοινωνικού ρατσισμού, η κάλυψη των κενών που συχνά εντοπίζονται στην ενημέρωση αναφορικά με τον ιό, και, φυσικά, η διασφάλιση της καθολικής πρόσβασης στη θεραπευτική αγωγή.

Η Πολιτεία οφείλει να μεριμνά για τη συνεχή θωράκιση και επέκταση του δημοσίου υγειονομικού συστήματος της χώρας και για τη δημιουργία των προϋποθέσεων για την ευκολότερη και καθολική πρόσβαση στην πρόληψη, τη θεραπεία και την περίθαλψη. Παράλληλα με τη μέριμνα της Πολιτείας, απαιτείται και η ευαισθητοποίηση και ενεργοποίηση όλων των πολιτών για τον περιορισμό της ασθένειας, αλλά και για την ανάδειξη μιας κοινωνίας που αγωνίζεται για τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με υπέρτατο αυτό της προστασίας της υγείας. Προς την κατεύθυνση αυτή θεωρώ πως είμαστε όλοι αρωγοί.

Δήλωση για την εκλογή του νέου Προέδρου της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά | 30.11.2009

Δήλωση για την εκλογή του νέου Προέδρου της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά | 30.11.2009

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες για τη συμμετοχή τους στη διαδικασία ανάδειξης του νέου Προέδρου της Ν.Δ. Συμμετοχή που απέδειξε ότι το άνοιγμα στη λαϊκή βάση ήταν ώριμο αιτούμενο της κοινωνίας. Συμμετοχή που ξεπέρασε κάθε προσδοκία, παρά τα όποια προβλήματα παρουσιάσθηκαν στη διαδικασία. Συμμετοχή που αποτελεί τον καλύτερο εγγυητή της ενότητας της Παράταξης.

Θα ήθελα να συγχαρώ το νέο Πρόεδρο της Ν.Δ. κ. Αντώνη Σαμαρά για την θριαμβευτική εκλογή του. Οι πολίτες είδαν στο πρόσωπό του τον αρχηγό που μπορεί να δώσει προοπτική. Που μπορεί να «κάνει τη Ν.Δ. την ελπίδα της Ελλάδας, ώστε να φτιάξουμε όλοι μαζί την Ελλάδα της ελπίδας». Που μπορεί να προχωρήσει και να επιτύχει τον εμπλουτισμό των ιδεολογικών αρχών της Παράταξης και τον εκσυγχρονισμό της οργανωτικής δομής και λειτουργίας του κόμματος.

Θα ήθελα, τέλος, να συγχαρώ την κα. Μπακογιάννη και τον κ. Ψωμιάδη για τον αγώνα τους, καθώς και για την πράξη σεβασμού και δύναμης που ακολούθησε την εκλογική διαδικασία. Η συμμετοχή των πολιτών έθεσε τον πήχυ ψηλά για το νικητή και τους ηττημένους, για όλους μας. Οφείλουμε όλοι μας, με υψηλό αίσθημα ευθύνης και αλληλεγγύης, να ανταποκριθούμε στις υψηλές προσδοκίες της κοινωνίας. Να δημιουργήσουμε ένα ανοικτό, σύγχρονο, δημοκρατικό και συμμετοχικό κεντροδεξιό κόμμα. Να ασκήσουμε δυναμική αντιπολίτευση και να γίνουμε, με υπομονή και επιμονή, αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Στην προσπάθεια αυτή θα είμαστε όλοι παρόντες, όλοι μαζί.

Δελτίο Τύπου από το Χαιρετισμό του Χρ. Σταϊκούρα στην Ημερίδα «Η θέση της Ελληνίδας Αγρότισσας στο δίκτυο των κοινωνικών υποστηρικτικών δομών του κράτους»

Δελτίο Τύπου από το Χαιρετισμό του Χρ. Σταϊκούρα στην Ημερίδα «Η θέση της Ελληνίδας Αγρότισσας στο δίκτυο των κοινωνικών υποστηρικτικών δομών του κράτους»

Ο Βουλευτής Φθιώτιδας κ. Χρήστος Σταϊκούρας, την Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2009, παρέστη στην Ημερίδα με θέμα «Η θέση της Ελληνίδας Αγρότισσας στο δίκτυο των κοινωνικών υποστηρικτικών δομών του κράτους» που πραγματοποιήθηκε στα Καμένα Βούρλα από τη Διεύθυνση Αγροτικής Οικιακής Οικονομίας του Υπουργείου. Στο σύντομο χαιρετισμό του, μεταξύ άλλων, ανέφερε τα εξής:

«Ένα από τα μεγάλα ζητούμενα παλαιότερων εποχών, ήταν και η κατάκτηση της θέσης της Ελληνίδας στην κοινωνία. Οι διεκδικήσεις της για ισότητα, ισονομία, συμμετοχή έφεραν αποτέλεσμα καθώς σήμερα πλέον η γυναίκα δεν περιορίζεται μόνο στην οικογένεια, αλλά αποκτά ρόλους που φαίνονταν αδιανόητοι παλαιότερα. Σήμερα πλέον, αναπτύσσει την προσωπικότητά της αυτόνομα, αναλαμβάνει επιχειρηματικές δραστηριότητες, συνεισφέρει στο οικογενειακό εισόδημα, μετέχει ενεργά στα κοινά, κερδίζει το ρόλο που δικαιούται στην κοινωνία, στις επαγγελματικές ευκαιρίες, στα επιστημονικά επιτεύγματα, στο δημόσιο βίο, ενώ παραμένει, ταυτόχρονα, το θεμέλιο της οικογένειας. Όλα αυτά ισχύουν, και μάλιστα στον υψηλότερο βαθμό, για την Ελληνίδα αγρότισσα. Αγρότισσα που εκτός από τη συμμετοχή της στις καθαρά αγροτικές εργασίες, αναλαμβάνει καινοτόμες δραστηριότητες, δημιουργεί ή συμμετέχει σε οικογενειακές επιχειρήσεις στο χώρο της τυποποίησης, της μεταποίησης, της οικοτεχνίας, του αγροτουρισμού, οργανώνει και αναπτύσσει δραστηριότητες στο πλαίσιο δυναμικών γυναικείων συνεταιρισμών.

Τα τελευταία χρόνια αναπτύχθηκαν συγκροτημένες πολιτικές δράσεις για τη ενίσχυση και αναβάθμιση του αγροτικού τομέα. Προωθήθηκαν πρωτοβουλίες για την ενθάρρυνση και τόνωση της γυναικείας επιχειρηματικότητας στην ελληνική ύπαιθρο. Θεσμοθετήθηκαν υποχρεώσεις της πολιτείας για τη στήριξη της ελληνίδας αγρότισσας. Αναγνωρίστηκε έμπρακτα ο σπουδαίος ρόλος της, καθώς, με το νέο ασφαλιστικό καθεστώς, η σύζυγος αγρότη είναι, πλέον, ισότιμη με τον άνδρα της ως προς τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα, ενώ της παρέχονται, είτε είναι άμεσα ασφαλισμένη, είτε έμμεσα, κοινωνικές παροχές και παροχές υγείας από τον ΟΓΑ, λαμβάνοντας επίδομα μητρότητας και παροχές περιθάλψεως.

Αποτελεί χρέος όλων των πολιτικών δυνάμεων, αλλά κυρίως, της νέας κυβέρνησης να σταθεί η πολιτεία στο πλευρό της Ελληνίδας αγρότισσας, επιδιώκοντας την περαιτέρω βελτίωση της θέσης της στην ελληνική κοινωνία, την προώθηση της τοπικής ανάπτυξης, τη βελτίωση της ποιότητας ζωής στην ελληνική ύπαιθρο, και τη διατήρηση του αγροτικού πληθυσμού στη γη του.

Η στήριξη της αγρότισσας γυναίκας και μητέρας θέτει τις βάσεις για την ενίσχυση της συνοχής της κοινωνίας μας, καθώς αποτελεί το στυλοβάτη της αγροτικής οικογένειας και της ελληνικής περιφέρειας. Προς την κατεύθυνση αυτή είμαστε όλοι αρωγοί.»

Δελτίο Τύπου από την κοινή ερώτηση για την άμεση καταβολή αγροτικών επιδοτήσεων και τη στήριξη των τιμών του ελαιολάδου

Δελτίο Τύπου από την κοινή ερώτηση για την άμεση καταβολή αγροτικών επιδοτήσεων και τη στήριξη των τιμών του ελαιολάδου

Ο Βουλευτής Φθιώτιδας της Ν.Δ. κ. Χρήστος Σταϊκούρας κατέθεσε, μαζί με άλλους Βουλευτές της Ν.Δ., κοινή ερώτηση προς την Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων αναφορικά με την άμεση καταβολή αγροτικών επιδοτήσεων και τη στήριξη των τιμών του ελαιολάδου. Ειδικότερα, η ερώτηση, μεταξύ άλλων, ανέφερε τα εξής:

«Η τεράστια καθυστέρηση για την καταβολή των αγροτικών επιδοτήσεων έχει φέρει εκατοντάδες αγρότες σε δεινή οικονομική θέση. Καθώς βρισκόμαστε ήδη στα τέλη Νοεμβρίου και η κυβέρνηση έχει συμπληρώσει σχεδόν δύο μήνες στην εξουσία, δεν υπάρχει ακόμα καμία ένδειξη για την καταβολή των αγροτικών επιδοτήσεων. Από τα γεγονότα προκύπτει ότι η κυβέρνηση ήταν και συνεχίζει να είναι πλήρως απροετοίμαστη, καθώς ακόμη δεν έχει κανένα σχετικό προγραμματισμό για τη διαχείριση ακόμα και του θέματος της άτοκης χρηματοδότησης που είχε εξασφαλίσει η κυβέρνηση της ΝΔ, και για το θέμα των κοινοτικών ενισχύσεων, αλλά ακόμα και των αποζημιώσεων της καταστροφής των αμπελουργικών προϊόντων, που ζητούσαν την άμεση καταβολή του 50% των ζημιών. Δυστυχώς, η απουσία σχεδίου και προγραμματισμού της κυβέρνησης και η καθυστέρηση καταβολής των φετινών επιδοτήσεων έχει εξαντλήσει οικονομικά αρκετούς συμπολίτες μας, καθώς γνωρίζουν ότι τις προηγούμενες χρονιές όχι μόνο είχαν εισπράξει τις επιδοτήσεις, αλλά και την αξία των προϊόντων τους.»

Επιπρόσθετα, υπογραμμίζεται πως «ο τομέας της ελαιοκαλλιέργειας αντιμετωπίζει για δεύτερη συνεχόμενη περίοδο κρίση εξαιτίας των χαμηλών τιμών παραγωγού που διαμορφώνονται και κατά τη φετινή χρονιά στην εγχώρια αγορά, που εμφανίζει μεγάλες δυσκολίες. Έτσι, παρατηρούνται φαινόμενα πολλών παραγωγών οι οποίοι προκειμένου να πουλήσουν το απόθεμά τους ρίχνουν περαιτέρω τις τιμές, με αποτέλεσμα αυτές να κατρακυλούν, φτάνοντας στα επίπεδα του 1996. Ως εκ τούτου, και δεδομένης της άσχημης διεθνούς οικονομικής συγκυρίας, αλλά και της σημαντικότητας του τομέα για την ελληνική οικονομία, κρίνεται επιτακτική η στήριξη των τιμών του ελαιολάδου.»

Στην ερώτηση που κατέθεσαν οι Βουλευτές της Ν.Δ. τονίζουν την ανάγκη στήριξης του αγροτικού τομέα, ερωτώντας αφενός εάν υπάρχει η πολιτική βούληση και ο κεντρικός σχεδιασμός του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και της Κυβέρνησης για την άμεση καταβολή των αγροτικών επιδοτήσεων και αφετέρου εάν προτίθεται η Κυβέρνηση να λάβει μέτρα ενίσχυσης των ελαιοπαραγωγών και στήριξης των τιμών του ελαιολάδου.

Δελτίo Τύπου από την Κοινή Ερώτηση Βουλευτών της Ν.Δ. για το θέμα των συμβασιούχων εργαζομένων στις Περιφέρειες και τους Δήμους της χώρας.

Δελτίo Τύπου από την Κοινή Ερώτηση Βουλευτών της Ν.Δ. για το θέμα των συμβασιούχων εργαζομένων στις Περιφέρειες και τους Δήμους της χώρας.

Ο Βουλευτής Φθιώτιδας της Ν.Δ. κ. Χρήστος Σταϊκούρας κατέθεσε, μαζί με άλλους Βουλευτές της Ν.Δ., ερώτηση προς τον Υπουργό Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, αναφορικά με το ζήτημα των συμβασιούχων εργαζομένων στις Περιφέρειες της χώρας. Ειδικότερα, η ερώτηση, μεταξύ άλλων, ανέφερε τα εξής:

 «Τις τελευταίες ημέρες υπάρχει έκδηλη ανησυχία σε χιλιάδες συμπολίτες μας και τις οικογένειές τους, οι οποίοι και εργάζονται ως συμβασιούχοι σε υπηρεσίες του Δημοσίου, σχετικά με τις αποφάσεις της κυβέρνησης για τη σταδιακή κατάργηση όλων των συμβάσεων έργων, οι οποίες και θα αντικατασταθούν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, βάσει και της πλήρωσης θέσεων πάγιων και διαρκών αναγκών. Μάλιστα, η ληφθείσα κυβερνητική απόφαση για την κατάργηση των συμβασιούχων με προγράμματα Stage δημιουργεί κακό προηγούμενο, επιτείνει την αγωνία και των λοιπών συμβασιούχων του δημοσίου και των οικογενειών τους, ενώ κλονίζει ήδη και την εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών.

Παράλληλα, αντίστοιχη ανησυχία υπάρχει και στους συμβασιούχους των Περιφερειών της χώρας, οι οποίοι και έχουν ξεκινήσει κινητοποιήσεις, προκειμένου να ξεκαθαρίσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με σαφήνεια τις προθέσεις της για το εργασιακό τους μέλλον και να ξεδιαλύνει το θολό τοπίο που η ίδια έχει δημιουργήσει. Σημειώνεται ότι σε αρκετές περιπτώσεις, οι συμβάσεις που  έχουν συνάψει οι απασχολούμενοι, είτε απευθείας με την Περιφέρεια, είτε με ανάδοχο την Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (Ε.Ε.Τ.Α.Α), λήγουν στις 31/12/2009 ή λίγους μήνες αργότερα.»

Στη ερώτηση που κατέθεσαν οι κ. Βουλευτές επισημαίνουν την επιτακτική ανάγκη να προστατευτούν οι εν λόγω εργαζόμενοι με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, ενώ αναφέρουν ότι όσες από αυτές λήγουν την επόμενη περίοδο είναι κρίσιμο να ανανεωθούν. Επιπλέον τονίζουν ότι οφείλει η κυβέρνηση να πάρει μια σαφή θέση και να ξεκαθαρίσει στην κοινή γνώμη τις αποφάσεις της για την τύχη και το μέλλον όλων των συμβασιούχων που εργάζονται στις Περιφέρειες και τους Δήμους της χώρας.

Δελτίο Τύπου από την αναφορά για τη διατήρηση της εξόδου του αυτοκινητοδρόμου ΠΑΘΕ προς τους παραθαλάσσιους οικισμούς του Δήμου Πελασγίας

Δελτίο Τύπου από την αναφορά για τη διατήρηση της εξόδου του αυτοκινητοδρόμου ΠΑΘΕ προς τους παραθαλάσσιους οικισμούς του Δήμου Πελασγίας

Ο Βουλευτής Φθιώτιδας της ΝΔ, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, κατέθεσε αναφορά προς το Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων έπειτα από αίτημα του Δήμου Πελασγίας και των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, σχετικά με τη διατήρηση της εξόδου του αυτοκινητοδρόμου ΠΑΘΕ προς τους παραθαλάσσιους οικισμούς του Δήμου Πελασγίας, πλησίον του Σταθμού Διοδίων Πελασγίας.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει και στη σχετική αναφορά του ο κ. Σταϊκούρας, αμέσως μετά το Σταθμό Διοδίων Πελασγίας, και σε απόσταση περίπου εκατόν πενήντα μέτρων, δεξιά στο ρεύμα από Αθήνα προς Θεσσαλονίκη, υπάρχει στον Αυτοκινητόδρομο ΠΑΘΕ έξοδος προς τους παραθαλάσσιους οικισμούς του Δήμου Πελασγίας (Παραλία Πελασγίας – Λιασίκι), από την αρχική κατασκευή του δρόμου, η οποία χρονολογείται εδώ και πενήντα χρόνια.

Όμως, στις 2.11.2009, ξαφνικά και χωρίς καμία προειδοποίηση, η Εταιρεία “Αυτοκινητόδρομος Αιγίου Α.Ε.” αποπειράθηκε να κλείσει την έξοδο αυτή, το οποίο επετράπη  κυρίως λόγω της δυναμικής αντίδρασης των κατοίκων των οικισμών του Δήμου. Στην αναφορά προς το Υπουργείο, ο κ. Σταϊκούρας μεταφέρει το αίτημα των κατοίκων ώστε μην κλείσει η έξοδος προς τους παραθαλάσσιους οικισμούς, καθώς δεν υπάρχει άλλη έξοδος που να διευκολύνει την επικοινωνία των κατοίκων των οικισμών αυτών, δεν έχουν κατασκευαστεί παράπλευροι δρόμοι, αλλά και επειδή το κλείσιμο της εξόδου θα οδηγούσε σε μείωση της τουριστικής κίνησης της περιοχής. Τέλος, επισημαίνει ότι η Εταιρεία “Αυτοκινητόδρομος Αιγίου Α.Ε.”, δε ζημιώνεται από το αίτημα των κατοίκων και της Δημοτικής Αρχής, καθώς η έξοδος είναι μετά τον Σταθμό Διοδίων και οι διερχόμενοι, πρώτα πληρώνουν τα τέλη και μετά εξέρχονται από τον ΠΑΘΕ.

Δελτίο Τύπου από την Εισήγησή του στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής επί του Σχεδίου Νόμου “Οικονομική ενίσχυση κοινωνικής αλληλεγγύης, εισφορά κοινωνικής ευθύνης των μεγάλων επιχειρήσεων και της μεγάλης ακίνητης περιουσίας και λοιπές διατάξεις”

Δελτίο Τύπου από την Εισήγησή του στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής επί του Σχεδίου Νόμου “Οικονομική ενίσχυση κοινωνικής αλληλεγγύης, εισφορά κοινωνικής ευθύνης των μεγάλων επιχειρήσεων και της μεγάλης ακίνητης περιουσίας και λοιπές διατάξεις”

Ο Βουλευτής Φθιώτιδας της ΝΔ κ. Χρήστος Σταϊκούρας, στην εισήγησή του την Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2009 στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής επί του σχεδίου νόμου «Οικονομική ενίσχυση κοινωνικής αλληλεγγύης, εισφορά κοινωνικής ευθύνης των μεγάλων επιχειρήσεων και της μεγάλης ακίνητης περιουσίας και άλλες διατάξεις των Υπουργείων Οικονομικών, Εργασίας και Ασφάλισης και Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης» ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Χαιρετίζουμε την εκκίνηση του νομοθετικού έργου της Κυβέρνησης μετά από 50 ημέρες θητείας. Χαιρετίζουμε τη νομοθετική πρωτοβουλία για την ενίσχυση των οικονομικά ασθενέστερων στρωμάτων.

Πρέπει όμως να επισημάνουμε ότι το Νομοσχέδιο άρει κάποιες από τις προεκλογικές δεσμεύσεις της Κυβέρνησης. Εμπεριέχει διατάξεις που είχαν αποκλεισθεί από τον προγραμματικό λόγο της Κυβέρνησης. Η παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία δεν είναι δημοσιονομικά ουδέτερη. Είναι ποσοτικά ουδέτερη. Το αποτέλεσμα δεν είναι αριθμητικά ισοδύναμο. Είναι αριθμητικά ίσο. Η δαπάνη ύψους 1.068 εκ. ευρώ για την οικονομική ενίσχυση κοινωνικής αλληλεγγύης είναι ίση με την αύξηση εσόδων ύψους 1.085 εκ. ευρώ από την επιβολή έκτακτης εισφοράς στις επιχειρήσεις και στην ακίνητη περιουσία των φυσικών προσώπων. Όμως, η δαπάνη επιμερίζεται ισόποσα, στα έτη 2009 και 2010, ενώ τα έσοδα καταγράφονται, στο σύνολό τους, το 2010. Έτσι, σαφέστατα, επιβαρύνεται το δημόσιο έλλειμμα του 2009.

Δυστυχώς, συνολικά, ο πολιτικός λόγος της Κυβέρνησης είναι εγκλωβισμένος σε αντιφάσεις. Χαρακτηρίζεται από αναξιοπιστία, ασάφειες και ατολμία. Εξαντλείται σε θεωρούμενες καινοτόμες συμμετοχικές διαδικασίες. Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής στον οικονομικό τομέα είναι επιζήμιο για τη χώρα, την πιστοληπτική της ικανότητα και το κόστος δανεισμού. Απαιτείται, συνεπώς, άμεσα η εφαρμογή ενός συγκροτημένου, μεσοπρόθεσμου σχεδίου, που θα περιλαμβάνει τολμηρές, αλλά αναγκαίες, μεταρρυθμίσεις. Και όπως ανέφερε χθες ο κ. Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος στην Επιτροπή μας, αυτή τη στιγμή, δεν γνωρίζουμε μεσοπρόθεσμους στόχους.»

Απογευματινή: Το παγκόσμιο οικονομικό πρόβλημα απαιτεί παγκόσμια λύση

Απογευματινή: Το παγκόσμιο οικονομικό πρόβλημα απαιτεί παγκόσμια λύση

Η παρατεταμένη και διαρκώς μεταλλασσόμενη τρέχουσα οικονομική κρίση έχει οδηγήσει πολλούς επιστήμονες και μη στον παραλληλισμό της έντασης και έκτασής της με την Μεγάλη Ύφεση του 1929. Με εφαλτήριο αυτή τη συσχέτιση, πολλοί προσδοκούσαν η πρόσφατη συνάντηση των 20 πιο ανεπτυγμένων χωρών (Σύνοδος των G20) να αποτελέσει ένα νέο Bretton Woods, μία Συνθήκη που να θέτει τις βάσεις μιας νέας παγκόσμιας αρχιτεκτονικής για την έξοδο από την κρίση.
 
Τα αποτελέσματα της συνάντησης δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες τους. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να αγνοηθεί η ιδιαίτερη σημασία τους, καθώς το τελικό κείμενο της Συνόδου κατέδειξε τη βούληση των ηγετών να επιτύχουν μεγαλύτερη συνεργασία και καλύτερο συντονισμό των εθνικών δράσεων για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, πέρα από προσεγγίσεις προστατευτισμού και απομονωτικού μονομερισμού. Αποδεχόμενοι την κρισιμότητα των περιστάσεων, οι ηγέτες των χωρών κατέληξαν σε έναν συμβιβασμό αναφορικά με τη δημιουργία των προϋποθέσεων για την ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας, την αναδιάρθρωση του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, την ενίσχυση του παγκόσμιου εμπορίου και τη θεμελίωση των όρων για τη βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη.
 
Οι βασικοί άξονες της απόφασης της Συνόδου, που αναπτύσσονται σε σχετικό κείμενο 29 σημείων, είναι:
  • Η ενίσχυση του ρυθμιστικού και εποπτικού πλαισίου που διέπει τη λειτουργία των διεθνών χρηματοπιστωτικών αγορών, η οριοθέτηση αρχών, κανόνων και περιορισμών στη λειτουργία των κερδοσκοπικών και επενδυτικών κεφαλαίων και των εταιρειών αξιολόγησης πιστοληπτικής αξιολόγησης, η αντιμετώπιση των προβλημάτων στη λειτουργία των «φορολογικών παραδείσων» και ο περιορισμός των στρεβλώσεων στις απολαβές των στελεχών που δραστηριοποιούνται στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Η προώθηση των σχετικών πρωτοβουλιών σε εθνικό επίπεδο θα πραγματοποιηθεί σε ένα πλαίσιο διεθνούς συνεργασίας και συντονισμού για την παρακολούθηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και των κινδύνων που το διέπουν και θα ενισχυθεί με τη θεσμοθέτηση ενός διεθνούς Συμβουλίου για τη Χρηματοπιστωτική Σταθερότητα (Financial Stability Board).
  • Η αναβάθμιση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου με την παροχή πολλαπλάσιων κεφαλαιακών πόρων, τη διαφανέστερη λειτουργία του και την αναδιάρθρωση της σύνθεσής του, ενδυναμώνοντας την παρεμβατική δυνατότητά του ως δανειστής ύστατης καταφυγής (lender of last resort).
  • Η κεφαλαιακή στήριξη των φτωχότερων κρατών, τα οποία και πλήγονται περισσότερο από την τρέχουσα κρίση.
  • Η τόνωση της διεθνούς εμπορικής δραστηριότητας μέσω της διάθεσης σημαντικών πόρων στους διεθνείς οργανισμούς για τη στήριξης των συναλλαγών.
  • Η στήριξη της οικονομίας μέσα από δημοσιονομικές παρεμβάσεις και εθνικά αναπτυξιακά και σταθεροποιητικά προγράμματα (ύψους 5 δις δολαρίων ως το 2010).
Η Σύνοδος του Λονδίνου δεν σήμανε το τέλος της παγκόσμιας πιστωτικής κρίσης ή της οικονομικής ύφεσης που προκάλεσε. Κατέληξε όμως σε συγκεκριμένα μέτρα. Έδειξε ότι τα παγκόσμια προβλήματα απαιτούν παγκόσμιες λύσεις. Έθεσε, με τρόπο ρεαλιστικό, σε κλίμα σύμπνοιας και συνεργασίας, μακριά από ανέξοδες και αδιέξοδες αντιπαραθέσεις:
  • τους άξονες στους οποίους θα εδράζονται οι πρωτοβουλίες ανάκαμψης της παγκόσμιας οικονομίας,
  • τις κατευθυντήριες γραμμές για την ενίσχυση της σταθερότητας και ευρωστίας του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, και
  • τις αρχές για την αποφυγή του εμπορικού, νομισματικού και χρηματοπιστωτικού προστατευτισμού.
Η επιτυχία του εγχειρήματος θα καθοριστεί από τη συνέχιση και ενδυνάμωση των συντονισμένων πρωτοβουλιών που θα αναληφθούν σε διεθνές επίπεδο και θα κριθεί από τις εθνικές δράσεις και πολιτικές στο πλαίσιο των αρχών και κανόνων που έθεσε η Σύνοδος. Η Ελληνική κυβέρνηση έγκαιρα και αποφασιστικά, σε συντονισμό και πλήρη ευθυγράμμιση με τις ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες, ανέπτυξε στοχευμένες δράσεις και προχώρησε στην κατάρτιση Εθνικού Σχεδίου Αντιμετώπισης της Κρίσης με βασικούς άξονες δράσης τη διατήρηση των θετικών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης και τη θωράκιση της απασχόλησης, τη συνέχιση της δημοσιονομικής προσαρμογής, και την ενίσχυση των περισσότερο ευάλωτων στην κρίση κοινωνικών ομάδων. Πρόκειται για ένα συγκροτημένο, συνεκτικό και ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο, με στέρεους και σταθερούς άξονες δράσης, αλλά και με συνεχείς διορθώσεις, συμπληρώσεις και προσαρμογές επί αυτού ώστε να ανταποκρίνεται, με επάρκεια, στα νέα δεδομένα.
 
Σε κάθε περίπτωση απαιτείται αποφασιστικότητα, τόλμη και διορατικότητα στη λήψη των αποφάσεων, ακολουθώντας τις αρχές της διεθνούς κοινότητας και αξιοποιώντας τα πρώτα αισιόδοξα μηνύματα που εκπορεύονται από τη προσπάθεια σταθεροποίησης της παγκόσμιας οικονομίας.
Δημόσιος Τομέας: Η κρίση, το κράτος και η κοινωνική διάσταση των επιχειρήσεων

Δημόσιος Τομέας: Η κρίση, το κράτος και η κοινωνική διάσταση των επιχειρήσεων

Η αντιμετώπιση της τρέχουσας χρηματοπιστωτικής κρίσης, αλλά και των επιπτώσεων αυτής στην πραγματική οικονομία, δημιουργεί ένα πεδίο ανάπτυξης μιας ιδιαίτερα ενδιαφέρουσας συζήτησης αναφορικά με την ανταπόκριση του κράτους και της αγοράς, των βασικών δομικών συστατικών του συστήματος οικονομικής οργάνωσης, στις ανάγκες και απαιτήσεις της κοινωνίας. Της κοινωνίας που αποτελεί τον τελικό αποδέκτη του υψηλού κόστους που συνοδεύει μια συστημική διαταραχή της οικονομίας, καθώς, σύμφωνα με σχετικές μελέτες, οι επιπτώσεις μιας κρίσης μειώνουν κατά 1% το ΑΕΠ κατά το έτος εκδήλωσής της και κατά 3% την επόμενη χρονιά, ενώ οι συνολικές απώλειες της οικονομίας κατά τη διάρκεια μιας τραπεζικής κρίσης κυμαίνονται από 15% έως 20% του ΑΕΠ (Eichengreen et al., 1996; Demirgoc-Kunt et al., 2000; Hoggarth et al., 2001). Στο πλαίσιο του υψηλού τιμήματος που επωμίζεται το κοινωνικό σύνολο εντάσσεται και το δημοσιονομικό κόστος μιας συστημικής τραπεζικής κρίσης, το οποίο, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (2008), εκτιμάται στο 15% του ΑΕΠ.

Συνεπώς, πρώτιστο μέλημα κυβερνήσεων, εποπτικών και ρυθμιστικών αρχών είναι η διασφάλιση της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και της ευρωστίας της πραγματικής οικονομίας. Το κράτος θα πρέπει να παρεμβαίνει και να μεριμνά για τη βέλτιστη λειτουργία του μηχανισμού της αγοράς και την εξασφάλιση της μέγιστης οικονομικής αποτελεσματικότητας, την κοινωνικά δικαιότερη κατανομή του εισοδήματος και του παραγόμενου πλούτου και τη σταθεροποίηση της οικονομίας.
 
Προς την κατεύθυνση αυτή, και μακριά από προσεγγίσεις άκρατου κρατικού παρεμβατισμού, κινούνται και οι πρωτοβουλίες που έχουν προωθηθεί από την ελληνική κυβέρνηση για τη διατήρηση των θετικών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης και τη θωράκιση της απασχόλησης, την ενίσχυση της κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών, την εγγύηση των καταθέσεων, την προστασία των δανειοληπτών και την ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία. Σε αυτό το πλαίσιο είναι σημαντικό η ρευστότητα να διοχετευτεί στις επιχειρήσεις.
 
Καθοριστικός όμως είναι και ο κοινωνικός ρόλος των επιχειρήσεων, καθώς αφενός η παρούσα κρίση αποτελεί ιδανική ευκαιρία για την ανάπτυξη της τρίτης διάστασης της οικονομίας, του τομέα της «κοινωνικής οικονομίας», και αφετέρου η άμεση αντιμετώπιση της κρίσης επιβάλλει την ανάδειξη υψηλού βαθμού κοινωνικής ευθύνης των επιχειρήσεων, κυρίως των πιστωτικών ιδρυμάτων.
 
Στον τομέα της κοινωνικής οικονομίας, στον οποίο εδράζουν πολιτικές με στόχο την αειφόρο ανάπτυξη, την απασχόληση και την κοινωνική συνοχή, δραστηριοποιούνται μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί, κοινωνικές επιχειρήσεις, συνεταιρισμοί, εθελοντικές οργανώσεις και διάφοροι άλλοι τύποι ενώσεων. Η νέα αυτή μορφή κοινωνικά προσανατολισμένης επιχειρηματικότητας στηρίζεται στην αυτοοργάνωση των πολιτών και στην εθελοντική προσφορά υπηρεσιών στη βάση της αλληλεγγύης και της συνεργασίας. Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες αλλά και την παγκόσμια πρακτική, ο τομέας της κοινωνικής οικονομίας συμβάλλει στην κάλυψη των «κενών χώρων» που αφήνουν μεγάλα τμήματα της ζήτησης αγαθών και υπηρεσιών, συνήθως κοινωνικού χαρακτήρα, των οποίων η παραγωγή και η διάθεση από τους μηχανισμούς της ελεύθερης αγοράς κρίνεται ασύμφορη, η δε παροχή τους από το κράτος πολλές φορές ανέφικτη.
 
Στην Ελλάδα, η έννοια και οι δραστηριότητες του τομέα της κοινωνικής οικονομίας δεν είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένες, καθώς οι όποιες απόπειρες σύστασης κοινωνικών επιχειρήσεων χαρακτηρίζονται από αποσπασματικότητα, συνήθως έχουν άτυπο ή/και παράτυπο χαρακτήρα, και εκλαμβάνονται από την κοινωνία ως «φιλανθρωπικές δράσεις» και «ευεργεσίες». Τα βασικότερα προβλήματα είναι η έλλειψη θεσμικής, χρηματοδοτικής και διοικητικής υποστήριξης, η ανεπάρκεια εξειδικευμένου και έμπειρου ανθρώπινου δυναμικού, η περιορισμένη και ανεπαρκής γνώση, η απουσία ενημέρωσης και η έλλειψη «τεχνογνωσίας» στην οργάνωση και λειτουργία μιας κοινωνικής επιχείρησης, η απουσία ισχυρής παράδοσης στον τομέα της κοινωνικής επιχειρηματικότητας, και η ανεπάρκεια της δικτύωσης και της ανάπτυξης συνεργασιών μεταξύ φορέων της κοινωνικής οικονομίας και του ιδιωτικού τομέα.
 
Οι τρέχουσες δυσμενείς οικονομικές συνθήκες αποτελούν ιδιαίτερη ευκαιρία για την ανάπτυξη συνεκτικής προσέγγισης και ολοκληρωμένης παρέμβασης από την Πολιτεία, με τη συμμετοχή της κοινωνίας, ενθαρρύνοντας την καλλιέργεια και την ενίσχυση του τομέα της κοινωνικής οικονομίας και επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα ως μέσο για την ενδυνάμωση του παραγωγικού ιστού, την ενίσχυση της απασχόλησης, και την τόνωση της κοινωνικής συνοχής. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, πέρα από τις υφιστάμενες δομές εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, απαιτείται συνδυασμός πολιτικών και δράσεων, οι οποίες να επιχειρούν τη δημιουργία του κατάλληλου ευνοϊκού πλαισίου ανάπτυξης πρωτοβουλιών κοινωνικής επιχειρηματικότητας. Εκτός όμως από τις πρωτοβουλίες της Πολιτείας, απαιτείται και η αλλαγή της νοοτροπίας του επιχειρηματικού κόσμου, με τη συνειδητοποίηση από μέρους του της ανάγκης ενδυνάμωσης της κοινωνικής επιχειρηματικότητας και της υιοθέτησης και εφαρμογής ενός προτύπου αξιών επιχειρηματικής ηθικής.
 
Πιο εξειδικευμένα, στο πλαίσιο των προσπαθειών για την αντιμετώπιση της τρέχουσας οικονομικής και κοινωνικής συγκυρίας τα πιστωτικά ιδρύματα καλούνται άμεσα και έμμεσα να αναλάβουν την κοινωνική ευθύνη που τους αναλογεί. Άμεσα, ενισχύοντας και στηρίζοντας τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα που πλήττονται περισσότερο από την κρίση. Ενδεχομένως, θα μπορούσαν τα τραπεζικά ιδρύματα να συνεισφέρουν μερίδιο των κερδών τους που θα προκύψει από τη χρήση του πακέτου ενίσχυσης της ρευστότητας της οικονομίας στο Εθνικό Ταμείο Κοινωνικής Συνοχής. Τέτοιες συμπεριφορές και δράσεις ενσωματώνουν και ενσαρκώνουν στοιχεία υπεύθυνης επιχειρηματικότητας και καταλήγουν υπέρ των μακροπρόθεσμων επιχειρηματικών τους συμφερόντων. Έμμεσα, διευκολύνοντας την πιστωτική επέκταση σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις μέσω της μείωσης των επιτοκίων χορηγήσεων, ενισχύοντας την αναπτυξιακή και παραγωγική διαδικασία και στηρίζοντας την ανάκαμψη της οικονομίας. Μία μείωση των επιτοκίων που θα είναι σε αντιστοιχία με το επίπεδο του επιτοκίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και τις δημοσιονομικές κεφαλαιακές ενισχύσεις.
 
Η Κυβέρνηση, έγκαιρα και αποφασιστικά, σε συντονισμό και πλήρη ευθυγράμμιση με τις ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες, ανέπτυξε στοχευμένες δράσεις και προχώρησε στην κατάρτιση εθνικού σχεδίου αντιμετώπισης της κρίσης που καλύπτει με υπευθυνότητα, τις προκλήσεις που δημιουργεί η τρέχουσα δυσμενής συγκυρία. Πρόκειται για ένα συγκροτημένο, συνεκτικό και ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο, με στέρεους και σταθερούς άξονες δράσης, αλλά και με συνεχείς διορθώσεις, συμπληρώσεις και προσαρμογές επί αυτού ώστε να ανταποκρίνεται με επάρκεια στα νέα δεδομένα. Αυτοί οι άξονες δράσης είναι η διατήρηση των θετικών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης και η θωράκιση της απασχόλησης, η συνέχιση της δημοσιονομικής προσαρμογής, και η ενίσχυση των περισσότερο ευάλωτων στην κρίση κοινωνικών ομάδων και τομέων. Απομένει και η εκδήλωση υπεύθυνης στάσης από τα πιστωτικά ιδρύματα, η κοινωνική ευθύνη των οποίων έγκειται στην αποτελεσματικότητα της αξιοποίησης και διοχέτευσης των πόρων του σχεδίου ρευστότητας στην οικονομία και στην αμεσότητα που οι πόροι αυτοί θα καρπωθούν και θα επιστραφούν στην κοινωνία.
 
Πηγές:
Demirguc-Kunt, A., E. Detragiache and P. Gupta (2000) “Inside the crisis: An empirical analysis of banking systems in distress”, Working Paper No 00/156, IMF.
Eichengreen, Β., A. Rose and C. Wyplosz (1996) “Contagious currency crises: First tests”, Scandinavian Journal of Economics, 98 (4), 463-484.
Hoggarth, G., R. Reis and V. Saporta (2001) “Costs of banking system instability: Some empirical evidence”, Working Paper No 114, Bank of England.
Κορλίρας, Π. (2003), Η αναζήτηση της οικονομικής τάξης, Εκδόσεις Λιβάνη, Αθήνα
Δυτική: Ανώτατη εκπαίδευση – Ανάγκη ενθάρρυνσης της επιχειρηματικότητας

Δυτική: Ανώτατη εκπαίδευση – Ανάγκη ενθάρρυνσης της επιχειρηματικότητας

Θεωρητικές προσεγγίσεις και εμπειρικές μελέτες κατατείνουν στη διαπίστωση ότι η εκπαίδευση αποτελεί το βασικό μηχανισμό παραγωγής, συσσώρευσης και διάχυσης του ανθρώπινου κεφαλαίου, το οποίο αποτελεί τον πολυτιμότερο πόρο της νέας οικονομίας και κοινωνίας της γνώσης. Οι επενδύσεις στο ανθρώπινο κεφάλαιο, τόσο οι ιδιωτικές όσο και οι κοινωνικές, υπό την προϋπόθεση της χρηστής και αποτελεσματικής διαχείρισης των πόρων, έχουν καλές αποδοτικότητες. Ως εκ τούτου, ορθώς η Κυβέρνηση έχει αποδώσει ιδιαίτερη σημασία στην ποσότητα και στην ποιότητα του ανθρώπινου κεφαλαίου, θέτοντας ως υψηλή της προτεραιότητα την ανασυγκρότηση του συστήματος της τυπικής εκπαίδευσης και τη δημιουργία ενός αξιόπιστου συστήματος δια βίου μάθησης.
Σε αυτή την κατεύθυνση, καίριας σημασίας είναι η παρέμβαση στο χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης, η κατάσταση του οποίου είναι γεγονός πως παρουσιάζει αρκετές στρεβλώσεις. Η ανώτατη εκπαίδευση σε θεσμικό, δομικό και λειτουργικό επίπεδο παρουσιάζει ελλείμματα και αναχρονιστικές αγκυλώσεις, με συνέπεια να μην μπορεί να συμβάλλει, όσο δυνητικά θα μπορούσε, στην επιτυχή προσαρμογή της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας στο ανταγωνιστικό και συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Παράλληλα, βέβαια, η ανώτατη εκπαίδευση έχει ιδιαίτερη σημασία για την προώθηση της επιχειρηματικής νοοτροπίας, των αντίστοιχων δεξιοτήτων στη νέα γενιά, και της ποιοτικής επιχειρηματικής δραστηριότητας, όπως επισημαίνεται άλλωστε και σε όλα τα κείμενα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Σε όλες τις συναφείς μελέτες καταδεικνύεται ότι η συμμετοχή στην επιχειρηματικότητα αυξάνεται καθώς βελτιώνεται το εκπαιδευτικό επίπεδο.
Συνεπώς, προτεραιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας σε πανεπιστημιακό επίπεδο πρέπει να είναι, α) η ανάπτυξη των γνώσεων και των δεξιοτήτων των νέων ανθρώπων που ενθαρρύνουν και προωθούν την επιχειρηματικότητα και αυξάνουν την προσαρμοστικότητά τους στις εξελίξεις της αγοράς εργασίας, β) η ανίχνευση και κινητοποίηση ταλέντων, γ) η ανάδειξη και αξιοποίηση των δυνατοτήτων για έκφραση και δημιουργία, δ) η ανάπτυξη της ικανότητας διάγνωσης και αναγνώρισης των νέων ευκαιριών και της δυνατότητας επιλογής αξιοποίησής τους με την ανάληψη επιχειρηματικού κινδύνου, ε) η υπέρβαση των αναστολών μπροστά στο ενδεχόμενο της αποτυχίας, και ζ) η ενθάρρυνση και προώθηση της δημιουργικότητας των νέων ανθρώπων, έτσι ώστε να μη λειτουργούν ως παθητικοί αποδέκτες γνώσεων, στοιχείο που ουσιαστικά αποθαρρύνει τη χρησιμοποίηση αυτής της γνώσης δημιουργικά.
Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί, ότι, όπως και η τελευταία μελέτη του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών για την «Επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα 2007-2008» αναδεικνύει, ο εντοπισμός μιας επιχειρηματικής ευκαιρίας βασίζεται και στη συσσωρευμένη γνώση και εμπειρία του ατόμου, κάτι που σημαίνει ότι το μορφωτικό επίπεδό του δεν καθορίζει πάντα απόλυτα το αν κάποιος είναι σε θέση να εντοπίσει στην αγορά τις καλές επιχειρηματικές ευκαιρίες.
Στο ίδιο πλαίσιο, η σημασία των γνώσεων που υποδηλώνει η ανώτατη εκπαίδευση δεν εξαντλείται στην περίπτωση που αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν άμεσα σε ένα επιχειρηματικό εγχείρημα. Στην πραγματικότητα, η σημασία τους, είναι πολύ ευρύτερη, στον βαθμό που αυξάνουν την «απορροφητική ικανότητα» του επιχειρηματία, την ικανότητά του δηλαδή να απορροφά ρητή και άρρητη γνώση, έστω και αν δεν την έχει παραγάγει ο ίδιος, και να είναι σε θέση να τη συνδυάσει με άλλα δεδομένα και να την εφαρμόσει με νέους τρόπους.
 
Μέχρι σήμερα έχουν αναληφθεί αρκετές πρωτοβουλίες και έχουν γίνει σημαντικές παρεμβάσεις στην εκπαίδευση που αφορούν την επιχειρηματικότητα και αποσκοπούν στην ανάπτυξη του επιχειρηματικού πνεύματος, την ενθάρρυνση της επιχειρηματικής δράσης, και την πληροφόρηση των νέων για τις δυνατότητες ανάληψης επιχειρηματικών σχεδίων. Πρέπει όμως η διάσταση της επιχειρηματικότητας στην εκπαίδευση να εμπλουτισθεί, να τονωθεί, να διευρυνθεί σε νέα πεδία. Απαιτείται να αρθεί η αποσπασματικότητα και να ενοποιηθούν οι δράσεις σε ένα ενιαίο πλαίσιο.
 
Στην κατεύθυνση αυτή:
1ον: Ορισμένα τμήματα και σχολές, κυρίως τα οικονομικά και πολυτεχνικά τμήματα, παρέχουν γνώσεις σε επιμέρους πτυχές της επιχειρηματικότητας και σε συνάφεια με το αντικείμενο σπουδών τους, λόγου χάριν πάνω στον τρόπο εκπόνησης ενός επιχειρηματικού σχεδίου. Απαιτείται βέβαια η περαιτέρω ενθάρρυνση της εισαγωγής μαθημάτων επιλογής στο πλαίσιο των τελευταίων ετών φοίτησης, καθώς και εργαστηριακών μαθημάτων και ασκήσεων με ειδικό περιεχόμενο για την ανάπτυξη της αυτενέργειας, της ερευνητικής ικανότητας και της μύησης των φοιτητών στη διαδικασία της παραγωγής και στην κουλτούρα του “επιχειρείν”.
2ον: Εκτός από τη διδασκαλία της επιχειρηματικότητας ως γνωστικού αντικειμένου, σε διεθνές επίπεδο υπάρχουν πολύτιμοι προβληματισμοί, όπως η πρόσφατη έκθεση Developing Entrepreneurial Graduates (2008) στη Μεγάλη Βρετανία, η οποία τονίζει την ιδιαίτερη σημασία του βιωματικού στοιχείου – σε αντίθεση με την παθητική μάθηση – για την εξοικείωση των μαθητών με την επιχειρηματική προοπτική. Στην κατεύθυνση αυτή, ήδη λειτουργεί ο θεσμός της πρακτικής άσκησης σε πολλά τμήματα και σχολές της χώρας. Όμως, απαιτείται η επέκταση και θεσμική κάλυψη της πρακτικής άσκησης στο πλαίσιο των προγραμμάτων σπουδών και η ανάπτυξη ενός πλαισίου κινήτρων τόσο για την αύξηση των συμμετεχόντων σπουδαστών και φοιτητών όσο και για την προσέλκυση περισσότερων επιχειρήσεων υποδοχής της πρακτικής άσκησης. 
3ον: Λειτουργούν Γραφεία Διασύνδεσης στα Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. της χώρας, με στόχο την παροχή πληροφοριών και ενημέρωσης στους φοιτητές και σπουδαστές για τις δυνατότητες απασχόλησης, και τις πιθανές εναλλακτικές πορείες που μπορούν να ακολουθήσουν μετά το πέρας των σπουδών τους. Απαιτείται τα υφιστάμενα και νέα Γραφεία Διασύνδεσης να ενισχυθούν, και να διευρύνουν τις παρεχόμενες υπηρεσίες τους, με στόχο την τόνωση και διεύρυνση των σχέσεων των Ιδρυμάτων με την τοπική οικονομία και τη σύνδεση μεταξύ των δομών της ανώτατης εκπαίδευσης και της παραγωγής. Επιπλέον, απαιτείται η δικτύωση των Γραφείων Διασύνδεσης με δομές προώθησης της απασχόλησης και διαμεσολάβησης (π.χ. ΚΠΑ, Δήμοι κλπ).
4ον: Απαιτείται να ενσωματωθούν και άλλες δραστηριότητες με στόχο την ενίσχυση της κουλτούρας επιχειρηματικότητας, όπως είναι η δημιουργία «εικονικών» επιχειρήσεων, καθώς ήδη ψηφιακά προγράμματα λειτουργίας εικονικών επιχειρήσεων χρησιμοποιούνται στο πρόγραμμα Επιχειρείν του ΕΜΠ, η παροχή κινήτρων στους συμμετέχοντες, η ενθάρρυνση συστηματικών επισκέψεων μαθητών, σπουδαστών και φοιτητών σε επιχειρήσεις εσωτερικού και εξωτερικού, και η πραγματοποίηση εκθέσεων και διαγωνισμών για την επιλογή καινοτόμων ιδεών και επιχειρηματικών σχεδίων.
5ον: Ιδρύθηκαν και λειτουργούν θυρίδες επιχειρηματικότητας της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς, που στόχο έχουν την πληροφόρηση και την εξατομικευμένη συμβουλευτική υποστήριξη των νέων καθώς και τη στήριξή τους για την ανάπτυξη επιχειρηματικών σχεδίων. Απαιτείται η ενίσχυσή τους, ώστε να αναδειχθούν και να προωθηθούν ζητήματα νεανικής επιχειρηματικότητας καθώς και ένταξης των νέων στην αγορά εργασίας.
 
Ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την έννοια της επιχειρηματικότητας σε μια οικονομία έχει γενικότερες επιπτώσεις τόσο στην πλευρά της προσφοράς όσο και στην πλευρά της ζήτησής της. Στην πλευρά της προσφοράς, η διάθεση για αξιοποίηση των ευκαιριών εξαρτάται από την ύπαρξη αντίστοιχου αριθμού δυνητικών επιχειρηματιών, το προφίλ τους και την εμπιστοσύνη που έχουν στις ικανότητές τους, καθώς και από την πιθανή εκπαίδευσή τους στην έννοια, τις διαδικασίες και τις ανάγκες της επιχειρηματικότητας. Στην πλευρά της ζήτησης, σημαντική προϋπόθεση είναι βεβαίως να υπάρχουν επιχειρηματικές ευκαιρίες. Η ποσότητα, αλλά και η ποιότητα αυτών των ευκαιριών όμως, εξαρτώνται και από το ευρύτερο οικονομικό περιβάλλον και επομένως ως μεγέθη μπορούν να βελτιωθούν σε ένα μακροοικονομικό περιβάλλον οικονομικής μεγέθυνσης, πολιτικής σταθερότητας και ευνοϊκού κλίματος.
 
Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα, παρά τη σχετική πρόοδο τα τελευταία χρόνια, υστερεί σημαντικά στην αναγνώριση, στην καλλιέργεια και στην αξιοποίηση του συντελεστή επιχειρηματικότητα, αλλά και στην ενθάρρυνση και ενίσχυση της ίδρυσης, αποτελεσματικής λειτουργίας και ανάπτυξης των επιχειρήσεων. Με βάση την πρόσφατη έρευνα που παρουσίασε το Ίδρυμα Οικονομικών & Βιομηχανικών Ερευνών για την «Επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα 2007-2008», προκύπτει ότι στην Ελλάδα το 2007 ένα 5,71% του πληθυσμού ηλικίας 18-64 ετών, δηλαδή περίπου 388.000 άτομα, βρίσκονταν στα αρχικά στάδια έναρξης επιχειρηματικής δραστηριότητας, συμπεριλαμβανομένης της αυτοαπασχόλησης. Στο σχετικό πίνακα η Ελλάδα κατατάσσεται υψηλά στην παγκόσμια κατάταξη, αποδεικνύοντας ότι οι όροι «κοιτίδα επιχειρηματικού δαιμονίου» και «επιχειρηματικό ταλέντο» είναι συνυφασμένοι με τη χώρα μας. Οφείλουμε, συνεπώς, να αναδείξουμε και να αξιοποιήσουμε αυτό το ταλέντο. Για την επιτυχία του στόχου αυτού απαιτείται η ενεργή ποιοτική και αποτελεσματική συμμετοχή της Πολιτείας, αλλά και του συνόλου της εκπαιδευτικής κοινότητας.
TwitterInstagramYoutube