Πραγματοποιήθηκε (Παρασκευή 1 Ιουνίου) στο Αγρίνιο το 1ο Αναπτυξιακό Συνέδριο Αιτωλοακαρνανίας, που διοργανώνει το «Alma Anaptixis» και το απαρτίζουν οι εφημερίδες «Συνείδηση της Αιτωλίας και της Ακαρνανίας» και «Free Typos», τα portal «Sinidisi.gr» και «Agriniotimes.gr», καθώς και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί «ΔΥΤΙΚΑ FM – 92,8», «LOUD FM – 98,2» και «Agrinio 93,7».
Το αναπτυξιακό συνέδριο είχε τέσσερις βασικές θεματικές ενότητες «Οικονομία – Ανάπτυξη», «Τουρισμός και Περιβάλλον», «Υποδομές και Ε.Σ.Π.Α.», «Πρωτογενής τομέας – Οι νέες πολιτικές στη Γεωργία και την Κτηνοτροφία».
Σημαντικές προσωπικότητες από το χώρο της πολιτικής (Κυβέρνηση – Εκπρόσωποι Κομμάτων – Κοινοβουλευτική Εκπροσώπηση Αιτωλοακαρνανίας), της Οικονομίας, του Τραπεζικού κλάδου, του Τουρισμού, του Πολιτισμού και της Παραγωγής – η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, η Περιφερειακή Ένωση Δήμων Δυτικής Ελλάδας, οι Δήμοι της Αιτωλοακαρνανίας, το Επιμελητήριο Αιτωλοακαρνανίας, το Τεχνικό Επιμελητήριο Αιτωλοακαρνανίας, ο Αγροτικός Συνεταιρισμός «Η Ένωση Αγρινίου» το σύνολο των επιστημονικών φορέων της περιοχής μέσα από ένα ουσιαστικό και ανοιχτό διήμερο διάλογο θα διατυπώσουν μια νέα βιώσιμη και ρεαλιστική πρόταση για την επόμενη μέρα της Αιτωλοακαρνανίας και τη θέση που αξίζει να έχει στον χάρτη της ανάπτυξης της χώρας.
Χαιρετισμός στην εκδήλωση «Προοπτικές για την Ασφάλεια του Πολίτη»
Λαμία, 1 Ιουνίου 2018
Κυρίες και Κύριοι,
Ευχαριστώ για την πρόσκληση την αγαπητή συνάδελφο κ. Ελένη Μακρή – Θεοδώρου.
Καλωσορίζω στη Λαμία τον Τομεάρχη Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτή Αττικής, φίλο Μάκη Βορίδη, καθώς και την εκλεκτή δημοσιογράφο κ. Μίνα Καραμήτρου.
Δυστυχώς προγραμματισμένη ομιλία μου, εκπροσωπώντας την Παράταξη, σε Αναπτυξιακό Συνέδριο στο Αγρίνιο, δεν μου επιτρέπει να παρευρίσκομαι μαζί σας.
Συζητούμε σήμερα για την Ασφάλεια του Πολίτη, αγαθό που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη λειτουργία της Δημοκρατίας.
Δυστυχώς, ιδεοληψίες και εμμονές της Κυβέρνησης έχουν επιτρέψει αδιανόητες «εκπτώσεις» σε αυτό το αγαθό, με αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι συμπολίτες μας να κινδυνεύουν και να νιώθουν ανασφαλείς.
Θυμόμαστε όλοι πως από τα πρώτα νομοσχέδια που κατέθεσε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στη Βουλή, ήταν η κατάργηση των φυλακών υψίστης ασφαλείας, που ιδρύθηκαν το 2014 από την προηγούμενη Κυβέρνηση.
Ο δε περίφημος «νόμος Παρασκευόπουλου», δημιούργημα των ιδεοληψιών του ΣΥΡΙΖΑ, είχε ως αποτέλεσμα την αποφυλάκιση χιλιάδων εγκληματιών, κάνοντας χρήση διατάξεων του συγκεκριμένου νόμου.
Η Κυβέρνηση προχώρησε επίσης στην κατάργηση της ομάδας «Δέλτα» της ΕΛ.ΑΣ., ενώ η ανοχή που δείχνει σε ομάδες ανομίας εντός και εκτός πανεπιστημιακών χώρων, είναι πρωτοφανής.
Θυμίζω δε επίσης, ότι η Κυβέρνηση δεν δίστασε να εμπαίξει τα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων και σωμάτων ασφαλείας, δίνοντας αφειδώς υποσχέσεις που ποτέ δεν τήρησε.
Αντιθέτως, η προηγούμενη Κυβέρνηση της ΝΔ το 2014, κινούμενη εντός του τότε υφιστάμενου θεσμικού και δημοσιονομικού πλαισίου, επέδειξε συνέπεια στις δεσμεύσεις και συμμορφώθηκε προς τις αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, προχωρώντας στην καταβολή του 50% των αναδρομικών οφειλών και της διαφοράς αποδοχών των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας.
Με την ίδια συνέπεια, η ΝΔ ως αυριανή Κυβέρνηση, σύμφωνα με δέσμευση του Προέδρου της, Κυριάκου Μητσοτάκη, θα φροντίσει να καταβληθεί και το υπόλοιπο 50%.
Περιοχές και γειτονιές, και εδώ, στη Φθιώτιδα, κυριαρχούνται από αίσθημα ανασφάλειας. Η Κυβέρνηση όμως, προφανώς εν μέσω ακόμα μίας αυταπάτης, παρατηρεί πτώση της εγκληματικότητας, όπως αναφέρει στις απαντήσεις της σε σχετικές κοινοβουλευτικές μου ερωτήσεις.
Θα ήθελα να επισημάνω πως οι οργανικές θέσεις αστυνομικών στη Φθιώτιδα μειώθηκαν το 2017, μέσω της αναδιάρθρωσης των αστυνομικών υπηρεσιών, σε αντίθεση με το 2014, όταν και είχαν αυξηθεί σημαντικά.
Τι παράδοξο προέκυψε όμως από αυτή την αναδιάρθρωση του 2017; Η Στερεά Ελλάδα είναι η μοναδική Περιφέρεια της χώρας, χωρίς Υποδιεύθυνση Ασφαλείας. Όταν μάλιστα το Μάιο του 2017 επισημάνθηκε το γεγονός στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, παρουσία της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Φθιώτιδας, το Υπουργείο δεσμεύτηκε για ίδρυση της εν λόγω υπηρεσίας.
Σήμερα αυτή η δέσμευση έχει μετατραπεί σε απλό ενδεχόμενο. Συνέπεια ΣΥΡΙΖΑ!
Κυρίες και κύριοι,
Οι Έλληνες αστυνομικοί χωρίς τα απαραίτητα εφόδια, χωρίς κατάλληλα οχήματα, χωρίς εξοπλισμό και πολλές φορές με ακατάλληλα κτίρια στέγασης, με αξιομνημόνευτο επαγγελματισμό και αυταπάρνηση προσφέρουν σε όλους εμάς, στην ελληνική κοινωνία, σημειώνοντας μάλιστα πολλές φορές σημαντικές επιτυχίες.
Για αυτό τους είμαστε ευγνώμονες.
Η επόμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υπό την καθοδήγηση του Πρόεδρου της, Κυριάκου Μητσοτάκη, θα διορθώσει τα παράδοξα που εγκαθίδρυσε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ως αποτέλεσμα των ιδεοληπτικών της εμμονών.
Στη Ρόδο βρέθηκαν η Ντόρα Μπακογιάννη με τον Χρήστο Σταϊκούρα και τον Μάνο Κόνσολα.
Το κλιμάκιο της Νέας Δημοκρατίας επισκέφθηκε επιχειρήσεις και το δημαρχείο ενώ χτες το απόγευμα στο Επιμελητήριο Δωδεκανήσου έγινε συνάντηση με οικονομικούς και κοινωνικούς φορείς για θέματα της τοπικής αγοράς.
Στην κατάμεστη αίθουσα του ΕΒΕΔ έγινε η ημερίδα με θέμα «Οικονομία, Ανάπτυξη και Τουρισμός στη Ρόδο», με βασικούς ομιλητές την Τομεάρχη Οικονομίας και Ανάπτυξης της ΝΔ, Ντόρα Μπακογιάννη και τον Τομεάρχη Οικονομικών, Χρήστο Σταϊκούρα.
Δείτε video με την Ομιλία του Χρήστου Σταϊκούρα:
Δείτε φωτογραφίες:
Κάθετος ο βουλευτής Χρήστος Σταϊκούρας μιλώντας χτες στον sky, ξεκαθάρισε πως οι συντελεστές ΦΠΑ θα μειωθούν στα ακριτικά νησιά και μαζί η σκληρή σημερινή φορολόγηση, όταν κυβέρνηση γίνει η ΝΔ. «Θα κάνουμε ο,τι είναι απαραίτητο για να προχωρήσει η ανάπτυξη», είπε σχετικά ο κ. Σταϊκούρας. Κάναμε πολλά λάθη στο παρελθόν, από τα λάθη μας αυτά όμως μάθαμε και τώρα θα είμαστε καλύτεροι. Αυτά είπε σήμερα στον Σκάι ο βουλευτής Δωδεκανήσου Μάνος Κόνσολας. Ο ίδιος τόνισε πως με την επίσκεψη του κλιμακίου στην Ρόδο, ανακοινώθηκαν ενέργειες που θα γίνουν από την επικείμενη κυβέρνηση της Ν.Δ. με αναβάθμιση των σχολών τουρισμού, με ίδρυση σχολής γαστρονομίας και με αλλαγές στο χωροταξικό του τουρισμού με νέους συντελεστές δόμησης.
Χαιρετισμός στην εκδήλωση μνήμης για τη συμπλήρωση 74 χρόνων από τη σύγκληση του Εθνικού Συμβουλίου στους Κορυσχάδες
Κυρίες και Κύριοι,
Βρίσκομαι σήμερα μαζί σας, εδώ στους Κορυσχάδες, εκπροσωπώντας τη ΝΔ και τον Πρόεδρό της, κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, στις εκδηλώσεις μνήμης για ένα διακριτό ιστορικό γεγονός.
Γεγονός που αποτελεί σημαντικό κρίκο των γεγονότων κατά την κρίσιμη δεκαετία του ‘40.
Δεκαετία που ξεκίνησε με τον ελληνισμό να πολεμά αποφασιστικά και γενναία κατά των ναζιστικών και φασιστικών δυνάμεων της τότε εποχής, και στη συνέχεια να αντιστέκεται με μνημειώδη ηρωισμό στους κατακτητές.
Αυτός ο αγώνας, με μεγάλες ανθρώπινες θυσίες και υψηλό κόστος σε υλικούς πόρους, συνέβαλε και επηρέασε, σε σημαντικό βαθμό, την έκβαση του παγκόσμιου πολέμου.
Σε όλες και όλους που έδωσαν τη ζωή τους σε αυτούς τους αγώνες, αξίζει κάθε τιμή.
Εμείς οι Έλληνες δεν πρέπει να ξεχνούμε τι μπορούμε να πετύχουμε με ενότητα, συνεννόηση και συνεργασία, μακριά από μισαλλοδοξίες, διχαστικά ιδεολογικά διλήμματα, ακραία πολιτικά πάθη και προκαταλήψεις.
Αυτή τη μεγάλη συμβολή δεν πρέπει να την αφήσουμε να ξεχαστεί από κανέναν, στην Ευρώπη και στον κόσμο.
Σημαντικό κρίκο των γεγονότων αυτής της περιόδου αποτελούν οι Κορυσχάδες.
Το ιστορικό αυτό γεγονός καταγράφεται ως προσπάθεια ευρύτερης κοινωνικής και πολιτικής συνεννόησης για τη συγκρότηση βασικών θεσμών, με δεδομένες τις δύσκολες συνθήκες της περιόδου.
Όμως, Κυρίες και Κύριοι, στη συνέχεια έγιναν λάθη, μεγαλύτερα ή μικρότερα, από όλες τις πλευρές.
Λάθη τα οποία οδήγησαν στην καταστροφική εμφύλια σύγκρουση.
Σύγκρουση που αποπροσανατόλισε την πορεία του ελληνικού έθνους.
Που δεν επέτρεψε στη χώρα, με εσωτερική ενότητα, να καθίσει στο τραπέζι των νικητών, όπως είχε δικαίωμα, και να διεκδικήσει αυτά που δικαιούταν.
Πλέον είναι σαφή τρία βασικά συμπεράσματα:
1ο. Η κατάρα των διχασμών έφερνε πάντοτε ήττες, ενίοτε δε και εθνικές τραγωδίες.
2ο. Οι εθνικές νίκες έρχονται μόνο με εθνική ομοψυχία.
3ο. Οι ιδεολογικές αντιθέσεις πρέπει να παραμερίζονται όταν το εθνικό συμφέρον το απαιτεί.
Δεν είμαστε όμως εδώ για να λύσουμε τις διαφορές μας με την ιστορία.
Οι υπαρκτές ευθύνες και τα αντικειμενικά λάθη όλων των πλευρών, είναι ιστορικά καταγεγραμμένα.
Έχω την τιμή και την ευθύνη να εκπροσωπώ σήμερα μία μεγάλη παράταξη.
Παράταξη που άφησε πίσω το οδυνηρό παρελθόν, δρομολόγησε και στήριξε την εθνική συμφιλίωση.
Παράταξη που αποκρούει τον φανατισμό, αντιμάχεται τη μισαλλοδοξία, δεν ενδίδει στο διχασμό.
Σέβεται τη διαφορετική άποψη.
Ενώνει και δεν διχάζει.
Και αυτό γιατί πιστεύει ότι η εθνική ομοψυχία είναι το αναγκαίο και αποδεκτό δημοκρατικό πλαίσιο συνύπαρξης, μέσα στο οποίο η ιδεολογική και πολιτική σύγκρουση μπορεί να αποβαίνει δημιουργική και να παράγει θετικά αποτελέσματα.
Η εθνική συνεννόηση ούτε αναιρεί, ούτε εμποδίζει την πολιτική αντιπαράθεση.
Δεν απαιτεί διαγραφή των ιδεολογικών και πολιτικών διαφορών.
Κυρίες και Κύριοι,
Σήμερα, και πάλι, το στενό και ευρύτερο περιβάλλον μας είναι ανήσυχο.
Η πατρίδα αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις.
Η ιστορική κρισιμότητα των εξελίξεων που βιώνουμε, επιτάσσει πατριωτική συνείδηση, σύνεση, ρεαλισμό.
Απαιτεί πολιτική και κοινωνική σταθερότητα, ασφάλεια, αίσθημα δικαιοσύνης.
Απαιτεί, από όλους μας, την εμπέδωση κουλτούρας κοινωνικής και πολιτικής συναίνεσης, συνεννόησης και ομοψυχίας.
Απαιτεί, από όλους, αυτογνωσία, αυτοκριτική, ειλικρίνεια προθέσεων και σαφήνεια θέσεων.
Αυτό όμως το «κλίμα» διαμορφώνεται διαχρονικά, με όρους εθνικής ευθύνης.
Και όχι ευκαιριακά, με καιροσκοπικές προσεγγίσεις, με μικροκομματικούς υπολογισμούς.
Καλούμαστε όλοι μας να παραδειγματιστούμε και να αξιοποιήσουμε, στην πράξη, το διαχρονικό δίδαγμα της φιλοπατρίας, της υπευθυνότητας, της συνεργασίας, της εθνικής ομοψυχίας.
Μόνον αν λειτουργήσουμε έτσι, θα έχουμε πατρίδα ισχυρή και αξιοπρεπή, παράγοντα ειρήνης και συνεργασίας στον ρευστό, ανήσυχο και ταχύτατα μεταβαλλόμενο κόσμο.
Και θα αποδεικνύουμε έμπρακτα ότι αξιοποιούμε ουσιαστικά τις παρακαταθήκες των καλών «στιγμών» της μακράς ιστορίας μας.
Χαιρετισμός στο 1ο Περιφερειακό Συνέδριο Δομών ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ-ΜΕΑ των Δήμων
Θέλω καταρχάς να σας ευχαριστήσω για την πρόσκλησή σας να συμμετάσχω στην εκδήλωση, εκπροσωπώντας την Αξιωματική Αντιπολίτευση.
Και ταυτόχρονα να σας συγχαρώ για την εξαιρετική πρωτοβουλία.
Πρωτοβουλία σημαντική, συνεργατική, με κοινωνικό πρόσωπο και ευαισθησία.
Σήμερα καλωσορίζουμε, στη Λαμία, το 1ο Περιφερειακό Συνέδριο Δομών ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ-ΜΕΑ των Δήμων.
Δομή με ιστορία και προσφορά 20 ετών.
Σημαντικό πυλώνα κοινωνικής πολιτικής και υποστήριξης για το παιδί και την οικογένεια.
Γιατί η στήριξη του παιδιού είναι επένδυση στο μέλλον.
Ενώ η οικογένεια ήταν και είναι το βασικό κύτταρο της κοινωνίας.
Είναι θεσμός που αφορά την ίδια τη ζωή και την ποιότητά της.
Θεσμός στον οποίο αναπτύσσονται θεμελιώδεις αξίες.
Κυρίες και Κύριοι,
Τα ΚΔΑΠ, χωρίς να αποτελούν δομή της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, εμπλουτίζουν την εκπαιδευτική διαδικασία, προσφέροντας στα παιδιά τη δυνατότητα να διευρύνουν τους ορίζοντές τους και να αναπτύξουν τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντά τους, εξυπηρετώντας ταυτόχρονα τις ανάγκες της οικογένειας.
Είναι χαρακτηριστικό ότι σε πολλές ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές, με περιορισμένες επιλογές, με λίγα παιδιά, τα ΚΔΑΠ λειτουργούν ικανοποιητικά και συνιστούν χώρο πολλών δραστηριοτήτων και σημείο συνάντησης των παιδιών με τους συνομήλικούς τους.
Ενώ είναι πολύ σημαντική και η δουλειά που γίνεται στα ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, παρά τον περιορισμένο αριθμό τους, λόγω του υψηλού κόστους λειτουργίας που απορρέει από τις ειδικές απαιτήσεις σε κτηριακή υποδομή και από την ανάγκη ύπαρξης πολλών διαφορετικών ειδικοτήτων προσωπικού.
Κυρίες και Κύριοι,
Σήμερα χρειαζόμαστε πιο απλές και ουσιαστικές δομές κοινωνικής στήριξης, οι οποίες θα αξιολογούν προγράμματα και δράσεις με βάση στόχους, δείκτες και αποτελέσματα.
Χρειαζόμαστε ένα νέο κοινωνικό Κράτος, σύγχρονο, λειτουργικό και αποτελεσματικό.
Κοινωνική πολιτική όμως δεν νοείται χωρίς στήριξη της οικογένειας.
Σ’ αυτό το πλαίσιο, ο θεσμός των ΚΔΑΠ μπορεί να οργανωθεί καλύτερα και πιο αποτελεσματικά, να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα με την εποικοδομητική και επωφελή συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων μερών και συναρμόδιων φορέων, προς όφελος κυρίως των παιδιών και των οικογενειών τους, των αποδεκτών αυτών των υπηρεσιών.
Με βελτιώσεις που θα αφορούν στο έργο, στην ποιότητα των υπηρεσιών και στα περιθώρια εξέλιξης σε επίπεδο σύγχρονων παιδαγωγικών μεθόδων, μέσω της επιμόρφωσης του εκπαιδευτικού προσωπικού, πάνω σε διεθνώς εφαρμοσμένες πρακτικές αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου των παιδιών.
Αλλά και με παρεμβάσεις στην κατεύθυνση επικαιροποίησης του θεσμικού πλαισίου που ισχύει από το 2001, εξορθολογισμού της λειτουργίας και της διαδικασίας αδειοδότησης, στήριξης των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και αντιμετώπισης των προβλημάτων στέγασης, με τήρηση των προδιαγραφών ασφαλείας, διαφάνειας και επάρκειας στη χρηματοδότηση.
Κυρίες και Κύριοι,
Είμαι βέβαιος ότι στο Συνέδριο θα αναδειχθούν χρήσιμα συμπεράσματα, που θα συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των προβλημάτων και στην περαιτέρω εξέλιξη του θεσμού των ΚΔΑΠ.
Με αυτές τις σκέψεις, εύχομαι καλή επιτυχία στις εργασίες του.
Τοποθέτηση στην ημερίδα του Ελληνικού Παραρτήματος της Διεθνούς Ενώσεως Φορολογικού Δικαίου (IFA) και της Ελληνικής Εταιρείας Φορολογικού Δικαίου και Δημοσιονομικών Μελετών (ΕΕΦΔ/ΔΜ) με θέμα «Εργαλεία επιλογής φορολογικού συστήματος – ζητήματα φορολογικής εφαρμογής»
Η φορολογική πολιτική αποτελεί σημαντικό εργαλείο άσκησης οικονομικής πολιτικής. Οι φόροι, άμεσοι και έμμεσοι, σε φυσικά και νομικά πρόσωπα, εκτός από την αναγκαιότητά τους για τη λειτουργία των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, χρησιμοποιούνται, πολλές φορές, και ως εργαλείο επίτευξης δημοσιονομικής προσαρμογής και πειθαρχίας.
Το μέγεθος όμως της προσαρμογής και το μείγμα της δημοσιονομικής πολιτικής συνιστούν καθοριστικούς παράγοντες για τη βιωσιμότητά της. Έχει ερευνητικά αποδειχτεί ότι δημοσιονομική προσαρμογή η οποία στηρίζεται, κυρίως, στην αύξηση της φορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων και όχι στη μείωση των δημοσίων δαπανών, δεν οδηγεί σε διατηρήσιμα αποτελέσματα, επιβαρύνοντας ταυτόχρονα, υπέρμετρα την πραγματική οικονομία.
Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, ακολουθείται αυτή η οικονομικά αναποτελεσματική πολιτική, με την υπερ-φορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Με αποτέλεσμα να διογκώνεται το ιδιωτικό χρέος και να μην επιτυγχάνονται οι αναπτυξιακοί στόχοι. Ιδιωτικό χρέος σε εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία που ξεπερνά τα 130 δισ. ευρώ, έχοντας διογκωθεί περίπου κατά 50% από το τέλος του 2014. Ενώ παράλληλα η χώρα παρουσιάζει σημαντική αναπτυξιακή υστέρηση, αποκλίνοντας από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Συνεπώς, η αναμόρφωση της φορολογικής πολιτικής προκειμένου να μετριαστεί η αρνητική επίδρασή της στην οικονομική μεγέθυνση, χωρίς όμως να τίθεται σε κίνδυνο η δημοσιονομική πειθαρχία, αποτελεί ζητούμενο και αναγκαιότητα. Αναγκαιότητα για τη διαμόρφωση ενός φορολογικού συστήματος που θα διέπεται από τις αρχές της διαφάνειας, της ουδετερότητας, της απλότητας, της σταθερότητας, της λειτουργικότητας, της ισορροπίας και της ισότητας.
Αρχές που δυστυχώς δεν διέπουν το φορολογικό σύστημα της χώρας μας σήμερα. Με μια σειρά από εμπόδια συνεχώς να εμφανίζονται ή να δημιουργούνται.
Εμπόδια όπως είναι:
1ο. Η πολυπλοκότητα του φορολογικού συστήματος. Διαχρονικά, αλλά ιδίως τα τελευταία χρόνια, όπως καταγράφει και η πρόσφατη μελέτη του ΟΟΣΑ, ψηφίζονται πολλές φορολογικές διατάξεις, υφίστανται συνεχείς αναθεωρήσεις και τροποποιήσεις εδαφίων και εκδίδεται πληθώρα εγκυκλίων και υπουργικών αποφάσεων.
2ο. Η συνεχής αύξηση της φορολογίας νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Αυτή, πέρα από την εξάντληση της φοροδοτικής ικανότητας των πολιτών, δημιουργεί ισχυρό κίνητρο για φοροδιαφυγή και υπονομεύει άμεσα την πορεία των φορολογικών εσόδων.
3ο. Η απουσία πολιτικής βούλησης. Για παράδειγμα, η σημερινή Κυβέρνηση εμφανίζει εξαιρετικά φτωχές επιδόσεις στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Έχει εισπράξει περίπου 100 εκατ. ευρώ μέσα σε 36 μήνες από τις διάφορες «λίστες» και το λαθρεμπόριο καυσίμων και καπνικών προϊόντων, όταν ο στόχος της ήταν για 3 δισ. ευρώ μέσα σε 6 μήνες.
4ο. Η έλλειψη τεχνολογικής υποδομής της φορολογικής διοίκησης και οι αδυναμίες του φοροεισπρακτικού μηχανισμού.
5ο. Η ίδια η διάρθρωση της οικονομίας. Διάρθρωση που βασίζεται, κυρίως, στην αυτοαπασχόληση και στις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, κάτι που δυσχεραίνει τη δυνατότητα φορολογικού ελέγχου και ευνοεί την απόκρυψη εισοδημάτων.
6ο. Η έλλειψη φορολογικής κουλτούρας στους πολίτες. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του ΙΟΒΕ, το 20% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι για το φαινόμενο της φοροδιαφυγής ευθύνεται η κουλτούρα μας. Αυτή αφορά στην γενικότερη πεποίθηση των πολιτών ως προς το Κράτος και την ανταποδοτικότητά του, αλλά και ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους απέναντι σε αυτό.
Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι να διογκώνονται τα φαινόμενα φοροδιαφυγής, της φοροαποφυγής, της παραοικονομίας. Ενδεικτικά, το «κενό ΦΠΑ» [“VAT Gap”], δηλαδή η «απώλεια εσόδων από την είσπραξη ΦΠΑ», αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια, με το χαμηλότερο ύψος του να διαμορφώνεται το 2014, όταν μειώθηκαν συγκεκριμένοι φορολογικοί συντελεστές και η οικονομία «γύρισε» σε θετικό πρόσημο.
Το ερώτημα συνεπώς που τίθεται είναι σε ποιους άξονες πρέπει να εδράζεται η αναμόρφωση της φορολογικής πολιτικής; Και αυτοί, κωδικοποιημένα, πρέπει να είναι:
1η. Η σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών και των ασφαλιστικών εισφορών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
2η. Η δημιουργία ενός απλοποιημένου και σταθερού φορολογικού συστήματος, τουλάχιστον για μία πενταετία.
3η. Η καθολική χρήση ηλεκτρονικών συναλλαγών, προκειμένου να βελτιωθεί η φορολογική συμμόρφωση και να μειωθούν οι απευθείας συναλλαγές φορολογικών υπηρεσιών και φορολογουμένων. Η σχετική Κυβερνητική πρωτοβουλία θα έπρεπε να είναι πιο τολμηρή, στη βάση των προτάσεων που κατέθεσε η Αξιωματική Αντιπολίτευση με μια σειρά διοικητικών μέτρων και οικονομικών κινήτρων.
4ον. Η εντατικοποίηση των φορολογικών ελέγχων και η εκπαίδευση των ελεγκτών με πραγματικά δεδομένα και σε πραγματικό χρόνο.
5ον. Η δημιουργία ισχυρής φορολογικής συνείδησης, με πολιτικές, όπως είναι:
Η καθιέρωση πολιτικής δημοσιοποίησης των εισπραττόμενων φόρων και της αξιοποίησης αυτών για τη δημιουργία παροχών προς τους φορολογουμένους.
Η επιβράβευση των συνεπών φορολογουμένων και η θέσπιση αυστηρού πλαισίου κυρώσεων για όσους επιδεικνύουν παραβατική συμπεριφορά.
6ον. Η ενεργός συμμετοχή στις συζητήσεις που διεξάγονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τη φορολογική πολιτική. Ειδικά όταν οι νέες τεχνολογίες και η αλματώδης αύξηση των συναλλαγών μέσω ψηφιακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανόμενης της οικονομίας του διαμοιρασμού, αυξάνουν τις προκλήσεις για τη φορολογική διοίκηση.
Για την αντιμετώπιση αυτών απαιτείται η εφαρμογή ενός συνεκτικού πλέγματος πολιτικών, όπως είναι:
Η ενίσχυση της συνεργασίας και ανταλλαγής πληροφοριών και η εναρμόνιση των πλαισίων φορολογίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε να εξασφαλισθεί – περιφερειακά – ισόρροπη ανάπτυξη και ευημερία.
Η δημιουργία ενός πιο αυστηρού και αποτελεσματικού πλαισίου αντιμετώπισης καταχρηστικών φορολογικών πρακτικών, μέσω των «φορολογικών παραδείσων».
Η εναρμόνιση των κανόνων, σε παγκόσμιο επίπεδο, για την ψηφιακή οικονομία, ώστε το κέρδος να φορολογείται στον τόπο στον οποίο παράγεται.
Την Παρασκευή 20 Απριλίου 2018, ο βουλευτής Α’ Αθηνών και Τομεάρχης Εθνικής Άμυνας της Νέας Δημοκρατίας κ. Βασίλης Κικίλιας, επισκέφθηκε την πόλη μας, καλεσμένος της ΔΗΜ.Τ.Ο. Λαμίας Ν.Δ., παρουσία του Βουλευτή Φθιώτιδας Τομεάρχη Οικονομικών της ΝΔ, Χρήστου Σταϊκούρα.
Ο κ. Κικίλιας έδωσε Συνέντευξη Τύπου στα γραφεία της ΝΟ.Δ.Ε. Φθιώτιδας Ν.Δ., όπου και σχολίασε όλα τα θέματα της επικαιρότητας.
Αναφέρθηκε και σε τοπικά θέματα όπως το Πανεπιστήμιο και οι θέσεις εργασίας στην Περιφέρεια.
Στη Λαμία βρέθηκαν σήμερα ο Τομεάρχης Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας και η Τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης Φωτεινή Αραπατζή.
Πρώτος σταθμός ήταν τα γραφεία της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Λαμίας (Λεωνίδου 7), ενώ στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε συνέντευξη Τύπου στα γραφεία της ΝΟ.Δ.Ε. Φθιώτιδας.
Αποσπάσματα τοποθέτησης στην εκδήλωση του Κέντρου Αστικής Μεταρρύθμισης
με θέμα «Το τέλος του 3ου Μνημονίου: Μία από τα ίδια ή ποτέ πια τα ίδια;»
«Η χώρα, σήμερα, είναι «βουτηγμένη» στο οικονομικό τέλμα, την κοινωνική μιζέρια και την εθνική παρακμή.
Αδυνατεί να επιτύχει τους αναπτυξιακούς στόχους που η ίδια θέτει.
Το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συρρικνώνεται.
Το ιδιωτικό χρέος διαρκώς διογκώνεται.
Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας υποχωρεί.
Η ποιότητα των θεσμών διακυβέρνησης υποβαθμίζεται.
Ενώ η κανονικότητα στη χώρα, κανονικότητα που είχε αρχίσει να αποκαθίσταται το 2014, δεν έχει ακόμη επανέλθει.
Κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται.
Νέοι φόροι και πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις συνεχίζουν να επιβάλλονται.
Οι ευέλικτες μορφές εργασίας διευρύνονται.
Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου παραμένουν στάσιμα υψηλές.
Καταθέσεις δεν επιστρέφουν – με ουσιαστικό τρόπο – στο τραπεζικό σύστημα.
Η εξάρτηση των τραπεζών από τον έκτακτο μηχανισμό ενίσχυσης της ρευστότητας (ELA) εξακολουθεί να υφίσταται.
Και η χώρα παραμένει «απούσα» από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.
Αυτό είναι το οδυνηρό αποτύπωμα της σημερινής διακυβέρνησης.
Το Κυβερνητικό αποτύπωμα της συνειδητής επιλογής της να υπερφορολογήσει τους πολίτες, της αδυναμίας της να υλοποιήσει διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και της τακτικής της να συρρικνώσει τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία.
Και σαν να μην έφτανε η σημερινή κατάσταση «παραλυτικής στασιμότητας» της οικονομίας, η Κυβέρνηση, όπως ήδη γνωρίζετε:
έχει ψηφίσει νέα μέτρα λιτότητας για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος,
έχει δεσμευτεί σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για πολλά χρόνια μετά το 2018,
ενώ η υλοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους όχι μόνο έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι, αλλά θα γίνει στο βαθμό που αυτό κριθεί τότε αναγκαίο από τους Θεσμούς και θα συνοδευτεί από κάποιον αυστηρό μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας.
Αντιλαμβάνεται συνεπώς κανείς ότι το αφήγημα περί «καθαρής εξόδου από τα Μνημόνια» δεν είναι παρά ακόμη μία Κυβερνητική αυταπάτη.
Σε κάθε περίπτωση όμως, η χώρα θα πρέπει να διαθέτει χρηματοδοτική επάρκεια και ασφάλεια, με χαμηλό κόστος δανεισμού από τις διεθνείς αγορές και με «δίχτυ προστασίας», χωρίς να επιβαρύνεται η πραγματική οικονομία.
Εάν υπήρχε αξιοπιστία, σοβαρότητα και υπευθυνότητα, εάν είχε υλοποιηθεί ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, εάν είχαν ήδη αναληφθεί πρωτοβουλίες για τη βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους και εάν η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, τότε τα επιτόκια δανεισμού, με δεδομένο το ευνοϊκότερο ευρωπαϊκό περιβάλλον και την υψηλή διαθέσιμη ρευστότητα, θα ήταν χαμηλότερα και λογικά.
Δυστυχώς όμως σήμερα:
1ον. Η Κυβέρνηση προσπαθεί να φτιάξει ταμειακό απόθεμα, «στύβοντας» την πραγματική οικονομία:
Χρησιμοποιεί εις βάρος της ρευστότητας τις «κουτσουρεμένες δόσεις» του δανείου.
Επιβάλλει εσωτερική στάση πληρωμών.
«Σκουπίζει» τα ταμειακά διαθέσιμα των φορέων του Δημοσίου.
Υπερφορολογεί νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Προχωρά σε σχετικά ακριβές εκδόσεις χρέους, όταν οι διαθέσιμοι από το πρόγραμμα πόροι, οι οποίοι – με ευθύνη της – δεν αντλούνται, προσφέρονται με πολύ χαμηλότερο επιτόκιο.
2ον. Τα επιτόκια αγορών και τα spreads όχι μόνο εξακολουθούν να είναι πολύ υψηλότερα των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, αλλά είναι και πιο ευμετάβλητα.
Απόδειξη; Το πώς κινήθηκαν οι αποδόσεις τις τελευταίες εβδομάδες, για μια σειρά από ενδογενείς και εξωγενείς λόγους (έλλειψη εμπιστοσύνης, εσωτερική και εξωτερική πολιτική αβεβαιότητα, μεγάλες διεθνείς εκδόσεις χρέους, κατεύθυνση νομισματικής πολιτικής κ.α.).
Κοντά σε αυτά τα δεδομένα, η Κυβέρνηση οφείλει να συνεκτιμήσει το γεγονός ότι η διευκολυντική νομισματική πολιτική της ΕΚΤ, τόσο με συμβατικά όσο και μη συμβατικά μέτρα, που βελτίωσαν τις συνθήκες χρηματοδότησης της ευρωπαϊκής οικονομίας, δεν θα συνεχιστούν επί μακρόν.
Ενώ και η χρηματοδότηση των τραπεζών θα πρέπει να είναι διασφαλισμένη, δεδομένου ότι η Ελλάδα απέχει ακόμη αρκετά από το να έχει αποκτήσει επενδυτική πιστοληπτική διαβάθμιση.
Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη την τρέχουσα κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, τις προκλήσεις και τις δεσμεύσεις της χώρας, το ζητούμενο είναι, λίγους μήνες πριν το τέλος του 3ου Μνημονίου, να σχεδιάσουμε, με σύνεση και αυτοπεποίθηση, την επόμενη ημέρα της ελληνικής οικονομίας.
Επόμενη ημέρα που δεν πρέπει να είναι ίδια με τη σημερινή.
Και δεν θα πρέπει να συνιστά επιστροφή στα διαχρονικά λάθη του παρελθόντος.
Επόμενη ημέρα που θα χαρακτηρίζεται από κοινωνική δικαιοσύνη, αποτελεσματικότητα, συνοχή, αξιοπρέπεια και δυναμισμό.
Επόμενη ημέρα που θα έχει ως στόχο την επίτευξη υψηλής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, τη δημιουργία νέων ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.
Για το σκοπό αυτό απαιτείται η διαμόρφωση ενός ρεαλιστικού και ολοκληρωμένου σχεδίου, με βασικούς άξονες:
1ος Άξονας: Η αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής.
Είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο και ιστορικά επιβεβαιωμένο ότι το μέγεθος της προσαρμογής και το μείγμα της δημοσιονομικής πολιτικής αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για τη βιωσιμότητά της.
Ενώ η δημοσιονομική προσαρμογή που στηρίζεται, κυρίως, στην αύξηση της φορολογίας των πολιτών, δεν οδηγεί σε διατηρήσιμα αποτελέσματα, επιβαρύνοντας υπέρμετρα την πραγματική οικονομία.
Επιβάλλεται συνεπώς η απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας, καθώς και η σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
2ος Άξονας: Η υλοποίηση ενός συνεκτικού σχεδίου μεταρρυθμίσεων.
Σχέδιο που θα βελτιώνει την διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, διευρύνοντας την παραγωγή διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών και υπηρεσιών και βελτιώνοντας την παραγωγικότητα παραδοσιακών και νέων συντελεστών παραγωγής.
Με την απλοποίηση του αδειοδοτικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος, τη ριζική βελτίωση του χωροταξικού και πολεοδομικού πλαισίου, τον εξορθολογισμό της νομοθεσίας για τις βιομηχανικές περιοχές, με την ενδυνάμωση του υγιούς ανταγωνισμού στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, με την υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και την προώθηση εμβληματικών επενδύσεων, με τη βελτίωση της ποιότητας και τη διασφάλιση της ορθής και ανεξάρτητης λειτουργίας των θεσμών και με την αναμόρφωση του ρόλου και τη βελτίωση της λειτουργίας του Κράτους.
3ος Άξονας: Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.
Με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων, την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων που διαμορφώθηκε στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας 10ετίας, την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.
4ος Άξονας: Η υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας.
Με τη μετάβαση από μια οικονομία βασισμένη στην κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων, σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, προσανατολισμένη στις επενδύσεις, στις εξαγωγές και στην αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε κλάδου.
Καθώς και με την ανάδειξη της παιδείας σε βασικό μοχλό της αναπτυξιακής διαδικασίας».
Θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές του Συνεδρίου, Θεσμού πλέον στη χώρα μας, για την πρόσκληση να συμμετάσχω σε αυτό και να καταθέσω σκέψεις και θέσεις για το ζήτημα του δημοσίου χρέους.
Κυρίες και Κύριοι,
Το πρόβλημα της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους παραμένει κρίσιμης σημασίας για την πορεία της χώρας, παρά την διπλή αναδιάρθρωση και τη βελτίωση του «προφίλ» του από το 2012, την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων από το 2013 και τα βραχυπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσής του από το 2017.
Σχετικές ανησυχίες καταγράφονται στις τελευταίες εκθέσεις τόσο του ΔΝΤ, όσο και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, παρά τις ευνοϊκότερες παραδοχές της τελευταίας.
Αποδεικνύεται έτσι ότι η δημοσιονομική ισορροπία και οι παρεμβάσεις ελάφρυνσης του χρέους συνιστούν αναγκαίες συνθήκες για την ενίσχυση της βιωσιμότητάς του, δεν αποτελούν όμως, από μόνες τους, και ικανές συνθήκες.
Και αυτό γιατί απαιτείται, συγχρόνως, η επίτευξη και διατήρηση υψηλών ρυθμών οικονομικής ανάπτυξης.
Τι συνέβη όμως τα τελευταία 3 χρόνια και επιβαρύνθηκε σημαντικά η βιωσιμότητα του χρέους, σε σχέση με τις εκτιμήσεις των εταίρων το 2014;
Ουσιαστικά, κυρίως λόγω αυταπάτης και δημιουργικής ασάφειας, «χάθηκε» η αναπτυξιακή δυναμική που τότε είχε διαμορφωθεί.
Και συσσωρεύτηκε ένα κόστος πολλών δεκάδων δισ. ευρώ, όπως οι εταίροι επανέλαβαν και κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου.
Είμαστε ως χώρα, σύμφωνα με τις διεθνείς Εκθέσεις, η μοναδική – παγκοσμίως – αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη.
Η οικονομία «κατρακύλησε» στην ύφεση το 2015-2016, και παρουσίασε ασθενική – πολύ χαμηλότερη από τις προβλέψεις – μεγέθυνση το 2017, διευρύνοντας το χάσμα με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές οικονομίες.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο εκτιμώμενος μακροπρόθεσμος ρυθμός μεγέθυνσης, σύμφωνα με συγκρίσιμες μελέτες βιωσιμότητας του ΔΝΤ, συρρικνώθηκε σημαντικά, από το 1,9% στο 1%.
Συνεπώς, Κυρίες και Κύριοι, το ζητούμενο σήμερα είναι η επίτευξη διατηρήσιμης οικονομικής ανάπτυξης, ώστε να βελτιωθεί η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, να δημιουργηθεί πολύτιμος δημοσιονομικός χώρος και να επιτυγχάνονται – χωρίς πρόσθετα μέτρα λιτότητας – πιο ρεαλιστικοί δημοσιονομικοί στόχοι.
Για την επίτευξη αυτού του στόχου απαιτούνται:
1ον. Η αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής.
Είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο και ιστορικά επιβεβαιωμένο ότι το μέγεθος της προσαρμογής και το μείγμα της δημοσιονομικής πολιτικής αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για τη βιωσιμότητά της.
Και αυτό γιατί συγκριτικά στοιχεία μεταξύ χωρών δείχνουν ότι πολύ υψηλά πλεονάσματα είναι ανέφικτα για μακρές χρονικές περιόδους, ειδικά σε χώρες που βίωσαν βαθιά και παρατεταμένη ύφεση και παρουσιάζουν υψηλό ποσοστό μακροχρόνιας ανεργίας.
Ενώ η δημοσιονομική προσαρμογή που στηρίζεται, κυρίως, στην αύξηση της φορολογίας των πολιτών, δεν οδηγεί σε διατηρήσιμα αποτελέσματα, επιβαρύνοντας υπέρμετρα την πραγματική οικονομία.
Η Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την διαχρονική απώλεια εσόδων από την είσπραξη του ΦΠΑ, δηλαδή το κενό ΦΠΑ, το επιβεβαιώνει.
Επιβάλλεται συνεπώς η απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας, καθώς και η σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
2ον. Η υλοποίηση ενός συνεκτικού σχεδίου μεταρρυθμίσεων, που θα εκτείνεται μετά το 2018.
Σχέδιο που θα βελτιώνει την διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, διευρύνοντας την παραγωγή διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών και υπηρεσιών και βελτιώνοντας την παραγωγικότητα παραδοσιακών και νέων συντελεστών παραγωγής.
Η υλοποίηση αυτού του σχεδίου θα οδηγήσει στην επίτευξη υψηλότερων ρυθμών μεγέθυνσης από τις σημερινές εκτιμήσεις των θεσμών.
Η οποία, με τη σειρά της, θα βελτιώσει τη βιωσιμότητα του χρέους, δίνοντας τη δυνατότητα για σταδιακή μείωση των δημοσιονομικών στόχων, αφού σύμφωνα με τις διεθνείς μελέτες, η αναλογία επίδρασής τους στο χρέος είναι 1,8:1.
Οι πιο ρεαλιστικοί δημοσιονομικοί στόχοι θα επιτυγχάνονται πλέον μέσω της αυτοτροφοδοτούμενης αναπτυξιακής διαδικασίας, χωρίς τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας.
Ενώ παράλληλα, ο δημοσιονομικός χώρος που θα δημιουργηθεί, θα χρησιμοποιηθεί, σταδιακά, για περαιτέρω μειώσεις φόρων και ασφαλιστικών εισφορών.
Προσέξτε, μιλάμε για μία «ρήτρα μεταρρυθμίσεων» διαφορετική από τη «ρήτρα ανάπτυξης» στην οποία έχει συμφωνήσει η Ελληνική Κυβέρνηση, σύμφωνα με την οποία, όσο περισσότερο αυξάνει το εθνικό εισόδημα, τόσο μικρότερη ελάφρυνση χρέους θα απαιτείται από τους εταίρους.
3ον. Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.
Με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων, την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.
Αυτό που χρειάζεται είναι η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη εξυπηρετούμενων δανείων και ανοιγμάτων.
4ον. Η υλοποίηση, το συντομότερο δυνατόν, ουσιαστικών παρεμβάσεων για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους.
Όπως έχει συμφωνηθεί από το Νοέμβριο του 2012 αλλά μέχρι σήμερα, με ευθύνη και των δανειστών, δεν έχει υλοποιηθεί.
Δυστυχώς βέβαια, με βάση τις αποφάσεις του Eurogroup, οι αναγκαίες αυτές παρεμβάσεις θα υλοποιηθούν μετά τη λήξη του προγράμματος και στο βαθμό που αυτές κριθούν τότε αναγκαίες από τους θεσμούς, εκτιμάται δε ότι θα συνοδευτούν από κάποιον αυστηρό μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας.
Καθιστώντας, μαζί με τα πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα για μετά το 2018, το αφήγημα της Κυβέρνησης περί «καθαρής εξόδου από τα Μνημόνια», άλλη μία αυταπάτη.
Βέβαια, η Κυβέρνηση προσπαθεί, με κάθε τρόπο, να φτιάξει ταμειακό απόθεμα, «στύβοντας» την πραγματική οικονομία.
Χρησιμοποιεί εις βάρος της ρευστότητας τις «κουτσουρεμένες δόσεις» του δανείου, επιβάλλει εσωτερική στάση πληρωμών, υπερφορολογεί νοικοκυριά και επιχειρήσεις, προχωρά σε σχετικά ακριβές εκδόσεις χρέους όταν οι διαθέσιμοι από το πρόγραμμα πόροι, οι οποίοι δεν αντλούνται, προσφέρονται με πολύ χαμηλότερο επιτόκιο.
Επιτόκιο των αγορών και spreads τα οποία όχι μόνο εξακολουθούν να είναι πολύ υψηλότερα των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, αλλά είναι και πιο ευμετάβλητα.
Αν υπήρχε αξιοπιστία, σοβαρότητα και υπευθυνότητα, εάν είχε υλοποιηθεί ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, εάν είχαν αναληφθεί ήδη πρωτοβουλίες για τη βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους και εάν η χώρα είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, τότε τα επιτόκια δανεισμού, με δεδομένο το ευνοϊκότερο ευρωπαϊκό περιβάλλον και την υψηλή διαθέσιμη ρευστότητα, θα ήταν χαμηλότερα και λογικά.
Όλα αυτά όμως απαιτούν μια άλλη μεταρρυθμιστική, σοβαρή, συνεκτική και αξιόπιστη Κυβέρνηση.
