Το Σχέδιο Νόμου κατατέθηκε και συζητείται στη Βουλή σε μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα, μετά από μία πολυετή περίοδο οικονομικής συρρίκνωσης και δημοσιονομικής προσαρμογής, έχει εισέλθει σε φάση σταθεροποίησης των δημόσιων οικονομικών της, ενίσχυσης της διεθνούς της θέσης, δημιουργίας των προϋποθέσεων για τη λήξη της παρατεταμένης ύφεσης.

Πρόκειται για επιτεύγματα που είναι αποτέλεσμα, κυρίως, των τεράστιων θυσιών της Ελληνικής κοινωνίας, τόσο σε όρους δημοσιονομικού εγχειρήματος όσο και σε όρους βιοτικού επιπέδου.

Με το νέο θεσμικό πλαίσιο δημοσιονομικής διαχείρισης και εποπτείας, που σήμερα συζητάμε, εξοπλίζεται η Δημόσια Διοίκηση με εκείνα τα εργαλεία που θα ενισχύσουν τη μακροχρόνια βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών και θα εξασφαλίζουν ότι αυτές οι θυσίες των πολιτών θα έχουν βιώσιμο αντίκρισμα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι αλήθεια ότι οι Ευρωπαϊκές οικονομίες και κοινωνίες «χτυπήθηκαν» έντονα από την παγκόσμια κρίση. Κρίση χρηματοπιστωτική και δημοσιονομική.

Κρίση μεταδοτική, στις περισσότερες χώρες από τον χρηματοπιστωτικό προς τον δημοσιονομικό τομέα, και σε ορισμένες, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας, αντίστροφα.

Κρίση συστημική, που έθεσε σε κίνδυνο την ίδια τη βιωσιμότητα του κοινού νομίσματος.

Αυτή η κρίση βρήκε την Ευρώπη «ανοχύρωτη».

Χωρίς μηχανισμούς αντίδρασης και αντιμετώπισης της κρίσης.

Με το εγχείρημα της οικονομικής και νομισματικής ενοποίησης, δομικά και θεσμικά, ημιτελές.

Αυτή η κρίση και οι προσπάθειες αντιμετώπισής της κατέστησαν εμφανείς τις ατέλειες και τις υστερήσεις του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Ανέδειξαν, όμως, και τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες.

Οδήγησαν στην εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων:

1^ο Συμπέρασμα: Η δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία είναι βασικός πυλώνας για τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών και για τη διατηρήσιμη ανάπτυξη.

2^ο Συμπέρασμα: Η προσήλωση στη δημοσιονομική πειθαρχία δεν αποτελεί από μόνη της ικανή συνθήκη ώστε να εξέλθει μία οικονομία από την κρίση.

Είναι καθοριστικό να συνοδεύεται από αναπτυξιακές πρωτοβουλίες και διαρθρωτικές πολιτικές.

3^ο Συμπέρασμα: Το μείγμα της δημοσιονομικής προσαρμογής είναι καθοριστικό για την αποτελεσματικότητα του εγχειρήματος και για τη διατηρησιμότητα του επιδιωκόμενου δημοσιονομικού αποτελέσματος.

4^ο Συμπέρασμα: Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση των Προγραμμάτων Οικονομικής Πολιτικής πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τον «κύκλο» της οικονομίας.

5^ο Συμπέρασμα: Είναι αναγκαία η θεσμοθέτηση μηχανισμών και πλαισίου για τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος.

6^ο Συμπέρασμα: Απαιτείται η ενίσχυση της οικονομικής διακυβέρνησης.

Προς αυτή την κατεύθυνση, διαμορφώθηκε ένα νέο θεσμικό πλαίσιο στην Ευρώπη όσον αφορά στα δημοσιονομικά ελλείμματα και τις μακροοικονομικές ανισορροπίες.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Για την ενίσχυση της οικονομικής διακυβέρνησης έχουν ήδη θεσπιστεί σε Ευρωπαϊκό επίπεδο:

• Το ενισχυμένο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, με μία δέσμη πέντε Κανονισμών και μιας Οδηγίας.
• Οι μηχανισμοί στήριξης των κρατών-μελών, δηλαδή το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας.
• Το «Δημοσιονομικό Σύμφωνο».
• Η ενδυνάμωση της οικονομικής συνεργασίας σε πεδία ευρύτερης οικονομικής πολιτικής.
• Η ενισχυμένη εποπτεία σε κεντρικό επίπεδο των εθνικών προϋπολογισμών των κρατών-μελών της Ευρωζώνης.

Πρόκειται για εργαλεία, αφενός για την εξάλειψη των αδυναμιών στη δημοσιονομική διαχείριση των κρατών-μελών που αναδείχτηκαν από το δημοσιονομικό μέρος της οικονομικής κρίσης, και αφετέρου για τη δημιουργία ενός βελτιωμένου πλαισίου οικονομικής διακυβέρνησης, μέσα από έναν ετήσιο κύκλο συντονισμού μακροοικονομικών, δημοσιονομικών και διαρθρωτικών πολιτικών, γνωστό ως «Ευρωπαϊκό Εξάμηνο».

Αυτό μεταφράζεται στο ότι το κάθε κράτος-μέλος έχει μία σειρά από υποχρεώσεις, όπως είναι:

• Η θεσμοθέτηση και η τήρηση του κανόνα του ισοσκελισμένου προϋπολογισμού.
• Η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική στοχοθεσία.
• Η εφαρμογή πολιτικών που οδηγούν σε διατηρήσιμα αποτελέσματα.
• Η ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία μηχανισμών αυτόματης διόρθωσης τυχόν αποκλίσεων από τους δημοσιονομικούς στόχους που έχουν τεθεί.
• Η κατάρτιση  του Προϋπολογισμού σε χρονική εναρμόνιση με τα υπόλοιπα κράτη-μέλη.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Στη χώρα μας, με στόχο τη στήριξη της ευρύτερης προσπάθειας για δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία, αναλήφθηκαν τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα την τελευταία διετία, σημαντικές πρωτοβουλίες για τη θέσπιση δημοσιονομικών κανόνων και εποπτικών πρακτικών και για τη θωράκιση των ελεγκτικών μηχανισμών.

Πρωτοβουλίες, όπως είναι:

• Η επικαιροποίηση και βελτίωση του συστήματος δημοσιονομικών ελέγχων.
• Η ποσοτική και ποιοτική ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών για τη διαχείριση των δημοσίων πόρων.
• Η ενίσχυση του πλαισίου δημοσιονομικών κανόνων και πρακτικών με την παράλληλη ενεργοποίηση μηχανισμών παρακολούθησης των ΔΕΚΟ και των ΝΠΙΔ.
• Η σύσταση και λειτουργία του Παρατηρητηρίου Οικονομικής Αυτοτέλειας των ΟΤΑ.
• Η θέσπιση τριμηνιαίων ενημερωτικών δελτίων επίτευξης των στόχων του προϋπολογισμού.
• Η εδραίωση της τακτικής, έγκαιρης και έγκυρης ενημέρωσης και της διαφάνειας σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού.
• Η περαιτέρω θεσμική θωράκιση της καταπολέμησης της απάτης.
• Η αναβάθμιση του ρόλου του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, αρχικά με την επαναλειτουργία του και, στη συνέχεια, με τη διασφάλιση της θεσμικής του υπόστασης, σε αντίθεση με ότι συνέβαινε στο παρελθόν.

Ωστόσο, παρά τα σημαντικά βήματα που έχουν ήδη συντελεστεί, αλλά και με δεδομένες και τις αλλαγές στην άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, η χώρα και η οικονομία της εξακολουθούν να έχουν ανάγκη από ισχυρούς, επαρκείς και αποτελεσματικούς θεσμούς, που να διασφαλίζουν το δημόσιο συμφέρον και να το προστατεύουν από τις παθογένειες του παρελθόντος.

Και τέτοιους θεσμούς επικαιροποιούμε, αλλά και δημιουργούμε με την παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία.

Το ισχύον θεσμικό πλαίσιο για τη δημοσιονομική διαχείριση, όπως αυτό είχε αποτυπωθεί, από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, στο νόμο για το Δημόσιο Λογιστικό, κρίθηκε ότι χρήζει εκ βάθρων αναθεώρησης και εκσυγχρονισμού, προκειμένου να εναρμονιστεί με όσα ισχύουν πλέον στην Ευρωζώνη.

Για το σκοπό αυτό, καθώς και για λόγους συστηματικής νομοθέτησης, αντί της επικαιροποίησης του Ν. 2362/1995, ο οποίος έχει ήδη τροποποιηθεί πολλές φορές από την ψήφισή του τα τελευταία 20 περίπου χρόνια, προκρίθηκε η κατάργηση όλων των σχετικών διατάξεων και η σύνταξη ενός νέου αναδομημένου Νόμου, που να αντανακλά τις αυξημένες ανάγκες κατάρτισης, παρακολούθησης και θέσπισης διαδικασιών σε όλους τους υποτομείς που απαρτίζουν τη Γενική Κυβέρνηση.

Ειδικότερα, με το υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου:

• Αναμορφώνονται οι κανόνες δημοσιονομικής διαχείρισης και εποπτείας.
• Εκσυγχρονίζεται, εναρμονίζεται και συντονίζεται το υφιστάμενο εθνικό δημοσιονομικό πλαίσιο με τις βέλτιστες ευρωπαϊκές και διεθνείς πρακτικές.
• Επικαιροποιούνται οι ισχύουσες διατάξεις του δημόσιου λογιστικού.
• Αναδεικνύεται και εμπεδώνεται η έννοια της δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Στόχοι του Σχεδίου Νόμου είναι:

1^ον. Να θωρακισθεί η πρωτόγνωρη δημοσιονομική προσαρμογή της χώρας από μελλοντικές δημοσιονομικές και μακροοικονομικές ανισορροπίες, ώστε να μην τεθούν σε κίνδυνο οι τεράστιες θυσίες της Ελληνικής κοινωνίας.

2^ον. Να συγκεντρωθεί, σε έναν Νόμο, το σύνολο των διατάξεων που αφορούν τη δημοσιονομική διαχείριση.

3^ον. Να ενσωματωθούν οι νέοι Ευρωπαϊκοί Κανόνες οικονομικής και δημοσιονομικής διακυβέρνησης.

Κανόνες που είναι, πράγματι, πιο αυστηροί και δεσμευτικοί, και που ισχύουν για όλα τα κράτη-μέλη, ακόμη και για αυτά που είναι σε Προγράμματα Προσαρμογής όταν βγουν από τα Μνημόνια.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Οι βασικές ρυθμίσεις που εισάγονται, για πρώτη φορά, είναι:

1^ον. Η θέσπιση, σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης, αριθμητικών δημοσιονομικών κανόνων, για το δημοσιονομικό ισοζύγιο και το χρέος.

Κάθε κράτος-μέλος πρέπει να διαθέτει αριθμητικούς δημοσιονομικούς κανόνες που προωθούν αποτελεσματικά, σε ένα πολυετές πλαίσιο και για το σύνολο της Γενικής Κυβέρνησης, τη συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις στον τομέα της δημοσιονομικής πολιτικής, που απορρέουν από τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σημειώνεται, ιδιαίτερα, ότι ο «κανόνας της δημοσιονομικής θέσης» προβλέπει, για πρώτη φορά, το διαρθρωτικό ισοζύγιο της Γενικής Κυβέρνησης, τον καθορισμό δηλαδή κυκλικά προσαρμοσμένων στόχων λαμβάνοντας υπόψη την επίπτωση του οικονομικού κύκλου.

Κανόνας ιδιαίτερα σημαντικός για χώρες όπως η Ελλάδα, η οποία είχε, το 2013, ένα από τα υψηλότερα κυκλικά διορθωμένα πρωτογενή πλεονάσματα στον κόσμο.

2^ον. Η παρακολούθηση, ανάλυση και επίβλεψη των δημοσιονομικών κανόνων, από ανεξάρτητους φορείς.

Ιδιαίτερα με τη σύσταση, μετά από επισταμένη επεξεργασία τόσο των βέλτιστων διεθνών πρακτικών όσο και των εθνικών ιδιαιτεροτήτων, του Ελληνικού Δημοσιονομικού Συμβουλίου.

Πρόκειται για μία ανεξάρτητη διοικητική αρχή, κατά το πρότυπο αντίστοιχων Δημοσιονομικών Συμβουλίων που ήδη λειτουργούν σε άλλα 12 Ευρωπαϊκά κράτη-μέλη και δρομολογούνται και στα υπόλοιπα.

Αρχή με διακριτή και ισχυρή θεσμική υπόσταση.

Αρχή, που θα είναι σε θέση να αξιολογεί τις μακροοικονομικές προβλέψεις και τις παραδοχές επί των οποίων βασίζονται, να ενημερώνει δημόσια, σε τακτά χρονικά διαστήματα, για την πορεία των δημόσιων οικονομικών, να παρεμβαίνει, όταν χρειάζεται,  για την τήρηση των δημοσιονομικών κανόνων και να συνεργάζεται θεσμικά και αξιόπιστα με τη Βουλή των Ελλήνων και το Υπουργείο Οικονομικών.

Αρχή, που αναμένεται να ενισχύσει την αξιοπιστία της χώρας στη δημοσιονομική διαχείριση, όπως υποστήριξαν και οι φορείς κατά την ακρόασή τους.

Στο σημείο αυτό, θέλω να σταθώ εκ νέου στη διάταξη που αφορά στη δυνατότητα συμμετοχής πολιτικών προσώπων στο Δ.Σ. του υπό σύσταση Δημοσιονομικού Συμβουλίου.

Επαναλαμβάνω ότι η διάταξη που δεν επιτρέπει τη συμμετοχή αυτή έχει ως αποκλειστικό στόχο να προστατευθεί η θεσμική υπόσταση και η αμεροληψία του έργου του Συμβουλίου.

Να καθιερωθεί η ανεξαρτησία και η αξιοπιστία του στη συνείδηση της κοινωνίας.

Ωστόσο, προς την κατεύθυνση αναζήτησης της άριστης λύσης, σε περιβάλλον ευρύτερης δυνατής συναίνεσης, δίνουμε, με νομοτεχνική παρέμβαση, τη δυνατότητα συμμετοχής στο Συμβούλιο και πολιτικών προσώπων, με διαδρομή στην εκτελεστική και νομοθετική εξουσία, υπό ορισμένες όμως προϋποθέσεις.

Ειδικότερα:

1^η προϋπόθεση: Η παρέλευση ενός ευλόγου χρονικού διαστήματος από την έξοδο των προσώπων αυτών από το πολιτικό σύστημα. Το εν λόγω χρονικό διάστημα ορίζεται στα 4 έτη, όσο είναι μία πλήρης κοινοβουλευτική θητεία.

2^η προϋπόθεση: Μόνο έως 2 από τα 5 μέλη του Δ.Σ. μπορούν να έχουν θητεύσει στις πολιτικές θέσεις, που περιγράφονται στις σχετικές διατάξεις.

3^η προϋπόθεση: Κατά την πρώτη θητεία του Δ.Σ., δεν θα μπορούν να συμμετάσχουν πρόσωπα που έχουν θητεύσει στις πολιτικές θέσεις που περιγράφονται στις σχετικές διατάξεις.

3^ον. Η θέσπιση γενικών αρχών που πρέπει να διέπουν το δημοσιονομικό στρατηγικό σχεδιασμό με στόχο τη διατήρηση και ενίσχυση της δημοσιονομικής σταθερότητας.

Στο σημείο αυτό, επειδή αναφέρθηκε από κάποιους Συναδέλφους η ένσταση για την εισαγωγή της διατύπωσης ότι «ο δημοσιονομικός σχεδιασμός δίνει προτεραιότητα στην εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους», θέλω να επισημάνω τα εξής:

Καταρχάς να ξεκαθαριστεί ότι ο δημοσιονομικός σχεδιασμός αποτελεί μέρος του οικονομικού σχεδιασμού.

Η εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους, προφανώς, δεν αποτελεί το μοναδικό στόχο του δημοσιονομικού σχεδιασμού.

Όμως, δεδομένου του μεγέθους του χρέους και προκειμένου η χώρα να διευρύνει σταδιακά τους βαθμούς ελευθερίας της, είναι εξαιρετικά σημαντικός.

Επαναλαμβάνω ότι σε κάθε περίπτωση η δημοσιονομική πολιτική δεν είναι ο μόνος πυλώνας άσκησης της οικονομικής πολιτικής.

Είναι, όμως βασικός, άξονας, όπως βασικοί άξονες είναι η επίτευξη μακροχρόνιας βιώσιμης ανάπτυξης, η ενίσχυση της απασχόλησης, η τόνωση της κοινωνικής συνοχής.

Εμείς θεωρούμε ότι η δημοσιονομική πολιτική, βεβαίως, πρέπει να εναρμονίζεται με την οικονομική πολιτική.

Σε κάθε περίπτωση, και επί του συγκεκριμένου, η αρχή της κατά προτεραιότητα εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους προκειμένου να διατηρείται και να ενισχύεται μόνο η δημοσιονομική σταθερότητα, εισήχθη για πρώτη φορά στις γενικές αρχές που διέπουν τους δημοσιονομικούς κανόνες το Μάρτιο του 2012.

Αυτό έγινε με το Ν. 4063/2012 (30.03.2012), που κύρωσε τη Συνθήκη για τη Σταθερότητα, το Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση στην ΟΝΕ.

Με το Σχέδιο Νόμου που συζητάμε σήμερα, σε αυτή την αρχή της κατά προτεραιότητα εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους προκειμένου να διατηρείται και να ενισχύεται η δημοσιονομική σταθερότητα, έρχεται η Ελληνική Κυβέρνηση να εντάξει και την έννοια της οικονομικής σταθερότητας.

Πλέον η διατύπωση είναι «ο δημοσιονομικός σχεδιασμός δίνει προτεραιότητα στην εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους για τη διατήρηση και την ενίσχυση της δημοσιονομικής και οικονομικής σταθερότητας».

Όχι μόνο, δηλαδή, δημοσιονομική, αλλά και οικονομική σταθερότητα.

Θεωρούμε ότι η αναπτυξιακή διαδικασία στην οικονομία πρέπει να εναρμονίζεται με τη διάσταση της οικονομικής και δημοσιονομικής σταθερότητας».

Επί της τροπολογίας που αφορά τη διαχείριση τα έσοδα του Ελληνικού Δημοσίου από εγκληματικές δραστηριότητες, ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών ανέφερε τα ακόλουθα:

«Όπως γνωρίζετε, το Δεκέμβριο του 2013, προχωρήσαμε στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους στο άνοιγμα ειδικού λογαριασμού στην Τράπεζα της Ελλάδος, όπου συγκεντρώνονται χρηματικά ποσά, τα οποία προέρχονται από εγκληματικές δραστηριότητες κατά του Ελληνικού Δημοσίου.

Από τότε και έπειτα, με αυξανόμενο ρυθμό, παρατηρείται κατάθεση σημαντικών ποσών.

Ήδη, μέχρι τώρα έχουν συγκεντρωθεί περίπου 33,8 εκατ. ευρώ.

Μάλιστα, μόλις πριν από 4 ημέρες κατατέθηκαν άλλες περίπου 24.000 ευρώ.

Από την πρώτη στιγμή, έχουμε ξεκαθαρίσει ότι το συγκεκριμένο ποσό, που αποτελεί προϊόν τέτοιων έκνομων δραστηριοτήτων, έχει συγκεντρωθεί στον εν λόγω λογαριασμό από καταθέσεις ατόμων που ενέχονται σε διάφορες υποθέσεις, τις οποίες διερευνά η Δικαιοσύνη, και αποδίδεται πλέον στην κοινωνία.

Με την υπό κατάθεση τροπολογία ορίζεται ότι τα ανωτέρω ποσά αποτελούν έσοδα του Προϋπολογισμού στο έτος που κατατίθενται, ενώ παράλληλα, αντίστοιχου ύψους πιστώσεις μπορούν να εγγράφονται στον Τακτικό Προϋπολογισμό – σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο Δημόσιο Λογιστικό – για την ενίσχυση προγραμμάτων ή δράσεων που αφορούν, ιδίως, την εκπαίδευση, την έρευνα, την υγεία ή την κοινωνική αλληλεγγύη.

Ειδικότερα, με σχετική απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, κατανέμεται το ποσό αναλυτικά μεταξύ των φορέων, πριν την εγγραφή και διάθεση των πιστώσεων στον προϋπολογισμό των φορέων που πρόκειται να ενισχυθούν ενώ προβλέπεται διαδικασία μεταφοράς των τυχόν αδιάθετων πιστώσεων, μετά την παρέλευση τριμήνου, στους λοιπούς οριζόμενους από την προτεινόμενη ρύθμιση φορείς.

Έτσι, διασφαλίζεται η έγκαιρη και στοχευμένη αξιοποίηση των ποσών από προϊόντα εγκληματικών ενεργειών».

Επί της τροπολογίας που αφορά το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών ανέφερε τα ακόλουθα:

«Η άλλη τροπολογία αφορά το ζήτημα των παρακαταθηκών του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων.

Όπως γνωρίζετε, από το έτος 1878 μέχρι σήμερα, μόνο μία φορά, το 1984, το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων προέβη στην κήρυξη ως αζήτητων των αυτούσιων παρακαταθηκών της περιόδου 1878 έως 1920.

Αυτό έχει ως συνέπεια όλες οι ανεξόφλητες αυτούσιες παρακαταθήκες από το 1920 μέχρι σήμερα, να μην έχουν αξιοποιηθεί.

Το ίδιο ισχύει και για τις ανεξόφλητες χρηματικές παρακαταθήκες που παραμένουν στο Ταμείο από πολλών ετών.

Για πρώτη φορά στην εκατονταετή ιστορία του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, ανελήφθη η πρωτοβουλία καταγραφής, κατηγοριοποίησης, εκτίμησης και αξιοποίησης παρακαταθηκών που φυλάσσονται σε αυτό.

Η πρωτοβουλία αυτή είναι αποτέλεσμα της ανάγκης για την αντιμετώπιση προβλημάτων και δυσλειτουργιών που υφίστανται στη λειτουργία και διαχείριση μεγάλου αριθμού παρακαταθηκών που παραμένουν στο Ταμείο ήδη από τις αρχές του αιώνα.

Προς αυτή την κατεύθυνση, με Απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, στις 19 Δεκεμβρίου 2013, συγκροτήθηκε 5-μελής Ειδική Επιτροπή, με την συμμετοχή έγκριτων νομικών και υπηρεσιακών παραγόντων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων.

Βασικός σκοπός της Επιτροπής ήταν η καταγραφή και η κατηγοριοποίηση των υφιστάμενων αυτούσιων και χρηματικών παρακαταθηκών που βρίσκονται τόσο στην κεντρική όσο και στις περιφερειακές υπηρεσίες του Ταμείου.

Η Επιτροπή, μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, ολοκλήρωσε και κατέθεσε το πόρισμά της, σύμφωνα με το οποίο στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, μέχρι και τις 29 Ιανουαρίου 2014, υπάρχουν 36.172 αυτούσιες παρακαταθήκες.

Επιπρόσθετα, χρήσιμα συμπεράσματα του πορίσματος είναι ότι:

1^ον. Με το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο, η κήρυξη των αυτούσιων παρακαταθηκών ως αζήτητων και η παραγραφή τους απαιτεί την εξέταση καθεμίας παρακαταθήκης ξεχωριστά.

2^ον. Δεδομένου του όγκου των ανεξόφλητων παρακαταθηκών, απαιτείται μεγάλο χρονικό διάστημα για την εξέταση της συνδρομής ή μη των προϋποθέσεων της παραγραφής.

Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη τα συμπεράσματα του πορίσματος και προκειμένου να καταστεί δυνατή η αμεσότερη αξιοποίηση των κεφαλαίων παλαιών ανεξόφλητων παρακαταθηκών λόγω του μεγάλου όγκου αυτών, προτείνεται μια εφάπαξ νομοθετική ρύθμιση.

Σύμφωνα με τη ρύθμιση αυτή, προβλέπεται  η παραγραφή υπέρ του Ταμείου όλων των ανεξόφλητων αυτουσίων και χρηματικών παρακαταθηκών (πλην αυτών που αφορούν αποζημιώσεις από απαλλοτριώσεις) που έχουν συσταθεί προ 25ετίας με την προηγούμενη τήρηση διαδικασιών δημοσιότητας προς ενημέρωση οποιουδήποτε τυχόν αξιώνει δικαίωμα επί αυτών».

Επί της τροπολογίας που αφορά τα αναδρομικά των δικαστικών, ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών ανέφερε τα ακόλουθα:

«Το Ειδικό Δικαστήριο του άρθρου 88 παρ. 2 του Συντάγματος, γνωστό ως Μισθοδικείο, είναι Ανώτατο Δικαστήριο, που αποφαίνεται σε πρώτο και τελευταίο βαθμό, για θέματα της αρμοδιότητάς του, ενώ η Διοίκηση υποχρεούται να συμμορφώνεται με τις αποφάσεις του.

Με την εν λόγω Τροπολογία, η Κυβέρνηση συμμορφώνεται με την απόφαση που εκδόθηκε το 2013 από αυτό το Ειδικό Δικαστήριο (απόφαση υπ’ αριθ. 88/2013).

Με την απόφαση αυτή κρίθηκε ότι οι διατάξεις του Ν. 4093/2012, με τις οποίες επιβλήθηκαν περικοπές στις αποδοχές των δικαστικών λειτουργών, αντίκεινται στα άρθρα 26, 87 παρ. 1 και 88 παρ. 2 του Συντάγματος και στις απορρέουσες από αυτά αρχές της διάκρισης των λειτουργιών, της ισοδυναμίας και της ισοτιμίας αυτών και της ανεξαρτησίας της δικαστικής λειτουργίας.

Συνεπώς, για τον καθορισμό των αποδοχών των δημόσιων αυτών λειτουργών εφαρμόζονται πλέον οι διατάξεις που ίσχυαν πριν από τη θέση σε ισχύ των διατάξεων του Ν. 4093/2012.

Το γεγονός ότι η εν λόγω απόφαση εκδόθηκε το 2013, παρείχε την ευχέρεια, έγκαιρα, δεδομένης της υποχρέωσης συμμόρφωσης με τις δικαστικές αποφάσεις, να προβλεφθεί η σχετική πίστωση και να περιληφθεί η δαπάνη τόσο για την ικανοποίηση των αναδρομικών αξιώσεων όσο και για την εφεξής αποκατάσταση του μισθολογίου αυτών των λειτουργών στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΠΔΣ) 2015-2018, έτσι ώστε να μην προκαλείται υπέρβαση των ανώτατων ορίων δαπανών.

Θυμίζω ότι αυτό ψηφίστηκε από τη Βουλή των Ελλήνων το Μάιο του 2014 (Ν. 4263/2014, ΦΕΚ Α’ 117).

Όπως μπορείτε να δείτε στη σελίδα 40 της Εισηγητικής Έκθεσης, στις αποδοχές και συντάξεις, έχει ενταχθεί, μεταξύ άλλων, η αύξηση των δαπανών για την καταβολή διαφορών στους εν ενεργεία και συνταξιούχους δικαστικούς επί των αποδοχών και συντάξεων που τους περικόπηκαν το 2012.

Επιπρόσθετα, την ίδια συνέπεια στις δεσμεύσεις αλλά και συμμόρφωση στις αποφάσεις της Δικαιοσύνης επιδεικνύει η Κυβέρνηση και στην περίπτωση των ενστόλων.

Έπονται, σε σύντομο χρονικό διάστημα, ρυθμίσεις που θα εναρμονίζονται με την πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, που τους αφορά.

Ωστόσο, όπως έγινε και στην περίπτωση των δικαστικών, προκειμένου να εκτελεστεί αυτή η απόφαση, απαιτούνται οι σχετικές πιστώσεις.

Πιστώσεις, οι οποίες, όπως είναι φυσικό, δεν έχουν προβλεφθεί στην παρούσα φάση, δεδομένου ότι η απόφαση εκδόθηκε εντός του 2014 και, κυρίως, κατόπιν της ψήφισης του ΜΠΔΣ 2015-2018, που θέτει τα ανώτατα δεσμευτικά όρια δαπανών.

Η Κυβέρνηση, σε κάθε περίπτωση, προκειμένου να καταβληθούν τα αναδρομικά προς τους ενστόλους, σε εκτέλεση της σχετικής δικαστικής απόφασης, εξετάζει τρόπους κάλυψης, με διάφορους τρόπους, του δημοσιονομικού κενού που αναπόφευκτα δημιουργείται.

Θυμίζω ωστόσο ότι, ειδικά για τους ένστολους:

• Δεν εφαρμόστηκαν, κατόπιν διαπραγμάτευσης της Κυβέρνησης, ψηφισμένες περικοπές στο μισθολόγιό τους.
• Έλαβαν εφάπαξ εισοδηματική ενίσχυση, με την καταβολή του «κοινωνικού μερίσματος», ως αποτέλεσμα της υπερκάλυψης των δημοσιονομικών στόχων της χώρας για το 2013.
• Έχουν τύχει ευνοϊκών προϋποθέσεων, σε διάφορες νομοθετικές ρυθμίσεις, αναφορικά με τις διαδικασίες συνταξιοδότησής τους.

Επομένως, η Κυβέρνηση είναι συνεπής στις δεσμεύσεις της, και αίρει, σταδιακά, στρεβλώσεις και αδικίες που συντελέστηκαν».

Ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών, κατά την ολοκλήρωση της τοποθέτησής του, σημείωσε:

«Η βελτίωση, ενδυνάμωση και θωράκιση του θεσμικού πλαισίου δημοσιονομικής διαχείρισης, τόσο στην Ελλάδα όσο και στις άλλες χώρες της Ευρωζώνης, αποτελούν βασική προϋπόθεση για να μην ξαναβρεθούν οι οικονομίες σε διαταραχή και οι κοινωνίες σε δύσκολες καταστάσεις, αντίστοιχες των τελευταίων ετών.

Και προς αυτή την κατεύθυνση κινείται το νέο πλαίσιο οικονομικής διακυβέρνησης της Ευρώπης.

Ένα πλαίσιο που ισχύει για όλα τα κράτη-μέλη.

Ένα πλαίσιο που εδράζεται σε Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς, οι οποίοι, όπως γνωρίζετε, είναι γενικής εφαρμογής, υποχρεωτικοί σε όλα τα στοιχεία τους και άμεσα εφαρμοστέοι σε όλα τα κράτη-μέλη.

Ακριβώς, όπως, ένας εθνικός νόμος.

Ισχύει για όλα τα κράτη-μέλη που θέλουν να ανήκουν στην Ευρωζώνη.

Δεν επιβάλλεται, επιλέγεται.

Υπενθυμίζω ότι, ως χώρα, έχουμε επιλέξει να συμμετέχουμε στις διαδικασίες εμβάθυνσης της οικονομικής, και ιδιαίτερα της δημοσιονομικής και τραπεζικής ενοποίησης.

Ενοποίηση, η οποία προσδοκούμε ότι θα διαμορφώσει ένα θεσμικό πλαίσιο αναγκαίο και ικανό για την αντιμετώπιση, αλλά και την αποτροπή στο μέλλον, περιπτώσεων αντίστοιχων με τις επιπτώσεις αυτής στις οικονομίες και τις κοινωνίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την πρόσφατη χρηματοοικονομική κρίση.

Παράλληλα, όμως, η Ευρώπη οφείλει να ανταποκριθεί στις προκλήσεις, προωθώντας, σε συνδυασμό με την εμβάθυνση της ΟΝΕ και τη βιώσιμη αποκατάσταση των δημόσιων οικονομικών, την αντιμετώπιση των τάσεων για ύφεση και τη δυναμική της ανεργίας, μέσω της υιοθέτησης και υλοποίησης αναπτυξιακών πολιτικών.

Να επιτύχει και να διασφαλίσει μια «ισορροπία» μεταξύ των πολιτικών δημοσιονομικής σταθερότητας και των πολιτικών ανάπτυξης, ώστε να ενισχυθεί καθοριστικά η απασχόληση και να τονωθεί η συνοχή, σε ευρωπαϊκό και περιφερειακό επίπεδο.

Και αυτό γιατί η δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία, αν και αναγκαία, δεν αποτελεί από μόνη της ικανή συνθήκη για την έξοδο από την κρίση και για τη διασφάλιση της ευημερίας για όλους τους πολίτες.

Προτείνω να εστιάσουμε στις αναγκαίες δράσεις για να οικοδομήσουμε, όλοι μαζί, ένα ασφαλέστερο και καλύτερο μέλλον για τη χώρα και τους πολίτες.

Σας καλώ, συνεπώς, να στηρίξετε την παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το Σχέδιο Νόμου, που συζητούμε χθες και σήμερα στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, διαρθρώνεται σε 8 Μέρη και αποτελείται από 178 Άρθρα.

Αντιλαμβάνεστε, συνεπώς, ότι πρόκειται για μία ευρεία, σύνθετη νομοθετική πρωτοβουλία.

Πρωτοβουλία, η οποία αποτελεί προϊόν εκτεταμένης μελέτης και επεξεργασίας από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, σε συνεργασία με το Ελεγκτικό Συνέδριο και το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή των Ελλήνων.

Όσους συνεργάσθηκαν μαζί μας, τους ευχαριστώ θερμά.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Όπως ανέφερα χθες, στην εισαγωγική τοποθέτησή μου επί του Σχεδίου Νόμου, η αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου εστιάζει, κυρίως:

• Στους ρόλους και στις αρμοδιότητες των θεσμικών οργάνων που συμμετέχουν στη δημοσιονομική διαχείριση.
• Στους δημοσιονομικούς κανόνες που θα διέπουν τη χάραξη της οικονομικής πολιτικής.
• Στην προετοιμασία της κατάρτισης του Κρατικού Προϋπολογισμού και σχεδιασμού του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής.

Η Τράπεζα της Ελλάδος, στην προχθεσινή Έκθεσή της για τη Νομισματική Πολιτική, εναρμονίζεται πλήρως, αφού σημειώνει ότι το Σχέδιο Νόμου «…ενισχύει τη μακροχρόνια βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών» (σελ. 14).

Ειδικότερα, συνοπτικά και κωδικοποιημένα:

Μέρος Α’ (Άρθρα 1 – 13)

1^ον. Θεσπίζεται, μετά από επισταμένη επεξεργασία τόσο των βέλτιστων διεθνών πρακτικών όσο και των εθνικών ιδιαιτεροτήτων, η δυνατότητα παρακολούθησης, ανάλυσης και επίβλεψης των δημοσιονομικών κανόνων, από ανεξάρτητους φορείς.

Ιδιαίτερα με τη σύσταση του Ελληνικού Δημοσιονομικού Συμβουλίου, μιας ανεξάρτητης διοικητικής αρχής, κατά το πρότυπο αντίστοιχων Δημοσιονομικών Συμβουλίων που ήδη λειτουργούν σε άλλα 12 Ευρωπαϊκά κράτη-μέλη και δρομολογούνται και στα υπόλοιπα.

Αρχή με διακριτή και ισχυρή θεσμική υπόσταση.

Αρχή, που θα είναι σε θέση να αξιολογεί, να ενημερώνει και να συνεργάζεται θεσμικά και αξιόπιστα με τη Βουλή των Ελλήνων και το Υπουργείο Οικονομικών.

Αρχή, που αναμένεται να ενισχύσει την αξιοπιστία της χώρας στη δημοσιονομική διαχείριση, όπως ανέφερε σήμερα το πρωί και ο Επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους.

Στο σημείο αυτό, επειδή ακούστηκαν αιτιάσεις από ορισμένους Συναδέλφους κατά τις προηγούμενες συνεδριάσεις, θέλω να σταθώ στη διάταξη που αφορά στη δυνατότητα συμμετοχής προσώπων που είναι ή έχουν διατελέσει μέλη Κυβερνήσεων, της Βουλής των Ελλήνων, του Ευρωκοινοβουλίου, ή των εκτελεστικών οργάνων πολιτικών κομμάτων στο Διοικητικό Συμβούλιο του υπό σύσταση Δημοσιονομικού Συμβουλίου.

Η διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με σειρά άλλων αντίστοιχων διατάξεων, που καθορίζουν την εκτέλεση των καθηκόντων των μελών του Δ.Σ., τη διαφανή και αξιοκρατική διαδικασία επιλογής τους και τη διάρκεια της θητείας τους, έχει ως αποκλειστικό στόχο να προστατευθεί η θεσμική υπόσταση και η αμεροληψία του έργου του Συμβουλίου.

Να καθιερωθεί η ανεξαρτησία και η αξιοπιστία του στη συνείδηση της κοινωνίας.

Τίποτε άλλο πέραν αυτού.

Επισημαίνω, βεβαίως, ότι η διάταξη αυτή εισήχθη σε συνεννόηση και συνεργασία με το Ελεγκτικό Συνέδριο και το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους, φορέων που συμμετείχαν στην κατάρτιση του Σχεδίου Νόμου.

Ωστόσο, προς την κατεύθυνση αναζήτησης της άριστης λύσης, σε περιβάλλον της ευρύτερης δυνατής συναίνεσης, το Υπουργείο Οικονομικών θα αξιολογήσει τις προτάσεις  Συναδέλφων, οι οποίες θα αναπτυχθούν στην πορεία της συζήτησης.

Ίσως, δούμε τη δυνατότητα συμμετοχής στο Συμβούλιο και πολιτικών προσώπων, με διαδρομή στην εκτελεστική και νομοθετική εξουσία, υπό την προϋπόθεση της παρέλευσης ενός ευλόγου χρονικού διαστήματος από την έξοδό τους από το πολιτικό σύστημα.

Μέρος Β’ (Άρθρα 14 – 48)

1^ον. Παρατίθενται οι ορισμοί των εννοιών που περιέχονται στο Σχέδιο Νόμου, σύμφωνα με όσα περιλαμβάνει η Οδηγία 2011/85/ΕΕ, αλλά και με την ορολογία που χρησιμοποιεί η Eurostat για τη Γενική Κυβέρνηση και τους υποτομείς της.

Επιπρόσθετα, προσδιορίζονται οι φορείς και τα πρόσωπα του δημόσιου τομέα με αρμοδιότητες επί των δημόσιων οικονομικών.

Παράλληλα, παρέχεται περαιτέρω εξειδίκευση των αρμοδιοτήτων όλων των εμπλεκομένων.

Στην κατεύθυνση αυτή, προβλέπεται η ενίσχυση του ρόλου Προϊσταμένων Οικονομικών Υπηρεσιών, με αυξημένες αρμοδιότητες αλλά και υποχρεώσεις, τόσο επί του φορέα τους, όσο και επί των εποπτευόμενων φορέων, αν υπάρχουν.

Οι υποχρεώσεις που αναλαμβάνονται από όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης πρέπει να φέρουν τουλάχιστον τις υπογραφές, αφενός του αρμόδιου οργάνου που έχει την ευθύνη εκτέλεσης του προϋπολογισμού του φορέα, ή εξουσιοδοτημένου από αυτόν οργάνου, αφετέρου την υπογραφή Προϊστάμενου Οικονομικών Υπηρεσιών του φορέα, ή εξουσιοδοτημένου από αυτόν οργάνου.

2^ον. Αναφέρονται οι γενικές αρχές για την διαχείριση των δημοσιονομικών της Γενικής Κυβέρνησης.

Οι αρχές αυτές αποσκοπούν στην εξασφάλιση της ορθής και υγιούς διαχείρισης του δημόσιου χρήματος και δεσμεύουν τα αρμόδια όργανα της κατάρτισης, της εκτέλεσης και του ελέγχου της εκτέλεσης των προϋπολογισμών της Γενικής Κυβέρνησης.

Ταυτόχρονα δε, αποτελούν και μέσα ελέγχου της Κυβέρνησης από τη Βουλή.

3^ον. Θεσπίζονται, προκειμένου να διατηρηθεί και να ενισχυθεί η δημοσιονομική σταθερότητα, γενικές αρχές που διέπουν το δημοσιονομικό σχεδιασμό σε πολυετή ορίζοντα, περιλαμβανομένης της συμμόρφωσης με τους μεσοπρόθεσμους δημοσιονομικούς στόχους και άλλους δημοσιονομικούς κανόνες.

4^ον. Θεσπίζονται, σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης, αριθμητικοί δημοσιονομικοί κανόνες για το δημοσιονομικό ισοζύγιο και το χρέος.

Σύμφωνα με το Άρθρο 5 της Οδηγίας 85/2011, κάθε κράτος-μέλος πρέπει να διαθέτει αριθμητικούς δημοσιονομικούς κανόνες, που προωθούν αποτελεσματικά, σε ένα πολυετές πλαίσιο και για το σύνολο της Γενικής Κυβέρνησης, τη συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις στον τομέα της δημοσιονομικής πολιτικής, που απορρέουν από τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ).

Σημειώνεται, ιδιαίτερα, ότι ο «κανόνας της δημοσιονομικής θέσης» προβλέπει, για πρώτη φορά, το διαρθρωτικό ισοζύγιο της Γενικής Κυβέρνησης, τον καθορισμό δηλαδή κυκλικά προσαρμοσμένων στόχων λαμβάνοντας υπόψη την επίπτωση του οικονομικού κύκλου.

Κανόνας ιδιαίτερα σημαντικός για χώρες όπως η Ελλάδα, η οποία είχε, το 2013, ένα από τα υψηλότερα κυκλικά διορθωμένα πρωτογενή πλεονάσματα στον κόσμο.

5^ον. Ορίζονται οι διαδικασίες αλλά και οι συγκεκριμένες ημερομηνίες για τα διάφορα στάδια κατάρτισης του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής, ούτως ώστε αυτές να είναι συμβατές με το αντίστοιχο ευρωπαϊκό κοινό χρονοδιάγραμμα («ευρωπαϊκό εξάμηνο»).

Μέρος Γ’ (Άρθρα 49 – 64)

Εξειδικεύονται οι αρχές που διέπουν την κατάρτιση των προϋπολογισμών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, προκειμένου να επιτυγχάνονται αποτελεσματικά οι λειτουργίες τους.

Αυτές είναι η αρχή της ετήσιας διάρκειας, η αρχή της ενότητας, η αρχή της καθολικότητας και η αρχή της ενότητας του προϋπολογισμού.

Η κατάρτιση των προϋπολογισμών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης πραγματοποιείται σύμφωνα με τους δεσμευτικούς και ενδεικτικούς στόχους και τα ανώτατα όρια δαπανών, όπως κατά περίπτωση τίθενται στο εκάστοτε ισχύον Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής.

Όπου έχουν εφαρμογή τα ανώτατα όρια δαπανών, οι δαπάνες των επιμέρους προϋπολογισμών των φορέων κατανέμονται εντός των ανωτάτων αυτών συνολικών ορίων.

Μέρος Δ’ (Άρθρα 65 – 155)

1^ον. Επέρχεται σημαντική μεταβολή του διαχωρισμού και ασυμβίβαστου των ρόλων του Διατάκτη και του Προϊστάμενου Οικονομικών Υπηρεσιών των φορέων.

Διευκρινίζεται επίσης ότι η Απόφαση Ανάληψης Υποχρέωσης είναι διοικητική πράξη και αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση, προκειμένου να αναληφθεί εγκύρως οποιαδήποτε δέσμευση ή να εκτελεσθεί οποιαδήποτε δαπάνη και περιέχει βεβαίωση του αρμοδίου οργάνου περί ύπαρξης και δέσμευσης της αναγκαίας πίστωσης (δημοσιονομική δέσμευση).

Το ανώτατο όριο πληρωμών μαζί με τα ποσοστά διάθεσης πιστώσεων, είναι τα βασικά μέσα που διαθέτει ο Υπουργός Οικονομικών για την παρακολούθηση της εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού, δεδομένου ότι μπορεί να παρεμβαίνει κάθε στιγμή στην πραγματοποίηση των εξόδων, όταν αυτό επιβάλλεται από δημοσιονομικές δυσχέρειες ή από μεταβολές των οικονομικών συνθηκών.

2^ον. Επαναλαμβάνεται η συνταγματική διάταξη περί ελέγχου των δαπανών από το Ελεγκτικό Συνέδριο, που πραγματοποιείται σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.Δ. 1265/1972, καθώς και με τα διεθνή ελεγκτικά πρότυπα.

3^ον. Γίνεται συγκέντρωση των σημαντικότερων διατάξεων για την εκτέλεση του Προϋπολογισμού των Δημοσίων Επενδύσεων, που, μέχρι σήμερα, ήταν διάσπαρτες σε διάφορα νομοθετήματα, κυρίως σε υπουργικές αποφάσεις.

4^ον. Με τις διατάξεις των Άρθρων 136 – 145, δεν επέρχεται καμία ουσιώδης μεταβολή στα έως σήμερα ισχύοντα περί παραγραφής απαιτήσεων υπέρ και κατά του Δημοσίου, με την επιφύλαξη των ειδικότερων διατάξεων περί επιβολής φόρων και λοιπών δημοσίων εσόδων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του νέου Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και ισχύουν από 01.01.2014.

Μέρος Ε’ (Άρθρα 156 – 167)

1^ον. Καθορίζεται χρονοδιάγραμμα ανάρτησης δημοσιονομικών αναφορών για τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης με στόχο την ενδυνάμωση των μηχανισμών παρακολούθησης της πορείας εκτέλεσης των προϋπολογισμών τους και τη συμμόρφωσή τους με τους μεσοπρόθεσμους στόχους.

2^ον. Προβλέπεται η καθιέρωση του Λογιστικού Σχεδίου της Κεντρικής Διοίκησης, με το οποίο θα οριστεί το σύστημα της λογιστικής καταγραφής, οι βασικές λογιστικές αρχές, οι επιμέρους λογαριασμοί, η περίοδος τακτοποιητικών λογιστικών εγγραφών, τα τηρούμενα βιβλία, ο τρόπος τήρησης αυτών και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή του.

Μέρος ΣΤ’ (Άρθρα 168 – 170)

Προβλέπεται η διενέργεια εσωτερικού ελέγχου σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης από τις Υπηρεσίες Εσωτερικού Ελέγχου.

Θεσμοθετείται, με στόχο τον εντοπισμό και την εξάλειψη των τυχόν αδυναμιών των συστημάτων δημοσιονομικής διαχείρισης, η αξιολόγηση της καταλληλότητας και της αποτελεσματικότητας των εσωτερικών δικλείδων των συστημάτων λογιστικών και δημοσιονομικών αναφορών, τις οποίες όλοι οι φορείς της Γενικής Κυβέρνησης είναι υποχρεωμένοι να θεσπίζουν.

Η διαδικασία αυτή αποτελεί διεθνή πρακτική που ορίζεται από τα Διεθνή Ελεγκτικά Πρότυπα και τα Ελεγκτικά Πρότυπα του Διεθνούς Οργανισμού Ανωτάτων Ελεγκτικών Ιδρυμάτων.

Μέρος Ζ’ (Άρθρα 171 – 175)

1^ον. Θεσπίζονται πρόσθετες αρμοδιότητες και υποχρεώσεις για τους Γενικούς Διευθυντές Οικονομικών Υπηρεσιών, στις περιπτώσεις εκείνες που διαπιστώνεται ότι φορείς της Γενικής Κυβέρνησης της αρμοδιότητάς τους, αποκλίνουν από το πλαίσιο δημοσιονομικών κανόνων που θέτει ο Κρατικός Προϋπολογισμός ή/και το ΜΠΔΣ.

2^ον. Θεσπίζεται, μεταξύ άλλων, διαδικασία επιβολής κυρώσεων σε φορείς, στις περιπτώσεις εκείνες όπου υφίσταται απόκλιση στην εκτέλεση των προϋπολογισμών τους σε σχέση με τους τριμηνιαίους δημοσιονομικούς στόχους.

Παράλληλα, προβλέπεται η δυνατότητα επαναδιάθεσης των ανωτέρω πιστώσεων στις περιπτώσεις εκείνες όπου βάσει των απολογιστικών στοιχείων του επόμενου τριμήνου, προκύπτει ότι οι αποκλίσεις έχουν εξισορροπηθεί.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι γεγονός ότι, εχθές, από Συναδέλφους, ειπώθηκαν υπερβολές και διατυπώθηκαν ανακρίβειες.

Ακούστηκαν και βαριές εκφράσεις.

Όλα αυτά, στην παρούσα συζήτηση, χάριν της ανάγκης για ήπιο και δημιουργικό κλίμα, θα τα προσπεράσω.

Όμως, δεν μπορώ παρά να επισημάνω ορισμένους αυθαίρετους ισχυρισμούς και πολιτικές αντιφάσεις.

Παραδείγματος χάριν:

• Είναι αντίφαση, να προσπαθείς να πείσεις ότι θέλεις την Ελλάδα στην Ευρωζώνη, ενώ δεν συμμετέχεις δημιουργικά στη συμπλήρωση της αρχιτεκτονικής της.
• Είναι οξύμωρο, να ευαγγελίζεσαι την αναγκαιότητα της δημοσιονομικής εξυγίανσης, να τονίζεις το πρόβλημα του εκλογικού κύκλου, ενώ κατά τις προεκλογικές περιόδους να έχεις ξεπεράσει κάθε επίδοση, τάζοντας τα πάντα στους πάντες.
• Είναι μη αποδεκτός ο γνωστός, και στοχευμένος, ισχυρισμός για τη δημοσιονομική «ζημιά» που έγινε κατά το 2009.

Λες και οι δημοσιονομικές ανισορροπίες, που ρίζωσαν από τη δεκαετία του ’80, αλλά και οι μετέπειτα δημοσιονομικές εκτροπές, δεν ήταν σε όλους μας γνωστές…

Λες και δεν υπήρξε ευθύνη για την δημοσιονομική διαχείριση κατά το 1/4 του επίμαχου έτους, κατά το οποίο υλοποιήθηκε η διακήρυξη του «λεφτά υπάρχουν»…

Λες και δεν είναι γνωστή σε όλους μας η άρνηση ανταπόκρισης, στις αρχές του επίμαχου έτους, από την τότε Αντιπολίτευση, στην πρόσκληση για «χαμήλωμα» των τόνων, για τη λήψη περιοριστικών μέτρων, όταν το «τσουνάμι» της παγκόσμιας κρίσης χτυπούσε τη χώρα μας…

• Είναι οξύμωρο, να χρησιμοποιείς υβριστικές εκφράσεις επί της επικαιροποίησης του θεσμικού πλαισίου, όπως είναι αυτό για το ΜΠΔΣ, το οποίο, όμως, όταν θεσπίστηκε αρχικά, είχε υποστηριχτεί, και ορθώς, από την τότε Αξιωματική Αντιπολίτευση, στην οποία τότε συμμετείχε ο Πρόεδρος του Κόμματός σου.

Εκτός και εάν οι υβριστικές εκφράσεις αποτελούν αυτοσκοπό…

• Είναι οξύμωρο, να αναφέρεσαι στη δημιουργία ενός θεσμού, όπως είναι το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους, ή στην ανεξαρτησία άλλων θεσμών ενώ, τη στιγμή που αυτό ουσιαστικά παύθηκε σε μία νύχτα, υπήρξε σιωπή…
• Είναι οξύμωρο, να υποστηρίζεις θεωρητικά την ανεξαρτησία των θεσμών, όταν σε κάθε περίπτωση υπογραμμίζεις την ανάγκη ή την προοπτική διατήρησης επί αυτών της διακριτικής ευχέρειας του πολιτικού συστήματος…

Ας σταματήσω, όμως, εδώ.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η χώρα και η οικονομία της έχουν ανάγκη από ισχυρούς, επαρκείς και αποτελεσματικούς θεσμούς, που να διασφαλίζουν το δημόσιο συμφέρον και να το προστατεύουν από τις παθογένειες του παρελθόντος.

Και τέτοιους θεσμούς επικαιροποιούμε, αλλά και δημιουργούμε σήμερα με την παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία.

Μία πρωτοβουλία, την οποία καλώ όλες τις πτέρυγες να στηρίξουν.

Προτείνω, συνεπώς, να εστιάσουμε στις αναγκαίες δράσεις για να οικοδομήσουμε, όλοι μαζί, ένα ασφαλέστερο και καλύτερο μέλλον για τη χώρα και τους πολίτες.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητάμε, σήμερα, το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2015-2018.

Πλαίσιο, που στοχεύει στην απεικόνιση της δημοσιονομικής στρατηγικής της Κυβέρνησης, σε τετραετή ορίζοντα.

Πλαίσιο, στο οποίο παρουσιάζονται τα δημοσιονομικά όρια και περιγράφονται οι βασικές πολιτικές κατευθύνσεις και προτεραιότητες.

Πλαίσιο, που προωθεί πολιτικές για τη διόρθωση των διαχρονικών αδυναμιών του εγχώριου οικονομικού υποδείγματος, αδυναμιών που όλοι μας έχουμε εντοπίσει και επισημάνει.

Πλαίσιο, που σηματοδοτεί την πορεία της χώρας προς την οικονομική ανάκαμψη και βιώσιμη ανάπτυξη και τη διατήρηση σημαντικών, υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σήμερα, η Ελλάδα, με πολύ κόπο, με μεγάλη προσπάθεια, με τεράστιες θυσίες, σταθεροποιείται.

Αρκεί κανείς να ανατρέξει στους στόχους του προηγούμενου Μεσοπρόθεσμου, πριν από 2 χρόνια, και να αξιολογήσει, σήμερα, την επίτευξή τους.

Σε τι συμπέρασμα θα καταλήξει;

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αυτά τα 2 χρόνια:

• Η χώρα διασφάλισε τη θέση της στην Ευρωζώνη και ανέκτησε σημαντικό κεφάλαιο διεθνούς αξιοπιστίας.
• Το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής επανήλθε και διατηρείται «εντός τροχιάς».
• Οι δημοσιονομικοί στόχοι υπερκαλύπτονται.
• Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ενισχύθηκε.
• Διαρθρωτικές αλλαγές υλοποιούνται.
• Η ύφεση έγινε πιο ρηχή.
• Η αυξητική δυναμική της ανεργίας ανακόπηκε, και η σημερινή δημοσιοποίηση των νέων στοιχείων επιβεβαιώνει αυτή την ενθαρρυντική τάση.
• Η Ελλάδα, μετά από 4 χρόνια, απέκτησε, και πάλι, πρόσβαση στις αγορές.

Η Ελλάδα κερδίζει το στοίχημα.

Βέβαια, δεν έχουμε βγει από τη κρίση.

Όμως, βγαίνουμε…

Για το λόγο αυτό, δύο είναι πλέον οι βασικές επιδιώξεις:

1^η. Η διασφάλιση των μέχρι σήμερα επιτευγμάτων και η προστασία των τεράστιων θυσιών της Ελληνικής κοινωνίας.

2^η. Η μετατροπή της υπάρχουσας σταθεροποίησης της οικονομίας σε δυναμική και βιώσιμη ανάπτυξη, με κοινωνική συνοχή, πάνω σε στέρεες βάσεις, εντός, πάντα, της Ευρωζώνης.

Προς αυτή την κατεύθυνση, οι βασικές προτεραιότητες της οικονομικής πολιτικής της Κυβέρνησης για το αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα είναι:

1^η. Η περαιτέρω επικέντρωση σε αναπτυξιακές πρωτοβουλίες και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες αναμένεται να αναληφθούν με την παρουσίαση, το αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα, και τη σταδιακή υλοποίηση του νέου αναπτυξιακού προτύπου της χώρας.

Ενός προτύπου που θα εδράζεται στη μετατόπιση από την υπερβολική κατανάλωση προς την αποταμίευση και την επένδυση.

2^η. Η ενίσχυση της ρευστότητας και η αποκατάσταση διαύλων χρηματοδότησης της οικονομίας.

Σ’ αυτή αναμένεται να συμβάλουν, τους αμέσως προσεχείς μήνες, η ακόμη ταχύτερη αξιοποίηση και υλοποίηση των επενδυτικών σχεδίων από πόρους του ΕΣΠΑ και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, η θέσπιση του Ελληνικού Επενδυτικού Ταμείου, η συνέχιση αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου στον ιδιωτικό τομέα, η περαιτέρω μείωση του μη-μισθολογικού κόστους της εργασίας, ο συμψηφισμός οφειλών ΦΠΑ μεταξύ Δημοσίου και επιχειρήσεων, αλλά και μεταξύ επιχειρήσεων.

3^η. Η προσπάθεια για τη σταδιακή μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης νοικοκυριών και επιχειρήσεων, η οποία δύναται να δρομολογηθεί, όπως προβλέπεται και στο επικαιροποιημένο Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής, εφόσον η χώρα συνεχίζει να επιτυγχάνει τους δημοσιονομικούς στόχους της και μπορέσει να εντάξει, ακόμη περισσότερο, το «αφανές» τμήμα της οικονομίας στο «εμφανές» πεδίο της, ώστε να επιτυγχάνεται η φορολόγησή του.

4^η. Η προώθηση σύγχρονων προγραμμάτων και ενεργητικών πολιτικών ενίσχυσης της απασχόλησης.

5^η. Η ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των κοινωνικών δαπανών, ώστε να περιορισθεί το πράγματι διευρυμένο επίπεδο φτώχειας, με στοχευμένες παρεμβάσεις κοινωνικής πολιτικής, όπως είναι το καθεστώς ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος που ξεκινά πιλοτικά, με σκοπό να αποτελέσει τον πυρήνα μιας νέας στρατηγικής κοινωνικής πρόνοιας.

6^η. Η βελτίωση της «ποιότητας» των δημόσιων οικονομικών, η οποία θα επιτευχθεί με την αύξηση της αποτελεσματικότητας των δημόσιων πόρων και με την ενίσχυση, σταδιακά, των δαπανών που έχουν υψηλό πολλαπλασιαστή και απόδοση, προάγουν την οικονομική ανάπτυξη και δημιουργούν υψηλή κοινωνική ανταποδοτικότητα.

7^η. Η εδραίωση ενός δίκαιου, αποτελεσματικού και σύγχρονου κράτους, με την επιτάχυνση της διοικητικής μεταρρύθμισης.

Πλέον, η χώρα περνά από την επίτευξη ποσοτικών στόχων στην εκπλήρωση κρίσιμων ποιοτικών μεταρρυθμίσεων στη δημόσια διοίκηση.

8^η. Η καταπολέμηση των φαινομένων διαφθοράς και απάτης, τα οποία επικεντρώνονται στους τομείς, κυρίως, όπου η δημόσια διοίκηση, με την ευρύτερη έννοια, έρχεται σε άμεση επαφή με τον πολίτη.

9^η. Η περαιτέρω ενίσχυση και η οριστική τακτοποίηση της μακροχρόνιας βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους, καθώς η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων της χώρας, υποχρεώνει τους εταίρους και δανειστές μας, σύμφωνα με τις Ευρωπαϊκές αποφάσεις, να αναλάβουν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση.

10^η. Η συνέχιση της επίτευξης βιώσιμων και διευρυνόμενων πλεονασμάτων και η προσήλωση στη δημοσιονομική πειθαρχία.

Ναι, κ. Εισηγητά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, η δημοσιονομική πειθαρχία ώστε να καλύπτονται οι χρηματοδοτικές υποχρεώσεις της χώρας και να μην δημιουργούνται νέες δανειακές ανάγκες.

Ώστε να αποφύγουμε φαινόμενα «δημοσιονομικού εκτροχιασμού».

Ώστε να μην τεθούν σε κίνδυνο οι τεράστιες θυσίες της Ελληνικής κοινωνίας.

Μακριά από «πειραματισμούς», όπως αναφέρατε στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων κ. Εισηγητά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Αυτή η στρατηγική οικονομικής πολιτικής, τα αποτελέσματά της και οι στόχοι της για την επόμενη πενταετία, αποτυπώνονται στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο που σήμερα συζητάμε.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με αυτό:

1^ον. Η χώρα έχει εισέλθει σε μια μακρά περίοδο υψηλών και βιώσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων.

Ξεκινώντας από πέρυσι.

Όταν και επέτυχε, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, πρωτογενές πλεόνασμα 1,5 δισ. ευρώ, υπερκαλύπτοντας, μάλιστα, τους στόχους του Προγράμματος.

2^ον. Οι δημοσιονομικές παρεμβάσεις, που ήταν αναγκαίες για την επίτευξη αυτών των στόχων, αθροίζουν στα 14 δισ. ευρώ.

Έχουν ήδη υλοποιηθεί, σχεδόν στο σύνολό τους, κυρίως το 2013.

Εφέτος, περιλαμβάνονται παρεμβάσεις που έχουν ήδη ψηφιστεί και δεν ενσωματώνονταν στο προηγούμενο Μεσοπρόθεσμο.

Κυρίως αφορούν διαρθρωτικές παρεμβάσεις στο χώρο της κοινωνικής ασφάλισης, εξορθολογισμό λειτουργικών δαπανών σε νομικά πρόσωπα, πλήρη εφαρμογή του νέου κώδικα φορολογικών διαδικασιών.

Επίσης, το 2014, δεν περιλαμβάνονται παρεμβάσεις, όπως είναι οι περαιτέρω περικοπές σε μισθούς και συντάξεις των ενστόλων και η εισφορά 2‰ υπέρ ΟΑΕΕ επί του τζίρου των επιχειρήσεων, που είχαν περιληφθεί στο προηγούμενο Μεσοπρόθεσμο.

Αντίθετα, περιλαμβάνονται παρεμβάσεις όπως είναι η διανομή «κοινωνικού μερίσματος», η μείωση του φόρου μεταβίβασης ακινήτων, ο μειωμένος ενιαίος φόρος ιδιοκτησίας ακινήτων, ο μειωμένος συντελεστής ΦΠΑ στην εστίαση, η κατάργηση μη-ανταποδοτικών χρεώσεων, η μείωση των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης.

3^ον. Η Ελληνική Κυβέρνηση εκτιμά ότι η ικανοποιητική εκτέλεση του εφετινού Προϋπολογισμού, με τη σημαντική υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων, η εφαρμογή των διαρθρωτικών παρεμβάσεων και η σταδιακή βελτίωση της ρευστότητας, έπειτα από την επαναφορά του Ελληνικού Δημοσίου και των τραπεζών στις αγορές, σε συνδυασμό με τις ευρύτερες αναπτυξιακές πρωτοβουλίες που θα ανακοινωθούν στο αμέσως προσεχές διάστημα, θα μηδενίσουν την όποια δημοσιονομική απόκλιση αυτή τη στιγμή υπάρχει για τα έτη 2015 και 2016.

Σε αντίστοιχες προβλέψεις για την αβεβαιότητα των εκτιμήσεων αλλά και για τη δυνατότητα περιορισμού και κάλυψης τυχόν μελλοντικής δημοσιονομικής απόκλισης καταλήγει και η τελευταία Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Τονίζεται δε ότι για τα έτη 2017 και 2018 προβλέπεται, και πάλι, υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων.

4^ον. Η υφεσιακή πορεία τερματίζεται και η χώρα εισέρχεται σε αναπτυξιακή τροχιά.

Το επιβεβαιώνουν αυτό και οι επικαιροποιημένες προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Σύμφωνα και με αυτές, το πραγματικό ΑΕΠ αναμένεται να αυξηθεί, ετησίως, κατά μέσο όρο, κατά 2,8% την προσεχή πενταετία.

Υπενθυμίζεται, ότι ο μέσος ρυθμός ανάπτυξης της περιόδου 1995-2007 ήταν 3,7%.

5^ον. Η πολύ υψηλή ανεργία, αντιδρώντας με κάποιο βαθμό υστέρησης στην πορεία της οικονομικής δραστηριότητας, αναμένεται να αρχίσει σταδιακά να μειώνεται τα προσεχή χρόνια.

Το επιβεβαιώνουν αυτό και οι επικαιροποιημένες προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Σύμφωνα και με αυτές, προβλέπεται μείωση της ανεργίας κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες την προσεχή πενταετία.

Υπενθυμίζεται ότι η ανεργία αυξήθηκε κατά 17 ποσοστιαίες μονάδες την προηγούμενη τετραετία.

6^ον. Η υλοποίηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων έχει ως στόχο να συνοδεύσει τη δημοσιονομική προσπάθεια με αναπτυξιακές δράσεις, συμβάλλοντας στην ανάταξη της οικονομίας και στη βιώσιμη ανάπτυξη, καθώς και στη στήριξη της κοινωνικής συνοχής.

Μέχρι το 2018, οι διαθέσιμοι πόροι ανέρχονται στα 33,3 δισ. ευρώ.

7^ον. Το χρέος, μετά την ανοδική του πορεία μέχρι το έτος 2013, αρχίζει σταδιακά να αποκλιμακώνεται στα επόμενα έτη.

Επιπλέον, η σύνθεση και η δομή του βελτιώθηκαν, η μέση υπολειπόμενη φυσική διάρκειά του έχει χρονικά επεκταθεί, οι δαπάνες εξυπηρέτησής του έχουν αισθητά μειωθεί.

8^ον. Οι χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας, τουλάχιστον για τους προσεχείς 12 μήνες, είναι ήδη καλυμμένες.

Αυτό γίνεται με τη σταδιακή επαναγορά από τις τράπεζες των προνομιούχων μετοχών, συνολικού ύψους περίπου 5 δισ. ευρώ.

Με την έκδοση νέου ομολόγου 5ετούς διάρκειας του Ελληνικού Δημοσίου, ύψους 3 δισ. ευρώ.

Με τις βραχυχρόνιες πράξεις διαχείρισης ταμειακής ρευστότητας του Ελληνικού Δημοσίου, ύψους έως και 4,5 δισ. ευρώ.

Ενώ, δεν περιλαμβάνεται ενδεχόμενη μελλοντική προσφυγή στις διεθνείς αγορές με έκδοση νέου ομολόγου του Ελληνικού Δημοσίου, ύψους από 3 έως 6 δισ. ευρώ.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αυτό είναι ουσιαστικά το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής.

Πλαίσιο, που θέτει φιλόδοξους αλλά ρεαλιστικούς στόχους.

Πλαίσιο, που κεφαλαιοποιεί την επίτευξη, ακόμη και υπέρβαση, των δημοσιονομικών στόχων.

Πλαίσιο, που ενσωματώνει την επιστροφή της οικονομίας, από εφέτος, σε θετικούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης.

Πλαίσιο, που δεν περιλαμβάνει νέους φόρους, αλλά στοχεύει στη σταδιακή μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Πλαίσιο που εδράζεται στην υλοποίηση αναπτυξιακών πρωτοβουλιών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, για την οριστική έξοδο της χώρας από την κρίση.

Κανένα Πρόγραμμα, όμως, Οικονομικής Πολιτικής δεν είναι χωρίς κινδύνους.

Κινδύνους πολιτικούς, κινδύνους καθυστέρησης υλοποίησης μεταρρυθμίσεων, κινδύνους αποκλίσεων στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου, κινδύνους που σχετίζονται με γεωπολιτικές εξελίξεις.

Σε κάθε περίπτωση όμως, οι μακροοικονομικοί και δημοσιονομικοί κίνδυνοι υλοποίησης και επίτευξης των στόχων του Μεσοπρόθεσμου έχουν περιορισθεί σημαντικά σε σχέση με το παρελθόν.

Και αυτό γιατί:

1^ον. Η πορεία των δημόσιων οικονομικών, κατά την τελευταία διετία, ήταν καλύτερη των αρχικών εκτιμήσεων.

Ενώ, και η εκτέλεση του εφετινού Προϋπολογισμού κινείται εντός στόχων.

2^ον. Η μακροοικονομική κατάσταση διαμορφώνεται σε επίπεδα καλύτερα από αυτά που προβλέπονταν κατά το παρελθόν.

Η ύφεση για το 2013 και η ανάπτυξη για το 2014, αναθεωρήθηκαν, για πρώτη φορά, προς το θετικότερο.

3^ον. Η Ελλάδα επιστρέφει σταδιακά στις διεθνείς αγορές, νωρίτερα από τις προβλέψεις, τροφοδοτώντας έτσι θετικές προδοκίες.

Κάτι που βοηθά στη γενική αποκλιμάκωση του κόστους δανεισμού.

Με θετικό αντίκτυπο στα δημόσια οικονομικά και στη ρευστότητα της οικονομίας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η κατάσταση στη χώρα σταθεροποιήθηκε.

Η Ελλάδα γυρίζει σελίδα.

Αυτό αναγνωρίζεται διεθνώς. Πλέον και από τις αγορές.

Ενισχύουμε την αξιοπιστία μας.

Ανακτούμε την αξιοπρέπειά μας.

Κερδίζουμε τη χαμένη μας αυτοπεποίθηση.

Το κόστος, βέβαια, για την Ελληνική κοινωνία από τη στιγμή που η χώρα οδηγήθηκε, πριν από 4 χρόνια, στην υπογραφή του 1^ου «Μνημονίου», είναι τεράστιο.

Οι πολίτες βιώνουν τη βαθιά και παρατεταμένη ύφεση και την υψηλή ανεργία.

Σήμερα όμως, μετά από τα πολύ δύσκολα χρόνια η χώρα βρίσκεται σε θέση με σαφώς καλύτερες προσδοκίες.

Όπως, όμως, η κρίση ξεκίνησε από τους αριθμούς και μεταφέρθηκε στην κοινωνία, έτσι και η βελτίωση θα ξεκινήσει από τα δημοσιονομικά μεγέθη και στη συνέχεια θα γίνει αισθητή στην πραγματική οικονομία και στην κοινωνία.

Ήδη είμαστε στην αρχή αυτής της μετάβασης.

Αυτή ακριβώς η στιγμή επιβάλλει, σε όλους μας, συγκλίσεις, εθνικό σχέδιο και σκληρή δουλειά.

Μακριά από διαγκωνισμούς μιζέριας και λαϊκισμού.

Από αφορισμούς και ισοπεδωτικούς χαρακτηρισμούς.

Από ιδεοληψίες, δογματισμούς, προκαταλήψεις.

Από σκοπιμότητες.

Από πολιτικά και προσωπικά παίγνια εξουσίας.

Φυσικά, η δημιουργική σύνθεση δεν επιτυγχάνεται με εξαναγκασμούς.

Εμείς όμως είμαστε αποφασισμένοι να «οικοδομήσουμε» πάνω στη σταθερότητα που με τόσο κόπο και κόστος η χώρα επέτυχε.

Ήδη το κάνουμε.

Με μεθοδικότητα, σοβαρότητα, διορατικότητα, βήμα-βήμα, βγάζουμε την Ελλάδα από το τέλμα.