Σημεία ομιλίας Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στο συνέδριο του Χρηματιστηρίου Αθηνών “GR FOR GROWTH – FUNDING SMEs”

Åêôõ?ðùóçΣημεία Ομιλίας του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, κ. Χρήστου Σταϊκούρα, στο Συνέδριο “GR FOR GROWTHFUNDING SMEs

«Η κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας έχει σταθεροποιηθεί.

Η εμπιστοσύνη στις προοπτικές της Ελληνικής οικονομίας, σταδιακά, αποκαθίσταται.

Πλέον, βρισκόμαστε μπροστά σε νέα μεγάλη πρόκληση.

Να μετατρέψουμε, το συντομότερο δυνατόν, τη σταθεροποίηση σε δυναμική και βιώσιμη ανάπτυξη, με κοινωνική συνοχή, πάνω σε στέρεες βάσεις, εντός της Ευρωζώνης.

Διατηρήσιμη ανάπτυξη, που θα έχει ως αιχμή την εξωστρεφή, καινοτόμο και ανταγωνιστική επιχειρηματικότητα.

Επιχειρηματικότητα που θα εστιάζεται στην αύξηση της εγχώριας προστιθέμενης αξίας.

Επιχειρηματικότητα που θα εδράζεται στον ιδιωτικό τομέα, λόγω, κυρίως, της στενότητας των διαθέσιμων πόρων.

Επιχειρηματικότητα που θα δίνει έμφαση στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, λόγω, κυρίως, του μεγάλου αριθμού τους και της συμβολής τους στη διασύνδεση της εγχώριας παραγωγής με την εξωτερική ζήτηση».

«Κυρίες και Κύριοι,

Στην κατεύθυνση ενίσχυσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στη χώρα μας, βασικές προτεραιότητες είναι:

1η. Η προσήλωση στην πραγματοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.

Κυρίως, με την ενδυνάμωση του ανταγωνισμού στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών και με την άρση των εμποδίων στη λειτουργία της οικονομίας.

Μεταρρυθμίσεις, που θα βοηθήσουν την προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων και στη δημιουργία νέων εγχώριων επιχειρήσεων.

2η. Η εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Είναι γεγονός ότι η εύρυθμη λειτουργία του τραπεζικού τομέα, ιδιαίτερα σε τραπεζοκεντρικές χώρες όπως είναι η Ελλάδα, αποτελεί προϋπόθεση για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την αποτελεσματική κατανομή των οικονομικών πόρων.

Το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα βρέθηκε αντιμέτωπο με πολλές, μεγάλες και διευρυνόμενες προκλήσεις.

Αυτές είχαν ορατές και δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα, στην αποδοτικότητα, στην αποτελεσματικότητα και στην ποιότητα του χαρτοφυλακίου των Ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων.

Σήμερα, όμως, οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν και προέβησαν σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, ύψους 8,3 δισ. ευρώ.

Οφείλουν συνεπώς να ανταποκριθούν, άμεσα και με επάρκεια, στο διαμεσολαβητικό τους ρόλο και να παράσχουν την απαραίτητη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία, στηρίζοντας τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Σ’ αυτό το ρόλο, εκτιμώ ότι θα ανταποκριθούν.

Και πρέπει να ανταποκριθούν.

3η. Η μείωση του κόστους δανεισμού.

Αυτό γίνεται με την ενίσχυση της εμπιστοσύνης στις προοπτικές της Ελληνικής οικονομίας.

Ήδη, μεγάλες Ελληνικές επιχειρήσεις άντλησαν 4,8 δισ. ευρώ από τις αγορές εταιρικών ομολόγων του εξωτερικού, αντισταθμίζοντας σε μεγάλο βαθμό τη μείωση της τραπεζικής χρηματοδότησης.

4η. Η ακόμη ταχύτερη αξιοποίηση των Ευρωπαϊκών και εθνικών πόρων.

Ήδη, η χώρα μας, πέρυσι, κατετάγη 3η μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις απορροφήσεις του ΕΣΠΑ, από τη 18η θέση το 2012.

Οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, στο σύνολό τους, θα ανέλθουν περίπου στα 33,5 δισ. ευρώ μέχρι το 2018.

Ειδικότερα, σε ότι αφορά το εθνικό σκέλος του Προγράμματος, οι διαθέσιμοι πόροι κατανέμονται περίπου ισόποσα στους Επενδυτικούς Νόμους, οι οποίοι αποτελούν σημαντικό εργαλείο άσκησης πολιτικής για την επιχειρηματικότητα και τις νέες επενδύσεις στη χώρα.

Παράλληλα, έχουν επανεκκινήσει τα έργα στους 4 μεγάλους αυτοκινητόδρομους.

Και έχουν ενισχυθεί και άλλες δράσεις, όπως είναι τα 23 υπό υλοποίηση έργα ΣΔΙΤ.

5η. Η μεγιστοποίηση των διαθέσιμων χρηματοδοτικών πόρων.

Η προσφορά πιστώσεων, ιδίως προς τις επιχειρήσεις μικρού και μεσαίου μεγέθους, μπορεί να υποστηριχθεί από το Εθνικό Ταμείο Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, καθώς και το νεοϊδρυθέν Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο.

Και αυτό θα γίνει μέσω της συγχρηματοδότησης τραπεζικών δανείων, αλλά και μέσω της παροχής εγγυήσεων για την κάλυψη των πιστώσεων που χορηγούν οι τράπεζες.

Σε Ευρωπαϊκό, άλλωστε, επίπεδο προχωρούν οι τεχνικές προετοιμασίες, ώστε να υλοποιηθούν οι νέες πρωτοβουλίες για την ενθάρρυνση, μέσω της εγγύησης και τιτλοποίησης τραπεζικών δανείων, της χρηματοδότησης των επιχειρήσεων μικρού και μεσαίου μεγέθους από τις τράπεζες.

6η. Η άντληση κεφαλαίων από εναλλακτικές, πλην τραπεζικού δανεισμού, πηγές χρηματοδότησης.

Σε αυτή την κατεύθυνση, η Κυβέρνηση, στην προσπάθεια της να ενισχύσει τον ρόλο που διαδραματίζει η Ελληνική Κεφαλαιαγορά, προχώρησε στις αναγκαίες παρεμβάσεις για τη διαμόρφωση του κατάλληλου θεσμικού πλαισίου για την προσέλκυση επενδύσεων, μέσω των νέων επενδυτικών εργαλείων και της ενσωμάτωσης, στο Εθνικό Δίκαιο, των Οδηγιών για τις συλλογικές επενδύσεις.

Σήμερα, η Ελληνική Κεφαλαιαγορά προσφέρει στην επενδυτική κοινότητα τη δυνατότητα επένδυσης σε προϊόντα συλλογικών επενδύσεων διαφοροποιημένου προφίλ, όπως είναι τα Αμοιβαία Κεφάλαια Επιχειρηματικών Συμμετοχών, οι Εταιρείες Κεφαλαίου Επιχειρηματικών Συμμετοχών και οι Ανώνυμες Εταιρείες Επενδύσεων Χαρτοφυλακίου.

7η. Η σταδιακή μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης.

Αυτό θα επιτευχθεί με τη διασφάλιση περιβάλλοντος δημοσιονομικής σταθερότητας και με την ένταξη του «αφανούς» τμήματος της οικονομίας στο «εμφανές» πεδίο της, επιτυγχάνοντας τη φορολόγησή του.

Είναι αλήθεια ότι στην Ελλάδα οι φορολογικοί συντελεστές, τόσο για τις επιχειρήσεις όσο και για τα νοικοκυριά, είναι υψηλότεροι από το μέσο Ευρωπαϊκό επίπεδο.

Είναι, όμως, επίσης αλήθεια ότι υπάρχει μεγάλο τμήμα του συνολικού προϊόντος της Ελληνικής οικονομίας που δεν φορολογείται.

Παρά τη βελτίωση, κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, που καταγράφεται σε αυτό το πεδίο τα τελευταία χρόνια.

Οφείλουμε, συνεπώς, να εντατικοποιήσουμε την προσπάθεια, εστιάζοντας στο χτύπημα της παραοικονομίας, στη διεύρυνση της φορολογικής βάσης και στην καταπολέμηση της φοροαποφυγής και της φοροδιαφυγής.

Όσο περισσότερο προσεγγίζουμε αυτούς τους στόχους, τόσο διευρύνεται η ευχέρεια για ελάφρυνση των συνεπών φορολογουμένων, οι οποίοι όχι μόνο έχουν επιβαρυνθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια αλλά έχουν υποστεί και μείωση του εισοδήματός τους».

«Κυρίες και Κύριοι,

Το ζητούμενο πλέον είναι, και το επαναλαμβάνω, να μετατρέψουμε, το συντομότερο δυνατόν, τη σταθεροποίηση της οικονομίας σε δυναμική και βιώσιμη ανάπτυξη, με κοινωνική συνοχή.

Πρόκειται για μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο, καθώς, όπως η κρίση ξεκίνησε από τους αριθμούς και μεταφέρθηκε στην κοινωνία, έτσι και η βελτίωση θα ξεκινήσει από τα δημοσιονομικά μεγέθη και στη συνέχεια θα γίνει αισθητή στην πραγματική οικονομία και στην κοινωνία.

Ήδη έχουν γίνει τα πρώτα σημαντικά βήματα αυτής της μετάβασης.

Τα επόμενα βήματα επιβάλλουν, σε όλους μας, συγκλίσεις, εθνικό σχέδιο και σκληρή δουλειά.

Μακριά από διαγκωνισμούς μιζέριας και λαϊκισμού.

Από ιδεοληψίες, δογματισμούς, προκαταλήψεις.

Από σκοπιμότητες.

Από πολιτικά και προσωπικά παίγνια εξουσίας.

Φυσικά, η δημιουργική σύνθεση δεν επιτυγχάνεται με εξαναγκασμούς.

Εμείς όμως είμαστε αποφασισμένοι να «οικοδομήσουμε» πάνω στη σταθερότητα που με τόσο κόπο και κόστος η χώρα επέτυχε.

Ήδη το κάνουμε.

Με μεθοδικότητα, σοβαρότητα, διορατικότητα, βήμα-βήμα, βγάζουμε την Ελλάδα από το τέλμα».

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στο 13ο CFO Forum της KPMG

1ac5a86Κυρίες και Κύριοι,

Θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές του σημερινού Συνεδρίου για την πρόσκλησή τους να παραστώ στην έναρξή του και να καταθέσω ορισμένες σκέψεις για την κατάσταση και τις προοπτικές της Ελληνικής Οικονομίας.

Να αναπτύξω, συνοπτικά, την οπτική μου για την Ελληνική οικονομία και, συγκεκριμένα, για την τεράστια προσπάθεια που καταβάλλεται ώστε αυτή να επιστρέψει, όσο το δυνατόν συντομότερα, σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης.

Κυρίες και Κύριοι,

Σήμερα, μετά από μία σειρά από δύσκολα χρόνια, έχουμε επιτύχει τη σταθεροποίηση των δημόσιων οικονομικών της χώρας, την αποκατάσταση της διεθνούς θέσης της, και τη δημιουργία των προϋποθέσεων για τη λήξη της παρατεταμένης ύφεσης.

Φυσικά, αυτό είναι το αποτέλεσμα των τεράστιων, των πρωτόγνωρων θυσιών της Ελληνικής κοινωνίας, νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Αλλά και των πρωτοβουλιών που ανελήφθησαν από την Ελληνική Κυβέρνηση, για την αντιμετώπιση των συνθηκών έντονης αβεβαιότητας και ασφυξίας που είχαν συσσωρευθεί το καλοκαίρι του 2012.

Τότε, η χώρα είχε βρεθεί μέσα σ’ ένα ανηφορικό «τούνελ».

Τότε, η Κυβέρνηση είχε τρεις επιλογές για τη χώρα.

Η πρώτη ήταν να συνεχίσει το σημειωτόν εντός του «τούνελ», σωρεύοντας θυσίες και αδιέξοδα στα νοικοκυριά και στις επιχειρήσεις.

Η δεύτερη ήταν να οπισθοχωρήσει, με τεράστιο κόστος, αλλά και κίνδυνο για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.

Και η τρίτη ήταν να προχωρήσει μπροστά, ώστε να βγει από την κρίση μία ώρα αρχύτερα.

Επιλέξαμε την πορεία προς τα εμπρός, επιταχύνοντας.

Επιλέξαμε, αταλάντευτα, τη συνέχιση της συμπόρευσης στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

Επιλέξαμε, η χώρα να αποφύγει τις περιπέτειες και να διακινδυνεύσει κεκτημένα δεκαετιών.

Πιστεύω ότι αυτή ήταν και είναι η εθνικά ορθή επιλογή.

Επιλογή που σήμερα αποδίδει καρπούς.

Που παράγει μετρήσιμα αποτελέσματα.

  • Η ύφεση επιβραδύνεται.
  • Η αυξητική δυναμική της ανεργίας ανακόπτεται.
  • Οι δημοσιονομικοί στόχοι επιτυγχάνονται.
  • Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ενισχύεται.
  • Το οικονομικό κλίμα βελτιώνεται.
  • Η επιστροφή στις αγορές σταδιακά επιτυγχάνεται.
  • Το κόστος δανεισμού συνεχώς μειώνεται.
  • Επιχειρήσεις αντλούν σημαντικά κεφάλαια.
  • Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών ολοκληρώθηκε.
  • Διαρθρωτικές αλλαγές υλοποιούνται.
  • Χρόνιες εσωτερικές και εξωτερικές ανισορροπίες εξαλείφονται.

Η κατάσταση, συνεπώς, της Ελληνικής οικονομίας έχει σταθεροποιηθεί.

Η εμπιστοσύνη στις προοπτικές της Ελληνικής οικονομίας, σταδιακά, αποκαθίσταται.

Πλέον, βρισκόμαστε μπροστά σε νέα μεγάλη πρόκληση.

Να μετατρέψουμε, το συντομότερο δυνατόν, τη σταθεροποίηση σε δυναμική και βιώσιμη ανάπτυξη, με κοινωνική συνοχή, πάνω σε στέρεες βάσεις, εντός της Ευρωζώνης.

Δεν πρόκειται, φυσικά, για μία εύκολη υπόθεση.

Πρόκειται για μία διαδικασία αλλαγής που είναι βραδεία και επίπονη.

Είναι, όμως, καθοριστική για να οδηγήσουμε την Ελλάδα στην Ανάκαμψη, το 2014, και στη Βιώσιμη Ανάπτυξη, από το 2014.

Κυρίες και Κύριοι,

Η Ελλάδα της Ανάκαμψης, το αμέσως προσεχές διάστημα, θα στηριχθεί:

1ον. Στην επιβράδυνση της πτώσης της κατανάλωσης, καθώς προβλέπεται ότι θα ανακοπεί η μείωση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος.

2ον. Στη θετική συμβολή της εξωτερικής ζήτησης, που θα ενισχυθεί από τις εξαγωγές αγαθών και τουριστικών υπηρεσιών.

Σύμφωνα και με την Τράπεζα της Ελλάδος, η σημαντική βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας, η σταδιακή βελτίωση των συνθηκών χρηματοδότησης και η άνοδος της παγκόσμιας ζήτησης, θα δώσουν ισχυρή ώθηση στις εξαγωγές αγαθών.

3ον. Στην ταχύτερη υλοποίηση των επενδυτικών σχεδίων από πόρους του ΕΣΠΑ και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, για τη χρηματοδότηση τόσο των επενδύσεων στις υποδομές όσο και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων.

Η δρομολόγηση του Ελληνικού Επενδυτικού Ταμείου, θα λειτουργήσει θετικά στην προσέλκυση ξένων επενδυτών, στην τόνωση της ρευστότητας και στην αποκατάσταση διαύλων χρηματοδότησης.

Παράλληλα, έχουν επανεκκινήσει τα έργα στους 4 μεγάλους αυτοκινητόδρομους.

Και έχουν ενισχυθεί και άλλες δράσεις, όπως είναι τα 23 υπό υλοποίηση έργα ΣΔΙΤ.

4ον. Στην εντατικότερη υλοποίηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου.

Εκτιμάται ότι η εκτενής προετοιμασία των προηγούμενων ετών, σε συνδυασμό με τις πρόσφατες αλλαγές στη λειτουργία του ΤΑΙΠΕΔ, θα οδηγήσουν σε επιτάχυνση του προγράμματος.

5ον. Στην προσήλωση της οικονομικής πολιτικής στην πραγματοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, κυρίως με την ενδυνάμωση του ανταγωνισμού στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών και με την άρση των εμποδίων στη λειτουργία της οικονομίας.

Προς αυτή την κατεύθυνση είναι σημαντική η πρόσφατη πρωτοβουλία για το συμψηφισμό οφειλών ΦΠΑ μεταξύ Δημοσίου και επιχειρήσεων, αλλά και μεταξύ επιχειρήσεων.

6ον. Στην ενίσχυση της ρευστότητας των επιχειρήσεων.

Ήδη, τους τελευταίους μήνες, πραγματοποιήθηκαν αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου των συστημικών τραπεζών, ύψους 8,3 δισ. ευρώ, και έκδοση εταιρικών ομολόγων, ύψους 4,8 δισ. ευρώ.

7ον. Στην προώθηση πολιτικών ενίσχυσης της απασχόλησης.

Ήδη έχει ξεκινήσει η υλοποίηση μιας μεγάλης δέσμης παρεμβάσεων, μεταξύ των οποίων και προγραμμάτων ενεργητικής απασχόλησης, συνολικού προϋπολογισμού περίπου 1,5 δισ. ευρώ, οι οποίες θα προσφέρουν ευκαιρίες εισόδου στην απασχόληση σε περισσότερους από 440.000 ανέργους.

Σημαντικό ρόλο θα διαδραματίσει και η μείωση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών από 1ης Ιουλίου του τρέχοντος έτους.

Κυρίες και Κύριοι,

Η Ελλάδα της Βιώσιμης Ανάπτυξης, από το 2014, θα στηριχθεί, πέρα και πάνω από «Μνημόνια», σε μια συνολική, συνεκτική, ρεαλιστική στρατηγική, συμβατή με τους στόχους της Ευρώπης.

Βασικοί άξονες αυτής της στρατηγικής πρέπει να είναι:

1ον. Η ένταξη του «αφανούς» τμήματος της οικονομίας στο «εμφανές» πεδίο της, επιτυγχάνοντας τη φορολόγησή του.

Είναι αλήθεια ότι υπάρχει μεγάλο τμήμα του συνολικού προϊόντος της Ελληνικής οικονομίας που δεν φορολογείται.

Παρά τη βελτίωση, κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, που καταγράφεται σε αυτό το πεδίο τα τελευταία χρόνια.

Είναι όμως, επίσης, αλήθεια ότι στην Ελλάδα οι φορολογικοί συντελεστές, τόσο για τα νοικοκυριά όσο και για τις επιχειρήσεις, είναι υψηλότεροι από το μέσο Ευρωπαϊκό επίπεδο.

Οφείλουμε, συνεπώς, να εντατικοποιήσουμε την προσπάθεια, εστιάζοντας στο χτύπημα της παραοικονομίας, στη διεύρυνση της φορολογικής βάσης και στην καταπολέμηση της φοροαποφυγής και της φοροδιαφυγής.

Όσο περισσότερο προσεγγίζουμε αυτούς τους στόχους, τόσο διευρύνεται η ευχέρεια για ελάφρυνση των συνεπών φορολογουμένων, οι οποίοι όχι μόνο έχουν επιβαρυνθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια αλλά έχουν υποστεί και μείωση του εισοδήματός τους.

2ον. Η διασφάλιση της εφαρμογής των κανόνων και πρακτικών χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης και πειθαρχίας.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, συζητούμε αυτές τις ημέρες στη Βουλή μία σημαντική νομοθετική πρωτοβουλία.

Πρωτοβουλία, με την οποία:

  • Αναμορφώνονται οι κανόνες δημοσιονομικής διαχείρισης και εποπτείας.
  • Εκσυγχρονίζεται, εναρμονίζεται και συντονίζεται το υφιστάμενο εθνικό δημοσιονομικό πλαίσιο με τις βέλτιστες ευρωπαϊκές και διεθνείς πρακτικές.
  • Επικαιροποιούνται οι ισχύουσες διατάξεις του δημόσιου λογιστικού.
  • Εξοπλίζεται η Ελληνική δημόσια διοίκηση με τα εργαλεία που θα ενισχύσουν τη μακροχρόνια βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών.

3ον. Η δημιουργία ενός δίκαιου, αποτελεσματικού και σύγχρονου κράτους, με την επιτάχυνση της διοικητικής μεταρρύθμισης.

Ήδη, στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων έχει μειωθεί πλέον των 200.000 την τελευταία τετραετία, ενώ η ετήσια μισθολογική δαπάνη έχει περιοριστεί κατά περισσότερο από 8 δισ. ευρώ.

Τώρα, βρισκόμαστε, πλέον, στη φάση όπου περνάμε σταδιακά από την επίτευξη ποσοτικών στόχων στην εκπλήρωση των κρίσιμων ποιοτικών μεταρρυθμίσεων, με προτεραιότητα στην πάταξη της γραφειοκρατίας.

4ον. Η καταπολέμηση των φαινομένων διαφθοράς και απάτης.

Φαινόμενα που επικεντρώνονται στους τομείς, κυρίως, όπου η δημόσια διοίκηση, με την ευρύτερη έννοια, έρχεται σε άμεση επαφή με τον πολίτη (120 δισ. ευρώ είναι το κόστος της διαφθοράς για την Ευρωπαϊκή οικονομία).

Στην Ελλάδα την τελευταία περίοδο έχουν γίνει, και γίνονται, σημαντικά βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση, σε θεσμικό, διοικητικό και λειτουργικό επίπεδο.

Έτσι, η Ελλάδα, στο δείκτη αντίληψης της διαφθοράς της Διεθνούς Διαφάνειας ανέβηκε κατά 14 θέσεις το 2013.

Υπάρχουν, βέβαια, πολλά ακόμη βήματα που πρέπει να γίνουν.

Ήδη, δρομολογείται η διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του Εθνικού Συντονιστή Καταπολέμησης της Διαφθοράς στο πεδίο της καταπολέμησης της απάτης.

5ον. Η βελτίωση της «ποιότητας» των δημόσιων οικονομικών.

Και αυτό θα επιτευχθεί με την αύξηση της αποτελεσματικότητας των πόρων και με την ενίσχυση, σταδιακά, των δαπανών που έχουν υψηλό πολλαπλασιαστή και απόδοση, προάγουν την οικονομική ανάπτυξη και δημιουργούν υψηλή κοινωνική ανταποδοτικότητα.

Αυτός ο προσανατολισμός των δημόσιων δαπανών συνάδει και με τη θεωρία της ενδογενούς ανάπτυξης, σύμφωνα με την οποία παράγοντες όπως η εκπαίδευση, η έρευνα και η καινοτομία δημιουργούν τις προϋποθέσεις για μια ισχυρή αναπτυξιακή δυναμική.

6ον. Η ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των κοινωνικών δαπανών, ώστε να περιορισθεί το επίπεδο της φτώχειας και η διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων που αντιμετωπίζει η χώρα.

Με στοχευμένες παρεμβάσεις κοινωνικής πολιτικής, όπως η διασφάλιση της υγεινομικής περίθαλψης για τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες και το καθεστώς του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, που ξεκινά πιλοτικά, με σκοπό να αποτελέσει τον πυρήνα μιας νέας στρατηγικής κοινωνικής πρόνοιας.

7ον. Η αύξηση των επενδύσεων – ειδικότερα των άμεσων ξένων επενδύσεων – και η ενίσχυση των εξαγωγών, καθώς και η διατήρηση της κατανάλωσης σε υψηλά επίπεδα, έχοντας, όμως, σημαντικά μικρότερο συντελεστή βαρύτητας στη διαμόρφωση του ΑΕΠ.

Είναι χαρακτηριστική η εκτίμηση πρόσφατης μελέτης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σύμφωνα με την οποία ο όγκος των εξαγωγών δύναται να αυξηθεί κατά 16,5 δισ. ευρώ ετησίως, όταν ολοκληρωθούν μία σειρά από αναγκαίες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

Από την πλευρά των δημοσίων δαπανών, οι διαθέσιμοι πόροι ανέρχονται στα 33,3 δισ. ευρώ μέχρι το 2018.

Ενώ σημαντικός, για τη σταδιακή ενίσχυση των πιστώσεων στην οικονομία, καθίσταται ο ρόλος των τραπεζών, ιδιαίτερα μετά την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησής τους και την αύξηση του μετοχικού τους κεφαλαίου.

8ον. Η περαιτέρω ενίσχυση της μακροχρόνιας βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Η αλήθεια είναι ότι το δημόσιο χρέος, εδώ και δεκαετίες, είχε πολύ ισχυρή αυξητική δυναμική.

Αλήθεια, επίσης, είναι ότι ο ρυθμός αύξησής του αρχίζει να περιορίζεται, η μέση υπολειπόμενη φυσική διάρκειά του έχει χρονικά επεκταθεί και οι δαπάνες εξυπηρέτησής του έχουν αισθητά μειωθεί.

Μάλιστα, ήδη προκύπτει ετήσια ωφέλεια – σε σχέση με τον Προϋπολογισμό – άνω των 200 εκατ. ευρώ από τα χαμηλότερα επιτόκια με τα οποία εκδίδει έντοκα γραμμάτια η Ελληνική Δημοκρατία.

Είναι όμως επίσης αλήθεια ότι η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων της χώρας υποχρεώνει τους εταίρους και δανειστές μας να αναλάβουν, σύντομα, συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για την περαιτέρω ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Ρεαλιστικές λύσεις, εφικτές τεχνικές, ισοδύναμοι τρόποι υπάρχουν.

Κυρίες και Κύριοι,

Κατά την εκτίμησή μου, αυτός είναι ο ορθός δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουμε.

Για το λόγο αυτό είναι εθνική ανάγκη να διαφυλαχθούν όλα όσα έχουν επιτευχθεί, με τόσο μεγάλο κόπο και κόστος.

Το ζητούμενο πλέον είναι, και το επαναλαμβάνω, να μετατρέψουμε, το συντομότερο δυνατόν, τη σταθεροποίηση της οικονομίας σε δυναμική και βιώσιμη ανάπτυξη, με κοινωνική συνοχή.

Πρόκειται για μία διαδικασία που απαιτεί χρόνο, καθώς, όπως η κρίση ξεκίνησε από τους αριθμούς και μεταφέρθηκε στην κοινωνία, έτσι και η βελτίωση θα ξεκινήσει από τα δημοσιονομικά μεγέθη και στη συνέχεια θα γίνει αισθητή στην πραγματική οικονομία και στην κοινωνία.

Ήδη έχουν γίνει τα πρώτα σημαντικά βήματα αυτής της μετάβασης.

Με σκληρή δουλειά και δημιουργική συναίνεση θα τα καταφέρουμε.

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων κατά τη συζήτηση επί των άρθρων του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Αρχές Δημοσιονομικής Διαχείρισης και Εποπτείας – Δημόσιο Λογιστικό»

590_cd6ed13f528fdfb03f9d614e6b0238daΚυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το Σχέδιο Νόμου, που συζητούμε χθες και σήμερα στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, διαρθρώνεται σε 8 Μέρη και αποτελείται από 178 Άρθρα.

Αντιλαμβάνεστε, συνεπώς, ότι πρόκειται για μία ευρεία, σύνθετη νομοθετική πρωτοβουλία.

Πρωτοβουλία, η οποία αποτελεί προϊόν εκτεταμένης μελέτης και επεξεργασίας από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, σε συνεργασία με το Ελεγκτικό Συνέδριο και το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή των Ελλήνων.

Όσους συνεργάσθηκαν μαζί μας, τους ευχαριστώ θερμά.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Όπως ανέφερα χθες, στην εισαγωγική τοποθέτησή μου επί του Σχεδίου Νόμου, η αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου εστιάζει, κυρίως:

  • Στους ρόλους και στις αρμοδιότητες των θεσμικών οργάνων που συμμετέχουν στη δημοσιονομική διαχείριση.
  • Στους δημοσιονομικούς κανόνες που θα διέπουν τη χάραξη της οικονομικής πολιτικής.
  • Στην προετοιμασία της κατάρτισης του Κρατικού Προϋπολογισμού και σχεδιασμού του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής.

Η Τράπεζα της Ελλάδος, στην προχθεσινή Έκθεσή της για τη Νομισματική Πολιτική, εναρμονίζεται πλήρως, αφού σημειώνει ότι το Σχέδιο Νόμου «…ενισχύει τη μακροχρόνια βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών» (σελ. 14).

Ειδικότερα, συνοπτικά και κωδικοποιημένα:

Μέρος Α’ (Άρθρα 1 – 13)

1ον. Θεσπίζεται, μετά από επισταμένη επεξεργασία τόσο των βέλτιστων διεθνών πρακτικών όσο και των εθνικών ιδιαιτεροτήτων, η δυνατότητα παρακολούθησης, ανάλυσης και επίβλεψης των δημοσιονομικών κανόνων, από ανεξάρτητους φορείς.

Ιδιαίτερα με τη σύσταση του Ελληνικού Δημοσιονομικού Συμβουλίου, μιας ανεξάρτητης διοικητικής αρχής, κατά το πρότυπο αντίστοιχων Δημοσιονομικών Συμβουλίων που ήδη λειτουργούν σε άλλα 12 Ευρωπαϊκά κράτη-μέλη και δρομολογούνται και στα υπόλοιπα.

Αρχή με διακριτή και ισχυρή θεσμική υπόσταση.

Αρχή, που θα είναι σε θέση να αξιολογεί, να ενημερώνει και να συνεργάζεται θεσμικά και αξιόπιστα με τη Βουλή των Ελλήνων και το Υπουργείο Οικονομικών.

Αρχή, που αναμένεται να ενισχύσει την αξιοπιστία της χώρας στη δημοσιονομική διαχείριση, όπως ανέφερε σήμερα το πρωί και ο Επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους.

Στο σημείο αυτό, επειδή ακούστηκαν αιτιάσεις από ορισμένους Συναδέλφους κατά τις προηγούμενες συνεδριάσεις, θέλω να σταθώ στη διάταξη που αφορά στη δυνατότητα συμμετοχής προσώπων που είναι ή έχουν διατελέσει μέλη Κυβερνήσεων, της Βουλής των Ελλήνων, του Ευρωκοινοβουλίου, ή των εκτελεστικών οργάνων πολιτικών κομμάτων στο Διοικητικό Συμβούλιο του υπό σύσταση Δημοσιονομικού Συμβουλίου.

Η διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με σειρά άλλων αντίστοιχων διατάξεων, που καθορίζουν την εκτέλεση των καθηκόντων των μελών του Δ.Σ., τη διαφανή και αξιοκρατική διαδικασία επιλογής τους και τη διάρκεια της θητείας τους, έχει ως αποκλειστικό στόχο να προστατευθεί η θεσμική υπόσταση και η αμεροληψία του έργου του Συμβουλίου.

Να καθιερωθεί η ανεξαρτησία και η αξιοπιστία του στη συνείδηση της κοινωνίας.

Τίποτε άλλο πέραν αυτού.

Επισημαίνω, βεβαίως, ότι η διάταξη αυτή εισήχθη σε συνεννόηση και συνεργασία με το Ελεγκτικό Συνέδριο και το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους, φορέων που συμμετείχαν στην κατάρτιση του Σχεδίου Νόμου.

Ωστόσο, προς την κατεύθυνση αναζήτησης της άριστης λύσης, σε περιβάλλον της ευρύτερης δυνατής συναίνεσης, το Υπουργείο Οικονομικών θα αξιολογήσει τις προτάσεις  Συναδέλφων, οι οποίες θα αναπτυχθούν στην πορεία της συζήτησης.

Ίσως, δούμε τη δυνατότητα συμμετοχής στο Συμβούλιο και πολιτικών προσώπων, με διαδρομή στην εκτελεστική και νομοθετική εξουσία, υπό την προϋπόθεση της παρέλευσης ενός ευλόγου χρονικού διαστήματος από την έξοδό τους από το πολιτικό σύστημα.

Μέρος Β’ (Άρθρα 14 – 48)

1ον. Παρατίθενται οι ορισμοί των εννοιών που περιέχονται στο Σχέδιο Νόμου, σύμφωνα με όσα περιλαμβάνει η Οδηγία 2011/85/ΕΕ, αλλά και με την ορολογία που χρησιμοποιεί η Eurostat για τη Γενική Κυβέρνηση και τους υποτομείς της.

Επιπρόσθετα, προσδιορίζονται οι φορείς και τα πρόσωπα του δημόσιου τομέα με αρμοδιότητες επί των δημόσιων οικονομικών.

Παράλληλα, παρέχεται περαιτέρω εξειδίκευση των αρμοδιοτήτων όλων των εμπλεκομένων.

Στην κατεύθυνση αυτή, προβλέπεται η ενίσχυση του ρόλου Προϊσταμένων Οικονομικών Υπηρεσιών, με αυξημένες αρμοδιότητες αλλά και υποχρεώσεις, τόσο επί του φορέα τους, όσο και επί των εποπτευόμενων φορέων, αν υπάρχουν.

Οι υποχρεώσεις που αναλαμβάνονται από όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης πρέπει να φέρουν τουλάχιστον τις υπογραφές, αφενός του αρμόδιου οργάνου που έχει την ευθύνη εκτέλεσης του προϋπολογισμού του φορέα, ή εξουσιοδοτημένου από αυτόν οργάνου, αφετέρου την υπογραφή Προϊστάμενου Οικονομικών Υπηρεσιών του φορέα, ή εξουσιοδοτημένου από αυτόν οργάνου.

2ον. Αναφέρονται οι γενικές αρχές για την διαχείριση των δημοσιονομικών της Γενικής Κυβέρνησης.

Οι αρχές αυτές αποσκοπούν στην εξασφάλιση της ορθής και υγιούς διαχείρισης του δημόσιου χρήματος και δεσμεύουν τα αρμόδια όργανα της κατάρτισης, της εκτέλεσης και του ελέγχου της εκτέλεσης των προϋπολογισμών της Γενικής Κυβέρνησης.

Ταυτόχρονα δε, αποτελούν και μέσα ελέγχου της Κυβέρνησης από τη Βουλή.

3ον. Θεσπίζονται, προκειμένου να διατηρηθεί και να ενισχυθεί η δημοσιονομική σταθερότητα, γενικές αρχές που διέπουν το δημοσιονομικό σχεδιασμό σε πολυετή ορίζοντα, περιλαμβανομένης της συμμόρφωσης με τους μεσοπρόθεσμους δημοσιονομικούς στόχους και άλλους δημοσιονομικούς κανόνες.

4ον. Θεσπίζονται, σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης, αριθμητικοί δημοσιονομικοί κανόνες για το δημοσιονομικό ισοζύγιο και το χρέος.

Σύμφωνα με το Άρθρο 5 της Οδηγίας 85/2011, κάθε κράτος-μέλος πρέπει να διαθέτει αριθμητικούς δημοσιονομικούς κανόνες, που προωθούν αποτελεσματικά, σε ένα πολυετές πλαίσιο και για το σύνολο της Γενικής Κυβέρνησης, τη συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις στον τομέα της δημοσιονομικής πολιτικής, που απορρέουν από τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ).

Σημειώνεται, ιδιαίτερα, ότι ο «κανόνας της δημοσιονομικής θέσης» προβλέπει, για πρώτη φορά, το διαρθρωτικό ισοζύγιο της Γενικής Κυβέρνησης, τον καθορισμό δηλαδή κυκλικά προσαρμοσμένων στόχων λαμβάνοντας υπόψη την επίπτωση του οικονομικού κύκλου.

Κανόνας ιδιαίτερα σημαντικός για χώρες όπως η Ελλάδα, η οποία είχε, το 2013, ένα από τα υψηλότερα κυκλικά διορθωμένα πρωτογενή πλεονάσματα στον κόσμο.

5ον. Ορίζονται οι διαδικασίες αλλά και οι συγκεκριμένες ημερομηνίες για τα διάφορα στάδια κατάρτισης του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής, ούτως ώστε αυτές να είναι συμβατές με το αντίστοιχο ευρωπαϊκό κοινό χρονοδιάγραμμα («ευρωπαϊκό εξάμηνο»).

Μέρος Γ’ (Άρθρα 49 – 64)

Εξειδικεύονται οι αρχές που διέπουν την κατάρτιση των προϋπολογισμών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, προκειμένου να επιτυγχάνονται αποτελεσματικά οι λειτουργίες τους.

Αυτές είναι η αρχή της ετήσιας διάρκειας, η αρχή της ενότητας, η αρχή της καθολικότητας και η αρχή της ενότητας του προϋπολογισμού.

Η κατάρτιση των προϋπολογισμών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης πραγματοποιείται σύμφωνα με τους δεσμευτικούς και ενδεικτικούς στόχους και τα ανώτατα όρια δαπανών, όπως κατά περίπτωση τίθενται στο εκάστοτε ισχύον Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής.

Όπου έχουν εφαρμογή τα ανώτατα όρια δαπανών, οι δαπάνες των επιμέρους προϋπολογισμών των φορέων κατανέμονται εντός των ανωτάτων αυτών συνολικών ορίων.

Μέρος Δ’ (Άρθρα 65 – 155)

1ον. Επέρχεται σημαντική μεταβολή του διαχωρισμού και ασυμβίβαστου των ρόλων του Διατάκτη και του Προϊστάμενου Οικονομικών Υπηρεσιών των φορέων.

Διευκρινίζεται επίσης ότι η Απόφαση Ανάληψης Υποχρέωσης είναι διοικητική πράξη και αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση, προκειμένου να αναληφθεί εγκύρως οποιαδήποτε δέσμευση ή να εκτελεσθεί οποιαδήποτε δαπάνη και περιέχει βεβαίωση του αρμοδίου οργάνου περί ύπαρξης και δέσμευσης της αναγκαίας πίστωσης (δημοσιονομική δέσμευση).

Το ανώτατο όριο πληρωμών μαζί με τα ποσοστά διάθεσης πιστώσεων, είναι τα βασικά μέσα που διαθέτει ο Υπουργός Οικονομικών για την παρακολούθηση της εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού, δεδομένου ότι μπορεί να παρεμβαίνει κάθε στιγμή στην πραγματοποίηση των εξόδων, όταν αυτό επιβάλλεται από δημοσιονομικές δυσχέρειες ή από μεταβολές των οικονομικών συνθηκών.

2ον. Επαναλαμβάνεται η συνταγματική διάταξη περί ελέγχου των δαπανών από το Ελεγκτικό Συνέδριο, που πραγματοποιείται σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.Δ. 1265/1972, καθώς και με τα διεθνή ελεγκτικά πρότυπα.

3ον. Γίνεται συγκέντρωση των σημαντικότερων διατάξεων για την εκτέλεση του Προϋπολογισμού των Δημοσίων Επενδύσεων, που, μέχρι σήμερα, ήταν διάσπαρτες σε διάφορα νομοθετήματα, κυρίως σε υπουργικές αποφάσεις.

4ον. Με τις διατάξεις των Άρθρων 136 – 145, δεν επέρχεται καμία ουσιώδης μεταβολή στα έως σήμερα ισχύοντα περί παραγραφής απαιτήσεων υπέρ και κατά του Δημοσίου, με την επιφύλαξη των ειδικότερων διατάξεων περί επιβολής φόρων και λοιπών δημοσίων εσόδων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του νέου Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και ισχύουν από 01.01.2014.

Μέρος Ε’ (Άρθρα 156 – 167)

1ον. Καθορίζεται χρονοδιάγραμμα ανάρτησης δημοσιονομικών αναφορών για τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης με στόχο την ενδυνάμωση των μηχανισμών παρακολούθησης της πορείας εκτέλεσης των προϋπολογισμών τους και τη συμμόρφωσή τους με τους μεσοπρόθεσμους στόχους.

2ον. Προβλέπεται η καθιέρωση του Λογιστικού Σχεδίου της Κεντρικής Διοίκησης, με το οποίο θα οριστεί το σύστημα της λογιστικής καταγραφής, οι βασικές λογιστικές αρχές, οι επιμέρους λογαριασμοί, η περίοδος τακτοποιητικών λογιστικών εγγραφών, τα τηρούμενα βιβλία, ο τρόπος τήρησης αυτών και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή του.

Μέρος ΣΤ’ (Άρθρα 168 – 170)

Προβλέπεται η διενέργεια εσωτερικού ελέγχου σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης από τις Υπηρεσίες Εσωτερικού Ελέγχου.

Θεσμοθετείται, με στόχο τον εντοπισμό και την εξάλειψη των τυχόν αδυναμιών των συστημάτων δημοσιονομικής διαχείρισης, η αξιολόγηση της καταλληλότητας και της αποτελεσματικότητας των εσωτερικών δικλείδων των συστημάτων λογιστικών και δημοσιονομικών αναφορών, τις οποίες όλοι οι φορείς της Γενικής Κυβέρνησης είναι υποχρεωμένοι να θεσπίζουν.

Η διαδικασία αυτή αποτελεί διεθνή πρακτική που ορίζεται από τα Διεθνή Ελεγκτικά Πρότυπα και τα Ελεγκτικά Πρότυπα του Διεθνούς Οργανισμού Ανωτάτων Ελεγκτικών Ιδρυμάτων.

Μέρος Ζ’ (Άρθρα 171 – 175)

1ον. Θεσπίζονται πρόσθετες αρμοδιότητες και υποχρεώσεις για τους Γενικούς Διευθυντές Οικονομικών Υπηρεσιών, στις περιπτώσεις εκείνες που διαπιστώνεται ότι φορείς της Γενικής Κυβέρνησης της αρμοδιότητάς τους, αποκλίνουν από το πλαίσιο δημοσιονομικών κανόνων που θέτει ο Κρατικός Προϋπολογισμός ή/και το ΜΠΔΣ.

2ον. Θεσπίζεται, μεταξύ άλλων, διαδικασία επιβολής κυρώσεων σε φορείς, στις περιπτώσεις εκείνες όπου υφίσταται απόκλιση στην εκτέλεση των προϋπολογισμών τους σε σχέση με τους τριμηνιαίους δημοσιονομικούς στόχους.

Παράλληλα, προβλέπεται η δυνατότητα επαναδιάθεσης των ανωτέρω πιστώσεων στις περιπτώσεις εκείνες όπου βάσει των απολογιστικών στοιχείων του επόμενου τριμήνου, προκύπτει ότι οι αποκλίσεις έχουν εξισορροπηθεί.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι γεγονός ότι, εχθές, από Συναδέλφους, ειπώθηκαν υπερβολές και διατυπώθηκαν ανακρίβειες.

Ακούστηκαν και βαριές εκφράσεις.

Όλα αυτά, στην παρούσα συζήτηση, χάριν της ανάγκης για ήπιο και δημιουργικό κλίμα, θα τα προσπεράσω.

Όμως, δεν μπορώ παρά να επισημάνω ορισμένους αυθαίρετους ισχυρισμούς και πολιτικές αντιφάσεις.

Παραδείγματος χάριν:

  • Είναι αντίφαση, να προσπαθείς να πείσεις ότι θέλεις την Ελλάδα στην Ευρωζώνη, ενώ δεν συμμετέχεις δημιουργικά στη συμπλήρωση της αρχιτεκτονικής της.
  • Είναι οξύμωρο, να ευαγγελίζεσαι την αναγκαιότητα της δημοσιονομικής εξυγίανσης, να τονίζεις το πρόβλημα του εκλογικού κύκλου, ενώ κατά τις προεκλογικές περιόδους να έχεις ξεπεράσει κάθε επίδοση, τάζοντας τα πάντα στους πάντες.
  • Είναι μη αποδεκτός ο γνωστός, και στοχευμένος, ισχυρισμός για τη δημοσιονομική «ζημιά» που έγινε κατά το 2009.

Λες και οι δημοσιονομικές ανισορροπίες, που ρίζωσαν από τη δεκαετία του ’80, αλλά και οι μετέπειτα δημοσιονομικές εκτροπές, δεν ήταν σε όλους μας γνωστές…

Λες και δεν υπήρξε ευθύνη για την δημοσιονομική διαχείριση κατά το 1/4 του επίμαχου έτους, κατά το οποίο υλοποιήθηκε η διακήρυξη του «λεφτά υπάρχουν»…

Λες και δεν είναι γνωστή σε όλους μας η άρνηση ανταπόκρισης, στις αρχές του επίμαχου έτους, από την τότε Αντιπολίτευση, στην πρόσκληση για «χαμήλωμα» των τόνων, για τη λήψη περιοριστικών μέτρων, όταν το «τσουνάμι» της παγκόσμιας κρίσης χτυπούσε τη χώρα μας…

  • Είναι οξύμωρο, να χρησιμοποιείς υβριστικές εκφράσεις επί της επικαιροποίησης του θεσμικού πλαισίου, όπως είναι αυτό για το ΜΠΔΣ, το οποίο, όμως, όταν θεσπίστηκε αρχικά, είχε υποστηριχτεί, και ορθώς, από την τότε Αξιωματική Αντιπολίτευση, στην οποία τότε συμμετείχε ο Πρόεδρος του Κόμματός σου.

Εκτός και εάν οι υβριστικές εκφράσεις αποτελούν αυτοσκοπό…

  • Είναι οξύμωρο, να αναφέρεσαι στη δημιουργία ενός θεσμού, όπως είναι το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους, ή στην ανεξαρτησία άλλων θεσμών ενώ, τη στιγμή που αυτό ουσιαστικά παύθηκε σε μία νύχτα, υπήρξε σιωπή…
  • Είναι οξύμωρο, να υποστηρίζεις θεωρητικά την ανεξαρτησία των θεσμών, όταν σε κάθε περίπτωση υπογραμμίζεις την ανάγκη ή την προοπτική διατήρησης επί αυτών της διακριτικής ευχέρειας του πολιτικού συστήματος…

Ας σταματήσω, όμως, εδώ.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η χώρα και η οικονομία της έχουν ανάγκη από ισχυρούς, επαρκείς και αποτελεσματικούς θεσμούς, που να διασφαλίζουν το δημόσιο συμφέρον και να το προστατεύουν από τις παθογένειες του παρελθόντος.

Και τέτοιους θεσμούς επικαιροποιούμε, αλλά και δημιουργούμε σήμερα με την παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία.

Μία πρωτοβουλία, την οποία καλώ όλες τις πτέρυγες να στηρίξουν.

Προτείνω, συνεπώς, να εστιάσουμε στις αναγκαίες δράσεις για να οικοδομήσουμε, όλοι μαζί, ένα ασφαλέστερο και καλύτερο μέλλον για τη χώρα και τους πολίτες.

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών “Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2015–2018”

staikouras4-thumb-largeΚυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητάμε, σήμερα, το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2015-2018.

Πλαίσιο, που στοχεύει στην απεικόνιση της δημοσιονομικής στρατηγικής της Κυβέρνησης, σε τετραετή ορίζοντα.

Πλαίσιο, στο οποίο παρουσιάζονται τα δημοσιονομικά όρια και περιγράφονται οι βασικές πολιτικές κατευθύνσεις και προτεραιότητες.

Πλαίσιο, που προωθεί πολιτικές για τη διόρθωση των διαχρονικών αδυναμιών του εγχώριου οικονομικού υποδείγματος, αδυναμιών που όλοι μας έχουμε εντοπίσει και επισημάνει.

Πλαίσιο, που σηματοδοτεί την πορεία της χώρας προς την οικονομική ανάκαμψη και βιώσιμη ανάπτυξη και τη διατήρηση σημαντικών, υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σήμερα, η Ελλάδα, με πολύ κόπο, με μεγάλη προσπάθεια, με τεράστιες θυσίες, σταθεροποιείται.

Αρκεί κανείς να ανατρέξει στους στόχους του προηγούμενου Μεσοπρόθεσμου, πριν από 2 χρόνια, και να αξιολογήσει, σήμερα, την επίτευξή τους.

Σε τι συμπέρασμα θα καταλήξει;

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αυτά τα 2 χρόνια:

  • Η χώρα διασφάλισε τη θέση της στην Ευρωζώνη και ανέκτησε σημαντικό κεφάλαιο διεθνούς αξιοπιστίας.
  • Το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής επανήλθε και διατηρείται «εντός τροχιάς».
  • Οι δημοσιονομικοί στόχοι υπερκαλύπτονται.
  • Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ενισχύθηκε.
  • Διαρθρωτικές αλλαγές υλοποιούνται.
  • Η ύφεση έγινε πιο ρηχή.
  • Η αυξητική δυναμική της ανεργίας ανακόπηκε, και η σημερινή δημοσιοποίηση των νέων στοιχείων επιβεβαιώνει αυτή την ενθαρρυντική τάση.
  • Η Ελλάδα, μετά από 4 χρόνια, απέκτησε, και πάλι, πρόσβαση στις αγορές.

Η Ελλάδα κερδίζει το στοίχημα.

Βέβαια, δεν έχουμε βγει από τη κρίση.

Όμως, βγαίνουμε…

Για το λόγο αυτό, δύο είναι πλέον οι βασικές επιδιώξεις:

1η. Η διασφάλιση των μέχρι σήμερα επιτευγμάτων και η προστασία των τεράστιων θυσιών της Ελληνικής κοινωνίας.

2η. Η μετατροπή της υπάρχουσας σταθεροποίησης της οικονομίας σε δυναμική και βιώσιμη ανάπτυξη, με κοινωνική συνοχή, πάνω σε στέρεες βάσεις, εντός, πάντα, της Ευρωζώνης.

Προς αυτή την κατεύθυνση, οι βασικές προτεραιότητες της οικονομικής πολιτικής της Κυβέρνησης για το αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα είναι:

1η. Η περαιτέρω επικέντρωση σε αναπτυξιακές πρωτοβουλίες και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες αναμένεται να αναληφθούν με την παρουσίαση, το αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα, και τη σταδιακή υλοποίηση του νέου αναπτυξιακού προτύπου της χώρας.

Ενός προτύπου που θα εδράζεται στη μετατόπιση από την υπερβολική κατανάλωση προς την αποταμίευση και την επένδυση.

2η. Η ενίσχυση της ρευστότητας και η αποκατάσταση διαύλων χρηματοδότησης της οικονομίας.

Σ’ αυτή αναμένεται να συμβάλουν, τους αμέσως προσεχείς μήνες, η ακόμη ταχύτερη αξιοποίηση και υλοποίηση των επενδυτικών σχεδίων από πόρους του ΕΣΠΑ και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, η θέσπιση του Ελληνικού Επενδυτικού Ταμείου, η συνέχιση αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου στον ιδιωτικό τομέα, η περαιτέρω μείωση του μη-μισθολογικού κόστους της εργασίας, ο συμψηφισμός οφειλών ΦΠΑ μεταξύ Δημοσίου και επιχειρήσεων, αλλά και μεταξύ επιχειρήσεων.

3η. Η προσπάθεια για τη σταδιακή μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης νοικοκυριών και επιχειρήσεων, η οποία δύναται να δρομολογηθεί, όπως προβλέπεται και στο επικαιροποιημένο Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής, εφόσον η χώρα συνεχίζει να επιτυγχάνει τους δημοσιονομικούς στόχους της και μπορέσει να εντάξει, ακόμη περισσότερο, το «αφανές» τμήμα της οικονομίας στο «εμφανές» πεδίο της, ώστε να επιτυγχάνεται η φορολόγησή του.

4η. Η προώθηση σύγχρονων προγραμμάτων και ενεργητικών πολιτικών ενίσχυσης της απασχόλησης.

5η. Η ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των κοινωνικών δαπανών, ώστε να περιορισθεί το πράγματι διευρυμένο επίπεδο φτώχειας, με στοχευμένες παρεμβάσεις κοινωνικής πολιτικής, όπως είναι το καθεστώς ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος που ξεκινά πιλοτικά, με σκοπό να αποτελέσει τον πυρήνα μιας νέας στρατηγικής κοινωνικής πρόνοιας.

6η. Η βελτίωση της «ποιότητας» των δημόσιων οικονομικών, η οποία θα επιτευχθεί με την αύξηση της αποτελεσματικότητας των δημόσιων πόρων και με την ενίσχυση, σταδιακά, των δαπανών που έχουν υψηλό πολλαπλασιαστή και απόδοση, προάγουν την οικονομική ανάπτυξη και δημιουργούν υψηλή κοινωνική ανταποδοτικότητα.

7η. Η εδραίωση ενός δίκαιου, αποτελεσματικού και σύγχρονου κράτους, με την επιτάχυνση της διοικητικής μεταρρύθμισης.

Πλέον, η χώρα περνά από την επίτευξη ποσοτικών στόχων στην εκπλήρωση κρίσιμων ποιοτικών μεταρρυθμίσεων στη δημόσια διοίκηση.

8η. Η καταπολέμηση των φαινομένων διαφθοράς και απάτης, τα οποία επικεντρώνονται στους τομείς, κυρίως, όπου η δημόσια διοίκηση, με την ευρύτερη έννοια, έρχεται σε άμεση επαφή με τον πολίτη.

9η. Η περαιτέρω ενίσχυση και η οριστική τακτοποίηση της μακροχρόνιας βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους, καθώς η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων της χώρας, υποχρεώνει τους εταίρους και δανειστές μας, σύμφωνα με τις Ευρωπαϊκές αποφάσεις, να αναλάβουν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση.

10η. Η συνέχιση της επίτευξης βιώσιμων και διευρυνόμενων πλεονασμάτων και η προσήλωση στη δημοσιονομική πειθαρχία.

Ναι, κ. Εισηγητά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, η δημοσιονομική πειθαρχία ώστε να καλύπτονται οι χρηματοδοτικές υποχρεώσεις της χώρας και να μην δημιουργούνται νέες δανειακές ανάγκες.

Ώστε να αποφύγουμε φαινόμενα «δημοσιονομικού εκτροχιασμού».

Ώστε να μην τεθούν σε κίνδυνο οι τεράστιες θυσίες της Ελληνικής κοινωνίας.

Μακριά από «πειραματισμούς», όπως αναφέρατε στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων κ. Εισηγητά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Αυτή η στρατηγική οικονομικής πολιτικής, τα αποτελέσματά της και οι στόχοι της για την επόμενη πενταετία, αποτυπώνονται στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο που σήμερα συζητάμε.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με αυτό:

1ον. Η χώρα έχει εισέλθει σε μια μακρά περίοδο υψηλών και βιώσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων.

Ξεκινώντας από πέρυσι.

Όταν και επέτυχε, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, πρωτογενές πλεόνασμα 1,5 δισ. ευρώ, υπερκαλύπτοντας, μάλιστα, τους στόχους του Προγράμματος.

2ον. Οι δημοσιονομικές παρεμβάσεις, που ήταν αναγκαίες για την επίτευξη αυτών των στόχων, αθροίζουν στα 14 δισ. ευρώ.

Έχουν ήδη υλοποιηθεί, σχεδόν στο σύνολό τους, κυρίως το 2013.

Εφέτος, περιλαμβάνονται παρεμβάσεις που έχουν ήδη ψηφιστεί και δεν ενσωματώνονταν στο προηγούμενο Μεσοπρόθεσμο.

Κυρίως αφορούν διαρθρωτικές παρεμβάσεις στο χώρο της κοινωνικής ασφάλισης, εξορθολογισμό λειτουργικών δαπανών σε νομικά πρόσωπα, πλήρη εφαρμογή του νέου κώδικα φορολογικών διαδικασιών.

Επίσης, το 2014, δεν περιλαμβάνονται παρεμβάσεις, όπως είναι οι περαιτέρω περικοπές σε μισθούς και συντάξεις των ενστόλων και η εισφορά 2‰ υπέρ ΟΑΕΕ επί του τζίρου των επιχειρήσεων, που είχαν περιληφθεί στο προηγούμενο Μεσοπρόθεσμο.

Αντίθετα, περιλαμβάνονται παρεμβάσεις όπως είναι η διανομή «κοινωνικού μερίσματος», η μείωση του φόρου μεταβίβασης ακινήτων, ο μειωμένος ενιαίος φόρος ιδιοκτησίας ακινήτων, ο μειωμένος συντελεστής ΦΠΑ στην εστίαση, η κατάργηση μη-ανταποδοτικών χρεώσεων, η μείωση των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης.

3ον. Η Ελληνική Κυβέρνηση εκτιμά ότι η ικανοποιητική εκτέλεση του εφετινού Προϋπολογισμού, με τη σημαντική υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων, η εφαρμογή των διαρθρωτικών παρεμβάσεων και η σταδιακή βελτίωση της ρευστότητας, έπειτα από την επαναφορά του Ελληνικού Δημοσίου και των τραπεζών στις αγορές, σε συνδυασμό με τις ευρύτερες αναπτυξιακές πρωτοβουλίες που θα ανακοινωθούν στο αμέσως προσεχές διάστημα, θα μηδενίσουν την όποια δημοσιονομική απόκλιση αυτή τη στιγμή υπάρχει για τα έτη 2015 και 2016.

Σε αντίστοιχες προβλέψεις για την αβεβαιότητα των εκτιμήσεων αλλά και για τη δυνατότητα περιορισμού και κάλυψης τυχόν μελλοντικής δημοσιονομικής απόκλισης καταλήγει και η τελευταία Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Τονίζεται δε ότι για τα έτη 2017 και 2018 προβλέπεται, και πάλι, υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων.

4ον. Η υφεσιακή πορεία τερματίζεται και η χώρα εισέρχεται σε αναπτυξιακή τροχιά.

Το επιβεβαιώνουν αυτό και οι επικαιροποιημένες προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Σύμφωνα και με αυτές, το πραγματικό ΑΕΠ αναμένεται να αυξηθεί, ετησίως, κατά μέσο όρο, κατά 2,8% την προσεχή πενταετία.

Υπενθυμίζεται, ότι ο μέσος ρυθμός ανάπτυξης της περιόδου 1995-2007 ήταν 3,7%.

5ον. Η πολύ υψηλή ανεργία, αντιδρώντας με κάποιο βαθμό υστέρησης στην πορεία της οικονομικής δραστηριότητας, αναμένεται να αρχίσει σταδιακά να μειώνεται τα προσεχή χρόνια.

Το επιβεβαιώνουν αυτό και οι επικαιροποιημένες προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Σύμφωνα και με αυτές, προβλέπεται μείωση της ανεργίας κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες την προσεχή πενταετία.

Υπενθυμίζεται ότι η ανεργία αυξήθηκε κατά 17 ποσοστιαίες μονάδες την προηγούμενη τετραετία.

6ον. Η υλοποίηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων έχει ως στόχο να συνοδεύσει τη δημοσιονομική προσπάθεια με αναπτυξιακές δράσεις, συμβάλλοντας στην ανάταξη της οικονομίας και στη βιώσιμη ανάπτυξη, καθώς και στη στήριξη της κοινωνικής συνοχής.

Μέχρι το 2018, οι διαθέσιμοι πόροι ανέρχονται στα 33,3 δισ. ευρώ.

7ον. Το χρέος, μετά την ανοδική του πορεία μέχρι το έτος 2013, αρχίζει σταδιακά να αποκλιμακώνεται στα επόμενα έτη.

Επιπλέον, η σύνθεση και η δομή του βελτιώθηκαν, η μέση υπολειπόμενη φυσική διάρκειά του έχει χρονικά επεκταθεί, οι δαπάνες εξυπηρέτησής του έχουν αισθητά μειωθεί.

8ον. Οι χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας, τουλάχιστον για τους προσεχείς 12 μήνες, είναι ήδη καλυμμένες.

Αυτό γίνεται με τη σταδιακή επαναγορά από τις τράπεζες των προνομιούχων μετοχών, συνολικού ύψους περίπου 5 δισ. ευρώ.

Με την έκδοση νέου ομολόγου 5ετούς διάρκειας του Ελληνικού Δημοσίου, ύψους 3 δισ. ευρώ.

Με τις βραχυχρόνιες πράξεις διαχείρισης ταμειακής ρευστότητας του Ελληνικού Δημοσίου, ύψους έως και 4,5 δισ. ευρώ.

Ενώ, δεν περιλαμβάνεται ενδεχόμενη μελλοντική προσφυγή στις διεθνείς αγορές με έκδοση νέου ομολόγου του Ελληνικού Δημοσίου, ύψους από 3 έως 6 δισ. ευρώ.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αυτό είναι ουσιαστικά το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής.

Πλαίσιο, που θέτει φιλόδοξους αλλά ρεαλιστικούς στόχους.

Πλαίσιο, που κεφαλαιοποιεί την επίτευξη, ακόμη και υπέρβαση, των δημοσιονομικών στόχων.

Πλαίσιο, που ενσωματώνει την επιστροφή της οικονομίας, από εφέτος, σε θετικούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης.

Πλαίσιο, που δεν περιλαμβάνει νέους φόρους, αλλά στοχεύει στη σταδιακή μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Πλαίσιο που εδράζεται στην υλοποίηση αναπτυξιακών πρωτοβουλιών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, για την οριστική έξοδο της χώρας από την κρίση.

Κανένα Πρόγραμμα, όμως, Οικονομικής Πολιτικής δεν είναι χωρίς κινδύνους.

Κινδύνους πολιτικούς, κινδύνους καθυστέρησης υλοποίησης μεταρρυθμίσεων, κινδύνους αποκλίσεων στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου, κινδύνους που σχετίζονται με γεωπολιτικές εξελίξεις.

Σε κάθε περίπτωση όμως, οι μακροοικονομικοί και δημοσιονομικοί κίνδυνοι υλοποίησης και επίτευξης των στόχων του Μεσοπρόθεσμου έχουν περιορισθεί σημαντικά σε σχέση με το παρελθόν.

Και αυτό γιατί:

1ον. Η πορεία των δημόσιων οικονομικών, κατά την τελευταία διετία, ήταν καλύτερη των αρχικών εκτιμήσεων.

Ενώ, και η εκτέλεση του εφετινού Προϋπολογισμού κινείται εντός στόχων.

2ον. Η μακροοικονομική κατάσταση διαμορφώνεται σε επίπεδα καλύτερα από αυτά που προβλέπονταν κατά το παρελθόν.

Η ύφεση για το 2013 και η ανάπτυξη για το 2014, αναθεωρήθηκαν, για πρώτη φορά, προς το θετικότερο.

3ον. Η Ελλάδα επιστρέφει σταδιακά στις διεθνείς αγορές, νωρίτερα από τις προβλέψεις, τροφοδοτώντας έτσι θετικές προδοκίες.

Κάτι που βοηθά στη γενική αποκλιμάκωση του κόστους δανεισμού.

Με θετικό αντίκτυπο στα δημόσια οικονομικά και στη ρευστότητα της οικονομίας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η κατάσταση στη χώρα σταθεροποιήθηκε.

Η Ελλάδα γυρίζει σελίδα.

Αυτό αναγνωρίζεται διεθνώς. Πλέον και από τις αγορές.

Ενισχύουμε την αξιοπιστία μας.

Ανακτούμε την αξιοπρέπειά μας.

Κερδίζουμε τη χαμένη μας αυτοπεποίθηση.

Το κόστος, βέβαια, για την Ελληνική κοινωνία από τη στιγμή που η χώρα οδηγήθηκε, πριν από 4 χρόνια, στην υπογραφή του 1ου «Μνημονίου», είναι τεράστιο.

Οι πολίτες βιώνουν τη βαθιά και παρατεταμένη ύφεση και την υψηλή ανεργία.

Σήμερα όμως, μετά από τα πολύ δύσκολα χρόνια η χώρα βρίσκεται σε θέση με σαφώς καλύτερες προσδοκίες.

Όπως, όμως, η κρίση ξεκίνησε από τους αριθμούς και μεταφέρθηκε στην κοινωνία, έτσι και η βελτίωση θα ξεκινήσει από τα δημοσιονομικά μεγέθη και στη συνέχεια θα γίνει αισθητή στην πραγματική οικονομία και στην κοινωνία.

Ήδη είμαστε στην αρχή αυτής της μετάβασης.

Αυτή ακριβώς η στιγμή επιβάλλει, σε όλους μας, συγκλίσεις, εθνικό σχέδιο και σκληρή δουλειά.

Μακριά από διαγκωνισμούς μιζέριας και λαϊκισμού.

Από αφορισμούς και ισοπεδωτικούς χαρακτηρισμούς.

Από ιδεοληψίες, δογματισμούς, προκαταλήψεις.

Από σκοπιμότητες.

Από πολιτικά και προσωπικά παίγνια εξουσίας.

Φυσικά, η δημιουργική σύνθεση δεν επιτυγχάνεται με εξαναγκασμούς.

Εμείς όμως είμαστε αποφασισμένοι να «οικοδομήσουμε» πάνω στη σταθερότητα που με τόσο κόπο και κόστος η χώρα επέτυχε.

Ήδη το κάνουμε.

Με μεθοδικότητα, σοβαρότητα, διορατικότητα, βήμα-βήμα, βγάζουμε την Ελλάδα από το τέλμα.

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στο 1ο Συνέδριο Ελληνικής Φαρμακοβιομηχανίας – «Ελληνικό Φάρμακο: Υγεία και Ανάπτυξη»

PEF-E-PROGRAM-HEADER11Κυρίες και Κύριοι,

Θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές για την πρόσκλησή τους να παραστώ στο 1ο Συνέδριο της Ελληνικής Φαρμακοβιομηχανίας και να καταθέσω, κωδικοποιημένα, σκέψεις για την εγχώρια βιομηχανία φαρμάκου.

Ένα βιομηχανικό κλάδο με σημαντικό θετικό αναπτυξιακό πρόσημο, αφού συμβάλλει με περισσότερο από 3% στο ΑΕΠ της χώρας, σχετίζεται με περισσότερες από 130.000 θέσεις απασχόλησης, κατατάσσεται στους πρώτους 5 εξαγωγικούς κλάδους της Ελληνικής οικονομίας, επενδύει στην έρευνα και καινοτομία.

Κλάδος που συνιστά βασικό πυλώνα του τομέα υγείας.

Κλάδος που επηρεάζεται, αλλά και επηρεάζει, την κατάσταση του χώρου αυτού.

Κυρίες και Κύριοι,

Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι στη χώρα μας ο τομέας της υγείας και συγκεκριμένα το σύστημα υγείας, παρουσίαζε, διαχρονικά, σημαντικά προβλήματα.

Προβλήματα που συσσωρεύονταν.

Προβλήματα ανεπάρκειας, ανισοκατονομής και ανισότητας.

Προβλήματα που επιβαρύνθηκαν και επιβαρύνονται από τις εξελίξεις και προκλήσεις, εγχώριες και μη, των τελευταίων ετών.

Προκλήσεις, όπως είναι ο «ιατρικός πληθωρισμός», με την Ελλάδα να έχει την υψηλότερο μέσο ετήσιο ρυθμό αύξησης των γιατρών ανά χίλιους κατοίκους μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (3,5% από το 2000 έως το 2010).

Προκλήσεις, όπως, η αύξηση του επιπέδου τιμών.

Η αύξηση των περιστατικών χρόνιων νοσημάτων.

Η γήρανση του πληθυσμού.

Η αύξηση της ανεργίας, και συνεπώς η αύξηση του αριθμού των ανασφάλιστων συμπατριωτών μας που χρήζουν βασικής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.

Η ακριβή ιατρική τεχνολογία που αναπόφευκτα αυξάνει τις δαπάνες υγείας.

Εξαιτίας αυτών, και μέσα στην τρέχουσα πιεστική δημοσιονομική συγκυρία, επιβάλλεται η καταβολή κάθε δυνατής προσπάθειας για την αντιμετώπιση των προβλημάτων στο χώρο της υγείας, σε ένα πλαίσιο εξισορρόπησης μεταξύ των δύο βασικών αναγκών: της ανάγκης εξορθολογισμού των δημοσίων δαπανών υγείας και της ανάγκης πρόσβασης των πολιτών σε ποιοτικές παροχές υγείας.

Προς αυτή την κατεύθυνση, τα τελευταία χρόνια, έχουν γίνει σημαντικά βήματα.

Η προσπάθεια, με επιτυχία, συνεχίζεται.

Πρέπει να εντατικοποιηθεί.

Ιδίως σε ότι αφορά τη λειτουργία του ΕΟΠΥΥ.

Αν και η σύστασή του, μέσω της ενοποίησης των κλάδων υγείας των ασφαλιστικών ταμείων, αποτέλεσε ένα σημαντικό θετικό βήμα στον τομέα της υγείας, σήμερα, σημαντικά, κυρίως δομικά, προβλήματα συνεχίζουν να υφίστανται.

Όχι βέβαια στην ίδια έκταση και ένταση.

Ο πρόσφατος διαχωρισμός του ΕΟΠΥΥ, η μεταφορά των δομών της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στο ΕΣΥ και ο προσδιορισμός του νέου του ρόλου ως τον Εθνικό Οργανισμό Ασφάλισης Υγείας αποτελεί μια νέα πρόκληση και ένα στοίχημα που πρέπει να κερδηθεί.

Εξίσου σημαντικό στοίχημα για το δημόσιο τομέα υγείας, αποτελεί η δημιουργία του νέου δικτύου πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας το οποίο καλείται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο για την διασφάλιση της συνέχειας της φροντίδας και την εξυπηρέτηση των πολιτών.

Κυρίες και Κύριοι,

Από τη θέση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών η προσέγγιση του κλάδου της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας έχει δύο διαστάσεις.

Η πρώτη διάσταση είναι η δημοσιονομική, εστιάζοντας αφενός στη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος στο  πλαίσιο της συνεργασίας μεταξύ του Δημοσίου και της βιομηχανίας φαρμάκου και αφετέρου στην ικανότητα του Δημοσίου να ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις που δημιουργεί στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας.

Όσον αφορά το πρώτο σκέλος, ήδη, την τελευταία διετία, έχουν υιοθετηθεί και υλοποιηθεί μία σειρά από πρωτοβουλίες για την εδραίωση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας.

Και στο χώρο της υγείας.

Ιδιαίτερα, θα έλεγα, στο χώρο της υγείας.

Πρωτοβουλίες, όπως, είναι μεταξύ άλλων:

  • Η αναμόρφωση και ενίσχυση του πλαισίου των κανόνων δημοσιονομικής διαχείρισης και εποπτείας.
  • Η βελτίωση του συστήματος δημοσιονομικών ελέγχων.
  • Η ενεργοποίηση μηχανισμών παρακολούθησης των νομικών προσώπων, φορέων της Γενικής Κυβέρνησης.
  • Η λειτουργία του Μητρώου Δεσμεύσεων.
  • Η τακτική επικαιροποίηση του Δελτίου Τιμών Φαρμάκων με τη χρήση διεθνών βάσεων τιμών και δημόσια διαβούλευση.
  • Η ανάπτυξη επιθετικής πολιτικής διαπραγμάτευσης τιμών και εξασφάλισης εκπτώσεων από τους συμβεβλημένους παρόχους, μέσω της συγκρότησης Επιτροπής Διαπραγμάτευσης στον ΕΟΠΥΥ, με σύναψη οικονομικών συμφωνιών όγκου-τιμής και επιμερισμού κινδύνου.
  • Η επικείμενη οριστικοποίηση των διαδικασιών υπολογισμού και είσπραξης rebate και clawback για τον έλεγχο της φαρμακευτικής δαπάνης και για τον εξορθολογισμό των αποζημιώσεων προς τις ιδιωτικές κλινικές και τα διαγνωστικά κέντρα.
  • Ο εξορθολογισμός της φαρμακευτικής δαπάνης μέσω της αποτελεσματικής λειτουργίας μηχανισμών αύξησης της διείσδυσης των γενοσήμων.
  • Η εφαρμογή του συστήματος αναλυτικής λογιστικής και εσωτερικών ελέγχων στο σύνολο των δομών του Υπουργείου Υγείας.
  • Ο ανασχεδιασμός του Χάρτη Υγείας με στόχο την ορθολογική κατανομή των οικονομικών, αλλά και ανθρώπινων πόρων.
  • Η ανάπτυξη και επιτυχής εφαρμογή του συστήματος ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
  • Ο περιορισμός των δαπανών των Νοσοκομείων μέσω της εφαρμογής σύγχρονων τεχνικών διαχείρισης και ελέγχου στις αποθήκες και την εφοδιαστική αλυσίδα του ΕΣΥ.

Συνεπώς, εκτιμώ, ότι η Ελληνική Πολιτεία έχει θωρακισθεί με ένα σύγχρονο, πλήρες και συνεκτικό θεσμικό «οπλοστάσιο», ώστε να αποφευχθούν φαινόμενα «δημοσιονομικού εκτροχιασμού» στο μέλλον και να μην τεθούν σε κίνδυνο οι τεράστιες θυσίες της Ελληνικής κοινωνίας.

Κυρίες και Κύριοι,

Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος, εκπονήθηκε, από τα τέλη του 2012, ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Πρόκειται για παρέμβαση που στόχευε στην εδραίωση μιας μεθοδικής διαδικασίας αποπληρωμής, στη διασφάλιση της αντικειμενικότητας των επιλογών διοχέτευσης των δημοσίων πόρων, στην εδραίωση των πολιτικών που δεν θα επιτρέψουν τη δημιουργία μιας νέας «γενιάς» ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Κάτι, όμως, που δυστυχώς δεν έχει επιτευχθεί ακόμη πλήρως στο τομέα της Υγείας.

Αν και η κατάσταση βελτιώνεται.

Πιο συγκεκριμένα, και ειδικότερα στον τομέα της Υγείας, το σύνολο των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων στο τέλος του 2011, ανέρχονταν στα 3,5 δισ. ευρώ.

Εκ των οποίων:

  • 2 δισ. ευρώ αφορούν τον ΕΟΠΥΥ, τόσο τα αρχικά όσο και τα μεταγενέστερα ενταχθέντα Ταμεία.
  • 1,5 δισ. ευρώ αφορούν τα Δημόσια Νοσοκομεία, συμπεριλαμβανομένων των Πανεπιστημιακών και των Στρατιωτικών Νοσοκομείων, καθώς και του ΝΙΜΤΣ.

Μέχρι σήμερα, οι χρηματοδοτήσεις έχουν ανέλθει στα 3 δισ. ευρώ.

Εκ των οποίων, 1,5 δισ. ευρώ στον ΕΟΠΥΥ και 1,5 δισ. ευρώ στα Δημόσια Νοσοκομεία.

Από αυτές τις χρηματοδοτήσεις, έγιναν πληρωμές 2,7 δισ. ευρώ.

Εκ των οποίων 1,2 εκατ. ευρώ από τον ΕΟΠΥΥ και σχεδόν το σύνολο της χρηματοδότησης από τα Δημόσια Νοσοκομεία.

Είναι προφανές, συνεπώς, ότι έχει εξοφληθεί το 60% των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του ΕΟΠΥΥ που είχαν δημιουργηθεί ως το τέλος του 2011.

Ενώ μεταγενέστερα έχουν δημιουργηθεί και καινούργιες οφειλές.

Ενδεικτικά, το 1ο τρίμηνο του 2014, έχουν δημιουργηθεί νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές, περίπου 330 εκατ. ευρώ από τον ΕΟΠΥΥ και 200 εκατ. ευρώ από τα Νοσοκομεία.

Πρόκειται για στοιχεία που επιβάλλουν εντατικοποίηση της προσπάθειας από τους φορείς της υγείας.

Εστιάζοντας, ειδικότερα, στην περίπτωση του ΕΟΠΥΥ και τις υποχρεώσεις του προς τις φαρμακευτικές εταιρίες, αξίζει να επισημάνουμε ότι η κατάσταση έχει βελτιωθεί το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Συγκεκριμένα, από τα περίπου 530 εκατ. ευρώ που ήταν οι συνολικές οφειλές του ΕΟΠΥΥ προς τον κλάδο στο τέλος του 2013, έχουν αποπληρωθεί, έως και σήμερα, σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία, τα 230 εκατ. ευρώ.

Ενώ, οι νέες απλήρωτες υποχρεώσεις, για το πρώτο τετράμηνο του 2014, είναι 200 εκατ. ευρώ.

Σε κάθε περίπτωση, με δεδομένη τη χρηματοδότηση που προβλέπεται με βάση τις εκτιμήσεις για τις ασφαλιστικές εισφορές, και την εντατικοποίηση της προσπάθειας από πλευράς ΕΟΠΥΥ, εκτιμάται ότι ο συνολικός όγκος των οφειλών, στο τέλος του έτους θα είναι χαμηλότερος από αυτόν πέρυσι.

Κυρίες και Κύριοι,

Η δεύτερη διάσταση είναι η αναπτυξιακή, εστιάζοντας, κυρίως, στην αξιοποίηση των σημαντικών προοπτικών του κλάδου του φαρμάκου.

Προοπτικές που προκύπτουν από παράγοντες και τάσεις, σε εγχώριο και διεθνές επίπεδο, όπως είναι:

  • Η αύξηση της φαρμακευτικής δαπάνης διεθνώς.
  • Η ζήτηση για φάρμακα νεότερης τεχνολογίας, αλλά και υψηλής εξειδίκευσης.
  • Το υψηλό τεχνολογικό και ποιοτικό επίπεδο των υποδομών των εγχώριων επιχειρήσεων.
  • Οι δυνατότητες αξιοποίησης οικονομιών κλίμακας και φάσματος μέσα από τη συγχώνευση βιομηχανικών μονάδων, όπως, παρατηρείται, τελευταία, διεθνώς.
  • Το υψηλής κατάρτισης και εκπαίδευσης ανθρώπινο δυναμικό της χώρας μας στο χώρο της υγείας.
  • Η ενεργή συμμετοχή της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας στις εξελίξεις στην ιατρική τεχνολογία και βιοτεχνολογία.

Εκτιμώ, ότι μεταξύ των παραγόντων που σας ανέφερα οι δύο τελευταίοι είναι αυτοί που θα συμβάλλουν καθοριστικά στην ενδυνάμωση της ανταγωνιστικότητας και του κύκλου εργασιών της Ελληνικής βιομηχανίας φαρμάκου.

Δηλαδή, η επένδυση στην έρευνα, την καινοτομία και την εκπαίδευση.

Η επένδυση στις νέες πηγές ανάπτυξης.

Και προς αυτή την κατεύθυνση, στόχοι των εγχώριων επιχειρήσεων του κλάδου θα μπορούσαν να είναι:

  • Η αύξηση των δαπανών για έρευνα και ανάπτυξη.
  • Η ενδυνάμωση των εγχώριων κλινικών ερευνών.
  • Η αύξηση των πατεντών.
  • Η δημιουργία δικτύων στενής συνεργασίας με ερευνητικά κέντρα των Πανεπιστημίων.
  • Η παροχή κινήτρων για περαιτέρω αναβάθμιση του ανθρώπινου δυναμικού.
  • Η αναβάθμιση των παραγωγικών υποδομών.

Κυρίες και Κύριοι,

Ένας τέτοιος αναπτυξιακός προσανατολισμός, μίας δυναμικής και εξωστρεφούς βιομηχανίας, δεν μπορεί παρά να έχει, στο μέτρο του εφικτού και του ενδεδειγμένου, την αρωγή του Κράτους.

Το Κράτος, παράλληλα, πρέπει να συνεχίσει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών, αίροντας εμπόδια και παθογένειες που ταλάνιζαν διαχρονικά την εγχώρια επιχειρηματικότητα.

Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες σε συνδυασμό με τη διασφάλιση της βιωσιμότητας των δημοσίων οικονομικών και την περαιτέρω προώθηση αναπτυξιακών πρωτοβουλιών, θα περιφρουρήσουν τα επιτεύγματα και τις τεράστιες θυσίες της Ελληνικής κοινωνίας.

Επιτεύγματα σε δημοσιονομικό και διαρθρωτικό επίπεδο.

Έτσι, όπως η κρίση ξεκίνησε από τους αριθμούς και μεταφέρθηκε στην κοινωνία, έτσι και η βελτίωση θα ξεκινήσει από τα δημοσιονομικά μεγέθη και στη συνέχεια θα γίνει αισθητή στην πραγματική οικονομία και στην κοινωνία.

Ήδη είμαστε στην αρχή αυτής της μετάβασης.

Εισήγηση Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων επί του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών “Πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων, κατάργηση του Ν. 3601/2007 και άλλες διατάξεις”

50141002EC4D3623AB60D5F80830050FΚυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ολοκληρώνεται σήμερα στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, με τη 2η Ανάγνωση, η συζήτηση επί του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών με τίτλο «Πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων (ενσωμάτωση της Οδηγίας 2013/36/ΕΕ), κατάργηση του Ν. 3601/2007 και άλλες διατάξεις».

Ενός Σχεδίου Νόμου, βασικός στόχος του οποίου είναι να διασφαλισθεί η εύρυθμη λειτουργία των τραπεζών και να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στον τραπεζικό τομέα μέσα από το συντονισμό των εθνικών διατάξεων αναφορικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων, τους λεπτομερείς όρους διακυβέρνησής τους και το εποπτικό τους πλαίσιο.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Γνωρίζετε ότι οι Ευρωπαϊκές οικονομίες «χτυπήθηκαν» έντονα από την παγκόσμια κρίση.

Κρίση χρηματοπιστωτική και δημοσιονομική.

Κρίση μεταδοτική, στις περισσότερες χώρες από το χρηματοπιστωτικό προς το δημοσιονομικό τομέα, και σε ορισμένες, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας, αντίστροφα.

Κρίση συστημική, που έθεσε σε κίνδυνο ακόμα και την ίδια τη βιωσιμότητα του κοινού νομίσματος.

Αυτή η κρίση βρήκε την Ευρώπη «ανοχύρωτη».

Χωρίς μηχανισμούς αντίδρασης και αντιμετώπισης της κρίσης.

Με το εγχείρημα της οικονομικής και νομισματικής ενοποίησης, δομικά και θεσμικά, ημιτελές.

Αυτή η κρίση και οι προσπάθειες αντιμετώπισής της ανέδειξαν τις ατέλειες και τις υστερήσεις του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Ανέδειξαν, όμως, και τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες.

Οδήγησαν στην εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων.

Συμπερασμάτων, όπως το ότι απαιτείται η υιοθέτηση ενός πλέγματος πολιτικών ενίσχυσης τόσο της οικονομικής διακυβέρνησης όσο και της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ευρωπαϊκή Ένωση κινείται, τα τελευταία χρόνια, και στις δύο κατευθύνσεις.

1η. Για την ενίσχυση της οικονομικής διακυβέρνησης, με την υιοθέτηση δέσμης Οδηγιών και Κανονισμών, με τη θέσπιση μηχανισμών στήριξης των κρατών-μελών, με την ενδυνάμωση της οικονομικής συνεργασίας σε πεδία ευρύτερης οικονομικής πολιτικής και με την ενίσχυση της εποπτείας σε κεντρικό επίπεδο των εθνικών προϋπολογισμών.

2η. Για την ενίσχυση της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος, με την προώθηση της ολοκλήρωσης της Τραπεζικής Ένωσης με βασικά συστατικά τον ενιαίο εποπτικό μηχανισμό των μεγαλύτερων συστημικών πιστωτικών ιδρυμάτων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το ενιαίο πλαίσιο εξυγίανσης των πιστωτικών ιδρυμάτων και το ενιαίο ταμείο εγγύησης καταθέσεων.

Η Οδηγία που ενσωματώνεται με το υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου, αποτελεί μέρος της δέσμης των νομοθετημάτων που θέσπισε η Ευρωπαϊκή Ένωση, με βάση τα διδάγματα από την πρόσφατη κρίση.

Κρίση, που αποκάλυψε τα τρωτά σημεία της εποπτείας του τραπεζικού συστήματος, σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.

Σημεία, όπως είναι:

1ον. Η έλλειψη συνεργασίας μεταξύ των νομισματικών, δημοσιονομικών και εποπτικών αρχών, καθώς οι εξελίξεις σε διασυνοριακό επίπεδο εξετάστηκαν πολύ αργά και οι διασυνοριακές επιπτώσεις ήταν πολύ δύσκολο να αναλυθούν και να αντιμετωπιστούν.

2ον. Οι καθοριστικές διαφορές των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων όσον αφορά στην ποιότητα, στο επίπεδο και στη διαθεσιμότητα της κεφαλαιακής βάσης, στη διαχείριση της ρευστότητας και στην αποτελεσματικότητα της εσωτερικής και της εταιρικής τους διακυβέρνησης.

3ον. Η δυσκολία αντιμετώπισης, από τις αρμόδιες εθνικές αρχές, των ανεπαρκειών των διεθνών χρηματοπιστωτικών ομίλων διασυνοριακής εμβέλειας.

Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν πολλές τράπεζες να χρειαστούν την παρέμβαση του κράτους, προκειμένου να επιβιώσουν, θέτοντας στο επίκεντρο της διεθνούς συζήτησης το ζήτημα την επαρκούς προληπτικής εποπτείας των τραπεζών.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το μέχρι πρόσφατα ισχύον κοινοτικό πλαίσιο για την  άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων και την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών (οδηγίες 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ), που ενσωματώθηκε στην Ελληνική έννομη τάξη με το Ν. 3601/2007, έχει κατ’ επανάληψη υποστεί εκτεταμένες τροποποιήσεις ώστε να ανταποκριθεί στους κανόνες της Βασιλείας ΙΙ.

Ωστόσο, όπως είναι γνωστό, η χρηματοπιστωτική κρίση αποκάλυψε μια σειρά από αδυναμίες της Βασιλείας ΙΙ.

Προς αυτό το σκοπό, η Επιτροπή της Βασιλείας εξέδωσε νέους ρυθμιστικούς κανόνες για την τραπεζική κεφαλαιακή επάρκεια και τη ρευστότητα, που χαρακτηρίστηκαν συνολικά ως Βασιλεία III.

Για λόγους σαφήνειας και προκειμένου να διασφαλιστεί η συνεπής εφαρμογή των σχετικών διατάξεων κρίθηκε σκόπιμο αυτές να συγκεντρωθούν σε νέες νομοθετικές ρυθμίσεις.

Ρυθμίσεις, που ενισχύουν τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα, υπηρετούν την ανάγκη αναμόρφωσής του, βελτιώνουν την εποπτεία του, προάγουν τη διαφάνεια και τη λογοδοσία, διασφαλίζουν την ποσότητα και ποιότητα των κεφαλαίων του, περιορίζουν τη μόχλευση, εγγυώνται ισχυρότερα αποθέματα ασφαλείας, συνεκτικό πλαίσιο εταιρικής διακυβέρνησης και ενισχυμένες αρμοδιότητες εποπτείας, που ανταποκρίνονται στις ανάγκες και τους κινδύνους της εποχής.

Με το παρόν Σχέδιο Νόμου ενσωματώνεται στην εθνική νομοθεσία η Οδηγία 2013/36/ΕΕ, η οποία:

  • Καταργεί τις οδηγίες 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ (Ν. 3601/2007).
  • Συμπληρώνει το ρυθμιστικό και εποπτικό πλαίσιο λειτουργίας των ιδρυμάτων που δραστηριοποιούνται στον τραπεζικό τομέα και τις κεφαλαιαγορές, το οποίο θεσπίζεται με τον Κανονισμό 575/2013.

Η βασική ειδοποιός διαφορά πλέον είναι ότι αντί για το μονοδιάστατο πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙ, με μοναδική προληπτική αναφορά το κεφάλαιο, στο ευρωπαϊκό πλαίσιο προχωράμε σε μια πολυδιάστατη ρύθμιση και εποπτεία, όχι μόνο ως προς το κεφάλαιο αλλά και προς τη ρευστότητα και το δείκτη μόχλευσης.

Πρόκειται για διαφοροποίηση ιδιαιτέρως σημαντική, αφού καλύπτεται το σύνολο του ισολογισμού των τραπεζών.

Με τις νέες διατάξεις, που ισχύουν σταδιακά από την 1η Ιανουαρίου 2014, θα ενισχυθεί η  χρηματοπιστωτική σταθερότητα και η προστασία των συμφερόντων των καταθετών και της εμπιστοσύνης των επενδυτών, αλλά και θα διασφαλιστεί η διεθνής ανταγωνιστικότητα του τραπεζικού τομέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ταυτόχρονα, θεσπίζονται ενιαίοι κανόνες προληπτικής εποπτείας που εφαρμόζονται ομοιόμορφα και με συνέπεια σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στις αρμόδιες αρχές περιέρχονται εκτεταμένες εποπτικές αρμοδιότητες και αρμοδιότητες επιβολής αυστηρών και συνεκτικών κυρώσεων, γεγονός που θα οδηγήσει στην αποτελεσματική αντιμετώπιση των παραβάσεων.

Τέλος, εκτός από την εφαρμογή της Βασιλείας ΙΙΙ, η εν λόγω Οδηγία εισάγει μια σειρά από σημαντικές αλλαγές σε πτυχές του τραπεζικού ρυθμιστικού πλαισίου, όπως είναι:

  • Η εταιρική διακυβέρνηση.
  • Η πολιτική των αποδοχών.
  • Η διαφάνεια των δραστηριοτήτων.
  • Η επιβολή κυρώσεων.
  • Η μείωση της εξάρτησης των ιδρυμάτων από εξωτερικές αξιολογήσεις της πιστοληπτικής ικανότητας.
  • Η εισαγωγή μιας σειράς αποθεμάτων ασφαλείας (buffers).

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι γεγονός ότι η εύρυθμη λειτουργία του τραπεζικού τομέα, ιδιαίτερα σε τραπεζοκεντρικές χώρες όπως είναι η Ελλάδα, αποτελεί προϋπόθεση για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την αποτελεσματική κατανομή των οικονομικών πόρων.

Το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα βρέθηκε αντιμέτωπο με πολλές, μεγάλες και διευρυνόμενες προκλήσεις.

Προκλήσεις που απέρρεαν:

  • Από την επιβράδυνση του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης.
  • Από τον αποκλεισμό των πιστωτικών ιδρυμάτων από τις διεθνείς αγορές άντλησης κεφαλαίων.
  • Από τη συρρίκνωση του ρυθμού πιστωτικής επέκτασης, με τον περιορισμό τόσο της ζήτησης όσο και της προσφοράς τραπεζικών πιστώσεων.
  • Από τη χειροτέρευση της ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου των πιστωτικών ιδρυμάτων εξαιτίας της βίαιης, απότομης και μεγάλης επιδείνωσης της χρηματοοικονομικής κατάστασης των επιχειρήσεων και των εισοδημάτων των νοικοκυριών, αλλά και σφαλμάτων των ίδιων των πιστωτικών ιδρυμάτων.
  • Από το χαμηλό ποσοστό κάλυψης των δανείων σε καθυστέρηση από τις συσσωρευμένες προβλέψεις.
  • Από τις επιπτώσεις της αναδιάρθρωσης του Ελληνικού χρέους, που άσκησε πιέσεις στα μεγέθη των Ελληνικών τραπεζών.
  • Από την έντονη και συνεχή για μεγάλο χρονικό διάστημα εκροή των καταθέσεων, λόγω της οικονομικής αβεβαιότητας. Τάση, βέβαια, που αναστράφηκε μερικώς τα τελευταία 2 χρόνια.

Όλες αυτές οι προκλήσεις είχαν ορατές και δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα, στην αποδοτικότητα, στην αποτελεσματικότητα και στην ποιότητα του χαρτοφυλακίου των Ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων.

Αυτή η εικόνα καθιστούσε αναγκαία τη συνετή και διορατική διαχείριση της κατάστασης, τόσο από τα πιστωτικά ιδρύματα όσο και από την Πολιτεία, με στόχο τη διατήρηση της σταθερότητας του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Πιστωτικά ιδρύματα τα οποία οφείλουν να διαχειρίζονται αποτελεσματικά τη φύση και το ύψος των κινδύνων που αναλαμβάνουν, να ενισχύουν, ποιοτικά και ποσοτικά, την κεφαλαιακή τους επάρκεια, να συγκρατούν τα λειτουργικά τους έξοδα.

Και Πολιτεία, η οποία οφείλει να λαμβάνει πρωτοβουλίες για τη διατήρηση της σταθερότητας του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος και για την αυστηρότερη μακρο- και μικρο-προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Η παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία, σε συνδυασμό με την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζικών ιδρυμάτων στη χώρα μας, κινείται προς αυτή την κατεύθυνση.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σήμερα, όπου οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιούνται, βγαίνουν σταδιακά στις διεθνείς αγορές, αρχίζουν να επανατοποθετούνται στο διατραπεζικό χάρτη και προσελκύουν το επενδυτικό ενδιαφέρον είναι κρίσιμο όσο ποτέ να ανταποκριθούν άμεσα στο δομικό τους ρόλο.

Να κάνουν πράξη το διαμεσολαβητικό τους ρόλο και να παράσχουν την απαραίτητη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία, στηρίζοντας μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Να αξιοποιήσουν την κρατική, αλλά και φυσικά, κοινωνική αρωγή και να ενισχύσουν την μεγάλη προσπάθεια της χώρας για την έξοδο από την κρίση.

Σ’ αυτό το ρόλο, εκτιμώ ότι θα ανταποκριθούν.

Και πρέπει να ανταποκριθούν.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Θέλω, στο σημείο αυτό, να ενημερώσω την Επιτροπή, ενόψει και της συζήτησης στην Ολομέλεια, για 2 Τροπολογίες του Υπουργείου Οικονομικών με φορολογικό περιεχόμενο.

Με την 1η Τροπολογία εισάγεται κατ’ επιλογή ειδικό καθεστώς καταβολής του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας κατά το χρόνο είσπραξης της αντιπαροχής.

Το σημερινό καθεστώς επιβολής του ΦΠΑ βασίζεται στο λεγόμενο σύστημα των δεδουλευμένων πράξεων (accrual based scheme), το οποίο έχει οδηγήσει σε οικονομική στενότητα χιλιάδες εταιρείες και έχει συμβάλλει στην υπερφόρτωση των φορολογικών δικαστηρίων.

Ο βασικός λόγος αυτής της ασφυξίας είναι η μη έγκαιρη πληρωμή τιμολογίων και παραστατικών που έχουν εκδοθεί, ακόμα και από το Δημόσιο, με αποτέλεσμα ο εκδότης του παραστατικού να είναι υπόχρεος έναντι της φορολογικής διοίκησης, ενώ ο παραλήπτης του να τυγχάνει όλων των πλεονεκτημάτων αφού δεν έχει πληρώσει την αξία της υπηρεσίας ή του προϊόντος, να εκπίπτει του αντίστοιχου ΦΠΑ και τέλος να γράφει δαπάνες με αποτέλεσμα τη μείωση του φορολογητέου εισοδήματός του.

Με την προτεινόμενη διάταξη, και σε αντιστοιχία προς τις προσεγγίσεις που υιοθετούνται τα τελευταία χρόνια σε χώρες όπως είναι αυτές του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Μάλτας, γίνεται χρήση της ευχέρειας που παρέχεται στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με το άρθρο 1 παρ. 7 της Οδηγίας 2010/45/EΕ, προκειμένου να επιλεγεί, αντί του συστήματος των δεδουλευμένων πράξεων, το ειδικό καθεστώς καταβολής του φόρου κατά το χρόνο είσπραξης της αντιπαροχής, δηλαδή το σχήμα των εκκαθαρισμένων πράξεων (cash accounting scheme).

Η εφαρμογή του ειδικού αυτού καθεστώτος αναβάλλει τη φορολογική υποχρέωση επί των πωλήσεων, ώστε να συμπίπτει χρονικά με την πληρωμή.

Κατά συνέπεια, το σημείο στο οποίο οι φορολογούμενοι δικαιούνται να εκπέσουν το ΦΠΑ επί των αγορών αναβάλλεται επίσης, έως ότου ο ΦΠΑ έχει πράγματι καταβληθεί στον προμηθευτή.

Η άμεση εφαρμογή του μέτρου αναμένεται ότι θα επιφέρει μια σειρά θετικών αλλαγών στο υπάρχον επιχειρηματικό και οικονομικό περιβάλλον, όπως την αύξηση των ταμειακών ροών και την ενίσχυση της ρευστότητας για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, καθώς και τη δραστική μείωση των υποθέσεων που επιλύονται δικαστικά.

Παράλληλα, η εφαρμογή του συστήματος αυτού, που βασίζεται στις ευρωπαϊκές και διεθνείς βέλτιστες πρακτικές, θα συμβάλλει στην αποφυγή της δημιουργίας ενός νέου κύματος ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο και θα συμβάλλει στην καταπολέμηση της απάτης που σχετίζεται με το ΦΠΑ.

Επίσης, το νέο σύστημα είναι φορολογικά ουδέτερο.

Δεν χάνονται οφειλές ΦΠΑ, ούτε καθυστερούνται οφειλές.

Αντίθετα, σε κάθε περίπτωση, εντοπίζεται από την αρχή η πραγματική πηγή της οφειλής.

Συγκεκριμένα, προβλέπεται η δυνατότητα των υποκείμενων στο φόρο, των οποίων ο ετήσιος κύκλος εργασιών κατά την προηγούμενη διαχειριστική περίοδο δεν έχει υπερβεί τις 500.000 ευρώ, να επιλέξουν την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος καταβολής, κατά παρέκκλιση των γενικών διατάξεων.

Τονίζεται ότι πρόθεση της Κυβέρνησης είναι, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο περί ΦΠΑ, κατόπιν διαβούλευσης με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία θα πραγματοποιηθεί το φθινόπωρο, να επεκταθεί η ρύθμιση αυτή σε επιχειρήσεις με τζίρο μέχρι 2 εκατ. ευρώ ετησίως.

Για τα πρόσωπα που εντάσσονται στο ειδικό αυτό καθεστώς:

α) Ο φόρος καθίσταται απαιτητός κατά το χρόνο είσπραξης της αντιπαροχής, που αφορά τις πραγματοποιούμενες από τα πρόσωπα αυτά φορολογητέες πράξεις.

β) Ο φόρος εισροών εκπίπτει κατά το χρόνο πληρωμής του τιμήματος, που αφορά τις φορολογητέες πράξεις που λαμβάνουν από άλλους υποκείμενους στο φόρο.

Αφετέρου δε, ως προς τους υποκείμενους στο φόρο λήπτες παράδοσης αγαθών ή παροχής υπηρεσιών από τα πρόσωπα που έχουν ενταχθεί στο ειδικό καθεστώς, αυτοί εκπίπτουν του φόρου που αναλογεί στις πράξεις αυτές κατά το χρόνο πληρωμής του τιμήματος.

Επίσης, θεσπίζονται μια σειρά από εχέγγυα, προκειμένου να διασφαλισθεί η αποφυγή καταστρατηγήσεων και η δυνατότητα ελέγχου όσων υπαχθούν στο ειδικό καθεστώς.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Με 2η Τροπολογία, ρυθμίζεται η φορολόγηση των πολιτών που κατά την χρήση του έτους 2013 είχαν μικρά εισοδήματα από περιστασιακή απασχόληση όπως άνεργοι, φοιτητές κ.λπ., ώστε να φορολογούνται με την κλίμακα μισθωτών – συνταξιούχων, να τύχουν των μειώσεων φόρου με την προσκόμιση αποδείξεων που προβλέπονται από το άρθρο αυτό και να μην υπολογίζεται προκαταβολή φόρου.

Τέλος, με διάταξη αυτής της Τροπολογίας διευρύνεται η δυνατότητα εξόφλησης του φόρου κληρονομίας από οφειλέτες, οι οποίοι βρίσκονται αποδεδειγμένα σε οικονομική αδυναμία να τον καταβάλουν με μετρητά, με μεταβίβαση ακινήτου.

Και, κατ’ αποτέλεσμα, διευκολύνεται σημαντικά η απόκτηση κληρονομιαίας περιουσίας από πρόσωπα, τα οποία δεν έχουν τη δυνατότητα καταβολής του φόρου κληρονομιάς.

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στο Συνέδριο “Επιμελώς–Επιχειρείν” της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων Ελλάδας

image001Κυρίες και Kύριοι,

Θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές της σημερινής ημερίδας για την πρόσκλησή τους να παραστώ και να συμμετάσχω σ’ αυτή.

Να αναπτύξω συνοπτικά την οπτική μου για την Ελληνική οικονομία και, συγκεκριμένα, για την τεράστια προσπάθεια που καταβάλλεται ώστε αυτή να επιστρέψει, όσο το δυνατόν συντομότερα, σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης.

Ένα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι η επικαιροποίηση του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής, ως αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων με τους εταίρους και δανειστές μας.

Διαπραγματεύσεις μακρές, χρονοβόρες, επίπονες και δύσκολες.

Διαπραγματεύσεις κατά τις οποίες η Ελληνική Κυβέρνηση έλαβε μέρος με τεκμηριωμένες θέσεις, με σοβαρότητα, με μεθοδικότητα, με διορατικότητα.

Έθεσε στόχους και επιδίωξε συγκεκριμένες βελτιώσεις στο Πρόγραμμα.

Διεκδίκησε, μετά την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, βαθμούς ελευθερίας.

Το αποτέλεσμα, δεδομένου του ασφυκτικού πλαισίου, κρίνεται ως ικανοποιητικό.

Και αυτό γιατί, ενδεικτικά και κωδικοποιημένα:

1ον. Επιβεβαιώθηκε η υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων για το 2013 και η επίτευξη σημαντικού πρωτογενούς πλεονάσματος.

Πλεονάσματος υψηλότερου από τις κατά καιρούς εκτιμήσεις.

2ον. Αναγνωρίστηκε η μη ύπαρξη δημοσιονομικού κενού για το 2014.

Αναγνωρίστηκε ότι η χώρα έχει εισέλθει σε μια περίοδο υψηλών και βιώσιμων πλεονασμάτων, που διαμορφώνονται, σήμερα, με συντηρητικές εκτιμήσεις, από το 1% έως 2,5% του ΑΕΠ για την περίοδο 2013-2015.

3ον. Διαπιστώθηκε η ύπαρξη δημοσιονομικού περιθωρίου για διανομή «κοινωνικού μερίσματος».

Θα στηριχθούν οι άστεγοι συμπατριώτες μας, αυτοί που βιώνουν με το σκληρότερο τρόπο την κρίση, μέσω δράσεων στέγασης, σίτισης και κοινωνικής φροντίδας.

Θα ενισχυθούν οι ανασφάλιστοι, με τη λήψη μέριμνας προκειμένου να καλυφθούν, για παροχές ασθένειας σε είδος, κατηγορίες συμπολιτών μας, οι οποίοι επλήγησαν περισσότερο από την οικονομική συγκυρία, με αποτέλεσμα να απωλέσουν την ασφαλιστική τους ικανότητα.

4ον. Αποφασίστηκε η περαιτέρω στήριξη της πραγματικής οικονομίας.

Συμφωνήθηκε η διάθεση επιπλέον ποσού για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου στον ιδιωτικό τομέα, πρωτοβουλία που θα τονώσει τη ρευστότητα και θα στηρίξει την ανάκαμψη της οικονομίας.

Αποφασίστηκε να μειωθεί το μη-μισθολογικό κόστος της εργασίας, αφού οι ασφαλιστικές εισφορές μειώνονται κατά 3,9%, επιπρόσθετα του 1% που ήδη έχει γίνει.

5ον. Διαπιστώθηκε η μη ύπαρξη χρηματοδοτικού κενού το 2014.

Οι χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας μας είναι πλήρως καλυμμένες για τους επόμενους 12 μήνες.

Ενώ καλύπτονται και τα όποια ενδεχόμενα κενά στη βραχυχρόνια ταμειακή ρευστότητα του Ελληνικού Δημοσίου.

Παράλληλα, δρομολογήθηκε με επιτυχία η έξοδος στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου, για νέο δανεισμό μεσοπρόθεσμης διάρκειας.

6ον. Δρομολογήθηκε η υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών.

Αλλαγές οι οποίες σχεδιάζονταν εδώ και δεκαετίες αλλά ουδέποτε υλοποιήθηκαν, λόγω του φόβου του πολιτικού κόστους.

Μεταρρυθμίσεις αναγκαίες για τη διαμόρφωση ενός νέου προτύπου ανάπτυξης και παραγωγής.

Ενός προτύπου που θα εδράζεται στη μετάβαση από την υπερβολική κατανάλωση στην αποταμίευση και την επένδυση.

Ενός προτύπου που θα χαρακτηρίζεται από την επίτευξη βιώσιμων, διατηρήσιμων και διευρυνόμενων πρωτογενών πλεονασμάτων, την τόνωση της ανταγωνιστικότητας, την αύξηση της παραγωγικότητας, την ενίσχυση της απασχόλησης, τη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής.

Κυρίες και Κύριοι,

Τα ανωτέρω αποδεικνύουν ότι, μετά από μία σειρά από δύσκολα χρόνια, έχουμε πετύχει τη σταθεροποίηση της διεθνούς θέσης της χώρας και των δημόσιων οικονομικών της.

Έχουμε καταφέρει να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για τη λήξη της παρατεταμένης ύφεσης.

Και αυτά τα επιτεύγματα είναι αποτέλεσμα των τεράστιων, των πρωτόγνωρων θυσιών της Ελληνικής κοινωνίας, νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Αλλά και των πρωτοβουλιών που ανελήφθησαν από την Ελληνική Κυβέρνηση, για την αντιμετώπιση των συνθηκών έντονης αβεβαιότητας και ασφυξίας που είχαν συσσωρευθεί το καλοκαίρι του 2012.

Τότε, η χώρα είχε βρεθεί μέσα σε ένα ανηφορικό «τούνελ».

Τότε, η Κυβέρνηση είχε τρεις επιλογές για τη χώρα.

Η πρώτη ήταν να συνεχίσει το σημειωτόν εντός του «τούνελ», σωρεύοντας θυσίες και αδιέξοδα στα νοικοκυριά και στις επιχειρήσεις.

Η δεύτερη ήταν να οπισθοχωρήσει, με τεράστιο κόστος, αλλά και κίνδυνο για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.

Και η τρίτη ήταν να προχωρήσει αταλάντευτα μπροστά, ώστε να βγει από την κρίση μία ώρα αρχύτερα.

Επιλέξαμε την πορεία προς τα εμπρός, επιταχύνοντας.

Πιστεύω ότι αυτή ήταν η εθνικά ορθή επιλογή.

Επιλογή που σήμερα αποδίδει καρπούς.

Επιλογή που παράγει αποτελέσματα:

  • Η ύφεση επιβραδύνεται.
  • Η αυξητική δυναμική της ανεργίας ανακόπτεται.
  • Οι δημοσιονομικοί στόχοι επιτυγχάνονται.
  • Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ενισχύεται.
  • Το οικονομικό κλίμα βελτιώνεται.
  • Το κόστος δανεισμού μειώνεται.
  • Διαρθρωτικές αλλαγές υλοποιούνται.
  • Αποκρατικοποιήσεις ξεκίνησαν να πραγματοποιούνται.

Τώρα βρισκόμαστε μπροστά σε νέα μεγάλη πρόκληση:

Να μετατρέψουμε την υπό εξέλιξη σταθεροποίηση σε δυναμική και βιώσιμη ανάπτυξη με κοινωνική συνοχή, πάνω σε στέρεες βάσεις, εντός της Ευρωζώνης.

Πρόκειται, βέβαια, για μια διαδικασία αλλαγής που είναι βραδεία και επίπονη, αλλά καθοριστική για να οδηγηθούμε στην Ελλάδα της Ανάκαμψης, το 2014, και στην Ελλάδα της Βιώσιμης Ανάπτυξης για τα χρόνια που θα ακολουθήσουν.

Κυρίες και Κύριοι,

Η Ελλάδα της Ανάκαμψης, το 2014, θα στηριχθεί:

1ον. Στην επιβράδυνση της πτώσης της κατανάλωσης, καθώς προβλέπεται ότι θα ανακοπεί η μείωση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος.

2ον. Στη θετική συμβολή της εξωτερικής ζήτησης που θα ενισχυθεί από τις εξαγωγές αγαθών και τουριστικών υπηρεσιών, αν και οι εξελίξεις στην Ουκρανία δημιουργούν, εύλογα, προβληματισμό.

3ον. Στην ταχύτερη αξιοποίηση και υλοποίηση των επενδυτικών σχεδίων από πόρους του ΕΣΠΑ και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, για τη χρηματοδότηση τόσο των επενδύσεων στις υποδομές όσο και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων.

Η δρομολόγηση της θέσπισης του Ελληνικού Επενδυτικού Ταμείου θα συμβάλλει καθοριστικά στην τόνωση της ρευστότητας και στην αποκατάσταση διαύλων χρηματοδότησης.

4ον. Στην εντατικότερη υλοποίηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου.

5ον. Στην προσήλωση της οικονομικής πολιτικής στην πραγματοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, κυρίως με την ενδυνάμωση του ανταγωνισμού στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών και με την άρση των εμποδίων στη λειτουργία της οικονομίας.

Προς αυτή την κατεύθυνση είναι σημαντική η πρόσφατη πρωτοβουλία για το συμψηφισμό οφειλών ΦΠΑ μεταξύ Δημοσίου και επιχειρήσεων, αλλά και μεταξύ επιχειρήσεων.

Αίτημα διαχρονικό των Επιμελητηρίων και των φορέων.

6ον. Στην ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης και αναδιάρθρωσης του τραπεζικού συστήματος, η οποία μεσοπρόθεσμα αναμένεται να συνοδευθεί από την εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης και την ενισχυμένη δυνατότητα χορήγησης πιστώσεων στην οικονομία.

7ον. Στην προώθηση πολιτικών ενίσχυσης της απασχόλησης και καταπολέμησης της ανεργίας.

Ήδη έχει ξεκινήσει η υλοποίηση μιας μεγάλης δέσμης παρεμβάσεων, συνολικού προϋπολογισμού περίπου 1,5 δισ. ευρώ, οι οποίες προσφέρουν ευκαιρίες εισόδου στην απασχόληση σε περισσότερους από 440.000 ανέργους.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, προωθούνται σύγχρονα προγράμματα και ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης, όπως, μεταξύ άλλων:

  • οι στοχευμένες δράσεις επιδότησης της απασχόλησης και της μικροεπιχειρηματικότητας,
  • τα προγράμματα για start-ups,
  • τα προγράμματα ενδοεπιχειρησιακής κατάρτισης,
  • οι δράσεις προώθησης της κοινωνικής οικονομίας,
  • το μεγάλο πρόγραμμα «Εγγύηση για τη Νεολαία» (Youth Guarantee) και
  • τα προγράμματα σύνδεσης της εκπαίδευσης με την εργασία, αναβαθμίζοντας το θεσμό της μαθητείας στο πρότυπο του διττού συστήματος (dual system).

8ον. Σε ένα ευνοϊκότερο διεθνές περιβάλλον, αφού η ανάπτυξη επιστρέφει σταδιακά – έστω και σε χαμηλά επίπεδα – συνολικά στην Ευρωζώνη.

Κυρίες και Κύριοι,

Η Ελλάδα της Βιώσιμης Ανάπτυξης, από το 2014, θα στηριχθεί, πέρα και πάνω από «Μνημόνια», σε μια συνολική, συνεκτική, ρεαλιστική στρατηγική, συμβατή με τους στόχους της Ευρώπης.

Βασικοί άξονες αυτής της στρατηγικής πρέπει να είναι:

1ον. Η ένταξη του «αφανούς» τμήματος της οικονομίας στο «εμφανές» πεδίο της, επιτυγχάνοντας τη φορολόγησή του.

Όσο περισσότερο προσεγγίζουμε αυτό το στόχο, τόσο διευρύνεται η ευχέρεια για ελάφρυνση των συνεπών φορολογουμένων, οι οποίοι όχι μόνο έχουν επιβαρυνθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια αλλά έχουν υποστεί και μείωση του εισοδήματός τους.

2ον. Η διασφάλιση της πιστής εφαρμογής των κανόνων και πρακτικών χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης και πειθαρχίας.

Η προσήλωση σ’ αυτούς τους κανόνες και τις πρακτικές έχει ήδη αποδώσει αποτελέσματα, οδηγώντας σε σημαντική περιστολή των πρωτογενών δαπανών.

3ον. Η δημιουργία ενός δίκαιου, αποτελεσματικού και σύγχρονου κράτους με την επιτάχυνση της διοικητικής μεταρρύθμισης.

Ήδη, στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων έχει μειωθεί πλέον των 200.000 την τελευταία τετραετία, ενώ η ετήσια μισθολογική δαπάνη έχει περιοριστεί κατά περίπου 8 δισ. ευρώ.

Και σταδιακά περνάμε από την επίτευξη ποσοτικών στόχων στην εκπλήρωση των κρίσιμων ποιοτικών μεταρρυθμίσεων.

4ον. Η καταπολέμηση των φαινομένων διαφθοράς και απάτης.

Φαινόμενα που επικεντρώνονται στους τομείς, κυρίως, όπου η δημόσια διοίκηση, με την ευρύτερη έννοια, έρχεται σε άμεση επαφή με τον πολίτη (120 δισ. ευρώ είναι το κόστος της διαφθοράς για την Ευρωπαϊκή οικονομία).

Στην Ελλάδα την τελευταία περίοδο έχουν γίνει, και γίνονται, σημαντικά βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση, σε θεσμικό, διοικητικό και λειτουργικό επίπεδο.

Έτσι, η Ελλάδα, στο δείκτη αντίληψης της διαφθοράς της Διεθνούς Διαφάνειας ανέβηκε κατά 14 θέσεις το 2013.

Υπάρχουν, βέβαια, πολλά ακόμη βήματα που πρέπει να γίνουν.

5ον. Η βελτίωση της «ποιότητας» των δημόσιων οικονομικών.

Και αυτό θα επιτευχθεί με την αύξηση της αποτελεσματικότητας των πόρων και με την ενίσχυση, σταδιακά, των δαπανών που έχουν υψηλό πολλαπλασιαστή και απόδοση, προάγουν την οικονομική ανάπτυξη και δημιουργούν υψηλή κοινωνική ανταποδοτικότητα.

Αυτός ο προσανατολισμός των δημόσιων δαπανών συνάδει και με τη θεωρία της ενδογενούς ανάπτυξης, σύμφωνα με την οποία παράγοντες όπως η εκπαίδευση, η έρευνα και η καινοτομία δημιουργούν τις προϋποθέσεις για μια ισχυρή αναπτυξιακή δυναμική.

6ον. Η ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των κοινωνικών δαπανών, ώστε να περιορισθεί το επίπεδο της φτώχειας που αντιμετωπίζει η χώρα.

Με στοχευμένες παρεμβάσεις κοινωνικής πολιτικής, όπως το καθεστώς ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, που ξεκινά πιλοτικά σε δύο πόλεις, με σκοπό να αποτελέσει τον πυρήνα μιας νέας στρατηγικής κοινωνικής πρόνοιας.

7ον. Η αύξηση των επενδύσεων – ειδικότερα των άμεσων ξένων επενδύσεων – και η ενίσχυση των εξαγωγών, καθώς και η διατήρηση της κατανάλωσης σε υψηλά επίπεδα, έχοντας, όμως, σημαντικά μικρότερο συντελεστή βαρύτητας στη διαμόρφωση του ΑΕΠ.

8ον. Η περαιτέρω ενίσχυση της μακροχρόνιας βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Η αλήθεια είναι ότι το δημόσιο χρέος, εδώ και δεκαετίες, είχε πολύ ισχυρή αυξητική δυναμική.

Αλήθεια, επίσης, είναι ότι ο ρυθμός αύξησής του αρχίζει να περιορίζεται, η μέση υπολειπόμενη φυσική διάρκειά του έχει χρονικά επεκταθεί και οι δαπάνες εξυπηρέτησής του έχουν αισθητά μειωθεί.

Είναι όμως επίσης αλήθεια ότι η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων της χώρας υποχρεώνει τους εταίρους και δανειστές μας να αναλάβουν, σύντομα, συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για την περαιτέρω ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Ρεαλιστικές λύσεις, εφικτές τεχνικές, ισοδύναμοι τρόποι υπάρχουν.

Κυρίες και Κύριοι,

Κατά την εκτίμησή μου, αυτός είναι ο ορθός δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουμε.

Πλέον, σήμερα, φαίνεται «φως στο τούνελ».

Για το λόγο αυτό είναι εθνική ανάγκη να διαφυλαχθούν όλα όσα έχουν επιτευχθεί, με τόσο μεγάλο κόπο και κόστος.

Το ζητούμενο, τώρα, είναι η σταθερότητα της χώρας.

Η πολιτική ομαλότητα, ως αναγκαία συνθήκη για την ομαλή πορεία της χώρας, δεν πρέπει να υπονομεύεται από κανέναν.

Μέλημα όλων των θεσμικών παραγόντων και των πολιτών πρέπει να είναι η διασφάλισή της.

Μακριά από ακρότητες, μισαλλοδοξία, πολιτικά και προσωπικά παίγνια εξουσίας.

Η ιστορική, κοινωνική, πολιτική και οικονομική κρισιμότητα των στιγμών επιβάλλει σε όλους μας συγκλίσεις, δημιουργικές συνθέσεις, εθνικό σχέδιο και σκληρή δουλειά.

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου «Μέτρα στήριξης και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας στο πλαίσιο εφαρμογής του Ν. 4046/2012 και άλλες διατάξεις»

staikourasvouli-thumb-largeΚυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε σήμερα μία πολυδιάστατη νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης, στο πλαίσιο της υλοποίησης του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.

Πρωτοβουλία που έρχεται να διαφυλάξει και να προωθήσει διεκδικήσεις μετά τις τεράστιες θυσίες στις οποίες υποβλήθηκε η Ελληνική κοινωνία.

Πρωτοβουλία η οποία διαμορφώνει τις προϋποθέσεις ώστε οι εταίροι μας να ανταποκριθούν στις δεσμεύσεις τους.

Πρωτοβουλία η οποία έρχεται ως επακόλουθο των διαπραγματεύσεων της Κυβέρνησης με τους δανειστές μας.

Διαπραγματεύσεις μακρές,  χρονοβόρες, επίπονες και δύσκολες.

Διαπραγματεύσεις κατά τις οποίες η Ελληνική Κυβέρνηση έλαβε μέρος με τεκμηριωμένες θέσεις, σοβαρότητα, μεθοδικότητα και διορατικότητα.

Έθεσε στόχους και επιδίωξε συγκεκριμένες βελτιώσεις στο Πρόγραμμα.

Διεκδίκησε, μετά την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, βαθμούς ελευθερίας.

Το αποτέλεσμα, δεδομένου του ασφυκτικού πλαισίου, κρίνεται ως ικανοποιητικό.

Και αυτό γιατί, ενδεικτικά:

1ον. Επιβεβαιώθηκε η υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων για το 2013 και η επίτευξη σημαντικού πρωτογενούς πλεονάσματος.

Πλεονάσματος υψηλότερου από τις κατά καιρούς εκτιμήσεις.

Μάλιστα το δημοσιονομικό έλλειμμα διαμορφώθηκε σε επίπεδα κάτω του ορίου του 3% του ΑΕΠ, περίπου στο 2,5%.

2ον. Αποφασίστηκε να διατηρηθεί ο μειωμένος ΦΠΑ στην εστίαση, αφού η απώλεια εσόδων από την υλοποίηση του μέτρου ήταν τελικά χαμηλότερη από ότι είχε αρχικά εκτιμηθεί.

Χωρίς να υπολογίζεται η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, η αύξηση του τζίρου και της βιωσιμότητας των επιχειρήσεων, που μεταφράζεται σε διατήρηση ή δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στον κλάδο, καθώς και η συγκράτηση των τιμών.

3ον. Αναγνωρίστηκε ότι δεν υπάρχει δημοσιονομικό κενό για το 2014.

Όταν πριν λίγους μήνες, η Αντιπολίτευση, εντός και εκτός Βουλής, υποστήριζε ότι ο Προϋπολογισμός είναι «στον αέρα» και θα χρειαστεί Συμπληρωματικός Προϋπολογισμός για εφέτος, με νέα μέτρα.

4ον. Διαπιστώθηκε ότι υπάρχει δημοσιονομικό περιθώριο για διανομή «κοινωνικού μερίσματος».

Συνεπώς, εκτιμάται και από τους δανειστές πλέον, ότι όχι μόνο οι δημοσιονομικοί στόχοι για το 2014 θα επιτευχθούν, αλλά υπάρχει και υπέρβαση αυτών κατά τουλάχιστον 525 εκατ. ευρώ.

Όσο και το «κοινωνικό μέρισμα» που θα αποδοθεί.

5ον. Αποφασίστηκε να διατεθεί επιπλέον ποσό για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου στον ιδιωτικό τομέα, τονώνοντας τη ρευστότητα και στηρίζοντας την ανάκαμψη της οικονομίας.

Να στηριχθούν οι άστεγοι συμπατριώτες μας, αυτοί που βιώνουν με το σκληρότερο τρόπο την κρίση, μέσω δράσεων στέγασης, σίτισης και κοινωνικής φροντίδας.

Να ενισχυθούν οι ανασφάλιστοι, με τη λήψη μέριμνας προκειμένου να καλυφθούν για παροχές ασθένειας σε είδος κατηγορίες συμπολιτών μας, οι οποίοι επλήγησαν περισσότερο από την οικονομική συγκυρία, με αποτέλεσμα να απολέσουν την ασφαλιστική τους ικανότητα.

Να ενδυναμωθεί το δίκτυ κοινωνικής προστασίας για την απορρόφηση των επιπτώσεων της ύφεσης.

Να μειωθεί το μη-μισθολογικό κόστος της εργασίας, αφού οι ασφαλιστικές εισφορές μειώνονται κατά 3,9%, επιπρόσθετα του 1% που ήδη έχει γίνει.

Το μέτρο αυτό θα ανακουφίσει τις επιχειρήσεις και θα οδηγήσει σε αύξηση των αποδοχών των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα.

6ον. Διαπιστώθηκε ότι δεν υπάρχει χρηματοδοτικό κενό το 2014, ενώ καλύπτονται, επίσης, και τα όποια ενδεχόμενα κενά στη βραχυχρόνια ταμειακή ρευστότητα του Ελληνικού Δημοσίου.

Η καταβολή των δόσεων της δανειακής σύμβασης από τους εταίρους, η αποπληρωμή προνομιούχων μετοχών του Ελληνικού Δημοσίου, η σύναψη συμφωνιών repos καθώς και άλλες εισροές εκτιμάται ότι θα καλύψουν τόσο τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας για εφέτος, όσο και τα ενδεχόμενα βραχυχρόνια ελλείμματα ταμειακής ρευστότητας.

Και σε αυτά δεν περιλαμβάνεται η έξοδος στις αγορές, η οποία προετοιμάζεται. Μεθοδικά και σταθερά.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το παρόν Σχέδιο Νόμου περιλαμβάνει διατάξεις που, επί της ουσίας, αφορούν:

  • Στη διανομή «κοινωνικού μερίσματος» στα άτομα και τα νοικοκυριά που επλήγησαν περισσότερο από την κρίση, ελαφρύνοντας το κοινωνικό βάρος της προσαρμογής  για όσους το έχουν άμεση ανάγκη.
  • Στη βελτίωση διαστάσεων της φορολογικής επιβάρυνσης των πολιτών και των επιχειρήσεων, διορθώνοντας αστοχίες και αντιμετωπίζοντας αβελτηρίες και υστερήσεις.
  • Στην υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων τόσο στο δημόσιο τομέα, όσο και στις αγορές, οι οποίες προσδοκάται ότι θα ενισχύουν την ανάπτυξη, θα αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και θα μειώσουν τις τιμές.

Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες σχεδιάζονταν εδώ και δεκαετίες αλλά ουδέποτε υλοποιήθηκαν, λόγω του φόβου του πολιτικού κόστους.

Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, αναγκαίες για τη διαμόρφωση ενός νέου προτύπου ανάπτυξης και παραγωγής.

Ενός προτύπου, που θα εδράζεται στη μετάβαση από την παραγωγή μη διεθνώς εμπορεύσιμων στην παραγωγή διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών και υπηρεσιών.

Στην μετάβαση από την υπερβολική κατανάλωση στην αποταμίευση και την επένδυση.

Πρόκειται, βέβαια, για μία διαδικασία αλλαγής που είναι βραδεία και επίπονη, καθώς συνεπάγεται:

  • Τον εκσυγχρονισμό οικονομικών δραστηριοτήτων.
  • Την ανάδειξη νέων πόλων έλξης κεφαλαίων.
  • Την προσέλκυση νέων επενδύσεων.
  • Τον αναπροσανατολισμό της λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος.
  • Την επέκταση της δημιουργικής επιχειρηματικότητας.
  • Την προσήλωση στις νέες πηγές ανάπτυξης.

Αυτές οι δομικές προϋποθέσεις οδηγούν στην Ελλάδα της Ανάκαμψης, το 2014, και της Βιώσιμης Ανάπτυξης για τα χρόνια που θα ακολουθήσουν.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι γεγονός ότι, μετά από μια σειρά από δύσκολα χρόνια, έχουμε πετύχει τη σταθεροποίηση της διεθνούς θέσης της χώρας και των δημόσιων οικονομικών της.

Έχουμε καταφέρει να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για τη λήξη της παρατεταμένης ύφεσης.

Και αυτά τα επιτεύγματα είναι αποτέλεσμα των τεράστιων, των πρωτόγνωρων θυσιών της Ελληνικής κοινωνίας.

Αλλά και των πρωτοβουλιών, που ανελήφθησαν και υλοποιήθηκαν από την Ελληνική Κυβέρνηση, για την αντιμετώπιση των συνθηκών έντονης αβεβαιότητας και ασφυξίας που είχαν συσσωρευθεί το καλοκαίρι του 2012.

Τότε, η χώρα είχε βρεθεί μέσα σε ένα ανηφορικό «τούνελ».

Τότε, η Κυβέρνηση είχε τρεις επιλογές για τη χώρα.

Η πρώτη ήταν να συνεχίσει το σημειωτόν εντός του «τούνελ», σωρεύοντας θυσίες και αδιέξοδα στα νοικοκυριά και στις επιχειρήσεις.

Η δεύτερη ήταν να οπισθοχωρήσει, με τεράστιο κόστος, αλλά και κίνδυνο για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.

Και η τρίτη ήταν να προχωρήσει αταλάντευτα μπροστά, ώστε να βγει από την κρίση μια ώρα αρχύτερα.

Επιλέξαμε την πορεία προς τα εμπρός, επιταχύνοντας.

Πιστεύω ότι αυτή ήταν η εθνικά ορθή επιλογή.

Επιλογή που σήμερα αποδίδει καρπούς.

Επιλογή που παράγει αποτελέσματα:

  • Η ύφεση επιβραδύνεται.
  • Η αυξητική δυναμική της ανεργίας ανακόπτεται.
  • Οι δημοσιονομικοί στόχοι επιτυγχάνονται.
  • Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ενισχύεται.
  • Το οικονομικό κλίμα βελτιώνεται.
  • Το κόστος δανεισμού μειώνεται.
  • Διαρθρωτικές αλλαγές υλοποιούνται.
  • Αποκρατικοποιήσεις ξεκίνησαν να πραγματοποιούνται.

Τώρα βρισκόμαστε μπροστά σε νέα μεγάλη πρόκληση:

Να μετατρέψουμε την υπό εξέλιξη σταθεροποίηση σε δυναμική ανάπτυξη, πάνω σε στέρεες βάσεις, εντός της Ευρωζώνης.

Ανάπτυξη με κοινωνική συνοχή.

Και αυτή την πρόκληση μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε με επιτυχία, ώστε οι θυσίες των τελευταίων ετών να μην πάνε χαμένες.

Η αποτελεσματικότητα αυτής της επιλογής μπορεί να ενισχυθεί μέσα από την επίτευξη ευρύτερηs συνεννόησης και συγκερασμού απόψεων.

Είναι βέβαιο ότι ένα κλίμα πόλωσης μεγεθύνει τις διαφορές και αποτρέπει τις συγκλίσεις.

Σήμερα δεν πρέπει να αναλώσουμε εθνική ενέργεια σε ομφαλοσκοπήσεις.

Δεν είναι εποχή για πολιτικά και προσωπικά παίγνια εξουσίας.

Η ιστορική, κοινωνική, πολιτική και οικονομική κρισιμότητα των στιγμών επιβάλλει σε όλους μας συγκλίσεις, δημιουργικές συνθέσεις, εθνικό σχέδιο και σκληρή δουλειά.

Σας ευχαριστώ.

Εισήγηση Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην Επιτροπή του Απολογισμού – Ισολογισμού της Βουλής κατά τη συζήτηση επί της Έκθεσης του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους για την Οικονομική Διακυβέρνηση στην ΟΝΕ

xristos-staikourasΚυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε σήμερα στην Επιτροπή την Έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού για το πλαίσιο οικονομικής διακυβέρνησης στην Ευρωζώνη και στην Ελλάδα.

Ένα νέο θεσμικό πλαίσιο που είναι απόρροια της πολυδιάστατης κρίσης που κλονίζει τα τελευταία χρόνια το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Κρίση χρηματοπιστωτική και δημοσιονομική.

Κρίση μεταδοτική, στις περισσότερες χώρες από τον χρηματοπιστωτικό προς τον δημοσιονομικό τομέα, και σε ορισμένες, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας, αντίστροφα.

Κρίση συστημική, που έθεσε σε κίνδυνο την ίδια τη βιωσιμότητα του κοινού νομίσματος.

Αυτή η κρίση βρήκε την Ευρώπη «ανοχύρωτη».

Χωρίς μηχανισμούς αντίδρασης και αντιμετώπισης της κρίσης.

Με το εγχείρημα της οικονομικής και νομισματικής ενοποίησης, δομικά και θεσμικά, ημιτελές.

Ενδεικτικά, ακόμη και το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, ένα σύστημα δημοσιονομικής διακυβέρνησης που καθιερώθηκε πριν από την κρίση ως απαραίτητο συμπλήρωμα της νομισματικής πολιτικής, κατέστη ανεφάρμοστο στην περίπτωση κρατών-χωρών που ήθελαν να αποφύγουν τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος.

Κυρίες και Κύριοι,

Αυτή η κρίση και οι προσπάθειες αντιμετώπισής της κατέστησαν εμφανείς τις ατέλειες και τις υστερήσεις του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Ανέδειξαν, όμως, και τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες.

Οδήγησαν στην εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων:

Πρώτο Συμπέρασμα: Η δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία είναι βασικός πυλώνας για τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών και για τη διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Δεύτερο Συμπέρασμα: Η προσήλωση στη δημοσιονομική πειθαρχία δεν αποτελεί από μόνη της ικανή συνθήκη ώστε να εξέλθει μία οικονομία από την κρίση.

Είναι καθοριστικό να συνοδεύεται από αναπτυξιακές πρωτοβουλίες και διαρθρωτικές πολιτικές.

Τρίτο Συμπέρασμα: Το μείγμα της δημοσιονομικής προσαρμογής είναι καθοριστικό για την αποτελεσματικότητα του εγχειρήματος και για τη διατηρησιμότητα του επιδιωκόμενου δημοσιονομικού αποτελέσματος.

Η προσαρμογή θα πρέπει να εδράζεται περισσότερο στο σκέλος των δαπανών και λιγότερο σε αυτό των εσόδων.

Τέταρτο Συμπέρασμα: Οι δημοσιονομικοί πολλαπλασιαστές επί των οποίων δομούνται τα Προγράμματα Οικονομικής Πολιτικής πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τον «κύκλο» της οικονομίας.

Πέμπτο Συμπέρασμα: Είναι αναγκαία η θεσμοθέτηση μηχανισμών και πλαισίου για τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος.

Προς αυτή την κατεύθυνση, προχωρά, με αργά αλλά σταθερά βήματα, η διαμόρφωση της τραπεζικής ένωσης.

Τραπεζική ένωση με βασικά συστατικά:

  • Τον ενιαίο εποπτικό μηχανισμό των μεγαλύτερων συστημικών πιστωτικών ιδρυμάτων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
  • Το ενιαίο πλαίσιο εξυγίανσης των πιστωτικών ιδρυμάτων.
  • Και, το ενιαίο ταμείο εγγύησης καταθέσεων.

Πρόκειται για ένα ενοποιητικό εγχείρημα που επιδιώκει αφενός τη σταδιακή αποκατάσταση και ενίσχυση της επενδυτικής εμπιστοσύνης και ρευστότητας στο σύνολο της Ευρωπαϊκής οικονομίας και αφετέρου, τη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στην Ευρώπη, δημιουργώντας μηχανισμούς πρόληψης καταστάσεων αντιστοίχων αυτών που εντοπίζονται στη χρηματοπιστωτική κρίση.

Έκτο Συμπέρασμα: Απαιτείται η υιοθέτηση ενός πλέγματος πολιτικών ενίσχυσης της οικονομικής διακυβέρνησης.

Προς αυτή την κατεύθυνση, διαμορφώθηκε ένα νέο θεσμικό πλαίσιο στην Ευρώπη όσον αφορά τα δημοσιονομικά ελλείμματα και τις μακροοικονομικές ανισορροπίες.

Για την ενίσχυση, συνεπώς, της οικονομικής διακυβέρνησης έχουν ήδη θεσπιστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο:

  • Το ενισχυμένο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, με μία δέσμη πέντε Κανονισμών και μιας Οδηγίας (six pack) που ενισχύουν την προληπτική παρακολούθηση και την άμεση παρέμβαση για τη διόρθωση του ελλείμματος και τη μείωση του χρέους
  • Οι μηχανισμοί στήριξης των κρατών-μελών (Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας).
  • Το «δημοσιονομικό σύμφωνο» (fiscal compact).
  • Η ενδυνάμωση της οικονομικής συνεργασίας σε πεδία ευρύτερης οικονομικής πολιτικής (Euro-Plus-Pact και εποπτεία μακροοικονομικών ανισορροπιών).
  • Η ενισχυμένη εποπτεία σε κεντρικό επίπεδο των εθνικών προϋπολογισμών των κρατών-μελών της Ευρωζώνης (two pack).

Αυτό μεταφράζεται στο ότι το κάθε κράτος-μέλος:

  • Θεσμοθετεί και τηρεί τον κανόνα του ισοσκελισμένου προϋπολογισμού.
  • Θέτει μεσοπρόθεσμους δημοσιονομικούς στόχους.
  • Εφαρμόζει πολιτικές που οδηγούν σε διατηρήσιμα αποτελέσματα.
  • Ενσωματώνει στην εθνική νομοθεσία του μηχανισμούς αυτόματης διόρθωσης τυχόν αποκλίσεων από τους δημοσιονομικούς στόχους που έχουν τεθεί.
  • Καταρτίζει τον Προϋπολογισμό του σε εναρμόνιση με τα υπόλοιπα κράτη-μέλη, μέσα από την διαδικασία του «ευρωπαϊκού εξαμήνου» που αποτελεί έναν ετήσιο κύκλο συντονισμού μακροοικονομικών, δημοσιονομικών και διαρθρωτικών πολιτικών.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το Υπουργείο Οικονομικών, και δη το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, από τα μέσα του προηγούμενου έτους ξεκίνησε μία διαδικασία επικαιροποίησης και αναμόρφωσης του πλαισίου δημοσιονομικής διαχείρισης και εποπτείας, προκειμένου να εναρμονιστεί το υφιστάμενο θεσμικό νομικό πλαίσιο με τα ισχύοντα στην Ευρωζώνη.

Μία διαδικασία στην οποία συμμετείχαν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς, όπως άλλα συναρμόδια Υπουργεία, το Ελεγκτικό Συνέδριο και το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή.

Μία διαδικασία, η οποία ολοκληρώθηκε με τη σύνταξη του προσχεδίου της σχετικής νομοθετικής πρωτοβουλίας που αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή σύντομα, τον επόμενο μήνα.

Τα βασικά συστατικά της εν λόγω πρωτοβουλίας, μεταξύ άλλων, είναι:

  • Η διάκριση των ρόλων και των αρμοδιοτήτων των θεσμικών οργάνων που συμμετέχουν στη δημοσιονομική διαχείριση.
  • Οι δημοσιονομικοί κανόνες που θα διέπουν τη χάραξη της οικονομικής πολιτικής.
  • Το χρονοδιάγραμμα κατάρτισης, σχεδιασμού, θέσπισης και υλοποίησης του Κρατικού Προϋπολογισμού και του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής.
  • Η θεσμική διαδικασία προετοιμασίας και κατάρτισης του Κρατικού Προϋπολογισμού και σχεδιασμού του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής.
  • Η χαρτογράφηση των αρμοδιοτήτων και υποχρεώσεων, στο πλαίσιο της δημοσιονομικής διαχείρισης, των προϊσταμένων των οικονομικών υπηρεσιών των Υπουργείων και των λοιπών φορέων της Γενικής Κυβέρνησης.
  • Η ενσωμάτωση όλων των διατάξεων της ευρωπαϊκής νομοθεσίας στο εθνικό δίκαιο, εισάγοντας την έννοια του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου και των κατάλληλων διορθωτικών μηχανισμών, σε περίπτωση σημαντικών αποκλίσεων από το στόχο αυτό.
  • Η θέσπιση ενός ανεξάρτητου Δημοσιονομικού Συμβουλίου, με βάση τόσο τα προβλεπόμενα από το ευρωπαϊκό πλαίσιο όσο και τη διεθνή πρακτική των τελευταίων δεκαετιών. Το Δημοσιονομικό Συμβούλιο θα είναι επιφορτισμένο, μεταξύ άλλων, με την αξιολόγηση και τη συμμόρφωση της χώρας με τους δημοσιονομικούς κανόνες.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Πρόκειται για μία σημαντική νομοθετική πρωτοβουλία, η οποία έρχεται να συμπληρώσει μία σειρά παρεμβάσεων για τη διαμόρφωση ενός σταθερού πλαισίου χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης.

Ήδη από το δεύτερο μισό του 2012, μεταξύ άλλων και κωδικοποιημένα, προχωρήσαμε:

  • Στην επικαιροποίηση και βελτίωση του συστήματος δημοσιονομικών ελέγχων.
  • Στην ποσοτική και ποιοτική ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών για τη διαχείριση των δημόσιων πόρων.
  • Στην ενίσχυση του πλαισίου δημοσιονομικών κανόνων και πρακτικών με την παράλληλη ενεργοποίηση μηχανισμών παρακολούθησης των ΔΕΚΟ και των ΝΠΙΔ.
  • Στη σύσταση και λειτουργία του Παρατηρητηρίου Οικονομικής Αυτοτέλειας των ΟΤΑ.
  • Στη θέσπιση τριμηνιαίων ενημερωτικών δελτίων επίτευξης των στόχων του προϋπολογισμού των δομών και των φορέων του ευρύτερου δημόσιου τομέα, στο πλαίσιο της παρακολούθησής τους.
  • Στην εφαρμογή μιας αυστηρής διαδικασίας αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, εστιάζοντας στην τήρηση του Μητρώου Δεσμεύσεων.

Και φυσικά:

  • Στην αναβάθμιση του ρόλου του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, αρχικά με την επαναλειτουργία του και, στη συνέχεια, με τη διασφάλιση της θεσμικής του υπόστασης, σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε στο παρελθόν.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η βελτίωση, ενδυνάμωση και θωράκιση του θεσμικού πλαισίου δημοσιονομικής διαχείρισης τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη αποτελούν βασική προϋπόθεση για να μην ξαναβρεθούν οι κοινωνίες σε δύσκολες καταστάσεις αντίστοιχες των τελευταίων ετών.

Και προς αυτή την κατεύθυνση κινείται το νέο πλαίσιο οικονομικής διακυβέρνησης της Ευρώπης.

Ένα πλαίσιο που ισχύει για όλα τα κράτη-μέλη.

Ισχύει για όλα τα κράτη-μέλη που θέλουν να ανήκουν στην Ευρωζώνη.

Δεν επιβάλλεται, επιλέγεται.

Και σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η Ελλάδα, και στη «μετά Μνημόνιο» εποχή.

Η Ελλάδα που επιλέγει την εμβάθυνση της οικονομικής, και ιδιαίτερα της δημοσιονομικής και τραπεζικής ενοποίησης.

Ενοποίηση που θα διαμορφώσει ένα θεσμικό πλαίσιο επαρκές και ικανό να αντιμετωπίσει, αλλά και να αποτρέψει στο μέλλον, περιπτώσεις αντίστοιχες με τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2007/2008 και τις επιπτώσεις αυτής στις οικονομίες και τις κοινωνίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Παράλληλα, όμως, η Ευρώπη οφείλει να ανταποκριθεί στις προκλήσεις, προωθώντας, παράλληλα με την εμβάθυνση της ΟΝΕ και τη βιώσιμη αποκατάσταση των δημόσιων οικονομικών, την αντιμετώπιση των υφεσιακών τάσεων και της δυναμικής της ανεργίας, μέσω της υιοθέτησης και υλοποίησης αναπτυξιακών πολιτικών.

Να επιτύχει και να διασφαλίσει μια «ισορροπία» μεταξύ των πολιτικών δημοσιονομικής σταθερότητας και των πολιτικών ανάπτυξης, ώστε να ενισχυθεί καθοριστικά η απασχόληση και να τονωθεί η συνοχή, σε ευρωπαϊκό και περιφερειακό επίπεδο.

Και αυτό γιατί η δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία, αν και αναγκαία, δεν αποτελεί από μόνη της ικανή συνθήκη για την έξοδο από την κρίση και για τη διασφάλιση της ευημερίας για όλους τους πολίτες.

Και σ’ αυτό θεωρώ ότι μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι.

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών Οικονομικών και Ισολογισμού-Απολογισμού της Βουλής επί της έκθεσης του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους για το δημόσιο χρέος

xristos-staikouras-bouli--Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Με αφορμή την παρουσίαση της Έκθεσης του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, δίνεται η ευκαιρία να συζητήσουμε στην Επιτροπή για το ζήτημα του δημοσίου χρέους.

Ζήτημα υπαρκτό και μείζον, για το οποίο, όμως, αρκετές φορές ακούγονται υπερβολές και υποστηρίζονται ανακρίβειες.

Ενώ θα πρέπει να το προσεγγίζουμε με νηφαλιότητα, υπευθυνότητα και ρεαλισμό.

Να μένουμε στην αλήθεια.

Και η αλήθεια, μέσα σε 10 σημεία, ως προς την αριθμητική του χρέους, είναι:

1ον. Το δημόσιο χρέος, εδώ και δεκαετίες, έχει πολύ ισχυρή αυξητική δυναμική.

Ξεκίνησε από 22,5% του ΑΕΠ το 1980 και ανήλθε, μετά την επεκτατική δημοσιονομική διαχείριση της δεκαετίας του ’80, κοντά στο 100% στις αρχές της δεκαετίας του ’90.

Και πέριξ αυτού του επιπέδου, με κατά καιρούς αυξομειώσεις, κινήθηκε μέχρι το ξέσπασμα της μεγάλης παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης.

Το αποτέλεσμα είναι από τα 12 δισ. ευρώ το 1981, αυτό να εκτοξευθεί, μέσα σε 25 χρόνια, στα 240 δισ. ευρώ το 2007.

2ον. Το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ, την περίοδο 2007 – 2009, αυξήθηκε κατά το 1/5.

Αντίστοιχη αύξηση με αυτή που παρατηρήθηκε, κατά μέσο όρο, στην Ευρωζώνη.

Η 7η χαμηλότερη μεταξύ των κρατών-μελών της.

3ον. Το δημόσιο χρέος ανήλθε στα 299,7 δισ. ευρώ ή στο 129,7% του ΑΕΠ στο τέλος του 2009.

Αυτό έγινε μετά τις επαναταξινομήσεις λογαριασμών και την αναθεώρηση του ΑΕΠ που αφορούσαν την περίοδο 2006 – 2009 και που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του 2010 και του 2011.

Το χρέος ανήλθε στα 329,5 δισ. ευρώ το 2010.

Στα 355,2 δισ. ευρώ το 2011.

Στα 303,9 δισ. ευρώ το 2012.

Και εκτιμάται στα 321 δισ. ευρώ το 2013, λόγω της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

4ον. Το δημόσιο χρέος αυξάνει, όσο η χώρα έχει δημοσιονομικά ελλείμματα.

Ενώ, σε περιόδους ύφεσης, ο δείκτης του δημοσίου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ θα αυξάνει ανάλογα.

Έτσι παρατηρούμε ότι παρά τη μείωση του δημοσίου χρέους κατά 34 δισ. ευρώ την περίοδο 2011-2013, λόγω – κυρίως – της αναδιάρθρωσής του, το χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ, έχει αυξηθεί κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες την ίδια περίοδο, λόγω της βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης.

5ον. Η αυξητική δυναμική του δημοσίου χρέους «φρέναρε» με τη διπλή αναδιάρθρωσή του.

Χρέος το οποίο, σε καθαρούς όρους, μειώθηκε κατά 52 δισ. ευρώ το 2012.

6ον. Το ύψος του δημοσίου χρέους θα ήταν υψηλότερο χωρίς την αναδιάρθρωσή του.

Ειδικότερα, μόνο με το άθροισμα των δημοσιονομικών ελλειμμάτων της τετραετίας 2010 – 2013, το δημόσιο χρέος θα είχε αυξηθεί περίπου κατά 86 δισ. ευρώ το 2013 (ή 47% του ΑΕΠ).

Κάτι φυσικά που δεν έγινε.

Εάν δε στο δημόσιο χρέος του 2011, που ήταν 355 δισ. ευρώ, προσθέσουμε την ελλειμματική δραστηριότητα του δημοσίου και τα πακέτα στήριξης των τραπεζών κατά τα έτη 2012 και 2013, τότε το δημόσιο χρέος θα ξεπερνούσε τα 395 δισ. ευρώ ή το 216% του ΑΕΠ στο τέλος του 2013.

7ον. Η σύνθεση και η δομή του δημοσίου χρέους βελτιώθηκε.

Συγκεκριμένα, το δημόσιο χρέος της Κεντρικής Διοίκησης, το 2011, είχε μέση σταθμική διάρκεια 7 έτη και μέσο σταθμικό επιτόκιο 4,75%.

Το 2013, η μέση διάρκεια είναι 17 έτη και το μέσο σταθμικό επιτόκιο λίγο πάνω από το 2%.

8ον. Οι τόκοι, σε ταμειακή βάση, μειώθηκαν σημαντικά.

Από τα 16,3 δισ. ευρώ το 2011, στα 6,1 δισ. ευρώ το 2013.

Ή από το 7,8% του ΑΕΠ το 2011, στο 3,3% του ΑΕΠ το 2013.

Όσο περιορίζεται, και μάλιστα, σημαντικά το κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους και επιμηκύνεται ο χρονικός ορίζοντας ωρίμανσής του, τόσο ο κίνδυνος για το Ελληνικό δημόσιο χρέος μετατρέπεται, σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, από κίνδυνο πτώχευσης σε αναχρηματοδοτικό κίνδυνο.

Έχουμε, δηλαδή, καταφέρει να αποφύγουμε τον κίνδυνο πτώχευσης και εργαζόμαστε για να διασφαλίσουμε και τη μακροπρόθεσμη αναχρηματοδότηση του χρέους, ενδυναμώνοντας τη βιωσιμότητά του.

9ον. Το μεγαλύτερο μέρος του δημοσίου χρέους είναι πλέον στα χέρια των εταίρων και του Ευρωσυστήματος.

Μόνο 29,5 δισ. ευρώ βρίσκονται στα χέρια ιδιωτών πιστωτών και 28 δισ. ευρώ στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Η εν λόγω διακράτηση του δημοσίου χρέους από τους εταίρους ενισχύει τις διαπραγματευτικές δυνατότητες της χώρας.

10ον. Η αναδιάρθρωση, αν και φρέναρε την αυξητική δυναμική, δεν διευθέτησε οριστικά το ζήτημα της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Το ζήτημα της περαιτέρω ενίσχυσής της παραμένει ανοικτό.

Στην ενίσχυσή της θα συμβάλλουν:

1ον. Η επίτευξη διατηρήσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων.

Αρχής γενομένης από το 2013.

Οι τελευταίες χειμερινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το επιβεβαιώνουν.

Η Ελλάδα, σύμφωνα τόσο με το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής όσο και με το Ευρωπαϊκό Σύστημα Λογαριασμών, χωρίς την επίπτωση του προγράμματος στήριξης των τραπεζών, επιτυγχάνει, νωρίτερα από τις εκτιμήσεις, υψηλότερο από τις προβλέψεις πρωτογενές πλεόνασμα.

2ον. Η ανάταξη, μέσα στο 2014, και βιώσιμη ανάπτυξη, τα επόμενα χρόνια, της οικονομίας.

Που επηρεάζει σημαντικά το ύψος και τη δυναμική του χρέους.

Με την ισχυροποίηση των αναπτυξιακών εργαλείων και την υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και αποκρατικοποιήσεων.

3ον. Η λήψη των αναγκαίων μέτρων περαιτέρω ελάφρυνσης του Ελληνικού δημοσίου χρέους από τους εταίρους, σύμφωνα με τις αποφάσεις του Eurogroup του Νοεμβρίου του 2012.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αυτά τα στοιχεία, όχι μόνο θα ενισχύσουν τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, αλλά και θα καταστήσουν εφικτή την επιστροφή της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου μέσω προσφυγής της σε νέο δανεισμό.

Επιστροφή που θα εδράζεται σε ένα πλαίσιο αρχών.

Αρχές όπως είναι:

1η. Η σύνταξη, υιοθέτηση και υλοποίηση ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου για την παραγωγική ανασυγκρότηση του κράτους και της οικονομίας.

2η. Η διατήρηση της σχέσης αμοιβαιότητας και αλληλεγγύης με τους εταίρους.

3η. Η εξασφάλιση του απαραίτητου χρόνου κατά τον οποίο το σύνολο των υποχρεώσεων για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους θα καλύπτεται από το πρωτογενές πλεόνασμα.

Έτσι, θα πεισθούν οι διεθνείς επενδυτές ότι διασφαλίζονται οι επενδύσεις τους και θα «επιστρέψουν» στη χώρα.

4η. Η διατήρηση και περαιτέρω ενίσχυση της αξιοπιστίας της χώρας.

Κυρίως οι δημοσιονομικές επιδόσεις αλλά και η σταδιακή, αλλά σημαντική, αποκατάσταση της φερεγγυότητας της χώρας, έχουν ήδη οδηγήσει σε σημαντική μείωση των επιτοκίων δανεισμού της.

Ενδεικτικά αλλά χαρακτηριστικά, σήμερα, οι αποδόσεις των 10ετών Ελληνικών ομολόγων ανέρχονται περίπου στο 7%, πολύ κοντά σε αυτές της «προ Μνημονίου» περιόδου.

Και ενώ, πριν από 18 μήνες, οι αντίστοιχες αποδόσεις ξεπερνούσαν το 30%.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Μέχρι όμως να βγούμε στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου, εργαζόμαστε μεθοδικά και υπεύθυνα, ώστε να εξασφαλίσουμε και να ενισχύσουμε τα ταμειακά διαθέσιμα του Δημοσίου.

Σε αυτή την κατεύθυνση, εξουσιοδοτήσαμε τον ΟΔΔΗΧ, να έχει τη δυνατότητα σύναψης πράξεων πώλησης τίτλων διαχείρισης του Ελληνικού Δημοσίου με συμφωνία επαναγοράς (repos) με αντισυμβαλλόμενους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης.

Πρόκειται για μία κίνηση αξιοποίησης του συγκεκριμένου εργαλείου από την πλευρά του Ελληνικού Δημοσίου με στόχο, όταν κρίνεται απαραίτητο, να ενισχύεται βραχυπρόθεσμα η ρευστότητά του.

Ειδικότερα, ύστερα από ενδελεχή έρευνα των ταμειακών διαθεσίμων φορέων της Γενικής Κυβέρνησης διαπιστώθηκε ότι ποσό πλέον των 3 δισ. ευρώ θα μπορούσε να αξιοποιηθεί άμεσα από το Ελληνικό Δημόσιο για διαχείριση ρευστότητας επ’ αμοιβαίο όφελος.

Και η προσφορότερη τακτική κρίθηκε αυτή της σύναψης συμφωνιών repos.

Με κάθε σύμβαση ο ΟΔΔΗΧ θα προβαίνει σε συμφωνία με τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, με την οποία οι τελευταίοι θα επενδύουν συγκεκριμένο ποσό για χρονική διάρκεια ολίγων ημερών, εβδομάδων, ή μηνών με ανάλογο επιτόκιο αγοράς.

Συγκεκριμένα, θα συνάπτει συμφωνία πώλησης και επαναγοράς (sell – buy back) τίτλων, ίσης αξίας με το ύψος του ποσού που θα επενδυθεί.

Οι δεδουλευμένοι τόκοι των τίτλων που θα χρησιμοποιούνται για τη συμφωνία repos θα εισπράττονται από τον αρχικό κάτοχο, δηλαδή το Ελληνικό Δημόσιο.

Πρόκειται για μία μέθοδο διαχείρισης ρευστότητας με ξεκάθαρα δημοσιονομικά πλεονεκτήματα:

1ον. Το κόστος για το Ελληνικό Δημόσιο είναι πολύ χαμηλό.

Αξίζει να αναφερθεί ότι τα επιτόκια αγοράς για προτεινόμενο διάστημα 15 ημερών, κυμαίνονται στα επίπεδα του 1,70%-1,75%.

2ον. Δεν επιβαρύνονται ούτε το έλλειμμα ούτε το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης, δεδομένου ότι τα αποτελέσματα των εν λόγω συμφωνιών εντάσσονται στο πλαίσιο του ενδοκυβερνητικού χρέους. 

Ειδικότερα, οι τόκοι που προκύπτουν από τις εν λόγω συμφωνίες και θα καταβληθούν από το Ελληνικό Δημόσιο αποτελούν δαπάνη της Γενικής Κυβέρνησης.

Ταυτόχρονα, όμως, αποτελούν και ισόποσο έσοδο των αντισυμβαλλομένων φορέων της Γενικής Κυβέρνησης.

Να τονισθεί επίσης ότι τα Έντοκα Γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου και οι συμβάσεις Repos καλύπτουν δύο διαφορετικές ανάγκες.

Τα Έντοκα Γραμμάτια εκδίδονται επί τη βάσει του εγκεκριμένου  δανειακού προγράμματος για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών του Ελληνικού Δημοσίου όπως αυτές προκύπτουν από την απρόσκοπτη εκτέλεση του προγράμματος, ενώ το νέο προϊόν εντάσσεται στη βραχυπρόθεσμη διαχείριση ρευστότητας.

Αλλά και δημοσιονομικά, σε σχέση με εναλλακτικό δανεισμό μέσω έκδοσης επιπλέον ποσού Εντόκων Γραμματίων Ελληνικού Δημοσίου, για παράδειγμα 100 εκατ. ευρώ τρίμηνης διάρκειας με επιτόκιο 3,6%, ο οποίος δε θα εντασσόταν στο ενδοκυβερνητικό χρέος, από την σύναψη repos ίσης διάρκειας προκύπτει πραγματικό όφελος για το Ελληνικό Δημόσιο ύψους 900.000 ευρώ.

Αντίστοιχα για ποσό 3 δισ. ευρώ μέσω repos, το πραγματικό όφελος σε σχέση με τον προαναφερόμενο δανεισμό από την «αγορά» με Έντοκα Γραμμάτια θα ανέλθει σε περίπου 27 εκατ. ευρώ.

Επίσης, στο πλαίσιο διαχείρισης των υφιστάμενων νέων εκδόσεων, θα επιδιωχθεί, μέσω ανταλλαγών, η παροχή ρευστότητας σε επιλεγμένα «σημεία» της καμπύλης αποδόσεων με στόχο τη διαμόρφωση εκδόσεων αναφοράς.

Με τον τρόπο αυτό αναμένεται η καμπύλη αποδόσεων των Ελληνικών κρατικών χρεογράφων να αντικατοπτρίζει καλύτερα τον κίνδυνο ρευστότητας με πτώση των αποδόσεων, τόσο στο μακρινό αλλά ιδιαιτέρως στο μεσοπρόθεσμο τμήμα της.

Παράλληλα, σχεδιάζονται και μία σειρά από άλλες κινήσεις διαχείρισης του χαρτοφυλακίου των υφιστάμενων εκδόσεων για τη δημιουργία «ρευστότητας» και την περαιτέρω πτώση του κόστους δανεισμού.

Με στόχο, όπως είπαμε, τη σταδιακή επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές κεφαλαίου.

Η σταδιακή επιστροφή στις αγορές με έκδοση τίτλων μεσοπρόθεσμης διάρκειας (π.χ. 5ετών) και με επαρκή «ρευστότητα» θα συμβάλλει συνολικά στην πτώση των αποδόσεων των κρατικών χρεογράφων, των Ελληνικών τίτλων και των τίτλων στη διατραπεζική αγορά, με αποτέλεσμα οι επιχειρήσεις πλέον να μπορούν δανείζονται με εύλογο κόστος.

Ο στόχος της αμοιβαιοποίησης του χρέους, πράγματι συζητείται εκτεταμένα στα ευρωπαϊκά όργανα.

Η επίτευξή του όμως, παραμένει πολιτικά δύσκολη.

Και αυτό γιατί, επί του παρόντος, δεν υπάρχει το απαραίτητο θεσμικό υπόβαθρο, αφού η Ευρωπαϊκή Ένωση κτίστηκε στις αρχές που κατοχύρωναν την οικονομική ανεξαρτησία των κρατών-μελών.

Ρεαλιστικά όμως, η εισαγωγή του κοινού νομίσματος, επιβάλλει σύγκλιση επιτοκίων.

Με την κρίση χρέους, την επέκταση ωρίμανσης του χρέους και την ανάληψη μέρους αυτών από τα κράτη-μέλη, ο αναχρηματοδοτικός κίνδυνος που ανακύπτει, εκτιμάται ότι θα αντιμετωπισθεί από κάποιου είδους ανάληψη του αναχρηματοδοτικού κινδύνου ή μέρους αυτού από κοινούς θεσμούς.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Τόσο η διαχείριση του δημοσίου χρέους, όσο και η ενίσχυση και διασφάλιση της βιωσιμότητας αυτού συνιστούν κρίσιμα στοιχεία όχι μόνο για την έξοδο της χώρας από την κρίση, αλλά και για τη μεταγενέστερη πορεία της.

Απαιτείται σύνεση, ρεαλισμός, διορατικότητα και υπευθυνότητα.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, συνεχίζουμε.

Υλοποιώντας την προσφορότερη τακτική και ακολουθώντας συγκεκριμένη στρατηγική.

Αναζητούμε τις βέλτιστες, εφικτές λύσεις, σεβόμενοι τις τεράστιες θυσίες της Ελληνικής κοινωνίας.

TwitterInstagramYoutube