Εισήγηση στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων επί των Βασικών Σημείων του Σχεδίου Νόμου για την Ίδρυση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ο χρηματοπιστωτικός τομέας και η σταθερότητα αυτού είναι καθοριστικής σημασίας για την αναπτυξιακή δραστηριότητα της πραγματικής οικονομίας.

 

Αυτή η δομική σημασία του τραπεζικού και ευρύτερου χρηματοπιστωτικού τομέα καθίσταται ιδιαίτερα κρίσιμη σε περιόδους εμφάνισης μίας παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης, όπως αυτή του 2008, ιδιαίτερα σε τραπεζοκεντρικές χώρες όπως είναι η Ελλάδα.

 

Η Κυβέρνηση της Ν.Δ., εντοπίζοντας, με υπευθυνότητα, τη σημασία της ευρωστίας και σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος, προχώρησε το φθινόπωρο του 2008, άμεσα και έγκαιρα, στην παροχή ενός σημαντικού πακέτου ρευστότητας.

 

Προχώρησε σε μία ορθή πολιτική επιλογή για την στήριξη της πιστωτικής και οικονομικής δραστηριότητας.

 

Προχώρησε σε μία στοχευμένη επιλογή, η οποία εγκρίθηκε άμεσα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η οποία αντιστοιχούσε στο 11% του ΑΕΠ, όταν ο μέσος ευρωπαϊκός όρος έφτανε στο 20%.

 

Επιλογή που αντιμετώπισε τη σφοδρότατη κριτική της Αντιπολίτευσης, η οποία έφτασε σε ακραίες προσεγγίσεις περί «χαρίσματος των 28 δισ. ευρώ στους τραπεζίτες» και οι οποίες διαψεύσθηκαν από τον όγκο των αδιάθετων – πριν από την κρίση δανεισμού του ΠΑ.ΣΟ.Κ. – πόρων του πακέτου ρευστότητας (περίπου 17 δισ. ευρώ).

 

Ωστόσο, πρόσφατα, η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., που επέκρινε τότε το σχέδιο ρευστότητας της Κυβέρνησης της Ν.Δ., αποφάσισε να προτείνει την ενεργοποίηση και επέκτασή του κατά επιπλέον 15 εκατ.  ευρώ. Και, ορθώς μάλιστα έπραξε, καθώς υπό τις συνθήκες υψηλού κόστους δανεισμού και στενότητας άντλησης κεφαλαίων, εξαιτίας των Κυβερνητικών αστοχιών, η επέκταση του Προγράμματος αποτελούσε αναγκαιότητα.

 

Το ενισχυμένο, πλέον, πακέτο στήριξης της ρευστότητας του ελληνικού συστήματος, αναμένεται να συνοδευτεί από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), το οποίο περιλαμβάνεται στο Μνημόνιο του Μηχανισμού Στήριξης και για το οποίο συζητάμε σήμερα σε επίπεδο ενημέρωσης.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η θέσπιση του Ταμείου, μετά από διαβούλευση με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.), την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ.), συνιστά μία από τις βασικές και συγκεκριμένες πολιτικές του Μνημονίου.

 

Σκοπός του Ταμείου θα είναι η διατήρηση της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος, ειδικότερα της φερεγγυότητάς του, και όχι η στήριξη των αναγκών ρευστότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων.

 

Η διατύπωση όμως του Μνημονίου, αλλά και του Ενημερωτικού Σημειώματος του Νομοσχεδίου του Υπουργείου Οικονομικών σχετικά με τη σύσταση του Ταμείου δημιουργεί ερωτηματικά και περικλείει ασάφειες. Ερωτηματικά και ασάφειας τις οποίες εξέφρασα στον Υπουργό Οικονομικών με Ερώτηση που υπέβαλλα για το συγκεκριμένο θέμα από τις 11 Ιουνίου 2010. Ειδικότερα:

 

1ον. Ως προς τη συμμετοχή στο Ταμείο, αυτή θα είναι υποχρεωτική και θα ενεργοποιείται όταν δεν καλύπτονται οι ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις και «όταν δεν μπορεί να βρεθεί άλλη ιδιωτική λύση». Ως προς την τελευταία, δεν διευκρινίζεται ποια μορφή θα έχει και μέχρι ποιου ποσοστού αυτή δύναται να είναι. Επίσης, ασάφεια υπάρχει αναφορικά και με το επίπεδο των ελάχιστων κεφαλαιακών απαιτήσεων και πώς αυτές θα προσδιορίζονται…

 

2ον. Προβλέπεται «η Τράπεζα της Ελλάδος να εντείνει την εποπτεία του χρηματοπιστωτικού συστήματος αυξάνοντας τη συχνότητα και την ταχύτητα υποβολής στοιχείων και την περαιτέρω ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου πλαισίου για συχνούς ελέγχους ακραίων συνθηκών (stress-tests)». Δεν διευκρινίζονται οι όροι και οι παράμετροι που θα τίθενται σε αυτούς του ελέγχους.

 

3ον. Προβλέπεται να «εισαχθεί επιπλέον ευελιξία στη διαχείριση ανθρωπίνων πόρων και θα χορηγηθεί σε όλο το προσωπικό της Τράπεζας της Ελλάδος (Τ.τ.Ε.) ισχυρή νομική προστασία για τις ενέργειες που εκτελούνται με καλή πίστη». Δεν καθορίζεται η μορφή και το εύρος της προστασίας, αλλά και της εργασιακής ευελιξίας.

 

4ον. Για την εκπλήρωση των στόχων του «το Ταμείο θα έχει ορισμένες εξουσίες στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που έχει χρηματοδοτήσει, και οι οποίες θα ασκούνται μετά από διαβούλευση με την Τ.τ.Ε.». Οι εξουσίες του Ταμείου περιλαμβάνουν ενδεικτικά τα εξής:

 

(α) «Να απαιτεί από την Τ.τ.Ε. να του παρέχει για το πιστωτικό ίδρυμα κάθε πληροφορία απαραίτητη για την εκπλήρωση του σκοπού του.» Θα πρέπει όμως να διασφαλιστεί το επαγγελματικό-υπηρεσιακό απόρρητο.

 

(β) «Να ορίζει ένα μέλος στο Δ.Σ. του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος.» Δεν προσδιορίζονται όμως τα προσόντα που θα απαιτείται να διαθέτει ο εκπρόσωπος του Ταμείου που θα ορίζεται ως μέλος του Δ.Σ. του πιστωτικού ιδρύματος.

 

(γ) «Να απαιτεί από το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα την υποβολή σχεδίου αναδιάρθρωσης.» Δεν ορίζονται όμως με σαφήνεια οι προϋποθέσεις που θα ενεργοποιούν το εν λόγω αίτημα του Ταμείου.

 

(δ) «Να έχει δικαίωμα αρνησικυρίας σε αποφάσεις του πιστωτικού ιδρύματος (επιχειρηματική στρατηγική, απόδοση μερισμάτων, θέματα μισθοδοσίας, ρευστότητας και διαχείρισης ενεργητικού – παθητικού κ.λπ.).» Ιδιαίτερα ευρείες αρμοδιότητες παρέμβασης του εκπροσώπου του Ταμείου που εκτείνονται κατ’ ουσία στο σύνολο της δραστηριότητας του πιστωτικού ιδρύματος. Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με το Άρθρο 1, Παρ. 3 του Ν. 3723/2008 για τα μέτρα ενίσχυσης της ρευστότητας, ο εκπρόσωπος του Ελληνικού Δημοσίου που οριζόταν ως μέλος του Δ.Σ. είχε επίσης δικαίωμα αρνησικυρίας στη λήψη οποιασδήποτε απόφασης σχετικής με τη διανομή μερισμάτων και την πολιτική παροχών προς τον Πρόεδρο, τον Διευθύνοντα Σύμβουλο, ή εφόσον κρίνει ότι η απόφαση αυτή δύναται να θέσει σε κίνδυνο τα συμφέροντα των καταθετών ή να επηρεάσει ουσιωδώς τη φερεγγυότητα και την εύρυθμη λειτουργία της Τράπεζας.

 

(ε) «Να απαιτεί τη μετατροπή των προνομιούχων μετοχών σε κοινές, όταν το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα αδυνατεί να καλύπτει είτε το ελάχιστο ύψος ιδίων κεφαλαίων, είτε ορισμένες οικονομικές απαιτήσεις που θα επιβάλλονται από το σχέδιο αναδιάρθρωσης του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος». Δεν προσδιορίζονται όμως οι οικονομικές απαιτήσεις που θα μπορούν να επιβληθούν βάσει του σχεδίου αναδιάρθρωσης.

5ον. Τα κριτήρια για οποιαδήποτε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου πιστωτικού ιδρύματος θα πρέπει να είναι συμβατά με την Απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 19.11.2008 (Ν. 560/2008 μέτρα στήριξης για τα πιστωτικά ιδρύματα στην Ελλάδα). Σύμφωνα με την εν λόγω Απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που αναφερόταν στα μέτρα ενίσχυσης της ρευστότητας που θεσπίστηκαν με τον Ν. 3723/2008, η κατανομή του ποσού των 5 δισ. ευρώ για την αγορά προνομιούχων μετοχών θα έπρεπε να γίνει με απόφαση Υπουργού Οικονομικών κατόπιν σύστασης του Διοικητή της Τ.τ.Ε., η οποία θα έπρεπε να βασίζεται στα ακόλουθα κριτήρια:

  • το επίπεδο της απαιτούμενης κεφαλαιακής επάρκειας του πιστωτικού ιδρύματος, όπως καθορίζεται από την Τ.τ.Ε. Πιο συγκεκριμένα, ο δείκτης των βασικών ιδίων κεφαλαίων (Tier 1) θα πρέπει να κυμαίνεται σε ποσοστά μεταξύ 8%-10% (η βαρύτητα του εν λόγω κριτηρίου για τη συνολική αξιολόγηση είναι 0,5),
  • το μέγεθος του πιστωτικού ιδρύματος όπως προκύπτει από το μερίδιο αγοράς του στη χρηματοδότηση εν γένει της οικονομίας, καθώς και τη σημαντικότητά του σε ό, τι αφορά τη διατήρηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (η βαρύτητα του εν λόγω κριτηρίου για τη συνολική αξιολόγηση είναι 0,4), και
  • τη συμβολή του πιστωτικού ιδρύματος σε ό, τι αφορά τη χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και τη χορήγηση στεγαστικών δανείων (η βαρύτητα του εν λόγω κριτηρίου για τη συνολική αξιολόγηση είναι 0,1).

6ον. Προβλέπεται να εφαρμόζεται σχέδιο αναδιάρθρωσης υπό την αιγίδα του Ταμείου «εφόσον τα πιστωτικά ιδρύματα δεν δύνανται να συγκεντρώσουν εγκαίρως επιπρόσθετα κεφάλαια για να αποπληρώσουν το Ταμείο». Η διάταξη φαίνεται απόλυτα ασαφής και απαιτείται περαιτέρω επεξεργασία σε νομοπαρασκευαστικό επίπεδο.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Από τα παραπάνω, εύκολα συνάγουμε το συμπέρασμα πως η θέσπιση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, πρωτοβουλία την οποία στηρίζουμε, σύμφωνα με τα βασικά σημεία που μας παρουσιάζει σήμερα το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης παραμένει μία θολή θεσμική πρωτοβουλία.

Μία ασαφής θεσμική πρωτοβουλία – που παρά την ιδιαίτερη σημασία της – χρήζει σημαντικών διευκρινήσεων, εξειδικεύσεων και προσδιορισμών που απουσιάζουν από τη σημερινή παρουσίαση του κ. Υπουργού.

Ευελπιστώ το αποτέλεσμα της νομοπαρασκευαστικής διαδικασίας να διαψεύσει τη σημερινή μας εντύπωση, αν και τα περιθώρια στενεύουν καθώς – σύμφωνα με το Μνημόνιο – η θέσπιση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας προβλέπεται μέχρι την επόμενη Τετάρτη, 30 Ιουνίου.

Εισήγηση στην Επίκαιρη Επερώτηση για την Εξυγίανση του ΟΣΕ

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Επίκαιρη Ερώτηση που καταθέσαμε και συζητάμε, σήμερα, προσεγγίζει ένα κρίσιμο ζήτημα τόσο για τη λειτουργία των Δημόσιων Επιχειρήσεων και Οργανισμών στη χώρα μας όσο και για τη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών.

Επιχειρήσεων που παρέχουν ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών κοινής ωφέλειας και που είναι συνυφασμένες με την κάλυψη αναγκών του κοινωνικού συνόλου.

Παρά την μεγάλη όμως σημασία τους, το βασικό γνώρισμα, διαχρονικά, των περισσότερων ΔΕΚΟ στη χώρα μας είναι η αναποτελεσματικότητα της λειτουργίας τους, τόσο σε διοικητικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο.

Επιδιώξεις της πολιτείας οφείλουν να είναι

  • η εξυγίανση και αποτελεσματική λειτουργία των δημοσίων επιχειρήσεων προς όφελος όλων των πολιτών,
  • η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και παραγωγικότητας αυτών και
  • η βελτίωση της οικονομικής αποτελεσματικότητας.

Επιδιώξεις που πρέπει να επιτυγχάνονται και στην περίπτωση του ΟΣΕ.

Ο Ελληνικός Σιδηρόδρομος αποτελεί ένα σημαντικό μέσο μεταφοράς, με σαφή κοινωνικό και οικονομικό χαρακτήρα, που διαδραματίζει ιδιαίτερο ρόλο στην ανάπτυξη της χώρας.

Ωστόσο, αποτελεί μεταφορικό μέσο η λειτουργία του οποίου συνοδεύεται από πολλά, μεγάλα και διαχρονικά προβλήματα.

Προβλήματα όπως, είναι, κυρίως, η στρεβλή κατανομή του προσωπικού που δημιουργεί υψηλό κόστος μισθοδοσίας, τα διαχρονικά υψηλά ελλείμματα και το διογκωμένο χρέος του Οργανισμού, το οποίο αναμένεται να ξεπεράσει, το 2010, τα 10 δισ. ευρώ.

 

Και, επειδή, έχουμε ακούσει αρκετά αυτό τον καιρό για την εξέλιξη των ελλειμμάτων και του χρέους του ΟΣΕ αξίζει να εξετάσουμε πως διογκώθηκε η κατάσταση μετά το 1980, καθώς μέχρι τότε το κράτος κάλυπτε πλήρως, με επιχορήγησή του, τα ελλείμματά του.

Το 1981 ξεκίνησε η μη πλήρης κάλυψη των ελλειμμάτων από τον κρατικό προϋπολογισμό, καλύπτοντας μόνο το 70% του ελλείμματος, ενώ για το υπόλοιπο έγινε δανεισμός. Τη χρονιά εκείνη η ζημία του ΟΣΕ ήταν περίπου 14,6 εκατ. €.

Το 1985 το ποσοστό κάλυψης των ελλειμμάτων με κρατική επιχορήγηση έπεσε στο 58%, ενώ οι ζημίες ανήλθαν σε 46,8 εκατ. €, δηλαδή υπερτριπλάσιες εκείνων του 1981.

Το 1990 το ποσοστό κάλυψης των ελλειμμάτων με κρατική επιχορήγηση ανήλθε στο 30%, ενώ οι ζημίες διαμορφώθηκαν σε 113 εκατ. €, δηλαδή υπερδιπλάσιες του 1985 και σχεδόν οκταπλάσιες εκείνων του 1981.

Το 1995 το ποσοστό κάλυψης των ελλειμμάτων με κρατική επιχορήγηση ήταν μόλις 48%, ενώ οι ζημίες ανήλθαν σε 247 εκατ. €, υπερδιπλάσιες εκείνων του 1990.

Η κρατική επιχορήγηση το 2000 κάλυψε μόλις το 30% των ελλειμμάτων,  ενώ μετά το 2002 μηδενίστηκε πλήρως, υποχρεώνοντας τον ΟΣΕ να καλύπτει το σύνολο των ελλειμμάτων του (λειτουργικών, χρηματοπιστωτικών και επενδυτικών) με δανεισμό. Οι ζημίες του 2000 είχαν φθάσει τα 400 εκατ. €, το 2003 τα 473 εκατ. €, και το 2004 τα 576 εκατ. €.

 

Η μη κάλυψη, συνεπώς, των ελλειμμάτων εκτόξευσε το χρέος του ΟΣΕ στα σημερινά ύψη και φυσικά έχει συντελέσει στην αύξηση του ποσού των τόκων εξυπηρέτησης του χρέους του, σε ποσοστό 60% της ετήσιας ζημίας. Έτσι, τα ελλείμματα του ΟΣΕ αφορούν σε συντριπτικό ποσοστό (περίπου 60%) τόκους, ενώ το υπόλοιπο 40% αφορά λειτουργικά ελλείμματα και οφείλεται:

1ον. Στη μη επιχορήγηση καθ’ οποιονδήποτε τρόπο των «άγονων» σιδηροδρομικών γραμμών που εξυπηρετεί ο Οργανισμός.

2ον. Στην υποχρέωση του ΟΣΕ να καλύπτει μέρος των επενδύσεών του σε υποδομές.

3ον. Στο μη προσδιορισμό της τιμής του εισιτηρίου με επιχειρηματικά κριτήρια, αλλά με κοινωνικά και χωρίς να καταβάλλονται οι ανάλογες αποζημιώσεις.

4ον. Στην ανάπτυξη πλήρως ασύμφορων δρομολογίων υψηλού κόστους και χαμηλής οικονομικής αποδοτικότητας.

5ον. Στις στρεβλώσεις που δημιουργούν οι υψηλές ανάγκες δευτερευουσών απολαβών (πληρωμή υπερωριών, δεδουλευμένων αναπαύσεων και αδειών κλπ) που ανεβάζουν το κόστος μισθοδοσίας περίπου στο 70% των λειτουργικών δαπανών.

 

Συνεπώς, η μη αποτελεσματική λειτουργία του ΟΣΕ οδήγησε σε μία σχέση εσόδων-εξόδων 1 προς 8, όταν ο μέσος όρος του λόγου εσόδων-εξόδων στις αντίστοιχες ευρωπαϊκές σιδηροδρομικές εταιρίες είναι 8 προς 10. Έτσι ο Οργανισμός αποτελεί τον πιο προβληματικό δημόσιο οργανισμό της Ευρώπης, χρεώνοντας καθημερινά με περισσότερα από 2,5 εκατ. ευρώ τον Έλληνα φορολογούμενο.

 

Και επειδή στον Προϋπολογισμό του 2010 εκτιμούσατε ότι ο ΟΣΕ θα έχει ζημιά 899,88 εκατ. €, μπορείτε να μας πείτε πως εκτελείται ο σχεδιασμός του Ομίλου τους πρώτους 5 μήνες;

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση της Ν.Δ., εντοπίζοντας και αναγνωρίζοντας τα χρόνια δομικά προβλήματα του ΟΣΕ, ξεκίνησε το 2008 την προσπάθεια οικονομικής εξυγίανσης και διοικητικής αναδιάρθρωσης του Οργανισμού παρουσιάζοντας ένα ολοκληρωμένο Σχέδιο Ανασυγκρότησης του Ελληνικού Σιδηροδρόμου, με άξονες την ασφάλεια, τη διαφάνεια, την εξυγίανση και την ανάπτυξη. Σχέδιο στο περιεχόμενο του οποίου έχουν ήδη αναφερθεί οι Συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Μία προσπάθεια, βέβαια, που αναγνωρίζουμε πως θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει νωρίτερα.

Μία προσπάθεια προς την κατεύθυνση επίλυσης του προβλήματος που ήταν απόλυτα σωστή και σύμφωνη με το κοινοτικό δίκαιο, αλλά, κυρίως, σύμφωνη με την απαίτηση των Ελλήνων πολιτών για άμεση εξυγίανση του ΟΣΕ.

Μία προσπάθεια που, δυστυχώς, σταμάτησε τον Οκτώβριο του 2009, καθώς η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. αποφάσισε να ακυρώσει το Σχέδιο Ανασυγκρότησης, χωρίς ωστόσο να παρουσιάσει καμιά εναλλακτική λύση εξυγίανσης του ΟΣΕ. 

 

Την ακύρωση του Σχεδίου της Ν.Δ. ακολούθησε η αδικαιολόγητη αδράνεια της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ., παρά το γεγονός ότι και η ίδια αναγνωρίζει ότι η εξυγίανση του ΟΣΕ είναι μονόδρομος.

Ακολούθησε η στασιμότητα και οι αποσπασματικές και αντιφατικές δηλώσεις της πολιτικής ηγεσίας, αλλά και οι γνωστές διαρροές των προθέσεών της στον Τύπο, οι οποίες εδράζονται ουσιαστικά στη φιλοσοφία του σχεδίου που η Κυβέρνηση της Ν.Δ. είχε καταρτίσει και παρουσιάσει.

Παρ’ όλα αυτά, το ολοκληρωμένο σχέδιο της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. για τον ΟΣΕ, πέρα από μία γενικόλογη αναφορά στην παρουσίαση, πρόσφατα, του άτολμου προγράμματος αποκρατικοποιήσεων, δεν έχει ακόμα κατατεθεί.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η εξυγίανση του ΟΣΕ, στη σημερινή δυσμενή οικονομική συγκυρία για τη χώρα, αποτελεί για τη Ν.Δ. θέμα ύψιστης προτεραιότητας.

Δυστυχώς, όμως, η παροιμιώδης αδράνεια της Κυβέρνησης και η καθυστέρηση της αναδιάρθρωσης του Οργανισμού κοστίζουν ακριβά καθημερινά στους Έλληνες φορολογούμενους.

Και σε περιόδους οικονομικής στενότητας για τους πολίτες, όπως η τρέχουσα, ο επωμισμός ενός τέτοιο κόστους είναι ιδιαίτερα δυσβάσταχτος.

Έτσι, για ακόμα μία φορά, καλούμε την Κυβέρνηση να υιοθετήσει τους άξονες του σχεδίου της Ν.Δ. και να προχωρήσει άμεσα στην εξυγίανση του ΟΣΕ, συμβάλλοντας σημαντικά στην ανάταξη της Ελληνικής οικονομίας.

Όμως, η ανάταξη της Ελληνικής οικονομίας απαιτεί, παράλληλα με το στρατηγικό σχέδιο και τις επιμέρους συγκεκριμένες πολιτικές, ισχυρή και αυτόνομη πολιτική βούληση και αποτελεσματική πολιτική καθοδήγηση.

Απαιτεί προϋποθέσεις στις οποίες η παρούσα Κυβέρνηση φαίνεται ελλειμματική.

Ερώτηση για τη διαδικασία Κύρωσης, Συζήτησης και Ενημέρωσης επί Μνημονίων, Συμφωνιών και Συμβάσεων που απορρέουν από τη Συμμετοχή στο Μηχανισμό Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης

Ο Νόμος 3845/2010 (Φ.Ε.Κ. 65 Α’, 6-5-2010) που αφορά στα «Μέτρα για την Εφαρμογή του Μηχανισμού Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας από τα Κράτη-Μέλη της ζώνης του ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο», προέβλεπε συγκεκριμένη διαδικασία για την κύρωση των μνημονίων, συμφωνιών και συμβάσεων, που τον συνόδευαν, από τη Βουλή.

Πιο συγκεκριμένα με το Άρθρο 1ο,  παρ. 4, του Νόμου αυτού, «Παρέχεται στον Υπουργό Οικονομικών η εξουσιοδότηση να εκπροσωπεί το Ελληνικό Δημόσιο και να υπογράφει κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού, διμερή ή πολυμερή, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα κράτη-μέλη της ζώνης του ευρώ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, προκειμένου να εφαρμοστεί το πρόγραμμα της προηγούμενης παραγράφου [ο μηχανισμός στήριξης της ελληνικής οικονομίας]. Τα μνημόνια, οι συμφωνίες και οι συμβάσεις του προηγούμενου εδαφίου, εισάγονται στη Βουλή για κύρωση».

Στις 7 Μαΐου 2010, ο Υπουργός Οικονομικών, κ. Παπακωνσταντίνου, δεσμεύονταν στην Ολομέλεια της Βουλής ότι «προφανώς οι συμβάσεις αυτές θα έρθουν στη συνέχεια και στη Βουλή των Ελλήνων για συζήτηση και κύρωση. Όμως, για να μπορέσει να γίνει η εκταμίευση στην ώρα της, το διευκρινίζουμε αυτό με μερικές νομοτεχνικές αλλαγές που γίνονται στο κείμενο».

Ως εκ τούτου, πέντε (5) ημέρες αργότερα, ο Ν. 3847/2010 (ΦΕΚ 67 Α’, 11-05-2010), και πιο συγκεκριμένα η παρ. 9, τροποποιεί τον προηγούμενο Νόμο (Ν. 3845/2010) ως εξής:

«Στο τέλος της παραγράφου 4 του άρθρου πρώτου του Ν. 3845/2010 αντί της λέξης «κύρωση» τίθενται οι λέξεις «συζήτηση και ενημέρωση».  Ισχύουν και εκτελούνται από της υπογραφής τους».

Μετέπειτα, στις 3 Ιουνίου 2010, ο Υπουργός Οικονομικών καταθέτει Σχέδιο Νόμου με τίτλο «Κύρωση της από 8 Μαΐου 2010 Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης μεταξύ αφ’ ενός της Ελληνικής Δημοκρατίας ως δανειολήπτη και αφ’ ετέρου των κρατών-μελών της Ευρωζώνης και του KfW ως δανειστών, καθώς και του από 10 Μαΐου 2010 διακανονισμού χρηματοδότησης άμεσου ετοιμότητας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο – Συμμετοχή της Ελλάδας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης».

Η Εισηγητική Έκθεση του Σχεδίου Νόμου, μάλιστα, αναφέρει:

«Με το Προτεινόμενο Σχέδιο Νόμου πραγματοποιείται η πολιτική δέσμευση της Κυβέρνησης να φέρει για συζήτηση και κύρωση στην Εθνική Αντιπροσωπεία όλα τα συμβατικά κείμενα…»

Παραδόξως, ο τελευταίος νόμος (Ν. 3847/2010) αναφέρεται σε «συζήτηση και ενημέρωση».

Επιπρόσθετα, το Άρθρο 2ο του εν λόγω Σχεδίου Νόμου αναφέρει:

«Παρέχεται στον Υπουργό Οικονομικών η εξουσιοδότηση να εκπροσωπεί το Ελληνικό Δημόσιο στην Ευρωπαϊκή Διευκόλυνση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ή Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης) (European Facility of Financial StabilityEFSF) και να υπογράφει κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού, διμερή ή πολυμερή, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και να προβαίνει σε κάθε αναγκαία ενέργεια για τη συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου σε νομικά πρόσωπα και φορείς που συστήνονται για την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης».

Παράλληλα, το Σχέδιο Νόμου με Τίτλο «Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας στις Οδηγίες 2007/64/ΕΚ, 2007/44/ΕΚ και 2010/16/ΕΕ που αφορούν Υπηρεσίες Πληρωμών στην Εσωτερική Αγορά, Προληπτική Αξιολόγηση Προτάσεων Απόκτησης Συμμετοχής σε Επιχειρήσεις του Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Άλλες Διατάξεις», που συζητείται αυτή την εβδομάδα (Πέμπτη, 24 Ιουνίου) στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, περιλαμβάνει στις άλλες διατάξεις, και πιο συγκεκριμένα στο Άρθρο 93, αυτούσιο το προηγούμενο Άρθρο 2ο του Σχεδίου Νόμου που κατέθεσε το Υπουργείο Οικονομικών για την Κύρωση της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης.

Είναι προφανές ότι οι κυβερνητικές παλινωδίες και αντιφάσεις, σχετικά με τη διαδικασία κύρωσης, συζήτησης και ενημέρωσης επί μνημονίων, συμφωνιών και συμβάσεων που υπογράφονται από τη χώρα στο πλαίσιο του Μηχανισμού Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης, συνεχίζονται με αποτέλεσμα να εγείρεται μείζον θέμα κοινοβουλευτικής και πολιτικής τάξης.

Για τους παραπάνω λόγους,

 

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κος Υπουργός

1ον. Γιατί η Κυβέρνηση σε διάστημα πέντε (5) ημερών (6η με 11η Μαΐου) μετέτρεψε την «κύρωση» των μνημονίων, συμφωνιών και συμβάσεων, αρχικά σε «κύρωση και συζήτηση» και στη συνέχεια σε «συζήτηση και ενημέρωση»;

2ον. Ισχύει η πολιτική δέσμευση του Υπουργού Οικονομικών ότι θα φέρνει για «συζήτηση και κύρωση» στην Εθνική Αντιπροσωπεία όλα τα συμβατικά κείμενα;

3ον. Συνάδει αυτό με το Ν. 3847/2010 (ΦΕΚ 67 Α’, 11-05-2010);

4ον. Εάν ισχύει η πολιτική δέσμευση γιατί δεν γίνεται η Κύρωση της από 8 Μαΐου 2010 Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης που έχει κατατεθεί ως Σχέδιο Νόμου στη Βουλή από τις 3 Ιουνίου 2010;

5ον. Γιατί στο Άρθρο για την παροχή εξουσιοδότησης στον Υπουργό Οικονομικών για τη συμμετοχή της Ελλάδος στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης δεν υπάρχει καμμία αναφορά σε κύρωση, συζήτηση ή έστω ενημέρωση για τα μνημόνια, τις συμφωνίες και τις συμβάσεις που συνοδεύουν τη συμμετοχή όπως ισχύει για τον Ελληνικό Μηχανισμό Στήριξης;

Αναφορά για το αίτημα της Ένωσης Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Νομού Φωκίδας

Με την παρούσα αναφορά σας μεταφέρω αίτημα της Ένωσης Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Νομού Φωκίδας, αναφορικά με τις υπηρεσίες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που παρέχει το Ι.Κ.Α. στους ασφαλισμένους του στο Ν. Φωκίδας, και ειδικότερα στην Άμφισσα.

Παρά την ήδη ελλιπέστατη στελέχωση του Παραρτήματος Ι.Κ.Α. Άμφισσας με ιατρικό προσωπικό, πρόσφατα διεκόπησαν και οι επισκέψεις της παθολόγου ιατρού από το τοπικό Κ.Α.Π.Η., οι οποίες αν και πραγματοποιούνταν μία φορά την εβδομάδα, συνέβαλαν ουσιαστικά στην εξυπηρέτηση πληθώρας ασφαλισμένων.

Αποτέλεσμα της εν λόγω κατάστασης, είναι να υποχρεώνονται οι ασφαλισμένοι, συνταξιούχοι και εργαζόμενοι,  να συνωστίζονται σε ατελείωτες ουρές στα ιατρεία του Ι.Κ.Α. χωρίς να εξυπηρετούνται τουλάχιστον αυθημερόν.

Παρακαλώ όπως με ενημερώσετε για την πρόοδο υλοποίησης του εν λόγω ζητήματος.

Ερώτηση για το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας

Το Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής που συνοδεύει το Σχέδιο Νόμου με τίτλο «Μέτρα για την Εφαρμογή του Μηχανισμού Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας από τα Κράτη-Μέλη της ζώνης του ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο» περιλαμβάνει συγκεκριμένες πολιτικές για τον χρηματοπιστωτικό τομέα.

 

Μεταξύ αυτών είναι και η θέσπιση, από την Κυβέρνηση, μέσω συγκεκριμένης νομοθεσίας και μετά από διαβούλευση με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.), την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ.), του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Τ.Χ.Σ.).

 

Σκοπός του Ταμείου θα είναι η διατήρηση της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος, ειδικότερα της φερεγγυότητάς του, και όχι η στήριξη των αναγκών ρευστότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων.

 

Η διατύπωση όμως του Μνημονίου σχετικά με τη σύσταση του Ταμείου δημιουργεί ερωτηματικά, περικλείει ασάφειες και απαιτεί περαιτέρω επεξεργασία σε νομοπαρασκευαστικό επίπεδο.

 

1ον. Ως προς τη συμμετοχή στο Ταμείο, αυτή θα είναι υποχρεωτική και θα ενεργοποιείται όταν δεν καλύπτονται οι ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις και «όταν δεν μπορεί να βρεθεί άλλη ιδιωτική λύση». Ως προς την τελευταία, δεν διευκρινίζεται ποια μορφή θα έχει και μέχρι ποιου ποσοστού αυτή δύναται να είναι.

 

2ον. Προβλέπεται «η Τράπεζα της Ελλάδος να εντείνει την εποπτεία του χρηματοπιστωτικού συστήματος αυξάνοντας τη συχνότητα και την ταχύτητα υποβολής στοιχείων και την περαιτέρω ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου πλαισίου για συχνούς ελέγχους ακραίων συνθηκών (stresstests. Δεν διευκρινίζονται οι όροι και οι παράμετροι που θα τίθενται σε αυτούς του ελέγχους.

 

3ον. Προβλέπεται να «χορηγηθεί σε όλο το προσωπικό της Τράπεζας της Ελλάδος ισχυρή νομική προστασία για τις ενέργειες που εκτελούνται με καλή πίστη». Δεν καθορίζεται η μορφή και το εύρος της προστασίας.

 

4ον. Για την εκπλήρωση των στόχων του «το Ταμείο θα έχει ορισμένες εξουσίες στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που έχει χρηματοδοτήσει, και οι οποίες θα ασκούνται μετά από διαβούλευση με την Τράπεζα της Ελλάδος». Οι εξουσίες του Ταμείου περιλαμβάνουν ενδεικτικά τα εξής:

 

(α) Να απαιτεί από την Τράπεζα της Ελλάδος (Τ.τ.Ε.) να του παρέχει για το πιστωτικό ίδρυμα κάθε πληροφορία απαραίτητη για την εκπλήρωση του σκοπού του. Θα πρέπει όμως να διασφαλιστεί το επαγγελματικό-υπηρεσιακό απόρρητο.

 

(β) Να ορίζει ένα μέλος στο Δ.Σ. του πιστωτικού ιδρύματος. Δεν προσδιορίζονται όμως τα προσόντα που θα απαιτείται να διαθέτει ο εκπρόσωπος του Ταμείου που θα ορίζεται ως μέλος του Δ.Σ. του πιστωτικού ιδρύματος.

 

(γ) Να απαιτεί από το πιστωτικό ίδρυμα την υποβολή σχεδίου αναδιάρθρωσης. Δεν ορίζονται όμως με σαφήνεια οι προϋποθέσεις που θα ενεργοποιούν το εν λόγω αίτημα του Ταμείου.

 

(δ) Να έχει δικαίωμα αρνησικυρίας σε αποφάσεις του πιστωτικού ιδρύματος (επιχειρηματική στρατηγική, απόδοση μερισμάτων, θέματα μισθοδοσίας, ρευστότητας και διαχείρισης ενεργητικού – παθητικού κ.λπ.). Ιδιαίτερα ευρείες αρμοδιότητες παρέμβασης του εκπροσώπου του Ταμείου που εκτείνονται κατ’ ουσία στο σύνολο της δραστηριότητας του πιστωτικού ιδρύματος.

 

Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με το Άρθρο 1, Παρ. 3 του Ν. 3723/2008 για τα μέτρα ενίσχυσης της ρευστότητας, ο εκπρόσωπος του Ελληνικού Δημοσίου που οριζόταν ως μέλος του Δ.Σ. είχε επίσης δικαίωμα αρνησικυρίας στη λήψη οποιασδήποτε απόφασης σχετικής με τη διανομή μερισμάτων και την πολιτική παροχών προς τον Πρόεδρο, τον Διευθύνοντα Σύμβουλο, ή εφόσον κρίνει ότι η απόφαση αυτή δύναται να θέσει σε κίνδυνο τα συμφέροντα των καταθετών ή να επηρεάσει ουσιωδώς τη φερεγγυότητα και την εύρυθμη λειτουργία της Τράπεζας.

 

(ε) Να απαιτεί τη μετατροπή των προνομιούχων μετοχών σε κοινές, όταν το πιστωτικό ίδρυμα αδυνατεί να καλύπτει είτε το ελάχιστο ύψος ιδίων κεφαλαίων, είτε ορισμένες οικονομικές απαιτήσεις που θα επιβάλλονται από το σχέδιο αναδιάρθρωσης του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος. Δεν προσδιορίζεται όμως ούτε κάποιο χρονικό διάστημα μετά την παρέλευση του οποίου θα απαιτείται η μετατροπή των προνομιούχων σε κοινές μετοχές, ούτε οι οικονομικές απαιτήσεις που θα μπορούν να επιβληθούν βάσει του σχεδίου αναδιάρθρωσης.

 

5ον. Τα κριτήρια για οποιαδήποτε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου πιστωτικού ιδρύματος θα πρέπει να είναι συμβατά με την Απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 19.11.2008 (Ν. 560/2008 μέτρα στήριξης για τα πιστωτικά ιδρύματα στην Ελλάδα). Σύμφωνα με την εν λόγω Απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που αναφερόταν στα μέτρα ενίσχυσης της ρευστότητας που θεσπίστηκαν με τον Ν. 3723/2008, η κατανομή του ποσού των 5 δισ. ευρώ για την αγορά προνομιούχων μετοχών θα έπρεπε να γίνει με απόφαση Υπουργού Οικονομικών κατόπιν σύστασης του Διοικητή της Τ.τ.Ε., η οποία θα έπρεπε να βασίζεται στα ακόλουθα κριτήρια:

 

  • το επίπεδο της απαιτούμενης κεφαλαιακής επάρκειας του πιστωτικού ιδρύματος, όπως καθορίζεται από την Τ.τ.Ε. Πιο συγκεκριμένα, ο δείκτης των βασικών ιδίων κεφαλαίων     (Tier 1) θα πρέπει να κυμαίνεται σε ποσοστά μεταξύ 8%-10% (η βαρύτητα του εν λόγω κριτηρίου για τη συνολική αξιολόγηση είναι 0,5),

 

  • το μέγεθος του πιστωτικού ιδρύματος όπως προκύπτει από το μερίδιο αγοράς του στη χρηματοδότηση εν γένει της οικονομίας, καθώς και τη σημαντικότητά του σε ό, τι αφορά τη διατήρηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (η βαρύτητα του εν λόγω κριτηρίου για τη συνολική αξιολόγηση είναι 0,4), και

 

  • τη συμβολή του πιστωτικού ιδρύματος σε ό, τι αφορά τη χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και τη χορήγηση στεγαστικών δανείων (η βαρύτητα του εν λόγω κριτηρίου για τη συνολική αξιολόγηση είναι 0,1).

 

6ον. Προβλέπεται να εφαρμόζεται σχέδιο αναδιάρθρωσης υπό την αιγίδα του Ταμείου «εφόσον τα πιστωτικά ιδρύματα δεν δύνανται να συγκεντρώσουν εγκαίρως επιπρόσθετα κεφάλαια για να αποπληρώσουν το Ταμείο». Η διάταξη φαίνεται απόλυτα ασαφής και απαιτείται περαιτέρω επεξεργασία σε νομοπαρασκευαστικό επίπεδο.

 

Με δεδομένο ότι η θέσπιση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας προβλέπεται να γίνει, σύμφωνα και με το Μνημόνιο, μέχρι τις 30 Ιουνίου, ως σημείο αναφοράς,  

Ερωτάται

ο κ. Υπουργός

  1. Έχουν τεθεί αυτές, ή / και άλλες, σχετικές παρατηρήσεις στο πλαίσιο της διαβούλευσης με το Δ.Ν.Τ., την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ε.Κ.Τ. για τη σύσταση του Ταμείου;
  2. Αν έχουν τεθεί οι ανωτέρω σχετικοί προβληματισμοί, ποιές είναι οι απαντήσεις – διευκρινίσεις που έχουν δοθεί;

Ερώτηση για την καθυστέρηση έναρξης λειτουργίας των Ιαματικών Λουτρών Υπάτης, Ν. Φθιώτιδας.

Κάθε χρόνο, η έναρξη της περιόδου Λουτροθεραπείας στα Ιαματικά Λουτρά Υπάτης στο Νομό Φθιώτιδας πραγματοποιείται την 1η Ιουνίου. Εφέτος, για άγνωστους λόγους και χωρίς καμία ειδοποίηση, το Λουτροθεραπευτήριο στα Λουτρά Υπάτης δεν ξεκίνησε τη λειτουργία του στην ορισμένη ημερομηνία, με αποτέλεσμα να καθυστερεί η έναρξη λουτροθεραπείας των ενδιαφερομένων. Ως γνωστόν, τα Λουτρά Υπάτης φημίζονται για τις αξιόλογες ιαματικές πηγές τους, οι οποίες αποτελούν και τον βασικό οικονομικό παράγοντα ανάπτυξης της περιοχής. Η όποια καθυστέρηση στην λειτουργία των Ιαματικών Λουτρών Υπάτης, επιδρά ανασταλτικά στην κύρια μορφή ανάπτυξης για την περιοχή, τον τουρισμό, και αποτελεί πλήγμα στην τοπική οικονομία.

 

Κατόπιν τούτου,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

Για ποιους λόγους καθυστερεί η έναρξη της Λειτουργίας των Ιαματικών Λουτρών Υπάτης και πότε αναμένεται η έναρξη λειτουργίας αυτών;

Ερώτηση για τις Μετακινήσεις – Απολύσεις – Προσλήψεις Εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ με βάση κομματικά κριτήρια.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, καταγράφεται πλήθος ανακοινώσεων συλλογικών οργάνων καθώς και διαμαρτυριών εργαζομένων της Γενικής Μεταλλευτικής & Μεταλλουργικής Ανώνυμης Εταιρείας ΛΑΡΚΟ, αναφορικά με πολιτικές που ακολουθούνται από τη Διοίκησή της, και οι οποίες σχετίζονται κυρίως με μετακινήσεις – απολύσεις – προσλήψεις εργαζομένων της με βάση, αποκλειστικά και μόνο, κομματικά κριτήρια.

Σύμφωνα με καταγγελίες, ενδεικτικά, αντικαταστάθηκε η Προσωπάρχης της έδρας της Εταιρείας, δημιουργήθηκε θέση Αναπληρωτή Προσωπάρχη στην έδρα της Εταιρείας, αντικαταστάθηκε η Προσωπάρχης του εργοστασίου και απολύθηκε ο Διευθυντής Πωλήσεων, ενώ προσελήφθη άλλο πρόσωπο στην ίδια θέση, ως Εμπορικός Διευθυντής.

 

Κατόπιν τούτων, αλλά και άλλων περιστατικών,

 

Ερωτάται

ο κ. Υπουργός:

 

1. Κατά πόσο είναι ακριβείς οι συγκεκριμένες ενέργειες;

2. Κατά πόσο είναι συμβατές αυτές οι πολιτικές της Διοίκησης της Εταιρείας με τις προεκλογικές δεσμεύσεις της σημερινής Κυβέρνησης για την εξυγίανσή της κάτω από δημόσιο έλεγχο και διαφάνεια;

Ερώτηση για τα Επεισόδια στο Final Four Κυπέλλο Χάντμπολ

Το Final Four του 12ου Κυπέλλου Ελλάδος στο Χάντμπολ Ανδρών που είχε προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στη Λαμία στις 29 και 30 Μαΐου 2010 σημαδεύτηκε από θλιβερά επεισόδια που έλαβαν χώρα, εντός και εκτός του Κλειστού Γυμναστηρίου, στην πόλη της Λαμίας.

Επεισόδια που συνοδεύτηκαν από τραυματισμούς φιλάθλων, αστυνομικών, και πολιτών και από καταστροφές στις περιουσίες δημοτών της πόλεως.

Επεισόδια που ήταν αποτέλεσμα ολιγωρίας, σε προληπτικό και κατασταλτικό επίπεδο, της Αστυνομίας, όπως, τουλάχιστον, καταδεικνύεται τόσο από την ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Χάντμπολ Ελλάδος (29.05.2010) όσο και από το έγγραφο του Δήμου Λαμιέων προς την Αστυνομική Διεύθυνση Φθιώτιδας (29.05.2010), τα οποία αμφότερα σας επισυνάπτουμε.

Επεισόδια που καταδεικνύουν την έλλειψη σχεδιασμού, την ολιγωρία και την επιτελική αδυναμία της Αστυνομίας, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που κατέβαλε σε ατομικό επίπεδο το υπάρχον προσωπικό της Αστυνομίας με κίνδυνο της σωματικής τους ακεραιότητας.

Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη τη σφοδρότητα και την έκταση των επεισοδίων, καθώς και τα επισυναπτόμενα έγγραφα της Ομοσπονδίας Χάντμπολ Ελλάδος και του Δήμου Λαμιέων,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

Ο κ. Υπουργός

 

1. Ποιο ήταν το επιχειρησιακό σχέδιο της Αστυνομίας;

2. Διατέθηκαν οι απαιτούμενες αστυνομικές δυνάμεις, και αν όχι γιατί; Αν διατέθηκαν ήταν τοποθετημένες στα κατάλληλα σημεία ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή παραμονή των φιλάθλων των ομάδων του Final Four στην πόλη της Λαμίας;

3. Για πoιο λόγο η Αστυνομία, μέσω της Αστυνομικής Διεύθυνσης Φθιώτιδας, διαβεβαίωνε συνεχώς, ακόμα και μετά την εμφάνιση των πρώτων επεισοδίων στη πόλη της Λαμίας, ότι έχει τις απαραίτητες δυνάμεις και μπορεί να διασφαλιστεί η ομαλή διεξαγωγή των αγώνων, αρνούμενη να αναβάλει τον ημιτελικό;

Ερώτηση για το Δημοσίευμα σχετικά με την Πρόταση της Hayman

Η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., με τις πράξεις και τις παραλείψεις της μετέτρεψε ένα πρόβλημα δημοσιονομικού ελλείμματος και δημοσίου χρέους, κοινό στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες, σε μία κρίση δανεισμού. Κρίση δανεισμού, όπως αυτή εκδηλώθηκε, αρχικά, με το υψηλό κόστος δανεισμού, και στη συνέχεια με το «κλείσιμο» των αγορών για τη χώρα μας. Ο επίλογος της κυβερνητικής αποτυχίας γράφτηκε με την αναπόφευκτη προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης, και εντέλει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (αν και σύμφωνα με τον Υφυπουργό Οικονομικών κ. Σαχινίδη ήταν η μόνη επιλογή από τον Οκτώβριο του 2009).

 

Παρά ταύτα, μέχρι την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης υπήρχαν, και είχαν κατατεθεί, εναλλακτικές προτάσεις για τη χρηματοδότηση της χώρας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Ιστοσελίδας www.axiaplus.gr (31.05.2010) η Ελληνική Κυβέρνηση φέρεται να δέχθηκε πρόταση για χρηματοδότηση από το Διεθνές Επενδυτικό Χαρτοφυλάκιο Hayman Private Equity. Ειδικότερα, σύμφωνα με το εν λόγω δημοσίευμα και τις επιστολές που δημοσιεύονται (οι οποίες σας επισυνάπτονται), «…στις 11 Ιανουαρίου 2010 το Hayman [Private Equity] με εμπιστευτική επιστολή στον κ. Γ. Παπανδρέου δηλώνει πρόθεση χρηματοδότησης κατά 7 δις. ευρώ με επιτόκιο Libor συν 1,25% και για 10 χρόνια. Ενώ επανέρχεται στις 2 Φεβρουαρίου με νέα πρόταση και πάλι προς τον πρωθυπουργό προσφέροντας 20 δις. ευρώ με τους ίδιους όρους. Αξίζει δε να σημειωθεί πως ρόλο διαμεσολαβητή μεταξύ της χώρας και του Private Equity Hayman έπαιξε το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο με το οποίο το επενδυτικό χαρτοφυλάκιο υπέγραψε [στις 8.02.2010] και Memorandum of Understanding (MOU), προκειμένου να διαπραγματευτούν τους όρους.»

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός

1. Αληθεύουν οι αναφορές του Δημοσιεύματος και οι επισυναπτόμενες επιστολές;

2. Αξιολογήθηκε η συγκεκριμένη πρόταση χρηματοδότησης από την Κυβέρνηση;

3. Εάν αξιολογήθηκε, για ποιούς λόγους δεν κρίθηκε συμφέρουσα;

4. Υπήρξαν άλλες, αντίστοιχες με αυτή, προτάσεις για δανεισμό της χώρας, καθώς σύμφωνα με το εν λόγω δημοσίευμα «…διεθνή επενδυτικά χαρτοφυλάκια από την Αυστραλία και τις ΗΠΑ είχαν προτείνει στην Κυβέρνηση την χρηματοδότηση του δημόσιου χρέους της χώρας, με κεφάλαια που μάλιστα έφταναν τα 80 δις. ευρώ»;

5. Για ποιούς λόγους το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης, παρά την υπερκάλυψη του ζητούμενου όγκου δανειακών κεφαλαίων στις δημοπρασίες της περιόδου Ιανουαρίου – Απριλίου 2010, δεν προχώρησε στον δανεισμό περαιτέρω κεφαλαίων ώστε να καλύψει τις τρέχουσες δανειακές ανάγκες του Ελληνικού Δημοσίου και να αποφύγει την μεταγενέστερη προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης;

Εισήγηση στην Ολομέλεια «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και Αποκεντρωμένης Διοίκησης – Πρόγραμμα Καλλικράτης»

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η αναδιάρθρωση της Δημόσιας Διοίκησης και η μεταρρύθμιση των δομών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελούν για τη χώρα μας υψηλή προτεραιότητα.

Και αυτό διότι οι ανάγκες αυτής και των πολιτών της επιβάλλουν τη ριζική, την ουσιαστική, τη συνολική αναδιάρθρωση όλων των διοικητικών μηχανισμών.

Διοικητικοί μηχανισμοί στους οποίους εγκολπώνονται εστίες κακοδιοίκησης και διαφθοράς, φαινόμενα αναποτελεσματικότητας και γραφειοκρατίας.

Στην κατεύθυνση αυτή, της διοικητικής ανασυγκρότησης, επιβάλλεται, και το πιστεύουμε ακράδαντα ως Ν.Δ., η διαμόρφωση μιας νέας αρχιτεκτονικής για την Αυτοδιοίκηση και την Αποκεντρωμένη Διοίκηση.

Επιβάλλεται ένα συνολικό πρόγραμμα διοικητικής αναδιάρθρωσης, με βασικό συστατικό της στοιχείο τη μεταρρύθμιση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Μια τέτοια όμως μεταρρύθμιση πρέπει να εξυπηρετεί ορισμένες αρχές και προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων είναι:

  • Η ριζική αναδιάρθρωση και εξυγίανση του Δημόσιου Τομέα στο σύνολό του, τόσο σε επίπεδο Κεντρικής Διοίκησης όσο και σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
  • Η ανακατανομή, προς τα κάτω, πόρων, αρμοδιοτήτων και εξουσιών, συμβατών μεταξύ τους.
  • Η δημοσιονομική αποκέντρωση.
  • Η εξάλειψη των γραφειοκρατικών μηχανισμών.
  • Η χωροταξική κατανομή και οργάνωση με αντικειμενικά, κοινωνικά και οικονομικά, κριτήρια.
  • Η εφαρμογή νέων πολιτικών που θα οδηγούν στην ισχυροποίηση του θεσμού της Αυτοδιοίκησης.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αυτές όμως οι αρχές και προϋποθέσεις απουσιάζουν από την υπό συζήτηση νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης.

Πρωτοβουλία η οποία:

  • Δεν αντιμετωπίζει τις πραγματικές ανάγκες της Αυτοδιοίκησης.
  • Δεν προωθεί την περιφερειακή ανάπτυξη.
  • Δεν θεραπεύει τις παθογένειες, αδυναμίες και υστερήσεις.
  • Δεν ανταποκρίνεται στις προκλήσεις της εποχής.

Πρωτοβουλία η οποία:

1ον. Δεν αποτελεί ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση της Δημόσιας Διοίκησης και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

2ον. Δεν υιοθετεί την ουσιαστική μεταφορά αρμοδιοτήτων βάσει ενός ολοκληρωμένου σχεδίου.

3ον. Δεν εδράζεται σε ανάλυση του κόστους των αρμοδιοτήτων που μεταφέρονται.

4ον. Δεν εμπεριέχει καθορισμένους, απαραίτητους πόρους, αδυναμία που υπογραμμίζεται και στη Γνώμη της ΟΚΕ, η οποία τονίζει πως θα έπρεπε «…το χρηματοδοτικό πλαίσιο για την υποστήριξη της μεταρρύθμισης να παρατίθεται στο σύνολό του στο νομοσχέδιο και να μην παραπέμπεται για εξειδικεύσεις στο μέλλον» (25.05.2010).

5ον. Δεν υιοθετεί κανένα ουσιαστικό και αποτελεσματικό μέτρο για την πάταξη της διαφθοράς και της κακοδιοίκησης.

6ον. Δεν συρρικνώνει τη γραφειοκρατία, αλλά αντιθέτως, η πλειάδα συλλογικών οργάνων στο πλαίσιο και των δύο βαθμίδων Τοπικής Αυτοδιοίκησης καθιερώνει ένα πολύπλοκο και εξαιρετικά γραφειοκρατικό σύστημα.

7ον. Δεν περιλαμβάνει αντιστοίχιση μεταφοράς αρμοδιοτήτων και μεταφοράς οικονομικών πόρων.

8ον. Δεν προβλέπει ουσιαστική φορολογική αποκέντρωση.

9ον. Δεν ενσωματώνει, σε αρκετές περιπτώσεις, ορθολογική χωροταξική οργάνωση των νέων Δήμων.

Στο σημείο αυτό πρέπει να τονιστεί ότι δεν έγινε ουσιαστικός διάλογος με τους εμπλεκόμενους φορείς, και που επιβεβαίωσαν με τις τοποθετήσεις τους αρκετοί Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

Στοιχείο που διαψεύδει τον ίδιο τον κ. Πρωθυπουργό, ο οποίος προειδοποιούσε στο Ετήσιο Τακτικό Συνέδριο της ΚΕΔΚΕ το 2007 πως μεταξύ των προϋποθέσεων που πρέπει να συνοδεύουν αυτή τη μεγάλη μεταρρύθμιση πρέπει να είναι «η χωροθέτηση μετά από διάλογο (Κυλλήνη, 14.11.2007)».

 Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Από τα παραπάνω, όπως αυτά αποτυπώνονται κατά την υλοποίησή τους και στο Νομό Φθιώτιδας, προκύπτει ότι η Κυβέρνηση προχώρησε στη διοικητική μεταρρύθμιση χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις που έθετε και απαιτούσε ως Αντιπολίτευση.

Αντιμετώπισε το σοβαρό αυτό εγχείρημα με προχειρότητα.

Κομματική υστεροβουλία.

Χωρίς ουσιαστική διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες και τα θεσμικά όργανα της Αυτοδιοίκησης στο Νομό.

Κοινωνίες και όργανα τα οποία αγνοήθηκαν κατά τη διαμόρφωση της χωροταξικής δομής των νέων Δήμων του Νομού  Φθιώτιδας.

Δημιουργώντας τριβές και αντιθέσεις μεταξύ τοπικών κοινωνιών του Νομού.

«Η Κυβέρνηση έχει εξαντλήσει κάθε περιθώριο στη συζήτηση με τις τοπικές κοινωνίες» είπε χθες ο κ. Υπουργός.

Και όμως κ. Υπουργέ, Δήμαρχοι του Νομού που διαμαρτύρονται για τη χωροταξική κατανομή μου ανέφεραν ότι δεν κατάφεραν ποτέ να συναντήσουν εσάς ή συνεργάτες σας, παρά τις συνεχείς οχλήσεις τους.

Με περιφρόνηση όμως, εκτός των τοπικών κοινωνιών και των θεσμικών οργάνων της Αυτοδιοίκησης, αντιμετωπίσατε και τους Βουλευτές της Αντιπολίτευσης.

Ποτέ δεν κληθήκαμε, από εσάς, να συμμετάσχουμε σε οργανωμένη συζήτηση, τουλάχιστον, για τη χωροταξική δομή των νέων Δήμων του Νομού Φθιώτιδας.

Σε επιστολή μου δε, με ημερομηνία 22 Μαΐου, με την οποία σας καλούσα, έστω και την ύστατη ώρα, να συγκαλέσετε σύσκεψη όλων των Βουλευτών του Νομού Φθιώτιδας για την αναζήτηση λύσεων σε ζητήματα τα οποία, με τις ρυθμίσεις σας, έχουν δημιουργήσει τριβές και αντιθέσεις μεταξύ τοπικών κοινωνιών, ουδέποτε απαντήσατε.

Ως εκ τούτου, λυπάμαι που σ’ αυτή τη διαδικασία, δεν μπορώ να προσεγγίσω θετικά ρυθμίσεις που αποπνέουν προχειρότητα στο σχεδιασμό και που, μερικές φορές, αγγίζουν τα όρια της φαιδρότητας.

Προχειρότητα όπως αυτή καταδεικνύεται, από το γεγονός ότι το Σχέδιο Νόμου παρουσίαζε εντελώς διαφορετικά στοιχεία στην περιγραφή του για έδρα νέου Δήμου του Νομού Φθιώτιδας, απ’ ότι εμφανίζονταν στους χάρτες και στα υπομνήματα που το συνόδευαν.

Προχειρότητα όπως αυτή καταγράφεται από την αλλαγή στα ονόματα 4 από τους 7 νέους Δήμους του Νομού Φθιώτιδας.

Σχεδιασμός στα όρια της φαιδρότητας, όταν 2 Δήμοι του Νομού Φθιώτιδας αποκτούν σύνθετα ονόματα υπαρχόντων Δήμων στους οποίους δεν θα βρίσκεται η έδρα, ώστε να αποδυναμωθούν οι αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών και να «σωπάσουν» οι διαμαρτυρίες.

 Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Οι μεγάλες  μεταρρυθμίσεις για να πετύχουν τους στόχους τους απαιτούν προσεγγίσεις οι οποίες θα πρέπει να εδράζονται σε ορθολογικά, κοινωνικά και οικονομικά, κριτήρια, και όχι να μετατρέπονται σε ασκήσεις μικροπολιτικής «κοπτοραπτικής».

Γιατί τότε, δεν δημιουργείται «καλύτερο κράτος», αλλά χειρότερη Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Και έτσι δεν δημιουργείται η Τοπική Αυτοδιοίκηση που οραματιζόμαστε.

Μια Αυτοδιοίκηση κοντά στον πολίτη, με πόρους και αρμοδιότητες, που θα έχει ως αποτέλεσμα τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, την τοπική ανάπτυξη.

Ένα τέτοιο όραμα, δεν θα αφήσουμε να υπονομευθεί από τον μικροπολιτικό μυωπισμό και την μικροκομματική σκοπιμότητα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Γι αυτό και καταψηφίζουμε το υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου και θα επιδιώκουμε τη διαρκή βελτίωση στην υλοποίησή του .

 

 

[Επιστολή προς Υπουργό Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης]

TwitterInstagramYoutube