Το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων έχει μπει σε μια κρίσιμη καμπή. Τελικά η ΝΔ είναι με τα όσα είχαν συμφωνηθεί το 1992 ή με την εθνική γραμμή που είχε χαραχθεί στο Βουκουρέστι;

Η Νέα Δημοκρατία έθεσε εξαρχής ως βάση διαπραγμάτευσης το πλαίσιο που διαμορφώθηκε την περίοδο 2007-2008, το οποίο αποτελεί έκτοτε εθνική θέση.

Η λύση πρέπει να είναι ενιαία και αδιαίρετη, και να περιλαμβάνει την εξάλειψη κάθε μορφής αλυτρωτισμού από τη γειτονική χώρα, μια αμοιβαία αποδεκτή ονομασία που να λαμβάνει υπόψη τις ελληνικές ευαισθησίες και τα εθνικά συμφέροντα, καθώς και την υιοθέτηση της ονομασίας αυτής για όλες τις χρήσεις και από όλους.

Η Νέα Δημοκρατία, όταν είχε την ευθύνη άσκησης εξωτερικής πολιτικής, λειτούργησε με όρους εθνικής υπευθυνότητας, επέδειξε σθένος, αποφασιστικότητα και γνήσιο πατριωτισμό.

Αρκετά στελέχη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης παίρνουν αποστάσεις από τα συλλαλητήρια τονίζοντας πως δεν θα παραβρεθούν. Πιστεύετε πως οι συγκεντρώσεις μπορούν να λύσουν σημαντικά εθνικά ζητήματα;

Γενικώς πιστεύω ότι υπεύθυνη εξωτερική πολιτική δεν ασκείται με συλλαλητήρια.

Όταν οι Κυβερνητικοί χειρισμοί είναι σοβαροί, η ενημέρωση Κομμάτων και κοινωνίας επαρκής και η διαπραγματευτική θέση της χώρας ενιαία και στιβαρή, δεν υφίσταται και ουσιαστικός λόγος πραγματοποίησής τους. Γιατί διαμορφώνεται εθνική γραμμή στο εσωτερικό, με ομοψυχία του λαού. Το είδαμε αυτό κατά την περίοδο 2007-2008.

Αντιθέτως, η κοινωνία εύλογα δυσπιστεί και αντιδρά όταν βλέπει μία Κυβέρνηση όπως η σημερινή, να αντιμετωπίζει το θέμα επιπόλαια και αλαζονικά, ανεύθυνα και διχαστικά, χωρίς ενιαία θέση, με διαρκείς αντιφάσεις και παλινωδίες στους κόλπους της, ασκώντας – επί μακρόν – μυστική διπλωματία, λειτουργώντας με όρους εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης, απορρυθμίζοντας αντί να σφυρηλατεί το εσωτερικό μέτωπο, μη θέτοντας ρητά και δημόσια ως προϋπόθεση οποιασδήποτε διαπραγμάτευσης την αλλαγή του Σκοπιανού Συντάγματος, διαθέτοντας πολλά στελέχη τα οποία υπονόμευαν – κατά το παρελθόν – τον διαπραγματευτικό αγώνα της χώρας αποδεχόμενα τη γειτονική χώρα με τη συνταγματική της ονομασία.

Το αποτέλεσμα αυτής της ανεύθυνης Κυβερνητικής διαχείρισης του θέματος είναι τα σημερινά συλλαλητήρια, στα οποία πολίτες εκφράζουν τις ευαισθησίες και εκδηλώνουν τις ανησυχίες τους, αμφισβητώντας τις δυνατότητες της Κυβέρνησης να διαπραγματευτεί με βάση το εθνικό συμφέρον.

Και είναι μεγάλο λάθος κάποιοι να ταυτίζουν αυτές τις ευαισθησίες με ορισμένες ακραίες αντιδράσεις. Γιατί ο γνήσιος πατριωτισμός δεν ταυτίζεται με τον ακραίο εθνικισμό.

Η ΝΔ με αφορμή και το Σκοπιανό ακολουθεί μια δεξιά πολιτική. Δεν φοβάστε με αυτή την στρατηγική χαθεί ο κεντρώος χώρος που σε τέτοια ζητήματα έχει μια πιο διαλλακτική ιδεολογία; 

Η ΝΔ ακολουθεί μια συνεπή και υπεύθυνη εθνική πολιτική.

Ήταν, είναι και θα είναι η μεγάλη πατριωτική, φιλελεύθερη, κοινωνική και ριζοσπαστική παράταξη της χώρας, μια πολιτική δύναμη βαθιά δημοκρατική, πολυσυλλεκτική, συνθετική, συνεκτική, ορθολογική, στιβαρή, γνήσια προοδευτική και αντιλαϊκιστική, με εκτεταμένες και βαθιές ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.

Συνεπώς, εκ κατασκευής της, είναι και κέντρο.

Εκτός από το εθνικό ζήτημα υπάρχει και η οικονομία. Η Κυβέρνηση έκλεισε την τρίτη αξιολόγηση και υποστηρίζει πως θα ακολουθήσει μία καθαρή έξοδο από το πρόγραμμα. Εσείς συμμερίζεστε αυτή την άποψη;

Όχι, διότι η πράγματι επιθυμητή ουσιαστική και καθαρή έξοδος από τα μνημόνια, σήμερα δεν είναι εφικτή. Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση έχει ψηφίσει νέα μέτρα λιτότητας για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, έχει δεσμευτεί σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για πολλά χρόνια μετά το 2018, ενώ η υλοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους όχι μόνο έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι, αλλά εκτιμάται ότι θα συνοδευτεί και από κάποιον αυστηρό μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας.

Η Κυβέρνηση δημιουργεί όμως επαρκές ταμειακό απόθεμα για την καθαρή έξοδο από τα μνημόνια.

Το ταμειακό απόθεμα δημιουργείται με τη χρήση δανειακών πόρων οι οποίοι δεν χρησιμοποιούνται για να αποπληρωθούν ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, με την ακριβή έξοδο στις αγορές, με τα υπερ-πλεονάσματα μέσω της υπερ-φορολόγησης των πολιτών, με το υποχρεωτικό «σκούπισμα» των ταμειακών διαθεσίμων φορέων του Δημοσίου και με την εσωτερική στάση πληρωμών.

Για να «χτιστεί» συνεπώς η νέα Κυβερνητική αυταπάτη, «γκρεμίζεται» η πραγματική οικονομία.

Τουλάχιστον παρατηρούμε μία βελτίωση των δεικτών της οικονομίας. Σωστά;

Η βελτίωση στην οποία αναφέρεστε σε μακροοικονομικούς δείκτες είναι συγκριτικά με το χειρότερο σημείο στο οποίο η οικονομία «κατρακύλησε» επί ημερών της σημερινής διακυβέρνησης. Με αποτέλεσμα, στην καλύτερη περίπτωση, το καλοκαίρι να βρεθούμε εκεί που είχαμε φτάσει το 2014.

Ενώ δυστυχώς, σε μικροοικονομικό επίπεδο, οι πολίτες βρίσκονται σε δυσμενέστερη θέση σε σχέση με το 2014. Αυτή η οδυνηρή πραγματικότητα αποτυπώνεται σε 3 αριθμούς: οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών προς την εφορία έχουν ξεπεράσει τα 100 δισ. ευρώ, έχουν επιβληθεί κατασχέσεις περιουσιών σε 1 εκατομμύριο πολίτες και δρομολογούνται πλειστηριασμοί σε 130.000 κατοικίες.

Αυτό είναι το οδυνηρό αποτύπωμα της 3ετούς διακυβέρνησης του κ. Τσίπρα.

Εκτιμάτε ότι υπάρχει φως στο τούνελ για τη μείωση του χρέους;

Μείωση του χρέους και βελτίωση του «προφίλ» του (επιτόκια, περίοδος χάριτος, επιμήκυνση) έγιναν το 2012. Δυστυχώς όμως η βιωσιμότητά του, όπως επιβεβαιώνουν συγκριτικές μελέτες των δανειστών, επιβαρύνθηκε τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας κυρίως ανερμάτιστων χειρισμών της σημερινής Κυβέρνησης, αλλά και της μη υλοποίησης σχετικών δεσμεύσεων των εταίρων.

Σήμερα, με βάση τις αποφάσεις του Eurogroup, οι αναγκαίες παρεμβάσεις για τη ρύθμιση του χρέους θα υλοποιηθούν μετά τη λήξη του 3^ου προγράμματος και στο βαθμό που αυτό κριθεί τότε αναγκαίο από τους θεσμούς.

Εύχομαι τουλάχιστον αυτές οι παρεμβάσεις να είναι ουσιαστικές, να δρομολογηθούν άμεσα και να κινούνται στην κατεύθυνση των προτάσεων που η ΝΔ κατέθεσε, από τον Μάιο του 2016.

 

ΧΡ ΣΤΑΙΚΟΥΡΑΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ _ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ_Σ1_2018-02-04

Τελικά, με την επικείμενη ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης, βρισκόμαστε όντως μια ανάσα από το οριστικό τέλος των μνημονίων όπως υποστηρίζει ο Πρωθυπουργός;

Για ακόμη μία φορά, ο Πρωθυπουργός δεν λέει την αλήθεια στους πολίτες.

Προσεγγίζει την πραγματικότητα με λεκτικές ακροβασίες, επικοινωνιακά περιτυλίγματα και μια αισιοδοξία που γρήγορα αποδεικνύεται – από τα ίδια τα γεγονότα – ανεδαφική. Κάθε φορά όμως η «πρόσκρουση» με την πραγματικότητα αποδεικνύεται οδυνηρή για τη χώρα και τους πολίτες.

Αυτό έγινε πριν τις πρώτες εκλογές του 2015, κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης του 1^ου εξαμήνου του 2015, πριν το δημοψήφισμα και την ολοκλήρωση των αξιολογήσεων. Αυτό θα γίνει και τώρα.

Και αυτό διότι η Κυβέρνηση έχει ήδη ψηφίσει νέα μέτρα λιτότητας για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, έχει δεσμευτεί στην επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για πολλά χρόνια μετά το 2018, ενώ η υλοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους όχι μόνο έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι, αλλά εκτιμάται ότι θα συνοδευτεί από κάποιον αυστηρό μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας.

Η Κυβέρνηση όμως δημιουργεί σημαντικό ταμειακό απόθεμα για την καθαρή έξοδο από τα μνημόνια.

Πράγματι δημιουργεί απόθεμα προκειμένου να καλλιεργήσει τη νέα αυταπάτη της δήθεν «καθαρής εξόδου» από τα μνημόνια.

Εκτός όμως του ότι η πλήρης και καθαρή έξοδος, αν και επιθυμητή, δεν είναι σήμερα εφικτή, ο τρόπος δημιουργίας του ταμειακού αποθέματος δεν είναι ορθολογικός.

Και αυτό γίνεται με τη χρήση δανειακών πόρων οι οποίοι δεν χρησιμοποιούνται για να αποπληρωθούν ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, με την ακριβή έξοδο στις αγορές, με την υπερφορολόγηση των πολιτών, με το υποχρεωτικό «σκούπισμα» των ταμειακών διαθεσίμων φορέων του Δημοσίου και με την εσωτερική στάση πληρωμών.

Δηλαδή γίνεται εις βάρος της πραγματικής οικονομίας.

Η οικονομία όμως έχει αρχίσει να δείχνει σημαντικά σημάδια βελτίωσης.

Η βελτίωση στην οποία αναφέρεστε σε ορισμένους μακροοικονομικούς δείκτες είναι συγκριτικά με το χειρότερο σημείο στο οποίο η οικονομία «κατρακύλησε» επί ημερών της σημερινής διακυβέρνησης. Με αποτέλεσμα, στην καλύτερη περίπτωση, το καλοκαίρι να βρεθούμε εκεί που είχαμε φτάσει το 2014.

Ενώ δυστυχώς, σε μικροοικονομικό επίπεδο, η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη. Οι πολίτες είναι σε δυσμενέστερη θέση σε σχέση με το 2014. Τρεις αριθμοί συμπυκνώνουν και αποτυπώνουν την επώδυνη πραγματικότητα: έχουν ψηφιστεί 14,5 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών προς την εφορία ξεπέρασαν – για πρώτη φορά – τα 100 δισ. ευρώ και έχουν επιβληθεί κατασχέσεις σε 1 εκατομμύριο πολίτες. Οι δε μαζικοί ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί περιουσιών είναι «προ των πυλών».

Αυτός είναι το αποτέλεσμα της ανερμάτιστης και αδιέξοδης οικονομικής πολιτικής των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Ο Πρωθυπουργός όμως ανέφερε, κατά τη συζήτηση του Πολυνομοσχεδίου στη Βουλή, ότι «σήμερα η χώρα πετυχαίνει πλέον πραγματικούς ρυθμούς ανάπτυξης σε σχέση με την Ευρωζώνη». Διαφωνείται;

Τα ίδια τα στοιχεία διαψεύδουν, για ακόμη μία φορά, τον Πρωθυπουργό.

Η Κυβέρνησή του, αφού «κατρακύλησε» την οικονομία και πάλι στην ύφεση την περίοδο 2015-2016, φαίνεται να επιτυγχάνει ασθενικό ρυθμό μεγέθυνσης το 2017, ψαλιδισμένο κατά περίπου 40% από τις αρχικές προβλέψεις της.

Την ίδια περίοδο μάλιστα που οι εκτιμήσεις αναθεωρούνται διαρκώς προς το δυσμενέστερο για τη χώρα μας, οι προβλέψεις για τους Ευρωπαϊκές οικονομίες ακολουθούν αντίθετη πορεία, διευρύνοντας το αναπτυξιακό χάσμα με αυτές.

Το αποτέλεσμα είναι η Ελλάδα να αποτελεί, την τελευταία τριετία, τη μοναδική «αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη».

Η Κυβέρνηση όμως, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, υπερκάλυψε τους δημοσιονομικούς στόχους.

Τους υπερκάλυψε, αλλά πως; Με την ανελέητη φορολογική και ασφαλιστική επιδρομή επί των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, με τα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης και με τη διευρυμένη εσωτερική στάση πληρωμών. Με αποτέλεσμα να αποτυγχάνει στην επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων.

Ενδεικτικά, παρά τις δεσμεύσεις της Κυβέρνησης, οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, δαπάνες με υψηλό αναπτυξιακό πολλαπλασιαστή, έκλεισαν τελικά 800 εκατ. ευρώ κάτω από το στόχο το 2017, στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας, στερώντας πολύτιμους πόρους από την πραγματική οικονομία.

Αποδεικνύεται έτσι ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ δεν μπορεί, δεν ξέρει και δεν θέλει να οδηγήσει τη χώρα σε τροχιά ισχυρής και διατηρήσιμης ανάπτυξης.

Η Κυβέρνηση όμως φαίνεται ότι προσπαθεί να λύσει το πρόβλημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ που εσείς δεν λύσατε επί δεκαετίες.

Η μη επίλυση ενός προβλήματος δεν είναι πάντοτε αρνητική εξέλιξη, όταν θέτεις, υποστηρίζεις και επιτυγχάνεις να υφίστανται «κόκκινες γραμμές», όταν λειτουργείς με όρους εθνικής υπευθυνότητας και γνήσιου πατριωτισμού. Αυτό έπραξε η Κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή την περίοδο 2007-2008, καθορίζοντας το πλαίσιο επίλυσης του προβλήματος, το οποίο αποτελεί και τη βάση της εθνικής θέσης μεταγενέστερα.

Η σημερινή Κυβέρνηση αντιμετωπίζει το θέμα επιπόλαια και με όρους εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης, ως εκ τούτου ανεύθυνα.

Ενώ έχει εσωτερικές αντιφάσεις και δεν φαίνεται να διαθέτει ενιαία θέση, ενώ βγάζει αρχικά οξύτατες και άστοχες ανακοινώσεις κατά της Εκκλησίας για να στείλει στη συνέχεια επιστολές μετάνοιας, προχωρώντας και σε συναντήσεις μαζί της, ξιφουλκεί κατά της Αντιπολίτευσης, κατηγορώντας την για διγλωσσία, απορυθμίζοντας αντί να σφυρηλατεί το εσωτερικό μέτωπο.

Άλλωστε η χαλαρή αντιμετώπιση του θέματος από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ είναι γνωστή από παλαιά. Θυμίζω ότι κορυφαία στελέχη, νυν Υπουργοί του, την περίοδο 2007-2008, προέτρεπαν την τότε Κυβέρνηση της ΝΔ να δεχθεί τη γειτονική χώρα με τη συνταγματική ονομασία της.

Τώρα, επιδίδεται σε μυστική διπλωματία, χωρίς ενημέρωση της Αντιπολίτευσης.

Η Κυβέρνηση έχει ολοκληρωτικά την ευθύνη των χειρισμών για την εξέλιξη του θέματος. Η ΝΔ θα κινηθεί και πάλι με όρους εθνικής υπευθυνότητας.