Οικονομία

Δήλωση σχετικά με το ρόλο της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου (ΚΕΔ)

Δήλωση σχετικά με το ρόλο της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου (ΚΕΔ)

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας έκανε την ακόλουθη δήλωση, σχετικά με το ρόλο της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου:

«Το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε. (Ταμείο) έχει ως σκοπό την αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου. Μεταξύ άλλων, και ακίνητης περιουσίας την οποία, μέχρι σήμερα, σε σημαντικό βαθμό, διαχειρίζεται η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου (ΚΕΔ).

Με δεδομένη:

  • Την αναγκαιότητα διασφάλισης της αποδοτικής λειτουργίας του Ταμείου.
  • Την αναγκαιότητα στρατηγικής διαχείρισης της ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου.
  • Τη σύσταση, σύμφωνα με το «Μνημόνιο», Γενικής Γραμματείας Αξιοποίησης Δημόσιας Περιουσίας.
  • Την αναγκαιότητα υποστήριξης του Ταμείου με την τεχνογνωσία της ΚΕΔ και την «ευέλικτη χρησιμοποίηση» της εμπειρίας του προσωπικού της.
  • Την αναγκαιότητα ολοκλήρωσης κάποιων έργων της ΚΕΔ.
  • Την αναγκαιότητα συνέχισης κάποιων δραστηριοτήτων της ΚΕΔ.
  • Τη διαδικασία μεταφοράς μιας πρώτης ομάδας ακινήτων από την ΚΕΔ στο Ταμείο.
  • Την αναγκαιότητα ολοκλήρωσης της καταγραφής της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου μέχρι το τέλος του 2012,

κατέθεσα σχετική Ερώτηση στη Βουλή των Ελλήνων, με την οποία καλούμε τον Υπουργό Οικονομικών να μας γνωρίσει ποιος θα είναι ο ρόλος της ΚΕΔ στη διαδικασία στρατηγικής διαχείρισης της ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου».

Δήλωση σχετικά με τις επικαιροποιημένες προβλέψεις του ΚΕΠΕ για το ΑΕΠ

Δήλωση σχετικά με τις επικαιροποιημένες προβλέψεις του ΚΕΠΕ για το ΑΕΠ

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας έκανε την ακόλουθη δήλωση, σχετικά με τις επικαιροποιημένες προβλέψεις του ΚΕΠΕ για το ΑΕΠ:

«Η Οικονομία πορεύεται σε «μακρά έρημο».

Η ύφεση, εξαιτίας της ακολουθούμενης πολιτικής, είναι όλο και βαθύτερη.

Σύμφωνα με τις νέες, επικαιροποιημένες προβλέψεις του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) η ύφεση αναμένεται να διαμορφωθεί στο 4,43% το 2011, περίπου όσο ήταν και το 2010.

Υπενθυμίζεται ότι οι προηγούμενες προβλέψεις του Κέντρου, για το 2011, ήταν 4,12% (τον Απρίλιο) και 3,5% (τον Ιανουάριο).

Οι εκτιμήσεις, συνεπώς, μεταβάλλονται προς το δυσμενέστερο.

Και αυτό, λόγω της μεγαλύτερης συρρίκνωσης του πραγματικού ΑΕΠ τα τελευταία τρίμηνα και της επιδείνωσης όλων των δεικτών οικονομικής δραστηριότητας.

Αυτά τα στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι η «θεραπευτική αγωγή» για τα «νοσήματα» της Ελληνικής Οικονομίας είναι λανθασμένη.

Καθίσταται επιβεβλημένη η Επανεκκίνηση της Οικονομίας.

Επανεκκίνηση η οποία θα στηρίζεται στις προτάσεις που, με ρεαλισμό και διορατικότητα, έχει καταθέσει η Νέα Δημοκρατία και ο Πρόεδρός της κ. Αντώνης Σαμαράς». 

Άρθρο στην εφημερίδα “Χρηματιστήριο” – “Απαιτείται πειστική λύση για την Ευρώπη και τη χώρα μας”

Άρθρο στην εφημερίδα “Χρηματιστήριο” – “Απαιτείται πειστική λύση για την Ευρώπη και τη χώρα μας”

Η συζήτηση σήμερα για τη διασφάλιση της χρηματοοικονομικής σταθερότητας στην Ευρώπη, επιβεβαιώνει την έλλειψη συνοχής και ολοκληρωμένου σχεδίου στους κόλπους της και αναδεικνύει τις αποκλίνουσες επιδιώξεις κρατών, διεθνών οργανισμών και ιδιωτικών οντοτήτων.

Βέβαια η Ευρώπη, αν και καθυστερημένα, φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι βρίσκεται αντιμέτωπη με μία «συστημική» κρίση χρέους και δανεισμού.

Μία κρίση στην οποία η Ελλάδα, λόγω των χρόνιων «νοσημάτων» της Οικονομίας της αλλά και της ακολουθούμενης σήμερα «θεραπευτικής αγωγής», καθίσταται ο αδύναμος κρίκος.

Το ήδη υψηλό χρέος, παρά τις αιματηρές θυσίες των πολιτών, διαρκώς διογκώνεται.

Το κόστος δανεισμού διατηρείται σε απαγορευτικά επίπεδα.

Και η έξοδος στις αγορές μετατίθεται για το απώτερο μέλλον.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, είναι σαφές ότι απαιτείται μια πειστική λύση για την Ευρώπη και τη χώρα μας.

Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, είναι αναγκαία η διατύπωση μιας ξεκάθαρης, συνολικής και συνεκτικής λύσης στο πρόβλημα της διαχείρισης του χρέους ώστε αυτό να καταστεί βιώσιμο.

Λύση που πρέπει να περιλαμβάνει εργαλεία, κάποια από τα οποία καταγράφονται και στην τελευταία απόφαση του Eurogroup, όπως είναι η δυνατότητα επαναγοράς κρατικών ομολόγων είτε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είτε από τη δευτερογενή αγορά με χρηματοδότηση από έναν πιο ευέλικτο Προσωρινό Μηχανισμό Στήριξης, η επιμήκυνση του συνολικού χρέους και η μείωση του επιτοκίου δανεισμού.

Λύση που πρέπει να περιλαμβάνει και την έκδοση ευρωομολόγου ώστε να αυξηθεί το βάθος της ευρωπαϊκής αγοράς ομολόγων και να μειωθεί το κόστος δανεισμού σε κράτη με δημοσιονομικά προβλήματα.

Λύση που πρέπει όμως να αποτρέπει κάθε μορφή χρεοκοπίας, σε όποια παραλλαγή της.

Ειδικά όταν ακόμη και στην ηπιότερη εκδοχή της, αυτή της λεγόμενης επιλεκτικής χρεοκοπίας, και η οποία δεν έχει γίνει ποτέ σε χώρα-μέλος της ευρωζώνης, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει προειδοποιήσει για τις αρνητικές συνέπειες που αυτή μπορεί να έχει στην παροχή ρευστότητας προς το τραπεζικό σύστημα της χώρας.

Αλλά και σε εθνικό επίπεδο, χρειάζονται πειστικές πολιτικές για την αντιμετώπιση του χρέους, του ελλείμματος και της ύφεσης.

Και το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής, στο οποίο γίνεται αναφορά στις αποφάσεις του Eurogroup, με τις πολιτικές που προβλέπει, δεν θα μπορέσει να επιτύχει τους στόχους της δημοσιονομικής εξυγίανσης και της βιώσιμης ανάπτυξης.

Και αυτό γιατί η προτεινόμενη «συνταγή», η οποία ήδη ακολουθείται, και μάλιστα σε μεγαλύτερη δοσολογία, είναι λανθασμένη, ειδικά σε συνθήκες ύφεσης.

Και η πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού το επιβεβαιώνει.

Τα έσοδα καταρρέουν, οι πρωτογενείς δαπάνες διογκώνονται, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων βουλιάζει, το έλλειμμα εκτοξεύεται.

Έλλειμμα το οποίο είναι αυξημένο κατά 28% το πρώτο εξάμηνο του 2011, έναντι ετήσιας πρόβλεψης για μείωση κατά 4%.

Το ζητούμενο συνεπώς σήμερα για τη χώρα μας είναι, μακριά από μυωπικές προσεγγίσεις και ανεδαφικές δεσμεύσεις, με διορατικότητα, επιμονή και αποφασιστικότητα, σε συνεργασία με τους εταίρους μας, να αναζητήσουμε το βέλτιστο οδικό χάρτη εξόδου από την κρίση.

Εμείς, εγχώριες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, προσανατολισμένοι στην άμεση επανεκκίνηση της Οικονομίας, να εντείνουμε τις προσπάθειες για δημοσιονομική εξυγίανση, υιοθέτηση αναπτυξιακών πρωτοβουλιών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, και ορθολογική διαχείριση και διαφανή αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Και οι εταίροι μας να εφαρμόσουν πρακτικές κοινοτικής αλληλεγγύης, χωρίς δισταγμούς και καθυστερήσεις.

Μόνον έτσι το παίγνιο θα καταστεί θετικού αθροίσματος.

Δήλωση σχετικά με την 4η Έκθεση Αξιολόγησης της Ελληνικής Οικονομίας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ)

Δήλωση σχετικά με την 4η Έκθεση Αξιολόγησης της Ελληνικής Οικονομίας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ)

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση σχετικά με την 4η Έκθεση Αξιολόγησης της Ελληνικής Οικονομίας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ):

«Η 4η Έκθεση Αξιολόγησης της Ελλάδας από το ΔΝΤ επιβεβαιώνει τις αστοχίες στις προβλέψεις και τις αποκλίσεις από τους στόχους για βασικά μεγέθη της Οικονομίας.

Αποτυπώνει τα αδιέξοδα της οικονομικής πολιτικής.

Συγκεκριμένα:

  • Η ύφεση εκτιμάται στο 3,9% για το 2011 (από 3% που ήταν η προηγούμενη πρόβλεψη).
  • Η ανεργία εκτιμάται στο 15,8% για το 2011 (από 14,8% που ήταν η προηγούμενη πρόβλεψη).
  • Το χρέος, λαμβάνοντας υπόψη και τα νέα, σκληρά περιοριστικά μέτρα και τις αποκρατικοποιήσεις του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου, εκτιμάται στο 166% του ΑΕΠ για το 2011 (από 153% του ΑΕΠ που ήταν η προηγούμενη πρόβλεψη χωρίς αυτά τα μέτρα).
  • Η δημοσιονομική προσαρμογή για να επιτευχθούν οι στόχοι ανέρχεται στο 11,6% του ΑΕΠ μέχρι το 2015 (από 7,9% του ΑΕΠ που ήταν η προηγούμενη πρόβλεψη).
  • Η χώρα εκτιμάται ότι θα βγει στις αγορές στα μέσα του 2014 (από το τέλος του 2011 που ήταν η προηγούμενη πρόβλεψη).
  • Τα spreads των δεκαετών ομολόγων αναμένεται να διαμορφωθούν στο επίπεδο των 675 μονάδων βάσης το 2014 (από 300 μονάδες βάσης που ήταν η προηγούμενη πρόβλεψη).

Οι παραπάνω αναθεωρήσεις των στόχων δικαιώνουν την κριτική της Νέας Δημοκρατίας.

Οφείλονται στη λανθασμένη «θεραπευτική αγωγή» για την αντιμετώπιση των υπαρκτών «νοσημάτων» της Οικονομίας, αλλά και σε εσφαλμένες επιλογές και πρακτικές της Κυβέρνησης.

Σήμερα, το ζητούμενο είναι να εντείνουμε τις προσπάθειες για δημοσιονομική εξυγίανση και ανάταξη της Οικονομίας, σταθεροί στους στόχους αλλά προσανατολισμένοι στην άμεση επανεκκίνηση της Οικονομίας».

Κοινή δήλωση σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού το 1ο εξάμηνο του 2011 (προσωρινά στοιχεία)

Κοινή δήλωση σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού το 1ο εξάμηνο του 2011 (προσωρινά στοιχεία)

Οι Αναπληρωτές Υπεύθυνοι του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας κ. Χρήστος Σταϊκούρας και Βουλευτής Κυκλάδων κ. Ιωάννης Βρούτσης, έκαναν την ακόλουθη κοινή δήλωση σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού:

«Τα έσοδα καταρρέουν, οι πρωτογενείς δαπάνες διογκώνονται, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων βουλιάζει, το έλλειμμα εκτοξεύεται.

Συγκεκριμένα:

1ον. Τα έσοδα καταρρέουν:

Τα καθαρά έσοδα μειώνονται κατά 8,3% το πρώτο εξάμηνο του έτους, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 8,5%!

Διαμορφώθηκαν στα 21,8 δισ. ευρώ, και αποκλίνουν από τον προβλεπόμενο στον Προϋπολογισμό στόχο (25,1 δισ. ευρώ) κατά 3,3 δισ. ευρώ!

Μάλιστα, τον μήνα Ιούνιο, τα έσοδα μειώθηκαν κατά 14,4% έναντι του αντίστοιχου περυσινού μήνα!!!

Ο εκτροχιασμός των εσόδων δεν επιδέχεται αμφισβήτηση.

Εκτροχιασμός που επέβαλε πρόσθετες, οριζόντιες, έκτακτες και μη, φανερές και κρυφές, φορολογικές επιδρομές σε βάρος εκείνων που ήδη πληρώνουν προκειμένου η Κυβέρνηση να καλύψει την αδυναμία αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής.

Επιδρομές όμως οι οποίες δεν πρόκειται να ανακόψουν την υπάρχουσα φθίνουσα πορεία των εσόδων.

Δυστυχώς, η Κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται ότι η «υπερχείλιση» των φόρων τροφοδοτεί περισσότερο την ύφεση, η οποία με τη σειρά της «στερεύει» τις πηγές των εσόδων.

Εξαντλείται η φοροδοτική ικανότητα νοικοκυριών και επιχειρήσεων, διευρύνεται η φοροαποφυγή, διογκώνεται η φοροδιαφυγή.

Αποδεικνύεται έτσι ότι η Κυβέρνηση έχει πάρει «διαζύγιο» με την πραγματικότητα.

2ον. Οι δαπάνες διογκώνονται:

Οι δαπάνες είναι εφέτος αυξημένες κατά 8,8% έναντι του περυσινού εξαμήνου (ή κατά 2,7 δισ. ευρώ), κυρίως λόγω των υψηλότερων τόκων (περίπου 1,3 δισ. ευρώ) και της αδυναμίας αντιμετώπισης της σπατάλης.

Οι πρωτογενείς δαπάνες είναι αυξημένες κατά 4,5% το πρώτο εξάμηνο του 2011, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 1,9%.

Μάλιστα, οι πρωτογενείς δαπάνες είναι αυξημένες κατά 1,7 δισ. ευρώ και έναντι των στόχων του Προϋπολογισμού για το πρώτο εξάμηνο του έτους!!!

3ον. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (Π.Δ.Ε.) βουλιάζει:

Οι δαπάνες του Π.Δ.Ε. είναι μειωμένες κατά 42,6% το πρώτο εξάμηνο του έτους, έναντι ετήσιου στόχου για οριακή αύξηση κατά 0,6%!!!

Είναι προφανές ότι η Κυβέρνηση συνεχίζει να το χρησιμοποιεί, και δεν της φτάνει, για να καλύψει μέρος από τη μεγάλη και διευρυνόμενη υστέρηση των εσόδων και τη διόγκωση των δαπανών, στερώντας έτσι κάθε ίχνος αναπτυξιακής προοπτικής για τη χώρα.

4ον. Το έλλειμμα διευρύνεται δραματικά:

Το έλλειμμα είναι αυξημένο κατά 27,9% το πρώτο εξάμηνο του 2011, έναντι ετήσιας πρόβλεψης για μείωση κατά 3,9%!!!

Μάλιστα, το έλλειμμα του Τακτικού Προϋπολογισμού (εκτός δηλαδή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων) είναι αυξημένο κατά 70%!!! το πρώτο εξάμηνο του έτους (ή κατά 63% εάν δεν συμπεριλάβουμε την επιχορήγηση νοσηλευτικών ιδρυμάτων για εξόφληση μέρους παλαιών οφειλών τους)!!!

Παρά τις αποκλίσεις, όμως, στους στόχους του Προϋπολογισμού, η Κυβέρνηση συνεχίζει να υιοθετεί την ίδια αποτυχημένη συνταγή.

Και μάλιστα αυξάνει και τη δοσολογία της.

Η κυβερνητική πολιτική, αδυνατεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εκείνες που θα συντελέσουν σε μια αληθινή Επανεκκίνηση της Οικονομίας.

Σε κάθε περίπτωση, σήμερα, η Νέα Δημοκρατία δικαιώνεται για την ορθότητα της κριτικής της και για το ρεαλισμό των θέσεών της».

Δήλωση σχετικά με την Τριμηνιαία Έκθεση του ΙΟΒΕ για την Ελληνική Οικονομία

Δήλωση σχετικά με την Τριμηνιαία Έκθεση του ΙΟΒΕ για την Ελληνική Οικονομία

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση σχετικά με την Τριμηνιαία Έκθεση του ΙΟΒΕ για την Ελληνική Οικονομία:

«Άλλη μία Έκθεση για την Ελληνική Οικονομία, αυτή του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), αποτυπώνει τα αδιέξοδα της οικονομικής πολιτικής.

Αναδεικνύει τις εσφαλμένες επιλογές και πρακτικές, την ατολμία και τους δισταγμούς της ηγεσίας της Κυβέρνησης, πριν και μετά την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης.

Επιβεβαιώνει ότι το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο της Κυβέρνησης είναι σχέδιο εικονικής πραγματικότητας.

Αποδεικνύει ότι η Κυβέρνηση έχει πάρει «διαζύγιο» με το χρόνο και την πραγματικότητα.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την Έκθεση του ΙΟΒΕ:

  • Η Κυβέρνηση άργησε να αντιληφθεί την κρισιμότητα της κατάστασης και δεν έλαβε έγκαιρα τα κατάλληλα μέτρα.
  • Οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται. Τα έσοδα καταρρέουν, οι πρωτογενείς δαπάνες διογκώνονται, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων βουλιάζει, το έλλειμμα διευρύνεται. Χωρίς πρόσθετα μέτρα το έλλειμμα εφέτος θα διαμορφώνονταν στα επίπεδα του 2010.
  • Καμία αποκρατικοποίηση δεν έχει πραγματοποιηθεί επί 20 μήνες. Αντιλαμβάνεται συνεπώς κανείς ότι η Κυβέρνηση φοβάται τους «συντρόφους» και «πελάτες» της.
  • Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων [ΠΔΕ] (με δημοσιονομικό πολλαπλασιαστή 5 σύμφωνα με το Ίδρυμα) περικόπτεται, για έκτη φορά από την αρχή του 2010, στο βωμό της «μαύρης τρύπας» των εσόδων και υπό συνθήκες πρωτόγνωρης ύφεσης και ανεργίας. Έτσι, η ήδη στεγνή αγορά αφυδατώνεται.
  • Η ύφεση εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στην περιοχή του 4% για το 2011, σε παραπλήσια έκταση με πέρυσι, βαθύτερη από τις μέχρι σήμερα εκτιμήσεις της Κυβέρνησης και των εταίρων μας (3,5% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο και 3% στο αρχικό Μνημόνιο).
  • Η ανεργία εκτιμάται ότι θα κινηθεί στην περιοχή του 16,5% για το σύνολο του έτους (έναντι 14,5% που προβλέπεται στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο).
  • Ο πληθωρισμός εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί, κατά μέσο όρο, στο 3,3% το 2011 (έναντι 2,9% που προβλέπεται στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο).
  • Η ψυχολογία και οι προσδοκίες επενδυτών και καταναλωτών έχουν καταρρεύσει. Η ήδη αρνητική ψυχολογία υποδαυλίζεται από τα επιπρόσθετα φορολογικά μέτρα, την αυξανόμενη ανεργία, τις πολιτικές διεργασίες και τις κοινωνικές αντιδράσεις. Το αποτέλεσμα είναι ο δείκτης οικονομικού κλίματος να διαμορφωθεί στο 74 τον εφετινό Μάιο για τη χώρα μας, έναντι 105,4 στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
  • Βασικά μεγέθη της εγχώριας παραγωγικής δραστηριότητας παρουσιάζουν έντονη πτωτική τάση (π.χ. βιομηχανική παραγωγή, κύκλος εργασιών στις κατασκευές, όγκος στο λιανικό εμπόριο κ.α.)
  • Πολλές από τις επιλογές της Κυβέρνησης, εκτός από κοινωνικά άδικες είναι και οικονομικά αναποτελεσματικές. Για παράδειγμα, η αύξηση του συντελεστή ΦΠΑ στην εστίαση αναμένεται να συμπιέσει τη ζήτηση και να αυξήσει το κίνητρο για φοροδιαφυγή.Το χρέος αναμένεται να επιστρέψει στο επίπεδο του 2009, δηλαδή στο 127% του ΑΕΠ, το 2020 (υποθέτοντας ότι τα επίπεδα του ρυθμού μεγέθυνσης, του επιτοκίου και του πρωτογενούς πλεονάσματος θα παραμείνουν σε αυτά του 2015).

Τα ανωτέρω επιβεβαιώνουν την ορθότητα της κριτικής της Νέας Δημοκρατίας.

Νέα Δημοκρατία η οποία, όλο αυτό το χρονικό διάστημα, παρά τη διαφωνία με τις επιλογές και τους χειρισμούς της Κυβέρνησης, αλλά και την αναποτελεσματικότητα της εφαρμοζόμενης πολιτικής τήρησε στάση δημιουργικής ευθύνης.

Δεν άσκησε «δομική αντιπολίτευση».

Δεν είπε «όχι σε όλα», όπως μονότονα έκανε ως Αντιπολίτευση το ΠΑΣΟΚ.

Στήριξε θεσμικές αλλαγές τις οποίες αξιολόγησε ως θετικές για την χώρα.

Στήριξε και στηρίζει, στοχευμένα, ό,τι θεωρεί ωφέλιμο για τη χώρα.

Και καταθέτει συνεχώς ρεαλιστικές προτάσεις για την έξοδο από την κρίση.

Προτάσεις αρκετές από τις οποίες περιλαμβάνονται και στην Έκθεση του ΙΟΒΕ στην προοπτική ύπαρξης πολιτικής συναίνεσης (όπως είναι π.χ. ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα με έμφαση στους τομείς με δυναμικό συγκριτικό πλεονέκτημα, η μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος μέσω του περιορισμού των δαπανών και της φοροδιαφυγής, οι αποκρατικοποιήσεις ευρέως φάσματος και η αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, μέτρα για την ενίσχυση της ρευστότητας της Οικονομίας [π.χ. ενίσχυση του ΠΔΕ, μόχλευση των πόρων του ΕΣΠΑ με δάνεια από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, υιοθέτηση διαδικασιών “fast track” για όλες τις ιδιωτικές επενδύσεις, αποπληρωμή χρεών Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα), η άρση των πολυάριθμων αντικινήτρων στην επιχειρηματικότητα και στις επενδύσεις, μέτρα για την επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης κ.α.)

Γιατί σήμερα, το ζητούμενο για τη χώρα μας είναι, μακριά από ιδεολογικές αγκυλώσεις, μυωπικές προσεγγίσεις και ανεδαφικές δεσμεύσεις, με διορατικότητα, επιμονή, νηφαλιότητα και αποφασιστικότητα, σε συνεργασία με τους εταίρους μας, να αναζητήσουμε το βέλτιστο οδικό χάρτη εξόδου από την κρίση.

Εμείς, εγχώριες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, συντεταγμένα και αποφασιστικά, να εντείνουμε τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης, μένοντας σταθεροί στους στόχους, αλλά προσανατολισμένοι στην άμεση επανεκκίνηση της Οικονομίας, και οι εταίροι μας να εφαρμόσουν πρακτικές κοινοτικής αλληλεγγύης, χωρίς δισταγμούς και καθυστερήσεις.

Ιδιαίτερα σήμερα που αντιλαμβάνονται τη «συστημική» πλευρά της κρίσης χρέους.

Ώστε το παίγνιο να είναι θετικού αθροίσματος».

Δήλωση σχετικά με την 4η Επικαιροποίηση του «Μνημονίου»

Δήλωση σχετικά με την 4η Επικαιροποίηση του «Μνημονίου»

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, σχετικά με την 4η Επικαιροποίηση του «Μνημονίου», έκανε την ακόλουθη, δήλωση:

«Η 4η Επικαιροποίηση του «Μνημονίου» αποτυπώνει τα αδιέξοδα της οικονομικής πολιτικής.

Αναδεικνύει τις εσφαλμένες επιλογές και πρακτικές της ηγεσίας της Κυβέρνησης.

Επιβεβαιώνει ότι η “θεραπευτική αγωγή” είναι λανθασμένη.

Περιλαμβάνει νέα, περισσότερα, οικονομικά αναποτελεσματικά και κοινωνικά άδικα μέτρα για την ελληνική οικονομία και κοινωνία.

Συγκεκριμένα:

  • Εντοπίζονται καθυστερήσεις και διαχειριστικές αδυναμίες στην προετοιμασία και υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών. Διαπίστωση που οδηγεί στην τοποθέτηση προσώπων (”project managers”) που θα ελέγχουν την πορεία των μεταρρυθμίσεων (π.χ. αγοράς εργασίας, αγαθών και υπηρεσιών).
  • Παρατηρούνται αδυναμίες στην είσπραξη εσόδων και στον έλεγχο των δαπανών.
  • Στην Επικαιροποίηση του «Μνημονίου» περιλαμβάνονται μέτρα και πολιτικές που δεν περικλείονται στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο, όπως είναι η σαφής αναφορά για απολύσεις μετά την ολοκλήρωση του ενός έτους εφεδρείας (σελ. 114, “…after which they will be dismissed ”.).
  • Η Κυβέρνηση δεν έχει καταφέρει να αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή.
  • Οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου διογκώνονται και ανήλθαν στα 6,5 δισ. ευρώ το Μάιο του 2011, από 5,3 δισ. ευρώ το Δεκέμβριο του 2010.
  • Η ύφεση εκτιμάται ακόμη βαθύτερη, στο 3,75% για το 2011 (από 3,5% που ήταν η πρόβλεψη στον προϋπολογισμό και 3% στο αρχικό Μνημόνιο).
  • Ο πληθωρισμός διατηρείται σε υψηλά επίπεδα (διαμορφώθηκε στο 3,1% το Μάιο, έναντι πρόβλεψης για 2,9% για το 2011).
  • Η ανεργία θα είναι υψηλότερη από τις προβλέψεις (ήδη, το Μάρτιο, είναι στο 16,2%, έναντι στόχου για 14,5% για το 2011).
  • Οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται.
    • Ο στόχος για το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2010 δεν επιτεύχθηκε λόγω της υστέρησης των εσόδων και των χειρότερων αποτελεσμάτων των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης και νοσοκομείων.
    • Η πρόβλεψη για έλλειμμα 7,4% του ΑΕΠ για το 2011, χωρίς την λήψη και άλλων μέτρων, αναθεωρείται σε επίπεδα άνω του 10%. Όσο ήταν και το 2010. Εξαιτίας χαμηλότερων προβλέψεων για τα έσοδα και αναθεωρημένων εκτιμήσεων για την απόδοση κάποιων δημοσιονομικών μέτρων. Πρόκειται για πραγματικό δημοσιονομικό εκτροχιασμό, για το απόλυτο ναυάγιο της οικονομικής πολιτικής.
    • Το χρέος αναμένεται να φτάσει στα επίπεδα του 2009 το 2020 (127,1% του ΑΕΠ).
  • Η Κυβέρνηση προσδοκά να αντλήσει 15 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις την περίοδο 2011-2012. Να θυμίσουμε ότι είναι η ίδια Κυβέρνηση η οποία προσδοκούσε τον περυσινό Ιούνιο να εισπράξει 3 δισ. ευρώ, τον Δεκέμβριο 7 δισ. ευρώ, και τον εφετινό Απρίλιο 15 δισ. ευρώ για την περίοδο 2011-2013. Είναι η ίδια Κυβέρνηση η οποία προσδοκούσε να αντλήσει 2,5 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις μέσα στο 2010, και τελικά δεν πραγματοποίησε καμία!
  • Οι αποδόσεις των τίτλων εξακολουθούν να είναι σε υψηλά επίπεδα, εξαιτίας της αμφιβολίας των αγορών ότι η Ελληνική Κυβέρνηση έχει τη βούληση να προχωρήσει σε δημοσιονομική προσαρμογή (αντίθετα από τους ισχυρισμούς της Κυβέρνησης ότι ευθύνονται οι ευρωπαϊκές αποφάσεις). Η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να έχει πρόσβαση στις αγορές ούτε το 2012 (μέχρι πρόσφατα οι Κυβερνητικές και ευρωπαϊκές εκτιμήσεις ήταν ότι αυτό μπορεί να γίνει στο τέλος του 2011).

Η πιο έμπρακτη ομολογία αποτυχίας της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής είναι το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο.

Πλαίσιο, το οποίο, όχι μόνο καθυστέρησε στην προετοιμασία του όπως παραδέχεται και η Ε.Ε., αλλά δεν αποτελεί και ρεαλιστικό σχέδιο εξόδου από την κρίση.

Σήμερα, το ζητούμενο είναι, εγχώριες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, συντεταγμένα και αποφασιστικά, να εντείνουμε τις προσπάθειες για δημοσιονομική εξυγίανση και ανάταξη της Οικονομίας, σταθεροί στους στόχους αλλά προσανατολισμένοι στην άμεση επανεκκίνηση της Οικονομίας».

Αναφορά σχετικά με αίτημα της Χαρτοποιίας Θράκης Α.Ε.

Αναφορά σχετικά με αίτημα της Χαρτοποιίας Θράκης Α.Ε.

Με την παρούσα Αναφορά, σας μεταφέρω αίτημα της Χαρτοποιίας Θράκης Α.Ε. σχετικά με φορολογικά θέματα που άπτονται των αρμοδιοτήτων σας. Συγκεκριμένα, η εν λόγω ακριτική βιομηχανία χάρτου αιτείται συμψηφισμό οφειλών/υποχρεώσεων με απαιτήσεις του Δημοσίου και νομοθέτηση ειδικού καθεστώτος ΦΠΑ για την παραγωγή της περιοχής προκειμένου αυτή να καταστεί πιο ανταγωνιστική.

Παρακαλώ όπως με ενημερώσετε για την εξέλιξη του ζητήματος.

Ομιλία στην Ολομέλεια κατά τη Συζήτηση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής

Ομιλία στην Ολομέλεια κατά τη Συζήτηση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε, από σήμερα, στην Ολομέλεια τις κατευθύνσεις και τις προτεραιότητες της οικονομικής πολιτικής για τα προσεχή χρόνια.

Σε συνθήκες πρωτοφανούς οικονομικής και κοινωνικής κρίσης.

Συζητούμε το «Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής».

Πλαίσιο που θέτει ως στόχους τη δημοσιονομική εξυγίανση και τη βιώσιμη ανάπτυξη.

Μπορεί να διαφωνεί κανείς με αυτούς;

Εμείς βεβαίως όχι.

Μπορεί να αισιοδοξεί κανείς για την επίτευξή τους;

Εμείς πιστεύουμε πως με τις πολιτικές που προβλέπονται δεν μπορεί.

Σήμερα, η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα κατάρρευσης.

Η εξέλιξη αυτή οφείλεται σε εσφαλμένες επιλογές και πρακτικές της ηγεσίας της Κυβέρνησης, στη λανθασμένη «θεραπευτική αγωγή» για την αντιμετώπιση των υπαρκτών «νοσημάτων» της Οικονομίας, και στην εκτέλεσή της.

Τα αρνητικά αποτελέσματα των χειρισμών της είναι μετρήσιμα.

Και όπως έχει σημειώσει ο Kelvin:

«Όταν κάτι μπορείς να το μετρήσεις και να το εκφράσεις με αριθμούς, τότε κάτι ξέρεις για αυτό. Αν δεν μπορείς να το μετρήσεις και να το εκφράσεις με αριθμούς, τότε η γνώση σου είναι ισχνή και ελάχιστα αποτελεσματική».

Συγκεκριμένα οι μετρήσεις δείχνουν ότι:

  • Η ύφεση είναι βαθιά και παρατεταμένη.
  • Το «εσωτερικό χρέος» δημιουργεί ασφυξία.
  • Τα «λουκέτα» στην αγορά πολλαπλασιάζονται.
  • Η ανεργία αυξάνεται δραματικά.
  • Η φτώχεια διευρύνεται.
  • Η ψυχολογία και οι προσδοκίες επενδυτών και καταναλωτών έχουν καταρρεύσει.
  • Η ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας επιδεινώνεται.
  • Το κόστος δανεισμού έχει διευρυνθεί σημαντικά.
  • Οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται.

Και προφανώς, κε. Υπουργέ, δεν πρόκειται για «αριθμητική ψευδαίσθηση».

Η πορεία εκτέλεσης του εφετινού Προϋπολογισμού επιβεβαιώνει τις αστοχίες στις προβλέψεις και τις αποκλίσεις από τους στόχους.

Τα έσοδα καταρρέουν, οι πρωτογενείς δαπάνες διογκώνονται, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων βουλιάζει, το έλλειμμα διευρύνεται.

Η πρόβλεψη για έλλειμμα 7,4% του ΑΕΠ, αναθεωρείται στο 10,4%.

Πρόκειται για πραγματικό δημοσιονομικό εκτροχιασμό.

Για απόλυτο «ναυάγιο» της οικονομικής πολιτικής.

Εκτροχιασμό που επιβάλλει πρόσθετα μέτρα λιτότητας.

Επιβεβαιώνεται συνεπώς ότι το «θεραπευτικό σχήμα» που έχει τεθεί σε εφαρμογή δεν είναι το κατάλληλο.

Και η πιο έμπρακτη ομολογία αποτυχίας του είναι το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να στηρίξει το Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο διότι:

1ον. Εδράζεται σε υπεραισιόδοξες εκτιμήσεις.

Για παράδειγμα, η πρόβλεψη για επιβράδυνση της ύφεσης μέσα στο 2011 είναι μη ρεαλιστική παραδοχή.

Σύμφωνα με τις τελευταίες προβλέψεις του ΚΕΠΕ, η ύφεση το 2011 αναμένεται να διαμορφωθεί στο – 4%.

Αποδεικνύει έτσι ότι η Κυβέρνηση έχει πάρει «διαζύγιο» με την πραγματικότητα.

2ον. Ενσωματώνει πλήθος αντιφάσεων.

Για παράδειγμα, καταργεί το «πόθεν έσχες» στην κατοικία, αλλά προσθέτει πλήθος επιβαρύνσεων στην ακίνητη περιουσία.

3ον. Επιβεβαιώνει τις Κυβερνητικές ανακολουθίες.

Οι παλινωδίες σε σειρά μέτρων, όπως είναι η επιστροφή φόρου από αποδείξεις δαπανών και τα όρια αφορολόγητου, προδίδουν έλλειψη σχεδιασμού.

4ον. Περικλείει αποδεδειγμένα αδιέξοδες πολιτικές επιλογές.

Τα νέα, σκληρότερα, μέτρα συνιστούν εμμονή της Κυβέρνησης στη ίδια λανθασμένη συνταγή.

Στα ίδια μέσα για την υλοποίηση των στόχων.

Παρά τα όλο και ισχνότερα αποτελέσματα.

Ενδεικτικά, το χρέος, παρά τις νέες, μεγάλες μειώσεις εισοδημάτων και τις αποκρατικοποιήσεις, εκτιμάται, το 2015, στο ίδιο ύψος με αυτό που προέβλεπε το Μνημόνιο πριν ένα χρόνο, χωρίς αυτές τις παρεμβάσεις.

Επιστρέφουμε δηλαδή σήμερα στο σημείο που ήμασταν πριν από 1 χρόνο, παρά τις μεγάλες και διευρυνόμενες θυσίες των πολιτών.

5ον. Είναι κοινωνικά άδικο.

Το Σχέδιο προβλέπει, στο μεγαλύτερο μέρος του οριζόντιες, έκτακτες και μη, φανερές και κρυφές, φορολογικές επιδρομές σε βάρος εκείνων που ήδη πληρώνουν προκειμένου να καλύψει τις αστοχίες της οικονομικής πολιτικής και την αδυναμία αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής.

Παράλληλα, η Κυβέρνηση προχωρά και σε μειώσεις μισθών, σε περικοπές συντάξεων, κύριων και επικουρικών, και σε αυξημένες εισφορές σε όλους τους επαγγελματίες, εμπόρους και αγρότες.

Δίνοντας τη χαριστική βολή στην Οικονομία.

6ον. Είναι οικονομικά αναποτελεσματικό.

Το 2011 λαμβάνονται μέτρα ύψους 21 δισ. ευρώ, προκειμένου να μειωθεί το έλλειμμα, εάν μειωθεί, κατά 7 δισ. ευρώ.

Συνεπώς, τα 2/3 από τις θυσίες των πολιτών δεν πιάνουν τόπο.

Πρόκειται για μνημείο οικονομικής αναποτελεσματικότητας.

Και όμως η Κυβέρνηση συνεχίζει να προβάλει τη φορολαγνεία της.

Παρά το ότι, σύμφωνα και με την Τράπεζα της Ελλάδος, η «περαιτέρω αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης των ήδη φορολογουμένων θα κατέληγε, όχι μόνο να επιτείνει την ύφεση, αλλά και να οδηγήσει σε μείωση αντί για αύξηση των εσόδων».

Οδηγώντας στην εξάντληση της φοροδοτικής ικανότητας νοικοκυριών και επιχειρήσεων, στη διεύρυνση της φοροαποφυγής, και στη διόγκωση της φοροδιαφυγής.

7ον. Είναι ανεπαρκές.

Η αναλογία αύξηση εσόδων / περιστολή δαπανών είναι περίπου μισή / μισή.

Όταν, σύμφωνα με τη διεθνή εμπειρία και βιβλιογραφία, η ορθή δημοσιονομική προσαρμογή θα πρέπει να βασίζεται, πρωτίστως, στην ουσιαστική συγκράτηση των πρωτογενών δαπανών.

Όμως, σύμφωνα με το Σχέδιο, οι πρωτογενείς δαπάνες εκτιμάται ότι θα μειωθούν μόλις κατά 1 δισ. ευρώ την επόμενη πενταετία.

Είναι προφανές ότι η Κυβέρνηση φοβάται τους «συντρόφους» και «πελάτες της».

8ον. Είναι ατελές.

Το Πλαίσιο δεν εμπεριέχει ρεαλιστική πρόταση αντιμετώπισης του τεράστιου χρέους.

Χρέος το οποίο αναμένεται να διαμορφωθεί περίπου στο 140% του ΑΕΠ το 2015, από 143% το 2010.

Δηλαδή, εκτιμάται ότι θα μειωθεί μόλις κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ σε 5 χρόνια, παρά τις πρωτόγνωρες θυσίες του Ελληνικού λαού και τις αποκρατικοποιήσεις.

Οι τόκοι δε θα εκτιναχθούν στα 23 δισ. ευρώ το 2015.

Αποτέλεσμα, οι συνολικοί τόκοι να διαμορφώνονται στα 110 δισ. ευρώ για την περίοδο 2010-2015, όσο το ύψος της βοήθειας της χώρας από τους εταίρους.

9ον. Είναι αντιαναπτυξιακό.

Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων περικόπτεται εφέτος, για έκτη φορά από την αρχή του 2010, στο βωμό της «μαύρης τρύπας» των εσόδων και υπό συνθήκες πρωτόγνωρης ύφεσης και ανεργίας.

10ον. Στις αποκρατικοποιήσεις κυριαρχεί ο «ταμειακός πανικός».

Με αυστηρά χρονοδιαγράμματα, διαδικασίες και αποτιμήσεις που προκαλούν, εύλογα, ερωτηματικά και ανησυχία και αναδεικνύουν αρκετά «θολά σημεία».

Κε. Υπουργέ, κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής σας πριν από μία εβδομάδα από αυτό εδώ το βήμα, κάνατε ιδιαίτερη αναφορά στη χρησιμότητα και στην αναγκαιότητα της πραγματοποίησης αποκρατικοποιήσεων για τον πολίτη.

Συμφωνούμε απολύτως μαζί σας.

Αν όμως είναι χρήσιμες γιατί η Κυβέρνησή σας, μέχρι σήμερα, δεν έκανε ούτε μία;

Και αν είναι αναγκαίες γιατί ο κ. Πρωθυπουργός, πριν από λίγα χρόνια ως Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, καλούσε τον τότε Πρωθυπουργό να «διατηρήσει το δημόσιο έλεγχο στον ΟΤΕ, στα ΕΛΤΑ, στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, στη ΔΕΗ, στον ΟΣΕ, στην ΕΥΔΑΠ, στην ΕΥΑΘ και στους άλλους στρατηγικούς οργανισμούς κοινής ωφέλειας της χώρας»;

Γιατί μιλούσε για «επανακρατικοποιήσεις» και απειλούσε «για σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής για απιστία» στην περίπτωση του ΟΤΕ;

Σήμερα που η Κυβέρνηση πούλησε μερίδιο του ΟΤΕ σε πολύ χαμηλότερη τιμή ανά μετοχή, ισχύει η δέσμευσή του;

Όμως, η Κυβέρνηση έχει αποδείξει, τόσο για το σήμερα όσο και για το χθες, ότι διαθέτει πλεόνασμα πολιτικού θράσους κατασυκοφάντησης των αντιπάλων της και έλλειμμα πολιτικού θάρρους αναγνώρισης των λαθών της.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Από τα ανωτέρω είναι σαφές ότι το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο δεν αποτελεί ρεαλιστικό σχέδιο εξόδου από την κρίση.

Η προτεινόμενη συνταγή είναι λανθασμένη, ειδικά σε συνθήκες ύφεσης.

Η πρόταση της ΝΔ προβλέπει την αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή και πειθαρχία σε συνδυασμό με ανάκαμψη της Οικονομίας.

Εδράζεται σε τρεις πυλώνες:

Ο πρώτος αφορά την Επανεκκίνηση της Οικονομίας.

Ο δεύτερος αφορά την επίτευξη ισοσκελισμένου προϋπολογισμού.

Και ο τρίτος περιλαμβάνει τις πολιτικές απομείωσης του δημοσίου χρέους μέσω και της αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου.

Ειδικότερα, στον πρώτο πυλώνα προτείνεται η ταυτόχρονη υλοποίηση συγκεκριμένων πολιτικών όπως είναι:

  • η μείωση των φορολογικών συντελεστών,
  • η αύξηση των δημοσίων επενδύσεων μέσω της χρονικής ανακατανομής της εθνικής συμμετοχής,
  • η δημιουργία ουσιαστικών κινήτρων για τον επαναπατρισμό κεφαλαίων,
  • η ενίσχυση της ρευστότητας της οικονομίας μέσω της εξόφλησης του «εσωτερικού χρέους» του κράτους,
  • η ενεργοποίηση των αυτόματων σταθεροποιητών μέσω των επανορθωτικών μέτρων αποκατάστασης των αδικιών,
  • η εφαρμογή αντισταθμιστικών μέτρων μηδενικού ή χαμηλού δημοσιονομικού κόστους ώστε να κινητοποιηθούν αδρανείς πόροι.

Κάποιες από αυτές τις πολιτικές αναγνωρίζονται και γίνονται αποδεκτές και από τους εταίρους μας.

Με την ανάκαμψη θα ενισχυθούν τα έσοδα, και με τις περικοπές θα μειωθούν οι δαπάνες.

Αρκετές δε από τις περικοπές συμπίπτουν με αυτές του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου.

Ενδεικτικά:

  • Ο εξορθολογισμός της μισθολογικής δαπάνης με τον περιορισμό των προσλήψεων. Μάλιστα η πρόταση περιλαμβάνει και πρόσθετα μέτρα, όπως είναι το πάγωμα των προσλήψεων για 3 χρόνια και η εφαρμογή της «εργασιακής εφεδρείας», κάτι που φαίνεται να αποδέχεται μερικώς και η Κυβέρνηση.
  • Η μείωση των λειτουργικών δαπανών.
  • Οι καταργήσεις και συγχωνεύσεις φορέων. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση έχει ήδη δημιουργήσει 41 νέες Γενικές και Ειδικές Γραμματείες, Αυτοτελείς Υπηρεσίες και Νομικά Πρόσωπα.
  • Η αναδιοργάνωση των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών, η μείωση των λειτουργικών τους δαπανών και η κατάργηση των παράλογων προνομίων ορισμένων συντεχνιών του Δημοσίου.
  • Η βελτίωση των αποτελεσμάτων στο χώρο της υγείας.
  • Η ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των κοινωνικών δαπανών με τον εξορθολογισμό των μηχανισμών αναδιανομής εισοδήματος.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Νέα Δημοκρατία, όλο αυτό το χρονικό διάστημα, παρά τη διαφωνία με τις επιλογές και της χειρισμούς της Κυβέρνησης, και την αποτελεσματικότητα της εφαρμοζόμενης πολιτικής τήρησε στάση δημιουργικής ευθύνης.

Δεν άσκησε «δομική αντιπολίτευση».

Δεν είπε «όχι σε όλα», όπως μονότονα έκανε ως Αντιπολίτευση το ΠΑΣΟΚ.

Στήριξε θεσμικές αλλαγές τις οποίες αξιολόγησε ως θετικές για την χώρα.

Στήριξε , στηρίζει και θα στηρίξει, στοχευμένα, ότι θεωρεί ωφέλιμο για τη χώρα.

Καταθέτει συνεχώς ρεαλιστικές προτάσεις για την έξοδο από την κρίση.

Ενδεικτικά θυμίζω ότι πριν 1,5 χρόνο προτείναμε την αποδέσμευση ευρωπαϊκών πόρων μέσω της μεταφοράς της εθνικής συμμετοχής στο τέλος της προγραμματικής περιόδου.

Σήμερα, με καθυστέρηση, και υπό συνθήκες βαθύτερης ύφεσης, η πρόταση υιοθετείται.

Επίσης, πριν 1 χρόνο προτείναμε την άντληση 50 δισ. ευρώ από την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και την προώθηση ώριμων αποκρατικοποιήσεων.

Σήμερα, με καθυστέρηση, και υπό χειρότερες συνθήκες στις αγορές, η πρόταση υιοθετείται.

Γιατί χάσαμε άραγε τόσο χρόνο;

Ιδεολογικές αγκυλώσεις, εσωτερικές τριβές, ευρωπαϊκές παλινωδίες, αβελτηρία ή ανικανότητα; Ή όλα μαζί;

Σε κάθε περίπτωση, σήμερα, η ΝΔ δικαιώνεται τόσο για την ορθότητα της κριτικής της όσο και για το ρεαλισμό των θέσεων της.

Καλούμε την Κυβέρνηση να τις υιοθετήσει και να διαπραγματευτούμε μαζί.

Σκληρά και πολυμέτωπα.

Όμως, η ηγεσία της Κυβέρνησης, μπροστά στα αδιέξοδά της, πλειοδοτεί εντός και εκτός Ελλάδας, για συναίνεση.

Δεν διστάζει δε να χρεώνει στη ΝΔ το έλλειμμα συναίνεσης.

Εμείς πιστεύουμε ότι η σύγχρονη ελληνική κοινωνία και το πολιτικό της σύστημα, πρέπει διαρκώς, συστηματικά και ειλικρινά να συζητούν τα προβλήματα και να αναζητούν λύσεις.

Όμως αυτό θα γινόταν πιο εύκολα και αποτελεσματικά αν υπήρχε κουλτούρα συναίνεσης, συνεννόησης, συνεργασίας.

Είναι προφανές ότι αυτή δεν προκύπτει ούτε με επικοινωνιακές επικλήσεις, ούτε με παρακλήσεις στα δύσκολα, ούτε με εντολές.

Εμπεδώνεται διαχρονικά με το λόγο και τις πρακτικές σε όλα τα πεδία, και πρωτίστως το πολιτικό.

Και το ΠΑΣΟΚ έχει διαχρονικά μηδενική εισφορά σε αυτό το πεδίο.

Σήμερα τη χρησιμοποιεί, με ρητορικές ακροβασίες και επικοινωνιακά τεχνάσματα ως άλλοθι για να καλύψει, εντός και εκτός Ελλάδας, τις ενδογενείς αντιφάσεις, τις λανθασμένες επιλογές, τους αναποτελεσματικούς χειρισμούς, τα αδιέξοδά του.

Συμπέρασμα, το ζητούμενο για τη χώρα μας είναι, μακριά από ιδεολογικές αγκυλώσεις, μυωπικές προσεγγίσεις, φραστικές διακηρύξεις και ανεδαφικές δεσμεύσεις, με διορατικότητα, επιμονή, νηφαλιότητα και αποφασιστικότητα, σε συνεργασία με τους εταίρους μας, να αναζητήσουμε το βέλτιστο οδικό χάρτη εξόδου από την κρίση.

Εμείς, εγχώριες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, συντεταγμένα και αποφασιστικά, να εντείνουμε τις προσπάθειες για δημοσιονομική εξυγίανση και ανάταξη της Οικονομίας, σταθεροί στους στόχους αλλά προσανατολισμένοι στην άμεση επανεκκίνηση της Οικονομίας.

Και οι εταίροι μας να εφαρμόσουν πρακτικές κοινοτικής αλληλεγγύης, χωρίς δισταγμούς και καθυστερήσεις, αφού έχουν συνειδητοποιήσει και τη «συστημική» διάσταση της κρίσης χρέους.

Μόνο έτσι το παίγνιο θα καταστεί θετικού αθροίσματος.

Είναι, όμως, λυπηρό που και σε αυτή την κρίσιμη φάση η Κυβέρνηση δρα με εκβιαστικά διλήμματα, «λεόντειες» πρακτικές και υπογράφει «με κλειστά τα μάτια».

Δεν λειτουργεί συνθετικά.

Δεν λειτουργεί δημιουργικά.

Ως εκ τούτων, η Νέα Δημοκρατία δεν εγκρίνει το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής που εισάγει η Κυβέρνηση.

Άρθρο στην εφημερίδα “Δημοκρατία” – “Η αναγκαιότητα ενός αποτελεσματικού και δίκαιου φορολογικού συστήματος”

Άρθρο στην εφημερίδα “Δημοκρατία” – “Η αναγκαιότητα ενός αποτελεσματικού και δίκαιου φορολογικού συστήματος”

Οι φόροι αποτελούν σημαντικό εργαλείο άσκησης της Οικονομικής πολιτικής.

Εκτός από την αναγκαιότητά τους για τη λειτουργία του κράτους, χρησιμοποιούνται, πολλές φορές, διαχρονικά και διατοπικά, και ως εργαλείο για την επίτευξη δημοσιονομικής προσαρμογής.

Έχει όμως αποδειχθεί ότι η προσαρμογή που στηρίζεται περισσότερο στη μείωση των δημοσίων δαπανών (με εξαίρεση της δημόσιες επενδύσεις), και όχι στην αύξηση των φόρων, έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να οδηγήσει σε διατηρήσιμη μείωση του ελλείμματος και του δημοσίου χρέους.

Η άποψη αυτή φαίνεται να επιβεβαιώνονται και από τα στοιχεία του Πίνακα που ακολουθεί, όπου παρουσιάζεται η δημοσιονομική προσαρμογή για μία σειρά από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ράπανος και Καπλάνογλου, 2011).

Χώρα

Περίοδος προσαρμογής

% της συνολικής προσαρμογής από αύξηση των εσόδων

% της συνολικής προσαρμογής από περικοπή δαπανών
Πορτογαλία

’86-‘90

110,6

-10,6
Ιταλία

’89-‘97

85,3

14,7
Ελλάδα

’89-‘94

84,0

16
Γαλλία

’93-‘97

70,7

29,3
Δανία

’82-‘86

28,2

71,8
Ην. Βασίλειο

’93-‘99

20,0

80,0
Αυστρία

’95-2001

12,2

87,8
Βέλγιο

’81-‘90

1,8

98,2
Σουηδία

’93-‘98

-25,7

125,7
Ιρλανδία

’85-‘89

-46,9

146,9
Φινλανδία

’92-2000

-63,4

163,4
Ολλανδία

’90-2000

-89,1

189,1

Πηγή: Alcidi and Gros (2010).

Σε κάθε περίπτωση, το φορολογικό σύστημα στο οποίο εδράζεται η επιβολή των φόρων πρέπει να διέπεται από συγκεκριμένες θεμελιώδεις αρχές, όπως:

1ον. Η διαφάνεια: Το φορολογικό σύστημα δεν πρέπει να προκαλεί αμφιβολίες ως προς τους κανόνες του και τη θέσπισή τους, ούτε και υποψίες για τον τρόπο εφαρμογής του από τη Διοίκηση.

2ον. Η ουδετερότητα: Δεν πρέπει να καθοδηγεί την οικονομική συμπεριφορά προκαλώντας οικονομικές στρεβλώσεις, με εξαίρεση περιπτώσεις κοινωνικής ευαισθησίας ή περιφερειακής ανάπτυξης.

3ον. Η ευρύτητα της φορολογικής βάσης: Οι φόροι πρέπει να επιβάλλονται σε όσο το δυνατόν πιο πλατιά φορολογική βάση με ελάχιστες και κοινωνικά επιβαλλόμενες περιπτώσεις συναλλαγών ώστε τα δημόσια έσοδα να είναι υψηλά και οι συντελεστές όσο το δυνατόν πιο χαμηλοί.

4ον. Η απλότητα: Να περιλαμβάνει απλούς κανόνες και διαδικασίες ώστε να ελαχιστοποιείται το οικονομικό κόστος συμμόρφωσης και να είναι κατανοητό από τους φορολογούμενους, τους εφοριακούς και τους δικαστικούς.

5ον. Η σταθερότητα: Οι κανόνες του φορολογικού συστήματος πρέπει να μην αλλάζουν συχνά, παρά μόνον εφόσον το επιτάσσει η ανάγκη για προσαρμογή στις εξελισσόμενες αλλαγές.

6ον. Η λειτουργικότητα: Το σύστημα δεν πρέπει να είναι γραφειοκρατικό.

7ον. Η στόχευση στην ανάπτυξη: Οι φόροι πρέπει να αποσπούν όσο το δυνατόν μικρότερο ποσοστό του διαθέσιμου εισοδήματος του πολίτη για να μπορεί το υπόλοιπο να διοχετεύεται στην πραγματική Οικονομία και να τροφοδοτείται η ανάπτυξη.

8ον. Η ισορροπία των φόρων: Πρέπει να επιτυγχάνει ισορροπία μεταξύ των διαφόρων ειδών φόρων για λόγους δικαιοσύνης αλλά και αντιμετώπισης απρόβλεπτων οικονομικών συνθηκών.

9ον. Η ισότητα: Το σύστημα θα πρέπει να στηρίζεται στην αρχή της οριζόντιας και κάθετης φορολογικής ισότητας και να επιτυγχάνει τη δίκαιη κατανομή του φορολογικού βάρους.

10ον. Η νομιμότητα: Το φορολογικό σύστημα δεν πρέπει να αντιτίθενται στις αρχές του Καταστατικού Χάρτη της Πολιτείας και τις Διεθνείς Συνθήκες.

Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν αυτές οι αρχές διέπουν το σημερινό φορολογικό σύστημα της χώρας μας. Πολύ φοβάμαι πως όχι. Και εξηγώ:

1ον. Το σύστημα είναι έντονα γραφειοκρατικό. Όλες οι φορολογικές διατάξεις αριθμούν, τους τελευταίους 14 μήνες, 1.718 σελίδες.

2ον. Το σύστημα είναι πολύπλοκο. Την τελευταία χρονιά έχουν ψηφιστεί 10 Νόμοι με αποκλειστικά φορολογικές ή κατά κύριο λόγο διατάξεις.

3ον. Το σύστημα είναι αντιφατικό. Από τη μία υποτίθεται ότι καταδιώκει, με κάθε μέσο, τη φοροδιαφυγή και από την άλλη αμνηστεύει, μέσω της περαίωσης, όσους έχουν φοροδιαφύγει προκειμένου να καλύψει «μαύρες τρύπες» στην εκτέλεση του Προϋπολογισμού.

4ον. Το σύστημα είναι άδικο. Το Κράτος θεωρεί τον φορολογούμενο εξαρχής εν δυνάμει φοροφυγά και όχι ειλικρινή, μέχρι απόδειξης του εναντίου.

5ον. Το σύστημα δεν χαρακτηρίζεται από σταθερότητα. Εντός μικρού χρονικού διαστήματος νέες διατάξεις καταργούν ή μεταβάλλουν διατάξεις άλλων φορολογικών νόμων.

6ον. Το σύστημα δεν στοχεύει στην ανάπτυξη. Η Πολιτεία έχει «μονιμοποιήσει» τις έκτακτες εισφορές των επιχειρήσεων και πλέον, μέσω του Μακροπρόθεσμου Προγράμματος, επιβάλλει, ακόμη και αναδρομικά, έκτακτες εισφορές και στα νοικοκυριά.

7ον. Το Κράτος δεν είναι συνεπές στις υποχρεώσεις του. Μάλιστα, με δεδομένο ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τρίτους ανέρχονται στα 6 δισ. ευρώ, αποδεικνύεται ότι η Κυβέρνηση έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο «εσωτερικό χρέος».

8ον. Το σύστημα είναι αναποτελεσματικό. Η υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων δεν έχει οδηγήσει στην επιθυμητή αύξηση των εσόδων. Αντιθέτως μάλιστα, παρατηρείται μείωση των εσόδων (τα καθαρά έσοδα έχουν μειωθεί κατά 9,1% το πρώτο τετράμηνο του έτους, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 8,5%).

Και η φορολογική αφαίμαξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων συνεχίζεται με το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα της Κυβέρνησης.

Όμως, σύμφωνα και με την Τράπεζα της Ελλάδος, «περαιτέρω αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης των ήδη φορολογουμένων θα κατέληγε όχι μόνο να επιτείνει την ύφεση, αλλά και να επιτύχει το αντίθετο από το αναμενόμενο αποτέλεσμα, δηλαδή μείωση αντί αύξησης των εσόδων» [Νομισματική Πολιτική, Ενδιάμεση Έκθεση 2010].

Και εκτός των άλλων, διογκώνεται και η φοροδιαφυγή.

Φοροδιαφυγή η οποία έχει τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες.

Η οποία υπονομεύει κάθε προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης, υποδαυλίζει τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών, δημιουργεί συνθήκες μη υγιούς ανταγωνισμού στην οικονομία, θίγει ζητήματα ισονομίας και ισοπολιτείας, υποσκάπτει το ρόλο του κοινωνικού κράτους, «ροκανίζει» την κοινωνική συνοχή.

Φαινόμενο βέβαια που καμία χώρα δεν έχει κατορθώσει να αντιμετωπίσει με απόλυτη αποτελεσματικότητα.

Άλλωστε, η ίδια η φύση του φόρου, που αποτελεί για το φορολογούμενο υποχρεωτική μονομερή μεταβίβαση πόρων προς το κράτος, χωρίς άμεσο αντάλλαγμα ή αντίκρισμα, συντελεί σ’ αυτό.

Όλες οι Κυβερνήσεις θέτουν τον περιορισμό της φοροδιαφυγής ως έναν κεντρικό στόχο της πολιτικής τους.

Τα αποτελέσματα, όμως, αυτών των προσπαθειών στη χώρα μας δεν είναι ακόμη ικανοποιητικά.

Έτσι, τα συνολικά φορολογικά έσοδα ως ποσοστό του ΑΕΠ στη χώρα μας είναι συστηματικά και σημαντικά χαμηλότερα από το μέσο όρο της ευρωζώνης (όπως φαίνεται και στον ακόλουθο Πίνακα).

Έσοδα Γενικής Κυβέρνησης 2000-2010 (% ΑΕΠ)
2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010
Ελλάδα 43,0 40,9 40,3 39,0 38,1 38,6 39,2 40,0 39,9 37,3 39,1
Ευρωζώνη-17 46,2 45,4 44,9 44,9 44,5 44,8 45,3 45,3 44,9 44,5 44,5
Πηγή: Eurostat

Η εκτεταμένη μάλιστα φοροδιαφυγή που παρατηρείται στις ομάδες των μη μισθωτών/συνταξιούχων (όπως συνάγεται από τον ακόλουθο Πίνακα) συνεπάγεται και τον περιορισμό της αναδιανεμητικής επίδρασης της άμεσης φορολογίας.

Οικονομικό έτος 2009 – Διάρθρωση φορολογίας εισοδήματος

φυσικών και νομικών προσώπων (σε ευρώ)

Κατηγορίες Φορολογούμενο εισόδημα Φορολογητέα κέρδη Διάρθρωση (%)
Φυσικά πρόσωπα Μισθωτοί/Συνταξιούχοι 78.541.624.914 – 68,23
Λοιποί φορολογούμενοι 19.856.333.074 – 17,25
Νομικά πρόσωπα – 16.709.680.078 14,52
Σύνολο 115.107.638.066 100,00
Πηγή: Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων

Η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής απαιτεί:

1η. Τη μείωση των φορολογικών συντελεστών ώστε να μειωθούν τα κίνητρα για φοροδιαφυγή.

2η. Την απλοποίηση, τον εξορθολογισμό και την κωδικοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας ώστε να μειωθούν τα περιθώρια φοροδιαφυγής («κλείσιμο παραθύρων»).

3η. Την αυστηροποίηση των ποινών για τους φοροφυγάδες ώστε να αυξηθεί το κόστος της φοροδιαφυγής.

4η. Τον περιορισμό της επαφής φορολογούμενου – φορολογικής αρχής ώστε να μειωθούν οι δυνατότητες φοροδιαφυγής.

Ένας τέτοιος συνδυασμός φορολογικού συστήματος μπορεί να επιτύχει το τον διπλό στόχο της οικονομικής αποτελεσματικότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

TwitterInstagramYoutube