Οικονομία

Δήλωση σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού το 1ο τετράμηνο του 2011

Δήλωση σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού το 1ο τετράμηνο του 2011

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού:

«Ο Προϋπολογισμός «μπάζει από παντού».

Τα στοιχεία εκτέλεσής του αποκαλύπτουν το ναυάγιο της κυβερνητικής πολιτικής.

Τα έσοδα καταρρέουν, οι δαπάνες διογκώνονται, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων βουλιάζει, το έλλειμμα διευρύνεται.

Αυτές οι «μαύρες τρύπες» για να κλείσουν απαιτούν πρόσθετα μέτρα, μόνο για εφέτος, 6 δισ. ευρώ.

Και η Κυβέρνηση θριαμβολογεί ότι ο Προϋπολογισμός «κινείται εντός στόχων».

Προς τι τότε τα νέα μέτρα;

Η Κυβέρνηση υποτιμά τη νοημοσύνη όλων μας.

Συγκεκριμένα:

1ον. Τα έσοδα καταρρέουν:

Τα καθαρά έσοδα μειώθηκαν κατά 9,1% το πρώτο τετράμηνο του 2011, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 8,5%!!!

Παρατηρείται, συνεπώς, μία υστέρηση 1,5 δισ. ευρώ έναντι της αντίστοιχης περυσινής περιόδου.

Ειδικότερα, το πρώτο τετράμηνο του έτους οι άμεσοι φόροι είναι μειωμένοι κατά 10% και οι έμμεσοι φόροι κατά 9% σε σχέση με την αντίστοιχη περυσινή περίοδο.

Χαρακτηριστικά, τα έσοδα από τον ΕΦΚ για τα καύσιμα είμαι μειωμένα εφέτος κατά 22,6%!!!

2ον. Οι δαπάνες διογκώνονται:

Οι δαπάνες είναι αυξημένες κατά 3,6% (ή κατά 730 εκατ. ευρώ το πρώτο τετράμηνο του έτους σε σχέση με την αντίστοιχη περυσινή περίοδο), κυρίως λόγω των, αναμενόμενα, υψηλότερων τόκων (περίπου 500 εκατ. ευρώ) και της αδυναμίας αντιμετώπισης της σπατάλης.

Μάλιστα, τον εφετινό Απρίλιο, οι πρωτογενείς δαπάνες είναι αυξημένες κατά 3,5% έναντι του αντίστοιχου περυσινού μήνα!!!

Πολλά Ασφαλιστικά Ταμεία έχουν ήδη χρησιμοποιήσει μεγάλο μέρος των επιχορηγήσεών τους (π.χ. ο ΟΑΕΕ και το ΙΚΑ έχουν ήδη απορροφήσει, από τον πρώτο τετράμηνο του έτους, το 63%!!! και το 56%!!! αντίστοιχα των πόρων του 2011 και αν δεν υπάρξει νέα χρηματοδότηση θα προκύψει σοβαρό πρόβλημα μέσα στο έτος).

Η επιχορήγηση δε στον ΟΑΕΔ έχει καλύψει το 82% της ετήσιας χρηματοδότησης!!!

Μάλιστα, η Κυβέρνηση, για να συγκρατήσει τη διόγκωση των δαπανών, έχει δώσει μόνο το 16% των προϋπολογισθέντων του έτους για τις επιχορηγήσεις φορέων και το 9,4% των καταναλωτικών δαπανών.

3ον. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων βουλιάζει:

Οι δαπάνες του Π.Δ.Ε. είναι μειωμένες κατά 42,5% το πρώτο τετράμηνο του έτους, έναντι ετήσιου στόχου για οριακή αύξηση κατά 0,6%!!!

Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση συνεχίζει να το χρησιμοποιεί, για να καλύψει μέρος από τη μεγάλη και διευρυνόμενη υστέρηση των εσόδων, στερώντας έτσι κάθε ίχνος αναπτυξιακής προοπτικής για τη χώρα.

4ον. Το έλλειμμα διευρύνεται δραματικά:

Το έλλειμμα είναι αυξημένο κατά 13,7% το πρώτο τετράμηνο του 2011 (από 7,5% το πρώτο τρίμηνο του έτους) έναντι ετήσιας πρόβλεψης για μείωση κατά 3,9%.

Μάλιστα, το έλλειμμα του Τακτικού Προϋπολογισμού (εκτός δηλαδή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων) είναι αυξημένο κατά 50% το πρώτο τετράμηνο του έτους (ή κατά 41,5% εάν δεν συμπεριλάβουμε την επιχορήγηση νοσηλευτικών ιδρυμάτων για εξόφληση μέρους παλαιών οφειλών τους)!!!

Ειδικότερα, το μήνα Απρίλιο, το έλλειμμα είναι αυξημένο κατά 27,3% σε σχέση με τον αντίστοιχο περυσινό μήνα.

5ον. Το χρέος μεγαλώνει και διατηρεί τη δυναμική του:

Το δημόσιο χρέος εκτοξεύθηκε στα 354,5 δισ. ευρώ στο τέλος Μαρτίου του 2011, από 340,2 δισ. ευρώ που ήταν στο τέλος Δεκεμβρίου του 2010 και 310,3 δισ. ευρώ που ήταν το Μάρτιο του περασμένου έτους και 298 δισ. ευρώ τον Οκτώβριο του 2009.

Δηλαδή, η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει αυξήσει το χρέος κατά 57 δισ. ευρώ στους πρώτους 18 μήνες διακυβέρνησης της χώρας.

Χρέος το οποίο διαμορφώνεται κοντά στο 153% του ΑΕΠ (από 127% στο τέλος του 2009)».

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Free Sunday” – “Ο κ. Παπανδρέου δεν έχει τη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ”

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Free Sunday” – “Ο κ. Παπανδρέου δεν έχει τη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ”

Τα 2/3 των θυσιών του ελληνικού λαού πάνε χαμένα, υποστηρίζει, βάσει των στοιχείων που έχει μπροστά του, ο Χρήστος Σταϊκούρας, ενώ απαντά παράλληλα και στην κριτική που συνάντησε το (γαλάζιο) «Ζάππειο 2». Στο θέμα των ημερών, τέλος, την περίφημη… συναίνεση, ο αν. τομεάρχης Οικονομίας και βουλευτής της ΝΔ διατείνεται ότι η κυβέρνηση είναι εκείνη που, «μπροστά στα αδιέξοδά της», ανακάλυψε τον όρο, απευθύνει ωστόσο πρόσκληση προς το ΠΑΣΟΚ να κοιτάξει με υπευθυνότητα τις προτάσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Με την απόφαση του κόμματός σας να μη δώσει γενική συναίνεση στα μέτρα που καλείται να πάρει σήμερα η κυβέρνηση, θα πάρετε, κ. Σταϊκούρα, και την πολιτική ευθύνη της μη χορήγησης της 5ης δόσης;
Η ηγεσία της κυβέρνησης, μπροστά στα αδιέξοδά της, εδώ και λίγες ημέρες, ανακάλυψε τη συναίνεση. Συναίνεση την οποία, όταν είχε το ρόλο της αντιπολίτευσης, την είχε γράψει στα «παλαιότερα των υποδημάτων» της. Η ΝΔ, παρά τη διαφωνία για τις επιλογές, τους χειρισμούς και την αποτελεσματικότητα των πολιτικών της κυβέρνησης, τήρησε στάση δημιουργικής ευθύνης. Δεν άσκησε «δομική αντιπολίτευση». Δεν είπε «όχι σε όλα». Ο πρόεδρός της δεν ηγήθηκε διαδηλώσεων όπως έκανε ο νυν πρωθυπουργός ως αρχηγός της αντιπολίτευσης. Ας μη λησμονούμε ότι η ΝΔ έχει στηρίξει θεσμικές αλλαγές τις οποίες αξιολόγησε ως θετικές για τη χώρα. Όμως η κυβέρνηση αδυνατεί να τις εφαρμόσει. Μήπως ευθύνεται και γι’ αυτό η ΝΔ;
Αλλά ας μιλήσουμε καθαρά. Ο πυρήνας του προβλήματος είναι οι ενδογενείς αντιφάσεις του ΠΑΣΟΚ. Η ηγεσία του αδυνατεί να εξασφαλίσει «γενική συναίνεση» στους κόλπους του. Το επιχείρημα που ψέλλισαν περί ευθύνης της ΝΔ στην εκταμίευση της 5ης δόσης είναι παντελώς αυθαίρετο. Αλήθεια, ποιος διασφαλίζει ότι με την ακολουθούμενη αναποτελεσματική πολιτική θα μας χορηγηθεί η 6η ή η 7η δόση; Η κυβέρνηση, μέσα στα αδιέξοδά της, ψάχνει για άλλοθι. Δεν κάνει ουσιαστικούς χειρισμούς για να βρούμε από κοινού και σε συνεργασία με τους εταίρους μας τη βέλτιστη λύση στο πρόβλημα. Η κυβέρνηση, εφαρμόζοντας τη μέθοδο «της δοκιμής και του λάθους», οφείλει να αναγνωρίσει τα λάθη της και να προσεγγίσει με ευθύνη την πρόταση της ΝΔ, η οποία εδράζεται στους ίδιους φιλόδοξους στόχους, αλλά με άλλο, πιο ρεαλιστικό, μείγμα πολιτικών.

Για το «Ζάππειο 2» κατηγορηθήκατε από τους αντιπάλους σας για παροχές χωρίς αντίκρισμα. Η ΝΔ μετά τον κ. Παπανδρέου εκστόμισε και εκείνη τη φράση «λεφτά υπάρχουν», μόνο που εξ όσων γνωρίζουμε δεν υπάρχουν καν τα χρήματα για τους μισθούς και τις συντάξεις του επόμενου μήνα. Υπάρχουν όντως ρεαλιστικοί τρόποι που μπορούν να φέρουν αμέσως ζεστό χρήμα στα δημόσια ταμεία;
Η ρήση «λεφτά υπάρχουν» θα συνοδεύει ιστορικά τον κ. Παπανδρέου. Άλλωστε, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ έχουν παρελθόν και παρόν. Δεν μας ενδιαφέρει να ανταγωνιστούμε και να μιμηθούμε το ΠΑΣΟΚ στις υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Η πρόταση της ΝΔ προβλέπει ανάκαμψη της οικονομίας σε συνδυασμό με δημοσιονομική προσαρμογή και πειθαρχία. Με την ανάκαμψη θα ενισχυθούν τα έσοδα, και με στοχευμένες περικοπές –αρκετές από τις οποίες συμπίπτουν με αυτές του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος της κυβέρνησης– θα μειωθούν οι δαπάνες. Η πρόταση της ΝΔ περιλαμβάνει όμως και πρόσθετα μέτρα, όπως είναι το πάγωμα των προσλήψεων για 3 χρόνια, η εφαρμογή της «εργασιακής εφεδρείας» και η νομιμοποίηση των αυθαιρέτων. Βέβαια, υπό προϋποθέσεις, σύμφωνα με την εθνική νομολογία και με πλήρη απαγόρευση οποιασδήποτε νομιμοποίησης εφεξής.

Το ΠΑΣΟΚ κατηγόρησε το κόμμα σας ότι τυχόν υιοθέτηση των μέτρων που προτείνετε θα γύριζε το έλλειμμα στα επίπεδα του 2009. Συνεπώς, οι τόσες θυσίες του ελληνικού λαού θα πήγαιναν χαμένες. Τι απαντάτε;
Καλύτερα ας μη μιλάει η κυβέρνηση για χαμένες θυσίες. Μόνο για φέτος, έχει λάβει ή πρόκειται να λάβει μέτρα που ξεπερνούν τα 20 δισ. ευρώ, προκειμένου να μειώσει το έλλειμμα, εάν το μειώσει, κατά 7 δισ. ευρώ. Περίπου τα δύο τρίτα των θυσιών του ελληνικού λαού πάνε χαμένα. Στους δε υπολογισμούς της επί της πρότασης της ΝΔ σε αρκετά σημεία κάνει λάθος. Ενδεικτικά αναφέρω ότι μεταφέρει το όφελος από μια σειρά μέτρων στο κόστος, «φουσκώνει» το κόστος ορισμένων επιλογών, αγνοεί τις πρόσθετες οικονομίες από τη μείωση της ανεργίας, δεν έχει προσμετρήσει τα έσοδα από την ανάκαμψη της οικονομίας, λησμονεί τις πρόσθετες οικονομίες από την περιστολή της σπατάλης. Η κυβέρνηση προφανώς τα έχει χαμένα.

Μήπως όμως η ΝΔ αποκρύπτει μείωση μισθών, συντάξεων και άλλων παροχών με δεδομένο ότι δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο να έλθει η ανάπτυξη μόνο με τη μείωση της φορολογίας (από όπου και προκαλείται απώλεια εσόδων);
Απώλεια εσόδων έχει προκαλέσει η αύξηση των φορολογικών συντελεστών σε ένα περιβάλλον βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης. Το πρώτο τετράμηνο του έτους, τα έσοδα μειώθηκαν κατά 9,2%, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 8,5%. Σήμερα μόνο για ανακοπή της πτωτικής πορείας και επανεκκίνηση της οικονομίας μπορούμε να μιλάμε. Και μέσα στα 7 βήματα της επανεκκίνησης εντάσσεται και η μείωση των φορολογικών συντελεστών, άμεση και μεσοπρόθεσμη. Αναγνωρίζουμε βέβαια ότι μπορεί να υπάρξει απώλεια εσόδων από τη μείωση των συντελεστών. Και αυτή όμως έχει εκτιμηθεί, σε ορισμένες περιπτώσεις πιο συντηρητικά και από την κυβέρνηση. Όσο για την πιθανότητα περικοπής μισθών και συντάξεων, ξέρετε πολύ καλά από ποιούς μπορείτε να την αναμένετε…

Όσον αφορά το θέμα των αποκρατικοποιήσεων. Έχει η χώρα αλλά και η παράταξή σας τα εχέγγυα εκείνα που θα προσελκύσουν ξένους επενδυτές, οι οποίοι μάλιστα θα προκαταβάλουν, σύμφωνα με τις εξαγγελίες Σαμαρά, τεράστια ποσά;
Πιστεύω πως ναι, για 5 ουσιαστικούς λόγους. Κατ’ αρχάς, οι κυβερνήσεις της ΝΔ, παρά τη σκληρή πολεμική του συστήματος ΠΑΣΟΚ, έκαναν σημαντικές αποκρατικοποιήσεις. Αντίθετα, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε υποσχεθεί 2,5 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις μέσα στο 2010 και μέχρι σήμερα δεν έχει κάνει καμία. Επίσης, η ΝΔ διαθέτει συνεκτικό σχέδιο, το οποίο διατύπωσε έγκαιρα, πριν από 10 μήνες, όχι ως «όρο δανεισμού» όπως σήμερα. Επιπλέον, η πρόταση της ΝΔ είναι τολμηρή. Αντίθετα, η πρόταση της κυβέρνησης χαρακτηρίζεται από «ταμειακό πανικό» (περίπτωση ΔΕΗ). Επιπρόσθετα, η ΝΔ αποδοκιμάζει τα αφύσικα προνόμια ορισμένων συντεχνιών του Δημοσίου, τα οποία και πρέπει να πάψουν να υπάρχουν. Αντίθετα, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μη τολμώντας τη σύγκρουση με «τα σπλάχνα της», παλινωδεί. Και τέλος, η ΝΔ προτείνει, αρχικά, βελτίωση της αξίας των ακινήτων με άρση, μέσω νομοθετικών παρεμβάσεων, των πολλαπλών περιορισμών σε τίτλους, χρήσεις γης και όρους δόμησης, και, στη συνέχεια, αξιοποίηση με τη μέθοδο της προχρηματοδότησης ή πώληση μεμονωμένων ακινήτων.

Τις προάλλες ο πρόεδρος της Ν.Δ., αναφερόμενος στο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, χρησιμοποίησε μια παροιμία με το αρνί και το Πάσχα. Κοιτώντας πάντως τις δημοσκοπήσεις, ειδικότερα μάλιστα το ποσοστό σας, θα μπορούσε κάποιος να κάνει χρήση της ίδιας παροιμίας, έτσι δεν είναι;
Οι εκλογές αποτελούν δημοκρατική διέξοδο στα αδιέξοδα της κυβέρνησης, και σήμερα αυτά είναι πολλά, μεγάλα και διευρυνόμενα. Η επιλογή των εκλογών βαρύνει τον κ. πρωθυπουργό. Πάντως, η εκλογολογία, κατά το παρελθόν και σήμερα, είναι ζημιογόνος για τη χώρα, την κοινωνία και την οικονομία. Η ΝΔ με υπευθυνότητα επιτελεί τον θεσμικό της ρόλο. Δεν μπαίνει στη ρητορική της εκλογολογίας, αφού εξάλλου δεν μπορεί να επιβάλει εκλογές. Δεν μιμείται την πρακτική του κ. Παπανδρέου κατά το παρελθόν. Δεν χρησιμοποιεί τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων με μικροκομματική σκοπιμότητα, τα οποία δείχνουν αυξανόμενους ρυθμούς πτώσης του ΠΑΣΟΚ και σταθεροποιητική τάση για τη ΝΔ. Είναι δε γνωστό ότι αυτή η φάση προηγείται πάντα της ανάκαμψης. Και γι’ αυτήν εργαζόμαστε σκληρά και υπεύθυνα. Και την αναμένουμε βάσιμα…

Δήλωση σχετικά με τα νέα μέτρα για το 2011

Δήλωση σχετικά με τα νέα μέτρα για το 2011

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας έκανε την ακόλουθη δήλωση σχετικά με τα νέα μέτρα για το 2011:

«Εφέτος αναδεικνύεται σε όλο της το μεγαλείο η οικονομική αναποτελεσματικότητα της Κυβερνητικής πολιτικής.

Συγκεκριμένα, για το 2011:

  • Το «Μνημόνιο» (Μάιος 2010) προέβλεπε μέτρα ύψους 9,1 δισ. ευρώ.
  • Ο Προϋπολογισμός (Νοέμβριος 2010) προσέθεσε μέτρα ύψους 5,2 δισ. ευρώ (σύνολο: 14,3 δισ. ευρώ).
  • Τον εφετινό Φεβρουάριο αναζητήθηκαν νέα μέτρα ύψους 1,8 δισ. ευρώ (σύνολο: 16,1 δισ. ευρώ) εξαιτίας της διαφαινόμενης υστέρησης των εσόδων μέσα στο 2011.
  • Το Μάρτιο, στο πλαίσιο του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής, ο λογαριασμός ανέβηκε κατά 3 δισ. ευρώ (σύνολο: 17,3 δισ. ευρώ) εξαιτίας του δημοσιονομικού εκτροχιασμού της χώρας το 2011.
  • Και σήμερα, ο Υπουργός Οικονομικών ανακοινώνει ότι οι πρόσθετες παρεμβάσεις θα ανέλθουν στα 6 δισ. ευρώ (σύνολο: 20,3 δισ. ευρώ)!

Συνεπώς, τα μέτρα λιτότητας που έχουν ληφθεί ή θα ληφθούν μέσα στο 2011 υπερβαίνουν τα 20 δισ. ευρώ.

Περισσότερα από τα διπλάσια που είχαν προβλεφθεί στο Μνημόνιο πριν από ένα χρόνο!

Και με στόχο να μειώσουν το έλλειμμα, εάν το μειώσουν (οι εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναφέρουν ότι το έλλειμμα δεν θα μειωθεί), κατά περίπου 7 δισ. ευρώ.

Οικονομική αποτελεσματικότητα; Περίπου στο 34%. Και με βάση τις εκτιμήσεις της Κυβέρνησης. Που μονίμως «πέφτει έξω» και αποδεικνύονται πολύ χειρότερες…

Πρόκειται για τον ορισμό της «γυμναστικής στη ματαιότητα» που έχει αναφέρει ο Πρόεδρος της Ν.Δ. κ. Αντώνης Σαμαράς.

Και αυτό γιατί το Πρόγραμμα της Κυβέρνησης στηρίζεται σε «μέτρα, μέτρα, μέτρα» και επιβάλλει περικοπές, περικοπές και… ξανά περικοπές!

Όμως, αποκλειστικά και μόνο περισσότερες περικοπές σήμερα, θα προκαλέσουν ακόμα μεγαλύτερη ύφεση, και θα αποδειχθούν κι εκείνες αναποτελεσματικές στη μείωση του ελλείμματος.

Γι’ αυτό η μόνη ρεαλιστική πρόταση εξόδου από την κρίση είναι αυτή της Νέας Δημοκρατίας.

Που προβλέπει περικοπές σε συνδυασμό με Ανάκαμψη.

Πράγμα που σημαίνει ότι, ενώ θα μειώνονται οι δαπάνες, θα ανακάμπτουν και τα έσοδα. Οπότε το έλλειμμα θα μειώνεται από δύο πλευρές….

Υπενθυμίζουμε ότι, πριν από ένα χρόνο, ο υπουργός των Οικονομικών διακήρυσσε ότι εάν χρειάζονταν πρόσθετα μέτρα, πέρα από εκείνα που ανακοίνωνε, τότε αυτό θα σήμαινε αποτυχία της κυβερνητικής πολιτικής και δεν θα ήταν αυτός που θα τα εφάρμοζε. Πέραν των άλλων, υπάρχει ζήτημα και Μνήμης και Πολιτικής Ευθιξίας και Συνέπειας».

Ενημέρωση των πολιτικών συντακτών στο πλαίσιο του Βriefing της 16ης Μαΐου

Ενημέρωση των πολιτικών συντακτών στο πλαίσιο του Βriefing της 16ης Μαΐου

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Πρώτ’ απ’ όλα, να ευχηθούμε πλήρη ανάρρωση στον Περικλή Μανιάτη, τον 47χρονο βιοπαλαιστή, ο οποίος έπεσε θύμα της εξτρεμιστικής επίθεσης κουκουλοφόρων έξω από το Αστυνομικό Τμήμα Εξαρχείων. Όπως ξέρετε προσπάθησε με αυτοθυσία, να σώσει μια γυναίκα που είχε πάρει φωτιά από την έκρηξη των μολότοφ που έριξαν οι κουκουλοφόροι, με αποτέλεσμα να πάρει ο ίδιος φωτιά και να νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση.

Ευχόμαστε στον ίδιο, όπως και στους υπόλοιπους τραυματίες, να ξεπεράσουν γρήγορα την περιπέτεια της υγείας τους και να επιστρέψουν στα σπίτια τους.

Θέλω με αφορμή και αυτό το περιστατικό να επαναλάβω ότι μικρές μειοψηφίες εγκληματικών και εξτρεμιστικών στοιχείων έχουν μετατρέψει το κέντρο της Αθήνας σε εμπόλεμη ζώνη.

Οι ευθύνες του υπουργού Προστασίας του Πολίτη για την κατάσταση αυτή είναι τεράστιες. Την ώρα που η Αστυνομία με πενιχρά μέσα, που της έχουν αφήσει με την αλόγιστη πολιτική τους, έχει να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη εγκληματικότητα, την εξτρεμιστική δραστηριότητα, την ανομία, ο κ. Παπουτσής, με δημόσιες δηλώσεις, απαξιώνει το έργο της, δίνει λαβή σε ακραία και εξτρεμιστικά στοιχεία και πλήττει το ηθικό των Αστυνομικών.

Ο πολιτικός προϊστάμενος της Αστυνομίας έφτασε στο σημείο να αποδίδει συλλογικά σε ολόκληρο το Σώμα έλλειμμα δημοκρατίας και να απειλεί με κατάργηση ολόκληρων υπηρεσιών. Δεν βρήκε, όμως, ούτε μια κουβέντα να πει για το έλλειμμα μέσων, υλικών, ακόμη και καυσίμων που προκαλούν σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα του Σώματος.

Φαίνεται ότι ο υπουργός προτάσσει κομματικές σκοπιμότητες και όχι τη ζωή και την ασφάλεια των πολιτών. Και αυτό είναι εξαιρετικά σοβαρό. Είναι αδιανόητο.

Καταλήγοντας να σας πω ότι για το θέματα αυτά, για την εγκληματικότητα, την ανασφάλεια και τη γενικότερη κατάσταση που επικρατεί στο κέντρο της Αθήνας, ο Πρόεδρος της Ν.Δ. κ. Αντώνης Σαμαράς κατέθεσε Επίκαιρη Ερώτηση προς τον Πρωθυπουργό.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ζητάτε την παραίτηση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Υπάρχει ακόμη υπουργός Προστασίας του Πολίτη με όλη αυτή την κατάσταση;

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, θεσμικά υπάρχει. Ζητάτε την παραίτησή του;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Εγώ ρωτάω: Υπάρχει ακόμα;

Θέλω στο σημείο αυτό, να σας πω ότι έχω παρακαλέσει τον Αναπληρωτή Τομεάρχη Οικονομίας Χρ. Σταϊκούρα να μας πει κάποια στοιχεία σε σχέση με την οικονομία και το Ζάππειο 2. Φαντάζομαι θα σας είναι χρήσιμα.

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Ένα βασικό βήμα της Επανεκκίνησης, της πρότασης της Ν.Δ. για Επανεκκίνηση της Οικονομίας είναι η εξόφληση των εκκρεμοτήτων προς τους ιδιώτες. Ήταν το 5ο βήμα για την Επανεκκίνηση. Όταν εμείς κάναμε την πρόταση με βάση τα στοιχεία για τέλος του 2010, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου ήταν 5,35 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με σημερινά, επίσημα στοιχεία, πλέον, αυτό το ποσό έχει υπερβεί τα 6 δισ. Είναι 6,01 δισ. ευρώ, κάτι που σημαίνει ότι το εσωτερικό χρέος και η ανάγκη αντιμετώπισής του είναι πιο οξυμένη. Πρωτοστατεί το κράτος στο κίνημα «Δεν πληρώνω» και φαίνεται. Το εσωτερικό χρέος διευρύνεται. Επίσης, την Παρασκευή είχαμε δώσει ένα δελτίο Τύπου, σχετικά με την ύφεση. Και, τότε, είχαμε πει ότι προκαλούν τη νοημοσύνη του Ελληνικού λαού οι κυβερνητικές θριαμβολογίες για δήθεν ανάκαμψη της οικονομίας. Δυο είναι τα βασικά επιχειρήματα, τα οποία μπορείτε να βρείτε στο δελτίο Τύπου της Παρασκευής. Απλά θέλω να τα εξηγήσω: Το πρώτο στοιχείο είναι ότι η ύφεση είναι 4,8% το πρώτο τρίμηνο του 2011. Είναι ιδιαίτερα υψηλή. Και, μάλιστα, είμαστε πλέον η μοναδική χώρα -έχω εδώ και τα επίσημα στοιχεία- οριακά και η Πορτογαλία, σε ύφεση. Και σε κάθε περίπτωση είμαστε η χειρότερη χώρα σε επιδόσεις στην ανάπτυξη. Το δεύτερο στοιχείο, που είναι αντικείμενο θριαμβολογίας από την κυβέρνηση, είναι ότι το ΑΕΠ, το πρώτο τρίμηνο, είναι βελτιωμένο κατά 0,8 σε σχέση με το τελευταίο του ’10, με το προηγούμενο. Αντιληπτό; Η πρώτη σύγκριση, το 4,8 είναι το πρώτο τρίμηνο του ’11 με το πρώτο τρίμηνο του ’10. Το δεύτερο συγκρίνει αυτό το τρίμηνο με το αμέσως προηγούμενο τρίμηνο. Οπότε εκεί υπάρχει μια θριαμβολογία της κυβέρνησης ότι υπάρχει μια βελτίωση 0,8%. Εδώ, όμως, θα πρέπει να θυμίσουμε κάτι και να τονίσουμε κάτι: Η ύφεση με τα μέχρι τώρα στοιχεία το 4ο τρίμηνο του ’10 ήταν 6,6%. Το θυμάστε νομίζω εξίσου καλά με εμένα. Αναθεωρήθηκε η ύφεση στο 7,4%. Τα επίσημα στοιχεία της Ευρώπης πλέον μιλούν για 7,4%. Άρα, η ύφεση του ’10 είναι βαθύτερη. Και γι’ αυτό υπάρχει μικρή βελτίωση το πρώτο τρίμηνο του 2011. Βάθυνε η ύφεση το τελευταίο τρίμηνο του ’10 από 6,6% σε 7,4%, με αποτέλεσμα να βγει καλύτερο το αποτέλεσμα για το πρώτο τρίμηνο του ’11. Ενώ ουσιαστικά η ύφεση παραμένει βαθιά και είναι παρατεταμένη. Συνεπώς, αυτά τα στοιχεία επιβεβαιώνουν και καθιστούν επιβεβλημένη την επανεκκίνηση της οικονομίας. Είναι σαφές αυτό για την ύφεση;

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: ….Βαθιά η ύφεση και;

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Και παρατεταμένη. Συνεχίζουμε, δηλαδή, να έχουμε αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Είναι σαφές πώς προκύπτει αυτό το 0,8; Αυξάνει δηλαδή η βάση σύγκλισης του τελευταίου τριμήνου του ’10.

Τρίτο, βγάλαμε μια ανακοίνωση χθες σχετικά με τις εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τι λέει; Οι εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καταγράφουν τα αδιέξοδα της οικονομικής πολιτικής και επιβεβαιώνουν, για μια ακόμη φορά, ότι η κυβέρνηση πέφτει έξω σε όλα. Εκτιμά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι το έλλειμμα του 2011 θα διαμορφωθεί στο 9,5% του ΑΕΠ και στο 9,3% του ΑΕΠ το 2012. Τι σημαίνει αυτό; Ότι αν λάβουμε υπόψη ότι το 2010 το έλλειμμα ήταν 10,5% ουσιαστικά δεν θα έχουμε καμία βελτίωση των δημοσιονομικών μεγεθών για 3 χρόνια. Πρώτη παρατήρηση αυτή. Ότι αν λάβουμε υπόψη και το 2010 ότι ήταν 10,5% ουσιαστικά έχουμε δημοσιονομικό εκτροχιασμό. Από το 10,5 στο 9,5 και στο 9,3. Κοντά στο 10%, δηλαδή, το έλλειμμα όλες τις χρονιές.

Δεύτερη παρατήρηση: Σας θυμίζω ότι ο στόχος της κυβέρνησης για το 2010 ήταν για έλλειμμα 9,4% του ΑΕΠ και ήρθε η Eurostat και το 9,4% το έκανε 10,5%. Δηλαδή, ουσιαστικά το 2011-2012, είμαστε εκεί που προσδοκούσε να ήμασταν η κυβέρνηση το 2010.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: 9,5% ήταν ο στόχος;

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Ο στόχος ήταν 9,4%. Και πήγε στο 10,5%, το επίσημο στοιχείο της Eurostat. Άρα, ουσιαστικά το 2011 και το 2012 είμαστε εκεί που προσδοκούσε η κυβέρνηση να ήμασταν το 2010. Παρά τα μέτρα.

Αυτές είναι οι εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Κάθε 6 μήνες γίνονται αυτές, είναι φθινοπωρινές και εαρινές. Στις φθινοπωρινές πριν από 6 μήνες ακριβώς, η Eurostat έλεγε για το 2011 ότι δεν θα είναι 9,5, αλλά θα είναι 7,4%. Το 7,4 δηλαδή έγινε 9,5% για το 2011 σε ένα εξάμηνο. Και έλεγε 7,6% για το 2012 και τώρα έγινε 9,3%. Περισσότερες λεπτομέρειες επί αυτών μπορείτε να βρείτε στο χθεσινό δελτίο τύπου. Άρα, επιβεβαιώνεται ότι βρισκόμαστε και πάλι στο σημείο μηδέν.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Όταν λέτε σημείο «0», τι εννοείτε; Εννοείτε ότι είμαστε ένα βήμα πριν την χρεοκοπία;

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Δεν έκανα εγώ τέτοια αναφορά. Εγώ είπα…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Λέτε ότι είμαστε στο 0. Επειδή εγώ δεν καταλαβαίνω οικονομικά. Τι σημαίνει αυτό;

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Αφού με ρωτάτε, θα σας απαντήσω τι λέω με το σημείο «0». Το είπα και προηγουμένως. Η κυβέρνηση έλεγε ότι το έλλειμμα του 2010 θα ήταν 9,4, το έλλειμμα του 2011 στο 9,5% και του 2012 στο 9,3%. Άρα είμαστε στο σημείο «0».

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το καταλάβαμε αυτό… Τι σημαίνει «0» για το αύριο της ελληνικής οικονομίας;…….

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Δεν έχω να πω κάτι άλλο. Αυτή είναι η δήλωση.

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Αυτό που λέει ο κ. Σταϊκούρας, είναι ότι η κυβέρνηση δεν έχει πιάσει τους στόχους της. Με την πολιτική που εφαρμόζεται δεν έχει πιάσει κανένα στόχο. Είναι μια αδιέξοδη πολιτική και επαναλαμβάνω δεν έχουν πιάσει ούτε ένα στόχο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα σωστά θα επιβληθούν νέα μέτρα;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Το ζήτημα είναι ότι η κυβέρνηση αυτή είναι αναποτελεσματική. Η κυβέρνηση αυτή δεν πιάνει τους στόχους της. Δεν μπορεί να κάνει τίποτα.

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Για το Ζάππειο 2: Παρατηρήσαμε οικονομολόγους, αναλυτές, σχολιαστές, εκπροσώπους της αγοράς και του επιχειρηματικού κόσμου -και νομίζω ότι κοινή συνισταμένη είναι- ότι επρόκειτο για μία ολοκληρωμένη, όπως χαρακτηρίστηκε, καλά επεξεργασμένη από άλλους, κοστολογημένη από άλλους, συνεκτική, συγκροτημένη και ρεαλιστική πρόταση. Μάλιστα, υπήρχε και αναφορά «έβαλε στο χάρτη μια διαφορετική προοπτική πέραν της λογικής του Μνημονίου».

Βεβαίως, διατυπώθηκαν κάποιοι προβληματισμοί. Θα μου επιτρέψετε να απαντήσω σε ορισμένους από αυτούς και -αν θέλετε- είμαστε στη διάθεσή σας. Παράδειγμα: Λέγεται ότι «δεν εξηγεί η πρόταση πού θα βρεθούν οι απαιτούμενοι πόροι» ή «δε βλέπω πώς τα προτεινόμενα μέτρα μειώνουν τις δημόσιες δαπάνες».

Να ξεκαθαρίσουμε ότι υπάρχει συγκεκριμένη διαφάνεια και συγκεκριμένη αναφορά του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας με την οποία μπορούμε τα επόμενα 4 χρόνια να έχουμε συνολικές οικονομίες, μέσα από περιστολή της σπατάλης, 18,4 δισ. ευρώ. Μάλιστα, έχει προσδιοριστεί ότι τον πρώτο χρόνο αυτό θα είναι 4,2 δισ. ευρώ. Υπάρχει και συγκεκριμένη διαφάνεια.

Και μάλιστα, πάμε κι ένα βήμα παραπάνω και προσθέτουμε περικοπές, όπως είναι το πάγωμα των προσλήψεων για 3 χρόνια, όπως είναι η εφαρμογή της εργασιακής εφεδρείας για τους Οργανισμούς που καταργούνται ή συγχωνεύονται και όπως είναι η κατάργηση 255 Οργανισμών και Φορέων.

Κατατέθηκε ένας άλλος προβληματισμός: Ότι «δεν κοστολογήθηκαν τα έσοδα από τη μείωση της φορολογίας». Υπάρχει η διαφάνεια 9 που έχει ακριβή κοστολόγηση όλων αυτών των στοιχείων.

Και μάλιστα, επειδή γνωρίζω ότι έχετε όλοι σας αυτό το non paper του Υπουργείου Οικονομικών στο οποίο εμείς απαντήσαμε επισήμως ως Τομέας, να σας πω ότι για δυο στοιχεία αυτής της φορολογίας -τα φυσικά πρόσωπα και τα καύσιμα- οι εκτιμήσεις της Ν.Δ. για τις απώλειες είναι χαμηλότερες από εκείνες που αναφέρονται στο non paper της κυβέρνησης. Δηλαδή, είμαστε πιο συντηρητικοί ακόμα και από αυτά που εκτιμά η ίδια η κυβέρνηση για τις δικές μας προτάσεις.

Παράδειγμα: Στα φυσικά πρόσωπα εμείς εκτιμούμε απώλειες εσόδων την πρώτη χρονιά 400 εκατ. και η κυβέρνηση λέει 100. Το ίδιο και για τα καύσιμα.

Κάπου αλλού άκουσα να λέγεται ότι «δεν κοστολογήθηκαν οι απώλειες εσόδων από τη μείωση των συντελεστών ΦΠΑ».  Έχουν κοστολογηθεί 1,9 δισ. Υπάρχει συγκεκριμένη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε για αυτό. Η κυβέρνηση εδώ λέει ότι η απώλεια θα είναι 4 δισ. Εμείς λέμε 1,9 δισ. Εδώ υπάρχει ένας εύλογος προβληματισμός. Το 2010 που αυξήθηκε ο ΦΠΑ, ήταν όλες οι αυξήσεις του ΦΠΑ της παρούσας κυβέρνησης, τα έσοδα αυξήθηκαν κατά 1,1 δισ. ευρώ. Το 2010, που αυξήθηκε ο ΦΠΑ, που εμείς λέμε να επανέλθει στο προηγούμενο καθεστώς, η αύξηση των εσόδων από ΦΠΑ, με βάση τα στοιχεία του Προϋπολογισμού, τα επίσημα στοιχεία της κυβέρνησης, αυξήθηκαν κατά 1,1 δισ. ευρώ. Και μάλιστα, αν θέλετε να γίνω πιο ακριβής, πήγαν από 16,6 δισ. το ’09, στα 17,7 δισ. το ’10. Από 16,6 στα 17,7: Δηλαδή 1,1 δισ. Εμείς έχουμε εκτιμήσει, ως συντηρητική εκτίμηση, ότι η απώλεια με το να επανέλθουμε στο παλιό καθεστώς, δεν θα είναι 1,1δισ. Θα είναι μεγαλύτερη: 1,9 δισ. Η κυβέρνηση λέει 4 δισ. Και επίσης να πω και κάτι ακόμα. Υπάρχει κριτική δηλαδή ότι κάποια οφέλη θα έρθουν μεταγενέστερα. Αλλά αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για τα κόστη του προγράμματος. Όπως είναι η μείωση των φόρων. Φόρων σε κέρδη και εισόδημα. Αντίθετα, το όφελος που θα προκύψει από αυτά είναι πιο άμεσο. Έτσι, το καθαρό όφελος -όφελος μείον κόστος δηλαδή, που υπολογίζει το Πρόγραμμα- είναι υποτιμημένο, ώστε να είναι πραγματικά ρεαλιστικό.

Υπάρχει μια άλλη ερώτηση: «Που θα βρεθούν χρήματα για την αποκατάσταση των συνταξιούχων».

Εδώ θέλω να κάνω μια σημαντική παρατήρηση. Επειδή δεν ήταν δυνατόν από τα στοιχεία τα οποία είχαμε στην κατοχή μας, Προϋπολογισμούς, Προγράμματα Σταθερότητας, Μνημόνιο, να διακρίνουμε πόσοι είναι οι πραγματικά χαμηλοσυνταξιούχοι στους συνταξιούχους, θεωρήσαμε ότι από αυτήν την πρωτοβουλία το κόστος είναι 1,5 δισ. ευρώ.

Ιδιαίτερα υψηλό. Προφανώς θα είναι μικρότερο, αφού αφορά αυτούς που λέμε συνταξιούχους των 700 ευρώ.

Απόδειξη αυτού είναι ότι αν παρατηρήσετε στο non paper της κυβέρνησης, δίπλα, στο 1,5 δισ. ευρώ βάζει Ν.Δ. Δεν βάζει τα δικά της στοιχεία. Γιατί θα είναι μικρότερα. Εμείς, συνεπώς, επειδή δεν μπορούσαμε να διακρίνουμε πόσο είναι αυτό και για να μην μας κατηγορήσει κανένας ότι υποεκτιμούμε κάποιο μέγεθος, βάλαμε 1,5 δισ. που είναι ιδιαίτερα υψηλό. Που θα βρεθούν τα χρήματα: Οικονομίες από δημόσιες σπατάλες. Σας απάντησα, ήδη, στο 1ο σημείο με τα 4,2 δισ. Ανάκαμψη η οποία θα αποφέρει επιπλέον έσοδα. Και νομιμοποίηση αυθαιρέτων, που θα αποφέρει έσοδα για 3 χρόνια.

Επαναλαμβάνω,  οικονομίες από δημόσιες σπατάλες, 4,2 δισ. την πρώτη χρονιά, ανάκαμψη η οποία θα αποφέρει έσοδα, και νομιμοποίηση αυθαιρέτων, που θα φέρει πρόσθετα έσοδα και μάλιστα για 3 χρόνια.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Υπήρχε αναφορά, πως θα αναγκαστούν οι τράπεζες να προσφέρουν στην πραγματική οικονομία το 20%-30% των εγγυήσεων;

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Είναι σαφές μέσα στην ομιλία του προέδρου, ο οποίος αναφέρει: «αν δώσουν όλες μαζί ρευστότητα στην αγορά». Είναι το περίφημο δίλημμα του φυλακισμένου.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πως θα πληρωθούν 5 δισ. ευρώ στους προμηθευτές του Δημοσίου.

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Πάλι μέσα στην ομιλία του προέδρου της Ν.Δ. υπάρχει αναφορά. Με τρεις τρόπους: Με ρευστό, με ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου και με διαδικασία συμψηφισμού, έναντι οφειλών του φορολογούμενου. Άρα και αυτό το ερώτημα έχει απαντηθεί. Αν δείτε στο προηγούμενο σημείο, για την ενίσχυση της ρευστότητας της πραγματικής οικονομίας, αναφέρεται ότι τα χρήματα θα δοθούν σε εξαγωγείς και σε στεγαστικά δάνεια. Άρα ουσιαστικά, εκεί, διευκολύνεις τη ρευστότητα.

Υπάρχει μια άλλη αναφορά που λέει ότι «τα 5 μέτρα “ανάσες” της Οικονομίας δεν είναι κοστολογημένα». Πράγματι στην ομιλία του κ. προέδρου δεν υπήρχε γι’ αυτά η αναφορά, γιατί η διαφάνεια 8 παρουσιάζει κοστολογημένα αυτά τα «μέτρα ανάσες» για τα 2 πρώτα χρόνια. Το διάγραμμα αυτό, συνεπώς, έχει κοστολογήσει πλήρως τα 5 μέτρα ανάσες, που κάποιοι γράψανε ότι δεν είναι κοστολογημένα και το παράρτημα 7 έχει και επιπλέον στοιχεία για αυτό.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πόσο είναι;

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Είναι 8 δισ. σε 2 χρόνια. Ό,τι λέει, δεν αλλάζει κάτι. Απλά η αναφορά ήταν ότι «τα 5 μέτρα ανάσες της οικονομίας δεν είναι κοστολογημένα». Και απαντάω σε αυτό: Είναι κοστολογημένα, υπάρχουν στο διάγραμμα 8 και συγκεκριμένα ποσά.

Και ένα ακόμα σημείο: Το πρώτο πράγμα που περιμένει να ακούσει κανείς σε ένα οικονομικό πρόγραμμα, είναι περιστολή δαπανών και προώθηση ιδιωτικοποιήσεων. Αυτό αγνοήθηκε τελείως. Συγγνώμη, αλλά, νομίζω, έγινε εκτενής αναφορά και για το μεν και για το δε.

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Όπως επίσης και στο θέμα της ανεργίας. Όπου μέσα από τα κίνητρα που έχουν δοθεί, με τη μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων, με το θέμα των εργοδοτικών εισφορών κτλ, ενισχύεται ο τομέας της εργασίας. Δεδομένου ότι η ανεργία αποτελεί μείζον εθνικό πρόβλημα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα κ. Σταϊκούρα, λεφτά υπάρχουν.

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Ένα λεπτό. Επειδή κάποιοι προσπαθούν με φτηνά επικοινωνιακά κόλπα να προβοκάρουν τη μεγάλη αποδοχή που είχε η πρόταση Σαμαρά, θα σας πω ότι αυτά τα τεχνάσματα δεν περνάνε. Το «λεφτά υπάρχουν» έχει πιστωθεί από το λαό, σε αυτούς που το είπαν. Και σε αυτούς που έκαναν αντιπολίτευση της λογικής «λεφτά υπάρχουν». Εμείς, αντιπολίτευση της λογικής «λεφτά υπάρχουν», δεν κάνουμε. Κάνουμε μια υπεύθυνη αντιπολίτευση και είμαστε το μόνο κόμμα που, μέσα σε ένα χρόνο, κατέθεσε δυο κοστολογημένες προτάσεις. Με συγκεκριμένα μέτρα με τα οποία μπορεί η χώρα να βγει από την κρίση. Να κάνουμε την επανεκκίνηση, αυτό το δημιουργικό σοκ, για να μπορέσει η χώρα να βγει από το φαύλο κύκλο της ύφεσης.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν μας είπατε όμως…

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Λέω: Τα φθηνά επικοινωνιακά κόλπα, ο λαός τα έχει πιστώσει σε αυτούς που έχουν πει το «λεφτά υπάρχουν». Η προσπάθεια με αυτά τα κόλπα να απαξιώσουν την πρόταση Σαμαρά, η οποία έτυχε μεγάλης αποδοχής, όχι μόνο από το λαό, αλλά και από παραγωγικές τάξεις, δεν περνά.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επειδή είμαστε στο θέμα της ανεργίας θέλω να ρωτήσω το εξής: Επειδή είναι κοστολογημένο το πρόγραμμα, αν εφαρμοστεί ως έχει όπως λέτε. Πόσο θα πέσει η ανεργία; Σε αυτό δεν έχετε καμία πρόβλεψη;

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Το πρώτο πράγμα που μας ενδιέφερε με αυτή την πρόταση είναι να βρούμε πώς μπορούμε να μειώσουμε το έλλειμμα και πως μπορούμε να βγούμε από την κρίση. Το πρώτο ερώτημα, συνεπώς, που θέλαμε να απαντήσουμε είναι αυτό. Προφανώς, σε δεύτερο πλάνο οι εκτιμήσεις που έχουν γίνει αναφέρονται και σε ΑΕΠ και σε ανεργία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σε ό,τι αφορά στο θέμα του Στρος Καν και τις εξελίξεις που μπορεί να υπάρχουν τις επόμενες ώρες, η Ν.Δ. τι ακριβώς λέει; Δηλαδή πως το αντιλαμβάνεται το θέμα; Θα υπάρξει θεωρείτε κάποια εμπλοκή στις συζητήσεις που γίνονται; Θεωρείτε ότι η αλλαγή στην ηγεσία του ΔΝΤ μπορεί να μπλοκάρει τις διαπραγματεύσεις, μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα εις βάρος της Ελλάδος;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Δεν κάνω καμιά εκτίμηση για το θέμα αυτό. Περιμένουμε τις εξελίξεις.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα γίνει αύριο η συνάντηση του Αντώνη Σαμαρά, του Προέδρου της Ν.Δ., με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Γιατί γίνεται; Ποιος τη ζήτησε;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Η συνάντηση θα γίνει αύριο. Δεν έχουμε να πούμε κάτι άλλο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είναι για να ενημερωθεί ο Πρόεδρος ….;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Τη ζήτησε ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα τον ενημερώσει και για την ομιλία;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Θα ενημερώσει και για το Ζάππειο 2.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σχετικά με την τηλεφωνική επικοινωνία που υπήρξε μεταξύ του πρωθυπουργού και του κ. Σαμαρά. Επειδή υπάρχει όλη αυτή η παραφιλολογία, τα σενάρια περί συναίνεσης επειδή είναι μια κρίσιμη ώρα για τη χώρα, έχετε κάτι παραπάνω;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Για το θέμα της συναίνεσης ο Πρόεδρος τα είπε στο Ζάππειο και ήταν ξεκάθαρα. Ειδικά για το θέμα της συναίνεσης αναφέρθηκε με σαφήνεια και δεν χρειάζεται κάτι άλλο. Ήταν σαφής.

Όσον αφορά στο θέμα της συναίνεσης, επειδή ακούω να γίνεται πολλή κουβέντα, εγώ θέλω να ρωτήσω το εξής: Άραγε συναίνεση είναι αυτό που έχει εμποδίσει την κυβέρνηση να μαζέψει τις δαπάνες; Η συναίνεση είναι αυτό που έχει εμποδίσει την κυβέρνηση να αυξήσει τα έσοδα; Η συναίνεση είναι αυτό που έχει εμποδίσει την κυβέρνηση να εφαρμόσει τις αποκρατικοποιήσεις; Δηλαδή η ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία που έχει δεν της επιτρέπει να κάνει αυτή τη δουλειά; Μήπως το χρησιμοποιεί ως άλλοθι για την αναποτελεσματικότητα της πολιτικής της;

Λέω, λοιπόν, για το θέμα της συναίνεσης ότι ο Πρόεδρος απάντησε την επομένη στο Ζάππειο, με σαφήνεια. Δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω σε αυτό. Για το θέμα του τηλεφωνήματος: Πράγματι, ο πρωθυπουργός πήρε τηλέφωνο τον κ. Σαμαρά την παραμονή. Αυτό που έχω να σας πω μόνο είναι ότι ο κ. Σαμαράς είπε ότι «αύριο θα καταθέσω μια ολοκληρωμένη πρόταση για έξοδο της χώρας από την κρίση». Δεν έχω να πω κάτι άλλο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο Παπανδρέου τι του είπε;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Δεν έχω να πω κάτι άλλο στο θέμα αυτό.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Συγγνώμη, υπάρχει μια τηλεφωνική επικοινωνία του πρωθυπουργού με τον Πρόεδρο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης την ώρα που γίνονται όλα αυτά, και υπάρχει ένας πέπλος μυστηρίου γύρω από αυτό;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Δεν υπάρχει κανένας πέπλος μυστηρίου. Δεν έχω κανένα άλλο σχόλιο πάνω σε αυτό.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο κ. Αβραμόπουλος σε συνέντευξή του ζήτησε να υποσταλούν οι κομματικές σημαίες. Αυτό σημαίνει ότι ο κ. Σαμαράς μέχρι σήμερα κάνει αντιπολίτευση έχοντας υψώσει τη σημαία της Νέας Δημοκρατίας;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Ο κ. Αβραμόπουλος, μιλάει για τις κομματικές και κυβερνητικές -αν δεν κάνω λάθος- σημαίες. Έχει μια τέτοια φρασεολογία. Άρα, δεν απευθύνεται σε αυτό το οποίο προφανώς εννοείτε.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο κ. Σαμαράς κάνει αντιπολίτευση έχοντας σηκώσει τη σημαία της Νέας Δημοκρατίας;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Καταρχήν, κομματικές σημαίες έχουν όλα τα κόμματα. Και έχουν όλοι τα λάβαρα. Και βέβαια, κατεξοχήν η κυβέρνηση. Η κυβέρνηση είναι αυτή η οποία αρνήθηκε τη συναίνεση από τον πρώτο χρόνο. Ο κ. Σαμαράς ήταν αυτός που τους έλεγε «ξεκολλήστε». Η Νέα Δημοκρατία είναι αυτή η οποία έχει στηρίξει θεσμικές αλλαγές και έχει ψηφίσει σχεδόν τα μισά νομοσχέδια που έχουν έρθει. Δεν είναι αντιπολίτευση της λογικής «λεφτά υπάρχουν». Ούτε είναι της τακτικής να φεύγουμε από τη Βουλή και να πηγαίνουμε κάτω στο πεζοδρόμιο ή να πηγαίνουμε έξω από τα υπουργεία να διαδηλώνουμε. Ούτε να μαζεύουμε διαδηλωτές στο λιμάνι. Ούτε να λέμε ότι θα πάρουμε πίσω την Ολυμπιακή και θα την επιστρέψουμε στο κράτος ή ότι θα ακυρώσουμε τη συμφωνία με τους Κινέζους στο λιμάνι.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτά δεν τα ξέρει ο κ. Αβραμόπουλος, για να κάνει αυτή τη δήλωση;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Ο κ. Αβραμόπουλος έχει πει αυτό που έχει πει. Και δεν έχει καμία σχέση με τις ερμηνείες που δίνετε.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η διαρροή για την τηλεφωνική επικοινωνία Παπανδρέου – Σαμαρά από ό,τι έχουμε μάθει έχει γίνει από την κυβέρνηση;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Αυτό ήταν δημοσίευμα του «Επενδυτή», το Σάββατο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Από κυβερνητική διαρροή πήγε στην εφημερίδα. Αν δεν το δώσατε εσείς, το έχει δώσει ή ο κ. Παπανδρέου ή ο κ. Σαμαράς.

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Δε γνωρίζω από πού έγινε η διαρροή.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αν υπάρχουν κι άλλες τέτοιες τηλεφωνικές επικοινωνίες θέλουμε να μάθουμε.

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Όχι, δεν υπάρχουν άλλες τέτοιες επικοινωνίες.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αν μπορεί να ερμηνευτεί αυτή η τηλεφωνική επικοινωνία ως απαρχή μιας τυπικής συνεννόησης και συναίνεσης ανάμεσα στην κυβέρνηση και στη Νέα Δημοκρατία;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Ο Πρόεδρος το θέμα της συναίνεσης το ξεκαθάρισε στο Ζάππειο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να πάμε πάλι στο θέμα της συναίνεσης, αλλά αυτή τη φορά με αφορμή τις χθεσινές επισημάνσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας του κ. Παπούλια. Κι αυτό ενόψει της αυριανής συνάντησης που θα έχει ο κ. Σαμαράς με τον κ. Παπούλια. Χθες κάλεσε στην ουσία κυβέρνηση και Αξιωματική Αντιπολίτευση, γιατί τα άλλα κόμματα της Αριστεράς αντιδρούν έτσι κι αλλιώς να συγκλίνουν σε κοινές επιδιώξεις, να συναντηθούν, όπως είπε χαρακτηριστικά, σε κοινές επιδιώξεις, για το συμφέρον της χώρας. Κι εγώ αναρωτιέμαι πώς ερμηνεύετε εσείς αυτή την παρότρυνση ή τις δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Δεν ερμηνεύω τις δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν τις θεωρείτε ότι είναι προτροπές ή συστάσεις αυστηρές ….

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Δεν σχολιάζω τις δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Άρα δεν απαντάτε επί της ουσίας σε αυτές;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Δεν σχολιάζω τις δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κι αν αύριο τεθεί αυτό στη συνάντηση;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Δεν έχω να πω τίποτα άλλο για το θέμα αυτό.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Για το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, η Νέα Δημοκρατία θα το καταψηφίσει στο σύνολό του;

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Περιμένετε να έρθει, να δούμε πώς ακριβώς θα είναι και εκεί θα τοποθετηθεί το κόμμα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ήθελα να ρωτήσω. Ο κ. Σαμαράς είπε καθαρά στο Ζάππειο ότι είναι υπέρ των επιχειρήσεων. Είναι ο λόγος που δεν είπε τίποτα για τους μισθούς και για τους εργαζόμενους; Δεν αναφέρατε τίποτα όσον αφορά τους μισθούς ή και το Ασφαλιστικό.

Γ. ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ: Οι προτάσεις αυτές είναι για να υπάρξει επανεκκίνηση στην οικονομία, για να μπορέσουμε να βγούμε από το φαύλο κύκλο της ύφεσης.

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Δόθηκε απάντηση. Απλά με αφορμή αυτό και επειδή δεν ανέφερα όλα τα στοιχεία προηγουμένως, υπήρχε κι ένα άλλο σχόλιο, το οποίο λέει ότι αποτελεί «τρίτη προτεραιότητα για τη Νέα Δημοκρατία, η αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου που πραγματικά χρειάζεται η χώρα μας». Και εδώ η απάντηση είναι ακριβώς αυτή που είπε και ο κ. Εκπρόσωπος. Ότι ο πυρήνας και ο άμεσος στόχος της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας, της πρότασης του κ. Σαμαρά, είναι η επανεκκίνηση της οικονομίας. Η πρότασή του είναι «προτεραιότητα να σωθεί η χώρα». Άρα, επανεκκίνηση είναι η ανάκαμψη, έτσι ώστε να μην είναι αυτό ένα βραχύβιο πυροτέχνημα μέσα στη νύχτα, αλλά να οδηγήσει ομαλά σε βιώσιμη ανάπτυξη μετά. Αυτό έρχεται και συνδυάζεται με την απάντηση που έδωσε ο κ. Μιχελάκης και στο δικό σας ερώτημα, ότι η πρόταση εδράζεται πάνω σε αυτό τον στόχο, που είναι επανεκκίνηση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επανεκκίνηση με ποιο τρόπο; Τα δίνουμε όλα στις επιχειρήσεις, δίνουμε τις φοροαπαλλαγές…

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Αν είδατε, τουλάχιστον στο σκέλος της φορολογικής πολιτικής, υπάρχουν αναφορές σε φυσικά πρόσωπα. Δεν είναι επιχειρήσεις. Υπάρχουν αναφορές στα καύσιμα. Δεν είναι επιχειρήσεις. Υπάρχουν οι χαμηλοσυνταξιούχοι και υπάρχουν και οι πολύτεκνοι. Συνεπώς δεν είναι ένα Πρόγραμμα για επιχειρηματίες. Είναι ένα συνολικό Πρόγραμμα που ακουμπάει και την επιχειρηματικότητα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εσείς συμφωνείτε στην πρόταση Σόιμπλε όπως αυτή κατατέθηκε χθες; Ο Σόιμπλε, λοιπόν, λέει επιμήκυνση, κοινή συναινέσει, να μπουν μέσα και ιδιώτες. Συμφωνείτε σε αυτό ή όχι;

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Σε ό,τι αφορά την είσοδο των ιδιωτών, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας με σαφήνεια, τοποθετήθηκε στις 24 Μαρτίου στις Βρυξέλλες, εκφράζοντας τις επιφυλάξεις του για την είσοδο των ιδιωτών στο μόνιμο μηχανισμό στήριξης. Και απεδείχθη και των υστέρων ότι ορθώς εξέφρασε τη θέση αυτή, γιατί ήταν ένας από τους λόγους της αύξησης των spreads. Και δεύτερον, από εκεί και πέρα, θα πρέπει να οριστικοποιηθεί ο προσωρινός Μηχανισμός Στήριξης, ώστε να μπορούμε να δούμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο πώς αξιοποιείται αυτός ο μηχανισμός.

Δήλωση σχετικά με τις Εαρινές Προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Δήλωση σχετικά με τις Εαρινές Προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, σχετικά με τις Εαρινές Προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Οι εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καταγράφουν τα αδιέξοδα της οικονομικής πολιτικής, επιβεβαιώνοντας ότι, για μια ακόμη φορά, η κυβέρνηση πέφτει έξω σε όλα.

Το έλλειμμα εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 9,5% του ΑΕΠ το 2011, ενώ υποτίθεται ότι θα ήταν 9,4% του ΑΕΠ στο τέλος του 2010!!!

Επιβεβαιώνεται έτσι ότι βρισκόμαστε πάλι στο σημείο μηδέν.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής:

  • Η ύφεση θα είναι βαθύτερη από τις αρχικές εκτιμήσεις (στο 3,5% για το 2011, έναντι αρχικής πρόβλεψης για 3%).
  • Η ανεργία θα υπερβεί το 15% (στο 15,2% για το 2011).
  • Το έλλειμμα θα διαμορφωθεί στο 9,5% του ΑΕΠ το 2011, έναντι στόχου 7,4% του ΑΕΠ στην τελευταία φθινοπωρινή Έκθεση της Επιτροπής (Νοέμβριος 2010). Αυτός ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός οφείλεται στις αποκλίσεις του 2010 (κυρίως λόγω μειωμένων εσόδων και αυξημένων ελλειμμάτων σε ασφαλιστικά ταμεία και τοπική αυτοδιοίκηση), στην εφετινή κατάρρευση των εσόδων (τα έσοδα είναι στο -9,5% το 1ο τετράμηνο του έτους), και στην αναθεώρηση της αποτελεσματικότητας ορισμένων δημοσιονομικών μέτρων.
  • Το έλλειμμα εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 9,3% του ΑΕΠ το 2012, έναντι στόχου 7,6% του ΑΕΠ στην τελευταία φθινοπωρινή Έκθεση.
  • Το χρέος διογκώνεται και διατηρεί, δυστυχώς, τη δυναμική του. Προβλέπεται να διαμορφωθεί στο 157,7% του ΑΕΠ το 2011 (έναντι 150,2% του ΑΕΠ που ήταν η φθινοπωρινή πρόβλεψη), ενώ στο 166,1% του ΑΕΠ το 2012 (έναντι 156% του ΑΕΠ που ήταν η αντίστοιχη φθινοπωρινή πρόβλεψη).

Και αυτά τα στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι «ο λογαριασμός δεν βγαίνει».

Καθιστούν επιβεβλημένη την επανεκκίνηση της Οικονομίας.

Επανεκκίνηση η οποία θα στηρίζεται στις προτάσεις που με ρεαλισμό, τόλμη και υπευθυνότητα, ανέπτυξε πρόσφατα ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς».

Άρθρο στην εφημερίδα “Ο Κόσμος του Σαββατοκύριακου” – “Η αναγκαιότητα αλλαγής των όρων του Μνημονίου”

Άρθρο στην εφημερίδα “Ο Κόσμος του Σαββατοκύριακου” – “Η αναγκαιότητα αλλαγής των όρων του Μνημονίου”

Έχει συμπληρωθεί ένας χρόνος από την υπογραφή του Μνημονίου και τα δυσμενή αποτελέσματα της υλοποίησης του περιεχομένου του είναι ήδη ορατά στην Ελληνική οικονομία και κοινωνία.

Η ύφεση είναι βαθιά και παρατεταμένη, το έλλειμμα δεν μειώνεται με βιώσιμο τρόπο, το χρέος αυξάνει και ενισχύει τη δυναμική του, ο πληθωρισμός διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, η «διαρθρωτική» παραγωγικότητα συρρικνώνεται, η παραγωγική βάση απομυζάται, τα «λουκέτα» πολλαπλασιάζονται, η ανεργία καλπάζει, ο κοινωνικός ιστός αποδιοργανώνεται.

Είναι σαφές, και ομολογείται πλέον από πολλούς, εντός και εκτός χώρας, και από εταίρους μας, ότι το «θεραπευτικό σχήμα» που έχει τεθεί σε εφαρμογή στη χώρα μας δεν είναι κατάλληλο.

Παράλληλα, εξαιτίας της ασκούμενης Κυβερνητικής πολιτικής, η φοροδιαφυγή δεν αντιμετωπίζεται, οι σπατάλες στο Δημόσιο συνεχίζονται, το Κράτος έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο «εσωτερικό χρέος», οι διαρθρωτικές αλλαγές καθυστερούν ή νομοθετούνται με «εκπτώσεις», τα διαθέσιμα εργαλεία ανάταξης της Οικονομίας έχουν αδρανοποιηθεί, τα αναπτυξιακά μέτρα απουσιάζουν.

Καθίσταται συνεπώς αναγκαία η αλλαγή των όρων του Μνημονίου.

Είναι όμως και εφικτή. Για 3 επιπλέον λόγους:

1ος. Η γεωπολιτική θέση της χώρας.

Οι αναταραχές γύρω μας απειλούν να αποσταθεροποιήσουν όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά κι άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

2ος. Το προηγούμενο των άλλων χωρών που προσέφυγαν στο Μηχανισμό Στήριξης.

Η Ιρλανδία επέτυχε, στην 1η αξιολόγηση του δικού της Μνημονίου, τη βελτίωση όρων του στην κατεύθυνση ενίσχυσης της απασχόλησης (βελτίωση ημερομισθίου και μείωση εργοδοτικών εισφορών).

Και η Πορτογαλία επέτυχε καλύτερους όρους στο δικό της Μνημόνιο (δεν καταργήθηκε ο 13ος και 14ος μισθός, πάγωσαν οι συντάξεις, εκτός από εκείνες των χαμηλοσυνταξιούχων κ.α.).

3ος. Ο κίνδυνος μετά

δοσης του Ελληνικού αδιεξόδου, απόρροια του περιεχομένου του Μνημονίου αλλά και της ασκούμενης Κυβερνητικής πολιτικής και λειτουργίας, στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Με αυτή τη στερεή επιχειρηματολογία που εδράζεται στους παραπάνω άξονες μπορούμε να επιδιώξουμε και να επιτύχουμε αλλαγή των όρων του Μνημονίου ώστε να υπάρξει επανεκκίνηση της Οικονομίας.

Και ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Σαμαράς, μέσα από την προχθεσινή κατάθεση ενός ρεαλιστικού σχεδίου, προσδιόρισε τα 7 βήματα αυτής της επανεκκίνησης.

Ώστε να επιτύχουμε τους δημοσιονομικούς στόχους και να πιάσουν τόπο οι πολλές και διευρυνόμενες θυσίες των Ελλήνων πολιτών.

Άραγε μπορεί αυτή η Κυβέρνηση να διαπραγματευτεί και να επιτύχει την αναγκαία αλλαγή των όρων του Μνημονίου;

Το παρελθόν έχει δείξει ότι δεν μπορεί. Ή δεν θέλει…

Δήλωση σχετικά με την δημοσιοποίηση του ρυθμού μεγέθυνσης της Ελληνικής Οικονομίας το 1ο τρίμηνο του 2011

Δήλωση σχετικά με την δημοσιοποίηση του ρυθμού μεγέθυνσης της Ελληνικής Οικονομίας το 1ο τρίμηνο του 2011

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας έκανε την ακόλουθη δήλωση, σχετικά με την δημοσιοποίηση του ρυθμού μεγέθυνσης της Ελληνικής Οικονομίας το 1ο τρίμηνο του 2011:

«Προκαλούν τη νοημοσύνη του Ελληνικού Λαού οι κυβερνητικές θριαμβολογίες για δήθεν ανάκαμψη της Οικονομίας.

Η ύφεση παραμένει βαθιά και διαμορφώθηκε στο 4,8% το 1ο τρίμηνο του έτους, η χειρότερη επίδοση στην Ευρώπη, καθιστώντας την Ελλάδα τη μόνη, πλέον, Ευρωπαϊκή χώρα (οριακά και η Πορτογαλία) με αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Η δε αύξηση του ΑΕΠ κατά 0,8% σε σχέση με το τελευταίο τρίμηνο του 2010 οφείλεται στη βαθύτατη ύφεση του περυσινού τριμήνου, η οποία μάλιστα και αναθεωρήθηκε επί το δυσμενέστερο (και διαμορφώθηκε στο 7,4% από 6,6% που είχε επισήμως ανακοινωθεί).

Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με τις τελευταίες προβλέψεις του ΚΕΠΕ (19 Απριλίου), η ύφεση αναμένεται να διαμορφωθεί στο 4,1% το 2011 (από πρόβλεψη Ιανουαρίου για 3,5% και εκτίμηση της Κυβέρνησης για 3%).

Αυτά τα στοιχεία επιβεβαιώνουν και καθιστούν επιβεβλημένη την επανεκκίνηση της Οικονομίας.

Επανεκκίνηση η οποία θα στηρίζεται στις προτάσεις που με ρεαλισμό, τόλμη και υπευθυνότητα, ανέπτυξε ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς χθες στο Ζάππειο». 

Κοινή δήλωση σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού το 1ο τετράμηνο του 2011

Κοινή δήλωση σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού το 1ο τετράμηνο του 2011

Οι Αναπληρωτές Υπεύθυνοι του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτές, κύριοι Χρήστος Σταϊκούρας και Ιωάννης Βρούτσης, έκαναν την ακόλουθη δήλωση:

«Η δημοσιοποίηση της εκτέλεσης του Προϋπολογισμού, με τη σημαντική διεύρυνση του ελλείμματος και τη διογκούμενη υστέρηση των εσόδων, αποτυπώνει τα αδιέξοδα της κυβερνητικής πολιτικής και ερμηνεύει “μυστικές συσκέψεις” και κυβερνητικές διαφοροποιήσεις.

Συγκεκριμένα:

1ον Το έλλειμμα διευρύνεται δραματικά:

Το έλλειμμα είναι αυξημένο κατά 13,6% το πρώτο τετράμηνο του 2011 (από 7,5% το πρώτο τρίμηνο του έτους) έναντι ετήσιας πρόβλεψης για μείωση κατά 3,9%.

 2ον Τα έσοδα καταρρέουν:

Τα έσοδα για το πρώτο τετράμηνο του 2011, μειώθηκαν κατά 9,2% (ή 1,5 δις), σε σχέση με το αντίστοιχο τετράμηνο του 2010, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 8,5%. Μάλιστα, η υστέρηση έναντι των στόχων διευρύνεται, αφού η απόκλιση των εσόδων του τετραμήνου από τις προβλέψεις του Προϋπολογισμού είναι 11,5 % (ή 1,8 δις ).

 3ον Οι δαπάνες διογκώνονται:

Οι δαπάνες είναι αυξημένες κατά 3,4% (ή κατά 700 εκατ. ευρώ το πρώτο τετράμηνο του έτους σε σχέση με την αντίστοιχη περυσινή περίοδο, κυρίως λόγω των, αναμενόμενα, υψηλότερων τόκων και της αδυναμίας αντιμετώπισης της σπατάλης.

 4ον Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων βουλιάζει:

Οι δαπάνες του Π.Δ.Ε. είναι μειωμένες κατά 42,5% το πρώτο τετράμηνο του έτους, έναντι ετήσιου στόχου για οριακή αύξηση κατά 0,6%!!!

Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση συνεχίζει να το χρησιμοποιεί, για να καλύψει μέρος από τη μεγάλη και διευρυνόμενη υστέρηση των εσόδων, στερώντας έτσι κάθε ίχνος αναπτυξιακής προοπτικής για τη χώρα.

 Ένα είναι, πλέον, ξεκάθαρο: Τα στοιχεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού αποκαλύπτουν το ναυάγιο της κυβερνητικής πολιτικής».

Ομιλία στο Συνέδριο της Οργάνωσης Διεθνής Διαφάνεια-Ελλάς “Κράτος και Διαφθορά” – “Φορολογικό Σύστημα και Ακεραιότητα”

Ομιλία στο Συνέδριο της Οργάνωσης Διεθνής Διαφάνεια-Ελλάς “Κράτος και Διαφθορά” – “Φορολογικό Σύστημα και Ακεραιότητα”

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη Διεθνή Διαφάνεια για την πολύ τιμητική πρόσκληση που μου απεύθυνε να παραστώ στις εργασίες του Συνεδρίου που διοργανώνει.

Είμαι βέβαιος, διατρέχοντας τους Ομιλητές του Συνεδρίου και τη θεματολογία του, ότι κατά τη διάρκειά του θα κατατεθούν ρεαλιστικοί προβληματισμοί, θα αναπτυχθούν γόνιμες σκέψεις, θα ακουστούν υπεύθυνες θέσεις, θα εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα.

Προβληματισμοί και σκέψεις σαν αυτές που διατύπωσε πριν από λίγο ο Καθηγητής κ. Φορτσάκης σχετικά με την ακεραιότητα του φορολογικού συστήματος, τόσο από την πλευρά των φορολογουμένων, όσο, και κυρίως, από την πλευρά της φορολογικής διοίκησης.

Φορολογικό σύστημα που πρέπει να διέπεται από συγκεκριμένες θεμελιώδεις αρχές, ορισμένες από τις οποίες μας υπενθύμισε σήμερα ο κ. Φορτσάκης.

Αρχές όπως:

1ον. Η διαφάνεια: Το φορολογικό σύστημα δεν πρέπει να προκαλεί αμφιβολίες ως προς τους κανόνες του και τη θέσπισή τους, ούτε και υποψίες για τον τρόπο εφαρμογής του από τη Διοίκηση.

2ον. Η ουδετερότητα: Δεν πρέπει να καθοδηγεί την οικονομική συμπεριφορά προκαλώντας οικονομικές στρεβλώσεις, με εξαίρεση περιπτώσεις κοινωνικής ευαισθησίας ή περιφερειακής ανάπτυξης.

3ον. Η ευρύτητα της φορολογικής βάσης: Οι φόροι πρέπει να επιβάλλονται σε όσο το δυνατόν πιο πλατιά φορολογική βάση με ελάχιστες και κοινωνικά επιβαλλόμενες περιπτώσεις συναλλαγών ώστε τα δημόσια έσοδα να είναι υψηλά και οι συντελεστές όσο το δυνατόν πιο χαμηλοί.

4ον. Η απλότητα: Να περιλαμβάνει απλούς κανόνες και διαδικασίες ώστε να ελαχιστοποιείται το οικονομικό κόστος συμμόρφωσης και να είναι κατανοητό από τους φορολογούμενους, τους εφοριακούς και τους δικαστικούς.

5ον. Η σταθερότητα: Οι κανόνες του φορολογικού συστήματος πρέπει να μην αλλάζουν συχνά, παρά μόνον εφόσον το επιτάσσει η ανάγκη για προσαρμογή στις εξελισσόμενες συναλλαγές.

6ον. Η λειτουργικότητα: Το φορολογικό σύστημα δεν πρέπει να είναι γραφειοκρατικό.

7ον. Η στόχευση στην ανάπτυξη: Οι φόροι πρέπει να αποσπούν όσο το δυνατό μικρότερο ποσοστό του διαθέσιμου εισοδήματος του πολίτη για να μπορεί το υπόλοιπο να διοχετεύεται στην πραγματική Οικονομία και να τροφοδοτείται η ανάπτυξη.

8ον. Η ισορροπία των φόρων: Το φορολογικό σύστημα πρέπει να επιτυγχάνει ισορροπία μεταξύ των διαφόρων ειδών φόρων για λόγους δικαιοσύνης αλλά και αντιμετώπισης απρόβλεπτων οικονομικών συνθηκών.

9ον. Η ισότητα: Θα πρέπει να στηρίζεται στην αρχή της οριζόντιας και κάθετης φορολογικής ισότητας και να επιτυγχάνει τη δίκαιη κατανομή του φορολογικού βάρους.

10ον. Η νομιμότητα: Το φορολογικό σύστημα δεν πρέπει να αντιτίθενται στις αρχές του Καταστατικού Χάρτη της Πολιτείας και τις Διεθνείς Συνθήκες.

Κυρίες και Κύριοι,

Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν αυτές οι αρχές διέπουν το σημερινό φορολογικό σύστημα της χώρας μας.

Πολύ φοβάμαι πως όχι.

Και εξηγώ:

1ον. Το σύστημα είναι έντονα γραφειοκρατικό. Όλες οι φορολογικές διατάξεις αριθμούν, τους τελευταίους 14 μήνες, 1.718 σελίδες, πέραν του «Επιχειρησιακού Προγράμματος για την Καταπολέμηση της Φοροδιαφυγής».

2ον. Το σύστημα είναι πολύπλοκο. Την τελευταία χρονιά έχουν ψηφιστεί 10 Νόμοι με αποκλειστικά φορολογικές ή κατά κύριο λόγο διατάξεις.

3ον. Το σύστημα είναι αντιφατικό. Από τη μία υποτίθεται ότι καταδιώκει, με κάθε μέσο, τη φοροδιαφυγή και από την άλλη αμνηστεύει, μέσω της περαίωσης, όσους έχουν φοροδιαφύγει προκειμένου να καλύψει «μαύρες τρύπες» του Προϋπολογισμού. Μάλιστα, όπως σωστά επισημαίνει ο κ. Φορτσάκης, πέρυσι, για πρώτη φορά, παρατηρήθηκε το φαινόμενο στον ίδιο Νόμο να εισάγονται, ταυτόχρονα, μέτρα κατά της φοροδιαφυγής και φορολογική αμνηστία.

4ον. Το σύστημα είναι άδικο. Υπάρχουν φαινόμενα ισοπεδωτικής κυρωτικής αντιμετώπισης προφανώς διαφορετικών παραβάσεων ή ακόμη και δυσμενέστερης μεταχείρισης μικρότερης βαρύτητας περιπτώσεων από άλλες, σημαντικά σοβαρότερες. Το Κράτος θεωρεί τον φορολογούμενο εξαρχής εν δυνάμει φοροφυγά και όχι ειλικρινή, μέχρι απόδειξης του εναντίου.

5ον. Το σύστημα δεν χαρακτηρίζεται από σταθερότητα. Εντός ενός έτους, νέες διατάξεις καταργούν ή μεταβάλλουν διατάξεις άλλων φορολογικών νόμων, όπως έγινε με το ζήτημα της φορολόγησης των μερισμάτων (Ν. 3842/2010 και Ν. 3943/2011) πριν καν οι φορολογούμενοι συνειδητοποιήσουν τη θέση τους σε ισχύ, γεγονός που αποτυπώνει τα «γονατογραφήματα» του Υπουργείου Οικονομικών.

6ον. Το σύστημα δεν στοχεύει στην ανάπτυξη. Η Πολιτεία έχει «μονιμοποιήσει» τις έκτακτες εισφορές των επιχειρήσεων, και μάλιστα τις έχει αυξήσει για οικονομικές χρήσεις που είναι δυσμενέστερες για τις εταιρείες.

7ον. Το Κράτος δεν είναι συνεπές στις υποχρεώσεις του.

Η Κυβέρνηση έχει γίνει οπαδός του κινήματος «Δεν πληρώνω».

Μάλιστα, με δεδομένο ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τρίτους ανέρχονται στα 5,35 δισ. ευρώ μόνο για το 2010, αποδεικνύεται ότι η Κυβέρνηση έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο εσωτερικό χρέος, επιβαρύνοντας, ακόμα περισσότερο, την ήδη συρρικνωμένη ρευστότητα του ιδιωτικού τομέα, διογκώνοντας τα «λουκέτα» στην αγορά και «τιμωρώντας» την επιχειρηματικότητα.

8ον. Το σύστημα είναι αναποτελεσματικό. Η υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων δεν έχει οδηγήσει στην επιθυμητή αύξηση των εσόδων. Αντιθέτως μάλιστα, η υστέρηση έναντι των στόχων διευρύνεται.

Και αυτό γιατί, μεταξύ άλλων, διογκώνεται και η φοροδιαφυγή.

Σύμφωνα με το Εβδομαδιαίο Δελτίο της Alpha Bank, «οι απώλειες εσόδων από την αύξηση της φοροδιαφυγής στον ΦΠΑ ανέρχονται στο 1,1 δισ. ευρώ το 2010 και οι απώλειες εσόδων από την αύξηση της φοροδιαφυγής στο φόρο εισοδήματος υπερβαίνουν το 1 δισ. ευρώ το 2010.» [Alpha Bank, Εβδομαδιαίο Δελτίο Οικονομικών Εξελίξεων, 27 Ιανουαρίου 2011].

Κυρίες και Κύριοι,

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η φοροδιαφυγή έχει τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες.

Υπονομεύει κάθε προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης, υποδαυλίζει τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών, δημιουργεί συνθήκες μη υγιούς ανταγωνισμού στην οικονομία, θίγει ζητήματα ισονομίας και ισοπολιτείας, υποσκάπτει το ρόλο του κοινωνικού κράτους, «ροκανίζει» την κοινωνική συνοχή.

Η φοροδιαφυγή είναι ένα φαινόμενο που καμία χώρα δεν έχει κατορθώσει να αντιμετωπίσει με απόλυτη αποτελεσματικότητα.

Η ίδια η φύση του φόρου, που αποτελεί για το φορολογούμενο υποχρεωτική μονομερή μεταβίβαση πόρων προς το κράτος, χωρίς άμεσο αντάλλαγμα ή αντίκρισμα, συντελεί σ’ αυτό.

Όλες οι Κυβερνήσεις θέτουν τον περιορισμό της φοροδιαφυγής ως έναν κεντρικό στόχο της πολιτικής τους.

Το ίδιο και η παρούσα.

Τα αποτελέσματα, όμως, αυτών των προσπαθειών στη χώρα μας δεν είναι ακόμη ικανοποιητικά.

Προτείνονται, μεταξύ άλλων, και στο πλαίσιο της ενίσχυσης της ακεραιότητας του φορολογικού συστήματος:

1ον. Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης μεταξύ Πολιτείας και επιχείρησης.

Η Πολιτεία για να αξιώνει αυστηρή τήρηση των φορολογικών νόμων πρέπει να δεσμεύεται για την έγκαιρη εκτέλεση των υποχρεώσεών της.

Για παράδειγμα, δεν μπορεί να αυστηροποιεί το πλαίσιο για την είσπραξη των φόρων χωρίς να δεσμεύεται για την επιστροφή των φόρων, όπου αυτό επιβάλλεται.

2ον. Η απλοποίηση και ο εξορθολογισμός της φορολογικής νομοθεσίας και η κωδικοποίησή της.

3ον. Η οριστική κατάργηση της πολιτικής των ρυθμίσεων και των φορολογικών αμνηστιών, επιλογές που υποσκάπτουν την αξιοπιστία των συνεπών φορολογουμένων και επιβραβεύουν τους φοροφυγάδες.

4ον. Η κατάργηση του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων (ΚΒΣ). Προτείνεται η κατάργηση των περισσοτέρων διατάξεων και μεταφορά ορισμένων αναγκαίων διατάξεων σε άλλες φορολογίες.

Έχει νομοθετηθεί αλλά η Επιτροπή δεν έχει συνεδριάσει πολλές φορές για να γίνουν οι αλλαγές μέχρι 31.12.2011, όπως προβλέπει η γενική διάταξη κατάργησης.

5ον. Ο περιορισμός της επαφής φορολογικών αρχών και επιχειρήσεων, κατά τα πρότυπα ξένων συστημάτων.

6ον. Η θεσμοθέτηση μίας και μοναδικής επιτροπής εξωδικαστικού συμβιβασμού.

Η κατάργηση των διαφόρων επιτροπών διοικητικής επίλυσης των φορολογικών διαφορών, η ενίσχυση του θεσμού της διαιτησίας με την καθιέρωσή της ως υποχρεωτικής εφόσον ζητηθεί από το φορολογούμενο και ο εμπλουτισμός της με στελέχη από τον ιδιωτικό τομέα με παράλληλη διασφάλιση αποφυγής περιπτώσεων ασυμβιβάστου.

7ον. Η ποινική δίωξη της φοροδιαφυγής να μην εξαρτάται από τυχόν συμβιβασμό.

Δυστυχώς τώρα συνδέεται με την έκβαση της διοικητικής επίλυσης της φορολογικής διαφοράς.

8ον. Η αξιολόγηση των επιπτώσεων των νομοθετικών και κανονιστικών φορολογικών ρυθμίσεων (impact assessment) με βάση Εγκύκλιο του πρώην Πρωθυπουργού από 1ης Μαρτίου 2007.

9ον. Η δημιουργία συστήματος κεντρικής παρακολούθησης και καταγραφής συναλλαγών φορολογικού αντικειμένου επιτηδευματιών σε χρόνο πλησίον της διενέργειάς τους.

10ον. Ειδικός τρόπος φορολόγησης για επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες.

Κυρίες και Κύριοι,

Προς αυτή την κατεύθυνση, όπως άλλωστε πράττουμε μέχρι σήμερα, θα στηρίξουμε προσπάθειες και σχέδια για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.

Αρκεί αυτά να μην είναι επικοινωνιακά «πυροτεχνήματα» και να εδράζονται σε καλά σχεδιασμένα, ρεαλιστικά και συνεκτικά πρόγραμμα.

Άλλωστε η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει έμπρακτα και διαχρονικά ότι ασκεί με ευθύνη τον εκάστοτε θεσμικό ρόλο της.

Ομιλία στην παρουσίαση του βιβλίου των Γ. Αργείτη και Α. Κορατζάνη «Οικονομική πολιτική σταθεροποίησης και αστάθεια στην ΟΝΕ»

Ομιλία στην παρουσίαση του βιβλίου των Γ. Αργείτη και Α. Κορατζάνη «Οικονομική πολιτική σταθεροποίησης και αστάθεια στην ΟΝΕ»

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους Συγγραφείς του Βιβλίου και τις Εκδόσεις Παπαζήση για την πολύ τιμητική πρόσκληση που μου απηύθυναν να παρουσιάσω, μαζί με άλλους εκλεκτούς καλεσμένους, Συναδέλφους μου από τον πανεπιστημιακό χώρο και το πεδίο της πολιτικής, το εγχειρίδιο με τίτλο «Οικονομική Πολιτική Σταθεροποίησης και Αστάθεια στην ΟΝΕ».

Για εμένα, η αποδοχή αυτής της πρόσκλησης ήταν πρόκληση και ευκαιρία.

Πρόκληση, από την πλευρά του πανεπιστημιακού, να ιχνηλατήσω το ερευνητικό βάθος των συγγραφέων στο άκρως επίκαιρο και ενδιαφέρον αντικείμενο της πολιτικής οικονομίας της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης.

Πρόκληση, από την πλευρά του πολιτικού, προκειμένου να αντλήσω σκέψεις και προτάσεις για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της οικονομικής πολιτικής.

Ευκαιρία να μελετήσω, συγκεντρωμένο σε ένα εγχειρίδιο με πλούσιες βιβλιογραφικές αναφορές, το μοντέλο οικονομικής θεωρίας της «νέας συναίνεσης».

Σήμερα, αισθάνομαι δικαιωμένος γι’ αυτή την επιλογή μου.

Το βιβλίο αποτελεί εφαλτήριο για γόνιμη σκέψη και θρυαλλίδα για προβληματισμό.

Συνιστά χρήσιμο εργαλείο αναφοράς για σπουδαστές, ερευνητές και μελετητές της Ευρωπαϊκής Οικονομίας.

Κυρίες και Κύριοι,

Θα μου επιτρέψετε, στο πλαίσιο και της δικής μου συμβολής στη σημερινή παρουσίαση, να μοιραστώ μαζί σας 5 σκέψεις που αναπτύσσονται στις σελίδες του βιβλίου.

1η Σκέψη: Υποστηρίζουν οι συγγραφείς, και ορθώς, ότι η αντίδραση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η διαχείριση από μέρους της Ευρώπης της οικονομικής κρίσης προκαλούν προβληματισμό, ανησυχία και απαισιοδοξία.

Απουσιάζει η αλληλεγγύη και αναζητείται ο συντονισμός.

Απόρροια, όπως αναφέρουν οι συγγραφείς, «της συνύπαρξης ενός κοινού νομισματικού συστήματος με τις διαφορετικές εθνικές δημοσιονομικές αρχές».

Ας μην ανατρέξουμε στο παρελθόν, όπου μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι στην Ευρώπη υπήρξε ανυπαρξία αποτελεσματικού μηχανισμού επίλυσης κρίσεων.

Ας αξιολογήσουμε τις πρόσφατες ευρωπαϊκές αποφάσεις που σχετίζονται με το «Σύμφωνο για το Ευρώ» [«Σύμφωνο για το Ευρώ+»], με τη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας και με τον καθορισμό της δέσμης νομοθετικών προτάσεων για την «Οικονομική Διακυβέρνηση».

Αποφάσεις που, θεωρητικά, αποσκοπούν στη βελτίωση του συντονισμού των οικονομικών πολιτικών, στην ενίσχυση της σταθερότητας στην ευρωζώνη, στην τόνωση της οικονομικής διακυβέρνησης και της ανταγωνιστικότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην εύρεση λύσης στο πρόβλημα κρατικού χρέους.

Παρά τα θετικά στοιχεία που υπάρχουν σε αυτές τις αποφάσεις (όπως είναι η θέσπιση ενός Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, η δυνατότητα παρέμβασης αυτού στην πρωτογενή αγορά, η αποφυγή των Γερμανικών μαξιμαλιστικών απαιτήσεων, όπως είναι η ενσωμάτωση των δημοσιονομικών κανόνων στα Εθνικά Συντάγματα, η υιοθέτηση συγκεκριμένων κανόνων «φρένου στις δαπάνες»), εξακολουθούν να υφίστανται σοβαρές επιφυλάξεις, προβληματισμοί και ερωτηματικά για σειρά ζητημάτων.

Όπως είναι:

1ον. Η συμμετοχή των ιδιωτών στο ρίσκο των κρατικών ομολόγων, εισάγοντας την έννοια της αναδιάρθρωσης μέσα από τις ρήτρες συλλογικής δράσης, στοιχείο που εκτιμάται ότι θα αυξήσει το κόστος δανεισμού για αρκετές χώρες, όπως είναι η Ελλάδα, δημιουργώντας έτσι προβλήματα, αντί για σταθεροποίηση.

Στο θέμα της αναδιάρθρωσης του χρέους, προσωπικά θεωρώ ότι ακόμη και η συζήτηση γι’ αυτήν δεν βοηθάει τη χώρα.

Και επίσης πιστεύω ότι η αναδιάρθρωση δεν αποτελεί επιλογή ούτε για την Ελλάδα ούτε για την ευρωζώνη.

Αντίθετα η χώρα μας, με την αναγκαία αλλαγή των όρων του Μνημονίου, θα πρέπει να εντείνει τις προσπάθειές της για δημοσιονομική εξυγίανση, αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου και επίτευξη θετικών ρυθμών ανάπτυξης το συντομότερο δυνατόν.

Γιατί η αναδιάρθρωση, ακόμη και στην πιο «βελούδινη» εκδοχή της, συναινετική και συμφωνημένη σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, θα θεωρηθεί, ενδεχομένως, το πρώτο βήμα για μια ευρύτερη αναδιάρθρωση στο μέλλον.

2ον. Η ένταση και η έκταση των προϋποθέσεων προκειμένου να στηριχθούν τα κράτη-μέλη που έχουν ανάγκη, πρέπει να λειτουργούν ως κίνητρα για να εξυγιάνουν οι χώρες τα οικονομικά τους, και όχι, όπως γίνεται σήμερα στη χώρα μας, ως βασικά συστατικά που τη βυθίζουν σε βαθύτερη κρίση.

3ον. Δεν είναι ακόμη γνωστό με ποιόν τρόπο θα γίνεται η αξιολόγηση της βιωσιμότητας του χρέους.

Ο μηχανισμός απόφασης είναι σημαντικός με δεδομένο ότι η αξιολόγηση θα γίνεται κατά περίπτωση (case-by-case basis).

Ενώ ακόμη δεν γνωρίζουμε βασικούς δείκτες με βάση τους οποίους θα αξιολογείται η κάθε χώρα σύμφωνα με τους κανόνες της «Οικονομικής Διακυβέρνησης».

Πάντως, σε τελική ανάλυση, πολλές από τις σημερινές συστάσεις είναι αντίστοιχες αυτών που περιγράφονταν στη Συνθήκη της Λισσαβώνας, με την οποία, στοχεύαμε, δυνητικά, ως Ευρώπη, να «γίνουμε η πιο ανταγωνιστική και δυναμική οικονομία της γνώσης στον κόσμο μέχρι το 2010».

Και αντί αυτού, σύμφωνα και με τους συγγραφείς, «η ευρωπαϊκή οικονομία γίνεται ολοένα και πιο νωθρή και προβληματική».

4ον. Το «φρένο χρέους», ορθός μηχανισμός «επιβολής δημοσιονομικής πειθαρχίας στις κυβερνήσεις», είναι ιδιαίτερα απαιτητικό για χώρες όπως η Ελλάδα.

Απαιτεί την ύπαρξη τουλάχιστον ισοσκελισμένων προϋπολογισμών.

Για παράδειγμα, η Ιταλία, με έτος αναφοράς το 2013, και με την παραδοχή ονομαστικής μεγέθυνσης 3% για το 2013-2022 και 3,5% για το 2023-2032, θα πρέπει να επιτύχει ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς για 20 χρόνια.

Τα ίδια και χειρότερα ισχύουν για την Ελλάδα.

Τα ανωτέρω εκτιμώ ότι επιβεβαιώνουν τη διαπίστωση των συγγραφέων ότι οι ευρωπαϊκές αποφάσεις προκαλούν ανησυχία και γεννούν προβληματισμό.

2η Σκέψη: Υποστηρίζουν οι συγγραφείς, και ορθώς, ότι στην Ευρώπη παρατηρούνται θεσμικές ακαμψίες και υπάρχουν αντιπληθωριστικές εμμονές.

Πράγματι, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), ένα χρόνο μετά το ξέσπασμα της κρίσης, τον Ιούλιο του 2008, αύξησε το βασικό επιτόκιο, και ξεκίνησε τις μειώσεις μόλις τον Οκτώβριο του 2008.

Από την άλλη πλευρά όμως, θα μου επιτρέψετε να παρατηρήσω, ότι η ΕΚΤ, αν και με καθυστέρηση, αν και διστακτικά, αν και πιο συντηρητικά από την Fed, αν και με μικρότερη αύξηση του ενεργητικού της σε σχέση με την Fed, κατέφυγε σε μη συμβατικά μέτρα νομισματικής πολιτικής προκειμένου να διοχετεύσει ρευστότητα στην Οικονομία και να καθησυχάσει τις αγορές μέσα στη δίνη των διαφωνιών των πολιτικών ηγεσιών των χωρών της ευρωζώνης.

Ήταν όμως η πρώτη Κεντρική Τράπεζα του κόσμου που, τον Αύγουστο του 2007, παρενέβη στη διατραπεζική αγορά παρέχοντας ρευστότητα.

Ενώ προχώρησε και σε πρόγραμμα απευθείας αγοράς κρατικών ομολόγων στη δευτερογενή αγορά.

Και συνέχισε να αποδέχεται ελληνικά κρατικά ομόλογα, βέβαια στην αγοραία τους αξία, ως εγγύηση για την παροχή ρευστότητας στις τράπεζες, ασχέτως της πιστοληπτικής τους αξιολόγησης.

Έτσι, η χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών από την ΕΚΤ αυξήθηκε από τα 4,3 δισ. ευρώ τον Ιούνιο του 2007 στα 98 δισ. ευρώ το Δεκέμβριο του 2010.

Το ποσό αυτό είναι σε απόλυτα μεγέθη το δεύτερο υψηλότερο στην ευρωζώνη, μετά την Ιρλανδία, αλλά το υψηλότερο ως ποσοστό του ενεργητικού των εγχώριων τραπεζών.

Και είναι προφανές ότι η μελλοντική πορεία των Ελληνικών τραπεζών είναι άμεσα συνδεδεμένη με την πολιτική χορήγησης ρευστότητας από την ΕΚΤ.

Συνεπώς τα 10 πρώτα χρόνια της ΟΝΕ, η ΕΚΤ αποδείχθηκε ένας ιδιαιτέρως ικανός και επιτυχημένος οργανισμός, ιδιαίτερα το χρονικό διάστημα της κρίσης.

3η Σκέψη: Αναφέρουν οι συγγραφείς, και ορθώς, ότι «ο πολύ χαμηλός βαθμός ρεαλισμού του μοντέλου της “νέας συναίνεσης” οδηγεί στην άσκηση μιας οικονομικής πολιτικής που έχει μεγάλο οικονομικό και κοινωνικό κόστος και υπονομεύει την οικονομική και πολιτική σταθερότητα των χωρών-μελών, καθώς και της ίδιας της ΟΝΕ».

Οικονομική πολιτική που εδράζεται κυρίως στη νομισματική πολιτική, με τη δημοσιονομική πολιτική να διαδραματίζει δευτερεύοντα ρόλο και να εξαντλείται στη χρησιμοποίηση των λεγόμενων αυτόματων σταθεροποιητών.

Δεν αρκούν όμως οι αυτόματοι σταθεροποιητές, επιβάλλεται η αξιοποίηση της δημοσιονομικής πολιτικής μέσω της ενεργής δημοσιονομικής παρέμβασης, με αξιολόγηση του μεγέθους του πολλαπλασιαστή ανάλογα με το εργαλείο και τις δημοσιονομικές συνθήκες, για τη μακροχρόνια και ισόρροπη σταθεροποίηση της οικονομίας, για τη βελτίωση του μεσοπρόθεσμου δυνητικού ρυθμού ανάπτυξης και για την επίτευξη στόχων κοινωνικής πολιτικής.

4η Σκέψη: Σύμφωνα με τους συγγραφείς, και ορθώς, οι αγορές τιμωρούν τις χώρες εκείνες που έχουν «μη διατηρήσιμα» ελλείμματα και «μη βιώσιμα» χρέη.

Μόνο που οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι η αρχιτεκτονική της ΟΝΕ και η θεσμική ανεπάρκεια της Ευρώπης «ρίχνουν λάδι στις κερδοσκοπικές μηχανές».

Στην περίπτωση βέβαια της Ελλάδας σαφώς και ευθύνεται η αρχιτεκτονική της Ευρώπης, αφού οι αγορές συνειδητοποίησαν ότι το ελληνικό πρόβλημα είναι η κορυφή του παγόβουνου σε μια νομισματική ένωση η οποία δεν στηρίζεται σε σταθερά δημοσιονομικά θεμέλια.

Ευθύνονται όμως κυρίως οι ασκούμενες πολιτικές, τόσο του παρελθόντος όσο και η παρούσα.

Η χώρα αντιμετωπίζει, με ρίζες στη δεκαετία του ΄80. το πρόβλημα των «δίδυμων ελλειμμάτων και χρεών».

Και η παρούσα Κυβέρνηση, με πράξεις και παραλείψεις της, μετέτρεψε το πρόβλημα σε κρίση δανεισμού και εγκλώβισε την Ελλάδα στις «δίδυμες παγίδες της χρεοκοπίας και της κερδοσκοπίας».

5η Σκέψη: Ισχυρίζονται οι συγγραφείς, και ορθώς, ότι ο μηχανισμός που δημιουργήθηκε μετά την ελληνική κρίση είναι αξιοσημείωτα προβληματικός και δεν μπορεί να καλύψει το θεσμικό έλλειμμα της αρχιτεκτονικής του Μάαστριχτ.

Η, κατ’ αρχάς μυστική, «συνάντηση του Λουξεμβούργου», που δυστυχώς συνοδεύτηκε από ανεύθυνη σεναριολογία, επιβεβαιώνει το αδιέξοδο της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής στην Ελλάδα.

Για να χρησιμοποιήσω, παραφράζοντάς τον, τον τίτλο του 5ου Κεφαλαίου: «Τα μακροοικονομικά μεγέθη δείχνουν την αναποτελεσματικότητα της οικονομικής πολιτικής στην Ελλάδα».

Η ύφεση είναι βαθιά και παρατεταμένη, το έλλειμμα δεν μειώνεται με βιώσιμο τρόπο, το χρέος αυξάνει και ενισχύει τη δυναμική του, ο πληθωρισμός διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, η «διαρθρωτική» παραγωγικότητα συρρικνώνεται, η παραγωγική βάση απομυζάται, τα «λουκέτα» πολλαπλασιάζονται, η ανεργία καλπάζει, ο κοινωνικός ιστός αποδιοργανώνεται, η φτώχεια διευρύνεται.

Είναι προφανές, και ομολογείται από πολλές πλευρές, εντός και εκτός χώρας, και από εταίρους μας, ότι χρειάζεται ριζική αλλαγή των όρων του Μνημονίου.

Ώστε η δημοσιονομική εξυγίανση να είναι βιώσιμη και η ανάπτυξη διατηρήσιμη.

Ώστε να πιάσουν τόπο οι μεγάλες και διευρυνόμενες θυσίες των Ελλήνων πολιτών.

Κυρίες και Κύριοι,

Συμπερασματικά, η ξενάγηση στις σελίδες του βιβλίου, η οποία και δεν εξαντλείται σε αυτά τα στοιχεία, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και χρήσιμη.

Εύχομαι ολόψυχα, το ανά χείρας βιβλίο να βρει την ανταπόκριση που προσδοκούν οι συγγραφείς, και να διαβαστεί, να μελετηθεί καλύτερα, από πολλούς, όσο γίνεται περισσότερους…

TwitterInstagramYoutube