Οικονομία

Συνέντευξη στη εφημερίδα “Εν Δελφοίς” – “Οι μεγαλοστομίες παραδοσιακά δεν χαρακτηρίζουν τη Νέα Δημοκρατία”

Κύριε Σταϊκούρα, αναμφίβολα θα ξεκινήσουμε την κουβέντα μας από την τρέχουσα επικαιρότητα και το θόρυβο που έχει προκληθεί σχετικά με την περιβόητη απογραφή Αλογοσκούφη. Γιατί έχει σηκώσει τόσο έντονα το θέμα το ίδιο το κόμμα σας και ποια η προσωπική σας εκτίμηση;

Κύριε Ρόδη, δεν νομίζω ότι η επικαιρότητα είναι η απογραφή του 2004.

Σήμερα, με ευθύνη της ηγεσίας της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, η οικονομία βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στην ύφεση, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις ασφυκτιούν και η ανεργία καλπάζει.

Σε μία τέτοια περίοδο δεν επιθυμώ συμμετοχή σε συζήτηση περί απογραφής.

Θεωρείτε ότι δεν υπάρχει «ηθικό» ζήτημα για τον τέως Βουλευτή και Υπουργό της Κυβέρνησης Καραμανλή;

Υπήρξα σαφής.

Μπορεί ένας Υπουργός να έχει αποκλειστική ευθύνη για ένα τέτοιο ζήτημα και τί απαντάτε σε εκείνους που μιλούν για αποστασιοποίηση από την περίοδο Καραμανλή στη ΝΔ;

Ο κ. Καραμανλής αποτελεί πολιτικό κεφάλαιο για τη χώρα και την παράταξη.

Σας υπενθυμίζω ότι έχει εκλεγεί δύο φορές Πρωθυπουργός της χώρας.

Έχει στο ενεργητικό του στρατηγικής σημασίας πρωτοβουλίες και συγκεκριμένες επιτυχίες.

Την ευθύνη απέναντι στην πατρίδα την απέδειξε έμπρακτα όταν κρίνονταν μεγάλα θέματα.

Προσωπικά και σε πρόσφατες δηλώσεις σας στο STAR FM 97,1 έχετε επανειλημμένα καταγγείλει ως αναποτελεσματικό το Μνημόνιο. Οι πρόσφατες ανακοινώσεις του ελλείμματος (στο 10,5% του ΑΕΠ) φάνηκε ωστόσο ότι σας εξαγρίωσαν, έτσι δεν είναι;

Δεν μας εξαγρίωσαν, μας επιβεβαίωσαν.

Επιβεβαίωσαν ότι η Κυβέρνηση έχει αποτύχει στους στόχους της, τόσο για το χρέος όσο και για το έλλειμμα.

Το χρέος διαμορφώθηκε περίπου στο 143% του ΑΕΠ το 2010, υψηλότερο κατά 16 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ έναντι του 2009, το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης.

Το έλλειμμα διαμορφώθηκε στο 10,5% του ΑΕΠ το 2010, πολύ υψηλότερο από τις Κυβερνητικές εκτιμήσεις.

Αρχικές εκτιμήσεις του «Μνημονίου» για έλλειμμα 8,1% του ΑΕΠ, και αναθεωρημένες εκτιμήσεις του Προϋπολογισμού για έλλειμμα 9,4% του ΑΕΠ το 2010.

Και αυτό παρά τη λήψη μέτρων εκτός «Μνημονίου», την περαιτέρω περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και τη δημιουργία ενός τεράστιου «εσωτερικού χρέους», ύψους 5,4 δισ. ευρώ (μάλιστα, ο πρώην Υπουργός κ. Αλ. Παπαδόπουλος εκτιμά ότι το πραγματικό έλλειμμα του 2010 υπερβαίνει το 13% του ΑΕΠ).

Ως προς το σκέλος της αναποτελεσματικότητας αρκεί κανείς να αξιολογήσει τα συνεχόμενα «πακέτα μέτρα» για το 2011.

Οι αποκλίσεις έναντι των στόχων για το 2010 θα οδηγήσουν στη λήψη νέων μέτρων για εφέτος.

Συμπληρωματικών μέτρων ύψους περίπου 2,5 δισ. ευρώ προκειμένου να καλυφθεί η νέα «τρύπα» στο έλλειμμα.

Μέτρα τα οποία, εάν προστεθούν στα 14,3 δισ. ευρώ του Προϋπολογισμού και στα 3 δισ. ευρώ του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου, ανεβάζουν το συνολικό λογαριασμό περίπου στα 20 δισ. ευρώ για το 2011 (από 9,1 δισ. ευρώ στο «Μνημόνιο»).

Περισσότερα από τα διπλάσια μέτρα έναντι των αρχικών εκτιμήσεων!!!

Είναι προφανές, συνεπώς, ότι η οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης είναι αναποτελεσματική και αδιέξοδη.

Η ύφεση είναι βαθιά και παρατεταμένη, το έλλειμμα δεν μειώνεται με βιώσιμο τρόπο, το χρέος αυξάνει και διατηρεί τη δυναμική του, η παραγωγική βάση συρρικνώνεται, τα «λουκέτα» πολλαπλασιάζονται, η ανεργία καλπάζει, ο κοινωνικός ιστός αποδιοργανώνεται.

Οι Έλληνες πολίτες υποβάλλονται σε μεγάλες και διευρυνόμενες θυσίες, χωρίς αντίκρισμα.

Η Κυβέρνηση όμως θριαμβολογεί γιατί το έλλειμμα μειώθηκε κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ το 2010.

Πράγματι, η Κυβέρνηση, για ακόμη μία φορά, επιδίδεται σε άσκοπες και έωλες θριαμβολογίες.

Σε θριαμβολογίες για τη μείωση του ελλείμματος κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ το 2010 (αν και μέχρι πρόσφατα ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Οικονομικών εξέφραζαν τη βεβαιότητά τους ότι η μείωση θα ήταν 6 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ).

Η Κυβέρνηση όμως:

1ον. Λησμονεί ότι η ίδια ματαίωσε «ώριμες» δημόσιες εισπράξεις του 2009, μετέφερε εισπράξεις του 2009 στο 2010 και μετέθεσε πληρωμές του 2010 στο 2009 προκειμένου να επιβαρύνει τη δημοσιονομική κατάσταση του 2009.

2ον. Αποσιωπά το ότι η όποια μείωση, σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό, οφείλεται:

  • Στην αύξηση της έμμεσης φορολογίας (3 απανωτές αυξήσεις ειδικών φόρων κατανάλωσης σε καύσιμα, ποτά και τσιγάρα) [κατά 3,2 δισ. ευρώ].
  • Στις οριζόντιες περικοπές αποδοχών και συντάξεων [κατά 2,5 δισ. ευρώ].
  • Στη μείωση των δαπανών του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων [κατά 1,1 δισ. ευρώ].
  • Στη μείωση των μεταβιβαστικών πληρωμών (μειώσεις σε αμυντικές δαπάνες, εξόφληση χρεών νοσηλευτικών ιδρυμάτων) και σε εθνικολογιστικές προσαρμογές [κατά 2,9 δισ. ευρώ].

Συνεπώς, η μείωση του ελλείμματος προέρχεται, κυρίως, από λογιστικές ταξινομήσεις, από τη φορολογική αφαίμαξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων, από την περιοριστική εισοδηματική πολιτική και από τον «στραγγαλισμό» των δημοσίων επενδύσεων.

Δηλαδή, από πολιτικές επιλογές που ενισχύουν τις υφεσιακές τάσεις της Οικονομίας. Και όχι από τη μείωση της σπατάλης.

Στο Ζάππειο θα επανέλθετε στο «μηδενισμό του ελλείμματος» εντός 18μήνου; Τελικά έχετε αποτιμήσει πόσο έπληξε την αξιοπιστία σας αυτή η εξαγγελία μόλις ένα χρόνο μετά τις εκλογές;

Κύριε Ρόδη, οι μεγαλοστομίες παραδοσιακά δεν χαρακτηρίζουν τη ΝΔ.

Ο Πρόεδρός της κ. Σαμαράς, έγκαιρα, πέρυσι τον Ιούλιο, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, την εικόνα των δεικτών της Οικονομίας, που ήταν σαφώς καλύτερη απ’ ότι σήμερα, κατέθεσε μία συνεκτική πρόταση για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Πρόταση που οδηγούσε στην επίτευξη ισοσκελισμένων προϋπολογισμών.

Κάτι τέτοιο πλέον επιβάλλεται και από τις πρόσφατες ευρωπαϊκές αποφάσεις για την οικονομική διακυβέρνηση.

Σύμφωνα με αυτές οι χώρες θα πρέπει σταθερά να μειώνουν το χρέος τους ώστε να πέσει στο 60% του ΑΕΠ εντός των επόμενων 20 χρόνων. Αυτό, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις διεθνών οργανισμών, για την Ελλάδα, σημαίνει ετήσια πρωτογενή πλεονάσματα τουλάχιστον 8,4% (Ινστιτούτο Bruegel) ή 10% του ΑΕΠ (ΟΟΣΑ).

Αντιλαμβάνεστε συνεπώς, ότι με τους τόκους του χρέους στο 7% του ΑΕΠ, αυτό μεταφράζεται σε πλεονασματικούς προϋπολογισμούς.

Όσον αφορά την αξιοπιστία της πρότασης του Ιουλίου, θυμίζω ότι  περιελάμβανε και την αναγκαιότητα αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου.

Τότε και αυτή η «εξαγγελία» θεωρήθηκε αναξιόπιστη ενώ στη συνέχεια, με καθυστέρηση, υιοθετήθηκε από τους εταίρους μας και την Κυβέρνηση, τουλάχιστον ποσοτικά.

Ως Τομεάρχης Οικονομίας της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κ. Σταϊκούρα, θέλω να μας μιλήσετε για τις προτάσεις του κόμματός σας για την έξοδο από την κρίση, μ’ άλλα λόγια για το «Ζάππειο 2»;

Είναι προφανές ότι θα προηγηθεί, στις 12 Μαΐου, η επίσημη ανακοίνωση των προτάσεων από τον Πρόεδρο, κ. Σαμαρά.

Δεν υπάρχει όμως καμία αμφιβολία ότι η πρόταση, όπως και το «Ζάππειο 1», θα εδράζεται στην αναγκαιότητα δημοσιονομικής προσαρμογής και αναπτυξιακού προσανατολισμού.

Πρόταση που δεν θα στηρίζεται στη φορολογική αφαίμαξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων, στις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων και στο «στραγγαλισμό» των δημοσίων επενδύσεων.

Εμείς υποστηρίζουμε ότι η μείωση των φόρων μπορεί να αποφέρει καλύτερα οικονομικά αποτελέσματα (τόνωση κατανάλωσης, προσέλκυση επενδύσεων, περιορισμός «λουκέτων», μείωση φοροδιαφυγής, διεύρυνση φορολογικής βάσης).

Δεν αρκεί όμως μόνο αυτή. Απαιτείται απλό, αντικειμενικό και σταθερό φορολογικό σύστημα και αποτελεσματικός ελεγκτικός και εισπρακτικός μηχανισμός.

Και το κυριότερο, απαιτείται ένα μείγμα πολιτικής που να περιλαμβάνει και μέτρα τόνωσης της αγοράς, μηδενικού ή ελαχίστου δημοσιονομικού κόστους, τα οποία δημιουργούν ανάκαμψη της οικονομίας, δίνουν ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα και επιτρέπουν να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους. Μέτρα αντισταθμιστικά στην ύφεση, όπως η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων, η επιτάχυνση έργων παραχώρησης και ΣΔΙΤ, η αναβάθμιση του θερμοδυναμικού αποθέματος κατοικιών, η ενοποίηση των εισπρακτικών μηχανισμών του Κράτους, ο συμψηφισμός οφειλών, η επιδότηση στεγαστικού δανείου κ.ά.

Πρωτοβουλίες για μια ορθολογική διαχείριση και μια δυναμική και στοχευμένη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας η οποία να εξασφαλίζει σημαντικά, σταθερά και σε μακροχρόνια βάση έσοδα για το Δημόσιο, να μειώνει το ύψος του χρέους, και να δημιουργεί πρόσθετα αναπτυξιακά οφέλη.

Πολιτικές όμως που θα διαμορφώνουν και τις προοπτικές ανάπτυξης για την χώρα. Με την επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών ώστε να αξιοποιηθούν λιμνάζουσες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας, με την επένδυση στη γνώση, στην έρευνα και στην καινοτομία, με την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας μέσω της διαμόρφωσης απλών και σταθερών κανόνων, της βελτίωσης του ρυθμιστικού πλαισίου των αγορών, της σταδιακής μείωσης των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών, της τόνωσης της εξωστρέφειας και της ανάδειξης των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας.

Όσον αφορά τις ΜμΕ, επίσης πρόσφατα, εκφράσατε τις απόψεις σας κατά την Γενική Συνέλευση της ΚΕΕΕ στη Λαμία. Θέλετε να εξειδικεύσουμε τις θέσεις για τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες;

Η τρέχουσα δυσμενής κατάσταση στην πραγματική οικονομία, έχει φέρει σε δυσχερή, αν όχι τραγική, οικονομική κατάσταση δεκάδες χιλιάδες μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο επιχειρηματικός κόσμος και που ανακόπτουν την επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα είναι σε μεγάλο βαθμό γνωστά. Δεν είναι μόνο η υποχρησιμοποίηση αναπτυξιακών εργαλείων του κράτους, όπως το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και το ΕΣΠΑ (17η σε ρυθμούς απορροφητικότητας στην Ευρώπη από 5η τον Οκτώβριο του 2009). Είναι κυρίως η γραφειοκρατία, η πολυνομία, η αδιαφάνεια και οι αλληλοεπικαλύψεις στο δημόσιο μηχανισμό, η έλλειψη συντονισμού, οι κλειστές αγορές και ο προστατευτισμός. Σε αυτά, λόγω της οικονομικής κρίσης, έχει προστεθεί πλέον και η έλλειψη ρευστότητας, που στεγνώνει την αγορά.

Συνεπώς, εκτός των πρωτοβουλιών που σας ανέπτυξα σε προηγούμενο ερώτημά σας, απαιτείται η λήψη ενός μείγματος μέτρων που θα αξιοποιεί τα διαθέσιμα, ανενεργά αναπτυξιακά εργαλεία, τα οποία και μπορούν να ενισχύσουν τη ρευστότητα της Οικονομίας, όπως είναι το ΕΣΠΑ, το ΤΕΜΠΜΕ (πλέον ΕΤΕΑΝ), το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, τα «πακέτα» ρευστότητας προς το τραπεζικό σύστημα υπό την προϋπόθεση ότι μέρος τους θα διοχετευτεί στην πραγματική οικονομία.

Και φυσικά πρωτοβουλίες για την ενίσχυση συνολικά της επιχειρηματικότητας, όπως είναι η άμεση υιοθέτηση ενός νέου απλοποιημένου νομοθετικού πλαισίου για τα Επιχειρηματικά Πάρκα με κίνητρα για την εγκατάσταση επιχειρήσεων, η απλούστευση της αδειοδότησης επιχειρήσεων περιορίζοντας με σύγχρονες λύσεις τη γραφειοκρατία,  ο συμψηφισμός οφειλών από και προς το Δημόσιο, καθώς και πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της εξωστρέφειας ξεπερνώντας προβλήματα που μέχρι σήμερα υπονόμευαν παλιότερες προσπάθειες, όπως η έλλειψη συντονισμού, η επικάλυψη αρμοδιοτήτων, ο κατακερματισμός των ενεργειών κι εν τέλει η διόγκωση της γραφειοκρατίας, με τη δημιουργία ενός φορέα που θα έχει το γενικό συντονισμό όλων των διασκορπισμένων δράσεων της ελληνικής πολιτείας σχετικά με την εξωστρέφεια.

Ολοκληρώνοντας, θέλω να ρωτήσω ποια βλέπετε να είναι η προοπτική δρομολογημένων έργων στο Νομό Φθιώτιδας; Τί είδους προτεραιότητες θα ξαναθέτατε εάν ήσασταν Κυβέρνηση;

Η Κυβέρνηση της ΝΔ είχε σχεδιάσει, δημοπρατήσει και ξεκινήσει να υλοποιεί μεγάλα δημόσια έργα (άξονας ΠΑΘΕ, άξονας Ε-65, έργα ΕΡΓΟΣΕ κ.α.) καθιστώντας το Νομό Φθιώτιδας σημαντικό συγκοινωνιακό και εμπορικό κόμβο.

Η εικόνα όμως, τους τελευταίους 19 μήνες, είναι εντελώς διαφορετική. Η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αδρανεί. Η υλοποίηση των έργων, με συμβάσεις παραχώρησης, κινδυνεύει σήμερα να ακυρωθεί, εξαιτίας αδικαιολόγητων κυβερνητικών παραλείψεων και καθυστερήσεων. Καθυστερήσεις που αγγίζουν τα όρια της εγκατάλειψης. Εικόνα εγκατάλειψης που αντικρίζουν καθημερινά οι πολίτες του Νομού. Εικόνα ενός «νεκροταφείου» δημόσιων έργων.

Εκτός όμως της αναγκαιότητας υλοποίησης και ολοκλήρωσης των μεγάλων δημόσιων έργων, βασικές προτεραιότητες, μεταξύ άλλων, για το Νομό είναι:

  • Η ανάδειξη και αξιοποίηση των ιαματικών πηγών του Νομού, όπως είναι, μεταξύ άλλων, οι πηγές της Υπάτης, των Θερμοπυλών, των Καμένων Βούρλων, του Πλατυστόμου, του Αρχανίου, του Καλλιδρόμου κ.ά.
  • Η επένδυση στη γνώση και την καινοτομία με την ενίσχυση των υποδομής και της ποιότητας των παρεχόμενων σπουδών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (Πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδας και ΤΕΙ Λαμίας).
  • Η ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα με την υιοθέτηση στοχευμένων και καινοτόμων δράσεων και με τη δημιουργία ή/και βελτίωση των υποδομών.
  • Η ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων του Νομού.

Εν όψει των εγκαινίων της 45ης ΠΕΛ, τί θεωρείτε ότι πλέον γίνεται ορθότερα, τί παραμένει λανθασμένο και ποιες οι προοπτικές της;

Η ΠΕΛ αποτελεί ήδη έναν καταξιωμένο θεσμό για την πόλη της Λαμίας, το Νομό Φθιώτιδας και την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας.

Είναι ένας θεσμός ο οποίος ενισχύει την εμπορική δραστηριότητα, δημιουργεί οικονομική δραστηριότητα, ενεργοποιεί και ενισχύει τον πρωτογενή και τριτογενή τομέα, συμβάλλει στην εξωστρέφεια της περιοχής και αναδεικνύει την κομβική σημασία της πόλης της Λαμίας, αλλά και του Νομού Φθιώτιδας γενικότερα.

Ωστόσο και σύμφωνα με τις δυνατότητες ανάπτυξής της, απαιτείται πρωτίστως η ενδυνάμωση της βιωσιμότητάς της και η περαιτέρω εξέλιξή της και προς αυτή την κατεύθυνση οφείλει η Πολιτεία, σε συνεργασία με τους εμπλεκομένους τοπικούς φορείς να κινητοποιηθεί.

Οι προοπτικές της υφιστάμενης εκθεσιακής δραστηριότητας είναι αρκετές, συνδέονται όμως με την αναβάθμιση του ρόλου της, ώστε να μετουσιωθεί σε ουσιαστικό μοχλό ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής.

Πιστεύετε ότι οι εκλογές θα γίνουν πριν το καλοκαίρι; Η κυβέρνηση θα καταφέρει να διατηρήσει το λαϊκό έρεισμά της μέσω των κοινοβουλευτικών της εκπροσώπων;

Η Κυβέρνηση βρίσκεται πια αντιμέτωπη με τα αδιέξοδα της πολιτικής της, με τις παρατεταμένες αδυναμίες στη λειτουργία της και με ένα διευρυμένο έλλειμμα ειλικρίνειας και αξιοπιστίας.

Κάθε μέρα που περνά, τα παραπάνω αναδεικνύονται με μεγαλύτερη ένταση και σε μεγαλύτερη έκταση.

Οι εκλογές είναι πάντα διέξοδος στα αδιέξοδα.

Και τα κυβερνητικά αδιέξοδα είναι πολλά και διευρυνόμενα.

Η επιλογή, βεβαίως, είναι του κυρίου Πρωθυπουργού.

Πάντως η εκλογολογία είναι ζημιογόνος για τη χώρα, την κοινωνία και την οικονομία της.

Αυτό απεδείχθη πρόσφατα όταν ο κ. Παπανδρέου άνοιξε ζήτημα πρόωρων εκλογών με αφορμή τις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Και είδαμε όλοι μας πού πήγαν τα spreads τις επόμενες μέρες.

Η Νέα Δημοκρατία συνεπώς, η οποία με υπευθυνότητα επιτελεί το θεσμικό της ρόλο, δεν θα μπει ποτέ σε ρητορική εκλογολογίας, ειδικά όταν δεν μπορεί να επιβάλει εκλογές.

Σε κάθε περίπτωση είναι έτοιμη για εκλογές.

Σήμερα είναι σε απόσταση «αναπνοής» από το ΠΑΣΟΚ.

Έχω δε την αίσθηση, ότι η διαρκώς αποσαφηνιζόμενη στρατηγική της, καθώς και οι προτάσεις της επί όλων των πεδίων αγγίζουν όλο και περισσότερους πολίτες, δημιουργούν κλίμα πολιτικής ανάκαμψης και διαμορφώνουν προοπτική δημιουργίας μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας.

Οφείλει, βέβαια, συνεχώς να καταβάλλει μεγαλύτερη προσπάθεια, να βελτιώνεται και να εμπλουτίζει τις πολιτικές της ώστε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των πολιτών και στις προκλήσεις των καιρών.

Πώς κρίνετε το εγχείρημά μας, τέλος, να αγγίξουμε δημοσιογραφικά συνολικά την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας;

Πρόκειται, αναμφίβολα, για μια αξιόλογη προσπάθεια εκ μέρους σας – ειδικότερα στη συγκεκριμένη, δύσκολη χρονική συγκυρία.

Θέλω, ολόψυχα, να σας ευχηθώ καλή επιτυχία στο εγχείρημά σας.

Μήνυμα για την Ημέρα της Ευρώπης

Η 9η Μαΐου έχει καθιερωθεί ως η «Ημέρα της Ευρώπης», υπογραμμίζοντας τη θεμελιώδη σημασία που είχαν τα σχέδια και οι ιδέες των μεγάλων ευρωπαϊστών, όπως ο Robert Schuman και ο Jean Monnet, για την προώθηση και υλοποίηση του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Ενός δυναμικού και εξελικτικού μορφώματος, βασισμένου σε θεμελιώδεις αρχές και δικαιώματα, με στόχο τη διασφάλιση της κοινωνικής και πολιτισμικής προόδου και της οικονομικής ευημερίας των κρατών-μελών του.

Σήμερα που η Ευρώπη πλήττεται από τη σφοδρότερη, μεταπολεμικά, οικονομική κρίση, η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει με τις αποφάσεις της να επιδείξει μια πιο συνεκτική και ισχυρή στάση και να δώσει πειστικές λύσεις. Οι αποφάσεις που καλείται να λάβει αυτό το διάστημα και οι οποίες σχετίζονται με το «Σύμφωνο για το Ευρώ+», με τη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, με τον καθορισμό της δέσμης νομοθετικών προτάσεων για την «Οικονομική Διακυβέρνηση», με την ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Προϋπολογισμού και με τη διαπραγμάτευση για την πολιτική συνοχής κατά τη νέα προγραμματική περίοδο 2014-2010, καθώς επίσης και με την προώθηση των Ευρωομολόγων και των Ομολόγων Έργων, πρέπει να αποσκοπούν στη βελτίωση του συντονισμού των οικονομικών πολιτικών, στην ενίσχυση της αλληλεγγύης και της σταθερότητας στην ευρωζώνη, στην τόνωση της οικονομικής διακυβέρνησης και της ανταγωνιστικότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην εύρεση λύσης στο πρόβλημα κρατικού χρέους.

Η Ελλάδα πρέπει να είναι παρούσα σε αυτές τις διεργασίες με ισχυρή φωνή, συμμετέχοντας ενεργά στη διαμόρφωση των σχετικών αποφάσεων.

Δήλωση σχετικά με την πορεία της οικοδομικής δραστηριότητας

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας έκανε την ακόλουθη δήλωση σχετικά με την πορεία της οικοδομικής δραστηριότητας:

«Τα στοιχεία που δημοσιοποίησε η Ελληνική Στατιστική Αρχή για την οικοδομική δραστηριότητα αποτυπώνουν την καθίζηση του κλάδου της οικοδομής.

Ειδικότερα τον Ιανουάριο 2011, το μέγεθος της συνολικής οικοδομικής δραστηριότητας συρρικνώθηκε, μετρούμενο με βάση τις εκδοθείσες οικοδομικές άδειες, κατά 62,8% σε σχέση με τον αντίστοιχο περυσινό μήνα, με τη μείωση σε όρους επιφανείας και όγκου να διαμορφώνεται στο 74,8% και 73,1% αντίστοιχα.

Αυτή η καθίζηση του κλάδου της οικοδομής είναι το αποτέλεσμα της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Πολιτική που στηρίχθηκε σε μία πρωτοφανή φοροεπιδρομή στη μεσαία και τη μικρομεσαία ιδιοκτησία.

Πολιτική, η οποία συνεχίζεται και εφέτος, με την αναμενόμενη αύξηση των αντικειμενικών αξιών και την υπερβολική φορολόγηση όλου του πλέγματος της ακίνητης περιουσίας.

Αδιέξοδη πολιτική που στηρίζεται σε ημίμετρα (όπως η άρση του «πόθεν έσχες» μόνο για την πρώτη κατοικία) και η οποία αγνοεί ρεαλιστικές και υλοποιήσιμες προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας (όπως είναι η επιχορήγηση του επιτοκίου στεγαστικών δανείων για μια 10ετία).

Πολιτική που βυθίζει στην ύφεση τον οικοδομικό κλάδο, ο οποίος τα τελευταία χρόνια παρήγαγε θέσεις απασχόλησης (17% της συνολικής απασχόλησης), εισοδήματα (15% του ΑΕΠ), τζίρους, φορολογικά έσοδα, και με τον οποίο σχετίζονται και 150 επαγγέλματα.

Και αυτή η πολιτική πρέπει άμεσα να αλλάξει, ώστε να επανακινητοποιηθεί η οικοδομική δραστηριότητα και να δημιουργούν οι προϋποθέσεις ανάταξης της πραγματικής οικονομίας».

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Ημερησία” – “Δεν νομιμοποιώ τη συζήτηση περί απογραφής”

Είναι τελικά η απογραφή του 2004 «εγκληματικό λάθος». Γιατί το ανακαλύψατε τώρα και γιατί δεν περιλάβατε αυτή τη διαπίστωση όταν κάνατε την αυτοκριτική σας για την περίοδο της διακυβέρνησης Καραμανλή;

Σε μια περίοδο κατά την οποία, με ευθύνη της ηγεσίας της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, η οικονομία βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στην ύφεση, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις ασφυκτιούν, η ανεργία καλπάζει και η έξοδος στις αγορές απομακρύνεται όλο και περισσότερο, δεν επιθυμώ συμμετοχή σε αυτή τη συζήτηση.

Είναι όμως δυνατόν, ως κόμμα, να λαμβάνετε αποστάσεις από μια κεντρική επιλογή της πρώτης Κυβέρνησης Καραμανλή, βασική προεκλογική εξαγγελία το 2004, και ταυτόχρονα να υποστηρίζετε ότι η διαπίστωση δεν αφορά τον πρώην Πρωθυπουργό; Ήταν ο Κώστας Καραμανλής Πρωθυπουργός «περιορισμένης ευθύνης»;

Υπήρξα ήδη σαφής.

Ο κ. Καραμανλής το αίσθημα ευθύνης απέναντι στην πατρίδα το απέδειξε έμπρακτα όταν κρίνονταν μεγάλα θέματα της χώρας.

Έχει στο ενεργητικό του στρατηγικής σημασίας πρωτοβουλίες και συγκεκριμένες επιτυχίες.

Να υπενθυμίσω ότι έχει εκλεγεί δύο φορές Πρωθυπουργός της χώρας.

Γνωρίζω ότι κρατάτε μυστικά τα μέτρα που θα προτείνετε στο Ζάππειο. Ωστόσο είναι φανερό ότι απέναντι στη «φοροεπιδρομή στις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά» που καταγγέλλετε θα αντιτάξετε εξαγγελίες για φορο-ελαφρύνσεις. Πόσο αποτελεσματική μπορεί να είναι μια τέτοια κίνηση όταν η δημοσιονομική προσαρμογή είναι απαραίτητος όρος για να συνεχίσει την πορεία της η χώρα;

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι επιβάλλεται δημοσιονομική προσαρμογή και πειθαρχία. Επιτυγχάνεται όμως με την ακολουθούμενη πολιτική;

Πολιτική που στηρίζεται στη φορολογική αφαίμαξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων, στις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων και στο «στραγγαλισμό» των δημοσίων επενδύσεων;

Η πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού δίνει την απάντηση.

Τα έσοδα μειώθηκαν κατά 8% το 1ο τρίμηνο του έτους, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 8,5%.

Εμείς υποστηρίζουμε ότι η μείωση των φόρων μπορεί να αποφέρει καλύτερα οικονομικά αποτελέσματα (τόνωση κατανάλωσης, προσέλκυση επενδύσεων, περιορισμός «λουκέτων», μείωση φοροδιαφυγής, διεύρυνση φορολογικής βάσης).

Δεν αρκεί όμως μόνο αυτή.

Απαιτείται απλό, αντικειμενικό και σταθερό φορολογικό σύστημα και  αποτελεσματικός ελεγκτικός και εισπρακτικός μηχανισμός.

Πριν μερικούς μήνες επιμένατε ότι η Ιρλανδία και η Πορτογαλία που αντιστέκονται στις πιέσεις δείχνουν πως η ένταξη στο Μηχανισμό Στήριξης «δεν είναι μονόδρομος». Τώρα που και οι δύο χώρες υπογράφουν Μνημόνιο μήπως αναθεωρείτε; Ήταν τελικά το Μνημόνιο απαραίτητο για την επιβίωση της χώρας;

Εμείς, επιρρίψαμε την ευθύνη στην ηγεσία της Κυβέρνησης για το Μνημόνιο και απορρίψαμε το επιχείρημα του «μονόδρομου».

Ασκήσαμε κριτική για το «θεραπευτικό σχήμα» που τέθηκε σε εφαρμογή στη χώρα μας.

Δυστυχώς, δικαιωθήκαμε.

Η ύφεση είναι βαθιά και παρατεταμένη, το έλλειμμα δεν μειώνεται με βιώσιμο τρόπο, το χρέος αυξάνει και ενισχύει τη δυναμική του, ο πληθωρισμός διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, η «διαρθρωτική» παραγωγικότητα συρρικνώνεται, η παραγωγική βάση απομυζάται, τα «λουκέτα» πολλαπλασιάζονται, η ανεργία καλπάζει, ο κοινωνικός ιστός αποδιοργανώνεται, η φτώχεια διευρύνεται.

Αλήθεια όμως, αν το Μνημόνιο ήταν «απαραίτητο για την επιβίωση της χώρας» γιατί σήμερα κάποιοι αναζητούν «λύσεις απελπισίας» που κανείς δεν φαντάζονταν πριν από 1 χρόνο;

Σε ότι αφορά τώρα τις χώρες που αναφέρατε, αυτές άντλησαν από τις αγορές έγκαιρα περισσότερα κεφάλαια, υπέγραψαν Μνημόνια με άλλους όρους και διαπραγματεύονται, ακόμη και σήμερα, τη βελτίωσή τους.

Για παράδειγμα, η Ιρλανδία, στην πρώτη αξιολόγηση της χώρας από την Τρόικα επέτυχε την αλλαγή όρων του Μνημονίου προς την κατεύθυνση τόνωσης της απασχόλησης (αύξηση ημερομισθίου, μείωση ασφαλιστικών εισφορών).

Η αναδιάρθρωση είναι απαγορευμένη λέξη για τη ΝΔ; Πως μπορείτε να αγνοείτε επίσημα ένα σενάριο για την πορεία του ελληνικού χρέους που κυριαρχεί στο διεθνή Τύπο και τροφοδοτείται από δηλώσεις σημαντικών παραγόντων του διεθνούς χρηματοοικονομικού συστήματος; Ή μήπως δεν το αγνοείτε αφού ο σύμβουλος του Αντώνη Σαμαρά, Χρύσανθος Λαζαρίδης, άφησε σαφώς να εννοηθεί ότι εύχεστε την παράταση του ιδιωτικού χρέους με ταυτόχρονη μείωση του επιτοκίου;

Καταρχήν θεωρώ ότι η αναδιάρθρωση του χρέους δεν αποτελεί επιλογή ούτε για την Ελλάδα ούτε για την ευρωζώνη και ότι η συζήτηση δεν βοηθά τη χώρα.

Πιστεύω ότι η χώρα μας θα πρέπει, με την αναγκαία αλλαγή των όρων του Μνημονίου, να εντείνει τις προσπάθειές της για δημοσιονομική εξυγίανση, αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου και επίτευξη θετικών ρυθμών ανάπτυξης το συντομότερο δυνατόν.

Αλλιώς ακόμη και η συζητούμενη «βελούδινη» αναδιάρθρωση (reprofiling), συναινετική και συμφωνημένη σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, μπορεί να θεωρηθεί το πρώτο βήμα για μια ευρύτερη αναδιάρθρωση στο μέλλον.

Όμως, γιατί αλήθεια «φούντωσε» ξαφνικά η συζήτηση για την αναδιάρθρωση του χρέους και εκτοξεύθηκαν τα spreads;

Μήπως γιατί αντιλαμβάνονται όλοι πλέον ότι «ο λογαριασμός του Μνημονίου δεν βγαίνει» και η έξοδος στις αγορές απομακρύνεται;

Αλλά και γιατί, μετά τις πρόσφατες Ευρωπαϊκές αποφάσεις, η αναδιάρθρωση καθίσταται ουσιαστικά αναπόφευκτη με την προσφυγή στο Μόνιμο Μηχανισμό Σταθερότητας.

Υπενθυμίζω ότι ο κ. Σαμαράς, έγκαιρα, στη Σύνοδο Κορυφής του Ε.Λ.Κ., είχε εκφράσει τις επιφυλάξεις του για τη συμμετοχή ιδιωτών στο ρίσκο των κρατικών ομολόγων.

Βρεθήκατε αρκετές φορές τον τελευταίο καιρό στο στόχαστρο για δηλώσεις σας, όπως αυτή για την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας, που από ορισμένα στελέχη της Συγγρού χαρακτηρίζονται «βιαστικές». Τι απαντάτε στους επικριτές σας που συμβαίνει να είναι κυρίως στελέχη του «Δικτύου 21»;

Από θέση αρχής, ενώ αξιολογώ όλα τα σχόλια δεν τα σχολιάζω.

Άλλωστε ο «αγώνας» γίνεται στο «γήπεδο» και όχι στην «κερκίδα».

Έχω επιλέξει να δίνω τη «μάχη» στο «γήπεδο» για να είμαι ωφέλιμος στην πατρίδα, τους Έλληνες πολίτες, την ιδιαίτερη πατρίδα μου τη Φθιώτιδα, τους συμπατριώτες μου.

Προσπαθώ να συμβάλλω δημιουργικά ώστε η ΝΔ, στην οποία συμμετέχω ενεργά από τα δεκαέξι χρόνια μου, να αποτελεί πολιτική λύση ποιότητας και αποτελεσματικότητας για τη χώρα.

Άρθρο στην ειδική έκδοση της εφημερίδας “Η Καθημερινή – The Economist” – “Η αναγκαιότητα αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου”

Σήμερα γίνεται αντιληπτό, τόσο από την Κυβέρνηση όσο και από τους δανειστές μας, με μεγάλη βέβαια χρονική καθυστέρηση, ότι το υπάρχον Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα του δημοσίου χρέους, της δυναμικής και της βιωσιμότητάς του.

Η αντιμετώπισή του απαιτεί τη δημιουργία τουλάχιστον ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, την υιοθέτηση αναπτυξιακών πρωτοβουλιών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, και την διαφανή αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο ιδιοκτήτη ακίνητης περιουσίας στην Ελλάδα.

Είναι βέβαια γεγονός ότι η αξιοποίηση αυτής της περιουσίας εμφανίζει πολλά και διαχρονικά προβλήματα, όπως το ότι το Ελληνικό Δημόσιο δεν γνωρίζει το ακριβές μέγεθος της ακίνητης περιουσίας του, κυρίως λόγω της ανυπαρξίας πλήρους και ακριβούς Κτηματολογίου.

Ή το ότι μεγάλο μέρος των δημόσιων ακινήτων έχουν πολλαπλούς περιορισμούς ως προς την αξιοποίησή τους.

Η Κυβέρνηση, όμως, πέρα από τα υπαρκτά προβλήματα, δεν φαίνεται μέχρι σήμερα να διαθέτει ολοκληρωμένο σχέδιο αξιοποίησης της περιουσίας.

Ενδεικτικά, προσδοκούσε τον Ιούνιο του 2010 να εισπράξει τρία δισ. ευρώ την τριετία 2011-2013. Τον Δεκέμβριο, το ποσό αυτό ανήλθε στα επτά δισ. ευρώ, και σήμερα διαμορφώνεται, υπό την πίεση των δανειστών μας, στα 15 δισ. ευρώ για την ίδια περίοδο.

Προσδοκούσε να αντλήσει 2,5 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις μέσα στο 2010, και τελικά δεν πραγματοποίησε καμία.

Σε κάθε περίπτωση, επιβάλλεται, έστω και καθυστερημένα, η αξιοποίησή της δημόσιας ακίνητης περιουσίας, προσδίδοντας κατ’ αρχήν αξία σε περιουσιακά στοιχεία που έως τώρα παραμένουν ανενεργά ή απαξιώνονται – μετατρέποντας, δηλαδή, αδρανείς πόρους σε τμήμα του εθνικού ενεργητικού.

Βέβαια, για να βελτιωθούν οι αξίες και οι υπεραξίες στα ακίνητα, πρέπει να αρθούν, με νομοθετικές παρεμβάσεις, οι πολλαπλές τεχνικές, νομικές, πολεοδομικές και θεσμικές δεσμεύσεις και οι περιορισμοί σε τίτλους, χρήσεις γης και όρους δόμησης (π.χ. προστασία του περιβάλλοντος ή της τοπικής αρχιτεκτονικής ταυτότητας, αρχαιολογικοί περιορισμοί, χαρακτηρισμοί δασαρχείων, καταπατήσεις, προβλήματα από πλευράς των δωρητών κτλ.).

Με τον τρόπο αυτό, «μεγαλώνει η κεφαλαιουχική αξία της δημόσιας ακίνητης περιουσίας και αυξάνεται η εγγυοδοτική ικανότητα, με αποτέλεσμα να διευκολύνεται η χρηματοδότηση πραγματικών αναπτυξιακών έργων» (Αλ. Περετζής, Ημερησία, 19.02.2011).

Στη συνέχεια, υπάρχουν πολλοί τρόποι για να αξιοποιηθούν αυτοί οι πόροι, εμπορικά και επενδυτικά, χωρίς το δημόσιο να χάσει την κυριότητά τους, διασφαλίζοντας τη διαφάνεια, την τήρηση των κανόνων και την αποδοτικότητα: με ενοικίαση, με leasing, με μακροχρόνιες μισθώσεις, με ΣΔΙΤ, με συμβάσεις παραχώρησης, με χρήση σύγχρονων και πιο σύνθετων εργαλείων διαχείρισης χαρτοφυλακίου ακινήτων (τιτλοποιήσεις ιδιοχρησιμοποιούμενων ακινήτων, δημιουργία εταιρειών συμμετοχών κ.ά.).

Επίσης, με κατάτμηση ακινήτων τα οποία δεν είναι διαχειρίσιμα, είτε λόγω της τεράστιας έκτασής τους είτε λόγω της ύπαρξης καταπάτησης σε κάποιο σημείο τους.

Μία άλλη μέθοδος αξιοποίησης είναι η υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου προγράμματος αποκρατικοποιήσεων, μέσω πώλησης, συμβάσεων παραχώρησης, εισόδου στρατηγικού επενδυτή, μετοχοποίησης και δημιουργίας εταιρειών συμμετοχών (βέβαια θα πρέπει να τονισθεί ότι το σύνολο των αποκρατικοποιήσεων έχει αποφέρει, μέχρι σήμερα, στα ταμεία του Δημοσίου συνολικά έσοδα περί τα 18 δισ. ευρώ – πηγή: Τράπεζα της Ελλάδος).

Ακόμα, θα μπορούσε να επιλεγεί η σύναψη συμβάσεων παραχώρησης για τα λιμάνια και τους περιφερειακούς λιμένες (μαρίνες). Οι πρωτοβουλίες μπορούν να δώσουν πνοή στο νησιωτικό τουρισμό και ώθηση στην περιφερειακή ανάπτυξη, ενώ μπορούν να συμπληρωθούν με τη δημιουργία νέων μαρίνων, ώστε μέσα από τις αναμενόμενες συνέργειες (προσβασιμότητας, κόστους και απόστασης), να αναπτυχθούν πολλαπλοί ελκυστικοί προορισμοί και να καλλιεργηθεί ο «αρχιπελαγικός τουρισμός».

Και όλα αυτά, αξιοποιώντας και τη μέθοδο της προχρηματοδότησης η οποία επιτρέπει να διαχωριστεί ο χρόνος είσπραξης κεφαλαίων, με προείσπραξη εσόδων και υπεραξιών, από το μεταγενέστερο χρόνο αξιοποίησης της περιουσίας.

Για παράδειγμα, στην πιο απλή μορφή, το κράτος «προεισπράττει» έσοδα από την ενοικίαση ενός ακινήτου του μέσω τραπεζικού δανεισμού, και τα μελλοντικά έσοδα από το ακίνητο αποπληρώνουν το πιστωτικό ίδρυμα.

Σε πιο σύνθετη μορφή, το κράτος «προεισπράττει» έσοδα μέσω δημιουργίας αμοιβαίων κεφαλαίων και σύστασης εταιριών συμμετοχών έναντι μελλοντικών εσόδων από εκμετάλλευση και υπεραξίες.

Και όταν το κράτος πουλήσει μερίδια ή μετοχές, εκχωρεί δικαιώματα εκμετάλλευσης και μελλοντικών υπεραξιών, όχι όμως και την κυριότητα των ακινήτων.

Σε κάθε περίπτωση, η ΝΔ πιστεύει ότι μια ορθολογική διαχείριση και μια στοχευμένη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας μπορεί να εξασφαλίσει σημαντικά, σταθερά και σε μακροχρόνια βάση έσοδα για το Δημόσιο και να μειώσει το ύψος του χρέους, δημιουργώντας παράλληλα πρόσθετα αναπτυξιακά οφέλη.

Άρθρο στο site Aixmi.gr – “Οι κυβερνητικές ασκήσεις επί χάρτου”

Η Κυβέρνηση έχει αποτύχει στην οικονομική της πολιτική.

Η ύφεση είναι βαθιά και παρατεταμένη, το έλλειμμα δεν μειώνεται με βιώσιμο τρόπο, το χρέος αυξάνει και ενισχύει τη δυναμική του, ο πληθωρισμός διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, η «διαρθρωτική» παραγωγικότητα συρρικνώνεται, η παραγωγική βάση απομυζάται, τα «λουκέτα» πολλαπλασιάζονται, η ανεργία καλπάζει.

Η φοροδιαφυγή δεν αντιμετωπίζεται, οι σπατάλες στο Δημόσιο συνεχίζονται, το Κράτος έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο «εσωτερικό χρέος», οι διαρθρωτικές αλλαγές καθυστερούν ή νομοθετούνται με «εκπτώσεις», τα διαθέσιμα εργαλεία ανάταξης της Οικονομίας έχουν αδρανοποιηθεί, τα αναπτυξιακά μέτρα απουσιάζουν, ο κοινωνικός ιστός αποδιοργανώνεται, η φτώχεια διευρύνεται και μετατοπίζεται προς τα νεαρότερα άτομα με υψηλότερη εκπαίδευση.

Τα ανωτέρω επιβεβαιώνουν ότι το «θεραπευτικό σχήμα» που έχει τεθεί σε εφαρμογή δεν είναι κατάλληλο.

Και σε όλα αυτά πρέπει κανείς να προσθέσει τις Κυβερνητικές παθογένειες και αμφιθυμίες, τις εσωτερικές αδυναμίες και αρρυθμίες.

Τα παραπάνω αποτυπώνονται στη δέσμη γενικών ιδεών που κατέθεσε η Κυβέρνηση υπό τον τίτλο «Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015».

«Πλαίσιο» που εδράζεται σε μη ρεαλιστικές παραδοχές και υπεραισιόδοξες εκτιμήσεις, που ενσωματώνει αντιφάσεις και αοριστίες, που περιλαμβάνει γενικόλογες περιγραφές στόχων και αριθμούς «στον αέρα», χωρίς συγκεκριμένες και δεσμευτικές δράσεις, χωρίς εξειδικευμένα μέτρα, χωρίς συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα εφαρμογής.

Που περικλείει νέα μέτρα για το 2011 εξαιτίας του δημοσιονομικού εκτροχιασμού στους πρώτους 3 μήνες του έτους. Έτσι, ενώ το «Μνημόνιο» προέβλεπε μέτρα 9,1 δισ. ευρώ για το 2011, ο Προϋπολογισμός επιβάλλει πρόσθετα μέτρα 5,2 δισ. ευρώ, και το «Πλαίσιο» αναζητά νέα μέτρα 3 δισ. ευρώ. Συνεπώς, από τα 9,1 δισ. ευρώ φτάσαμε σχεδόν στα διπλάσια, στα 17,3 δισ. ευρώ, χωρίς να γνωρίζουμε ακόμη το ύψος των πρόσθετων μέτρων εξαιτίας της νέας υστέρησης των δημοσιονομικών μεγεθών του 2010.

«Πλαίσιο» όμως που περιλαμβάνει και περισσότερα μέτρα για την περίοδο 2012-2015. Μέτρα ύψους 23 δισ. ευρώ που έρχονται να προστεθούν στα περίπου 40 δισ. ευρώ της περιόδου 2010-2011.

«Πλαίσιο» που περιλαμβάνει και κάποιες ασαφείς δράσεις για την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου και για την πραγματοποίηση αποκρατικοποιήσεων.

Τουλάχιστον η Κυβέρνηση φαίνεται να αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα τέτοιων δράσεων (άλλωστε «δεσμεύεται πλέον ισχυρά» από τις ευρωπαϊκές αποφάσεις). Πως μπορεί όμως να εμπιστευτεί κανείς μια Κυβέρνηση η οποία συνεχώς παλινωδεί και δεν διαθέτει ολοκληρωμένο και συνεκτικό σχέδιο;

Κυβέρνηση η οποία προσδοκούσε, τον Ιούνιο του 2010, να εισπράξει, από την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, 3 δισ. ευρώ την τριετία 2011-2013, τον Δεκέμβριο 7 δισ. ευρώ, και σήμερα 15 δισ. ευρώ για την ίδια περίοδο;

Κυβέρνηση η οποία προσδοκούσε να αντλήσει 2,5 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις μέσα στο 2010, και τελικά δεν πραγματοποίησε καμία;

Τα αδιέξοδα, συνεπώς, της Κυβερνητικής πολιτικής είναι περισσότερο από προφανή.

Η Νέα Δημοκρατία επικαιροποιεί και πολύ σύντομα θα καταθέσει τη δική της πρόταση για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Πρόταση ρεαλιστική, συμβατή με την πραγματικότητα. Πρόταση που θα στοχεύει στη δημοσιονομική εξυγίανση, στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, στην τόνωση της βιώσιμης ανάπτυξης.

Σε κάθε περίπτωση, η Νέα Δημοκρατία, μεταξύ άλλων, είχε και έχει προτείνει και θα στηρίξει πρωτοβουλίες:

  • για τον εξορθολογισμό της μισθολογικής δαπάνης (με την εφαρμογή του κανόνα 1:5),
  • για την κατάργηση και συγχώνευση φορέων και οργανισμών («…δεν υπάρχουν ουσιαστικές βελτιώσεις στο μέγεθος και τη λειτουργία του Κράτους», [Τράπεζα της Ελλάδος]),
  • για τη δραστική μείωση της σπατάλης με τη βελτίωση της «ποιότητας» των δημόσιων οικονομικών και με την αύξηση της αποτελεσματικότητας των πόρων («…τα περιθώρια υπάρχουν και είναι μεγάλα», [Τράπεζα της Ελλάδος]),
  • για την πάταξη της φοροδιαφυγής με την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και του συντονισμού σε όλα τα επίπεδα του φορολογικού, ελεγκτικού και εισπρακτικού μηχανισμού («οι απώλειες εσόδων από την αύξηση της φοροδιαφυγής ανήλθαν στα 2,1 δις. ευρώ το 2010», [Alpha Bank, Δελτίο Οικονομικών Εξελίξεων, 27 Ιανουαρίου]),
  • για τον εξορθολογισμό της δομής των κοινωνικών δαπανών με στοχευμένες παρεμβάσεις ενίσχυσης της αποτελεσματικότητας των κοινωνικών δαπανών,
  • για τον εξορθολογισμό των δαπανών υγείας και ιατροφαρμακευτικής δαπάνης,
  • για τη δημιουργία ενός σύγχρονου κοινωνικού κράτους με τη βελτίωση της ποιότητας των θεσμών και με τη δραστική μείωση της γραφειοκρατίας,
  • για την επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών με την ενθάρρυνση και διευκόλυνση των επενδύσεων και με την ενίσχυση του εξαγωγικού προσανατολισμού της οικονομίας,
  • για την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, διασφαλίζοντας τη διαφάνεια, την τήρηση των κανόνων και την αποδοτικότητα,
  • για την υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου προγράμματος αποκρατικοποιήσεων, μέσω πώλησης, συμβάσεων παραχώρησης, εισόδου στρατηγικού επενδυτή, μετοχοποίησης και δημιουργίας εταιρειών συμμετοχών.

Δεν θα στηρίξει όμως, όπως ήδη πράττει, μεταξύ άλλων, πρωτοβουλίες που οδηγούν σε αυξήσεις φορολογικών βαρών για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, σε περαιτέρω επιβάρυνση εργαζομένων και συνταξιούχων, σε περικοπές επιδομάτων πολυτέκνων και ανέργων, σε μειώσεις προνοιακών επιδομάτων.

Οι λύσεις για να υπερβούμε τα αδιέξοδα της οικονομικής πολιτικής υπάρχουν. Και δεν βρίσκονται σε λογικές «αναδιάρθρωσης» του χρέους. Αλλά στο συγκερασμό μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής και αναπτυξιακών πρωτοβουλιών ώστε να πιάσουν τόπο οι μεγάλες και διευρυνόμενες θυσίες των Ελλήνων πολιτών.

http://www.aixmi.gr/index.php/to-oikonomiko-navagio-tis-kyvernisis/

Δήλωση σχετικά με τη διαμόρφωση του ελλείμματος του 2010

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας έκανε την ακόλουθη δήλωση σχετικά με τη διαμόρφωση του ελλείμματος του 2010:

«Η Κυβέρνηση, για ακόμη μία φορά, επιδίδεται σε άσκοπες και έωλες θριαμβολογίες.

Σε θριαμβολογίες για τη μείωση του ελλείμματος κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ το 2010 (αν και μέχρι πρόσφατα ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Οικονομικών εξέφραζαν τη βεβαιότητά τους ότι η μείωση θα ήταν 6 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ).

Η Κυβέρνηση όμως:

1ον. Λησμονεί ότι η ίδια ματαίωσε «ώριμες» δημόσιες εισπράξεις του 2009, μετέφερε εισπράξεις του 2009 στο 2010 και μετέθεσε πληρωμές του 2010 στο 2009 (όπως είναι η πληρωμή χρεών νοσοκομείων, οι δαπάνες για εξοπλιστικά, η μετάθεση είσπραξης ΕΤΑΚ, η κατάργηση ρύθμισης για ημιυπαίθριους, η κατάργηση ρύθμισης για λαχεία και ξυστό κ.α.) προκειμένου να επιβαρύνει τη δημοσιονομική κατάσταση του 2009.

2ον. Αποσιωπά το ότι η όποια μείωση, σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό, οφείλεται:

  • Στην αύξηση της έμμεσης φορολογίας (3 απανωτές αυξήσεις ειδικών φόρων κατανάλωσης σε καύσιμα, ποτά και τσιγάρα) [κατά 3,2 δισ. ευρώ].
  • Στις οριζόντιες περικοπές αποδοχών και συντάξεων [κατά 2,5 δισ. ευρώ].
  • Στη μείωση των δαπανών του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων [κατά 1,1 δισ. ευρώ].
  • Στη μείωση των μεταβιβαστικών πληρωμών (μειώσεις σε αμυντικές δαπάνες, εξόφληση χρεών νοσηλευτικών ιδρυμάτων) και σε εθνικολογιστικές προσαρμογές [κατά 2,9 δισ. ευρώ].

Συνεπώς, η μείωση του ελλείμματος προέρχεται, κυρίως, από λογιστικές ταξινομήσεις, από τη φορολογική αφαίμαξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων, από την περιοριστική εισοδηματική πολιτική και από τον «στραγγαλισμό» των δημοσίων επενδύσεων.

Δηλαδή, από πολιτικές επιλογές που ενισχύουν τις υφεσιακές τάσεις της Οικονομίας.

Και όχι από τη μείωση της σπατάλης.

Άλλωστε, σύμφωνα και με την τελευταία Έκθεση για τη Νομισματική Πολιτική της Τράπεζας της Ελλάδος, «η [δημοσιονομική] πρόοδος επιτεύχθηκε κυρίως με μέτρα οριζόντιας εφαρμογής, όπως περικοπή μισθών και συντάξεων και αύξηση φόρων, χωρίς ουσιαστικές βελτιώσεις στο μέγεθος και τις λειτουργίες του κράτους» [Τράπεζα της Ελλάδος, Νομισματική Πολιτική 2010-2011, Φεβρουάριος 2011, σελ. 20].

3ον. Αποδέχεται ότι οι αποκλίσεις στους στόχους οφείλονται, κυρίως, στη βαθύτερη από την αναμενόμενη ύφεση και στην επιδείνωση στα φορολογικά έσοδα λόγω της ασκούμενης πολιτικής.

4ον. Αγνοεί τη δημιουργία ενός τεράστιου «εσωτερικού χρέους», ύψους 5,4 δισ. ευρώ (μάλιστα ο πρώην Υπουργός κ. Αλ. Παπαδόπουλος εκτιμά ότι το πραγματικό έλλειμμα του 2010 υπερβαίνει το 13% του ΑΕΠ).

Και όλα αυτά χωρίς να κάνει την παραμικρή αναφορά στο ύψος του χρέους και τη δυναμική του.

Χρέος το οποίο διαμορφώθηκε στο 142,8% του ΑΕΠ το 2010, υψηλότερο κατά 15,7 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ έναντι του 2009, το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης.

Είναι προφανές ότι η οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης είναι αδιέξοδη.

Και δεν μπορεί κανείς να αποκρύψει αυτή την πραγματικότητα από τους Έλληνες πολίτες.

Οι οποίοι άλλωστε και την βιώνουν στην πράξη καθημερινά».

Δήλωση σχετικά με την οριστικοποίηση των δημοσιονομικών στοιχείων για το 2010

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας έκανε την ακόλουθη δήλωση σχετικά με την οριστικοποίηση των δημοσιονομικών στοιχείων για το 2010:

«Η οριστικοποίηση των δημοσιονομικών στοιχείων αποδεικνύει ότι η Κυβέρνηση έχει αποτύχει στους στόχους της τόσο για το χρέος όσο και το έλλειμμα.

Το χρέος διαμορφώθηκε στο 142,8% του ΑΕΠ το 2010, υψηλότερο κατά 15,7 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ έναντι του 2009, το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης.

Το έλλειμμα διαμορφώθηκε στο 10,5% του ΑΕΠ το 2010, πολύ υψηλότερο από τις Κυβερνητικές εκτιμήσεις.

Αρχικές εκτιμήσεις του «Μνημονίου» για έλλειμμα 8,1% του ΑΕΠ, και αναθεωρημένες εκτιμήσεις του Προϋπολογισμού για έλλειμμα 9,4% του ΑΕΠ το 2010.

Και αυτό παρά τη λήψη μέτρων εκτός «Μνημονίου», την περαιτέρω περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και τη δημιουργία ενός τεράστιου «εσωτερικού χρέους», ύψους 5,4 δισ. ευρώ (μάλιστα ο πρώην Υπουργός κ. Αλ. Παπαδόπουλος εκτιμά ότι το πραγματικό έλλειμμα του 2010 υπερβαίνει το 13% του ΑΕΠ).

Η αναθεώρηση αυτή οφείλεται κυρίως στην κατάρρευση των εσόδων λόγω της φορολογικής επιδρομής σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Έσοδα τα οποία αυξήθηκαν μόλις κατά 5,5% το 2010, έναντι στόχου στο «Μνημόνιο» για αύξηση κατά 13,7% (μάλιστα τα έσοδα έχουν ήδη μειωθεί κατά 8% το πρώτο τρίμηνο του 2011, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 8,5%!)

Αυτές οι αποκλίσεις έναντι των στόχων θα οδηγήσουν στη λήψη νέων μέτρων για εφέτος.

Συμπληρωματικών μέτρων ύψους περίπου 2,5 δισ. ευρώ προκειμένου να καλυφθεί η νέα «τρύπα» στο έλλειμμα.

Μέτρα τα οποία, εάν προστεθούν στα 14,3 δισ. ευρώ του Προϋπολογισμού και στα 3 δισ. ευρώ του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου, ανεβάζουν το συνολικό λογαριασμό περίπου στα 20 δισ. ευρώ για το 2011 (από 9,1 δισ. ευρώ στο «Μνημόνιο»).

Περισσότερα από τα διπλάσια μέτρα έναντι των αρχικών εκτιμήσεων!!!

Είναι προφανές ότι η οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης είναι αδιέξοδη.

Η ύφεση είναι βαθιά και παρατεταμένη, το έλλειμμα δεν μειώνεται με βιώσιμο τρόπο, το χρέος αυξάνει και διατηρεί τη δυναμική του, η παραγωγική βάση συρρικνώνεται, τα «λουκέτα» πολλαπλασιάζονται, η ανεργία καλπάζει, ο κοινωνικός ιστός αποδιοργανώνεται.

Οι Έλληνες πολίτες υποβάλλονται σε μεγάλες και διευρυνόμενες θυσίες χωρίς αντίκρισμα.

Απαιτείται αλλαγή πολιτικής».

Κοινή δήλωση για την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού το 1ο τρίμηνο του 2011

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας και ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Κυκλάδων, κ. Ιωάννης Βρούτσης, έκαναν την ακόλουθη δήλωση σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού για το πρώτο τρίμηνο του 2011:

«Η Κυβέρνηση έχει αποτύχει στην οικονομική της πολιτική.

Η ύφεση είναι βαθιά και παρατεταμένη, το έλλειμμα δεν μειώνεται με βιώσιμο τρόπο, το χρέος αυξάνει και διατηρεί τη δυναμική του, η παραγωγική βάση συρρικνώνεται, τα «λουκέτα» πολλαπλασιάζονται, η ανεργία καλπάζει, ο κοινωνικός ιστός αποδιοργανώνεται.

Η εκτέλεση του Προϋπολογισμού εμφανίζει υστερήσεις από τους στόχους του.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα οριστικά στοιχεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού για το πρώτο τρίμηνο του έτους:

1ον. Το έλλειμμα διευρύνεται δραματικά.

Το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού (Τακτικού Προϋπολογισμού και Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων) παρουσιάζεται αυξημένο κατά 7,5% το πρώτο τρίμηνο του 2011, έναντι ετήσιας πρόβλεψης για μείωση κατά 3,9%!

Μάλιστα, το έλλειμμα του Τακτικού Προϋπολογισμού (εκτός δηλαδή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων) είναι αυξημένο κατά 48% το πρώτο τρίμηνο του έτους (ή κατά 36% εάν δεν συμπεριλάβουμε την επιχορήγηση νοσηλευτικών ιδρυμάτων για εξόφληση μέρους παλαιών οφειλών τους)!!!

Ειδικότερα, το μήνα Μάρτιο, το έλλειμμα είναι αυξημένο κατά 7,3% σε σχέση με τον αντίστοιχο περυσινό μήνα.

2ον. Τα έσοδα καταρρέουν.

Τα καθαρά έσοδα μειώθηκαν κατά 8% το πρώτο τρίμηνο του 2011, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 8,5%!

Παρατηρείται, συνεπώς, μία υστέρηση 2 δισ. ευρώ έναντι του ετήσιου στόχου, ή κατά 1,4 δισ. ευρώ από το στόχο που είχε θέσει η Κυβέρνηση για το τρίμηνο!

Είναι μάλιστα χαμηλότερα περίπου κατά 1 δισ. ευρώ έναντι της αντίστοιχης περυσινής περιόδου!

Ειδικότερα, το πρώτο τρίμηνο του έτους οι άμεσοι φόροι είναι μειωμένοι κατά 10% και οι έμμεσοι φόροι κατά 11% σε σχέση με την αντίστοιχη περυσινή περίοδο.

3ον. Οι δαπάνες διογκώνονται.

Οι δαπάνες του Τακτικού Προϋπολογισμού είναι αυξημένες κατά 3,5% (ή κατά 538 εκατ. ευρώ) το πρώτο τρίμηνο του έτους σε σχέση με την αντίστοιχη περυσινή περίοδο, κυρίως λόγω των, αναμενόμενα, υψηλότερων τόκων και της αδυναμίας αντιμετώπισης της σπατάλης.

Πολλά Ασφαλιστικά Ταμεία έχουν ήδη χρησιμοποιήσει μεγάλο μέρος των επιχορηγήσεών τους (π.χ. ο ΟΑΕΕ και το ΙΚΑ έχουν ήδη απορροφήσει, από τον πρώτο τρίμηνο του έτους, το 47%!!! και το 42%!!! αντίστοιχα των πόρων του 2011 και αν δεν υπάρξει νέα χρηματοδότηση θα προκύψει σοβαρό πρόβλημα μέσα στο έτος).

Μάλιστα, η Κυβέρνηση, για να συγκρατήσει τη διόγκωση των δαπανών, έχει δώσει μόνο το 9% των προϋπολογισθέντων του έτους για τις επιχορηγήσεις φορέων και το 4,6% των καταναλωτικών δαπανών.

4ον. Το κράτος γίνεται οπαδός του κινήματος «Δεν πληρώνω».

Οι επιστροφές φόρων εμφανίζονται μειωμένες κατά 22%.

Μάλιστα, με δεδομένο ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τρίτους ανέρχονται στα 5,35 δισ. ευρώ μόνο για το 2010, αποδεικνύεται ότι η Κυβέρνηση έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο εσωτερικό χρέος, επιβαρύνοντας, ακόμα περισσότερο, την ήδη συρρικνωμένη ρευστότητα του ιδιωτικού τομέα, διογκώνοντας τα «λουκέτα» στην αγορά και «τιμωρώντας» την επιχειρηματικότητα.

5ον. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων βουλιάζει.

Οι δαπάνες του Προγράμματος εμφανίζονται μειωμένες κατά 55% το πρώτο τρίμηνο του έτους, έναντι ετήσιου στόχου για οριακή αύξηση κατά 0,6%!!!

Είναι προφανές ότι η Κυβέρνηση συνεχίζει να το χρησιμοποιεί για να καλύψει μέρος από την μεγάλη και διευρυνόμενη υστέρηση των εσόδων, στερώντας έτσι κάθε ίχνος αναπτυξιακής προοπτικής για τη χώρα.

Αυτές οι αποκλίσεις έναντι των στόχων και οι υστερήσεις του Προϋπολογισμού οδηγούν στη λήψη νέων μέτρων για εφέτος.

Πρόσθετων μέτρων ύψους 3 δισ. ευρώ για το 2011, που έρχονται στα προστεθούν στα 14,3 δισ. ευρώ μέτρα του Προϋπολογισμού, ανεβάζοντας το συνολικό λογαριασμό στα 17,3 δισ. ευρώ (από 9,1 δισ. ευρώ στο «Μνημόνιο»).

Και όλα αυτά χωρίς να γνωρίζουμε ακόμη το ύψος των επιπλέον μέτρων που θα απαιτηθούν εξαιτίας της νέας υστέρησης των δημοσιονομικών μεγεθών του 2010.

Είναι προφανές ότι η οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης είναι αδιέξοδη.

Οι Έλληνες πολίτες υποβάλλονται σε μεγάλες και διευρυνόμενες θυσίες χωρίς αντίκρισμα.

Απαιτείται αλλαγή πολιτικής, που είναι εφικτή, όπως φάνηκε από τις πρόσφατες εξελίξεις στην Ιρλανδία, η Κυβέρνηση της οποίας διαπραγματεύτηκε και πέτυχε αλλαγή των όρων του Μνημονίου.

Άρα, χρειάζεται διαπραγματευτική πυγμή, ολοκληρωμένο και συνεκτικό σχέδιο, αλλά και συγκεκριμένη στρατηγική. Στοιχεία, τα οποία δεν διαθέτει η σημερινή Κυβέρνηση».

Δήλωση σχετικά με τη διαχρονική πορεία του δημόσιου χρέους

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, σχετικά με τη διαχρονική πορεία του δημοσίου χρέους, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η Νέα Δημοκρατία, εντός και εκτός Βουλής, έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι για τα πεντέμισι χρόνια διακυβέρνησής της ευθύνεται μόνο για τα 7 δισ. ευρώ πρόσθετου χρέους.

Το υπόλοιπο χρέος “πήγε” να καλύψει τόκους προηγουμένων ετών, πληρωμές εξοπλιστικών προγραμμάτων, πληρωμές κοινωνικής ασφάλισης και χρέη νοσοκομείων, για τα οποία αποκλειστική ευθύνη φέρουν οι Κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ.

Ακόμη, όμως, και με τη λογική ΠΑΣΟΚ -σύμφωνα με την οποία η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας φέρει την αποκλειστική ευθύνη για τη διόγκωση του χρέους- οι αριθμοί είναι αμείλικτοι:

Η μέση ετήσια αύξηση του δημοσίου χρέους, επί κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, για την περίοδο 2004-2009, ήταν 21,7 δισ. ευρώ ή 4,9% επί του ΑΕΠ, ενώ επί Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, για την περίοδο 2010- 2011, σύμφωνα με τα δικά της στοιχεία, είναι 25,2 δισ. ευρώ ή 14,7% επί του ΑΕΠ. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Πραγματικότητα που δεν αφήνει κανένα περιθώριο για παρερμηνείες ή διαστρεβλώσεις».

TwitterInstagramYoutube