Α.Σ: Καλή σας μέρα, κε Σταϊκούρα.

Χ.Σ: Καλημέρα. Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση. Συγγνώμη για τον τόνο της φωνής μου, αλλά έχω μια μικρή γρίπη.

Α.Σ: Θα μιλάτε δυνατά και θα σας ακούμε.

Γ.Σ: Μάλλον θα ρίξουμε κι εμείς τους τόνους λίγο.

Α.Σ: Γνωρίζουμε ότι προετοιμάζεστε εντατικά για την παρουσίαση του επικαιροποιημένου προγράμματος της ΝΔ στο Ζάππειο στις 9 Μαΐου, αν δεν κάνουμε λάθος. Και θέλουμε να σας ρωτήσουμε αν ισχύει η δέσμευσή σας για μηδενισμό του ελλείμματος μέσα σε 18 μήνες, προφανώς σε λιγότερο τώρα, δεδομένου ότι είναι πια στο 10 το έλλειμμα κι όχι στο 16.

Χ.Σ: Πρώτα απ’ όλα θα σας πω ότι εσείς είπατε την ημερομηνία, δε μπορώ να επιβεβαιώσω την ημερομηνία, θα είναι νωρίς μέσα στο Μάϊο, δηλαδή σε λίγες μέρες από σήμερα. Θα μου επιτρέψετε την οριστική απάντηση σε αυτό το ερώτημά σας  να σας τη δώσω τότε.

Πάρα ταύτα, οφείλω να κάνω ένα σχολιασμό, ότι πλέον η αναγκαιότητα ισοσκελισμένου προϋπολογισμού, δηλαδή μηδενισμού του ελλείμματος, επιβάλλεται και από τα ευρωπαϊκά όργανα.

Α.Σ: Ναι, μα εμείς δε λέμε αυτό. Ρωτάμε αν εσείς έχετε ένα σχέδιο με βάση το οποίο μπορείτε να το μηδενίσετε σε μήνες.

Χ.Σ:  Ο στόχος θα πρέπει να είναι σε τέτοιο χρονικό διάστημα, να μηδενίζεται το έλλειμμα.

Α.Σ: Μάλιστα. Το δεύτερο που θέλω να σας ρωτήσω  είναι αν εσείς είστε υπέρ της αποκρατικοποίησης της ΔΕΗ στο ποσοστό που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση, στο 17% με διατήρηση του ελέγχου και  του management.

Χ.Σ: Κατ’ αντιστοιχία, θα σας απαντήσω με τον ίδιο τρόπο. Θα κάνω όμως ένα γενικό σχόλιο. Είμαστε υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων, λέγαμε στην κυβέρνηση ότι δεν τόλμησε να προχωρήσει τις αποκρατικοποιήσεις. Τους είχαμε δώσει και συγκεκριμένους οργανισμούς απ’ τους οποίους θα μπορούσαν να ξεκινήσουν τις αποκρατικοποιήσεις που είχαν ξεκινήσει επί ΝΔ. Όμως, οι αποκρατικοποιήσεις, δύο παρατηρήσεις: 1^ον) θα αποφέρουν πολύ μικρό κομμάτι από τα 50 δις ευρώ. Σας θυμίζω ότι μέχρι σήμερα οι όποιες αποκρατικοποιήσεις τα τελευταία χρόνια έχουν αποφέρει συνολικά 18 δις ευρώ. Ας μην έχουμε προσδοκίες ότι από τις αποκρατικοποιήσεις θα έχουμε μεγάλο κομμάτι από τα 50 δισ. ευρώ. Και δεύτερη παρατήρηση, οι αποκρατικοποιήσεις θα πρέπει να έχουν και το εύλογο τίμημα και τουλάχιστον οι συγκεκριμένες εταιρείες βλέπουμε ποια είναι η υποτίμησή τους σήμερα.

Α.Σ:  Άρα λέτε ναι, αλλά όχι τώρα.

Χ.Σ: Ειδικά για τη ΔΕΗ θα πρέπει να δούμε συνολικό σχέδιο της κυβέρνησης γιατί υπάρχει και η παραγωγή και η διανομή.

Γ.Σ: Να κάνω ένα αφελές ερώτημα κε Σταϊκούρα. Είστε υπέρ της αναδιαρθρώσεως ή όχι;

Χ.Σ: Θεωρώ ότι η αναδιάρθρωση δεν είναι επιλογή, ούτε για την Ελλάδα ούτε για την Ευρώπη.

Α.Σ: Συμφωνείτε με την κυβέρνηση απολύτως δηλαδή;

Χ.Σ: Θεωρώ ότι τέτοιες συζητήσεις δε βοηθούν καθόλου.

Α.Σ: Όμως ο σύμβουλος του κ. Σαμαρά ο κ. Χρ. Λαζαρίδης, με συνέντευξή του πρόσφατα στην Καθημερινή, τάχθηκε υπέρ τη ς επιμήκυνσης του συνόλου του ελληνικού χρέους.

Χ.Σ: Ο κ. Λαζαρίδης αυτό που είπε είναι ότι η αναδιάρθρωση, γιατί γι’ αυτό με ρωτήσατε, είναι πολλαπλά επιζήμια, άρα είμαστε ουσιαστικά στην ίδια γραμμή.

Α.Σ: Ναι, εγώ δεν είπα ότι είστε σε άλλη γραμμή. Σας ρώτησα για την επιμήκυνση.

Χ.Σ: Αν μπορώ μια παρατήρηση. Όταν μιλούν στο εξωτερικό για έκθεση που θα αξιολογήσει τη βιωσιμότητα του χρέους, η λέξη βιωσιμότητα του χρέους, υπάρχει στο μόνιμο μηχανισμό στήριξης όπου εάν δεν είναι βιώσιμο το χρέος, τότε ο ιδιώτης θα συμμετέχει στην αποπληρωμή του χρέους μέσα από το περίφημο «κούρεμα». Άρα, στο εξωτερικό η έννοια του κουρέματος είναι ταυτισμένη με την αναδιάρθρωση.

Α.Σ: Δηλαδή είστε υπέρ της επιμήκυνσης…..

Χ.Σ: Εάν τυχόν έρθει η επιμήκυνση, σε συνεννόηση με τους πιστωτές και ιδιαίτερα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αυτό θα μπορούσε κάποιος να πει ότι είναι ανακούφιση. Σε κάθε περίπτωση όμως, η συζήτηση ακόμη και γι’ αυτό θεωρώ ότι δε βοηθάει τη χώρα. Διότι αυτή τη στιγμή άλλη θα πρέπει να είναι η στόχευση της χώρας. Η στόχευση της χώρας θα πρέπει να είναι πώς θα βελτιώσει την οικονομική της πολιτική, ώστε να πείσει τις αγορές ότι μπορεί να βγει σε αυτές χωρίς να φτάσει στο 2013 που εκεί επιβάλλεται η αναθεώρηση με την είσοδο των ιδιωτών.

Α.Σ: Συνομιλούμε με τον κ. Χ.Σ, Βουλευτή Φθιώτιδας της ΝΔ και Αν. Τομεάρχη Οικονομικών της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Κε Σταϊκούρα, αν έχουμε καταλάβει καλά δεσμεύεστε ότι η ΝΔ……..

Χ.Σ: Αν μου επιτρέπετε ένα μικρό σχόλιο, γιατί έπεσαν οι διαφημίσεις και δεν πρόλαβα να κάνω ένα τελευταίο σχόλιο. Σας θυμίζω ότι εμείς 24-25 Μαρτίου είχαμε εκφράσει επιφυλάξεις για τον μόνιμο μηχανισμό στήριξης σε ότι αφορά την είσοδο των ιδιωτών στην αποπληρωμή του χρέους όταν υπάρχει……..

Α.Σ: Και προφανώς το είχε πει ο κ. Σαμαράς και στην κ. Μέρκελ……..

Χ.Σ: Αυτό συνεπώς έρχεται σήμερα να μας επιβεβαιώσει ότι είναι το μεγάλο πρόβλημα που αυξάνουν τα spreads ακόμα παραπάνω, γιατί τότε η αναδιάρθρωση είναι αναπόφευκτη.

Α.Σ: Δυστυχώς όμως το ΕΛΚ επέμεινε σε αυτή τη γραμμή, ενώ οι Ευρωσοσιαλιστές διαφωνούσαν πάρα πολύ έντονα.

Α.Σ: Κε Σταϊκούρα, δεσμεύεστε ότι θα αποκαταστήσετε τα χαμένα εισοδήματα μισθωτών και συνταξιούχων;

Χ.Σ: Δεσμευόμαστε αυτό που αυτές τις στιγμές μπορώ να σας πω, είναι ότι δεσμευόμαστε γι’ αυτό που είχαμε δεσμευτεί και τον περσινό Ιούλιο, δηλαδή να αποκαταστήσουμε τις συντάξεις στους χαμηλοσυνταξιούχους.

Γ.Σ: Μάλιστα. Κε Σταϊκούρα, πώς μπορεί όμως, εδώ γίνεται αρκετή συζήτηση στη ΝΔ για το εάν έχει ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς της με το παρελθόν, εάν έχει κλείσει τους λογαριασμούς της με το παρελθόν και την ίδια στιγμή βλέπουμε εχθές μια ανακοίνωση σας, προχθές μάλλον , για το πόσο επιβάρυνε η διακυβέρνηση της ΝΔ την περίοδο 2004-2009 το δημόσιο χρέος. Και κάνετε κάποιες αλχημείες και λέτε ότι την επιβάρυνε μόλις 7 δις ευρώ. Ειλικρινά, έχω δύο ερωτήματα. Το ένα πολιτικό, ποια η ανάγκη να βγείτε και να κάνετε μια τέτοια ανάλυση του χρέους και δεύτερον, σε αυτή καθ’ αυτήν την ανάλυση, τη θεωρώ ότι δεν ωφελεί σε τίποτα και εν πάσει περιπτώσει ωσάν να ομολογεί την αποτυχία της κυβέρνησης τότε, να κάνει οτιδήποτε άλλο απ’ το να δανειστεί.

Χ.Σ: Ωραία, λοιπόν, δύο παρατηρήσεις. Πρώτα απ’ όλα δεν ήταν αλχημείες…  Εάν είναι αλχημείες θα μου πείτε ότι…

Α.Σ: Αλχημείες υπό την έννοια, εν πάσει περιπτώσει, μια κυβέρνηση είναι για να εισπράξει, να έχει φόρους, να έχει έσοδα και να εξυπηρετεί τις υποχρεώσεις της είτε είναι δάνεια, είτε είναι……. υπό αυτή την έννοια.

Χ.Σ: Πρώτα απ’ όλα να ξεκαθαρίσουμε κάτι…Παρουσίασα προχθές μια σειρά από διαφάνειες 20 τον αριθμό, που αποτυπώνουν την πορεία της ελληνικής οικονομίας και την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας σήμερα. Ήταν δηλαδή μια πρόγευση του Ζαππείου 2 σε ότι αφορά τη κριτική της δικής μας παράταξης απέναντι στην κυβέρνηση. Κι  ήθελα συνεπώς να δείξω όλους τους δείκτες της οικονομίας, πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμό, έσοδα, πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, ύφεση, ανεργία, spread, επιτόκια δανεισμού , χρέος, πως ήταν τον Οκτώβριο του 09 και πως έχει πάει σήμερα και στο μέλλον, ειδικά για το χρέος. Σε μία από τις διαφάνειες, επειδή συχνά ακούω τα πολιτικά φληναφήματα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και αρκετών συναδέλφων σας ότι η ΝΔ διπλασίασε το χρέος, έρχομαι και λέω το εξής: 1^ον) το γιατί αυξήθηκε το χρέος εκείνη την περίοδο μπορούμε να το αποτιμήσουμε..

Α.Σ: Τώρα μας λέτε τα ίδια που λέγατε προχθές και δεν έχει νόημα. Τα γνωρίζει αυτά ο ίδιος ο κόσμος.

Χ.Σ: Με ρωτήσατε όμως. Δε με ρωτήσατε;

Α.Σ: Σας ρωτήσαμε να τα πείτε…….

Γ.Σ: Μην κολλήσετε εκεί τώρα όμως….

Χ.Σ: Θα μου επιτρέψετε αφού με ρωτήσατε, αν ολοκληρώσω την απάντηση. Είπα συνεπώς ότι το 70% του χρέους οφείλεται σε τόκους και παραλείψεις του παρελθόντος με ένα κομμάτι στη διάθεση του ελλείμματος.

Α.Σ: Αυτό μπορούσε να πει σήμερα και το ΠΑΣΟΚ για να δικαιολογήσει το χρέος.

Γ.Σ:  Ή μπορούσε να πει ο Σημίτης για τον Μητσοτάκη, ο Μητσοτάκης για τον Παπανδρέου κ.ό.κ.

Χ.Σ: Εγώ συνεπώς, ακριβώς με επιβεβαιώνεται τώρα, έρχομαι και λέω: ας προσχωρήσουμε και σε αυτό το σκεπτικό, ότι για τα πάντα από το 04 έως το 09 φταίει η ΝΔ και όχι το παρελθόν. Η ΝΔ αύξησε το χρέος με 5% κάθε έτος, με 7,5 δις κάθε έτος, όχι συνολικά, μ.ό είναι ο πίνακας, άρα επί 5 πρέπει να το πολλαπλασιάσετε και το ΠΑΣΟΚ σε δύο χρόνια με τα δικά του στοιχεία αυξάνει το χρέος κατά 15%. Άρα, η αποτίμηση του πίνακα λέει ότι ναι, επί ΝΔ αυξήθηκε σημαντικά το χρέος, ας μην ψάξουμε πού οφείλεται αλλά σήμερα το χρέος και η δυναμική του είναι υψηλότερη σε σχέση με το παρελθόν. Αυτός είναι ο πίνακας.

Γ.Σ: είναι λογικό όταν συσσωρεύεται χρέος να αποκτά αυτή τη δυναμική.

Χ.Σ: Γιατί δεν ήταν λογικό όταν το έλεγε ο κ. Καραμανλής και τώρα είναι λογικό;

Α.Σ: Το πολιτικό ερώτημα κε Σταϊκούρα…..

Γ.Σ: Εκείνο που προέχει, εν πάσει περιπτώσει, απαντήσεις υπάρχουν για όλα αυτά και δε θα τις δώσουμε εμείς. Το πρόβλημα είναι γιατί επιλέγεται πολιτικά το χρόνο αυτό να κάνετε αυτή την ανάλυση του δημόσιου δανεισμού και του χρέους.

Χ.Σ: Κάνουμε την ανάλυση για 2 πράγματα. Πρώτα απ’ όλα για να δείξουμε ότι το χρέος αυξάνει και διατηρεί τη δυναμική του. Άρα αυτό που λέγεται βιωσιμότητα του χρέους, αν δεν κάνουμε κάτι θα έχουμε πρόβλημα και επιβάλλεται μεταξύ των άλλων η αξιοποίηση της περιουσίας του δημοσίου, ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί και δεύτερον επειδή ακούγονται και πολιτικά επιχειρήματα ότι για τα πάντα φταίει το παρελθόν- ο κ. Πρωθυπουργός το έκανε την Παρασκευή- δεν το κάναμε εμείς, οφείλουμε απαντήσεις.

Α.Σ: ναι, κε Σταϊκούρα, πείτε μας κάτι: όλη αυτή η περηφάνεια που εκφράζετε για τη διακυβέρνηση Καραμανλή δεν αισθάνεσθε ότι βρίσκεται σε κάποια αναντιστοιχία με αυτό που λέμε κοινό αίσθημα;

Χ.Σ: Εσείς πού καταλάβατε υπερηφάνεια; Προφανώς…

Α.Σ: Μας συγχωρείτε, όταν βγαίνετε και λέτε, εκφράζεστε με τέτοια λόγια για την οικονομική διακυβέρνηση της τελευταίας 5ετίας…

Χ.Σ: Μισό λεπτό…

Α.Σ: Ναι.

Χ.Σ: Κάνατε συγκεκριμένο ερώτημα για το χρέος.

Α.Σ: Ναι.

Χ.Σ: …και σας απάντησα. Εάν με ρωτήσετε συνολικά για την οικονομική πολιτική, προφανώς από τη στιγμή που η ΝΔ έχασε με 11 μονάδες, κάποια τμήματα της ασκούμενης πολιτικής και παρεκκλίνουσες ή αποκλίνουσες συμπεριφορές έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη ΝΔ για να χάσει.

Α.Σ: Αλλά δεν έχει να κάνει με την οικονομική της πολιτική, λέτε.

Χ.Σ: …και με την οικονομική διακυβέρνηση εγώ σας έλεγα ότι θα ήθελα πιο τολμηρή την κυβέρνηση της ΝΔ.

Α.Σ: Απλώς πιο τολμηρή;; Πιο ειλικρινή ως προς τα στοιχεία που έστελνε στην ΕΕ ας πούμε;;;;

Χ.Σ: Εγώ δε διαπιστώνω κάτι τέτοιο, διότι μπορείτε να επικαλεστείτε τον Ιανουάριο του 2010, την έκθεση της Eurostat, μπορώ να σας τη δώσω αν θέλετε, η οποία λέει ότι το 2004, σε 11 περιπτώσεις, η προηγούμενη κυβέρνηση έδινε εσφαλμένα στοιχεία στην Ευρώπη, βελτιώθηκε η κατάσταση μέχρι το 2009, παραμένουν όμως σημαντικά συστημικά προβλήματα. Άρα ναι, δεν λύθηκαν όλα τα προβλήματα το 2004- παρέμειναν συστημικά προβλήματα.

Α.Σ: Άρα λέτε ότι δεν έγινε παραποίηση δημοσιονομικών στοιχείων.

Χ.Σ: Μα παραποίηση στοιχείων δεν έγινε. Δεν είπε κανείς για παραποίηση στοιχείων.

Α.Σ: Πώς δεν το έχει πει; Όλοι το λένε.

Γ.Σ: Εδώ είχαμε φτάσει στο σημείο να συζητάνε αν θα πρέπει να γίνει εξεταστική επιτροπή για αυτό το ζήτημα.

Α.Σ: Και έχει τεθεί και ζήτημα στην Κομισιόν για αυτό.

Χ.Σ: Δεν την είδα και να σας πως και κάτι: για φούσκωμα στοιχείων και μάλιστα με στοιχεία όπως είναι οι 17 ΔΕΚΟ που μπήκαν μέσα στον προϋπολογισμό, κάτι που δεν έχει γίνει σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες κι αναρωτιέμαι γιατί έγινε αυτό για πρώτη φορά από την παρούσα κυβέρνηση με αφετηρία το 2009.

Α.Σ: Άρα με αυτά που μας λέτε πάλι επιβεβαιώνεται ότι προφανώς και είστε περήφανος για την οικονομική πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης Καραμανλή.

Χ.Σ: Πριν λίγο σας είπα ότι για να χάσουμε με 11 μονάδες προφανώς έγιναν και λάθη στην πολιτική και την οικονομική πολιτική και σε παρεκκλίνουσες και αποκλίνουσες συμπεριφορές. Αν με ρωτάτε το πρόσημο της προηγούμενης κυβέρνησης είναι θετικό.

Α.Σ: Μάλιστα. Και η διαχείριση της οικονομικής κρίσης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης όταν ξέσπασε το 2008 ήταν θετική λέτε.

Χ.Σ: Από το 2007 μέχρι το 2009 αυξήθηκε το χρέος και το έλλειμμα στην Ελλάδα όσο αυξήθηκε κατά μ. ό το χρέος και το έλλειμμα στην Ευρώπη. Οι πίνακες είναι στη διάθεσή σας.

Γ.Σ: Χαρακτηρίσατε με μια ανακοίνωσή σας εχθές το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα της  κυβέρνησης, άσκησης ουσιαστικά επί χάρτου.

Χ.Σ: Είναι και τίτλος συναδέλφων σας σε εφημερίδες της Κυριακής.

Γ.Σ: Ναι,ναι… Συνάδελφοί μας μπορεί να γράφουν άλλα…, ότι θέλουνε κι εμείς να λέμε ότι θέλουμε. Εσείς οι πολιτικοί παίρνετε αποφάσεις. Λοιπόν είναι όντως έτσι τα πράγματα… είναι κενό περιεχομένου… δεν προσφέρει τίποτα;;;

Α.Σ: Και προφανώς θα το καταψηφίσετε.

Χ.Σ: Πρώτα απ’ όλα να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός είπε ότι η οριστικοποίηση αυτών πάει για τα μέσα Μαΐου, άρα δεν είναι ασκήσεις επί χάρτου; Δεύτερον , όσο αφορά το μεσο-μακροπρόθεσμο σχέδιο δημοσιονομική πολιτικής 2012-2015 επιβάλλονται 3 δις νέα μέτρα το 11, σας θυμίζω το Μνημόνιο έλεγε για 9 δις και πλέον έχουμε υπερβεί τα 17 δις και δεύτερον υπάρχουν σκόρπια νούμερα, αριθμοί για πρωτοβουλίες έτσι ώστε να πιάσουμε τα μέτρα που χρειάζονται μέχρι τα 2015. Εγώ δεν έχω δει πως προκύπτουν αυτοί οι αριθμοί, δεν έχω δει ποιες είναι οι δράσεις. Θα κλείσει λέει η κυβέρνηση νομικά τμήματα- καταρχήν είμαστε αντίθετοι- αλλά με τι κριτήρια θα τα κλείσει; Πότε θα τα κλείσει; Τι όφελος θα έχει από αυτό;

Α.Σ: θα καταψηφίσετε δηλαδή, έτσι;

Χ.Σ: Αυτή τη στιγμή δε μπορώ να σας πω- έτσι όπως είναι δομημένο- ναι, προφανώς δε μπορούμε να συμφωνήσουμε με μια κυβέρνηση που αυξάνει φόρους και περικόπτει επιδόματα- κυρίως επιδόματα και συντάξεις. Από κει και πέρα υπάρχουν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, νομίζω εκεί μέσα υπάρχουν αρκετά στοιχεία που δείχνουν που εμείς θα είμαστε θετικοί. Δηλαδή στον εξορθολογισμό της δομής των κοινωνικών δαπανών θα είμασταν θετικοί να το δούμε διότι δε μπορεί να έχουμε να δίνουμε κοινωνικές δαπάνες όσες και στο εξωτερικό και το επίπεδο της φτώχειας να μειώνεται πολύ λιγότερο στην Ελλάδα από ότι στο εξωτερικό.

Α.Σ: Κε Σατϊκούρα, όταν θα τεθεί προς ψήφιση η τροποποίηση της Συνθήκης της Λισσαβόνας για να προωθηθεί το σύμφωνο για το ευρώ, θα υπερψηφίσετε ή θα καταψηφίσετε;

Χ.Σ: δεν τίθεται θέμα.

Α.Σ: θα υπερψηφίσετε..

Χ.Σ: Όχι, δεν τίθεται θέμα.

Α.Σ: Γιατί δεν τίθεται;

Χ.Σ: Αυτό που λέτε δεν ισχύει.

Α.Σ: Δηλαδή;

Χ.Σ: Μα δε θα έρθει το Σύμφωνο για το ευρώ σε κανένα κοινοβούλιο.

Α.Σ: Η τροποποίηση για τηΣΔυνθήκη της Λισσαβόνας θα έρθει.

Χ.Σ: Αυτός είναι ο μηχανισμός στήριξης αν μου επιτρέπετε.

Α.Σ: Ναι…είναι όλο μαζί.

Χ.Σ: Όχι, όχι, όχι… Μισό λεπτό μη τα μπερδεύουμε. Υπάρχει το Σύμφωνο για το ευρώ, υπάρχει η οικονομική διακυβέρνηση, υπάρχει και ο μόνιμος μηχανισμός στήριξης. Σε ότι αφορά το σύμφωνο για το ευρώ είναι διακυβερνητική απόφαση, δεν πηγαίνει σε κανένα σε κανένα εθνικό κοινοβούλιο.

Γ.Σ: Γιατί δε θα περνούσε.

Χ.Σ: ….από 23 χώρες στην Ευρώπη. Τελεία.  Σ ε ότι αφορά το μόνιμο μηχανισμό στήριξης και τον προσωρινό- αυτός θα πρέπει να περάσει από τα κοινοβούλια των χωρών-μελών μέχρι το τέλος του 2012. Έτσι ώστε να είναι σε ισχύ από την 1-1-2013, όταν δε θα υπάρχει πλέον ο προσωρινός μηχανισμός στήριξης. Εκεί συνεπώς έχουμε εκφράσει την ένστασή μας για την είσοδο των ιδιωτών. Να δούμε μέχρι να έρθει στο ελληνικό κοινοβούλιο, πως θα διαμορφωθεί ο μηχανισμός γιατί ήδη βλέπετε στην Ευρώπη ότι υπάρχουν πολλές φωνές προς αντίθετη κατεύθυνση. Οριστική απόφαση δε, για τον μηχανισμό στήριξης δεν έχει ληφθεί. Συνεπώς όσοι μιλούσαν για ψήφιση από το ελληνικό κοινοβούλιο του Συμφώνου για το ευρώ, προφανώς δε διάβασαν τις ευρωπαϊκές αποφάσεις.

Γ.Σ: Μάλιστα. Να σας ευχαριστήσουμε κε Σταϊκούρα για την κουβέντα που είχαμε.

Χ.Σ: Κι Εγώ. Να είστε καλά.

1. Πώς θα χαρακτηρίζατε σήμερα την κατάσταση στο θέμα της Οικονομίας; Πιστεύετε ότι έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος εξαιτίας κυβερνητικών σφαλμάτων και ανακολουθιών;

Η Οικονομία έχει εισέλθει σε «μακροχρόνιο παγετώνα».

Βαθιά και παρατεταμένη ύφεση καθώς και υψηλή και διογκούμενη ανεργία είναι τα θλιβερά αποτελέσματα της ασκούμενης Κυβερνητικής πολιτικής.

Πολιτική η οποία δεν αντιμετωπίζει τα προβλήματα χρέους και ελλείμματος της Οικονομίας. Το χρέος διογκώνεται και διατηρεί τη δυναμική του, ενώ και το έλλειμμα αυξάνει παρά τις απανωτές φορολογικές επιβαρύνσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων, τις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων, τις διαδοχικές μειώσεις του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, και τη δημιουργία ενός μεγάλου εσωτερικού χρέους.

Η Κυβέρνηση βρίσκεται πια αντιμέτωπη με τα αδιέξοδα της πολιτικής της, με τις παρατεταμένες αδυναμίες στη λειτουργία της και με ένα διευρυμένο έλλειμμα ειλικρίνειας και αξιοπιστίας.

Κάθε μέρα που περνά, τα παραπάνω αναδεικνύονται με μεγαλύτερη ένταση και σε μεγαλύτερη έκταση.

Αποτυπώνονται, τόσο στις αποκλίσεις έναντι των στόχων στην πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού, όσο και στις αστοχίες στις προβλέψεις για βασικά μεγέθη της Ελληνική Οικονομίας.

Ενδεικτικά και μόνο να αναφέρω ότι τα έσοδα μειώθηκαν κατά 9,1% το πρώτο δίμηνο του έτους, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 8,5%!

Τα ανωτέρω επιβεβαιώνουν, όπως άλλωστε είχε προβλέψει η Νέα Δημοκρατία, ότι το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής εδράζεται σε επισφαλείς παραδοχές και ενσωματώνει μη ρεαλιστικές προβλέψεις.

Η υλοποίησή του απαιτεί τη λήψη συνεχώς νέων, πρόσθετων, μέτρων.

Μέτρων όμως που δεν αντέχει ούτε η κοινωνία ούτε η Οικονομία.

Στο δεύτερο ερώτημά σας, πράγματι χάθηκε πολύτιμος χρόνος, τόσο πριν όσο και μετά την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης, εξαιτίας Κυβερνητικών πράξεων και παραλείψεων.

Πριν την προσφυγή, η Κυβέρνηση άργησε να πάρει μέτρα. Αυτό αναγνωρίζεται πλέον από τους πάντες.

Ενδεικτικά σας αναφέρω τις πρόσφατες δηλώσεις του μέλους του ΔΣ της ΕΚΤ, κ. Σμάγκι, ο οποίος υπογράμμιζε, τον περασμένο Οκτώβριο, ότι «εάν η Ελληνική Κυβέρνηση είχε αποφασίσει να προχωρήσει σε διορθωτικές δράσεις από το φθινόπωρο του 2009, θα μπορούσε να αποφύγει την κρίση χρέους και το δραστικό πρόγραμμα προσαρμογής».

Αλλά και μετά την προσφυγή, η Κυβέρνηση παλινωδεί και δεν τολμά υλοποιήσει κρίσιμες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

Μεταρρυθμίσεις, που, πράγματι, επί δεκαετίες δεν είχαμε θέσει σε εφαρμογή και, οι οποίες είναι αναγκαίες για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής Οικονομίας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα Κυβερνητικής καθυστέρησης αποτελεί το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου.

Η Κυβέρνηση προσδοκούσε τον περυσινό Ιανουάριο να αντλήσει 2,5 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις μέσα στο 2010, και τελικά δεν έχει γίνει ούτε μία αποκρατικοποίηση μέχρι σήμερα.

Προσδοκούσε, τον Ιούνιο του 2010, να εισπράξει 3 δισ. ευρώ την τριετία 2011-2013 από την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, τον Δεκέμβριο 7 δισ. ευρώ για την ίδια περίοδο, και σήμερα 15 δισ. ευρώ.

Ξεκάθαρο δείγμα έλλειψης ολοκληρωμένου σχεδίου.

2. Με ποιο τρόπο πιστεύετε ότι οι προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας θα μπορούσαν να αποτελέσουν σήμερα την εναλλακτική πρόταση;

Η Νέα Δημοκρατία, τον περασμένο Ιούλιο, με τα τότε δεδομένα της οικονομίας, κατέθεσε μία ολοκληρωμένη πρόταση για την ταχύτερη έξοδο της χώρας από την κρίση.

Πρόταση που συνδυάζει συσταλτικά μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής και μέτρα ανάταξης της Οικονομίας ώστε η δημοσιονομική προσαρμογή να είναι ταχύτερη και βιώσιμη.

Με ένα μείγμα μέτρων που θα αξιοποιεί τα διαθέσιμα, ανενεργά αναπτυξιακά εργαλεία, τα οποία και μπορούν να ενισχύσουν τη ρευστότητα της Οικονομίας, όπως είναι το ΕΣΠΑ, το ΤΕΜΠΜΕ, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, τα «πακέτα» ρευστότητας προς το τραπεζικό σύστημα υπό την προϋπόθεση ότι μέρος τους θα διοχετευτεί στην πραγματική οικονομία.

Μείγμα που θα περιλαμβάνει όμως και μέτρα τόνωσης της αγοράς, μηδενικού ή ελαχίστου δημοσιονομικού κόστους, τα οποία δημιουργούν ανάκαμψη της οικονομίας, δίνουν ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα και επιτρέπουν να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους. Μέτρα αντισταθμιστικά στην ύφεση, όπως η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων, η επιτάχυνση έργων παραχώρησης και ΣΔΙΤ, η αναβάθμιση του θερμοδυναμικού αποθέματος κατοικιών, η ενοποίηση των εισπρακτικών μηχανισμών του Κράτους, ο συμψηφισμός οφειλών, η επιδότηση στεγαστικού δανείου κ.α.

Μείγμα που θα στηρίζεται σε μια ορθολογική διαχείριση και μια δυναμική και στοχευμένη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας η οποία μπορεί να εξασφαλίσει σημαντικά, σταθερά και σε μακροχρόνια βάση έσοδα για το Δημόσιο, να μειώσει το ύψος του χρέους, και να δημιουργήσει πρόσθετα αναπτυξιακά οφέλη.

Μείγμα όμως που θα διαμορφώνει και τις προοπτικές ανάπτυξης για την χώρα. Με την επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών ώστε να αξιοποιηθούν λιμνάζουσες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας, με την επένδυση στη γνώση, στην έρευνα και στην καινοτομία, με την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας μέσω της διαμόρφωσης απλών και σταθερών κανόνων, της βελτίωσης του ρυθμιστικού πλαισίου των αγορών, της σταδιακής μείωσης των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών, της τόνωσης της εξωστρέφειας και της ανάδειξης των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας.

Αυτές οι προτάσεις, οι οποίες και συνεχώς εμπλουτίζονται, αποτελούν την εναλλακτική πρόταση για την έξοδο από την κρίση.

Γίνεται λόγος για αυτοεκπληρούμενες προφητείες. Δηλαδή, να πάνε τα πράγματα άσχημα, επειδή όλοι συζητούν ότι θα πάνε άσχημα. Μήπως σε αυτό το κλίμα εντάσσεται και η ρητορική της Νέας Δημοκρατίας;

Δεν ισχύει αυτό που αναφέρετε γιατί η Νέα Δημοκρατία, με το λόγο και με τις πράξεις της, έχει αποδείξει ότι καλλιεργεί και επιδιώκει την ελπίδα.

Άλλοι επενδύουν στο φόβο, θέλοντας να θέσουν εκβιαστικά διλήμματα και να επιβάλλουν δήθεν μονοδρομήσεις.

Και εξαιτίας αυτών τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο.

Και αυτό επιβεβαιώνεται από τις αποκλίσεις και τις υστερήσεις στους στόχους, τόσο για μεγέθη του Προϋπολογισμού όσο και για δείκτες της πραγματικής οικονομίας.

Από την υστέρηση των εσόδων, από την υπέρβαση των δαπανών, από τη βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, από την υψηλή και διογκούμενη ανεργία, από τον υψηλό πληθωρισμό.

Διαβάζουμε τα δημοσιεύματα του ξένου τύπου, «η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει», «το ΔΝΤ πιέζει για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους». Η Νέα Δημοκρατία αισθάνεται δικαιωμένη, όταν διαβάζει αυτά τα κείμενα; Μήπως, πολιτικά, επενδύει στο ενδεχόμενο χρεοκοπίας της χώρας;

Η Νέα Δημοκρατία ούτε στη χρεοκοπία επενδύει, ούτε θεωρεί ότι η αναδιάρθρωση χρέους είναι επιλογή για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Τελεία και παύλα.

Θεωρούμε όμως ότι με την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική δεν αντιμετωπίζεται με βιώσιμο τρόπο το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας, ενώ το δημόσιο χρέος μεγαλώνει και διατηρεί τη δυναμική του.

Και σε αυτή την εκτίμηση η Νέα Δημοκρατία επιβεβαιώνεται.

Και για αυτό έχει ασκήσει σκληρή κριτική στην Κυβέρνηση.

Ανταποκρίνεται όμως με υπευθυνότητα στο θεσμικό της ρόλο.

Έχει στηρίξει πλήθος νομοθετικών παρεμβάσεων εντός της χώρας και πρωτοβουλιών εκτός αυτής, με στόχο τη δημοσιονομική εξυγίανση και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.

Έχει δε καταθέσει και μια εναλλακτική, συμβατή με την ελληνική πραγματικότητα, πρόταση εξόδου από την κρίση.

Πρόταση η οποία για μεγάλο χρονικό διάστημα αγνοήθηκε, στη συνέχεια διαστρεβλώθηκε, και σήμερα, με αφορμή την αναγκαιότητα αξιοποίησης, και όχι εκποίησης, της ακίνητης δημόσιας περιουσίας δικαιώνεται.

Η Κυβέρνηση όμως ισχυρίζεται ότι επέτυχε την μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή που έγινε ποτέ, μείωσε δηλαδή το έλλειμμα κατά 6 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ το 2010.

Καταρχήν, από τα στοιχεία που έχουν διαρρεύσει, γιατί επίσημη ανακοίνωση ακόμη δεν έχουμε, το έλλειμμα θα διαμορφωθεί σε επίπεδα άνω του 10% του ΑΕΠ, περίπου στο 10,6% του ΑΕΠ.

Να θυμίσουμε ότι το «Μνημόνιο» προέβλεπε έλλειμμα 8,1% του ΑΕΠ για το 2010 και ο εφετινός Προϋπολογισμός, λίγους μήνες αργότερα, το αναθεωρούσε στο 9,4% του ΑΕΠ.

Ακόμη και αυτή όμως, η μικρότερη από τα προσδοκώμενα δημοσιονομική προσαρμογή, βασίστηκε αποκλειστικά και μόνο στις οριζόντιες φορολογικές και εισοδηματικές επιβαρύνσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων, στην περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και στη δημιουργία ενός τεράστιου «εσωτερικού χρέους», ύψους 5,4 δισ. ευρώ μόνο για το 2010.

Η τελευταία διαπίστωση οδήγησε τον πρώην Υπουργό κ. Αλ. Παπαδόπουλο να δηλώσει ότι το πραγματικό έλλειμμα για το 2010 εκτιμάται σε επίπεδα άνω του 13% του ΑΕΠ.

Συνεπώς, η πραγματική δημοσιονομική προσαρμογή είναι ελάχιστη μπροστά στις πολλές και διευρυνόμενες θυσίες των Ελλήνων πολιτών.

Οφείλει συνεπώς η Κυβέρνηση να απαλλαγεί από το σύνδρομο κατοχής της μοναδικής αλήθειας και να αντιληφθεί ότι επιβάλλεται η αλλαγή της οικονομικής πολιτικής.

Μου θυμίζετε τον προεκλογικό διάλογο, όταν η Νέα Δημοκρατία έλεγε ότι το έλλειμμα είναι 6% και αποδεικνύεται, στο τέλος, ότι ήταν 15%.

Πράγματι, η Νέα Δημοκρατία είχε εκτιμήσει έλλειμμα για το 2009 πολύ χαμηλότερο από το τελικό του ύψος.

Ορισμένες όμως χρήσιμες παρατηρήσεις:

1^η παρατήρηση, το έλλειμμα αυξήθηκε σημαντικά σε όλη την Ευρώπη, ποσοστιαία, κατά μέσο όρο, περίπου το ίδιο στις χώρες-μέλη της. Η κρίση ελλείμματος και χρέους έπληξε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες.

2^η παρατήρηση, αναθεωρήσεις, επί το δυσμενέστερο, δημοσιονομικών στοιχείων, μέσα στο 2009, έγιναν και από τη Eurostat, για το σύνολο της Ευρώπης, επτά τον αριθμό.

3^η παρατήρηση, το έλλειμμα περιλαμβάνει για πρώτη φορά, κάτι που δεν γίνεται στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, δείγμα και αυτό διαπραγματευτικής ανεπάρκειας της παρούσας Κυβέρνησης, τα στοιχεία 17 ΔΕΚΟ, με αποτέλεσμα τη διόγκωση του ελλείμματος.

Και καμία αυτοκριτική;

Νομίζω στην αρχή της τελευταίας απάντησης υπάρχει η αυτοκριτική. Και φυσικά η Νέα Δημοκρατία έχει μερίδιο ευθύνης για το δημοσιονομικό εκτροχιασμό.

Ας μην λησμονούμε όμως ότι και το ΠΑΣΟΚ κυβέρνησε το ¼ του έτους 2009.

Και φέρει μερίδιο ευθύνης.

Ενδεικτικά και μόνο να αναφέρω ότι το τελευταίο τρίμηνο του έτους, διάστημα διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, η υστέρηση εσόδων ήταν 2 δισ. ευρώ, όταν το 1^ο εννεάμηνο του έτους, περίοδος διακυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, η υστέρηση ήταν 1 δισ. ευρώ.

Τα συμπεράσματα νομίζω προφανή.

Πέρα από τις δυσκολίες, οι εξαγωγές πηγαίνουν καλά. Ο τουρισμός αναμένεται να πάει καλύτερα. Υπάρχουν φωνές, όπως αυτή του Προέδρου Ομπάμα και της κυρίας Μέρκελ, ότι η Ελλάδα κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Όλα αυτά λέτε ότι δεν είναι αρκετά;

Μα αν ήταν αρκετά γιατί υπάρχουν οι προηγούμενες δηλώσεις για χρεοκοπία και αναδιάρθρωση;

Εάν το «Μνημόνιο» έβγαινε γιατί να συζητάμε για επιμήκυνση αποπληρωμής, χαμηλότερα επιτόκια και οικειοθελή επαναγορά ομολόγων με έκπτωση;

Είναι προφανές ότι «ο λογαριασμός δεν βγαίνει».

Και καλό θα ήταν η Κυβέρνηση, όπως ισχυρίζεται και Υπουργός της, να πει όλη την αλήθεια στους Έλληνες πολίτες…

Αν το μνημόνιο δεν βγαίνει, όπως λέει, χαρακτηριστικά, ο κύριος Σαμαράς, και η δημοσιονομική κατάσταση θεωρείται μη αναστρέψιμη, τότε το ερώτημα είναι ξεκάθαρο. Υπάρχει συνταγή εξόδου από την κρίση;

Πρώτα από όλα, το ότι «ο λογαριασμός δεν βγαίνει» δεν εκφέρεται μόνο από τον κ. Σαμαρά.

Υποστηρίζεται και από πολλά μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου και Κυβερνητικούς βουλευτές.

Ο κ. Σαμαράς δεν υποστηρίζει ότι δεν χρειάζεται δημοσιονομική προσαρμογή. Το αντίθετο μάλιστα. Εκτιμά όμως ότι αυτή θα είναι πιο αποτελεσματική με ένα άλλο μείγμα πολιτικής.

Μείγμα πολιτικής που θα στοχεύει σε ισοσκελισμένους και πλεονασματικούς προϋπολογισμούς μέσα από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και της σπατάλης. Φοροδιαφυγή η οποία, σύμφωνα με μελέτη Ελληνικού πιστωτικού ιδρύματος, έχει αυξηθεί περίπου κατά 2 δισ. ευρώ το 2010.

Και από εκεί και πέρα θα πρέπει να αξιοποιηθούν όλα τα επενδυτικά εργαλεία για την ανάταξη και την ανάπτυξη της οικονομίας.

Αυτό έλεγε προεκλογικά και ο Κώστας Καραμανλής το 2004.

Σε αρκετά από αυτά η Νέα Δημοκρατία τήρησε τις υποσχέσεις της. Και επέδειξε καλές επιδόσεις.

Βεβαίως όμως, ενδεικτικά, στους τομείς της μείωσης της φοροδιαφυγής και της σπατάλης τα αποτελέσματα δεν ήταν τα προσδοκώμενα.

Το ζητούμενο όμως δεν είναι να γυρίζουμε στο παρελθόν, αλλά να διδασκόμαστε από αυτά.

Η παρούσα Αξιωματική Αντιπολίτευση για την ατολμία που επέδειξε στην προώθηση ορισμένων μεταρρυθμίσεων.

Αλλά και η παρούσα Κυβέρνηση για τη στάση που κράτησε ως Αξιωματική Αντιπολίτευση σε θετικές πρωτοβουλίες της τότε Κυβέρνησης.

Σε επενδύσεις στο λιμάνι του Πειραιά με την Κινεζική εταιρεία COSCO, στις ενεργειακές συμφωνίες, στην πρώτη φάση της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης με τη μείωση των ασφαλιστικών ταμείων, στην ενίσχυση της ρευστότητας της οικονομίας μέσω της διοχέτευσης ρευστότητας στα πιστωτικά ιδρύματα.

Καλό θα ήταν και αυτά να μην λησμονούνται…

Και αυτή την ανάταξη και την ανάπτυξη πως την φαντάζεστε; Και αυτό γιατί η ανάπτυξη είναι προφανές ότι δεν διατάσσεται.

Με ένα μείγμα μέτρων που θα αξιοποιεί τα διαθέσιμα, ανενεργά αναπτυξιακά εργαλεία, τα οποία και μπορούν να ενισχύσουν τη ρευστότητα της Οικονομίας, όπως είναι το ΕΣΠΑ, το ΤΕΜΠΜΕ, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, τα «πακέτα» ρευστότητας προς το τραπεζικό σύστημα υπό την προϋπόθεση ότι μέρος τους θα διοχετευτεί στην πραγματική οικονομία.

Μείγμα που θα περιλαμβάνει όμως και μέτρα τόνωσης της αγοράς, μηδενικού ή ελαχίστου δημοσιονομικού κόστους, τα οποία δημιουργούν ανάκαμψη της οικονομίας, δίνουν ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα και επιτρέπουν να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους. Μέτρα αντισταθμιστικά στην ύφεση, όπως η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων, η επιτάχυνση έργων παραχώρησης και ΣΔΙΤ, η αναβάθμιση του θερμοδυναμικού αποθέματος κατοικιών, η ενοποίηση των εισπρακτικών μηχανισμών του Κράτους, ο συμψηφισμός οφειλών, η επιδότηση στεγαστικού δανείου κ.α.

Μείγμα που θα στηρίζεται σε μια ορθολογική διαχείριση και μια δυναμική και στοχευμένη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας η οποία μπορεί να εξασφαλίσει σημαντικά, σταθερά και σε μακροχρόνια βάση έσοδα για το Δημόσιο, να μειώσει το ύψος του χρέους, και να δημιουργήσει πρόσθετα αναπτυξιακά οφέλη.

Μείγμα όμως που θα διαμορφώνει και τις προοπτικές ανάπτυξης για την χώρα. Με την επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών ώστε να αξιοποιηθούν λιμνάζουσες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας, με την επένδυση στη γνώση, στην έρευνα και στην καινοτομία, με την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας μέσω της διαμόρφωσης απλών και σταθερών κανόνων, της βελτίωσης του ρυθμιστικού πλαισίου των αγορών, της σταδιακής μείωσης των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών, της τόνωσης της εξωστρέφειας και της ανάδειξης των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας.

Αυτές οι προτάσεις, οι οποίες και συνεχώς εμπλουτίζονται, αποτελούν την εναλλακτική πρόταση για την έξοδο από την κρίση.

Να σας το θέσω αλλιώς. Μπορεί η χώρα μας να αντέξει το τρέχον δανειακό βάρος χωρίς να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση; Παραμένει εφικτός ο στόχος σας για μηδενισμό του ελλείμματος σε διάστημα 18 ή 24 μηνών;

Ναι, η χώρα μπορεί να αντέξει το δανειακό της βάρος αρκεί να αλλάξει το μείγμα της οικονομικής της πολιτικής η Κυβέρνηση.

Ώστε να αντιμετωπισθούν ταυτόχρονα έλλειμμα, χρέος και ύφεση.

Η παρούσα δημοσιονομική προσαρμογή είναι οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

Ενδεικτικά μόνο να αναφέρω ότι η διόγκωση της ανεργίας έχει στερήσει από τα κρατικά ταμεία περίπου 6 δισ. ευρώ μόνο το 2010.

Περίπου 3,5 δισ. ευρώ από τις απώλειες εσόδων στα ασφαλιστικά ταμεία και 2,5 δισ. ευρώ από τα επιδόματα ανεργίας.

Με λίγα λόγια, η μονοδιάστατη συσταλτική δημοσιονομική πολιτική προσπαθεί να μειώσει το διαρθρωτικό έλλειμμα, διογκώνοντας όμως την κυκλική του συνιστώσα.

Αυτή η διάκριση αποτέλεσε τον πυρήνα της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας τον περασμένο Ιούλιο.

Πρόταση η οποία συνδύαζε συσταλτικά μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής και μέτρα ανάταξης της Οικονομίας ώστε η δημοσιονομική προσαρμογή να είναι ταχύτερη και βιώσιμη.

Πρόταση η οποία εδράζονταν στα δεδομένα της οικονομίας τότε, που ήταν καλύτερα από τα σημερινά.

Ενδεικτικά και μόνο να αναφέρω ότι η ύφεση εκτιμάτο τότε στο 3%, και σήμερα διαμορφώνεται στο 4,5%.

Η Νέα Δημοκρατία όμως επικαιροποιεί και εμπλουτίζει την πρότασή της και πολύ σύντομα θα την υποβάλλει στο ελληνικό λαό.

Το γεγονός, όμως, ότι πρέπει να στοχεύουμε σε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, επιβάλλεται όχι μόνο από την αναγκαιότητα να αντιμετωπίσουμε το ύψος και τη δυναμική του χρέους, αλλά και από τις ευρωπαϊκές αποφάσεις, όπως αυτές διαμορφώνονται στο πλαίσιο της οικονομικής διακυβέρνησης, που επιβάλλουν, πλέον, σε κάθε χώρα να μειώνει τμηματικά και σταθερά το χρέος της, τα επόμενα 20 χρόνια, μέχρι αυτό να διαμορφωθεί στο 60% του ΑΕΠ.

Όλα αυτά συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι η χώρα θα πρέπει να στοχεύσει σε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και όχι απλώς σε πρωτογενή πλεονάσματα, όπως κάνει το «Μνημόνιο». Και η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας στόχευε ακριβώς σε αυτό.

Αν ο λαός δώσει εντολή συγκυβέρνησης, η Νέα Δημοκρατία θα αρνηθεί αυτή την εντολή; Αναφέρομαι σε ένα ενδεχόμενο εκλογών. Βλέπουμε δημοσκοπικά ότι, αυτή τη στιγμή, το ποσοστό των δύο μεγάλων κομμάτων μόλις που ξεπερνάει το 40%-45%.

Ο Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας πρόσφατα, με ευθύτητα και σαφήνεια, απάντησε στο ερώτημά σας.

Στόχος είναι η αυτοδυναμία.

Από εκεί και πέρα, η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει ότι υπηρετεί με υπευθυνότητα των εκάστοτε θεσμικό της ρόλο.

Ο κύριος Σαμαράς μίλησε όμως για θεόσταλτες εξωθεσμικές λύσεις με στόχο να μην τον αφήσουν να κυβερνήσει, με στόχο να μην τον αφήσουν να αποκτήσει την πολυπόθητη αυτοδυναμία. Ποιοι είναι αυτοί οι θεόσταλτοι εξωθεσμικοί παράγοντες που θέλουν να διαμορφώσουν αποτέλεσμα;

Νομίζω ότι ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, τόσο σε ομιλίες του όσο και σε συνεντεύξεις του, έδωσε τις σχετικές ερμηνείες. Αυτές αρκούν…

Ο κύριος Παπανδρέου, σύμφωνα με πληροφορίες, εμφανίζεται προβληματισμένος από το γεγονός ότι η κυβέρνηση δέχεται ισχυρότατες πιέσεις τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό για να παρεκκλίνει των προσπαθειών που καταβάλλει για τη διάσωση της χώρας και επαναλαμβάνει ότι δεχόμαστε επίθεση από παντού και ότι είμαστε σε πόλεμο. Το υιοθετείτε; Δέχεται επίθεση από παντού η χώρα μας;

Η Κυβέρνηση βρίσκεται πια αντιμέτωπη με τα αδιέξοδα της πολιτικής της, με τις παρατεταμένες αδυναμίες στη λειτουργία της και με ένα διευρυμένο έλλειμμα ειλικρίνειας και αξιοπιστίας.

Κάθε μέρα που περνά, τα παραπάνω αναδεικνύονται με μεγαλύτερη ένταση και σε μεγαλύτερη έκταση.

Είναι προφανές ότι για να καλύψει αυτές τις αδυναμίες, ο κ. Πρωθυπουργός «φαντάζεται» παντού εχθρούς…

Για τον κ. Πρωθυπουργό άλλωστε πάντα φταίνε οι άλλοι.

Η Νέα Δημοκρατία για τα προβλήματα ελλείμματος και χρέους, η Ευρώπη για τα αργά ανακλαστικά της, οι οίκοι αξιολόγησης για τις εκτιμήσεις τους, οι αγορές για την κερδοσκοπική τους διάθεση…

Αλήθεια, αυτή η Κυβέρνηση, στον 1½ χρόνο θητείας της, δεν φταίει για τίποτα;

Εκτιμάτε ότι είμαστε κοντά στο ενδεχόμενο εκλογών;

Οι εκλογές είναι πάντα διέξοδος στα αδιέξοδα.

Και τα κυβερνητικά αδιέξοδα είναι πολλά και διευρυνόμενα.

Η επιλογή, βεβαίως, είναι του κυρίου Πρωθυπουργού.

Πάντως η εκλογολογία είναι ζημιογόνος για τη χώρα, την κοινωνία και την οικονομία της.

Αυτό απεδείχθη πρόσφατα όταν ο κ. Παπανδρέου άνοιξε ζήτημα πρόωρων εκλογών με αφορμή τις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Και είδαμε όλοι μας πού πήγαν τα spreads τις επόμενες μέρες.

Η Νέα Δημοκρατία συνεπώς, η οποία με υπευθυνότητα επιτελεί το θεσμικό της ρόλο, δεν θα μπει ποτέ σε ρητορική εκλογολογίας, ειδικά όταν δεν μπορεί να επιβάλει εκλογές.

Μιλήσατε για υπευθυνότητα και θυμήθηκα τη συνέντευξη που έδωσε στο προηγούμενο φύλλο της Hellenic Mail η αρχηγός της Δημοκρατικής Συμμαχίας, η κυρία Μπακογιάννη, και στο σχετικό ερώτημα για τη Νέα Δημοκρατία είπε ότι η Νέα Δημοκρατία είναι ένα λαϊκίστικο, αριστερίστικο κόμμα, λέγοντας, χαρακτηριστικά, ότι Συνασπισμός, ΚΚΕ και Νέα Δημοκρατία δεν έχουν διαφορές. Τι απαντάτε σε αυτή την προσέγγιση;

Οι λέξεις «υπευθυνότητα» και «συνέπεια» θα πρέπει να εκφέρονται με ιδιαίτερη σύνεση και προσοχή.

Αν πάντως είναι λαϊκισμός η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για συμψηφισμό οφειλών και για χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές, τότε μάλλον λαϊκίζει και η Δημοκρατική Συμμαχία…