Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ.
Ν.Δ.
Δελτίο Τύπου σχετικά με τη χθεσινή τοποθέτηση του κ. Τσίπρα για τη δημοσιονομική πολιτική
Ο Συντονιστής Οικονομικών Υποθέσεων της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
Ο παραιτηθείς Πρωθυπουργός και Πρόεδρος του υπολοίπου εκ του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Τσίπρας, με τη χθεσινή τηλεοπτική εμφάνισή του, προσέθεσε ένα ακόμη κρίκο στη μακρά αλυσίδα των οβιδιακών μεταμορφώσεων, της αυθαίρετης ερμηνείας της πραγματικότητας και των θολών υποσχέσεων.
Όμως οι πολίτες έχουν κατανοήσει το παίγνιο.
Έχουν διαπιστώσει ότι καμία από τις ευχάριστες προεκλογικές υποσχέσεις του δεν πραγματοποιήθηκε.
Έχουν υποπτευθεί αυτά που τους περιμένουν και έχουν αρχίσει να βιώνουν δυσάρεστα αποτελέσματα από την επτάμηνη κυβέρνησή του.
Πλέον τον αντιμετωπίζουν με καχυποψία και τάση απόρριψης.Ενδεικτικά και μόνο, για το σκέλος της δημοσιονομικής πολιτικής σημειώνουμε τα εξής:
1ον. Υποστήριξε ότι το συνολικό δημοσιονομικό κόστος του 1ου Μνημονίου ήταν 40 δισ. ευρώ, του 2ου Μνημονίου ήταν 25 δισ. ευρώ και του 3ου Μνημονίου 9,7 δισ. ευρώ.
Η αλήθεια είναι:
α. Το ύψος των μέτρων του 1ου Μνημονίου ήταν 30 δισ. ευρώ (Ν. 3845/2010). Συνυπολογίζοντας και τα μέτρα που είχαν προηγηθεί της ψήφισης του Μνημονίου, τους πρώτους μήνες του 2010, το ύψος διαμορφώνεται, πράγματι, περίπου στα 40 δισ. ευρώ.
Το ύψος των μέτρων του 2ου Μνημονίου ήταν 13 δισ. ευρώ (N. 4127/2013), και όχι 25 δισ. ευρώ, που ανακριβώς ανέφερε ο κ. Τσίπρας. Και κάποια από αυτά δεν εφαρμόστηκαν στην πορεία.
Το ύψος των μέτρων του 3ου Μνημονίου δεν έχει ακόμη με ακρίβεια προσδιορισθεί, αλλά εκτιμάται ότι θα προσεγγίσουν ή και θα υπερβούν τα 13 δισ. ευρώ.
Και αυτό γιατί, εκτός των ήδη ψηφισθέντων μέτρων, μέσα από τους πρώτους 2 Nόμους με τα προαπαιτούμενα, επίκεινται, με την κατάθεση του Προσχεδίου του Προϋπολογισμού και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος 2016-2019, τον Οκτώβριο του 2015, όπως αναφέρει το 3ο Μνημόνιο, νέα μέτρα για το 2015-2016 («…μεγάλη και αξιόπιστη δέσμη παραμετρικών μέτρων και διαρθρωτικών δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων», ενδεικτικά και μόνο, η μείωση των αμυντικών δαπανών μέσω «μείωσης των απασχολούμενων και συμβάσεων του Δημοσίου» θα αποφέρει επιπλέον 500 εκατ. ευρώ το 2015-2016) και πρόσθετα μέτρα για το 2017-2018 («αξιόπιστα διαρθωτικά μέτρα που θα αποφέρουν τουλάχιστον ¾% του ΑΕΠ το 2017 και ¼% του ΑΕΠ το 2018»). Στα μέτρα αυτά προβλέπονται, και ήδη εν πολλοίς υλοποιούνται, σημαντικές αυξήσεις φόρων και περικοπές σε συντάξεις.
Ενώ, «οι Ελληνικές αρχές δεσμεύονται να λάβουν περαιτέρω διαρθρωτικά μέτρα τον Οκτώβριο του 2016, αν κριθούν αναγκαία, για να διασφαλιστούν οι στόχοι του 2017 και του 2018».
β. Δεν μπορεί να δεχθούμε ότι ο κ. Τσίπρας δεν κατανοεί ότι συγκρίνει μέτρα που αναφέρονται σε διαφορετικές καταστάσεις της οικονομίας.
Τα επώδυνα μέτρα του 2ου Μνημονίου ήταν αναγκαία, γιατί η χώρα, το 2011, είχε υψηλό πρωτογενές έλλειμμα (-3,0% του ΑΕΠ) και βαθιά ύφεση (-8,8%).
Τα επώδυνα μέτρα του 3ου Μνημονίου δεν ήταν αναγκαία, γιατί η χώρα, το 2014, είχε πρωτογενές πλεόνασμα (+0,4% του ΑΕΠ) και η οικονομία της είχε ανακάμψει (+0,8%).
Κατέστησαν όμως αυτά τα μέτρα αναπόφευκτα γιατί επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ η οικονομία γύρισε, το 2015, και πάλι, στα πρωτογενή ελλείμματα (-1,5% του ΑΕΠ) και στην ύφεση (τουλάχιστον -2%).
γ. Το 2ο Μνημόνιο περιελάμβανε, κυρίως, περιστολή δαπανών, σε ποσοστό 73%, επιτυγχάνοντας την ενδεδειγμένη κατανομή της δημοσιονομικής προσαρμογής μεταξύ του σκέλους των δαπανών (2/3) και του σκέλους των εσόδων (1/3), ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα και η αποτελεσματικότητα της προσαρμογής.
Αντιθέτως, το 3ο Μνημόνιο περιλαμβάνει πολλούς νέους, πρόσθετους φόρους, περίπου στην αντίστροφη ή και χειρότερη αναλογία από αυτή του 2ου Μνημονίου, απειλώντας με πλήρη διάλυση τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.
2ον. Υποστήριξε ότι η μείωση των δημοσιονομικών στόχων θα οδηγήσει στην αποφυγή 20 δισ. ευρώ επιπλέον μέτρων τα προσεχή χρόνια.
Δεν λέει την αλήθεια.
Η αλήθεια είναι ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι εξαρτώνται από την κατάσταση και τη δυναμική της οικονομίας, ενώ το ζητούμενο είναι το ύψος των δημοσιονομικών στόχων σε συνδυασμό με το ύψος των παρεμβάσεων που απαιτούνται για να υλοποιηθούν οι στόχοι.
Δυστυχώς, επί ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση και η δημόσια οικονομία στα πρωτογενή ελλείμματα.
Υπενθυμίζουμε ότι οι «Θεσμοί», πέρυσι το Νοέμβριο, προέβλεπαν για το 2015, πρωτογενές πλεόνασμα κοντά στο 2% του ΑΕΠ, χωρίς τη λήψη οποιουδήποτε πρόσθετου μέτρου.
Σήμερα, η αντίστοιχη εκτίμηση του 3ου Μνημονίου είναι για πρωτογενές έλλειμμα 1,5% του ΑΕΠ.
Άρα, το δημοσιονομικό κόστος της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ διαμορφώνεται στα 8 δισ. ευρώ μόνο για το 2015.
Συνεπώς, η συμφωνία, μέχρι το 2018, για πολύ χαμηλότερους δημοσιονομικούς στόχους, λόγω της ύφεσης, όχι μόνο δεν οδήγησε σε αποφυγή μέτρων, αλλά αντίθετα, οδήγησε σε νέα, επώδυνα μέτρα.
3ον. Ανέφερε ότι μετά από τρεις αξιολογήσεις, μέχρι το καλοκαίρι του 2016, η χώρα θα βγει από το Μνημόνιο.
Δεν λέει την αλήθεια.
Στο 3ο Μνημόνιο, που ο ίδιος υπέγραψε, αναφέρεται:
«Οι όροι που συνδέονται με τη διευκόλυνση χρηματοδοτικής συνδρομής η οποία καλύπτει την περίοδο 2015-2018 θα επικαιροποιούνται σε τριμηνιαία βάση, λαμβανομένης υπόψη της επιτευχθείσας προόδου όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις κατά το προηγούμενο τρίμηνο. Σε κάθε επανεξέταση, θα εξειδικεύονται πλήρως, με λεπτομέρειες και χρονοδιαγράμματα, τα συγκεκριμένα μέτρα πολιτικής και τα λοιπά μέσα για την επίτευξη αυτών των ευρύτερων στόχων».
Και συμπληρώνει:
«Για την επιτυχία απαιτείται ο ενστερνισμός του προγράμματος μεταρρυθμίσεων από την ελληνική Κυβέρνηση (…) και η συνεχής εφαρμογή των συμφωνημένων πολιτικών επί χρόνια».
Συνεπώς, είναι προφανές ότι ο κ. Τσίπρας επιδίδεται, ως συνήθως, στην πρακτική της μικρής δόσης αλήθειας και της μεγάλης δόσης ψεύδους, προσδοκώντας ότι για μια ακόμη φορά θα παρασύρει τους πολίτες.
Πιστεύουμε ότι οι πολίτες θα αποκλείσουν πλέον από την πολιτική ζωή το «διαζύγιο με την πλήρη αλήθεια».
Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό “Αθήνα 9,84”
Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ.
Συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό “ΕΝΑ Τηλεόραση Κεντρικής Ελλάδας” σχετικά με τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις
Μπορείτε να δείτε το βίντεο από τη συνέντευξη εδώ.
Άρθρο στο ΑΠΕ-ΜΠΕ – “Το κόστος της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και το νέο κόστος των εκλογών”
Ο κ. Τσίπρας, με το μέρος του ΣΥΡΙΖΑ που τον ακολουθεί, παραιτήθηκε από την διακυβέρνηση της χώρας. Δραπέτευσε υπό το βάρος των εσωτερικών αντιφάσεων που επιμελώς απέκρυβαν για να καταλάβουν την εξουσία.
Το κόστος της 7μηνης διακυβέρνησης από τον κ. Τσίπρα για τη χώρα και τους πολίτες είναι υψηλό. Συγκεκριμένα:
1ον. Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση.
Μέσα σε 6 μήνες, μόνο για το 2015, η πρόβλεψη για ισχυρή ανάπτυξη άνω του 2,5%, μετατράπηκε σε εκτίμηση για βαθιά ύφεση άνω του 2%, εξαιτίας και της τραπεζικής αργίας και των κεφαλαιακών περιορισμών. Και η ύφεση θα συνεχιστεί και το 2016. Επιβάρυνση; Περίπου 11 δισ. ευρώ μόνο για το 2015.
2ον. Η δημόσια οικονομία επέστρεψε στα πρωτογενή ελλείμματα, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται μεγαλύτερες δανειακές ανάγκες για τα επόμενα χρόνια και να αποδυναμώνεται η προοπτική βιωσιμότητας του χρέους. Επιβάρυνση; Περίπου 8 δισ. ευρώ μόνο για το 2015. Όσα και τα νέα μέτρα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.
3ον. Οι διαρθρωτικές αλλαγές δεν υλοποιούνται και οι αποκρατικοποιήσεις δεν προχωρούν. Επιβάρυνση; Περίπου 10 δισ. ευρώ για την επόμενη τριετία.
4ον. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα αυξήθηκαν, με αποτέλεσμα η αποπληρωμή τους να απαιτεί νέο δανεισμό. Επιβάρυνση; Περίπου 5 δισ. ευρώ μόνο για το 2015.
5ον. Τα ταμειακά διαθέσιμα των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης «σκουπίστηκαν», με αποτέλεσμα, για να επιστραφεί ένα μέρος τους, να απαιτείται επιπλέον δανεισμός. Επιβάρυνση; Περίπου 7 δισ. ευρώ για την επόμενη τριετία.
6ον. Προέκυψε ανάγκη μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Επιβάρυνση; Μέχρι 25 δισ. ευρώ.
Ενώ, και η αξία των τραπεζικών μετοχών, τους τελευταίους 6 μήνες, έχει καταρρεύσει. Με αποτέλεσμα, η αξία των μετοχών που κατέχει το Ελληνικό Δημόσιο να διαμορφώνεται, σήμερα, περίπου στα 3 δισ. ευρώ, από 15 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014. Δυνητική επιβάρυνση; 12 δισ. ευρώ.
Όλα αυτά, και πολλά ακόμη, φέρουν τη σφραγίδα της 7μηνης διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ. Και είναι το αποτέλεσμα των ιδεοληψιών, των λανθασμένων χειρισμών, των ανερμάτιστων τακτικισμών της παραιτηθείσας πλέον Κυβέρνησης.
Που οδήγησαν στο 3ο, εξαιρετικά επώδυνο, «αριστερό» Μνημόνιο. Και ακριβώς για αυτό το λόγο, επειδή είναι εξαιρετικά επώδυνο, ο κ. Τσίπρας επιλέγει να οδηγήσει τη χώρα σε μία νέα εκλογική αναμέτρηση, πριν οι πολίτες βιώσουν τις νέες φορολογικές επιβαρύνσεις και τις μειώσεις κύριων και επικουρικών συντάξεων, που ο ίδιος εισηγήθηκε.
Αγνοώντας, όμως, και τα νέα, πρόσθετα βάρη που μια εκλογική αναμέτρηση θα φέρει στις πλάτες των πολιτών.
Ενδεικτικά:
- Η υπάρχουσα «τρύπα», ύψους 2,5 δισ. ευρώ, στα φορολογικά έσοδα θα διευρυνθεί. Οι παρατάσεις στην υποβολή φορολογικών δηλώσεων και στην αποστολή των εκκαθαριστικών του ΕΝΦΙΑ, απλώς μεταθέτουν τις φορολογικές υποχρεώσεις των πολιτών, αλλά διευρύνουν το δημοσιονομικό κενό.
- Η αντίστοιχη «τρύπα», ύψους 1 δισ. ευρώ, στις ασφαλιστικές εισφορές, θα διευρυνθεί και αυτή.
- Η αξιολόγηση των προαπαιτούμενων του Σεπτεμβρίου θα καθυστερήσει. Μαζί της θα καθυστερήσει και η εκταμίευση των 3 δισ. ευρώ που προορίζονται για αποπληρωμή μέρους των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, τις οποίες σώρευσε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ με τη στάση πληρωμών των τελευταίων 7 μηνών. Και που είναι, ουσιαστικά, οι μόνοι πόροι της νέας δανειακής σύμβασης μέχρι σήμερα (+500 εκατ. ευρώ από τα πρώτα 13 δισ. ευρώ) που θα «πέσουν» στην Ελληνική οικονομία.
- Ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας θα εξακολουθεί να συνθλίβεται από την έλλειψη εμπιστοσύνης και την παρατεταμένη πολιτική αβεβαιότητα, οι οποίες καθηλώνουν τον τζίρο, στεγνώνουν τη ρευστότητα, πολλαπλασιάζουν τα λουκέτα, διογκώνουν την ανεργία.
- Η μείωση των καταθέσεων και των repos ύψους περίπου 50 δισ. ευρώ από το Δεκέμβριο του 2014 (ή το 25% επί του συνόλου τους), θα διατηρηθεί, δεδομένων των υφιστάμενων κεφαλαιακών περιορισμών, χωρίς όμως την προοπτική επαναφοράς τους στο τραπεζικό σύστημα λόγω της πολιτικής αβεβαιότητας και της έλλειψης εμπιστοσύνης, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ήδη περιορισμένη ρευστότητα των τραπεζών.
- Η ολοκλήρωση των «τεστ αντοχής» των τραπεζών θα καθυστερήσει και θα πραγματοποιηθεί σε ένα δυσμενέστερο πολιτικοοικονομικό περιβάλλον, θέτοντας σε κίνδυνο την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησής τους μέχρι το τέλος του 2015, πριν τη θέση σε ισχύ της κοινοτικής οδηγίας για το bail-in.
- Ένα νέο σήμα αναξιοπιστίας θα δοθεί στους εταίρους και στις αγορές.
- Το δημοσιονομικό και χρηματοδοτικό κενό πιθανότατα θα διευρυνθούν, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε νέα, πρόσθετα σκληρά μέτρα προκειμένου να καλυφθούν οι «τρύπες» στα δημόσια οικονομικά, επιπλέον αυτών που πρέπει να ψηφιστούν τον Οκτώβριο του 2015 αλλά και αυτών που προβλέπονται για το 2016 και το 2017.
Οι πολίτες πλέον γνωρίζουν. Έχουν υποστεί το κόστος των προεκλογικών ψευδαισθήσεων του 2009 και του 2015. Πλέον θα αναμετρηθούν, όχι οι υποσχέσεις, αλλά τα αποτελέσματα των διαδοχικών περιόδων διακυβέρνησης.
Σ’ αυτό το ορθολογικό πλαίσιο, με βάση το σχέδιο και τις προσδοκίες για το μέλλον αλλά και τα μετρήσιμα πλέον αποτελέσματα, η ΝΔ είναι σαφώς σε πλεονεκτική θέση.
Δήλωση σχετικά με την παραίτηση της Κυβέρνησης και τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις
«Ο κ. Αλέξης Τσίπρας και το μέρος του ΣΥΡΙΖΑ που τον ακολουθεί και συμμετέχει στις συνεχείς οβιδιακές μεταμορφώσεις του, εγκατέλειψαν τον πυρήνα της ιδεολογικοπολιτικής τους υπόστασης και επιδίδονται σε τακτικισμούς προκειμένου να φέρουν την κυβερνητική εξουσία στα μέτρα τους.
Επί χρόνια, σκέπαζαν με ανευθυνότητα εσωτερικές αντιθέσεις για τη στρατηγική της χώρας, υποσχόμενοι τα πάντα στους πάντες, προκειμένου να φθάσουν στην κυβερνητική εξουσία.
Επί 7 μήνες, ως Κυβέρνηση, παλινδρομούσαν αμήχανα, σε θολά νερά, φέρνοντας τη χώρα στο τέλμα και επιβαρύνοντας τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις με υψηλό κόστος.
Σήμερα, αντί να «σκίσουν» τα Μνημόνια, οδηγήθηκαν στην υπογραφή 3ου Μνημονίου, το οποίο δηλώνουν ότι θα εφαρμόσουν αλλά και για το οποίο, ταυτόχρονα, ζητούν την ψήφο των πολιτών προκειμένου να ακυρώσουν.
Με ροπή στα ευχάριστα λόγια και τις ανερμάτιστες υποσχέσεις, με αποφυγή των δύσκολων αποφάσεων που συνεπάγεται η διακυβέρνηση της χώρας και πριν την έναρξη εφαρμογής των δυσάρεστων μέτρων του Μνημονίου, δραπέτευσαν.
Η ΝΔ με σταθερό προσανατολισμό για τη χώρα, με αλήθεια, με σχέδιο και ιεραρχημένες προτεραιότητες είναι δημιουργικά και δυνατά παρούσα στις εξελίξεις».
Συνέντευξη στην εφημερίδα “ΑΓΟΡΑ” – “Το 3ο Μνημόνιο δεν ήταν αναπόφευκτο, έχει τη σφραγίδα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ”
Είναι βιώσιμo το 3ο Μνημόνιο που υπέγραψε η Κυβέρνηση;
Το 3ο Μνημόνιο δεν ήταν αναπόφευκτο. Έχει τη σφραγίδα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.
Αυτό το «αριστερό» Μνημόνιο εμπεριέχει το υψηλό κόστος διευθέτησης των εσωτερικών αντιφάσεων του ΣΥΡΙΖΑ. Οι μέχρι σήμερα χειρισμοί της Κυβέρνησης, δεν μου επιτρέπουν να αισιοδοξώ ούτε και για την εφαρμογή του Μνημονίου.
Τι πρέπει να γίνει για να είναι βιώσιμο;
Η Κυβέρνηση οφείλει, εκεί που έφτασε τα πράγματα, να το εφαρμόσει με αποτελεσματικότητα σε όλες τις πτυχές του.
Εσφαλμένες ρυθμίσεις, που «στραγγαλίζουν» μέσω της υπερβολικής φορολόγησης τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, πρέπει να διορθωθούν.
Όπως έγινε, για παράδειγμα, και το 2014, με στοχευμένες φορολογικές ελαφρύνσεις. Αποφεύγοντας ενέργειες διόγκωσης του κράτους.
Και φυσικά να εμπλουτίσει τη συμφωνία με αντισταθμιστικές, αναπτυξιακές πολιτικές. Όπως είναι η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση των Ευρωπαϊκών πόρων που εξασφάλισε η προηγούμενη Κυβέρνηση, ύψους 35 δισ. ευρώ, για την προγραμματική περίοδο 2014-2020.
Η συμφωνία όμως εξασφαλίζει στη χώρα ένα νέο δάνειο. Αυτό δεν είναι θετική εξέλιξη;
Θετική εξέλιξη θα ήταν η χώρα να ολοκλήρωνε το προηγούμενο Πρόγραμμα και να προχωρούσε προς την έξοδο με μία προληπτική γραμμή στήριξης, ύψους περίπου 10 δισ. ευρώ.
Όμως, οι χειρισμοί της Κυβέρνησης άλλαξαν ριζικά, κατά το 1ο εξάμηνο του 2015, τα δεδομένα, με αποτέλεσμα να καθίσταται πλέον αναγκαία μια νέα, μεγάλου ύψους, χρηματοδότηση και ένα 3ο Μνημόνιο.
Και αυτή η ανάγκη οφείλεται, σύμφωνα και με τις Εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ΔΝΤ:
- Στην επιστροφή της οικονομίας στην ύφεση.
- Στην επιστροφή στα σχεδόν μηδενικά πλέον πρωτογενή πλεονάσματα ή και ελλείμματα την περίοδο 2015-2016. Κάτι που η Κυβέρνηση στρεψοδικώντας τα παρουσιάζει δήθεν ως «επίτευγμα», ενώ στην πραγματικότητα δημιουργεί μεγαλύτερες δανειακές ανάγκες για τα επόμενα χρόνια και αποδυναμώνει την προοπτική βιωσιμότητας του χρέους.
- Στην απροθυμία ή/και αβελτηρία της Κυβέρνησης να προχωρήσει στην υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και αποκρατικοποιήσεων.
- Στην αύξηση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, με αποτέλεσμα η αποπληρωμή τους να απαιτεί νέο δανεισμό.
- Στο «σκούπισμα» των ταμειακών διαθεσίμων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, με αποτέλεσμα, για να αποκατασταθεί ένα μέρος των αποθεματικών και για να επιστραφεί ένα μέρος των ταμειακών διαθεσίμων των ασφαλιστικών ταμείων, των ΟΤΑ και των ΔΕΚΟ, να απαιτείται επιπλέον δανεισμός.
- Στην ανάγκη νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.
Η Κυβέρνηση όμως υποστηρίζει ότι λόγω της μείωσης των δημοσιονομικών στόχων θα αποφευχθούν πρόσθετα μέτρα 20 δισ. ευρώ στο μέλλον.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, πράγματι, διαπρέπει στις «πιρουέτες», την αντιστροφή της πραγματικότητας και την αυθαίρετη ερμηνεία των γεγονότων.
Η αλήθεια είναι άλλη. Δυστυχώς, επί ΣΥΡΙΖΑ, η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση και η δημόσια οικονομία στα πρωτογενή ελλείμματα.
Αυτές οι δυσμενείς εξελίξεις βαρύνουν αποκλειστικά την Κυβέρνηση.
Υπενθυμίζω ότι οι «θεσμοί», πέρυσι το Νοέμβριο, προέβλεπαν για το 2015, πρωτογενές πλεόνασμα κοντά στο 2% του ΑΕΠ, χωρίς τη λήψη οποιουδήποτε πρόσθετου μέτρου.
Σήμερα, η αντίστοιχη εκτίμηση του 3ου Μνημονίου είναι για πρωτογενές έλλειμμα 1,5% του ΑΕΠ.
Το δημοσιονομικό κόστος της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ διαμορφώνεται στα 8 δισ. ευρώ για το 2015, όσα και τα πρόσθετα μέτρα.
Συνεπώς, η συμφωνία, μέχρι το 2018, για πολύ χαμηλότερους δημοσιονομικούς στόχους, λόγω της ύφεσης, όχι μόνο δεν οδηγεί σε αποφυγή μέτρων, αλλά αντίθετα, οδηγεί σε νέα, επώδυνα μέτρα.
Γιατί λέτε ότι η συμφωνία που ετοίμαζε η δική σας Κυβέρνηση ήταν «παιδική χαρά» σε σύγκριση με αυτήν που υπογράφει η Κυβέρνηση σήμερα; Που επικεντρώνετε;
Μέσα σε 6 μήνες, η ισχνή δυναμική μεγέθυνσης της οικονομίας το 2014 και η πρόβλεψη για ισχυρή ανάπτυξη το 2015, άνω του 2,5%, μετατράπηκε σε εκτίμηση για βαθιά ύφεση άνω του 2%.
Έτσι καταλήξαμε στο 3ο Μνημόνιο με το επώδυνο «πακέτο» μέτρων.
Πολύ πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί στις αρχές της χρονιάς. Και το οποίο περιλαμβάνει παρεμβάσεις που δεν υπήρχαν μέχρι τότε, όπως είναι, ενδεικτικά, η μετάταξη πολλών προϊόντων σε υψηλότερους συντελεστές ΦΠΑ, η μεγάλη επιβάρυνση του πρωτογενούς τομέα, η αύξηση της φορολόγησης των επιχειρήσεων.
Εκλογές άμεσα ή πιο αργά μέσα στο φθινόπωρο;
Η Κυβέρνηση να αφήσει τα παίγνια με τις εκλογές και να αναλάβει τις ευθύνες διακυβέρνησης της χώρας.
Η ΝΔ δεν θα επιτρέψει στην Κυβέρνηση να χρησιμοποιεί τις εκλογές ως άλλοθι ή ως απειλή.
Μήπως, πολύ απλά, η ΝΔ δεν επιθυμεί εκλογές διότι εκτιμά ότι θα τις χάσει;
Η ΝΔ με σαφήνεια έχει δηλώσει ότι νέες εκλογές θα επιβαρύνουν σοβαρά την πορεία της χώρας.
Και τούτο, παρ’ ότι γνωρίζει ότι στην κοινωνία συντελείται ταχύτατα η απομυθοποίηση των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και των ηγεσιών τους.
Η πολιτική φθορά τους είναι επιταχυνόμενη, αφού δεν τήρησαν καμιά από τις δεσμεύσεις τους.
Άρθρο στην ιστοσελίδα Reporter.gr – “Οι Προκλήσεις και οι Πολιτικές Διαχείρισης της Κρίσης στο Ελληνικό Τραπεζικό Σύστημα”
Οι Προκλήσεις και οι Πολιτικές Διαχείρισης της Κρίσης στο Ελληνικό Τραπεζικό Σύστημα
Είναι γνωστό ότι οι Ευρωπαϊκές οικονομίες, από το 2008, «χτυπήθηκαν» έντονα από την παγκόσμια κρίση.
Κρίση συστημική και μεταδοτική, από τον χρηματοπιστωτικό στο δημοσιονομικό τομέα, ή το αντίστροφο, από τον δημοσιονομικό στο χρηματοπιστωτικό τομέα, όπως έγινε στην Ελλάδα.
Πράγματι, τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας, τα τελευταία χρόνια, βρέθηκαν αντιμέτωπα με μεγάλες προκλήσεις.
Προκλήσεις που απέρρεαν:
- Από την μεγάλη επιβράδυνση του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης.
- Από τις συνεχείς υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής αξιολόγησης της χώρας και των ιδίων των ιδρυμάτων.
- Από τον αποκλεισμό τους από τις διεθνείς αγορές άντλησης κεφαλαίων.
- Από τη συρρίκνωση του ρυθμού πιστωτικής επέκτασης.
- Από τις επιπτώσεις της αναδιάρθρωσης του δημοσίου χρέους.
- Από την έντονη και συνεχή εκροή καταθέσεων, ιδιαίτερα το πρώτο εξάμηνο του 2015.
- Από την «υποχρέωση» να προσφέρουν, συστηματικά, «ενέσεις» ρευστότητας στο Ελληνικό Δημόσιο.
- Από την μεγάλη επιδείνωση της ποιότητας του ενεργητικού των τραπεζών, εξαιτίας της αύξησης των μη εξυπηρετούμενων δανείων, ως αποτέλεσμα του αρνητικού αντίκτυπου της πολιτικής αβεβαιότητας – από τα τέλη του 2014 – στην οικονομική δραστηριότητα και στην κουλτούρα πληρωμών, της επιδείνωσης της χρηματοοικονομικής κατάστασης επιχειρήσεων και νοικοκυριών, αλλά και σοβαρών διαχρονικών σφαλμάτων των ιδίων των τραπεζών στο σκέλος των χορηγήσεων.
Καταθέσεις επιχειρήσεων και νοικοκυριών (κάτοικοι εσωτερικού, εκατ. ευρώ)
Όλες αυτές οι προκλήσεις είχαν ορατές και δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα και στη φερεγγυότητα των Ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων.
Καθιστώντας, έτσι, αναγκαία τη διαμόρφωση πλαισίου στήριξής τους, για να διαφυλαχθούν οι καταθέσεις των πολιτών.
Προς την κατεύθυνση αυτή, από το 2008, από την τότε Κυβέρνηση της ΝΔ, ξεκίνησε, με μεθοδικό, διορατικό και συστηματικό τρόπο, η διαμόρφωση αυτού του πλαισίου, με σκοπό τόσο τη διασφάλιση της αναγκαίας χρηματοδότησης του τραπεζικού συστήματος, όσο και τη θεσμική θωράκιση της σταθερότητάς του.
Στην πρώτη κατεύθυνση, δηλαδή αυτής για τη διασφάλιση της χρηματοδότησης αναλήφθησαν, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθες πρωτοβουλίες:
1η. Θεσπίστηκε, το 2008, ένα «πακέτο» κεφαλαιακής ενίσχυσης και χορήγησης εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου προς τα πιστωτικά ιδρύματα, ύψους, αρχικά, 28 δισ. ευρώ.
Αυτό το «πακέτο», παρά την αρχική κριτική του συνόλου της τότε Αντιπολίτευσης, αποτέλεσε σημαντικό εργαλείο στήριξης του τραπεζικού συστήματος.
Με αποτέλεσμα, μεταγενέστερα, το όριο των εγγυήσεων να πολλαπλασιαστεί, φτάνοντας τα 85 δισ. ευρώ, και να συνεχίζει, ακόμη και σήμερα, να αξιοποιείται.
Υπενθυμίζεται δε, ότι τα συνολικά έσοδα στον Κρατικό Προϋπολογισμό από την αξιοποίηση αυτού του «πακέτου», από μερίσματα και προμήθειες, διαμορφώθηκαν περίπου στα 4 δισ. ευρώ για την περίοδο 2009-2014.
2η. Καλύφθηκαν, από το 2011, οι βραχυχρόνιες ανάγκες ρευστότητας μέσω της παροχής έκτακτης ενίσχυσης της ρευστότητας του τραπεζικού συστήματος.
Το αποτέλεσμα είναι σήμερα, η αντληθείσα χρηματοδότηση του τραπεζικού συστήματος μέσω του ELA να διαμορφώνεται περίπου στα 87 δισ. ευρώ.
Από μηδέν στο τέλος του 2014.
Και η συνολική χορηγηθείσα χρηματοδότηση μέσω του Ευρωσυστήματος να διαμορφώνεται περίπου στα 127 δισ. ευρώ.
Υπερβαίνοντας, για πρώτη φορά, το ύψος των καταθέσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
Εξαιτίας της ανασφάλειας που δημιουργήθηκε, από πράξεις και παραλείψεις της Κυβέρνησης, κατά το 1ο εξάμηνο του 2015.
Χρηματοδότηση τραπεζών από την ΕΚΤ και εξέλιξη καταθέσεων (δισ. ευρώ)
3η. Εξασφαλίστηκαν, το 2012, επαρκείς πόροι για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος.
Και η εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα ενισχύθηκε, επ’ ωφελεία των καταθετών.
Το 2014, οι τράπεζες κατάφεραν να ανακτήσουν πρόσβαση στις αγορές, μέσω αυξήσεων μετοχικού κεφαλαίου και εκδόσεων τίτλων.
Η φερεγγυότητά τους επιβεβαιώθηκε και από τα αποτελέσματα της άσκησης Συνολικής Αξιολόγησης, που διενεργήθηκε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Δυστυχώς όμως σήμερα, το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται αντιμέτωπο με την ανάγκη μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης, και με επιπλέον κόστος για το Δημόσιο από την απώλεια αξίας μετοχών του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) στις συστημικές τράπεζες, που εκτιμάται στα 12,7 δισ. ευρώ, εξαιτίας της αδράνειας της Ελληνικής Κυβέρνησης, η οποία οδήγησε στην επιδείνωση του οικονομικού κλίματος, στην επιστροφή στην ύφεση, στο κλείσιμο των τραπεζών, στους κεφαλαιακούς περιορισμούς.
Το αποτέλεσμα;
Γίνεται, σήμερα, συζήτηση για ανάγκη κεφαλαιακής ενίσχυσης ύψους μέχρι 25 δισ. ευρώ, όσα περίπου και τα ίδια κεφάλαια των τραπεζών.
Υπενθυμίζεται πως όταν τα Κόμματα που στηρίζουν σήμερα την Κυβέρνηση ήταν στην Αντιπολίτευση υποστήριζαν ότι, μέσω της ανακεφαλαιοποίησης, «χαρίζονταν χρήματα στους τραπεζίτες».
Σήμερα, αντιλαμβάνονται ότι η ανακεφαλαιοποίηση είναι αναγκαία για να διασφαλιστεί η συστημική ευστάθεια των τραπεζών και να διαφυλαχθούν οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
Πέρα από τη χρηματοδότηση, αναλήφθησαν, επίσης, πρωτοβουλίες και για τη θεσμική θωράκιση του τραπεζικού συστήματος.
Ενδεικτικά:
1η. Το 2008, ενισχύθηκε το καθεστώς εγγύησης καταθέσεων, με το ανώτατο όριο να αυξάνεται στις 100.000 ευρώ από τις 20.000 ευρώ.
2η. Το 2010, συστάθηκε το Συμβούλιο Συστημικής Ευστάθειας και ιδρύθηκε το ΤΧΣ, τα οποία λειτουργούν και με την παρούσα Κυβέρνηση.
3η. Από το 2011, διαμορφώνεται ένα θεσμικό πλαίσιο για την εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων.
Και, πλέον, μετά την πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία της παρούσας Κυβέρνησης, η οποία αποτελεί συνέχεια και συμπλήρωμα σχετικών νομοθετικών πρωτοβουλιών της προηγούμενης Κυβέρνησης, αυτό θωρακίζεται με την ενσωμάτωση στην εσωτερική έννομη τάξη του Ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου για την ανάκαμψη και εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων.
Πλαίσιο, που περιλαμβάνει ένα εύρος μέσων και κανόνων για την πρόληψη και έγκαιρη επέμβαση στα πιστωτικά ιδρύματα, καθώς και εργαλεία εξυγίανσης, όπως είναι, μεταξύ άλλων, η πώληση δραστηριοτήτων, η δημιουργία μεταβατικού ιδρύματος, ο διαχωρισμός περιουσιακών στοιχείων και η αναδιάρθρωση του παθητικού.
Πλαίσιο, που συμπληρώνει τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό, καθώς θα διασφαλίζει ότι αν, παρά την αυστηρότερη εποπτεία, μια τράπεζα αντιμετωπίσει σοβαρές δυσχέρειες, η εξυγίανσή της θα αντιμετωπιστεί με αποτελεσματικό τρόπο και με το χαμηλότερο δυνατό κόστος για τους φορολογουμένους πολίτες.
Πλαίσιο που θα πρέπει, όπως έχω υποστηρίξει και κατά το παρελθόν, να συμπληρωθεί από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων.
Ο συνδυασμός αυτών των ενεργειών και πρωτοβουλιών, καθώς και η ενίσχυση της αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης της χώρας, οι οποίες χάθηκαν κατά το 1ο εξάμηνο του 2015, θέτουν τις βάσεις για την επανασταθεροποίηση και την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του τραπεζικού συστήματος, ώστε να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη καταθετών και επενδυτών σε αυτό και να αποφευχθεί ο κίνδυνος ευρείας συστημικής αποσταθεροποίησης.
Αίτημα Βουλευτών της ΝΔ για την κλήση του πρώην Υπουργού Οικονομικών, κ. Βαρουφάκη, στην Εξεταστική Επιτροπή για τα Μνημόνια
Οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας κ.κ. Χαράλαμπος Αθανασίου, Σάββας Αναστασιάδης, Μάκης Βορίδης και Χρήστος Σταϊκούρας, απέστειλαν προς τον Πρόεδρο της Εξεταστικής Επιτροπής για τα Μνημόνια επιστολή με την οποία ζητούν την άμεση κλήση σε εξέταση του πρώην Υπουργού Οικονομικών κ. Ιωάννη Βαρουφάκη.
Επισυνάπτεται η σχετική επιστολή εδώ.
Δελτίο Τύπου σχετικά με τα αποτελέσματα της 6μηνης διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ
Συμπληρώθηκαν 6 μήνες διακυβέρνησης της χώρας από τη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ.
Έξι μήνες πορείας της χώρας σε πυκνή πολιτική, κοινωνική και οικονομική ομίχλη.
Την περίοδο αυτή στο πεδίο της οικονομίας έχουν γίνει τα ακόλουθα:
1ον. Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση, μετά την ανάκαμψη του 2014.
Το 2014 υπήρξε μεγέθυνση/ανάπτυξη της οικονομίας στο επίπεδο του 0,8%.
Για το 2015, οι αρχικές εκτιμήσεις προέβλεπαν ανάπτυξη 2,9% (προβλέψεις Νοεμβρίου 2014), στη συνέχεια αναθεωρήθηκαν στο 2,5% (προβλέψεις Φεβρουαρίου 2015), αργότερα διαμορφώθηκαν στο 0,5% (προβλέψεις Μαΐου 2015).
Η τελευταία Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προβλέπει ύφεση -2% έως – 4%.
Δηλαδή, μέσα στους 6 μήνες, η εκτίμηση για το ρυθμό μεγέθυνσης της ελληνικής οικονομίας έχει πλήρως ανατραπεί από το +2,5% (ισχυρή ανάπτυξη) στο -2% έως -4% (βαθιά ύφεση).
Αυτό μεταφράζεται σε απώλεια εθνικού εισοδήματος άνω των 11 δισ. ευρώ.
Η οικονομία, μάλιστα, της χώρας προβλέπεται να παραμείνει σε ύφεση και το 2016.
Διάγραμμα 1 – Ρυθμός μεταβολής ΑΕΠ
2ον. Η ανεργία αυξάνεται και πάλι, μετά τη μικρή μείωσή της το 2014.
Το 2014, η ανεργία, διαμορφώθηκε στο 26,6%, από 27,3% το 2013 (στο 44,3% για άτομα ηλικίας 15-29 ετών, από 49,5% το 2013).
Για το 2015, οι πρόσφατες εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι οποίες ήταν σταθερές από το Νοέμβριο του 2014 μέχρι το Φεβρουάριο του 2015, αναθεωρήθηκαν προς το δυσμενέστερο.
Ενώ, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, για το 1ο τρίμηνο του 2015, η ανεργία έχει αρχίσει ήδη να αυξάνεται.
Διάγραμμα 2 – Ποσοστό ανεργίας και αριθμός ανέργων σε τριμηνιαία βάση
3ον. Ο δείκτης οικονομικού κλίματος έχει «κατρακυλήσει».
Το 1ο εξάμηνο του 2015, ο δείκτης οικονομικού κλίματος, μειώνεται ραγδαία, ενώ διευρύνεται και η απόστασή του από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Σημειώνεται ότι η πτώση δεν περιλαμβάνει τις επιπτώσεις από την τραπεζική αργία και την επιβολή κεφαλαιακών περιορισμών στο τραπεζικό σύστημα.
Η αρνητική εξέλιξη είναι αποτέλεσμα της επιδείνωσης των επιχειρηματικών προσδοκιών και της υποχώρησης της καταναλωτικής εμπιστοσύνης.
Διάγραμμα 3 – Δείκτης oικονομικού κλίματος
4ον. Το διαφορικό επιτόκιο (spread) των Ελληνικών ομολόγων εκτινάχθηκε σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα.
Τις τελευταίες ημέρες, η προοπτική αποφυγής του ενδεχομένου εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και της άτακτης χρεοκοπίας συνετέλεσαν στην μικρή αποκλιμάκωση του επιτοκίου.
Τώρα, είναι σαφές ότι η πομπώδης πρόβλεψη της Κυβέρνησης, πως «οι αγορές θα χορεύουν σύμφωνα με τις επιθυμίες της», διαψεύστηκε.
Διάγραμμα 4 – Εξέλιξη διαφορικού επιτοκίου 10ετούς ΟΕΔ
5ον. Το κόστος δανεισμού του Δημοσίου, μέσω των εκδόσεων εντόκων γραμματίων 3μηνης και 6μηνης διάρκειας, έχει αυξηθεί.
Ενδεικτικά, η τελευταία έκδοση εντόκων γραμματίων 26 εβδομάδων, στις 8 Ιουλίου 2015, πραγματοποιήθηκε με επιτόκιο 2,97%, όταν η αντίστοιχη, στις 7 Ιανουαρίου 2015, είχε γίνει με επιτόκιο 2,30%.
Διάγραμμα 5 – Εξέλιξη επιτοκίου ΕΓΕΔ 3μηνης και 6μηνης διάρκειας
Αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης είναι ότι, κατά το 1ο εξάμηνο του 2015, οι τόκοι που καλείται να πληρώσει το Δημόσιο αυξήθηκαν κατά 171 εκατ. ευρώ ή 5,5% έναντι των τόκων του αντίστοιχου εξαμήνου του 2014.
Η διαφορά αυτή θα καλυφθεί από τους Έλληνες φορολογούμενους.
6ον. Ο δείκτης του Χρηματιστηρίου, το τελευταίο εξάμηνο, και πριν το κλείσιμό του, καταγράφει σημαντικές απώλειες.
Το κόστος για το Δημόσιο από την απώλεια αξίας μετοχών του ΤΧΣ στις συστημικές τράπεζες εκτιμάται στα 12,7 δισ. ευρώ.
Επενδυτές εγκατέλειψαν ή «πάγωσαν» τα επενδυτικά τους σχέδια στη χώρα μας.
Διάγραμμα 6 – Γενικός Δείκτης Χρηματιστηρίου Αθηνών
7ον. Η δημόσια οικονομία έχει αποσταθεροποιηθεί.
Η χώρα έχει επιστρέψει ουσιαστικά στα πρωτογενή ελλείμματα.
Η μη λογιστική αποτύπωση αυτών οφείλεται στην «εσωτερική στάση πληρωμών».
Τα φορολογικά έσοδα, ήδη, από το 1ο εξάμηνο του 2015, παρουσιάζουν υστέρηση 2,4 δισ. ευρώ από τους στόχους, και οι Οργανισμοί Κοινωνικής Ασφάλισης εμφανίζουν, από τον Μάρτιο του 2015, πρωτογενή ελλείμματα.
Η επιδείνωση των δημοσιονομικών μεγεθών καθιστά ανέφικτο το στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα 1% του ΑΕΠ το 2015, παρά τη λήψη νέων μέτρων λιτότητας από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, ύψους άνω των 8 δισ. ευρώ, τη διετία 2015-2016.
Διάγραμμα 7 – Εξέλιξη φορολογικών εσόδων Κρατικού Προϋπολογισμού (εκατ. ευρώ)
8ον. Η «εσωτερική στάση πληρωμών» διευρύνεται και διογκώνεται.
Το 1ο εξάμηνο του 2015, υπερβαίνει τα 4 δισ. ευρώ, τόσο από τον Τακτικό Προϋπολογισμό όσο και από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.
Ενδεικτικά, στο μέσον του 2015:
- Στις επιχορηγήσεις Νοσοκομείων – ΥΠΕ – ΠΕΔΥ, το ποσοστό εκτέλεσης είναι 17,4% (διαμορφώνεται στα 202 εκατ. ευρώ, έναντι ετήσιου στόχου 1,16 δισ. ευρώ και επιχορήγησης 762 εκατ. ευρώ την αντίστοιχη περυσινή περίοδο).
- Στην κοινωνική προστασία, το ποσοστό εκτέλεσης είναι 19,4% (διαμορφώνεται στα 280 εκατ. ευρώ, έναντι ετήσιου στόχου 1,4 δισ. ευρώ και χορήγησης 439 εκατ. ευρώ την αντίστοιχη περυσινή περίοδο).
- Στις δαπάνες του ΠΔΕ, το ποσοστό εκτέλεσης είναι 18% (διαμορφώνεται στο 1,15 δισ. ευρώ, έναντι ετήσιου στόχου 6,4 δισ. ευρώ και 2,4 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περυσινή περίοδο).
Αυτή η υποεκτέλεση του Προϋπολογισμού, αποτυπώνεται και στη διόγκωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.
Οφειλές οι οποίες ανήλθαν στα 4,3 δισ. ευρώ το Μάιο του 2015, από 3 δισ. ευρώ το Δεκέμβριο του 2014 (αύξηση κατά 42,5%).
Υπενθυμίζεται ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές μειώθηκαν από τα 9 δισ. ευρώ στο τέλος του 2012, στα 3 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014.
Διάγραμμα 8 – Εξέλιξη ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων Δημοσίου (εκατ. ευρώ)
9ον. Η Κυβέρνηση έχει «σκουπίσει» τα ταμειακά διαθέσιμα των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, έχοντας προχωρήσει και σε εσωτερικό αναγκαστικό δανεισμό.
Στο τέλος Μαΐου, είχε δανειστεί από τους φορείς, μέσω της σύναψης repos, 10,7 δισ. ευρώ.
Διάγραμμα 9 – Καταθέσεις Γενικής Κυβέρνησης (εκατ. ευρώ)
Διάγραμμα 10 – Εξέλιξη καταθέσεων Γενικής Κυβέρνησης και ύψους repos (εκατ. ευρώ)
10ον. Η σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα, που είχε επιτευχθεί τα προηγούμενα χρόνια, έχει πλέον διαταραχθεί.
Οι καταθέσεις, από το Δεκέμβριο του 2014 μέχρι το Μαΐο του 2015, μειώθηκαν κατά 30 δισ. ευρώ
(19%).
Αυτό επηρέασε τη ρευστότητα του τραπεζικού συστήματος, με αποτέλεσμα η χρηματοδότησή του να γίνεται, κυρίως, μέσω του Ευρωσυστήματος.
Έτσι, η χρηματοδότηση του τραπεζικού συστήματος μέσω του ELA διαμορφώνεται πλέον περίπου στα 87 δισ. ευρώ, από μηδέν στο τέλος του 2014.
Ενώ, η συνολική χρηματοδότηση μέσω του Ευρωσυστήματος διαμορφώνεται περίπου στα 127 δισ. ευρώ, υπερβαίνοντας, για πρώτη φορά, το ύψος των καταθέσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
Τέλος, η ποιότητα του ενεργητικού των τραπεζών επιδεινώθηκε σε μεγάλο βαθμό, καθώς αυξήθηκαν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια ως αποτέλεσμα του αρνητικού αντίκτυπου της πολιτικής αβεβαιότητας – από τα τέλη του 2014 – στην οικονομική δραστηριότητα και στην κουλτούρα πληρωμών και, κυρίως, της μεγάλης επίπτωσης από την τραπεζική αργία και τον έλεγχο στην κίνηση κεφαλαίων.
Διάγραμμα 11 – Καταθέσεις επιχειρήσεων και νοικοκυριών (κάτοικοι εσωτερικού, εκατ. ευρώ)
Διάγραμμα 12 – Χρηματοδότηση τραπεζών από την ΕΚΤ και εξέλιξη καταθέσεων (δισ. ευρώ)
11ον. Οι χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας έχουν διογκωθεί και η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους έχει επιδεινωθεί δραματικά.
Οι ανάγκες αυτές προέκυψαν από πράξεις και παραλείψεις της Κυβέρνησης μέσα στο 1ο εξάμηνο του 2015, με αποτέλεσμα να καθίσταται αναγκαία η σύναψη ενός νέου, μεγάλου, δανείου, ύψους 82 – 86 δισ. ευρώ, το οποίο θα συνοδεύεται από ένα νέο, 3ο Μνημόνιο.
Σύμφωνα μάλιστα με την τελευταία έκθεση του ΔΝΤ, η αναγκαιότητα νέου δανεισμού οφείλεται:
- Στα σχεδόν μηδενικά πλέον πρωτογενή πλεονάσματα την επόμενη τριετία, κάτι που παρουσιάζεται από την Κυβέρνηση ως «επίτευγμα» αλλά στην πραγματικότητα δημιουργεί μεγαλύτερες δανειακές ανάγκες για τα επόμενα χρόνια και ανατρέπει την προοπτική βιωσιμότητας του χρέους.
- Στην επιστροφή της οικονομίας στην ύφεση.
- Στην απροθυμία και αβελτηρία της Κυβέρνησης να προχωρήσει στην υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και αποκρατικοποιήσεων.
- Στην αύξηση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, μέσα στο 2015, με αποτέλεσμα η μερική μόνο αποπληρωμή τους να απαιτεί νέο δανεισμό.
- Στο «σκούπισμα» των ταμειακών διαθεσίμων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, με αποτέλεσμα, για να αποκατασταθεί ένα μέρος των αποθεματικών και για να επιστραφεί ένα μέρος των ταμειακών διαθεσίμων των ασφαλιστικών ταμείων, των ΟΤΑ και των ΔΕΚΟ, να απαιτείται επιπλέον δανεισμός.
- Στην ανάγκη νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών λόγω της αδράνειας της Κυβέρνησης, που είχε ως αποτέλεσμα την επιδείνωση του οικονομικού κλίματος, την επιστροφή στην ύφεση, το κλείσιμο των τραπεζών, τους κεφαλαιακούς περιορισμούς.
Αξίζει να σημειωθεί ότι όλες αυτές οι ανάγκες, προέκυψαν επί των ημερών της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.
Συμπερασματικά, η οικονομία, τους τελευταίους 6 μήνες, έκανε αναστροφή και μπήκε σε «καθοδικό σπιράλ» μεγάλης κλίσης.
Η Κυβέρνηση παγιδευμένη σε ιδεοληψίες, μύθους, ψευδαισθήσεις και ενδογενείς αντιφάσεις, χωρίς πολιτική κατεύθυνση, χωρίς σχέδιο και βούληση, παρακολουθεί την οικονομία να βουλιάζει και πάλι στο τέλμα, χωρίς να δρα.
Το κόστος από την αποτελμάτωση της οικονομίας, για το Δημόσιο, τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις είναι ήδη μεγάλο και μέρα με τη μέρα γίνεται όλο και μεγαλύτερο.
Η Κυβέρνηση και τα κόμματα που τη στηρίζουν πρέπει να κατανοήσουν ότι η πρακτική που επί πολλά χρόνια ακολουθούσαν και «διασκέδαζαν πετροβολώντας από την κερκίδα τους άλλους που αγωνίζονταν στο τερέν» πέρασε.
Τώρα, καλούνται να αφήσουν τα παίγνια και να αναλάβουν άμεσα και επί της ουσίας την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας.
Οφείλουν να κυβερνήσουν.
Θα είναι τραγικό η χώρα να συνεχίσει επι μακρόν, να πληρώνει το κόστος των εσωτερικών διευθετήσεων στο ΣΥΡΙΖΑ.
