Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα κι εγώ, ξεκινώντας τη σύντομη παρέμβασή μου, να αναφερθώ σε όσα συνέβησαν τις τελευταίες μέρες με την μεγάλη αύξηση επιτοκίων δανεισμού της χώρας, αποτέλεσμα των παλινωδιών, των άστοχων ανώνυμων, δυστυχώς, διαρροών, των αντιφατικών δηλώσεων της Κυβέρνησης, απαράδεκτων μηνυμάτων, επιζήμιων για τη χώρα και την οικονομία της. Μηνυμάτων που καταδεικνύουν ότι τα δύσκολα δεν πέρασαν, αλλά είναι μπροστά μας.
Το υψηλό κόστος δανεισμού, το περιορισμένο σε σχέση με προηγούμενες εκδόσεις ενδιαφέρον των επενδυτών, η διεύρυνση των spreads επιβεβαιώνουν το γεγονός ότι η συμπεριφορά των αγορών δεν επηρεάζεται από αδικαιολόγητες θριαμβολογίες. Επιβεβαιώνουν τη θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι η απόφαση της Συνόδου Κορυφής θα πρέπει να αποτιμηθεί με νηφαλιότητα, με περισυλλογή, με περίσκεψη, γιατί αυτή η απόφαση δεν δικαιολογεί πανηγυρισμούς και θριαμβολογίες. Θριαμβολογίες, στις οποίες συνεχίζει να επιδίδεται ο Υπουργός Οικονομικών, μιλώντας για μεγάλη νίκη της Ελλάδος. Θριαμβολογίες τις οποίες δεν συμμερίζεται ούτε καν ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, ο οποίος πρόσφατα δήλωσε ότι δεν είναι ικανοποιημένος από τη Συμφωνία στις Βρυξέλες. Καλό θα ήταν τα κυβερνητικά στελέχη να ακολουθήσουν τις προτροπές του διεθνούς τύπου προς την Ελληνική Κυβέρνηση ότι η σιωπή είναι χρυσός.
Επί της ενότητας των άρθρων και προσδοκώντας και περιμένοντας την απόσυρση της διάταξης του άρθρου 6, για την παρακράτηση του 8%. Θα ήθελα να επιμείνω λίγο στο άρθρο 11. Με τις προτεινόμενες διατάξεις γίνεται προσπάθεια να αντιμετωπιστούν προβλήματα φοροδιαφυγής που έχουν σχέση με την πραγματοποίηση τριγωνικών συναλλαγών. Συμφωνούμε απόλυτα για τον έλεγχο αυτό, μόνο που θέλουμε να επισημάνουμε ότι ο έλεγχος αυτός των off sore εταιρειών δεν αντιμετωπίζεται, όπως γίνεται επί του παρόντος πλήρως και ολοκληρωτικά, αλλά αποσπασματικά. Η πλήρης αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτεί την εφαρμογή της νομοθεσίας, της σχετικής με τις off sore εταιρείες, όπως έχουν πράξει οι χώρες του ΟΟΣΑ και της Ε.Ε., ανάμεσά τους και η Γαλλία με το άρθρο 209 β΄ του φορολογικού της Κώδικα.
Θα ήταν σκόπιμο να θεσμοθετηθεί και μία γενική διάταξη για την φοροαποφυγή, δηλαδή να μην παράγουν φορολογικά αποτελέσματα, πράξεις οι οποίες δεν έγιναν για πραγματικούς οικονομικούς σκοπούς, αλλά εκτελέστηκαν με μόνο κίνητρα την αποφυγή φόρου με εκμετάλλευση διάταξης της φορολογικής νομοθεσίας, όπως έχουν πράξει όλες οι προηγούμενες χώρες.
Προκύπτουν ζητήματα όσον αφορά στην αποτελεσματικότητα της διάταξης σε σχέση με την αρχή της ελεύθερης διακίνησης των υπηρεσιών και της ελεύθερης εγκατάστασης στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Ίσως να πρέπει να προστεθεί, όπως γίνεται και στη γαλλική νομοθεσία, η σαφής νομοθετική μέριμνα για την ισχύ του νόμου σε συναλλαγές που αποτελούν αποδεδειγμένα από τις αρμόδιες αρχές επίπλαστο και πλασματικό δημιούργημα που δεν υπαγορεύεται από οικονομικά κίνητρα, αλλά από την ανάγκη αποφυγής φόρων.
Στις 21 Σεπτεμβρίου του 2009, η Επιτροπή Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης (ΕΠ.Ε.Ι.Α.), ως αρμόδια εποπτική αρχή, ανακάλεσε οριστικά την άδεια λειτουργίας των εταιρειών της ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ. Σημειώνεται μάλιστα ότι η παύση λειτουργίας της εταιρείας δημιούργησε πάνω από 800.000 θιγόμενους ασφαλισμένους και περίπου 3.000 ασφαλιστικούς υπαλλήλους και διαμεσολαβητές της εταιρείας.
Ως εκ τούτου, κρίνεται καθοριστική η άμεση λήψη συγκεκριμένων νομοθετικών πρωτοβουλιών προκειμένου να αποκατασταθούν οι ασφαλισμένοι, οι οποίοι επί σειρά ετών, ανταποκρινόμενοι στο ακέραιο στις συμβατικές τους υποχρεώσεις έναντι της εταιρείας και εμπιστευόμενοι τις νόμιμες άδειας της Ασπίδας, εναπόθεσαν σε αυτή τις αποταμιεύσεις και τους κόπους μιας ζωής. Δυστυχώς, το σχέδιο νόμου με τίτλο «Εποπτεία Ιδιωτικής Ασφάλισης, σύσταση εγγυητικού κεφαλαίου ιδιωτικής ασφάλισης ζωής κλπ.» που προωθεί η κυβέρνηση, σε καμία περίπτωση δεν επιλύει το σημαντικό πρόβλημα που έχει προκύψει. Μάλιστα, η προοπτική περικοπής του ποσού της αποζημίωσης κατά 50%, σε καμία περίπτωση δεν αμβλύνει το πρόβλημα.
Απεναντίας, εφαρμόσιμη και ρεαλιστική πρόταση είναι η εκκαθάριση της εταιρείας εν λειτουργία χωρίς να χαθεί κανένα δικαίωμα των ασφαλισμένων. Η εφαρμογή της συγκεκριμένης πρότασης στην πράξη συνεπάγεται την ανακοίνωση εκ μέρους της κυβέρνησης ότι οι παροχές των συμβολαίων θα ικανοποιηθούν άμεσα και θα ισχύσουν χωρίς να απολεστεί οποιοδήποτε ουσιαστικό δικαίωμα των συμβαλλομένων. Κατόπιν, τα ασφαλιστήρια συμβόλαια αρχίζουν να εισπράττονται κανονικά, ενώ η εταιρεία Ασπίς Πρόνοια αρχίζει να λειτουργεί υπό επιτροπή διαχείρισης, δίδοντας κίνητρα για να επιστρέψουν τα συμβόλαια που έχουν μετακινηθεί σε άλλες εταιρίες. Επιπροσθέτως, οφείλει να εξεταστεί η εξασφάλιση των συμφερόντων των ασφαλιστών για να στηρίξουν τη διαδικασία, το πάγωμα των εξαγορών συμβολαίων για εύλογο χρονικό διάστημα και η πληρωμή των τρεχουσών αποζημιώσεων από τα αποθεματικά της εταιρείας, ενώ η ρευστοποίηση μπορεί να επιτευχθεί είτε με τιτλοποίηση της ακίνητης περιουσίας, είτε με δάνειο επί εγγυήσεως του αποθεματικού.
Σε κάθε περίπτωση, υπογραμμίζεται ότι η αναβλητικότητα της κυβέρνησης να διαχειριστεί την κατάσταση, διογκώνει το πρόβλημα, καθώς η υπό εκκαθάριση επιχείρηση έχει μόνο διογκούμενα έξοδα, χωρίς έσοδα μιας και κάθε μέρα που η εταιρεία δεν λειτουργεί, όπως θα έπρεπε, συσσωρεύονται νέες απαιτήσεις. Επίσης, σημειώνεται ότι δεν είναι σαφές το αποθεματικό κεφάλαιο της Ασπίς Πρόνοια, καθώς η εταιρεία έκλεισε με ένα κεφάλαιο της τάξης των 205 εκ.€., ενώ πρόσφατα ο επόπτης μιλούσε για ένα άνοιγμα της τάξης των 320 εκ. € ίσως και παραπάνω. Εξίσου κρίσιμο να σημειωθεί είναι ότι τα περιουσιακά στοιχεία και τα εσωτερικά μεταβλητά κεφάλαια της εταιρείας δεν τελούν υπό καμία οικονομική διαχείριση και αξιοποίηση, με αποτέλεσμα καθημερινά να φθίνει η αξία τους.
Κατόπιν των ανωτέρω
ΕΡΩΤΑΤΑΙ Ο ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ
Υπάρχει η πολιτική βούληση εκ μέρους της κυβέρνησης, για την εκκαθάριση της εταιρείας Ασπίς Πρόνοια εν λειτουργία, χωρίς να χαθεί κανένα δικαίωμα των ασφαλισμένων;
Εξετάζεται η εφαρμογή των παραπάνω προτάσεων που διατυπώνονται, οι οποίες διαφυλάττουν την προστασία των συμβαλλομένων, αλλά και τη βιωσιμότητα της εταιρείας; Προτίθεται να λάβει η κυβέρνηση τις σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις;
Έχει προβεί η κυβέρνηση σε συγκεκριμένες ενέργειες για την αναδιοργάνωση των χαρτοφυλακίων και σε συγκεκριμένα μέτρα για την κρατική στήριξη προς τους θιγόμενους κατά τις ρυθμίσεις του νόμου 3790 από 6/9/2009;
Με ποιες ακριβώς διαδικασίες ελέγχονται τα έξοδα που καλύπτονται από το αποθεματικό των υπό εκκαθάριση εταιρειών;
Ποίες είναι οι επιπτώσεις της ανάκλησης των αδειών λειτουργίας των εν λόγω ασφαλιστικών οργανισμών στην τραπεζική αγορά, μιας και ασφαλιστικά συμβόλαια έχουν χρησιμοποιηθεί σε εγγυητικά σχήματα και έχουν διασυνδεθεί για την εξυπηρέτηση κυρίως στεγαστικών δανείων; Ποια συγκεκριμένα μέτρα προτίθεται να λάβει η κυβέρνηση για να αντισταθμίσει το πρόβλημα που δημιουργείται από την ακύρωση των εξασφαλίσεων των τραπεζών και την προστασία των πολιτών;
Ποιος είναι ο ακριβής σχεδιασμός για την αξιοποίηση των στοιχείων ενεργητικού των χαρτοφυλακίων των υπό εκκαθάριση ασφαλιστικών επιχειρήσεων;
Δικαιούται η κυβέρνηση να παρέμβει σε μια ιδιωτική σύμβαση μεταξύ του ασφαλισμένου και της ασφαλιστικής εταιρείας περικόπτοντας κατά το ήμισυ την αποζημίωση που δικαιούται;
Θα ήθελα, ξεκινώντας την τοποθέτησή μου, να επανέλθω σε μία παρατήρηση που είχα κάνει στη συζήτηση επί της αρχής του Νομοσχεδίου και σχετίζεται με αυτό που ο κ. Υπουργός Οικονομικών χαρακτήρισε στην Ομιλία του ως «πρωτόγνωρη διαδικασία διαβούλευσης».
Από την ακρόαση φορέων επιβεβαιώθηκε η διαπίστωση που είχαμε εκφράσει ως Αξιωματική Αντιπολίτευση ότι δεν υπήρξε ουσιαστική διαβούλευση με τους κοινωνικούς φορείς.
«Διάλογος δεν έγινε» (Πρόεδρος ΓΕΣΒΕΕ), «ήταν απολύτως εικονικός» (Πρόεδρος ΤΕΕ), και «χωρίς συγκεκριμένες προτάσεις από την Κυβέρνηση» (Πρόεδρος Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος).
Επίσης, θα ήθελα να κάνω 2 ακόμη γενικές παρατηρήσεις που προέκυψαν από τη χθεσινή ακρόαση φορέων και οι οποίες επίσης επιβεβαιώνουν τις διαπιστώσεις τις οποίες κάναμε ως Αξιωματική Αντιπολίτευση κατά τη συζήτηση επί της αρχής του Νομοσχεδίου.
1η Παρατήρηση: Το υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου είναι αντιαναπτυξιακό.
Σε αυτό συμφώνησαν όλοι οι φορείς που προσήλθαν στη χθεσινή Συνεδρίαση της Επιτροπής.
2η Παρατήρηση: Κάποιες ρυθμίσεις είναι αναποτελεσματικές, αφού είναι γραφειοκρατικές και ανεφάρμοστες (εξόφληση μισθοδοσίας μέσω τράπεζας – Πρόεδρος ΓΕΣΒΕΕ) και κάποιες είναι ημιτελείς και ασαφείς, χρειάζονται περαιτέρω μελέτη και επεξεργασία (αναδιοργάνωση των φορολογικών υπηρεσιών, αποκάλυψη της διαφθοράς, επιτάχυνση της επιβολής προστίμων).
Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου, πρόκειται για «ένα νομοσχέδιο γρίφο».
Επί των άρθρων:
1ον. Στο Άρθρο 1 κρύβεται έμμεση φορολογική επιβάρυνση, λόγω του ύψους και του είδους των αποδείξεων που απαιτούνται.
Σύμφωνα και με το Πρόεδρο της ΓΣΕΕ, η συλλογή των αποδείξεων από «κίνητρο μετατρέπεται σε ποινή».
Στην πράξη, καταργείται το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ, δεδομένου ότι συνδέεται με αποδείξεις για το «χτίσιμο» του ορίου του, ακόμα και για πολύ μικρά, κάτω του ορίου αυτού, εισοδήματα. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι, για ετήσιο εισόδημα 22.000 ευρώ (όπου προκύπτει και η μέγιστη ωφέλεια φόρου – 340 ευρώ), το ποσοστό δαπανών για τις αποδείξεις επί του εισοδήματος διαμορφώνεται στο 19% (ή 4.200 ευρώ).
2ον. Η γενική επιβολή λογιστικού προσδιορισμού του εισοδήματοςοδηγεί σε αυξημένη επιβάρυνση του λειτουργικού τους κόστους και της γραφειοκρατίας, χωρίς να έχει το αναμενόμενο αποτέλεσμα για τα φορολογικά έσοδα. ακόμη και σε μικρές επιχειρήσεις, στην παρούσα δύσκολη οικονομική συγκυρία,
Γι’ αυτό προτείνουμε να εξετάσει το Υπουργείο Οικονομικών τη δυνατότητα επιλογής, ειδικά για τις μικρές επιχειρήσεις εμπορίας ή παροχής υπηρεσιών, κάτω από ένα συγκεκριμένο όριο εσόδων, μεταξύ αφενός του λογιστικού προσδιορισμού και αφετέρου ενός ορθολογικού τεκμαρτού καθεστώτος.
Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι οι επιλέγοντες το τεκμαρτό καθεστώς φορολόγησης απαλλάσσονται της τήρησης βιβλίων και στοιχείων ή της δυνατότητας του φορολογικού μηχανισμού ελέγχου της περιουσιακής τους κατάστασης.
Θα είναι όμως ένα σύστημα απλό, άμεσης και σίγουρης φορολογικής απόδοσης από μικρές επιχειρήσεις, που σε διαφορετική περίπτωση πρακτικά δεν πρόκειται ποτέ να ελεγχθούν.
3ον. Στο Άρθρο 3 τα νέα τεκμήρια διαβίωσης είναι τεκμήρια ασφυξίας για τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, ενώ οδηγούν σε μείωση του εισοδήματος που οφείλουν να δηλώσουν και του φόρου που πρέπει να πληρώσουν όσοι έχουν πολυτελή και πανάκριβα στοιχεία διαβίωσης.
Σύμφωνα με τον Πρόεδρο του Οικονομικού Επιμελητηρίου «τα νέα τεκμήρια είναι «άσφαιρα πυρά» κατά της φοροδιαφυγής» ενώ σύμφωνα και με το Πρόεδρο του ΣΕΒ «όσοι κατά σύστημα φοροδιαφεύγουν, πρακτικά και ουσιαστικά μένουν στο απυρόβλητο».
Τα τεκμήρια διαβίωσης δεν τους αγγίζουν και το Νομοσχέδιο τιμωρεί όσους δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν και εκείνους που δηλώνουν αυτό που κερδίζουν.
4ον. Το Σχέδιο Νόμου περιέχει μέτρα που όχι μόνο πλήττουν την επιχειρηματικότητα, αλλά δημιουργούν και τον κίνδυνο φυγής επιχειρήσεων από τη χώρα.
Η διάταξη για τη φορολογία των διανεμόμενων κερδών (μερισμάτων), που συνιστά το μεγαλύτερο φορολογικό συντελεστή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που θα αθροίζονται με τα άλλα εισοδήματα και υπολογίζεται με βάση τη φορολογική κλίμακα οδηγεί σε υπερφορολόγηση των κερδών από επενδύσεις κεφαλαίων, επηρεάζει την ίδια τη λειτουργία των επιχειρήσεων π.χ. τις σχέσεις μητρικών και θυγατρικών, και τιμωρεί την επιχειρηματικότητα.
Η παρακράτηση του 8% επί των συναλλαγών των υπηρεσιών αυξάνει τη γραφειοκρατία και το διοικητικό κόστος συμμόρφωσης, ενώ δημιουργεί, μεσούσης της κρίσης, ταμειακές δυσχέρειες στις επιχειρήσεις.
Σύμφωνα και με τον Πρόεδρο της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου αυτό «σημαίνει μείωση της ρευστότητας τουλάχιστον κατά 5 δισ. ευρώ».
Αν δεν απαλειφθεί η Διάταξη, θα πρέπει να εξετασθεί τουλάχιστον η πρόταση του ΣΕΒ να εξευρεθεί τρόπος να μην υπάρξει υπέρμετρη ταμειακή επιβάρυνση κατά το 1ο έτος της εφαρμογής της (π.χ. κατάργηση ή μείωση της προκαταβολής).
5ον. Οι διατάξεις του Σχεδίου Νόμου θα δώσουν καίριο κτύπημα στην κτηματαγορά, με την επιβολή τεκμαρτού φόρου ιδιοκατοίκησης, την κατάργηση της απαλλαγής από το «πόθεν έσχες» για την πρώτη κατοικία, και την ήδη νομοθετημένη επαναφορά καταργημένων φόρων, όπως των φόρων δωρεών, γονικών παροχών, κληρονομιών.
Με την αναμενόμενη αύξηση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων θα έχουμε φορολογική επιδρομή σε βάρος των μικρομεσαίων ιδιοκτητών ακινήτων.
Σύμφωνα και με τον Πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων «ξεκινώντας για την πάταξη της φοροδιαφυγής, καταλήγουμε στην πάταξη της ακίνητης περιουσίας» ή σε «εν μέρει δήμευση της ακίνητης περιουσίας».
Συμπερασματικά, το φορολογικό Σχέδιο Νόμου δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και στις απαιτήσεις.
Όπως ανέφερε και ο Πρόεδρος του ΣΕΒ «δεν πρόκειται για μια φορολογική επανάσταση, αλλά για μια φορολογική παραλλαγή».
Πρόκειται για ένα φορολογικό Νομοσχέδιο αντιαναπτυξιακό, άτολμο και άνευρο με ανεπαρκείς, διαχειριστικές και απλές αλλαγές που δεν μπορούν να του χαρίσουν τον τίτλο της φορολογικής μεταρρύθμισης, όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι συντάκτες του.
Κληθήκαμε σήμερα, Μεγάλη Εβδομάδα, να συζητήσουμε, μετά από ολιγωρία, αναβολές και παλινωδίες 6 περίπου μηνών, το Φορολογικό Νομοσχέδιο της Κυβέρνησης.
Μετά από μεγάληκωλλυσιεργία, πολλες αναδιπλώσεις και αντιφατικές διαρροές σε πτυχές της φορολογικής πολιτικής, με δυσμενείς για τη χώρα συνέπειες (να θυμίσω τη φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό), η Κυβέρνηση έφερε, στην Επιτροπή το Φορολογικό Νομοσχέδιο.
Θα ήθελα να κάνω δύο πρώτες παρατηρήσεις, επί της διαδικασίας, που απορρέουν από την εισήγηση του κ. Υπουργού.
1η Παρατήρηση: Ο κ. Υπουργός μίλησε για πρωτόγνωρη διαδικασία διαβούλευσης. Πράγματι ήταν πρωτόγνωρη. Η Κυβέρνηση δεν έκανε ουσιαστικό διάλογο με τους φορείς, δεν διαβουλεύθηκε με τις κοινωνικές ομάδες.
Στις συναντήσεις που είχαμε ως Αξιωματική Αντιπολίτευση μαζί τους αυτό επαναλάμβαναν οι κοινωνικοί φορείς (π.χ. ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΕ, ΓΣΕΒΕΕ κ.α.).
Θα επικαλεστώ μάλιστα τον κ. Κοτζιά, μέλος του Δ.Σ. του ΙΣΤΑΜΕ, ο οποίος, πρόσφατα, σε άρθρο του ανέφερε ότι, ανάμεσα στα πολλά σφάλματα της Κυβέρνησης, είναι η έλλειψη διάθεσης και η απέχθεια από το Οικονομικό Επιτελείο της να βρίσκεται σε συνεχή διάλογο με τους εκπροσώπους της μισθωτής εργασίας.
Θα επικαλεστώ και την επιστολή του ΤΕΕ προς την Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων στην οποία υπογραμμίζει ότι «η διαβούλευση ακυρώθηκε ως έννοια, κατατέθηκαν οι θέσεις των φορέων, υπήρξαν ολιγόλεπτοι μονόλογοι από τους εκπροσώπους τους, ουδέποτε αντικρούστηκαν επί της ουσίας από την πολιτική και υπηρεσιακή ηγεσία του Υπουργείου. Το Υπουργείο Οικονομικών αρνείται να αντιπαραθέσει στα στοιχεία του ΤΕΕ τα στοιχεία που το ίδιο διαθέτει».
Που είδατε συνεπώς Κυρίες και Κύριοι της Συμπολίτευσης Διαβούλευση;
2η Παρατήρηση: Υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη κατάθεσή του.
Επειδή αναφερθήκατε στον Εισηγητή της Ν.Δ. Κύριε Υπουργέ, «περιμένουμε ένα φορολογικό νομοσχέδιο από το Νοέμβριο και δεν έχει έρθει ακόμη. Επιτέλους πια!», υπογράμμιζε πρόσφατα ο τέως Πρόεδρος της Βουλής κ. Κακλαμάνης.
Να υπενθυμίσω επίσης ότι ο Υπουργός Οικονομικών στη Συνέντευξη Τύπου στις αρχές Φεβρουαρίου είχε πει ότι το Φορολογικό Νομοσχέδιο θα κατατεθεί «στις επόμενες δύο με τρεις εβδομάδες (9.2.2010)».
Έχουν περάσει6 και πλέον εβδομάδες από τότε.
Όμως στην Οικονομία κάθε μέρα που περνά κοστίζει.
Αυτή η καθυστέρηση, σε συνδυασμό με την υστέρηση της Κυβέρνησης στη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού και στην κινητοποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών, αποτυπώνεται στην εξέλιξη των εσόδων του Κρατικού Προϋπολογισμού. Έτσι:
Α. Η υστέρηση των καθαρών εσόδων του Τακτικού Προυπολογισμού το τρίμηνο της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ το 2009 έφτασε το 13,3%, και είναιυπερτετραπλάσια της αντίστοιχης υστέρησης του εννεαμήνου της διακυβέρνησης της Ν.Δ.
Ειδικότερα, τους πρώτους εννέα μήνες η υστέρηση ανήλθε στο 1,1 δισ. ευρώ, ενώ το τρίμηνο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. υπερέβη τα 2 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να ευθύνεται για τα 2/3 της υστέρησης των εσόδων του 2009.
Β. Τα καθαρά έσοδα το 1ο δίμηνο του 2010, εάν αφαιρέσουμε την έκτακτη εισφορά των επιχειρήσεων (περίπου 700 εκατ. ευρώ) και την επιστροφή των φόρων (και η οποία έχει παγώσει μέχρι 31.05.2010) παρουσιάζουν μείωση κατά 0,2% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2009, έναντι πρόβλεψης για αύξηση κατά 9,2%. Αυτή είναι η πραγματικότητα και ας ισχυρίζεται η Κυβέρνηση ότι πέτυχε τους Στόχους του Προγράμματος.
Σε ότι αφορά το περιεχόμενο του Νομοσχεδίου, η αξιολόγησή του θα πρέπει να γίνει σε συνδυασμό με τα πρόσφατα μέτρα αύξησης της έμμεσης φορολογίας και των φόρων κατανάλωσης (στα ποτά, στα τσιγάρα, στα καύσιμα και στον Φ.Π.Α.) και συρρίκνωσης των εισοδημάτων.
Μέτρα κοινωνικά άδικα και οικονομικά αναποτελεσματικά αφού οδηγούν σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση και υποδαυλίζουν την ψυχολογία της αγοράς. Πλήγμα που αποτυπώνεται στο «Δείκτη Οικονομικού Κλίματος».
Έτσι, η όποια μείωση προκύπτει από τις νέες φορολογικές κλίμακες για κατηγορίες εισοδημάτων (και η οποία κατά μέγιστο, και υπό την προϋπόθεση προσκόμισης αποδείξεων δαπανών [εδώ κρύβεται έμμεση φορολογική επιβάρυνση], ανέρχεται στα 340 ευρώ) δεν αντισταθμίζει τη φορολογική «αφαίμαξη» και την εισοδηματική «συρρίκνωση», που απορρέουν από τα επώδυνα «πακέτα» μέτρων της Κυβέρνησης.
Και ας μην ξεχνάμε ότι οι πραγματικά οικονομικά ανίσχυροι, αυτοί που το εισόδημά τους είναι τόσο μικρό ώστε δεν φορολογείται καν, δεν έχουν να κερδίσουν απολύτως τίποτα έναντι των πολλών που ήδη χάνουν (π.χ. μόνο από την αύξηση της τιμής της αμόλυβδης βενζίνης η Ελλάδα έγινε η 3η ακριβότερη χώρα στην Ευρώπη από 20η πριν από περίπου 2 μήνες). Σύμφωνα με εκτιμήσις αν συνυπολογιστεί και η αύξηση των έμμεσων φόρων, προκύπτει συνολική φορολογιση του ετήσιου εισοδήματος που φτάνει το 61%.
Σε ό,τι αφορά συγκεκριμένες ρυθμίσεις του Νομοσχεδίου:
Οι τροποποιήσεις που έχουν γίνει σε ρυθμίσεις του Νομοσχεδίου δεν δικαιολογούν τη μεγάλη καθυστέρηση, αλλά είναι δείγμα της προχειρότητας και των γονατογραφημάτων που χαρακτηρίζει τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης.
Κάποιες εισάγουν επιπλέον, κρυφές, φορολογικές επιβαρύνσεις σε βάρος μικρών και μεσαίων εισοδημάτων. Στην πράξη, καταργείται το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ, δεδομένου ότι συνδέεται με αποδείξεις για το «χτίσιμο» του ορίου του, ακόμα και για πολύ μικρά, κάτω του ορίου αυτού, εισοδήματα. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι, για ετήσιο εισόδημα 22.000 ευρώ (όπου προκύπτει και η μέγιστη ωφέλεια φόρου – 340 ευρώ), το ποσοστό δαπανών για τις αποδείξεις επί του εισοδήματος διαμορφώνεται στο 19% (ή 4.200 ευρώ).
Κάποιες εισάγουν αδικίες για τα μεσαία εισοδήματα, σφίγγοντας το «φορολογικό κλοιό» γύρω τους. Έτσι, τα νέα τεκμήρια διαβίωσης είναι τεκμήρια ασφυξίας για αυτά τα εισοδήματα, ενώ οδηγούν σε μείωση του εισοδήματος που οφείλουν να δηλώσουν και του φόρου που πρέπει να πληρώσουν όσοι έχουν πολυτελή και πανάκριβα στοιχεία διαβίωσης.
Σε αυτό το σημείο να αναφέρω απλώς και να θυμίσω ότι ο κ. Υπουργός Οικονομικών, σε Συνέντευξή του τον προηγούμενο Σεπτέμβριο δήλωνε πως «τη φοροδιαφυγή δεν την πιάνεις με τεκμήρια διαβίωσης (Δελτίο Ειδήσεων Mega Channel, 7/09/2009).» Γρήγορα όμως λησμονούνται αυτές οι δηλώσεις.
Κάποιες επιφέρουν φορολογική επιδρομή στη μεσαία και τη μικρομεσαία ιδιοκτησία, οι οποίες μαζί με τη φορολόγηση της πρώτης κατοικίας και με την πρόσφατη επιβάρυνση στις μεταβιβάσεις ακινήτων, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η αύξηση των αντικειμενικών αξιών, οδηγούν σε μείωση των συναλλαγών, αποθάρρυνση της επένδυσης στα ακίνητα, μείωση της κατασκευαστικής δραστηριότητας. Δραστηριότητας που έχει, ήδη, συρρικνωθεί σημαντικά (-22,6% το Δεκέμβριο του 2009) και η οποία παράγει θέσεις απασχόλησης, εισοδήματα, τζίρους και φορολογικά έσοδα.
Κάποιες πλήττουν την πραγματική οικονομία. Η αύξηση των συντελεστών για εισοδήματα πάνω από 32.000 ευρώ λειτουργεί αποτρεπτικά σε οποιαδήποτε επένδυση. Η γενική πολιτική στόχευση θα πρέπει να είναι η μείωση των φορολογικών συντελεστών, όταν οι δημοσιονομικές συνθήκες φυσικά το επιτρέψουν, ώστε να ενισχυθούν οι επενδύσεις και να μειωθεί η φοροδιαφυγή.
Ελάχιστες, και σε περιορισμένο βαθμό, έχουν αναπτυξιακό προσανατολισμό, βασικό ζητούμενο κάθε Φορολογικού Νομοσχεδίου, ειδικά όμως στις σημερινές συνθήκες. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι αφιερώνονται μόνο 4 από τις 167 σελίδες του υπό διαμόρφωση Σχεδίου Νόμου σε μέτρα που θα μπορούσαν να δώσουν αναπτυξιακή ώθηση στην Ελληνική οικονομία.
Αλήθεια, όσον αφορά τα αναπτυξιακά κίνητρα, σε ποιο άρθρο του Νομοσχεδίου βρίσκεται το «Πράσινο Ταμείο» για το οποίο σημειώνεται στην αιτιολογική σας έκθεση πως «θεσπίζονται αναπτυξιακά φορολογικά κίνητρα για την ενίσχυση της πράσινης ανάπτυξης με τη χορήγηση αφορολόγητου για την κατάθεση ποσών στο «Πράσινο Ταμείο»;
Κάποιες δημιουργούν τις προϋποθέσεις για φυγή κεφαλαίων προς το εξωτερικό. Η διάταξη για τη φορολογία των διανεμόμενων κερδών (μερισμάτων) που θα αθροίζονται με τα άλλα εισοδήματα και υπολογίζεται με βάση τη φορολογική κλίμακα οδηγεί σε υπερφορολόγηση των κερδών από επενδύσεις κεφαλαίων και τιμωρεί την επιχειρηματικότητα, που είναι ο κύριος μοχλός οικονομικής ανάπτυξης.
Κάποιες είναι αναποτελεσματικές, αφού είναι γραφειοκρατικές και ανεφάρμοστες (πολύπλοκο σύστημα καταγραφής αποδείξεων, τήρηση επαγγελματικών λογαριασμών, εκτέλεση συναλλαγών μεταξύ ιδιωτών και επιχειρήσεων κ.α.).
Κάποιες είναι ημιτελείς και ασαφείς, χρειάζονται περαιτέρω μελέτη και επεξεργασία (αναδιοργάνωση των φορολογικών υπηρεσιών, αποκάλυψη της διαφθοράς, επιτάχυνση της επιβολής προστίμων).
Με λίγα λόγια πρόκειται για ένα Νομοσχέδιο το οποίο είναι αντιαναπτυξιακό, πλήττει την κτηματαγορά και χαλάει την ψυχολογία της αγοράς.
Οι διατάξεις του σε συνδυασμό με τα «πακέτα» μέτρων της Κυβέρνησης οδηγούν σ’ ένα ανατροφοδοτούμενο καθοδικό υφεσιακό σπιράλ που θα ακυρώνει συνεχώς την αποτελεσματικότητα των μέτρων παρά τις μεγάλες θυσίες στις οποίες υποβάλλεται η κοινωνία και θα κάνει ορατό τον κίνδυνο της λήψης νέων μέτρων.
Η σημερινή συζήτηση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και πολιτική σημασία, καθώς καταδεικνύει, σε μία ακόμη περίπτωση, την απουσία σχεδιασμού από την Κυβέρνηση, και την καταφυγή στο παρελθόν για να δικαιολογήσει δικές της αβελτηρίες και αστοχίες.
Θα μου επιτρέψετε, συνεπώς, να θυμίσω, επιγραμματικά, τη συμβολή της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο Γ΄ ΚΠΣ από το 2000 μέχρι το Μάρτιο του 2004.
Η δομή του Γ’ ΚΠΣ που παρέλαβε η Ν.Δ. είχε σοβαρά προβλήματα.
Υπήρχαν αδυναμίες στο επίπεδο του σχεδιασμού και του προγραμματισμού, γραφειοκρατικές και χρονοβόρες διαδικασίες διαχείρισης, ασυμβατότητες του εθνικού θεσμικού πλαισίου με το Κοινοτικό Δίκαιο με συνέπεια την αντικανονικότητα στην υλοποίηση μεγάλου αριθμού έργων, και οργανωτικές αδυναμίες.
Το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν το Μάρτιο του 2004, 50 μήνες μετά την έναρξη του Γ’ ΚΠΣ, η απορρόφησή του να είναι στο 21,5%, ενώ στους επόμενους 50 μήνες, μέχρι δηλαδή τα μέσα του 2008, απορροφήθηκαν τρεις φορές περισσότεροι πόροι.
Έτσι, το Γ’ ΚΠΣ, μετά από τέσσερις αναθεωρήσεις, απαραίτητες λόγω του πρόχειρου σχεδιασμού του από τις προηγούμενες Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, έκλεισε, στο σύνολό του, στις 31.12.2009, και με πλήρη απορρόφηση.
Αντίθετα, αξίζει να θυμηθούμε ότι για την περίοδο του Β’ ΚΠΣ η Ελλάδα είχε σημειώσει αρνητικό ρεκόρ μεταξύ των χωρών συνοχής αναφορικά με την απορρόφησή του (1994-1999).
Αυτή είναι η πραγματική διάσταση των πραγμάτων όσον αφορά τα προηγούμενα κοινοτικά προγράμματα.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Με την ίδια συνέπεια η Κυβέρνηση της Ν.Δ. προχώρησε, από τον Ιούνιο του 2004, στην κατάρτιση και προώθηση του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς (ΕΣΠΑ 2007-2013).
Η προηγούμενη Κυβέρνηση εξασφάλισε Κοινοτική Συμμετοχή ύψους 20,4 δισ. ευρώ για τα Προγράμματα του ΕΣΠΑ, όταν πολλοί προέβλεπαν πολύ χαμηλότερα ποσά.
Πέτυχε την άμεση έγκριση του ελληνικού ΕΣΠΑ, καθώς εγκρίθηκε 2ο μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ.
Η καταχώρηση των πόρων της Προγραμματικής Περιόδου 2007-2013 στο Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα (ΟΠΣ) ξεκίνησε το Μάϊο του 2009.
Μέχρι τον Οκτώβριο του 2009 είχαν καταχωρηθεί 804 εκ. ευρώ, δηλαδή το 3,07% του συνολικού του προϋπολογισμού, που είναι επίπεδο πολύ υψηλότερο από τον κοινοτικό μέσο όρο.
Τότε, η χώρα βρισκόταν στην 5η θέση μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την εισροή κοινοτικών πόρων.
Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,
Τα παραπάνω στοιχεία καταδεικνύουν ότι, παρά τις οποίες δυσλειτουργίες, αδυναμίες ή καθυστερήσεις, η πορεία απορόφησης και αξιοποίησης των κοινοτικών πόρων του ΕΣΠΑ είχε ξεκινήσει ταχύτερα και πιο δυναμικά σε σχέση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.
Μία πορεία, που σύμφωνα με τις προεκλογικές δεσμεύσεις και τις μετεκλογικές διακηρύξεις του ΠΑΣΟΚ, θα συνεχίζονταν, με ακόμα πιο εντατικούς ρυθμούς, μετά τις εκλογές.
Χαρακτηριστικά, η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στον Προϋπολογισμό του 2010, αναφέρει ότι: «η κατανομή των σχετικών κονδυλίων στο ΠΔΕ 2010 έγινε με γνώμονα την επίσπευση και την ολοκλήρωση της απορρόφησης των πόρων του Γ’ ΚΠΣ, των κοινοτικών πρωτοβουλιών και έργων του Ταμείου Συνοχής, καθώς και την εντατικοποίηση της χρηματοδότησης των δράσεων του ΕΣΠΑ».
Ενώ, στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης που κατέθεσε η Κυβέρνηση αναφέρεται στην «ενίσχυση της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας μέσα από την αναδιάρθρωση των δαπανών και την ενίσχυση των δημοσίων επενδύσεων, την αναθεώρηση και την αποτελεσματική υλοποίηση του ΕΣΠΑ, την αναθεώρηση του Επενδυτικού Νόμου».
Τα μέχρι σήμερα, όμως, πεπραγμένα της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ καταδεικνύουν την αναντιστοιχία λόγων και έργων.
Καταδεικνύουν την απουσία σχεδιασμού από το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης.
Απουσία που επιβεβαιώνεται και από το υπό συζήτηση νομοσχέδιο.
Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,
Περιμέναμε με αγωνία εδώ και 5 μήνες την προαναγγελθείσα τροποποίηση του νόμου του ΕΣΠΑ, ως ένα από τα σημαντικά αναπτυξιακά εργαλεία της Κυβέρνησης για την επιτάχυνσή του.
Η Κυβέρνηση είχε βάλει τον πήχη πολύ ψηλά.
Με το παρόν Νομοσχέδιο περνάει από κάτω.
Το αποτέλεσμα όμως δεν είναι αντάξιο των προσδοκιών.
Ειδικότερα:
1ον. Επ’ ουδενί αποτελεί αντικείμενο πεντάμηνης προετοιμασίας και ριζικών αλλαγών, καθώς οι τροποποιήσεις του:
δεν θα αλλάξουν κάτι ουσιαστικό στην εφαρμογή του ΕΣΠΑ,
δεν βελτιώνουν την υλοποίηση των Επιχειρησιακών Προγραμμάτων,
δεν εισάγουν κάποια νέα ρύθμιση για την επιτάχυνση και ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των στόχων του ΕΣΠΑ,
δεν τροποποιούν ουσιαστικά το σχετικό νόμο της Ν.Δ., αντιθέτως ότι αλλαγές προωθεί είναι προς το χείρον.
2ον. Δεν συμβάλλει, όπως διατείνεται, στην ουσιαστική συρρίκνωση της γραφειοκρατίας, καθώς:
Καταργεί τους Ανώνυμους Οργανισμούς Περιφέρειας, οι οποίοι έτσι κι αλλιώς δεν έχουν συσταθεί.
Καταργεί τη Δήμος Α.Ε., η οποία δεν πρόλαβε να έχει εμπλοκή στην υλοποίηση του ΕΣΠΑ και η οποία δεν έχει νόημα ύπαρξης λόγω «Καλλικράτη».
Καταργείται η πιστοποίηση διαχειριστικής επάρκειας δικαιούχων, η οποία αντιμετώπιζε την ανεπάρκεια που παρουσίαζαν οι φορείς διαχείρισης του Α’, Β’ και Γ΄ΚΠΣ.
Καταργείται ο ελάχιστος προϋπολογισμός των υπό ένταξη στο ΕΣΠΑ έργων, επιτρέποντας την εμφάνιση χιλιάδων μικρών έργων χωρίς αναπτυξιακό αποτέλεσμα που δημιουργούν τεράστιο γραφειοκρατικό και διαχειριστικό κόστος στο ΕΣΠΑ.
3ον. Ενισχύει το συγκεντρωτισμό και τη γραφειοκρατία, καθώς:
Υποβαθμίζεται η Επιτροπή Δημοσιονομικού Ελέγχου.
Προβλέπεται οι μελέτες των έργων που πρόκειται να ενταχθούν στο ΕΣΠΑ να αναθεωρούνται και να συμπληρώνονται από τις αναθέτουσες αρχές και όχι όπως επιβάλλει η σχετική νομοθεσία.
Δημιουργούνται Επιχειρησιακές Συμφωνίες Υλοποίησης, οι οποίες αποτελούν προσπάθεια ελέγχου των προγραμμάτων από το Υπουργείο.
Προστίθεται ακόμα ένα επιπλέον στάδιο γραφειοκρατίας του συστήματος, το οποίο πραγματικά κανείς από τους εμπλεκόμενους φορείς δεν μπορεί να καταλάβει ποια προστιθέμενη αξία προσθέτει στις διαδικασίες και την αποτελεσματικότητα του συστήματος διαχείρισης.
4ον. Ναρκοθετεί την ορθή υλοποίηση των έργων και δημιουργεί ερωτηματικά με την κατάργηση στο όνομα της επιτάχυνσης των προληπτικών ελέγχων των διαδικασιών ανάθεσης για τις συμβάσεις.
5ον. Διευρύνει τον αριθμό των πιθανών Ενδιάμεσων Φορέων Διαχείρισης πράξεων κρατικών ενισχύσεων, χωρίς καθορισμένα κριτήρια.
6ον. Επεκτείνει την άμεση αξιολόγηση των προς ένταξη πράξεων εις βάρος της ποιότητας των έργων και προς όφελος των γνωστών που θα είναι πιο «έτοιμοι» και θα τρέξουν πρώτοι να υποβάλλουν προτάσεις για αξιολόγηση.
Και όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδας (Τ.Ε.Ε.) «οι εκτεταμένες τροποποιήσεις Νόμων και Συστημάτων στην παρούσα φάση εμπεριέχουν σοβαρούς κινδύνους κατάρρευσης του συνολικού συστήματος με ενδεχόμενες καταστροφικές συνέπειες στην πρόοδο των προγραμμάτων.»
Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,
Αυτό που χαρακτήρισε την μέχρι τώρα κυβερνητική στρατηγική όσον αφορά το ΕΣΠΑ είναι η μεγάλη καθυστέρηση στην υλοποίησή του με σημαντικές επιπτώσεις για την οικονομική δραστηριότητα της χώρας.
Είναι οι ολιγωρίες και παλινωδίες μηνών στη στελέχωση των Γενικών Γραμματειών στις Περιφέρειες και στον ορισμό του αρμόδιου Γενικού Γραμματέα, που οδήγησαν συνάδελφο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να υπογραμμίσει λίγες ημέρες πριν κατατεθεί σχετική Επίκαιρη Επερώτηση από τη Ν.Δ. πως «καλή η διαβούλευση αλλά οδηγεί στην απραξία, την ασυνεννοησία και τη σύγχυση…δεν έχει ακόμα διοριστεί ο Γενικός Γραμματέας του ΕΣΠΑ και οι περισσότεροι Περιφερειάρχες δεν ξέρουν τι είναι το ΕΣΠΑ».
Είναι επίσης το «πάγωμα» των προγραμμάτων που είχαν παραδωθεί από την προηγούμενη Κυβέρνηση και χρειάζονταν μόνο μία τυπική έγκριση, στερώντας από την αγορά ένα αναπτυξιακό εργαλείο που καθίσταται ιδιαίτερα σημαντικό σε περιόδους ύφεσης, όπως σήμερα.
Είναι η προσμονή για ένα Νομοσχέδιο σύμφωνα με τις εξαγγελίες που θα επιτάχυνε τις διαδικασίες προώθησης των κοινοτικών πόρων.
Ωστόσο, όπως διαπιστώνουμε και από τις διατάξεις του υπό συζήτηση Νομοσχεδίου «πολύ κακό για το τίποτα».
Ένα «τίποτα» που κόστισε και θα συνεχίζει να κοστίζει και τους επόμενους μήνες στην ευημερία των πολιτών.
Ένα «τίποτα» που επιβαρύνει περαιτέρω την ελληνική οικονομία μετά την πρόσφατη φορολογική επιδρομή και εισοδηματική συρρίκνωση που συνοδεύουν τα «πακέτα» μέτρων της Κυβέρνησης.
Ένα «τίποτα» που δεν ανακόπτει το καθοδικό υφεσιακό σπιράλ στο οποίο έχει ωθήσει την οικονομία η Κυβέρνηση με τις παλινωδίες, τις καθυστερήσεις και τις λανθασμένες επιλογές οικονομικής πολιτικής που χαρακτηρίζουν τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησής της.
Σ’ αυτό το «τίποτα» η Ν.Δ. έχει καταθέσει σαφείς προτάσεις.
Καλούμε, συνεπώς, άμεσα την Κυβέρνηση να λάβει μέτρα και πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση.
Κύριε Πρόεδρε, στο βασικό κορμό του νομοσχεδίου είναι προφανές ότι συμφωνούμε. Άλλωστε όλα συγκλίνουν στην διευκόλυνση της άσκησης ελεύθερης εγκατάστασης των παρόχων υπηρεσιών και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών. Από τη στιγμή που καθορίζονται οι απαιτήσεις που δικαιούται να προβάλει η ελληνική διοίκηση νομίζω ότι οι αρχές της μη διάκρισης, της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας διασφαλίζονται, ακόμη και εάν αυτό εφαρμόζεται σε υπηρεσίες που συμβάλλει στο 60% της προστιθέμενης αξίας. Αυτό είναι μια αφορμή έτσι ώστε κάποια στιγμή να αρχίσουμε να συζητάμε αυτό που λέμε σταδιακή απελευθέρωση, μερική απελευθέρωση κάποιων επαγγελμάτων κάτι που αναμένεται να συμβάλλει στην αξιοποίηση των σημαντικών δυνατοτήτων των υπηρεσιών, αλλά και στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης. Δηλαδή, τη σταδιακή μερική απελευθέρωση μέσα από μια ευρύτερη προσπάθεια για την κατάργηση εμποδίων και στρεβλώσεων στη λειτουργία του ανταγωνισμού στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών.
Σε ό,τι αφορά το άρθρο 39 νομίζω και μόνο το γεγονός ότι επιβεβαιώνετε την ορθότητα της επιλογής της προηγούμενης κυβέρνησης να καθορίσει αυτό το πακέτο ρευστότητας, έστω και στον πυλώνα που εσείς κάνετε την τροποποίηση τη χρονική επέκταση του σχεδίου, επιβεβαιώνει ότι η προηγούμενη κυβέρνηση με αυτό το πακέτο ρευστότητας ανέπτυξε στοχευμένες δράσεις για τη διασφάλιση της οικονομίας από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008. Επομένως, ορθώς τώρα πράττετε κάτω από τις παρούσες συνθήκες υψηλού κόστους δανεισμού και στενότητας ρευστότητας να δοθεί αυτή η διευκόλυνση. Όμως, σας καλώ αναλογιζόμενοι τις πιέσεις που δέχεται η οικονομία μας να δείτε και να δώσετε ιδιαίτερη έμφαση στην αξιοποίηση και αδιάθετου ποσού από άλλους πυλώνες ενίσχυσης της ρευστότητας των τραπεζών, προκειμένου να χρηματοδοτηθεί και τονωθεί η οικονομία.
Σε ό,τι αφορά την παρατήρηση για τους μετακλητούς υπαλλήλους, θέλω να καταθέσω και τη δική μου φωνή στην απορία που εξέφρασε ο κ. Μητσοτάκης. Τέλος θα επιμείνω και εγώ ιδιαίτερα, όπως και ο εισηγητής μας στην παράγραφο 2 του άρθρου 40, σύμφωνα με την οποία παρέχει τη δυνατότητα στον ειδικό εκκαθαριστή να μην ακολουθεί τη διαδικασία της εκποίησης του δημοσίου πλειοδοτικού διαγωνισμού. Επειδή επικαλείστε το νόμο 2005 κατά την αιτιολογική έκθεση που συνοδεύει το άρθρο 14 του νόμου 3429/2005 προβλέφθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση η δυνατότητα ταχείας εκκαθάρισης των δημοσίων επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα και επιβαρύνουν σημαντικά τον Έλληνα φορολογούμενο. Αυτή η διάταξη εισήγαγε τη διαδικασία ειδικής εκκαθάρισης και την αξιοποίηση της περιουσίας της δημόσιας επιχείρησης προς όφελος των πιστωτών, των μετόχων και του κοινωνικού συνόλου και παράλληλα επέτρεπε στους αρμόδιους Υπουργούς να λάβουν κοινωνικά μέτρα προστασίας υπέρ των εργαζομένων υπέρ των επιχειρήσεων αυτών. Η διάταξη επέτρεπε συνολικά στον καθαριστή σε επείγουσες περιπτώσεις και μόνο εφόσον αυτό υπαγορεύεται από το συμφέρον και τις ανάγκες της υπό εκκαθάριση επιχείρησης να εκμισθώνει χωρίς δημόσιο πλειοδοτικό διαγωνισμό περιουσιακά στοιχεία της επιχείρησης για χρονικό διάστημα όχι πέρα των έξι μηνών με τη δυνατότητα ανανέωσης της σύμβασης μόνο μια φορά. Η προτεινόμενη ρύθμιση επιχειρεί την εισαγωγή εξαίρεσης παρέχοντας την εξουσία στον εκκαθαριστή να προβαίνει σε εκποίηση περιουσιακών στοιχείων της υπό εκκαθάριση δημόσιας επιχείρησης, χωρίς δημόσιο πλειοδοτικό διαγωνισμό και με ελεύθερη διαπραγμάτευση με τον οποιονδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, χωρίς την τήρηση της οποιασδήποτε διαδικασίας.
Κύριε Υπουργέ, έχω έγγραφο της Γενικής Γραμματείας Δημοσιονομικής Πολιτικής με ημερομηνία 19.1.2010 με το οποίο καλείτε 8 εκκαθαριστές να σας γνωρίσουν σε ποια φάση είναι η εκκαθάριση των εταιρειών τους και ποιο είναι το το ύψος των χρηματικών ποσών που αναμένεται να εισπράξει το ελληνικό δημόσιο. Θα ήθελα να μου πείτε εάν έχετε κάποια εκτίμηση για το πώς πάει η συγκεκριμένη διαδικασία.
Στις 2 Φεβρουαρίου (σε απάντηση της Ερώτησης, με αριθμό 4180/12.01.2010) μας είπατε κύριε Υπουργέ ότι ο Κανονισμός με αριθμ. 1435/2003 «είναι δεσμευτικός από τη φύση του» και ότι, επίσης, «απαιτείται η εισαγωγή διατάξεων εκτελεστικού χαρακτήρα, προκειμένου να εφαρμοστεί στη χώρα μας».
Πέραν τούτων, κ. Υπουργέ, μας είπατε ότι έχετε ήδη «επεξεργασθεί σχέδιο νόμου και αναμένεται η σύμφωνη γνώμη όλων των αρμοδίων φορέων».
Μετά τα ανωτέρω
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
Ο κ. Υπουργός:
Πότε θα τεθεί ή εάν, ίσως, τέθηκε ήδη σε διαβούλευση ο εν λόγω κανονισμός και πότε πιθανόν να έρθει, χρονικώς στην Εθνική Αντιπροσωπεία για ψήφιση;
Η Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Στερεάς Ελλάδας, ιδρύθηκε το 2003 με έδρα τη Λαμία και είναι Περιφερειακή Υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού. Σε επίπεδο Διεύθυνσης, έχει μεν έδρα τη Λαμία αλλά είναι αρμόδια για τους Νομούς Φθιώτιδας, Ευρυτανίας, Φωκίδας, Βοιωτίας και Ευβοίας. Στεγάζεται προσωρινά στο Κάστρο της Λαμίας (σε χώρο της ΙΔ’ ΕΠΚΑ), έχει έναν υπάλληλο, ενώ σύμφωνα με το ΦΕΚ προβλέπονται 15 οργανικές θέσεις.
Η πρόταση για μεταφορά της έδρας της Υπηρεσίας Νεωτέρων από τη Λαμία στα Καμένα Βούρλα αποτελεί αίτημα των πολιτών της περιοχής, καθώς συντρέχουν πολλοί λόγοι που ενισχύουν τη σκέψη αυτή. Ειδικότερα, μια κίνηση μεταφοράς της Υπηρεσίας θα ενίσχυε την αποκέντρωση στο νομό καθώς η προτεινόμενη υπηρεσία είναι ανεξάρτητη και δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος να βρίσκεται κοντά σε άλλες υπηρεσίες στην πρωτεύουσα του Νομού.
Επιπλέον, η περιοχή των Καμένων Βούρλων διαθέτει πλούσια πολιτιστική κληρονομιά και ιστορική ταυτότητα, ενώ εδώ και περίπου δύο χρόνια έχει πραγματοποιηθεί μελέτη από τον Δήμο Καμένων Βούρλων για την δημιουργία Μουσείου Ιαματικού Τουρισμού στο χώρο του παλιού υδροθεραπευτηρίου «Ασκληπιός», που χαρακτηρίστηκε πρόσφατα ως Διατηρητέο Νεώτερο Μνημείο. Παράλληλα, σύμφωνα με απόφαση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων κηρύχτηκαν ως διατηρητέα τα τρία κτήρια του ΕΟΤ καθώς συνδέονται άρρηκτα με την ιστορία και την κοινωνική, πολεοδομική και πολιτιστική ταυτότητα της Λουτρόπολης. Όσον αφορά την εγκατάσταση της μεταφερόμενης νέας Υπηρεσίας, αυτή θα μπορούσε σε μερικά χρόνια, με την ολοκλήρωση και του μουσείου Ιαματικού Τουρισμού να στεγαστεί σε κάποια πτέρυγα του μουσείου, σε χώρο μάλιστα που να έχει άμεση σχέση με το αντικείμενο της υπηρεσίας, ή ακόμα και να στεγαστεί σε κάποιο από τα κηρυγμένα Διατηρητέα ξενοδοχεία της περιοχής, γεγονός που θα οδηγούσε και σε σημαντικό οικονομικό όφελος για τον κρατικό προϋπολογισμό. Η ύπαρξη της υπηρεσίας στον χώρο των διατηρητέων θα βοηθούσε να διασωθεί η ιστορική ταυτότητα της Λουτρόπολης, αλλά θα οδηγούσε και σε αύξηση της απασχόληση του εργατικού δυναμικού της περιοχής και σε αναβάθμιση της ευρύτερης περιοχής της Λοκρίδας.
Τέλος, ένας ακόμη λόγος υπέρ της πρότασης για μεταφορά της Υπηρεσίας Νεωτέρων Μνημείων σχετίζεται και με την τοποθεσία της περιοχής, καθώς τα Καμένα Βούρλα αποτελούν κομβικό σημείο για εύκολη και γρήγορη πρόσβαση προς όλους τους νομούς ευθύνης της Υπηρεσίας, πολύ πιο κοντά προς Φωκίδα, Βοιωτία, Εύβοια και φυσικά πιο κοντά και στην Αθήνα.
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
ο κ. Υπουργός
Τί προτίθεται να κάνει το Υπουργείο αναφορικά με την πρόταση για αλλαγή της έδρας της Υπηρεσίας Νεωτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Στερεάς Ελλάδας από τη Λαμία στα Καμένα Βούρλα;
Οι Κάρτες Ελεύθερης Διέλευσης των δημοτών της Πελασγίας από τα διόδια Πελασγίας χορηγήθηκαν το έτος 2000, σύμφωνα με την παρ. 6 του άρθρου 21 του Ν. 2539/1997 και το Α.Π. 198145/11-11-2008 έγγραφο της «ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ Α.Ε.», για να εξυπηρετήσουν την ανάγκη επικοινωνίας των δημοτών με τον γειτονικό δήμο Εχιναίων, κυρίως για μετάβαση στα κτήματά τους, αλλά και με το κέντρο του Νομού Φθιώτιδας, για μετάβαση στην εργασία τους, καθώς έως και σήμερα δεν έχει κατασκευαστεί ο παράλληλος του ΠΑΘΕ, ASR 4-5. Ο παράλληλος δρόμος ASR 4-5 είναι ζωτικής σημασίας για την περιοχή της Πελασγίας και η μη κατασκευή του έχει δυσχεράνει τη μετακίνηση των δημοτών. Παράλληλα, ο παλιός επαρχιακός δρόμος Λαμίας – Βόλου, που διέρχεται από την Πελασγία θεωρείται επικίνδυνος, διότι έχει κατασκευαστεί το 1936, χωρίς να έχει γίνει καμία βελτίωσή του από τότε, ενώ διαθέτει στενό οδόστρωμα μέγιστου πλάτους 4 μέτρων με ελικοειδείς, απότομες στροφές και χωρίς ορατότητα.
Σύμφωνα με απόφαση της παραχωρησιούχου εταιρείας «ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΟΣ ΑΙΓΑΙΟΥ Α.Ε.», ορίζεται η μη αντικατάσταση των καρτών Ελεύθερης Διέλευσης των δημοτών και συμφωνείται η παροχή έκπτωσης στις μετακινήσεις τους προς και από τον τόπο εργασίας τους, για το χρονικό διάστημα που υπολείπεται για την ολοκλήρωση της παράπλευρης οδού ASR 4-5. Συγκεκριμένα, τα διόδια για κάθε διέλευση ορίζονται στα πενήντα λεπτά (0,50 ευρώ), ενώ θα επιτρέπονται έως πενήντα (50) διελεύσεις το μήνα για κάθε όχημα.
Καθώς δεν έχει κατασκευαστεί ακόμη ο παράλληλος ASR 4-5 και δεν υπάρχει άλλος δρόμος διέλευσης των δημοτών παρά μόνο του ΠΑΘΕ,
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
Ο κ. Υπουργός:
1) Με ποιον τρόπο το Υπουργείο θα εξασφαλίσει την ελεύθερη και απρόσκοπτη μετακίνηση των πολιτών μέσα στα όρια του δήμου τους, και συγκεκριμένα των δημοτών του Δήμου Πελασγίας του Νομού Φθιώτιδας;
2) Υπάρχει η πρόθεση, κατόπιν συνεννόησης με την Παραχωρησιούχο εταιρεία «ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΟΣ Α.Ε.», για την αντικατάσταση των Καρτών Ελεύθερης Διέλευσης των δημοτών του Δήμου Πελασγίας από τον Σταθμό Διοδίων Πελασγίας, ώστε να μετακινούνται χωρίς διόδια μέχρι την κατασκευή του ASR 4-5;
3) Πότε υπολογίζεται να ολοκληρωθεί η κατασκευή του παράλληλου ASR 4-5;
Η ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, δήθεν, «αποκάλυψε ένα σκάνδαλο του Υποκαταστήματος Λαμίας του ΕΛΓΑ» κατά το οποίο αγρότης της Στερεάς Ελλάδας, χωρίς να αναφέρεται το όνομά του, έλαβε από τον ΕΛΓΑ 205.000€ για αποζημίωση λόγω προσβολής των προϊόντων του από ασθένεια, ενώ οι έχοντες κτήματα γύρω από το δικό του χωράφι δεν έλαβαν τίποτε.
Σύμφωνα με την απάντηση του ΕΛΓΑ η ζημία δεν οφείλεται σε ασθένεια που προσέβαλε μόνο τα δικά του προϊόντα, αλλά σε χαλαζόπτωση που έπληξε την 10.08.2008 και το Δομοκό και προκάλεσε ζημιές σε 56 παραγωγούς κηπευτικών, που έλαβαν συνολικά 1.642.629€ και μάλιστα 19 παραγωγούς που έλαβαν έως 5.000€, 20 παραγωγούς που έλαβαν από 5.000€ έως 30.000€ και 17 παραγωγούς από 30.000€ και πάνω, ανάλογα με το είδος της καλλιέργειας και το ποσοστό της ζημιάς τους. Ο λαβών τις 205.000€ είχε σπαρμένα στους εκτάσεως 230 στρεμμάτων αγρούς του, μεταξύ άλλων, βιομηχανική τομάτα, πιπεριές Φλώρινας, νωπά φασολάκια, μελιτζάνες κτλ.
Και ενώ η απάντηση είναι πλήρης, σαφής και συγκεκριμένη, η κ. Υπουργός εμμένει στην καταγγελία της.
Κατόπιν τούτων,
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
Η κ. Υπουργός
Ποια είναι η αλήθεια και σε ποια αποδεικτικά στοιχεία στηρίζει την καταγγελία της, δηλαδή ότι αγρότης της Στερεάς Ελλάδας έλαβε από τον ΕΛΓΑ 205.000€ για ασθένεια των προϊόντων του και ότι είναι ο μοναδικός που αποζημιώθηκε στην περιοχή του από το αίτιο αυτό;
