Βουλή

Εισήγηση στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων για την «Εποπτεία Ιδιωτικής Ασφάλισης»

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Με το Σχέδιο Νόμου επιδιώκεται, μεταξύ άλλων, η υπαγωγή της εποπτείας του ασφαλιστικού κλάδου στην Τράπεζα της Ελλάδος, η αντιμετώπιση του ζητήματος των εταιρειών του Ομίλου ΑΣΠΙΣ, και η σύσταση εγγυητικού κεφαλαίου ασφάλισης ζωής.

 

Ως προς την πρώτη επιδίωξη, με τις προτεινόμενες διατάξεις η Κυβέρνηση επιλέγει την κατάργηση της ΕΠΕΙΑ και την υπαγωγή της εποπτείας του ασφαλιστικού κλάδου στην Τράπεζα της Ελλάδος.

Έτσι, το εγχώριο εποπτικό πλαίσιο των τριών πυλώνων – μία εποπτική αρχή ανά χρηματοπιστωτική αγορά – αναμένεται να μετατραπεί σ’ ένα πλαίσιο δύο εποπτικών φορέων (ΤτΕ και Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς).

Επιλέγοντας η Κυβέρνηση, όπως αναφέρει και η Αιτιολογική Έκθεση του Σχεδίου Νόμου «την προφανώς δόκιμη και συνάδουσα με την τάση της διεθνούς πρακτικής λύση.»

Είναι όμως αυτή η διεθνής πρακτική;

Σήμερα, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, ενοποιημένη εποπτική αρχή για τον τραπεζικό και ασφαλιστικό κλάδο, υπό την Κεντρική Τράπεζα, συναντάμε μόνο στη Γαλλία, και μάλιστα αυτό θεσμοθετήθηκε πολύ πρόσφατα, στις αρχές του 2010.

Σε καμία άλλη Ευρωπαϊκή χώρα. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατη μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, τέτοια αρχή υπάρχει μόνο στον Καναδά, στην Κολομβία, στο Εκουαδόρ, στο Ελ Σαλβαδόρ, στη Γουατεμάλα, στη Μαλαισία, στο Περού και στη Βενεζουέλα.

Αυτό που συναντάται στις περισσότερες χώρες είναι η ενοποιημένη εποπτεία για όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα, ή το παραδοσιακό μοντέλο θεσμικής εποπτείας ανά αγορά, όπως ισχύει σήμερα και στη χώρα μας.

Η λογική όμως της ενοποιημένης εποπτείας παρουσιάζει έντονα σημάδια κριτικής, και αποδόμησης σε ορισμένες περιπτώσεις, μετά και τις εξελίξεις στο Βρεττανικό κανονιστικό πλαίσιο.

Πλαίσιο το οποίο κατακρίθηκε για υπερσυγκεντρωτισμό, αδυναμία αντιμετώπισης της κρίσης με αποτελεσματικότητα, αδυναμία επίτευξης των προσδοκόμενων οικονομιών κλίμακος και φάσματος για τις οποίες είχε δημιουργηθεί.

Έτσι, το κανονιστικό πλαίσιο του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο αποτέλεσε ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα ενοποιημένου εποπτικού καθεστώτος και μεταρρυθμιστικό σημείο αναφοράς για πολλά άλλα καθεστώτα, διασπάται από το 2012, – μετά και την πρόσφατη απόφαση των εκεί αρχών – στο Financial Policy Committee της Τράπεζας της Αγγλίας που επωμίζεται τη μακροπροληπτική εποπτεία, στην Prudential Regulation Authority υπό το Διοικητή της Τράπεζας της Αγγλίας που εστιάζει στη μικροπροληπτική εποπτεία, και της Consumer Protection and Markets Authority που επικεντρώνεται, μεταξύ άλλων, στους κανόνες επιχειρηματικής συμπεριφοράς (conduct-of-business).

Έτσι ενισχύεται η ιδέα ενός εποπτικού πλαισίου που δομείται σύμφωνα με τους στόχους, και όχι σύμφωνα με τις επιμέρους αγορές.

Ένος εποπτικού πλαισίου με χαρακτηριστικότερη διάσταση αυτού το μοντέλων των «δίδυμων κορυφών» [twin (Ολλανδία), three or four (Αυστραλία) peaks], το οποίο εδράζεται στην διάκριση ανάμεσα στην προληπτική εποπτεία και την εποπτεία των κανόνων συμπεριφοράς οριζόντια για όλους τους χρηματοοικονομικούς κλάδους.

Σύμφωνα με το μοντέλο αυτό, δημιουργούνται δύο εποπτικές αρχές, μια για την προληπτική εποπτεία όλων των χρηματοοικονομικών επιχειρήσεων (όπου εμπλέκεται και η Κεντρική Τράπεζα) και μία για την εποπτεία των κανόνων συμπεριφοράς.

Ως εποπτεία των κανόνων συμπεριφοράς νοείται πλέγμα ρυθμίσεων κανόνων δημοσίου δικαίου, οι οποίοι αποσκοπούν στην προστασία του λήπτη χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, καταναλωτή ή επαγγελματία.

Ωστόσο, και πέρα από τα ανωτέρω, αυτό που καταδεικνύει η ευρύτερη ανάλυση της διαμόρφωσης της χρηματοπιστωτικής εποπτείας είναι πως δεν υπάρχει ενδεδειγμένη πρακτική.

Μάλιστα μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (Abrams και Taylor, 2000) καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η διάρθρωση του κανονιστικού συστήματος πρέπει να αντανακλά τη διάρθρωση των αγορών που διέπονται από αυτό.

Συνεπώς, θα μπορούσαν να προκύψουν 2 εναλλακτικές λύσεις για την ελληνική περίπτωση:

1η. Η καθοριστική ενδυνάμωση της Αρχής που διέπει την αγορά ιδιωτικής ασφάλισης με την ενίσχυση της κανονιστικής και εποπτικής αξιοπιστίας και τη δημιουργία των προϋποθέσεων για την ανάπτυξη της εν λόγω αγοράς, η οποία αναμένεται να αποκτήσει ιδιαίτερη δυναμική μετά και τις εξελίξεις στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας.

Άλλωστε το ρυθμιστικό και εποπτικό έργο της Επιτροπής, που δημιουργήθηκε από την προηγούμενη Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ την οποία η σημερινή καταργεί, κρίνεται θετικό, αν και αυτό ξεκίνησε με καθυστέρηση.

2η. Η μεταφορά ενός μοντέλου των «δίδυμων» κορυφών στην ελληνική πραγματικότητα, που θα σήμαινε τη μεταφορά του συνόλου της χρηματοοικονομικής εποπτείας (εταιρείες της κεφαλαιαγοράς, της αγοράς ιδιωτικής ασφάλισης, και της τραπεζικής αγοράς) στην ΤτΕ και την μετατροπή της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, ή τη δημιουργία μιας άλλης Επιτροπής, σε Επιτροπής Εποπτείας των Κανόνων Συμπεριφοράς για όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα, δηλαδή την ανάθεση σε αυτήν της εποπτείας των κανόνων αυτών, και για τον τραπεζικό και ασφαλιστικό κλάδο.

Πέραν της σκοπιμότητας για κατάργηση ή μη της ΕΠΕΙΑ, εκείνο το οποίο οφείλουμε να επισημάνουμε, και το αναφέρει και η ΟΚΕ στη γνώμη της, είναι ότι θα πρέπει να διασφαλισθεί ο αδιάλειπτος χαρακτήρας του εποπτικού ελέγχου της εγχώριας αγοράς ιδιωτικής ασφάλισης.

Η δεύτερη επιδίωξη της Κυβέρνησης είναι η αντιμετώπιση του ζητήματος των εταιρειών του Ομίλου ΑΣΠΙΣ η οποία έχει χρονίσει στα χέρια της Κυβέρνησης, παρότι υπήρχε νομοθετικό πλαίσιο επαρκές και εξουσιοδοτήσεις ικανές να επιλύσουν το θέμα.

Η πραγματικότητα είναι ότι χρησιμοποιήθηκε από την Κυβέρνηση μία εικασία, ότι δηλαδή το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο ίσως να ήταν αντικοινοτικό εάν εφαρμοζόταν.

Βέβαια από τις απαντήσεις των αρμοδίων οργάνων δεν απορρέει κάτι τέτοιο.

Ίσα ίσα, ο Επίτροπος κ. Μπαρνιέ, σε Ερώτηση του κ. Χουντή, ανέφερε ότι σύμφωνα με τα στοιχεία που διαβιβάστηκαν στις ελληνικές αρχές το ελληνικό δημόσιο δύναται να χορηγήσει υπό προϋποθέσεις εγγύηση υπέρ του αναδόχου του ασφαλιστικού χαρτοφυλακίου ζωής ή σε περίπτωση απουσίας τέτοιου αναδόχου εγγύηση απευθείας υπέρ των ασφαλιζομένων.

Και χρησιμοποιήθηκε αυτή η εικασία ακριβώς για να συγκαλυφθεί η αδράνεια και η απραξία, η οποία οδήγησε τα χαρτοφυλάκια ζωής των εταιρειών αυτών σε πλήρη απαξίωση και τους ασφαλισμένους τους σε τέλεια απόγνωση.

Η Κυβέρνηση ανέλαβε τα καθήκοντά της τον Οκτώβριο του 2009, μόλις ένα μήνα μετά την ανάκληση της άδειας λειτουργίας της ΑΣΠΙΣ ΑΕΓΑ.

Βρήκε έτοιμο το υποτιθέμενο αντικοινοτικό πλαίσιο και εξέδωσε και κανονιστική απόφαση επ’ αυτού, την οποία, όμως, στην πραγματικότητα, δεν εφάρμοσε.

Και δεν την εφάρμοσε γιατί, όπως φαίνεται και από το παρόν Σχέδιο Νόμου, απαιτούνται άλλοι έξι μήνες (αρθρ. 2 παρ. 2) για την επιμέτρηση του ανοίγματος του χαρτοφυλακίου ζωής της ΑΣΠΙΣ ΑΕΓΑ, όταν έχουν περάσει ήδη 8 μήνες από τον διορισμό του τελευταίου, και ήδη σήμερα αρμόδιου, Επόπτη.

Διαπίστωσε δε η Κυβέρνηση, κατά τις δηλώσεις της, οι οποίες έγιναν διά στόματος του Υφυπουργού, ήδη τον Νοέμβριο του 2009, ότι το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο, ίσως, πιθανόν, χωρίς να επιβεβαιώνεται αλλά αντιθέτως να διαψεύδεται από τα αρμόδια κοινοτικά στελέχη, να είναι αντικοινοτικό.

Και τι έπραξε για να το διορθώσει; Τίποτα.

Δεν έσπευσε καν να διορθώσει το δήθεν αντικοινοτικό νομοθετικό πλαίσιο και να θεσπίσει άλλο, που, τέλος πάντων, να επιλύει το θέμα.

Δικαίως λοιπόν φοβάται σήμερα για την αστική ευθύνη του Δημοσίου, που θεμελιώνουν οι δικές της ενέργειες.

Παράλογα βέβαια,  εντελώς επικίνδυνα για τα συμφέροντα του Δημοσίου αλλά και παρανόμως, προβαίνει σε δήλωση αποδοχής της ευθύνης της στο αρθρ. 2 παρ. 3(θ) του Σχεδίου Νόμου ενώ μάλιστα επιδιώκει, με αυτήν την μεθόδευση, να απαλλαγεί από την ευθύνη αυτή, προφανώς ατελέσφορα μετά τις διαδοχικές και διαρκείς παραλείψεις της.

Ας δούμε όμως την πρόταση, όπως καταγράφεται στο αρθρ. 2 του Σχεδίου Νόμου: 

Στον Επόπτη Χαρτοφυλακίου, ο οποίος έχει δαπανήσει ήδη 8 μήνες για την μία εταιρεία (ΑΣΠΙΣ ΑΕΓΑ) και 4 μήνες για την άλλη εταιρεία (Commercial Value) παρέχεται περαιτέρω, χωρίς καμία ειδικότερη αιτιολογία, διάστημα έξι μηνών.

Να κάνει τι; Προφανώς να συνεχίσει την αργή διαδικασία επιμέτρησης του ανοίγματος των εταιρειών αυτών, με τα έξοδα εκκαθάρισης να πολλαπλασιάζονται.

Πώς θα λειτουργήσουν τα χαρτοφυλάκια στο διάστημα αυτό;

Πώς θα εξυπηρετηθούν οι ασφαλισμένοι; Δεν θα εξυπηρετηθούν.

Για τους μεν ασφαλισμένους ζωής, αναστέλλεται κάθε εξαγορά ή καταβολή ασφαλίσματος, για τους δε ασφαλισμένους υγείας, που είναι εκείνοι που είναι τόσο γέροι ή ανήμποροι που δεν μπορούν να ασφαλιστούν αλλού και έχουν μείνει δέσμιοι στο χαρτοφυλάκιο των εταιρειών αυτών, εάν δεν έχουν κοινωνική ασφάλιση (πράγμα απίθανο, αφού η κοινωνική ασφάλιση είναι υποχρεωτική στην χώρα), θα νοσηλευθούν δωρεάν στα δημόσια νοσοκομεία. Δηλαδή για έξι μήνες, μηδέν εις το πηλίκον και η απραξία συνεχίζεται.

Και ερωτάται η Κυβέρνηση: γιατί ο Επόπτης δεν έχει ολοκληρώσει την επιμέτρηση και τακτοποίηση των χαρτοφυλακίων, όπως άλλωστε προέβλεπε και η Υπουργική Απόφαση, που εσείς εκδώσατε;

Εάν ο Επόπτης βρει ανάδοχο στο διάστημα αυτό του εξαμήνου, δεν ισχύουν τα κριτήρια επιλογής και οι, δήθεν διασφαλιστικές για τους ασφαλισμένους, διαδικασίες των παραγράφων 3 και 4 του άρθρου 2 του Σχεδίου Νόμου; Γιατί;

Μετά το πέρας λοιπόν του εξαμήνου και αφού έχει απαξιωθεί απολύτως και το χαρτοφυλάκιο και της δεύτερης ανακληθείσας εταιρείας, δηλαδή της Commercial Value (το χαρτοφυλάκιο της ΑΣΠΙΣ ΑΕΓΑ έχει ήδη σήμερα απαξιωθεί απολύτως) και αφού έχει καταργηθεί κάθε έννοια ασφαλιστικών μαθηματικών που να καθιστά τα χαρτοφυλάκια μεταβιβάσιμα, το Σχέδιο Νόμου προβλέπει μία τόσο πολύπλοκη διαδικασία, που πραγματικά σου δίνει την εντύπωση ότι η λύση επετεύχθη. Αρκεί να μην την διαβάσεις.

 Γιατί εάν την διαβάσεις, παρατηρείς ότι η προτεινόμενη λύση είναι η εξής: Γίνεται νέα, τρίτη προσπάθεια πώλησης των χαρτοφυλακίων. Αυτή την φορά υπό την αιγίδα της Τράπεζας της Ελλάδος. Μπαίνουν κριτήρια, διαδικασίες, δεδομένα, αιρέσεις, εγκρίσεις κ.λ.π. αλλά τελικά ο παρανομαστής παραμένει ίδιος. Εάν η μεταβίβαση δεν επιτευχθεί (που εάν ήταν να επιτευχθεί θα είχε επιτευχθεί ήδη ή, τέλος πάντως, θα επιτευχθεί εντός εξαμήνου από τον επόπτη, εκτός και εάν υποθέσει κανείς ότι ο επόπτης παραβαίνει τα καθήκοντά του και δεν επιμελείται της εξεύρεσης αναδόχου όλους αυτούς τους μήνες τώρα, οπότε τι συζητάμε για αστική ευθύνη του κράτους), εάν, τέλος πάντων, η μεταβίβαση δεν επιτευχθεί, τότε το χαρτοφυλάκιο εκκαθαρίζεται. Δηλαδή καταλήγουμε στα ίδια μετά από αρκετούς μήνες και με πολλές επίσημες διαδικασίες.

Ενδιαφέρον είναι και τι προβλέπει το Σχέδιο Νόμου, εάν τελικά επιτευχθεί η πολυπόθητη μεταβίβαση: Ο ανάδοχος θα παραλάβει ένα χαρτοφυλάκιο, που πιθανότατα τον καθιστά αφερέγγυο αμέσως μετά την παραλαβή του αλλά οι ασφαλισμένοι μπορούν να αντιταχθούν. Ενδιαφέρον και πολύ δίκαιο.

Και εάν αντιταχθούν, τι γίνεται;

Βελτιώνονται οι συνθήκες αναδοχής; Όχι.

Απλώς οι απαιτήσεις τους πάνε, πάλι, στην εκκαθάριση.

Αλλά ας πούμε ότι όλα πήγανε καλά και ο ανάδοχος ευρέθη. Τότε, η Τράπεζα της Ελλάδος, που γενικώς κινεί την διαδικασία, μπορεί να μην εγκρίνει την μεταβίβαση, για αγνώστους λόγους.

Έχει ένα έτος να το αποφασίσει σύμφωνα με την παρ. 5 του εν λόγω άρθρου 2 του Σχεδίου Νόμου.

Εάν τελικώς δεν εγκρίνει, πάλι η εκκαθάριση είναι η λύση.

Εάν όμως πάνε τελικά ΟΛΑ καλά, δηλαδή εάν βρεθεί ο ανάδοχος, δεν καταστεί αφερέγγυος από την ανάληψη του χαρτοφυλακίου, συναινέσουν οι ασφαλισμένοι και εγκρίνει και η Τράπεζα της Ελλάδος, τότε, θα έχει, τουλάχιστον τυπικά, διευθετηθεί το θέμα.

Άλλο λεφτά δεν θα μπορούν οι ασφαλισμένοι να εισπράξουν για μία διετία τουλάχιστον. Δεν θα μπορούν να διαμαρτυρηθούν κατά του Δημοσίου. Αφού υπέγραψαν!

Εάν όμως, κ Υπουργέ, είχατε σήμερα ανάδοχο, σας εμποδίζει κάτι, να πιέσετε τον επόπτη να επιμετρήσει το χαρτοφυλάκιο στα όρια που ο νόμος προβλέπει και να του το μεταβιβάσετε;

Δεν προβλέπεται σήμερα στην Υπουργική Απόφαση η αναμόρφωση των απαιτήσεων των ασφαλισμένων, που συνιστά και στο Σχέδιο Νόμου το όριο της ανάληψης ευθύνης του αναδόχου;

Και εάν τελικά δεν υπάρχει ανάδοχος, όλα γίνονται για να παραπεμφθούν τα πολύπαθα αυτά χαρτοφυλάκια στην εκκαθάρισή τους, χρειάζεται να ξοδέψουμε επιπλέον από 6 έως 18 μήνες εκκαθάρισης και εξόδων, για να μην μείνει τελικά τίποτα για τους ασφαλισμένους;

Και τέλος, κύριε υπουργέ, πότε θα μας πείτε για την ταμπακέρα; Γιατί με το Σχέδιο Νόμου δεν μας λέτε τίποτα; Έστω ότι οι τυμπανοκρουσίες αποτύχουν ( το πιθανότερο) και ευλογίες για δήθεν απαλλαγή σας από την αστική ευθύνη δεν δοθούν από τους ασφαλισμένους (επίσης το πιθανότερο), ποιος θα πληρώσει τους ασφαλισμένους στην εκκαθάριση; Τι θα πάρουν εν τέλει αυτοί οι άνθρωποι, πότε και από ποιον;

Ως προς την τρίτη επιδίωξη, όσον αφορά τώρα τη θέσπιση Εγγυητικού Κεφαλαίου Ζωής είναι γνωστό ότι μέχρι σήμερα, ο ασφαλιστικός κλάδος στερείται παντελώς εγγυητικού κεφαλαίου για την κάλυψη των δραστηριοτήτων ασφάλισης ζωής.

Όμως οι πρόσφατες εξελίξεις στην ασφαλιστική αγορά, ανέδειξαν την ανάγκη δημιουργίας εγγυητικού κεφαλαίου ζωής, για την κάλυψη του συγκεκριμένου κενού.

Συνεπώς συμφωνούμε απολύτως με την δημιουργία εγγυητικού κεφαλαίου ζωής, το οποίο θα παρέχει κάλυψη στις περιπτώσεις που η ασφαλιστική επιχείρηση κηρύσσεται σε κατάσταση πτώχευσης, ή ανακαλείται η άδεια λειτουργίας της για παράβαση του νόμου.

Τέλος, η αναδρομική επιβάρυνση του υπό σύσταση Εγγυητικού Κεφαλαίου με ελλείμματα από ανακλήσεις αδειών που προηγούνται της σύστασής του προσκρούει και σε νομικά εμπόδια, καθ΄ότι παραβιάζει θεμελιώδεις αρχές προστατευόμενες από το Σύνταγμα, όπως η αρχή της ισότητας και της ιδιοκτησίας.

Αναφορικά με την κάλυψη που περιέχει το Ε.Κ.Ζ. δηλαδή ίση με το 100% κάθε ασφαλιστικής αποζημίωσης και μέχρι του ύψους των 25.000€ ανά ασφαλισμένο, άποψη της ΟΚΕ είναι να αυξηθεί το ανώτατο ποσό της κάλυψης στα 30.000€, όπως ισχύει και στο Συνεγγυητικό Κεφαλαίο Εξασφάλισης Επενδυτικών Υπηρεσιών.

Η επιβολή εισφοράς σε ποσοστό 1,5% κρίνεται υπερβολική και αυθαίρετα υψηλή ακόμη και συγκρινόμενη με τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές επιβαρύνσεις, καθιστώντας το ασφαλιστικό προϊόν μη ανταγωνιστικό. Βάσει έρευνας που διεξήχθη από την εταιρία Oxera για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τα σχετικά ποσοστά ανέρχονται σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα.

Και κάτι ακόμη: ο καθορισμός του ποσοστού που θα εισφέρουν οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις μήπως προσκρούει σε δεδομένα του Κοινοτικού Δικαίου σύμφωνα με τα οποία δεν μπορεί η εισφορά από ασφαλιστικές επιχχειρήσεις σε Επικουρικό Κεφάλαιο να υπερβαίνει το 0,20% των ασφαλίσεων ζωής; 

Ερώτηση για τη διαδικασία Κύρωσης, Συζήτησης και Ενημέρωσης επί Μνημονίων, Συμφωνιών και Συμβάσεων που απορρέουν από τη Συμμετοχή στο Μηχανισμό Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης

Ο Νόμος 3845/2010 (Φ.Ε.Κ. 65 Α’, 6-5-2010) που αφορά στα «Μέτρα για την Εφαρμογή του Μηχανισμού Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας από τα Κράτη-Μέλη της ζώνης του ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο», προέβλεπε συγκεκριμένη διαδικασία για την κύρωση των μνημονίων, συμφωνιών και συμβάσεων, που τον συνόδευαν, από τη Βουλή.

Πιο συγκεκριμένα με το Άρθρο 1ο,  παρ. 4, του Νόμου αυτού, «Παρέχεται στον Υπουργό Οικονομικών η εξουσιοδότηση να εκπροσωπεί το Ελληνικό Δημόσιο και να υπογράφει κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού, διμερή ή πολυμερή, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα κράτη-μέλη της ζώνης του ευρώ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, προκειμένου να εφαρμοστεί το πρόγραμμα της προηγούμενης παραγράφου [ο μηχανισμός στήριξης της ελληνικής οικονομίας]. Τα μνημόνια, οι συμφωνίες και οι συμβάσεις του προηγούμενου εδαφίου, εισάγονται στη Βουλή για κύρωση».

Στις 7 Μαΐου 2010, ο Υπουργός Οικονομικών, κ. Παπακωνσταντίνου, δεσμεύονταν στην Ολομέλεια της Βουλής ότι «προφανώς οι συμβάσεις αυτές θα έρθουν στη συνέχεια και στη Βουλή των Ελλήνων για συζήτηση και κύρωση. Όμως, για να μπορέσει να γίνει η εκταμίευση στην ώρα της, το διευκρινίζουμε αυτό με μερικές νομοτεχνικές αλλαγές που γίνονται στο κείμενο».

Ως εκ τούτου, πέντε (5) ημέρες αργότερα, ο Ν. 3847/2010 (ΦΕΚ 67 Α’, 11-05-2010), και πιο συγκεκριμένα η παρ. 9, τροποποιεί τον προηγούμενο Νόμο (Ν. 3845/2010) ως εξής:

«Στο τέλος της παραγράφου 4 του άρθρου πρώτου του Ν. 3845/2010 αντί της λέξης «κύρωση» τίθενται οι λέξεις «συζήτηση και ενημέρωση».  Ισχύουν και εκτελούνται από της υπογραφής τους».

Μετέπειτα, στις 3 Ιουνίου 2010, ο Υπουργός Οικονομικών καταθέτει Σχέδιο Νόμου με τίτλο «Κύρωση της από 8 Μαΐου 2010 Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης μεταξύ αφ’ ενός της Ελληνικής Δημοκρατίας ως δανειολήπτη και αφ’ ετέρου των κρατών-μελών της Ευρωζώνης και του KfW ως δανειστών, καθώς και του από 10 Μαΐου 2010 διακανονισμού χρηματοδότησης άμεσου ετοιμότητας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο – Συμμετοχή της Ελλάδας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης».

Η Εισηγητική Έκθεση του Σχεδίου Νόμου, μάλιστα, αναφέρει:

«Με το Προτεινόμενο Σχέδιο Νόμου πραγματοποιείται η πολιτική δέσμευση της Κυβέρνησης να φέρει για συζήτηση και κύρωση στην Εθνική Αντιπροσωπεία όλα τα συμβατικά κείμενα…»

Παραδόξως, ο τελευταίος νόμος (Ν. 3847/2010) αναφέρεται σε «συζήτηση και ενημέρωση».

Επιπρόσθετα, το Άρθρο 2ο του εν λόγω Σχεδίου Νόμου αναφέρει:

«Παρέχεται στον Υπουργό Οικονομικών η εξουσιοδότηση να εκπροσωπεί το Ελληνικό Δημόσιο στην Ευρωπαϊκή Διευκόλυνση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ή Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης) (European Facility of Financial StabilityEFSF) και να υπογράφει κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού, διμερή ή πολυμερή, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και να προβαίνει σε κάθε αναγκαία ενέργεια για τη συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου σε νομικά πρόσωπα και φορείς που συστήνονται για την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης».

Παράλληλα, το Σχέδιο Νόμου με Τίτλο «Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας στις Οδηγίες 2007/64/ΕΚ, 2007/44/ΕΚ και 2010/16/ΕΕ που αφορούν Υπηρεσίες Πληρωμών στην Εσωτερική Αγορά, Προληπτική Αξιολόγηση Προτάσεων Απόκτησης Συμμετοχής σε Επιχειρήσεις του Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Άλλες Διατάξεις», που συζητείται αυτή την εβδομάδα (Πέμπτη, 24 Ιουνίου) στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, περιλαμβάνει στις άλλες διατάξεις, και πιο συγκεκριμένα στο Άρθρο 93, αυτούσιο το προηγούμενο Άρθρο 2ο του Σχεδίου Νόμου που κατέθεσε το Υπουργείο Οικονομικών για την Κύρωση της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης.

Είναι προφανές ότι οι κυβερνητικές παλινωδίες και αντιφάσεις, σχετικά με τη διαδικασία κύρωσης, συζήτησης και ενημέρωσης επί μνημονίων, συμφωνιών και συμβάσεων που υπογράφονται από τη χώρα στο πλαίσιο του Μηχανισμού Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης, συνεχίζονται με αποτέλεσμα να εγείρεται μείζον θέμα κοινοβουλευτικής και πολιτικής τάξης.

Για τους παραπάνω λόγους,

 

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κος Υπουργός

1ον. Γιατί η Κυβέρνηση σε διάστημα πέντε (5) ημερών (6η με 11η Μαΐου) μετέτρεψε την «κύρωση» των μνημονίων, συμφωνιών και συμβάσεων, αρχικά σε «κύρωση και συζήτηση» και στη συνέχεια σε «συζήτηση και ενημέρωση»;

2ον. Ισχύει η πολιτική δέσμευση του Υπουργού Οικονομικών ότι θα φέρνει για «συζήτηση και κύρωση» στην Εθνική Αντιπροσωπεία όλα τα συμβατικά κείμενα;

3ον. Συνάδει αυτό με το Ν. 3847/2010 (ΦΕΚ 67 Α’, 11-05-2010);

4ον. Εάν ισχύει η πολιτική δέσμευση γιατί δεν γίνεται η Κύρωση της από 8 Μαΐου 2010 Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης που έχει κατατεθεί ως Σχέδιο Νόμου στη Βουλή από τις 3 Ιουνίου 2010;

5ον. Γιατί στο Άρθρο για την παροχή εξουσιοδότησης στον Υπουργό Οικονομικών για τη συμμετοχή της Ελλάδος στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης δεν υπάρχει καμμία αναφορά σε κύρωση, συζήτηση ή έστω ενημέρωση για τα μνημόνια, τις συμφωνίες και τις συμβάσεις που συνοδεύουν τη συμμετοχή όπως ισχύει για τον Ελληνικό Μηχανισμό Στήριξης;

Δήλωση για το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

 

«Σύμφωνα με το Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής που συνοδεύει το Σχέδιο Νόμου με τίτλο «Μέτρα για την Εφαρμογή του Μηχανισμού Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας από τα Κράτη-Μέλη της ζώνης του ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο», το οποίο περιλαμβάνει συγκεκριμένες πολιτικές και για τον χρηματοπιστωτικό τομέα, προβλέπεται η θέσπιση, από την Κυβέρνηση, μέσω συγκεκριμένης νομοθεσίας και μετά από διαβούλευση με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.), την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ.), του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Τ.Χ.Σ.).

 

Σκοπός του Ταμείου θα είναι η διατήρηση της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος, ειδικότερα της φερεγγυότητάς του, και όχι η στήριξη των αναγκών ρευστότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων.

 

Όμως. Η διατύπωση του Μνημονίου σχετικά με τη σύσταση του Ταμείου δημιουργεί ερωτηματικά, περικλείει ασάφειες και απαιτεί περαιτέρω επεξεργασία σε νομοπαρασκευαστικό επίπεδο:

 

1ον. Ως προς τη συμμετοχή στο Ταμείο: Αυτή θα είναι υποχρεωτική και θα ενεργοποιείται όταν δεν καλύπτονται οι ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις και «όταν δεν μπορεί να βρεθεί άλλη ιδιωτική λύση». Ως προς την τελευταία, δεν διευκρινίζεται ποια μορφή θα έχει και μέχρι ποιου ποσοστού αυτή δύναται να είναι.

 

2ον. Προβλέπεται «η Τράπεζα της Ελλάδος να εντείνει την εποπτεία του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αυξάνοντας τη συχνότητα και την ταχύτητα υποβολής στοιχείων και την περαιτέρω ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου πλαισίου για συχνούς ελέγχους ακραίων συνθηκών (stresstests. Δεν διευκρινίζονται οι όροι και οι παράμετροι που θα τίθενται σε αυτούς του ελέγχους.

 

3ον. Προβλέπεται να «χορηγηθεί σε όλο το προσωπικό της Τράπεζας της Ελλάδος ισχυρή νομική προστασία για τις ενέργειες που εκτελούνται με καλή πίστη». Δεν καθορίζεται η μορφή και το εύρος της προστασίας.

 

4ον. Για την εκπλήρωση των στόχων του, «το Ταμείο θα έχει ορισμένες εξουσίες στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που έχει χρηματοδοτήσει και οι οποίες θα ασκούνται μετά από διαβούλευση με την Τράπεζα της Ελλάδος». Απαιτούνται διευκρινίσεις ως προς τις εξουσίες του.

 

5ον. Προβλέπεται να εφαρμόζεται σχέδιο αναδιάρθρωσης υπό την αιγίδα του Ταμείου, «εφόσον τα πιστωτικά ιδρύματα δεν δύνανται να συγκεντρώσουν εγκαίρως επιπρόσθετα κεφάλαια για να αποπληρώσουν το Ταμείο». Η διάταξη φαίνεται απόλυτα ασαφής και απαιτείται περαιτέρω επεξεργασία σε νομοπαρασκευαστικό επίπεδο.

 

Προκύπτουν, επομένως, σοβαρά ερωτήματα, με δεδομένο ότι η θέσπιση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας προβλέπεται να γίνει, σύμφωνα και με το Μνημόνιο, μέχρι τις 30 Ιουνίου 2010. Για όλους τους παραπάνω λόγους, κατέθεσα στις 11-06-2010 σχετική Ερώτηση προς τον Υπουργό Οικονομικών, ζητώντας να γνωστοποιηθούν, αν έχουν τεθεί αυτές, ή/και άλλες, σχετικές παρατηρήσεις, στο πλαίσιο της διαβούλευσης με το Δ.Ν.Τ., την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ε.Κ.Τ., για τη σύσταση του Ταμείου. Καθώς επίσης, αν έχουν τεθεί οι ανωτέρω σχετικοί προβληματισμοί, ποιές είναι οι απαντήσεις – διευκρινίσεις που έχουν δοθεί».

Δήλωση για την κατάσταση στην ΕΛΣΤΑΤ

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση σχετικά με την κατάθεση Ερώτησης προς το ΥΠ.ΟΙΚ.  για την κατάσταση στην ΕΛ.ΣΤΑΤ:

 

« Η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. επιβεβαιώνει καθημερινά την αδικαιολόγητη καθυστέρηση και ανεπάρκεια που έχει επιδείξει, από την ανάληψη των καθηκόντων της έως ακόμα και σήμερα, στη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού. Καθυστέρηση και ανεπάρκεια οι οποίες έχουν δυσμενείς συνέπειες και στην αποτύπωση και παρακολούθηση κρίσιμων μεγεθών της οικονομίας.

 

Πιο συγκεκριμένα, εννέα μήνες μετά τις εκλογές, και παρά τις διθυραμβικές ανακοινώσεις που προηγήθηκαν, δεν έχει πραγματοποιηθεί κάποια ουσιαστική αλλαγή στη λειτουργία της Στατιστικής Υπηρεσίας.

 

Από την 9η Μαρτίου 2010, οπότε και η Γενική Γραμματεία της Ε.Σ.Υ.Ε με το Νόμο 3832/9.3.2010 (ΦΕΚ 38 Α’) μετατράπηκε σε Ανεξάρτητη Αρχή λαμβάνοντας την ονομασία Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛ.ΣΤΑΤ.), το μόνο που ανακοινώθηκε ήταν η δημοσίευση της προκήρυξης για τις θέσεις του Προέδρου και των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, με όριο υποβολής υποψηφιοτήτων την 26η Μαρτίου 2010. Παράλληλα, από την 9η Μαρτίου 2010, έχει αναλάβει προσωρινά, ως μεταβατικός Πρόεδρος της ΕΛ.ΣΤΑΤ., ο Γεν. Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών, κ. Ηλ. Πλασκοβίτης, ο οποίος μέχρι και σήμερα (03.06.2010) διοικεί εξ’ αποστάσεως.

 

Άμεση συνέπεια της «μεταβατικής» κατάστασης που επικρατεί στην ΕΛ.ΣΤΑΤ., είναι να παρατηρούνται εκτεταμένες δυσλειτουργίες και καθυστερήσεις, καθώς πέραν του μη ορισμού Προέδρου και Διοίκησης:

 

  1. Δεν έχει καν συσταθεί το προβλεπόμενο από το νέο νόμο Στατιστικό Συμβούλιο, το οποίο έχει κρίσιμο ρόλο στον καθορισμό των διαδικασιών ελέγχου, παραλαβής και επιστροφής των πρωτογενών στοιχείων που αποστέλλουν οι διάφοροι φορείς.
  2. Δεν έχει ξεκινήσει, μέχρι την ημέρα υποβολής της Ερώτησης, η Γενική Απογραφή Γεωργίας – Κτηνοτροφίας, σύμφωνα με τον κανονισμό της EUROSTAT, η οποία έπρεπε να πραγματοποιηθεί το Νοέμβριο του 2009, δημιουργώντας κίνδυνο επιβολής προστίμου για τη χώρα μας.
  3. Δεν έχει πραγματοποιηθεί η έγκριση του προϋπολογισμού και η έκδοση των σχετικών αποφάσεων για την έναρξη των εργασιών της Γενικής Απογραφής Πληθυσμού–Κατοικιών (Μάρτιος 2011 καθώς διεξάγεται κάθε δέκα χρόνια σε συγκεκριμένη ημερομηνία), θέτοντας σε κίνδυνο τη διενέργειά της.

 

Προκύπτουν, επίσης, σημαντικά ερωτήματα όσον αφορά τα στατιστικά στοιχεία που αφορούν τα Νοσοκομεία, τα Ασφαλιστικά Ταμεία και τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπου και παρατηρούνται μεγάλα προβλήματα σχετικά με την καταγραφή τους.

 

Για όλα τα παραπάνω, κατέθεσα σήμερα σχετική ερώτηση προς τον Υπουργό Οικονομικών ζητώντας να γνωστοποιηθούν το χρονοδιάγραμμα για τον ορισμό Διοίκησης στην ΕΛ.ΣΤΑΤ., οι λόγοι για τους οποίους καθυστερεί ο ορισμός της και ο τρόπος με τον οποίο θα αντιμετωπιστούν οι εκτεταμένες δυσλειτουργίες στο έργο της και τα χρόνια ζητήματα καταγραφής των στοιχείων από τα Νοσοκομεία, τα Ασφαλιστικά Ταμεία και τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης ».

Αναφορά για αίτημα του Δήμου Σπερχειάδας αναφορικά με τη μη δημοπράτηση του έργου ανέγερσης εργατικών κατοικιών

Με την παρούσα αναφορά, σας μεταφέρω αίτημα του Δήμου Σπερχειάδας του Νομού Φθιώτιδας αναφορικά με τη μη δημοπράτηση του έργου ανέγερσης εργατικών κατοικιών προκειμένου να στεγαστούν δικαιούχοι του Ο.Ε.Κ. και του Υπουργείου Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην περιοχή.

Ο Δήμος Σπερχειάδας είχε εκδηλώσει από το 1994 ενδιαφέρον για την ανέγερση των εν λόγω εργατικών κατοικιών. Τελικά, τον Μάιο του 2008 υπεγράφη Κοινή Υπουργική Απόφαση «Περί εφαρμογής κοινού στεγαστικού προγράμματος, από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και τον Ο.Ε.Κ., για οικογένειες που κατοικούν στο Δήμο Σπερχειάδας του Νομού Φθιώτιδας». Τον Οκτώβριο του 2009, ο Δήμος Σπερχειάδας έθεσε εκ νέου το θέμα προκειμένου να υπογραφεί και να δημοσιευθεί η προκήρυξη δημοπράτησης του έργου.

Παρά ταύτα, μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει καμία πρόοδος με αποτέλεσμα ένα τόσο σημαντικό έργο για την περιοχή και ιδιαιτέρως για τους ασφαλισμένους να μην δημοπρατείται.

Παρακαλώ όπως με ενημερώσετε σχετικά για την πρόοδο υλοποίησης του εν λόγω ζητήματος.

Ερώτηση για την καθυστέρηση έναρξης λειτουργίας των Ιαματικών Λουτρών Υπάτης, Ν. Φθιώτιδας.

Κάθε χρόνο, η έναρξη της περιόδου Λουτροθεραπείας στα Ιαματικά Λουτρά Υπάτης στο Νομό Φθιώτιδας πραγματοποιείται την 1η Ιουνίου. Εφέτος, για άγνωστους λόγους και χωρίς καμία ειδοποίηση, το Λουτροθεραπευτήριο στα Λουτρά Υπάτης δεν ξεκίνησε τη λειτουργία του στην ορισμένη ημερομηνία, με αποτέλεσμα να καθυστερεί η έναρξη λουτροθεραπείας των ενδιαφερομένων. Ως γνωστόν, τα Λουτρά Υπάτης φημίζονται για τις αξιόλογες ιαματικές πηγές τους, οι οποίες αποτελούν και τον βασικό οικονομικό παράγοντα ανάπτυξης της περιοχής. Η όποια καθυστέρηση στην λειτουργία των Ιαματικών Λουτρών Υπάτης, επιδρά ανασταλτικά στην κύρια μορφή ανάπτυξης για την περιοχή, τον τουρισμό, και αποτελεί πλήγμα στην τοπική οικονομία.

 

Κατόπιν τούτου,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

Για ποιους λόγους καθυστερεί η έναρξη της Λειτουργίας των Ιαματικών Λουτρών Υπάτης και πότε αναμένεται η έναρξη λειτουργίας αυτών;

Εισήγηση στην Ολομέλεια «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και Αποκεντρωμένης Διοίκησης – Πρόγραμμα Καλλικράτης»

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η αναδιάρθρωση της Δημόσιας Διοίκησης και η μεταρρύθμιση των δομών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελούν για τη χώρα μας υψηλή προτεραιότητα.

Και αυτό διότι οι ανάγκες αυτής και των πολιτών της επιβάλλουν τη ριζική, την ουσιαστική, τη συνολική αναδιάρθρωση όλων των διοικητικών μηχανισμών.

Διοικητικοί μηχανισμοί στους οποίους εγκολπώνονται εστίες κακοδιοίκησης και διαφθοράς, φαινόμενα αναποτελεσματικότητας και γραφειοκρατίας.

Στην κατεύθυνση αυτή, της διοικητικής ανασυγκρότησης, επιβάλλεται, και το πιστεύουμε ακράδαντα ως Ν.Δ., η διαμόρφωση μιας νέας αρχιτεκτονικής για την Αυτοδιοίκηση και την Αποκεντρωμένη Διοίκηση.

Επιβάλλεται ένα συνολικό πρόγραμμα διοικητικής αναδιάρθρωσης, με βασικό συστατικό της στοιχείο τη μεταρρύθμιση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Μια τέτοια όμως μεταρρύθμιση πρέπει να εξυπηρετεί ορισμένες αρχές και προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων είναι:

  • Η ριζική αναδιάρθρωση και εξυγίανση του Δημόσιου Τομέα στο σύνολό του, τόσο σε επίπεδο Κεντρικής Διοίκησης όσο και σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
  • Η ανακατανομή, προς τα κάτω, πόρων, αρμοδιοτήτων και εξουσιών, συμβατών μεταξύ τους.
  • Η δημοσιονομική αποκέντρωση.
  • Η εξάλειψη των γραφειοκρατικών μηχανισμών.
  • Η χωροταξική κατανομή και οργάνωση με αντικειμενικά, κοινωνικά και οικονομικά, κριτήρια.
  • Η εφαρμογή νέων πολιτικών που θα οδηγούν στην ισχυροποίηση του θεσμού της Αυτοδιοίκησης.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αυτές όμως οι αρχές και προϋποθέσεις απουσιάζουν από την υπό συζήτηση νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης.

Πρωτοβουλία η οποία:

  • Δεν αντιμετωπίζει τις πραγματικές ανάγκες της Αυτοδιοίκησης.
  • Δεν προωθεί την περιφερειακή ανάπτυξη.
  • Δεν θεραπεύει τις παθογένειες, αδυναμίες και υστερήσεις.
  • Δεν ανταποκρίνεται στις προκλήσεις της εποχής.

Πρωτοβουλία η οποία:

1ον. Δεν αποτελεί ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση της Δημόσιας Διοίκησης και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

2ον. Δεν υιοθετεί την ουσιαστική μεταφορά αρμοδιοτήτων βάσει ενός ολοκληρωμένου σχεδίου.

3ον. Δεν εδράζεται σε ανάλυση του κόστους των αρμοδιοτήτων που μεταφέρονται.

4ον. Δεν εμπεριέχει καθορισμένους, απαραίτητους πόρους, αδυναμία που υπογραμμίζεται και στη Γνώμη της ΟΚΕ, η οποία τονίζει πως θα έπρεπε «…το χρηματοδοτικό πλαίσιο για την υποστήριξη της μεταρρύθμισης να παρατίθεται στο σύνολό του στο νομοσχέδιο και να μην παραπέμπεται για εξειδικεύσεις στο μέλλον» (25.05.2010).

5ον. Δεν υιοθετεί κανένα ουσιαστικό και αποτελεσματικό μέτρο για την πάταξη της διαφθοράς και της κακοδιοίκησης.

6ον. Δεν συρρικνώνει τη γραφειοκρατία, αλλά αντιθέτως, η πλειάδα συλλογικών οργάνων στο πλαίσιο και των δύο βαθμίδων Τοπικής Αυτοδιοίκησης καθιερώνει ένα πολύπλοκο και εξαιρετικά γραφειοκρατικό σύστημα.

7ον. Δεν περιλαμβάνει αντιστοίχιση μεταφοράς αρμοδιοτήτων και μεταφοράς οικονομικών πόρων.

8ον. Δεν προβλέπει ουσιαστική φορολογική αποκέντρωση.

9ον. Δεν ενσωματώνει, σε αρκετές περιπτώσεις, ορθολογική χωροταξική οργάνωση των νέων Δήμων.

Στο σημείο αυτό πρέπει να τονιστεί ότι δεν έγινε ουσιαστικός διάλογος με τους εμπλεκόμενους φορείς, και που επιβεβαίωσαν με τις τοποθετήσεις τους αρκετοί Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

Στοιχείο που διαψεύδει τον ίδιο τον κ. Πρωθυπουργό, ο οποίος προειδοποιούσε στο Ετήσιο Τακτικό Συνέδριο της ΚΕΔΚΕ το 2007 πως μεταξύ των προϋποθέσεων που πρέπει να συνοδεύουν αυτή τη μεγάλη μεταρρύθμιση πρέπει να είναι «η χωροθέτηση μετά από διάλογο (Κυλλήνη, 14.11.2007)».

 Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Από τα παραπάνω, όπως αυτά αποτυπώνονται κατά την υλοποίησή τους και στο Νομό Φθιώτιδας, προκύπτει ότι η Κυβέρνηση προχώρησε στη διοικητική μεταρρύθμιση χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις που έθετε και απαιτούσε ως Αντιπολίτευση.

Αντιμετώπισε το σοβαρό αυτό εγχείρημα με προχειρότητα.

Κομματική υστεροβουλία.

Χωρίς ουσιαστική διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες και τα θεσμικά όργανα της Αυτοδιοίκησης στο Νομό.

Κοινωνίες και όργανα τα οποία αγνοήθηκαν κατά τη διαμόρφωση της χωροταξικής δομής των νέων Δήμων του Νομού  Φθιώτιδας.

Δημιουργώντας τριβές και αντιθέσεις μεταξύ τοπικών κοινωνιών του Νομού.

«Η Κυβέρνηση έχει εξαντλήσει κάθε περιθώριο στη συζήτηση με τις τοπικές κοινωνίες» είπε χθες ο κ. Υπουργός.

Και όμως κ. Υπουργέ, Δήμαρχοι του Νομού που διαμαρτύρονται για τη χωροταξική κατανομή μου ανέφεραν ότι δεν κατάφεραν ποτέ να συναντήσουν εσάς ή συνεργάτες σας, παρά τις συνεχείς οχλήσεις τους.

Με περιφρόνηση όμως, εκτός των τοπικών κοινωνιών και των θεσμικών οργάνων της Αυτοδιοίκησης, αντιμετωπίσατε και τους Βουλευτές της Αντιπολίτευσης.

Ποτέ δεν κληθήκαμε, από εσάς, να συμμετάσχουμε σε οργανωμένη συζήτηση, τουλάχιστον, για τη χωροταξική δομή των νέων Δήμων του Νομού Φθιώτιδας.

Σε επιστολή μου δε, με ημερομηνία 22 Μαΐου, με την οποία σας καλούσα, έστω και την ύστατη ώρα, να συγκαλέσετε σύσκεψη όλων των Βουλευτών του Νομού Φθιώτιδας για την αναζήτηση λύσεων σε ζητήματα τα οποία, με τις ρυθμίσεις σας, έχουν δημιουργήσει τριβές και αντιθέσεις μεταξύ τοπικών κοινωνιών, ουδέποτε απαντήσατε.

Ως εκ τούτου, λυπάμαι που σ’ αυτή τη διαδικασία, δεν μπορώ να προσεγγίσω θετικά ρυθμίσεις που αποπνέουν προχειρότητα στο σχεδιασμό και που, μερικές φορές, αγγίζουν τα όρια της φαιδρότητας.

Προχειρότητα όπως αυτή καταδεικνύεται, από το γεγονός ότι το Σχέδιο Νόμου παρουσίαζε εντελώς διαφορετικά στοιχεία στην περιγραφή του για έδρα νέου Δήμου του Νομού Φθιώτιδας, απ’ ότι εμφανίζονταν στους χάρτες και στα υπομνήματα που το συνόδευαν.

Προχειρότητα όπως αυτή καταγράφεται από την αλλαγή στα ονόματα 4 από τους 7 νέους Δήμους του Νομού Φθιώτιδας.

Σχεδιασμός στα όρια της φαιδρότητας, όταν 2 Δήμοι του Νομού Φθιώτιδας αποκτούν σύνθετα ονόματα υπαρχόντων Δήμων στους οποίους δεν θα βρίσκεται η έδρα, ώστε να αποδυναμωθούν οι αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών και να «σωπάσουν» οι διαμαρτυρίες.

 Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Οι μεγάλες  μεταρρυθμίσεις για να πετύχουν τους στόχους τους απαιτούν προσεγγίσεις οι οποίες θα πρέπει να εδράζονται σε ορθολογικά, κοινωνικά και οικονομικά, κριτήρια, και όχι να μετατρέπονται σε ασκήσεις μικροπολιτικής «κοπτοραπτικής».

Γιατί τότε, δεν δημιουργείται «καλύτερο κράτος», αλλά χειρότερη Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Και έτσι δεν δημιουργείται η Τοπική Αυτοδιοίκηση που οραματιζόμαστε.

Μια Αυτοδιοίκηση κοντά στον πολίτη, με πόρους και αρμοδιότητες, που θα έχει ως αποτέλεσμα τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, την τοπική ανάπτυξη.

Ένα τέτοιο όραμα, δεν θα αφήσουμε να υπονομευθεί από τον μικροπολιτικό μυωπισμό και την μικροκομματική σκοπιμότητα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Γι αυτό και καταψηφίζουμε το υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου και θα επιδιώκουμε τη διαρκή βελτίωση στην υλοποίησή του .

 

 

[Επιστολή προς Υπουργό Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης]

Αναφορά για το αίτημα του Συλλόγου Συνταξιούχων ΔΕΗ Φθιώτιδας

Με την παρούσα αναφορά σας μεταφέρω αίτημα του Συλλόγου Συνταξιούχων ΔΕΗ Φθιώτιδας «Η Αλληλεγγύη» αναφορικά με την πρόσληψη ιατρού στον ΟΑΠ/ΔΕΗ Λαμίας.

 

Στην πόλη της Λαμίας λειτουργεί Γραφείο Ασφάλισης προσωπικού ΔΕΗ, το οποίο εξυπηρετεί συνταξιούχους και εν ενεργεία προσωπικό της ΔΕΗ (περίπου επτακόσιες οικογένειες στο Νομό). Το εν λόγω Γραφείο, απασχολεί δύο ιατρούς, έναν ελεγκτή παθολόγο και έναν οδοντίατρο (με οδοντιατρική μονάδα). Πριν μερικές ημέρες, έληξε η σύμβαση του ελεγκτή παθολόγου, χωρίς να έχει αντικατασταθεί μέχρι σήμερα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την πλημμελή και μη ομαλή λειτουργία του Ασφαλιστικού Γραφείου (ΠΕΚΑ Λαμίας). Να σημειωθεί ότι, στο Γραφείο της Λαμίας εξυπηρετούνται ασφαλισμένοι από τα Πρακτορεία Δομοκού, Μακρακώμης, Αταλάντης και Καμένων Βούρλων και υπάγονται σε αυτό, και τα ασφαλιστικά Γραφεία των Νομών Μαγνησίας, Λάρισας, Τρικάλων, Καρδίτσας.

Σύμφωνα με τον Σύλλογο Συνταξιούχων ΔΕΗ Φθιώτιδας, έχουν γίνει οι σχετικές ενέργειες από το ΤΑΥΤΕΚΩ για την έγκριση πρόσληψης ιατρού και το θέμα βρίσκεται προς διευθέτηση στα Υπουργεία Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης και Οικονομικών. Αιτείται η άμεση επίλυση του ζητήματος.

Παρακαλώ όπως με ενημερώσετε για την πρόοδο υλοποίησης του ζητήματος.

Ερώτηση για για τη Χωροθέτηση των Υδατοκαλλιεργειών εκτός του Κόλπου Θεολόγου – Αταλάντης – Λιβανατών.

Στον Κόλπο Θεολόγου – Αταλάντης – Λιβανατών (Οπούντιος Κόλπος) λειτουργούν σήμερα πέντε ιχθυοτροφικές μονάδες. Συγκεκριμένα, λειτουργούν δύο στη Νήσο Γάϊδαρος, δυναμικότητας 350 τόνων, και τρεις στη Νήσο Αταλαντονήσι δυναμικότητας 750 τόνων, ετησίως.

 

Οι ιχθυοκαλλιέργειες στην εν λόγω περιοχή, απορρίπτονται από τα Εγκεκριμένα Πολεοδομικά Σχέδια των Δήμων Αταλάντης, Μαλεσίνας και Δαφνουσίων (Λιβανάτες), οπότε και προτείνεται η απομάκρυνση των υπαρχόντων μονάδων, καθώς η θαλάσσια περιοχή έχει κορεστεί από την εικοσάχρονη λειτουργία των ιχθυοτροφείων.

 

Σύμφωνα με έγγραφο του Συλλόγου για την Προστασία του Περιβάλλοντος Αγίου Ιωάννη Θεολόγου Μαλεσίνας Φθιώτιδας, η θαλάσσια περιοχή του κόλπου για δύο δεκαετίες πλήττεται από τη λειτουργία μονάδων εντατικής ιχθυοκαλλιέργειας, με αποτέλεσμα το θαλάσσιο περιβάλλον να έχει καταντήσει «βούρκος» και εστία μόλυνσης από τους χιλιάδες τόνους αποβλήτων, υπολειμμάτων τροφών των ψαριών και φαρμάκων.

 

Η κατάσταση αυτή έχει επιφέρει τεράστια προβλήματα στους παράκτιους δήμους, καταστρέφοντας τη μοναδική δυνατή μορφή ανάπτυξης για την περιοχή, τον τουρισμό. Από το υπ’ αριθμ. πρωτ. 15267Β/11.4.2003 έγγραφο του Υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ (Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος), προκύπτει ότι «στη μελέτη του Περιφερειακού Πλαισίου Στερεάς Ελλάδος, οι Δήμοι Αταλάντης και Μαλεσίνας συγκαταλέγονται στους προτεινόμενους κατά προτεραιότητα Δήμους για ανάπτυξη παραθεριστικού τουρισμού».

 

Είναι γεγονός, ότι οι Δήμοι περιμετρικά του Κόλπου Θεολόγου – Αταλάντης – Λιβανατών, αποτελούν περιοχές απολύτου τουριστικού ενδιαφέροντος και στηρίζονται, οικονομικά, αποκλειστικά από τον τουρισμό, με βραβευμένες με Γαλάζιες Σημαίες παραλίες, με θεσμοθετημένες χρήσεις δεύτερης κατοικίας (Θεολόγος, ΟΣΜΑΕΣ, Σκάλα Αταλάντης, Λιβανάτες) και ανεπτυγμένο τριτογενή τομέα (ξενοδοχειακές μονάδες, ενοικιαζόμενα δωμάτια, επιχειρήσεις εστίασης και διασκέδασης), που δύναται να προσελκύσει πλήθος επισκεπτών.

 

Η δραστηριότητα της υδατοκαλλιέργειας στον Κόλπο Θεολόγου – Αταλάντης – Λιβανατών είναι ασύμβατη με την ευρύτερη περιοχή, που είναι κατεξοχήν περιοχή τουρισμού – παραθερισμού και αντιβαίνει το Ειδικό Χωροταξικό για τον Τουρισμό. Ειδικότερα, στο άρθρο 8 παρ. 2, σελ. 38-39, «Τουρισμός και Υδατοκαλλιέργειες», αναφέρεται σαφέστατα ότι: «στις περιοχές τουριστικού ενδιαφέροντος η χωροθέτηση μονάδων επιτρέπεται μόνο σε τμήματά τους που δεν παρουσιάζουν τουριστικό ενδιαφέρον».

 

Σε συνάφεια με τα ανωτέρω, και σύμφωνα με έγγραφα τοπικών φορέων και κατοίκων της περιοχής, η χωροθέτηση των υδατοκαλλιεργειών στον Κόλπο Θεολόγου –  Αταλάντης – Λιβανατών, έρχεται σε σύγκρουση με το δημόσιο συμφέρον και τη δημόσια υγεία των κατοίκων, των επισκεπτών και των τουριστών που επισκέπτονται τους Δήμους Αταλάντης, Μαλεσίνας και Δαφνουσίων (Λιβανάτες) και για το λόγο αυτό ζητείται η χωροθέτηση των υδατοκαλλιεργειών να σχεδιαστεί εκτός του Κόλπου Θεολόγου – Αταλάντης – Λιβανατών.

Κατόπιν τούτων,

Ερωτάται

η κ. Υπουργός:

Σε τι ενέργειες προτίθεται να προβεί το Υπουργείο, προκειμένου να σχεδιαστεί η χωροθέτηση των υδατοκαλλιεργειών εκτός του Κόλπου, προκειμένου να εξυγιανθεί η θαλάσσια περιοχή και να επιτευχθούν συνθήκες αειφόρου ανάπτυξης στην ευρύτερη περιοχή των Δήμων Μαλεσίνας, Αταλάντης και Δαφνουσίων (Λιβανάτες);

Εισήγηση στην Επιτροπή για την Πορεία Εκτέλεσης Προϋπολογισμού

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η τακτική ενημέρωση της Επιτροπής Απολογισμού και Ισολογισμού του Κράτους για την πορεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού αποτελεί σημαντικό συστατικό στοιχείο της λογοδοσίας της Κυβέρνησης.

Συνιστά μια διαδικασία που σκοπό έχει τον εντοπισμό:

  • του βαθμού προσήλωσης του Οικονομικού Επιτελείου στις κυβερνητικές δεσμεύσεις,
  • των ενδεχόμενων αποκλίσεων από τους δημοσιονομικούς στόχους που έχουν τεθεί,
  • των πολιτικών και οικονομικών παραγόντων που ευθύνονται για τις όποιες αποκλίσεις των αρχικών εκτιμήσεων.

Προς αυτή την κατεύθυνση με ιδιαίτερη ικανοποίηση ακούσαμε το Δεκέμβριο τον Υφυπουργό Οικονομικών κ. Φίλιππο Σαχινίδη να υπογραμμίζει τη δέσμευση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου να ακολουθήσει «πιστά τον Κανονισμό της Βουλής», τονίζοντας την υποχρέωσή του να ενημερώνει τα μέλη της Επιτροπής «τακτικά για την πορεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού».

Ωστόσο, και στην περίπτωση αυτή υπήρξε αναντιστοιχία λόγων και έργων της Κυβέρνησης.

Υπήρξε ανακολουθία και αδυναμία υλοποίησης των δεσμεύσεων του Οικονομικού Επιτελείου, οδηγώντας σε υποβάθμιση της Επιτροπής που ισοδυναμεί, σύμφωνα και με τα λεχθέντα του κ. Υφυπουργού, «με ελλιπή εποπτεία και μειωμένη λογοδοσία».

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την αξία του Κοινοβουλευτικού Ελέγχου της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης το γεγονός ότι σπεύσατε να αποστείλλετε στα Μέλη της Επιτροπής όλα μαζί τα Ενημερωτικά Δελτία Εκτέλεσης του Προϋπολογισμού μετά την Ερώτηση που σας κατέθεσα στις 20 Απριλίου για το εν λόγω ζήτημα.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ανάμεσα σε αυτά τα Ενημερωτικά Δελτία είναι και αυτό του Δεκεμβρίου του 2009.

Σε αυτό επιβεβαιώνεται ότι η υστέρηση των καθαρών εσόδων του Τακτικού Προϋπολογισμού το τρίμηνο της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ το 2009 έφτασε το 13,3%, και είναι υπερτετραπλάσια της αντίστοιχης υστέρησης του εννεαμήνου της διακυβέρνησης της Ν.Δ.

Ειδικότερα, τους πρώτους 9 μήνες του 2009 η υστέρηση ανήλθε στο 1,1 δισ. ευρώ, ενώ το τρίμηνο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. υπερέβη τα 2 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να ευθύνεται για τα 2/3 της υστέρησης των εσόδων του 2009.

[Κατάθεση Πίνακα 1]

Σε ότι αφορά την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού για το 2010, λαμβάνοντας υπόψη και τη χθεσινή δημοσιοποίηση των προσωρινών στοιχείων για το 1ο Τετράμηνο του έτους, αυτή δεν ανταποκρίνεται στους στόχους που έχει θέσει η Κυβέρνηση στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

Άλλωστε αν η πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογσιμού ήταν ικανοποιητική, προς τι τα επιπλέον μέτρα 4,8 δισ. ευρώ του Μαρτίου και τα επιπλεόν μέτρα 5,8 δισ. ευρώ του Μαϊου;

Προφανώς όμως οι αγορές, τα Ευρωπαϊκά όργανα και οι διεθνείς φορείς γνωρίζουν την αλήθεια.

Και η οποία συνίσταται στα εξής στοιχεία:

1ον. Τα καθαρά έσοδα το 1ο τετράμηνο του 2010 αυξήθηκαν κατά 10% σε σχέση με το αντίστοιχο τετράμηνο του 2009, έναντι στόχου για αύξηση κατά 11,7%, παρά το γεγονός ότι περιλαμβάνεται η έκτακτη εισφορά στις μεγάλες επιχειρήσεις (περίπου 750 εκατ. ευρώ) και παρατηρείται μειωμένη επιστροφή φόρων στις εξαγωγικές κυρίως επιχειρήσεις (περίπου 500 εκατ. ευρώ).

2ον. Χωρίς αυτά (δηλαδή την έκτακτη εισφορά στις επιχειρήσεις και την επιστροφή φόρων) τα έσοδα παρουσίασαν αύξηση μόλις κατά 1,5% το 1ο τετράμηνο του 2010 σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό, έναντι στόχου για αύξηση κατά 10,9%.

Τα καθαρά έσοδα χωρίς την έκτακτη εισφορά παρουσίασαν αύξηση κατά 4,9% έναντι στόχου για αύξηση κατά 11,7%.

[Κατάθεση Πίνακα 2]

3ον. Οι δαπάνες είναι μειωμένες κατά 8,1%, κυρίως λόγω της μείωσης των πρωτογενών δαπανών εξαιτίας και της χορήγησης χαμηλότερου Δώρου Πάσχα εφέτος το Μάρτιο (σε σχέση με τον Απρίλιο πέρυσι) και της συρρίκνωσης των τόκων εξυπηρέτησης του χρέους (κατά 150 εκατ. ευρώ).

4ον. Οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (Π.Δ.Ε.) είναι μειωμένες κατά 1,5 δισ. ευρώ σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο (δηλαδή κατά 39%), και το «αναθεωρημένο» Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

Η εξέλιξη αυτή καταδεικνύει την παταγώδη απουσία αναπτυξιακού προσανατολισμού της οικονομικής πολιτικής της Κυβέρνησης.

Αντί μάλιστα η Κυβέρνηση να λάβει τα αναγκαία αντισταθμιστικά μέτρα τόνωσης της αγοράς, μειώνει αισθητά σε σχέση με πέρυσι τις δαπάνες στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

Το Μάρτιο το Πρόγραμμα μειώθηκε κατά 600 εκατ. ευρώ.

Το Μάϊο επιλέον κατά 500 εκατ. ευρώ.

Ενώ ισόποση μείωση προβλέπεται και για το 2011, και για το 2012.

Έτσι αντιλαμβάνεται η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. την ανάπτυξη.

Σύμφωνα με Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η εντός χρονοδιαγράμματος αποπληρωμή των χρεών του Δημοσίου (δηλαδή μέσα σε 30 ημέρες από την έκδοση του τιμολογίου), θα οδηγούσε στη διοχέτευση «ζεστού χρήματος» στην αγορά που θα ξεπέρναγε πιθανότατα τα 7 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα μάλιστα με επιστολή που απέστειλε πρόσφατα το ΕΒΕΑ στον κ. Πρωθυπουργό «το κράτος φέρεται να χρωστάει περισσότερα από 12 δισ. ευρώ προς τις κατασκευαστικές, τις φαρμακευτικές, τις εταιρείες διαφήμισης και πληροφορικής, καθώς και σε άλλες επιχειρήσεις και ιδιώτες».

5ον. Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι ο περιορισμός του ελλείμματος κατά 42% το 1ο τετράμηνο του 2010 είναι εικονικός.

Εάν αφαιρέσουμε την έκτακτη εισφορά των επιχειρήσεων και θέσουμε τους στόχους του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης για την επιστροφή φόρων στις επιχειρήσεις και τις δαπάνες του Π.Δ.Ε. το έλλειμμα μειώνεται κατά 16% έναντι 35% που είναι ο στόχος.

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Τα στοιχεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού που μας παρουσίασε σήμερα ο κ. Υφυπουργός καταδεικνύουν για ακόμα μια φορά πως η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν είχε και δεν έχει σχέδιο.

Αφού επί 7 μήνες διαχειρίστηκε, με επικοινωνιακή λογική, το πρόβλημα ελλείμματος της Ελληνικής Οικονομίας, πρόβλημα το οποίο αντιμετώπισαν όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες είδαν τα ελλείμματά τους, κατά μέσο όρο, να εκτοξεύονται από το 0,8% του Α.Ε.Π. το 2007 στο 6,8% του Α.Ε.Π. το 2009, οδήγησε τη χώρα σε οξύτατη κρίση δανεισμού.

Αυτούς τους μήνες, η Κυβέρνηση, μεταξύ άλλων:

  • Επέδειξε αβουλία, αναβλητικότητα και αναποφασιστικότητα.
  • Παρουσίασε έλλειψη σοβαρού σχεδίου για την αντιμετώπιση της κρίσης.
  • Καθυστέρησε να πάρει μέτρα, και όταν πήρε κάποια, το μίγμα τους απεδείχθη κατάλληλη θεραπεία για το προηγούμενο στάδιο της ασθένειας.
  • Προχώρησε στην κατάθεση Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης που ήταν κατώτερο των περιστάσεων.
  • Αναφέρονταν απαξιωτικά για τη χώρα, το κύρος και την αξιοπιστία της, υπονομεύοντας τη δανειοληπτική της ικανότητα.
  • Έστελνε λανθασμένα μηνύματα στις αγορές με τις παλινωδίες, τις αντιφατικές δηλώσεις, τις ανεύθυνες διαρροές.
  • Δεν «έμαθε» να τις «διαβάζει». Μιλούσε για «Τιτανικό», για απώλεια εθνικής κυριαρχίας και για προσφυγή στο ΔΝΤ, και μετά έβγαινε στις αγορές για να δανειστεί με πολύ υψηλά επιτόκια.

Το «γεμάτο όπλο στο τραπέζι» απεδείχθη αρχικά άσφαιρο και όταν γέμισε στράφηκε, δυστυχώς, προς τη χώρα μας…

Το αποτέλεσμα αυτών των πολιτικών επιλογών ήταν να κλείσουν οι αγορές για τη χώρα μας.

Ο επίλογος της Κυβερνητικής αποτυχίας γράφτηκε με την αναπόφευκτη προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης και την απαραίτητη χρηματοδοτική στήριξη από αυτόν.

Η ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης γι αυτή την εξέλιξη είναι αντικειμενική και ξεκάθαρη.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Στις συνθήκες της κρίσης δεν επιτρέπεται να κρυβόμαστε.

Για την αποκόλληση από το τέλμα τα πολιτικά κόμματα, οι «παράγοντες» της οικονομικής, πνευματικής και κοινωνικής ζωής, αλλά και κάθε πολίτης, οφείλει να αναλάβει το μερίδιο της ευθύνης του.

Για το χθες, για το σήμερα, για το αύριο.

Χωρίς να αποφεύγουμε ή να μετακυλύουμε την ευθύνη.

Άλλωστε όλοι μας γνωρίζουμε ποιοί δημιούργησαν τα «υποκείμενα νοσήματα» της Οικονομίας.

Την ιστορία της Ελληνικής Οικονομίας θα την γράψουμε όλοι μαζί.

Το ζητούμενο σήμερα είναι τι μπορεί να γίνει ώστε να μετριασθούν, κατά το δυνατόν, οι επιπτώσεις της κρίσης στην κοινωνία, να εξέλθουμε από το μηχανισμό στήριξης και τους όρους του όσο γίνεται ταχύτερα, και να σπάσουμε το «φαύλο κύκλο» της ύφεσης όσο γίνεται πιο γρήγορα.

Με την εκπόνηση και εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου και ρεαλιστικού σχεδίου για την Οικονομία.

Με συγκεκριμένες, συνεκτικές και ποσοτικοποιημένες δράσεις.

Η ανάταξη της Ελληνικής Οικονομίας απαιτεί στρατηγικό σχέδιο, επιμέρους στοχευμένες πολιτικές επιλογές, ισχυρή πολιτική βούληση και αποτελεσματική πολιτική καθοδήγηση.

Μέχρι σήμερα, η παρούσα Κυβέρνηση φαίνεται ελλειμματική σε σχέση με αυτές τις προϋποθέσεις.

Ας ελπίσουμε ότι η κατάσταση θα βελτιωθεί.

Εμείς θα είμαστε εδώ να συμβάλλουμε με εποικοδομητικό και ουσιαστικό τρόπο.

TwitterInstagramYoutube